’n Onvoltooide tapisserie: fakkeldraer Vearey se Jeremy vannie Elsies - Voertaal
’n Aanhaling uit dié memoir: “Ek is Jeremy vannie Elsies, selfgedefinieer en selfgeïdentifiseer, want die dialektiek van my lewensloop stry deurgaans teen die tirannie van homogeniteit. Ek bly ’n onvoltooide tapisserie waarin die goed, die sleg en die grys ewewigtig in my wording saamgevleg is.”
Miskien het die leerder se vraag onwillekeurig die volgende ervaring in ’n folterkamer van die destydse Veiligheidspolisie deur sy gedagtes laat flits: “Eendag, ná omtrent ’n uur van staar na die kaal mure met my hande agter my rug om ’n houtstoel vasgeboei, verbreek ’n vrou se geween die gespanne stilte. Dit begin eers met sagte snikke en ’n verslae refrein: ’no, no, no ...’” Dán: “‘Fuck you, fuck you, fuck you!’ skree sy in crescendo en word skielik stil.”
Jy lees oor “ghellieblik” (vuur in ’n blik), “daggaslowboat” (’n dagga-twakpil), “bandiet” (in aanhouding wees, ’n gevangene), “kaantie” (al die tyd), “mamok” (opgooi, moeilikheid maak), “vedala” (verniel) en “witbene” (dood, ’n geraamte).