Martinus IV was die 189ste pous van die Rooms-Katolieke Kerk van 1281 tot 1285 na 'n sedis vacatio van ses maande.
Die pous was heeltemal afhanklik van Karel van Anjou. Hy maak Karel 'n senator van Rome en op Karel se aandrang ekskommunikeer hy die Bisantynse keiser Michael VIII Palaeologus. Dit het die skeuring in die kerk wat tydelik bygelê was deur die tweede konsilie van Lyon, weer vererger.
Op 31 Maart 1282 word Karel se bewind omver gewerp deur die geweldadige volksopstand wat bekend staan as die Sisiliaanse Vespers. Die Sisiliane het Peter III van Aragon as hulle koning gekies en soek pouslike goedkeuring. Hulle wil selfs Sisilië weer as 'n pouslike vasalstaat erken. Karel het egter sy greep op die pous behou en Martinus het Peter geëkskommunikeer op 21 Maart 1282, sy koninkryk van Aragon verbeurd verklaar en probeer om 'n kruistog teen hom te organiseer. Van dit alles het niks gekom nie.
Toe Karel in 1285 sterf, kan die pous nie langer in Rome bly nie. Hy vertrek na Perugia waar hy op 28 Maart 1285 sterf.