Multigodsdienstige Onderwys vir die Nuwe Wêreldorde - True Gospel
Opsomming: Voorbereidende stappe vir die implementering van 'n nuwe beginsel van multigodsdienstige onderwys word in hierdie artikel bespreek.
Die stelling word deur prof. Krüger gemaak dat godsdiens 'n algemeen menslike attribuut is. Daar is dus 'n godsdienstige grondmotief by alle mense aanwesig, 'n soort gesamentlike religieuse dryfveer wat ons met mekaar deel. Alle godsdienste lewer volgens hom bewyse van 'n generiese, pan-humanistiese oorsprong. Dit verklaar waarom daar so baie ooreenkomste tusen hulle is, en hierby voeg hy:
· Christelike jaartellings word nie gebruik nie. In plaas van BC (Before Christ) word BCE (Before the Common Era) gebruik, en in die plek van AD (Anno Domini – die jaar van onse Here) word slegs na CE (Common Era) verwys. Hierdeur word ook die geskiedenis van sy Christelike konnotasies en verwysingsraamwerk 'bevry'.
· Daar word nie na die skepping van die mens verwys nie, maar na sy menswording (hominisation) in 'n evolusionistiese konteks: "Ons kan aanvaar dat [godsdiens] tussen 2 miljoen en 200 000 jaar gelede met die proses van menswording begin het… Afrika is heelwaarskynlik die kontinent waar die mens, en dus ook godsdiens, sy ontstaan het" (bl. 15). Die Bybelse verwysing na die Midde-Ooste as die terrein van die mens se oorsprong, word geïgnoreer.
· Al die nie-Christelike godsdienste word positivisties en in gloeiende terme beskryf. Hulle voortreflikhede word telkens genoem. Teenstrydighede en historiese vaagheid word oor die hoof gesien, en sg. wanopvattings namens hulle reggestel. Die Bybelse weergawe van die Christendom word egter op meer as een plek onder 'n wolk van verdenking geplaas – tot só 'n mate dat daar oor verskeie sake, insluitende die Nuwe Testamentiese weergawe van Christus en sy leerstellings, nie 'n finale standpunt ingeneem word nie. Daar word op nuwe bevindings gewag.
"Die vroeë sendelinge het die Opperwese as 'n God geïnterpreteer wat homself van sy skepping onttrek het… Hierdie idee van 'n deus otiosus was nie net onakkuraat nie, maar 'n totale wanvoorstelling van die Afrika-beskouing van die Opperwese. Dit is moontlik gedoen om die Afrika-gelowe te kontrasteer met die aktiewe teenwoordigheid van God in die Christendom en Islam." (bl. 32) "Die eerbied vir middelaars word as eerbied vir God bedoel… Gebede en rituele aan God moet deur bemiddelaars geskied. Hierdie tussengangers is die voorvadergeeste." (bl. 33)
Die Hindoeïste het 'n sterk leerstelling oor reïnkarnasie. Hulle glo dat die menslike siel dikwels in ander liggame op aarde gebore word. Die liggaam word oud en sterf, maar die siel word weer in 'n nuwe liggaam gebore om sodoende sy ontwikkeling na hoër vlakke van goddelikheid voort te sit. 'n Beter karma word deur goeie werke en geregtigheid (dharma) opgebou. Uiteindelik sal die siklus van nuwe geboortes verbreek word wanneer die siel met die universele god saamsmelt. Vroeër of later sal dit met elke mens gebeur – niemand gaan verlore nie. Vir die onkundiges en dwalendes sal dit net langer neem om dié toestand te bereik. 'n Persoon met 'n slegte karma, wat deur negatiewe en selfsugtige dade gekenmerk word, sal in sy volgende lewensiklus gestraf word deur 'n minderwaardiger en moeiliker lewe te lei. Iemand met 'n goeie karma sal voorspoed, aansien en seëninge ervaar.
Die stigter van dié geloof (ook in Indië soos die Hindoeïsme) was Siddartha Gautama. Sy volgelinge het hom die Boeddha genoem, wat die Verligte Een of die Ontwaakte beteken. Hy het sy nuwe lewenswaardes en geestelike verligting tydens 'n verlengde meditasiesessie in 'n bos onder 'n vyeboom gekry. Die begrip die Boeddha verwys ook na die diepste werklikheid in elke persoon. Deur meditasie en selfinkering moet alle mense die Boeddha ('n dieper selfbewussyn) in hulle binneste ontdek en sodoende geestelik ontwaak en verlig raak.
"Dit is belangrik om te besef dat die Nuwe Era Beweging nie slegs 'n godsdienstige beweging is nie. Elke aspek van die moderne lewe word deur hulle filosofie geraak. Die wydverspreide belangstelling in ekologiese bewaring in die moderne samelewing word deur dié beweging gedeel. As gevolg van hulle beskouing dat God en sy skepping een is, verkry die natuur 'n hoër status. Wanneer die natuur deur besoedeling en vernietiging bedreig word, word God bedreig. Natuurbewaring is dus nie net 'n pragmatiese plig nie, maar ook 'n verantwoordelikheid teenoor God wat alles en in almal is. "Die nuwe benadering blyk ook op mediese gebied uit die holistiese beskouing van 'n pasiënt se siekte. Wanneer 'n orgaan ongesteld is, is dit nie genoeg om net die simptome te behandel nie – die oorsaak van die siekte moet gevind word. Die menslike psige speel 'n belangrike rol in sy gesondheid, met die gevolg dat geestelike gesondheid deel van die mediese wetenskap is. Ander terreine waarop die nuwe benadering 'n invloed uitoefen, is die onderwys, sielkunde, besigheidsadministrasie en die natuurwetenskappe. "Ter afsluiting behoort dit aangetoon te word dat die [Nuwe Era] groepe 'n tuiste aan baie mense bied wat met die tradisionele godsdienste in die samelewing ontnugter is. Die sterk beklemtoning van liefde vir God en jou naaste suggereer dat hierdie benadering 'n terugkeer na tradisionele waardes aandui (hoewel in die gedaante van nuwe organisasies) en dat die proses van sekularisme nie so sterk op dreef is as wat sommige geleerdes meen nie."
· Meditasie. Dit is die afdaling na die dieptes van 'n persoon se eie bestaan om die sin van die lewe op 'n mistiese vlak te verstaan.
· Raadpleging van die humaniora en natuurwetenskappe. Dit behels die bestudering van die natuur (menslik én nie-menslik).
· Multigodsdienstige studies. Hierby inbegrepe is 'n studie van alle menslike idees van die verlede én die hede oor die verstaan van die mens en sy wêreld.