Verder het die bundel redelik ongeskonde anderkant uitgekom, behalwe dat dit natuurlik geskryf is onder die swaard van die wete dat Veiligheidsoë alles deeglik sou fynkam en interpreteer. ‘n Vreemde en donker kolk was dit alles – wat hulle daarmee wou bereik deur die publiksie te laat deurgaan; die ‘onderhandelinge’ wat daar seker was tussen Bartho Smit en die Gryskak; my eie verorberende behoefte om te kon kommunikeer met ‘buite’, om te sein dat ek nog leef, maar ook duidelikheid te kry en so helder moontlik te praat sonder om buite die spore van die toelaatbare te trap (nie ‘n slegte dissipline nie!); Bartho-hulle se geesteswroeginge sekerlik – hoe om nie gebruik te word deur die staat nie (en die staat was beman deur jou eie mense) en tog te sorg dat die man se goed verskyn. Julle is die lig van die wêreld. ‘n Stad wat bo-op ‘n berg lê, kan nie weggesteek word nie;en ‘n mens steek ook nie ‘n lamp op en sit dit onder die maatemmer nie, maar op die staander, en dit skyn vir almal wat in die huis is.