Gekoopte leuens | Maroela Media
deur Lien Roux-de Jager
Dit is die tweede roman waarin Kalli Krynauw die manne se wêreld aandurf en haar klein skoentjies volstaan in ŉ wêreld vol skurke en manlike chauvinisme.
Net soos in die vorige boek, Donker leuens, bewys sy haarself aan die “boys” en word ŉ integrale deel in die ongedaan maak van ŉ enorme misdaadsindikaat, maar nie voor sy sélf tyd in die selle spandeer nie.
Is Kalli besig om vir Afrikaans te word wat Clare Hart vir Engels is? (Hart is Margie Orford se navorser wat óók telkens die manswêreld aandurf.)
Kalli word net as forensiese psigofisiologie ingespan nie, dit is ook haar fyn kennis van die polisieprosedures wat van haar gedugte teenstander en gewaardeerde kollega maak.
In Gekoopte leuens bevind sy haar op ŉ luukse-oord in die beboste klowe van die Drakensberge naby Pelgrimsrus waarheen sy haar sussie, Madelein, vergesel. Madelein is ŉ bekende model en die “gesig” van papillon, die skoonheidsreeks wat in die laboratorium op die oord vervaardig word.
Ná ŉ spoggerige onthaal word Kalli die volgende oggend wakker, steeds bedwelm. Dit is duidelik dat haar drank gedokter was, daar is bloed aan haar aandrok en sy vind uit dat Madelein verdwyn het. die polisie beweer dat Kalli iets te doen het met Madelein se verdwyning. Sy word summier in hegtenis geneem, maar word uiteindelik onder toesig van SIS, Special Intelligence Services, vrygelaat en toegelaat om na die oord terug te keer.
De Waal Brink, ŉ wetenskaplike wat navorsing doen om ŉ alternatiewe brandstof te vind, daag met voorverdagte rade ook by die oord op. In Donker leuns het hy en Kalli mekaar leer ken, maar hy moes terug Amerika toe. Saam ontdek hulle twee lyke in ŉ afgeleë stroompie op die terrein, en dan besef hulle ook dat die laboratoriums nie so onskuldig is soos hulle lyk nie. Nou is die gort gaar en húlle lewe is in gevaar.
Lien Roux de-Jager het ná ŉ lang loopbaan, as redakteur van interne publikasies, voltyds begin skryf. Sy woon tans in Mmabatho waar haar man doseer aan die Noordwes- Universiteit. Benewens haar voltydse skryfwerk, doen sy beeldhouwerk in hout.
Sy huiwer nie om rond te speel in genre-fiksie nie: ŉ kleuterverhaal; sewe jeugverhale, nege romanses; en deesdae spanningsverhale. Sy het ŉ passie vir die geskiedenis en het ŉ historiese roman teen die agtergrond van die Boereoorlog geskryf, asook kortverhale in die bundels; Boereoorlogstories 2, en Grensoorlogstories. Sy skryf ook kortverhale vir Vrouekeur.
In Die Afrikaanse Skryfgids was haar bydrae ŉ hoofstuk oor die skryf van historiese romans. Twee van haar gedigte is opgeneem in die digbundels. Skeur en Honderd jaar later.
Noot vir dood
Elke dogter het ‘n ma