Oorouerskap veroorsaak onvolwassenheid en frustrasie by kinders - Inligting - 2021
Die probleem van hiperouerskap, dit wil sê die behoefte om al die probleme van ons kinders op te los, tot op die punt dat daar op hulle verwag word, is 'n baie belangrike onderwerp.
Ons kan sy redenasie soos volg saamvat: Ek is so lief vir hom dat as ek as moeder of vader sien dat hierdie of daardie ding 'n gevaar is of hom kan laat ly, verstaan ​​ek dat ek dit moet vermy, net soos wanneer hy honger is, gee ek hom kos of as hy koud is, trek ek hom aan.
Uit ervaring blyk dit egter dat dit nie net 'n praktyk is wat sekere spanning en las vir ouers veroorsaak nie.Hierdie hiperbeskerming veroorsaak onder andere probleme in die toekoms van frustrasie en onvolwassenheid by kinders, aangesien die lewe met ons almal in ons volwasse lewe 'n dialoog skep wat ons moet weet hoe om te praat, en hoe meer woorde ons in ons woordeskat het, hoe beter; maar as ons in ons kinderjare nie toegelaat is om werklikhede soos ontkenning of verantwoordelikheid, woorde wat andersins in die lewe gebruik word, te ervaar nie, sal ons taal nogal swak wees.
Dit is nie 'n maklike onderwerp nie, die rede wys op sommige dinge, maar dit lyk asof die hart andersom trek. Ek stel 'n visie voor wat ons toelaat om aan beide kante te kom, wat bestaan ​​uit die sien van ons kinders as lewende wesens, in 'n proses van uitbreiding waaraan ons deelneem, en ons kan geniet, mits ons in gedagte hou dat die uitbreiding aan twee vereistes moet voldoen : eksperimenteel, en eie.
- EksperimenteelOmdat hulle, as voorbeeld, nie gaan leer loop op grond van verduidelikings nie, maar met oefening, om hulself 'n paar groot esels te gee en die gepaste stimuli te ontvang en om hulself uiteindelik te ondersteun; neem hom aan die hande, ja, maar dra hom nie. Sommige fisiologiese prosesse spreek duidelik in hierdie rigting; ons seun moet hardlywigheid en griep ondervind, sodat sy liggaam op sy eie manier "leer" om verband te hou met sekere patogene wat die verdedigingsmeganismes genereer wat dit moontlik maak om dit te oorkom; En hierdie proses is noodsaaklik as u later 'n normale lewe wil lei.
- Eie omdat hul uitbreiding, hul groei, nie 'n eksemplaar van ons is nie, het ons 'n pad afgelê en ons het 'n ervaring om by te dra, maar hulle hoef nie presies in ons voetspore te trap nie. Omdat hy, of sy, die protagonis van sy lewe is, en as sodanig moet hy aanvaar word in alles wat met hom gebeur; as u 'n tafel slaan, is die tafel nie 'sleg, sleg' nie, maar 'n geleentheid om te besef wat gebeur het om dit in die toekoms te vermy. Op hierdie manier sal die tersaaklike rol nie deur iets ekstern, die leerstoel nie, maar deur hom of haar gespeel word as die vermoë om te besef, te leer en die werklikheid te hanteer.
As ons hierdie twee begrippe, ervaring en protagonisme respekteer, kan ons deelname aan hierdie proses vreugdevol wees, solank ons ​​hierdie uitbreiding waarin ons so te sê eenkant is, geniet (en waarom dit nie ons doen nie), druk, lei en bemoedig, en nie bo-op nie, om 'n gewig te wees. In plaas daarvan om vrees en voorkoming oor te dra as gevolg van gevare wat dikwels gaan kom en onpeilbaar, laat ons dus dag vir dag die vreugde van hul vervulling, die plesier om te leef en te leer hoe om te leef, die avontuur van die lewe, met hulle deel.
Jordi Kalm Guiteras
U kan meer artikels lees soos Oorouerskap veroorsaak onvolwassenheid en frustrasie by kinders, in die kategorie van gedrag op die terrein.