Die basis van geluk (2)
Nieteenstaande die lyding wat Jesus hier profeteer, lê daar ook vir ons 'n sekere mate van troos in hierdie woorde. Ons weet nou dat die lyding nie strydig is met God se program nie. Dit kan nie 'n streep deur God se planne trek nie. Hy het in sy planne reeds voorsiening daarvoor gemaak. Ons ervaar egter voortdurend dat die lyding self nie die ergste is nie, maar wel die sinneloosheid daarvan. Die ergste van die Here se lydensgeskiedenis was vir sy dissipels nie dat hulle vervolging en marteling in die oë gestaar het nie, maar dat hierdie foltering wat hulle aan hul eie lyf sou ervaar, skielik geen sin of waarde meer gehad het nie. (Want na die drie jaar saam met die Meester het dit nie tot hul deurgedring dat Hy 'n verskriklike aardse dood MOES sterf, en dat sy aardse sterwe nie die einde vir Hom beteken het nie). As die Messias se lewe dan nou so droewig daar aan die kruis eindig, watter sin het dit dan ook nog vir hulle gehad om maar een druppel bloed vir 'n verlore saak te stort? Dit is daarom dat hulle van Golgota af weggevlug het, net daarom. Dit was nie lafhartigheid nie, maar vertwyfeling. Dit was nie die dreigende lyding nie, maar die gedagte aan die sinneloosheid van die lyding.
Dit is eers as ons dít kan insien dat die troosryke inhoud van ons teks vir ons sigbaar word. Die lyding saboteer nie die raadsplan van God nie. Die lyding weerspreek ook nie die beloftes van ons Here nie. Hy het dit in berekening gebring. Dit is die diepste werklikheid van die koninkryk van God. Net deur lyding kan ons die heerlikheid van God ervaar. Maar omdat ons Hom uit die diepte sou aanroep, het Hy sy Seun om ons ontwil, die diepte ingestuur.
Maar daar is nog diepere betekenis in hierdie woorde van Jesus. As Jesus hul lyding voorspel, is dit méér as blote profetiese woorde. Ook daarin is Jesus anders as die mense. As 'n dokter vir my sê: “u het nog net so lank om te lewe", dan kan hy dit betreklik rustig sê, want sy eie lot word nie daardeur geraak nie. Maar wanneer Jesus dit sê, merk ons die leed en lot van die mense in sy eie siel as Hy praat van oorloë en gerugte van oorloë, as Hy die koms van die wolwe voorspel wat in die kudde uitmekaar gaan jaag, as Hy ons die gevaar laat sien dat die liefde ook in die getroues sal verkoel. Al die ellende van die wêreld, van die oorloë en die eensaamheid van die agtergeblewenes, al die leed wat die wêreld tot op die laaste dag moet dra, is in sy oë en hart saamgetrek.
En dit is dan die ander troos: niks kan ons tref wat die oë van ons Heiland nie gesien en in sy eie hart ervaar het nie. Alles is reeds in die oë en die siel van die Heiland en sal vir ewig daar bly: alles wat vandag so pynlik op ons pad kom en waartoe ons geroep word.
(Neem asb kennis: As gevolg van persoonlike redes sal die volgende boodskap eers weer op 21 Augustus verskyn).