Is veggie-hamburgers die weg van die toekoms? Ella Olsson / Flickr, CC BY-SA
Die IPCC-spesiale verslag, Climate Change and Land, wat gisteraand vrygestel is, het bevind dat 'n derde van die wêreld se kweekhuisgasvrystellings kom uit die "land": grootliks die boerdery, voedselproduksie, grondonteiening en ontbossing.
Volhoubare boerdery is 'n groot fokuspunt in die verslag, aangesien plante en grond potensieel groot hoeveelhede koolstof kan bevat. Maar dit is ongelooflik moeilik om as verbruiker die algehele voetspoor van individuele produkte uit te werk, want dit neem nie hierdie oorwegings in ag nie.
Twee veganistiese handelsmerke het berigte oor hul burgers se omgewingsvoetspoor gepubliseer. Onmoontlike Kos beweer dat die burger 87% minder water en 96% minder grond benodig, en 89% minder kweekhuisgasvrystellings lewer as 'n beesvleisweergawe. Boonop sal dit 92% minder waterbesoedelende stowwe bydra.
Net so, Beyond Vleis beweer dat sy burger 99% minder water benodig, 93% minder land, 90% minder kweekhuisemissies en 46% minder energie as 'n beesvleisburger.
Maar hierdie resultate het gefokus op gebiede waar veganiese produkte goed presteer, en is nie verantwoordelik vir grondkoolstof of moontlike ontbossing nie. Dit kan die prentjie verander.
Hoe meet u 'n omgewingsvoetspoor?
Veganistiese en vegetariese vleisalternatiewe word al hoe gewilder. Dikwels in die vorm van hamburgers, is die produkte bedoel om die smaak, voedingswaarde, 'mondgevoel' en selfs die kookervaring van 'n vleisburger na te boots. Die doel is om produkte in alle opsigte, behalwe een, aan die verbruiker te voorsien, naamlik die impak op die omgewing.
Impossible Foods and Beyond Meat het elkeen "lewensiklusbeoordelings" (LCA) gepubliseer, wat omgewingsaspekte van produkte oor die verskaffingsketting meet. Soos blyk uit die syfers hierbo aangehaal, beweer albei dat hul burgers 'n fraksie van die hulpbronne van tradisionele beesvleisburgers gebruik.
Hierdie resultate klink indrukwekkend, maar LCA-resultate kan misleidend wees wanneer hulle buite konteks geneem word. Kyk na die onderliggende verslae vir Beyond Burger en Onmoontlike Burger dit word duidelik dat stellings soos "minder water" en "minder land" in die praktyk verskillende dinge beteken.
Daar is beduidende verskille tussen die twee studies in die berekening van grond- en watergebruik vir die beesvleisburger, en die finale resultate word nie in dieselfde eenhede uitgedruk nie. Dit beteken nie noodwendig dat een van die studies ongeldig is nie, maar dit beteken wel dat die stellings op die webwerwe vereenvoudig word en nie duidelike interpretasie moontlik maak nie.
Albei studies regverdig hul keuse van aanwysers deur te sê dat dit die algemeenste is wat gebruik word in studies met beesvoetafdruk. Maar is dit die belangrikste aanwysers vir veganiese burgerproduksie?
Deur slegs 'n vergelyking te tref vir die omgewingsaspekte wat die belangrikste vir vleisprodukte is, kan die resultate ekstra positief lyk vir die veganistiese alternatiewe, aangesien ander aspekte moontlik 'n minder gunstige resultaat sou toon. Die resultate soos aangebied, kan waar wees, maar dit is nie die waarheid nie.
Wat belangrik is, is dat die studies die resultate vir die veganiese hamburgers vergelyk met 'n beesvleisburger wat in die Verenigde State geproduseer word. Om presies te wees, word dit vervaardig uit beeste vanaf gemiddelde, konvensionele Amerikaanse produksiestelsels.
Dit is 'n geldige keuse, want dit is die standaardburgervleis in die Amerikaanse mark. Maar die resultate kan baie anders wees vir ander diere, vir beesvleis in ander lande, of vir onkonvensioneel gekweekte beesvleis.
A derde studie, wat onlangs vrygestel is, evalueer beesvleis wat geproduseer word by White Oak Pastures, 'n herlewende weidingsplaas in die VSA. Regeneratiewe weiding gebruik aangepaste diereweiding om gronde te verryk en om biodiversiteit, water en voedingstofsiklus te verbeter.
Die plaas White White volg soveel koolstof in sy grond en plantegroei, en dit vergoed meer as die vrystellings van sy vee. Met ander woorde, dit het 'n negatiewe koolstofvoetspoor. Hierdie studie het die witvleisbeesvleis gunstig vergelyk met die gewone beesvleis, hoender, varkvleis en soja, sowel as die Beyond Burger.
Die stille aanname is egter dat geen koolstofsekwestrasie plaasvind in konvensionele beesweiding of op voer- en sojaboongrond nie. Dit is nie noodwendig waar nie. White Oak Weides gebruik weiding om die afgebreekte gewasland te regenereer, en dit is waarskynlik dat soortgelyke weiding op ander plase binne die eerste paar dekades ekstra koolstof oplewer.
In Australië is daar boere wat hul gewasland omskakel na weiding (wat meer koolstof bevat) kwalifiseer vir krediete onder die emissieverminderingsfonds. Daar is ook bewyse dat oesstelsels soms ook koolstof bevat die VSA sowel as in Australië. Byvoorbeeld, die koolstofvoetspoor van Australië gars en kanola sommige 10% kleiner kan wees as u koolstofsekwestrasie in gronde in ag neem.
Dit is duidelik dat grondkoolstof 'n groot rol kan speel in die netto koolstofvoetspoor van baie voedsel. Hoe sou die veganiese burger teenoor vleisburgervergelyking lyk as aspekte van koolstofkoolstof en biodiversiteit ingesluit is?
Dit gesê, die White Oak Pastures-studie lewer ook nie die volledige verhaal nie, omdat die koolstofsekwestrasie van die grond slegs vir hul eie produk beoordeel is, en die studie het nie na ander aspekte soos waterskaarste of biodiversiteit gekyk nie.
Dit is teleurstellend dat sulke prominente produkte nie meer omvattende resultate vir die omgewing publiseer nie, aangesien dit al lank voorgeskryf is deur die internasionale standaarde.
Noudat die nuwe spesiale verslag weer beklemtoon hoe belangrik grond in 'n oorgang na volhoubare landbou en voedsel is, is dit tyd om beter te vaar.
Maartje Sevenster, navorsingswetenskaplike Climate Smart Agriculture, CSIRO en Brad Ridoutt, hoofnavorsingswetenskaplike, CSIRO Landbou, CSIRO
Jy is hier: Tuis > Sosiale en politieke > omgewing > klimaat > Oplossings > Die eise van veganiese voedsel moet die volle prentjie gee