Die Heilige Gees van die Belofte – Rusplekkies op my Geloofspad
Ons is in die tydperk wat die Pinkster, of die uitstorting van die Heilige Gees soos beskrywe in Handelinge 2, herdenk. Donderdag is dit die herdenking van Jesus se Hemelvaart, daarom glo ek dat dit gepas is om te mediteer oor die gebeurtenisse van hierdie tye soos wat dr. Lukas dit in sy boek oor die Handelinge van die Apostels, aangeteken het.
Ons teksvers vanoggend is vers 8. Die Woord leer ons in Ps 1:2 dat ons sal word soos 'n boom by waterstrome wanneer ons mediteer oor God se Woord. Vandag gaan ons mediteer oor vers 8.
Vir wie is die belofte?
Die eerste ding waaroor ek wonder wanneer ek hierdie vers lees, is die 'julle' van wie Jesus hier praat. Wie was sy gehoor? Vir wie was hierdie woorde bedoel? Vir wie is die belofte? Wanneer ons in verse 2 en 4 lees, dan sien ons dat Jesus se gehoor die apostels was wat Hy uitverkies het. Ons kan dus sê dat die belofte van die Heilige Gees beslis en eksplisiet vir die apostels was. Daarvoor het ons duidelike bewyse. Wat beteken dit dan? Beteken dit dan dat die belofte van die Heilige Gees nie vir ons ook is nie? Dit is belangrik dat ons die antwoord op hierdie vraag, want sommige gelowiges sê juis dat die uitstorting van die Heilige Gees beperk was tot die Nuwe Testamentiese tye.
Wanneer ons verder aan lees, sien ons dat Jesus dit wel eksplisiet aan die apostels gesê het, maar dat Hy dit ook implisiet aan alle gelowiges gesê het. Hoe kan ons dit weet?
In Handelinge 8 bevind ons, onsself in Samaria saam die apostel Filippus. Hy het daar die evangelie van Jesus Christus verkondig aan mense wat tradisioneel vyandig was teenoor die Joodse volk en wat nie beskou was erfgename van Abraham se verbond nie. Ons lees daarvan in Hand 8:5-7 En Filippus het afgekom in 'n stad van Samaría en Christus aan hulle verkondig. (6) En die skare het eendragtig ag gegee op die woorde van Filippus toe hulle dit hoor en die tekens sien wat hy doen. (7) Want uit baie van die wat onreine geeste gehad het, het die geeste uitgegaan terwyl hulle met 'n groot stem skreeu; en baie wat lam en kreupel was, het gesond geword.
Die belangrike deel vir ons studie vandag is egter in Hand 8:14-17 En toe die apostels in Jerusalem hoor dat Samaría die woord van God aangeneem het, het hulle Petrus en Johannes na hulle gestuur. (15) Húlle het afgekom en vir hulle gebid, dat hulle die Heilige Gees mag ontvang, (16) want Hy het toe nog op niemand van hulle geval nie, maar hulle was net gedoop in die Naam van die Here Jesus. (17) Hulle het hul toe die hande opgelê, en hulle het die Heilige Gees ontvang.
Hier sien ons hoedat daar totaal ongelowige mense was eerstens vir Jesus Christus aangeneem het, en tweedens daarna die Heilige Gees ontvang het nadat daar vir hulle hande opgelê was.
Is daar egter 'n Skrifverwysing wat dit duidelik maak vir wie die belofte van die Heilige Gees is?
Blaai saam met my na Petrus se preek op die dag van die uitstorting van die Heilige Gees, in Hand 2:38-39 En Petrus sê vir hulle: Bekeer julle, en laat elkeen van julle gedoop word in die Naam van Jesus Christus tot vergewing van sondes, en julle sal die gawe van die Heilige Gees ontvang. (39) Want die belofte kom julle toe en julle kinders en almal wat daar ver is, die wat die Here onse God na Hom sal roep.
Die belofte van die Heilige Gees is dus implisiet vir alle gelowiges.
Die belofte van krag
Die woord 'krag' wat gebruik word, is 'dunamin' wat afkomstig is van 'dunamis'. Dit is waarvan ons woord 'dinamiet' afstam. Die Strongs woordeboek definieer dit as 'krag, spesifiek bonatuurlike krag, wat in dit self 'n wonderwerk is'. Wanneer ons na hierdie woord kyk, moet ons dit onderskei van die woord 'exousia' wat in Afrikaans vertaal is as 'mag' in die vorige vers. 'Exousia' verwys na God se algehele en totale gesag oor dinge, tye en seisoene. 'Dunamis', aan die ander kant, het meer betrekking op die energie wat die Heilige Gees aan gelowiges gee. Dit is belangrik om hier te beklemtoon dat die Heilige Gees nie Homself 'n krag of wind of misterieuse mag is nie. Sy Teenwoordigheid bring wel krag, maar Hyself is nie 'n krag of onpersoonlike entiteit nie. Die Heilige Gees is die derde Persoon van die Heilige Drie Eenheid en 'n Persoon net soos Jesus 'n persoon is. Sy krag gee bonatuurlike deursettingsvermoë en stel die gelowige in staat om bonatuurlike take te verrig, waaronder die praat in vreemde tale, beheer oor die natuur, genesing van siekes, kennis van gebeure en dies meer. In die konteks van die vers, is dit belangrik om te verstaan dat daar 'n wisselwerking is tussen God se absolute gesag ('exousia') en die werking van die krag ('dunamis') in die lewe van 'n gelowige. Wat beteken dit in die praktyk? Dit beteken beslis nie dat alle gelowige wat die Heilige Gees ontvang het, nou skielik gypsies of fairy godfathers of godmothers is nie. Jy het nie 'n carte blanche ontvang om die wêreld om jou te verander soos wat jy dink dit moet wees nie. Nee, Jesus – wat self 'n mens geword het en tussen die mense kom woon het, het geweet dat die mens swak en onbetroubaar is. Die krag wat jy ontvang wanneer die Heilige Gees oor jou kom, is vir 'n baie spesifieke rede.
Die rede hoekom die gelowige sulke bonatuurlike krag ontvang, is om getuies te wees. Getuies waarvan? Getuies dat Jesus Christus waarlik en waaragtig die Seun van die lewende God is. Getuies dat Hy gesterwe het vir ons sondes en dat, deur Sy werk aan die kruis, ons toegang kan verkry tot die vergifnis van sondes en die ewige lewe. Getuies dat daar 'n liefdevolle God is wat waarlik belangstel in ons lewens – 'n God wat ons verstaan en wat ons wil help.
Wat impliseer dit egter as Jesus Christus persoonlik vir iemand aanstel om Sy getuie te wees? Om te kan getuig oor iets, moet jy dit eerstens persoonlik met een of meer van jou sintuie waargeneem het. Jesus het bv. getuig van die Vader in Joh 5:19 Voorwaar, voorwaar Ek sê vir julle, die Seun kan niks uit Homself doen tensy Hy die Vader dit sien doen nie. Want alles wat Hy doen, dit doen die Seun ook net so.
Hierin is die hele geheim opgesluit van die krag in die gelowige se lewe: Hy doen net dit wat hy in sy binnekamer die Vader sien doen het. Dit beklemtoon weereens die belangrikheid van 'n persoonlike verhouding met die Here. Wanneer jy kan getuig oor wonderwerke in jou lewe, oor die magtige dade wat God in JOU lewe gedoen het, dan getuig jy oor iets wat jy met jou eie sintuie ervaar het. Dit bring 'n realiteit, 'n lewe in jou godsdiens wat die ongelowige fassineer en aantrek na God.
Dit beteken tweedens dat die leefstyl wat Jesus gelewe het op aarde, ook sigbaar moet wees in die lewe van daardie getuie. Daarvoor het mens egter die bonatuurlike krag van die Heilige Gees nodig, want daarsonder is dit moeilik, nee – byna onmoontlik, om 'n godvrugtige lewe te lei. Dit is hartseer dat sommige gelowiges lewe soos ongelowiges. Hulle is nie getuies van Jesus nie. Mens kan glad nie in hulle lewens sien dat hulle gelowiges is nie. Ek glo dit is moontlik dat hulle, soos die gelowiges in Samaria, nooit die belofte van die Heilige Gees ontvang het nie.
Waar ons getuies moet wees
Jesus het Sy woorde aan die apostels afgesluit deur duidelik te stel waar hulle moes getuig: In Jerusalem en Judea, Samaria en die uiterstes van die aarde. Hoekom het Jesus dit juis op hierdie manier gestel? In die tyd van die apostels, het die wêreld vir die Jode uit drie groepe mense bestaan:
Eerstens was daar die Israeliete – God se uitverkore nasie. Dit is wyd bekend hoedat die apostels hard in Jerusalem en Judea gewerk het en die Evangelie verkondig het.
Tweedens was daar die Samaritane. Hulle was 'n groep mense wat ook die Here aanbid het, maar nie noodwendig op die Joodse manier nie. Die Jode het hulle verag en as basters beskou. Ons het gelees in Hand. 8 hoedat Filippus die Evangelie verkondig het in Samaria met groot wonders en tekens en hoedat baie Samaritane daar gelowig geraak het.
Die derde groep mense was die heidene. Dit is almal wat nie Jode of Samaritane was of is nie. Ek glo dat dit juis as gevolg van Jesus se spesifieke opdrag is, dat ek en jy vandag gelowiges is. Ons het deel gevorm van daardie heidene. Indien die apostels (en die sendelinge in later jare) nie gehoorsaam was aan Jesus se opdrag nie, sou ek en jy waarskynlik in ons sonde gesterwe het as vyande van God.
Ons het vandag gemediteer oor die belofte van die Heilige Gees. Ons het ook gesien dat Jesus dit belangrik geag het dat gelowiges eers die belofte moet ontvang. Miskien wil jy ook graag daardie belofte ontvang. Ons het die tydperk van voorbereiding van Pinkster betree. Ek wil jou bemoedig om jou hart voor te berei om die Heilige Gees te ontvang. Bring meer tyd in gebeur deur. God is 'n God van verhoudings. Werk aan jou persoonlike verhouding met Hom. Jesus het gesê in Openb 3:20 Kyk, Ek staan by die deur en Ek klop. As iemand my stem hoor en die deur oopmaak, sal Ek ingaan na hom toe en saam met hom maaltyd hou, en hy met My. Dit was gesê aan gelowiges in 'n kerk, nie aan 'n groep ongelowiges nie. Daardie belofte is eksplisiet vir jou. Ek wil jou bemoedig: Neem besit daarvan en ontvang die Belofte van die Heilige Gees.