1-2 Kronieke - Howling Pixel
Die boodskap van 1 Kronieke word hier voortgesit: God se goeie sorg vir sy volk onder die leiding van Dawid en sy nasate. Dawid is die maatstaf waarvolgens die regering van die konings van Juda – Jerusalem beoordeel word. Groot klem val op die bou en inwyding van die tempel deur Salomo, die hervormings deur Asa, Josafat, Hiskia en Josia, en die mag wat koning Agab van Israel se afgodsdiens ook in Juda uitgeoefen het, 'n mag wat gebly het ten spyte van hervormingspogings en wat uiteindelik gelei het tot die ondergang van die ryk.
Kreasionisme of skeppingsleer (afgelei van die Latynse creatio "skepping") is 'n religieuse geloof in die feit dat die Mensdom, lewe, die Aarde en die heelal deur God (die Skepper), geskep is. Die term word egter meer gereeld gebruik om te verwys na die religieuse verwerping van evolusie, ten gunste van 'n interpretering van die skeppingverslag in die Bybel as 'n verduideliking wat die geskiedenis, diversiteit en ingewikkeldheid van lewe op aarde verklaar. Hierdie teenstryd staan as die kreasionisme-ewolusie-omstredenheid bekend. In Christelike kringe word kreasionisme gewoonlik op 'n letterlike interpretering van die skeppingsverhaal in die eerste boek van die Bybel, Genesis, gebaseer. Kreasionisme word sterk aan die Christelike religie gekoppel, alhoewel ander religieë ook Skepper-geleide skeppingsverhale het, maar wat tot variërende mates van die Christelike weergawe verskil.
Volgens die Bybel is die hele hedendaagse mensdom van Noag se drie seuns Sem, Gam en Jafet afkomstig. Sem word as die voorvader van die Semitiese volke soos Amhare, Arabiere, Arameërs, Assiriërs, Galdeërs, Hebreërs en Tigrinya beskou. Ham was die voorvader van die Hamitiese volke soos Koesjiete en Egiptenare. Van Jafet stam glo die Indo-Europese volke af. Volgens hierdie stelsel het Noag se drie seuns se afstammelinge die drie destyds bekende vastelande Afrika, Asië en Europa ná die sondvloed bevolk. Dié teorie word algemeen as verouderd beskou.
Tiglat-Pileser I (uit Hebreeus: תִּגְלַת פִּלְאֶסֶר; Akkadies: 𒆪𒋾𒀀𒂍𒊹𒊏 Tukultī-apil-Ešarra, "my vertroue is in die seun van Ešarra") was ’n koning van Assirië tydens die Middel-Assiriese tydperk (1114-1076 v.C.). Volgens die Assirioloog Georges Roux was hy "een van die twee of drie groot Assiriese monarge sedert die dae van Shamshi-Adad I".Hy was bekend vir sy uiteenlopende militêre veldtogte, sy entoesiasme vir bouprojekte en sy belangstelling in wigskrif-tabletversamelings. Onder sy bewind het Assirië een van die groot magte van die Antieke Nabye Ooste geword, ’n posisie wat die koninkryk vir die volgende sowat 500 jaar behou het. Hy het Assiriese beheer tot in Anatolië en Sirië en tot aan die oewers van die Middellandse See uitgebrei. Uit inskripsies wat bewaar gebly het, lyk dit of hy versigtig ’n vrees by beide sy onderdane en sy vyande ingeboesem het.
Tiglat-Pileser III (uit Hebreeus: תִּגְלַת פִּלְאֶסֶר; Akkadies: 𒆪𒋾𒀀𒂍𒊹𒊏 Tukultī-apil-Ešarra, "my vertroue is in die seun van Ešarra") was in die 8ste eeu v.C. (745-727 v.C.) ’n prominente koning van Assirië wat gevorderde burgerlike, militêre en politieke stelsels in die Nieu-Assiriese Ryk ingestel het.Hy het die Assiriese troon tydens ’n burgeroorlog oorgeneem en die koninklike familie vermoor. Hy het groot veranderings in die regering teweeggebring en die doeltreffendheid en sekuriteit daarvan grootliks verbeter. Hy het Assirië se eerste vaste leër op die been gebring.Tiglat-Pileser III het ’n groot deel van die Antieke Nabye Ooste onderwerp; in die suide sy mede-Mesopotamiërs in Babilonië en Galdea, asook verskeie volke van die Arabiese Skiereiland; in die suidweste Israel, Juda, Filistea, Samarra, Moab, Edom, die Suteërs en Nabatea; in die noorde Urartu, Armenië en Skitië in die Kaukasus, Krimmerië aan die Swartsee, en Nairi; in die noordweste ’n groot deel van oostelike en suidwestelike Klein-Asië, insluitende die Hetiete, Frigië en Karië; in die weste die Grieke van Siprus en Aram (die hedendaagse Sirië), en die Mediterreense stadstate Fenisië/Kanaän; in die ooste Persië, Medië, die Gutiërs, die Manneërs en Elam. Later tydens sy bewind is hy ook in Babilonië as koning gekroon.