‘n Byt met vuur – toortsie.com
‘n Byt met vuur
Augustus 1, 2016 Augustus 2, 2016 ~ Kameel
Scrapydo se toeka-tokkel: ‘n Byt
Ek kan werklik nie meer tred hou met wat ek al vertel het en wat nie. Indien ek nou vir julle dieselfde storie vir die soveelste keer vertel, wees my asseblief genadig soos ek was toe my pa in sy oudag vir my dieselfde drie grappies oor en oor vertel het.
Dit is laataand. Uit die hoek van my oog sien ek in die boonste hoek van die deurkosyn “iets” hang. Ongeërg maak ek myself kleiner en stap na my kamer toe. Die oomblik toe ek op die kussing gaan lê skiet ‘n brandpyn deur my skouer, en begin soos vuur deur my liggaam trek. Ek gil kliphard, en kort voor lank kom my ouers die kamer ingestorm. Huilend beduie ek na my skouer; een kyk en my pa sê verwonderd dat dit ‘n spinnekopbyt is, en dat ‘n dik rooi streep al klaar tot by my rugraat trek. Ek gee nie om hoe dik die streep is nie, ek soek verligting vir die vuur in my wat met elke sekond in intensiteit toeneem. My pa se boereraad van tabakolie opsmeer help niks. “Jy sal die dokter moet gaan bel,” sê my ma bekommerd. Dit beteken dat my pa ‘n hele ent na die naaste telefoonhokkie toe moet stap.
Met sy terugkeer vertel hy dat die dokter vir ‘n telefoonoproep na ‘n kraamgeval toe wag, en sal kom sodra die baba gebore is. Intussen krul ek op my bed van pyn, en sou sekerlik die beddegoed uitmekaar geskeur het was ek sterker. Ek is vaagveg bewus van my ouers se kom en gaan maar so vasgevang is ek in pyn dat die buitewêreld nie bestaan nie. Die bed het intussen te klein geword; met my vingers grawend in die mat kruip ek op die vloer rond, en nogsteeds verminder die vuur in my binneste nie. Ure later en my ma stuur weer my pa om die dokter te gaan bel. Die dokter is by die kraamgeval, en sal kom sodra die baba gebore is. In my kokon van vuur, soebat ek, huil ek, kreun ek, of lê net natgesweet in die vuur se arms en wag vir die dood. Agt ure van hel, en die vuur het homself uitgewoed. Sesuur die oggend stap die dokter my kamer binne, en met skok op sy gesig steek hy vas en roep uit “My God!!” Hy draai na my pa toe, “Hoekom het jy nie vir my gesê dit is so ernstig nie?” “Jy moes haar dadelik hospitaal toe geneem het.”
Ek kan myself nie sien nie, maar blykbaar het die nag van marteling sy merk op my negentienjarige liggaam gelaat. Die dokter ondersoek my, en skud dan sy kop. Dit lyk nie na ‘n spinnekop byt nie, en hy wil weet of ek nie die “ding” wat my gebyt het gesien het nie. Ek verbeel my ek het sekondes nadat ek begin gil het iets sien vlieg, maar is nie seker nie. Hy gee my inspuitings en verseker my dat ek nou lekker gaan slaap. Volgens hom kan ek dankbaar wees ek lewe nog, want het ek by die dood omgedraai.
‹ PreviousHello Google!
Next ›Ons almal het issues
35 thoughts on “‘n Byt met vuur”
Augustus 1, 2016 om 6:42 nm
Hier op die Landgoed raak ons heel bedrewe om meer as een keer na ‘n storie te luister
Augustus 1, 2016 om 6:44 nm
Lekker glimlag ek nou…. dink dit is bietjie uitputtend. 😦
Augustus 1, 2016 om 8:19 nm
Nee wat as mens besef hoeveel vreugde die persoon daaruit put om die storie te vertel luister jy met ‘n halwe oor en maak die regte geluide. Ek vergeet ook maar wat het ek vir wie vertel
Haha jy! Jy gaan brand. Siestog, my ma het ook so in haar diep negentigs begin om dieselfde storie oor en oor te vertel. Ons het net verlede week daaroor gepraat. Om die waarheid te sê, jy het my nou ‘n idee gegee vir ‘n blog.
Augustus 2, 2016 om 8:31 nm
Dis eintlik goed want mens vergewe baie makliker.
Augustus 3, 2016 om 7:15 vm
Ai Hester, miskien moet ‘n mens soos jy ouer word maar nie jou lewensverhaal vertel nie. Maar dit bly maar lekker om so in die verlede rond te krap en neer te skryf. Ek sien mos hierdie bloggery as sisteem skoonmask en ‘n joernaal.
Augustus 3, 2016 om 7:27 vm
Dit is, në, maar blogland is ook vir my ‘n plek waar ek kan gesels met mense wat my omstandighede, jeugjare, ouderdom en gevoelens kan begyp (hoewel hulle nie altyd hoef saam te stem nie!).
Augustus 3, 2016 om 7:56 vm
Ek word sommer lief vir hierdie klomp gesiglose mense op blogland. Voel partykeer soos ou vriede. Ons stem definitief nie met alles saam nie, maar nie eers in ‘n huwelik voel altwee dieselfde oor ‘n saak nie.
Augustus 3, 2016 om 8:01 vm
Dis reg ook so, want elke mens het sy eie ruimte nodig.
Augustus 1, 2016 om 9:41 nm
Sjoe dis verskriklik!Was dit nie dalk ‘n slang nie?
My ma het altyd gesê..ek het miskien een of twee keer die storie vertel,maar julle kan maar weer luister😄
Augustus 2, 2016 om 5:15 vm
Sien nou hoekom ek nie uit die kar wil klim daar waar slange vir jou onder die sand wag nie!!! Ek dink nie dit was ‘n slang nie… ek glo dit was daardie ding wat in hoek van kosyn gesit het. Sal gsan lees wat jou ma sê. Wil net byvoeg dat geboortepyne speletjies is teen daardie gif.
Augustus 2, 2016 om 7:22 vm
Ek het nou baie begrip vir jou vrees.
Augustus 2, 2016 om 7:33 vm
Dis VERSKRIKLIK! en nee, ek dink nie jy het hierdie storie al voorheen vertel nie. Of is ek nou ook daar wat jy dit maar ‘npaar keer vir my kan vertel en dis elke keer nuut?
Augustus 2, 2016 om 9:15 vm
Ag Toorts hoe lekker kry ek nou vir jou ĺaaste sin!!! Moet ek jou Dorie begin noem?
Augustus 2, 2016 om 9:30 vm
Nee, Dorie is my beste vriendin en ons spot altyd. Nou begin ek wonder of ek nie tog wel jou storie vergeet het nie. maar wat maak dit eintlik saak, dis so lekker om dit te lees! En te weet jy het dit oorleef ten spyte van jou nag van hel. Sjoe, dit moes verskriklik gewees het!
Augustus 2, 2016 om 9:54 vm
Baie, baie erger as geboorte gee. Ek dank God vir sy genade…. ek was daardie jare nog nie wedergebore nie, en het definitief nie “He put His seal of ownership” op my gehad nie. Dink daardie nag van vuur was maar net ‘n voorsmakie van ‘n ewigheid wat vir mense sonder God wag.
Augustus 2, 2016 om 9:38 vm
Dis darem maar n ding wat mens nie jou grootste vyand mag toewens nie. Daardie tyd het hul ook nie die teengif van vandag gehad nie. Die dr het ook nie mooi na jou pa geluister nie! Jy het nog nie die petalje voorheen vertel nie. Sjoe dis darem vreeslik om te dink jy kon dood gewees het as jou liggaam nie sy eie teengif gebruik het nie. Dankie vir jou vertelling.
Augustus 2, 2016 om 9:59 vm
Dit was voorwaar die ergste nag van my lewe…. en soos jy sê ‘n mens gun dit vir nie eers jou vyande nie.
Gedink miskien kan ons “‘n eienaardige ondervinding” ‘n onderwerp maak. Miskien kry jy ‘n beter woord vir eienaardig. Sommer iets wat nie aldag met ‘n mens gebeur nie.
Augustus 2, 2016 om 10:02 vm
Sal jou goed glo. Dis n goeie voorstel. Gaan dit gou neerskryf en bietjie herkou.
Augustus 2, 2016 om 10:48 vm
Miskien ‘n buitegewone belewenis….
Augustus 2, 2016 om 12:04 nm
En tot vandag weet jy nie presies wat dit was nie. Oi, klink na ‘n rowwe nag. Baie bly jy het dit “gemaak” anders wie sou vandag die storie kon vertel.
Augustus 2, 2016 om 1:02 nm
Glimlag ek nou vir jou…. die storie sou saam met my graf toe gegaan het. Ek is baie dankbaar ek het dit gemaak want ek was nie ‘n kind van God nie…. en ek het gedink die byt met vuur was erg!!!
Augustus 2, 2016 om 1:03 nm
Dankie vir genade!
Augustus 2, 2016 om 8:25 nm
Ok, nou’s ek te bang om te gaan slaap. Hier is so baie snaakse goggas hier by ons. Ek is darem baie bly jy het heelhuids daarvan afgekom.
Augustus 3, 2016 om 7:19 vm
Ook maar net net. Ek het geen liefde vir enige spinnekop of insek nie. Ek sonder die spinnekop uit want ek dink nogsteeds hy was die skuldige. Iemand moet die blaam kry!!!
Augustus 3, 2016 om 7:30 vm
Die brandvuur-gevoel wat jy gekry het, laat my meer dink aan skerpioen se kind. In Namakwaland is daar so ‘n klein skerpioentjie – as hy jou byt is jy in die hel, of so voel dit. Gewoonlik oorleef mense die byt, maar dit is glo geweldig pynlik.
Augustus 3, 2016 om 7:52 vm
Nooit eers aan ‘n skerpioen gedink nie. Ja in die hel dis soos dit voel 😦
Augustus 3, 2016 om 1:45 nm
Help nogal as mens goggas ken. Wys nou net hoe die dokters destyds heel casual oor sulke dinge was ne. As hy agt ure later eers opgedaag het, “na die baba se geboorte” kon hy mos ook voorsien het die baba gaan nog ‘n ruk wees en gaan kyk het. Ek meen, self toe, was dit nie rocket science of te bepaal hoe ver die ma ontsluit het nie. Bly jy het oorleef.
Augustus 3, 2016 om 1:50 nm
Ook gedink terwyl ek skryf wonder hoekom die dokter nie net maar ‘n vinnige draai by ons gemaak het nie. Maar nouwel, die water is onder die brug deur… en God was my genadig.
Augustus 3, 2016 om 8:33 nm
nee dis rerig d eerste keer wat jy hierdie storie vertel. sjoe dit moes erg gewees het! ek dink ook dit was ‘n skerpioen. my ma was 2x gesteek en jou pyn klink soos sy dit beskryf het.
Augustus 4, 2016 om 2:36 vm
Vreeslike gif daardie!!!
Augustus 4, 2016 om 7:43 vm
So bly julle bevestig almal dat dit ook die eerste keer is wat ek dit hoor! 🙂
Augustus 4, 2016 om 8:44 vm
Nou voel jy meer gerus oor jouself (lol)
Augustus 4, 2016 om 8:54 vm
sug van verligting! 😉
Terug pieng: Toeka-Tokkel no 27: Soektog – I scrap 2