Image deur Evelyn Simon
'N Slordige, lang, opwindende, lastige en ekstatiese proses om te kom waar ek vandag is, met groot slaggate. Dit is omdat ek sonder 'n toegewyde gids navigeer en wyshede uit antieke sowel as moderne bronne saamgevat het; liewe onderwysers; terugvoer van geliefde studente, medewerkers en vriende; en hulp van die raaisel wat die lewe self is.
En hier is die verrassendste ding van almal: Terwyl ek gedink het my grootste vrees is vir die onbekende, om beheer te verloor, om my te verskrik deur die duisternis in en om my, blyk dit dat die duisternis my vriend deurgaans was. Duisternis, my mees kriptiese bondgenoot, het my na lig en konneksie gerig. Duisternis het my - en wys my steeds - die Bright Way gewys.
In die gesig staar ons duisternis, in die gesig staar ons onbekende
Wat bedoel ek met "duisternis"? Ek gedink my duisternis was my onuitspreeklike vrees dat my lewe geen betekenis het nie. My nagmerrie dat ek waardeloos was, tensy ek uitstekende, heldhaftige optredes uitgevoer het om my bestaan ​​te regverdig. My skrik dat ek miskien nie toegerus was om hierdie uitdagings die hoof te bied nie. Ek kan onthou dat ek letterlik duiselig van afgryse gevoel het, omdat daardie angs my keer op keer spook, wandelend en meedoënloos.
As u enige van hierdie aaklige angs ervaar, wil ek u nou verseker dat daar lig aan die einde van die tonnel is. Maar eers moet ons ons duisternis in die gesig staar, ons onbekende in die gesig staar: verlossing lê binne. Ek is hier saam met u en loop deur hierdie skaduwees terwyl ons na 'n helderder pad beweeg.
Uiteindelik het ek my grootste duisternis op 'n baie skokkende manier teëgekom. Een keer per jaar het die onkologie-afdeling in die Oakland Children's Hospital in Kalifornië 'n gedenkteken vir die kinders onder hul sorg wat in daardie jaar of in die vorige jaar oorlede is. Die ouers en personeel vergader in 'n groot kamer en deel stories en foto's.
Dit was die tweede keer dat ek harp gespeel het vir hierdie byeenkoms, en hoewel ek dit al emosioneel uitdagend gevind het, het ek gedink ek is sterk genoeg om dit weer te hanteer. Maar hierdie keer as ek uitkyk op die see van verwoeste ouers, van wie baie ek die vorige jaar herken het en soos 'n treurige gesig soos altyd gelyk het, gekombineer met die hartverskeurende skyfievertoning van klein kindertjies wat in hul hospitaalbeddens glimlag terwyl hulle aan groot masjiene gekoppel was - sommige bedek met verbande, baie kaal - het my reguit in die donkerte ingekap wat ek so lank probeer vermy het.
'N Vloedgolf van smart het oor my gestroom, en hoewel ek kon aanhou speel, huil ek amper onbeheersd. Die lewe was 'n bloedbad van verlore hoop en betekenisloosheid. Dit was al wat ek kon doen om myself in die motor te kry, en ek het die hele drie dae die volgende drie dae in 'n volwaardige krisis deurgebring. Ek kon nie eet, drink of slaap nie, en ek het gebewe van letterlike sterflike angs.
Ek het gesien hoe al die lieflike kinders vir ewig weg is, en voel dat ek besig is om te terg oor 'n leemte van niks. Ek het die dreigende duisternis beveg en beveg, en desperaat my boeke deur almal van Thich Nhat Hanh tot by Starhawk tot by Hildegard uitgetrek, sonder gemak en geen verligting nie. Ek het gevoel dat ek my kop verloor.
Oorgawe sonder vrees
Na drie lang dae, uitgeput op elke vlak en aan die einde van my tou, het ek my stryd oorgegee. En daar het ek gelê en sonder vrees gevrees in die donkerte van die dood. Geen vrees nie, want ek het niks meer gehad om mee te veg nie. Ek het die duisternis binnegegaan en aanvaar dat daar in alle eerlikheid miskien niks is nie. Ons leef, ons sterf, dit is dit.
En op daardie oomblik het ek dit gevoel! Daar het 'n klein vlam in my bors opgesteek en vrolik gebrand. Ek spring regop in die bed in een gebind, lag en huil en vul die helder energie van my klein vlam. Ek het gevoel hoe my siel in my skyn, soos dit altyd gedoen het. Ek fout my siel sonder 'n skaduwee van twyfel, en ek geweet dit bo enige debatte of rasionaal. In 'n oogwink het ek dit besef al my vrese was eintlik die dinge wat my ontkoppel het van die wete van my siel, my ware self.
Toe ek uiteindelik loslaat, toe ek die duisternis - die oneindige onbekende - inlaat, het my grootste verbinding onmiddellik opgelig. My vrese verdamp. Ek voel vandag dieselfde vlamverbinding, en dit is een van die redes waarom ek weet dat wanneer ons die onbekende in die gesig staar, ons daardeur bevry sal word.
Lig en donker kan nie meeding nie
Ek het deur moeilike ervaring geleer dat as ons in die onbekende kan woon, met onsekerheid kan sit, as ons pyn kan ondervind, dan kan genesing en transformasie plaasvind. Lig en donker, soos yin en yang, ding nie met mekaar mee nie. Inteendeel, hulle voltooi mekaar. In werklikheid, hulle versterk mekaar as geliefde medewerkers wat langs 'n spektrum bestaan. Die vonk van die inisiëring word deur vrugbare gronde ontvang, en die vorm van bloei vorm 'n verdere inspirasie.
Vrees - die vrees wat my gekeer het om my ware self te ken - is 'n simptoom en 'n oorsaak van ontkoppeling. Verder trek die lewe in vrees groter vrees. Om in vrees te leef, beperk ons ​​lewens as dit om ons heen loop en ons in steeds stywer kringe gevange neem.
Die duisternis doen die teendeel: dit bied 'n ryk, intuïtiewe grond om die lewe in te palm en te blom. Duisternis vergemaklik die bevestiging van die lewe van ondeurgrondelike diepte. Verbeelding bloei.
Verbinding is wat ons as mense verlang
Die duisternis is egter nie sonder uitdagings nie. Fiets tussen intuïsie en rasionaliteit, aksie en ontvanklikheid, die bekende en onbekende, lig en donker, individualiteit en gemeenskap, sal jy 'n kreatiewe alchemikus word wat lood in goud oordra. U sal die loodgewig van die ontkoppeling in die blink goud van u interne vlam omskep.
Laat ons nie die duisternis vrees nie. Laat ons liewer saam kyk. U is nie alleen op hierdie pad nie.
Verbinding is waarna ons as mense smag. Ware verbinding - verbinding gebaseer op heilige wederkerigheid - is in een woord liefde. En dit is wat hierdie Bright Way my begaaf het: 'n pad na die keuse van liefde bo vrees, verbinding oor verbinding, samewerking oor mededinging. Ons lig ons vlamme aanmekaar en skyn helder teen 'n fluweelagtergrond van diep verborgenheid en alle potensiaal.
Skynende lig op die skaduwees
Op alle epiese reise is daar 'n oomblik van aarseling. Laat ons die onsekerheid in die gesig staar, omdat ons nou weet dat dit 'n bondgenoot is waaruit ons baie kan leer. Hierdie duisternis is 'n uitnodiging om dieper te gaan. Hierdie duisternis is 'n inisiasie.
Miskien kom iets soos hierdie vir u op: 'Aangesien kreatiwiteit ons ware self na ons terugspeel, wat sal ek sien?' Hierdie idee kan die senuweeagtige verwagtinge stel dat u skeppings onmiddellik verstommend is, aangesien dit u kern weerspieël. Of miskien is ons bekommerd dat daar geen werklike kreatiwiteit in ons is nie en dat ons niks aangenaam sal wees nie, selfs nie vir onsself nie. Of ons kan vrees dat weerspieëling van ons woede, bekommernisse en ander "negatiewe" emosies onvleiend lyk, wat lei tot ontneming van liefde en verbinding.
Daar is inderdaad baie dinge waaroor ons angstig kan voel. Die belangrikste ding om te onthou wanneer u deur hierdie proses gaan, is dat die produkte van u kreatiwiteit slegs 'n deel van u weerspieël. Hulle is nie juis jy nie.
Ek kan terugdink aan my identiteit toe ek 'n musikant was. Hoe ook al my musiek was, dit is hoe ek oor myself as persoon gevoel het. As dit musikaal goed verloop, voel ek wonderlik. As hulle sleg gaan, voel ek waardeloos.
Wat ek destyds nie besef het nie, was dat my musikale produksie nie ek was nie, net as dat u weerkaatsing in die spieël eintlik u is. U werk is betyds vinnig. 'N Baie belangrike momentopname, waar, maar nie jou eintlike siel nie. Selfs jou kreatiewe reis is nie jy nie; eerder, jou kreatiwiteit is 'n terugweg na jou ware self.
My helder maniervisie vir jou
My visie vir u is dat u kreatiwiteit van nou af u lewensgenoot sal wees. My droom is dat u heelhartig met u lewe moet saamwerk, u persoonlike vervulling ken en u lig op ons wêreld sal laat skyn. My hoop is dat u drome u weer sal lei - soos dit ook al in u goue era was, hoe kort ook al - en dat uu begeertes van nou af hardop sal uitleef.
Wat ook al u gekose uitdrukkingsvorm is, dit is u eersgeboortereg om kreatief te wees en u waarheid uit te leef. jy kan leef 'n verbonde, verloofde lewe, ongeag u huidige en immer veranderende omstandighede.
Ek is hier om u te verseker: u kreatiwiteit leef en wil in al sy glorie na vore kom. . . vir jy. Ja, ander kan van u werk geniet, bewonder en baat vind, maar dit is deur 'n ferm fokus op u kreatiewe doel te hou vir jouself dat jy sal floreer en getrou bly aan jou pad. As ek alles wat ons hier fokus op een boodskap moes afkoel, dan is dit: kreatiwiteit is 'n manier van lewe, nie net 'n doel nie.
BRIGHT WAY AKTIWITEIT: Kreatiwiteit is 'n leefstyl
Skryf "Kreatiwiteit is 'n manier van lewe, nie net 'n doel nie", op verskillende kleefnotas en plaas dit in u beplanner, in u badspieël, in u motor en op enige ander plek wat u gereeld besoek. Let op hoe die lae van hierdie boodskap se betekenis vir u ontvou. Hulle ontvou nog steeds vir my, selfs na al die jare!
As gevolg van hierdie stap, sal u werk kragtiger en mooier word, en u sal dinge bereik waarna u nog altyd verlang het. Produkte sal gebeur en doelwitte sal natuurlik bereik word as mylpale van prestasie. Uiteindelik is kreatiwiteit die weerspieëling van u ewig-ontwikkelende, verbonde, ware self; 'n reisende ster, nie 'n vaste punt nie.
As u kies om u kreatiwiteit te aktiveer, bevestig u die hele lewe, nie net u eie nie. U neem u fakkel in die optog van die menslike beskawing as skepper, nie net as 'n verbruiker nie. U skakel met die vloei van almal wat voor ons gekom het. U stel die weg vir diegene wat ons sal volg.
Ons is die heelal wat homself skep
Selfs die kleinste kreatiewe handeling weerklink deur die vee van die menslike bestaan. Die eerste persoon wat die skoonheid van 'n geplukte boogstring erken het, het nie geweet dat hulle die weg was vir die uitvind van alle snaarinstrumente nie. Waar sou ons vandag sonder daardie persoon wees?
Ons het u nodig, selfs al dink u dat u nie iets met die aarde kan deel nie. Een klein dingetjie wat u môre skep, is miskien die antwoord op iets belangriks, honderd jaar van nou af. Of dit mag nie wees nie! Dit is nie u bekommernis nie. U moet net opdaag en met die lewe in verbinding tree.
U is genoeg. Rudyard Kipling, skrywer van The Jungle Book en deurlopende ondersoeker na die wisselwerking tussen struktuur en vryheid, het die gevolgtrekking gemaak: 'Geen prys is te hoog om te betaal vir die voorreg om jouself te besit nie.'
Stap in u ware krag
As ons iemand sien - soos jy - stap in hul ware krag, dit is die opwindendste ding. Ons is getuie van towery wat tot lewe kom. Ons geloof in die mensdom word herstel. Terwyl ons ons ingebore moed herwin, straal ons liefde van heinde en ver, verbind ons ons met alles rondom ons, en maak ons ​​sin van die lewe.
Nou, dit voel miskien baie. Wonder u waar om selfs op ons epiese reis te begin? Neem hoop: die magie is al binne-in jou. Hildegard van Bingen is weer by ons: 'Mensdom, kyk goed na jouself. Binne het jy hemel en aarde, en die hele skepping. Jy is 'n wêreld - alles is in jou verborge. " Kom ons openbaar jou!