Metaboliesindroom: Oorsake, tekens, voorkoming
'N Metaboliese sindroom (ook in Engels: dodelike kwartet) is nie 'n onafhanklike siekte nie, maar 'n kombinasie van verskillende siektes en simptome. Dit word nou as die belangrikste risikofaktor vir kardiovaskulêre siektes beskou. Siektes in die hart en bloedvate is die grootste oorsaak van dood in Duitsland en ander nywerheidslande. Lees hier hoe die metaboliese sindroom herken word en hoe dit behandel kan word.
Die metaboliese sindroom bevat 'n opsomming van verskillende faktore wat dikwels lei tot kardiovaskulêre siektes. Dit sluit in:
'n versteurde vet- en cholesterolbalans
Hipertensie (arteriële hipertensie) en
'n patologiese hoë bloedsuikervlak as gevolg van onvoldoende insulienwerking
Hierdie vier risikofaktore word deur die Westerse lewenstyl bevoordeel en speel 'n belangrike rol in die ontwikkeling van vaskulêre siektes. In die Anglo-Amerikaanse taalgebied word die kombinasie van hierdie vier onderversteurings van die metaboliese (welvaart) sindroom ook 'dodelike kwartet' genoem. Volgens kundige ramings ly elke vierde persoon aan 'n metaboliese sindroom in die loop van sy lewe. Daar word geglo dat dit die risiko om te sterf as gevolg van 'n hartaanval of beroerte verdubbel. Daarbenewens is dit ongeveer vyf keer meer waarskynlik dat 'n pasiënt met metaboliese sindroom diabetes mellitus (tipe 2 diabetes mellitus) ontwikkel as hulle nie hierdie risikofaktore aktief aanspreek nie.
Veral in die Westerse wêreld hou metaboliese sindroom 'n beduidende probleem in omdat dit groot gesondheidsrisiko's kombineer en ook hoë koste in gesondheidsorgstelsels veroorsaak. Statisties is die morbiditeitsyfer en sterftes van die metaboliese sindroom veel hoër as dié van MIV / VIGS.
Metaboliese sindroom: simptome
Die simptome van die metaboliese sindroom bly dikwels lank nie opgemerk nie, aangesien dit nie self pyn of ongemak veroorsaak nie. Die dokter diagnoseer dit per ongeluk tydens 'n ondersoek – of na 'n hartaanval of beroerte.
Die vetsug is duidelik sigbaar in die metaboliese sindroom. Hier is mense wat hul liefdeshandvatsels veral op die maag ('appeltipe', 'bierbuik') meer in gevaar het as diegene wat hoofsaaklik op die heupe en dye toeneem ('peertipe').
Vetsug is die belangrikste deel van die metaboliese sindroom. Aangesien daar baie verskillende vorme van vetsug is, het die International Diabetes Society (IDF) bepaal dat die metaboliese sindroom die beste deur die abdominale omtrek beoordeel word. Die BMI (Body Mass Index) word egter gereeld gebruik. In die sogenaamde vetsug in die stam (Android-vetsug) is die vaartuie die meeste beskadig, dus is die buik omtrek goed geskik om die risiko te skat.
Die grense van die middellyfomtrek verskil ietwat afhangend van etnisiteit, maar almal is hoogstens 90 sentimeter vir mans en 80 sentimeter vir vroue. Vanuit hierdie waarde verwys die IDF-definisie na 'n skeletale vetsug, die belangrikste teken van 'n metaboliese sindroom.
Om van 'n metaboliese sindroom te praat, moet aan nog twee van die volgende faktore voldoen word:
versteurde vetmetabolisme, gemeet aan verhoogde bloedlipiedvlakke. Selfs pasiënte wat reeds behandel word vir verhoogde bloedlipiede word as 'n risiko beskou.
lae "goeie" (HDL) cholesterol
verhoogde arteriële bloeddruk. Selfs met die behandeling van hoë bloeddruk wat reeds begin is, val hierdie faktor nie uit die risikobepaling van die metaboliese sindroom nie.
insulienweerstand (Tekens: verhoogde vastende suiker in die bloed) of 'n manifes Diabetes mellitus tipe 2 (Diabetes).
Al hierdie tekens is gevolge van 'n moderne leefstyl. sê: gebrek aan oefening en een verkeerde dieet (te veel kosse met 'n hoë kalorie).
In sommige gevalle kan hipertensie hoofpyn, duiseligheid, neusbloeding of 'n spoelgevoel in die kop veroorsaak, maar dit kan ook voorkom sonder enige ongemak.
Metaboliesindroom: oorsake en risikofaktore
Dit is nie met alle twyfel bewys wat die oorsaak en die effek van die metaboliese sindroom is nie. Navorsers aanvaar tans dat oormatige gewig byvoorbeeld te veel maagvet die risiko verhoog om die metaboliese sindroom te ontwikkel. Dit word dus beskou as die sterkste promotor van die metaboliese sindroom.
Alle aspekte van die metaboliese sindroom hou verband. In baie gevalle is daar 'n genetiese geneigdheid tot insulienweerstandigheid, wat bevorder word deur 'n ongesonde leefstyl en dus (manifesteer) kan wees. Aangesien die insulienvlakke dan konstant hoog is, is daar 'n verhoogde gevoel van honger en daarom 'n te hoë kalorie-inname. Dit verander die bloedlipied- en cholesterolmetabolisme. Dit plaas meer vet en cholesterol in bloedvate.
Terselfdertyd word die uitskeiding van soute, veral soutoplossing (natriumchloried), deur die niere terselfdertyd versteur. Hoë vlakke van natrium in die liggaam bevorder hipertensie. Dit beskadig nie net organe nie, maar bevorder ook klein beserings aan die binnewand van die vaartuig. Daar word geglo dat dit die opberging van vet en cholesterol bevorder. Oor die jare word die kardiovaskulêre stelsel toenemend beskadig.
Bespreking oor oorerflike faktore
Elke mens dra inligting oor alle metaboliese prosesse in sy gene. Hierdie inligting wissel individueel, so sommige mense loop 'n groter risiko om metaboliese afwykings te ontwikkel. Vir die metaboliese sindroom word ook genetiese faktore aanvaar. Nietemin, die belangrikste beïnvloedbare faktor bly die lewenstyl.
Behalwe vir hierdie vyf risikofaktore, is daar baie ander faktore wat die risiko van kardiovaskulêre siektes, soos rook, kan verhoog.
Metaboliesindroom: ondersoeke en diagnose
Die ideaal is dat 'n metaboliese sindroom so vroeg as moontlik voorkom tydens 'n ondersoek, nie net na 'n hartaanval, beroerte of 'n ander episode van arteriosklerose nie.
Voorgeskiedenis en voorlesings
Om 'n metaboliese sindroom te diagnoseer, vra die dokter die huidige klagtes en die sogenaamde familiegeskiedenis. Hy wil dus weet of die gesin diabetes, hipertensie of lipiedmetabolisme is. Hartaanvalle of aanverwante beroertes kan 'n aanduiding wees van die geneigdheid tot metaboliese afwykings wat uiteindelik tot 'n metaboliese sindroom kan lei. Daarna volg 'n liggaamlike ondersoek; die dokter of sy assistente meet veral die bloeddruk en bepaal die omtrek van die middel. 'N Bloedtoets word gebruik om bloedsuiker en bloedlipiedvlakke te meet. Vir hierdie ondersoek moet die persoon nugter wees. Ander faktore, soos verhoogde uriensuurvlakke in die bloed of verhoogde urienproteïenuitskeiding, lewer addisionele bewyse van 'n metaboliese sindroom. Lewervlakke in die bloed toon of vetterige lewer ontwikkel het as gevolg van oorgewig of swak beheerde diabetes.
As geen diabetes bekend is nie, maar daar is reeds bewyse van 'n versteurde suikermetabolisme, word 'n mondelinge glukosetoleransietoets (oGTT) uitgevoer. Die sogenaamde vastende bloedsuiker word aan die begin van die ondersoek gemeet. Die pasiënt drink dan 'n bepaalde hoeveelheid suikeroplossing. Twee uur na hierdie suikerinname word die bloedsuiker herbepaal. Diabetes mellitus is wanneer die bloedglukosevlak in die bloed meer as 200 milligram per desiliter (mg / dl) of 11,1 millimol per liter (mmol / l) is. Dikwels is die oorsaak van insulienweerstand. Om die resultaat nie te vervals nie, moet die ondersoek voor die eerste voedselinname soggens plaasvind.
Met behulp van elektrokardiografie (EKG) en ultraklank (sonografie) kan die dokter vasstel of daar skade aan die hart of ander organe is. By ernstige vernouing van die bloedvate wat die hartspier lewer, of na 'n hartaanval, toon die EKG tipiese veranderinge. Op sy beurt maak ultraklanktegnologie dit maklik om versteurings in die hartspierkontraksies op te spoor.
Metaboliese sindroom: behandeling
In werklikheid, as daar 'n metaboliese sindroom is, is die primêre behandelingsdoel om die risiko van sekondêre skade te verminder. Die dokter sal 'n individuele dieet en behandelingsplan saam met die pasiënt ontwerp. Nie-medisyne-behandelingsbenaderings bestaan ​​hoofsaaklik in 'n verandering in lewenstyl; met meer oefening en 'n gebalanseerde lae-vet dieet – die sogenaamde lewenstylverandering
Hierdie verandering in eet- en eetgewoontes bevat al vier aspekte van die metaboliese sindroom terselfdertyd en bereik die beste behandelingsuitkomste. Baie mediese praktyke of gesondheidsorgverskaffers bied inligting- of inligtingsbladsye vir pasiënte om hulle te help om hul toestand te verstaan ​​en hulle aan te moedig om saam te werk. Amerikaanse en Finse studies het getoon dat selfs klein gedeeltelike suksesse die voorkoms van ernstige komplikasies verminder of vertraag.
Die belangrikste doelwit is 'n matige gewigsvermindering van ongeveer 10-15 persent gedurende die eerste jaar. Dit moet veral koolhidraat en lae vet geëet word. Die pasiënt moet ook soutinname verminder om hipertensie teen te werk.
'N Gereelde dosis uithouvermoë (teen 60 persent van die maksimum prestasie) verbrand ekstra vet, terwyl die spierselle meer sensitief is vir insulien. Nuwe navorsingsresultate toon dat benewens uithouvermoë-opleiding, kort maksimum vragte soos naellope die effek nog beter kan maak. Maar selfs klein veranderinge in lewenstyl kan iets bereik: die eerste stap vir baie mense is om die reis na die fiets of te voet te werk.
By mense met 'n reeds ontspoorde metabolisme of 'n baie hoë kardiovaskulêre risiko, is 'n gepaardgaande geneesmiddelterapie nodig.
Bloedlipiede en cholesterolvlakke: Fibrate en statiene is een van die belangrikste middels vir die behandeling van verhoogde bloedlipiede. Die materiaal help om die 'slegte' LDL te verlaag en die 'goeie' HDL te verhoog.
Hoë bloeddruk: sogenaamde ACE-remmers, en ATr-blokkeerders verlaag die wandspanning van die are, sodat die hart minder weerstand moet oorkom.
Insulienweerstandigheid en hoë bloedsuiker: medisyne soos metformien of akarbose verhoog die afskeiding van insulien uit die pankreas of verbeter die effek van die hormoon op die selle. Albei dra daartoe by dat suiker uit die bloed in die selle kanaleer.
Metaboliesindroom: siekteverloop en prognose
Die metaboliese sindroom is so gevaarlik omdat dit regtig net ongemak veroorsaak as dit amper te laat is. Vaskulêre verkalking (arteriosklerose), hartaanvalle of beroertes is gebeure waarvan die oorsaak jare lank nie opgemerk word nie. Die werklike simptome van 'n ongesonde leefstyl verskyn eers baie jare na die snellerende gedrag. Dit bemoeilik die insig van die pasiënt dikwels, omdat hy nie siek voel nie en dus nie sien dat hy sy lewensstyl verander nie. Die beste behandelingsresultate kan met sport en dieetverandering bereik word. Baie studies het getoon dat sulke maatreëls meer kan doen as om medikasie te gebruik. 'n Metaboliese sindroom vereis dus 'n baie noue en konsekwente samewerking tussen dokter en pasiënt.