Joly se Pisco -suurresep - Nuwe resepte - 2022 Die Volière, Chicago" /> Die Volière, Chicago" />
The Aviary, Chicago " /> The Aviary, Chicago" />
"Meer wonderlike uitdrukkings van pisco maak hul weg in die Verenigde State, met 'n groot verskeidenheid smaakprofiele, van rustiek en edgy tot delikaat en blommig. La Diablada is cool dinge." —Charles Joly, kroegman, The Aviary, Chicago
Skud 1 groot eierwit*, pisco, lemmetjiesap en eenvoudige stroop in 'n skemerkelkie tot ongeveer 1 minuut. Vul met ys; skud totdat die buitekant ysig is, ongeveer 30 sekondes. Giet in 'n koepee -glas. Bedek met Angostura bitters.
*Rou eier word nie aanbeveel vir bejaardes, mense met 'n verswakte immuunstelsel nie ... of mense wat nie van rou eier hou nie.
1 1/2 oz Oban 14 jaar Scotch (Glenrothes 1991)
1 oz Lustau Pedro Ximénez "Murillo" Eeufees Sherry (Lustau Pedro Ximénez San Emilio)
Sap van 1/2 suurlemoen (3/4 oz)
Skud een keer sonder ys en een keer met ys. Giet in 'n cocktail coupe en versier met 'n besprenkeling met vars gemaalde lemoenskil (ek het 'n mortier en stamper gebruik).
Toe ek 'n e -pos ontvang met die aankondiging van die 12 finaliste vir die Vinos de Jerez -skemerkompetisie in 2010, het ek dadelik die skakelman geskryf en die resepte aangevra, aangesien ons dit so geniet het om die uit die kompetisie in 2009 te maak. Verlede jaar het ons Thomas Waugh se Delores Park Swizzle, Corey Bunnewith se Balao Swizzle, Charles Joly's Bread and Wine en Erick Castro se French Toast Flip gemaak, en ons het die geleentheid gehad om Misty Kalkofen se Dunaway te proe terwyl sy aan die einde was van die ontwikkeling van haar resep (dit het later ook die top 12 gehaal).
'N Paar van hierdie jaar het my opgeval as nie net lekker nie, maar ook uitvoerbaar in my kombuis sonder te veel moeite of te veel aankope. Die een waarmee ek begin het, was die Highland Games van Owen Thomson van Café Atlántico in Washington, DC. Owen se resep het vereis dat ek 'n Pedro Ximénez -sjerrie moes gaan koop, 'n taamlik soet sjerrie wat gereeld gedroogde vrugte, karamel en sjokolade -note bevat. Daarvoor het hy die drank gekombineer met Skotse en sitrusgeure in 'n eierwit suur -formaat.
Alhoewel ons nie Oban in ons drankkas het nie, het die Glenrothes 1991 gelyk asof dit 'n goeie pasmaat sou wees met die sjerrie en Cocchi Americano, want dit spog met neute, karamel en oranje note. Die gemaalde ontwaterde lemoenskil as 'n garnering was 'n nuwe kinkel vir my; dit het gehelp om 'n aangename versuikerde lemoennoot saam met die Skotse en suurlemoengeure op die neus te gee. Die slukkie was 'n soet sitrusgeur, gevolg deur die sjerrie -rosyntjie en die Scotch -rook. Hierdie drankie kan inderdaad niks verkeerd doen nie.
Vrydag, 28 Januarie 2011
Skipper se pons
1/4 oz bruinsuikerstroop
Voeg by 'n Ierse koffiemok en roer om te meng. Maak vol met
By Benedictine hou ek nog 'n drankie wat in die winter gepas is, op die Green Street -spyskaart, die Skipper's Punch. Anders as die dik en ryk Fort Washington Flip, was die slag 'n Hot Toddy. Toe ek die kroegman Derric Crothers uitvra oor die oorsprong van hierdie drankie, het hy die eienaar Dylan Black gaan vra. Dylan het geantwoord dat dit 'n kombinasie van twee drankies uit die Esquire's Handbook for Hosts. Gegewe die naam en die ooreenkoms van die bestanddele, moes een van hierdie drankies veral die Skipper gewees het:
Die resep was baie soortgelyk aan die Hot Rum Punch van die boek, wat Puerto Ricaanse rum in plaas van Jamaikaans vereis, limoenskil in plaas van suurlemoen moontlik maak, en 'n gesnyde suurlemoen of suurlemoen by die mengsel bevat. Om die resep te vereenvoudig, verwyder Dylan die Cognac-, Kümmel- en sitrusskille; hy gebruik 'n taamlik donker Jamaikaanse rum, verhoog die hoeveelheid Benedictine en voeg 'n skeut limoensap by.
The Skipper's Punch het die neus begroet met 'n stomende limoen en rumgeur met slegs 'n klein bietjie limoensap in die resep. Die hitte moes sekerlik die persepsie van sitrus versnel het. Op die tong gaan die slukkie oor die donker rum- en bruinsuikergeure, terwyl die sluk die kalk en die speserye van die Benedictine bevat. Anders as by baie Hot Toddies, het die Skipper's Punch my sintuie nie met 'n warm alkohol verbrand nie, maar tog 'n lekker drankie gemaak.
1 1/2 oz Laird se Apple Jack
3/4 ons Benediktyn
1/2 oz Vermont esdoornstroop
Skud sonder ys en skud dan met sif in 'n wynglas. Garneer met vars gerasperde neutmuskaat.
'N Paar weke gelede het ek Paul Clarke se artikel in Serious Eats about Flips gelees. Een van die drankies wat hy genoem het, was Misty Kalkofen se Fort Washington Flip. Terwyl ek geweet het dat ek nie daaroor geskryf het nie, was ek verbaas dat nie Jess nóg Andrea die resep hier behandel het nie. Daarom het ek verlede Sondag besluit om een ​​by die kroegman Derric Crothers te bestel en die situasie reg te stel. Misty het hierdie drankie cerca 2007 geskep terwyl sy nog agter die stok in Green Street was. Verskeie blokke van die kroeg af op pad na die Charlesrivier is die oorblyfsels van Fort Washington, 'n vesting uit die rewolusionêre oorlogstyd wat gebruik is om die Britte aan te val tydens die beleg van Boston. Haar keuse van bestanddele om hierdie stukkie geskiedenis te eer, was inderdaad perfek vir 'n winternag in New England.
Die Fort Washington Flip begin met die aroma van neutmuskaat met wenke van Benedictine se donker kruie -note. Die sluk was ryk aan die eier- en esdoringstroop en het appel- en esdoorngeure. Boonop verskyn die speserye van Benedictine op die swaeltjie en gee dit 'n bietjie kompleksiteit aan die drank. Van al die geurkombinasies was ek die meeste beïndruk oor hoe goed die esdoornstroop en Benediktynse note van mekaar gespeel het.