Homage aan roomys — alternatief
April 15, 2016 by Nico de Wet in Anna-Marie Müller
Ek is ‘n feminis wat mal is oor bak. Sielsgelukkig met ‘n voorskoot aan in die kombuis, besig om eiers te klits. Daar was nog altyd mense wat daarin ‘n teenstrydigheid gesien het. (Ek dink nie hul verstaan van feminisme as politieke beweging of standpunt is baie goed nie, maar dit vir ‘n ander dag.) Ek bak graag, en ek glo in gelyke regte vir alle mense. Eenvoudig. Koeke, meringues, kleinkoekies vir Kersvakansies, met ‘n voorliefde vir brownies met groot stukke heel sjokolade wat amper smelt in die oond.
Van kleins af het ek my ouma gaan help bak in die eerste weke van Desember, voor my ouers verlof geneem het. Ons het brownies gebak met pekanneute, en dit dan uitgedroog sodat dit lank hou. Ons het vir ‘n koeler dag gewag voor ons brosbrood gebak het, want die botter moet sag wees, maar nie te sag nie. Lebkuchen met heuning en versuikerde vrugte en speserye, en nie ‘n enkele eier nie, so jy meng daai met MOEITE. Suikerstroop word bo-op gesmeer vir ‘n satyngladde glans. Biscotti, speculaas, vrugtekoek, beskuit, als wat lekker is. Deesdae kan my tawwe ouma nie meer self al die beslae se meng en uitrol hanteer nie, maar selfs lebkuchen verskyn steeds op die skinkbord vir oggendtee. (Sy het my oupa ingespan in die geval waar daar g’n kleinkind byderhand is nie, lekker ommekeer van tradisionele rolle.) My grootouers drink gemiddeld twee koppies tee elke keer as die skinkbord gepak word, en dit gebeur soggens teen 11 en smiddae ongeveer half 4. En koekies, beskuit of ‘n snytjie koek is altyd beskikbaar. My ouma se melktert en neutekoek is albei voortreflik. Die een is my broer se gunsteling en die ander myne, so as ons gelukkig is, is daar een van elk wanneer ons daar gaan kuier. Sy bederf ons. Die dae van koekies bak saam met haar is van my gunsteling herinneringe van my kinderjare, en iets wat ek wens ek nog soveel vrye tyd voor gehad het. Van die resepte is al lank in die familie en ek beplan om hul aan te hou bak.
Kort voor ek Europa toe is vir studies het ek en my ma in ‘n roomysmasjien belê. Dit was ‘n lekker toevoeging tot die nagereg repertoire in ons huis, veral omdat dit somer was. Ek het vegan sorbet gemaak met pynappel, gemmer en kokosmelk. FroYo met bloubessies. Roomys met geroosterde perskes. My gunsteling was ‘n kaaskoek-roomys uit een van Nigella Lawson se boeke. Smullekker, die tekstuur van ‘n gebakte kaaskoek maar lekker koud en verfrissend. Die proses om die vla van nuuts af van eiergele en melk te maak, met vanielje-saadjies, en om die tegniek oor die stoof baas te raak, gee my baie plesier en is ‘n ontspanningstegniek. Ek vergeet van alles en fokus net daarop om nie die vla te laat skif nie. Die finale produk vergemaklik een van my gunsteling aktiwiteite. Lekker eet was nog nooit sleg nie, soos een van my ma se vriendinne altyd sê.
My woonstel is sonder oond, en ek mis dit om te kan bak. Ek kan nie eers ‘n lekker lasagna vir die wintermaande bak nie. Dus, terwyl ek met vakansie en in my ouerhuis is, gryp ek die geleentheid aan om te bak en poedings te maak. Vanaand was ek van plan om vanielje-roomys te maak, en dit het heeltemal skeefgeloop. Aanvanklik kon ek nie die vanieljepeul vind nie, en ek was oortuig daar is een in die kas. Daarna het ek regtig aangejaag. Gelukkig sommer al in die eerste stap, voor ek nog te veel moeite gedoen het. In plaas van suiker en eiergele klits, het ek 125 gram sout by die eiergele gevoeg. Nie so smaaklik nie. Dit het nie mooi geroom nie. Ek dink die muskiete wat my gisternag uit die slaap gehou het, dra skuld. Of deel ten minste die skuld van my blaps. My plan vir hierdie artikel was om oor die fases van roomys-maak te skryf, so ek was dubbeld teleurgesteld. Ironies genoeg het ek beplan om ‘n gesoute karamelsous vir saam met die roomys te maak.
Om 21:00 staan ek in die kombuis met ‘n bak vol sout eiers en gaste wat oor 24 uur nagereg gaan verwag. Gelukkig tog het ek die eierwitte gespaar, so ek verander my plan en bak gou ‘n meringue wat môre ‘n pavlova sal word. Ek was amper seker die bakpapier was waspapier (wat sou smelt en die appelkar weer sou omgooi) maar dit was seker net die senuwees, want die produk lyk goed. Die homage aan roomys sal maar ‘n ander keer geskryf word.
Uiteindelik het ek stukke sjokolade meringue met vars vrugte, geklitste room en griekse jogurt bedien. Sien hooffoto.
April 15, 2016 /Nico de Wet
bak, kook, feminisme