Bestaande navorsing het die oorsprong van die Pretoriusfamilie teruggetrek na die provinsie/staat Nedersakse in Duitsland. Die oudste voorouer wat ons tot dusver kan naspoor, is Wessel Schulte, wat in Schüttorf in die ryksgraafskap Bentheim, gewoon het. Die streek is gekenmerk deur 'n gematigde klimaat, digte eikewoude en sandsteenbrûe en ambagslui was goed georganiseerd in gildes – onder andere leerlooiers en skoenmakers.
Kort voor die begin van die 17e eeu aanskou Wessel Schulte se seun Barend Wesselszoon die lewenslig. Nadat hy sy opleiding as skoenmaker voltooi het, verlaat Barend Schüttorf en vestig hom in Leiden, waar hy die van Schout aanneem. (Die Duitse van Schulte beteken "Skildwag" en met sy hervestiging in Leiden neem Barend Wesselszoon Schulte die Hollandse ekwivalent van die van, Schout (“wag”), aan. Schout was ook die titel van ‘n amptenaar wat aangestel is om administratiewe take te verrig en regstoepassing te verseker - soortgelyk aan die huidige magistraat).
Johannes het ook aan die Leidse Universiteit ingeskryf,maar verlaat die universiteit voor hy kwalifiseer. Hy tree in diens van die V.O.C. en vertrek op 17.12.1665 as soldaat op die 'Nuijtssenburgh" na die Kaap de Goede Hoop. Na 'n reis van sowat drie-en-'n-half maande arriveer die "Nuijtssenburgh" op 1.4.1666 aan die Kaap. Toe die "Nuijtssenburgh" op 15 April haar reis na Batavië voortsit, was dit sonder Johannes. In die monsterrolle van die offisiere, soldate en matrose wat op 15.5.1666 by die fort de Goede Hoop gestasioneer was, word "Johannes Pretorius van Goeree" aangegee as 'n adelbors ( 'n seekadet). Sowat twee maande later vertrek Johannes na Mauritius,waar hy as sieketrooster en later ook as sekunde of tweede-in-bevel diens sou doen.
Op 18.11.1673 trou hy met Geertruyda Meyntjes (soms Meyntings of Menthing), wie afkomstig was van Hasselt, Holland (tans België) en hertrou op 28.2.1677 met Johanna Victor, van Amsterdam.