Tussengewasverbouing is nog ’n herlewingslandboupraktyk wat Izak op die proef stel. Daarvoor gebruik hy ’n planter wat vir dié doel omgebou is. Hy sê hulle kry dit redelik reg as die mielies in die agtblaarstadium is, in 76 cm-rye. Dit is egter nog ’n probleem om dit oor ’n groot hoeveelheid hektare en sonder skade aan die kontantgewas te kan toepas, sê hy.
Hy oorweeg dit om die saad met behulp van ’n vliegtuig te saai. Een teken dat hulle op die regte pad is, is die miskruiers. “Daar was nooit miskruiers by ons nie, maar nou sien ons op die lande oral hul hopies grond langs die miskoeke en die tekens van hoe hulle die mis in die koeke verwerk.”
Dit is ’n paadjie van leer en probeer, en hulle het die afgelope seisoen opnuut ’n paar lesse geleer, sê Izak. Hulle het die somerdekgewasse begin Oktober dalk ’n bietjie te vroeg geplant, en met te veel hawer. Hawer is allellopaties en kan die ontkieming van ander dekgewassoorte in die mengsel onderdruk.
Dit kan dus wys wees om die hawer in ’n winterdekgewasmengsel eers ’n bietjie te laat groei voor die somergewas geplant word, sê Izak. Tot dusver het die somerdekgewasmengsel ná hawer ook die heel beste gevaar.
Vir ’n boer wat met dekgewasse wil eksperimenteer, is daar verskeie soorte om van te kies wat reeds hul staal in mengsels in die somersaaigebied bewys het.
Akkerbone, soos wat hier op ’n droëlandproef buite Ottosdal in Noordwes groei, is ’n goeie weiding-dekgewasopsie vir die somersaaigebiede.
Mnr. Carel Kriek, ’n kontantgewas-somersaaiboer van Heidelberg, sê hy het dié taak drie jaar gelede aangepak toe hy sy eerste somerdekgewasmengsel geplant het. Op sy planter was plate vir sojabone en mielies.
Hy het toe kanola-plate op die 12 ry-planter bygevoeg, en kategoriseer nou sy dekgewasse in verskillende groepe volgens saadgrootte. As hy dekgewasse plant, is ry 3, 8 en 12 met die kanola-plate toegerus, vir die fynste sade, en ry 2, 5, 7 en 9 met die soja-plate. Tussenin is plate vir die heel groot sade.