Itea virginskaya - plant en versorg in die oop veld. Teelt van Itea, voortplantingsmetodes. Beskrywing, soorte. Foto - Nuut
Itea virginica (Itea virginica) is 'n struik wat in kunsmatige toestande gegroei het, en kan ongeveer 1,5 m lank word. Die lote kan nie vertak nie, dit lyk soos boë, die bloeiwyses is gelyk, lyk soos die vorm van 'n kers en bedek die hele bos. Die plant se piekblom begin in Julie.
Uit die Grieks vertaal beteken Itea "wilg", wat die unieke vorm van sy takkies kenmerk. Dit word effektief gekombineer met ander lowergroen bure en sal u tuin perfek versier. Om hierdie skoonheid te bewaar en teen die dood te beskerm, moet die bosse egter vir die winter bedek wees.
Baie struike, afkomstig van verre Noord-Amerikaanse lande, het lankal veral gewild geword in ons omgewing. As gevolg van hul aantreklike blare, unieke blom, kan hulle dikwels in huishoudelike erwe voorkom. Sulke plante pas goed aan by die bestaande klimaat, is nie bang vir die koue nie, daarom verduur hulle die winter kalm in vergelyking met verteenwoordigers van tropiese eksotika. Een van die ongewoonste en gehardste struike in sy soort, wat min ruimte in beslag neem en 'n oorspronklike struktuur het, is die Virginia Itea.
Itea virginskaya is 'n regop, lae plant. In gebiede waar erge winters heers, kan dit hoogstens 'n halwe meter bereik. In suidelike gebiede met 'n warm, vogtige klimaat groei variëteite van twee tot drie meter. Die struik het ryk en ryk blare, en lang geboë takke vorm 'n wye pragtige kroon. Die vertakkings van die Itea lyk soos 'n ooreenkoms met die struktuur van geeste. Die blare het 'n donkergroen kleur en 'n langwerpige ovaalvorm met gekartelde rande. Die blare is ongeveer 10 cm lank en die grootste daarvan groei op die hooflote vir volwassenes en bied 'n aantreklike agtergrond vir skouspelagtige blom.
Met die aanvang van die herfs verander die plantegroei van die struik in 'n helderder pers kleur, wat dit van ander plante in die tuin laat uitstaan. Soms is dit om hierdie rede dat sommige tuiniers graag wil eksperimenteer en sodoende unieke herfs-komposisies skep.
Gedurende die blomperiode bekoor die Itea haar skoonheid en trek aandag. Blomme is klein, sierlike van vorm en versamel in welige, reguit borsels, wat wit of romerig van kleur is en soos kerse lyk. Hierdie variëteit word gekenmerk deur fyn, identiese bloeiwyses, wat streng in 'n sekere volgorde geleë is en nie langer as 15 cm is nie. Bloei begin in die middel van die somer en duur 1,5 maande. As dit verkeerd is om nie op die oomblik vir die struik te sorg nie, moet u die water oorslaan, dit kan baie korter wees. Die geur van blomme lok skoenlappers, dus lyk dit asof die tuin lewendig word as daar so 'n eksotiese op u werf is.
Itea virginia sorg
Itea virginskaya is 'n meerjarige sierstruik wat nie spesiale sorg benodig nie en is pretensieloos om te hanteer. As u besig is met landskapontwerp en besluit om dit as versiering vir die tuin te kies, moet u eers vertroud raak met die kenmerke van die groei van 'n struik.
Hoe om dit in die tuin te laat groei
'N Plek waar Itea gekweek moet word, moet met matige beligting gekies word; dit word nie aanbeveel om dit onder die helder skroeiende son te hou nie. Die grond moet vrugbaar wees, 'n neutrale of effens suur omgewing hê, anders word die blare geel. Dit is nodig om die voginhoud van die grond voortdurend gedurende die blomperiode te handhaaf, die res van die tyd kan Itea droogte maklik verdra. Vir die volle ontwikkeling en groei van struike op die terrein is sanderige leem- en leemagtige grondtipes geskik.
Matige maar gereelde water word gekies om die vogtigheid van die grond konstant te hou, veral in warm somerweer. Dit is genoeg om een ​​keer in die lente topbedekking uit te voer. Terselfdertyd word snoei van bosse vir voorkomende doeleindes uitgevoer, wat ou en misvormde takke verwyder.
Dit is belangrik om die Itea-bossies gedurende die winter te bedek, anders kan die plant doodgaan as die temperatuur tot -25 grade daal. Bloeiwyses word uitsluitlik op takke van verlede jaar gevorm, dus die hooftaak van tuiniers is om die lote vir die volgende jaar te bewaar. Met die aankoms van die eerste koue weer word die takke van die bos verbind, die ondermaatse variëteite is bedek met droë blare. Die grond rondom hulle is bedek.
'N Spaan of enige nie-geweefde materiaal is 'n uitstekende skuiling vir die Itea vir die winter. As die winter ysig en sonder sneeu beloof, word dit aanbeveel om die bos in verskillende rye met materiaal toe te draai om 'n soort beskermende luglaag te skep. Ligte lente-ryp of koue snaps hou egter nie 'n ernstige gevaar vir hierdie spesie in nie.
Reproduksie van Itea
Itea-maagd word vermeerder deur enting. Wortels van steggies vind plaas in voorbereide kweekhuise.
Itea in landskapontwerp
Hierdie eksotiese Noord-Amerikaanse verteenwoordiger van ornamentele struike val op uit die res van die groen inwoners van die tuin, en dit word dus voorkeur gegee by die opstel van 'n plan vir landskapontwerp. Om die skoonheid van die vertakking van die Itea te beklemtoon, moet dit op 'n afstand van ander plante geplaas word. As u die skoonheid van blom wil demonstreer, is dit beter om struike in groepe te plant. Baie mense plaas Iteya in rotstuine, rotse, rotsagtige heuwels, op terrasse of langs 'n heining. Dit word dikwels gebruik as versiering vir blombeddings, beddegoed of grasperke.
Gewilde soorte Itea
Daar is 'n groot verskeidenheid variëteite van hierdie plantspesies, wat verskil in kleur, die uiterlike struktuur van die bloeiwyses en die mate van uithouvermoë. Long Spire, Saturnalia, Sarah Eve, Henry's Granaat en Little Henry is van die bestandste en aangepasste variëteite volgens ons omstandighede. Die laaste van hulle word beskou as die rypbestandste, vertraagde, het groot lang bloeiwyses en sal goed lyk as gevolg van hul kompaktheid langs ander plante.
Saturnalia - 'n kort struik wat die kleur van die blare in die herfs na 'n bordeaux kleur verander.
Lang toring - verskil van ander soorte Itea in groot bloeiwyses, maar kan nie spog met die vermoë om sterk ekstreme temperatuur te weerstaan ​​nie.