Ek het nie veel oor die onderwerp te sê gehad nie, daarom het ek liggies kommentaar gelewer. Ek waardeer 'n uiteenlopende werkplek waar jeug en ervaring aanwesig is. Jonger mense is geneig om minder aandag aan grense te gee, en hul vars voorkoms en gebrek aan vrees is goed om risiko's te neem en wonderlike oplossings te bedink. Ironies genoeg dink ek graag aan myself as 'n jong 39-jarige, en is ek dikwels uitgesproke en soek ek 'n paar goeie alternatiewe vir die norm. Ervaring daarenteen is geneig om die risiko met die resultate te balanseer - wat soms rampe veroorsaak.
As produkbestuurder is die risiko wat ek bied nie net my onderneming nie. Ek neem aan dat die risiko oorgedra word aan die 6,000 kliënte wat die sagteware gebruik en verder aan hul ondernemings. Dit is 'n stewige klavier wat aan die dak hang, so ek wil seker maak dat die toue veilig is en dat die knope vasgebind is voordat ons besluit om dit te skuif.
Vandag was anders. Toe ek vandag 'n paar grense stel vir hulpbronne en 'n projek, het ek gekonfronteer met iemand wat sarkasties sê: 'Oukei, Pa!'. Alhoewel dit bedoel was om te beledig, het ek dit heel kalm opgehaal. As daar een ding is waarop ek die trotsste in my lewe is, is dit 'n wonderlike pa.
Ek het twee kinders wat gelukkig is, nie in die moeilikheid kom nie .. met een met 'n beurs in die kollege aanvaar en die ander een wat onlangs die "Ghandi-toekenning" in haar skool verower het. Albei is musikaal talentvol - die een sing, komponeer en meng musiek ... die ander 'n fantastiese aktrise en sangeres.
Die lesse wat ek my kinders leer, is dat ek voorheen was waar hulle was, ek het die foute begaan en ek sien daarna uit om die wysheid wat ek geleer het, deur te gee. Dit beteken egter nie dat hulle in my voetspore moet volg nie. Ek hou van die feit dat my dogter op die verhoog is toe dit my jare geneem het om daardie selfvertroue te kry. Ek is mal daaroor dat my seun op pad is na die kollege toe ek doelloos op pad is om by die vloot aan te sluit. Hulle verras my elke dag! 'N Deel daarvan is omdat hulle die grense herken, hulle respekteer my en hulle weet dat hulle die vryheid het om te doen wat hulle graag wil hê (solank dit hulle of iemand anders nie seermaak nie).
Ek hoop my "kind" by die werk kan dieselfde leer! Ek twyfel nie daaraan dat hy die onderneming sal kan verras en 'n groot impak sal hê nie, maar eerstens ... erken en respekteer die ervaring wat daar is en verstaan ​​die grense. Nadat u dit gedoen het, verras almal deur 'n nuwe spoor te baan in 'n rigting waaraan niemand nog ooit gedink het nie. Ek sal jou help om daar te kom! Na alles, waarvoor is 'n 'pa'?
30 Junie 2007 om 8:18
Jy klink soos 'n ou wat weet hoe om te rol met die vuishoue. As hoof van 'n departement vind ek dat mense wat onder my werk jou eienskappe waardeer. Terloops, baie geluk met jou kinders se prestasies.