Jobs in Beverley | Beverley Jobs & Vacancies - reed.co.uk
Beverley (10 miles)
Posted 1 week ago by TEMPLEGATE RECRUITMENT Dit is een bekende aspek van vrees wat ons verwurg, ons terug hou, en ons lewe lei met spanning, ongelukkigheid en leegheid. Dit is nog 'n verborge aspek van dieselfde vrees dat ons, wanneer ons dit gehoor en verstaan ​​het, die geleentheid bied om in die lewens van ons drome betrokke te raak.
Vrees het twee gesigte, nie net een nie. Die eerste gesig, vernietigende vrees, hou ons vas en geïmmobiliseer. Die tweede gesig, konstruktiewe vrees, is 'n verborge bondgenoot wat ons kan herken en ken. Deur hierdie reis sal jy hierdie betroubare bondgenoot opmerk en waardeer. Jy sal kom transformasie vrees jou vriend.
Van 'n leuen leef om te lewe
In 'n paar eenvoudige sinne sal ek jou vertel van 'n vrou wat ek baie goed ken. Aan die buitekant het sy dit alles gesien. Sy het die regte opvoeding, die regte huis, die regte kinders, die regte klere, die regte man, en selfs die regte kar. Sy was 'n suksesvolle hoëpresteerder, wat van daag tot goed na sononder pligsgetrou werk. Sy het alles gedoen wat van haar verwag is en baie meer. Sy wou hê almal moet bly en bly wees; Volmaaktheid was haar doelwit.
Niemand het geweet dat sy aan die binnekant doodgaan nie. Die moeilikheid van haar moeilike geskiedenis is onderdruk, maar nie vergete nie. Die perfekte huwelik was 'n farce. Die werk wat die rekeninge betaal het, was nie die een van haar drome nie. Dit was 'n taak van plig en onderwerping; dit was heeltemal sonder vreugde. Tog het sy voortgegaan om te glimlag, om voort te gaan. Sy het dalk van die aarde se kant af geloop, as dit nie vir die helder lig van haar twee seuns was nie; sy wou oorleef en floreer vir hulle.
Op wat blyk 'n ongemaklikste tyd te wees, het 'n opvallende epifanie haar klap in die gesig geslaan. Sy het besef dat sy vir haar kinders modellering het om 'n skaars lewe te aanvaar. Sy was 'n lewe van grys, eindelose dae van moeite, 'n liefdelose huwelik en 'n werk wat op haar siel gevoed het. Sy sal voel dat sy 'n jammerlike dop van 'n vrou was wat baie minder aanvaar het as wat sy wou en veel minder as wat sy verdien het. Hierdie vrou was onbewus vasgevang in die greep van 'n byna onlosmaaklike, onsigbare web van vrees wat haar beperk en intern dood gehou het. Hierdie verwoeste vrou, soos jy dalk raai, was my.
Onbewus, grootliks onbewustelik, het ek begin met my reis weg van vrees in die vroeë maande van 2005. Ek het een oggend wakker geword en vir myself gefluister, Ek sal eerder onder 'n brug leef as om hierdie lewe te leef. Ek het daardie woorde werklik bedoel. Ek het nie geweet waarheen ek gaan nie, hoe ek daar sou kom of as ek die moeilikhede sou oorleef. Ek het net een ding geweet: dat my lewe nie die moeite werd was om te lewe as ek nie probeer het nie.
Ten spyte van volledige onsekerheid oor wat die toekoms-my "nuwe wêreld" sou hou, het ek besluit dat ek liewer sou sterf as om die versmoorde, versmoorende en betekenislose lewe wat ek gekry het, te leef.
As jy my destyds vertel het dat my lewe tot dusver deur vrees geheers het, sou ek onvoorwaardelik na jou gekyk het, sterk en heeltemal nie saamstem nie. Ek het gemeen dat ek 'n onafhanklike, sterk, vaste en vasberade vrou was. As jy my verder gestoot het, kon ek my uiteenlopende eksterne suksesse, my prestasies, my klankkapasiteit vertel het, neig om te besin oor watter sake ookal en die hoogtepunte van my opleiding en loopbaan was. Ek sou my kop terug gesit het, met 'n vurige oë na jou gekyk en vasgehou het dat ek dood was - eintlik versmoor-binne.
En tog, met 'n objektiewe terugkyk, erken ek nou duidelik dat ek die oorgrote meerderheid van my lewe in die stille, oorweldigende greep van vrees geleef het. Baie van wat ek nou kan erken, aangesien my innerlike blik en gevoel van self baie duideliker is, was vir my onmoontlik om te sien wanneer ek in vrees geleef het. Vrees het gedien om my visie te masker, om my wêreld stadig te infiltreer totdat ek dit nie herken het vir die gevangenis wat dit geword het nie.
Verhoog in vrees
Ek sien in my nie-so-gelukkige kinderjare dat baie van die manier waarop ek opgevoed is - geïnkripteer - in vrees berus. As die negende kind in 'n groot Katolieke familie, het ek opgestaan ​​om my pa, my oudste broer en God (in daardie volgorde) te vrees. Ek was geleer om bang te wees om die "veiligheid" van die familie te verlaat. Ek het geleer om die wêreld in die algemeen te vrees, want vreemdelinge kan die geheime, ellende en swak stabiliteit binne die familie ontdek.
Sonder my besef dit, het die vrees die gom wat ons gesin saam gehou het, deurdringende vrees geword. Dit was hierdie lym van vrees, hierdie interne boodskap, wat my lewe onbewustelik deurdring het.
Namate ek ouer geword het, het ek geleer om myself te vertrou. In die seldsame geleenthede wat ek self geneem het - 'n skuif na natuurlike outonomie en selfvertroue - het ek gewaarsku en gewaarsku dat ek verkeerd was, dat ek sou misluk of dat ek nie slim was nie. Essensie, ek was opgelei om te vrees om my eie pad te loop en onafhanklik te word.
Ek het my sterk punte en my vermoëns betwyfel. Ek het nie geleer om te waardeer en word wat ek persoonlik was as 'n individu nie, maar wie ek was verwag om te wees.
Tog het my innerlike stem soms gebuk, maar ek was stil en geleer om die "regte" pad te volg. Hou af, oë laat sak, ek het geluister en, bang vir die gevolge, het soos ek gesê is. In die vrees en twyfel van my eie vermoëns, plaas ek my vertroue in ander eerder as in myself. Ek het aan ander die krag en wysheid toegeskryf wat inherent myne alleen was.
Ek het geleer om ander te vertroue, maar in plaas daarvan het ek gegroei om my te twyfel en wantroue te verdra as ek die mense om my twyfel. Deur my ware self te verlaat, het ek gegroei tot iemand wat ek nie herken het nie. Sonder woorde om dit uit te druk, het ek met 'n chroniese sin geleef dat 'n kritiese element in my verkeerd was.
Gedryf deur Vrees
Die meeste interessant vir my is hoe min ek eintlik besef het dat ek deur vrees gedryf is. In retrospek sien ek nou dat die grootste deel van my besluite oor lewensbelangrike onderwerpe, soos onderwys, verhoudings, huwelik en loopbaan, gemotiveer is deur vrees: vrees om onverbiddelik te wees, vrees om nie goedkeuring te ontvang nie, vrees om te wees verwerp deur my familie, vrees vir God, vrees vir fisiese vergelding, vrees vir 'n mislukte huwelik, vrees vir finansiële onstabiliteit, of vrees dat ek nie alleen kan bestuur nie.
Ek was geïmmobiliseer en desperaat ongelukkig, maar ek het nie die verstand gehad of die gereedskap om myself te bevry nie. Alhoewel my gees voel dat daar iets verkeerds was, het my daaglikse stryd en geslote verstand my besef dat so 'n angs gebruik kan word om my vrese in vryheid te transformeer.
Ek het nie die vermoë gehad om die Medusa-agtige aspekte van vrees te herken wat vir beide vrees en volharding dien nie. Vrees het die vermoë om ons selfbeheersing op ons knieë te bring. Dit het ook die vermoë om ons tot die grootste hoogtes van ons te bring.
Deur my eie vrese te werk, het ek die vrees se unieke en ingewikkelde rol in die reis van die lewe waardeer. Alhoewel ek aanvanklik nie bewus is van die aard van my proses nie, besef ek nou dat ek worstel met wat ek jare lank op 'n intieme vlak "transformerende vrees" op 'n intieme vlak gebring het. Blinde vrees het my in sy greep gehad. Sodra ek dit besef het, was ek verstom. Sodra ek die waarheid aanvaar het, het die ware werk van transformasie - en my ware lewe - begin.
Dit was nie 'n maklike pad nie, want die werk van selfkonfrontasie en innerlike bewustheid verskyn dikwels oneindig, maar die beloning om myself te bevind, was van onskatbare waarde. Sodra ek een aspek gekonfronteer en verower het, styg 'n ander om my te groet met 'n bekende, halfbekende glimlag. Vordering kom in staat om die krag van transformasionele vrees makliker te herken, en om dit te gebruik - moenie dit stry nie - in my voortgesette reis.
Vrees as 'n ongeëwenaarde onderwyser
Ek ken nou vrees vir wat dit is - 'n immobiliserende krag en 'n ongeëwenaarde onderwyser. Ek het die "donker nag van die siel" persoonlik ervaar en het sy potensiaal gesien om diepgaande verligting saam met pragtige, intense pyn te bring. Ek het geleer dat 'n lewe geleef in geïmmobiliseerde, vernietigende vrees, 'n lewe is skaars geleef, en ek kan nou nooit terugkeer na so 'n onvrugbare bestaan ​​nie.
Daar is enorme krag in die besef dat transformasievrees die vermoë het om te lei tot die ontgooiering van my eie begrawe skatte. Ek het besef dat daar nie nodig is om binne hierdie vrees te leef nie. Trouens, as transformasievrees direk met ons praat, glo ek dit sal beveel: "Moenie aan my donkerder negatiewe kant onderwerp nie. Let daarop dat daar 'n ander kant bestaan ​​- 'n verhelderende, positiewe kant. Kyk na my, leer van my en gebruik my-jou vreseOm jou lewe te verander in wat dit bedoel was. "
Hier is ek, baie jare later sedert die tentatiewe aanvang van my reis, 'n lewendige getuienis van die ongelooflike lewensveranderende kragte van vrees. Ek het uiteindelik my lewenslange drome nagestreef om 'n kliniese sielkundige te word en ander te help deur hul eie lewensreise. Ek het geleer om die duiwels wat my vertel het, te konfronteer en te konfronteer. Ek moes optree op maniere wat nie vir my reg was nie.
My dae word nie spandeer binne die grense van kantore wat gerig is op finansiële gewin nie; In plaas daarvan word my dae bestee om ander lief te hê, te lei en te kalmeer. Die veranderinge wat ek gemaak het, was moeilik gewen, maar my siel weet nou 'n groot en ware vryheid. Die bron van hierdie energie kom uit innerlike liefde en 'n gevoel van goddelike verband wat wys is op die weë van vernietigende vrees. Ek word nie meer verstik, beperk en aanvaar van wat vir my nie goed is nie - dit wat my versmoor of ondermyn. In plaas daarvan poog ek om my essensie te ken, in my waarheid te staan ​​en tot nog meer wonderlike hoogtes te bereik deur ander te help soos ek myself gehelp het.
Deur die krag van transformasievrees is ek die reis van my lewe gegee - 'n buitengewone arbeid van pyn, liefde en onvergelykbare belonings. Ek het 'n gelofte gemaak dat ek my leerstellings sal gebruik om ander te help om dieselfde reis suksesvol te bereik. Ek wil ook hê dat jy die krag van transformasievrees moet ken.