Eks so Pateties – Scattered Thoughts
Posted on December 5, 2016 December 5, 2016 by Ches
Eks so Pateties
Gewoonlik as ek so laat op is soos nou (half een), of net voor ek gaan slaap, droom ek van hoe die liefde van my lewe gaan wees. Ek het 'n paar dae terug van haar gedroom, weet jy. Jinne was sy beeldskoon! Hel! Ek onthou in my droom het ek twee gedagtes gehad: Of dit is sy, of sy gaan net so verdom mooi wees! Maar toe word ek wakker en vergeet hoe sy lyk, anders as dat sy kort hare het (wat vreemd is, want normaal weg dink ek aan iemand met lang hare). Ek onthou net dat sy ongelooflik was.
En dan nou en dan sien ek fotos op Facebook van mense wat trou. En ek vra myself, "Is ek man genoeg vir so iets?". Of ek dink aan hoe ek so pateties is deur nog te swot en afhanklik te wees van my ma en pa. Hoe ek nie 'n actual lewe het nie. Wat maak ek nou? Die eksamen is verby en wat ek doen is lees apologetics boeke of classical boeke, leer so bietjie C# code, kuier en speel soms in die aande 'n bietjie CS Go. Is dit nie pateties nie? Eks 20 jaar oud. Kan ek nie 'n werk kry nie? Ek kan. Maar ek is so bang. My onduidelikheid in my spraak maak dit vir my (sielkundig) so ongelooflik moeilik om 'n simpel oproep na iemand onbekend te maak. Wat nog van werk met kliënte?
En weet jy wat maak dit nog maller? Dat ek tenspyte hiervan nie net politiek studeer wat amper verseker tot 'n "mens" interaksie tipe werk gaan lei nie, maar dat ek ook tale tussen in vat. Soos Spaans en Zulu. Dat ek dit kan doen verbaas my. Ek kan nie glo dat ek laas jaar TIEN KEER Spaanse speeches kon doen nie. Maar dis van die punt af.
Of ek kyk 'n fliek van iets so simpel soos 'n tandarts wat gebel word. Kan ek selfs 'n tandarts afspraak reel? Sal ek – as ek manage om te trou – vir my familie kan baklei, beide in argumente en gevegte? Eerlikwaar, ek glo nie.
Hoe dan nog kinders hê en hulle oplei? Hoe de hel gaan dit gebeur? Gaan ek ooit eers 'n werk hê in my rigting?
Ek sal dagdroom aan haar wie ek nog nie ontmoet het nie, maar so af en toe besef ek dat sou dit regtig gebeur dat ek haar ontmoet, hoe sal ek so iets kan hanteer? Ek voel ek is interessant in sommige aspekte en fun in 'n sekere aspek, maar ek weet ek is boring om enige meisie/vrou. Ek meen saam met my beste pelle is ek byna heeltemal myself, maar om 'n meisie is ek glad nie spelerig nie, maar baie erenstig. Erenstig omdat ek omgee en wil luister. Maar sekerlik moet daar tog bleddie lewe wees? Ek kyk romantiese flieks (ek hou baie van romanse) en, natuurlik, is daar altyd vreugde tussen daai geliefdes. Dan dink ek net by myself dat sy regtig fantasties moet wees. Net so 'n fantastiese persoon kan my heeltemal ontspanne maak. Maar so 'n persoon is 'n droom. Ek haat dit om mense teleur te stel.
Af en toe hoor ek van hoe Christinne vermoor word, beide nou en in die verlede. Ek wens dit nie oor myself nie, maar af en toe dink ek dat dit eintlik so 'n eer sal wees om te sterf vir die liefde wat ek het vir my Redder. Ek sal daarvan hou. Maar ek kan nie eers 'n koue stort vat nie. Hoe braaf…
Ek het 'n ou siel, die hart (en die krag) van 'n kind en die kop van 'n rasionalis. Dis regtig nie maklik nie.