Ek sien dat Minette die maand 'n artikel in Wegbreek het, 'n Kersfeesstorie, kry die tydskri en lees dit gerus!
Minette het so baie artikels geskryf dat ek elke nou en dan een op my hardeskyf raakloop. Ek het dit daar gebêre sodat dit nie moet wegraak as ek 'n rekenaar "crash" sou beleef nie, en toe vergeet waar ek dit so mooi gebêre het, net om eendag (soos vandag) weer opgespoor te word! In alle gaval, hier is hy:
VIR baie jare in my lewe kon ek nie verstaan hoekom die geur van lentebloeisels en die verskyning van die eerste sagte lemmetjiegroenblaartjies aan die vrugtebome my tot so 'n diep depressie kon stem nie. Tot eendag.
Skielik het ek besef dat dié tyd van die jaar vasgeanker is in my wese as eksamentyd, 'n tyd om te leer en nie jou neus by die deur uit te steek nie: 'n tyd van stres.
Eksamenskryf bly een van die grootste stresfaktore en tot vandag toe is die nagmêrries wat soms in my drome insluip, dié van in 'n eksamenlokaal instap om 'n geskiedenisvraestel te skryf en dan te moet agterkom dat ek eintlik Engelse letterkunde moes geleer het, want dis is wat ons skryf.
Vir die pligsgetroues en die hardwerkendes wat regdeur die jaar hul studies ernstig opneem, wat die dag se werk sommer nog dieselfde aand opsom en in die eksamen-voorbereidingslêer liasseer en dit gereeld deurgaan, is eksamens seker 'n vulletjie. (Ek ken nie sulke mense nie, maar ek het al van hulle gehoor.) Vir ons gewone sterflinge wat dinge maar rustig vat en staatmaak op bloktyd en die oop dae op die eksamenrooster tussen vakke, is dit 'n ander storie.
"Moet jy nie bietjie gaan leer nie?" "Hoe ver is jy met jy leerwerk?" "Het jy nog baie werk oor?" en natuurlik: "My magtig, lig jou agterent van die bank af en gaan leer nou en sit die blêrrie selfoon af!"
Ek sou so graag die mamma wou wees wat net Milo aandra en die immer studerende vlytige leerling aanmoedig om 'n breek te vat en bietjie te rus.
Vir al die leerlinge in al die skole in ons land wat nou eksamen skryf, kan ek innige simpatie en alle sterkte toewens. My hart is met julle en ek voel vir julle. En vir die ouers van ons eksamenskrywendes kan ek net ewe veel sterkte toewens. Ons verdien dit.
Vandag die laaste kardinale skryfles. En dié wat nie skryfaspirasies het nie, moet onthou dat skryf en die lewe meesal eenders werk. Wat jy insit, sal jy uitkry. Las daarby ‘n goedgesindheid teenoor dít wat jy skep, en jy kan seker wees van saamgestelde rente.
Hande saamgevat agter die rug, het sy lank loop en dink. “Nee, ek kan jou nie help nie. Daar’s een goue reël: It’s you and you alone.”
Daardie dag, in my skryfsoeke, het ek gedink sy’s selfsugtig. In ’99 is ek en die ou gryse een nag deur Uniondale op pad Kaap toe. Ek het hom by die Ou Meul laat stop. In die piknag het ek my hand op die waterwiel gesit en vir tannie Dalene dankie gesê.
Só het sy gesê: Skryf het twee hande. Met die een hand moet jy aanhou en aanhou skryf, sodat jy nie daardie waardevolle materiaal verpas nie. En met die ander hand moet jy leer hóé om te skryf.
Daarmee dan, voor 1000de getuies: Dankie vir die 2 vroue wat my met die reëls toegerus het. En vir almal wat wil skryf (of voluit leef, want dis een en dieselfde ding): Gaan skryf die 4 sleutelwoorde waar jy dit nooit weer sal miskyk nie.
Dit is amper weer tyd vir ons volgende Volksdans Kamp vir Graad 5, 6 of 7 by die Voortrekker Monument
In sekere barbaarse volke het hierdie smaak ook byval gevind. Le Valliant, ‘n gesoute reisiger vertel die eerste keer toe hy die eerste keer ‘n Olifant se slurp ge-eet het wat deur die Hottentotte aan hom voorgesit is. Hy het besluit dat dit nie die laaste keer is wat hy die vleis gaan eet nie aangesien dit die mees eksotiese smaak is. Sy voorliefde is egter vir die voet van die Olifant.
Hier skryf Le Valliant dat hy die volgende oggend deur sy bediendes bedien met vleis. Hy gaan aan om te beskryf dat nadat hy die reuk gekry het hy nie vinnig genoeg die vleis proe nie. Sy slot opmerking is dat hy nie kon verstaan dat ‘n dier so groot en lomp, so ‘n delikate en fyn voortbring nie. Hy noem ook dat die Hottentotte die ander dele van die dier ook gaargemaak en ge-eet het.
“Ek het nou onlangs ‘n baie interessante agterpad gery. Dit begin by die R29 pad by Klaarstroom, aan die noordekant van die Meiringspoort, en loop al met die grondpad wat Willowmore toe gaan, noord van die Groot Swartberge langs. Draai by Vondeling stasie noord deur Soetendalspoort, verby die ou kerkie van Strydomsvlei, tot in die Brakfontein / Rietbron pad. Draai daar regs en ry noord van Blydeberg verby, tot by die N9. Indien die tyd dit toelaat, kan jy links draai om op die dorpie Rietbron 'n draai te gaan maak. Dis die enigste dorp in die wêreld met 'n springbok op die kerk se toring.”
“In Soetendalspoort is 'n 4x4 roete en heerlike kampplek. Indien jy nie 'n 4x4 het nie, sal die eienaar jou tot bo-op die berg neem om die groot vlakte na die noorde te bespied. Bel gerus vir Manie en Stefanie Karsten by 044-923 1872 of 082 561 4260 om te laat weet jy's op pad.”
By die N9 het Danie links gedraai en by die Beervleidam weer regs, en só is hy al in die loop van die Grootrivier af, deur privaatgrond, tot by die ou Fullarton stasietjie. Ons ander met gewone motorrygoed kan daar by die N9 regs draai en by Willowmore weer die Steytlerville pad vat om verder die Oos-Kaap in te ry. Daardie omgewing waar hy gery het, is volgens Danie 'n deel van ons mooi land wat toerismegewys baie afgeskeep word.