Die meeste van ons hou nie daarvan om oor "krag" te dink wanneer ons aan verhoudings dink nie. Intieme verhoudings behels deel en samewerking - maar dit verg twee om te deel en saam te werk. Wat as een maat nie wil hê nie?
Wie minder van 'n verhouding wil hê, het meer krag. Die mees voor die hand liggende voorbeeld van hierdie beginsel is egskeiding. Dit verg net een persoon om 'n verhouding te beëindig.
Dit maak nie saak hoeveel die ander vennoot die huwelik wil werk nie.
Hierdie basiese beginsel kan gesien word in baie kleiner interaksies. Aandete en 'n fliek? Slegs as beide vennote wil. Seks? Dit werk ook die beste as dit konsensueel en koöperatief is. Sekerlik, seks is nie altyd konsensueel nie, maar verhoudings hou gewoonlik nie lank na huweliksverkragting of ander vorme van nie-konsensuele seks nie.
Wat maak nie-toestemming so 'n kragtige instrument? Dit stel nie alleen die nie-konsekwent in die posisie van die besluitnemer nie, maar dit stuur ook 'n duidelike boodskap dat "my begeertes belangriker is as joune." Vir die vennoot wat meer van 'n verhouding wil hê, kan dit 'n verwoestende boodskap wees om te ontvang. Dit stel voor dat die nie-toestemmende vennoot vir die toekoms die keuse sal hê om samewerking, liefde en ondersteuning te weerhou of te verleen - sonder inagneming van die behoeftes of begeertes van die ander lid van die verhouding.
Reageer op nie-samewerking in 'n verhouding
Daar is regtig net drie moontlike antwoorde op nie-samewerking in 'n verhouding.
Die eerste is om die besluit van die nie-konsentrant te aanvaar, ongeag wat dit mag wees, ten einde ten minste 'n blik op samewerking en wedersydse onderhouding te handhaaf. Hierdie opsie, terwyl dit vir 'n bepaalde tydperk aanvaarbaar is, heeltemal verwerp beheer. Vir die meeste mense is dit nie 'n lewensvatbare langtermyn oplossing nie.
Die tweede is om te veg vir samewerking - 'n riskante keuse vir iemand wat 'n verhouding sterk verlang.
Die derde is om weg te loop en te sê: "As jy kies om my nie te ondersteun of saam met my te gaan nie, gaan ek dit alleen of vind iemand anders om my die ondersteuning of geselskap wat ek nodig het, te gee." Alhoewel hierdie opsie dalk die mees belowende is, kan dit ook die moeilikste wees vir 'n persoon wat staatmaak op 'n bestaande verhouding vir veiligheid en selfbeeld .
As dit die geval is, hoe gaan dit met verhoudings? Vertroue is 'n noodsaaklike komponent. Wanneer ons ons vennoot vertrou, is ons gedeeltelik vertrou dat hulle nie sal verlaat nie. Ons vertrou ook dat ons vennoot ons behoeftes en begeertes sal oorweeg wanneer ons besluite neem wat beide vennote sal beïnvloed. Hierdie vertroue word geleidelik gebou. As iemand op klein maniere betroubaar is, neem ons die risiko om hulle met nog meer te vertrou.
Menslike verhoudings is omtrent veel meer as mag. Hierdie verhoudings handel oor intimiteit , vriendskap, liefde , respek, nuuskierigheid, tevredenheid, deel, kommunikasie en nog baie meer. Desondanks is dit steeds waar dat elkeen wat minder van 'n verhouding wil hê meer krag het. In 'n goeie verhouding, dryf krag heen en weer, aangesien elke vennoot die ander se behoeftes oorweeg en die krag daarvolgens neem of cedes.