Opuntia, algemeen bekend as turksvy, is'n genus in die kaktus familie, Cactaceae. Turksvye (truksvye) is ook bekend as die tuna (vrugte), sabra, nopal (paddle, meervoud nopales) van die Nahuatl woord nōpalli vir die plat blare (pads), of nostle, van die Nahuatl woord nōchtli vir die vrugte; of paddle kaktus. Die genus is vernoem na die Antieke griekse stad van Opus, waar, volgens Theophrastus, 'n eetbare plant gegroei het wat gepropageer kon word deur die blare te laat wortel skiet. Die mees algemene kulinêre spesie is die Indiese fig opuntia (O. ficus-indica).
Tipiese morfologie van'n Opuntia met vrugte
Soos die meeste ware kaktus spesies, is turksvy plante net inheems in die Amerikas. Deur middel van menslike optrede, het hulle sedertien versprei na baie ander gebiede van die wêreld. Turksvy kaktus spesies word in oorvloed in Meksiko gevind, veral in die sentrale en westelike streke, en in die Karibiese eilande (Wes-Indiese eilande). In die Verenigde State van amerika, is turksvye inheems aan baie gebiede van die dorre, semi-ariede, en droogte-neigende Wes - en Suid-Sentrale Verenigde State van amerika, insluitende die laer hoogtes van die Rocky Berge en suidelike groot Vlaktes, waar spesies soos Opuntia phaeacantha en Opuntia polyacantha dominant geword het, en na die woestyn Suidwes, waar verskeie ander tipes endemies is. Die Turksvy kaktus is ook inheems aan die sanderige kus strand skrop omgewings van die Oos-Kus van Florida na die suide van Connecticut (Opuntia humifusa).
Opuntia spesies is die mees koue verdraagsaam van die laeveld kaktusse, spesies word gevind in wes-en suid - Kanada; een subspesie, <i id="mwYw">O. fragilis</i> var. <i id="mwZA">fragilis</i>, is gevind waar dit groei langs die Beatton Rivier in sentraal - British Columbia, suidwes van Cecil Lake teen 56° 17' N lbreedtegraad-en 120° 39' W lengtegraad is.
Turksvy plante produseer ook 'n vrug, wat algemeen geëet in Meksiko en in die Middellandse see streek, bekend as tuna; word dit ook gebruik om aguas frescas te maak. Die vrugte kan rooi, wyn-rooi, groen, of geel-oranje gekleur wees. In die Galapagos-Eilande, word ses verskillende spesies gevind: <i id="mwcA">O. echios</i>, <i id="mwcg">O. galapageia</i>, <i id="mwdA">O. helleri</i>, <i id="mwdg">O. insularis</i>, <i id="mweA">O. saxicola</i>, en <i id="mweg">O. megasperma</i>. Hierdie spesies word verdeel in 14 verskillende variëteite; die meeste van hierdie is beperk tot een of 'n paar eilande. Vir hierdie rede, word hulle beskryf as 'n uitstekende voorbeeld van "adaptive radiation". Oor die geheel, het eilande met lang stam varieteite, die reuse skilpaaie, en eilande waar skilpaaie ontbreek het die lae of grond vorme van Opuntia. Turksvye is 'n primêre bron van voedsel vir die algemene reuse-skilpaaie in die Galapagos-eilande, hulle is daarom belangrik in die voedselketting.
Die eerste bekendstelling van turksvye in Australië word toegeskryf aan die Goewerneur Philip en die vroegste koloniste in 1788. Turksvye het uit Brasilië na Sydney gerys, waar dit in Sydney, New South Wales gegroei het, die plante is herontdek in 'n boer se tuin in 1839. Dit kom voor asof turksvye versprei het van Nieu-Suid-Wallis en groot ekologiese skade in die oos-state veroorsaak het. Hulle word ook gevind in die Middellandse see-streek van Noord-Afrika, veral in Tunisië, waar hulle oor die platteland groei, asook in dele van die suide van Europa, veral Spanje, waar hulle groei in die ooste, suid-oos en suid van die land, en ook in Malta, waar hulle reg oor die eilande groei. Hulle kan ook gevind word in groot getalle in dele van Suid-Afrika, waar hulle ingevoer is uit Suid-Amerika. Turksvy plante word beskou as 'n indringerspesie in Australië, Japan, Suid-Afrika, en Hawaii, onder andere.
Turksvye (meestal Opuntia stricta) was oorspronklik ingevoer na Europa gedurende die 1500's en Australië in die 18de eeu vir tuine, en is later gebruik as 'n natuurlike landbou omheining 'n poging is ook aangewned om 'n cochenille kleurstof bedryf daar te stel. Hulle het vinnig 'n wydverspreide indringende onkruid geword, wat uiteindelik die omskakeling van 260 000 vierkante kilometer van boerdery grond in 'n ondeurdringbare groen oerwoud van turksvy verander, in plekke tot 6.1 meter hoog. Baie van die boere was van hulle plase af gedryf deur wat hulle as die "groen hel" bestempel het; hul verlate huise was oorweldig deur die kaktus groei, wat gevorderd hete teen 'n spoed van4,046.9 vierkante kilometer per jaar. In 1919, het die Australiese federale regering, die Statebond turksvy Raad gestig om die pogings om die onkruid uit te roei deur die verskillende staat regerings te koördineer. Vroeë pogings om deur meganiese verwydering en giftige chemikalieë die plante te verwyder het misluk, so in 'n laaste uitweg, is biologiese beheer probeer. Die mot Cactoblastis cactorum, van Suid-Amerika, waarvan die larwes turksvy kaktus blare eet, is in 1925 die land ingebring wat vinnig die kaktus bevolking verminder het. Die seun van die bekende entomoloog Frederick Parkhurst Dodd, Alan Dodd, was 'n leidende amptenaar in die stryd teen die turksvy bedreiging. 'n gedenk saal in Chinchilla (Queensland) herdenk die mot.
Toe Carl Linnaeus sy boek Species Plantarum in 1753 gepubliseer het – die beginpunt vir al die moderne botaniese name – hy het al die spesies van die kaktus wat aan hom bekend was in een genus, Kaktus geplaas. In 1754, het die Skotse botanis Philip Miller kaktusse in verskeie genera onder verdeel, insluitend Opuntia. Hy het die genus grootliks op die vorm van die blomme en vrugte onderskei.
↑ "The origins of an important cactus crop, Opuntia ficus-indica (Cactaceae): New molecular evidence".
↑ (2012-05-01) "Phylogeny of Opuntia s.s. (Cactaceae): Clade delineation, geographic origins, and reticulate evolution".