PressReader - Landbouweekblad: 2018-10-12 - TEMMERS VAN DIE DUI­NE
TEMMERS VAN DIE DUI­NE
Só sê ka­te­go­rie­wen­ners
Landbouweekblad - 2018-10-12 - Uithourit -
LIG­GE­WIG (AL­GE­HE­LE WEN­NER)
S­han­non Par­ker en Llam­rai A­sa­ra (SA)
“As ’n mens die eer­ste keer die woes­tyn in­ry, gaan staan par­ty perde som­mer, so stom­ge­slaan is hul­le. Hul­le dink, waar is ek nou? Al wat hul­le sien, is sand. A­sa­ra was eg­ter ’n staat­ma­ker – sy ken sand, en het heel­pad ’n sterk pas ge­hand­haaf.”
BES VOOR­BE­REI­DE PERD
Re­ni van der Merwe en Gu­li­lah Nag­hga­liet (Na­mi­bië)
“Die skof langs die kus word so beplan dat ons dit met laag­wa­ter ry. Die roe­te is lek­ker hard daar. Die wind is ’n be­lang­ri­ke fak­tor – dit kan druk­kend en be­dom­pig raak, en ’n bries van voor is goed vir die perde. Maar sterk wind kan weer die sand in jou oë waai.”
Suné Wes­sels en Edl Ag­bahr Blue Do­mi­no (Na­mi­bië)
“Die Wal­vis­baai-rit is in ’n an­der klas. Dis nie som­mer vir op­klim en jaag nie. Die roe­te is teg­nies, en elke skof het an­der pro­ble­me en word an­ders aan­ge­pak. Jy moet jou perd ken, en weet wan­neer om hom te spaar en wan­neer om vin­nig te ry.”
La­ra van Niekerk en Hurst Ro­nal­do (SA)
“Voor die rit het ons gaan kyk hoe die roe­te lyk: Waar dit die vei­lig­ste is om te ry, en waar jy moet af­klim. Wan­neer jy ’n steil duin saam met jou perd uit­stap, moet jy al­tyd voor hom bly. As hy in die sand gly wan­neer jy on­der hom is, kan hy bo-op jou be­land.”
Hen­dri van Wyk en S­hadow (SA)
“Swaar­ge­wig­te moet voor­be­reid wees en goed beplan. Ons was tien dae voor die weg­spring in Wal­vis­baai so­dat die perde kan ak­kli­ma­ti­seer. Ons het sta­dig be­gin. Voor Duin Se­we was ons s­pan vier­de, vyf­de en ses­de. Ná die duin het ons voor­ge­loop.”
Car­men Derks en Kal­ha­ra­bi CD El-Arab (Na­mi­bië)
“Dit is die twee­de keer dat ek Walvis ry. Die baan is elke jaar an­ders, want die storm­win­de skuif die dui­ne. Duin Se­we was van­jaar die moei­lik­ste – die sand is diep en los, en die perde sak som­mer tot by hul knieë in. Daar klim ek eer­der af en stap.”