Om nie te oordeel nie | Die pad wat ek stap
Dis seker dié moeilikste ding om nie te doen nie, en dié ding wat ons almal so amper half natuurlik doen. Ons kyk net na iemand, spesifiek as mens iemand vir die heel eerste keer sien of ontmoet, en automaties skep ons 'n prentjie van wie of wat ons dink die persoon is. Ons plaas mense in boksies nog voor ons regtig die boek binne die omslag gelees het, en leer ken het, en tyd mee spandeer het.
Gedurende die afgelope week vertel iemand my dat sy tot dusver nog nêrens in die bybel 'n plek kon vind waar Jesus iemand veroordeel het nie. Hy het wel kwaad geword vir die mense wat handel gedryf het in die tempel, maar nêrens veroordeel Hy nie.
Gelowiges is ook baie keer so besig om mense te oordeel en te vertel wat hulle mag en nie mag doen nie dat die liedjie van Casting Crowns dit so raakvat as hulle die volgende woorde sing:
What if we put down our signsCrossed over the lines
Ek self het nodig om baíé versigtig te wees om nie so "onskuldig" besig te wees om ander te oordeel dat al wat mense op die ou end van my sal weet is waarvoor ek NIE staan nie i.p.v dat hul weet waarvoor ek WEL staan en dit wat so naby aan my hart is.