Twintig jaar van nou af. . .?
In my jonger jare het ek gefokus op onbelangrike kwessies, onderstreep deur bekommernis en angs. My perfeksionistiese houding en vrees om foute te maak, het my gedwing om alles te verseker, was in orde, en maak dikwels onbelangrike gebeurtenisse 'n prioriteit, want ek was bekommerd oor hoe my lewe na ander gekyk het. Ek is nie trots op my fokus nie, maar dit is die waarheid.
My baie senuweeagtige en angstige ma en ouma het 'n buitensporige hoeveelheid tyd besorg. Ek was ook bekommerd oor talle kwessies: wat ander gedink het aan my; my gewig; irrasionele vrese van verlies; my sosiale lewe; skool. My pa, oupa, Pappa Joe, het eens op my angs kommentaar gelewer deur my te herinner:
"Vyftig persent van wat jy bekommerd maak, sal nie gebeur nie en die ander 50% sal gebeur of jy daaroor bekommerd is of nie."
Sy woorde het my gehelp met my kleintjies en soos ek ouer was, het hierdie eenvoudige frase my gehelp om my eie lewe te prioritiseer deur middel van 'n interne dialoog wat my in staat stel om myself belangrike vrae te stel. Toe my seuns jonk was, het so 'n vraag duidelikheid gegee oor my keuses. My jong seun wou saam met my 'n wedstryd speel, maar ek moes regtig die skottelgoedwasser leë en aandete maak. Ek het myself gevra:
Twintig jaar van nou af, wat sal belangriker wees? Die tyd wat ek saam met my seun spandeer het of die skottelgoedwasser leeggemaak het en aandete gemaak het?
Natuurlik het ek die antwoord geken. Hierdie vraag het altyd baie van my probleme in perspektief geplaas, en die belangrikheid van my buigsaamheid versterk. Ek het ook gereageer op dieselfde vraag by die werk, met my studente.
Twintig jaar van nou af Wat sal meer belangrik wees?
Twintig jaar van nou af, wat sal belangriker wees? Die les wat ek gee oor die skryf van 'n proefskrif verklaring of die tyd wat aan 'n oudstudent gegee word wat by die klaskamer kom om hallo te sê en sy gradeplegtighede met my huidige studente te deel?
Dit is duidelik dat my studente altyd 'n boodskap van motivering kan gebruik wat deur 'n portuurgroep, 'n rolmodel gegee word. Op hierdie punt in my lewe, moet ek my selde so 'n vraag vra, want ek het geïnteriseer wat betekenisvol is in my lewe, wat bevredig. Ek bekommer nie oor kwessies wat ek nie kan beheer nie en meer geredelik fokus op daardie mense en aktiwiteite wat my vreugde en vervulling gee.
Om jouself hierdie vraag te vra, kan verskeie formate neem, maar jy kan dit oorskryf om te verantwoord op jou eie uitdagings en besluite:
Twintig jaar van nou af, wat sal belangriker wees? My skoon huis of 'n besoek met 'n vriend?
Twintig jaar van nou af, wat sal belangriker wees? Speel met my kind of aandete?
Twintig jaar van nou af, wat sal belangriker wees? Middagete met 'n vriend of om te doen?
Twintig jaar van nou af, wat sal belangriker wees? Om te loop of om die huis skoon te maak?
Ek hoop dat sommige van hierdie lesse wat my so helderheid in my eie lewe gegee het, jou ook kan baat vind. Terwyl ons almal anders is, soek ons ​​ons eie weergawes van rustigheid. Sodoende kan ons ons unieke reise waardeer, wat vir my meer wonderlik geword het as die bestemming.
Ek waardeer en aanvaar dat ek nie met so 'n prag kon kon kom sonder my vervangende-kind-nalatenskap nie. Ons kom almal in hierdie lewe met ons sterkpunte en uitdagings en hierdie elemente skep ons ultieme, unieke wonderlikheid wanneer ons dapper genoeg is om na te dink oor hulle. Sokrates se woorde help my voort: "'n Onbezoete lewe is nie die moeite werd om te lewe nie."
Boeke wat my met gemak en skoonheid verskaf het
Daarbenewens het die volgende boeke my persoonlike reis verryk in die herstel van die baie eienskappe wat op 'n keer begrawe is binne 'n klein dogtertjie wat gesoek het vir goedkeuring en betekenis. Vandag is sulke literatuur 'n verwelkomde vriend wie se waardevolle woorde troos en skoonheid bied.
'N Huis van My Eie deur Sandra Cisneros
Die mens se soeke na betekenis deur Viktor Frankl
Baie Lewe, Baie Meesters deur Brian Weiss
Op dood en doodgaan deur Elisabeth Kubler-Ross
Die Alchemist deur Paulo Coelho
Die Klein Prinsie deur Antoine de Saint Exupery
Die Vier Ooreenkomste deur Don Miguel Ruiz
Wanneer asem lug word deur Paul Kalanithi
Toewyding: 'n Memoir deur Dani Shapiro
Die Vervangings Kind deur Judy L. Mandel
Vervangende Kinders: Die Onbewuste Skrif deur Rita Battat Silverman & Abigail Brenner, MD.
onortodokse deur Deborah Feldman
Die geheim van die siel deur William L. Buhlman
Codependent No More deur Melody Beattie
Die Kunstenaar se Weg deur Julia Cameron
Liefdevolle goedhartigheid deur Anne Roiphe
Skryf is My Drink: 'n Skrywer se verhaal om haar stem te vind (en 'n gids tot hoe jy kan) deur Theo Pauline Nestor
Moulding uitdagings in sterkte
'N gedig deur Wendell Barry: "Ek gaan onder die bome en sit nog steeds" weerspieël baie van my persoonlike reis van verligting en aanvaarding, aangesien ek my uitdagings in sterk punte gegroei het.
"Ek gaan onder die bome en sit nog steeds" deur Wendell Barry
Ek gaan tussen bome en sit stil.
Al my roer word stil
om my soos sirkels op water.
My take lê in hulle plekke
waar ek hulle verlaat het, aan die slaap soos beeste.
Dan kom wat my bang is
en bly 'n rukkie in my oë.
Wat dit vrees in my laat my,
en die vrees vir my verlaat dit.
Na dae van arbeid,
stom in my ontsteltenis,
Ek hoor my liedjie uiteindelik,
en ek sing dit. Soos ons sing,
Die dag draai, die bome beweeg.
Jy is hier: Tuis > Persoonlike > Houdingsaanpassings > perfeksionisme > Twintig jaar van nou af. . .?