Met of sonder Jesus die toekoms in? - Dr. Breytie Breytenbach
Met of sonder Jesus die toekoms in?
Deur Dr. Breytie Breytenbach op 1 Augustus 2015
Wanneer 'n mens kyk na die geskiedenis van die mensdom vanuit 'n wordingskundige oogpunt, is dit duidelik dat dieselfde wordingsfases wat deur 'n individuele mens ervaar word, ook van toepassing is by die mensdom as geheel. Natuurlik verskil die tydsraamwerk drasties. Terwyl die tipiese tienertyd met sy opstandigheid, egoïsme en skuldgevoelens by die individu omtrent ses jaar duur, het die Ariese, hoofsaaklik Europese rasgroep nou reeds 2000 jaar daarvan agter die rug. Behalwe die kenmerkende aggressie/opstandigheid wat in die vorm van baie oorloë beleef is, het 'n diep sondebesef swaar op die Westerse volke gerus. Hierdie sondebesef is lewend gehou deur die sogenaamde Seun van God, deur middel van die arrogante en selfverrykende Roomse Kerk.
Waarheid is dat God, die Skepper, nog nooit 'n seun gehad het nie. Nêrens in die Ou Testament word genoem dat hy 'n seun gehad het nie en dis ook nie deel van die Joodse tradisie nie. Sprake van die seun van die God van Israel het skielik 2000 jaar gelede tevoorskyn gekom.
Telkens wanneer ek gevra word om ernstig aan iemand leiding te gee en terapeutiese ingryping genoodsaak word, ervaar ek dat geen vordering gemaak kan word as die persoon wil staatmaak op Jesus om hom te help nie. Wanneer met Jesus gepraat moet word, kom altyd die beeld op van die innemende jong man met die sterk arms, maar kommunikasie vind nie plaas nie. En gou blyk dit dat die beeld niks meer is as 'n prentjie uit die herinnering aan 'n kinderbybel nie. Dan verbrokkel die beeld. Eers as die persoon aanvaar dat hy met God moet praat en daar geen beeld ter sprake is nie, vind werklike kommunikasie plaas en begin 'n dinamiese verhouding. Dit is dus my ervaring dat geen tussenganger nodig is wanneer 'n persoon ernstig bedoel om met God te praat nie. Jesus is nie ter sprake nie.
Die verhaal van Jesus is die laaste / jongste van die godeseuns uit die Mitiese fase in die wording van die mensdom. Hulle is almal uit maagdelike moeders gebore. Omdat hulle halfgode was, moes hulle elkeen 'n reeks onmoontlike take suksesvol uitvoer en hulle moes 'n afgryslike dood sterf om godestatus te verwerf in die gode-familie. Die mite oor sulke halfgode het waarskynlik begin in die ou Egiptiese geloof. Die halfgod Horus was die seun van Isis deur 'n maagdelike geboorte. Sy was getroud met Osiris, maar hy kon haar nie swanger maak nie omdat sy penis verlore geraak het toe hy deur sy broer aan stukke gekap is. Isis het die stukke bymekaargemaak en hom laat herleef, maar sy kon nêrens die penis kry nie.
Horus se taak was om aan spesifiek die Farao toegang te verleen tot Osiris, sy pa. Niemand kon met Osiris in aanraking kom sonder Horus nie. Gedenk Jesus se woorde "Niemand kom na die Vader behalwe deur my nie."
Uiteindelik is Jesus as god aanvaar deur die Romeinse keiser iewers in die vyfde eeu. Hy sou dit sekerlik nie gedoen het as hy Jesus nie aanvaar het as godeseun in die tradisie van Horus nie. Daarna is die Romeinse geestelikheid voortgedra deur die Roomse kerk, wat mettertyd magtiger geword het as die keiser. Dit het al die volke van Europa oorwin en heers vandag steeds. Vir die afgelope duisend en wat jare is Jesus die tussenganger tussen die Europese mense en God.
Dit beteken die Europeërs / Ariese ras aanbid nog al die tyd 'n afgod wat kom uit die Romeins-Griekse mites van ouds. Per definisie is hulle (ons) nog altyd afgodedienaars en dus verwerplik voor God. Daarom sal die Ariese ras nie in beduidende getalle bly voortbestaan nie. Daar word bereken dat blankes teen 2060 minder as 10% van die wêreldbevolking sal uitmaak. Tans word die voorheen blanke lande in Europa oorstroom deur Arabiere en Afrikane terwyl die VSA ook stadigaan oorgeneem word deur Meksikane en ander nie-westerse groepe. Ons kan met vrymoedigheid aanvaar dat die Westerse beskawing reeds in 'n proses van uitwissing is. Hoe kan dit anders as ons vir bykans 2000 jaar 'n afgod aanbid het?
Die vraag is nou of ons westerlinge nog enigsins 'n rol te speel gaan hê in die toekoms van die mensdom. Dit is immers westerlinge wat tans die definisie van "mens" en van "beskawing" wil herskryf deur die ideaal van die Supermens na te jaag en hulle verklaar dat Jesus hulle inspirasie is. Hierdie Supermens gaan 'n Kuborg wees, 'n kruis tussen mens en masjien, 'n halfgod in die oë van gewone aardlinge.
Is daar manne wat nog 'n egte, ernstige verhouding met God wil begin op hierdie laat stadium – sonder om eers "die seun" se toestemming te kry? Ons sal minder moet debatteer oor wie God is en meer moet fokus op wie ons is.
Dr. Breytie Breytenbach bestudeer die mens as wordende wese en kan gekontak word by