NG Kerk Goodwood
KORT GESKIEDENIS OOR DIE ALGEMENE NG KERK
Die NG Kerk se geskiedenis in Suidelike Afrika begin met die aankoms van die Nederlander, Jan van Riebeeck, aan die Suidpunt van Afrika op 6 April 1652. Hy moes in opdrag van die Nederlandse Oos-Indiese Kompanie 'n halfwegstasie na die Ooste vind. So ontstaan die nedersetting teen die hange van Tafelberg met die benaming "Kaap van Goeie Hoop". Met hom saam, bring Van Riebeeck ook die Christelike geloof. Een van die eerste dinge wat hy byvoorbeeld doen met sy aankoms aan die Kaap, is om in 'n openbare gebed die Here te dank en Sy seën te vra op die onderneming. En, omdat hy van Gereformeerde geloofsoortuiging was, word die Gereformeerde kerktradisie daarmee aan die Kaap gevestig.
In die volgende jare groei die Europese bevolking, eers met die aankoms van die Franse Hugenote en heelwat later deur die koms van die Britse Setlaars. Dit was veral die koms van die Franse Hugenote, wat uit hulle land gevlug het weens die vervolging wat hulle daar beleef het onder die Roomse Katolieke Kerk, wat die geledere van die Protestantse gelowiges versterk is. Die aantal gemeentes neem stadig toe en versprei met die trek van nedersetters na die binneland. Met die opening van die eerste Sinode van die Gereformeerde kerk met Nederduitse oorsprong op 2 November 1824 was daar alreeds 14 gemeentes van die kerk.
Kontak met die plaaslike bevolking van Suidelike Afrika het 'n geleentheid gebied vir sendingwerk en onderwys. Die kerk se bydrae is egter gekortwiek deur 'n tekort aan predikante en predikante vanaf Nederland en Skotland moes in hierdie tekort voorsien. Deur die Groot Trek in die laat dertigerjare van die 19de eeu, het 'n groot deel van die bevolking oor die noordelike grens (Oranjerivier) van die Kaapkolonie getrek na die gebiede wat later bekend sou staan as die Oranje-Vrystaat, Natal en Transvaal.
Talle nuwe gemeentes het sodoende ontstaan en die behoefte aan predikante het toegeneem. Geleidelik het die behoefte aan eie teologiese opleiding dus vir die NG Kerk al groter geword. So word die eerste Teologiese Kweekskool (Seminarium) in 1859 op Stellenbosch gestig. Dit word in 1963 die Teologiese Fakulteit van die Universiteit van Stellenbosch. Amper tagtig jaar later, in 1937, word die opleiding van predikante na die noorde van die land uitgebrei met die totstandkoming van die Teologiese Fakulteit aan die Universiteit van Pretoria. Die totstandkoming van die Teologiese Fakulteit aan die Universiteit van die Oranje-Vrystaat vind in 1978 tydens die Algemene Sinode se sitting in Bloemfontein plaas, met die eerste klasse wat in 1981 begin.
Dit lei geleidelik tot die ontstaan van verskeie NG Kerk in Afrika-sinodes oor die land. In 1963 het hierdie sinodes verenig in die Algemene Sinode van die NG Kerk in Afrika.
Intussen het die werksaamhede van die NG Kerk in buurlande soos Zimbabwe, Zambië en Malawi onafhanklik ontwikkel tot eie sinodes, met vennootskappe met NG Kerk-sinodes in Suid-Afrika. So is daar die Reformed Church in Zimbabwe (RCZ) in Zimbabwe, die Church of Central Africa Presbyterian (CCAP) in Malawi en Zimbabwe, die Swaziland Reformed Church in Swaziland, die Dutch Reformed church in Botswana in Botswana asook die Reformed Church in Zambia (RCZ) in Zambië. Die Igreja Reformada em Moçambique (IRM) in Mosambiek ook bygekom sowel as die Igreja Reformada Evangelica em Portugal in Portugal.
Terwyl die NG Kerk aanvanklik hoofsaaklik bestaan het uit Nederlandssprekendes, wat later tot Afrikaanssprekende lidmate ontwikkel het, is die lidmate van die ander kerke ook hoofsaaklik taal en geografies gebonde.
Binne die Afrikaansprekende NG Kerk het daar egter sedert 1824 'n nuwe groepering ontstaan. As gevolg van 'n versoek tot die afsonderlike bediening van nagmaal aan die boeregemeenskap uit die gemeente Stockenstroom in die Oos-Kaap daardie jaar, besluit die Kaapse Sinode in 1857 dat die hierdie versoek toegestaan kan word, alhoewel "ter wille van die swakheid van sommige." Dit lei egter tot die afsonderlike bediening van bruin lidmate van die NG Kerk (sogenaamde sendinggemeentes), wat op sy beurt weer gelei het tot die stigting van die NG Sendingkerk in 1881.
In 1982 aanvaar die NG Sendingkerk die Belydenis van Belhar tydens hulle vierjaarlikse sinodesitting in Bellville-Suid (Kaapstad) in die gemeente van Belhar. 'n Finale, hersiende weergawe word in 1986 aanvaar. In hierdie belydenis word onder andere gedwonge afsonderlikheid en geskeidenheid (politieke beleid) op rassegronslag as on-Christelik gestel.
Nie alle gemeentes van die NG Kerk in Afrika het egter deel geword van die VGK nie. Veral in die Noord-Kaap en Vrystaat bestaan daar tans nog NGKA-sinodes.
Intussen het sendingwerk onder die Indiër-bevolking van Suid-Afrika gelei tot die totstandkoming van die Reformed Church in Africa in 1988.