Romulus is nie 'n mededinger aan krokusse nie * Oor plante
Romulus is nie 'n mededinger aan krokusse nie
Onder die blomplante wat alpien-glybane en klipperige tuine kan versier, is daar baie spesiale kulture wat veral nie net bekend is vir hul skoonheid van blom nie. Een van sulke plante wat 'n soortgelyke vorm het, is 'n mediumgrootte, maar effektiewe romulus. Net soos in blom- en landboutegnologie aan krokusse, is dit nietemin minder stabiel en vereis 'n ietwat ongewone benadering tot groei, 'n lae-wintergewas. 'N Seldsame skoonheid kan so 'n regte ster word in die ontwerp van rotsagtige komposisies en versier draagbare houers wat alpine landskappe naboots.
Romulea - 'n seldsame ster vir rotsagtige komposisies
Romulus is 'n seldsame en byna versamelingsplant. Dit is 'n klein aksent vir diegene wat op soek is na spesiale aanbiedings vir die versiering van rotstuine en rotstuine. Wildekyk, met groot, skouspelagtige blomme, kan hierdie miniatuur skoonheid met 'n beskeie groenigheid 'n regte ster word. Maar groeiende romulus is ver van maklik. Hierdie plant is vir diegene wat al vertroud geraak het met die belangrikste kulture vir die versiering van rotsagtige tuine en op soek is na unieke plante, nie net in hul voorkoms nie, maar ook in die verbouingstrategie. 'N Klein eksklusiewe versiering vir fynproewers.
Die Romuli het hul naam ontvang ter ere van Romulus, die stigter van Rome en een van die twee broers uit die hoofmite oor die oorsprong van die Ewige Stad. Dit is aalwurmplante wat in die natuur voorkom in twee nie baie soortgelyke habitatte nie - die tropiese klimaat van Suid-Afrika en die Middellandse See-lande.
Romulus (Romulea) - kompakte, maar nie so klein plante nie. Met 'n hoogte van slegs 10-20 cm (40 cm is die maksimum vir 'n plant, selfs in die natuur), los die romulia 'n vertakte of eenvoudige stam, gekroon met 'n skouspelagtige blom. Die knolle van die plant is redelik plat, afgerond, met 'n deursnee van slegs 1,5 cm, met 'n dalende skubbe. Aan die voet van die stam word smal-lineêre, lemagtige, dikwels amper filiforme, donkergroen blare versamel. Die stingels is nie blaaragtig nie, maar aan die onderkant van die blom is twee pamflette van die wikkel. Romulusblomme blom meestal een vir een op die top van die stingels. As hulle slegs 3 cm in deursnee is, lyk hulle nog steeds baie groot. Die blomme is simmetries, met 'n wye oop blomdek, verdeel in ses rietagtige, lansetvormige of wyd lansetvormige blare, en vorm 'n elegante beker. Anthers en meeldrade vorm 'n helder middelpunt in die keel van 'n blom.
Die kleurskema van die romullea bevat nie net pers en violet, versadigde kleure nie, maar ook pienk of heldergeel opsies. Romulus blomme maak slegs oop in sonnige weer. Hierdie plant behoort tot die primrose wat in April blom, maar soms is die Romulus in staat om herhaalde blom gedurende September.
Ondanks die feit dat die natuurlike diversiteit van romuli indrukwekkend is en meer as 90 spesies plante in die genus opgeneem word, word minder as 'n dosyn in die tuinkultuur ingevoer. En gewilde plante kan selfs op die vingers van die een hand getel word.
Romulea Bulbacodium, of Kamille Romulus (Romulea bulbocodium) - 'n gunsteling en stabielste verteenwoordiger van die genus. Dit is 'n klein, knolagtige bolplant met 'n afgeronde bol tot 2,5 cm in deursnee met smal, donkergroen basale blare wat in buise gevou is, waarvan die lengte 15 cm is. Wyd oop tregtervormige blomme blom een ​​vir een en word geverf in 'n helder pers kleur met 'n geel middel. Hierdie tipe Romulus blom in April. Voorheen beskou as 'n aparte spesie Romulus Spaans (Romulea clusiana) met geel blomme, maar hierdie twee kulture word vandag as een plant geklassifiseer.
Pienk Romulus (Romulea rosea) - een van die mooiste primroses. Enkel, tregtervormige, wyd-oop blomme word onderskei deur die perfekte simmetrie van smal eiervormige lobbe wat aan die ente en 'n donker farinks is vernou. Die kleur getuig welsprekend van die naam - pienk-lila, dit is baie helder en pakkend.
Romulus eenmalig (Romulea monadelpha) word ons toenemend in die saadgedeelte van eksotiese plante verkoop. Dit is 'n rooi-bloeiende en baie aantreklike skoonheid en vorm klein rosette van smal filiforme blare. 'N Sterk hurkblomsteel styg uit die middel van die uitlaat en kraai met groot donkerrooi blomme met 'n donker farinks wat lyk soos 'n tulp in vorm met blare na buite gedraai. Perianth segmente is baie wyd. Hierdie plant groei ons net as 'n pot (binnenshuis, kweekhuis of tuin).
Romulea Nivalis (Romulea nivalis) is hier baie skaars. Dit is 'n elegante plant met lila smal lobbe van die korolla en geel farinks, wat bewe en sag is. Die blare is baie dun en donker, min in getal.
Groeiende Romulus in streke met harde winters
As 'n universele aksent vir die Alpynse heuwels, kan hierdie plant slegs sonder probleme in die suidelike streke gekweek word, waar die Romulus nie deur die winterfrost beïnvloed word nie. Die verbouing van romuli in lande met ernstige winters word aansienlik bemoeilik deurdat die plant in die winter sy blare produseer en oor die algemeen 'n hittegewende gewas is wat van nature nie geskik is om in noordelike breedtegrade te groei nie. Maar dit beteken hoegenaamd nie dat liefhebbers van eksotiese en moeilike take Romuli nie selfs in die middelste sone kan teel nie. Groeistrategieë vir hierdie plant is aansienlik beperk, maar steeds redelik uiteenlopend:
Romulus kan gekweek word as potplante wat die hele warm seisoen in die ope lug deurbring en dit in die kweekhuis of koel kamer plaas vir die winter.
Hulle word slegs in 'n oop grond verbou, sorgvuldig bedek vir die winter en beskerm teen erge ryp.
Romulus word in die oop grond verbou, maar word in die winter in potte gegrawe en gereeld binnenshuis opgeberg, en word eers in April onmiddellik voor blom oorgedra.
Die eenvoudigste strategie is om Romuli in potkultuur te laat groei. Maar in elk geval is dit beter om hierdie plant aan te beveel vir ervare tuiniers wat graag met ongewone kulture te make het en hulle die nodige sorg kan gee.
Romulus kan as 'n suiwer binnenshuise plant gekweek word, en dit nie eers in die vars lug gevoer word nie of in die somer gebruik word om 'n balkon en terras te versier.
By die ontwerp van die tuin word romulus gebruik:
vir registrasie van rotstuine en rotstuine;
as 'n vroeë blomlente-aksent;
as 'n potjie-aksent vir rotsagtige tuine;
in die versameling van eksotika in mobiele rotstuine;
om helder lentevlekke te skep, as 'n eksotiese versiering vir groepe met klassieke primroses.
Die beste vennote vir Romulus: hyacinten, krokusse, Scyllus, Pushkinia, muscari, edelweiss.
Voorwaardes vereis deur Romulus
Ongeag die tipe en erns van die winters, is dit vir Romuli nodig om twee sleutelfaktore te verskaf wat die sukses van groei bepaal:
Die mees ligte, goed gedreineerde grond waarin plante gedurende die somer-dormansie droog kan wees.
Helder sonlig, beskerming teen koue wind op die suide.
Hierdie plant verdra nie net kompakte grond nie, maar ook gewone grond. Romulus in die tuin word uitsluitlik in rotstuine en rotstuine gekweek. Gebruik ligte, lugtige aartappelmengsels met losmiddeltoevoegings of boots mobiele rotstuine na.
Wanneer u plant, moet u nie afwyk van die aanbevole diepte van die gloeilamp nie - ongeveer 5 cm. Op plekke waar daar 'n risiko is vir stagnasie van water tydens sneeu of in die somer, is dit beter om 'n kragtige dreinering onder die plot vir die Romulus te plaas.
Hierdie plant het nie die gewone versorging nodig nie: natmaak of toediening vir romuli is ongewens (en selfs teenaangedui), behalwe vir verbouing in 'n potkultuur, waartydens romuli baie versigtig natgemaak word en vermy oorvloeiing. Top dressing vir potlose romulus word 1 keer in 2 weke uitgevoer. Die belangrikste ding wat Romulia nodig het, is beskerming teen versuip in die vroeë lente en gedurende die somerfase van sluimering, wanneer reën en natmaak baie gevaarlik is. As u saam met ander plante plant wat kweekhuise of skuiling benodig, word sorg vereenvoudig, soos in 'n potkultuur.
Selfs as u in die suidelike streke in oop grond groei, moet romuli steeds beskerm word deur deklaag vir die winter, wat betroubaar die basis van die blare teen die koudste dae moet bevries. In streke met erge winters, as hulle knolle op die grond wil agterlaat, is dit nodig om die winter beskerming te gee. Benewens boorwerk en deklaag, moet dit lugdroë skuiling en beskerming met spar takke insluit.
Maar die eenvoudigste strategie is om die Romulus vir oorwintering op die perseel te verwyder. In hierdie geval bevat die plante 'n temperatuur van 10 tot 15 grade in die helderste lig en word gereeld natgemaak, sodat die grond nie heeltemal kan droog word nie.
Voortplanting van Romulus
Ondanks sy wispelturigheid, broei romuli baie maklik. Nuwe plante kan nie net verkry word deur dogtersknolle te skei nie, maar ook deur knolle of sade te skei. As ons van seldsame romulusvariëteite praat, is dit beter om vegetatiewe metodes te gebruik. Maar enige romulus kan maklik vinnig uit sade gekweek word en redelik vinnig blom, want dit hoef nie baie groot knolle te vorm nie. Saai word in die herfs gedoen in streke met matige winters en in die lente in streke met ernstige ryp. Dit is makliker om die tyd vir skeiding te kies: hulle grawe die romulule uit en versprei dit slegs gedurende die somerperiode.