Die betekenis van die woord - Nuttige wenke - 2021
Hou jy van dagdrome? Dit blyk nuttig te wees
1. Om oor smth te droom., Om jouself voor te stel wat verlang word, om jouself te verwens aan drome (in 1 betekenis). Die held van groot glorie droom. I. Krylov, gelukkig. Op so 'n nag, net om van geluk te droom. Novikov Surf, Tsushima.
2. Kyk in 'n droom of in 'n toestand van delirium, slaperigheid, ens. Die nag het ek rusteloos geslaap en baie gedroom. S. Aksakov, herinneringe. Daar is 'n bietjie geraas in my ore in die oggend. Droom hy in sy geheue? Pastinaak, skeiding. Ek inasem die pittige geur van vurige blomme. Of ek slaap, of ek droom - reg, ek verstaan ​​nie. Matusovsky, Indiese dans.
GRE'ZITja ja niks oor wat en sonder ext. (Book.). 1. Droom, stel jou voor wat jy wil hê. Waarvan droom jy?2. Om te droom, om in 'n droom te wees. Hy droom in werklikheid.
1. droom oor iets, dink aan wat u wil hê, geniet u van drome
2. om te sien in 'n droom of in 'n toestand van delirium, slaperigheid, ens.
vraag: druk deur Is dit neutraal, positief of negatief?
In 1997 het die navorser Gordon Schulman die resultate van nege breinstudies met behulp van 'n skandeerder geanaliseer - en 'n ander ontdekking gemaak.
Schulman het gehoop dat sy werk sou help om 'n neurale netwerk op te spoor, geaktiveer deur die konsentrasie van geestelike inspanning.
Maar hy het iets heeltemal teenoorgestelde gevind - 'n netwerk wat aktiveer wanneer die brein nie met iets spesifiek besig is nie.
Schulman het voorgestel dat wanneer die brein van vrywilligers van 'n rustoestand na 'n toestand beweeg om die geestelike probleem op te los, die aktiwiteit sal toeneem.
In werklikheid het dit geblyk dat sekere dele van die brein terselfdertyd net minder aktief geword het.
Shulman het tot die gevolgtrekking gekom dat die individuele gebiede gedurende periodes van oënskynlike onaktiwiteit van die brein meer aktief is as in periodes van konsentrasie op spesifieke take.
Dit het 'n tydjie geneem voordat die teorie van 'n breins wat nooit slaap nie, in die wetenskaplike gemeenskap versprei.
Neurobioloë het hardnekkig aangehou om te glo dat neurale verbindings in die brein wat nie op 'n spesifieke tydstip geaktiveer is nie, tydelik as onnodig ontkoppel is.
In 1998 het 'n beoordelaar van 'n wetenskaplike artikel deur Marcus Reichl - nou een van die voorste kenners op hierdie gebied - sy werk gekritiseer en gesê dat die hipotese van breinaktiwiteit in rus beslis gebaseer was op foute wat in eksperimente gemaak is, en daarom nie waar kon wees nie.
Met verloop van tyd het die situasie egter verander. Tot op hede is byna 3000 wetenskaplike artikels oor die werking van die brein in 'n rustende toestand gepubliseer.
Sommige wetenskaplikes is selfs gekant teen die gebruik van hierdie term, wat daarop dui dat daar in werklikheid geen sprake is van vrede in die brein nie.
Hulle verkies om die term "passiewe breinetwerk" (SPSR) te gebruik, wat die totale gebiede van die brein beskryf wat aktief bly gedurende periodes van oënskynlike geestelike onaktiwiteit.
Die vraag is waarom 'n onbesette brein so aktief is. Daar is verskillende teorieë oor hierdie onderwerp, en wetenskaplikes het tot dusver nog nie konsensus bereik nie.
Miskien word verskillende dele van die brein dus opgelei vir latere samewerking.
Of die brein bly lui, soos 'n motor enjin, om onmiddellik op die regte tyd aan te skakel.
Daar is nog 'n moontlike verklaring: dwaal rond in die gedagtes en afspeel op gebeure wat gedurende die dag plaasgevind het, speel 'n belangrike rol in die sortering van herinneringe - volgens die jongste navorsing is selfs rotte geneig om 'in die werklikheid te droom'.
Dit is ook bekend dat die dwalende gedagtes dikwels in die toekoms gedra word. Ons begin nadink oor wat ons volgende aand gaan eet of waarheen ons gaan.
SPRM bevat drie hoofareas van die brein wat verantwoordelik is vir die visualisering van die toekoms.
Daar kan selfs aanvaar word dat ons brein geprogrammeer is om oor die toekoms te dink sodra dit 'n gratis minuut gehad het.
Moshe Bar van die Harvard Medical School glo dat die blik op die toekoms 'n baie logiese verklaring het.
Na sy mening het ons danksy dagdrome 'herinneringe aan die toekoms' - oor gebeure wat eintlik nie gebeur het nie.
In die toekoms kan ons hierdie "herinneringe" gebruik as 'n handleiding tot aksie, as ons drome ooit waar word.
Byvoorbeeld, baie lugpassasiers sal ooit dink hoe hulle sal optree in die geval van 'n ongeluk.
Bar glo dat wanneer 'n persoon regtig in 'n ongeluk verkeer, herinneringe aan hipotetiese scenario's wat hy vroeër oorweeg het, kan help om die regte gedragstrategie te kies.
Dit is egter baie moeilik om die brein in rus te ondersoek.
'N Aantal kundiges op die gebied van kognitiewe sielkunde dui aan dat navorsers nie met sekerheid kan weet of die vrywilliger wat in die skandeerder lê, heeltemal van die werklikheid ontkoppel is nie.
In werklikheid kan 'n persoon konsentreer op die geluide wat deur die skandeerder gemaak word en wat in die kamer waar hy is, gebeur.
Daarom is 'n redelik groot reeks vrae wat verband hou met die dwaalleer, antwoorde wat tot dusver ontvang is.
Is ons dwalende gedagtes byvoorbeeld anders as onsuksesvolle pogings om op werk te konsentreer, van gedagtes wat ontstaan ​​wanneer ons die gees probeer kalmeer?
Elkeen droom op sy eie manier.
Daar is egter 'n mate van vordering op hierdie gebied. Volgens 'n wetenskaplike artikel wat hierdie jaar gepubliseer is, ervaar elkeen van ons 'n toestand van breinaktiwiteit op 'n effens ander manier.
Navorsers bestudeer geskandeerde beelde van die brein van vyf mense, spesiaal opgelei om die besonderhede van die "dwaal" van hul eie gedagtes en die daaropvolgende gedetailleerde verhaal oor klankseine te onthou.
Wetenskaplikes het beduidende verskille in die drome van eksperimentele vakke gevind.
In September vanjaar het navorsers van die Universiteit van Oxford breinskanderings van 460 deelnemers aan die Human Connect-projek bestudeer om die verband tussen die aktiewe dele van die brein in rus te bepaal.
Die resultate van die studie dui ook die verskille aan tussen die vakke - hierdie keer verband hou met die volume lewenservaring en vaardighede wat oor die jare opgedoen is.
Soos dit geblyk het, hang die sterkte van die verbindings tussen verskillende dele van die brein af van die ontwikkeling van geheue, vlak van opvoeding en liggaamlike uithouvermoë.
Dit is moontlik dat tydens die dwaalleer van die gees verbindings tussen verskillende dele van die brein behoue ​​bly indien ons dit dringend moet gebruik.
In die teorie dat die brein nooit heeltemal in rus is nie, lê die antwoord miskien op die vraag wat wetenskaplikes lank gepynig het - waarom benodig die brein 20% van die energie wat deur die liggaam geproduseer word, hoewel vyf persent genoeg sou wees om ooglopende geestelike prosesse te handhaaf?
Marcus Reichl noem die oorblywende 15% 'donker energie' van die brein - dit is moontlik dat dit (geheel of gedeeltelik) spandeer word om breinaktiwiteit te behou.
Die opening van die SPRM kan ook ons ​​begrip van die aard van die gees verander.
Ons weet almal hoe moeilik dit is om die gees te kalmeer. Nuwe wetenskaplike bewyse gee ons die geleentheid om aan te dui dat dit eintlik nuttig kan wees om die gees te dwaal - ondanks die feit dat ons nie toelaat dat ons die werk betyds voltooi nie.
Met ander woorde, miskien moet ons ophou om die ledigheid van die gees as iets slegs te behandel.
U kan die oorspronklike artikel in Engels op die BBC Future-webwerf lees.
Copyright 2021 \ Internet tydskrif hoe om alles te doen \ Hou jy van dagdrome? Dit blyk nuttig te wees