Ons maak soos ons gasvrou voorgestel het. Die Tynerivier verdeel die stad in twee: aan die noorde is Newcastle en aan die suide Gateshead, maar vir die toeris is dit een stad. Die stukkie rivier waarlangs ons loop word deur vier brûe gekruis, elk in ŉ ander boustyl – dit maak vir interessante foto’s.
Ons haal die hysbak na bo om die uitsig te geniet en begin dan met die trappe af te stap. Skielik besef ons; spieëls teen die plafon en op die vloer maak van ses verdiepings staaltrappe ŉ eindeloosheid.
Dis aangrypend – dit voel asof die musiek deur jou spoel, jou omring soos warm water in ŉ poel. Elke stem is terselfdertyd alleen en deel van die groter groep. Jy kyk na die luidspreker soos jy na ŉ individuele sanger sou kyk, sonder dat die snaaksighede wat mens se aandag soms van die musiek aflei daar is – elke ‘sanger’ het ŉ eie stem, tog lyk hulle hier almal identies.