Frank Morrison, 'n regspraktisyn, was absoluut toegespits daarop om te bewys dat die Opstanding nooit plaasgevind het nie. Die uiteinde van al sy vermoeiende ondersoeke was dat hy hom tot die Christendom bekeer het en 'n boek, 'Who Moved the Stone?' geskryf het. In die publikasie word daar oorweldigende getuienis oor die Op­standing gegee.
Hy het 'n baie deeglike studie van die objektiewe bewyse en getuienis van die vier Evangelieskrywers, Matteus, Markus, Lukas en Johannes gemaak en 'n boek daaroor gepubliseer - 'The Testimony of the Evan­gelists' (Baker, 1874).
Hy het die politieke probleme wat uit hierdie situasie met die godsdienstige Leermeester, wat hy drie keer onskuldig verklaar het, kon voortvloei, erken. Uiteindelik het hy sy hande voor die skare gewas en ver­klaar: "Ek is onskuldig aan die dood van hier­die man. Dit is op julle rekening." Matt 27:24. Pilatus was maar té bewus van die bespotting wat daar van die gereg gemaak is en die laaste ding wat hy nodig gehad het, was 'n hersiening van sy skandalige gedrag en die ontduiking van verantwoordelikheid en plig in hierdie saak. Deur seker te maak dat die liggaam in die graf bly, was daarom definitief in Pilatus se politieke belang. "Hier is 'n wag vir julle. Gaan beveilig die graf so goed as moontlik." Matt 27:65.
Omdat die hoëpriesters die Romeinse goewerneur genader het, en omdat die Griekse woord 'Koustodia' gebruik word om 'n afvaardiging van soldate te beskryf, wás dit dus 'n Romeinse wag voor die graf. As slegs 'n tempelwag gebruik is, sou dit nie nodig gewees het om Pilatus daaroor te nader nie. Die kommer van die wagte om na die Opstanding beskerm te word teen gevolge daarvan deur die goewerneur (Matt 28:14), bevestig dat die wagte by die graf inderdaad Romeinse wagte was. Die afvaardiging sou uit ten minste 16 soldate bestaan het - met vier soldate direk voor die ingang na die graf per keer aan diens. Die Romeinse militêre wet het vereis dat enige wag wat sy pos sou verlaat of wat aan die slaap sou raak tydens sy wagbeurt, gekruisig sou word.
Enigiemand wat die Romeinse seël sonder toestemming sou breek, sou agtervolg en tereggestel word. Alhoewel die voorneme van die godsdienstige en poli­tieke leiers was om seker te maak dat hier­die hele 'Jesus-fenomeen' by die graf sou eindig, het hierdie buitengewone veilig heidsmaatreëls net die waarheid, dat hulle 'n onskuldige man vermoor het en dat Jesus Christus waarlik die Messias, die Seun van die Lewende God was, bevestig.
Dié ongelooflike teorie gee voor dat dieselfde dissipels wat in die tuin geslaap, tydens Sy arrestasie gevlug, voor die jong diensmeisie ontken en bang agter toe deure weggekruip het, gesamentlik 16 professionele Romeinse wagte kon oorval, dit durf waag het om die Romeinse seël van die graf te breek en 'n twee-ton-rots beweeg het net om 'n liggaam te steel! 'n Dooie Messias sou tog mos geen doel vir die dissipels hê nie. Wat kon die moontlike motivering wees indien hulle die wagte kon oorval en die politieke en logistieke hindernisse kon oorkom? Hulle het absoluut niks gehad om te wen nie, maar kon alles verloor. Elkeen van die dissipels het onder ernstige vervolging gely en die meeste het as martelare gesterf. Sou jy vir 'n leuen sterf?
Ander weer bevraagteken die feit dat Christus werklik aan die Kruis gesterf het. Moontlik het Hy net flou geword?
As die wreedaardige geseling wat Jesus moes deurmaak, die verskriklike kruisiging en die spies in Sy sy, waar water en bloed uitgevloei het, in gedagte gehou word; dan is dit oortuigende en genoegsame bewys dat Hy werklik gesterf het.
'n Ander desperate poging om die Opstanding weg te redeneer, is om te sê dat hulle - Maria Magdalena, Petrus, Johannes, die ander vroue, almal na die verkeerde graf gegaan het. En op 'n manier het nie die Fariseërs, die Sadduseërs, die Romeinse soldate of Josef van Arimathea, wie se graf dit was, daaraan gedink om daarop te wys dat die regte graf nog steeds die liggaam bevat het nie! Hierdie teorie is egter net so vergesog, want die graf was nié in 'n begraafplaas nie, maar in 'n tuin wat in die privaatbesit van Josef van Arimathea was. Daar was geen ander graf in dié tuin nie!
Dit was vir die Joodse godsdienstige leiers die grootste nagmerrie - 'n ramp! Die verklaring van die Opstanding van Christus het dus hul mag en geloofwaardigeheid ondermyn. Duisende van hulle volgelinge het geglo dat hulle 'n onskuldige man – die Messias - ter dood veroordeel het. Dié nuwe godsdiens het hul magsbasis ondermyn. In­dien die liggaam van Jesus gevind sou kon word, sou die^hristendom daar en dan tot 'n einde gekom het en die bedreiging wat dit vir die godsdienstige leiers ingehou het, sou beëindig wees. Omdat hulle die lig­gaam so dringend nodig gehad het om hul eie saak te bevorder, sou hulle alles in die stryd gewerp het om die liggaam te vind - indien dit hoegenaamd moontlik was.
Juis op grond van Sy dood aan die Kruis kan ons ons verheug - ons sonde is vergewe, geregverdig deur geloof. Op grond van Sy Opstanding uit die dood kan ons uitsien na die ewige lewe. Sy Hemelvaart verseker ons van diefeitdatHyoorál die gesag beskiken dat Hy Sy groot Opdrag op aarde uitgevoer het. Die uitstorting van die Heilige Gees op Pinksterdag maak dit vir ons moontlik om nie meer op ons eie vermoëns staat te maak nie, maar in Sy krag alleen. Ons dien 'n Opgestane Heer en Redder! Die dood is oorwin. Christus het opgestaan - oorwin- nend oor die dood, hel, satan en die graf. Hy is die Opstanding en die Lewe! (Joh 11:25).