Geskryf deur Malcolm Stern
Image deur ATDSPHOTO
Ons moet die towerspreuke ondersoek wat ons hipnotiseer en dit breek wanneer dit ons verhinder. Spreuke is woorde, dade en oordele wat onbetwis, onverteerd en onbetwis bly. Dit kan 'n dokter wees wat u in kennis stel dat u drie maande het om te lewe, 'n vriend wat sê dat u huwelik nie sal werk nie, u gedagtes sal sê dat u nooit sukses sal vind nie, of 'n astroloog wat sê dat u toekoms gedoem is. Hulle versmelt met ons bewustelose verstand en is die oorsaak van sommige van ons swaarste lewenspatrone.
Op sosiale vlak raak ons ​​gehipnotiseer deur die nuus, en raak versot op die kwessie van die dag. Pro of anti, wie is reg en wie is verkeerd? Daar kan 'n gepeupelmentaliteit ontstaan ​​omdat mense ongetwyfeld die menings wat deur die media aan hulle gegee word, papegaai.
Die harde werk om bewus te word en die bereidwilligheid om self te besin, is die enigste maniere om die oorheersing van hierdie verraderlike magie te ontsnap wat in die weefsel van ons siel verweef.
Ervaar woede, seer, verraad ... Gaan dan aan
Op mikrovlak kan ons onsself sê dat ons moeder en vader ons lewens verwoes het. Op die eerste naweek van my eerste groepterapie-opleiding het 'n vrou 'n rolspel gespeel waarin sy mishandeling skreeu toe die deelnemer haar moeder speel. Haar pyn was ingewand, haar woede was wonderlik. Ek was onder die indruk van haar vermoë om die diepte van haar geskiedenis te verpes. Aan die einde van twee jaar se groepwerk het sy nog steeds dieselfde woede uitgedraf, en haar oortuiging dat haar moeder die argitek van haar ongeluk was, het niks verander nie.
Ons moet ons woede, seer en verraad ervaar, maar as ons op een of ander stadium nie in staat is om van ons gillende kind na binne te beweeg en dit met ons innerlike volwassene te integreer nie, sal die pyn ons eindeloos in sy opwinding hou. Ons kan tydelike verligting en katarse kry, maar ons sal nooit die betowering verbreek nie.
As ons ouers of politici blameer, is ons magteloos voor die betowering. Ons moet ons geskiedenis en patrone met 'n oop gemoed en hart tegemoet gaan en bereid wees om ons toekoms weer op te stel. As kind het ons min keuses gehad, maar as volwassenes moet ons na verantwoordelikheid, begrip, aanvaarding en bereidwilligheid beweeg.
Etikette kan verreikende spel uitbring
Die taal wat ons gebruik rondom geestesgesondheid is besonder kragtig en lewer verreikings. Om deur 'n dokter, 'n magtige persoon, iemand op wie u implisiet vertrou, te sê dat u 'skisofrenies' of 'bipolêr' is, 'n 'depressiewe' of 'traumaverwante siekte' het, is om u beeld van jouself permanent te beïnvloed. Dit is 'n diepgaande tema tydens die Compassionate Mental Health-byeenkomste. Baie van die fasiliteerders daar het 'n diagnose oor geestesgesondheid ontvang. Hulle het dikwels die terminologie wat hul dokters of psigiaters aan hulle gegee het, onbewustelik aangeneem en die kern van skisofrenie of bipolêre of meervoudige persoonlikheidsversteuring geword, amper asof hulle, sodra dit 'n benoeming was, oorgegaan het in die woordeboekdefinisie van hul 'siekte' en min gehad het. insig in hoe om hul edele self te herwin.
By 'n vroeë vergadering wat ek bygewoon het, het een van die aanbieders ons almal uitgenooi om te weier om etikette te gebruik vir geestesongesteldheid. Ek het 'n werkswinkel aangebied met die naam "Telling Our Stories", waar ek deelnemers aangemoedig het om die ongecensureerde weergawe van hul lewens te vertel met die bedoeling om hulle met liefde en aanvaarding te ontmoet, waar hulle ook al mag wees. Terwyl ek na hulle geluister het, vertel hulle hul rouste en pynlikste stories nie geëtiketteer of geïnterpreteer nie deur almal in die kamer, het hulle hoopvol en optimisties geraak, en sommige kragtige betowerings is aansienlik verswak.
Een man wat deur 'n professionele persoon as seksueel beledigend bestempel is, kon besef dat dit onwaar was, en die verskriklike gewig wat hy jare lank gedra het en gedink het dat hy 'n monster was, het in 'n oomblik verlig. Hy het iemand geword wat mense in die oë kon kyk en durf waag om sy ingewikkelde waarheid te praat, wetende dat hy met deernis ontvang sou word.
Ons wil so graag kategoriseer. Ons besef selde dat om as 'n skisofreen te verklaar, dikwels 'n ekstra gewig moet byvoeg bo en behalwe die stryd wat daarin plaasvind. Etikette is nie nutteloos nie - dit word met die regte bedoeling gebruik om nie die spel te besweer nie. Maar wat ek daarop wys, is dat daar min ruimte is om ooit vry te kom deur 'n boks te skep om iets in te pas en iemand in daardie boks te sluit.
Oscar se gedrag was vreemd en sy verhoudings het nie grense gehad nie. Hy sou onvanpaste opmerkings aan vroue lewer. Hy sou in die terapie kamer aan die slaap raak terwyl iemand anders gewerk het. Sy terugvoer was lank, wankelrig en ontkoppel. Hy was so desperaat om van hom gehou te word, dat hy telkens weer 'n vals, menslike plesier aangebied het. Hy het baie geglimlag, al was hy ontkoppel.
In die loop van een van my groepe is Oscar met ADHD gediagnoseer. Hy was tasbaar verlig. Uiteindelik was daar 'n identifiseerbare rede waarom hy gedoen het wat hy gedoen het!
'Ek het ADHD,' glimlag hy, asof dit alles regkom. Die groep het niks daarvan gehad nie. Hulle het geweier dat hy agter sy etiket sou skuil en sy verskonings ontmoet met 'n onwrikbare muur van harde liefde.
Dit was moeilik vir Oscar. Hy het geskop en geskree en byna die groep verlaat. Hy het gevoel dat hy 'n vrypas gekry het met sy diagnose. Sy gedragseienskappe het geregverdig geword. Hy het tantrums gehad, hy het kwaad geword, hy het gehuil, hy was selfbejammerend. Niks daarvan het gewerk nie.
Dit is nie 'n kritiek op 'n ADHD-diagnose nie. In Oscar se geval het hy dit gebruik om verantwoordelikheid vir sy optrede te ontken. Die groep het hard en hard geveg om met hom in gesprek te tree oor wie hy is, en om hom uit te daag om die nodige kennis te maak om homself tot verantwoording te kan roep. Om Oscar krediet te gee, het hy mettertyd sy etiket vrygestel. Teen die einde van die jaar het hy die keuse gemaak om homself aan te pak.
Hy het die oomblik van aktivering van sy skuldpatroon begin herken. In plaas daarvan om van hom gehou te word, het hy homself gedwing om meer eg te wees. Hy sou homself vang en hom daarvan weerhou om die onvanpaste kommentaar te lewer. Interessant genoeg, en skynbaar toevallig, het sy huwelik ook verbeter, en hoewel Oscar die twee nie kon korreleer nie, was dit vir my duidelik dat wat in die groep aangaan, ook in die buitewêreld manifesteer.
Oscar besef dat hy op enige oomblik 'n keuse het om verantwoordelikheid te versaak en dieselfde oud, dieselfde oud te speel, of om verantwoordelikheid vir sy optrede te neem en die kragtige betowering wat hy ADHD noem, te verbreek.
Denise was in haar vroeë sestigs toe sy by een van my groepe aansluit. Sy glimlag gedurig. Volgens haar was alles in orde. Sy het daarop aangedring dat die lewe maklik was en goed werk. Negatiwiteit het nie ingekyk nie.
Sy was baie aantreklik as tiener, en is nog steeds, en het haar voorkoms en seksualiteit geniet, met baie verhoudings en twee huwelike. In die vroeë stadiums van die groep daag sy op as flirterig en vol bonhomie. Sy was verleidelik, giggel gereeld en praat in 'n veeragtige en sagte vokale intonasie (veral as sy met die mans praat). Sy het gewoonlik uitdagende klere aangehad.
Sy is gedryf deur haar seksualiteit. Sy het mense natuurlik betower en verlei, wat haar 'n tydelike gevoel van mag en betrokkenheid gebring het. Maar my sexy opinie om die leiding te laat neem, beteken dat sy enige dialoog vermy wat diep kan wees en nie regtig met ander moet skakel nie. Daar was soveel meer aan haar as dit.
'Ek hou daarvan om sexy te wees en ek hou van seks hê,' het sy gesê. Maar namate ons ouer word, word die geldeenheid van ons seksualiteit noodsaaklikerwys minder belangrik. Iets in haar moes geweet het dat sy alternatiewe maniere moes vind.
Haar huwelike was ongelukkig omdat seks jou tot dusver net kan dra. Haar mans was sterk mans, wat sy lojaal ondersteun, maar albei is bedreig deur haar mag en intelligensie. Albei mans het haar as vanselfsprekend aanvaar, en hoewel haar eerste man liggaamlik beledigend was, was haar tweede by geleentheid mondelings so, wat haar daarvan weerhou het om haar ware potensiaal te benut.
Soos William Blake sê: 'Die weg van oordadigheid lei na die paleis van wysheid.' Sy het hierdie deel van haarself uitgeleef totdat dit onhoudbaar geword het. Dinge het tot 'n punt gekom toe sy eendag in die groep sterk terugvoer van 'n ander vrou ontvang het.
'Ek verstaan ​​dit nie. Jy is so oneg. Ek kan nie omgee vir hierdie 'ek is so sexy' ding nie. Daar is baie aan die gang. Waarom laat u ons nie toe nie? '
Ek daag haar toe uit: 'Jy het 'n masker en 'n mantel aan - wat steek jy weg?'
Sy het in trane uitgebars, 'n rukkie gehuil en sodra sy laat gaan het, het sy ons van haar stryd laat weet. Sedert haar kinderjare het Denise haarself opgelei om geen trane of woede te toon nie, veral omdat haar moeder 'n paar onklaarrake gehad het en sy verantwoordelik vir haar gevoel het. As die oudste van drie kinders was sy die basis van haar gesin. Wat sy pas gedoen het, was vir haar ongehoord.
Kort na hierdie verdeling sterf haar tweede man. Sy het toe 'n paar hartprobleme opgedoen en is tot in die diepste stadium geskud. Hy was die liefde in haar lewe, en hoewel hy haar nie altyd goed behandel het nie, was daar 'n ware hartverbinding tussen hulle. Alhoewel hulle twaalf jaar tevore uitmekaar is, het hulle liefde nooit gesterf nie. Op sy sterfbed het hy gesê: 'As ek iets in my huwelik kon verander het, sou ek toegelaat het dat u uself was.' Hierdie kragtige verlies het haar aangespoor om meer van haar emosies te wys.
Deur die betowering van die sexy, gelukkige vrou te verbreek, besef sy dat haar gevoelens nie net aanvaarbaar is nie, maar dat sy haarself kan open vir 'n diep hartverbinding waarna sy onwetend honger ly.
Sy het hegte vriendskappe binne die groep gevorm en besig met kreatiewe strewes wat nog altyd deel van haar lewe was. Nadat haar sluiers verwyder is en haar vertroue in haar prestasies gegroei het, is sy aangespoor om 'n professionele beeldhouer te word.
Fassinerend was haar beeldhouwerke sensuele beelde en pragtig. Sy het daarin geslaag om haar seksualiteit in 'n ander sfeer te bring en dit op 'n voedende manier vir haarself en ander te gebruik.
Denise het geleer om haar kwesbaarheid te respekteer. Haar vrees was dat sy verwerp sou word as sy haar swakheid sou wys. Sy het haar sestigs bereik sonder om haar ware diepte ooit aan 'n ander mens te wys. Sy het vir my gesê: "My hartprobleme het my lewenswandel verander."
Sonder om te weet waarom sy by die groep aangesluit het, het sy dit voltooi en 'n arena geskep waarin sy haar volle self kon wees, en na 'n lang en uitdagende, maar liefdevolle proses, het sy gefloreer.
Oefening: Identifiseer en verbreek u beswerings
Wat is die stories wat u oor uself glo wat u ongemak en benoudheid veroorsaak?
Wat is die verhale wat u glo oor ander wat u deur u gedrag geviktimiseer laat voel?
Wat is die herhalende temas in die uitdagings wat u teëkom?
Watter probleem kom eindeloos voor?
Skryf vyf van hierdie verhale neer. Kies diegene wat die meeste vir u vra, diegene waarop u met sterk emosie of vermyding reageer.
Skryf die tye neer waarop u besluite geneem het wat beïnvloed is deur hierdie negatiewe oortuigings, en hoe u dit sou sien, het u lewe moeiliker gemaak.
Wat sou u dalk anders gedoen het?
Nadat u alles gelys het, kies u 'n ander stel oortuigings vir elke uitdaging. Stel jou voor dat jy 'n filmregisseur is. U skep 'n heldhaftige karakter, 'n ware vegter, en wat hy verstaan, is dat die lewe nie 'n reeks seëninge en vloeke is nie, maar 'n reeks uitdagings. Dit is ons eie etikette wat ons beïnvloed en soos kryptoniet optree, wat ons selfvertroue en ons vermoë om ten volle te leef verswak.
As u glo dat u vrou of man u nie liefhet nie en u dus in 'n liefdelose huwelik sien, let op die maniere waarop hulle waardering en liefde toon. Hou fyn dop wat u ignoreer en nie waardeer nie.
As u van mening is dat u werk nie bevredigend is nie, maak 'n lys van die dinge wat noodsaaklik is om 'n vervulde werklewe te lei en ondersoek dan wat u kan verander. Laat jouself toe om die kwessies genadeloos in die oë te kyk, en besluit of jy na 'n ander plek moet begin soek om jou vaardighede te gebruik.
As u glo dat u sekslewe onvoldoende is, en u 'n maat het, durf u 'n eerlike gesprek met hulle voer oor wat werk en wat u voel moet verander.
Breek die spel van dieselfde-oue, dieselfde-oue. Maak 'n belofte met uself om u nuwe oortuigings in te laat, en maak dit 'n praktyk. Oorweeg watter ondersteuning u benodig om dit te doen.
Oefen bewustheid rondom u oordele. Wees waaksaam elke keer as u oordeel oor iets. Vra jouself af of die oordeel akkuraat is of nie. Wees bereid om u stywe greep op die geloof los te maak.
U kan byvoorbeeld dink: 'Ek is dik.' Maar is jy vet? Is u ongesond oorgewig? Indien wel, is u bereid om 'n praktyk aan te pak wat die spel kan verander? Of is u so selfkritiek dat u die betowering van die glanstydskrifte gekoop het, om na die perfekte liggaam te streef, wetende dat u nooit daarby sal pas nie, en u selfbeeld in die proses verlaag?
Miskien sê jy vir jouself dat jy dom is. Intelligensie manifesteer op baie verskillende maniere. U IK is miskien nie in die Mensa-reeks nie, maar u het 'n baie sensitiewe, intuïtiewe kennis. Let op die mense wat volgens u intelligent is en besef dat ook hulle leemtes het.
Ons gevoel van welstand is 'n barometer of ons oortuigings ons dien. Ons weet dat 'n betowering verbreek is as daar energie vrygestel word en 'n gevoel van verligting en geluk rondom 'n spesifieke scenario is. Soms moet ons onsself verwyder uit ongesonde situasies in die erkenning dat die wese van wie ons is, nie ooreenstem met die omgewing wat ons geskep het nie. Elke leeftyd het baie inkarnasies, en as ons deur ons ervarings gaan, kan ons die teks herskryf.
© 2020 deur Malcolm Stern en Ben Craib. Alle regte voorbehou.
Onttrek met toestemming van die uitgewer, Watkins,
'n afdruk van Watkins Media Limited. www.WatkinsPublishing.com
Slaan u drake met deernis dood: tien maniere om te floreer, selfs as dit onmoontlik voel
deur Malcolm Stern en Ben Craib
Tien belangrike leerstellings van die befaamde terapeut Malcolm Stern. Die boek, wat baie oefeninge bevat, is die distillasie van meer as dertig jaar ervaring in die terapiekamer en wys vir ons dat betekenis selfs in die ergste tragedie kan bestaan. Deur 'n stel praktyke te skep en dit sentraal te stel in ons lewens, kan ons passie, doel en betekenisvolle geluk vind terwyl ons die donkerste oomblikke van die lewe op so 'n manier navigeer dat ons die goud wat daarin verborge is, ontdek.
Nog 'n boek deur hierdie skrywer: Verlief raak, verlief bly
Malcolm Stern werk al byna 30 jaar as 'n groeps- en individuele psigoterapeut. Hy is medestigter en mede-direkteur van Alternatives by St James's Church in Londen en onderrig en bestuur groepe internasionaal. Sy benadering behels om te vind waar die hart is en om individue te help om toegang tot hul waarheid te kry. Syne London Eenjaargroep is die middelpunt van sy werk en werk sedert 1990 suksesvol. Daarin skep hy 'n omgewing van vertroue, integriteit en gemeenskap, waar deelnemers vaardig kan raak in verhoudings, kommunikasie en die bestuur van moeilike gesprekke. Die uiteindelike leer is om u drake met medelye dood te maak. Besoek sy webwerf by MalcolmStern.com/
Video / Aanbieding met Malcolm Stern: "Ons is op die kruispad van 'n buitengewone tyd in evolusie ..."
Jy is hier: Tuis > Persoonlike > Geluk en Sukses > Selfhelp > Hoe om die betowering te verbreek en jouself vry te stel