Hart van die Huis: 2016
Kan julle glo die jaar is so te sê op sy rug. Sjoe watter jaar was dit nie.
Ons het seker nie alles vermag wat ek wou in die skool jaar nie. Met Wiskunde het ons egter so ver verooruit al gewerk dat ek eenvoudig nou net moes stop. Weereens het die kinders fantastiese punte opgelewer.
Dit is ongelooflik om te sien hoe ons kinders groei, nie net in lengte nie, maar hoe hul karakters vorm en hul persoonlikhede verander.
Ek is ongelooflik trots op my kinders. Hulle is fluks, nie net by die huis nie, maar help ook altyd by die kerk. Help skoonmaak, tafels opruim en nog veel meer, sonder om te boe of te ba. Hulle is vriendelik en gee om vir ander. Wat meer kan 'n ma wil hê.
Op 'n persoonlike noot was die jaar baie swaar. Deur baie moeilike tye gegaan, maar God het ons staande gehou en ons kan net vasklou aan Sy beloftes en Woord.
In die volgende paar weke gaan ek resensies (of aldan my boekloer) plaas oor twee produkte van moeders. Ek gaan ook 'n paar nuwe aflaaibare hulpmiddels plaas wat ek met toestemming vertaal het. Ek gaan ook bietjie terugvoer gee oor 'n ander produk waaroor ons baie gek was en dalk nie so meer. So hou die spasie dop.
Hoe wonderlik is hierdie wêreld van ons darem nie. Maar kyk bietjie na hierdie "verskietende ster" insetsel. Dinge is nie altyd wat ons dink dit is nie.
Labels: Aardrykskunde, Wetenskap
Ek moet erken, ons hou daarvan om pret te hê terwyl ons leer. Daar is egter sekere leerareas wat 'n mens net nie verby kan kom en dinge baie meer ernstig moet opneem en ekstra hard werk.
Kyk gerus na Diana Waring se video oor die onderwerp.
Loer ook gerus na die video.
Gebruik jul die regte leerstyl?
Watter styl gebruik jy om jou kinders mee te leer en met watter styl leer hulle? Sien die twee kort videos hieronder van Diana Waring se gedagtes hieroor.
Is jy dalk skuldig daaraan dat jy te veel skoolwerk, te gou vir jou kind gee?
Alles moet nou en dan gebeur. Kyk na die video hieronder. Diana Waring wys vir ons hoe te vee,l te gou 'n negatiewe impak kan hê.
Nie volgens plan
Ek het hierdie jaar behoorlik uitgewerk vir ons en het geweet daar sal moontlik tye wees wat dinge net nie volgens plan verloop nie.
Verlede week in nood moet Makayla by 'n hospitaal kom wees haar Blindederm wat moet uit. Dit was 'n taamlik traumatiese ervaring, nie net vir haar nie, maar vir ons ook. Die feit dat ons na 'n staatshospitaal moes gaan was beslis nie wat ek vir my kind wou gehad het nie. Ek het heeltyd myself blameer en skuldig gevoel omdat sy daar moes wees en dat ons nie vir haar beter kon doen nie. Die realiteit is egter dit wat dit is, as jy nie anders kan nie, kan 'n mens nie. Sy is Vrydag ontslaan en herstel goed by die huis.
Intussen is Matthew ook nog siek met griep en mangelonsteking.
Ons vat nou maar die week ook af. Ons sal moontlik in die vakansie werk. Dit is seker nie 'n moet nie, maar daar sommige dinge waarby ek graag sou wou hou. Op die stadium gaan ons dit maar vat soos dit kom, dag vir dag.
Om eerlik te sê is ek baie uitgeput. Die enigste dag wat ons nie op en af ry vir een of ander iets nie, is op 'n Saterdag. Elke dag is besig, sport, jeug, woordskool ens. Alhoewel ek fisies moeg is, is dit tog eintlik 'n groot voorreg wat ons het dat ons kinders so betrokke kan wees met die dinge van die Here (wat natuurlik meeste van ons tyd in besit neem). Dink nie daar is enige iets wat 'n ouer se hart blyer maak nie.
As jy deur 'n tyd gaan van moeg of nood, staan terug en neem 'n breuk. Dit is ok! Regtig dit is! Onthou 'ons is tot alles in staat deur God wat ons krag gee'