Op een vlak gaan hierdie gedig oor die sorgsame nanny-figuur wat inderdaad ‘n “ma” vir die wit baba is. Die gedig fokus aanvanklik op die sussende, moederlike kwaliteite van die nanny, onder meer deur die sterk bewustheid van liggaamlikheid en nabyheid wat die eenheid van kind en sorggewer suggereer (“haar hart klop teen sy linkerslaap”). In die tweede strofe is die “s”-klank die aanduider van gerusstelling (“salwend stuif …”), maar dit word vervolgens op nugtere wyse aan “die strykplank in die kombuis” gekoppel, wat die leser aan die sosio-ekonomiese realiteit van die huishulpfiguur herinner. · Die Satan sal gebind wees sodat hy die nasies nie kan verlei om oorlog te voer nie (Op. 20:1-4). Dit beteken dat alle gelowe ook een is, dat daar net een Messias vir die hele wêreld is, nl. die Antichris, en dat daar geen teenpool van ‘n duiwel en ‘n hel is nie. Ek streef daarna om van myself te verskil, myself uitgeruk te kry uit die saai outomatismes van my powere opinietjies, ek streef daarna om taal soos ‘n sonde (peilstif!) uit te stuur oor die skuiwerende energiestrome wat my omgewe sodat ek mede daardeur nuwe dinge kan leer raaksien en raakvoel.