Wanneer jy iemand 'n persoonlike vraag vra, sit jy terug en luister na hul reaksie sonder enige onderbrekings? Of vul jy die wagtydperk in met meer vrae en ander praatjies?
Die meeste van ons sal dadelik sê dat ons soos die eerste soort persoon is of ten minste wat ons wil wees. Vreemd genoeg is die meeste mense soos die tweede en besef dit nie.
Neem die tyd om te luister na wat ander sê
Onlangs het ons 'n intensiewe werkswinkel met 'n klein groepie gedoen en hulle word baie naby aan mekaar. Een van die mans in die groep is deur een van die vroue gevra.
Die vraag het 'n diep emosionele aanklag vir hierdie man gehad. Ek het gekyk toe hy diep asem haal en baie stadig begin om die vraag te beantwoord en dan stil te hou terwyl hy sy gedagtes versamel. Hy was duidelik nie klaar nie. Die vrou het 'n ander vraag gevra, wat sy gevoel het, sou hom help. Die man het stil geword en ander het hom meer vrae gevra. Elke persoon het gevoel dat die manier waarop hulle die vraag geformuleer het hom kan help.
Ek het voorgestel dat almal net stil moet wees en laat hom die hele tyd neem wat hy nodig het om die vraag te beantwoord. Die kamer word heeltemal stil vir 'n paar minute. Geleidelik het die man weer met baie pouses begin praat. Hoe langer hy gepraat het sonder die onderbreking van meer vrae, hoe dieper het hy gekom tot uiteindelik het hy sy diepste waarheid oor die vraag wat gevra is, duidelik uitgespreek.
Ander gee die tyd wat hulle nodig het om 'n vraag te beantwoord
Daar is baie mense, gewoonlik mans, maar ook vroue, wat baie tyd nodig het om 'n vraag te beantwoord, veral wanneer gevoelens betrokke is. As hulle gestoot of onderbreek word, sal hulle net stil wees en glad nie antwoord nie. Die stilte laat hulle toe om na die bodem van hul put te gaan en 'n rykdom van waarheid te bring.
Ek onthou 'n tyd toe ons seun van sy eerste dag van 6th-graad huis toe gekom het. Dit was 'n groot verandering vir hom, want nou sou hy verskeie onderwysers eerder as een hê en klaskamers verander. Ek wou alles daarvan hoor.
Sodra hy in die deur geloop het, het ek hom na sy gunsteling koekies gesit, vars uit die oond gevra en gevra hoe sy dag gegaan het. Toe hy daar sit en die koekies eet en aan die vraag dink, het ek hom 'n ander vraag gevra: "Het jy van klasse gehou?" Daar was meer stilte en daarom het ek begin om meer vrae te vra. "Het jy jou Engelse onderwyser gehad? Is die nuwe Spaanse onderwyser lekker? Wanneer begin die volleybal seisoen? Gaan jy vanjaar af op 'n klasreis? "Na elke vraag was stilte.
Uiteindelik staan ​​hy op en sê: "Baie dankie vir die koekies Mama. Ek dink ek sal begin met my huiswerk; daar is net te veel vrae vir my. "
Neem tyd om na die antwoord te luister?
Ek het 'n rukkie daar teleurgestel. Ek het regtig wou hoor van ons seun se eerste dag van 6th grade. Toe het ek besef ek was die enigste een wat praat. Eerder as om 'n vraag te stel en net te luister na wat daaruit gekom het, het ek die tyd met vraag na vraag ingevul en hom met alle insette moeg gemaak.
Die volgende keer het hy by die skool gekom, ek het een vraag gevra en net daar gesit en geluister. Daar was stilte vir 'n rukkie, en toe het die antwoord geleidelik begin uitkom en hoe meer ek stilgebly het, hoe meer het hy gepraat.
Vra 'n vraag, stop dan en luister
As 'n eksperiment, probeer om 'n vraag te vra aan iemand wat jy liefhet. Soms help dit om eers hul aandag te kry met iets soos, "Is dit 'n goeie tyd om jou iets te vra?" As hulle antwoord ja is, gaan voort en vra jou vraag. Sit dan net terug en luister, sodat die persoon die hele tyd kan neem wat hulle nodig het om te antwoord.
Daar mag 'n lang stilte of pouses wees, maar eerder as om die spasie in te vul met meer vrae en praat, bly stil en luister. Selfs as jy ongemaklik is met die stilte, bly stil en luister. As jy geduldig genoeg is, sal jou geliefde oopmaak en praat en dit sal vir jou beide 'n geskenk wees.
Artikel geskryf deur die mede-outeur van die boek:
Jy is hier: Tuis > Persoonlike > Verhoudings > kommunikasie > Hoekom is behoeftes en waardes belangrik in verhoudings?