Sy geskooldheid en ondervinding het geleenthede vir hom oopgemaak, dit het mense vertroue in hom gegee, vertroue wat hy uiteindelik agter gekom het meestal misplaas was.
Dit het hy weer gesien toe hy sy nuwe werk begin het, wat hom nou dag in en dag uit op die moltrein laat kruip.
‘n Goeie werk wat mettertyd vir hom sal help om van al die skuld wat hy opgegaar het, so met die roer van sy septer, in ‘n lewe wat ‘n leeftyd gelede was, ontslae te raak.
“Dis alles goed en wel”, se sy vrou deur die stilte, van ver, want Frans se gedagtes is nie in die kombuis nie.
Dis die geneuk met 2 ure herwaarts en derwaarts op die moltrein karwei – jou gedagtes dwaal, al probeer jy lees en sinvol besig wees, jou gedagtes dwaal na allerhande plekke en allerhande goetters en jy stop nie sommer dwalende gedagtes in sy spoor nie.