'N Gesin verbou hul kos vir die hele jaar in hul agterplaas - ONDERWERPE - 2022
'N Gesin verbou hul kos vir die hele jaar in hul agterplaas
Jules Dervaes woon saam met sy kinders Anais, Justin en Jordanne in 'n beskeie huis in Pasadena, Kalifornië, nie ver van Los Angeles nie.
As u egter die agterkant van die huis betree, verander die konsepte van ruimte en tyd, en dit voel asof u in die oop land is.
Die Dervaes-huis word aangebied as 'n stadshacienda.
Kilo's kos in 'n klein ruimte.
Die Dervaes produseer op hul eie land ongeveer 2700 kilogram voedsel per jaar, met 'n gevarieerde lys produkte: groente, vrugte, eiers, melk, konfyt, heuning, sjokolade, speserye.
'Maar dit gaan verder as voedsel', sê Jules Dervaes: 'Dit is 'n manier van lewe wat vreemd is aan verbruikerswese en die spoed wat die hedendaagse wêreld kenmerk. Dit is 'n terugkeer na die waardes van ons voorouers ", verdedig hy.
Benewens voedselproduksie, organiseer die gesin filmaande en tradisionele musiek by hul huis en bied hulle aan om die omgewingskinders te versorg wanneer hul ouers dit nodig het.
So romanties soos wat sy verhaal mag lyk, is die waarheid dat Jules Dervaes senuweeagtig en bekommerd is.
Hulle ly al vier jaar lank onder die droogte en aan die vooraand van 'n nuwe somer weet hy nie hoe lank hulle sal kan voortgaan nie.
"Ons moes aanpas en verskillende strategieë probeer," sê hy.
'Daar is 'n aantal reëls, soos om 'n mooi stoep te hou. Jy kan nie 'n tuin voor die huis hê nie, "verduidelik Jules Dervaes.
"Benewens die tuin, wat ons belangrikste hulpbron is, het ons 'n tuin met blomme en plante, waarvan sommige eetbaar is. Ons het ook gewy aan die produksie van konfyt, heuning, sjokolade en selfs koeldrank," sê hy.
Alhoewel die familie 'n voorstander is van terugkeer na die tradisies van 'n verlede wat gesonder vir liggaam en gees bedink, is die Dervaes aan die voorpunt wat tegnieke betref om energie te bespaar en veral die waterverbruik te verminder.
Owerhede in Kalifornië moedig inwoners aan om die voorkoms van hul voorplase te verander.
Hulle probeer mense van die grasperke ontslae raak, 'n gewas wat baie water benodig en gebruik, om inheemse plante op hul plek te plaas, wat meer geskik is vir hierdie klimaat, byvoorbeeld kaktusse.
Droogte beroof die gesin van Dervaes
Hulle probeer 'n besproeiingstelsel onderhou wat nie te veel water gebruik nie.
Die Dervaes het vinnig by hierdie maatreëls aangepas en ook ander stappe gedoen om water te bespaar.
Hulle het 'n stelsel om die water wat uit die huis kom, te herwin en sommige van die bome daarmee te water. Dieselfde gebeur met 'n buitestort, waarvan die water gebruik word vir besproeiing in plaas van om deur 'n pyp te verdwyn.
'N Houding voor die lewe.
Hierdie konstante aanpassing aan omstandighede is iets wat die lewe van hierdie gesin kenmerk.
Gebore in Tampa, Florida, het Jules Dervaes in 1973 na Nieu-Seeland verhuis om 'n landelike lewe te begin en hom van 'n Verenigde State te distansieer wat hom met sy ekonomiese beginsels en die Viëtnam-oorlog teleurgestel het.
Maar die lewensomstandighede het Jules en sy gesin na die VSA laat terugkeer, eers na Florida, waar hy die byeboerderyvaardighede by die Nieu-Seelanders aangeleer het, en in 1985 na Kalifornië, 'n plek waarheen hy nie meer getrek het nie.
Die hele gesin is toegewyd aan hierdie stedelike tuinprojek.
In 1985 het hy die huis gekoop wat nou sy lewensonderhoud is, en vanaf 2001, geskok deur berigte oor GM-voedsel, het hy besluit om sy eie kos te verbou.
Sedertdien was alles 'n proses van proef en fout.
"Om die produksiedoelwit te bereik wat ons in so 'n klein ruimte gehad het," verduidelik Dervaes, "moes ons uitbrei, uitbrei en uitbrei.
"Die tuin het agter begin, met 'n stelsel van klein erwe wat doeltreffend is in die gebruik van water en die 'goeie insekte' aanmoedig om nader te kom.
Benewens die boerdery, het die gesin ook hoenders, eende en bokke.
"Van agter af het ons uitgebrei na die voortuin, dan het ons van die oprit gebruik gemaak en uiteindelik moes ons na die land van 'n buurman gaan, waar ons 'n deel van ons oes het," sê hy.
Met hul 'tuisrevolusie', soos hulle dit noem, het die familie Dervaes baie aandag van buite getrek.
Jules sê dat mense sy tuin sien en net so wil hê. Om dit alles te kry, was nie van die een dag na die ander nie. "Dit verg deursettingsvermoë," sê Jules Dervaes.
'Dit is beter om klein te begin en nie terugslae op te gee nie.
'Ons het ons s'n gehad. Wat gebeur, is dat daar geen foto's van is nie!' Roep hy uit.
"U moet aanbeweeg, terugslae is nie vir altyd nie."
'N Siek planeet
Jules Dervaes hou nie van waar die mens ontwikkel nie.
Na sy mening is ons toenemend afhanklik van tegnologie en materiaal.
In sy geval erken hy dat dit vir hom onmoontlik is om met groot winkels en internetverkoopsondernemings mee te ding.
So lyk die huis van Dervaes uit die lug:
Desondanks slaag die gesin daarin om 'n deel van hul oes aan klein restaurante of aan mense wat na die huis kom om 'n boks vol natuurlike produkte te gaan haal, te verkoop.
"Ons woon op 'n siek planeet wat lyk asof dit skree: help! Genees my!
'Ons wil 'n verskil maak. Ons begin met kos, voeg die musiekelement daarby en stap na 'n lewe van gemeenskap en gesprek.
"Dit is nie 'n stokperdjie nie, dit is 'n projek vir toekomstige geslagte en 'n kwessie van oorlewing."