Menslike analiseerders - eienskappe, tipes, funksies - Sielkunde en Psigiatrie - 2019
Menslike analiseerders - dit is funksionele senuweestrukture wat ontvangs en daaropvolgende verwerking van inligting verkry uit die interne omgewing en die eksterne wêreld bied. Menslike analiseerders wat eenheid vorm met gespesialiseerde strukture - die sintuie wat help met die verkryging van inligting, word die sensoriese stelsel genoem.
Menslike sensoriese ontleders bind 'n individu met 'n medium deur geleidende senuweepad, reseptore en die brein einde in die serebrale korteks. Ken eksterne en interne menslike analiseerders toe. Eksterne sluit die visuele, tasbare, olfaktoriese, ouditiewe, smaakanaliseerder in. Interne menslike analiseerders is verantwoordelik vir die toestand en posisie van interne organe.
Soorte menslike analiseerders
Menslike sensoriese ontleders word in tipes ingedeel, afhangende van die sensitiwiteit van reseptore, die aard van die stimulus, die aard van sensasies, spoed van aanpassing, doel, ensovoorts.
Eksterne menslike analiseerders ontvang data van die wêreld en ontleed hulle verder. Hulle word deur die mens subjektief onder die dekmantel van sensasies beskou.
Daar is sulke tipes eksterne menslike analiseerders: visueel, olfaktories, ouditief, smaak, taktiel en temperatuur.
Menslike interne ontleders sien en analiseer die verandering in die interne omgewing, aanwysers van homeostase. As die liggaam normaal is, word dit nie deur die mens waargeneem nie. Slegs individuele veranderinge in die liggaam kan sensasies in 'n persoon veroorsaak, soos dors, honger, wat op biologiese behoeftes gebaseer is. Om hulle te ontmoet en die stabiliteit van die liggaam te herstel, word sekere gedragsresponse ingesluit. Impulse is betrokke by die regulering van die funksionering van interne organe. Hulle verseker die aanpassing van die organisme aan die verskillende belangrike aktiwiteite.
Analiseerders wat verantwoordelik is vir die posisie van die liggaam, ontleed die data op die ligging en posisie van die liggaam. Die analiseerders wat verantwoordelik is vir die posisie van die liggaam, sluit in die vestibulêre apparaat en die motor (kinesteties).
Menslike pynanaliseerder is van besondere belang vir die liggaam. Pynlike seine van die liggaam gee 'n mens seine dat daar skadelike effekte is.
Eienskappe van menslike analiseerders
Die basis van die eienskappe van die ontleder is sy sensitiwiteit, wat die drempel van menslike sensasie kenmerk. Daar is twee tipes sensasie drempels - dit is absoluut en differensiaal.
Die absolute drempel van sensasie kenmerk die minimale krag van irritasie, wat 'n sekere reaksie veroorsaak.
Differensiële drempel van sensasie beskryf tussen die twee waardes van die stimulus die minimum verskil, wat skaars 'n merkbare verskil in sensasies gee.
Die grootte van sensasies verander baie stadiger as die krag van die stimulus.
Daar is ook die konsep van die latente tydperk, wat die tyd beskryf vanaf die begin van blootstelling aan die begin van sensasies.
Menslike visuele analiseerder help 'n persoon om tot 90% van die data oor die wêreld te neem. Die waarnemende orgaan is die oog, wat 'n baie hoë sensitiwiteit het. Veranderinge in leerlinggrootte laat 'n persoon toe om die sensitiwiteit herhaaldelik te verander. Die retina het 'n baie hoë vatbaarheid van 380 tot 760 nanometers (miljardste van 'n meter).
Daar is situasies waarin 'n individu moet rekening hou met die tyd wat nodig is om die oë in die ruimte aan te pas. Ligte aanpassing is die verslawing van die ontleder tot sterk verligting. Die aanpassing neem gemiddeld van twee minute tot tien, afhangende van die helderheid van die lig.
Donker aanpassing is 'n aanpassing van die visuele ontleder tot swak verligting, in sommige gevalle kom dit na 'n geruime tyd voor. Tydens so 'n visuele aanpassing word die persoon kwesbaar en in 'n toestand van gevaar. Daarom moet jy in sulke situasies baie versigtig wees.
'N Persoon se visuele ontleder word gekenmerk deur skerpte - die kleinste hoek waaruit twee punte as afsonderlik beskou kan word. Akkuraatheid word beïnvloed deur kontras, lig en ander faktore.
Die sensasie opgewonde deur 'n ligte sein word vir 0, 3 sekondes as gevolg van traagheid gered. Die traagheid van die visuele ontleder genereer 'n stroboskopiese effek, wat uitgedruk word in die sensasies van kontinuïteit van bewegings wanneer die frekwensie van veranderende beelde tien keer per sekonde is. Dit skep optiese illusies.
Die menslike visuele analiseerder bestaan ​​uit fotosensitiewe formasies - stokke en keëls. Met die hulp van stokke kan 'n mens die nag sien, die duisternis, maar so 'n visie is kleurloos. Op sy beurt bied keëls 'n kleurbeeld.
Elke persoon moet die erns van afwykings in die persepsie van kleur verstaan, aangesien dit tot nadelige gevolge kan lei. Onder hierdie abnormaliteite word die meeste voorkom: kleurblindheid, kleurblindheid, hemeralopie. Die kleurblindheid onderskei nie tussen groen en rooi nie, soms pers en geel, wat vir hulle grys lyk. 'N Persoon met kleurblindheid sien alle kleure grys. 'N individu wat ly aan hemeralopie het nie die vermoë om te sien in somber lig.
'N Taktiele ontleder van 'n persoon gee hom 'n defensiewe defensiewe funksie. Die vel is 'n ontvanklike orgaan, dit beskerm die liggaam van chemikalieë wat dit binnedring. Dit dien as 'n beskermende versperring in die geval van liggaamsvelkontak met elektriese stroom, dit beheer die liggaamstemperatuur, beskerm 'n persoon teen hipotermie of oorverhitting.
As 'n persoon 30 tot 50 persent van die vel breek en nie mediese sorg ontvang nie, sal hy gou sterf.
Menslike vel bestaan ​​uit 500,000 punte wat sensasies van die werking van meganiese stimuli, pyn, hitte en koue op die veloppervlak waarneem.
Die eienaardigheid van die tasbare ontleder is sy hoë aanpasbaarheid tot ruimtelike lokalisering. Dit word uitgedruk in die verdwyning van die gevoel van aanraking. Aanpassing van die vel hang af van die intensiteit van die stimulus, dit kan oor 'n tydperk van twee tot twintig sekondes plaasvind.
'N Analiseerder van sensasie van temperatuurgevoeligheid is kenmerkend van organismes met 'n konstante liggaamstemperatuur. Twee tipes temperatuurontleders word op menslike vel geplaas: analiseerders wat op koue reageer en op hitte reageer. Menslike vel bestaan ​​uit 30 duisend punte van hitte en 250 punte wat koud voel. By die waarneming van hitte en koue is daar verskeie drempels van sensitiwiteit, termiese punte reageer op temperatuurveranderinge van 0.2 ° C; punte wat koud voel by 0.4 ° C. Die temperatuur begin reeds een sekonde van die impak daarvan op die liggaam. Met behulp van temperatuur sensitiwiteitsanaliseerders word konstante liggaamstemperatuur behou.
Die analiseerder van die menslike reukzin word verteenwoordig deur die sensoriese orgaan, die neus. Daar is ongeveer 60 miljoen selle wat in die nasale mukosa geleë is. Hierdie selle is bedek met hare, 3-4 nanometers lank, dit is 'n beskermende versperring. Senuweefibre wat die olfaktoriese selle verlaat, stuur seine van waargenome reuke na die breinsentrums. As 'n persoon 'n stof wat gevaarlik is vir sy gesondheid (ammoniak, eter, chloroform, ens.) Ruik, reflekteer hy sy asem.
Smaak persepsie ontleder word verteenwoordig deur spesiale selle wat op die slymvlies van die tong geleë is. Smaakverskynsels kan wees: soet, suur, sout en bitter, asook hul kombinasies.
Smaakverskynsels speel 'n beskermende rol in die voorkoming van stowwe wat die liggaam binnedring wat gevaarlik is vir die gesondheid of die lewe. Individuele persepsies van smaak kan tot 20% wissel. Om jouself te beskerm teen die ingryping van skadelike stowwe in die liggaam, moet jy: onbekende kos probeer, so lank as moontlik in jou mond hou, baie stadig kou, na jou eie sensasies en smaakreaksies luister. Daarna besluit of jy kos moet verslind of nie.
Menslike sensasie van spiere ontstaan ​​as gevolg van spesiale reseptore, hulle word proprioseptore genoem. Hulle stuur seine na die sentrums van die brein en rapporteer oor die toestand van die spiere. In reaksie op hierdie seine stuur die brein impulse wat die werk van die spiere koördineer. Met inagneming van die effek van swaartekrag, werk die gespierde gevoel steeds. Daarom kan 'n mens 'n postuur aanneem wat vir hom gerieflik is, wat van groot belang is in werkvermoë.
Die pyngevoeligheid van 'n persoon het 'n beskermende funksie; dit waarsku van gevaar. Wanneer die sein van pyn aankom, begin defensiewe reflekse om op te tree, soos om die liggaam van 'n irritasie af te verwyder. By die opsporing van pyn word die aktiwiteit van alle liggaamsisteme herrangskik.
Die pyn word deur alle ontleders waargeneem. Wanneer die drempel van aanvaarbare sensitiwiteit oorskry word, ontstaan ​​'n sensasie van pyn. Daar is ook spesiale reseptore - pyn. Pyn kan gevaarlik wees, pyn skok kompliseer die liggaam se aktiwiteit en die funksie van selfgenesing.
Die funksies van die menslike gehoor analiseerder bestaan ​​uit die vermoë om die wêreld waar te neem, wat met klanke in sy geheel gevul is. Sommige klanke is seine en waarsku mense oor gevaar.
Die klankgolf word gekenmerk deur intensiteit en frekwensie. Die persoon beskou hulle as die volume van die klank. Die menslike ouditiewe ontleder word verteenwoordig deur 'n eksterne orgaan - die oor. Die oor is 'n supersensitiewe orgaan, dit kan drukveranderings opneem wat uit die oppervlak van die aarde kom. Die struktuur van die oor is verdeel in die buitenste, middelste en binneste. Dit beskou geluide en hou die liggaam gebalanseerd. Met die hulp van die auricle word die klanke en hul rigting vasgelê en bepaal. Die trommel onder die invloed van klank druk beweeg. Onmiddellik agter die membraan is daar die middeloor, selfs die binneste oor, waarin daar 'n spesifieke vloeistof is, en twee organe - die vestibulêre apparaat en die gehoorsorg.
In die gehoorsorg is daar ongeveer 23 duisend selle, wat ontleders is waarin klankgolwe in die senuwee-impulse beweeg wat na die menslike brein hardloop. Die menslike oor kan van 16 hertz (Hz) tot 2 kHz waarneem. Klankintensiteit word gemeet in bels en decibels.
Die menslike oor het 'n belangrike en spesifieke funksie - 'n binaurale effek. Danksy die binaurale effek kan 'n persoon bepaal van watter kant die klank na hom toe kom. Die klank word na die auricle gestuur, wat sy bron uitkyk. In 'n persoon met een dowe oor is die binaurale effek onaktief.
Trillingsensitiwiteit is ook nie minder belangrik as verskillende menslike sensoriese analiseerders nie. Die effek van vibrasies kan baie skadelik wees. Hulle is plaaslike irritante en veroorsaak 'n skadelike uitwerking op die weefsels en reseptore in hulle. Reseptore het 'n verband met die sentrale senuweestelsel, hulle effekte het 'n impak op alle liggaamsisteme.
As die frekwensie van meganiese vibrasies laag is (tot tien hertz), versprei die vibrasies regdeur die liggaam, ongeag die ligging van die bron. As so 'n lae frekwensie effek baie voorkom, dan is die negatiewe invloed menslike spiere, wat vinnig geraak word. Wanneer die liggaam deur hoëfrekwensie vibrasies geraak word, is dit beperk tot die sone van hul verspreiding by die kontakpunt. Dit veroorsaak veranderinge in die bloedvate en kan dikwels verstorings in die funksionering van die vaskulêre stelsel veroorsaak.
Vibrasies het 'n uitwerking op die sensoriese stelsel. Vibrasies van algemene aksie, benadeel visie en sy skerpte, verswak die fotosensitiwiteit van die oë en belemmer die werking van die vestibulêre apparaat.
Plaaslike vibrasies verminder taktiele, pyn, temperatuur en proprioceptiewe sensitiwiteit van 'n persoon. Sulke veelsydige negatiewe effekte op die menslike liggaam lei tot ernstige en ernstige veranderinge in die aktiwiteit van die liggaam en kan 'n siekte genoem vibrosiekte veroorsaak.