Afrikaans op UP - N. P. van Wyk Louw-sentrum
Anders as wat die professor te kenne gee, is Afrikaanssprekendes in die algemeen en Afrikaanse studente in die besonder soos nog nooit vantevore in hul geskiedenis aan die wêreld daar buite blootgestel nie.
Afrikaanssprekendes is ook vanweë hulle groter tweetaligheid (vergeleke met slegs een of twee geslagte gelede) soos nog nooit tevore aan die buitewêreld blootgestel nie.
Die opmerkings van bogenoemde professor weerspieël 'n houding wat reeds vanaf die 19de eeu die Afrikaanse wêreld soos 'n donker skadu vergesel, naamlik 'n diepgewortelde minderwaardigheid jeens die wêreld 'daar buite'. Terwyl laasgenoemde dikwels met dinge soos 'oop', 'vry', 'vooruitstrewend' en 'realisties' verbind word, word die Afrikaans wêreld telkens met dinge soos 'geslote', 'benoud', 'primitief' of 'onrealisties' gelykgestel.
Genoemde professor vooronderstel dat daar nie vandag in Afrikaans op 'n onbevange wyse aan universiteite gedink kan word nie; dat ons nie in Afrikaans kan ontdek, oopmaak en verbeel nie; of dat dit vandag onrealisties is om jou ding in Afrikaans te doen.
Roger Scruton het in 'n onlangse publikasie aangevoer dat 'n beduidende groep akademici aan 'oikofobia' (vrees vir die eie) ly. Hierdie verskynsel kom nêrens so duidelik na vore as in die onvermoë van veral Westerse intellektuele om 'grense' rondom die eie (ook die eie taalgemeenskap) te trek en dit in beskerming te neem nie.