Titulatuur[wysig | wysig bron]
Die funksies van die Pous[wysig | wysig bron]
Die verkiesing van 'n pous: die Konklaaf[wysig | wysig bron]
Interessante brokkies[wysig | wysig bron]
Die bladsy is laas op 7 Oktober 2019 om 19:38 bygewerk. ToDoList Viewer - PocketPC Viewer for .dan.g's ToDoList - CodeProject 11,113,220 members (66,188 online)
Kyle Last Visit: 31-Dec-99 19:00 Last Update: 26-Dec-14 6:17Refresh1 German name of Saaremaa.
Oesel — Saare maakond Basisdaten … Deutsch Wikipedia Konsentrasiekamp - Wikipedia
Boerevroue en kinders in 'n Britse konsentrasiekamp tydens die Anglo-Boere oorlog, ongeveer 1900.
'n Konsentrasiekamp is 'n groot aanhoudingsentrum wat geskep word met die doel om politieke vyande, vyandige persone wat nie burgers van die betrokke staat is nie, spesifieke etniese of geloofsgroepe, of burgerlikes wat krities teenoor 'n regering se beleid staan, veral tydens oorlogstoestande, te huisves. Dit word gebruik in omstandighede waar die geïnterneerdes voldoen aan breë toelatingskriteria na só 'n kamp, maar sonder dat die persone as individue toegang tot die normale regsverteenwoordiging gehad het. Gewoonlik word kampe vir krygsgevangenes nie as konsentrasiekampe beskou nie. Die woord konsentrasie toon nie alleen 'n geografiese konsentrasie aan nie, maar ook die oorbevolkte, ongesonde stand van sake binne-in só 'n kamp.
2 Konsentrasiekampe wêreldwyd
2.2 Bosnië en Herzegowina
2.17 Die Verenigde State van Amerika
2.18 Volksrepubliek van Sjina
Van die vroeëre beskawings, soos die Assiriërs, het gebruik gemaak van gedwonge hervestiging van hele bevolkingsgroepe, ten einde grondgebied te beheer.
Die moderne begrip was die eerste keer gevorm om sulke kampe te beskryf tydens die Tweede Vryheidsoorlog in Suid-Afrika. Alhoewel Brittanje beweer het dat hulle aanvanklik gepoog het om hiermee hulp te verleen aan die Boeregesinne wie se eiendom vernietig is, is die kampe lateraan gebruik om groot getalle van die burgerlike bevolking te beperk en te beheer, in dié dele van die land waar die Boere met vryheidsvegteraktiwiteite besig was. Tienduisende Boerevroue en -kinders, asook hulle plaaswerkers is van hulle plase verwyder en het gesterf vanweë siektes wat die gevolg was van die oorbevolking, ondervoeding en gebrekkige sanitasie. Die woord konsentrasiekamp is gebruik om die konsentrasie van 'n groot aantal mense op een plek aan te dui en is gebruik om beide die kampe in Suid-Afrika (1899 - 1902) en die kampe wat met Spaanse ondersteuning in Kuba (ongeveer 1895-1898 ) opgerig is, al is daar sekere Spaanse bronne wat die vergelyking bestry .
In die loop van die vroeë twintigste eeu, het die willekeurige inperking van burgerlikes deur die staatgesag al meer algemeen geword en 'n laagtepunt bereik tydens die volksmoord in die kampe van Nazi-Duitsland en met die Goelagstelsel van dwangarbeiderskampe in die Sowjet-Unie. As gevolg van hierdie neiging word die begrip konsentrasiekamp sterk geassosieer met uitwissingskampe en word soms as sinonieme gebruik. 'n Konsentrasiekamp is egter nie noodwendig 'n uitwissingskamp nie.
(In alfabetiese volgorde)
Tydens die sogenaamde Vuiloorlog (1976 tot 1983), onder die militêre diktatorskap van 'n driemanskap junta, was daar ongeveer 100 plekke dwarsoor Argentinië waar mense ondervra, gemartel en vermoor is. Hierdie slagoffers moes dikwels gedwonge afstand van hul eiendom doen. Ongeveer 11 000 mense het tydens hierdie periode verdwyn, waarvan dit bekend is dat ten minste 9 000 vermoor is. Die gesaghebbende werk hieroor is die Comisión Nacional sobre la Desaparición de Personas (1984), of kortweg CONADEP.
Bosnië en Herzegowina[wysig]
Bronne verskil, maar tussen honderd- tot tweehonderdduisend mense is in die periode tussen 1992 en 1995 in ongeveer 520 kampe, hoofsaaklik onder Serwiese beheer, aangehou. Vele gruweldade is teen hierdie mense gepleeg.
Plakket op die Potchefstroomse Konsentrasiekamp gedenkteken. Die name van die gestorwenes kan ook op 'n ander gedenkteken hiernaby gelees word.
Die woord konsentrasiekamp is die eerste keer gebruik deur die Britse weermag tydens die Tweede Vryheidsoorlog (1899-1902). Onder gevegsdruk van die Boerekommando's, het die Britte as deel van 'n verskroeideaardebeleid die Boerekrygers se vroue, kinders en plaaswerkers aangekeer en gestuur na 34 tentkampe dwarsoor Suid-Afrika. Sodoende kon hulle hul vyande toegang weerhou tot die kos- en ander voorrade wat noodsaaklik was vir die Boere om met die stryd voort te gaan.
Die kampe was geleë in Aliwal-Noord, Balmoral, Barberton, Belfast, Bethulie, Bloemfontein, Brandfort, Heidelberg, Heilbron, Howick, Irene, Kimberley, Klerksdorp, Kroonstad