Stories – Familiebande
10th Junie 2020 Loutjie Joubert Jnr
Ons voorgeslagte was mense met ‘n unieke persoonlikhede en dus veel meer as net die name en datums wat in ons stamboom voorkom.
Van hierdie eienskappe en ervaringe is natuurlik deur gene aan ons oorgedra en verduidelik die teenwoordigheid van sulke eienskappe in ons eie persoonlikhede.
Stories is ‘n waardevolle en manier om die persoonlikhede en ervaringe agter die name en datums te ontdek.
Boereraat vir hande met blase
Cornelius Johannes DU PLESSIS, seun van Willem Schalk DU PLESSIS en Barbara MEINTJES het vir die spoorweë in Van Reenen Pas gewerk en gehelp met die bou van die spoorlyn.
As ‘n beginner moes hy baie harde hande-arbeid verrig wat ondermeer die gebruik van ‘n swaar hamer behels het. Sy hande het deurgeloop en was byvoorbeeld aan die einde van die dag vol stukkende blase gewees. Die senior manne het gelag want hulle het dit ook deurgemaak en niks wat Cornelius probeer het, het werklik gehelp nie. Die manne het toe ‘n boereraat aangebied wat Cornelius eers nie eintlik wou vertrou en gebruik nie. Die pyn en ongemak het hom egter gedwing om dit wel te probeer.
Die boereraat? Die senior manne het voorgestel dat Cornelius urine op sy hande smeer. Watter genesende elemente dit bevat is debateerbaar, maar al wou hy dit nie erken nie, Cornelius is oorreed en kon getuig van die sukses daarvan.
Noue ontkoming met ‘n toordokter in Rhodesie
Willem Schalk DU PLESSIS en Barbara MEINTJES se seun, Cornelius Johannes DU PLESSIS, het per geleentheid ‘n spanningsvolle vertelling gegee van sy ervaring as ‘n jong seuntjie terwyl hulle gedurende die 1920’s in Rhodesie gewoon het.
Sy pa en broer is blykbaar een oggend met die perdekar dorp toe, en Cornelius het op die plaas agter gebly met ‘n uitdruklike waarskuwing om naby die huis te bly. Hy en ‘n seun van ‘n plaaswerker het begin klei-osse speel en ingedagte al hoe verder van die huis weggedwaal. Later het hulle egter bewus geword dat hulle nie alleen is nie en besef dat hulle deur ‘n toordokter bekruip word.
Cornelius het in die rigting van ‘n koppie gehardloop met die oog daarop om van daaraf beter te kan sien presies in watter rigting die huis is. Met elke tree het die toordokter eger nader aan die hom beweeg en hy was nie seker of hy die koppie sou maak nie. Hy het besluit om agterom die koppie te hardloop en was skaars by die koppie toe Cornelius se pad en broer genadiglik met die perdekar van die teenoorgestelde rigting om die koppie verskyn het. Hy het verskrik vir sy pa van die toordokter vertel en hoekom hy so ver van die huis was, maar van die toordokter was daar geen spoor nie, en hy het net so vinnig verdwyn as wat hy verskyn het.
‘n Verligte maar geskokte Cornelius het gelukkig die toordokter ontwyk en darem nie muti geword nie, maar kon ongelukkig nie ‘n pakslae van sy pa vryspring nie.