October | 2018 | Bo-Karoo
Brandvlei se uithangplek, eetplek, kuierplek tree op as gasheer vir die Ring van Carnarvon se Ringsitting 2018. Die Windpomp. Ek, Eureka en Charl het die voorreg om as gaste in te sit en saam te geniet, al is ons nie afgevaardigdes nie. Charl staan in om na klein Marizanne om te sien terwyl haar ma, Suzannne, predikant van Carnarvon, as skriba van die vergadering optree.
Hoe gemeentelede betrokke raak in Koninkrykswerk deur te dien met wat hulle het, is opmerklik. Hier staan tafels voorberei met gawes om ons welkom te laat voel. 'n Geskilderde klip vir elk. 'n Geskenkpak met elke variasie Kalaharisout denkbaar. Dorpshuise, voorberei met als wat nodig is in vir 'n rustige nagrus en vir 'n ontspanne middaguur.
Ons word getrakteer. Die beste kos met elke ete – in oorvloed. Oorvloedig water in alle geure om heeldag aan te teug. Aarbei, komkommer en kruisement. Iets vir die kies om aan te suig so tussendeur. 'n Karoobraai sonder gelyke op 'n vuur sonder gelyke. Niks word gesnoep nie – nie kole nie, nie vleis nie, nie ys nie, nie bykos nie. Skaaptjops. Hoendersosaties. Wors. Skaapribbetjie. Vriendelike diens. Vlytige kokke.
Leentjie en Lucas, met hulle bekwame span van Die Windpomp, saai nie wind nie. Hulle warrel ook nie rond nie. Doelgerigte, doelmatige beplanning en uitvoering daarvan. Klokslag op die regte tyd, al stroom reisigers in en uit om, waarheer ookal op pad is, hierdie oase te gebruik. So loop ons vir Stephan Louw, die eienaar van ons geliefste plek op aarde, Taaiboschoek, hier by die Windpomp raak. Hy is juis op pad Loeriesfontein toe vir 'n skou.
Leentjie met haar span bekwame en gewillige werkers
Ringsittings is, volgens my ervaring, 'n kerkvergadering wat oorheers word deur verslag op verslag op verslag. Nie hierdie keer nie! Ons is 'n familie wat mekaar baie lief het. Ons vergadering geskied op 'n gemoedelike, informele vlak met groot diepte.
Rudi van Vuuren van Brandvlei lei ons lofsang en aanbidding en verootmoediging met sy ghitaar.
Rudi van Vuuren in aksie
Wat egter besonder uitstaan, is die diep geestelike ervarings in die Woord. Meer tyd word met God bestee as aan verslae. Muller se openingsstudie uit 1 Kor. 12. Muller van Williston se studie eerste dag oa uit die "Ons Vader"-gebed, en Johan die volgende oggend uit Matt 7. Die een se Skrifstudie, onbewus van wat die ander een beplan het, lei ons op dieselfde tema: "ons" teenoor "hulle". Wie is die "hulles" en wie die "onse". Wie is almal deel van ons "ons". Wat doen "ons" sodat "hulle" lewe in oorvloed kan ervaar. Hoe sluit ons "hulle" n in ons "ons"-gebede. Op watter pad is "ons" en wie is die "hulle" op die ander pad? Dit is mos hoe die Heilige Gees werk! En nóú werk Hy met elkeen van ons op sy eie manier.
Mag dit tog asseblief oorspoel na elke gemeentelid van ons gemeentes in nood hier in die Bo-Karoo.
Ria op reis
Posted on October 21, 2018 by Leonette Smit
Sy kom per Inter-Kaap tot in Upington. Sy ry met ons saam tot in Vanwyksvlei. Sy val by ons skedule in met BullRun voorbereidings, Bybelstudie, betrokkenheid in die gemeenskap, eredienste. En sy gee haar alles.
Ria Nel tree af as maatskaplike werker in Pretoria. Sy verkoop als. Stoor haar orige besittings. Begin reis. Onbepaald. Onbepland. Al op die roete van haar herinneringe as kind na kennisse uit die verlede. Waar daar geleentheid voordoen, reis sy saam na die volgende plek. Waar haar mense haar kan ontvang, bly sy oor. Waar sy oorbly, beleef sy. Wat haar begroting haar toelaat, voer sy uit.
Ek land desjare langs haar in juffrou Van Der Merwe se klas toe ons halfjaar vanaf Sannieshof Barberton toe verhuis. Sedertdien hou ons vriendskap steeds. Nou alreeds 58jaar!
Haar oorbly op 'n plek pas sy aan by wat beskikbaar en wat geskik is. As ek haar uit haar kamer skuif om plek te maak vir hulle wat BullRun toe kom, vaar sy gladweg mee – sy het al baie op die grond geslaap tydens staproetes. As my spyskaart iets kortkom vir haar eetprogram, vul sy met grasie aan uit die beskikbaarheid van Vanwksvlei se winkels – sy ken al die alternatiewes.
Met almal deel sy – haar kennis, haar kundigheid, haar vaardigheid, haar ervarings, haar beursie.
Vir Magdaleen met haar diabetes, met wie sy saam honderde braaibroodjies toedraai vir die BullRunners, gee sy 'n eetprogram. Sy self is al baie jare gelede daarmee gediagnoseer en bestuur nou al vir meer as 10 jaar haar eie gesondheid met die regte eetplan, soveel so, dat sy geen medikasie meer neem nie.
Vir Nadia (nie haar regte naam), help sy met 'n radikale plan om haar derduisende wat sy skuld, planmatig en stelselmatig te begin afwerk. Self het sy baie jare as skulberader gepraktiseer en ken al die struikelblokke in die pad as iemand namens jou, jou skuld begin beheer.
Vir Babette (nie haar regte naam) verduidelik sy die roete om te neem en voorsien haar van al die inligting wat nodig is om ook te kwalifiseeer vir 'n SASSA pensioentoelaag en 'n ekstra staatstoelaag vir die tuisversorging van haar bejaarde ma.
Vir Sharron vertel sy hoe om 'n POF-saak geregistreer te kry. Watter dokumentasie en bewyse sy sal nodig hê daarvoor. Ria het self vir haar susterkind, wat baie ernstig beseer is in 'n motorongeluk, 'n suksesvolle eis deurgehaal wat hom sy lewe lank sal kan onderhou.
Vir my oortuig sy dat my plastiekherwinningsprojek in die dorp volledig kwalifiseer vir finansiële ondersteuning via 'n NGO of 'n Art 21 maatskappy omdat dit opvoedkundig is, entrepreneurskap bevorder en ontwikkeling van 'n vaardigheid behels. Sy spel uit hoe om te werk te gaan met 'n PBO nommer, as daar geldelike bydraes inkom, om 'n Art 18A sertifikaat aan te bied vir die donateurs sodat dit teenoor belasting verhaal kan word.
Sy staan in as fotograaf en beraad, doen transaksies en ondersteun, maak oproepe en gee raad, luister en skei die kaf van die koring, neem waar en swaai jou persepsies oor kwellende sake. Sy observeer en debatteer. Sy neem deel en deel mee. Sy onderskei en oortuig. Sy luister en gee lering. Sy staan vroeg op en stap saam. Sy gaan slaap laat en liasseer vir my dokumentasie op my USB.
Veel meer kom sy gee as wat sy ooit die afgelope maand by ons kon ontvang.
Posted on October 14, 2018 by Leonette Smit
Vandag, presies 3 maande gelede vra tannie Herlina Malan my om haar Carnarvon toe te vat. Sy voel nie lekker nie. Sy moet by dr. AJ uitkom.
Vandag, dag en datum 3 maande later, hou ons 'n roudiens vir haar. Lê haar as weg in 'n nissie in die huis van Herinnering.
Niemand het verwag dat dit so gou sou gaan nie. Van Carnarvon word sy Prieska toe gestuur vir 'n sonar. Van Prieska, Kimberley toe vir skanderings. Daar 'n paar weke in die hospitaal vir verdere toetse. Bloemfontein toe vir 'n stent in haar pankreas. Kathu toe om by die Christo en Handelee aan te sterk. Daarvandaan Douglas ouetehuis toe waar sy net 3 weke 'n inwoner was voordat sy sterf.
Van die heel begin weier tannie Herlina enige ingrypende behandeling. Wat ookal die uitkoms van die toetse sou wees, sy besluit dat sy gereed is vir die Huis met die baie Wonings. Haar wense word gerespekteer. Gelukkig was haar laaste weke pynloos.
Drie weke gelede, kom laai haar familie haar goedjies hier in Vanwyksvlei vir die ouetehuis in Douglas. Ons tannies van die dorp lê gou 'n tee aan om op gepaste wyse haar te kan groet. Sy kuier lekker saam sonder enige ongemak of pyn – eet van alles wat op die teetafel uitgepak is.
Dis net in die laaste ure van haar lewe wat sy suurstof kry om dit vir haar draagliker te maak. So word haar wense gerespekteer en sterf sy in waardigheid, presies soos wat sy gelewe het – met trots en waardigheid.
Ek sien nog hoe kom sy aangestap na die Bybelstudie met haar kierie, krom heup of nie. Sy weier dat iemand haar gaan oplaai. Glo dat sy die bene aan die gang kan hou slegs deur aan te hou loop. Tannie Herlina se gunsteling opmerking aan die Bybelstudietafel is altyd: "Die Here maak nie foute nie". As daar gepraat word oor krisisse en swaarkry, sou sy sekerlik 'n lywige bydrae kon maak, maar nee, sy getuig net altyd van die Here se goedheid, sy voorsienigheid en sy genade in tye van swaar. Hoe Hy teenwoordig is tydens moeilike tye en altyd 'n mens deur die swaar laat kom deur sy nabyheid en guns.
Haar bure is van die oudste inwoners van die dorp. Sedert sy 3 jaar gelede 'n heupvervanging kry na 'n lelike val een aand, hou hulle getrou 'n ogie oor haar. Die laaste oproep wat op haar selfoon geregistreer staan, is dié van buurman Doupie Oberholzer.
Vandag kry tannie Herlina dit reg om 'n klomp mense in die erediens saam te snoer – lidmate, nie-lidmate, mense uit die woonbuurt met wie sy 'n jarelange verbintenis gehad het, oud-kollegas, naby familie, verlangse familie, familie van so ver as die Kaap en Nieu-Zeeland. .
Neef uit Nieu-Zeeland, niggie uit die Kaap
Ook Piet Jafta, wat los werkies vir haar in die tuin doen en Wit-Anna, wat al die jare tannie Herlina se kinders help grootmaak het, bring vir oulaas hulde.
Na die diens vier ons haar lewe op gepaste wyse met die beste uit almal se kombuise
Oor die jare heen is sy welbekend by een en almal op die dorp want elke oproep wat desjare gemaak word, gaan deur die handsentrale waar sy jare se diens lewer. Nou is haar stem vir altyd stil.