Ek het vir ’n lang tyd vreeslik met myself geworstel oor of ek hierdie brief moet skryf of nie… Of ek dalk gaan krap waar dit nie jeuk nie, of slegte terugvoer of kritiek gaan kry. Maar dis tot daarnatoe, want ek kan jou belowe ek is nie die enigste vrou in Suid-Afrika wat so voel nie. Ek weet dit, want ek het al talle dokumentêre films en video’s gesien waar ek in trane uitbars omdat ek 100% verstaan wat die vrou in die film deurgaan.
’n Pláás… Ons almal wou op ’n plaas grootword, of smag daarna om ons kinders op ’n plaas groot te maak. Daar waar jy vir ure as kind buite kon jol en net huis toe gaan wanneer jy honger is. Maar vandag, vandag is dit nie meer alles maanskyn-en-rose nie. Die afgelope tyd hoor ons baie sienings en menings van die mans af, maar vandag vertel ek jou uit die mond van ’n boer se vrou hoe dit is om deesdae op ’n plaas in Suid-Afrika te bly.
Eerstens: ek is nie ’n “boervrou” nie; ek weet nie wat dit verg om dag-in en dag-uit te boer nie, so ek voel ek verdien dit nie om myself ’n boervrou te noem nie. Maar ek is wel ’n trotse “boer se vrou”.
Elke vrou of mamma het vrese van haar eie, maar ek dink ons almal het een vrees in gemeen: ons vrees vir ons eie, ons mans en ons kinders se lewe. En as jy ’n boer se vrou is, weet jy wat dit is om in die oggend wakker te word met ’n hart vol dankbaarheid dat agt gewapende mans nie deur die nag jou dogtertjie kom verkrag het of jou seuntjie met kookwater kom verbrand het nie. Jy weet hoe dit voel om wakker te word en jou man se gesig te sien en te weet julle het nog ’n nag oorleef. Daarna staan julle op, haal die pistole onder jul kussings uit en haak dit, saam met die tweerigtingradio’s, aan julle gordels. Dan stap jy na die kamerdeur toe, skakel die alarm af, sluit die kamerdeur oop, sluit die veiligheidshek na jou kamerdeur toe oop en maak seker al die deure en vensters is nog gesluit en die honde lewe nog. En dan, eers dan, gaan jy kombuis toe om jou ketel aan te sit.
Net om die hele dag agter slot en grendel in jou huis deur te bring, want dit word oor en oor by jou ingeprent: “Hulle kom vir jou wanneer jy dit die minste verwag…” Dit beteken jy gaan nie buitentoe nie, en as jy buitentoe gaan, is jou kinders in die huis, jou pistool en radio aan jou sy en jy maak die tuin nat met een oog oor jou skouer (want netnou oorval hulle jou terwyl jy in die tuin besig is). Wanneer dit naby vyfuur kom, begin jy al die gordyne toetrek en die vensters toemaak, sodat hulle nie kan sien wat in die huis aangaan nie. Teen agtuur doen ons ’n radiotoets om seker te maak al die ander boere in die omgewing is veilig (vir nou).
Voor ons kamer toe gaan, sit ons verskillende ligte aan en af sodat hulle net nie kan sien waar ons is, of ons roetine kan dophou nie… Ons sit nie in die TV-kamer en TV kyk nie, ons gaan sluit ons agter al die deure en tralies in die kamer toe sodat ons ten minste ’n bietjie van ’n waarskuwing het indien hulle deur die garage of kombuis inkom.
Ons praat nie eens oor grondonteiening nie… Kyk, ek sê dalk nou die ongewilde ding, maar ek is té lief vir my man en kind om hulle prys te gee vir grond. Wat is daardie grond vir jou werd as daar niemand meer is om saam ’n sukses te maak daarvan nie? Ek emigreer eerder Australië toe en pas aan by ander mense se gewoontes as wat ek by my man en kind se oop graf moet gaan staan (dis nou as jy dit oorleef). Soos my swaer sê: “Ek gaan kuier eerder vir my boetie in ’n ander land as wat ek vir sy graf gaan kuier.” Maar dit is elke persoon se eie keuse, hierdie is net myne… Ek sal nie twee keer dink om eerder te verhuis om seker te maak my kind kry ’n regverdige kans op ’n toekoms nie. Dis hartseer om te dink ek moet my land, my familie en my vriende agterlaat, maar nou ja, ’n mens doen wat jy goed dink en wat jou hart vir jou sê, want anders sit jy met die “wat as…” of “as ek net vroeër…” die dag as iets wél gebeur.
Hierdie is maar net ’n paar van my vrese as ’n boer se vrou wat in vandag se Suid-Afrika op ’n plaas bly… Ek’s seker ek is nie die enigste vrou wat so voel nie, en ek weet daar is soveel vrouens wat al hierdeur en deur baie erger is. Vandag sê ek vir jou, boer-se-vrou: “Ek salueer jou.” Ek haal my hoed af vir jou en vir elke vrou wat elke dag aan goed soos hierdie moet dink net omdat jy op ‘n plaas in Suid-Afrika bly.
Dit is die beste beskrywing van hoe die lewe op n plaas is wat ek nog gelees het. Dankie vir elke dag
Die brief het tot my gespreek maar dit gaan oor meer as die vrees waarin ons leef. Dit is juis die sukses van hulle aanslag op ons lewe en ons lewenswyse. Ja Boervrou en jy en elke ander vrou wat tenspyte van alles steeds by jou man staan en saam boer. Ek haal my hoed af vir jou.
Ek noem weer dat ek die grootste respek het vir ons Boere en hulle gesinne. Dit gaan egter oor kommentaar wat ek hier lees. Gewoonlik weerhou ek my deesdae maar moet tog die volgende uitlig nl: 1) Die leerstellings van die mense is om vrees in te boesem en daardeur vernietig jy jou opponent se GELOOf in homself en sy God, vernietig geloof en jy vernietig HOOP en daardeur skep jy VREES en MOEDELOOSHEID. Dit blyk dat hulle reeds geslaag het en ons besig is om ons God en ons Voorvaders te verloen. 2) Vir elke Afrikaner, boer of nie boer, wat hierdie land verlaat verminder die getalle wat agter bly en word die agtergeblewenis makliker tykens vir die mense. Nie almal kan die land verlaat nie. 3) Moet ons die land wat deur ons Voorvaders met Bloed gekoop is, net so prys gee. 4 ) Ons sien Wonderwerke gebeur maar kies om in eie krag voort te gaan en vra dan hoekom God nie luister nie.
So goed bewoord. Om so in vrees te lewe is beslis nie wat vir ons bestem is nie. Maar jou hart skeur eintlik in twee. Gee jy op waarvoor jy en jou gesin so lief is of bly jy en staan die kans om jou hele bestaan te verloor…
Ek dank die Here dat hy ons veilig hou & Hy is my anker. As dit nie vir my geloof in God was nie dan weet ek nie hoe ek sal oorleef nie.
Ds. Cassie Aucamp, voorsitter van die Gereformeerde Kerke in Suid-Afrika, het Woensdag gesê die kerke gaan nie vandag ŉ vergadering saam met die ANC by die Voortrekkermonument bywoon nie.
Aucamp sê die kerke in Suid-Afrika het die verantwoordelikheid om vir die regering te bid en met hulle te skakel en teenoor hulle te getuig. “Ons wys die standpunt af dat die kerk slegs op die terrein van die spirituele moet beweeg, en niks te sê het oor die politiek van die dag nie. Só ‘n standpunt verloën die koninkryksroeping van die kerk,” het hy gesê.
Ds. Cassie is nie voorsitter van die Gereformeerde Kerke nie. Hy is voorsitter van die Deputate Owerheid (`n kommisie wat deur die sinode daargestel is).
Die uitgesproke ANC-LP Makhosi Khoza het nie opgedaag vir ŉ dissiplinêre verhoor wat Sondag in KwaZulu-Natal by die regerende party se hoofkantoor sou geskied nie.
Sy het gesê daar is ŉ patroon van mense wat geskiet word wanneer hulle van vergaderings terugkeer. Haar lewe kon dalk in groot gevaar wees aangesien dit reeds donker sou wees as sy die vergadering verlaat.
Mdumiseni Ntuli, die ANC se provinsiale woordvoerder, het Sondag gesê hy het wél die nuus aan haar oorgedra dat die vergadering om 09:00 sou begin en nié om 15:00 soos berig is nie. Hy het gesê aanvanklike berigte dat die verhoor om 15:00 sou begin, is nie akkuraat nie. Khoza het teen 11:00 Sondagoggend egter nog nie by die vergadering opgedaag nie.
Volgens hom is Khoza se versoek om die vergadering te skuif uit vrees vir haar veiligheid nie deur die dissiplinêre komitee verwerk nie. Sy het Saterdag gesê sy het aan Gwede Mantashe, die ANC-sekretaris-generaal en die ANC-leierskap geskryf, maar hulle het haar versoek van die hand gewys. Hy het gesê dit was ŉ saak wat sy met die komitee moes opneem.
Sy is in Julie vanjaar deur die party aangekla omdat sy glo versuim het om die ANC se beleid te respekteer, verdeeldheid in die party veroorsaak en onenigheid in die party teweeggebring het. Die party het gesê minstens een van dié klagtes teen haar is met verwysing na ŉ inskrywing op haar Facebookblad waarin sy die party openlik kritiseer.
Dr Khoza, wil jy met jou lewe boet vir die naam Anc terwyl hul bewind die grootse misdaad in Suid Afrika gebring het “moord, aanranding ens…”.
Sy het haar demokratiese reg uitgeoefen maar moes volgens die ANC nie hulle ‘reëls en regulasies en HULLE grondwet’ verontagsaam het nie. Ek sou reken die Suid-Afrikaanse Grondwet waar demokrasie in vervat word is belangriker. Dr Khoza, jy het my simpatie en ek sou ook nie die ‘sogenaamde dissiplinêre verhoor’ bygewoon het as my lewe in gevaar is nie. My lewe en jou lewe is belangriker as enige politieke party of organisasie. Sterke.