Dit is moeilik om iemand te ontmoet wat onverskillig sal wees teenoor soet en sappige kersies. Vir 'n lang tyd kon hierdie vrugteboom gewasse produseer slegs in groeitoestande in die suide warm klimaat. Maar gelukkig is daar met die ontwikkeling van teling baie variëteite geteel wat danksy hul winterhardheid en onpretensieusheid rustig in die middelste streke gewortel word, terwyl die kwaliteit van die gewas nie van die suidelike familie verskil nie. Een van die helderste verteenwoordigers van sulke rasse is die soetkers van Astakhov.
Beskrywing en eienskappe van die variëteit Lyubimitsa Astakhova
Cherries Lyubimitsa Astakhova is geteel as gevolg van die vrugbare werk van 'n keuringspesialis M.V. Kanshina, wat 'n werknemer van die Russiese navorsingsinstituut in Bryansk was. Die variëteit het sy naam verwerf as huldeblyk aan die beroemde teler Astakhov A.I., die vrou van Kanshina. Die variëteit het in 2011 sonering in die Sentraal-streek ontvang, en as gevolg van sy hoë eienskappe, het dit nie net in die Nie-Chernozem-streke versprei nie, maar selfs in die Oeral.
Het jy geweet? Die eerste vermelding van kersies word gevind in die verslae van die Griekse skrywer Theophrastus, wat in die 4de eeu geleef het. BC e.
Vrugtebome van hierdie variëteit word as medium-lank geklassifiseer en bereik 'n hoogte van 4–4,5 m. Die kroon is uitgestrek, ovaalvormig, matig verdik. Die bas van die boom het 'n donkergrys skaduwee en ligte skil. Die blare is donkergroen, medium in grootte, ellipties van vorm, met klein inkeping langs die rande. Bloeiwyses is wit, pieringvormig, elkeen bevat 3 blomme. Kers Lyubimitsa Astakhova - 'n hoogs produktiewe winterharde variëteit, en bessies is groot, met donkerrooi, delikate vel. Die pulp is sappig, vlesig en soet, met 'n maklik verwyderbare been. Die vrugte is aan 'n kort, nie dik steel vasgemaak. Die gewig van kersiebessies is 6–8 g. Die smaakkenmerke is hoog - 4,8 punte uit 'n moontlike 5. Die vrugte is universeel en kan vars of verwerk word (pers sap, preservering, ens.).
Soetkers Astakhov se gunsteling is 'n medium tot laat variëteit: die blomperiode begin in Mei, en die bessies kan vroeg tot middel Julie geoes word. Vrugte begin in die vyfde jaar van die plant se lewe. Produktiwiteit is ongeveer 10 kg per boom (produktiwiteit in industriële tuine bereik 70 kg / ha).
Hoë weerstand teen lae temperature is miskien die opvallendste kenmerk van hierdie variëteit. By die samestelling van die variëteit is die vierde rypweerstandsone aangedui, wat ooreenstem met 'n temperatuurregime van -34 ° C - 'n verskynsel wat baie soortgelyk is aan soortgelyke vrugtebome. Ten spyte van die vermoë, word kersies, veral in die eerste lewensjare, steeds aanbeveel om bedek te word vir die winter en tydens ysige ryp, sowel as om gekweek te word op plekke beskerm teen noordelike winde.
Verskeidenheid Lyubimitsa Astakhova is gedeeltelik selfvrugbaar, daarom moet dit grens aan bestuiwende bome. Die beste variëteite is die kersies Iput, Revna, Tyutchevka, Ovstuzhenka, 7-10 m van Lyubimitsa Astakhov geleë. Terselfdertyd beïnvloed die gebruik van twee of meer verskillende variëteite die opbrengs positief. Kersie-vrugtebome (waarvan die blomtyd saamval met die blom van die verskeidenheid Lyubimitsa Astakhova) is ook goed vir hierdie doeleindes, maar nabygeleë appelbome, pere of pruime kan kruisbestuiwing belemmer.
Belangrik! Om ruimte op die werf te bespaar, ent baie tuiniers bestuiwende kersie-steggies in.
Van die belangrikste voordele van hierdie variëteit word opgemerk:
hoë vlak van winterhardheid;
stabiele immuniteit teen verskillende siektes.
Rasse het nie soveel nadele nie, maar die belangrikste is:
die behoefte om naby bestuiwende bome te plant;
die kwesbaarheid van kersies vir die ryp van die lente.
As u met die seleksie van saailinge begin, moet u weet dat eenjarige plante waarvan die wortelstelsel nie voldoende ontwikkel is nie, die geskikste opsie sal wees - so 'n boom verdra beserings tydens uitplant en sneller wortel skiet. Dit is ook nodig om aandag te gee aan die volgende faktore:
Die plek van ontkieming (gewoonlik op 'n afstand van 7-15 cm van die wortelnek van die saailing en lyk soos 'n sekere kromming van die stam) - die afwesigheid van hierdie teken dui aan dat u 'n saailing het wat nie in die toekoms verskillende karakters sal hê nie.
Die eenjarige kersieplant is ongeveer 1,5 m hoog en word gekenmerk deur die teenwoordigheid van 2–4 takke, terwyl hul volledige afwesigheid ook binne die normale omvang beskou word.
Volgens GOST moet die blaarbedekking heeltemal afwesig wees by aangekoopte saailinge.
'N Belangrike stap is die eksterne ondersoek van die plant - die wortelstelsel van die saailing moet klam wees, maar sonder tekens van verval, en die teenwoordigheid van gewasse of skade is onaanvaarbaar in die lugdeel. Kies 'n dun deel van die wortel om die jong boom droog te maak, of skiet en buig dit in 'n ring. Met hierdie aksies moet 'n knars nie gehoor word nie en moet die ring self buigsaam en veerkragtig wees. 'N Deel van die bas by die draai moet in 'n trekklavier versamel word, maar nie bars nie en nie afskil nie.
Belangrik! Dit word aanbeveel om die gifaas vir knaagdiere met gegrawe saailinge langs die rante van die sloot uit te lê, en ook om die saailinge in die winter met sneeu te bedek.
Ondanks die feit dat dit aanbeveel word om jong kersiebome in die lente te plant, weet ervare tuiniers dat die grootste verskeidenheid plantmateriaal in die herfs aangebied word. Sodat die saailinge tot die lente kan oorleef, word hulle gegrawe, waardeur hulle die saailinge teen die koue en die aanval van knaagdiere kan beskerm. Dit bestaan ​​uit verskillende fases:
Grawe 'n sloot van 40-50 cm diep met 'n oost-wes-ligging.
Die saailinge word in 'n uitsparing gelê, terwyl die kroon bo die grond bly en na die suide gerig is (hierdie reëling stel u in staat om die jong bas teen sonbrand te beskerm).
Die wortelstelsel van plante is met grond bedek en word oorvloedig natgemaak.
Van bo is alles bedek met spar takke, wat die saailinge sal red van die inval van knaagdiere en dit teen winterkoue sal beskerm.
Die proses van verdere voorbereiding van saailinge vir plant is een van die fundamentele stadiums in die kweek van kersies, sowel as 'n faktor wat direk verband hou met aanduidings van toekomstige produktiwiteit. Daarom is dit so belangrik om die basiese reëls van hierdie prosedure aandagtig deur te lees en vooraf te sorg vir die gesonde groei en ontwikkeling van kersies in die tuin.
As u die tydsberekening van planttyd bepaal, moet u die klimaat- en weerstoestande in ag neem in die streek waarin daar 'n tuin met 'n tuin is. In 'n gematigde klimaat in die middelste sone, is die optimale tyd om saailinge na 'n permanente plek te plant einde Maart of die begin van April te wees - wanneer die grond reeds ontdooi het, maar die proses van swelling van die knoppe nog nie begin het nie. Gedurende hierdie periode is die plante nog in 'n sluimerende stadium en verdra hulle maklik die spanning wat met die oorplanting verband hou.
Maar die herfsperiode is nie geskik vir die plant van kersies nie - daar is 'n groot waarskynlikheid dat dit in die winter vries. Indien nodig, kan die groeiplek van saailinge verander word voordat die somerhitte begin, maar slegs as die wortelstelsel gesluit is.
Die besluit om 'n plek te kies vir die toekomstige groei van kersiesaailinge, moet op sulke tekens geneem word:
die stuk grond waarop die boom sal groei, moet ideaal geleë wees op 'n klein hoogte, wat sal verseker dat voldoende sonlig verkry word en die moontlikheid van naby grondwater (ten minste 2 m) uitgesluit word;
die plek moet betroubaar beskerm word teen konsepte en die noordewind.
Die optimale grond vir soetkers is sandleem en leemgrond. Indien nodig, kan die aarde se struktuur egter verbeter word deur verskillende kunsmisstowwe (mineraal en organies) toe te dien.
Die voorbereiding van die perseel vir saailinge begin in die herfsperiode: die grond moet tot 30 cm diep gegrawe word, en organiese bemesting (mis, verrotte kompos) en komplekse minerale kunsmisstowwe moet bygevoeg word. Kalk word by versuurde gronde gevoeg.
Terselfdertyd word 'n landingstuig onder die saailing voorberei - die tyd voor plant sal die grond laat sak en eweredig klam. Die diepte van die put is 60–80 cm, en die deursnee is 80–90 cm (hierdie syfers kan ietwat verskil, afhangende van die grootte van die wortelstelsel van die plant).
Die landingprosedure bestaan ​​uit verskillende fases:
Wanneer 'n plantkuil gegrawe word, word die boonste laag, vrugbaarder, gemeng met kunsmisstowwe, wat goed geskik is vir humus, superfosfaat, houtas of kaliumchloried - dit laat die saailing makliker wortel skiet en vinniger groei.
Die wortelstelsel van die saailing word noukeurig ondersoek: beskadigde gebiede of fragmente met onbeduidende formasies word verwyder. As die wortel ietwat opdroog, word dit 'n paar uur in water gedompel. Onmiddellik voor plant word die wortel in 'n klei of misoplossing laat sak.
Daar word 'n pen in die bodem van die put gedryf, dan word die hele pit bedek met 'n mengsel van die boonste laag grond en kunsmis, en dan met die onderste laag grond, totdat 'n lae heuwel gevorm word.
Die wortelnek van die saailing moet 6-7 cm bo die grondvlak wees.
Die saailinge word versigtig deur skud versprei en dan op 'n heuwel geplaas, met die helfte van die grond met die wortels gesprinkel.
Giet 1 emmer water onder die plantwortel en bedek die grond heeltemal.
Die aarde is saggies vasgemaak, die saailing word aan 'n pen vasgemaak en 'n gat van byna 'n stam gevorm.
Die aangeplante plant word met 'n ander emmer water natgemaak, en die boomstam is gesaag met saagsels.
Soos in die geval van plant, is die nakoming van die basiese reëls van landbouaktiwiteite ook die basiese beginsels van gesonde plantegroei en -ontwikkeling, wat gewaarborg word om die moontlikheid van 'n ryk en hoë kwaliteit gewas te verkry.
As u water in die grond insit, moet u by die goue middel bly - die grond van die stamkring moet tot ongeveer 50 cm bevogtig word, maar dit moet nie suur word nie. 'N Jong boom, wat onlangs op 'n permanente plek geplant is, benodig gereeld water - elke 2-3 weke. In toestande van langdurige hitte meer gereeld - elke 7-10 dae. Volwasse bome word slegs drie keer deur die jaar natgemaak:
die eerste besproeiing word onmiddellik na die blomperiode uitgevoer;
die tweede keer dat water tydens die vorming en rypwording van bessies ingebring word;
die derde keer dat die grond in die herfs bevog word, nadat die blare val.
Belangrik! Dit word nie aanbeveel om naaldsaagsag as deklaag te gebruik nie, aangesien dit die suurheid van die grond verhoog.
Terselfdertyd benodig een kersboom in die lente-somerperiode van 3 tot 6 emmers water (die volume kan effens wissel afhangende van die weersomstandighede en die reënfrekwensie), en voordat die koue weer begin, word die grond intenser bevog - tot 'n diepte van ten minste 70 cm Sodanige natmaak sal die winterhardheid van bome aansienlik verhoog en die bevriesing van die grond vertraag. Om die gaswisseling in die boonste grondlaag te verhoog en die behoud van die vog in die grond op lang termyn te bevorder, sowel as om onkruidgras ontslae te raak, word dit aanbeveel om die aarde voor elke besproeiing in die naby-stam-sirkel los te maak. Voltooi die prosedure deur die voeding en deklaag te doen.
Bemesting is 'n belangrike deel van die boomversorgingsprosedures. Gewoonlik word ten minste 3 top-verbande regdeur die jaar uitgevoer:
Die boom word die eerste keer in die laat lente bevrug - 150–200 g ureum, 300–400 g superfosfaat en 100–120 g kaliumsulfaat word bygevoeg.
Die tweede top-aantrek word direk na die oes in die middel van die somer bekendgestel. In hierdie geval word potas en fosfor kunsmisstowwe gebruik.
Die derde keer word kunsmisstowwe in die laat somer en vroeë herfs op die grond toegedien, en organiese materiaal word gebruik ('n oplossing van mulleïne- of hoendervalke is geskik).
Gedurende die jaar word aanvullende toediening van minerale kunsmisstowwe aanbeveel:
in die vroeë lente - 5–10 g ureum / 1 m²;
tydens blomtyd - 15 g kaliumsulfaat / 1 m²;
in die herfs - 25 g superfosfaat / 1 m².
In die herfs- en lenteperiode word die boomstompe en die onderste basisse van die takke met 'n kalk behandel as 'n voorkomende maatreël. Hierdie prosedure vermy die kraak van die bas en sonbrand. Die plant moet egter voorbereid wees op so 'n prosedure:
verwyder ou bas met behulp van 'n staalborsel om metaalprodukte skoon te maak;
die hele gebied vir witwas word behandel met 'n oplossing van kopersulfaat (teen 'n hoeveelheid van 100 g stof per emmer water);
Nadat die oplossing heeltemal droog is, word alle krake in die boom met tuinvernis bedek.
Om skeuring van die bas van jong bome aan die einde van die lente te voorkom, is dit noodsaaklik om die boomstam van die stam en takke uit te voer - met 'n skerp mes word vertikale insnydings gemaak, waarvan die lengte 12-15 cm is
Kersie-vrugtebome verdra baie snoei maklik, maar is onderhewig aan die daaropvolgende sorg. Andersins kan so 'n prosedure die aanvang van genesing van die tandvleis veroorsaak. Meestal, die snoei van bome word in die lente uitgevoer, voor die begin van die sapvloei, en in die herfs, na die einde van die groeiseisoen. Gereelde snoei van die lente sal egter voldoende wees. Die snoei van die boom word vir die eerste keer op die ouderdom van twee jaar uitgevoer (alles word bederf, geslaan deur ryp en ander ongewenste prosesse en takke word van die plant verwyder) en die kroon word gevorm. As u hierdie prosedure uitvoer, moet u weet dat die horisontale takke die vroegste oes in groot hoeveelhede gee. Ervare tuiniers beveel ook aan dat u die gesnyde plekke met tuinvariëteite verbou, wat bydra tot die vroeë oorgroei.
Soetkers Astakhov se liefling het 'n stabiele immuniteit vir verskillende siektes wat vrugtebome beïnvloed. Dit word egter aanbeveel dat elke tuinier weet wat die belangrikste tekens is van die algemeenste siektes en plantbeskadiging deur plae, behandelingsreëls en voorkomingsmetodes:
Scab - 'n siekte waarin groenbruin kolle op die bessies voorkom. Die gevolg van die siekte is die krake van die vrugte, die droog daarvan en val af. As behandeling word houtbehandeling met Kuprozan-oplossing gebruik.
Kleasterosporiose (geperforeerde spotting) - Die belangrikste simptoom is bruin kolle, met 'n deursnee van ongeveer 5 cm, wat in verskillende dele van die boom voorkom. Op die blare droog sulke kolle eers binne enkele dae uit en verkrummel dit, wat lei tot die vernietiging en dood van die blaarbedekking van die kersie. Op bessies verskyn gatvlek in die vorm van donkerrooi kolle, wat lei tot die droging van die vrugte. Nadat die eerste tekens van die siekte opgemerk is, word die aangetaste fragmente van die boom van die boom verwyder en verbrand, en die plant word met Bordeaux-vloeistof behandel (2 keer elke 10 dae).
Coccomycosis - Dit lyk soos helderrooi kolle wat op die bessies van 'n kersie en sy blare voorkom.Die gevolge van hierdie siekte kan die verlies van bladwisselende boombedekking wees en 'n algemene afname in winterhardheid. As 'n stryd word behandeling met Bordeaux-vloeistof gebruik, en voorkoming bestaan ​​in die verwydering van die aangetaste fragmente en die grond van die stamkring in die lente en herfs op te grawe.
Moniliose (vrugtevrot) - In die beginfase van die siekte verskyn klein kolle op die oppervlak van die bessies, wat binne enkele dae kan lei tot die verduistering van die kersie en die uitdroging daarvan. Nadat al die vrugte wat deur die siekte geraak is, verwyder is, moet die boom met swamdodende middels behandel word.
Bruinvrot - lyk soos klein vlekke met 'n donkerrooi rand wat aan die buitekant van die laken verskyn en vinnig in grootte toeneem. In hierdie geval is die agterkant bedek met swart kolletjies. Die gevolg van die siekte is die droging en val van die blare. Voorkoming en behandeling bestaan ​​uit behandeling met Bordeaux-vloeistof.
Vrugte mot - dit is plae wat op die boom van die blare voed en tot die volledige vernietiging daarvan kan lei. As behandeling word alternatiewe metodes gebruik: in 2 liter water, 2 eetlepels. houtas en dring aan vir 20-24 uur. Vervolgens word seepskaafsels, 40 ml asyn by die oplossing gevoeg en water tot 'n volle volume van 10 liter gevoeg. Die eerste keer dat die behandeling in die middel van die lente uitgevoer word, die tweede keer na die boom se blom.
Blaarluis - insekte wat voed op die sap van die blare, wat lei tot die dood daarvan. Teen die indringing van plae word chemiese verwerking of alternatiewe metodes gebruik (byvoorbeeld infusie uit seep en tabak).
Die oes van verskillende bessies kan op twee maniere gedoen word:
melk - bessies word in 'n waterdigte voorskoot versamel, waarna dit versigtig in voorbereide houers met papier gevoer word;
haarsny - die vrugte word met 'n deel van die stam afgesny, wat hul vervoerbaarheid en raklewe aansienlik verhoog.
Het jy geweet? Kersiebessies kan as voedselkleursel gebruik word. Ondanks verwagtinge sal die kleur van die kleur groen en nie rooi wees nie.
As u die tyd vir die oes kies, moet u die feit in ag neem dat dit baie maklik is om die kersies te "mis" - 'n vertraging van slegs 'n paar dae kan lei tot die storting van bessies of die bederf daarvan deur voëls. Byna die enigste rede waarom u die pluk van bessies kan vertraag, is reën, want nat bessies kan maklik sleg gaan tydens opberging. Maar jy moet ook nie haastig wees nie, want die geskeurde soet kersie ryp nie. Die beste tyd om te oes is oggend, maar nadat die dou droog is. Lyubimitsa Astakhov se opbergingsvlak is laag - as dit in 'n kelder of yskas gestoor word met 'n lugtemperatuur van +1 ... + 5 ° C, kan die kersies ongeveer twee weke lê (as die bessies gepluk is deur te skeer). U kan die raklewe 'n bietjie verleng deur plastiekhouers of hermeties verseëlde sakke te gebruik. as die belangrikste verpakking. In ander gevalle, as u die kersie langer wil bespaar, kan u vries gebruik.
Soetkers Astakhova is nie tevergeefs gewild onder tuiniers nie - hoë smaak, onpretensieuse sorg, gereelde ryk oes en die belangrikste, hoë weerstand teen ryp, maak hierdie verskeidenheid een van die min wat geskik is vir eienaars van somerhuise wat in verskillende klimaatstoestande geleë is.