Perfeksionisme - wat is dit? - Sielkunde en Psigiatrie - 2019
perfeksionisme - Dit is die posisie van 'n persoon, ten opsigte waarvan absoluut alles op 'n ideale manier gedoen moet word. Perfeksionisme kan 'n patologiese vorm hê, dan openbaar dit 'n posisie waarin 'n nie-ideale resultaat onaanvaarbaar vir 'n persoon word. Nie alle mense weet wat perfeksionisme is nie, aangesien die gebruik van hierdie termyn nie te lank gelede ontstaan ​​het nie. Perfeksionisme kan 'n kenmerk van 'n heeltemal gesonde individu wees, of 'n neurotiese afwyking wees.
Om te verstaan ​​wat perfeksionisme is, is dit nodig om sy aspekte, tekens en oorsake te oorweeg.
Die term perfeksionisme beteken die woord perfeksie, die begeerte om alles perfek te doen.
Persoonlike perfeksionisme word gemanifesteer in self-sensuur en 'n onoorwinlike aantrekkingskrag tot onberispelikheid.
Perfeksionisme gemik op ander word uitgedruk in hoë eise wat aan hulle gestel word, verwerping van wanorde en die gewoonte van wanorde.
Perfeksionisme wat op die wêreld gerig is - die posisie van die individu, wat oor die universele orde beweer, waarvan die norme deur een individu bepaal word.
Sosiaal bepaal perfeksionisme is die behoefte om altyd te voldoen aan die verwagtinge van ander om op hul gevestigde standaarde te handel.
Wat is perfeksionisme - die definisie
Daar is verskeie tekens van perfeksionisme: deursigtigheid en verhoogde aandag aan minderjarige besonderhede; die begeerte om elke daad tot die ideale te bring; aggressiewe vorm van depressiewe menslike gedrag.
Wat is perfeksionisme? Dit is die begeerte om alles na die volmaaktheid te bring, wat uitgedruk word:
- in die oormatige konsentrasie van die individu op die foute van ander en persoonlik;
- sterk twyfel oor die spoed en kwaliteit van die prestasie van sy aktiwiteite;
- oormatige standaarde wat lei tot 'n sigbare afname in tevredenheid met die vrugte van hul aktiwiteite;
- groot vatbaarheid vir hoë verwagtinge;
- sterk vatbaarheid vir kritiek.
Perfeksionisme, as 'n kwaliteit, kan 'n mens ten volle bevredig, want dit leer hom om gedissiplineerd te wees. As dit moeilik is om ten volle te leef, om geestelik gebalanseerd te wees, is dit die moeite werd om uit te vind wat die opkoms van hierdie kwaliteit veroorsaak het.
Die redes vir perfeksionisme, sowel as baie ander geestesversteurings, is gewortel in die kinderjare, of eerder in opvoeding. As die kind in 'n outoritêre familie opgevoed word, dan verkry hy die sindroom van 'n uitstekende student, sal hy perfeksionisme ontwikkel. So 'n kind bewys dat hy sy te streng ouers aandag en aanmoediging verdien.
Ouers met 'n outoritêre opvoedkundige styl hou daarvan om kinders op te hoë vlakke te plaas, wat lei tot senuwee-uitputting. As kinders nie die gevestigde "standaarde" kan bereik nie, dan is hulle aanspreeklik vir sielkundige geweld of fisiese straf.
Perfeksionisme - die betekenis van die woord word dikwels in die alledaagse sin verkeerd geïnterpreteer. So, perfeksionisme word dikwels verwar met 'n persoon se sterk passie vir enige soort aktiwiteit, wat nie korrek is nie. 'N Kind wat 'n slagoffer van binnelandse tirannie is, sal natuurlik daarna streef om sy tekortkominge intensief uit te werk. In teenstelling met die gemeenskaplike werkverslaafdes, sal so 'n kind vir sy doel gebruik om die nodige taak nie net kwalitatief, maar foutloos te maak nie. Dit word die doel van die toekomstige lewe van die kind, wat 'n volwasse perfeksionis word.
Gesonde perfeksionisme in werk word gevind in leierseienskappe, groot doeltreffendheid, motivering, aktiwiteit. In hierdie geval evalueer die individu baie nugter eienskappe.
Gesonde perfeksionisme in die werk kan tot die mate van ligte opwinding of opwinding gaan. 'N Persoon wat 'n gesonde perfeksionisme het, konsentreer op persoonlike potensiaal en maniere om die doel te bereik.
Perfeksionisme verwys na 'n baie omstrede konsep. So ondersteuners van perfeksionisme glo dat die obsessiewe begeerte van 'n persoon om perfek te wees, hom 'n meester maak. Ander beskou perfeksionisme as verveling.
Perfeksionisme laat nie 'n individu toe om op te hou nie, hy lok hom aan die onophoudelike ontwikkeling en leer van die nuwe. Die volgende bly egter onduidelik: is karaktertrekke die gevolg van verworwe perfeksionisme, of is die eienskappe self bevorderlik vir die opvoeding van perfeksionisme.
Die begeerte om absoluut perfek te wees, is 'n redelike prysenswaardige kwaliteit, totdat dit ontwikkel tot 'n obsessiewe en nastreefde begeerte om 'n buitengewone perfekte resultaat te behaal deur reg te stel wat nie meer regstelling nodig het nie. So 'n persoon gebruik tevergeefs persoonlike tyd om 'n bykans onbereikbare doel te bereik, aangesien daar reeds 'n ideale vlak van sy vervulling is.
So vorm perfeksionisme 'n stabiele sirkulasie, waardeur dit blyk dat 'n mens lankal niks beduidend doen nie. Hy kry iets 'n bietjie beter, maar later kom dit alles neer op die feit dat 'verbeterings' aansienlike herwerking vereis. Daarom word die proses self 'n vervelige roetine wat 'n aansienlike hoeveelheid tyd en moeite vereis. Dit is 'n ware katastrofe vir persoonlikhede van kreatiewe neigings of beroepe.
Individue met uitgesproke perfeksionisme kan te sterk 'n verband vestig tussen hul eie gevoel van persoonlike belang en prestasie. Dit blyk dat baie tyd bestee word aan aandag aan onnodige of onbelangrike besonderhede, wat natuurlik merkbaar die tempo van al die werk verminder, en die algehele produktiwiteit verminder.
'N Persoon met perfeksionisme is geneig om te wag vir die opkoms van spesiale toestande wat sal bydra tot die feit dat die ideale resultaat van die aktiwiteit onmiddellik in sy voltooide vorm aangebied kan word. So 'n persoon spandeer baie tyd en betaal te veel aandag aan die sekondêre besonderhede van die finale produk van die aktiwiteit. Dikwels verloor sulke dinge hul oorspronklike sest, gevolglik lyk hulle kunsmatig.
Persone met perfeksionisme, om hul foutlose beeld nie te bederf nie, kan hul foute baie grasieus verberg of nie bedoelings in hul handelinge beliggaam nie. Sulke mense beskou hul posisie in die lewe as alles of niks. Dit blyk dat, terwyl perfeksioniste verwag dat ideale toestande waar geword het, verkies ander mense om in die hede te handel, selfs al maak hulle foute.
Soms word twee konsepte saam gebruik - perfeksionisme en uitstel. Uitstel is die neiging van 'n persoon om die begin van enige werk uit te stel om hulle ideaal te vervul. Die probleem van hierdie gedrag lê in die feit dat die begin van die saak nie mag kom nie, want hoe langer dit uitgestel word, hoe meer depressief en onaangenaam lyk dit.
Perfeksionisme en uitstel is konsepte wat van mekaar verval, soos 'n vurige perfeksionis uitstel totdat hy voel dat alles perfek gaan, maar dit mag nie die geval wees nie.
Perfeksionisme is 'n kwaliteit wat probleme veroorsaak nie net vir die perfeksionis en die omgewing nie, dit het 'n negatiewe uitwerking op die ekonomiese toestand van 'n persoon. Byvoorbeeld, 'n persoon wat nie weet hoe om te belê binne die sperdatums wat ter syde gestel is vir die opdrag, moet weer begin of vra vir 'n voortsetting van tyd, wat dikwels materiële koste meebring.
Dit is baie belangrik om te bepaal wat die redes vir perfeksionisme is, waardeur mense rusteloos na die ideaal streef. Baie glo dat alle geestesversteurings of sielkundige abnormaliteite tydens die kinderjare gegenereer word. Hulle is amper reg, maar mens kan nie so radikaal argumenteer nie. Byvoorbeeld, die redes vir perfeksionisme kan in volwassenheid voorkom.
Die tempo van die moderne wêreld dikteer nuwe reëls, almal wil hê die werk moet perfek uitgevoer word. Op die werk of in die skole, instellings plaas mense dus baie hoë eise aan hulle. Dit lyk dikwels of hul vervulling onbereikbaar is, maar 'n mens moet pogings maak wat hy self uitdruk om die perfekte resultaat te toon.
Diegene wat die reëls stel en die eksterne raamwerk, besef nie hoe negatief dit die gesondheid van die individu beïnvloed nie. As jy nie 'n absolute resultaat kan bereik nie, alhoewel die persoon soveel as moontlik uitgelê word, begin hy sy kennis en krag betwyfel. Die gevolgtrekking suggereer homself dat jy slegs perfekte sukses kan behaal deur die mees ideale student of werknemer te word, wat eintlik perfeksionisme vorm.
Die redes vir perfeksionisme ontstaan ​​in die kinderjare. Ouerskapstyl het 'n direkte impak op die vorming van perfeksionisme. As ouers kinders met 'n outoritêre styl opwek, maak hulle groot eise aan die kind, die hele tyd word hy geëvalueer en vergelyk met die res van die kinders, met klasmaats of vriende. Geleidelik ontwikkel die kind die beginsel. Wanneer ek alles perfek doen, hou ek van my, as ek 'n fout maak, sal hulle ophou om my lief te hê.
So, baie faktore beïnvloed die opvoeding van die kind se oordrewe eise (dit is perfeksionisme) - 'n voortdurend veranderende assessering, positiewe aanvaarding van die kind slegs wanneer suksesvol, gebrek aan stabiliteit (een dag is goed, die tweede is reeds sleg), gebrek aan opregte vertroue in ouers (kind is tyd bekommerd, wat 'n fout sal maak en hulle sal teleurstel).
Die tweede voorbeeld toon aan dat perfeksionisme gevorm kan word omdat ouers perfeksioniste self is, en sodoende verhoog hulle 'n kind. Hulle leer dat alles altyd uitstekend en nie anders nie - dit is die basiese reël van perfeksionisme.
'N Ander soort redes vir perfeksionisme uit die kinderjare is die opvoedingsstyl waarin die ouers die kind alles toelaat. Hulle maak pogings sodat die kind nie mislukking kan ondervind nie, sodat hy nie te hard hoef te werk nie, hulle verlig al die skerp hoeke van die kind se kontak met probleme, skep kunsmatige sukses situasies en beloon hom vir hulle. Sulke "te vriendelike" ouers besef nie dat hulle 'n groot fout maak nie.
Wanneer 'n kind grootword, staan ​​hy ongetwyfeld die realiteite van die lewe voor, hy is onvoorbereid vir hierdie ontmoeting. Hierdie kind voel onbestaanbaar oor wat hy moes ervaar en wat voorheen in sy ervaring was, ly aan mislukking, want sy doelwitte blyk onbereikbaar te wees. As gevolg daarvan sal die kind glo dat hy 'n verloorder kan word, daarom sal hy probeer om nie in ongunstige situasies te val nie, maar sal sy bes probeer om beter te word. Hierdie oorweldigende aspirasie lei tot die grondslag van perfeksionisme.
As perfeksionisme in moderering uitgedruk word, is alles goed, as dit uiterste vorme van gedrag is, dan bemoeilik dit die persoonlike lewe van die persoon baie groot en raak dit sy omgewing. Dit is baie moeilik vir 'n volwasse perfeksionis om vriende te vind, 'n gesin te begin en nie liefdevolle mense te kritiseer nie. Hy probeer om almal te laat voldoen aan sy reëls en beginsels, wat regtig moeilik is om te volg.
Niemand waag om te sê dat perfeksionisme 'n slegte en onnodige kwaliteit van persoonlikheid is nie, die belangrikste ding waarvolgens "dosisse" dit is. As die perfeksionisme "normaal" is, wat nie aan 'n geestesversteuring grens nie, sal dit dien as 'n dryfkrag vir die persoon, sal die persoonlikheid stimuleer, bydra tot die bereiking van sukses, die lewenstandaard verbeter.
Patologiese perfeksionisme, integendeel, belemmer die ontwikkeling van persoonlikheid, sal bydra tot die vernietiging van die persoonlikheid self, alles rondom en die lewenskwaliteit in die algemeen. Eienaars van die "uitstekende sindroom" (perfeksionisme) is verplig om te weet hoe om hul eienskappe van karakter met voordeel te gebruik en hulle na die regte kursus te rig.
Die patologiese vorm van perfeksionisme het so 'n impak, waarin 'n persoon se lewensposisie verander, verklaar hy dat ander verplig is om daaraan te voldoen. So stimuleer die perfeksionistiese bewussyn die persoon om alles onder sy raam te stoot en die res in hulle te omhels.
'N Perfeksionis kan oneindig onthou word dat hy probleme het met die persepsie van die wêreld en homself. Hy sê dat hy hoë en buitensporige navrae en doelwitte stel wat hy vir homself beoog, wat dikwels onrealisties is om te bereik. Maar mens kan net tyd mors, want die perfeksionis se reaksie op alle verklarings aan hom sal ontken word, die beskerming van sy eie posisies en die verwerping van die mening van 'n ander persoon.
As die perfeksionis self met verloop van tyd besef het dat hy die kompleksiteit van sy wese voel, gebruik maak van sulke houdings, of die lewe self maak aanpassings en hy moet self kyk, om te verstaan ​​dat lewensposisies nie konstruktief is nie, maar dan sal miskien iemand verander. Dit is onmoontlik om die perfeksionistiese installasies tot die einde toe uit te wis, maar dit is heel moontlik om hulle op 'n konstruktiewe wyse te konsentreer en hulle 'n bietjie te verander.
Hoe om ontslae te raak van perfeksionisme
Hoe om te gaan met perfeksionisme? Dit is 'n vraag wat nie soveel die perfeksionis homself as diegene rondom hom nodig het nie. Diegene wat dikwels in kontak kom met 'n perfeksionis, kla oor sy veeleisende gedrag.
Om perfeksionisme te oorkom, moet 'n persoon aan sekere tegnieke voldoen. Voordat u die implementering van 'n spesifieke taak begin, is dit eers nodig om die doel self te formuleer, en dan die kriteria waarop dit moontlik sal wees om die kwalitatiewe prestasie van die taak te bepaal. Vervolgens moet u 'n installasie skep vir die ontoelaatbaarheid van "taakoorskryding". Dan blyk dit dat danksy die kriteria en die installasie die persoon sal kan verstaan ​​dat hy die taak voltooi het en die "oor-resultaat" nie vir enigiemand nodig sal wees nie.
Die sukseskriteria moet die prys van prestasie in 'n aantal kriteria insluit. Dikwels deur vervolging vir gehalte, vergeet perfeksioniste prys. Daarom is dit nodig om die grense van 'n aanvaarbare prys vir die uitslag duidelik te definieer. Hierdie prys moet gemaak word nie net van geld alleen nie, maar ook van die kragte wat aangewend word, gesondheid en negatiewe ervarings.
Die lys van kriteria moet ook die tyd spandeer om die doel te bereik. Nie net sal die taak goed afgehandel word nie, dit moet betyds voltooi word. Daarom is dit uiters belangrik om 'n tydraamwerk te vestig, verder as wat dit nodig is om op te hou om die kwaliteit van prestasie te verhoog.
As 'n persoon bekommerd is oor sy gedrag, wil hy homself verander, en hy is geïnteresseerd in hoe om perfeksionisme te hanteer. Die belangrikste ding is om te verstaan ​​dat dit onmoontlik is vir almal om te hou en te werk sodat almal kan behaag. As jy die resultaat van die werk hou en die persoon dit uitgevoer het, hoef jy dit nie te oordoen nie. In elk geval, daar is individue wat nie die resultaat van hou nie. Eintlik is dit dus nie nodig om jou verslag, plan, aanbieding of ander werkresultaat honderd keer te verbeter nie. Miskien sal almal nie verheug wees oor die werk wat aangebied word nie, maar honderd persent sal diegene vind wat alles hou of selfs perfek vind.
Die ontwikkeling van die vermoë om sake te delegeer, sal 'n persoon help om ontslae te raak van perfeksionisme. Persone met perfeksionisme is baie moeilik om die ander persoon met die werk te vertrou, omdat hulle senuweeagtig is en die gehalte van die opvoering twyfel. Dit gebeur dikwels in groepwerk, wanneer werkers of studente in subgroepe verdeel word, aan hulle die taak en die implementering gegee, wat almal moet bydra. Die perfeksionis vertrou nie op die vermoëns van ander persoonlikhede nie en aanvaar homself die verantwoordelikheid vir alle vervulling.
Daarom moet 'n perfeksionis begin leer om 'n sekere deel van verantwoordelikhede na ander te verskuif. Dit behoort nie direk verband hou met werk nie. U kan met huishoudelike take begin: stryk, kook, skoonmaak. Die belangrikste ding is om die werk aan ander toevertrou te word en nie die proses in ag te neem nie, om dit nie later op ons eie manier te herhaal nie. Geleidelik word mense daaraan gewoond.
Laat die werk nie goed gedoen word nie, maar moenie op soek na foute woon nie. 'N Persoon wat die manifestasie van obsessiewe makeovers wil verminder, moet nie vergeet om 'n lys van komende sake vir môre te maak nie. Na die samestelling, lees weer sorgvuldig, verdeel belangrike take en red net die belangrikste en dringendste. So, jy hoef nie alles in jou kop te hou nie, take sal vinniger voltooi word. As jy na die lys kyk, sal die individu sien dat daar nie tyd is om iets te verander of reg te stel nie, want jy moet meer dinge doen.
Hoe om te gaan met perfeksionisme? Dit sal help om 'n lys van verliese op te stel wat ontstaan ​​het uit die verhoogde eise aan die lewe, ander en hulself. 'N Persoon moet dink oor hoeveel wonderlike oomblikke van die lewe hy gemis het, hoeveel familielede hy verloor het, die senuwees wat hy en sy familie bestee het.
Dit is nodig om jou vrese te analiseer om nie uitgevoer te word nie. As 'n persoon bang is om nie tyd te hê om dit perfek te doen nie, beteken dit dat jy moet begin en nie uitstel nie. As die sperdatum bereik is, moet jy die uitslag wys, wat dit destyds is. Enige fout moet geneem word as deel van die pad na sukses. Ошибки формируют опыт, научившись на них один раз, можно предугадать вероятное повторение ошибки.
Необходимо научиться определять и разделять главное и менее важное. Именно своевременность есть критерием качества. Daarom, in die proses van werk, is daar nie nodig om op klein besonderhede en hul verwerking te bly nie. Dit is nodig om die hoofaspekte en werk op hulle uit te lig.
As daar 'n moontlikheid is, moet jy 'n pouse neem om die resultaat van die werk met 'n nuwe voorkoms te evalueer. Daar is 'n hoë waarskynlikheid dat dit nie so sleg sal wees nie, soos dit gelyktydig gelyk het. Een keer per week moet daar 'n verpligte rus wees. Om te rus, is dit nodig om te vergeet van werk, toekomstige en verlede sake, net om absoluut niks te onderneem nie.
By die hersiening van jou to-do list is dit belangrik om so 'n taak wat nie honderd persent bereik kan word nie, uit te lig, laat onvolmaaktheid toe, maar nie in 'n ernstige saak nie. Byvoorbeeld, in plaas van 'n baadjie, dra 'n vest, kam jou hare anders, verander die gewoontes in individuele voeding, maak aanpassings aan die modus van die dag. Geleidelik sal 'n begrip kom dat sonder perfeksionisme dit baie meer interessant en makliker is om te lewe.