Die slegste speletjies van die generasie, VOL II. | Gadget nuus
Mundi videogames | | Opgedateer op 17/02/2016 14:27 | Video
Verlede naweek het my maat MAD die lont aangesteek deur die eerste deel van Die slegste speletjies van die generasie. Vandag is dit my beurt om te skree en na die hemel te skree teen vyf videospeletjies wat gedurende hierdie generasie vrygestel is. Natuurlik sal my benadering iets anders wees, en dit is dat die speletjies wat u na die sprong sal vind, miskien nie die ergste is nie, maar dit blyk te wees groot mislukkings omring deur groot verwagtinge, begrotings en middele.
Dit is dus waarskynlik dat sommige van u die onderstaande titels geniet het. Daarom dink ek dat dit nodig is om te verduidelik dat, as ons kyk na die katalogusse wat tot dusver gepubliseer is, dit maklik sou wees om speelbare vuilheid te vind waarna die speletjies waaroor ek praat, meesterstukke sou word. Hier gaan ons.
Dit is nou al baie jare. Dit is baie jare sedert Square Enix die Noorde verloor het met sy belangrikste franchise. Wat waarskynlik die bekendste J-RPG-sage in die geskiedenis is, is om opsies, plotvlak en in die algemeen kwaliteit vinnig te verloor. Final Fantasy XIII was nog 'n stap op hierdie dekadente afdraande.
Tegnies het hy ongetwyfeld gelyk en lyk goed. Maar dit is waarskynlik as gevolg van die beperkte instellings, die verskeidenheid en interaksie daarmee. As ons die onderwerp tot die uiterste beperk, kan ons sê dat ons vir die grootste deel van die spel deur gange sal loop, plat karakters sal ontmoet en tot die uiterste 'n aktuele argument sal speel. Niks wat ek FF VII en sy protagonis, Lightning, onthou nie, is die klein goed wat ons in die titel sal vind.
Uiteindelik voltooi ek die eerste aflewering van hierdie baie bekende sage. En dit was om 'n paar redes nogal 'n prestasie. Die eerste AC was 'n baie lang en duur spel om te voltooi as gevolg van die uiterste herhaling van speelbare skemas. Min verskeidenheid missies en dit word telkens in 'n lus herhaal totdat jy duiselig raak.
'N Uitstaande tegniese afdeling en artistieke voorstelling, tesame met 'n ordentlike verhaal, het gedoen dat die spel nie 'n volledige onsin was nie weens die bespreking. Algehele vermorsing van 'n werklike heelal wat baie, baie meer van homself kon gee. Gelukkig het Ubisoft sy les geleer en tonne speelbare nuus na die herhalings van die reeks gebring.
"Die Halo van Ps3". Dit is waaroor daar oor hierdie Haze gepraat is lank voordat dit in winkels gekom het en ons dit in die konsole kon kry. Dat die skeppers daarvan die ontwikkelaars van TimeSplitters was, kon 'n mens laat dink dat hierdie stelling nie mal was nie en het die verwagting oor hierdie shooter waarin Sony blykbaar soveel vertroue gehad het, net verhoog.
Die aankoms in een van die afwaartse tye van Ps3 het gebruikers aan hierdie brandende spyker laat vashou as die spel wat Sony se konsole sou laat herleef en sy stempel op die bedryf sou laat. En wel, ons kan nie sê dat laasgenoemde nie plaasgevind het nie. Die hoekom? Vir die onsin wat uiteindelik die gevolg was van 'n projek wat op papier baie interessant was. Uiteindelik was Haze 'n goggaslaai, 'n baie billike tegniese enjin, feitlik nul KI en redelik swaar beheer.
As Final Fantasy die vlagskip-sage van die J-RPG is, was Resident Evil nog altyd, tesame met Silent Hill, sinoniem met Survival Horror. Tot die derde genommerde aflewering het die speletjies baie soortgelyke strukture gevolg, en hulle was almal uitstekende speletjies. Bietjie vir bietjie, in die vierde en vyfde aflewering, het hy meer na aksie gedraai, maar die klassieke toneel is steeds oorgedra, afhangende van watter aspekte.
Capcom het baie opgewonde gelyk oor hierdie sesde aflewering, en die span van ongeveer 600 mense wat daaraan gewerk het, blyk 'n aanduiding te wees dat ons voor 'n werk van epiese omvang te staan ​​kom. Dit is waar dat die toevoeging van die verskillende verweefde veldtogte 'n sukses was en dat die spel in werklikheid 'n oorlewingshorror in sy geheel is. Hoekom? Omdat 'n mens regtig bang is vir die inhoud wat Resident Evil 6 bied, met belaglike karakters, groteske en onoorspronklike wesens en 'n tegniese gedeelte te vol chiaroscuro. As ons net herhalende veldtogte maksimum en 'n nul-speelbare verskeidenheid toevoeg, het ons die slegste Resident Evil tot dusver genommer.
Hierdie Ubisoft-speletjie was een van die speerpunte gedurende die vroeë dae van Wii op die mark. Die spel het tydens die aanbieding en promosievideo's beloof om die funksies van die Wiimote en Nunchaku saam te benut. Die idee om 'n heeltemal vryvormige swaard te kon gebruik, was baie aantreklik en die kunsontwerp van die spel was regtig aantreklik.
Ongelukkig was die beheer van die spel op die oomblik van waarheid baie beperkter en herhalender as wat oorspronklik belowe is. As ons absolute lineairheid en feitlik nul probleme byvoeg, kom ons voor 'n groot teleurstelling in een van die minder produktiewe genres van die Nintendo-konsole. Gelukkig het die tweede aflewering elke punt van hierdie eerste aflewering aansienlik verbeter.
Bonus: GTA IV en Uncharted 3
Hierdie laaste twee wedstryde wat ons sal uitwys, is twee van die gesogte speletjies van generasie en geskiedenis. Alhoewel dit buitengewoon streng is, sal dit mal wees om die etiket van die "slegste spel van die generasie" aan hulle op te hang, maar dit beteken wel paaie groot teleurstellings by die uitgang van elkeen. Albei aflewerings van groot sages omring deur groot verwagtinge.
GTA IV Dit is ongetwyfeld die leegste "hoof" GTA wat inhoud en speelbare verskeidenheid betref. Die hoeveelheid speelbare elemente wat agtergelaat is by die oorgaan van San Andreas, is wreed en die spel het staatgemaak op 'n uitstaande tegniese en fisiese enjin en 'n verhaal wat veronderstel was om donkerder en meer volwasse te wees, wat uiteindelik 'n plaag van cliches was wat in die genre gesien is. . Gelukkig wil dit lyk asof GTA V alles wil regstel wat verkeerd geloop het in hierdie vierde aflewering. Een van die slegste van die generasie? Glad nie. Die beste spel ooit soos die aantekeninge voorskryf? Nie naastenby nie.
Uiteindelik, en om te voltooi, Uncharted 3, die derde weergawe van die sage met die charismatiese Nathan Drake in die hoofrol, het belowe om moontlik die beste avontuurspeletjies in die geskiedenis en een van die tegniese wonderwerke van die generasie verder te verbeter. Uiteindelik was dit duidelik dat die ontwikkeling deur die 'B-span' van Naughty Dog uitgevoer is, en wat ons gevind het, was 'n spel wat die tweede deel glad nie verbeter of verbeter het nie; dit het groot probleme en draaiboeke gesleep en uiteindelik meer as dieselfde, maar erger nog. Dit is steeds 'n aanbevole speletjie, maar dit is ongetwyfeld die ergste van die sage.
En tot dusver is ons oorsig oor wat vir ons die 'slegste speletjies van die generasie' is. Ons het gepraat oor elkeen met hul benadering
Meer inligting - Die slegste speletjies van die generasie in MVJ
Volledige pad na artikel: Gadget nuus » huis » Video » Die slegste speletjies van die generasie. Deel 2