Neem 'n Ek-Oomblik
Is dit net ek of voel dit asof die lewe deesdae met ons weghardloop? Of daar net nie genoeg tyd is om by alles uit te kom en te doen wat jy moet doen nie. Nie eens te praat van tyd vir iets wat jy dalk graag sou wou doen nie.
Die laaste tyd het ek baie oomblikke gehad wat ek oorweldig gevoel het. Mamma-wees is 'n dag se werk op sy eie, maar dan moet ek nog elke dag werk toe gaan - daar waar ek eintlik betaal word vir my werk. Ek het take om in te handig voor die eksamens begin. Dan is daar die onophoudende huistake. Ek het net die bodem van die wasmandjie gevind na ek die strykwerk oor drie dae oplaas klaar gekry het en dan is dit alweer wastyd.
Uiteindelik kom ek by 'n punt wat ek net sit en niks doen nie, want dis al waarvoor ek krag het. Maar dit neem nie lank vir die skuld om binne te kruip en my te herinner dat ek tyd mors nie. Swaar staan ek maar op en veg weer voort.
Waarom voel ons so maklik skuldig om net 'n oomblik vir onsself te neem? Ons kan onmoontilk nie net bly gee en bly doen en bly rondhardloop sonder om 'n oomblik te neem om asem te skep nie. Jy sal neerslaan en wie gaan jou dan optel?
Selfs Jesus het oomblikke geneem waar hy net weg beweeg het van al die warboel van die lewe en die skare mense wat na Sy aandag gesoek het. Hy het gereeld op Sy eie weggegaan om te bid en was soms vir ure nie te sien nie. Na lang dae waar Hy en die dissipels mense bedien het, het Hy hulle aangeraai om eenkant te gaan en te rus.
Jesus nooi ons ook uit om na Hom toe te kom en rus te vind. In Matteus 11:28 së Hy: "Kom na My toe, almal wat vermoeid en belas is, en Ek sal julle rus gee."
Ons het nie nodig om oorweldig en kragteloos te voel nie. En ons is geregtig op 'n ek-oomblik sonder om skuldig te voel. Maak 'n punt daarvan om iewers in jou dag net 'n oomblik vir jouself te neem. Al is dit net 10 minute wat jy iewers kan afknyp en doen iets wat jy wil doen. Of dit nou is om 'n boek te lees, 'n stukkie te skryf in jou joernaal, net 'n koppie koffie op die stoep te drink of 'n paar minute met die Here te spandeer.
Hierdie oomblikke is nodig sodat ons net weer moed kan skep en weer vir alles en almal rondom ons die nodige aandag en tyd kan gee. Maar tussen dit alles, moet net nie van jouself vergeet nie. Jy is ook belangrik en verdien 'n ruskans. ♥
Daar is hierdie oomblik wat plaasvind, soms eenvoudig en nie nuuswaardig, maar daar is woorde geuiter
wat eerder kon gebly het of optrede teenoor jou wat die wind net so bietjie uit jou seile geblaas het, en
die saadjie is geplant. Soos tyd aanstap word die saadjie onbewustelik water en kos gegee. En voor jy
jou kan keer, het bitterheid 'n houvas om jou hart gekry.
Maar wat as jy geldige rede het om bitter te wees? Hebreërs 12:15 waarsku: "Moenie dat daar onder
julle 'n loot van bitterheid opskiet wat moeilikheid veroorsaak en baie aansteek nie."
Bitterheid begin nooit as bitterheid nie. Jy is ontsteld, kwaad, geskok, teleurgesteld, maar nie bitter nie.
Hierdie is slegs die oorsprong, maar bitterheid gaan soveel dieper. Jy is ontsteld, kwaad, geskok,
teleurgesteld omdat jy glo dat jy onregverdig hanteer is. En dis hierdie gedagte wat dan gevoed word.
Jy speel die scenario oor en oor in jou kop af en ervaar weer al die emosies van daardie oomblik.
Behalwe dat die emosies elke keer meer intens raak en die ongeloof oor wat gebeur het, net groter.
Wat gebeur die dag wanneer jy besef dat daar wel 'n loot van bitterheid opgeskiet het? Die Bybel het
daarteen gewaarsku so beteken dit dat dit dan te laat is om iets daaraan te doen? En hoe raak jy wel
ontslae van hierdie boeie om jou hart?
Gelukkig is daar 'n antwoord en oplossing vir bitterheid.
Efesiërs 4:31 vra: "Raak saam met alle ander slegte dinge ontslae van alle bitterheid, woede, wraak,
geskel en gevloek. Die Bybel sal nie vir ons 'n opdrag gee vir iets indien dit nie vir ons moontlik is om dan
wel te doen nie. Ons krag om die opdrag uit te voer gaan egter net nie uit onsself kom nie.
Vir vier jaar het ek met bitterheid binne my rondgeloop. Ek kon nie glo dat mense doelbewus kon optree
soos hulle opgetree het nie. En dit was alles vir my so onregverdig omdat dit gelyk het of hulle net
wegkom met als. Ek het onsigbaar gevoel en of ek en my gevoelens nie saak maak nie. Dat ek dinge net
moes aanvaar en aangaan met my lewe.
Dit het gevoelens binne my begin vorm waarop ek nie trots was nie. Die gevoel van onregverdigheid en
wrok het my oral gevolg en elke area van my lewe begin affekteer.
Daar was baie gehuil voor die Here. Geskel oor hoe kon Hy, wat almagtig en alwetend is, toelaat dat dit
gebeur het. En gesmeek dat Hy net die swaar gewig van bitterheid in 'n oogwink sou wegneem want ek
kon nie meer so lewe nie.
Die deurbraak het gekom die dag wat ek besef het ek moet alles oorgee aan die Here: die seer, die
teleurstelling, die vrae, die nie verstaan nie. Ek moes leer verstaan dat om te laat gaan nie beteken dat
wat hulle gedoen het dan oukei is nie, maar dat ek dit vir myself doen sodat ek kan vry raak. Ek moes
God vertrou het dat Sy plan groter is en dat ek ten spyte van als wat gebeur het, Hom nogsteeds kan
Dit was nie maklik nie, want uiteindelik gee jy jou reg op om die slagoffer te wees.
Maar hoe gee mens oor? Jy mag dalk sê dat jy het dit al probeer, maar die gevoelens en die gestoei bly
vasklou. Dis belangrik om te besef dat genesing nie oornag gaan plaasvind nie en dat dit 'n reis gaan
wees, maar een wat die moeite werd is indien jy besluit om jou alles te gee.
Om oor te gee beteken eerstens om nie meer die oomblik waar die saadjie geplant is, in jou kop oor en
oor te laat speel nie. Jy het nodig om jou denkpatrone te vernuwe soos Romeine 12:2 sê en doelbewus
aan ander dinge te begin dink. Kolossense 3:2 sê ons moet ons gedagtes laat beheer deur hemelse dinge
en nie deur dinge op aarde nie. Wanneer die swaar gedagtes opkom, verskuif jou fokus na Jesus, en vind
iets om oor dankbaar of opgewonde te wees. Verander net jou gedagtes!
Bid vir hulle wat jou te na gekom het. Matteus 5:44 sê ons moet ons vyande liefhê en vir hulle bid. Begin
hulle wat jou seergemaak het te seën en wens hulle net die beste toe. Al voel jy hulle verdien dit nie, is
die moeilik om vir hulle te bid steeds ligter as die wrok wat jy ronddra.
Weet en glo en houvas aan die belofte dat God alles ten goede sal laat meewerk vir die wat Hom liefhet
(Romeine 8:28). Niemand se woorde of optrede kan God se plan vir jou lewe vernietig nie. Maak nie
saak wat hulle aan jou gedoen het of die gevolge wat dit te weeg gebring het nie, God het maniere en
middele om ten spyte van dit alles, vir jou meer en mooier te gee as waarop jy oorspronklik gehoop het.
Bitterheid hoef nie verewig saam met jou te leef nie. Gaan plaas alles by die Here se voete neer. Staan
dan op en begin 'n nuwe reis van hoop, vrede en vergifnis en beleef hoe bitterheid sy kloue stap vir stap
losmaak en uiteindelik wegval.
'n Ma se Gebedslewe
Om 'n mamma te wees kan meeste van die dae voel soos 'n 'rollercoaster'-rit. Daar is die hoogtepunte en tye wat jy dink 'ek het dit, ek kan alles doen.' Dan is daar die lae, lae dae waar jou geduld al voor sewe in die oggend, sakkie gepak, by die deur uit is. En dan is daar so baie oomblikke wat jy voel jy onderstebo hang met net jou voetjies wat nog in die lug bly skop, want jy het geen idee watter kant toe nie.
Moederskap is 'n mengelmoes van emosies. Dis nooit net een ervaring in 'n oomblik nie. Dis terselfdetyd vervullend en uitputtend. Dis 'n stryd tussen vuilword en leer, en te wens dat die huis net vir 'n paar uur kan netjies bly. Dis geduld wat jy vir niemand anders het nie en frustrasie op 'n hele ander vlak. Dis om die hier en nou te geniet, en te droom oor die toekoms.
Ek vra onlangs 'n ouer vriendin wat haar geheim is dat sy haar seun so mooi en ordentlik grootgemaak het. Haar antwoord: gebed. So 'n eenvoudige antwoord, maar so kragtig. Verstaan ons werklik wat gebeur en watter invloed ons het wanneer ons bid vir ons kinders?
Gebed moet ons lewenslyn word. Dis ons kragprop in die grootste Bron van ons krag en geduld en hoop. Om mamma te wees is soms skrikwekkend. Daar is so baie dinge waaroor ons nie beheer het nie. Daar kom tye wat ons ons kind se hand moet los en laat hy self loop en moontlik val. Daar kom 'n tyd wat ons nie meer hulle keuses vir hulle kan maak nie. Ons enigste hoop hier is om te bid en dinge in die hande te los van die Een wat ons kinders selfs meer lief het as wat ons ooit kan.
Elevation Worship en Maverick City sing 'n liedjie getiteld Talking to Jesus. Dit gaan oor 'n ouma en 'n ma wat gebid het. Wat hardop gebid het en met Jesus gepraat het waar hulle kinders kon sien en hoe dit uiteindelik lei dat die kinders self ook leer om met Jesus te praat.
Gebed is soveel meer as net 'n vinnige rympie tydens aandete of 'n naggebedjie voor slapenstyd. Dis 'n daaglikse, onophoudelike gesprek met Jesus. Ons Verlosser en Redder. Ons het die voorreg om met Hom te kan gesels. Verbeel jou net die impak wat dit in ons kinders se lewens kan hê as ons as ma's so lewe dat hulle in elke oomblik kan sien hoe ons met Jesus kommunikeer. In die goeie oomblikke, Hom loof en erkenning gee vir Wie Hy is en hoe goed Hy is. In die swaar tye wat ons op ons knieë gaan en alles oorgee in die hande van Hom vir wie niks onmoontlik is nie.
Gebed hou ons gegrond wanneer die bekommernisse wil oorneem. Gebed gee hoop in onsekere tye. Gebed maak ons sterker en maak ons uiteindelik beter mammas.
Jy het nie nodig om al die antwoorde te hê of alles reg te doen nie, maar jy kan gaan gesels met die Een wat wel die oplossing het.
Moet nooit die krag van gebed onderskat nie. En moet nooit dink dat jou gebed nie 'n verskil kan maak nie. Al neem dit jare, moenie moed opgee nie. Jou gebed val nie op dowe ore nie en sal nie onbeantwoord gaan nie.
Mag gebed ons nuwe manier raak van kommunikeer. Mag ons kinders sien hoe ons bid. En mag gebed ons en ons kinders se lewens kom verander.