Boeke op boekrak. Verhale en skrywers van gister, vandag en vir altyd Huidige literatuur
begin April in moeilike en onsekere omstandighede wat die uitgewerswêreld ook ly. In die maand van die boek het die verpligte tuisbly het ons gelei om na te kyk rakke, aan almal wat daar was vandat ons dit onthou. Rakke wat gevul is met kopieë waarvan ons die oorsprong reeds vergeet het. Boeke van ons vaders of diegene wat ons verkry het. Boeke wat al hulle het geen eienaar nie want hulle behoort reeds aan almal en is deel van die huis. Boeke wat miskien ons het nog nie gelees nie, ten spyte daarvan dat ek my lewe lank daar gesien het. Boeke van baie versigtige versamelings of sak. Dit is 'n oorsig van sommige Van hulle. Hulle is my huis, maar dit kan ook iemand wees. Y hulle vergesel altyd. In oorlog en vrede.
1 Ou versamelings
1.1 Noodsaaklike klassieke
2 Jy kan dit doen
Salvat, Alliance, Mill, Leserskring, voorsitter, Austral... Enigeen van hulle het 'n min of meer versigtige versameling opgelewer. In my huis - en sekerlik in die van baie - is daar die mees herkenbare van Salvat, met titels klassieke wêreld literatuur. Daar is ook dié van Christie Agatha, in sy beroemdste sakversameling, wat die van Editorial Molino was. Of dié van Austral, veral titels van Spaanse skrywers. Sy sak Don Quijote is 'n wonderkondisie, maar een wat moeilik gelees kan word. Hulle het die uitgawes hernu, maar hulle het dieselfde ontwerp agtergelaat.
Selfs die tydskrif, nou ook klassiek, was die van Keuses uit die Reader's Digest (werk steeds), begin 'n uitgawe in boekformaat van romans of verhale, soos die een wat u daar sien, wat ingesluit het Die plas bloed, een van die kortverhale van Plinio deur Francisco García Pavón, of Love Story deur Erich Segal.
Spesiale vermelding is die sterk vervaardigde, hardeband-bindversamelings, met daardie sepia swaar of baie baie dun papier, en 'n pragtige innerlike uitgawe. Hulle was normaalweg bedoel vir sulke universele klassieke soos die Prag de Goethe, die beste werke van Molière of groot Russiese skrywers soos Gorki.
Hulle word nie op 'n rak of in 'n huis vermis nie. In enige uitgawe en formaat.
Die unieke verhale van Bocaccio, nou meer uniek, waar 'n ander pandemie die wêreld verwoes. Wie weet of daar nie ander verhale wat die Decameron van die XNUMXste eeu sal wees, geskryf of vertel word nie.
As daar geen Tolstoj op 'n rak, is daar geen rak nie. En as daar is, is dit die verhaal van gravin Ana Karenina of die monumentale Oorlog en vrede. Ek verkies die telling Vronsky meer as om die koper in Austerlizt te klop, regtig.
Die krag en die heerlikheid
Dit kan ook nie ontbreek nie Graham Greene. Met hierdie titel of met die kennismaking Opstand op die plaas, deur George Orwell, wat ook daar buite is, stel ons die deel van romans as 'n kritiek-sosiale komponent.
Jules Verne U kan 'n hele rak met u romans vul. En die verhaal van die dapperste koerier van die Tsaar is een van die vermaaklikste.
Don Lope de Vega het die geskreeu, wat histories was, verlaat van 'n hele volk wat huil teen die misbruik van mag. Maar hy het ook meer komedies agtergelaat om op te maak, soos Die simpel dame o Die hond in die krip.
En om te sluit met 'n ander Italiaanse klassieke, sal ons altyd hê Dante Alighieri en hul ewige daling in die hel, om ons daaraan te herinner dat hulle nog daar is.
Van die Kama Sutra a Wat die wind geneem het, gaan deur Meneer Capone is nie tuis nie. Die verse van Federico García Lorca met dié van die Ballades Spaans of met die Satyricon. Reis deur Don Quichote se roete de Azorien en die Castiliaanse velde van Ax. Die verdrukking van Dagboek van 'n afgetredene van Delibes en die gevare van die sage van Die Dukay aangeteken deur Lajos Zilahy. Of die filosofie van Die maatstaf van Jaime Balmes saamleef met daardie byna outobiografie en steekproef van die Objectivisme van Ayn Rand en Die wat leef. Honderde stories om van te kies.
Volledige pad na artikel: Huidige literatuur » Letterkunde » Books » Boeke op boekrak. Verhale en skrywers van gister, vandag en vir altyd
Ek lees altyd "Huidige literatuur" met groot belangstelling, daarom moedig ek myself aan om 'n titel te raadpleeg wat vandag my aandag getrek het, "Opstand op die plaas": is dit nie deur George Orwell nie? Ek sien dit nie soos geskryf deur Graham Greene nie ...