Hoewel dit nie oor ritme gaan nie, en die beeld daarvan op papier dus glad nie is soos ek dit sou voorlees nie, vorm dit vir die leser wat stil by haarself lees ŉ onrustige tydelikheid en onklaarheid. (hoop ek!!) 176 As ek sou ronddwaal soos 'n skaap wat weggeraak het, soek my dan, want u gebooie het ek nie verontagsaam nie. 'n Pelgrimslied. “Ek onthou jou dus behendig / gephotoshop teen die dood” (124) is van die ongelooflike beelde wat die digter gebruik. ŉ Baie sterk motief in hierdie bundel is die talle verwysings na die religieuse belewenis. Hy is die jong man wat net regs van jou skuins agter Victorine se linkerskouer gestaan het op daardie doek waar sy naak lê – soos ‘n wit kat met ‘n swart lint om die nek, die soort troeteldier wat mens in advertensies vir kattekos teëkom. Hy beweer jy sal nog onthou hoe die twee van julle die draak gesteek het met die wit slavin en haar ledemate van dwerg-afmetings, en met die simpel rok wat die skilder jou laat aantrek het.