Volume 6, Issue 2, 2009
Litnet Akademies : &apos;n Joernaal vir die Geesteswetenskappe, Natuurwetenskappe, Regte en Godsdienswetenskappe - Volume 6, Issue 2, August 2009
Volume 6, Issue 2, August 2009
Nora en die Afrikaners : gedagtes oor die impak van die eerste professionele produksie van Henrik Ibsen se Et dukkehjem (&apos;n Pophuis) in Afrikaans
Authors: Temple Hauptfleisch and Hilda Van Lill
Source: Litnet Akademies : &apos;n Joernaal vir die Geesteswetenskappe, Natuurwetenskappe, Regte en Godsdienswetenskappe 6, pp 1 –22 (2009)
Die eerste plaaslik-geïnisieerde professionele aanbieding van &apos;n Ibsen-drama in Suid-Afrika was &apos;n Afrikaanse weergawe van Et dukkehjem (&apos;n Pophuis, deur Paul De Groot herdoop na Geleende Geld om plaaslike gehore nie af te skrik nie), in &apos;n vertaling deur die merkwaardige mev. A.E. Carinus-Holtzhausen. Dit is aangebied en geregisseer deur Paul de Groot met sy geselskap, bestaande uit homself, André Huguenet, Helene Botha, Rena la Roche, Henri van Wyk en Andries Coetzee. Die stuk het 200 aanbiedings op sy ses maand lange toer deur die land beleef, hoofsaaklik op plattelandse dorpe. Waarna die artikel kyk, is die plek en aard van die produksie van Ibsen se kontroversiële meesterstuk in die vormingsjare van die Suid-Afrikaanse teatersisteem. Alhoewel gehore louwarm voorgekom het, was dit merkwaardig dat daar &apos;n byna totale afwesigheid van negatiewe publieke reaksie by die konserwatiewe Afrikaanse gemeenskap was. Die skrywers skryf dit toe aan twee redelik onverwante sake : eerstens die feit dat die toer bestaan het uit enkele optredes op die verskillende dorpe, wat sou maak dat daar nie veel geleentheid was vir publieke terugvoer nie; en tweedens die feit dat De Groot vir &apos;n groot deel van die toer gebruik gemaak het van die gewraakte "gelukkige" einde wat Ibsen vir die eerste Duitse opvoerings geskryf het. En tog, ten spyte van die gehore se skynbare apatie en onvermoë om die stuk te begryp (volgens beide André Huguenet en Helene Botha), was die toer skynbaar tóg &apos;n redelike sukses en het dit - merkwaardig genoeg - op die lang duur &apos;n deurslaggewende kulturele invloed op die vorm en styl van die toekomstige Afrikaanse, en selfs Suid-Afrikaanse, teater uitgeoefen.
Nora and the Afrikaners : thoughts about the impact of the first professional production Henrik Ibsen&apos;s Et dukkehjem (A Doll&apos;s House) in Afrikaans
The first locally initiated professional production of an Ibsen play in South Africa was an Afrikaans version of Et dukkehjem (A Doll&apos;s House / &apos;n Pophuis), renamed Geleende Geld (Borrowed Money) by Paul De Groot as a sop to contemporary audiences in rural areas), translated by the amazing Mrs A.E. Carinus-Holtzhausen and produced and directed by Paul de Groot for his company in 1929, with himself, André Huguenet, Helene Botha, Rena la Roche, Henri van Wyk and Andries Coetzee. The play had 200 performances on its six-month tour through the country, playing mainly in rural towns. What the article looks at is the place and the nature of this production of Ibsen&apos;s controversial masterpiece in the formative years of the South African theatre system. Despite what was seen as a lukewarm response to the play from most audiences (by both André Huguenet and Helene Botha), what was most remarkable was the almost total lack of negative response by the conservative Afrikaans community, and the authors speculate that this may be the result of two relatively unrelated factors, namely the fact that this was a tour of one-off performances, hence there was not much opportunity for public response, and the fact that for much of the tour, De Groot utilised the notorious German "happy" ending to the play which Ibsen had written for the first German productions. Yet, despite the audiences&apos; patent apathy towards and lack of comprehension of the play, the tour was apparently a reasonable success, and remarkably, in the long term it seems to have had a significant cultural influence on the shape and style of the future of Afrikaans, and even South African, theatre.
Marlene van Niekerk se idees oor musiek en die aanwending van verwysings daarna in Agaat
Source: Litnet Akademies : &apos;n Joernaal vir die Geesteswetenskappe, Natuurwetenskappe, Regte en Godsdienswetenskappe 6, pp 23 –45 (2009)
Verwysings na musiek en musiekaktiwiteite word opvallend baie in die roman Agaat van Marlene van Niekerk aangetref. In &apos;n onderhoud en in skriftelike antwoorde op vrae hieroor het Van Niekerk verduidelikings verskaf oor haar idees oor die krag en waarde van musiek, oor verwysings in die algemeen, en oor verwysings na musiek in die besonder. Van Niekerk beskik oor &apos;n goeie kennis van musiek en van die repertorium en kan dus &apos;n wye verskeidenheid verwysings maak na musiekterminologie, musiekinstrumente, musiekmaak, Suid-Afrikaanse kultuur waarin musiek &apos;n deurslaggewende rol speel, FAK- en Afrikaanse volksliedere, psalms, gesange en hallelujaliedere, ander ligte liedere, en komposisies uit die repertorium van klassieke musiek. Daar word in Agaat ook verskuilde, vertaalde aanhalings van versreëls uit getoonsette gedigte uit die Duitse kunsliedrepertorium ingesluit. In laasgenoemde geval (gedigte getoonset deur Brahms, Mahler, Schubert en Schumann) word die woordteks op &apos;n komplekse manier geïntegreer. Van Niekerk sluit die woordteks van godsdienstige en volksliedere byna uitsluitlik in om ironiese kommentaar op gebeure te lewer. Dit is selde dat hierdie tekste in hulle gebruiklike konteks aangewend word. Van Niekerk luister baie na musiek terwyl sy skryf. Die musiek is dan vir haar &apos;n prikkeling, &apos;n soort stimulus om in die regte stemming te kom. Maar dit funksioneer ook as kontrolerende agent om te verhoed dat sy te vlot probeer skryf. Alhoewel Van Niekerk verklaar dat sy musiek gebruik om karakters mee in te kleur, is sy van mening dat daar nie verbande tussen die karakters in Agaat en haarself getrek moet word nie. Tog bevestig sy hoe belangrik musiek in haar eie lewe is en hoe belangrik musiek in die lewe van die karakters in die roman is. Sing as kreatiewe aktiwiteit kom baie in Agaat voor. Van Niekerk verklaar dat sing en om &apos;n sanger te wees belangrike sake vir haar is. Die uitsprake wat in hierdie artikel opgeneem is, vorm &apos;n belangrike teks oor Van Niekerk se ars poetica.
Marlene van Niekerk&apos;s ideas about music and the use of references to it in Agaat
It is striking how frequently references to music and music activities are found in the novel Agaat (2004) by Marlene van Niekerk. In an interview and in written responses to questions, Van Niekerk supplied explanations about her views on the power and value of music, the use of references in general, and the specific use of music references. Van Niekerk possesses a sound knowledge of music and of the repertoire. She can, therefore, make a variety of references to music terminology, musical instruments, music making, South African culture in which music plays a decisive role, Afrikaans folk songs and songs from the FAK song album, psalms and hymns, popular songs, and compositions from the repertoire of classical music. Concealed, translated quotations of lines from German poems set to music as art songs are also included in Agaat. In these cases (poems set to music by Brahms, Mahler, Schubert and Schumann) the word text is incorporated in a complex manner. Van Niekerk includes the word texts of religious and folk songs almost exclusively in order to comment on events in an ironic way. These texts are seldom presented in their proper contexts Van Niekerk often listens to music while writing. The music becomes a type of provocation or stimulus to get into the right frame of mind. But music also functions as a controlling agent to prevent her from writing too "easily". Although Van Niekerk declares that she uses music to colour her characters, she is of the opinion that no connection should be drawn between herself and the characters in Agaat. But she nevertheless confirms that music plays a major role in her life as well as in the lives of the characters in the novel. Singing as a creative activity is often described in Agaat. Van Niekerk explains that singing and the image of a singer are important matters to her. Van Niekerk&apos;s views contained in this article form an important text concerning her ars poetica.
Die tydskrif Wurm (1966-1970) en die Afrikaanse literatuurgeskiedskrywing
Source: Litnet Akademies : &apos;n Joernaal vir die Geesteswetenskappe, Natuurwetenskappe, Regte en Godsdienswetenskappe 6, pp 46 –61 (2009)
Hierdie artikel handel oor die verskyning van die Afrikaanse avant-garde tydskrif of "little magazine" Wurm vanaf 1966 tot 1970 en oor die evaluering daarvan deur die Afrikaanse literêre establishment. Die avant-gardistiese aard van die tydskrif word beskryf en daar word aangedui hoe die Afrikaanse literêre geskiedskrywing die belangrikheid van die tydskrif misken het.
Wurm magazine (1966-1970) and Afrikaans literary historiography
This paper deals with the publication of Wurm, an Afrikaans avant-garde magazine, or "little magazine", in 1966 and its evaluation by the Afrikaans literary critical establishment. The avant-garde nature of the magazine is described, as is the misjudgement of the importance of the magazine by the Afrikaans literary historiography.
Die argument van &apos;n storie - Etienne van Heerden se Asbesmiddag
Author Chris Van Der Merwe
Source: Litnet Akademies : &apos;n Joernaal vir die Geesteswetenskappe, Natuurwetenskappe, Regte en Godsdienswetenskappe 6, pp 62 –74 (2009)
Ter inleiding word, in aansluiting by Jerome Bruner, twee wyses van kennisoordrag met mekaar vergelyk : die wetenskaplik-logiese en die narratiewe metode. Waar eersgenoemde sterk op logika steun, het laasgenoemde in die eerste plek met lewenswaarheid te make. Nogtans vertoon die struktuur van literêre narratiewe dikwels &apos;n ooreenkoms met die struktuur van &apos;n argument; maar in die literêre narratief word die "argument" subjektief aangebied, omdat argument en karakters so nou met mekaar verweef is. Verder is etiese waardes fundamenteel in die literêre "argument". Vervolgens word die "argument" in Etienne van Heerden se Asbesmiddag geanaliseer. Die ontwikkeling van die protagonis van "aanklaer" tot "aangeklaagde" word ontleed; ook die relevansie van die volgehoue spel tussen fiksie en werklikheid. Spesiale aandag word geskenk aan die slot van die roman, wat fiksie en werklikheid met mekaar verknoop. Dis &apos;n einde wat afrond sonder om af te sluit, en wat die leser tot verdere etiese nadenke prikkel.
The argument of a story - Etienne van Heerden&apos;s Asbesmiddag
In accordance with the views of Jerome Bruner, two ways of acquiring knowledge are compared : the scientific way of the natural sciences, and the narrative way. The former is strongly based on the rules of logic; the latter is focused on verisimilitude. Yet the structure of literary narratives is often not dissimilar to the structure of an argument; but in literary narratives the "argument" is given subjectively, since argument and character are so inextricably interwoven. Furthermore, ethical values are fundamental in the literary "argument". The core of the article is an analysis of the "argument" of Etienne van Heerden&apos;s novel Asbesmiddag. The development of the protagonist from "prosecutor" to "accused" is discussed, as well as the relevance of the links between fictional and "real" characters. Special attention is given to the integration of fiction and reality at the end of the novel. It is an open end, stimulating the reader towards continued ethical thinking.
"De la Rey, De la Rey, sal jy die Boere kom lei?"
Authors: Lizabe Lambrechts and Johann Visagie
Source: Litnet Akademies : &apos;n Joernaal vir die Geesteswetenskappe, Natuurwetenskappe, Regte en Godsdienswetenskappe 6, pp 75 –105 (2009)
Meer as &apos;n dekade na die demokratiese verkiesing in 1994 is die Suid-Afrikaanse samelewing steeds baie labiel, en ervaar veral baie wit Afrikaners &apos;n diepgaande identiteitskrisis. Hierdie krisis gaan gepaard met die soeke na &apos;n "nuwe" identiteit. Ten einde hierdie vraagstuk vanuit &apos;n musikologiese perspektief te ontleed, word twee modelle in hierdie artikel teenoor mekaar geplaas. Aan die een kant is daar Vladimir Karbusicky (1975) se strukturalistiese raamwerk wat spesifiek gerig is op die analise van musikale tekste. Hierdie model dien om &apos;n aantal liedjies te bestudeer waarin die tema van "die boer" &apos;n prominente rol speel as konfigurasie van spesifieke tipes van Afrikaner-identiteit. Die model bemiddel egter slegs die bestudering van wat beskryf sou kon word as "politisistiese" norme - en om hierdie rede word Johann Visagie (1996) se ideologie-kritiese teorie, waarin ideologie as &apos;n negatiewe verskynsel benader word, aanvullend ter sprake gebring. Ideologies-kritiese analise van die oorvloedige polemiese literatuur rondom "De la Rey" toon dat die liedjie beskou kan word as &apos;n ideologies eensydige uitbeelding van Afrikaner-identiteit. Die liedjie, asook die bygaande musiekvideo, skets &apos;n baie spesifieke periode van die Afrikanergeskiedenis deur te fokus op die Anglo-Boereoorlog : die Afrikaner se sogenaamde "era van onskuld". Binne die konteks van &apos;n tipe Neo-Afrikaner-Protesbeweging kan hierdie uitbeeldings verdraai word om as hipernormatiewe sienings van Afrikanerskap te dien.
"De la Rey, De la Rey, will you come and lead the Boers?"
More than a decade after the democratic elections in 1994, South African society is still very unstable, and especially many white Afrikaners are experiencing a profound identity crisis. This crisis goes hand in hand with the search for a "new" identity. In order to analyse this problem from a musicological perspective, two models are juxtaposed in this article. On the one hand is Vladimir Karbusicky&apos;s (1975) structuralist framework, which is specifically aimed at the analysis of musical texts. This model is used to study a number of songs in which the theme of the "Boer" plays a prominent role as configuration of specific types of Afrikaner identity. The model does, however, mediate only the study of what could be described as "politicistic" norms - and for this reason Johann Visagie&apos;s (1996) ideology-critical theory, in which ideology is approached as a negative phenomenon, is also touched on. An ideology-critical analysis of the abundant polemic literature around "De la Rey" indicates that the song can be regarded as an ideologically one-sided representation of Afrikaner identity. The song, as well as the accompanying music video, sketches a very specific period of Afrikaner history by focusing on the Anglo-Boer War : the Afrikaner&apos;s so-called "era of innocence". Within the context of a type of Neo-Afrikaner Protest Movement these representations can be twisted to serve as hypernormative views of Afrikaner character.
Is die onderwysstelsels van die wêreld gerat vir die eise van die een-en-twintigste eeu?
Authors: Charl Wolhuter and Hennie Steyn
Source: Litnet Akademies : &apos;n Joernaal vir die Geesteswetenskappe, Natuurwetenskappe, Regte en Godsdienswetenskappe 6, pp 106 –132 (2009)
Die doel van dié artikel is om te bepaal in watter mate die onderwysstelsels van die wêreld in staat is om suksesvol te antwoord op die eise van die een-en-twintigste eeu en watter verstellings nodig is. &apos;n Konjektuur van waarskynlike samelewingstendense wat hulle wêreldwyd gedurende die vroeë een-en-twintigste eeu sal manifesteer, word aangebied. Dit word gevolg deur &apos;n oorsig van onderwysstelsels in tien geselekteerde lande wêreldwyd : Mexiko, Verenigde State van Amerika, Engeland, Kroasië, Iran, Algerië, Namibië, Lesotho, Maleisië en China. Ten slotte word die stelsels geëvalueer teen die eise van die een-en-twintigste eeu. Die grootste gemene deler tussen al die probleme met die beantwoording van die uitdagings wat die een-en-twintigste eeu aan onderwysstelsels stel, is dié van onvoldoende navorsing.
Are the education systems of the world geared for the imperatives of the twenty-first century?
The objective of this research is to determine the extent to which the education systems of the world are geared to negotiate the exigencies of the early twenty-first century, and which adjustments are needed. A conjecture of probable societal trends which will manifest themselves worldwide during the early twenty-first century is presented. That is followed by a survey of education systems in ten selected countries worldwide : Mexico, the United States of America, England, Croatia, Iran, Algeria, Namibia, Lesotho, Malaysia and China. In conclusion these systems are evaluated against the imperatives of the twenty-first century. The biggest common denominator amongst all the problems in education systems&apos; coming to terms with these imperatives is that of inadequate research.
Estetiese hoedanighede in die lewe en werk van Lorraine Botha : &apos;n estetiese ondersoek na pedagogiese kunstenaarskap
Author Jannie Pretorius
Source: Litnet Akademies : &apos;n Joernaal vir die Geesteswetenskappe, Natuurwetenskappe, Regte en Godsdienswetenskappe 6, pp 132 –156 (2009)
In hierdie artikel word die hoedanighede van die pedagogiese kunstenaarskap van Lorraine Frances Botha, dosent verbonde aan die Sentrum vir Onderwysontwikkeling van die Skool vir Opvoedkunde aan die Universiteit van die Vrystaat in Bloemfontein, ondersoek. Daar word spesifiek verwys na haar vermoë om deelnemers aan haar wiskundewerkswinkels se aandag deurlopend te behou deur kundig en kunstig te kommunikeer, deur aktiwiteite flink af te wissel en deur harmonie in haar aanbieding te bewerkstellig. Haar intuïtiewe aanvoeling en vermoë om deelnemers se gesigsuitdrukkings te "lees" en haar aanbiedings daarvolgens aan te pas word bespreek. Daar word gepoog om &apos;n bricolage van haar kunstenaarskap saam te stel binne die raamwerk van &apos;n artistieke ondersoek.
Aesthetic attributes in the life and work of Lorraine Botha : an aesthetic inquiry into pedagogical artistry
In this article the attributes of the pedagogical artistry of Lorraine Frances Botha, lecturer at the Centre for Educational Development of the School of Education at the University of the Free State in Bloemfontein, are investigated. Specific reference is made to her ability to keep the sustained attention of participants of her mathematics workshops by communicating skilfully and artfully, by switching activities briskly and by establishing harmony in her presentation. Her intuitive ability to "read" the facial expressions of participants and adapt her presentations accordingly is discussed. An attempt is made to compose a bricolage of her artistry within the framework of an artistic inquiry.
Source: Litnet Akademies : &apos;n Joernaal vir die Geesteswetenskappe, Natuurwetenskappe, Regte en Godsdienswetenskappe 6, pp 157 –176 (2009)
Hierdie artikel ondersoek die voorkoms van die mise en abyme as tegniek in die roman Ander Lewens van André P. Brink. Die teorie rondom die mise en abyme word veral bespreek na aanleiding van die werk van Lucien Dällenbach, The Mirror in the text (1989), en ander teoretici oor die moderne roman. Die integrasie van verskillende elemente in die roman deur middel van die mise en abyme en duplisering tussen die drie korter tekste waaruit die roman bestaan, vorm die kern van hierdie ontleding. Daar word ook spesifiek aandag gegee aan die metatekstuele implikasies in hierdie roman en die verband tussen karakters en die implisiete outeur om uiteindelik &apos;n tematiese laag te onderskei wat &apos;n eenheid vorm in die roman, terselfdertyd sluiting vermy en voortdurende herhaling van verhaal en teks impliseer. Die kernmotiewe van die spieël, die seksuele, identiteit en &apos;n tegniek soos die trompe-l&apos;oeil word ook bespreek. Die voortdurende ondermyning van representasie, die spanning tussen realiteit en illusie, die afwesigheid van finale betekenis en die begrip dat alle tekste voorafgegaan word deur ander tekste, is van die funksies wat vervul word deur die gebruik van die mise en abyme.
Inligtingsoorlogvoering, die opkomende magprojekteringinstrument : soeke na &apos;n definisie
Author Rianne Van Vuuren
Source: Litnet Akademies : &apos;n Joernaal vir die Geesteswetenskappe, Natuurwetenskappe, Regte en Godsdienswetenskappe 6, pp 177 –196 (2009)
Inligtingsoorlogvoering het &apos;n integrale deel van bykans alle internasionale konfliksituasies geword, met die mees prominente onlangse voorbeelde die Hamas-Israel-konflik, die Estland-Rusland-kuberoorlog en die Georgië-Rusland-oorlog. Terwyl elemente van hierdie vorm van konflik so oud soos die mensdom en oorlog is, het die inligtingseeu unieke en nuwe geleenthede geskep vir inligtingsoorlogvoering om te manifesteer as &apos;n opkomende nasionale veiligheidsbedreiging in die 21ste eeu. Ten spyte van diverse, en somtyds teenstrydige, definisies wat aan die konsep verleen word, het die inligtingsrevolusie en groeiende globale integrasie verseker dat dit een van die mees betekenisvolle nasionale veiligheidsbedreigings van ons tyd sowel as van die toekoms word. Na &apos;n kritiese uiteensetting van breë, militêre en inligtingstegnologie-georiënteerde definisies word inligtingsoorlogvoering gedefinieer as aksies gefokus op die destabilisering of manipulasie van sentrale inligtingsnetwerke van &apos;n staat of entiteit in &apos;n gemeenskap met die doel om die vermoë en wil om mag te projekteer, te beïnvloed. Dit sluit ook in pogings om sodanige aanvalle van &apos;n opponerende staat en/of entiteit teen te staan. Die kern van hierdie siening is dat inligting as &apos;n magsinstrument aangewend kan word, in sowel offensiewe as defensiewe rolle. Die definisie vir inligtingsoorlogvoering wat voorgestel word, omvat drie vorme van inligtingsoorlog, naamlik netoorlog, sielkundige operasies en kuberoorlog, wat op &apos;n kognitiewe/tegnologiese kontinuum gedifferensieer word. Inligtingsoorlogvoering hou veel wyer implikasies vir die gemeenskap in die geheel in, veral in dié genetwerkte tydvak, beide as &apos;n sekerheidsbedreiging en &apos;n instrument vir magsprojeksie. Hierdie definisie van inligtingsoorlogvoering bied die geleentheid om die gemeenskaplike grondslae en karaktertrekke van die fenomeen te identifiseer. Hierdie grondslae beklemtoon onder andere die belangrikheid van genetwerkte verhoudings, die inligtingsrevolusie en die digitale eeu wat sentraal ten opsigte van die toekomstige ontwikkeling en manifestasie van die fenomeen is. Terselfdertyd vind moderne oorloë en konflikte ook toenemend binne die konteks van die inligtingseeu plaas, wat die rol van inligtingsoorlogvoering as &apos;n eietydse nasionale veiligheidsbedreiging vestig. Deeglike ontleding van die manifestasie en implikasies van inligtingsoorlogvoering in die huidige en toekomstige konflikte in Afrika, maar ook wêreldwyd, is &apos;n noodsaaklikheid om konflik en oorlog in sy moderne en toekomstige konteks te verstaan.
Information warfare, an upcoming power projection instrument : in search of a definition
Information warfare has become an integral part of practically all international conflict situations. The most prominent recent manifestations include the Hamas-Israel conflict, the Estonia-Russia cyberwar and the Georgia-Russia war. While elements of this form of conflict are as old as humankind, the information age has created unique and new opportunities for information warfare to manifest as an upcoming national security threat in the 21st century. Despite the diverse, and sometimes even contradictory, definitions, the information revolution and growing global integration have ensured that information warfare is destined to become one of the most significant national security challenges in the future. After a critical presentation of broad, military and information technology-oriented definitions, information warfare is defined as actions focused on destabilising or manipulating the core information networks of a state or entity in society with the aim of influencing the ability and will to project power as well as efforts to counter similar attacks by an opposing entity and/or state. The core of this argument is that information as a power instrument can be used in both offensive and defensive roles. The definition proposed for information warfare encompass three forms of manifestation of information warfare, namely netwar, psychological operations and cyberwarfare. The differentiation between the three manifestations is done on a cognitive/technology continuum. This definition of information warfare provides an opportunity to identify the common elements and significant characteristics of this phenomenon. The foundations highlight the significance of networked relationships, the information revolution and digital age all central to the development of information warfare. At the same time modern conflict and war are manifesting within the context of the information age, ensuring that information warfare is becoming a significant national security threat. A thorough analysis of the manifestation and implications of information warfare in current and future conflicts in Africa, but also worldwide, would be necessary to understand conflict in its modern and future context.
Peter Blum en die Commonwealth Mycological Institute : van digter tot abstraheerder
Author Johan C. Coetzee
Source: Litnet Akademies : &apos;n Joernaal vir die Geesteswetenskappe, Natuurwetenskappe, Regte en Godsdienswetenskappe 6, pp 197 –203 (2009)
Dit is bekend dat die bekroonde Afrikaanse digter Peter Blum na sy skielike vertrek uit Suid-Afrika in 1960 vir &apos;n tyd lank aan die Commonwealth Mycological Institute (CMI) in Londen verbonde was. Blum was egter ongeneë om die aard van sy werk aan hierdie swamnavorsingsinstituut aan korrespondente in Suid-Afrika bekend te maak, en wat sy rol as letterkundige daar behels het, het onbekend gebly. Selfs J.C. Kannemeyer kon in sy gesaghebbende biografiese werk Wat het geword van Peter Blum? en in die latere Briewe van Peter Blum nie meer lig op hierdie aspek van Blum se lewe werp nie. Dit het nou aan die lig gekom dat Blum as abstraheerder vir die CMI se abstrakjoernale, Review of Applied Mycology en Review of Medical and Veterinary Mycology, werksaam was. Daar word na &apos;n moontlike voorbeeld van Blum se werk as abstraheerder verwys en ook kortliks oor die rede vir sy diensbeëindiging bespiegel.
Peter Blum and the Commonwealth Mycological Institute : from poet to abstractor
It is known that the acclaimed Afrikaans poet Peter Blum was employed by the Commonwealth Mycological Institute (CMI) in London for a number of years after his sudden departure from South Africa in 1960. Blum was, however, unwilling to disclose the nature of his work at that fungal research institute to correspondents in South Africa, and what precisely he as a literator occupied himself with at the CMI has remained a mystery. Even J.C. Kannemeyer, in his authoritative biographical work Wat het geword van Peter Blum? (What happened to Peter Blum?), and in his later Briewe van Peter Blum (Letters of Peter Blum) could shed no further light on this aspect of Blum&apos;s life. It has now become known that Blum was employed as an abstractor for the CMI&apos;s abstract journals, Review of Applied Mycology and Review of Medical and Veterinary Mycology, from 1961 to 1967. A possible example of Blum&apos;s work as an abstractor is referred to and the reason for his termination of service at the CMI is contemplated.