Wanneer Johannes sê: "Die getuienis van Jesus is die gees van die profesie" (Op. 19: 10), dan bedoel hy daarmee dat alles wat in die toekoms met mense gaan gebeur, van hulle verhouding met die Here Jesus afhang. Hulle sal óf gered en geseën word óf weens hulle onbekeerlike harte gestraf en uiteindelik tot die ewige poel van vuur veroordeel word. 'n Belangrike gevallestudie om hierdie stelling te bewys, is die lotgevalle van die volk Israel.
Die belangrikste rede vir Israel se aanhoudende probleme en benoudheid is nie ekstern nie, maar intern – naamlik die volk se voortgesette verwerping van Jesus as Messias.
Hoewel evangeliese Christene Israel moet seën en standpunt teen die internasionale veldtog van Jodehaat inneem, is dit ons eerste prioriteit om Israel weer aan hulle Messias voor te stel wat al geslagte lank deur die volk verwerp word. Indien ons hierdie allerbelangrike opdrag nalaat, sal Israel se probleme erger word en blywende vrede in die gebied 'n ontwykende ideaal bly.
Die moderne modewoord van "vrede" word deur baie mense gebruik, maar die betekenis daarvan word meesal tot die humanistiese idee van vriendskap, harmonie en politieke en godsdienstige verdraagsaamheid beperk. Uit 'n Bybelse oogpunt is vrede egter 'n veel meer verhewe begrip – dit is 'n Persoon, Jesus Christus: "Hy is ons vrede" (Ef. 2:14). Sy vrede is totaal verskillend van dié van die wêreld, daarom het Hy gesê: "Vrede laat Ek vir julle na, my vrede gee Ek aan julle; nie soos die wêreld gee, gee Ek aan julle nie" (Joh. 14:27).
Hoe het Israel op die vredesaanbod gereageer wat Jesus tydens sy eerste koms aan hulle gemaak het, en wat was die gevolge daarvan?
Oorloë en verstrooiing in die eerste eeu
Dit sou ongegrond wees om die eerste eeuse oorloë en veroweringstogte van die Romeinse Ryk (waarin daar meer as 'n miljoen Jode dood is), asook Israel se internasionale verstrooiing daarna, net aan die gewelddadigheid en magsug van die goddelose Romeine toe te skryf. Is húlle alleen vir al Israel se ellendes verantwoordelik? Sekerlik nie! Wat is dan die belangrikste oorsaak vir al die bloedvergieting en menslike lyding?
Jesus het aan Jerusalem, wat die kern van die ongelowige Joodse volk was, gesê:
"Jerusalem, Jerusalem, jy wat die profete doodmaak en stenig die wat na jou gestuur is, hoe dikwels wou Ek jou kinders bymekaarmaak… en julle wou nie! Kyk, julle huis word vir julle woes gelaat!" (Matt. 23:37-38).
"Want daar sal dae oor jou kom dat jou vyande 'n skans rondom jou sal opwerp en jou omsingel en jou van alle kante insluit. En hulle sal jou en jou kinders in jou teen die grond verpletter; en hulle sal in jou nie een klip op die ander laat bly nie, omdat jy die gunstige tyd toe God jou besoek het, nie opgemerk het nie" (Luk. 19:43-44).
"En wanneer julle Jerusalem deur leërs omsingeld sien, dan moet julle weet dat sy verwoesting naby is… want daar sal 'n groot nood in die land wees en toorn oor hierdie volk. En hulle sal deur die skerpte van die swaard val en as krygsgevangenes geneem word na al die nasies, en Jerusalem sal vertrap word deur die nasies totdat die tye van die nasies vervul is" (Luk. 21:20, 23-24).
Die geestelike afvalligheid van Israel is ook die hoofrede vir hulle voortgesette lyding tydens die lang jare van hulle internasionale verstrooiing:
"En die Here sal jou verstrooi onder al die volke, van die een einde van die aarde tot by die ander einde van die aarde, en daar sal jy ander gode dien… En onder dié nasies sal jy geen rus hê nie… maar die Here sal jou daar 'n bewende hart gee en smagtende oë en 'n kwynende siel" (Deut. 28:64-65).
Waarom het Israel as volk só 'n lang geskiedenis van lyding gehad? Omdat hulle God se wette, sy profete en uiteindelik ook sy Seun, verwerp het. Toe die Romeinse goewerneur, Pilatus, vir Jesus wou vryspreek, het die Jode op sy kruisiging aangedring en gesê: "Laat sy bloed op ons en ons kinders kom!" (Matt. 27:25).
Met die uitsondering van 'n relatief klein groep Messiaanse Jode, het die opkomende geslagte die dade van hule voorvaders goedgekeur en dwarsdeur hul verstrooiing, tot in die huidige herstelfase van Israel, met die nasionale verwerping van Jesus voortgegaan. Wanneer Jesus weer kom, sal "elke oog Hom sien, ook hulle wat Hom deursteek het" (Op. 1:7) – dit is die eindtydse geslag van Jode wat Hom steeds verwerp.
Herstel in ongeloof
Het God sy verbond met Israel verbreek toe hulle uit hul land verstrooi is? Beslis nie! Sy verbond met hulle is onvernietigbaar (Lev. 26:44-45). Deur die eeue heen was daar altyd 'n gelowige minderheid wat die vlam van die ware Israel van God brandend gehou het. Hulle getal sal aansienlik aangroei nadat die ongelowige meerderheid na hul land teruggekeer en sommiges van hulle ook geestelik herleef het:
"Daarom, sê vir die huis van Israel: So spreek die Here Here: Ek doen dit nie om julle ontwil nie, o huis van Israel, maar ter wille van my heilige Naam wat julle ontheilig het onder die nasies waar julle gekom het. En Ek sal julle uit die nasies gaan haal en julle uit al die lande bymekaar laat kom, en Ek sal julle in jul land bring. Dan sal Ek skoon water op julle giet, sodat julle rein kan word; van al julle onreinhede en van al jul drekgode sal Ek julle reinig" (Eseg. 36:22-25).
Die Bybel leer dat die Joodse volk wat in ongeloof na hul land herstel is, eers gered sal word nadat hulle aan groot benoudheid en beproewings onderwerp is:
"Daarom, so sê die Here Here: Omdat julle almal skuim geword het, kyk, daarom sal Ek julle binne-in Jerusalem bymekaarmaak. Soos silwer en koper en yster en lood en tin binne-in 'n smeltoond bymekaargemaak word om daarteen 'n vuur aan te blaas en dit te smelt, so sal Ek julle bymekaarmaak in my toorn en in my grimmigheid en julle ingooi en smelt… en julle sal weet dat Ek, die Here, my grimmigheid oor julle uitgegiet het" (Eseg. 22: 19-22).
Die tyd van benoudheid vir Jakob
Sedert Israel se herstel na hulle land in 1948, het die antagonisme van die ongelowige meerderheid teenoor Jesus en die Messiaanse Jode wat Hom dien, verdiep. Hoewel Israel hulle oorloë beslissend gewen het, het die haat en militêre vermoë van hulle vyande gaandeweg toegeneem – sodanig dat Israel nou op die kort termyn die "tyd van benoudheid vir Jakob" in die gesig staar (Jer. 30:7). Die Here sal die komende benoudheid gebruik om 'n gelowige oorblyfsel van die volk te red.
Hosea sê die volgende oor die eerste en tweede koms van die Messias, asook Israel se uiteindelike redding deur Hom (verklarende notas is tussen hakies):
"Want Ek [die Messias] is soos 'n leeu vir Efraim, en soos 'n jong leeu vir die huis van Juda; Ek, Ek verskeur en gaan heen [die hemelvaart van Jesus nadat Hy die vernietiging van Jerusalem en die internasionale verstrooiing van die Jode aangekondig het]… Dan gaan Ek heen, Ek keer na My woonplek [die hemel] terug, totdat hulle [die volk Israel] skuld beken en my aangesig soek. In hulle nood [in die groot verdrukking] sal hulle My soek. Kom en laat ons terugkeer tot die Here; want Hy het verskeur en sal ons genees, Hy het geslaan en sal ons verbind. Hy sal ons ná twee dae [van 'n duisend jaar elk] lewend maak, op die derde dag [in die derde millennium ná sy eerste koms] ons laat opstaan, sodat ons voor sy aangesig kan lewe" (Hos. 5:14 – 6:2).
Dit is uit hierdie verse duidelik dat Israel as 'n volk die Here eers "in hulle nood" sal soek. Sagaria noem die skokkende dodetal van die komende groot verdrukking waartydens 'n oorblyfsel van Israel gered sal word:
"En in die ganse land, spreek die Here – twee-derdes sal daarin uitgeroei word, sal sterwe, maar een-derde daarin oorbly. Dan sal Ek die derde deel in die vuur bring en hulle smelt soos 'n mens silwer smelt en hulle toets soos 'n mens goud toets. Hulle sal my Naam aanroep, en Ek sal hulle verhoor. Ek sê: Dit is my volk! En hulle sal sê: Die Here, my God!" (Sag. 13:8-9).
"Wanneer julle dan die gruwel van die verwoesting, waarvan gespreek is deur die profeet Daniël, sien staan in die heiligdom… moet dié wat in Judea is na die berge vlug… dan sal daar groot verdrukking wees soos daar van die begin van die wêreld af tot nou toe nie gewees het en ook nooit sal wees nie. En as daardie dae nie verkort was nie, sou geen vlees gered word nie" (Matt. 24:15-16, 21-22).
Die tempel eerder as Jesus
Die huidige geslag Jode soek, soos hul voorvaders, hulle heil in die herbouing van die tempel eerder as in die aanvaarding van die eenmalige offer van Jesus aan die kruis vir hulle sonde. Die Tempel-instituut in Jerusalem tref uitgebreide voorbereidings hiervoor. Volgens Numeri 19 is een van die benodighede 'n rooi vers (sonder enige hare van 'n ander kleur) wat geslag en verbrand moet word sodat die as daarvan vir die bereiding van reinigingswater gebruik kan word. Op 5 April vanjaar is die Tempel-instituut in kennis gestel dat só 'n vers op 'n plaas in Israel gebore is. Twee rabbi's het bevind dat die vers aan al die vereistes voldoen.
Groot geesdrif heers tans in Israel vir die herbouing van die tempel en die hervatting van die offerdiens. Hierdie tempel sal egter in die teken van die verdere verloëning van Jesus staan, en die Antichris sal homself daarin tot God verklaar (Dan. 9:27; 2 Thess. 2:4).
Omdat net die Here Jesus ons vrede is, is daar geen werklike en standhoudende vrede buite Hom nie. Alle mensgemaakte vredesplanne is tot absolute mislukking gedoem: "Want wanneer hulle sê: Vrede en veiligheid – dan oorval 'n skielike verderf hulle" (1 Thess. 5:3).
'n Persoonlike ontmoeting met Christus
Alle mense op aarde – dié wat in Christus glo én almal wat Hom verloën het – gaan beslis 'n persoonlike ontmoeting met Hom hê. God het aan Hom 'n naam gegee wat bo elke naam is, "sodat in die Naam van Jesus sou buig elke knie van die wat in die hemel en die wat op die aarde en die wat onder die aarde is, en elke tong sou bely dat Jesus Christus die Here is tot heerlikheid van God die Vader" (Fil. 2:9-11).
Die ware gelowiges sal voor die regterstoel van Christus verskyn om rekenskap van hulle lewens te gee (Rom. 14:10-12), terwyl die toorn van die Lam oor die ongelowiges uitgestort sal word. Aan die einde van die verdrukking, wanneer Christus terugkom aarde toe, sal die oorblyfsel van Israel en die nasies met bittere selfverwyt oor Hom rou bedryf (Matt. 24:29-30).
Waarom sal hulle oor Hom rou bedryf? Hulle sal besef dat hulle benoudheid en verdrukking die direkte gevolg van die verloëning van die Heilige van Israel is, wat alleen in staat is om hulle siele te red. Wanneer hulle Hom in mag en heerlikheid sien kom, sal hulle met sondebelydenis voor Hom neerval en Hom om genade smeek. In 'n Messiaanse profesie sê die Here die volgende oor Israel se nasionale bekering:
Israel moet nou voorgestel word aan die Een wat deur hulle vaders deurboor is. Diegene wat nie nou hierdie boodskap wil aanvaar nie, moet nogtans weet waar om hulle toevlug te neem wanneer die donker wolke van God se oordele in die verskriklike dag van die Here oor hulle toesak (Jes. 13:9-13; Op. 6:12-17). Dieselfde boodskap moet ook aan hulle baie vyande in die Midde-Ooste verkondig word, asook aan alle mense op aarde.
Moenie die enigste Een wat jou siel kan red, asook die siele van alle verlore sondaars, verloën nie. Slegs Hy kan vrede in 'n oorloggeteisterde wêreld bring, die vyandelike magte verdelg wat in Israel ontplooi sal word (Op. 19:20-21), en die duiwel wat die nasies verlei, laat bind (Op. 20:1-3). Ná sy wederkoms sal Jerusalem tot die hoofstad van die wêreld verhef word:
In dié tyd sal hulle Jerusalem noem die troon van die Here; en al die nasies sal daarheen saamkom vanweë die Naam van die Here in Jerusalem; en hulle sal nie meer wandel na die verharding van hul bose hart nie (Jer. 3:17; kyk ook Jes. 2:2-4 en Sag. 8:21-23).
Jesus Christus sal die Koning van die konings en die Heer van die here wees! (Op. 11:15; 19: 16). Hy moet egter ook nou vir al sy wonderlike attribute geëer word:
· Jesus Christus is nie bestem om slegs in die komende millennium die Koning van die Jode én van die hele wêreld te wees wat vanaf die troon van Dawid uit Jerusalem regeer nie. Hy moet nou as Verlosser en Koning deur alle mense aanvaar word! Hy moet nou deur alle nasies as die hoeksteen van hul grondwette erken en geëer word! Hy het uitdruklik gesê: "Aan My is gegee alle mag in die hemel en op aarde" (Matt. 28:18). Hy is die Koning van die konings, en geen politieke struktuur of ideologie is sinvol of volledig sonder die uitdruklike, formele en toegewyde erkenning van die Drie-enige God se oppergesag nie. Die dreigende oordele oor die nasies is 'n wesenlike en direkte gevolg van die verloëning van Jesus Christus se soewereiniteit.
· Die geregtigheid en wysheid van God, soos deur Christus in die Bybel geopenbaar, is die enigste basis vir morele norme, menseregte, regstelsels en opvoedkundige programme. Die opvallende afwesigheid van 'n Bybelse moraliteit, respek vir lewe en eiendom, 'n Bybels gebaseerde regstelsel met behoorlike strawwe vir misdadigers, asook Christelike onderwys, is die rede vir al die immoraliteit, dubbele standaarde, wanorde en anargie in die wêreld.
· Slegs Jesus Christus kan die beeld van God in mense, wat deur die sondeval vernietig is, herskep. Sonder die vergifnis van sonde en wedergeboorte in 'n nuwe lewe van Christusgelykvormigheid, sal ons nooit die oordele van God oor die sondaars kan ontvlug nie – hoe hard ons ook al probeer. Kom na Hom toe wat magtig is om te verlos (Luk. 19:10; Hand. 4:12).
Die Bybel sê: "Die getuienis van Jesus is die gees van die profesie" (Op. 19:10). Bybelse profesieë kan slegs verstaan word in die lig van mense se verhouding teenoor die Here Jesus – hulle is óf vír Hom, óf téén Hom, en word dienooreenkomstig deur die Here hanteer. Diegene wat in Christus is, "kom nie in die oordeel nie" (Joh. 5: 24), terwyl die oordele van God oor almal uitgestort sal word wat Hom verwerp.
Jesus Christus nooi steeds alle mense in Israel en onder die nasies uit om sy dissipels te word en sodoende uit die dood na die lewe oor te gaan (Joh. 5:24). Hy is óf jou Redder wat sy heerlikheid aan jou sal openbaar, óf jou Regter wat jou weens jou sonde tot die ewige poel van vuur sal veroordeel.
Dit is belangrik dat Israel en die nasies sal besef dat Jesus Christus hulle enigste Vredevors en waarborg vir 'n hoopvolle toekoms in hierdie deurmekaar wêreld is. Jesaja het gesê dat Israel se Messias sal wees "tot vermeerdering van die heerskappy en tot vrede sonder einde, op die troon van Dawid en oor sy koninkryk, om dit te bevestig en te versterk deur reg en deur geregtigheid, van nou af tot in ewigheid" (Jes. 9:6).
Ander nasies in dieselfde bootjie
Die voorgaande studie oor die gevolge van Israel se ongehoorsaamheid en ontrouheid aan die Here kan net so ook op die goddelose nasies toegepas word. Nie een van hulle is enigsins 'n toonbeeld van godvresendheid en die handhawing van Christelike standaarde nie. Dit is waarom die Here se oordele oor die hele wêreld rus. Mense moet eerder hulle rebellie teen God staak en die gevolge van hulle roekelose lewenswandel nóú bereken terwyl daar nog tyd is om met God versoen te word. Weldra sal die oordele begin.
· "Die konings van die aarde staan gereed, die vorste hou saam raad teen die Here en teen sy Gesalfde en sê: Laat ons hulle bande stukkend ruk en hulle toue van ons afwerp! ... U sal hulle verpletter met 'n ysterstaf, U sal hulle stukkend slaan soos 'n erdepot. Wees dan nou verstandig, o konings; laat julle waarsku, o regters van die aarde!" (Ps. 2:2-3, 9-10).
· "Die Here… sal op die goddelose vangnette, vuur en swawel laat reën; en 'n gloeiende wind sal die deel van hulle beker wees" (Ps. 11:5-6).
· "Ek sal al die nasies versamel en hulle na die dal van Josafat laat aftrek, om daar met hulle 'n strafgerig te hou" (Joël 3:2).
· Die konings van die aarde sal deur verleidende geeste van Satan "versamel word vir die oorlog van daardie groot dag van die almagte God…" Hulle sal hulself versamel "op die plek wat in Hebreeus genoem word Armageddon" (Op. 16: 13-14, 16).
· "Want die aarde is ontheilig onder sy bewoners; want hulle het die wette oortree, die insettinge geskend, die ewige verbond verbreek. Daarom verteer die vloek die aarde en moet sy bewoners boet; daarom word die bewoners van die aarde deur 'n gloed verteer en bly daar min mense oor" (Jes. 24:5-6).
· Daar kom 'n "uur van beproewing oor die hele wêreld om die bewoners van die aarde op die proef te stel" (Op. 3:10).
· "Want daar sal groot verdrukking wees soos daar van die begin van die wêreld af tot nou toe nie gewees het en ook nooit sal wees nie… en dadelik ná die verdrukking van daardie dae sal die son verduister word, en die maan sal sy glans nie gee nie, en die sterre sal van die hemel val, en die kragte van die hemele sal geskud word. En dan sal die teken van die Seun van die mens in die hemel verskyn, en dan sal al die stamme van die aarde rou bedryf en die Seun van die mens sien kom op die wolke van die hemel met groot krag en heerlikheid" (Matt. 24:21, 29-30).
· "En die konings van die aarde en die grotes en die rykes en die owerstes oor duisend en die magtiges en al die slawe en al die vrymense het hulle weggesteek in die spelonke en in die rotse van die berge, en vir die berge en die rotse gesê: Val op ons en verberg ons vir aangesig van Hom wat op die troon sit, en vir toorn van die Lam, want die groot dag van sy toorn het gekom, en wie kan bestaan?" (Op. 6:15-17).
Op die laaste dag van die groot verdrukking sal Christus kom as die ruiter op 'n wit perd, en die leërs van die hemel sal hom volg op wit perde. Sy oë sal soos 'n vuurvlam wees en Hy sal met 'n kleed bekleed wees wat in bloed gedoop is. Hy sal die parskuip van die wyn van die grimmigheid en van die toorn van God, die Almagtige, trap. Uit sy mond sal daar 'n skerp swaard gaan om die nasies mee te slaan. Die leërs van die nasies sal by Armagéddon gedood word met die swaard wat uit die mond gaan van Hom wat op die perd sit; en al die voëls sal versadig word van hulle vlees (Op. 19:11-21).