Nog ’n paar tree links, en almal skree: “Nee, jy gaan vries! Jy is in die Suidpool!” Dan kies ek die teenoorgestelde koers en die hele spulletjie kraai dit uit: “Jy raak weer warm!” Nog een tree – en ’n gejuig klink op: “Pasop, jy gaan brand!”
Nooit het ek daaraan getwyfel dat ek my geskenk tydens so ’n soektog sou vind nie. Nooit het ek my gesin se aanwysings betwyfel nie; ek het geweet dit is akkuraat. Hulle sou my lei tot waar my geskenk op my wag. Sonder uitsondering.
Dit vra ’n fyn ingesteldheid op die Heilige Gees en ’n byvoorbaatse dankbaarheid vir sy aanwysings: “Hier is jy nou warm!” Of: “Nee, nou is jy in die Suidpool!”
Maar Hy is hiér, besig om ons in elke stap te lei. Soms gee ons treë in ’n rigting waarvan ons nie so seker is nie. Dan sal Hy van Hom laat hoor. Hy moedig ons aan om ’n ander koers in te slaan, totdat ons warm is en Hy kan sê: “Nou gaan jy brand! Só naby is jy aan jou geskenk!”
Ons hoef nooit daaraan te twyfel dat God ons sal beloon wanneer ons na Hom soek nie. Hy moedig ons aan, Hy gee rigting, Hy beloon. Om hierdie waarheid dankbaar te aanvaar, is reeds die eerste stap in sy rigting.
Ons sal Hom gou vind. Hy praat deur sy Woord. Of deur die fluistering van die Heilige Gees, of die omgeewoorde van geliefdes. Of selfs deur lukrake opmerkings wat ons in ons alledaagse lewe hoor.