Onderhoud met die skrywer Jayden Woods - 29 Augustus 2010 - Boeke - 2022
Onderhoud met die skrywer Jayden Woods - 29 Augustus 2010
Verlede week het ons 'n boek getiteld hersien "Eadric the Grasper: Sons of Mercia Vol. Ek ". Ek het die plesier gehad om die skrywer Jayden Woods te ondervra oor haar komende boek, agtergrond en toekomstige romans.
Jayden studeer aan die Writing for Screen and Television-program van die Universiteit van Suid-Kalifornië en woon vyf jaar in Los Angeles voordat hy besluit om Hollywood te verlaat en 'n skrywer te word.
"Eadric the Grasper" is haar eerste boek wat in die onstuimige Engeland van die 11de eeu afspeel. Dit is 'n vinnige historiese fiksieroman gebaseer op die lewe van Eadric Streona, wat dikwels beskou word as een van die slegste skurke in die Engelse geskiedenis. Hierdie boek vertel 'n ander kant van sy verhaal. Dit word op 5 Oktober op Amazon.com vrygestel.
Vir meer inligting oor Jayden Woods en haar werk, besoek haar webwerf: http://www.jaydenwoods.com/
1.) U studeer aan USC in skerm- en televisie-skryfwerk; wat het jou laat besluit om hierdie loopbaan te verlaat en romans te skryf? Was jy ontnugter deur die Hollywood-toneel?
Voordat ek my graad vir Skryf en Televisie voltooi het, het ek al romans geskryf. Maar ek het ook 'n bietjie kunswerke en musiekkomposisie aangepak. Ek wou al my vaardighede kombineer en my verhale op die skerm laat lewe. En watter beter manier om dit te bewerkstellig as om te gaan na die beste filmskool wat daar is, USC in Los Angeles?
Ek het altesaam vyf jaar in Los Angeles gewoon. Ek het baie suksesvolle mense in die onderneming ontmoet. Ek het 'n fantastiese opleiding ontvang. Ek het kortfilms gemaak, by 'n produksiemaatskappy geïnterneer en as skrywersassistent gewerk aan 'n eerste TV-program ("Numb3rs"). Ek het selfs op 'n stadium die opdrag gekry om 'n funksieskrip vir 'n produksiemaatskappy te skryf (hoewel dit waarskynlik nooit gemaak sal word nie). In baie mense se oë was ek regtig op pad na sukses.
Maar ek het inderdaad 'ontnugter' geraak. Ek het gesien dat die meeste blockbuster-skrifte voor produksie deur soveel mense en hersienings gegaan het dat dit teen die einde dikwels in iets anders verward geraak het. Ek het ook gesien dat die meeste mense wat sukses behaal, dit gedoen het deur jare na jare van hul lewe te wy aan ongelukkige assistent-werk en / of deur sosiale netwerke. Wat die eerste taak betref, het ek dit selfvernietigend gevind. As ek al my energie in 'n slegte werk plaas (en ek praat oor werk waarin iemand letterlik 60-80 uur in een week kan werk), het ek nie die tyd of die passie om te skryf nie. Wat sosiale netwerke betref, moet ek erken dat dit nog nooit my sterk saak was nie. Ek is 'n introvert, vir goedheid! En ek is beslis nie die enigste kunstenaar met daardie uitdaging nie. Maar om 'n lang storie kort te maak, het dit vir my gevoel asof ek my hele lewe moes omslaan, en selfs my persoonlikheid moes verander, om te kom waar ek in Hollywood wou wees. En ek was eenvoudig nie bereid om dit te doen nie.
Ek het nie my droom verloor om my stories na die groot skerm te bring nie. Eintlik dink ek dat dit die beste manier is om dit te begin met die uitgee van 'n boek. Gewilde boeke is 'n "veilige" produk vir ateljees om in te belê, en die skrywer se oorspronklike werk is gewaarborg vir respek, omdat dit reeds 'n ondersteunersbasis het. Maar selfs as dit nooit daarby kom nie, is ek so bly om romans te skryf en deel dit binnekort met die wêreld.
2.) Wat interesseer u in hierdie periode van die Middeleeue? Sal u uitbrei na ander gebiede van die Middeleeue vir toekomstige boeke?
Wat my aangevuur het aan die vroeë Middeleeue, of Donker Eeue, is dat daar so min van hulle bekend is. As kunstenaar het dit my in staat gestel om die genre van historiese fiksie te betree en my ietwat ongebreidelde verbeelding saam te bring. Veral gedurende die Vikingtydperk het die Vikings waardevolle artikels en manuskripte links en regs verbrand, voorwerpe wat andersins die geskiedenis sou kon bewaar. Dit bly dus 'n besonder geheimsinnige tyd. Ek wou bekende feite as 'n plot-basis kon gebruik, maar het steeds genoeg vryheid om my eie verhaal uit te beeld. Die eerste boek begin dus in 1002, en die volgende twee boeke volg op twee daaropvolgende generasies, wat 'n paar jaar na die Normandiese verowering afgesluit is.
3.) Wat het jou aangetrek by Eadric se verhaal?
Interessant genoeg, ek het al 'n verhaal gehad wat ek wou skryf lank voordat ek op die Wikipedia-bladsy van Eadric Streona afgekom het. U kan sê dat my inspirasie uit twee groot bronne gekom het: die intrigerende geskiedenis van Eadric Streona en my lewenslange liefde vir die 80's TV-weergawe van "The Scarlet Pimpernel." Sir Percy Blakeney was een van my kinderhelde. Wat het dit met Eadric Streona te doen? Toe ek uiteindelik die boek van Baroness Orczy lees, was ek nogal teleurgesteld deur die eenvoud van sommige van die karakters, maar veral deur Percy se vrou, Marguerite. Ek wou 'n storie skryf oor 'n man met die vaardigheid en bekoring om alles te bereik wat hy wou, maar soms was dit nie noodwendig 'goed' wat hy wou hê nie. Ek wou ook hê dat hy iemand ewe sterk moes uitspeel, maar dogmaties en eiegeregtig. Ek het al 'n ligte plot laat opstel waarin Vikings en Angelsaksers opgeneem is toe ek Eadric Streona kry, en dit was asof 'n lig uit die hemel neergeskyn het. Hy was die man oor wie ek moes skryf, en al die ander dinge het van daar af geval.
4.) Eadric is verguis in historiese verhandelinge; William van Malmesbury beskryf Eadric as: 'Die weiering van die mensdom en 'n smaad vir die Engelse'; wat het jou laat besluit om hierdie siening van Eadric te hervorm?
Ek is gefassineer deur die manier waarop die samelewing 'helde' beskou, en ook waarom die geskiedenis sommige figure gunstiger onthou as ander. Vir my lyk dit asof Eadric verguis is omdat hy 'n gebrek het aan wat mens patriotisme kan noem, of ten minste lojaliteit aan die bloedlyn van 'n enkele koning. Hy het van kant gewissel. Hy het van plan verander. Hy was nie dogmaties nie. Ek vind dit veral interessant vanuit 'n moderne perspektief, noudat oopkop vaker omhels word. Eadric het beslis enkele individue doodgemaak, maar hy het ook verhoed dat 'n groot geveg kon plaasvind, en op die manier honderde lewens gered. Sy optrede het uiteindelik Engeland en Skandinawië onder een koning gebring (ten minste vir 'n rukkie). Moet ons hom dus skel terwyl ons die mense verheerlik wat wou hê dat die oorloë onbepaald moes voortgaan? Na wat tweehonderd jaar van Viking-aanvalle was, waarvoor het die Angelsaksers nog geveg, maar 'n onbevoegde koning? Ek wil nie van Eadric 'n held maak nie, want hy was dit beslis nie. Maar ek wil hê dat mense hul definisie van een moet bevraagteken.
5.) Watter bronne het u in u navorsing gebruik? Hoe lank het dit geneem om navorsing vir hierdie boek te doen?
Omdat Eadric Streona so dikwels as 'n veragtelike man beskryf word, soms sonder verduideliking, wou ek met die brontekste begin en daarvandaan gaan: die Angelsaksiese Kronieke deur Florence van Worcester, die Kronieke van die konings van Engeland deur Willem van Malmesbury , en so aan. Ek het probeer om my eie gevolgtrekkings uit die bronne te maak (ten minste tot die karakters en hul persoonlikhede) voordat ek na meer onlangse komposisies oorgegaan het. Ek het baie ander groot tekste van historici soos Edward Freeman, James Henry Ramsay, James Campbell en andere gelees, sodat ek ou kennis met die nuwe kon kombineer. Ek het 'n paar weke kragtig navorsing gedoen voordat ek met die boek begin het, en my navorsing verder verdiep terwyl ek gewerk het.
6.) Wat is u komende projekte? The Eadric-roman maak deel uit van 'n groter reeks getiteld "The Sons of Mercia", wat kan ons verwag van komende romans in die reeks?
Die volgende bundel is "Godric the Kingslayer", die verhaal van Eadric se basterseun, Godric. Godric is fiktief, maar baie van die gebeure in die boek nie. Canute the Great is 'n prominente karakter van Volume 2. Godric wil King Canute doodmaak en die dood van sy vader wreek - 'n doel wat sy hele lewe lank verteer. Sy soeke begin as 'n regverdige, maar hy sien hoe hy sy eie grootste vyand word, en uiteindelik moet hy sy weë verander of sy eie wêreld verskeur.
Die derde bundel (wat die een is wat ek nou skryf) volg op 'n ander afstammeling van Eadric Streona, Edric the Wild. Edric is meer 'n tipiese protagonis: sjarmant, goedhartig en vol goeie dade. Hy is 'n man wat later die legendariese verhale van Robin Hood sal inspireer. Hy wil opstaan ​​teen Willem die Veroweraar en die Normandiese oorname - selfs al word sy stryd verlore.
Ek sien die hele trilogie as 'n verkenning van wat 'n held maak, wat 'n skurk maak en waarom ons sekere mans of vroue as sodanig beskou. As ek skryf, hou ek daarvan om swart-wit in soveel moontlik ander skakerings te verander. My skurke is geneig om goeie eienskappe en bedoelings te hê; my "helde" is geneig om ernstig gebrekkig te wees.
7.) Kan u ons 'n bietjie meer vertel oor u ander reekse, "The Lost Tales of Mercia" en wanneer dit beskikbaar sal wees vir u lesers?
"The Lost Tales of Mercia" is reeds gratis en aanlyn beskikbaar vir lesers. Terwyl ek hierdie onderhoud skryf, is agt van die tien kortverhale reeds vrygestel, en die laaste twee sal verskyn teen die tyd dat "Eadric the Grasper" verskyn. "The Lost Tales of Mercia" stel klein en hoofkarakters uit die roman bekend en stel besonderhede uit hul lewens bloot wat nie volledig in die boek geopenbaar word nie. Die roman en die kortverhale vul mekaar sterk aan, maar ek het die boek eers geskryf. Jy kan beslis lees alleen "Eadric the Grasper"; jy sal eenvoudig 'n stap voor ander lesers wees as jy die Lost Tales gelees het. Aan die ander kant kan u eers "Eadric the Grasper" klaar lees en dan dieper in een van die karakters se lewens wil duik; die Lost Tales laat jou toe om dit te doen.
Die verhale is beskikbaar op my blog, http://talesofmercia.wordpress.com, en baie ander e-boek verspreidingskanale op die internet. Ek beplan ook om binnekort 'n gedrukte weergawe vry te stel, en mense wat 'n fisiese boek verkies, kan een op Amazon koop. Andersins, geniet hulle gratis aanlyn!