In hierdie Bybelgedeelte is daar 'n duidelike tweedeling waarna ons moet kyk in die verklaring daarvan:
Verskillende groeperinge in die volk Israel word deur die Here aangespreek oor hulle sondes. Uiteindelik is daar niemand wat nie in die oordeelsaankondiging betrek word nie.
Hieroor moet die oordeel van die Here kom. Daarom neem die Here 'n eed. God sweer by Homself - by sy heiligheid. Die heiligheid van die Here is in die Ou Testament soveel as sy Goddelikheid self. Dit is baie, baie ernstig wanneer die Here 'n eed sweer (Hebreërs 6: 13).
In die heiligheid van die Here kom sy majesteit op die voorgrond, asook sy afkeer van die sonde, en daarmee reeds die beginsel van straf.
Die straf kom oor almal, maar die Bybel beskryf veral hoe hierdie rykmansvrouens dit gaan belewe. Hulle is verteenwoordigend van die hele volk.
Hulle sal met hake uitgetrek word. Dit is 'n vissersbeeld wat sê dat soos wat 'n vis met 'n hoek uit die water uitgeruk word, net so sal hierdie vrouens deur die geweld uit hulle oorvloed en swelgpartytjies uitgeruk word.
Die uitvoerigheid waarmee Amos na hierdie fees verwys, is 'n aanduiding dat die volk dalk juis op daardie stadium besig was om vir so 'n groot offerfees voor te berei. Die profeet moedig die volk op 'n ironiese wyse aan om voort te gaan met die fees en nog meer sonde te doen.
Die oproep moes juis uitgaan omdat daar van die normale feeste en offers soos wat die Here dit voorgeskryf het, afgewyk word.
Kyk byvoorbeeld na wat hulle met die Lofoffer gedoen het. Volgens Levitikus 7: 11, 12 moes die volk vir die lofoffer 'n dier geslag het.
Dit is waar dat daar 'n bybestandeel van 'n spysoffer moes wees, maar dit het nooit op die altaar gekom, soos wat hulle gedoen het nie.
Dit was nie offerfeeste tot ere van die Here nie, al was baie van die dinge wat daar gedoen is dieselfde as wat gewoonlik vir die Here gedoen is, soos byvoorbeeld die tiendes en die môreoffers.
Dit is 'n tipiese styl van die Satan om aanbidding aan die Here te koggel met allerhande dinge wat nogal ooreenstem met dit wat die Here laat doen, om gelowiges wat hierdie koggeldiens doen, in sonde te laat beland.
Daarna word 'n klomp volksrampe beskryf. Dit is profeties, want in die tyd toe Amos gepreek het, het Israel voorspoed beleef (vgl. Jesaja 9: 7 - 10: 4).
In verse 6 - 11 word voorspel dat die Here 'n hele reeks plae oor Israel sal bring met die doel om hulle tot bekering te bring. Sonder sukses.
Dit is omdat die Here die volk profeties by sy oordeel verbyvat en hulle laat terugkyk na die stukkie geskiedenis wat hulle van Amos se profesie af tot met die val van Samaria sou deurmaak.
Die Here het egter van hulle verwag om as gelowiges by die oppervlakte te kon verbykyk - omdat hulle deur die profete gewaarsku is - en die hand van die Here te sien in die tekens van die tyd.
Hierdie woorde is nie meer 'n oproep tot bekering nie. Dit is 'n finale profesie dat daar as gevolg van hulle sondes nou nie meer 'n kans is dat hulle van die oordeel van die Here af kan wegkom nie. Die Here kom met sy oordeel en die volk moet reg wees om Hom te ontmoet.
Dit was nie 'n vriendelike ontmoeting nie, want Jesus het in God se volle oordeel gestaan. Hy is toe ook deur God gestraf.
Hierdie straf was geweldig. Dit was nie so 'n maklike straf soos wat Israel oorgekom het dat die vrouens verslae oor die puin van die stadsmure geklim het, maar tog gelewe het nie.
Ons moet nie soos die vroue van Samaria in aardsheid verval en die eer van die Here tot in ons manier van eet en drink verloor nie.
Israel se eie uitvindings (wat gedeeltelik nogal met die Bybel ooreengekom het) was vir die Here so aanstootlik dat Hy die volk met allerhande rampe begin straf het om hulle tot bekering te bring.
Die toekoms is van môre af tot in die verste ewigheid - nadat alle tyd en geskiedenis en die aarde al verbygegaan het.
Die grootste gedeelte daarvan gaan ons op die nuwe aarde bly waar die teenwoordigheid van die Here by ons sal wees.
Kom ons stel ons fisier op daardie dag en ons wag op die ontmoeting met God. Dit is 'n baie belangrike oomblik, want dit is die oomblik wanneer die Here Jesus aan ons toegang tot sy ewige koninkryk verleen.