Die Paleis van Westminster, ook genoem die Houses of Parliament, is die vergaderplek van die twee huise van die Parlement van die Verenigde Koninkryk — die Britse hoërhuis of House of Lords, en die Britse laerhuis of House of Commons. Dit staan op die noordbank van die Teems[nota 1] in die hart van die Londense wyk (of borough) Westminsterstad, naby die historiese Westminster-abdy en die regeringsgeboue van Whitehall en Downingstraat. Die naam mag verwys na enige van twee boustrukture: die Ou Paleis, 'n middeleeuse gebouekompleks waarvan die oorgrote deel reeds in 1834 vernietig is, en die plaasvervangende Nuwe paleis wat vandag bestaan; dit het die oorspronklike styl en status behou as 'n koninklike residensie vir seremoniële doeleindes.
Die eerste koninklike paleis is in die elfde eeu hier opgerig, en Westminster was in Londen die hoofresidensie van die konings van Engeland, totdat 'n vuur die oorgrote deel van die kompleks in 1512 uitgewis het. Daarna is dit as parlementshuis aangewend, wat reeds vanaf die dertiende eeu daar vergader het, en as die setel van die koninklike geregshowe, wat in en rondom Westminstersaal geleë is. In 1834, het 'n selfs groter vuur die grootliks herboude parlementshuis in puin gelê, en die enigste belangrike boustrukture om te oorleef was Westminstersaal, die Sint Stephense kloostergange, die kapel van Sint Mary Undercroft en die juweeltoring.
Die paleis is een van die fokuspunte van politieke aktiwiteit in die Verenigde Koninkryk; "Westminster" het 'n metoniem vir die VK-parlement geword, en die Westminster-stelsel vir regering is daarna vernoem. Die kloktoring in besonder, wat na die hoofklok, "Big Ben", vernoem is, is 'n ikoniese Londense landmerk, asook van die Verenigde Koninkryk in die breë. Dit word gesien as 'n embleem van die parlementêre demokrasie, en is een van die mees gewilde toeristeattraksies in die stad. Die Paleis van Westminster word sedert 1970 gelys in die Graad I-gebouekategorie en word sedert 1987 ingesluit by die UNESCO Wêrelderfenisterreine.