'n Uittreksel van Waar liefde begin deur Schalkie van Wyk | Liefdesverhale blog
January 25, 2018 January 24, 2018 ~ nbuitgewers
Lees hierdie eksklusiewe uittreksel van Waar liefde begin deur Schalkie van Wyk ─ Januarie se boek van die maand:
"Voert-voertsek, duif!" skel sy uitasem. "Ek wed die simpel duif se naam is Ursula, en jou alsiende ma het die ding gestuur om my skyfies te probeer vertrap omdat sy weet lekker slap skyfies maak vet."
Die voorbarige duif op haar kop ignoreer haar swaaiende hande. "Vervlaks, Lani, doen iets! Die duiwe omsingel my. Hoekom het jy nie vir ons 'n tafeltjie binne-in die restaurant gekry nie? Gee jy nie om dat die duiwe in jou duur bord kos wei nie?"
"Wei duiwe dan soos koeie, of . . .?"
Lani sien hom anderkant die tafeltjies staan, lank en lenig, breed geskouer met smal heupe, die spiere sigbaar op songebruinde arms. Vlinders fladder in haar maag. Haar hart ruk in haar bors. Haar asem stol op haar lippe. Wat 'n man! Onopsigtelik probeer sy om haar asemhaling te reguleer.
Hy is definitief nie net 'n mooi man nie; hy is waarskynlik die aantreklikste man wat sy al ooit gesien het. Onweerstaanbaar aantreklik, besluit sy. Sy digte, swart hare is effens te lank en windverwaaid, en vee oor die kraag van sy ligblou gholfhemp; sy sonbrons gesig vorm 'n skerp kontras met die silwergrys oë, omraam deur lang, swart wimpers. Sy neus is smal en reguit en sy hoë wangbene en sterk kakebeen skep die indruk van innerlike krag.
Sy lippe het die gebeitelde lyne van 'n kunswerk, dink sy, lus om hom liggies op die mond te soen.
So oorweldig is sy deur sy manlike voorkoms en die onbetwisbare selfversekerheid wat hy uitstraal dat dit enkele sekondes duur voordat sy besef hy hou haar dop.
"Lani . . .! Verdeksels, help my! Kan jy nie sien die duiwe vergryp hulle hier aan my kos nie?"
Lani kyk na die ontstoke Danika sonder om haar raak te sien en sê werktuiglik: "Oom Awie kon ons nie ontmoet nie, maar hy het die man gestuur wat nou tussen die tafeltjies deur na ons toe aangestap kom. Ek dink dit is hy dié, die regte man."
Die donker man bly vlak langs Lani staan, steek sy hand uit en stel homself voor: "Ek is Jan-Erik van Eeden. Oom Awie Badenhorst het my gevra om die mooiste meisie in die stad saam met my huis toe te bring. Hallo, Lani Taljaard. Ek wonder net: Hoe kon jy so gou al besluit het ek is die regte man vir jou?"
Dank die hemel sy het tydens haar studentejare oorgenoeg selfversekerde mans ontmoet wat haar met vleitaal en slimpraatjies probeer oorrompel het. Lani betrag Jan-Erik en vra koel: "Skort iets met jou gehoor, Jan-Erik? Ek het gesê jy is die regte man – jy is die man wat deur oom Awie gestuur is, want jy lyk soos 'n gebore dorpenaar."
"As ek soos 'n plaasjapie lyk . . ." Jan-Erik stoot sy vingers deur sy windverwaaide kuif en voel-voel aan die donker baardstoppels aan sy kake en ken. "Ek vra om verskoning, maar oom Awie se versoek was so onverwags dat daar nie tyd was om te skeer of 'n snyerspak aan te trek nie. En die suidooster was natuurlik in my hare." 'n Glimlag plooi om sy lippe en versprei na sy staalgrys oë. "Gaan jy my nou met die hand groet of is dit iets wat net ons plaasjapies doen?"
"Ag, jammer, Jan-Erik. Ek dag jy hou jou hand uit met die hoop Danika deel haar skyfies met jou." Sy steek haar hand uit en snak amper hardop na haar asem. Die aanraking stuur stuwende opwinding deur haar, warm en aangenaam en terselfdertyd verwarrend. Iets vreemds gebeur, besef sy, bewus van haar versnelde hartklop, die onbekende flikkering in haar maag, die wyse waarop haar hand tintel toe sy groot hand om hare sluit.
Sy, Lani Taljaard, wens haarself jare lank al geluk omdat geen man nog daarin kon slaag om haar gedissiplineerde emosies te versteur nie, maar Jan-Erik van Eeden is die bron van onbekend erotiese sensasies in haar, erken sy onthuts aan haarself.
Daar moet 'n wet wees teen mans wat so onweerstaanbaar sexy lyk.
Sy kyk op en verdrink dadelik in sy oë. 'n Sweem van 'n glimlag pluk aan sy mondhoeke. Wat 'n pragtige mond! Sy het nooit besef mans kan ook mooi lippe hê nie. Om net na hom te kyk, is pure sensuele genot, soos om 'n sappige, soet vrug te eet.
Die begeerte oorweldig haar byna om met haar vingers oor sy onderlip te streel en die tekstuur van sy vel te ontdek. Sy wil sy speelse glimlag deel maak van haar. Terselfdertyd vou ongelooflike warmte haar soos 'n kombers toe.