’n Vreemde vrou in ’n vreemde land, sonder enige heenkome, geen manier om vir haarself te sorg of te voorsien nie. Met die pyn van verlies van ’n eggenoot wat sterf. En dan nog boonop die pyn van ’n kind wat sterf. En nog ’n kind wat sterf. Daar is nie woorde om daardie pyn te beskryf nie. As jy jouself die ergste, seerste ding indink wat met jou kán gebeur – en dan nóg – dan is jy nog nie waar Naomi was nie.
In die oorspronklike Jurassic Park is daar hierdie wonderlike toneel, wanneer Dr. Alan Grant die paleontoloog, vir die eerste keer regtige, lewendige dinosourusse sien. Hy is verstom. Hy kan sy oë nie glo nie. Sy asem is weggeslaan. Dinosourusse in lewende lywe is soveel meer indrukwekkend as wat hy ooit uit sy fossiele kon droom.
Baie van ons se geloof is soos paleontologie. Soos die studie van fossiele. Dit is vir ons regtig, maar eintlik bestudeer ons net dooie bene. Van ou artifakte. Daar is nie regtig lewe nie. Baie mense kan nie regtig praat van wat hulle self gesien en gehoor en gevoel het nie.
Ons moenie die fout maak om ons so blind te staar na die donkerte, dat ons die Lig mis nie. Om so die donker te vervloek, dat ons nie die Lig aanbid nie.
As jy iemand wil leer ken, wil weet wie hulle is en wat hulle laat tiek, dan wil jy altyd hulle storie leer ken. Want jou storie – waar jy vandaan kom, wie jou mense is, wat in jou lewe met jou gebeur het – sê wie jy is. Dit bepaal tot ’n groot mate jou waardes, jou keuses. Ek is bv. gebore in Kimberley. Ek het my hele skoolloopbaan op platteland deurgebring. Ek het op Stellenbosch studeer, so ek is ’n Matie. Maar eintlik moet jy verder teruggaan in my storie as jy my wil ken. My ouma en oupa was nie geleerde mense nie. Hulle het hard gewerk sodat my pa kon gaan leer. Ons familie ag vandag harde werk en geleerdheid hoog.