Bisnis Servis Helm | Peluang Usaha Rumahan Tahun 2018
Homepage » Tag Archives: bisnis servis helm
Posts Tagged: "bisnis servis helm" thecorporategonzo | Just another WordPress.com site | Page 2
Just another WordPress.com site	March 17, 2012
Kreatiwiteit deur koerante te bekrap.	Ek’s al vir maande op die “wees kreatief”-trein. Ek raak vinnig verveeld met bladuitleg en skryf, veral as ek stories oor kersfees of paasfees of skoonheidskompetisies kreatief moet doen. Daarom lees ek (soos ‘n masjien) dinge wat my uitdaag en uit die boks laat dink.
Wat moet Korporatiewe Kommunikasie in ‘n organisasie doen?	Volgens die Internasionale Korporatiewe Kommunikasie organisasie moet korporatiewe kommunikasie in ‘n optimaal funksionerende organisasie die volgende verrig:
10 van die bestes- Die beste korporatiewe blogs	In ‘n onlangse artikel wat ek raak gelees het, het op www.businessgrow.com het Mark W Schaefer gestel dat hy op die tien beste korporatiewe blogs ter wereld besluit, terwyl hy ‘n sosiale media bemarkings program by Rutgers Universiteit aangebied het. Hy het deur honderde blogs gewerk wat deel vorm van die spreekwoordelike steenkool hoop wat blogging vandag is, om met ‘n paar diamante vorendag te kom.
HOEKOM MOET ONS BLOG?	Ek gaan dit erken ek het ‘n groot vet sug gekreun toe ek hoor ons moet op ‘n daaglikse basis blog. Ek weet nie wat blog is nie. Ek weet nie hoe blog ‘n mens nie. Ek het nog nooit ‘n blog gelees nie en nou moet ek blog. Blog is na my mening nie eers ‘n lekker woord nie. Dit blyk tog dat mense onder andere geleerdes van mening is dat blog veral goed is vir die joernalis-leser verhouding. Ek het dit goed gedink om bietjie te gaan navors oor watter waarde gereelde blogging vir ons as aspirante joernaliste (kommunikasie student) inhou.
Blogging gee die geleentheid vir geleerdes, ingeligtes, opvoeders en selfs dood gewone mense in Orania (laasgenoemde stelling is slegs vir oordrewe doeleindes en die skrywer skryf onder korreksie: dit is nou as daar internet beskikbaar is in hierdie area) die platform en geleentheid om hulle sê te sê asook die blootstelling aan die opinie van ander. Die verhouding wat blogging skep tussen opinie lewer en opinie ontvang is stimuleerend vir enige beroep wat te doen het met mense en die simbiose van die samelewing. Die sogenaamdenon-geleerdes en joernaliste wat blog komplimenteer mekaar omdat volgens huidige debat wat gevoer word en Wilson Lowrey skrywer van “Mapping the Journalism blogging relationship” wys doodgewone bloggers joernaliste se foute en swakpunte uit deur die soewereiniteit van joernalistiek te verminder en die geleentheid te bied vir persone om stories te plaas oor genres wat andersins afgeskeep word as gevolg van interne (die manier hoe joernaliste die definisie van probleme beheer en die oplossing van probleme) en eksterne konflik. Daar bestaan egter nie konflik as gevolg van hierdie kritiek deur bloggers nie, maar dit moedig eerder joernaliste aan om aandag te gee aan feitlike korrektheid en eerlikheid. Hierdie genres sluit in stories wat deur non-elite gedryf word en wat gespesialiseerdeinhoud bevat. Blogging en joernalistiek verskil baie. Blogging is deelnemend, die toon is formeel en is oorlaai met opinie. Joernalisitek is akkuraat, feitlik, regverdig en objektief. Daar is deesdae in sekere oorsese lande universitiesgrade in blogging (en nee ek oordryf nie nou nie), konferensies en simposiums word gehou oor blogging en etiek kodes word tans ontwikkel asook wetlike berskerming.
Blogging kan ‘n medium word waar oop, intelligente en produktiewe publieke bespreking gevoer word, maar hierdie denke is dalk effe te optimisties na my mening as gevolg van die feit dat mens deur so baie opinies gekonfronteer word en die kwessie van geloofwaardigheid steek ook kop uit. Dit is vir ons as kommunikasie studente belangrik om te besef wanneer joernalistiek ‘n proses (deur gebruik te maak van mediums soos blogging) word en nie ‘n statiese produk nie sal die gehoor nie meer voel soos bloot ‘n passiewe verbruiker nie, maar bemagtigde kollegas met gedeelde belange.
Bemagtig jouself…blog! -Elphia Baard
Skadeloos & Gevaarlik- Die gevolge van blog	Lede van die huis, vandag wil ek graag gesels oor die gevare wat die skynbaar skadelose praktyk van blogging behels. Watse skade, hoor ek jou dink, $17, 4 miljoen is in 2009 alleen aan skadevergoeding in die VSA bestee aan uitbetalings rakende kwessies rondom die gebruik van sosiale media platforms.
korporatiewe identiteit	Ek het nogals gedink hierdie is iets om te lees. Dit gaan oor wat korporatiewe identiteit is en hoe dit moontlik gedefinieer kan word.
En daar skuif my denke rondom kreatief dink.	In 2011 het daar effe van ‘n storm in Suid-Afrika losgebars nadat plaaslike mediavryheid bedreig was. Te midde van hierdie storm het die res van die wêreld nie stilgestaan nie, en sukkelende 37-jarige “musikante” (met die nog hartseerder en onoorspronklike naam LMFAO) het die treffer* Everyday I’m shuffling uitgereik, en was (in 2011) die most downloaded liedjie van 2011 op iTunes.
Hoe kom ‘n storm rondom persvryheid en kommersiële musiek bymekaar uit? ‘n Groep vriende van die Snorstad wat hulself die Avantgods noem het LMFAO se treffer* omskep in ‘n stywe stuk sosiale kommentaar deur Everyday I’m shuffling in Everyday Mshini Wam te verander. Hierdie video het viral gegaan binne ‘n week, en gemengde reaksies van verskillende oorde het die Avantgods geloof en afgeskiet. (Vir die wat nie weet wat Mshini Wam beteken/waarmee dit geassosieer word nie, hier’s die Wikipedia artikel.)
Dis verfrissend om te sien hoe iemand sosiale onreg aanspreek, terwyl hulle pret het. Ek leer by hulle, no spice.
Om die musiekvideo te kyk (en selfs die liedjie af te laai), kliek hier.
Ek dink (persoonlik) dis rad. Culture Jamming? Ek dink so.
(*met “treffer” bedoel ek natuurlik klankbesoedeling.)
– Jacques Cilliers
Agendastelling, menere	In ‘n telefoniese onderhoud met Prof Noam Chomsky van die Massachusetts Institute of Technology op 28 Augustus 2003 het hy bietjie mond uitgespoel oor die voorstelling van sake deur die media, asook die korporatiewe media. Hy stel dat die publikasie van die boeke: Weapons of Mass Deception en Stupid White Men nie as ‘n alternatief vir die korporatiewe media in die VSA gesien kan word nie, hul is eerder boeke tussen nog meer boeke wat die funksionering van die media in die VSA, wat oorweldigend korporatief is, probeer verduidelik, en hoe dit as ‘n “tipe van propaganda masjien funksioneer.”
In die VSA is daar protesaksies wat baie ondersteuning geniet wat gekant is teen die feit dat eienaarskap van die media slegs in ‘n paar hande gekonsentreer is. Die gevolg hiervan is dat bietjie diversiteit in die media wat reeds skaars bestaan, nog verder ingeperk word. Die bogenoemde boeke is dus nie ‘n alternatief tot korporatiewe media nie, maar eerder is hulle deel van ‘n voortgesette “struggle” om alternatiewe te bou, of om die media (korporatiwe media ingesluit) te forseer om in ‘n meer eerlike manier te funksioneer. Verdere bewyse van agendastelling in die media, asook die korporatiewe media is die verskynsel van totale voortgesette ondersteuning vir die regerende regime in stadiums van konflik. Bv. Die Amerikaanse pers se amperse godsdienstige ondersteuning van die Bush administrasie tydens die begin stadiums van die Afghanistan en Iraq invalle, asook hul voortgesette ondersteuning van die Vietnam konflik, terwyl dit duidelik geblyk het dat dit nie die sentiment is wat die publiek ook deel nie, bewyse hiervan is die protes aksies wat in die VSA van stapel gestuur is teen die konflikte. As die pers so optree kan mens seersekerlik argumenteer dat die pers sy magsperke oorskry.
Chomsky stel egter dat dit ‘n moeilike situasie is. “An independant press would, of course not function in that fashion.” Gedurende die bogenoemde gevall was die pers basies ‘n verlenging van staats beleid, maar dis niks nuuts nie. Dit gebeur tydens omtrent elke gewapende konflik, of enige voorbeeld van konfrontasie dat die pers die belange van die staat bevorder. Chomsky stel verder dat die staat daarna neig om binne die raamwerk van die staats masjinerie in so ‘n situasie te funksioneer.
Die ooglopende vraag wat na aanleiding hiervan gevra kan word, is die moreel en etiese kwessies hieraan verbonde. Wat is dit werd as ons op papier vryemark, liberale demokrasiee is, maar die vryhheid van die pers word ingeperk om ‘n verlenging van staats beleid te wees. Wat is die funksie van die pers as die stem van die massa geignoreer word en daar namens rand en sent gepropogeer word. Wat is die nut?
Dit is hier waar ons by die essensie van die saak uitkom, ‘n media instelling sal nooit werklik onafhanklik wees voor dit nie van die juk van rand en sent ontslae kan raak nie. Dit geld korporatiewe media nog meer. ‘n Korporatiewe media publikasie sal nooit oor die werklike stand van sake in ‘n maatskappy sake doen nie, omdat dit, in essensie, ‘n propaganda blad is.
Ten slotte kan mens vra, maar wil mens op hoogte wees van alles, wil ons werklik alles weet? Of is dit te lekker in ons middelklas bubble van Afrikaanswees? Moet ons aanhou om die regering of iemand met ‘n agenda aan te stel om hekwagter te speel? Ek weet nie, ek vra jou, maar ek wil weet.
George Lezer Germishuys
Kom ek toe op “kommin”-ness af.	Okay, so hier sit ek op ons eie kampus in die sogenaamde bekende en gerugte Spinnekop-gebou wat ‘n volle 6 mense teenwoordig het. Nie regtig ‘n idee waar om ‘n post vir my blog te begin nie, begin ek toe rond dwaal op die internet (let wel, suiwer onskuldige dinge, anders as die siel met die blou Von Zipper kepsie en tatoeermerk op sy onderarm wat homself skuins oorkant my bevind en gereeld so oor sy skouer loer om seker te maak niemand sien wat hy doen nie).
Hulle sê ‘girls’ met ‘curves’ is in…	Ek het my onlangs weer in ‘n ongemaklike, maar tog deesdae algemene sosiale (eerder onsosiale) verskynsel bevind. Ek was besig om vir ‘n anonieme organisasie verteenwoordiger raad te vra, maar moenie dink sy luister na my nie sy was eerder besig om die wêreld tikspoed rekord so reg onder my neus te verbreek op haar nuwe Blackberry Curve. Hulle se “girls” met “curves” is in (en nee, hulle verwys nie na jou agterstewe of uurglas figuur nie). Tydens hierdie klap van die sosiale vuis in die gesig het ek ‘n helder oomblik gehad: Is dit die tipe sosiale vaardighede en etiket wat ons kweek en aanmoedig? Gaan ons as jong werkendes in die organisasie opset wanneer medekollegas en kliënte met ons kommunikeer op ons foon of rekenaar rond skarrel? Hierdie onsosiale gedrag hinder die vorming van die organisasie se beeld, interne belange verhoudings, korrekte kommunikasie lyne en mediaverhoudings. Die jeug en die res van die samelewing ly nie meer aan kwale soos tennis elmboog of atleetsvoet nie, maar eerder aan kwale soos tikvinger en die klein witgoedjies wat soms in die hoeke van jou oë vorm en so vêr my kennis strek is daar nog nie ‘n salfie te smeer of ‘n pilletjie te drink daarvoor nie. In ‘n tyd voor Facebook, mxit, whatsapp, twitter, myspace en BBM moes jy jou kêrel in sy gesig afsê daar was nie die luuksheid van ‘n gratis BBM afsê nie, jou stalker moes moeite doen en jou in Pick a Pay volg en nie net op Twitter nie, jy kon buite speel eerder as op jou rekenaar en jy het nie vir almal geluk op hulle verjaarsdag gesê bloot net omdat Facebook jou pligsgetrou van hulle verjaarsdag ingelig het nie. Tog is daar ook voordele aan hierdie infrastruktuur van sosiale netwerke: Jy leer om te tik en te bestuur, om te ‘message’ en geintresseerd te lyk in wat jou vriendin vir jou vertel (al het jy geen idee waarvan sy nou praat nie.), om teen bomenslike spoed te tik èn nou kan jy die outjie wat jy by die kafee sien kaasbuns koop het op Facebook ‘invite’. Al hierdie kuber kommunikasie metodes maak wel die wêreld vir ons almal makliker en maak dit soveel eenvoudiger om bereikbaar en op hoogte te bly, maar die feit bly staan dit gee ‘n onpersoonlike atmosfeer aan jou boodskap. Die sleutel lê egter daarin om onderskeid te kan tref tussen wanneer om van die tegnologie gebruik te maak en wanneer om ‘n persoonlike boodskap te stuur. Dit is ook belangrik om dit te onthou in ‘n organisasie opset en selfs wanneer jy die organisasie nuusbrief of publikasie saam stel. Werknemers se moraal en dus werksprestasie word verhoog wanneer hulle voel hulle is nie net nog ‘n ontvangkant van ‘n ketting e-pos, verjaarsdagkaartjie van die “admin” departement of koue publikasie nie en dieslefde geld vir kliënte. Daarom is dit belangrik vir organisasie beeld, interne belangeverhoudings, werkenemer- en kliënte verhoudings om van tyd tot tyd persoonlike boodskappe te stuur. Dit is bealngrik veral in ‘n groot organisasie om die mens tot mens kontak te behou.