Ek was 14 toe my ma my 'n T-hemp gegee het met die logo "Museums Lewe" daarop. Soos enige tiener het ek van T-hemde gehou en dit trots gedra, want geen ander tiener wat ek geken het, het ook so 'n hemp gehad nie. Daar was prentjies van al die Museums in Suid-Afrika se kosbaarste besittings daarop en dit was lekker om te raai waar elkeen hoort.
Vandag, as grootmens met 'n ma wat haar lewe opgedra het aan Museums, beteken daardie T-hemp vir my iets heel anders, want sekere Museums lewe….en ander is dood…..selfs grafstil….Nie oor die versameling van gewyde artikels of die paar rustelose siele wat daar rondhang nie, maar die feit dat daar geen liefde van die lewende siele wat daar werk aan die versameling of besoekers geskenk word nie.
As Museumbaba wat grootgemaak is deur 'n Museum ma en pa….ken ek die meeste Museums in Suid-Afrika. Was selfs vir 'n kort periode die hoof van 'n kunsmuseum in die Oos-Kaap waar ek eenmaal na 'n groot koloniale gebou genooi is om saam met ander geskokte kurators te gaan soek na die museum se koloniale skatte wat oornag verdwyn het. Die renosterhorings van Sir Cecil John Rhodes het glo eerste by die voordeur uitgestap…Al wat oor was van die versameling was die nuwe wit winkelpoppe in die foyer in tradisionele Afrika rokke met die radio in die een hoek wat harde Xhosa musiek speel se antenna wat sommer ook gedien het as draadjie voor die versameling sodat jy jou plek ken en aan niks mag raak nie.…
Almal wou huil….maar ek het gelag, want dit het my laat dink aan my ma se Museum. In my ma se Museum het dit nog altyd gelewe…..Daar was nog altyd tannies wat ure sit en tee drink….baba's wat rondkruip en aan Do Not Touch papiertjies kou…iemand wat skelm in die toilet rook…..eensame siele wat wil kom drink van my ma se fontein van ewige kennis van kruie….iemand met 'n stoffer in die hand wat ook sommer dien as tea lady…..'n blinde hondjie wat onder 'n riempies bank begin kou aan 'n seuntjie se kakebeenwa (ek het dit regtig gesien in die Cradock Museum…belowe) en natuurlik 'n hoenderveer of twee…..want dis waar my ma se geliefde hoenderhaan slaap snags….in die groot ou kluis van die ou Standerd Bank gebou…Gedink dis net die Calitzdorpse kerkklok wat mense snags die hoenders in maak?
So moenie verbaas wees as jy dalk op 'n hoendereier afkom in die Calitzdorpse Museum nie…..en moet ook nie kla nie…..want hierdie Museum Lewe…..bedags en snags…..