Kruik incl. hoes | warm water fles | warmtefles | hoes met print
Kruik met print aantal
Wees de eerste om “Kruik met print” te beoordelen Reactie annuleren SARIE-leser blog uit Brasilië | SARIE
“Om so goedkoop moontlik te kan toer moet jy seker maak dat jy die land se kalender ken. Wetend dat die eindstryd van die sokkerwêreldbeker Sondag sou wees en dat die meeste mense na Rio de Janeiro sou gaan, het ek bietjie gaan sit en dink waar in Brasilië ek die verste van die magdom mense kan wees … die Amasone!
So het ek die hele Saterdag op pad na my oornagplek deurgebring. Teen afskoptyd van die wedstryd tussen Brasilië en Nederland het ons per boot na die naaste ‘kuierplek’ gery. Met ons aankoms het Nederland reeds twee doele gehad en die mans het toe maar hul eie wedstryd gespeel. Dít was ’n belewenis – aan my regterkant was die internasionale wedstryd op televisie en aan my linkerkant ’n sokkerwedstryd in die middel van die Amasone, reg langs die rivier!
“Ek het in Maart twee uur voor die rekenaar gesit om dié sokkerkaartjie te koop. Ek het vir twee maande gesukkel om billike akkommodasie te kry. Ek het uiteindelik die wedstryd gaan kyk …
En wat ’n belewenis was dit nie! Die plek waar ek bly is ’n uur van die stad en die stadion af. Ek stres al die hele naweek oor wat ek met my tas gaan doen, want ek vlieg twee uur ná die wedstryd. Ek is nie lus om terug te gaan huis toe en weer ’n bus te vat na die lughawe nie … Gelukkig oorreed ek my gasvrou om saam met my die wedstryd te gaan kyk (ek kan dus my tas in haar kar los). Só soek ons vir ’n halfuur parkering naby die stadion. Parkering gevind, stap ons 3 km stadion toe. Die weer was gaaf, nie te warm en nie te koel nie. Aangekom by die stadion, is daar duisende mense. Dis net geel en rooi waar jy kyk. Ek val toe maar in die naaste ry en bestudeer my kaartjie: Hek H, vloer 4, blok 416, ry X en sitplek 14.
Ek het die veld en pawiljoen met trots aanskou, want as ’n “vier maande oue” Brasiliër was ek trots op die organisasie, die mooi veld en stadion. Ek het dadelik begin foto’s neem. Foto’s met my foon moes ek WhatsApp en Facebook toe stuur, foto’s op my kamera is vir ’n foto-album op Facebook.
Die spanne het begin opwarm en ek het my Budweiser geniet. Ek kry steeds hoendervleis as ek dink hoe die mense hul volksliedere gesing het. Ek het Nkosi Sikelel’ hardop gesing, vuis op die bors!
Rustyd het ek met die jongman langs my gesels, tussen my swak Portugees en sy swak Engels het ons vinnig vriende geword. Ons het ook foto’s van mekaar geneem sodat ons kan bewys ons was wel by die wedstryd. Tussen ons geselsies deur het ek springmielies gekoop (R50!). Ná die wedstryd het ek nog ’n paar foto’s geneem en afbeweeg na die grondvloer.
Daar was 68 000 mense by hierdie wedstryd en ek was een van hulle!”
“Ek is 24, ’n wiskunde-onderwyseres en Afrikaanssprekend. Ek is tans in Brasilië en hiér praat niemand Engels nie. En ek praat nie Portugees nie …
Ek het vandag my Fifa-kaartjies by São Paulo se kultuursentrum gaan haal. Dit was nie net ry-en-kry nie, nee meneer, ek moes eers op Google Maps die aanwysings van my woonstel na die kultuursentrum kry. Bus 875C is my gunsteling-bus om te gebruik, want dit stop voor my woonstel. Openbare vervoer is ’n goedkoop (sowat R15 per rit) en maklike manier om rond te beweeg in hierdie groot stad. Ek klim in Avenida Ibirapuera af en stap oor die straat om bus 5391-10 na die kultuursentrum te kry. Alles mooi vooraf beplan om nie te verdwaal op pad na dié belangrike afspraak nie.
Brasilië se sokkerkultuur.
Aangekom by die kultuursentrum (busnommers nog in swart op my hand geskryf), kan ek in my gebrekkige Portugees verduidelik dat ek ’n afspraak het om my sokkerkaartjies te kom haal. Ek gebruik Google Translate om vir my sinne en frases van Engels na Portugees te vertaal, maar hulle verstaan darem – net-net – wat ek wil sê.
Ek het hierdie kaartjies met my Brasiliaanse ID-nommer gekoop en ek stres al vir twee maande dat hulle daarmee gaan fout vind. Genadiglik verloop alles seepglad en sit ek nou met die twee kaartjies in my hand! Trots op myself, loop ek nog ’n paar draaie in die sentrum. Daar was ’n interessante uitstalling oor sokker in informele nedersettings – hulle noem dit favelas.
En net daar in bus 669A-10 is ek ’n trotse Suid-Afrikaner wat kan spog oor ons land se vriendelike verwelkoming van buitelanders en ons land se omgee-kultuur. En ons land wat ander inspireer!”