Gebruik dié pretpark op eie risiko – Christastories
May 6, 2019 May 6, 2019 ~ christa in thailand
‹ Previous‘n Facebook-sessie saam met Ghandi
Next ›Kan die gay boer asseblief ook in vrede ‘n maat soek?
3 thoughts on “Gebruik dié pretpark op eie risiko”
Christa – ek hou so van hoe jy herkou oor goete. Ek het vanmore weer so van ‘n pretrit afgeval. Dis seer, maar elke outjie moet maar sy make maak, en tyd maak heel.
Dankie, Vuurvliegie. Ons kry almal maar ons beurt vir daardie valslag! En ja, dankie tog vir tyd, né? Golflengte - The Reader Wiki, Reader View of Wikipedia
Die golflengte word gemeet tussen enige ooreenstemmende punte van twee opeenvolgende golwe.
Die golflengte van ’n sinusvormige golf is in fisika die ruimteperiode van die golf, met ander woorde die afstand tussen ooreenstemmende herhalings in die vorm daarvan, byvoorbeeld hoogte- of laagtepunte. Dit is dus die omgekeerde van die frekwensie, wat die aantal periodes per sekonde is. Dit word gewoonlik bepaal deur die afstand tussen ooreenstemmende punte van opeenvolgende golwe te meet en is ’n eienskap van alle soorte golwe. Golflengtes word gewoonlik deur die Griekse letter lambda (λ) aangedui.
As ’n mens aanneem ’n golf beweeg teen ’n vaste snelheid, is die golflengte omgekeerd eweredig aan die frekwensie van die golf: golwe met ’n hoër frekwensie het ’n korter golflengte, en omgekeerd. Golflengtes hang af van die medium waardeur die golf beweeg (byvoorbeeld lug, water of ’n vakuum). Voorbeelde van golfverskynsels is klank-, lig- en watergolwe. Klankgolwe is wisselings in lugdruk, terwyl watergolwe wisselings in die hoogte van ’n waterliggaam is.
Die reeks golflengtes of frekwensies van golfverskynsels word die spektrum genoem. Die term het ontstaan met die sigbare spektrum, maar word nou toegepas op die hele elektromagnetiese spektrum, sowel as die klank- en vibrasiespektrum.
↑ Hecht, Eugene (1987). Optics (2nd uitg.). Addison Wesley. pp. 15–16. ISBN 0-201-11609-X.
↑ Raymond A. Serway; John W. Jewett. Principles of physics (4th uitg.). Cengage Learning. pp. 404, 440. ISBN 0-534-49143-X.
↑ A. A. Sonin (1995). The surface physics of liquid crystals. Taylor & Francis. p. 17. ISBN 2-88124-995-7.
↑ Theo Koupelis & Karl F. Kuhn (2007). In Quest of the Universe. Jones & Bartlett Publishers. ISBN 0-7637-4387-9.
Wikimedia Commons het meer media in die kategorie Golflengte.