Fraumunster - Geskiedenis Podcasts - 2022
Fraumünster Church ("Vrouekerk" in Duits) is 'n voormalige Benediktynse abdij in die hartjie van Zürich, Switserland, wat in die middel van die 9de eeu nC gestig is deur Louis die Duitser en sy dogters, Hildegard en Bertha. Gedurende die Middeleeue tot die Switserse Hervorming het Fraumünster 'imperiale onmiddellikheid' gehad, wat die abdij 'n bevoorregte politieke en grondwetlike status gegee het onder die keiserlike feodale wet. Die abdisse van Fraumünster kon dus met geweldige krag optree en regeer, onafhanklik van almal behalwe die Heilige Romeinse keiser self. Na die Switserse Hervorming onder leiding van Ulrich Zwingli, is die abdij in Fraumünster in 1524 ontbind en die laaste abdis, Katharina von Zimmern, het Fraumünster in die beheer van die stad Zürich geplaas. Fraumünster is sedertdien 'n Switserse Gereformeerde stadskerk. Die kerk is een van die stad se mees herkenbare bakens en saam met Grossmunster, Predigerkirche en St. Peterskirche is Fraumünster een van die oudste en grootste kerke in Zürich.
Legendes en Middeleeuse geskiedenis
Die Fraumünster-kerk is aan die westelike oewer van die Limmat-rivier, ongeveer 180 m (551 voet) oorkant die Grossmünster-katedraal, gestig in 853 nC deur Louis die Duitser (r. 843-876 nC). Volgens die legende het Louis se twee vrome dogters, prinses Hildegard (828-856 nC) en prinses Bertha († 877 nC), naby Zürich by die Baldern-kasteel gewoon, en hulle het die stad gereeld besoek om te aanbid voor die oorblyfsels van die heiliges Felix, Regula en Exuperantius by die Grossmünster -katedraal. Op 'n vroeë oggend, toe die koninklike susters hul daaglikse besoek aan Grossmünster besoek, sien hulle 'n wit takbok met brandende geweiers in die middel van die donker woud. Die twee vroue het die takbok gevolg, wat hulle na die rand van die Limmatrivier geneem het, reg oorkant die Grossmünster -katedraal. Hierdie ontmoeting herhaal homself elke oggend totdat die susters verstaan ​​dat God hulle 'n teken gegee het en bedoel het dat hulle toesig moes hou oor 'n godsdienstige heiligdom vir vroue aan die rand van die rivier. Koning Louis was nie heeltemal oortuig van die verhale van sy dogters nie, totdat 'n tou uit die hemel geval het om die presiese plek van die bouwerk te begin aandui. Koning Louis, Hildegard en Betha het dus toesig gehou oor die bou van die Fraumünster -kerk, en die vroulike duo het die eerste abdesse by die abdij geword.
Vanaf die 10de eeu nC het abumesse van Fraumunster reëls en prosedures uitgevaardig ten opsigte van die gebruike vir goedere wat Zürich binnekom, burgemeesters aangestel het en hul eie muntstukke geslaan het.
In die vroeë en hoë middeleeue het die abdisse van Fraumünster die klooster bedien waar baie edelvroue uit Suid -Duitsland, Switserland en Oostenryk hul godsdienstige geloftes afgelê het. Hierdie abdisse het egter gedurende die 14de eeu nC geweldige mag gehad. Vanaf die 10de eeu nC het hulle reëls en prosedures uitgevaardig ten opsigte van die gebruike op goedere wat Zürich binnekom, burgemeesters aangestel, as beoordelaars opgetree, beurse georganiseer en hul eie muntstukke geslaan. Vanaf die 13de eeu nC het die abdis selfs die titel 'keiserlike prinses' gekry. Die huidige abdis van Fraumünster was gevolglik die de facto heerser van die stad Zürich gedurende die grootste deel van die Middeleeue. Bekende abdesse sluit in Mechthild van Tirol (r. 1145-1170 CE), Judith van Hagenbuch (1229-1254 CE), Mechthild van Wunnenberg (1255-1269 CE) en Elisabeth van Wetzikon (1270-1298 CE). Eers in die 14de eeu het Zürich se gildes politieke en ekonomiese voorregte begin terugkry van die abdis van Fraumünster deur die instelling van gildewette ("Zunftordnung" in Duits) onder bevel van Rudolf Brun (c. 1290-1360 CE) ), Die eerste onafhanklike burgemeester van Zürich.
Alhoewel Brun daarin geslaag het om die invloed wat die abdisse van Fraumünster uitoefen in die stedelike aangeleenthede van Zürich te beperk, het die abdisse en die Fraumünster -kerk tot in die 16de eeu nC nogal invloedryk gebly. Zürich het tydens die hoë en laat Middeleeue as 'n belangrike pelgrimsentrum verskyn, terwyl die Katolieke gelowiges die oorblyfsels van Sint Felix, St. Regula en St. in Rome, Italië, en die Benediktynse abdij in Einsiedeln, Switserland, wat net 40 km (25 myl) van die suidooste van Zürich lê. Hoewel Fraumünster in 'n ewigdurende wedywering met die naburige Grossmünster gewikkel was oor beheer oor die oorblyfsels van die drie beskermheiliges van die stad, het die twee kerke hierdie oorblyfsels gedeel en ten toon gestel in 'n uitgebreide stedelike optog wat jaarliks ​​op 11 September gehou word. (Daardie dag is die feesdag van die drie heiliges; hierdie dag word steeds gevier as 'n vakansiedag in die stad Zürich.) Die twee kerke het ook ongelooflik ryk geword deur die offerandes wat deur pelgrims van regoor Europa geskenk is.
Protestantse Hervorming en Moderne Tydperk
In 1519 CE het Ulrich Zwingli (1484-1531 CE) in Zürich aangekom om sy nuwe werk as predikant by die Grossmünster-katedraal te begin. Hoewel gebore uit 'n familie van boere, was Zwingli 'n geleerde man wat sy studies aan die Universiteit van Wene en die Universiteit van Basel voltooi het. Die idees van die Nederlandse filosoof Erasmus (1466-1536 CE) het Zwingli sterk beïnvloed, wat Erasmus se oortuiging gedeel het dat die Skrif in die moedertaal liberaal gelees en verkondig moet word in teenstelling met Latyn. Zwingli breek vinnig met die gevestigde Katolieke tradisie kort na sy aankoms in Zürich, en verkondig 'n nuwe, radikale interpretasie van die Evangelies. Zwingli het, met regeringsgoedkeuring en samewerking, die kloosters van Zürich ontbind en besittings beslag gelê op die verskillende kerke en kloosters van Zürich in die loop van 1523-1524 nC.
Vreemd genoeg ken Zwingli Fraumünster se laaste abdis van kleins af: Katharina von Zimmern (1478-1547 CE). Sy was 'n wyse abdis wat geprys is vir haar leer en bekwame bestuur van die abdij se finansies. Von Zimmern (r. 1496-1524 n.C.) het Zwingli se hervorming nie gekant nie en het die beheer oor Fraumünster laat in 1524 CE skerp oorgegee. Sy sou tot haar dood 'n sleutelfiguur in die politieke en sosiale aangeleenthede van Zürich bly, maar Fraumünster sou 'n Protestantse kerk word wat vir ewig sy voormalige onafhanklike status verloor. Net soos die ander kerke, abdye en kloosters in die kanton Zürich, is Fraumünster fisiek geraak deur die hervormende ywer van Zwingli. Die huidige sober eenvoud van Fraumünster se interieurs is 'n direkte gevolg van Zwingli se Reformasie. In 1524 en 1525 het hervormers Fraumünster se altare, orrel en alle godsdienstige ornamente verwyder. Versierde mure en plafonne is afgewit en Fraumünster se loodglasvensters is verwyder. Die kerk se gewel bo die koor is ook verwyder, en Fraumünster se dak is verander in die dak wat besoekers vandag kan sien.
Voor die bou van Fraumünster het Keltiese en Romeinse strukture bestaan ​​op die terrein wat nou deur die kerk beset is. Anders as in die nabygeleë Grossmünster, het Fraumünster sedert die eerste konstruksie van die kerk in die 9de eeu CE aansienlike veranderinge in sy ontwerp en struktuur ondergaan. In vergelyking met die Grossmünster -katedraal weerspieël Fraumünster meer 'n verbastering van Romaanse en Gotiese style as gevolg van konstante konstruksie en opknapping deur die eeue. Gedurende die 11de eeu nC is 'n groot altaarkamer met 'n koorpsis gebou, wat 'n tradisionele kruisvormige uitleg aan Fraumünster gebied het. Die krip van die 9de eeu nC onder die nuwe koor is opgeknap en 'n Romaanse klooster is gedurende die 12de eeu aan die suidekant van die kerk gebou. Fraumünster is gedurende die 13de eeu nC volledig in fases opgeknap, en die altaarkamer is tot sy maksimum omvang vergroot. Terwyl belangrike middeleeuse strukture behoue ​​gebly het - die Romaanse koor en die hoë gewelfde transept - is die suidelike toring van Fraumünster in die 18de eeu nC heeltemal verwyder. Dele van die kloosterkompleks, insluitend ou residensiële geboue vir die kanonesse, is in 1898 CE vernietig. Natuurbewaarders het die kap van Fraumünster in 1911 HJ opgeknap, wat die noordelike toring van die kerk versterk het as gevolg van die verwydering van die suidelike toring meer as 'n eeu vroeër.
Fraumünster is bekend vir die moderne kuns en ander nuuskierighede wat binne sy deure gevind word. Verskeie fresco's van die Switserse kunstenaar Paul Bodmer (1886-1983 CE) illustreer die legende van die stigting van Fraumünster deur prinsesse Hildegard en Bertha, asook portrette van die beskermheiliges van Zürich Felix en Regula. August Giacometti (1887-1947 CE) - oom van die ewe bekende Switserse kunstenaar Alberto Giacometti (1901-1966 CE) - ontwerp die loodglasvenster in Fraumünster se noordelike dwarsdeur in 1945 CE. Marc Chagall (1887-1985 CE) het ook by Fraumünster gewerk, en hy het in die sewentigerjare vyf loodglasvensters ontwerp, benewens Fraumünster se pragtige roset, wat in die suidelike transept van die kerk geleë is. Die orrel van Fraumünster met 5 793 pype is die grootste in die kanton Zürich.
Kyk die video: Johann Sebastian Bach - Suite VI in D-Dur BWV 1012 - Gabriel Wernly, Violoncello (Mei 2022).