Waterverf: wenners van die 70ste verjaardagkompetisie - Tekening - 2021
Ons bied die semifinaliste aan in die kategorie waterverf.
Na die oes
deur Gail M. Wheaton, 2003, waterverf,
Evan en Patricia Harter.
Eerste plek: Gail M. Wheaton
Arizona-kunstenaar Gail M. "Ek gebruik baie glase van kleur om so noukeurig 'n replikasie van die natuur te verkry as wat ek met behulp van waarneming ter plaatse kan doen." Sy begin met die ligste kleurglasuur en laat die wit van die papier vir die blankes oor. Haar lug en agtergrond is laaste geverf.
"Soms sien ek voorwerpe en kleur op die wit papieroppervlak as ek 'n spesifieke gebied skilder, en skilder ek wat ek sien," sê Wheaton. 'Dit is soos 'n visie; dit is inspirasie wat oorneem. Dit is 'n vermoë gebaseer op opvoedkundige instruksie, lewenservaringe (insluitend 'n liefde vir die natuur) en innerlike visie. Ek vergelyk dit met 'n padkaart, en dan eindig die pad skielik, en u moet voortgaan om u eie pad te maak. Die proses is 'n wonderlike, lonende en opwindende avontuur wat totale vervulling in my lewe bring. As ek een kyker 'n gevoel van vreugde en vrede kan gee, het ek baie bereik. '
Die werk van Wheaton verskyn in die winter-uitgawe van 1997 waterverf een van haar skilderye in Spat 6 (North Light Books, Cincinnati, Ohio). Sy het nasionale en internasionale akwarele uitgestal en al verskeie toekennings verower.
Besoek haar webwerf by www.watercolorimages.com vir meer inligting oor Wheaton.
Tweede plek: June Pryor
deur June Pryor, 1999,
waterverf, 22 x 30.
'Wanneer ek 'n onderwerp kies, soek ek altyd opwindende komposisies in die natuur of kunswerke wat deur die mens gemaak is,' sê die kunstenaar Connecticut, June Pryor. 'Wat 'n toneel opwindend maak, is vir my dat dit pizzazz of 'n lewendige kleurskema het. Alhoewel ek 'n realis is, soek ek na abstrakte eienskappe. " Pryor fotografeer tonele wat haar interesseer en skilder uit die foto's. Sy verduidelik dat die redding van die blankes vir haar 'n "must" is omdat sy glo dat die vertoon van die papier 'n belangrike deel van die waterverfskildery is. 'Ek kyk altyd na 'n ontwerp wat jou van 'n afstand af sal trek en jou verplig om nader te kyk na die besonderhede om te sien hoe die skildery uitgevoer is,' sê die kunstenaar.
Pryor het 'n graad in kunste aan die Suidelike Connecticut State University in New Haven verwerf en 'n meestersgraad in beeldende kunste aan die Universiteit van Columbia in New York. Sy het saam met Edgar Whitney, Caesar Cirigliano, Walter DuBois Richards en Barbara Nechis studeer, wat almal haar deur haar hele skilderye geïnspireer het. Waterverfskilderye van Pryor is aanvaar in beoordeelde vertonings wat deur die Maritime Gallery by Mystic Seaport in Mystic, Connecticut, gehou word; die Silvermine Guild Arts Centre in New Canaan, Connecticut; en die Salmagundi Arts Club in New York, onder andere.
Vir meer inligting oor Pryor, e-pos haar na [e-pos beskerm].
Derde plek: Gordon Frankryk
deur Gordon France, 2002,
waterverf, 18 x 28.
Versameling Larry Uitermarkt.
Die kunstenaar Gordon France, Illinois, het in 2000 voltyds begin skilder nadat hy uit 'n 40-jaar-loopbaan in advertensies afgetree het. Frankryk se gunsteling vakke is sport, stadsstreke en stedelike lewe. Hy voltooi kleiner skilderye alla prima op die lokaal en dra gewoonlik 'n digitale kamera en 'n sketsblad om verwysingsmateriaal vir groter ateljeeskilderye vas te lê, veral as daar figure is. Daarvoor begin hy gereeld met 'n paar swart-en-wit sketse, stel die beelde op 'n rekenaar digitaal saam en vertoon dit dan op 'n groot monitor in sy ateljee. Volgens Frankryk bied hierdie metode beter kleur en diepte as 'n plat foto.
'Nadat die onderwerp gekomponeer is, is die uitdaging om daardie oomblik in die tyd vas te lê, vinnig en sonder veel fyner besonderhede,' sê die kunstenaar. "My tegniek vir waterverfskildering is redelik tradisioneel en behels baie nat-in-nat. Waterverf het 'n eie idee, en die vaardigheid is om te weet waarheen hy gaan en wat hy gaan doen as hy daar kom. My doel in die skilderkuns Wrigley Rain-Out was om die stedelike aktiwiteit van Chicago in 'n nat, waaghalsige atmosfeer te beskryf. Alhoewel ek ook in olie verf, was akwarel die regte keuse vanweë die vloeiende, spontane aard daarvan. Die medium doen baie van die werk op sy eie. "
Frankryk het skilderkuns aan die School of the Art Institute of Chicago studeer. Hy word in Illinois verteenwoordig deur die LaGrange Art League Gallery, in LaGrange, en die Peoria Art Guild Gallery in Peoria; hy word ook verteenwoordig deur Phyllis Lucas Gallery in New York.
Besoek sy webwerf by www.gordonfrance.net vir meer inligting oor Frankryk, of kontak die Phyllis Lucas-galery op wwww.phyllislucasgallery.com.
deur Don Harvie, 2007,
waterverf, 30 x 38.
'Toe ek vyftien jaar gelede afgetree het, het ek 'n akwarelklas geneem en dit het my verswelg,' sê die kunstenaar Don Harvie in Kalifornië. Harvie, 'n lid van die vyf akwariumverenigings, het vier jaar gelede 'n regsvertoning begin betree en sê dat hy onlangs 'n skildery in die honderdste skou aanvaar het. Een van sy foto's verskyn volgende jaar in Splash 10 (North Light Books).
Harvie ontdek die onderwerp van Squatter's Rights terwyl hy op 'n skilderyreis na Mexiko was met Judy Morris, wat hy sy 'guru' noem. Die kunstenaar onthou: 'Ek wil mense skilder, en toe ek hierdie man daar sien sit en uitkyk na die wêreld en iemand waag om enige ander deel van die bank te neem, het ek net geweet dat dit 'n wonderlike skildery sou wees.' Harvie het notas en verskillende foto's van die toneel uit verskillende hoeke geneem en die skildery in sy ateljee geskep toe hy terugkeer huis toe.
Vir meer inligting oor Harvie, e-pos hom na [e-pos beskerm].
deur Paul Jackson, 2005,
waterverf, 40 x 26.
"Die simboliese krag van 'n wit duif, gekombineer met die elegante bewegings, het my gedwing om 'n paar duiwe aan te skaf om te studeer en te verf," verduidelik Paul Jackson, kunstenaar in Missouri. "Met vrystelling, die duif spreek 'n vrylating uit van angs, angs, pyn en hartseer. Die ingewikkelde agtergrond vir hierdie gebeurtenis is die buitekant van die Saint Patricks-katedraal in New York. Die skep van hierdie toneel in deursigtige waterverf het 'n veelvlakkige benadering en 'n bietjie maskerende vloeistof nodig om die duif te beskerm terwyl die agtergrond geskilder word. "
Jackson het in 1992 'n meestersgraad in beeldende kunste aan die Universiteit van Missouri in Columbia verwerf. Sy skilderye het die beste in nasionale en internasionale kompetisies verwerf en het op dekmantels van tientalle tydskrifte en boeke verskyn. Hy is 'n lid van die Nasionale Waterverfgenootskap en die Amerikaanse Waterverfgenootskap, in wie se skilderye in 2006 die Dong Kingman-toekenning gewen het.
Besoek sy webwerf by www.pauljackson.com vir meer inligting oor Jackson, of e-pos hom na [e-pos beskerm].
deur Penny Johnson, 2005,
waterverf, 15 x 22.
Die Noord-Carolina kunstenaar Penny Johnson woon in die berge, waar sy sê inspirasie is om haar heen. Johnson was veral aangetrokke tot die ligging wat die onderwerp van hierdie skildery is as gevolg van die manier waarop die blare die val na die waterval gelei het. 'Ek hou van die ligte en die duike in 'n landskap,' sê sy.
Nadat hy digitale foto's vir verwysing geneem het, druk Johnson dit en maak 'n skets van haar gekose beeld. Sy begin 'n watervalfoto deur negatiewe skilderye rondom die watervorms met 'n deursigtige, skoon kleur. Sy verf dan die ander elemente en verf die kleur aan om die donker punte te kry. Sy eindig met 'n paar detailwerk in die fokuspunt en 'n bietjie droë borsel.
Johnson is 'n lid van die Waterverfgenootskap in Noord-Carolina en 'n uitstallende lid van die Georgia Watercolour Society.
Besoek haar webwerf by www.brushstrokesbypenny.com vir meer inligting oor Johnson.
deur Yimeng Ling, 2006,
waterverf, 11 x 14.
Nadat hy die afgelope herfs van Kalifornië na New Jersey verhuis het, het Yimeng Ling die natuurskoon van die ooskus geraak. "Die boom wat oral oor is, het my elke dag verras," sê Ling. 'Ek sou 'n lang tyd onder 'n boom staan ​​en kyk hoe die sonlig deur die blare kom en hulle in verskillende kleure laat vonkel.' Een sonnige, winderige middag, en besef dat die blare op een van die bome waarna sy graag wou kyk, binnekort weg is, fotografeer hulle hul vervaagde maar pragtige kleure en skep hierdie skildery.
Ling werk nat tot nat en vind akwarium opwindend vir die onvoorspelbaarheid en spontaniteit. 'Maar hier was ek versigtig om die kleure te beheer, sodat hulle meng en vloei om die effekte te vorm wat ek wou hê,' sê die kunstenaar. 'Ek het probeer om die vorms, ruimtes, kleure, lyne, duike en ligte te wissel om die kyker se aandag te behou en die gevoel van die herfs oor te dra.' Ling is lid van waterverfkunstenaars van Sonoma County, Artist's Workshop of Sonoma, Artist's Round Table of Santa Rosa en die Edison Arts Society.
Vir meer inligting oor Ling, e-pos haar na [e-pos beskerm].
deur Judy Metcalfe, 2006,
waterverf, 20 x 28.
Met dank aan The Walsingham Gallery,
"My doel is om die werklikheid te verbeter, 'n gemeenskaplike voorwerp te neem en - met beligting, komposisie en verf - dit iets buitengewoons te maak," sê die kunstenaar van Massachusetts, Judy Metcalfe. "Vir hierdie skildery het ek die stofvoue so gereël dat die insetsels van kant en die twee sterk skuins skaduwees beweging kon toevoeg en die oog van die rand van die skildery na elk van die twee rose kon rig. Een laaste vou stof links bo hou die oog van die rand af. Om die agtergrond ondeurdringbaar te hou, het ek toegelaat dat die blare en stingels in skaduwees meng. Boonop het ek 'n beperkte kleurpalet gebruik om te verseker dat die rose nie op die verhoog sou wees nie. '
Metcalfe masker die wittes as sy verf sodat die wit van die papier die wit word in die voltooide skildery. Sy gebruik slegs deursigtige waterverf wat in dun glasure aangebring is, sodat lig vanaf die papieroppervlak en deur die pigment weerkaats en sodoende 'n helder, lewensagtige kwaliteit in die skildery bring.
Metcalfe is 'n lid van die New England Watercolor Society en die North Shore Arts Association, in wie se skoue haar skilderye gereeld toekennings wen. Haar werk verskyn in die lente van 2006 waterverf tydskrif. Metcalfe word verteenwoordig deur The Walsingham Gallery, in Newburyport, Massachusetts.
Besoek haar webwerf by www.judymetcalfe.com vir meer inligting oor Metcalfe, of kontak die Walsingham Gallery by www.thewalsinghamgallery.com.
deur Robert C. Steinmetz,
1996, waterverf en
akriel, 13 x 13.
Anders as baie waterverfskilderye, neem Robert C. Steinmetz 'n stadige, stelselmatige benadering tot skilderkuns. "Die meeste mense dink aan waterverf as 'n vinnige, virtuose skilderprestasie, meestal op die lug," sê Steinmetz. "My proses is min of meer die teenoorgestelde." Eerstens fotografeer hy potensiële onderwerpe, dikwels met behulp van 'n zoomlens om 'n gedeeltelike beeld van naby te kry. Hy projekteer dan die gekose beeld op warmgedrukte waterverfpapier en ontwikkel 'n drie-waardige akriel-onderverf. Vervolgens pas hy waterverf aan, werk van lig na donker en van links na regs en meng die meeste van sy kleure nat tot nat in die papier. As hy versadigde, lewendige kleur verkies, gebruik Steinmetz dikwels baie glasure om die pigment se helderheid op te bou. Alhoewel hy 'n realistiese skilder is, sê hy dat hy gewoonlik die kleure en waardes wat hy op die foto sien, skilder in plaas van dié in die natuurlike wêreld.
Steinmetz werk meestal aan reekse skilderye met 'n algemene tema of onderwerp, soos historiese argitektoniese onderwerpe, watervaartuie en verwante maritieme onderwerpe. Oor die algemeen vind hy sy onderwerp waar hy woon of reis. Steinmetz, 'n voormalige praktiserende argitek wat sy tyd tussen Maine en Suid-Carolina verdeel, word deur Elan Fine Arts in Rockport, Maine, verteenwoordig. Sy werk het in talle solo- en beoordeelgroepvertonings verskyn, het pryse gewen en is in korporatiewe en private versamelings in Bermuda en die Verenigde State.
Besoek Steinmetz se galery se webwerf by www.elanfinearts.com vir verkoopverwante navrae; Stuur die kunstenaar vir ander inligting per [e-posbeskerm].
5th Ave. en 14th St.
deur Thomas Valenti,
1996, waterverf, 43 x 36.
Die opvoeding van New York-kunstenaar Thomas Valenti in New York het 'n diepgaande invloed gehad op die manier waarop hy die wêreld en sy skildery beskou. 'Ek is tuis in enige stedelike omgewing,' sê Valenti. 'Daar is iets besonders aan die manier waarop lig op die oppervlaktes van beton, klip, staal en swartblad speel. Die skaduwees wat skynbaar nêrens kom nie, skep die interessantste ontwerppatrone. Die uitsig op hierdie skildery is vanaf die top van die Parsons The New School for Design-gebou in New York. Die ongewone perspektief sorg vir 'n baie ander en opwindende beeld. '
Valenti werk uit foto's. Nadat hy die toneel gekies het wat hy wil skilder, sê hy dat hy die foto noukeurig bestudeer om die onderwerp in sy gedagtes te "ets". Hy maak dan 'n skets op tekenpapier of illustrasiebord, neem metings, vergelyk die verhoudings, soms met behulp van 'n ruitenet. Vervolgens dra hy die skets oor na waterverfpapier (of doek as hy in olie werk). Gebruik wat hy 'die tonale tegniek' is, skilder Valenti eers al die skadu-elemente in warm en koel gryse in die middelkleur. Dan verf hy die donkerste donkies voordat hy kleur toepas, van breë spoel tot fyn besonderhede.
Valenti is die president van Allied Artists of America, 'n erelid van die Salmagundi-klub, en 'n lid van verskeie ander kunsorganisasies. Benewens die onderwys aan die Ridgewood Community School in Ridgewood, New Jersey, gee hy demonstrasies en werkswinkels en dien hy as jurielid vir groot kunskompetisies. Sy skilderye word wyd uitgestal en het talle toekennings verower.
Besoek die kunstenaar se webwerf by www.thomasvalenti.com vir meer inligting oor Valenti, of e-pos hom na [e-pos beskerm].
Copyright 2021 \ Kunstenaarsnetwerk - kreatiewe inhoud, opvoeding en produkte vir die kunstenaarsgemeenskap \ Waterverf: wenners van die 70ste verjaardagkompetisie