AFRIKAANSE OPSOMMING: Die doel van die studie was om die oorsprong en gebeure van die Universiteit van Stellenbosch se Dameshokkieklub na te vors en te dokumenteer. Die kern van die studie handel dus oor die ontwikkeling van die Dameshokkieklub vanaf 1903 tot 1992. Alhoewel daar wel oor die universiteit se sport geskryf is, is die meeste van die klubs se inligting nie bewaar nie en daarom bestaan daar nog groot leemtes in die sportgeskiedenis. Omdat die onderhawige onderwerp sportgeskiedkundig van aard is, is die histories-wetenskaplike metode gevolg. Primêre bronne was hoofsaaklik notules, bestuurs- en voorsittersverslae asook onderhoude met oud-spelers. Die inleiding verskaf ’n oorsig van die ontwikkeling van hokkie regoor die wêreld en die verskillende vorms wat deur verskillende lande gespeel is. Daarna is daar aan die ontwikkeling van die hokkiestok en -bal aandag gegee asook hokkie gedurende die negentiende en twintigste eeu. Die ontwikkeling van vrouehokkie in Engeland en die VSA, asook die Internasionale Federasie vir Vrouehokkieverenigings (IFWHA) word bespreek. Die tweede hoofstuk handel oor die geskiedenis van vrouehokkie in Suid-Afrika. Daar word aandag aan die oorsprong van vroueklubs en –verenigings geskenk, sowel as aan interprovinsiale toernooie wat gespeel is. Die “All South African and Rhodesia Women’s Hockey Association” en hulle grondwet asook die Suid-Afrikaanse Hokkie-unie word aangeraak. Daarna word die ontstaan van die Springbokembleem vir hokkie bespreek asook toere wat na en van Suid-Afrika plaasgevind het. Die derde hoofstuk handel oor die metodiek van die studie. Dit dek die doel, probleemstelling, navorsingsmetode en die evaluering van die bronne. Die vierde hoofstuk handel oor die vroeë geskiedenis van die Dameshokkieklub vanaf 1903 tot 1958, asook die ontstaan van die hokkievelde. Die rede vir hierdie afbakening, is omdat die notules en verslae vir daardie jare ontbreek en daar dus op sekondêre bronne staatgemaak moes word. Die geskiedenis van die dameskoshuise word in hoofstuk vyf bespreek en daarna word die uitslae opgesom. Die eerstejaarstoernooi, koshuisliga en Prestige-toernooi vorm almal deel van koshuishokkie. In hoofstuk ses word inter-universitêre toernooie vanaf 1940 bespreek. Na afloop van elke toernooi is daar ’n SAU-span (Proteaspan) gekies wat verskeie toere onderneem het. Die ontstaan van binnenshuise hokkie op nasionale sowel as universiteitsvlak word in hoofstuk sewe behandel. In hoofstuk agt word die klub- en ligabedrywighede vanaf 1959 tot 1992 bespreek. Prestasies van individue word uitgelig asook skolekampe wat aangebied is. Aandag word geskenk aan toere en toernooie wat die spanne onderneem het, ’n paar afrigters wat ’n groot aanwins vir die klub was asook die sosiale aspekte rondom die klub. Die toppresteerders van die Dameshokkieklub, wat almal Springbokspelers was, word in hoofstuk nege behandel. Die studie word afgesluit met ’n samevatting van al die belangrike feite en bevindinge. Bylaes A tot G sluit al die SAU-ererolverteenwoordigers, spelers wat erekleure ontvang het, die nasionale toernooi-uitslae, afrigters, klubtoekennings en ’n lys van provinsiale spelers vir veldhokkie en binnenshuise hokkie in. Nadat die Dameshokkieklub vir 89 jaar afsonderlik gefunksioneer het, het die mans- en damesklub in 1992 saamgesmelt om die US-hokkieklub te vorm en is dit steeds hoe hulle vandag bekendstaan.