Weer eens is dit vir my onthutsend dat die felste gevoelens van verlies in die dagboek met die verlies van die Boererepublieke verband hou, eerder as met die verlies aan lewens. Voorts is daar blyke van ’n blinde vashou aan die Boerevolk se vryheidsideaal, byna teen alle rede in, maar ook in teen die een aspek wat ek self as ’n primêre waarde van vrou- en menswees beskou, naamlik die besorgdheid oor lewe en die koestering daarvan, ongeag die omstandighede. Fischer (1964:119) skryf naamlik: “Vrede, oorwinning vir Engeland, stryd en slawerny vir ons en ons kinders? … O, dan nog liewer die kamp-ellende, met al sy verskrikking. Sou die lyke in die uitgestrekte kerkhowe nie nou gelukkiger wees as ons nie?” Die getywerking van die Maan stabiliseer die stand van die Aarde se skuins as. Sommige geleerdes dink dat die aardas sonder hierdie stabiliserende werking van die Maan aan chaotiese veranderinge blootgestel sou wees, waardeur die Aarde se klimaat baie wisselvalliger en ekstreem sou wees.