Afrikaans- Elvis BlueDaar is al hoe meer Idols-wenners-en –deelnemers wat besluit om na Afrikaanse musiek toe oor te skakel en sukses daarmee behaal. Heinz Winckler en Anke was die eerste twee wat dit gedoen het, en nou het die wenner van drie jaar gelede, Elvis Blue, sy eerste Afrikaanse album, met die gepaste titel, Afrikaans, vrygestel. Voordat ek die album self bespreek, moet ek eers melding maak van die omslag, wat as niks minder as ‘n kunswerk beskryf kan word nie. Dit alleen is miskien al ‘n rede om die album by die album by jou versameling te voeg, maar enige CD gaan oor die musiek. Soos die meeste van die snitte op die album is Toe ons jonk was sy eie komposisie. Die lirieke is lekker nostalgies, veral vir diegene wat ouer word. Aan die ander kant sê hy in die lirieke dat ‘n mens te midde daarvan steeds jonk moet bly. Die volgende snit is die eerste treffer, naamlik Rede om te glo. Dis maklik om te verstaan hoekom hierdie snit so gewild geword; baie mense sal hulle sekerlik met die woorde verenselwig. Die musiekvideo is ook iets baie besonders. Mooi is nog ‘n baie goeie snit, wat beslis ‘n treffer kan word. Toe Elvis op die kykNet-program Jukebox was, het hy ‘n akoestiese weergawe van Horison gesing. Dit is ‘n pragtige snit, maar daar is tog kritiek hier te lewer; die reël “dit gee nie om nie” is eintlik verkeerd; dit moes “dit maak nie saak nie” of “ek gee nie om nie” gewees het. Dit sal egter net ‘n probleem vir “taalpuriste” wees, en dit behoort ‘n treffer te wees. Elvis se woorde is allesbehalwe oppervlakkig, soos hy op Dromer bewys. Op Vriende sing hy van die belangrikheid van vriende wat deur alles by jou staan. Enige jongmens wat al foute in die lewe gemaak het, maar wat steeds ‘n ma het wat hom of haar vergewe en ondersteun, sal van die woorde van Hoop in die donker hou. As jy die titel Liefling sien, dink jy dadelik aan Gé Korsten se bekende treffer. Elvis het egter ‘n baie goeie nuwe liedjie met dieselfde titel geskryf, en dit behoort ‘n treffer in eie reg te wees. Jy sal dink dat Steel oor misdaad gaan, maar gelukkig is dit nie die geval nie; die lirieke is eintlik baie slim, en hy sing hier van die liefde. In R 20 000 (soos in twintigduisend Rand) sing hy van die verlange na iemand spesiaal, maak nie saak wat dit kos om by daardie persoon uit te kom nie. Daar is net een snit op die album wat hy nie geskryf het nie, naamlik Johannes Kerkorrel se bekende Hillbrow, wat hy saam met die Mzansi-jeugkoor sing. Daar is deesdae te veel kunstenaars wat die talent het om goeie musiek te maak, maar wat toelaat dat platemaatskappye vir wie niks anders so belangrik is as om geld te verdien nie, vir hulle voorsê. Elvis is gelukkig nie een van hulle nie. As hy nie Idols gewen het nie, sou hy beslis op ‘n ander manier tot die musiekbedryf toegetree het, al sou dit langer duur. Hy is een van die min kunstenaars wie se musiek toeganklik is vir ‘n breë gehoor, maar sonder dat dit vir hom nodig is om musikale integriteit in te boet. Daarom kan hierdie album baie sterk aanbeveel word.