Meet / Ontmoet
Sekretaresse van die
Gebore Roos, te Wellington in die Kaap, Sarie Jansen, getroud met Ds.Willie Jansen, het 5 kinders en 11 kleinkinders. Sarie het gematrikuleer by die Hugenote Hoër Meisieskool en gestudeer aan die Universiteit Stellenbosch.
Sarie is 'n musiekonderwyseres; klavier, orrel en viool, en haar stokperdjies is; klere maak, bak, brei, privaat musiekles tuis en speel saam met musikante by aftreeoorde.
Gemeentes waarin hulle gestaan het:
Allanridge, Sendingstasies - Madzimoyo in Zambi�, Malawi, Zimbabwe;
Paulpietersburg, Kameeldrif vanaf 1992 was Ds. Willie hoof van die nasorgsentrum vir gestremdes;
Bosele skool vir blindes.
Wat Sarie nog altyd die meeste aangegryp het: Psalm 18: 32 "Waarlik, wie anders as die Here is God ? Ja, wie anders as ons God is 'n rots?"
Grootste beproewing: "Toe my man die aand van 15 Augustus 1995 op Bosele doodgeskiet is. Niemand is in hegtenis geneem nie en geen motief vir die moord is gevind nie."
Getuienis: "Ek het besef dat vergewing die eerste noodsaaklike stap in die proses van aanvaarding en verwerking is.
'n Lewenswyse van saamstap met Jesus Christus in die dae wanneer dit goed gaan, is die enigste manier waarop 'n mens bomenslike berusting kan vind.
Ek ervaar God se liefde en vrede en die "dra op arendsvlerke" wanneer ek dit doelbewus dankbaar aanvaar.
En my eie maak. Hy laat my weer op 'n rots staan en vervang die wolk van depressie wat mens wil onderkry met 'n nuwe lied. Psalm 40:3 "Hy het my uitgetrek uit die put van die dood, uit die slymerige modder, my op 'n rots laat staan. En my weer op vaste grond laat loop. Hy het my 'n nuwe lied in die mond gelê, 'n loflied vir ons God. Baie sal daarvan hoor en Hom die eer toebring, hulle sal op die Here vertrou.!"
Grootste geleenthede: "Toe ek in 1995 met die Internasionale W�reldbiddag konferensie in Australië as sekunduslid vir die Afrika-streek gekies is. In Julie 1997 het ek as Afrika-lid die vergadering van die Internasionale Uitvoerende komitee in New York bygewoon. By daardie geleentheid het ek gepraat oor die laaste hoofstuk in Habakuk "�nogtans sal ek in die Here jubel �" Ek het beklemtoon dat bewuste vergifnis noodsaaklik is anders word jou siel ook vermoor."
Waarvoor lewe ek: "Ek bid dat ek nooit my blydskap in die Here sal verloor nie."