Enroth (1993:92) wys op die intense worsteling rondom skuldgevoelens by diegene wat uiteindelik die punt bereik waar hulle 'n geestelik verslawende sisteem verlaat. Sulke kerke en groepe is voorgehou as 'n utopia en met 'n skok moet daar uitgevind word dat so 'n utopia nie bestaan nie (vgl. ook Pretorius 2007:215). VanVonderen (1989:79) wys op die gevaar dat persone wat so 'n sisteem verlaat uiteindelik nie werklik toegerus is vir die normale wereld daar buite nie. Om verskillende redes kan hulle dan uiteindelik soos droë blare heen en weer gewaai word en baie maklik in ander aftakelende sisteme ingetrek word. Enroth (1993:20) beskryf die geweldige verwarring waardeur sulke persone gaan soos volg: