Ruimte-tragedies: die 5 ergste ruimterampe in die geskiedenis - Ruimte - 2022
Ruimte-tragedies: die 5 ergste ruimterampe in die geskiedenis
Ruimte is berug gevaarlik en moeilik om voor te berei. Soos Richard Branson eens opgemerk het toe hy oor sy Virgin Galactic-projek gesels het, is dit letterlik 'is vuurpylwetenskap. '
Ongelukkig het die mensdom se begeerte om verder as die aarde te verken en die heelal te verstaan, gelei tot 'n paar rampe in die geskiedenis.
Hier is enkele van die ergste rampe, tesame met 'n bietjie inligting oor die dapper siele wat die ruimte opgegaan het om ons wetenskaplike begrip van die kosmos te bevorder.
1. Die Columbia-ramp in 2003
Op 1 Februarie, toe hy terugkeer na die aarde se atmosfeer tydens sy 28ste missie, breek die Columbia-ruimtetuig uit toe hy weer binnekom, en al sewe ruimtevaarders aan boord dood. Die voorval het regstreeks gelei tot die uittrede van NASA se ruimtevaartvloot in 2011 en die gebrek aan werklik ambisieuse missies die afgelope jaar, met NASA wat tans besig is met 'n opvolger met Project Artemis.
In 'n ondersoek is vasgestel dat die probleem 16 dae vantevore tydens die lansering van die aarde vanaf die aarde begin het. 'N Klein stukkie isolasie-skuim het tydens die lansering uit 'n brandstoftank losgebreek en 'n klein gaatjie in die linkervleuel van die shuttle gesteek.
Die skuim het eintlik losgelaat tydens vorige lanceerlanserings sonder voorval, wat daartoe gelei het dat NASA-amptenare glo dat dit geen probleem was nie. By hierdie geleentheid het die klein gaatjie in die vleuel egter tot drukvermindering gelei en die vaartuig uiteindelik opgebreek as gevolg van atmosferiese gasse wat in die pendeltuig gebloei het deurdat dit vinnig weer binnegegaan het.
NASA is onder die loep geneem deur die Kongres en die pers oor die feit dat hulle van die skuimkwessie geweet het. Soos Pamela A. Melroy, die leier van die ondersoek na die ongeluk, gesê het, "die bemanning het alles gedoen wat hulle opgelei is, en hulle het alles reg gedoen" toe die ramp getref het.
2. Die Challenger-sendingongeluk in 1986
Die tiende missie van die ruimtetuig Challenger het in 'n tragedie geëindig. Die pendeltuig met sewe ruimtevaarders, waaronder Christa McAuliffe, 'n hoërskoolonderwyser wat gekies is as deel van die NASA se nuwe "Teacher in Space" -program, het 73 sekondes uitmekaar gebreek nadat dit vanaf Cape Canaveral van stapel gestuur is. Dit stort toe in die Atlantiese Oseaan neer van 'n hoogte van ongeveer 50.000 voet.
'N Ondersoek na aanleiding van die voorval het bevind dat NASA geweet het dat ysige temperature die O-ringe van die ruimtetuig kan beskadig, wat gebou is om die vuurpylversterkers van mekaar te skei en brandstoflekke te voorkom en te voorkom dat dit verseël.
'N Ingenieur wat aan die Challenger-pendeltuig gewerk het, 'n Bob Ebeling, het eintlik desperaat probeer waarsku dat daar nie genoeg data bestaan ​​oor hoe die rubber-O-ringe temperature kouer as 12 ° C sou hanteer nie en dat die lansering moes plaasvind. uitgestel word. Sy versoek val op dowe ore. Na 'n besonder frustrerende ontmoeting met NASA-amptenare word berig dat Ebeling huis toe gegaan het en vir sy vrou gesê het dat die Challenger-pendeltuig sou opblaas.
NASA het besluit om ondanks hierdie waarskuwings voort te gaan met die lansering, wat gelei het tot wydverontwaardiging en die tydelike opskorting van die ruimtetuigprogram.
3. Die Soyuz II-ramp en die nalatenskap daarvan
Hierdie ramp beslaan die enigste 3 mense wat gesterf het terwyl hulle eintlik in die ruimte was. Na die suksesvolle maanlanding van die Apollo-sending was die Sowjet-Unie gretig om sy stempel met sy ruimteprogram af te druk en sy Amerikaanse eweknieë te oortref. In April 1971 het hulle beslis hul stempel afgedruk deur die wêreld se eerste ruimtestasie, Salyut-1, te loods.
Twee maande later het drie kosmonaute 'n heldestatus in Rusland verwerf deur die Soyuz 11-vuurpyl op te styg, by Salyut-1 aan te lê en drie weke aan boord te spandeer om wetenskaplike waarnemings uit te voer.
Dit het gelyk of alles sou beplan tot die terugreis op 30 Junie. Die ruimtetuig het 'n normale terugkeer en 'n perfekte landing gemaak. Toe grondbedrywers die luik oopmaak, reageer al drie ruimtevaarders egter nie.
Sojoes 11 het outomaties geland. Tydens die afdaling het 'n foutiewe lugontlugting oopgegaan wat tot drukverligting in die kajuit lei. Nie een van die kosmonaute het ruimtepakke aangehad nie, wat beteken dat hulle vinnig suurstof opraak en waarskynlik ongeveer 30 minute voor landing doodgesmoor het.
As 'n nalatenskap van die Soyuz 11-ramp, het dit 'n vereiste geword dat kosmonaute en ruimtevaarders ruimtetuie moes dra tydens enige stadiums van 'n missie waar drukvermindering kon plaasvind.
4. Die vermybare tragedie van Soyuz I
Vladimir Komarov is een van die werklik tragiese figure in die ruimtewedloop wat in die 50's tussen die VSA en Rusland verhit het. Met die afdraande terug na die aarde het die valskermstelsel van die Soyuz I-ruimtetuig misluk, wat daartoe gelei het dat sy een bemanningslid, Vladimir Komarov, met 'n vlambal op die grond neergestort het.
Wat hierdie verhaal so tragies maak, is dat Komarov geweet het dat die missie gekompromitteer is. Om die waarheid te sê, sy finale opname van die tuig het hom geskree en gevloek op sy meerdere wat volgens hom hom "vermoor" het.
Soos NPR wys daarop dat Kolarov se dierbare vriend en kollega, die Sowjet-ruimteheld Yuri Gagarin, die ruimtetuig saam met ander tegnici ondersoek het en dat hulle 203 strukturele probleme gevind het.
Ten spyte van pleidooie om die ruimtevaart uit te stel, het Leonid Brezhnev, die destydse leier van die Sowjetunie, planne vooruitgestoot - die ruimtevaart was in wese 'n stunt om die 50ste herdenking van die Kommunistiese revolusie te herdenk en kon nie uitgestel word nie. Tragies genoeg het Kolarov en Gagarin gevra om te vlieg. Elkeen wou die ander red van 'n seker dood.
Voordat Kolarov gevlieg het, lui die verslae dat hy 'n oop kisbegrafnis gevra het sodat die Sowjet-leierskap kon sien wat dit aan hom gedoen het. Hy het sy wens gekry.
5. Apollo 1-ontwerpfoute lei tot 'n ramp
Die Apollo-ruimteprogram het amper geëindig voordat dit begin het. Ongelukkig is Apollo 1 se bemanning en tegnici in 'n ander voorbeeld van wedrenne om glorie eerder as om veiligheid te prioritiseer, gewys voordat 'n brand die bemanningskabinet van die missie verswelg en die drie ruimtevaarders aan boord doodgemaak het.
Ondanks die feit dat die ongeluk tydens 'n gesimuleerde lansering by die Cape Canaveral-lugmagstasie in Florida plaasgevind het, het NASA die missie Apollo 1 amptelik aangewys na die ongeluk.
'N Verdwaalde vonk het die vuur in die suiwer suurstofomgewing in die module van Apollo 204 begin en die ruimtevaarders Virgil "Gus" Grissom, Edward White en Roger Chaffee doodgemaak. Foute in die ontwerp van die luikdeur het dit omslagtig en stadig oopgemaak, wat beteken dat dit onmoontlik was om die ruimtevaarders betyds uit te trek.
Soos blyk te wees in 'n ongelukkige hoeveelheid ruimtemissies, het die bemanning en verskeie ingenieurs hul bekommernisse uitgespreek oor die probleme van die Apollo 1-ruimtetuig in verskillende stadiums gedurende die voorbereidings. Desondanks het die druk op die skedule en die begeerte om as 'n baanbrekersland beskou te word, daartoe gelei dat addisionele veiligheidsmaatreëls geskrap is ten gunste van 'n vinniger beginvenster.
Gelukkig het hierdie tragiese gebeure gelei tot 'n nalatenskap van veiliger ruimtereise. Ons kan egter nie anders as om te voel dat sommige van die lesse, naamlik die vertraagde produksie en bekendstellingskedules as daar veiligheidsprobleme is nie, opsetlik deur sommige ondernemings opsy gesit word. Hier is 'n toekoms van veilige en welvarende lugvaartreise waar die veiligheid van diegene aan boord die eerste prioriteit is.