Met ’n skoen gegooi | SARIE
Met ’n skoen gegooi	deur André le Roux
Party vroue sal wel sê g’n man is dit werd dat jy jou skoene – oud of nie – agter hom aangooi nie. Dis sulke vroue wat dan jou houtwerkprojek, wat jy in matriek gemaak het, sal stukkend trap. Flenters en aspris, dan maak sy of sy daaroor geval het.
Dit kan jy ook weet: Dat hulle al hul arms oorgehaal het om te gooi, maar dan bedink hulle hulself op die nippertjie – uit jammerte vir die ding waarmee hulle wou gooi, sê maar ’n Swarovski-kristalglas. (Net nie haar enigste paar Manolo Blahnik-sandale nie.)
Sy het jou ook al met ’n selfoon gegooi. Jóú selfoon. Én met die sak van jou skootrekenaar – met die skootrekenaar binne-in. (Kon sy nie vóél die sak is nie leeg nie? Partykeer ken ’n vrou nie haar eie krag nie.)
“Sit liewer neer daardie vleismes,” sê jy van agter die broodplank. “Jy werk nie in die sirkus nie.” Kyk uit vir ’n nat lap deur die lug as jy dalk met vuil voete oor ’n skoongewaste kombuisvloer loop … Of sy gooi jou met ’n bondel klere wat jy op die vloer laat lê het, of met ’n tandeborsel.
Die redes waarom ’n vrou ’n man met enigiets – tot ’n tandeborsel – sal wil gooi? Sleg geslaap? Stres? Hoofpyn? PMS? Die goudprys? Jy kan seker wees dit sal iets wees wat jy gedoen of gesê het, of nie gedoen of gesê het nie. Dalk weggeloop van ’n argument toe sy nog iets wou sê? (Loer omkyk-omkyk terwyl jy wegloop, Meneer, want jy weet nooit.) Of net om jou tot lewe te wek voor die TV? (As jy per ongeluk aan die slaap geraak het, gaan jy nie daardie skoen of remout sien kom nie.)
“Ek’s nie lus nie.” Jy voeg nog ewe by: “Laat daar maar duisternis wees,” toe gooi sy jou met die kussing van die bed af …