Die eerste was Ralph Henry Arderne, in wie se arboretum ek gaan wegkruip het vir die Kaapse droogte en die gerammel van politieke onweer. Dié Brits gebore botanis het sy eerste saailing in 1845 vir ’n hele vyf pond van ’n skeepskaptein gekoop, dit in Claremont in die grond kom inspit en begin droom oor ’n tuin vol bome van regoor die wêreld. Sy seun, Henry Mathew, het hom gehelp. Pa en seun het die hulp ingeroep van ’n ander pa-en-seun-span: sir William en sir Joseph Hooker van Kew in Londen. In ruil vir sade uit Suid-Afrika het die Ardernes sade uit Kew en ander botaniese tuine ontvang en só het hul tuin teen die hange van Tafelberg begin gedy.
As letterkundige het my gedagtes natuurlik ook gedraai by J.M. Coetzee se tuinierkarakter, Michael K. Terwyl ’n burgeroorlog woed, gaan hy stilweg en stadig sy gang as tuinier in diens van die munisipaliteit van Kaapstad. Wanneer sy ma te sterwe kom, gaan strooi hy haar as op die Karooplaas waar sy as die kind van plaaswerkers gebore is. Hy vind die plaas verlate, plant ’n paar pampoenpitte en woon ’n ruk daar, totdat sy vreedsame bestaan omvergewerp word deur die aankoms van ’n groep guerrillavegters. Sy grootste versugting is dat hulle hom met rus sal laat: