Pikler-pedagogiek in kinderopvoeding - Inligting - 2022
Emmi Pikler was 'n pediater wat gebruik gemaak het van die idees van Freud, Spitz, Bowlby, gehegtheidsteorie, konstruktivisme en die pedagogiese werke van Montessori of Steiner.
Danksy al hierdie kennisbronne kon hy 'n nuwe manier bedink om jong kinders te sien. Haar werk het gefokus op twee behoeftes van kinders: die behoefte aan gehegtheid en die behoefte aan outonomie.
Vir Pikler is die baba 'n wese wat outonoom kan ontwikkel. Hierdie visie van die kind het wetenskaplike geldigheid bereik danksy die waarneming, refleksie en opname van data wat hy jare lank uitgevoer het in die kinderhuis waar hy in Boedapest gewerk het, en later in die Lóczy-instituut wat hy van 1946 tot 1979 gelei het.
Emmi Pikler het by die instituut gepoog om in al die behoeftes van honderde kinders te voorsien wie se biologiese gesinne nie in hul behoeftes kon voorsien nie, en bied hulle maksimale welstand en optimale ontwikkeling van kinders op alle gebiede: fisies, emosioneel, kognitief en sosiaal.
Emmi Pikler het 'n reeks pedagogiese beginsels ontwikkel om die versorgers wat by die Lóczy-instituut gewerk het, op te lei. Meer as 'n metode, Pikler stel 'n ander manier van kyk na die kind voor. Dit wil sê 'n rolverandering in die verhouding tussen ouers en opvoeders met die kind waar volwassenes in 'n plek van gelykheid en respek vir kinders is.
Dit was 'n heel ander en oorspronklike versorgingstelsel vir kinders wat op daardie stadium begin praktiseer het. Die beginsels wat reguleer op hierdie manier om kinders te sien, reguleer in detail al die daaglikse aspekte van die lewens van kinders. Daar is vyf beginsels wat vir Pikler ewe belangrik is en waardevol is in die onderwysstelsel wanneer dit prakties toegepas word en waarin dit gelyktydig en voortdurend gerespekteer sal word. Dit wil sê as een van hulle verwaarloos word, sal die balans wat aan die kind aangebied word, verbreek word. Hierdie is:
1- Outonomie van kinders. Emmi Pikler het getoon dat die kind in staat is om self te leer leer.
2- Moet die kind aanmoedig om bewus te word van homself en sy omgewing. Die volwassene moet die kind 'n emosionele geborgenheid gee wat sy affektiewe behoefte bevredig, sodat die kleintjie kan fokus op die beweging van sy liggaam en op die ontdekking van die voorwerpe in die omgewing, vry speel en beweeg.
3- Bevoorregte affektiewe verhouding. Gee elke kind 'n besondere voorkoms. Ouers moet veiligheid in hul sorg bied op so 'n manier dat die kind kan voorspel wat gaan gebeur en hul ontwikkelingsritmes kan respekteer.
4- Belangrikheid van liggaamlike gesondheid.
5- Gratis motoriese vaardighede. Die kind sal op eie inisiatief beweeg. Die kind sal bekwaam voel. Hierdie gratis motoriese vaardighede is een van die bepalende elemente in die kind-volwassene-verhouding, aangesien dit wedersydse respek bevoordeel. Vir Pikler is hierdie beginsel die 'siel' van sy visie en die beginsel wat deur almal loop.
Vanuit Emmi Pikler se benadering tot die opvoeding van kinders, is dit die kind wat in hul eie ontwikkeling speel, met volle bewustheid van hulself en hul omgewing, terwyl hulle ervarings integreer wat hul outonomie en selfbeeld sal koester. Hiervoor is die rol van die volwassene fundamenteel. Danksy die manier waarop die volwassene hom aan die kind bied om hom te vergesel in sy ontwikkeling, sal hy die kwaliteit waarmee hy dit doen, definieer.
Om te voldoen aan die behoeftes waarop Emmi Pikler al haar werk baseer: gehegtheid en outonomie, volwassenes moet anders optree as die tradisionele:
- Tydens versorging soos luierruil, voer, bad, ens. Die volwassene moet dit saggies doen, onder woorde bring wat gedoen word en die kind tyd gee om te luister, te fokus op wat gedoen word en aandag aan die kind te gee. Dus sal hul outonomie en voorkeure bietjie vir bietjie gerespekteer word.
- As die kind speel, is die volwassene 'n blote waarnemer en die kleintjie die protagonis. Die volwassene is teenwoordig, maar gryp nie in nie en stel nie die kind voor wat hy moet doen of hoe om dit te doen nie.
- Die vrye beweging van die kind moet gerespekteer word, dus moet die kind nie geleer word om te sit, loop, ens. Die kind sal dit doen as hy gereed voel. Daarom moet volwassenes nie ingryp nie en moet hulle die kind genoeg beweegruimte en voldoende klere bied sodat hy vry kan beweeg. Hierdeur ontdek die kind self sy liggaam en sy bewegings, wat sy begeerte vir beweging en verkenning motiveer wat emosionele, intellektuele en geestelike ontwikkeling bevorder.
U kan meer artikels lees soos Pikler pedagogie in kinderopvoeding, in die kategorie Onderwys ter plaatse.