Inleiding tot die bruto binnelandse produk
Sosiale wetenskappe Ekonomie
Om die gesondheid van 'n ekonomie te analiseer of om ekonomiese groei te ondersoek, is dit nodig om die grootte van 'n ekonomie te meet. Ekonome meet gewoonlik die grootte van 'n ekonomie deur die hoeveelheid goed wat dit produseer. Dit maak sin op baie maniere, hoofsaaklik omdat 'n ekonomie se uitset in 'n gegewe tydperk gelyk is aan die ekonomie se inkomste en die ekonomie se inkomstevlak is een van die belangrikste determinante van sy lewenstandaard en maatskaplike welsyn.
Dit lyk dalk vreemd dat uitset, inkomste en uitgawes (op huishoudelike goedere) in 'n ekonomie dieselfde hoeveelheid is, maar hierdie waarneming is bloot die gevolg van die feit dat daar 'n koop- en verkoopspan is vir elke ekonomiese transaksie . Byvoorbeeld, as 'n individu 'n brood bak en dit verkoop vir $ 3, het hy $ 3 uitset geskep en $ 3 in inkomste gemaak. Net so het die koper van die brood bestee $ 3, wat in die uitgawekolom tel. Die ekwivalensie tussen algehele uitset, inkomste en uitgawes is bloot 'n gevolg van hierdie beginsel oor al die goedere en dienste in 'n ekonomie.
Ekonome meet hierdie hoeveelhede met behulp van die konsep van Bruto Binnelandse Produk. Bruto Binnelandse Produk , wat algemeen bekend staan ​​as BBP, is die "markwaarde van alle finale goedere en dienste wat binne 'n gegewe tydperk binne 'n land geproduseer word." Dit is belangrik om presies te verstaan ​​wat dit beteken, dus is dit die moeite werd om elkeen van die definisie se komponente te dink:
BBP Gebruik Markwaarde
Dit is redelik maklik om te sien dat dit nie sin maak om 'n oranje dieselfde in die BBP as 'n televisie te tel nie, en dit maak ook nie sin om die televisie dieselfde as 'n motor te tel nie. Die BBP-berekening is hiervoor verantwoordelik deur die markwaarde van elke goed of diens by te voeg, eerder as om die hoeveelhede van die goedere en dienste direk op te tel.
Alhoewel die optel van markwaardes 'n belangrike probleem oplos, kan dit ook ander berekeningsprobleme skep. Een probleem ontstaan ​​as pryse oor tyd verander, aangesien die basiese BBP-maatstaf nie duidelik maak of veranderinge te wyte is aan die werklike veranderinge in die uitset of net veranderinge in pryse nie. (Die konsep van reële BBP is egter 'n poging om dit te verantwoord.) Ander probleme kan ontstaan ​​wanneer nuwe goedere die mark betree of wanneer tegnologieontwikkelings goedere van hoër gehalte en goedkoper maak.
BBP tel slegs marktransaksies
Om 'n markwaarde vir 'n goeie of diens te hê, moet daardie goed of diens gekoop en verkoop word in 'n wettige mark. Dus, slegs goedere en dienste wat in markte gekoop en verkoop word, tel in die BBP, alhoewel daar heelwat ander werk gedoen kan word en uitset geskep kan word. Byvoorbeeld, goedere en dienste wat binne 'n huishouding vervaardig en verbruik word, tel nie in die BBP nie, alhoewel hulle sal reken of die goedere en dienste na die mark gebring word. Daarbenewens tel goedere en dienste wat in onwettige of andersins onwettige markte verhandel word, nie in die BBP nie.
BBP tel slegs finale goedere
Daar is baie stappe wat in die produksie van feitlik enige goed of diens gaan.
Selfs met 'n item so eenvoudig soos 'n $ 3 brood, byvoorbeeld, is die prys van die koring wat vir die brood gebruik word, dalk 10 sent. Die groothandelprys van die brood is miskien $ 1,50, ensovoorts. Aangesien al hierdie stappe gebruik is om iets te skep wat vir $ 3 aan die verbruiker verkoop is, sal daar baie dubbeltelling wees as die pryse van al die "intermediêre goedere" in die BBP bygevoeg word. Daarom word goedere en dienste slegs in die BBP bygevoeg wanneer hulle hul finale verkooppunt bereik het, of dit nou 'n besigheid of 'n verbruiker is.
'N alternatiewe metode van berekening van die BBP is om die "toegevoegde waarde" by elke stadium in die produksieproses op te tel. In die vereenvoudigde brood voorbeeld hierbo sal die graanboerdery 10 sent by die BBP voeg. Die bakker sal die verskil tussen die 10 sent van die waarde van sy inset en die $ 1,50-waarde van sy uitset byvoeg, en die kleinhandelaar sal die verskil tussen die $ 1.50 groothandelprys en die $ 3 prys aan die eindverbruiker.
Dit is waarskynlik nie verbasend dat die som van hierdie bedrae gelyk is aan die $ 3-prys van die finale brood nie.
BBP tel goedere by die tyd wat hulle vervaardig word
BBP tel die waarde van goedere en dienste op die tydstip waarop dit geproduseer word, nie noodwendig wanneer hulle amptelik verkoop of herverkoop word nie. Dit het twee implikasies. Eerstens, die waarde van gebruikte goedere wat herverkoop word, tel nie in die BBP nie, hoewel 'n toegevoegde waarde diens wat verband hou met die verkoop van die goed, in die BBP getel sal word. Tweedens word goedere wat geproduseer word, maar nie verkoop nie, beskou as wat deur die produsent as voorraad gekoop word en dus in BBP getel word wanneer dit geproduseer word.
BBP tel produksie binne 'n ekonomie se grense
Die mees noemenswaardige onlangse verandering in die meting van 'n ekonomie se inkomste is die oorskakeling van die gebruik van Bruto Nasionale Produk na die gebruik van Bruto Binnelandse Produk. In teenstelling met die bruto nasionale produk , wat die uitset van alle ekonomieë se burgers tel, tel Bruto Binnelandse Produk al die produksie wat binne die grense van die ekonomie geskep word, ongeag wie dit vervaardig het.
BBP word gemeet oor 'n spesifieke tydperk van tyd
Bruto Binnelandse Produk word gedefinieer oor 'n spesifieke tydperk, of dit nou 'n maand, 'n kwart of 'n jaar is.
Dit is belangrik om in gedagte te hou dat, hoewel die vlak van inkomste beslis belangrik is vir die gesondheid van 'n ekonomie, dit nie die enigste saak is nie. Rykdom en bates het byvoorbeeld ook 'n wesenlike uitwerking op die lewenstandaard, aangesien mense nie net nuwe goedere en dienste koop nie, maar ook geniet van die gebruik van die goedere wat hulle reeds besit.