(Aangestuur vanaf Sergei Diaghilef)
Portret van Sergei Diaghilev met sy kinderoppasser, deur Léon Bakst (1906).
Sergei Diaghilev, in Afrikaans ook gespel as Sergei Diaghilef (* 31 Maart 1872 in Selisjtsji, Russiese Keiserryk; † 19 Augustus 1929 in die Grand Hôtel des Bains, Lido di Venezia, Venesië) was 'n Russiese balletimpressario wat veral beroemdheid verwerf het as regisseur van die legendariese balletgeselskap Ballets Russes. Diaghilev het 'n groot bydrae tot die balletkuns gelewer omdat hy suiwerheid van styl en tegniek bevorder het.
Sergei Pawlowitsj Diaghilev is op 19 Maart 1872 in Rusland gebore. Ná sy skoolloopbaan het Diaghilev in St. Petersburg in die regte gaan studeer. Hier het hy vriende gemaak met vooraanstaande kunstenaars soos Alexander Benois, Léon Bakst, Walter Nouvel en Dmitri Wladimirowitsj Filosofof. Saam met hierdie groep kunstenaars het hy in 1899 die tydskrif Mir Iskoesstwa 20 ("Wêreld van die Kuns") gestig, wat gou 'n groot invloed op die Russiese kunsgebeure uitgeoefen het.
In 1908 het Diaghilev 'n unieke opvoering van die opera Boris Godoenof van Modest Moessorgski in die Opéra van Parys op die planke gebring. Die sukses van die opvoering was só groot dat Diaghilev 'n kontrak van 'n jaar aangebied is om in Parys te bly. Diaghilev het van die geleentheid gebruik gemaak om 'n groep Russiese dansers wat in daardie stadium in Frankryk opgetree het, te oorreed om saam met hom 'n geselskap te stig. Bekende dansers soos Anna Pavlova, Tamara Karsavina, Vera Karalli, Ida Rubinstein, Vaslav Nijinsky en Michail Mordkin het hulle by hom aangesluit. Die groep se choreograaf was Michail Fokine. Die sukses wat Diaghilef se geselskap, Ballets Russes, met hul opvoerings behaal het, het die begin van 'n nuwe ballet-era in Wes-Europa ingelui.
Diaghilev is in 1929 aan suikersiekte oorlede. Sy dood het ook die einde van die geselskap Ballets Russes beteken. Hy het sy laaste rusplek op die Venesiaanse begraafeiland San Michele gevind.
Naas die herinstudering van groot klassieke ballette was Diaghilev se grootste verdienste die stimulering van eietydse werke waaraan allerlei kunstenaars kon meewerk. Komponiste soos Strawinski is deur Diaghilev geïnspireer om spesiaal balletmusiek te skryf (onder meer Petrouchka). Kunstenaars soos Bakst, Benois, Picasso, Matisse, ensovoorts het dekor en kostuums vir hom ontwerp. Uit die groot repertoire wat Diaghilev met sy groep opgebou het, moet veral genoem word Les Sylphides (1909), L'Oiseau de feu ("Die Vuurvoël"; 1910), Petrouchka (1911), Prélude à I'après-midi d'un faune (1912) en Le fils prodigue (1929).