Digter skilder hoop met woorde“My hoop is dat mense wat my gedigte lees opnuut sal besef dat God se hand groter as hulle omstandighede of emosionele uitdaging is. Jy kan kies of jy bly lê en of jy opstaan en aangaan.” Dit is die woorde van Elena Scholtz wie se digbundel Nanec tot eer van God pas verskyn het. Wat Elena se storie so besonders maak is dat sy sedert ŉ fratsongeluk in 2018 nie eintlik meer kan lees en skryf nie. Elena vertel dat sy en haar man, Christo, besig was om hulle seun se kamer te verf toe sy van die leer afgeval en ŉ breinbesering opgedoen het. “Ek het bloeding op die brein gehad en die dokters het nie gedink ek gaan oorleef nie. Hulle het vir Christo gesê as ek herstel, sal ek heel moontlik nie weer normaal kan funksioneer nie. “Ná 21 dae in die intensiewesorgeenheid het ek wonder bo wonder herstel en is toe ontslaan,” sê sy. Die dokter wou haar medies ongeskik verklaar vir werk, maar sy wou dit nie aanvaar nie. “Ek het vas bly glo dat met God se hulp ek deur alles sal kom. Ek lewe en dit is uit sy groot genade.” Sy het later al hoe meer met erge hoofpyn gesukkel en haar gesondheid het verswak. In 2020 kort voor die inperking het sy ŉ terugslag gehad en sy is toe wel medies ongeskik verklaar. “In sulke omstandighede is dit maklik om op moedverloor se vlakte te gaan sit en op te gee, maar danksy God en jou geloof in hom is daar altyd êrens ŉ stukkie hoop waaraan jy kan vashou.” Elana verduidelik dat “Nanec” wat in die titel van haar bundel verskyn die voorletters van hulle gesin se name is. Sy verwys na die teks in Josua 24:15: “Wat my en my familie betref, ons sal die Here dien.” “‘Nanec’ staan vir Nijandri (24), Anzé (21), Naude (10), Elena en Christo. God het my geseën deur vir my nog tyd te gee om saam met my kinders en geliefdes deur te bring.” Haar liefde vir poësie kom al van kleins af. Sy het haar eerste gedig, met die titel “Foto”, geskryf toe sy 14 was. Dit was deel van ŉ klasopdrag vir Afrikaans en hoewel sy dit dalk nie toe al besef het nie, het digkuns haar nog altyd geïnteresseer. Argieffoto (Foto: Jasmin Ne/Unsplash) “Ek skryf oor goed wat ek waarneem of ervaar, ander kere skryf ek oor goed wat met die mense rondom my gebeur en daar is ook heelwat gedigte wat vir my kinders geskryf is,” sê Elena. Met hierdie bundel wil sy eer aan God bring en sy moes ŉ hele paar maande vasbyt, sy het eers by verskeie organisasies en uitgewers aangeklop vir hulp, en deurentyd aanhou glo dat dit uiteindelik sal verskyn. “Ek dra die bundel ook op aan my wonderlike man, kinders, Pieter, die res van my familie en vriende, en ŉ spesiale dankie aan my hartsvriendin, Ilse.” Elena se pad het met dié van Driekie Grobler by Groep 7 Drukkers gekruis en vir dié selfuitgewery se insette sal sy ewig dankbaar wees. “Ek moet vir hulle dankie sê want sonder hulle hulp sou ek nooit dit kon gedoen het nie. Hulle het my baie gehelp, veral omdat ek sukkel om te lees en skryf.”