Matteus 8:1-4 – "Here, as U wil, kan U my rein maak." » Somerstrand Gemeente
Kermis – Marlein bemark
Oorvloedig vrygewig – kerkraad het 10% van tekort belowe: R4200 sover. BID oor jou dankoffer en kom vul dit volgende week in – afskeurstrokie op skerm.
Getuienis barometer – R5 775 uitstaande
Elspeth (slides vir elke bullet, twee vir laaste een):
Sy tree af oor drie jaar
en gee oor aan nuwe leierspan (wat sy nog oplei) einde Aug vanjaar. Sy verhuis dan Kaap toe en sal daar nog betrokke wees by CCC.
Dit gaan goed met haar kinders. Dino en Saskia in London en Andrew en Emma-Kate met Phoebe in Singapore.
Sy het besoek gebring aan Yolande Korkie laasweek. Lees gerus haar boek 558 Dae/ 558 Days in die hande kry. In Afr en Engels beskikbaar. Inspirerend!
Hulle het ook 'n gebedsloop gehad op Tukkies kampus.
Flam 5 – Daar is geen grens aan U guns en genade – sit (groep)
Lied 400 – Juig, juig in Hom, ons Heiland aan die kruis, tot elke tong en taal Hom eer bewys – staan (orrel) – Koor vers 1 en 2, gemeente vers 3 en 4 – almal keerverse.
Flam 24 – As ek U hemel aanskou – die werke van U vingers – staan (groep)
Lied 251 – Salig dié wat arm voor God is – hulle erf Gods koninkryk – sit (orrel) – koor vers 2
Andries en Dinelle Meiring – Ruan
Lied 289 – Jesus, Heer, op wie ons hoop, ons maak soos U ons beveel het – sit (orrel)
Lofliedjie 19 – Ek is so bly, bly, bly Hy woon in my hart – staan (groep)
Tyd van stilte. Dink na oor wat die Here vir jou gedoen het, vóór ons saam Hom daarvoor aanbid.
Lied 387:1 – O Heer, uit bloed en wonde, uit kruishout haat en hoon – sit (orrel)
Matteus 8:1-4 – OMARM: Jesus en die melaatse man: "Ek wil. Word gesond!"
Wat Ivan se ondervoorman vir hom gedoen het, doen ons Voorman, ons Leier, die Here Jesus, natuurlik vir ons in oorvloed. Ons hoef nie eers te wonder daaroor nie. Jesus het 'n hart wat van omgee oorloop.
Die sien ons in elke dag in Jesus se lewe op aarde. Elke dag in sy lewe was 'n beskrywing van die omgee hart van Jesus. Elkeen van die evangelies beskrywe vir ons 'n Jesus wat 'n hart het wat luister, 'n hart wat omgee, 'n hart wat liefhet.
So pas het Hy een van die beste toesprake klaar gemaak wat ooit gehou is, die Bergrede (Matt. 5-7) wat ons ook gesing het met ons verootmoediging. Dit het in die geskiedenis van die kerk dieselfde impak gehad as wat die wet op Sinai vir die Jode gehad het. Deurslaggewend, transformerend, 'n beskrywing van wie God is en wie ons is, en hoe ons met Hom die pad van geregtigheid in hierdie wêreld kan loop.
Vóórdat die man nog genees is, sluit Jesus hom dus met melaatsheid en al in in die gemeenskap met Hom in. In die taal van die Seisoen van Menswaardigheid, Jesus omarm die melaatse man.
Dit is baie betekenisvol, want dit beteken dat Jesus dit ook van ons vra. Vóórdat ons nog bid dat mense genees word, moet ons hulle intrek in die gemeenskap met ons. Ons moet genoeg omgee om mense te omarm en deel van ons te maak.
Dit is wat uitstaan van Jesus. Hy het gevat aan mense. Uiteraard nie op 'n verkeerde manier nie, maar om hulle in te sluit, nader te trek, te omarm, welkom te laat voel.
Dink maar net aan die xenofobia wat van tyd tot tyd uitbreek in dele van ons land. En die storm die afgelope paar maande by die universiteite oor witheid en swartheid, oor bevoorregting en benadeling, oor taal en die krag daarvan wanneer dit insluit en ongelukkig ook wanneer dit uitsluit, ten minste in die persepsies wat mense daarvan het.
En dan praat ons nie eers oor die wydverspreide probleem van die vryheid van spraak nie, soos nou onlangs met Penny Sparrow en Gareth Cliff. Ons sien dit selfs raak in die verskillende persepsies van kleur met die onlangse geval by Stellenbosch van die onskuldige pret met pers.
En ons praat ook nie eers van die vervolging wat steeds op soveel plekke in die wêreld plaasvind nie, Noord-Korea, Irak, Somalië. Ons sukkel wêreldwyd ook met vryheid van geloof. Ons sukkel met andersheid. Ons vat nie aan anderse mense nie.
Die omarming van studente van alle tale en kulture by Tukkies – wat by die NGK begin het, terloops, en ook deur 'n hele paar ander Christelike groepe gedoen is, CCC inkluis – het my dié week geraak waar hulle saamgespan het en gebid en gesing het eerder as om mekaar die stryd aan te sê. Hulle het daarmee gedemonstreer dat geweld nie die enigste manier is om verskille te hanteer nie, soos dit ongelukkig so hartseer by Kovsies en Mafikeng gebeur het. Daar is ander maniere moontlik om gemoedere te laat bedaar en mekaar te omarm die toekoms tegemoet.
Omarming is een van die waardes wat ons in hierdie tyd van storm en drang kan help om lewensruimtes vir mekaar te skep, mekaar as mense raak te sien, en te help om ons volle potensiaal te ontwikkel. Ons moet mekaar help bou aan 'n toekoms vir almal.
Ook die toekoms van dié wat skaars genoeg het om van te eet, bykans twintig miljoen mense in ons land leef op of onder die broodlyn, gedefinieer as R800 'n maand per persoon, as ek die syfers kan vertrou. Voeding en opvoeding is die sleutel tot die verskil wat ons in die land gaan maak, die tipe omarming wat van ons toenemend gevra sal word. En ons sal moet volhard daarmee al gebeur dit binne die storm van politiekery en blaamverskuiwing.
Jesus is anders. Hy gee om. Hy omarm.
Jesus het 'n hart vir mense. Jesus gee om vir mense. Hy sluit in en Hy verwelkom, presies dit wat een van die sleutelwaardes van ons gemeente is.
Jesus het selfs toegelaat dat Judas aan Hom vat, Hom met 'n broederlike kus verraai, wat die proses in werking gestel het dat Hy onregverdiglik aan 'n kruis gespyker word, dat hulle hom slaan met 'n sweep, 'n doringkroon op sy kop druk, spykers deur sy hande dryf, kaal vertoon word op 'n kruis, sy sy met 'n spies deurboor.
Omgee is een van ons sleutelwaardes, soos dit hier voor op die banier geskryf staan. En Jesus wys vir ons met die verhaal van die melaatse hoe ons dit moet doen. Ons moet ander mense aanraak, intrek, welkom laat voel, omgee, in die taal van die Seisoen van Menswaardigheid, mekaar omarm.
Ons het nodig om omarming in te oefen
Dit gebeur natuurlik nie outomaties nie. Jan Johnson sê hieroor dat, omdat omgee nie vir ons natuurlik kom nie, omdat ons nie so maklik ander mense intrek en "embrace" nie, het ons nodig om ons doelbewus in te stel om mense te help, téén ons natuurlike grein in: "Since compassion doesn't stream from most of us as naturally as it did from Jesus, we need regular spiritual practices to learn how to have compassion and show compassion."
Om ander te omarm, kom wanneer ons prakties daarop fokus, wanneer ons dit as 'n geloofgewoonte doen, en dit gereeld beoefen. Dit is immers wanneer ons iets beoefen, as ons dit in oefen, dit gereeld doen, dat dit al hoe meer natuurlik kom, die "accidental obediences" waarvan Jan Johnson praat.
Dit is dieselfde met omarming.
Omarming beteken om iemand om die skouer te vat en saam met hom of haar die pad te stap. Dit sluit soms in dat 'n mens 'n skouer gee om op te huil. Dit beteken soms dat jy iemand beskerm van ander wat aanvallend optree. Dit beteken soms dat jy iemand regop hou en sorg dat hy of sy nie die pad byster raak of ineenstort onder een of ander las nie.
Omarming beteken dat jy jou gawes en vermoëns tot 'n ander mens se beskikking stel en van naby af, met jou hele menswees, iemand begelei op sy of haar pad. Prakties. Konkreet.
Omarming is 'n lewe van diens, 'n lewe waarin ander mense se belange vir jou net so swaar weeg soos jou eie, 'n lewe waarin jy jou hulpbronne, tyd, invloed en vaardighede gebruik om vir ander te sorg, of dit nou is om hulle te beskerm, te versorg, te koester of vir hulle regte op te kom.
Maar, belangrik, nie op 'n afstand nie. Omarming beteken om in te trek in, om te raak aan, om jou arm om iemand anders se skouer te sit en hulle saam met jou te neem. Dit is wat die Engelse "embracing" immers beteken.
Vra vir iemand: "Wat kan ek vandag vir jou doen?" Dit kan iemand in jou familie of in jou vriende- of werkkring wees. Dit kan iets klein of groot wees. Dit kan iets moeilik of maklik wees. Dit is hoe Jesus deur jou kan omgee en iemand kan omarm.
Wees op die uitkyk vir iemand wat die Here oor jou pad stuur wat omarming nodig het. Moenie dit ignoreer nie, en doen wat die Here op jou hart lê.
Dink aan wie die mense is wat ons gemeenskappe as "melaats" behandel? Wat sosiaal en/of godsdienstig uitgesluit word? En vra jouself af hoe ons met 'n hart soos Jesus teenoor hulle kan optree en hulle kan omarm.
Oefen omarming tot dit deel van jou "geestelike geheue" raak
Ons almal ken die konsep van 'n "muscle memory". Jy oefen jou gholfswaai in totdat dit deel van jou lyf se fisiese geheue word. Só het ons leer fietsry, en selfs al het jy jare nie gery nie, onthou jou liggaam hoe om dit te doen, as jy weer op 'n fiets klim.
Op dieselfde wyse kry ons 'n "spiritual memory", as ons fokus op 'n geloofsgewoonte. Jy oefen 'n geloofsgewoonte in – gebed, omarming, Bybellees – totdat dit deel van jou geestelike geheue word. Dán vergeet jy nooit weer nie!