Conophytum - Conophytum - Conophytum - vetplante - Conophytum - Conophytum - vetplant - Vetplante - 2022
Die genus conophytum bring dosyne spesies klein vetplante, wat hul oorsprong in Suider-Afrika het, bymekaar; hulle is baie verskillende spesies, maar in die algemeen kom hulle voor as kolonies van klein vetplante sonder stingels wat naby mekaar groei en vorm 'n soort kussing; die afmetings is oor die algemeen baie beskeie, van 'n paar millimeter tot 'n paar sentimeter; 'n kolonie van Conophytum dit kan 10-20 cm breed en 7-10 cm hoog wees. Die blare is gepaar, baie vlesig en in die middel het hulle 'n klein opening, waaruit die blomme gewoonlik blom en die nuwe blare begin ontwikkel.
Anders as die meeste vetplante, i Conophytum hulle ontwikkel gedurende die kort dae, dan tussen die laat somer en die laat winter; dit is baie besondere ontwikkelingsplante: in die somer is die blare van die vorige jaar geneig om op te droog, stadig en dan vinniger; uit die ruimte tussen die twee blare aan die einde van die somer begin twee nuwe vlesige blare ontwikkel, wat geneig is om redelik vinnig te groei. In die daaropvolgende maande begin 'n klein knopie tussen die blare ontwikkel, wat wit, oranje, geel of pienk madeliefie-agtige blomme in die winter sal produseer.
In die middel van die winter bestaan ​​'n kolonie gesonde conophytum, en in die regte groeitoestande, uit 'n kussing gekleurde blomme.
Na blom het die blare stadig vergaan, totdat hulle in die somer opdroog, om dan nuwe blare te produseer. Aan die begin van die vegetatiewe siklus van die nuwe blare lewer die kolonies ook nuwe blare aan die kante, wat die kolonie verbreed.
Anders as die vetplante waaraan ons gewoond is, het die conophytum dus in die herfs- en wintermaande skaars water nodig, en in die lente en somer moet dit nie natgemaak word nie.
Sodra u in die laat somer nuwe blare begin ontwikkel, begin ons die plante sporadies natmaak, net as die grond goed droog is; ons gaan voort tot aan die einde van die winter, en laat die plante dan droog word tot aan die einde van die somer.
Hierdie plante is baie bang vir oortollige water in die grond, daarom is dit raadsaam om, behalwe om dit in 'n baie goed gedreineerde ondergrond te laat groei, te gereeld nat te maak: dit is beter om dit nogmaals te vergeet as om dit te gereeld nat te maak.
In die algemeen is klein blare geneig om effens te krimp as die plant water benodig.
Op plante se oorsprong plant die plante met temperatuur tussen 2 en 10 ° C, daarom kan ons hulle ook buite verbou, mits ons die hoeveelheid humiditeit wat hulle ontvang, kan beheer; die conophytum word meestal in 'n koue kweekhuis op 'n baie helder plek gekweek.
Gedurende die lente- en somermaande word dit gelaat om droog te word, moontlik nie blootgestel aan direkte sonlig nie, veral as dit baie warm is.
Ons vermy om hulle te gereeld te verwyder, elke 2-3 jaar is meer as voldoende; verpotten word aan die begin van die lente beoefen, en dit is ook moontlik om 'n paar blare te verwyder om te probeer om hulle afsonderlik te laat ontwikkel, tot nuwe kolonies.
Selfs gedurende die vegetatiewe periode vermy ons om oormatig te bemes; 'n Paar toedienings van spesifieke kunsmis vir vetplante kan meer as voldoende wees.
Conophytum word dikwels lewende stene genoem, aangesien baie spesies, met byna bruin gekleurde blare, met ligte punktuasies en 'n baie kompakte ontwikkeling, regte klippies kan onthou.
Baie ander vetplante word lewende stene genoem; ons onthou veral die lithops, die frithia, die fenestraria; die feit dat die ontwikkeling van die meeste spesies in die lente en somer verskil, onderskei hulle van die conophytum, terwyl hierdie plante in die koue maande in 'n totale vegetatiewe rus rus.
Conophytum - Conophytum: plantkaart
Oorsprong: Nabibia, hulle groei tussen die klippe wat digte trosse vorm.
Blare: hulle het 'n vreemde vorm en groei in pare, dik en glad, vlesig en afgerond, van grys tot blougroen. Die blare wat saamgesmelt is, neem 'n hartvorm aan.
Die blomme: blom in die somer om uit te loer, hulle is oranje-pienk, violet en rooi. Spruit tussen die blare wat die stam omring. Hulle maak oop met die son en sluit weer gedurende die nag.
Blare: van Mei tot Julie in die ou blare word nuwes gevorm en in hierdie fase is dit nodig om nat te maak om die dood van nuwe blare te vermy. In Desember, wanneer die plant sluimer, word die blare met 'n papiermembraan bedek en die liggame van die plant verdor en oop.
Blootstelling: benodig baie lig, maar nie direkte sonlig nie.
Temperatuur: die minimum temperatuur in die winter mag nie onder 13-15 grade daal nie.
Gieter: vanaf laat Julie tot begin Oktober word dit natgemaak wanneer die grond droog is. Die mengsel bad slegs af en toe as die kamertemperatuur vyftien grade oorskry, anders vind een natmaak aan die einde van Maart plaas om ontwaking te stimuleer.
Bemesting: van Julie tot Oktober, een keer per maand, met vloeibare kunsmis.
Vermenigvuldiging: dit word tussen einde Maart en einde April gesaai, op 'n saaikomponent wat vir 'n derde met growwe sand geïntegreer is, en klam gehou by 'n temperatuur van vyftien-een-en-twintig grade. Na ontkieming word dit meer natgemaak en verdun.
Grond: verkies universele grond gemeng met 'n derde van growwe en korrelige sand, vir goeie dreinering.
Peste: die oormaat water veroorsaak dat die wortels verrot en as dit nie dadelik ingryp nie, kan dit na die hele plant versprei.