Baie dankie Trey Pennington | Martech Zone
Sondag, September 4, 2011 Woensdag, Oktober 26, 2011 Douglas Karr
Vanoggend skokkende nuus, hoor van die onverwagse dood van Trey pennington. In Maart het Trey en Jay my gevra om in hul radioprogram te wees, Oop vir besigheid. Dit was 'n wonderlike gesprek oor die volgehoue ​​gewildheid van blogging en Trey het my regtig die kollig gegee gedurende die hele show. As u sy Facebook-muur lees, sal u sien dat onselfsugtigheid redelik algemeen was in die boodskappe wat sy volgelinge en vriende agtergelaat het.
Ek ken geen besonderhede nie, maar dit blyk dat Trey sy eie lewe geneem het. Dit maak dit nogal 'n skok. Sommige van Trey se netwerk doen 'n beroep op mense om hulp te soek as hulle dink daaraan om hul eie lewe te neem. Ek sal dit natuurlik ook aanmoedig.
Daar is egter nog 'n onderliggende bekommernis vir my. Trey se aanlynpersoon was ongelooflik. Hy het gereeld gereis en was heeltemal verloof met sy netwerk. Sy twitter-bladsy is 'n eindelose stroom twiets wat ander aangemoedig, bedank en bevorder het. Die kommer vir my was dat hierdie ongelooflike netwerk van mense was nie genoeg nie. So deursigtig soos ons is, ontwikkel ons steeds personas aanlyn wat nie altyd ooreenstem met ons vanlyn uitdagings nie.
Die ekonomie sukkel nou. Sommige mense sê dat hulle dit moet ignoreer en net aanhou druk ... maar ek het ernstige besorgdheid as 'n besigheidseienaar. In 'n tyd waarin my agentskap voortgesette sukses behaal, word ons steeds uitgedaag. In plaas daarvan om 100% vir ons kliënte in te sit, vind ons dat ons 150% vir hulle insit ... en soms is dit nie genoeg nie - die eise bly instroom. Terwyl ons harder werk en ons kliënte groei, is hulle probleme het wat hul kontantvloei beïnvloed ... en dit is altyd diegene wat ons stroomop beïnvloed.
om wen in hierdie bedryf moet jy groei. Om te groei, moet julle verloof wees en mekaar meedoënloos bevorder. Namate u netwerk groter word, groei die verwagtinge ook. Elke toespraak wat u lewer, moet beter wees as die vorige. Elke boek wat u skryf, moet 'n topverkoper wees. Elke blogpos moet viraal word. Elke keer as iemand met u in verbinding tree, moet u in ruil daarvoor kontak maak ... anders word u gesien as 'n huigelaar of 'n soort elitis. Die feit is dat die eise wat aan professionele persone in hierdie bedryf gestel word, redelik oorweldigend is.
Ek lees meer en meer hoe sommige van die leiers van die sosiale media-industrie hulself afsny, personeel in diens neem om tussen hulle en hul netwerk te sit en outomaties te reageer op versoeke met kennisgewings van onbeskikbaarheid. My vriende spot met my omdat hulle my nie kan bel of in die hande kan kry nie. Sommige van die minder begripvolle mense laat my gefrustreerde boodskappe agter, twiet my, kontak my dan op Facebook ... en raak dan kwaad dat ek nie reageer nie.
Vroeër hierdie week het ek my foon laat vibreer en hy het sonder ophou vibreer met 'n nuwe oproep om die paar minute. Ek het dit uiteindelik afgeskakel (soos ek gereeld doen). Terwyl ek elke naweek gewerk het, neem ek nou tyd vir vriende en familie - ongeag die werklading of die onbeantwoorde boodskappe. Ek kan eenvoudig nie tred hou met die bestuur van die onderneming, die uitvoering van die werk, die bemarking van my besigheid EN reageer op elke versoek van my netwerk nie. As ek tyd nodig het, wankel die kommunikasie met my netwerk.
Ek kla nie. Dit is die wêreld wat ek gekies het om aan te neem en te werk binne, en ek is mal daaroor. Ek vra net diegene wat voordeel trek uit die werk wat aanlynprofessionals doen, neem hulle 'n oomblik, bedank hulle en verstaan ​​dat ons die beste doen wat ons kan.
Trey Pennington gehad vier keer die volgende wat ek het. Ek kon my nie die eise aan hom voorstel nie. Ons het gehoop om Trey binnekort in ons radioprogram te kry as dank vir sy ondersteuning aan my ... ek is jammer dat ons nie die geleentheid sal kry nie. Maar ek is Trey dankbaar vir die geleentheid wat hy my gegee het om met sy netwerk te kommunikeer. Dit was die soort man wat hy was. En ek is dankbaar vir ons tyd saam aanlyn.
2011 Sosiale mediagroei
September 4, 2011 by 10: 00 PM
Koel. Hy het net 7 uur gelede op Tweets gereageer. Waarlik, hou waardes in perspektief en moenie huiwer om hulp te soek wanneer dit nodig is nie.
September 4, 2011 by 10: 08 PM
Goed gesê, geskok.
September 4, 2011 by 10: 25 PM
Minder as 'n jaar gelede het ons gemeente 'n baie dierbare vriend aan selfmoord verloor. Dit was 'n skok en dieselfde vrae as dié wat jy in jou pos geopper het, het ter sprake gekom en ons moes 'n rouberadingsessie reël om die komplekse vrae van selfmoord en depressie aan te spreek. Ek het baie geleer in hierdie geval. Die verhoor van die dood van Trey Pennington het 'n paar pynlike gevoelens en vrae na vore gebring, waarmee ek nou meer vrede het as verlede herfs.
Wat jy oor druk en eise aanbring, is beslis 'n goeie punt. Die menslike siel het 'n bietjie rus nodig en kan nie te veel pyn verduur nie.
My gedagtes en medelye gaan aan Trey se familie en vriende. Mag sy nalatenskap altyd tot 'n seën wees en mag almal gou vertroosting vind indien moontlik.
September 5, 2011 by 4: 30 AM
Ek het 'n paar jaar gelede nog so 'n vriend verloor en dit was 'n wekroep. Dit het my ook laat dink aan daardie dae en of dit enige impak op my gedrag gehad het. Ek is seker Trey se nalatenskap sal seëvier as 'n ongelooflike bron van inspirasie. Ek bid ook vir sy familie en vriende gedurende hierdie verskriklike tyd.
September 4, 2011 by 11: 28 PM
Ek het pas vanoggend van Trey geleer deur tweets van die DC sosiale media gemeenskap. Baie hartseer. Sy dood beklemtoon so dat mense met die meeste pyn dikwels die fokus van hulself aflei, as hy altyd ander aangemoedig het, soos jy hier aandui (en wat ek elders gelees het.) Ek praat as 'n chroniese depressielyer. Dit is soveel makliker om ander mense te ondersteun as om hulp te vra. Dit is 'n goeie (en regtig betekenisvolle!) manier om te voel of selfs sterker te voorkom. En ons leef in so 'n vinnigbewegende kultuur wat ons nie altyd die tyd of krag gee om uit te reik nie, so verbind soos ons is.
Ek voel vir sy vriende en familie, en vir hom. 'n Mens moet in ondenkbare pyn wees om die keuse te maak om sy lewe te beëindig. Ek hoop dat ander in soortgelyke nood geïnspireer sal word om uit te reik.
September 5, 2011 by 4: 34 AM
Depressie is so 'n slinkse moordenaar, Laurie. Jy is so reg wat hulp betref. Trouens, ek sou sê dat die vreugde om ander te help soms dikwels help om die angs waaraan ander ly, opsy te skuif. As iemand hierdie kommentaar lees en sukkel, hoop ek seker hulle gaan vir hulp. Niks is so hopeloos nie ... ons kan hulp kry en ons kan weer vreugde vind.
September 5, 2011 by 1: 47 AM
Goeie pos Douglas. Daar is 2 punte wat jy maak wat vir my 'n bekommernis was:
1) "So deursigtig soos ons is, ontwikkel ons steeds personas aanlyn wat nie altyd by ons vanlyn uitdagings pas nie." <= So waar en skuldig soos aangekla. Die ironie is dat al doen ek dit, vergeet ek dat ander waarskynlik ook is. So wanneer jy op Facebook kyk en jy sien statusopdaterings van vriende oor al die sukses wat hulle ervaar, al die 'pret' wat hulle het, laat dit my nog meer depressief en vervelig voel, lol.
2) "My vriende maak grappies met my dat hulle my nie kan bel of my in die hande kan kry nie." <= Ek het self hiermee klaargekom. Selfs wanneer dit kom by die antwoord op navrae vanaf jou netwerk. Die waarheid is dat om gedurende die werksdag met vriende te praat en op sommige navrae te reageer, nie 'n inkomstegenererende aktiwiteit is nie. En as dit daarop aankom, moet jy regtig jou tyd oppas en ja, hekwagte huur om die navrae wat dadelik jou aandag benodig en dié wat nie doen nie, te hanteer en te onderskei. Ek het die afgelope tyd stadig inkomende oproepe beperk en dit lyk hard, maar dit is iets wat ek as solopreneur moet doen om my tyd te maksimeer en die spek huis toe te bring.
Beslis jammer om van Trey Pennington te hoor. Was nie vertroud met sy werk nie. Uit al die twiets wat ek lees, het dit gelyk of hy 'n wonderlike ou was wat 'n groot bydrae tot die sosiale media en bemarkingsbedryf gemaak het.
September 5, 2011 by 4: 27 AM
Dit is sulke goeie punte, Stephanie. Dit laat my wonder hoe waardevol hierdie netwerke soms is. 🙂 Ek is bly jy is in myne! Moenie huiwer om te kontak wanneer jy my nodig het om te kom haal nie!
September 5, 2011 by 2: 35 PM
'n Baie hartlike en passievolle plasing wat regtig tot my spreek. As iemand wat haar eie agentskap begin het ná die bankrotskap van my voormalige werkgewer (in huisbou) en 'n voormalige agentskapsbestuurder, ken ek dieselfde druk.
Ek het al baie keer met myself geworstel om myself die regverdiging te gee om 'n dag af te neem; om minder as 13 uur elke dag te werk, om te vra vir die 50ste "gratis" item wat 'n kliënt versoek het en om ons besigheid te laat groei. Ons het deur die resessie gegroei en het wonderlike kliënte, maar tog is die eise presies soos jy dit uiteengesit het.
Douglas hy was 'n wonderlike vriend. Twee 'n wonderlike gas by wie ek hom verlede jaar gehad het, hy was so gaaf dit was my eerste regstreekse afgeleë uitsending en ek het gevoel asof ek skree net om myself te hoor.
Ek stem saam mense se verwagtinge moet 'n kerf teruggeskakel word.
So ver as mense wat sê dat ons aanlyn personas nie ooreenstem met ons vanlyn lyne nie, stem ek nie saam nie. Trey was ook daardie geespersoon persoonlik. Ons as publieke mense/personas is nie bereid om ons elke stukkie persoonlike lewens aanlyn te plaas nie. Hoekom moet ons dit is niemand se saak nie.
So wat wil jy hê ons moet deel op ons sosiale kommunikasie?
Wat ek kies om hieruit te neem, is "Hoe sal ek met ander s'n wees as gevolg van my verhouding met Trey?"
Ek sal voortgaan om 'n cheerleader te wees en ek sal voortgaan om privaat vertroude netwerk te hê vir tye wat ek moet uitlaat.
My liefde en gebede gaan uit na Trey se kinders, want ek weet hoe verwoestend dit was toe my ouers geskei is na 25 jaar huwelik, ek kan net dink hoe pynlik dit is om te hê dat een selfmoord pleeg as gevolg van 'n egskeiding.
September 5, 2011 by 2: 50 PM
Dankie vir die mooi woorde, Michele. Ek stem saam dat ek nie wil hê dat mense my persoonlike sake moet ken nie. Aan die ander kant moet volgelinge egter weet wanneer diegene wat hulle volg, baie van dieselfde uitdagings het (openbaar en privaat). Daar is nie iets soos superman of supervrou nie en ek dink ons ​​moet hierdie perfekte personas terugskakel – of anders lieg ons almal vir onsself oor 'deursigtigheid', nie waar nie?
Trey se vriende en familie is in my gebede – wat 'n aaklige, aaklige tragedie.
September 5, 2011 by 7: 35 PM
Goeie punt Doug! Ek het baie van dieselfde stryd. Daar word altyd vir my gesê ek moet meer aanlyn doen, maar ek is die meeste dae redelik besig om net my kliëntwerk te laat doen. Probeer soos ons kan, niemand is perfek nie, so waar jy op een plek skyn, sal jy waarskynlik foute in ander hê. Dit is baie hartseer wat met Trey gebeur het. Ons persoonlike gesinslewe is baie belangriker as ons uitgebreide netwerk, en wanneer die fondament wankel, kan dit maklik voel asof dit alles gaan ineenstort. Seën vir jou! My simpatie aan al Trey se familie en vriende.