Skeidingsangs (12 tot 24 ma.) - Inligting - 2022
Skeidingsangs (12 tot 24 ma.)
U baba se toewyding aan u, bo alle ander, was een van die beste gevoelens ter wêreld. Maar sy gehegtheid lyk miskien nie so sjarmant noudat hy ouer is nie en hy val nog steeds uitmekaar wanneer jy sonder hom na die badkamer gaan.
Hang daar in: u kleuter ervaar skeidingsangs, 'n ontwikkelingsfase wat byna alle kinders gedurende hul vroeë jare (soms meer as een keer) deurmaak. En gelukkig is dit nie permanent nie.
Waarom skeidingsangs gebeur
Ongeveer 6 maande of so begin jou baba besef dat jy en sy afsonderlike mense is, wat beteken dat jy haar kan verlaat.
Sy kan ook nou verteenwoordigende denke hê, sodat sy voorwerpe (soos jy) in haar kop kan voorstel nadat hulle nie meer sigbaar is nie. Met ander woorde, buite sig beteken dit nie meer uit die gees nie. (Dit is een van die redes waarom sy skielik so 'n kans kry om peekaboo te speel.)
Namate u kind kleuter word, ontwikkel sy 'n sterk dryfveer vir onafhanklikheid, maar sy het steeds u toegewyde ondersteuning nodig. Dit alles kan lei tot 'n vrees dat u haar verlaat het wanneer u nie daar is nie.
Dit is onduidelik hoekom sommige kinders met 'n skaars fluitjie deur hierdie fase gaan, terwyl ander kinders daardeur verteer word. Wat ook al die rede of intensiteit is, u sal graag weet dat u kleuter issal ontgroei hierdie fase. Wanneer? Wel, dit is moeilik.
Skeidingsangs is geneig om te verswak en te verswak deur die kleuterjare. Maar die periode van uiterste behoeftigheid bereik gewoonlik tussen 10 en 18 maande en verlig met 2 jaar. Sy behoort op 3-jarige ouderdom heeltemal daar te wees.
Hier is 'n paar wenke en truuks om die vertrek so glad moontlik te laat verloop:
Sê totsiens as jy vertrek. Ouers wat bang is vir die toorn van hul kleuter, kan probeer om uit die huis te sluip terwyl hy afgelei word. Groot fout. Hierdie benadering spaar u miskien die pyn om na u kind te huil, maar dit kan sy skeidingsangs eintlik erger maak. As hy dink dat u op enige gegewe oomblik sonder enige kennisgewing kan verdwyn, gaan hy u nie uit sy sig laat nie.
Dit geld ook vir vertrek in die nag. Sommige ouers probeer drama vermy deur hul kind die nag voordat die oppas kom, neer te sit. Dit is goed en wel as hy aan die slaap bly. Maar as hy wakker word, sal hy verbaas wees - en moontlik vreesbevange - dat u weg is.
Help u kind om vooruit te kyk. U kind verstaan ​​baie meer as wat sy kan sê. Berei haar voor vir vertrek deur haar te sê waarheen jy gaan en wanneer jy terug is. Vertel haar wie haar sal dophou en watter soort aktiwiteite sy kan uitsien om te doen terwyl jy weg is.
Dit is ook belangrik om met entoesiasme oor u kind se oppasser te praat. U kind kyk na u vir gerusstelling, en sy sal geneig wees om saam te stem as u dinge sê soos: "Ek dink Bella is soveel pret, nie waar nie?" Om op te let hoeveel van u gesprek sy opneem, volg eenvoudige vrae soos: "Waarheen gaan ek vanaand?" of "Wie gaan jou dophou terwyl mamma en pappa gaan eet?"
Kyk na die sonnige kant. U kan die kleuter se angs oor die skeiding van u kleuter deel. Maar as u dit laat sien, sal u kind dit amper seker maak. Boonop sal 'n dramatiese afskeid jou kind se gevoelens van onveiligheid net bevestig.
Probeer kalm en positief bly - selfs al is hy histeries. Praat eweredig met hom en verseker hom dat u binnekort terug is. Hou die situasie lig deur 'n sluwe frase soos "sien jou later, alligator" of jou eie samestelling-alternatief aan te neem. Om u kind in die gewoonte te laat reageer met 'krokodil' na die tyd ', sal ook dien as afleiding.
Probeer aoorgangsvoorwerp. As u 'n herinnering aan u het, kan u u kind vertroos terwyl hy weg is. As jy uitgaan, los haar met 'n persoonlike herinnering - 'n foto, 'n ou trui van jou of 'n spesiale plakker om aan te trek.
(Daar is 'n kans dat dit kan terugvlam en net kan dien as 'n voortdurende herinnering dat u nie daar is nie. Vra dus vir u kinderoppasser of dit lyk of u kind vertroos of ontsteld is daaroor.)
'N Veiligheidsvoorwerp - 'n kombers, 'n opgestopte dier, of selfs sy eie duim - kan ook vertroostend wees.
Speel "noem daardie gevoel." Help u kleuter om eenvoudige etikette op sy gevoelens te plaas. As u kind ontsteld raak, sê u: "Ek weet dat u hartseer is dat mamma weggaan. Wat u voel, word 'ontbreek' genoem. As Mamma vertrek, het sy ook die 'ontbrekende' gevoelens. '
"Soms is al wat 'n kind nodig het 'n manier om sy vrees uit te spreek," sê die kindersielkundige Donald Freedheim, stigtersdirekteur van die Schubert-sentrum vir kinderstudies in Cleveland, Ohio. 'Om hom 'n naam te leer vir wat hy voel help om die angs te ontlont.'
Stel geleidelike oorgange op. Vra die opsitter om 'n halfuur te vroeg aan te kom. Hierdeur kan die pasiënt en u kind vertroud raak terwyl u in die omgewing is, as 'n kalmerende teenwoordigheid. As u met 'n nuwe verskaffer vir langtermyn-kindersorg begin, wil u miskien 'n dag of twee van die werk af neem - of kyk of die oppasser die naweek kan kom - en 'n paar aktiwiteite saam doen.
As u kind gelukkig verloof is met haar oppasser, gaan u terug op die agtergrond. As u kind u byvoorbeeld 'n boek bring om te lees, moedig haar dan aan om die opsiener te vra om dit saam met haar te lees. Of as sy opgetel wil word, stel voor dat sy die nuwe versorger die eer gee.
Gaan tegelykertyd uit. Afskeid is altyd makliker as dit u kind is wat vertrek. Laat die oppasser hom neem vir 'n vinnige rit na die park of vir 'n wandeling op dieselfde tyd as u by die deur uitstap. Sorg dat u kind verstaan ​​dat u ook gaan, of dat hy dubbel ontsteld sal wees as hy terugkom om die huis leeg te vind.
Betrek u kind by 'n aktiwiteit. Wag totdat u kleuter en haar versorger besig is met 'n aktiwiteit voordat u vertrek. Gee dan u kind 'n vinnige soen totsiens en gaan na die deur. Sy kan steeds huil, maar die aktiwiteit kan dien as 'n afleiding kort na u vertrek.
Laat hy leer om te gaan. Geen ouer hou daarvan dat haar kind hartseer voel nie, maar die hantering van skeiding is 'n belangrike vaardigheid wat u kind moet leer. Dit is die beste raad om soms niks te doen nie - veral as u alreeds probeer het.
"Leer om te hanteer is 'n belangrike ontwikkelingstaak," sê Freedheim. 'U kind moet leer dat daar tye is dat hy ongelukkig gaan wees.'
As u kind so klierig is dat u nie eers 'n kamer kan betree sonder om 'n protesoptrede te doen nie, kan u die situasie net erger maak as u aan sy eise voldoen. As hy veilig is, is dit goed om hom 'n bietjie te laat huil. Verseker hom in 'n saaklike stem dat alles in orde is, en gaan dan voort en doen wat u moet doen - sonder om skuldig te voel.