Nuuskommentaar: ŉ Eie Afrikaanse universiteitArgieffoto. Die druk op Afrikaans om oor ŉ wyer en wyer front sy eie strukture, uitsaai-potensiaal en selfs ŉ (werkende) staat binne ŉ (dikwels disfunksionele staat) te skep, word al groter. In briewe in koerante vra lesers gereeld dat ŉ private, Afrikaanse universiteit geskep moet word. Sommiges skryf ook in taamlike detail oor hoe te werk gegaan kan en moet word. Terwyl dit die boodskap duidelik oordra dat daar so ŉ behoefte is, is dit tog jammer dat soveel nuusverbruikers skynbaar nie weet van Akademia nie, die private Afrikaanse universiteit wat Solidariteit ontwikkel en wat reeds heelwat geakkrediteerde kursusse, waaronder ŉ BCom-kursus, aanbied. Akademia het reeds baie nuusdekking op Maroela ontvang, maar Netwerk 24 se soekgerief dui ook twintig berigte aan wat hierna verwys. Volksblad se argief toon dat daar reeds 87 keer daaroor in hierdie koerant berig is, Beeld het volgens sy argief reeds 92 keer daaroor berig en Die Burger 94 keer. Tog word hierdie koerante vir die pleidooie gebruik deur lesers wat skynbaar nie weet dat dit wat hulle vra, grootliks reeds gerealiseer het nie. Akademia het onlangs ook sy nuwe hoofkampus in Centurion betrek. Na berig word het verskeie mense reeds hul testamente verander, sodat Akademia en nie meer voormalige Afrikaanse universiteite nie, daarby gaan baat. Heelwat skenkers het ook reeds hul aftrekorders gewysig sodat Akademia bevoordeel word. Letterlik honderde miljoene rande is ter sprake. Hoe meer dit gebeur, hoe meer bereikbaar word die spoedige oprigting van ŉ volwaardige universiteit, met die keuse van talle grade en ander kwalifikasies. Die briewe toon egter ŉ groot veld van goedgesindes wat nog braak lê, wat bereid is om bydraes te lewer, maar wat op die een of ander manier die fyn kam van nuusdekking en bemarking vrygespring het. Elkeen wat hier lees, kan ŉ ambassadeur vir Akademia wees. En met moderne tegnologie, sal Akademia ook landswyd vir studente toeganklik wees. Maar selfs met die bykans grenslose moontlikhede wat die moderne tegnologie bied, is dit ŉ enorme duur volksaksie. Trouens, ŉ bekende Stellenbosse professor het in ŉ omvattende koerantartikel in rand en sent probeer bewys dit is onmoontlik. Solidariteit het van hom verskil. Die professor het duidelik nie die volle moontlikhede van virtuele onderrig, of skenkers wat hul bydraes kon swaai, ook weg van sy universiteit, verreken nie. Niemand kan die Solidariteit Beweging daarvan beskuldig dat dit nie probeer het en steeds probeer, om Afrikaans by bestaande universiteite te beredder nie. Verskeie regsaksies is aangepak, waarvan seker die bekendste die saak teen die Vrystaatse Universiteit is, wat in alle waarskynlikheid tot in die Konstitusionele Hof gevoer sal word en Unisa is ook pas aangetree. In sommige gevalle het Solidariteit minstens gedeeltelik daarin geslaag om ŉ (mindere) plekkie vir Afrikaans te beding, hoewel dit lyk asof onder andere die EFF se aandrang, dat heeltemal met Afrikaans weggedoen word, by universiteite so swaar weeg, dat die grondwet erg sywaarts gerangeer word en oor die voete geval word om transformasie tot transformania te volvoer. Intussen word die kuns vervolmaak om wollerige argumente tot akademiese retoriek te vervolmaak – behalwe dat daar aan die kant van die “taalbulle” ook intellektuele is wat die argumente slag om slag aan flarde skiet. Die raad van die Noordwes-universiteit het pas bekend gemaak Afrikaans is op die Potchefstroomse kampus beveilig. Daar is opsies vir Afrikaans, maar dit gaan nie sonder harde werk en wye ondersteuning kan realiseer nie. Nie met ŉ huidige regering wat self meedoen aan die wegkalwing van die grondwet nie.