Hallo Charl. Baie dankie dat jy bereid is om met my te gesels – ek is seker jy is besig met baie voorbereidingswerk met Aardklop wat om die draai is. Ek sien jy is vanjaar betrokke by twee produksies, 40 Vingers en Stemme vir môre. Sal jy asseblief kortliks iets van die produksies vertel?
Ek het al die verwerkings nuut gemaak, sodat gehore nie dink dieselfde beperkte repertorium word oor en oor by sulke konserte gespeel nie. Dis deur my hele loopbaan nog altyd iets belangrik vir my: nuut en vars liewer as herhaling van ou bekende musiek.
Duetspel of om met meer as een pianis te werk is vir my soos troukoek – iets wat jy net nou en dan die heerlike smaak van kan geniet. Die samesyn en fisieke kontak is vir my heerlik en om musiek te kan speel en dit so te geniet maak die produksie een van my gunstelinge van die afgelope 10 jaar. My kollegas se ervaring, professionele houding by die konserte en repetisies, asook die absolute vrees om al my regte note te speel is ’n wenkombinasie vir die produksie. Ek spot net – hulle weet ek skryf sodat hulle kan verbeter waar nodig en kan verander soos wat iets gemakliker lê onder hulle bekwame hande. Ons glimlag die heeltyd en dit voel nie soos werk nie. Alhoewel daar ‘n klompie moeilike oomblikke in die musiek is, bly die genot en die kommunikasie daarvan aan die gehoor vir ons ’n prioriteit.
Ek is deur Aardklop genader om ’n produksie vir die operaliefhebber bymekaar te sit en het die twee sangers voorgestel. Ek het nog nie saam met een van hulle gewerk nie, maar net gehoor en sien vreeslik uit na die produksie.
Wanneer jy ’n verwerking van ou gunstelinge doen, waar lê die skeidslyn tussen jou eie interpretasie en die behoud van die oorspronklike stuk vir jou?
Vir die verwerkings wat ek vir 40 vingers gemaak het, of soos die verwerkings vir my trio se Baroqueswing-reeks, probeer ek altyd die integriteit van die oorspronklike behou. Natuurlik probeer ek my eie stempel daarop afdruk, maar net as ’n beskouing vanuit my instinktiewe en subjektiewe musikale belewenis van die musiek. Die vertolking van musiek maak dit altyd jou eie interpretasie en daarom is dit so moeilik, of bykans onmoontlik, om iemand anders se weergawe te speel – ek sou dit nooit kon doen nie: dis soos plagiaat en bitter vervelig. Ek dink daar is baie ruimte vir die individu in die musiek wat ons na Aardklop bring.
Natuurlik kan die ondersteuning altyd meer wees, maar ek dink gehore besef ook algaande dat feeste soms musiek en toneel en kuns op die planke bring wat die res van die jaar nie beskikbaar is nie, en noop hulle dan om te spring vir kaartjies. Dis presies die geval met dié twee produksies, wat nêrens anders vanjaar gesien sal word nie. Ek is dankbaar om te kan sê dat die meeste konserte wat ek per jaar speel, bykans vol is en die genot van die musiek iets is wat mense oor die hele land en in die res van die wêreld altyd in die konsertsaal kom soek.
Is jy ewe gemaklik met jou rol agter die skerms as regisseur as op die verhoog (en agter die klavier)?
Ek vertrek aan die einde van die jaar vir solokonserte na Switserland en my trio gaan in Januarie na China. Ons het so pas ons derde Baroqueswing-CD ontvang en begin dan met die vrystelling in Januarie. Die nuwe CD het ook ’n DVD by van konserte in die Switserse Alpe en dis ’n produk waarop ek trots is van Claves Records. Benewens dit gaan konserte vir Nataniël se 30ste herdenking op die verhoog op toer deur die land en maak ek opnames vir my eerste solo-CD in Desember.