Spelers: Nicole Kidman, Cameron Bright, Danny Huston, Lauren Bacall, Anne Heche en ander
Vertoontyd: Vanaf 1 April
Re�nkarnasie is 'n onderwerp waaroor mense gewoonlik hewig verskil. Di� wat nie daaraan glo nie, maak dit summier af as blote twak. Tog kom die idee van sielsmaats - die geliefdes wat ewiglik verbonde is en, altyd op soek na mekaar, hemel en aarde sal beweeg om by mekaar uit te kom - meermale in die letterkunde voor. In hierdie slim psigodrama word die kyker geterg met die vraag: wat as re�nkarnasie t�g waar is?
In die eerste toneel draf 'n drawwer in swart geklee deur 'n skitterwit sneeulandskap. Daar is 'n gedrewenheid in sy tred, die kyker sien hom net van agter af. In 'n duikweg in wat Central Park in New York blyk te wees, kry hy 'n hartaanval en sterf. Onmiddellik word oorgeskakel na die geboorte van 'n babaseuntjie. Tien jaar later staan 'n lang, skraal vrou talmend by 'n graf, daarna klim sy by 'n man in 'n motor en hulle ry weg. Dan volg hul verlowingsparty in die weelderige dakwoonstel waarin die vrou, Anna (Nicole Kidman), se familie woon. Haar verloofde, Joseph (Danny Huston), vertel hoe hy jare lank moes sukkel om die jawoord uit haar te kry.
Die volgende dag, tydens die matriarg (Lauren Bacall) se verjaardagviering in die familiewoonstel, maak 'n tienjarige seun sy verskyning. Hy is Sean, s� hy, Anna se man wat tien jaar gelede gesterf het. Sy ouers, wat in 'n woonstelletjie op die grondvloer woon, se hulp word ingeroep, maar hoe almal hom ook al probeer oortuig dat dit 'n delusie is, hy hou voet by stuk. Hy stel voor dat Anna se broer, sy "gewese swaer", hom ondervra oor die familie, en elke vraag beantwoord hy vlot en seker. Niemand weet wat om met die kind te doen nie, en di� het net een doel voor o�: om te verhoed dat Anna en Joseph trou, want Anna behoort aan h�m. 'n Vrou se liefde kom te staan teen 'n vrou se haat, maar om meer te s�, sal die storie verklap.
Wat so bevredigend van hierdie film is, is hoe slim en subtiel dit gedoen is. Die inligting is alles d��r, maar niks word uitgespel nie Dit kos fyn kyk om die storie te ontrafel - ek het eers agterna, toe ek die leidrade begin terugspeur het, kon sien hoe alles inmekaarpas. ('n Wenk: let op die vroe�re tonele wat kort voor die einde herhaal word.) Maar dan sluit alles tot 'n hegte geheel in die besondere slottoneel, met die geliefdes se hunkering wat bittersoet by 'n mens bly draal.
Dit is egter die tipe fliek wat ek meen geen louwarm reaksie by kykers sal uitlok nie: �f hulle gaan behoorlik ge�ntrigeer wees, �f hulle gaan dit afskryf as 'n blote klomp nonsens, �f hulle gaan godsdienstige en/of gewetensbesware daarteen h� (die seksuele implikasies van die intrige spreek vanself en is nogal gewaagd). Die fliek is taamlik somber, met 'n besliste eeriness, goed ondersteun deur 'n klankbaan wat darem nie te clich�agtig (binne hierdie genre) is nie.
Nicole Kidman, wat verlede jaar grondig be�ndruk het in Dogville, lewer weer die tipe spel wat bevestig dat sy as aktrise maar ernstig opgeneem kan word. Anne Heche as Sean se minnares was selde beter geplaas in 'n rol. Maar Lauren Bacall, desnieteenstaande die �k-is-die-ikoon-katgeveggie, se vertolking het nie veel be�ndruk nie. Al die Oscars gaan egter aan die jong akteur Cameron Bright vir sy rol as Sean. Sy smeulende sensualiteit, vermeng met die onskuld en na�witeit van 'n pre-puber, is 'n kragtoer - beslis 'n naam om dop te hou.
�f jy moet onverwyld gaan kyk, �f jy moet heeltemal wegbly!
LitNet: 19 Januarie 2005