Verbruikersake: Beter beskerm met nuwe eiendoms­praktisyns­wetgewingFoto ter illustrasie. (Foto: Pixabay) Om ŉ huis te koop of te verkoop of om ŉ plek te huur of te verhuur was nog altyd vol struikelblokke as jy nie versigtig is nie, veral as jy die verbruiker is wat geen kennis het van wetgewing oor eiendomstransaksies nie. Die nuwe Wet op Eiendomspraktisyns wat op 1 Februarie in werking getree het, gaan verbruikers nou beter beskerm teen al die moontlike slaggate wat kan opduik. Ina Opperman het gaan kyk hoe die nuwe wet jou gaan beskerm. Om ŉ huis te koop of ŉ blyplek te huur is een van die grootste uitgawes wat verbruikers ooit sal aangaan. Daarom is dit belangrik dat daar wetgewing is wat hulle kan beskerm wanneer hulle hul swaarverdiende geld bestee, veral as hulle nog ekstra geld moet uitgee om dinge in die huis reg te maak waarvan hulle nie vooraf geweet het nie. Die doel van die Wet op Eiendomspraktisyns is om: Die wet maak voorsiening vir verbruikersbeskerming in artikels 67, 68 en 69 deur ŉ openbaarmakingsvorm verpligtend te maak, te bepaal wat in eiendomsooreenkomste moet wees en dit verpligtend te maak vir die gesagsowerheid om verbruikers op te voed en in te lig. Artikel 67 bepaal dat ŉ eiendomspraktisyn nie ŉ mandaat mag aanvaar tensy die verkoper van die eiendom of die eienaar van ŉ woonplek wat uitgehuur word ŉ verpligte openbaarmakingsvorm ten volle ingevul en geteken het nie. Volgens die konsepregulasies moet die eienaar aandui of hy of sy bewus is van of nie bewus is nie van: Die eienaar sertifiseer dan dat die inligting waar en korrek is tot die beste van sy wete op die datum wat die vorm geteken is. Die koper teken die vorm ook om te erken dat hy ingelig is dat professionele kennis en/of tegniese vaardighede nodig kan wees om defekte op te spoor. Die eiendomspraktisyn moet dan ŉ afskrif van die voltooide verpligte openbaarmakingsvorm aan voornemende kopers of huurders gee sodat hulle ŉ aanbod kan maak om te koop of te huur. Alle relevante partye moet die voltooide vorm onderteken en dit moet aangeheg word by enige ooreenkoms om die eiendom te koop of te huur. Dit vorm ŉ integrale deel van die ooreenkoms en indien die vorm nie voltooi is nie, moet die ooreenkoms beskou word as dat geen defekte of gebreke aan die eiendom aan die koper geopenbaar is nie. Verbruikers wat geraak word, kan dan die eiendomspraktisyn verantwoordelik hou. Die gesagsowerheid kan dan ook teen ŉ eiendomspraktisyn optree of ŉ gepaste straf gee in so ŉ geval. Verbruikers kan ook die eiendom self inspekteer voordat die transaksie gefinaliseer word en moet die koste daarvan betaal. Artikel 68 bepaal dit is verpligtend vir die ontwikkelaar of verkoper om die ooreenkoms op te stel om te verkoop of te koop of om te verhuur of te huur, asook die verpligte openbaarmakingsvorm en om te betaal om dit op te stel. Die gesagsowerheid moet gereeld bygewerkte riglyne daarvoor op sy webwerf plaas. Artikel 69 bepaal dat die gesagsowerheid veldtogte van stapel moet stuur om verbruikers op te voed en in te lig oor hul regte in eiendomstransaksies en eiendomspraktisyns oor hul funksies, pligte en verpligtinge. Artikel 66 beskerm ook verbruikers teen ander probleme in ŉ eiendom wat weggesteek kan word al word ŉ sertifikaat uitgereik dat dit nie ŉ probleem is nie. Die artikel bepaal dat ŉ eiendomspraktisyn nie vergoed mag word of ŉ kundige mag vergoed om ŉ sertifikaat uit te reik volgens wet nie vir: