n Gesprek met n baie ryk ou man.
Ek kry met hom die doen uit die aard van my werk en ons raak vriende. Hy is 82 jaar oud en het die afgelope jaar sy vrou, sy enigste broer en n seun afgestaan aan die dood. Ons sit maar net daar in sy sitkamer en tee drink met outydse gemmerkoekies wat sy dogter vir hom gebak het en in n pakkie van Kanada vir hom aangestuur het. Hy was besig om daardie boek Die Groot Gedagte van Gideon Joubert te lees en hy sit sy leesbril terug in n ou brilkassie, van daai wat so klap as jy hom toemaak.
Die man is uiters welgesteld, daar is ou huise, ou plase, ou woonstelblokke, ou fabrieksgeboue en miljoene se kontant op beleggings by banke en ander instansies. Die koffietafel is van Rhodesian Teak gemaak en as jy hom wil skuif moet jy met krag vat so swaar is hy. Ons gesels maar so oor die lewe en alledaagse dingetjies.
Oom: Ons moet almal doodgaan, maar dit was bietjie vinnig en n bietjie baie op n slag. Jy weet, ek is half oor die hartseer, daar is te veel mooi dinge om te onthou. Maar ek voel alleen man, dis die alleengeit wat n man vang. Die kinders en kleinkinders het hulle eie dinge en is besig. n Man wil ook nie pla nie. Ek bel ou vriende dan kan hulle my nie onthou nie, Alzheimers is besig om hul op te vreet. Of soos ou Freek, lê al ses maande in die hospitaal en krimp weg. Maar hier sit ek en ek wil nog roer, wil n spekulasie huisie bou daar op Brenton on Sea. Eienaar bouer speel, wil volgende week afgaan as die vakansiegangers pad gevat het. Die alleenheid man, dis maar al, verder is ek OK.
Ek admireer hierdie man, hy het my geskakel om n tjek vir die liefdadigheidswerk van ons kerk te kom haal.
Oom. Jy weet Toppie, ek lees hier oor die nietigheid van die mens. Dis maar geboorte, werk vir n bestaan en dan die dood. Dis maar die pad wat elke mens loop, sien. My broer was n baie slim man, mediese dokter en later spesialis geword. Eendag het hy vir my gesê dat elke baba gebore word met sy vuisies geklem, hy gryp na dinge en wil dit houvas, dit sy eie maak. ook het hy gesien as n ou mens sterf, dan maak sy hande oop asof hy alles laat los, hy gee alles weer net so terug wat God hom geleen het. My broer was ook so, ses maande voor sy dood het sy hande al oopgegaan, ek het dit gesien en ek het met hom baklei daaroor, maar hy het amper alles in daardie ses maande weggegee, vir kinders vir kleinkinders vir liefdadigheid. Hy het geweet hy gaan sterf en sy palms het ses maande voor sy dood al begin oopgaan. Ai, man ek mis die ou darem baie, enigste broer gewees. Kyk daar is twee susters, maar n broer is n ander ding.
Hy praat niks oor sy vrou en seun se afsterwe nie, en ek weet hoekom, dis nog te seer, soms skuif hy die twee fotos van sy vrou en seun op die kassie naby hom effens rond, so asof hulle nie mooi reg staan nie. Hy en sy vrou staan by rotse, die see is in die agtergrond, sy het n bloedrooi serpie aan. Die foto van sy seun is op n boot op die Knysna lagoon, seun was toe so twaalf jaar oud, sy arm is om sy Pa se lyf. Die ou man se oë dwaal kort, kort na die fotos.
Oom: n Man het baie om dankbaar voor te wees. Nie dat ek nog gespaar is nie, daarmee het ek geen probleem nie, maar vir die goeie lewe wat ons gehad het. Ek en Trix.
Toe haal hy die koevert uit en gee dit vir my, ek kan sien hy is aangedaan. Ek groet en gaan. Hy maak of hy die potplante water gee, maar hy het vergeet die plastiek kannetjie is leeg, hy kom dit nie agter nie.
Ek vermoed hy dink aan Trix.
Ek lewer die koevert af en was skaars terug by die huis toe bel ons dominee. Hy is bekommerd.
" Ons kan nie hierdie geskenk aanvaar nie. het jy self met die man gepraat? Dis te veel, is hy by sy volle positiewe.?"
Vat hom dominee, sê ek vir hom, die man se verstand is tien keer beter as ek en jy se koppe saam. Moet nie n wyse ryk ou man aan sy gesig vat nie.