10 Feite oor Lyme-siekte | Troeteldiere Huishouding
Lyme-siekte is een van die algemeenste bosluisversteende siektes in die wêreld. In teenstelling met die algemene geloof, veroorsaak bosluise nie Lyme-siekte nie. Lyme siekte word meestal veroorsaak deur die bakteriese spirochetes van die genus Borrelia Borrelia burgdorferi in Noord-Amerika, wat oorgedra word deur die byt van 'n besmette bosluis.
Nie alle bosluise dra nie Borrelia burgdorferi. In Noord-Amerika, net Ixodes scapularis (swartbeenbosluis of takbokke) en Ixodes pacificus (westelike swartbeenbosluis) kan Lyme-siekte oordra. Ander spesies bosluise is gevind om Lyme-siekte in Europa en Asië te oordra.
Lyme-siekte, medies bekend as Lyme borreliosis, kan mense, honde en soms katte beïnvloed. Mense en troeteldiere kan die Lyme-siekte nie direk van 'n besmette hond kry nie. 'N Hond kan egter 'n besmette bosluis huis toe bring waar dit moontlik die Lyme-siekte kan versprei aan ander in die huishouding.
Wanneer 'n besmette bosluis byt, duur dit vier-en-twintig tot agt-en-veertig uur vir die bosluis om te stuur Borrelia burgdorferi, die spirochete wat Lyme siekte veroorsaak. Dit beteken dat jy die oordrag van Lyme-siekte kan voorkom deur vinnig bosluise te verwyder. Kontroleer jouself en jou troeteldiere vir bosluise, veral na die besoekende areas waarvan die bosluise bekend is, en verwyder dit dadelik.
Stap in die bos is nie die enigste manier om die bosluise te voorkom nie. Jy en jou troeteldiere kan in jou eie agterplaas in kontak kom met Lyme-siekte, aangesien landskap en struikgewasse bosluise kan haal. Daarbenewens het voorstedelike inbreuk en verlies aan habitat die hert in nader kontak gebring. Herten is belangrike diere leërskare vir bosluise, en digtheid digtheid is gevind om parallel te wees met die herten bevolking.
Die tekens en simptome van Lyme-siekte kan subtiel of onbestaanbaar wees in diere. In teenstelling met mense, ontwikkel die diere nie eritema migrans nie (die bul se ooguitslag gesien by die bosluisbietterrein). Algemene tekens sluit in koors, gesamentlike swelling of pyn, verskuiwing van beenverlies of styfheid. Geaffekteerde diere kan ook lusteloos en anoreksies wees. Aangesien die tekens en simptome van die Lyme-siekte subtiel en moeilik kan wees om te herken, as jou troeteldier aan bosluise blootgestel is, praat met jou veearts om uit te vind of toetse gepas is.
Jy hoef nie van die noordooste te wees om Lyme-siekte te kry nie. Terwyl die meerderheid van die gevalle in Noordoos, Boven-Midde-Ooste en Stille Oseaan Noordwes gerapporteer is, is volgens die CDC Lyme-siekte in elke staat behalwe Hawaii sedert 2003 gerapporteer. Praat met jou veearts of sien die Prevalenskaart vir die Gesondheidsdiensnetwerk vir meer inligting. oor die voorkoms van Lyme-siekte in jou omgewing.
Hoe is Lyme-siekte gediagnoseer? As jou veearts die Lyme-siekte vermoed, sal hulle waarskynlik 'n siftingstoets, soos die IDEXX SNAP® 4Dx® Plus-toets, wat vir Ehrlichia, Anplasma en hartwurm bykomend tot die Lyme-siekte, bestel. 'N Positiewe Lyme-resultaat dui aan blootstelling aan die spirochete Borrelia, maar beteken nie noodwendig dat jou troeteldier Lyme-siekte het nie. Jou veearts mag addisionele toetse bestel om die diagnose te bevestig afhangende van jou troeteldier se risikofaktore.
Gelukkig is Lyme-siekte 'n behandelbaar. As jou troeteldier Lyme-siekte het, moenie paniekerig raak nie! Lyme-siekte word vir 4 weke met antibiotika-tipies doxycycline behandel. As u troeteldier besmet is met Lyme-siekte, sal u veearts die toepaslike behandeling bespreek en u help en u troeteldier kry dit deur.
Die beste behandeling is altyd voorkoming. Jy kan jou troeteldier se risiko verminder om Lyme-siekte te kry deur middel van bosluisvoorkomings. As jy in 'n endemiese gebied woon of jou hond is by 'n groter risiko, soos jaghonde of honde wat gereeld in die bos loop, kan jou veearts dalk aanbeveel vir die inenting van Lyme. Praat met jou veearts om te bespreek hoe om jou troeteldiere van Lyme-siekte te beskerm.