Merry Christmas And Happy New Year Onesies | TeePublic
Merry Christmas And Happy New Year Onesies
Browse › Merry Christmas And Happy New Year › Onesie
Merry Christmas - Happy New Year Onesie
Main Tag Feliz Navi Dad Onesie
Feliz Navi Dad T-Shirt | Ugly Christmas Sweater Tee Onesie Die Bardo deel 1 | SkalkSkryf
« Weer Storietyd
Daily Good »
September 27, 2013 deur Louwie
Posted in Louwie | Tagged Bardo, dood, Hemel, Illusion, James George, Planck, Sogyal Rinpoche | 9 Kommentaar
op September 30, 2013 at 8:27 vm Joh
Miskien is ek net ‘n ongelowige Thomas, maar Sogyal Rinpoche se wens klink nog altyd vir my biekie van ‘n wens-denkery, gegrond op die miskenning van hierdie werklikheid waarin ons nou lewe; of dan die ontkenning van smart en lyding. Een vannie kenmerke van hierie lewe is dat dit gebroke is. En wat dit nog meer smartlik maak is die feit dat ons as mense wel ‘n ongebroke werklikheid kan veronnerstel.
Maar miskien is George se ‘awareness of presence’, net soos die Buddha se lering van ontwaking, tog die rigting waarin ons beweeg, en sal ons eendag (of NOU ?) die lig sien. As ons die werk kan doen.
op September 30, 2013 at 7:18 nm brieweuitdievreemde
Ek sien uit na die volgende inskrywings, Louwie. “I want every human being not to be afraid of death, or of life; I want every human being to die in peace, and surrounded by the wisest, dearest, and most tender care,” — vir my is die laaste deel van hierdie sin die belangrikste. [Dis nou: vir my & vir my alleen] Ekself is nie ten volle oortuig van die vrees vir lewe en/of dood nie. Wat ek wel weet is dat baie min, BAIE min mense enigsins in hierdie lewe ondervinding het van ‘wise’ en ‘tender care’. Dalk as hierdie dinge heel eerste in plek val………
op Oktober 1, 2013 at 9:26 nm Louwie
Joh, mens kleur ook maar jou eie lewensbeskouing na jou eie belewenis van hoe jy die werklikheid beleef, of soos dit ook algemeen gestel word; hoe die lewe jou behandel het tot nou.
Waar Sogyal praat van: “to find the ultimate happiness” praat hy nie van daardie ekstatiese happy-happy-groot-plesier wat mense najaag nie, want dit wat hy van praat; “can only come from an understanding of the nature of mind and of reality.” Die groot Happiness kom eers na ernstige sielswerk deur meditasie, nie deur die najaag van lyflike plesier nie.
Die volgende bespreking van die Bardo sal dalk lig werp op die benadering.
Jack Gilbert skryf in sy gedig “A Brief for the Defence”
“We must have the stubborness to accept our gladness in the ruthless
op Oktober 1, 2013 at 9:40 nm Louwie
Ah, Briefskrywer uit die nie so vreemde, (bedoelende die fisiese plek. Ek het die vermoede dat die denke uit `n nie te alledaagse omgewing gestalte kry nie 😀 ) Ek het ook `n vermoede dat, vir daardie “dinge” om in plek te val, 100% van ons self afhang, uiteindelik. Ondervindings uit ons kinder dae het natuurlik `n invloed op huidige gedrag …. tot ons dit kan regkry dat dit nie meer die geval is nie.
Die Tibetan Book of Living and Dying beduie ook in daardie rigting. Maar dit is `n lang pad om te loop. Ons kom eersdaags daarby.
op Oktober 2, 2013 at 6:37 vm brieweuitdievreemde
Louwie, ek lees toevallig [?] eergisteraand hierdie gedig van Breytenbach raak. Dit het nie direk betrekking nie, maar dit som iets op van hoe ek deesdae voel. “Want die aanbidder en die god is een”… en as mens na die ellende in die wereld om jou kyk dan aanbid mense darem vreemde gode, insluitende die gode wat soms in kerke en moskees uithang 🙂
Die gedig is uit Lotus.
Ek is bevrees ek verlang aldag meer na ‘n éénwording,
‘n integrasie-deur-die-liefde, met ‘n god. Ek sê
‘bevrees’ omdat ek ‘n agnostikus is, nooit kan glo
in die bestaan van gode nie, aangewys is daarop om
god-in-mens te soek en te soek. Is dit waarom ek
smag na daardie mistieke huwelik?
‘n desintegrasie-deur-die-liefde, met ‘n god. A-haa,
maar nie enige hierjy god nie! Nie een van daardie
witterige Skeppers of in Onskuld Geborenes nie! Ek
wil ‘n god hê wat na semen en knoffel ruik, wat deur
berge en waters breek, wat feilbaar en wreed en
menslik en afskuwelik is, lieflik soos ‘n granaatbos
in die silwer nag, vet en met die kop van ‘n olifant,
‘n krygsman, ‘n minnares, ‘n hermafrodiet, ‘n god met
‘n skaduwee en dou op haar skouers wat dae lank hoog
in die populierboom die flaminke in hul vlug sit en tel
en die grassade laat ritsel waar sy loop
“Laat jou skerp borsies mý bors deurboor
En met jou onpeilbare seks, verslind myne!”
Want Sjiwa is my soort van god. En ek is bevrees ek
sal aanhou loop deur stowwerige paaie of deur
modder in die winter, al langs die pelgrimsroetes,
selfs daar waar die Ganges haar gang gaan totdat
ek daardie god trillend in my voel, totdat ek op
my knieë daardie goddelike orgasme ontkéten voél
en nie meer een is nie en ook nie twee nie.
Want die aanbidder en die god is een en as jy die
god ken bekén jy jou self. Jy moet jouself liefhê
soos jou naaste.
“Hy lei my van die irreële na die reële,
Van die duisternis na die lig…
“Kom na my toe. En nou gaan ek Jou die Groot Waarheid
vertel. Jy gaan Jou in my verlief, Jy gaan na my
honger en dors, sonder my gaan Jy onrustig wees.
Dan gaan Jy my soek en Jy gaan na my toe kom. En
dan eers gaan Jy vry wees, vry! Vry soos ‘n god!”
op Oktober 3, 2013 at 6:26 nm Louwie
Ai, die man kan dit so raakvat! En so mooi raakvat!
“O my soul, I searched from end to end: I saw in thee naught save the Beloved;
Call me not infidel, O my soul, if I say that thou thyself art He.”
Ja, die mense aanbid vreemde gode in kerke en moskees, vreemd want daardie gode is geskape na die beeld en gelykenis van die mens, deur die mens, vir die mens.
Ek dink selfs die Sufis van Islam verstaan die ding beter as enige van ons predikante.
op Oktober 3, 2013 at 7:36 nm brieweuitdievreemde
Ja, ons is geseend met ‘n digter soos Breytenbach in Afrikaans, is ons nie. Godweet ek kan aan niks dink wat Afrikaans gedoen het om ‘n Breytenbach te verdien nie. Maar miskien (of natuurlik!) weet ek nog nie als nie.
Meeste predikante en kerke en moskees en imams het ek al lankal afgeskryf, Louwie. Dit het alles actually per ongeluk gebeur, in retrospek. Maar ek ag myself gelukkig in daardie verband.
En ja, oral is daar mense wat dinge verstaan, oral. Maar die pad is ultimately ‘n Een-same pad, is dit nie. Nie noodwendig ‘n “lonely” pad sonder ander mense nie, maar Een-saam. Dis weird, is dit nie.
As ek ooit gere-inkarneer word, moet dit as ‘n plant wees, thank you very much. Of soos Jeanne Goosen iewers geskryf het: as ‘n teelepel kompos 🙂
op Oktober 4, 2013 at 12:48 nm MaanKind
Ken jy Michael Newton en Brian Weiss se boeke? En Rich Martini en Dolores Cannon?
op Oktober 5, 2013 at 7:28 nm Louwie
Ja Maankind, ek het Newton en Weiss se boeke hier op die rak, asook Thomas Moore (Care of the soul) en Neal Donald Walsch (Conversations with God reeks). Ken nie vir Martini en Cannon nie. Self voel ek mens moet Ken Wilber se werk lees om meer sin te maak van spiritualiteit … en mense se mistastings en selfs sotlikhede rondom die begrip.