Sover ek op hierdie reis gegaan het, het ek nie fundamenteel verander nie. Ek voel gerugsteun teen 'n muur. En ek sien 'n paar waarhede wat seergemaak het. Ek voel dik. Ek voel onsigbaar. My knieë pyn. My enkels het seergekry. Ek draai 50. Ek stel die verhoog vir die tweede helfte van my lewe en ek hou nie van wat ek sien nie.
Begin 'n drie dag vinnig
"Jy sal vir drie dae vas".
Ek het my hele lewe van honger gehardloop, en nou gaan ek omdraai en dit sien. Maar moet dit vir drie volle dae wees?
Ek begin om te onderhandel. "Twee," sê ek. "Twee is goed."
"Nee," sê hy, "drie. Drie is wat jy moet worstel met kwessies dieper as die fisiese manifestasie van honger. "
"Soos wat?" Vra ek.
"Soos wat dit voel om uit die motor te gaan," sê hy. "En hoe om werklike honger te identifiseer in plaas van honger uit gewoonte."
"Dit is die begin van ware verandering," vertel hy my. "Transformasie sonder 'n basiese rekonstruksie van die gewoontepatrone is onverstandig."
Soortgelyk aan die hermodellering van 'n huis wat op 'n verkrummelende fondament gebou is, dink ek - dit mag goed lyk, maar eendag sal dit waarskynlik val.
Bang vir Honger Terwyl Vas
Ek is bang vir my honger, ek sê vir hom, bang vir hoe ek sal reageer.
"Neem jou honger aan," sê hy. "Dit sal jou wakker maak. Drie dae is kort. As jy hierdeur kom, kan jy jou kode kraak, en jou kontrak met kos sal verander.
"Die werklike werk is om op te staan ​​wat ook al ontstaan, en om dit te doen sonder om dit uit te snuif met kos. En wanneer jy dit doen, "voeg hy by," jy sal agterkom dat dinge verbygaan, en dat jy dalk nie is wat jy dink jy is nie. "
Vasgegee Met Geharde Groentebottel
Hy stel voor dat ek tydens my vas 'n gespanne groentebottel drink. Hy sê vir my, dit is beter vir my as net water, want die vitamiene en minerale in die sous sal my help om my bestendig te hou.
Die dag voor ek begin, gaan ek na die mark en koop hope bietjies, aartappels, wortels, snybone, seldery, uie, knoffel en pietersielie. Ek kom huis toe, skrop en skil die wortelgroente, en voeg die skil by 'n groot voorraadpot vol water. Ek was en sny die snyboontjies, kap die ui, haal 'n hele kop knoffel af en gooi dit alles in die pot saam met 'n klomp pietersielie. Ek bring die koekie tot kookpunt, laat dit prut vir 'n uur, en spanning dit dan. Die bolletjies het die sous 'n pragtige ligkleurige kleur gemaak.
Eerste Dag van die Fast
Dis vroegoggend. Ek verhit 'n sous en neem dit buite op die dek. Ek vat 'n sluk. Dit is 'n bietjie waterig, maar ek kan nog steeds die aangebore soetheid van die wortels, uie en bietjies proe.
Soos die oggend aanskuif, begin my maag rommel. Oor die volgende uur word dit terug, dan keer dit weer sterker. Dan keer dit weer af, soos 'n gety wat na en van die kus beweeg.
Middagete. Ek verhit 'n sous en drink stadig, maak dit so lank as moontlik. Die golwe van honger beweeg in en uit. Ek probeer om die sensasies te kyk en laat hulle gaan.
Dis nou 4 pm Alhoewel die sous my gestadig en gegrond hou, voel ek 'n interne ligte wat onbekend is. Toe ek jonk was, het ek meer geëet as wat ek nodig gehad het, in die hoop dat my soliditeit my gegrond sou hou, vasgebind op die aarde. Uiteindelik het ooreet 'n gewoonte geword. Alhoewel dit lankal opgehou het om my te dien, is dit steeds 'n moeilike gewoonte om te breek.
Vas: Omgaan met die Inner Rebel
Ek moet uit die kombuis kom en weg van kos. Ek gaan na die tuin toe. Ek eet nie. Ek wil kos hê. Ek eet nie. Ek is kwaad. Hou tuinmaak. Ek wil eet. Ek kan nie. O ja? Sê wie? F jou.
Dit was nie eens 'n volle dag nie, en my innerlike rebel het reeds voorgekom. Ek ken haar goed. (Wie die hel is jy om vir my te vertel wat om te eet?)
Ek wil 'n afleiding hê. Ek gaan in my kantoor en begin trolling Websites vir skoene, tot ek besef ek handel net een obsessie vir 'n ander. Ek gaan die skoene oor.
6 pm Dit is tyd vir wat nou vir aandete gaan. Ek verhit my sous en keer terug na die dek om dit te drink. Ek begin fantasieer oor my eerste ete, nog meer as 48 uur weg.
Geniet die vinnige of lyding?
Ek gaan na my biblioteek en sien 'n ou volume Nancy Drew op 'n rak. Ek het Nancy Drew liefgehad as 'n kind. 'N Uur verby en ek het al deur die meeste van die ligte boek gelees.
Ek maak 'n bietjie laptee en neem dit uit na die dek. Ek het honger, maar nog nie lyding nie. Miskien is sommige lyding opsioneel. Miskien is daar 'n keuse.
Ek maak reg vir bed. Ek voel 'n seldsame ligte in my liggaam, waardeur ek kwesbaar voel. Trane lê naby aan die oppervlak.
Transformasie: Veranderende eetgewoontes
Ek het onlangs 'n soort diepweefselkorps wat bekend staan ​​as Rolfing. Terwyl ek op die tafel was, het ek Michael Salveson, die insiggewende man wat ek vir hierdie werk sien, gevra waarom dit so moeilik is om eetgewoontes te verander.
"Verandering gaan nie oor wilskrag nie," het hy gesê. "Dit is 'n kwessie van teenwoordigheid." Hy het my vertel om honger te studeer. "As jy lank genoeg daarmee sit, beweeg dit dikwels van jou maag na jou hart. Dis 'n soort verlange. "
Dit is. Ek kan dit in my bors voel. Ek sien 'n boek Rumi-gedigte op my bedbank, kom oor en maak dit oop. My oë val op die gedig "The Seed Market":
Jy was bang
om in die grond geabsorbeer te word,
of opgestel deur die lug.
Nou laat jou waterbead gaan
en val in die see,
Dit het nie meer die vorm wat dit gehad het nie,
maar dit is nog steeds water.
Die essensie is dieselfde.
Hierdie opgawe is nie 'n berou nie.
Dit is 'n diep eer van jouself. . .
Terwyl ek wegdoen om te slaap, besef ek dat ek nie berou het deur drie dae lank kos te gee nie; Ek vereer myself deur te laat wat ek onder eindelose heuwels van voedsel weggesteek het, uiteindelik die lig van die dag sien.
Hierdie artikel is herdruk met toestemming van die uitgewer, Hay House Inc. © 2011. www.hayhouse.com
Kliek hier vir meer inligting of om hierdie boek in paperback te bestel of in hardeband. (Ook: Kindle weergawe)
Dayna Macyse opstelle het verskyn Self, Salon.com, Joga Journal, en ander publikasies, sowel as verskeie antwoorde. Vir die laaste dekade het sy gewerk by Joga Journal as kommunikasie direkteur, en sy is nou ook die besturende redakteur vir internasionale uitgawes. Sy woon in Berkeley, Kalifornië, saam met haar man, die skrywer Scott Rosenberg, en hul twee seuns. webwerf: www.daynamacy.com