2 Die Vredesluiting
3 Voorwaardes van die ooreenkoms
7 Oorspronklike manuskrip
Inleidend[wysig | wysig bron]
Nadat die Boeregeneraals besluit het dat die oorlog nie volgehou kon word nie, het hulle met moeite hul manskappe oorreed om die wapens neer te lê. Die eerste korrespondensie het op 4 Maart 1902 plaasgevind toe Lord Kitchener 'n aide-mémoire aan Schalk Willem Burger gestuur het waarin die Nederlandse minister van buitelandse sake die Boere aanraai om die wapens neer te lê en die stryd te beëindig.
Die Vredesluiting[wysig | wysig bron]
Dit was die woorde van genl. Jan Smuts aan sy mede-Boerestryders op die oggend van 29 Mei 1902. Hulle was byeen in die Tent van Samekoms op Vereeniging vir die aanvang van die vredesonderhandelinge wat ’n einde sou bring aan die Tweede Vryheidsoorlog, ook bekend as die Anglo-Boereoorlog. Hierdie stryd het reeds sedert 11 Oktober 1899 oor die hele land gewoed. Volgens die vredestraktaat, waarvoor net "ja" of "nee" gestem moes word, sou die twee Boererepublieke hul onafhanklikheid inboet.
Dit was in die opweeg van hierdie geweldige alternatiewe dat die taalkwessie vir die eerste keer op 16 Mei 1902 in Kestell en Van Velden se notule van die konferensie vermeld word. Genl. Louis Botha was aan die woord. Hy het gepleit dat die hopeloos geworde stryd gewonne gegee moes word voordat die reeds so diep beproefde volk totaal geruïneer was. Laat hulle, terwyl die geleentheid nog daar is, die beste moontlike voorwaardes beding. "Indien wij onze onafhankelijkheid niet kunnen behouden, laten wij dan trachten Verantwoordelijke Bestuur te krijgen … Laten wij ook trachten om de rechten van de Hollandsche taal, onze taal, te behouden. Gij weet, hoe lang het genomen heeft, voordat men in de Kaapkolonie de rechten dier taal eenigszins erkend kreeg. Zullen wij niet trachten, die rechten vastgesteld te krijgen, nu wij de kans ertoe hebben?"
Dat die Boere-onderhandelaars nie juis daarin geslaag het om die regte van hul taal vasgestel te kry nie, moes reeds vir die afgevaardigdes by Vereeniging duidelik gewees het. Naas Stoffberg en Kemp was dit egter slegs J. Naudé van die Pretoria-kommando en die 'losse kommando' onder genl. De la Rey, wat kommer daaroor uitgespreek het. Volgens Naudé was dit ’n vaste opdrag van sy burgers dat die regte van die Hollandse taal gewaarborg moes word; die taal "die van zoveel beteekenis is voor het volk en een kanaal is, waardoor het volk weer volk kan worden".
Voorwaardes van die ooreenkoms[wysig | wysig bron]
Die gebruik van Nederlands (en later Afrikaans) sou in skole en geregshowe toegelaat word
Slotwoord[wysig | wysig bron]
Ondertekenaars[wysig | wysig bron]
Britte[wysig | wysig bron]
Lord Horatio Kitchener, stafhoof
Stemlys[wysig | wysig bron]
Vir[wysig | wysig bron]
J. Naudé, Z.A.R.
Oorspronklike manuskrip[wysig | wysig bron]
Ontsluit van "https://af.wikipedia.org/w/index.php?title=Verdrag_van_Vereeniging&oldid=1625139"
Verdrae van Engeland
Die bladsy is laas op 20 November 2017 om 13:19 bygewerk.