“Daarom het ek u gebooie lief, meer as goud, ja, as baie fyn goud.Daarom hou ek al die bevele aangaande alles vir reg; elke leuenpad haat ek.” (:127&128).
Dawid was nie ‘n mens sonder foute, tekortkominge en sonde nie. Ons weet dat hy byvoorbeeld owerspel en selfs daarna ‘n moord gepleeg het om hierdie sonde van hom te probeer verbloem. Ons weet dat God vir Dawid nie toegelaat het om vir Hom ‘n tempel te bou nie omdat hy te veel bloed op aarde vergiet het. Ek dink dat koning Dawid seker volgens ons menslike oordeel lankal as ‘n verworpene behandel sou word. Die Here verwys tog ten spyte van al hierdie dinge na Dawid as ‘n man na aan God se hart; ‘n man wat al sy welbehae sal doen. “En nadat Hy hom afgesit het, het Hy Dawid vir hulle verhef as koning, van wie Hy ook gesê en getuig het: Ek het Dawid, die seun van Ísai, gevind, ’n man na my hart, wat al my welbehae sal doen.” (Hand. 13:22).
Hoe moet ons dan hierdie gebeure verwerk? Is God dan inkonsekwent? God stel dan dat Hy onveranderlik en ook regverdig is. Hy leer ons dat Hy nie die persoon aansien nie en die ongeregtigheid haat. Hoe sou Hy dan ‘n man wat in sy lewe só verkeerd doen‘n man na aan sy hart noem? Die Here leer ons ook dat Hy nie sien wat voor oë is nie, maar dat Hy ons hart aansien. “...Want nie wat die méns sien, sien God nie; want die mens sien aan wat voor oë is, maar die HERE sien die hart aan.” (1 Sam. 16:7). God het Homself nie blind gehou vir Dawid se verkeerde dade nie. God het Dawid nie ongestraf laat bly oor sy verkeerde dade nie. Maar God het ook Dawid se ware berou oor sy oortredinge nie misgekyk nie. Hy het gesien hoedat Dawid sy hart skeur voor God oor die feit dat hy aan God ongehoorsaam was. Die diepe berou wat Dawid oor sy ongeregtigheid getoon het, het sy liefde vir God onderstreep. Dit het Dawid diep in die hart getref wanneer hy tot die besef gekom het dat hy God teleurgestel het.
Hierdie lering beweeg nou na ‘n punt waar baie dwaalleraars sal hande uitruk en verkondig dat “solank as wat jy sê dat jy God liefhet kan jy maar leef soos wat jy wil. Dit is nie jou dade wat iets beteken nie, maar wat in jou hart aangaan.” Sien ons dan dat Dawid ongebrydeld voortgegaan het om ‘n lewe van sonde en goddeloosheid te lei? Sien ons ooit dat hy homself die reg aangematig het om God se wette en verordeninge te gaan verander soos wat baie predikante, kerke en sinodes vandag doen? Of sien ons dat hy homself telkens tot God bekeer het wanneer hy tot besef van sy ongeregtigheid gekom en dan ook sy sonde laat staan het? Het Dawid ná sy oortreding wéér owerspeel gepleeg? Stellig nie! Dit is tog ‘n sekere getuienis dat hy opreg en diep jammer was vir sy oortreding – hy herhaal dit nie. Die dade is eindelik ‘n getuienis van dit wat werklik in jou hart aan die gang is. Wanneer jy ‘n liefde vir God in jou hart koester, sal dade van gehoorsaamheid in jou lewe na vore kom. Ons noem dit die vrug van die Gees. En wanneer daar ‘n gebrek aan liefde vir God in jou hart is, sal daar mettertyd ‘n opstandigheid en verontagsaming van God se insettinge in jou dade weerspieël word. “Aan hulle vrugte sal julle hulle ken. ’n Mens pluk tog nie druiwe van dorings of vye van distels nie!So dra elke goeie boom goeie vrugte; maar ’n slegte boom dra slegte vrugte.” (Matt. 7:16&17).
Ons het as gelowiges in ons vervalle samelewing die groot verantwoordelikheid en voorreg om erns te maak met ons verhouding met ons God. Ons moet daarteen waak dat ons liefde vir Hom nie verkoel word deur die koue samelewing van ongeregtigheid wat gedurig om ons vloei nie. “En omdat die ongeregtigheid vermeerder word, sal die liefde van die meeste verkoel.” (Matt. 24:12). Mag ons liefde vir die Here só sterk wees dat ons soos koning Dawid bereid sal wees om in geveg te tree ter wille van die erfdeel van ons God wat vir ons so kosbaar is.