Kos in kinderverhale - Waardes - 2022
Kos in kinderverhale
Gister lees ek 'n interessante artikel wat oor kos in kinderverhale gepraat het ter geleentheid van die publikasie van die boek 'Gastronomie in kinderverhale ' deur Julio Vallés. Die verslag het gehandel oor hoe kos in kinderverhale dikwels as straf of as beloning dien.
Dit is die geval van die appel in die Sneeuwwit-verhaal, die sop in die Mafalda-strokiesprente, die sjokolade uit die fabriek van Willy Wonka of die klein sjokoladehuisie van Hans en Gretel.
Miskien het hulle ons al baie keer onopgemerk gelaat, maar wat sou die verhaal van Rooikappie sonder haar mandjie wees? Hoe sou die bere weet dat Gouelokkies hul huis binnegekom het as hulle nie sop gehad het nie? Of hoe sou Alice kon groei as Wonderland nie die koeke geëet het nie?
Kinderverhale is vol gastronomiese verwysings, Enyd Blyton se verhale kom nou by my op. Die sewe geheime Y Die vyf Hulle was 'n groep kinders wat tallose avonture beleef het, maar nooit op 'n uitstappie gegaan het sonder om 'n goeie maaltyd te gee nie. Kruisbessentertjies, vleistoebroodjies en toebroodjies van alle soorte het in hierdie boeke heel bladsye opgeneem en baie van ons het op die spens gesoek op soek na heerlike koekies.
Die towerbone het hul protagonis na 'n magiese kasteel geneem waar 'n bose reus gewoon het. Die mier het die somer in sy huisie gedra terwyl die kikada ure lank niks gedoen het nie. In werklikheid leer kinderverhale kinders oor kos, amper sonder dat hulle dit besef. Daar is verhale wat die aptyt van kinders en ander kan wek, daarenteen, daartoe bydra dat die kleintjies sommige kosse as hul "vyande" beskou. In elk geval leer verhale altyd iets, daarom is dit van kleins af so belangrik.
U kan meer artikels lees soos Kos in kinderverhale, in die kategorie Kombuis met kinders op die perseel.