Klimaatsverandering bedreig gehalte van drinkwater oor die Groot mere - Nuus oor klimaatsimpak | Klimaatsimpaknuus
Skadelike alge-bloei in Erie-meer, 4 September 2009. NOAA / Flickr
'N Voorskou het plaasgevind op 31 Julie 2014, toe 'n nare groen slym - wel bekend as 'n skadelike alge-blom, of HAB - in die die westelike bekken van die Erie-meer. Dit het 'n geruime tyd die Toledo Water Intake Crib oorweldig, wat bykans 500,000 mense in en om die stad drinkwater voorsien.
Toetse het aan die lig gebring dat die alge mikrosistien, 'n soms dodelike lewertoksien en vermoedelik karsinogeen, produseer. Anders as sommige ander gifstowwe, kan mikrosistien nie kwaadwillig gemaak word nie. Die stad het dus 'n "Moenie drink / nie kook nie" uitgereik om dit te beveel 'n driedaagse krisis begin.
Die stad van Toledo se waterinname krip word omring deur alge in die Erie-meer, ongeveer 2.5 km van die buiteland af, op 3 Augustus 2014. AP Photo / Haraz N. Ghanbari
Plaaslike winkels het gou gebottelde water gehad. Die goewerneur van Ohio het 'n noodtoestand verklaar, en die Nasionale Garde is ingeroep om veilige drinkwater te voorsien totdat die stelsel gespoel kon word en behandelingsfasiliteite weer op die been gebring kon word.
Die skuldige was 'n kombinasie van hoë voedingsstofbesoedeling - stikstof en fosfor, wat die groei van alge stimuleer - vanaf riool, landbou en voorstedelike afloop, en hoë watertemperature gekoppel aan klimaatsverandering. Hierdie gebeurtenis het getoon dat selfs in streke met so groot hulpbronne soos die Groot mere, watertoevoer kwesbaar is vir hierdie soort mensgemaakte bedreigings.
As Midwesterners wat op die gebied van stedelike omgewingsgesondheid en klimaat- en omgewingswetenskap, ons glo dat meer krisisse soos Toledo's kan voorlê as die streek nie dreigemente vir die drinkwaterkwaliteit aanspreek nie.
Uiters en mishandel
Die Groot Mere hou saam 20% van die wêreld se varswater op - meer as genoeg om aan drinkwater te voorsien oor 48 miljoen mense van Duluth na Chicago, Detroit, Cleveland en Toronto. Maar menslike gevolge het hierdie kosbare en lewensbelangrike hulpbron ernstig benadeel.
In 1970, na 'n eeu van verstedeliking en industrialisasie rondom die Groot Mere, is die kwaliteit van die water erg agteruitgegaan. Fabrieke het toegelaat om afval in die waterweë te stort eerder as om dit te behandel. Onvoldoende rioolstelsels het gereeld rioolwater in riviere en mere gestuur, wat die water besoedel en alge-bloei veroorsaak.
Probleme soos hierdie het daartoe bygedra dat twee belangrike stappe in 1972 aangespoor is: die gang van die VSA Skoon Water Wet, en aanneming van die Groot Kwaliteit Ooreenkoms vir water tussen die Verenigde State en Kanada. Sedertdien is baie nywerhede skoongemaak of gesluit. Rioolstelsels word herontwerp, hoewel stadig en teen baie koste.
Die gevolglike besnoeiings in besoedeling van voedingstowwe en afvalwater het 'n vinnige afname in HAB's veroorsaak - veral in die Erie-meer, die Groot Meer met die digste bevolkte kuslyn. Maar nuwe probleme het ontstaan, deels as gevolg van tekortkominge in die wette en ooreenkomste, gekombineer met die groeiende gevolge van klimaatsverandering.
Daar is groot aanvraag na drinkwater uit die Groot Mere.
Klimaatverandering is baie faktore baie verander wat die lewe in die Groot Mere-streek beïnvloed. Die mees onmiddellike gevolge van onlangse klimaatsverandering was op neerslag, meer vlakke en watertemperature.
Die jaarlikse neerslag in die streek het met ongeveer toegeneem 5 duim die afgelope eeu. Veranderings in die afgelope vyf jaar alleen - die warmste vyf jaar in die geskiedenis - was veral dramaties, met 'n reeks ekstreme reënvalgebeurtenisse wat buitengewoon hoog was vinnig wisselende watervlakke na die Groot Mere.
Rekord hoë neerslag in 2019 het oorstromings, skade aan eiendom en verliese aan die strand in 'n aantal kusgemeenskappe veroorsaak. Die neerslag in 2020 sal na verwagting ewe groot wees, indien nie hoër nie. Sommige hiervan is te danke aan natuurlike veranderlikheid, maar beslis ook vanweë klimaatsverandering.
'N Ander duidelike uitwerking van klimaatsverandering is die algemene opwarming van al vyf die Groot Mere, veral in die lente. Die temperatuurverhoging is beskeie en wissel van jaar tot jaar en plek tot plek, maar is oor die algemeen konsekwent rekords van opwarming in die hele streek.
Meer besoedelde afloop
Sommige van hierdie klimaatsverwante veranderinge het saamgevoeg met meer direkte menslike invloede om die kwaliteit van die water in die Groot Mere te beïnvloed.
Opruimingsmaatreëls wat in die sewentigerjare aangeneem is, het streng beperkings op grootbronne van voedingstofbesoedeling soos afvalwater en fabrieke gebring. Maar kleiner "nie-punt" bronne, soos kunsmis en ander voedingstowwe wat plaasvelde en voorstedelike grasperke was, word aangespreek deur swakker, vrywillige bestryding. Dit het sedertdien groot besoedelingsbronne geword.
Sedert die middel van die negentigerjare het die klimaatgedrewe toename in neerslag toenemende hoeveelhede voedingstofafvoer na die Erie-meer gebring. Hierdie stygende las het veroorsaak toenemende erge alge blom, op sommige maniere vergelykbaar met die gebeure in die 1970's. Toledo se 2014-krisis was geen anomalie nie.
Hierdie blomme kan meerwater laat reuk en sleg smaak, en dit soms maak gevaarlik om te drink. Dit het ook langtermyn-invloede op die ekosisteme van die mere. Dit verlaag suurstof, vermoor vis en spoor chemiese prosesse aan wat die water van die meer van Erie bevoordeel groter toekomstige blomme. Water met 'n lae suurstof is meer korrosief en kan waterpype beskadig, wat slegte smaak of slegte reuke veroorsaak, en dit help om spoormetale vry te stel wat ook gesondheidsprobleme kan veroorsaak.
Ondanks 'n halfeeu se vooruitgang, is die kwaliteit van Great Lakes in baie opsigte terug na waar dit in 1970 was, maar met die ekstra invloed van 'n vinnig veranderende klimaat.
Figuur wat die totale belasting van die fosfor (TP) na die St. St. Clair-meer en die westelike Erie-meer in 2018 in metrieke ton per jaar (MTA) toon. Afloop vanaf landbougebiede is die belangrikste bron van voedingstowwe met ongeveer 70% van kommersiële bemestingstowwe en 30% van dieremis. IJC
Filtrering van afloop
Hoe kan die streek van koers verander en veerkragtigheid in kusgemeenskappe in Great Lakes opbou? Danksy 'n aantal onlangse studies, waaronder 'n intensiewe modelleringsanalise van toekomstige klimaatsverandering in Indiana, wat dien as 'n gevolmagtigde vir die grootste deel van die streek, het ons 'n goeie beeld van hoe die toekoms kan lyk.
Soos 'n mens dink, sal die opwarming voortduur. Na verwagting sal die temperatuur in die somer met ongeveer vyf grade Fahrenheit teen die middel van die middel van die jaar verhoog, selfs al verminder lande hul kweekhuisgasvrystellings aansienlik. Dit sal verdere dalings in die kwaliteit van water veroorsaak en die ekosisteme van die kus negatief beïnvloed.
Die ontleding projekteer ook 'n toename in ekstreme neerslag en afloop, veral in die winter en lente. Hierdie verskuiwings sal waarskynlik nog meer afvoer van voedingstowwe, sedimentbesoedeling en riooloorloop na kusgebiede meebring, selfs al hou die omliggende state die werklike hoeveelhede van hierdie voedingstowwe stabiel. Meer kontaminante, tesame met hoër temperature, kan alge-bloeisels veroorsaak wat die watervoorraad bedreig.
Onlangse suksesverhale dui egter op strategieë om hierdie probleme aan te pak, ten minste op plaaslike en streeksvlak.
Daar is tans 'n aantal groot infrastruktuurprojekte aan die gang om stormwaterbestuur en munisipale rioolstelsels te verbeter, sodat hulle rioolvuil en gepaardgaande voedingstowwe kan vang en verwerk voordat dit na die Groot mere vervoer word. Hierdie inisiatiewe sal help om oorstromings te beheer en die aanbod van "gryswater, Of gebruikte water uit wasbakke, wasmasjiene, baddens en storte vir gebruik soos landskapsuitleg.
Stede koppel hierdie "grys infrastruktuur" aan projekte met groen infrastruktuur, soos groen dakke, infiltrasietuine en herwonne vleilande. Hierdie stelsels kan water filter om die oortollige voedingstowwe te help verwyder. Dit sal ook die afloop laat vertraag tydens ekstreme neerslaggebeurtenisse en sodoende die natuurlike reservoirs herlaai.
Munisipale waterbestuurders gebruik ook slim tegnologieë en verbeterde metodes vir afstandwaarneming om waarskuwingstelsels vir intydse waarskuwingstelsels te skep wat krisisse kan voorkom. Groepe soos die Cleveland Water Alliance, 'n vereniging van bedryfs-, regerings- en akademiese vennote, is besig om die implementering daarvan te benut smart lake tegnologieë in Erie-meer en ander varswateromgewings regoor die wêreld. Ten slotte, state insluitend Ohio en Indiana beweeg om die totale voedingsinsette in die Groot mere van alle bronne af te sny en gebruik gevorderde modellering na bepaal die bronne.
Saam kan hierdie ontwikkelings help verminder die grootte van HAB's, en miskien selfs die ongeveer 50% vermindering in die afloop van voedingstowwe bereik wat deur die owerheidstudies voorgestel word, is nodig om dit weer in hul omgewing te laat plaasvind minimum omvang in die middel van die negentigerjare.
Al is dit nie nodig om wêreldwye kweekhuisgasvrystellings te beperk nie, sal dit nodig wees om gemeenskappe wat so swaar op die Groot Mere leefbaar is, te hou, al hierdie aksies en meer.
Gabriel Filippelli, Professor van Aardwetenskappe en Direkteur van die Sentrum vir Stedelike Gesondheid, IUPUI en Joseph D. Ortiz, professor en assistent-voorsitter van geologie, Kent State University
Uiterste hitte: wanneer buitensport riskant raak
Die mees onlangse dekade was die warmste in die Verenigde State sedert rekordhouding in 1895 begin het. In 2019 was daar van die warmste maande wêreldwyd. Ekstreme hitte neem toe met klimaat ...
Mense laat 'n swaar voetspoor op die Aarde, maar wanneer het ons die belangrikste drywer van verandering in die ekosisteme van die planeet geword?
Wydverspreide honger en armoede word voorspel, tensy strategieë ontwikkel word om die daling in oesopbrengste te hanteer wat klimaatsverandering sal veroorsaak.
by Andrea Jane Reid en Steven J Cooke
Stille Oseaan-salm is een van Kanada se ikoniese wesens. Elke somer voltooi hulle hul gemiddeld vier tot vyf jaar lange lewensiklus deur van hul ryk oseaanvoedingsterreine na die riviertjies terug te keer ...