AFRIKAANSE OPSOMMING: Dit is veral feministiese kritici wat van mening is dat erotiese literatuur 'n faset van menslike ervaring uitbeeld wat deur manlike beginsels gedomineer word. Tot baie onlangs het die reëls vir erotika gedikteer dat dit meestal deur mans geproduseer en verbruik moes word en dat vroue bloot die vertoonstukke moes wees. Dit impliseer natuurlik dat vroulike subjektiwiteit deur die manlike siening gekonstrueer word en dus geobjektifiseer en gekommodifiseer word na aanleiding van die manlike prerogatief. Om hierdie 'manlike perspektief' op erotiese taal en tradisies te kan uitdaag en te kan omverwerp is aangevoer dat 'n vrou se uitgangspunt, definisie en beskrywing van die seksuele ervaring benodig word. Om die fallosentrisme van erotika aan te val, het onlangse erotiese romans probeer om bemagtigende scenario's vir vroulike seksualiteit te skep waarin vroulike karakters in posisies van gelyke seksuele mag teenoor mans geplaas is. Die analises van die erotiese werke van Henry Miller, Anaïs Nin en Erica Jong in hierdie tesis is 'n poging om te bepaal of die tekste wat bespreek word daarin slaag om diverse style en oriëntasies van die voorstelling van die seksuele te inkorporeer om 'n nuwe taal vir begeerte te konstrueer. Gedurende die grootste deel van sy leeftyd is die werke van Miller as obseen gebrandmerk. Sy stem is as te vulgêr en sy outobiografie as te egosentries gereken. Maar kritici het ook tot die slotsom gekom dat sy styl en sy stem revolusionêr is, en dat hy die obsene en die oneerbiedige as literêre instrument gebruik het om die leser wakker te maak vanuit 'n armsalige steriliteit van gees en liggaam. Vele pogings is aangewend om wat baie kritici gesien het as die misogistiese en patriargale houding in Miller se skryfwerk te verduidelik. Alhoewel Miller vindingryk was om 'n gevoel van mense en van 'n spesifieke plek uit te beeld, het hy minder suksesvol geblyk te wees om sy houdings teenoor seks en vroue te ontrafel. Heelparty resensente is dus van mening dat Miller nie daarin geslaag het om in sy skryfwerk oor die taboes 'n verruimende rol te speel om ons van ons seksuele neuroses te bevry nie, maar dat die leser alleen gelaat word binne die beperkings van 'n seksuele sienswyse wat net genoem word, en nie getransformeer word nie. Die beperkende insig van die seksuele wat kritici in Miller se werk waarneem, is deels toegeskryf aan die feit dat die seksuele swerftog in die letterkunde vir eeue lank 'n manlike prerogatief was waarin die vrou se enigste rol was om materiaal te verskaf vir die verhale wat die man sou skep. Maar soos duidelik is vanuit die erotiese werke van Nin en Jong, is meer en meer vroulike skrywers besig om hulle op hierdie weg te begewe en was hulle ten minste in 'n mate suksesvol daarin om aan hulle karakters die vermoë en die vryheid te gee om 'n fundamentele vroulike seksuele bewussyn en posisie te bereik. Groot weerstand bestaan onder kritici teen die literêre waarde en belang van Nin se werk. Haar werk is afgemaak as sinnelose ontdekkingsvlugte van erotiese verwikkelinge waarin die skryfaksie as sodanig niks meer is as 'nsolipsistiese aktiwiteit nie. Aan die ander kant is dit herken as 'n nuwe manier om die vroulike estetiek te verwoord, wat die diskoers rondom die kwessie van 'n genre van geslag aangewakker het. Nin se erotika vertoon meestal die fyngevoeligheid van die vrou deur gebruik te maak van die taal van vroue, en deur die seksuele ondervinding vanuit die vrou se oogpunt te sien. Dit impliseer dat Nin haar vroulike seksuele karakters as onderwerpe eerder as voorwerpe hanteer - anders as wat gewoonlik die geval in erotika vanuit die manlike gesigspunt is. Alhoewel uiteenlopende gesigspunte oor die bydrae van Nin tot die ontwikkeling van die vroulike stem in die letterkunde bestaan, lyk dit tog asof Nin die grense verbreed het wat op skryfwerk oor die seksuele vrou geplaas is. Sy het vloeibaarheid in haar voorstelling van geslag en van seks bekendgestel - veral deur haar erotiese uitbeelding van die lesbiese verhouding en haar openhartige beskrywing van die uiterste taboe, naamlik die seksuele verhouding met haar vader. Terwyl beide Miller en Nin se lewens onlosmaaklik verstrengel was in hulle outobiografiese skryfwerk, is die werke van Erica Jong - en by implikasie ook haar lewe - gegiet as 'n mediaproduk, en dit het moeilik geword om haar werk sonder die komplekse lae van reputasie en stereotipe te benader. Alhoewel Jong se Fear of Flying feitlik met publikasie al reeds bo-aan die topverkoperslys was, het die fenomenale verkope van die boek daartoe gelei dat sommige kritici aan haar werk dink as 'populêre kultuur' eerder as 'letterkunde' . Jong se erotiese werk het soortgelyke kritiek as dié jeens Nin se werk op die hals gehaal, veral vir diegene wat bevraagteken het of Jong ooit 'n poging aanwend om haar vroulike karakters te defmieer verwyder van 'n (dominante) manlike seksuele gesel. Alhoewel Fear of Flying veronderstel was om 'n viering te wees van vroulike seksuele outonomie, was feministiese kritici bekommerd oor wat hulle gesien het as die vroulike protagonis se uiteindelike bevestiging van die patriargale standaarde van vroulike gedrag. Maar ten spyte van die uiteenlopende kritiek op Jong se poging om 'n alternatiewe narratief oor die vroulike liggaam te skryf, sien sommige resensente tog so 'n nuwe storie in haar vroulike hoofkarakter se fisiese reis deurdat dit ooreenstem met die biologiese ritmes van haar 28-dag menstruele siklus. Daar word dus aangeneem dat Jong veel meer in haar teks inskryf as bloot 'n lewende wese se soeke na en ontvang van seksuele gratifikasie om uiteindelik 'n wese te word wat 'n verhaal vertel wat voorheen afwesig was in die Amerikaanse letterkunde. Die winde van sosiale, politiese, ekonomiese en kulturele veranderinge het egter, wat die seksuele betref, ook oor die erotiese werke van Miller, Nin en Jong gewaai, sodat die konflikte en uitdagings wat in hulle seksuele werke na vore gekom het deur vandag se lesers beslis as verouderd ervaar word. In hierdie verband is dit belangrik om daarop te let hoe 'n toenemende ek-geërienteerde kultuur en samelewingeindeloos voorgestel en uitgebuit deur die media - vir altyd die kontemporêre beeld van die seksuele verander het. En so het die erotiek in die kontemporêre samelewing onvermydelik gekoppel geraak aan die seksuele waarde wat die kommersiële uitkyk daaraan toegewys het.