Deur Simon Brown 08 Augustus 2019 12:40
Anheuser-Busch InBev het goeie halfjaarresultate gehad met marge-uitbreiding, maar hy het dieselfde probleem as British American Tobacco, te veel skuld ná groot onlangse transaksies.
AB InBev het SABMiller gekoop vir ’n stewige prys, aangesien dit ’n bedryf is wat sukkel om te groei, terwyl BAT dieselfde gedoen het met die aankoop van Reynolds vir ’n ewe groot waardasie van $49 miljard. Albei maatskappye het nou ’n groot skuldlas in lae- groeibedrywe en is dus onder druk.
Hulle moet hul skuld verminder omdat die samesmeltingsbesparing nooit op kort termyn genoeg sal wees nie. AB InBev verkoop bates om die skuld te bestuur, terwyl BAT voorlopig tevrede is om die skuld laer te verhandel. Hoe dan ook, groot transaksies is maar duur.
Plaaslike verkope styg
Shoprite* se handelsverslag van 30 Julie was nie wat wonders nie, maar dit het ’n beter tweede helfte van die jaar aangedui. Dit dui op beter handelstoestande, maar ook dat die bestuur sy flaters rondom die mislukte IT-inwerkingstelling en stakings by hul verspreidingsentrums regstel. Oor die ses maande tot Junie het plaaslike supermarkverkope met 7,4% gestyg, en in die laaste kwartaal met 9,4%, wat ’n positiewe ommeswaai en momentum toon.
Daar is steeds hiperinflasie in Angola, en interne inflasie is 1,2%, met 9 679 produkte wat steeds deflasie toon. Dit maak marges seer omdat koste styg, maar hulle kan nie pryse op die deflasieprodukte verhoog nie, aangesien hulle dan kliënte sal verloor.
MilCo-transaksie kry kopknik
MilCo se oorname van Clover het die Mededingingskommissie se goedkeuring gekry. Hulle het ook daarin slaag om Brimstone, wat die BBSEB-vennoot sou wees, te vervang. Hoewel die tribunaal se verhoor nog moet plaasvind, lyk dit of die ooreenkoms sal deurgaan. Maar daar bly een voorbehoud: as Clover se prestasie daal, kan MilCo van die ooreenkoms wegloop, maar ek vermoed dis onwaarskynlik.
Toe Clover ongeveer 2 000 sent was, het ek gesê dit is ’n aantreklike aandeel vir die goedkeuring van die transaksie, en hy het ten tyde van die skryf hiervan tot 2 350 sent gestyg; ek sou hier wins neem. Die transaksieprys is 2 600 sent per aandeel.
Vivo se halfjaarresultate vir die jaar geëindig 30 Junie 2019 was goed, maar ons het nog nie ’n terugvoer gehad oor die potensiële brandstofprysregulering in hul grootste mark, Marokko, nie. Hulle ervaar daar reeds margedruk, maar dit bly steeds die risiko in die onderneming. Afhandeling is buite die onderneming se beheer, terwyl hulle wag dat die koning oor die kwessie beslis.
Ek wag ook vir finaliteit voordat ek enige standpunt inneem, want dit is ’n enorme onbekende. Dit is jammer, want ek hou van hierdie belegging vir die verhoging van die BBP in Afrika, wat tot hoër brandstofverkope sal lei, en Vivo se vermoë om verdere vulstasiedienste soos kitskos by te voeg, wat ook die wins sal verhoog.
Terugkoop nie die beste roete
Met Kumba Iron Ore en Anglo American Platinum wat albei uitstekende tussentydse resultate vir die jaar geëindig 30 Junie gelewer het, was dit geen verrassing dat die moedermaatskappy Anglo American dieselfde gedoen het nie.
Maar ek is nie daarvan oortuig dat die terugkoop van sowat R25 miljard se aandele ná dié resultate die regte stap is nie. Met al sy kontant, is die balansstaat baie sterk, en ’n terugkoop word dikwels bo ’n dividend verkies omdat dit weerhoudingsbelasting van 20% op die dividend vryspring. Maar ek verkies terugkope as waardasies goedkoop en kommoditeite aan die siklus se onderkant is.
My kommer is dat hulle inderhaas dalk ’n groot ooreenkoms sal sluit aan die toppunt (of baie naby) van die kommoditeitsiklus – wat waarde weer vernietig.
Ek sal liewer nie aan die bokant koop teen ’n prys wat in die volgende paar jaar te hoog kan blyk vir ’n sikliese onderneming nie. Die groot gediversifiseerde kommoditeitsgroepe het waarskynlik die sterkste balansstate in hul geskiedenis, met bykans geen skuld nie en groot kontantgenerasie-vermoë.
My kommer is dat hulle inderhaas dalk ’n groot ooreenkoms sal sluit aan die toppunt (of baie naby) van die kommoditeitsiklus – wat waarde weer vernietig. Tot dusver het hulle die roete vir kapitaalvernietiging weerstaan. Maar aandeelterugkope op dié vlakke is nie veel beter nie. Gee eerder die geld aan aandeelhouers; ons sal liewer die dividendbelasting betaal.
Die gesukkel om noterings te lok
Die JSE se tussentydse resultate op 30 Julie was nie goed nie. Koste het gestyg weens verhoogde ontwikkelingskoste ná die inwerkingstelling van nuwe, verbeterde dienste. Tesame met swak volumes het dit die wins seergemaak.
Met Naspers** se notering van Prosus in September in Amsterdam sal die volumes selfs verder daal, wat die grootliks vaste-koste-onderneming nog seerder sal maak. Uitvoerende hoof Nicky Newton-King het ook haar aftrede ná agt jaar aan die stuur aangekondig, en ek dink sy het uitstekende werk gedoen, met slegs een moontlike kritiek.
Nuwe noterings, veral van ’n ordentlike grootte, het feitlik heeltemal verdwyn, en die JSE krimp al hoe meer. Dit is ’n moeilike stryd, want die werklike kompetisie vir die JSE is nie die nuwe plaaslike beurse nie, maar eerder gevestigde internasionale beurse.
Deesdae kan kapitaal noteer waar dit wil, en dit lyk asof die JSE op die agtervoet gevang is. Maar ons moet erken die politieke en ekonomiese omstandighede in die afgelope dekade het dit nie maklik gemaak om noterings te lok nie.
Mondi Bpk het van die JSE verdwyn omdat hy effektief deur Mondi PLC oorgeneem is. Hierdie dubbele struktuur het in werking getree toe destydse minister van finansies Trevor Manuel besorg was oor die stormloop van plaaslike aandele wat hul primêre noterings na die buiteland wou skuif.
Plaas daarvan het ons dus dubbele noterings van die plaaslike en buitelandse maatskappye gekry, albei met gelyke aanspraak op die onderneming se wins.
In sekere sin het dit gewerk, maar dit het altyd na ’n vreemde oplossing gelyk. Plaaslike Bpk-aandeelhouers het nou PLC-aandele met presies dieselfde ekonomiese regte. Investec is die ander aandeel met ’n soortgelyke struktuur, en ek vermoed dat hy, ná die ontknoping van sy batebestuursonderneming, ook sy dubbele Bpk- en PLC-struktuur sal vereenvoudig.
Die Mededingingskommissie het aanbeveel dat die Mededingingstribunaal die voorgestelde Aton-oorname van Murray & Roberts verbied, wat waarskynlik die einde van die uitgerekte proses sal beteken.
Murray & Roberts se aandeelprys het na dié aankondiging met 13% tot onder 1 200 sent gedaal, wat aandeelhouers sleg in die steek gelaat het, veral Aton, wat ongeveer 44% besit.
Ek het verwag die ooreenkoms sou beklink word. Aton kan sy saak voor die tribunaal gaan stel, maar die aanbeveling berus op die feit dat die gesamentlike onderneming te veel mag sal hê omdat dit beteken albei partye se naaste en sterkste mededinger word verwyder.
Dit is ’n baie moeilike besluit om te oorkom, teenoor byvoorbeeld bekommernisse oor werkverliese, wat versag kan word met beloftes van geen afleggings vir ’n tydperk nie. Dus sal Murray & Roberts waarskynlik genoteer bly, en die bestuur moet nou die onderneming aan die gang kry, en die aandeelprys tot die 2 200 sent-vlak kry, wat hulle as billike waarde beskou.
Brexit-las lê voor
Intu se halfjaarresultate vir die jaar geëindig 30 Junie was ’n ramp. Inkomste het gedaal namate kleinhandelaars in die Verenigde Koninkryk gedruk word, wat druk op eiendomseienaars plaas. Dit sal natuurlik deur Brexit vererger word, wat volgens premier Boris Johnson teen 31 Oktober sal plaasvind, met of sonder ’n ooreenkoms met die Europese Unie (EU).
Johnson en sy Tory-ondersteuners kan dit verdraai soos hulle wil, maar daar is twee onmiskenbare waarhede. Eerstens is handelsblokke soos die EU goed vir kapitalisme en dus goed vir ’n land se ekonomie. Tweedens, ’n harde Brexit sonder ’n ooreenkoms sal ’n absolute ramp wees.
Bod vir Pioneer is voordelig
Die ander groot samesmeltingstransaksie was PepsiCo se aanbod van R110 per aandeel vir alle genoteerde aandele in Pioneer Foods. Dit is ’n groot premie op die prys, hoewel dit nog veel laer is as die +R200-aandeelprys van 2015. Die groot wenner hier sal waarskynlik Zeder wees, wat meer as 25% van Pioneer besit, hoewel hy net minder as R100 vir die aandele betaal het; dus nie ’n groot opbrengs nie.
Maar hy is in ’n sekere mate deur die belegging besmet omdat sy ander bates nie in ag geneem word by die prysbepaling van die aandeel nie. Hierdie meevaller van sowat R6 miljard vir Zeder kan skuld van sowat R1,5 miljard uitwis, ’n spesiale dividend betaal en hom ’n baie interessanter nis-landbouaandeel in die plaaslike mark maak.
Stuur 'n boodskap na terugvoer@finweek.co.za * Die skrywer besit aandele in Shoprite.
finweek is ’n publikasie van Media24, ’n Naspersfiliaal.