Die Romeinse leër en oorlogvoering - Volke, nasies, gebeure - 2021
Die Romeinse leër is as die gevorderdste van sy tyd beskou. Die Romeinse leër het die Romeinse Ryk geskep - 'n groot deel van Wes-Europa - en Rome self het baie baat gevind by die rykdom wat die leër uit sy verowerde gebiede teruggebring het.
Die Romeinse leër het vegtegnieke ontwikkel wat gekoppel is aan 'n woeste opleidingsregime. Alle nuwe rekrute in die leër het baie fiks en gedissiplineerd geraak. Opleiding was hard, en ook straf vir mislukking. In 'n geveg is daar altyd rekrute aan die voorkant van die meer ervare soldate in die leër geplaas. Daar was drie redes hiervoor. Die eerste was om hulle vertroue te gee, want agter hulle was ervare soldate wat voorheen in gevegte geveg het. Tweedens het dit die nuwe soldate gestop om weg te hardloop as hul moed hulle verlaat. Uiteindelik was diegene wat waarskynlik in die beginfase van 'n geveg doodgemaak sou word, aan die voorkant. Die geharde en ervare legioene was agter. Die Romeinse leër sou dit nie kon bekostig om ervare legioene te verloor nie, maar as 'n nuwe legionaris lewendig deur 'n geveg gekom het, sou hy bloed en ervare wees en 'n waardevolle toevoeging tot die leër wees. As hy vermoor word, sou die verlies aan sy ondervinding nie te groot wees nie.
Die belangrikste vegeenheid van die Romeinse leër was die legioen onder bevel van 'n legatus. Dit het bestaan ​​uit tussen 5000 tot 6000 legioene. 500 tot 600 legioane bestaan ​​uit 'n kohort, terwyl tussen 80 tot 100 soldate 'n eeu onder bevel van 'n hoofman oor honderd was.
Die Romeine het 'n beproefde aanvalstegniek gebruik. Legionnaires sou vorentoe hardloop na die vyand en hulle pila na hulle gooi. Terwyl dit 'n wanorde onder die vyand veroorsaak het, sou die legioeneerders met hul swaarde (gladius) binnekort geveg het. Elke aanval was die resultaat van noukeurige beplanning en oefening - daarom was hulle gewoonlik so suksesvol.
Om die legionnaires te ondersteun, het die Romeine ook ruiters gebruik. Die primêre taak van die kavallerie was om die legionnaires te ondersteun deur 'n vyandelike lyn by die flanke aan te val. Kavallerie is ook gebruik om te jaag na 'n terugtrekende vyand.
Om die legionnaires, wat professionele soldate was, te help, is deeltydse soldate gebruik wat hulpwerkers genoem word. Hierdie mans is gereeld gewerf uit 'n gebied wat die Romeine probeer verower en beset het. Hulle was nie volledig opgeleide soldate nie en hul gewone taak was nie om te veg toe die legioeneerders aangeval het nie, maar om hulle te help deur as verkenners of boogskutters op te tree wat op die vyand sou skiet terwyl die legioeneerders aangeval het. Daardie hulpverleners wat te voet geveg het, sou gebruik word om 'n vyandelike posisie aan te val voordat die legioeneerders dit gedoen het - op hierdie manier sou 'n vyandelike posisie versag word voor die hoofaanval.
Versterkings het ander uitdagings aangebied. As daar met 'n fort of dergelike gekonfronteer word, sou 'n frontale aanval deur legioene tot groot ongevalle gelei het, hoewel die gebruik van 'n 'skilpad' sou daartoe bydra dat die ongevalle verminder het.
Die 'skilpad' in aksie
Die Romeine het wapens ontwerp wat albei 'n mate van beskerming aan hul mans bied, maar ook ontwerp is om na vestingwerke te breek. Hiervoor is gebruik gemaak van ramramme en belegtorings - laasgenoemde het die Romeine toegelaat om toegang tot 'n fort te verkry deur die probleem van 'n hoë muur effektief te verwyder. Die ramme het 'n bedekking van hout en velvel gehad. Hierdie kombinasie was genoeg om pyltjies, ens. Te stop, maar was nog vlambaar.
Die Romeine het ook 'n vroeë vorm van groot aanvalle katapulte ontwikkel wat onagers genoem word. Hulle gooi groot klipblokke teen 'n muur om dit af te slaan. Die Romeine het ook katapulte gebruik om ysterboute af te vuur teen die lyne van die vyand wat na hulle toe is.
Dit alles het noukeurige opleiding vereis en een van die belangrikste mense wat hierby betrokke was, was die hoofmanne. Elke hoofman oor honderd moes toesien dat sy eeu 'n bekwame en effektiewe vegmag was. Elke eeu wat nie goed in die stryd gevaar het nie, kan die prys betaal en 'gedecimeer' word. Die eenheid sal in lyn staan ​​en elke tiende man word uitgehaal en doodgemaak. Dit was bekend as 'decimus' deur die Romeine. Hierdie straf het as 'n waarskuwing gedien vir die ander eenhede en diegene wat in die eeu oorleef het, is gestraf.