Mizen Head - Inligting - 2022
Mizen Head, in County Cork, is die mees suidwestelike punt van Ierland, bekend vir sy dramatiese natuurskoon en brug.
Geskiedenis van Mizen Head
Die kranse en rotse rondom Mizen Head is gevaarlik: in die 19de eeu het hulle die dood van baie matrose gesien en baie skepe het gesink - veral problematies omdat die transatlantiese seevaartroetes naby geloop het. In 1906 het die Irish Lights Board die opening van die Mizen Head Fog Signal Station goedgekeur om die gebied veiliger te maak deur skepe van die rotse af te waarsku. Die stasie is in 1933 geoutomatiseer, maar drie wagte het tot 1993 daar op rotasie gebly.
In 1992 het die plaaslike bevolking die Mizen Head Tourism Co-operative Society gestig om die gebou en paadjies te huur en om werk in die omgewing te help behou en om toerisme aan te dryf. Die voormalige seinstasie is omskep in 'n uitstalruimte wat die lewens van die bewaarders ondersoek, asook 'n uiteensetting van Mizen Head se strategiese belangrikheid in transatlantiese skeepvaart en kommunikasie. Die 45 m hoë brug het in 2005 groot herstelwerk ondergaan om dit veilig te maak vir voetgangers en besoekers.
Mizen Head vandag
Die kranse en seegesig rondom Mizen Head is werklik skouspelagtig: of u nou in die somer besoek met helderblou lug en 'n glinsterende oseaan daaronder, of op 'n humeurige, bewolkte herfsdag, die dramatiese kranse en swelende oseane is die moeite werd om ten volle in te neem. Let daarop dat die brug gesluit is tydens periodes van sterk wind of besonder ongunstige weer, dus moenie probeer om op hierdie tye te gaan nie.
Daar is 'n kafee en besoekersentrum op die vasteland met uitstallings oor 'n groter plaaslike geskiedenis en ekologie, sowel as die bou van die nuwe Fastnet -vuurtoring. Laat 'n halwe dag hier toe vir 'n ordentlike bietjie verkenning en 'n paar staproetes.
Ure wissel seisoenaal - die webwerf is daagliks oop van April tot Oktober, en sommige naweke daarbuite. Kontroleer voordat u die reis daarheen onderneem.
Om by Mizen Head te kom
Mizen Head is 'n goeie rit van die naaste ordentlike gemeentes-Bantry en Skibbereen. Aan die einde van die Mizen -skiereiland moet u die N71 neem voordat u afdraai op die R591/2 (afhangende van watter rigting u vandaan kom), en daarna Goleen volg. Neem van daar af Mizen Head Drive tot aan die einde van die skiereiland. Daar is voldoende parkeerplek. Dit is amper onmoontlik om hier te kom sonder u eie vervoer, tensy u deel is van 'n georganiseerde toergroep.
Barley Cove Beach, Wes -Cork
Die lang en kronkelende kuslyn van Ierland onthul baie pragtige strande en strande.
Sommige is klipperig, sommige is klipperig en sommige bied goue sand en golwe wat stort. Barley Cove Beach op die Mizen -skiereiland in County Cork is een van die wonderlikste strande van Ierland, en werklik een van die versteekte juwele van die Emerald Isle.
Barley Cove is een van die mooiste strande van Ierland en word langs die Wild Atlantic Way aangetref. Een van my kinderjare, ek het 'n hele somer lank sandkastele gebou op hierdie pragtige strand.
Die kasteel bestaan ​​uit drie torings, vandaar die titel "Three Castle", verbind deur 'n muur van ongeveer 20 meter hoog, een van die hoogste middeleeuse mure wat nog ongeskonde is in Ierland. Hierdie mure loop van die rand van die krans af en verbind die drie torings ooswaarts met die meer. Hulle gaan dan voort as 'n versterkende versperring langs 'n deel van die meer aan die noordwestelike rand, en gaan voort aan die oostelike punt daarvan tot by die kranse op die noordelike vlak van die skiereiland. Daar is 40 hektaar agter die kasteel, bekend as die 'eiland', wat skerp styg, wat 'n onneembare vesting bied met 'n skouspelagtige uitsig oor die omliggende land en see vanaf Mizen Head tot op die Beara -skiereiland en verder. Dit was 'n belangrike taktiese uitkykpunt, waaruit alle seeverkeer waargeneem en miskien belas kon word, asook om maksimum verdediging uit alle rigtings te verseker, ideaal geplaas as 'n laaste bastion teen die Normandiërs en aanval op ander hoofmanne in die gebied, insluitend die indringende leërs van Mountjoy, Boyle en Cromwell.
Die mees oostelike toring by die meer was drie verdiepings hoog, bestaande uit 'n ingangspoort en 'n wenteltrap. Die middelste toring was van dieselfde hoogte, ook met 'n wenteltrap, nog ongeskonde, en 'n binne -boog op grondvlak. Dit het óf na 'n aparte kamer daaronder gelei, óf die ingang van 'n suidelike berg wat na die see lei, met die natuurlike skeure in die rots. Die grootste toring van die kerker aan die westelikste punt van die skanse is ongeveer 10 - 15 meter hoog, drie verdiepings lank en ongeveer 5 meter groot binne. Die grondvloer het verskeie skuiwergate en verdiepings in die mure wat moontlik vir stoorplekke gebruik is. Dit was bedek met 'n houtplafon, ondersteun deur balke waaruit die binnetrap begin. Bo hierdie tweede verdieping is twee boë wat die klipplafon ondersteun, die vloer van die boonste binnekamer. Daarbenewens is daar vier korstene wat die dak ondersteun, wat moontlik effens gewel en van hout gemaak is. Rondom hierdie was die boonste skanse vir waarneming en verdediging, die hoogste punt van die kasteel. Teen die agtermure van die toring en die skanse was daar kantelbare strukture, wat duidelik blyk uit die gereelde inkepings in die klipwerk.
Die konstruksietegniek wat vir drie kasteelkoppe gebruik is, was van droë klipmetselwerk, geen sement of kalk is gebruik nie, maar eerder 'n mengsel van die plaaslike "bloubewerking", 'n oorblyfsel van die inheemse rots-leisteenrots wat hier gevind word. Die geologie van hierdie gebied wat metamorf was, het klippe wat relatief plat en gereeld was, verskaf. Hulle is nie gesny nie, maar werk net soos hulle was, en word hier op die grond uit die oop putte uitgehaal.
Baie legendes is volop oor die 'Drie Kastele', nie net vanweë die spookagtige atmosfeer en die verlate stilte van die meer nie, maar ook vanweë die gewelddadige geskiedenis daarvan. Die laaste gesin wat na bewering daar gewoon het, was die O'Donohue's, wat almal blykbaar tragies gesterf het as gevolg van selfmoord of moord. 'N Druppel bloed daal vermoedelik daagliks in die toring langs die meer. beweer dat daar ook 'n betowerde wit "Lady of the Lake" bestaan. As 'n mens haar sien, sterf 'n mens onmiddellik, volgens die verhale. Ander beweer dat goud in die meer versteek lê, waarvan die bodem nog nooit gevind is nie, met begrawe skatte onder die kastele wat, as dit ontdek word, slegs ongeluk meebring.
Die geskiedenis van ikoniese diamantkop
Ongeveer 300 000 jaar gelede het gesmelte lawa in die koel waters van die Stille Oseaan gevloei en 'n hewige stoomontploffing veroorsaak. Cinder, as en stukke kalksteenrif vlieg in die lug, vestig hulle dan en verhard tot 'n tuff keël wat 760 voet hoog is op die hoogste punt en 'n krater van 350 hektaar bevat.
Legende het dit …
Diamantkop uit die lug. Foto: Hawaii.com -lid Janet Y.
Volgens die legende was hierdie vulkaniese kegel een van die plekke waar Pele, die vulkaangodin, en haar jonger suster, Hiiaka, gewoon het terwyl hulle die Hawaise argipel gesoek het na 'n permanente tuiste. Daar word gesê dat Hiiaka dit Lae-ahi noem, en dink dat sy voorkop lyk soos die lae (voorkop) van die ahi (tuna). Die spelling is later verander na Leahi.
Geleerdes in die Hawaïese geskiedenis en kultuur let op 'n ander vertaling van Leahi lei (krans) en ahi (vuur), met verwysing na die vure wat Hawaiiane langs die rand van die krater aangesteek het om kano's te lei. A heiau (tempel) gewy aan Laamaomao, god van die wind, is daar gebou om handel te dryf wat die seevaarte kan blus.
Hoe Diamond Head sy naam gekry het
Sonopkoms van Diamond Head. Foto: Hawaii.com -lid Cliff C.
Westerse ontdekkingsreisigers en handelaars wat teen die hange van Leahi in die laat 1700's gestap het, het verkeerdelik gedink dat kalsietkristalle wat in die rotse skitter, diamante was. So het die algemene naam ontstaan ​​vir wat tans die bekendste baken van Oahu is: Diamond Head.
Diamond Head se militêre geskiedenis
Trap by Diamond Head Monument. Foto: Hawaii.com -lid Angela Y.
In 1904 koop die federale regering Diamond Head vir militêre gebruik. Fort Ruger, die oostelikste verdediging van Oahu vir aanvalle op see en op die grond, is in 1906 daar gevestig, en in die daaropvolgende jare is bunkers, pilbusse, batterye, vuurwapenposisies, soekligstasies en 'n brandbeheerstasie geïnstalleer in en om die krater. Nie een van die artillerie is egter tydens 'n oorlog afgevuur nie, en alle gewere is tussen 1940 en 1950 verwyder.
Staatsmonument en nasionale monument
Uitsig vanaf die bokant van Diamond Head. Foto: Hawaii.com -lid Jacky C.
Diamond Head is in 1962 aangewys as 'n staatsmonument en 'n nasionale natuurlike landmerk in 1968. Gebou in 1908 as deel van die weermag se kusverdedigingstelsel, klim 'n 8/10-myl-roete 560 voet van die krater se vloer tot by die top. Om die roete te stap, is 'n gewilde aktiwiteit vanweë die beloning bo -aan: 'n pragtige uitsig oor die see en die kus wat strek van Koko Head in die ooste tot Waianae in die weste. Nominale toegangsgelde word aan besoekers gehef.
Verken Three Castle Head en Dunlough Castle op die Mizen -skiereiland
As u die Mizen -skiereiland in West Cork verken, moet u Three Castle Head by u reisplan voeg. Dit was beslis 'n hoogtepunt van my onlangse reis deur West Cork en is waarskynlik een van die beste verborge juwele wat langs die Wild Atlantic Way gevind kan word. U wil hierdie unieke plek op u reise regtig nie misloop nie.
Ondanks die nabyheid aan Mizen Head, een van die gewildste toeriste -aantreklikhede in hierdie deel van Ierland, is dit nie baie besoekers wat Three Castle Head bereik nie. Ek het net 'n handjievol ander ontmoet gedurende my tyd daar. Dit is natuurlik deel van wat hierdie plek so spesiaal maak, so ek dink dit is 'n goeie ding! Dit help ook dat Three Castle Head, wat die ruïnes van Dunlough Castle insluit, slegs te voet bereikbaar is. U kry dus ook nie baie busse toeriste vir 'n vinnige fotogeleentheid nie.
Op 'n vaal en nogal ellendige dag was dit nog steeds soos iets uit 'n sprokie. Die foto's doen dit ook nie reg nie. Three Castle Head is regtig 'n plek wat jy moet sien om te glo!
Dit word dalk Three Castle Head genoem, maar daar is net die een kasteel. Die naam "Three Castle" verwys na die drie torings of hoeke waaruit Dunlough Castle bestaan. Die torings verbind 'n gordynmuur wat meer as 100 meter van die kranse tot by die oewer van die meer strek. Die muur en torings is nou hoofsaaklik in puin, maar bly tog baie indrukwekkend.
Dunlough is een van die oudste Normandiese kastele in die suide van Ierland. Die ruïnes wat nou daar is, dateer uit ongeveer die 15de eeu, hoewel die eerste vesting op hierdie terrein tot 1207 dateer. Die agteruitgang van die kasteel kan ook deels toegeskryf word aan die konstruksie van droë klip.
Die Three Castle Head -roete
Die roete na Dunlough Castle is eenvoudig genoeg, en daar is bordjies wat u ook in die regte rigting wys. Op pad na die plaashuis aan die begin van die wandeling, sien u 'n roete oor die veld ongeveer halfpad. Dit neem u na 'n hek, en sodra u daardeur is, hou u net opdraand en kan u nie regtig verkeerd gaan nie. Ek weet, ek haat dit as mense dit sê, aangesien ek gewoonlik steeds verdwaal. Ek is seker jy sal egter wonderlik wees! Die uitsigte op die Atlantiese Oseaan en die kuslyn vanaf hierdie deel van die roete is ook redelik verstommend. Dit is egter niks soos wat kom nie.
Daar moet op gelet word dat dit privaat grond is en ook 'n werkende skaapplaas is. Honde word dus nie toegelaat op die roete nie, selfs nie met 'n huurkontrak nie. Daar is 'n skenkingskissie naby die begin van die roete, so bring 'n paar muntstukke. Die skenking van € 3 per persoon word versoek om die parkeerplek te behou en oop te hou vir die publiek. Dit voel meer as billik vir die geleentheid om toegang tot so 'n spesiale plek te kry, en 1 euro van elke skenking gaan ook aan liefdadigheid.
Hoe lank neem dit om Dunlough Castle te bereik?
Van die parkeerterrein tot die eerste asemrowende blik op die Dunlough -kasteel het my ongeveer 25 minute geneem, so dit is 'n redelike kort staptog. Dit is maklik om die hele pad te gaan met net 'n kort stukkie bergopwaarts na die einde. Op die top van die heuwel is die eerste uitsigte op die meer en die kasteel dié wat u waarskynlik nie vinnig sal vergeet nie. Ek het 'n paar minute daar gesit en alles ingeneem voordat ek verder gegaan het na die kasteel, net 'n paar minute se stap weg.
Uiteindelik het ek ongeveer 'n uur lank verken, maar ek kon maklik die dag hier deurgebring het! Ek het vertrek omdat die weer 'n erger draai geword het en die reën begin sak. Om eerlik te wees, dit was nie 'n slegte ding nie, want ek het 'n reis van vier uur gehad om by die huis te kom en moes eintlik vroeër op pad gewees het. Ek sal beslis terugkeer na Three Castle Head met 'n piekniek en 'n dag deurbring deur te lees, te eet en nog meer te verken!
Uiteraard is die verkenning van die ruïnes op eie risiko, maar ek het besef dat u tot bo -op die middelste toring kan klim, want ek het twee ander mense na die top sien loer toe ek nader kom. Natuurlik moes ek dit ook nagaan. Ek moes my rugsak uithaal om by die smal trap op te staan, en dit was 'n bietjie senutergend aan die bokant, sodat ek nie te lank daar spandeer het nie!
Daar is 'n paar mooi donker verhale wat verband hou met Dunlough en Three Castle Head. Daar word gesê dat die O'Donuhue's, met wie die laaste gesin daar gewoon het, almal deur selfmoord of moord gesterf het. As gevolg hiervan val daar elke dag 'n druppel bloed uit een van die torings. Ander beweer dat 'n geheimsinnige White Lady die meer agtervolg, enigiemand wat haar sien, sal kort daarna sterf. As u dus bygelowig is, wil u miskien twee keer dink voordat u hier gaan kuier!
As dit in die somer droog is, moet hardlopers goed genoeg wees om te stap. Ek het egter na reën besoek, en daar was baie donker gebiede. Gelukkig het trappies in die ergste gebiede plaasgevind, maar ek kon nogtans redelik nat voete kry. Iets irriterend omdat my stapskoene agter in die motor was! Tog is dit die moeite werd om hierdie wonderlike ligging te besoek!
Bring water en versnaperinge, want daar is niks in die omgewing nie. Die eienaars het 'n kafee gedurende die somermaande oopgemaak, maar dit lyk asof dit nou gesluit is. Hulle fokus eerder op die aanbied van privaat funksies en troues. Wat 'n plek om reg te trou! As u dit oorweeg, kontak gerus. Ek sal u beslis 'n goeie tarief bied, want ek sou 'n troue hier wou fotografeer.
Verblyf by Three Castle Head
U hoef egter nie te trou om te bly en hierdie ongelooflike plek te geniet nie. As u meer tyd by Three Castle Head wil hê, is daar 'n paar akkommodasie -opsies wat die grondeienaars verhuur. Kies uit die knus kothuis, die kleedkamer of die hok en geniet 'n unieke vakansie -ervaring.
Die sewe wonders van die pragtige West Cork
Op die punt waar die suidelike kus van Ierland wes draai, lê 'n ruwe seevormige landskap van hooglande, skiereilande en inhamme, 'n plek waar eeue van geografie en geslagte se geskiedenis saamsmelt om 'n unieke identiteit vir mense en plekke te skep.
Om binne en om West Cork te reis, gaan net so baie oor 'n reis van die gees as oor beweging. Deur die jare het ek die bekende vorms en soliede kenmerke van die landskap herken, maar hierdie heerlike gelykenis word altyd gekenmerk deur iets nuuts, aangesien die palet van tekstuur en skaduwee voortdurend verander met die wind en die see. En so stel ek West Cork voor as 'n plek van wonders. Daar is baie moontlikhede vir die top sewe, maar diegene wat ek hier insluit, is my persoonlike keuse.
Kom ons begin by die mees suidwestelike punt van Ierland, Mizen Head. U kom daar deur die pad van Ballydehob deur Schull op die Kilmore -skiereiland te ry (let op hoe al die dorpe in West Cork pragtige name het). Die landtong word genader via 'n kronkelende pad wat skouspelagtig oor die uitgestrekte strand by Barleycove styg. Dit is 'n bietjie druk op 'n fiets, maar dit kan gedoen word. Die meeste mense verkies om stadig, baie stadig te ry om nie afgelei te word deur die blote druppel in die see nie.
Begin die reis deur West Cork by Barleycove
Die besoekersentrum by Mizen Head maak goed gebruik van die ou seinstasie en die vuurtoring om 'n interessante en asemrowende insig in die maritieme lewe te bied. Sommige van die geboue is geleë op 'n groot rotseiland wat bereik word deur 'n pragtige voetbrug wat my toekenning vir dapper ingenieurswese kry. Op die brug van hierdie brug kry u 'n duidelike indruk van die onrus wat ontstaan ​​as die Atlantiese golwe teen die kusklippe kom. Die onheilspellende tekens wat aandui dat die aantrekkingskrag moontlik by slegte weer moet sluit, gee u 'n gevoel van die wilde openheid van hierdie ligging. Dit is waar wind en golwe en weer wild en gevaarlik kan word en nooit as vanselfsprekend aanvaar moet word nie.
Op 'n helder dag kan Fastnet Rock met sy kenmerkende vuurtoring agt kilometer van die see af gesien word. Daar word na die rots verwys as die traan van Ierland, aangesien dit die laaste stuk land was wat sigbaar was vir diegene wat op pad was om die Atlantiese Oseaan oor te steek. Vroeër kan u u die eensame gevoel van die migrant voorstel terwyl die klein rots terugtrek terwyl hulle weswaarts op pad is na 'n nuwe lewe, moontlik nooit weer terug nie.
Neem die kuspad terug deur Ballydehob en om die gepaste naam Roaringwaterbaai na die stad Skibbereen. Hierdie stad het nog altyd 'bo sy gewig geslaan'. Gegewe sy grootte en agterland, kan Skibbereen enige ander maritieme markdorp wees. Dit maak egter my toplys van wonderwerke om drie redes. Die eerste vir sy assosiasie met die legendariese koerant uit die 18de eeu, bekend as The Skibbereen Eagle, wat beroemd verklaar het dat dit 'Rusland in die oog hou'. Die eienaar en redakteur, Frederick Potter, wat in 1857 gestig is vir plaaslike gesofistikeerde en aristokratiese lesers, het 'n hoë perspektief op wêreldsake. Lank voor die Verenigde Nasies en gesindikeerde nuus, het die Skibbereen Eagle vanuit die uitkykpunt van Wes -Cork oor die hele wêreld gekyk.
Tweedens, die merkwaardige prestasies van die plaaslike roeiklub en die O'Donovan-broers, Paul en Gary, wat silwermedaljes by die Olimpiese Spele in 2016 verower het. Die wye en slap rivier Ilen verbind die stad met die see en bied 'n wêreldgehalte produksie lyn van roei uitnemendheid.
En my derde rede: Skibbereen is die tema en titel van die hartseerste liedjie wat ek nog ooit gehoor het. Dit is 'n heerlike klaaglied uit die hongersnood, want dit vertel die verhaal van 'n seun wat sy pa vra waarom hy Ierland verlaat het:
O Vader, ek hoor u gereeld praat van Erin se eiland
Haar hoë heuwels, haar valleie groen, haar berge onbeskof en wild
Hulle sê dat sy 'n lieflike land is waarin 'n heilige kan woon
So hoekom het u haar verlaat, vertel ek die rede.
Die vader stem saam dat dit 'n wonderlike plek was, maar gaan dan na die ontberings wat hom gedryf het om die land te laat vaar en 'n nuwe lewe in die buiteland te maak.
Totdat daar 'n ellende kom oor die skape my vee, het my beeste gevrek
My huur en belasting is onbetaald, ek kon dit nie inruil nie
En dit is die wrede rede waarom ek ou Skibbereen verlaat het.
In die sing-liedjies van my jeug sluit almal aan by die laaste paar woorde van elke vers.
Gaan nou van die kus af in die suide om die hawe in Baltimore en die eilande Cape Clear en Sherkin Island te besoek. Dit lyk asof Baltimore altyd besig is, aangesien dit dien as 'n beginpunt vir seilbote, eilandbootjes en vissersvaartuie van alle grootte en vorm. Dit is 'n kort reis met die veerboot na Sherkin -eiland, waar u langs die graspaadjies kan dwaal en 'n koppie tee of 'n bier in die kroeë kan geniet.
Cape Clear Island is verder uit, so u moet die weer nagaan as u wil oorsteek. Mense hier ken die see en hulle respekteer dit. Ek het op 'n keer in 'n sterk suidwestelike rigting op die veerboot vertrek, en hoewel ek altyd veilig in hul hande was, was die dekking en die golwe nie die moeite werd vir die wat swak van hart was nie.
Verlaat Baltimore suidwaarts langs die kuspaaie na Castletownsend. Dit is 'n wonderlike reis per fiets. Daar is geen deurlopende kuspad nie, so u moet aanhou om die binneland in te sny om die vele riviermondings te vermy. Wat u ook al doen, moet Lough Hyne nie misloop nie. Dit is die enigste mariene meer van Ierland, en dit is ook 'n natuurreservaat met pragtige wandelinge en uitsigte. Dit is heeltemal afgesny van die see, behalwe vir 'n smal uitlaat bo -op. Dit beteken dat die meer soutwater is eerder as vars, en natuurlik het dit sy eie unieke ekosisteem en habitat.
Laat ek u vertel van Castletownsend, dit is 'n juweel van 'n stad langs die kus waar dit suidwaarts kyk. My vrou het eenkeer verklaar dat sy weet waarom dit Castletownsend genoem word - want 'daar is 'n kasteel aan die einde van die stad'. En ja! daar is, en 'n goeie een! Maar die naam kom van die Townsend -familie wat nog steeds daar woon en met die kasteel verbind word. Ek moet sê, 'n pint Guinness en seekos in die kroeg en restaurant van Mary Ann in Castletownsend maak my lys van die wondere van West Cork.
Union Hall en Glandore
Verder langs die kuspad na die dorpe Union Hall en Glandore. Dit maak die lys van wonders as 'n paar. Hulle staan ​​teenoor mekaar oor 'n groot riviermonding wat in die binneland uitloop op die stad Leap (uitgespreek deur die inwoners 'lep').
Glandore, kyk uit na Union Hall.
Aan die een kant het u Union Hall, 'n besige vissershawe met 'n werkende hawe wat 'n belangrike ekonomiese aktiwiteit vir die gebied bied. Oorkant die baai, met toegang tot die eienaardige Poulgorm -brug, het u die grootsheid van Glandore met sy weelderige huise en vakansiehuise.
Op 'n goeie dag is die uitsigte pragtig en kan u sit en ontspan en die tyd neem om koffie te drink en na die wonders van West Cork te kyk.
So daar is my lys van sewe wonders: Mizen Head, Skibbereen, Baltimore en die eilande, Lough Hyne, Castletownsend, Union Hall en Glandore. Alles binne 'n kort entjie se ry, almal met karakter en verbeelding wat deur die see gevorm is, alles in West Cork.
Dit is in baie vorme aangeteken, soos hieronder getoon, en dit is 'n Engelse Middeleeuse van. Dit is geleë en kom nie uit seil nie, maar uit die gemeente Misson, naby Bawtry, in die graafskap Nottinghamshire. Die pleknaam word aangeteken in die beroemde Domesday Book van 1086 as "Misne ", en as "Misene " in die 1228 Episcopal Registers. Die afleiding is afkomstig van die Ou -Germaanse woord "musin ", wat 'n moerasagtige plek aandui, en is soortgelyk aan die Olde -Engelse woord uit die 7de eeu "mos ", wat 'n moeras beteken. Gedurende die Middeleeue, toe migrasie met die oog op werksoeking meer en meer algemeen geword het, het mense hul voormalige dorpsnaam dikwels as 'n identifikasiemiddel aangeneem, wat gelei het tot 'n wye verspreiding van die naam. -> In die moderne idioom kan die van gevind word as Misson, Mizen, Mizon, Musson en Mizzen. Opnames van die van uit vroeë oorlewende Engelse kerkregisters sluit in: die huwelik van Edward Mizen en Isabella Morrison op 12 Desember 1768, in St. Nicholas ', Liverpool, Lancashire en die doop van Sarah Mizzen in die St. Peter 's kerk, Nottingham , op 24 November 1786. Die eerste spelling van die familienaam is blykbaar dié van Hugo Musson. Dit is gedateer 1272, in die " Book of Fees " vir die graafskap Nottinghamshire, tydens die bewind van koning Henry 111 van Engeland, 1216 - 1272. Vanne het nodig geword toe regerings persoonlike belasting ingestel het. In Engeland was dit soms die Poll Tax. Deur die eeue heen het vanne in elke land steeds ontwikkel en dikwels tot verstommende variante van die oorspronklike spelling gelei.
Mizen Head Footbridge (2010) Cork
Die Mizen Head-voetbrug is 'n deur-boogstruktuur van gewapende beton wat toegang bied tot 'n vuurtoring aan die punt van Mizen Head in die suidweste van County Cork. Die huidige brug is gedurende 2009 en 2010 gebou om 'n ouer brug wat al amper 'n eeu lank bestaan ​​het, te vervang.
Die Commissioners of Irish Lights het in die vroeë 1900's 'n ontwerpkompetisie gehou vir 'n kruising na die vuurtoring op die eiland Cloghán. Die wenontwerp van 'n heer Ridley uit Londen was vir 'n gewapende betonstruktuur wat bestaan ​​uit 'n voetgangersdek wat hang tussen 'n paar paraboliese ribboë wat 45 m (147 voet) bo die kloof veranker is. Die brugspan was 52 m (170 voet) en die boë het opgevlam vanaf 'n breedte van 3,7 m (12 voet) aan weerskante tot 1,6 m (5,25 voet) by die sentrale gedeelte waar die ribbes die dek gesny het.
Die brug is gebou deur Alfred Thorne & amp; Sons van Londen en is in 1909 voltooi teen £ 1,272.
& kopieer Deur fubsan [CC-BY-SA-2.0], via Wikimedia Commons
Ten spyte van die blootgestelde ligging en moeilike omgewing, het die brug in goeie toestand oorleef weens gereelde onderhoud en herverf. Inspeksies in die vroeë 2000's dui egter op gebreke wat die opknapping of vervanging van die brug noodsaak.
Die gekose opsie was om die brug te vervang met 'n byna identiese replika en die kontrak om dit te bou, is aan Irishenco toegeken. Die nuwe brug is ontwerp as 'n tweespeldboog wat in gewapend beton gemaak is met behulp van versterking van vlekvrye staal, en dit verskil slegs van die oorspronklike in die breedte van die dek wat 70 cm (2,3 voet) wyer is.
Die verskil in breedte het die konstruksie van die ribboë buite die bestaande brug moontlik gemaak deur die ou ribbes as ondersteunende valswerk te gebruik. Namate die nuwe brug vorder, is die ouer een gesloop. Bouwerk het tussen Oktober 2009 en Desember 2010 plaasgevind, met die amptelike opening op 17 Maart 2011.
Woensdag is ek saam met 'n klein groepie van die Rehabcare Centre in Bantry na Mizen Head, op die volgende skiereiland Suidwes. Die ander ry met die bus van Skibbereen af. Ek is in die middel van die motor versamel wat 'n stel wiele kan neem. Ek was die enigste een wat uit die noorde van die Mizen -skiereiland gekom het, en al die ander kom uit die Skibbereen -omgewing.
Ek het uitgesien om miskien 'n Chough, <Pyrrhocorax pyrrhocorax> die enigste Corvid langs die raaf, het ek nog nie teëgekom nie. By die huis word ek elke dag gebombardeer met Jackdaws, Rooks en soms Hooded Crows. Ander voëls wat op hierdie pragtige plek gesien word, is Gannets en Kittiwakes.
Die son is onder en die klein stort wat ons teëkom, was vriendelik genoeg om die voorruit te spat terwyl ons van Schull na Mizen ry, wat ons die res van die dag hoog en droog laat.
Ons stop eers in Schull en ontmoet die ander, 'n klein dorpie, vol geskiedenis en toeriste. Van daar af is ons verder weswaarts tot aan die einde van die skiereiland en die Land 's -einde van Ierland. 'N Jackdaw volg die motor lank, tussen Schull en Goleen, die dorpie tussen Schull en Mizen wat langs my venster vlieg.
Langs die klein paadjie oor die steil rotsagtige klippe, het ek die gewone klompe Thrift en Heather agter die hoë omheining opgemerk, en dit het niemand verhinder om op of af te klim nie en ek moes gereeld my wiele lig om goeie skote oor die omheining te kry. hiervan en van die golwe onder ons.
Tog was my grootste verrassing op grondvlak waar ek vir 'n oomblik gedink het dat ons iets van 'n ander planeet ontmoet het! 'N Enkele steel kom uit die grond op, ongeveer 20-25 cm lank, lyk baie vlesig en bo-op 'n groot blomknop wat begin oopgaan. Die enjinkap van die blomknop het begin oopgaan en vier blare onthul wat 'n mengsel van klein blommetjies wat saam lyk lyk.
Onderaan verskyn daar nog een van hierdie knoppe
Die opvallendste was dat daar uit die knop bo -op lyk asof twee klein plantjies uit sy gasheer groei.
Ek het gehoop om 'n Chough te sien, die enigste kraai wat ek nog nie gesien het nie. 'N Rotspit het in die blaargroei aan die kant van die paadjie gesoek en was nie te skaam onder die baie mense wat op die pad verbyloop nie, en ek neem aan dat dit die omgewing ken.
Geen Choughs of ander skaars voëls nie, slegs 'n handvol Haringmeeue wat hul voëlakrobatiek uitvoer.
In die winkel kry ek 'n paar klein boeke oor Ierland se voëls/wilde blomme en diere, met pragtige illustrasies. Ek het ook 'n DVD gekry oor Ireland Seabird and Marine Life, aangebied deur Vinny Hyland en Pat Kavenagh.
Ongelukkig beteken 'n krap aan die onderkant dat dit nie in die drein gaan speel nie.
Dit sê dat dit op BBC verskyn, wat ek dalk gesien het, of miskien nie? Ek dink ek sal die besoekersentrum hieroor kontak.
Dit lyk nie asof my Jackdaws my vertrek opgemerk het nie, alhoewel hulle die kos sal aantas sodra ek by die venster uit is: Schull Harbour: Die Mizen Head Signal Station: Choppy Waves selfs op 'n rustige dag: Wild Angelica Bud: bo -op knop, nuwe knop by steel en die hele steel: 'n groot klomp spaarsaamheid: Engelse Stonecrop Rock Pipit: Die haringmeeue was te vinnig vir 'n goeie skoot,
Hey Yoke - jy het uiteindelik by die bloggemeenskap aangesluit - goed gedoen.
'N Pragtige stel foto's en goeie teks.
Jammer - ek weet nie wat u raaiselknop is nie, maar hoop dat u dit uitvind en ons laat weet.
Dankie dat u Wildlife on Wheels besoek het. U kan u kommentaar lewer, dit word baie waardeer.
Welkom by my 2 blogs, Wildlife on Wheels en Birding on Wheels.
Met hierdie tweelingblogs hoop ek om aan te toon dat die natuur oral om ons is, selfs langs die pad, in ons tuin of op 'n balkon.
Ek sal probeer om Wildlife on Wheels te gebruik vir wilde blomme, ongewerweldes en ander wesens in die tuin en elders. In Birding on Wheels konsentreer ek meer op die voëls in my tuin.
Vir enige navrae, kan u 'n opmerking lewer of 'n e -pos stuur na birdingonwheelsATgmail.
Mizen Bridge is 'n wêreldbekende plek om walvisse, dolfyne en robbe te sien.
Ierland se mees suidwestelike punt is 'n dramatiese ligging aan die Wild Atlantic Way.
Mizen Besoekersentrum met historiese en geologiese uitstallings, geskenkwinkel en kafee.
Neem die dramatiese brugpaadjie oor die donderende Atlantiese Oseaan hieronder.
As u navraag algemeen is, sal die span hier op Heritage Island direk op u reageer. As dit meer gepas is dat die aantrekkingskrag (e) direk op u reageer, sal ons hulle versoek om dit te doen.
Die besoekersentrum, met kafee en geskenkwinkel, bied uitstallings op die Fastnet -vuurtoring, die Geology of Mizen en 'n navigasiesimulator wat Mizen Head uit die see wys.
Dan begin die buitelugervaring! Neem die pad na die seinstasie in die 99 trappe na die brug. Gaan na die voormalige Keeper & rsquos Quarters met sy interpretatiewe vertonings. Langs die pad is daar verskeie paaie tot 'n wonderlike uitsig langs die kus - tot by die skaapkop en die Beara -skiereiland!
Mizen is ook 'n wêreldbekende plek om walvisse en dolfyne te kyk, waar besoekers dikwels robbe onder die brug kan sien.
Gesluit: December 24 to 26
Kyk die video: Mizen Head and We Breakdown on the Wild Atlantic Way, Ireland - Part 2 (Januarie 2022).