Verf is enige vloeistof, vloeibare of mastieksamestelling wat, nadat dit in 'n dun laag aangewend is op 'n substraat, dit 'n soliede filmlaag vorm. Dit word algemeen gebruik om voorwerpe te beskerm, kleur, of tekstuur aan dit te gee. Verf word in baie kleure — en in baie verskillende tipes, soos waterverf, sintetiese, ens. gemaak en verkoop. Verf word gewoonlik gestoor, verkoop en aangewend as 'n vloeistof, maar die meeste tipes word droog tot 'n soliede lagie.
In 2001 en 2004, het Suid-Afrikaanse argeoloë berig dat 'n 100 000 jaar-oue mensgemaakte oker-gebaseerde mengsel wat gebruik kon word soos verf, in die Blombosgrot gevind is. Verdere uitgrawings in dieselfde grot het gelei tot die 2011-verslag van volledige gereedskap vir die maal van pigmente en die maak van 'n primitiewe verfagtige stof.Grotskilderye geteken met rooi of geel oker, hematiet, mangaanoksied, en houtskool kon gemaak gewees het deur vroeë Homo sapiens so lank as 40 000 jaar gelede.
Die draer word saamgestel uit die binder; of, as dit nodig is om dit te verdun, die binder met 'n oplosmiddel of water. In hierdie geval sal byna al die oplosmiddel verdamp het sodra die verf droog is, en is slegs die binder oor, wat dan die oppervlak bedek.
Die belangrikste doel van die oplosmiddel is om die polimeer op te los en die viskositeit van die verf aan te pas. Dit is wisselvallig en word nie deel van die verffilm nie. Dit beheer ook vloei- en aanwendingseienskappe, en in sommige gevalle kan dit die stabiliteit van die verf beïnvloed terwyl dit in die vloeibare toestand is. Die belangrikste funksie is as draer vir die nie-vlugtige komponente. Om swaarder olies (bv. lynsaad) makliker te kan uitsprei in olie-gebaseerde binnenshuise verf, is 'n dunner olie nodig. Hierdie vlugtige stowwe se eienskappe dra tydelik by tot die verspreiding van die verf en wanneer die oplosmiddel soos tolueen verdamp het, plak die res van die verf vas aan die oppervlak.