Alexithymia - oorsake, simptome, tekens, behandeling - Sielkunde en Psigiatrie - 2019
alexithymia - Dit is 'n spesifieke persoonlike eienskap, wat manifesteer deur probleme in begrip en verbale beskrywing van eie emosionele versteurings en emosies van omliggende mense, differensiasie van liggaamlike sensasies, differensiasie van ervarings, vermindering van die vermoë om te simboliseer en fantasieer, hoofsaaklik op eksterne aspekte te fokus, terwyl dit nie wy nie aandag, interne ervarings, geneigdheid vir utilitaristiese, konkrete-logiese verstandelike werking, asook 'n gebrek aan emosionele reaksie. Al die beskrywings beskryf kan óf in dieselfde mate verskyn, óf een van hulle sal oorheers.
Alexitimia as 'n sielkundige probleem is dikwels onderhewig aan oorweging as 'n moontlike risikofaktor vir die opkoms van psigosomatiese ongesteldhede. 'N Studie van aleksitiemie bevestig hierdie stelling.
Die redes vir die vorming van aleksitiemie vandag is onduidelik. Daar word geglo dat die primêre vorm van die betrokke afwyking swak aanspreeklik is vir psigopstelling. Terselfdertyd kan remediërende werk gemik op sekondêre aleksitiemie effektief wees.
Simptome van aleksitiemie
Alexithymia, as 'n soort emosionele wanorde, is 'n funksionele spesifieke kenmerk van die senuweestelsel. Die intellektuele sfeer van persoonlikheid in aleksitiemie word nie versteur nie, eerder die teenoorgestelde. Baie individue wat aan hierdie siekte ly, word gekenmerk deur 'n hoë vlak van geestelike ontwikkeling.
'N Studie van aleksitiemie toon dat ongeveer 20% van die burgers manifestasies van aleksitiemie het.
Mense met Alexitimie is amper nie in staat om empatie te ervaar nie, dit is moeilik vir hulle om met ander te empathiseer. Maar hulle is nie soulose egoïste of onsensitiewe mense nie. Individue met hierdie versteuring verstaan ​​eenvoudig nie hoe dit gedoen word nie. Daarom is dit makliker vir hulle om kommunikasie te vermy of om van enige bekende frase ontslae te raak.
Alexithymia is in sielkunde - die gebrek aan woorde om emosies uit te druk, of meer bloot, emosionele ongeletterdheid.
Individue wat vermoed word van hierdie wanorde het 'n aantal inherente eienskappe en persoonlikheidseienskappe, wat nie net die sfeer van emosies dek nie.
Tekens van aleksitiemie. In die eerste beurt is daar 'n probleem in die persepsie en manifestasie van hul eie emosies. Sulke individue voel die hele emosionele spektrum wat inherent is aan mense, maar kan nie beskryf wat hulle in woorde voel nie. As gevolg hiervan het hulle probleme met die verstaan ​​van ander se emosionele reaksies, wat dikwels geweldige probleme in kommunikatiewe interaksie veroorsaak. Daarom, geleidelik, individue met 'n gegewe afwyking vorm 'n begeerte vir eensaamheid.
Daarbenewens word sulke mense gekenmerk deur probleme met fantasie en beperkte verbeelding. In die meeste gevalle word individue met hierdie afwyking gekenmerk deur onvermoë om kreatiewe werk. Enige aktiwiteit waarin dit nodig is om te verbeel, te skep, uit te vind, is onrusbarend en verwarrend.
Skaars drome word ook beskou as 'n kenmerkende kenmerk van hierdie wanorde. Mense met Alexitimia het glad nie drome nie. In seldsame gevalle, wanneer hulle 'n droom het, sien hulle hulself daagliks doen. Daarbenewens het sulke individue 'n spesifieke logiese, utilitaristiese, duidelik gestruktureerde geestelike aktiwiteit. Aangesien hulle nie geneig is om te droom of fantasie te maak nie, word daaglikse, duidelik gedefinieerde probleme nader aan hulle. Daarom vertrou hulle nie hul intuïsie nie, en verwerp hulle selfs selfs heeltemal heeltemal.
Individue met hierdie afwyking verwar dikwels emosionele angs met liggaamlike sensasies. As gevolg hiervan, wanneer hulle gevra word oor hul gevoelens, sal hulle eerder hul liggaamlike sensasies beskryf, byvoorbeeld pyn, skud, goed.
Die aleksitiemika kan nie hulself hanteer nie weens die gebrek aan vaardighede om emosies te bestuur, wat die uitsluiting van emosionele sensasies uit die bewussyn veroorsaak. Maar onderdrukking beteken nie volledige afwesigheid nie. Al hierdie saam lei tot die onvermoë om af te gooi, die opgehoopte spanning en angs. Alexitimiste, wat die ervarings ervaar en nie die redes vir hul voorkoms besef nie, beskou sulke ervarings as 'n simptoom van sommige siektes. Dikwels soek hulle verlossing in alkohol of verdowingsmiddels.
Die wêreld van aleksitimika is hartseer en vreugdevol, aangesien een van die gevolge van hierdie afwyking die armoede van die lewe is.
Enige noue verhouding met aleksitiemika word vooraf gedoem, aangesien hy nie die gevoelens van 'n maat kan onderskei en verstaan ​​nie. Om nie hul eie negatiewe emosies te verstaan ​​nie, en nie om 'n probleem in eksterne omstandighede te soek nie, gooi verantwoordelikheid op die mense rondom hulle, wat lei tot konstante konfrontasie en vernietiging van verhoudings met familie. Daarom is hul sosiale verhoudings eerder abnormaal.
Alexithymia word opgespoor deur spesiale sielkundige toetsing. Die mees algemene toets is die Toronto-skaal, wat 'n reeks vrae van 'n geslote tipe bevat.
Die vlak van aleksitiemie word opgespoor deur die aantal punte wat behaal is.
Daar word aanvaar dat aleksitiemie as 'n individuele kenmerk 'n prognostiese parameter is van sielkundige stabiliteit in verhouding tot alledaagse stresfaktore, ekstreme gebeurtenisse, verskillende manifestasies van moeilikheid, aangesien die onvermoë om eie ervarings uit te druk en sodoende die behoeftes van die individu in 'n staat van dissosiasie te besef, losmaak van sy empiriese Ek is. " Ook, dit is heel moontlik dat vir maatskaplike werkers, aleksitiemie 'n struikelblok vir professionele sukses is.
In alle waarskynlikheid is aleksitiemia 'n polydeterministiese verskynsel met 'n ander genesis en natuur. B. Bermond, gebaseer op die data van neurobiologie, het twee tipes van hierdie afwyking geïdentifiseer: affektief en kognitief. Die eerste tipe het 'n vlak van emosionele opwinding en bewustheid van sulke emosies, en die tweede tipe, saam met 'n normale emosionele toon, het 'n lae vlak van identifikasie van emosies en hul benamings.
Die Amerikaanse sielkundige D.Levant het 'n hipotese voorgestel dat as gevolg van beperkings op emosionele reaksies die vlak van aleksitimie by mans hoër sal wees as by vroue. Hierdie aanname is bevestig op 'n nie-kliniese groep.
Dikwels is aleksitiemie 'n verskynsel in persoonlikheidsielkunde wat geassosieer word met onproduktiewe sielkundige verdediging. 'N Voorbeeld hiervan is klowing - 'n individu wat nie sy eie ambivalensie teenoor enige verskynsel kan verduur nie, begin dissosiasie meer dikwels gebruik, waardeur hy sy persoonlike integriteit verloor.
Alexithymia, as 'n soort emosionele wanorde, is primêr en sekondêr. Die eerste vorm van afwyking is as gevolg van aangebore breindefekte, fetale defekte, geboortetrauma en postpartumafwykings. Die primêre vorm van aleksitiemie word as ongeneeslik beskou.
Die sekondêre vorm kan gediagnoseer word by kinders met psigiatriese versteurings, soos outisme en skisofrenie. Ook kan 'n emosionele wanorde ontstaan ​​as gevolg van die oordrag van siektes van 'n neurologiese aard, psigotraumas, die uitwerking van stresvolle gebeure en ernstige senuweeskokke.
Daarbenewens is daar 'n teorie wat die dominante rol van onderwys in die vorming van die betrokke afwyking beskryf. So byvoorbeeld, wanneer stereotipes van "manlike gedrag" opgelê word aan 'n kind in die samelewing, dit wil sê, hulle beperk emosionaliteit, verbied hul emosies, herhaal die bekende storie voortdurend, "mans huil nie" nie. Hy sal probleme hê om emosies uit te druk.
Baie hou ook by die hipotese dat sosio-kulturele faktore deurslaggewend is in die vorming van die beskryf afwyking, aangesien die ontwikkeling van die persoonlikheid bepaal word deur opleiding en opvoeding.
Sekondêre aleksitiemie as sielkundige probleem is vatbaar vir psigoterapeutiese regstelling, maar behandeling kan vertraag word. Kunsterapie, hipnotika, voorstelle, gestaltterapie, konvensionele en gewysigde psigodinamiese psigoterapie het hulself as psigoterapeutiese metodes aanbeveel.
Die doel van psigokorrektiewe werk is om die individu op te lei om sy eie emosies te formuleer. Kunsterapie help om hierdie taak te hanteer, maar die eerste resultate sal nie onmiddellik opmerklik wees nie. Op hierdie stadium is die ondersteuning van geliefdes baie belangrik.
Daar word ook baie aandag gegee aan die ontwikkeling van die verbeelding, aangesien dit bydra tot die uitbreiding van die spektrum van emosionele ervarings.
Betroubare data oor die doeltreffendheid van dwelmbehandeling vandag bestaan ​​nie. Die meeste dokters oefen bensodiasepien-kalmeringsmiddels aan pasiënte met paniekaanvalle, wat gelyktydig met aleksitiemie ontwikkel. Terselfdertyd bevat meer positiewe resultate 'n geïntegreerde benadering wat nie net uitsluitlik by psigosomatiese simptome gerig is nie, maar ook om emosionele spanning, depressie en angs te verlig. Ook onderhewig aan regstelling en psigosomatiese siektes wat as gevolg van hierdie afwyking ontwikkel het. Aangesien daar 'n verband bestaan ​​tussen aleksitiemie en die voorkoms van psigosomatiese siekte. Ook aleksitiemie beïnvloed die verloop van gepaardgaande siektes. Dit is baie belangrik om die metabolisme, die produksie van hormone en die immuun agtergrond te balanseer.