23 April, die dag ná It’s TimeDeur SJ Wiggett SJ by die biddag. Ek het al verskeie kere in my lewe gehoor hoe mense baie sterk opinies het oor boeke, films en byeenkomste wat hulle nie gelees, gekyk of bygewoon het nie. Ek was gister [Saterdag] op die plaas Wilde Als, so 4 kilometer buite Bloemfontein, waar It’s Time plaasgevind het. 22 April was amper ’n tipe groeperingsinstrument: Daar mag moontlik vandag mense wees wat dink: “Sien, alles was toe verniet. Klomp mense het nou gaan bid en die son het opgekom, die Rand is nie sterker nie, niemand is weggeraap nie, die president het nie verander nie en geweld het nie opgehou nie.” Dit is waar, maar daar het iets in meer as ’n miljoen mense se lewens gebeur. “So was daar toe nou ’n miljoen mense?” Ek is nie doodseker nie, want ek het nog nooit ’n miljoen mense bymekaar gesien nie, so ek het nie iets om dit mee te vergelyk nie. (Daar word nou nog gestry oor hoeveel Israeliete Moses deur die woestyn uit Egipte na die Beloofde Land gelei het. Want is die vrouens en kinders nou bygetel of nie …? Die presiese getal mense speel ’n baie klein rol in dié gebeurtenis). Terug by gister: Ek kan met oortuiging sê dat dit die grootste skare is wat ek nog ooit gesien het. Sou iemand kon bewys dat daar fisiek meer as ’n miljoen mense was, sal ek glad nie sukkel om hulle te glo nie. Wanneer iemand die oggend ná hulle troudag opstaan, of selfs toe Wayde van Niekerk wakker word met ’n goue Olimpiese medalje om sy nek, het die wêreld nie ewe skielik handomkeer verander nie, amper soos ’n tipe “magic trick”, nee glad nie. Maar dit was ’n oomblik wat deel vorm van ’n storie wat Wayde, die bruid en die bruidegom en selfs die skoonma se lewe vir altyd sal beïnvloed. Ons lewens bestaan uit stories, en ek weet vir seker dat daar meer as ’n miljoen stories gebore is by It’s Time (Aan Twyfelende Thomas: Sou daar net 700 000 mense wees en elke 2de persoon het twee stories om te vertel, is ons by ’n miljoen). It’s Time- nasionale biddag (22 April 2017) Foto: Dr. Michael Mol (Verskaf aan Maroela Media deur die organiseerders) Jy beskou jouself dalk nie as “geestelik” nie en dit is oukei, so kom ons praat dan gou oor die logistiek. Agter die verhoog was die einste heuwel waar oom Angus saam met ’n groep mense gestaan het. Die verskil is dat dit ses weke gelede ’n vlakte met heuphoogte gras was, maar gister was dit gesny, gehark en gebaal (1 300 hektaar), daar was paaie, daar was 10 km se “fiber”-lyne, daar was 1 000 toilette, daar was 1 800 km toiletpapier en behalwe vir die verhoog was daar 29 klanktorings – elkeen met ’n skerm van 3 x 4 m. Die hele dag is deur vrywilligers gereël en alles wat nodig was is geskenk – dit in opsig self is ’n wonderwerk (of ’n hele paar “stories” werd). Wanneer iemand bereid is om op hulle eie onkoste al die pad Bloemfontein toe te reis, ’n kampstoel en water enige iets van 2 tot 8 km te dra, heeldag in die son te sit omdat hulle ’n verwagting het dat God kan ingryp en Suid-Afrika red, glo ek dit is nie te veel gevra dat daar vir hulle genade en ruimte sal wees nie. Dalk selfs ’n stukkie dankbaarheid dat daar sulke tipe vasberade landsburgers is. Dit was lekker om vir Michael Mol en sy seun Joshua te ontmoet. Michael sê gister sommige van die dinge wat jy vir jou kinders sê en leer sal hulle onthou, maar die dinge wat hulle beleef, sal veel langer by hulle bly. ’n Paar mense was bevrees dat dit ’n “get rich quick scheme” vir oom Angus is, maar daar is geen geld ingesamel of offers opgeneem nie. My persoonlike belewenis was ’n boodskap van hoop en liefde van Jesus Christus en glad nie ’n man se plan vir die land nie. It’s Time- nasionale biddag (22 April 2017) Foto: Dr. Michael Mol (Verskaf aan Maroela Media deur die organiseerders) Die een ding van It’s Time wat vir my baie bemoedigend was, was om weer Suid-Afrika se mense te beleef. Mense met ’n glimlag, mense wat vir vreemdes omgee, mense wat oor rasgrense heen saam bid, wat vertrou, wat hoop, wat uitroep na ’n Almagtige God, mense wat water deel met vreemdes en biltong bied aan ’n onbekende persoon langs hulle. My hart het hoop geskep uit die mense wat ek gesien het. Selfs kompeterende maatskappye het hulle verskille op sy geskuif en saamgewerk op dié dag. Die een ding wat It’s Time reggekry het, is om ons elkeen weer te laat dink. Wat is vir ons belangrik? Voel ek ek moet in Bloem gaan bid? Waarvan is ek oortuig en waaroor voel ek sterk? Of jy gister op Wilde Als was of nie is nie belangrik nie. Wat belangrik is, is dat ons elkeen sal besef It’s Time vir elkeen van ons om te besef dat ons ’n rol het om te speel en dit sal begin speel. 22 April 2017 was ’n belangrike dag, maar 21 April 2018 is BAIE belangriker: die wyse waarop elkeen van ons vir die volgende 365 dae sout vir hierdie smaaklose aarde en lig vir hierdie donker Suid-Afrika (wêreld) gaan wees, is kardinaal.