Tuisversorging vir die hond wat nie sal eet nie - Troeteldiergesondheid - 2021
Tuisversorging vir die hond wat nie sal eet nie
Honde wat nie eet of 'n verminderde aptyt het nie, ook bekend as anorexia, is 'n algemene simptoom wat deur troeteldiereienaars gerapporteer word. Dit kan 'n geringe probleem of 'n baie beduidende lewensbedreigende probleem wees. Daar is baie oorsake vir hierdie algemene simptoom, en 'n verminderde eetlus kan die begin van baie verskillende siektes of probleme voorstel.
As 'n troeteldier-eienaar weet u moontlik nie wat om te doen wanneer dit gebeur nie, en daarom fokus hierdie artikel op wat u tuis vir u troeteldier kan doen en u help om te verstaan ​​wanneer u hulp moet gaan soek by u veearts.
Hier is 'n paar van die mees algemene vrae wat troeteldier-eienaars vra oor anorexia van honde:
Wat is anorexia by honde?
Anorexia is die gebrek aan eetlus, nie eet nie, of minder eet as normaal.
Wat veroorsaak 'n gebrek aan eetlus by honde?
Anorexia of 'n gebrek aan eetlus by honde kan veroorsaak word deur 'n verskeidenheid probleme, waaronder koors, infeksies, pyn, verandering in voedsel, sowel as byna enige ander probleem. 'N Gebrek aan eetlus of verminderde eetlus kan ook dui op 'n sistemiese probleem soos kanker, nierversaking, suikersiekte, lewersiekte, aansteeklike siektes, sowel as byna enige ander probleem. Gaan na oorsake van anorexia by honde vir 'n volledige lys van moontlike oorsake.
Wat kan ek tuis doen vir my hond wat nie eet nie?
Spesifieke tuisbehandelings vir anorexia by honde is afhanklik van die oorsaak van die anorexia of 'n gebrek aan eetlus. As die onderliggende oorsaak byvoorbeeld nierprobleme is, moet u hond meer diagnostiese toetse en vloeistofterapie hê. Of as die oorsaak 'n infeksie is, kan die behandeling antibiotika wees.
Die algemene benadering tot die versorging van 'n hond wat nie eet nie, kan die volgende insluit:
As u hond nie 'n maaltyd eet nie, sy kos nie so vinnig soos gewoonlik klaarmaak nie, hy slegs 'n deel van sy maaltyd eet en daar geen braking is nie, 'n normale dermbeweging het en speels optree, kan die probleem oplos eie.
Hou u hond fyn dop. As u agterkom dat u hond nie soos normaal eet nie, verhoog u waarnemings van u hond. Let op die volgende:
Is daar braking?
Neem hom aan 'n leiband en monitor die dermbewegings vir tekens van diarree.
Is die urinering normaal?
Drink hy of sy normaal?
Tree u hond lomerig op?
Sien u enige swakheid op? Probleem loop?
Hoes jou hond? Het u probleme met asemhaal?
Lyk u hond pynlik?
Is die tandvleis pienk of bleek?
Kyk na 'n predisponerende oorsaak vir 'n gebrek aan eetlus, soos blootstelling en moontlike inname van afval of gifstowwe, enige verandering in voedsel, inname van plante, nuwe lekkernye of enige ander veranderinge. Indien moontlik, skakel die bron van die probleem uit.
As u hond nie 'n maaltyd eet nie en u hond nie na u veearts kan neem nie (wat aanbeveel word), kan u die volgende probeer:
Opmerking: raadpleeg u veearts voordat u ENIGE medikasie gee. Dien slegs voorgeskrewe medikasie toe. Baie medisyne sonder toesig (OTC) wat veilig is vir mense, kan giftig wees vir honde.
As daar geen braking was nie, moedig u hond aan om vars skoon water te drink. Geknakte ys of ysblokkies by die water voeg, kan sommige honde aanmoedig om te drink.
Bied iets aanloklik en maklik verteerbaar aan om u hond aan te moedig om te eet. Byvoorbeeld, u kan gereeld klein voedings produseer van 'n vetterige verteerbare dieet, soos: Hill's Prescription Diet i / d, Iams Recovery Diet, Provision EN of Waltham Low Fat, word algemeen aanbeveel voedsel. U kan 'n tuisgemaakte dieet maak van gekookte rys of aartappels (as die koolhidraatbron) en maer hamburger, vellose hoender of laevet maaskaas (as die proteïenbron). Hier is ons resep oor How to Make a Bland Diet for Your Dog.
Voer 'n klein hoeveelheid van hierdie kos op 'n slag. Moenie u hond te veel voed nie, want hy mag die hele bak eet en as hy nie geëet het nie, of sy maag is ontsteld, kan hy braak en sodoende 'n ander probleem skep.
Voer slegs 'n klein porsieborrelgrootte per keer. As daar nie braking is nie, kan u ongeveer een uur later nog 'n klein hoeveelheid klein vleisballe aanbied.
U kan ook probeer om warm water of 'n lae-natrium-sous by die voedsel van u troeteldier te voeg om die smaaklikheid van die voedsel te verhoog.
U kan probeer om geblikte hondekos te voed. Voer slegs 'n klein hoeveelheid om te verseker dat u hond dit goed verdra voordat hy die hele blikkie voer. As u die blikkieskos vir 'n paar sekondes in die mikrogolfoond verhit, kan dit help dat sommige honde eet. Dit laat die aromas vry wat by honde kan aantrek. As u die mikrogolfoond gebruik, roer dit dan met u vinger om seker te maak dat daar geen "warm plekkies" is wat u hond se mond kan brand nie.
As gesonder koskeuses nie werk nie, kan u 'n "gemorskos" vir troeteldiere probeer. As u hom van tyd tot tyd 'n McDonalds-hamburger gegee het en hy hou van (en lyk of hy dit goed verteer), probeer dit dan weer. Grondboontjiebotter (kyk vir etikette vir honde, want sommige menslike grondboontjiebotter bevat nou xylitol wat giftig is vir honde), snacks vir troeteldiere, blikkieskos van laer gehalte (wat gewoonlik smaaklik is), toebroodjievleis, ens. Is 'n paar moontlike keuses om lok u hond om te eet. 'N Ander opsie is katkos. Klein hoeveelhede katvoedsel kan vir honde baie aanloklik wees, want dit bevat meer proteïene as hondekos. Moenie groot hoeveelhede vetterige kos eet nie, want dit kan lei tot ander gesondheidsprobleme soos pankreatitis. As jou hond nie sy regte gunstelinge eet nie, kan jy begin om bekommerd te wees.
Baie veeartse beveel Pepcid AC® (generiese naam Famotidine) aan om maagsuur te verlaag. Dit help sommige honde. Die dosis wat die meeste gebruik word, is 0,25 tot 0,5 mg per pond (0,5 tot 1,0 mg / kg) elke 12 tot 24 uur. 'N Hond van 20 pond moet een tot twee keer per dag ongeveer 5 tot 10 mg kry. Dit is 'n orale medikasie wat by die meeste apteke in die teensuurmiddel aangetref kan word. Pepcid AC® (Famotidine) het geen voorskrif nodig nie. Dit word gereeld vir drie tot vyf dae gebruik.
Ideaal gesproke, as u hond eet, moet u die sagte dieet twee dae lank voed. Keer dan geleidelik terug na gewone hondekos oor die volgende een tot twee dae. Meng eers 'n bietjie van die gereelde kos van u hond in die soute dieet. Voer dit vir een maal. Voer dan 'n 50/50 mengsel vir een maaltyd in. Voed dan ¾ hondekos en ¼ vetterige dieet vir 'n maaltyd. Keer dan terug na die gereelde kos van u hond.
Loop u troeteldier met 'n leiband om darmbewegings, normale urinering en enige ekstra braking wat andersins sonder u medewete mag voorkom, waar te neem.
Dit is belangrik! Kontak u veearts onmiddellik as u hond aanhou nie eet nie, of u sien dat die simptome ontstaan. As u troeteldier lusteloos is, begin braak, diarree het, swak is, of slaperig is of enige ander fisieke afwykings het wat hierbo genoem word, is dit belangrik om u veearts te raadpleeg. U troeteldier het u hulp nodig en die professionele sorg wat u veearts kan bied. As u troeteldier die kliniese tekens hierbo genoem het, verwag dat u veearts 'n paar diagnostiese toetse moet doen en behandelingsaanbevelings sal doen. Hierdie aanbevelings sal afhang van die erns en aard van die kliniese tekens.
Wanneer is 'n gebrek aan eetlus 'n noodgeval?
As u hond aanhou om nie te eet nie, dan lusteloos optree, begin braak, diarree het, swak is, probleme ondervind om asem te haal, en / of u ligte tandvleis opmerk, is dit onmiddellik mediese hulp nodig. Raadpleeg u veearts. Dit is altyd beter om te mislei as u hond gouer eerder as later geëvalueer word.
Groot skakels vir meer inligting
Hier is 'n paar skakels na addisionele inligting wat nuttig kan wees.
Anorexia by honde
Naarheid by honde
Braking by honde
Diarree by honde
Braking en diarree by honde
Dehidrasie by honde
Die advies in die reeks artikels Tuisversorging is nie bedoel om die veeartsenykundige sorg te vervang nie. As u troeteldier 'n probleem het, is dit altyd die beste om u veearts so gou as moontlik te besoek. Maar in sommige gevalle is dit nie altyd moontlik om veeartsenykundige sorg te soek nie. U kan reis, dit kan na-ure wees en daar is nie 24 uur-klinieke in u omgewing nie, of u kan dit eenvoudig nie bekostig nie. Wat ook al die rede is, as u troeteldier 'n probleem het, het u antwoorde nodig. Die meeste veeartse sal u nie meer inligting oor die telefoon gee nie; hulle sal vir u sê dat u u troeteldier moet inbring vir 'n kantoorbesoek. Dus, as hierdie moeilike situasies opduik, weet baie troeteldier-eienaars nie wat om te doen nie - en uiteindelik doen hulle die verkeerde ding omdat hulle nie oor goeie veeartsenykundige advies beskik nie. As u troeteldier 'n probleem het en u nie u veearts kan sien nie, kan die inligting in hierdie reeks artikels u help om u troeteldier nie per ongeluk te berokken nie. Hierdie inligting vervang egter nie veeartsenykundige versorging nie.