Resensie: Die boomhuis met 65 vloere – Andy Griffiths en Terry Denton – Protea Boekhuis
Resensie: Die boomhuis met 65 vloere – Andy Griffiths en Terry Denton
adminNovember 12, 2021	No Comments
Andy en Terry is beste maats en woon in 'n boomhuis. Saam skryf hulle snaakse boeke – soos hierdie. Andy skryf die teks Terry teken die prentjies. Aanvanklik het die boomhuis 13 vloere gehad (2018), toe 26 vloere (2019), toe 39 vloere (later in 2019), toe 52 vloere (2020) en nou, in 2021 is daar 'n volle 65 vloere. Elke vloer is 'n avontuur in die kleine; daar is 'n troeteldiersalon, 'n verjaarsdagkamer (waar dit altyd jou verjaarsdag is); 'n dryfsandpunt; 'n mierplaas; 'n kamer waar oogballe ontplof; Boom TV ('n nuuskanaal wat almal op hoogte hou van boom- en skindernuus); 'n tydmasjien en vele meer.
Maar elke paradys het sy slang en elke boomhuis sy bou-inspekteur…… En Inspekteur Borrelplastiek soek hulle boupermit; wat hulle nie het nie, anders word die boomhuis gesloop. Daar is net een oplossing: die tydmasjien moet hulle terugneem in tyd tot net voor die bou van die boomhuis, dan kan hulle mos die permit betyds kry, of so reken hulle. Die lollery begin toe die inspekteur aandring om saam te gaan en per ongeluk die datumverstellings omverwerp.
Andy, Terry en Inspekteur Borrelplastiek ontmoet hulle voorvaders as prehistoriese skuimbolle, moet 'n dinosourus aandurf; grotbewonders onderrig in rotskuns; voor die Farao uitvlieg tussen mummies deur en 'n Ben Hur-tipe wedren oorleef in verskillende tydperke in die verlede. Asof dit nie erg genoeg is, beland hulle ook in die toekoms tussen HG Wells se weermag van reuse krappe voordat hulle na die boomhuis kan terugkeer.
Die boek is 'n lywige grafiese roman van amper 400 bladsye, gemik op avontuurlustige lesers van 6 jaar en ouer. Volgens Google is die grootste verskil tussen 'n grafiese roman en 'n strokiesprent bloot dat eersgenoemde, soos 'n roman, 'n begin, middel en einde het, terwyl 'n strokiesprent in paaiemente vertel word. In beide gevalle is daar egter 'n ononderhandelbare vereiste: die illustrasies moet die storie onafhanklik van die teks kan vertel; andersins is dit bloot 'n geïllustreerde roman. Hierdie boek, gemeet aan bovermelde maatstawwe, is ongetwyfeld 'n grafiese roman. Die aanvanklike publikasie was in Engels; die Afrikaanse vertaling is deur Kobus Geldenhuys.
Ek het my in so 'n mate in die avontuur ingeleef, dat ek nou gemotiveerd is om Wells se "Time machine' te herlees; dit is dus beslis nie net vir jonger lesers geskik nie. Dis 'n amusante warrelwind-avontuur in 'n wêreld waar letterlik enigiets moontlik is. En ek verneem dat die volgende 13 vloere reeds in aanbou is……..