Gawi's Letters: Briefie van Dina: EN Blessing boorgat...
Briefie van Dina: EN Blessing boorgat...
Liewe e-pos vriende, soos julle op hoogte gehou was van my been breuk - waarna ek my linker been se werk met twee krukke moes aan durf - herstel ek wonderbaarlik.
Die doel van hierdie brief is om uit die bodem van my hart BAIE DANKIE te sê vir die "engele" - Henda my dogter eerstens en nog vier of vyf ander donateurs se wonderlike donasie elke maand om vir ons 'n Discovery Hospitaal mediese fonds in stand te hou. As ek as Botswana burger en staatspasiënt afhanklik moes wees van gratis hulp, sou ek dalk op 'n skeef aangegroeide been moes hink en pink.
Vir die wie nog verder belangstel som ek gou die rampspoedige val op. Namibië se se selfoonkoste is skrikwekkend - duurste in die wêreld. Gevolglik trek ek met 'n spoed op die grasperk weg toe my foon in die huis lui. Sou ek nie betyds antwoord om die vergete items op die Gobabis inkopie lys aan te vul nie, beteken dit my B-mobile lug tyd is te skraps om terug te bel. In die haastigheid, gly my nat skoene op 'n tuin paadjie teël en ek val my byna bewusteloos op die sement blad voor ons skadunet vertrek. Dog eers ek is verlam in my onderlyf. Genadiglik roer my linker voet tone, maar die been beweeg glad nie. Instinktief gryp ek 'n tafel doekie langs die hek en en hys daarmee die skewe been op sodat sy enkel op die gesonde been kan stut in die fetus posisie waarin ek lê - en nog amper 23 uur sou lê. Genadiglik kon ek in Setswana om hulp roep.
Tot my redding daag twee Boesman seuntjies by die draad heining op om my met geskokte gesigsuitdrukkings deur die riete bos te beloer.
"Jump the fence! Jump the fence!" gil ek histeries en word net ongelowig aangegaap want een ding wat 'n koshuis kind NIE MAG DOEN nie, is om oor my erf heining te spring. Maar ek soebat verduidelikend dat hulle moet oor spring om die hek sleutel te kry en Matha te roep om my te help. Sy het my met 'n stuk skadunet tot voor die donkie-boiler gesleep. Sy het vuur gemaak sodat ek 'n bitter koue kalahari-woestyn nag buite kon oorleef. Toe Gawi 8 uur die aand opdaag, het hy my versigtig op 'n kamp matrassie gesleep. En so kamp ons toe uit - detail moeilik om te skryf - om 8 uur klaring te kry vir behandeling in Whk - anders moes ons Pta toe ry.
Dr Wurmbagger kon 30 uur na die val my been met 'n pen en 4 skroewe heg. Bygesê dat ek vir 90 dae nie gewig daarop mag sit nie, want my bene is soos botter, sê hy.
Ek kom 1 tot 8 Desember Pta toe vir 'n been digtheids toets en behandeling.
God Bless, Dina.
Ons Vader het 10,000 Nam dollars voorsien om gat dieper te boor - ons staan nou op R11,000. Ek sal by die Meteorologiese Dept in Gaborone uit vind hoe dik die rots laag is.