ketel | die Moukissie
Archive for the tag "ketel"
2008-08-24 'n Gedagte Draadloos_02
Op die rusbank. 'n Onderhoud. Ek dink dit gebeur selde dat ons onsself vir 'n onderhoud aan die kaak stel.
Die voëltjies sing vrolik buite terwyl die oggend breek. Behalwe vir die ketel wat kook is dit stil in die huis, dis half ses. Hy moet netnou lughawe toe en kan darem dié tydjie afstaan vir 'n onderhoud.
"Ek dink dis meer die idee van 'Draadloos' wat my fassineer en hoe ons dit eintlik in 'n klomp areas van ons lewe het." Een suiker, sonder melk, eintlik verkies hy heuning. Die lepeltjie roer so asof hy die dag aandraai al is dit net rooibostee. Hy gaan aan: "Dis 'n ondervinding-ding, een waar ons iets beleef het en die feit van daardie belewenis kan nie verander word nie. Ek dink aan die gesegde 'Hulle het oor die tou getrap'. Dit het gebeur, niks wat jy daaraan ongedaan kan maak nie."
Hy leun vorentoe, asof om iets vertroulik te sê: " … wel, dis wat ek gehóór het, anders sou die titel seker 'Touloos' gewees het."
"Op 'n ernstiger noot dink ek dat dit eerder oor 'n bevryding of ontdekking gaan waar jy nie net iets nuuts beleef het nie, maar waar dit die res van jou bestaan beïnvloed omdat jy dit deurgegaan het." Dit is eintlik nogal rustig dié tyd van die oggend. Hy kyk vir 'n oomblik nadenkend by die venster uit.
"Dit gaan oor meer as net Mosambiek."
"Dis asof, wanneer jy deur die grens gaan, daardie 'draad' tussen jou en 'n ander land afbreek. Ek onthou toe ons op 'n uitreik in die noorde van Namibië was en ons die een dag by Ruacana na die watervalle op die grens met Angola gaan kyk het. Dit was ongelooflik. Om daar te kom moes ons met ons paspoorte uit Namibië gaan, iets soos 500 meter verder in Niemandsland en daar is die valle. Net regs was 'n vervalle houthuisie – die Angolese grenspos – met twee wagte, ietwat onwillig om ons in te laat vir dié wat net 'n stempel in die boekie soek."
"'n Bietjie teleurgesteld het ons teruggedraai en op 'n rots gaan sit met 'n panoramiese uitsig oor die rivier waar hy nog in Angola loop voor hy dawerend breek oor die rand en magtig voor ons uitstort om sy pad grenslangs na die see toe te vind. Tog was dit vir party van die spanlede nie genoeg nie, hulle móés net aan die anderkant kom."
Hy sit die leë koppie in die skinkbord terug en mik kombuis se kant toe, dit lyk of ons maar die res so in die loop deur die huis sal moet gesels. "Iewers het hulle 'n gat in die draad gevind, deurgeklim en teruggekom. Studente is mos maar 'n spesie op sy eie …" skerts hy terwyl hy die koppies langs die wasbak neersit.
"… tog verstaan ek nou eers wat hulle gedoen het."
"Ons praat ook daarvan om die 'ys te breek', daardie plek van waar ons 'n nuwe vrymoedigheid neem, waar ons met gemak in die ander land ingaan en kan sê 'ek was al hier', al is dit net om die storie te vertel dat jy eendag deur 'n gat in die draad moes klim."
Die motorsleutels klingel om die laaste rondte in te lui. "Jy wou weet waaroor 'Draadloos' nou eintlik gaan?"
"Ons is draadloos, vry agente wat nie aan 'n leiband volg nie, maar vanuit die oortuiging in ons hart leef. Hoe kan ek dit stel? … dis wanneer die skanse tussen ons en die wêreld afbreek en ons waarlik met vrymoedigheid begin leef."
Ons waai totsiens vir 'n laaste keer sommer so by die verkeerslig toe hy afdraai snelweg toe en ek reguit stad se kant toe moes gaan. Die koerantverkoper wou nog nuus verkwansel, maar ek het my kans met die geel lig gewaag. "… onthou ons is nie van dié wêreld nie, al ons is nog in hom …"
Posted in Gedagtes ... and tagged Angola,draadloos,ketel,Mosambiek,Namibië,onderhoud,Ruacana,uitreik,vrymoedigheid | Lewer kommentaar