Hoe om: webwerwe
Hoe om te doen: hoe om ‘n webwerf te herontwerp of die ou op te knap om na 2018 om te sien.
Die sewe belangrikste neigings in ‘n oogopslag (seleksie natuurlik streng subjektief):
1. Https: Ter wille van veiligheid moet u …
Streng gesproke is https nie regtig ‘n nuwe onderwerp nie. Maar intussen ‘n verdraagsame groot. Daar is ‘n aantal baie goeie redes, veral om ‘n ouer webwerf na https te verander.
Vandag plaas u nie ‘n nuwe bladsy anders nie (as u dit doen, doen u iets wesenlik verkeerd).
Google Chrome gee onlangs ‘n “nie seker” waarskuwing as ‘n bladsy nie https gebruik nie. En as u ‘n ongeënkripteerde kontakvorm op die webwerf het, loop u die gevaar om u met ‘n taamlik irriterende waarskuwing te vang.
Moenie vergeet nie: in tye van die DSGVO sedert Mei is ‘n SSL-sertifikaat vir elke kant verpligtend!
2. Meer interaksies en animasies
Weg met staties: interaktiewe en geanimeerde webwerwe raak al hoe gewilder. Soos altyd is dit geleentheid en risiko op dieselfde tyd. Wanneer ontwerpers animasies behoorlik gebruik, kan hulle besoekers lei om sekere dinge op spesifieke tye op te let en gebruikers na die toepaslike inhoud te lei.
Dit is die goeie opsie. Die slegte opsie is: die gebruiker is geïrriteerd omdat iets êrens betekenisloos flikker.
3. Vloeiende navigasie
Tot dusver is dit dikwels die geval: Die meeste webwerwe het ‘n navigasie wat êrens aan die bokant van die bladsy reggestel is. Nuwe neiging en redelik mooi: webwerwe met ‘drywende’ of ‘vloeiende’ navigasiekaarte. Die spyskaart is effens van die bopunt van die raam losgemaak en dryf ‘n paar duim laer.
Die idee daaragter is om die gebruiker te laat voel dat navigasie ‘n universele onderwerp is wat hom gedurende sy verblyf vergesel. Die navigasie, u vriend en helper, so te sê.
4. Multimedia lang vorm
Was eintlik ‘n paar jaar gelede, ‘n tendens waarna baie agter gekom het. Dit was waarskynlik te danke aan die legendariese “Snowfall” van die “New York Times”. Dat die oplewing dan weer afgeneem het, was ook te danke aan die ‘sneeuval’. Omdat baie mense vinnig agtergekom het dat langformate in multimedia baie lyk, maar terselfdertyd baie werk doen, wat amper nie die moeite werd is nie, ten minste in die daaglikse besigheid.
Intussen kom byna die tweede golf oor hierdie onderwerp. Want mens moet eerlik sê: Lang stukke is altyd uitputtend en verg tyd en moeite. Al is dit ‘net’ ‘n lang stuk met ‘n paar foto’s.
Die gebruiker smaak meer teenstrydig en inhoud, sowel as visueel aantreklik: Longform, Scrollytelling of wat u ook al wil noem. En uiteindelik: Dit is die internet en dit is 2018!
5. Geen foto nie? Teken een!
Op die oomblik moet ek u iets vertel oor die gedrukte afdeling. Daar is ‘n geruime tyd al opgemerk dat die illustrasie met hierdie onuitspreeklike “simboolfoto’s” nonsens is. Lyk soos niks en hou ook verband met die risiko dat dit onwillekeurig snaaks kan wees.
Aan die ander kant: geen prentjie nie? Lyk ook nie goed nie. Vir baie tydskrifte in die analoë wêreld is die beginsel dus lank: U het geen prentjie nie? Verf een! Onlangs in die net. Meer en meer ontdek u ‘n nuwe soort beeld op webblaaie: Illustrasies.
Moenie bekommerd wees nie, ek praat nie van tekeninge wat op een of ander manier as plekhouers aktief is nie. Baie mooi voorbeeld vir illustrasies en ook die vorige onderwerpanimasies wat u almal ken: Dropbox.
6. Druk dit!
Stoot? Ja, dit klink nou nie nuut nie. Die tegnologie is byna vanaf die Brontosaurus-tyd van die internet. Tog beleef dit ‘n terugkeer: stootkennisgewings word beslis meer prominent, en daar is baie webwerwe wat dit nou (her) in hul ontwerpe integreer. Dit is nog steeds ‘n goeie instrument vir passiewe betrokkenheid.
Terloops, u kan ook betreklik eenvoudig gebruik vir bladsye wat met WordPress gebou is. Want ja, die half ervare WordPress-gebruiker weet dit, daar is amper niks wat nie in die WP-plugins bestaan ​​nie.
En nadat stootkennisgewings net ‘n opsie is wat niemand hoef te gebruik nie, wat keer jou om so iets onmiddellik te installeer?
7. Een pager
‘N Webwerf is ‘n hoofblad met min of meer baie subbladsye. Of? Die tradisionele benadering tot die bou van ‘n webwerf is immers steeds om elke onderwerp op sy eie bladsy te plaas. Dit is ook nuttig vir die meeste webwerwe.
Met die evolusie van hoe mense die web lees, is dit egter noodsaaklik dat die inhoud tot die minimum beperk word om die omskakelingskoers te verbeter. Of glo u regtig dat iemand vandag nog steeds daarvan hou om deur drie of vier vlakke van navigasie te gaan en dan miskien ‘n interessante verhaal teëkom?
Dit is ‘n bietjie soos die Google-soektog: dit kan wees dat u op bladsy 7 van die soekresultate ook iets goeds ontdek het. Net dat niemand meer daar uitvind nie.
Moontlike oplossing en herkenbare neiging: Webontwerpbenaderings wat maklike blaai vergemaklik, terwyl daar verseker word dat navigasie-hiperskakels geen bruikbaarheidsprobleme bied nie.
Dit beteken dat afsonderlike bladsye versteek is en bondige, afrolbare gedeeltes het – i. eensydige webontwerpe – is teenwoordig. So amper soos die goeie, ou bestemmingsblad. Net vinniger, minder klikbaar – en tog, met alles daarin, wat die gebruiker moet hê. Klink eenvoudig, maar dit is nie so maklik as wat u met die eerste oogopslag dink nie.
Verrassende advertensies: Cathy Hummels aanvaar 'n waarskuwing