Sarasota APA-204 - Inligting
(APA-204: dp. 6,873 (It.); 1,455 '; b. 62'; dr. 28'1 "; s. 17 k., Kpl. 536, trp. 1,561, a. 1 5", 12 40 mm., 10 20 mm .; cl. Haskell; T. VC2-S-AP5)
Sarasota (APA-204) is op 11 April 1944 deur die Permanente Metals Corp., Richmond, Kalifornië ingevolge die kontrak van die Maritime Commission (MCV-romp 552) neergelê. op 14 Junie 1944 van stapel gestuur; geborg deur mev Clayton L. Shaff; wat op 16 Augustus 1944 deur die vloot verkry is en dieselfde dag in diens geneem is, het Comdr. James I. MacPherson, USNR, in bevel.
Na skud het Sarasota die Naval Construction Battalion -eenhede begin en op 21 Oktober uit Kalifornië vertrek. Op 9 November het sy in Seeadler Harbour, Manus, aangekom. Die volgende dag ontplof Mount Hood (AE-11) met ongeveer 3 800 ton wapensmateriaal wat skepe en mans binne 2 000 meter beskadig het. Onmiddellik daarna het Sarasota se klein bootjies noodhulppartye na geteisterde skepe gedra, en haar siekeboeg het ernstiger gewonde personeel opgeneem vir noodbehandeling.
Twee dae later stoom die APA na Hollandia en vervoer die volgende week troepe en toerusting na Biak, Mios Woendi en Milne Bay, en keer dan terug na Manus. Op die 27ste vaar sy weer, en nadat sy na Finschhafen gebel het, het sy in keiserin Augustabaai, Bougainville, gesit om eenhede van die 2de Bataljon, 129ste Regimentele Gevegspan, 37ste Infanteriedivisie te laai. Landingsoefeninge by Lae het gevolg; en op 21 Desember keer sy terug na Manus om op die verhoog te kom vir die inval in Luzon.
As vlagskip van Vervoersafdeling 8, het Sarasota op die 31ste begin met TU 79.3.3. Op 8 Januarie 1945, nadat sy die Japannese selfmoordaanvalle oorleef het, het sy haar bestemming genader. Op die 9de het sy in die Lingayen -golf gery terwyl haar bote die troepe na 'Crimson Beach' naby die stad Lingayen geneem het.
Na die landings het Sarasota na Leyte gestoom en die ongevalle wat sy van die strande van die Lingayengolf ontvang het, oorgedra; en, op die 21ste, gelaaide troepe van die 34ste Regimentele Gevegspan, 24ste Infanteriedivisie, ter voorbereiding op operasie "Mike VII," die landing in die Zambales -provinsie, Luzon.
Op 26 Januarie vaar Sarasota weer noordwaarts. Drie dae later het sy die aanvalstroepe op "Blue Beach", wes van San Antonio, geland en daarna die gebied verlaat. Terug na Leyte, het sy tot Februarie gebly. In Maart het sy mans en toerusting van die 2d Bataljon, 381ste Regiment, 96ste Infanteriedivisie aangepak; opleiding uitgevoer, en op die 27ste gestoom uit die Filippynse waters.
Op 1 April staan ​​sy van die Hagushi -strande van Okinawa af terwyl haar LCM's en DUKW's die troepe op die "White Beaches" laat beland het. Hulle toerusting het gevolg
en teen die vierde het Sarasota die aflaai voltooi. Sy skuif daarna na Kerama Retto, help met die aflaai van die beskadigde Henrico en berei hom voor op die aanval op le Shima. Op die i6de het sy eenhede van die 305ste Regimentele Gevegspan op daardie eiland van die Motobu -skiereiland geland. Drie dae later keer sy terug na die Hagushi -ankerplek en vertrek op die 22de die Ryukyus na die Marianas.
Einde April het Sarasota die slagoffers van Okinawa by Saipan afgeskakel. Op 2 Mei vaar sy na die Solomons, waaruit sy algemene vrag, hospitaallede van die Marines Army en vlootpassasiers na Guam vervoer het. Van daar af vervoer sy ongevalle na Pearl Harbor; daarna verder na San Francisco. Nadat sy in Seattle beskikbaar was, het sy troepe aangepak en op 18 Julie weer op pad na Okinawa.
Sy het op 12 Augustus in die Hagushi -ankerplek aangekom en haar versterkingstroepe begin afsit en haar vrag afgelaai. Drie dae later het vyandelikhede opgehou. Op die 29ste het die APA na Naha verskuif om haar eerste kontingent besettingstroepe, eenhede van die X l V Corps, te laai. Op 8 September het sy die troepe in Jinsen, Korea, afgelaai. Op die 14de keer sy terug na Okinawa, waaruit sy op 1 Oktober mariniers by Chinwangtao afgelewer het. Nadat sy afgelaai is, het sy posisies in die Tientsin-Taku-omgewing aangeneem; en aan die einde van November is sy weer verplig tot vervoerdienste, hierdie keer met die "Magic Carpet" -vloot om dienspligtiges na die Verenigde State terug te bring.
Vroeg in Desember het sy na Sasebo gevaar, en sy het eenhede van die 5th Marine Division aangepak en op pad gegaan na San Diego, op die 24ste. Tussen 9 Januarie en 19 Februarie 1946 voltooi sy 'n tweede "Magic Carpet" -loop; dan voorberei vir inaktivering. Begin Maart verhuis sy na San Francisco vir opknapping; en in Junie is sy na Stockton gesleep, waar sy op 1 Augustus uit diens gestel is en met die 19de (onaktiewe) vloot gaan lê het.
Vier jaar later is Sarasota geaktiveer. Sy is op 3 Februarie 1951 weer in gebruik geneem en het opleiding gedoen en in Junie verander. Op die 20ste vaar sy na Panama; en op 13 Julie het sy by Norfolk, haar nuwe tuiste, aangekom. Vir die res van 1951 het die APA eenhede van die Marine Corps opgelei in oefeninge aan die ooskus en in die Karibiese Eilande. Met die nuwe jaar, 1952, seil sy egter oos, met eenhede van die 8ste mariniers aan boord, en werk vir die volgende drie en 'n half maande in die Middellandse See as 'n eenheid van die 6de vloot. Op 8 Mei verlig, keer sy terug na die Verenigde State en hervat amfibiese oefensessies aan die ooskus. Van Mei tot Oktober 1954 het sy weer na die Middellandse See gestuur. Daardie sesde vloot -toer is weer gevolg deur oefenoefeninge, insluitend vaartuie en reserviste -vaarte; en in April 1955 arriveer sy in Charleston om weer met inaktivering te begin.
Sy word op 2 September 1955 ontmantel en bly in reserwe totdat sy in Junie 1966 na die Maritieme Administrasie oorgedra word. Haar naam is op 1 Julie van die vlootlys verwyder. Sedertdien, tot in 1974, bly Sarasota in die sorg van die Maritieme Administrasie, wat in die Jamesrivier as 'n eenheid van die National Defense Reserve Fleet lê.
Sarasota verdien 3 gevegsterre tydens die Tweede Wêreldoorlog.
REGTE GESKIEDENIS: Jeff LaHurd: die geskiedenis van Sarasota opspoor met stemme uit die verlede
Die Egiptenare glo dat jy twee keer sterf. Een keer as jou laaste asem opgehaal is, en weer die laaste keer dat iemand jou naam praat.
Ek dink daaraan as ek lees, skryf of lesings gee oor Sarasota -burgers wat nie meer by ons is nie. In die lig het ek gedink dat dit interessant sou wees om 'n deel van ons geskiedenis deur hul aanhalings op te spoor, sodat hulle lank ná hul dood vir hulself kon praat. Vir diegene vir wie ek nie 'n kwotasie kon vind nie, het ek een gebruik deur diegene wat hulle ken.
Toe die mislukte Skotkolonie in Desember 1885 in Sarasota -baai stoom, was dit net 'n blik op die kuslyn vanaf die dek om hulle te besef wat die verskriklike waarheid was en wat hulle bedrieg het. Die klein Skotland en die kleinhandel wat hulle deur die verkoopsman belowe het, was 'n wildernis waarmee hulle nie bereid was om die hoof te bied nie. Alex Browning, 'n jongeling toe die kolonie aan wal kom, stel dit die beste: & ldquo Natuurlik was daar baie ontevredenheid, so gestort, in 'n wilde land sonder huise om in te woon, moeg en honger, kan 'n mens dink hoe dit was. & Rdquo
In die somer van 1886 skryf Anton Kleinoscheg, wat voor die kolonie aangekom het, aan 'n vriend van die angs wat deur muskiete veroorsaak word: 'Ek kyk met nogal onvriendelike oë na die bewolkte hemel wat voortdurend die watermassas wat in damme en depressies staan, afstuur en genereer miljoene van hierdie diere. Hulle het twee van my honde doodgemaak ('n vreeslike einde). As ek werk. Ek word 'n slagoffer van hul bloeddorstigheid, en ek dink dat geen meisie met soveel verlange op haar geliefde kan wag as wat ek aan die einde van die reënseisoen wag nie. & Rdquo
Die meeste ontnugterde koloniste vertrek na 'n paar maande. Kort voor vertrek het Dan McKinlay 'n paar van die ontberings genoem: & ldquoPerspektiewe hier is so erg. in werklikheid, sover ons kan sien, beteken dit honger as ons bly. weereens vuur prairie 'n entjie van ons af. sterk wind waai en bietjie reën. dit lyk asof die kolonie heeltemal opgebreek het. & rdquo
Ben Stickney, geliefd in Sarasota as oom Ben, die here vir wie die Stickney Point Bridge en Stickney Point Road vernoem is, het strandpieknieks vir die plaaslike bevolking gehou en almal verwelkom. Rose Wilson, die uitgewer van The Sarasota Times het oor hom geskryf: & ldquoHy is gekweek in baie en van goeie bloed en teling. Hy was 'n vriend vir almal en 'n vyand vir niemand nie. Sy aard was deursigtig. sy gees genial, sy hande oop, en sy hart vriendelik. & rdquo
Bertha Palmer, die Chicago Society -koningin, het in 1910 aangekom. Vanuit haar sakevernuf was The Sarasota Times opgewonde: Met 'n vooruitskouing gelyk aan wat 'n mens kan verwag van die slimste finansierder van die moderne tyd, het me. Potter Palmer pas 'n ooreenkoms gesluit wat haar volkome beheer gee van Florida & rsquos rykste maagdelike grond. & rdquo Deur haar prestasie in perspektief te plaas, het die koerant voortgegaan: & ldquoMev. Palmer het skerpheid in die hantering van sake getoon wat sommige van ons Napoleons van finansies kan aanneem en terselfdertyd hul finansiële status kan verbeter. & Rdquo
Toe Davie Lindsay Worcester na Bird Key begin, nog steeds 'n klein onbewoonde eiland, was sy ontsteld oor die tropiese skoonheid en skryf aan haar man, Thomas: & ldquoDit is wat ek wil vir my ouderdom & mldr Oh! Woorde kan nie die toneel skilder nie en mdash verbeelding kan nie so 'n grootheid bedink nie. & Rdquo Hy en Davie het die eiland gekoop en haar droomhuis gebou. Ongelukkig is sy dood voor die huis voltooi is. Van die herehuis, bekend as New Edzell Castle na Davie & rsquos se voorvaderlike tuiste in Skotland, berig The Sarasota Times: & ldquoAlle gaste was eerlik en selfs hard uitgespreek in uitroepe van vreugde en opregte bewondering. & Rdquo
Toe die opbloei van die vaste eiendom in die 1920's kom, het Lamar Dozier, 'n jarelange inwoner en prokureur in Sarasota, onthou dat Sarasota elektries was van opgewondenheid.
A.B. Edwards, die stad Sarasota en die eerste burgemeester van rsquos, het opgemerk: & ldquo Dit sou 100 jaar geneem het vir die gemiddelde stad om te verkry wat Sarasota in die bloeitydperk gedoen het. & Rdquo
Aan die negatiewe kant onthou die eiendomsman Roger Flory dat sommige van die ontwikkelaars net vinnig geld wou verdien: sommige onderafdelings was onder water, sommige het 'n onderliggende hardpan, terwyl ander te ver van die middelpunt was om hul bestaan ​​te regverdig. & rdquo
Na die borsbeeld het eiendomsmanne, wat Edwards gesê het, geslaap in motors, op banke en by die treinstasie, so vinnig as wat hulle aankom. Die water is uit die spons gedruk. & Rdquo
Spring Training is gewild in Sarasota sedert die magtige John J. McGraw die kragsentrale New York Giants in 1924 na Sarasota gebring het. Al die baseball- en rsquos -grotes het hier gespeel. Die reuse -slenter Rogers Hornsby is gevra waarom hy nie gholf gespeel het nie. & ldquo Toe ek 'n bal slaan, wil ek hê dat iemand anders dit moet jaag, en hy antwoord.
Die Boston Red Sox het hier van 1933 af opgelei totdat hulle onverwags die stad verlaat het in 1958. Hulle eerste baseman Jimmy Foxx, wat so sterk was dat selfs sy hare spiere gehad het, het die Bynaam gekry. Op 'n vraag oor hoe om hom te antwoord, antwoord 'n gooier. & ldquoI & rsquod gooi liewer glad nie die bal nie. & rdquo
Die bofbalbestuurder Bill Veeck, die kleurryke Barcode van Baseball en die wat in beheer was van die Chicago White Sox toe hulle hier in 1960 hier geoefen het, het opgemerk: 'Die mooiste ding ter wêreld is 'n balpark vol mense.' omdat hy kolwers van die bord weggevee het met 'n binnekant van die bal, is hy gevra of hy sy ma sou boontjie. Slegs as sy ingegrawe het, het hy teruggeskiet. 'N Ander keer het hy oor dieselfde onderwerp gesê:' Dit sal afhang van hoe goed sy geslaan het. '
Professor Ellis Freeman wat die Four Seasons Apartments gebou het, het in 1950 oor Sarasota & rsquos -appèl geskryf: & ldquoDie stad het die toon en sjarme van 'n vissersdorpie. Kunstenaars en skrywers en professore soos ek was mal daaroor omdat die kommersialisme heeltemal ontbreek. Dit was wat 'n mens op Cape Cod wou vind en nooit gedoen het nie. & Rdquo
Die groot argitek van Sarasota en rsquos, Tim Seibert, was sentimenteel oor Sarasota en sy betrokkenheid by die veranderings daarvan deur die jare: Toe hy gevra is oor Longboat Key, het hy gesê: & ldquoDit was 'n pragtige stuk natuur in die veertigerjare. Ek het dit altyd as 'n wilde tropiese eiland beskou. Nou speel ek 'n aansienlike rol in die ontwikkeling daarvan, en ja, dit gee my baie om na te dink. Ek weet eerlikwaar nie wat ek sou doen as ek die tyd op Longboat kon terugdraai nie. & Rdquo
Van die herleiding van US 41 langs die baai aan die einde van die vyftigerjare, was die redakteur van Architectural Forum, Douglass Haskell, nie tevrede nie: & ldquoIts moord. Skree ek verontwaardiging. dit is 'n vuil, vuil misdaad. Dit is onvergeeflik en idioot, en sny die gemeenskap af waar mense vyf jaar gelede na die pier kon gaan en visvang en die baai kon geniet. & Rdquo
Die nuusskrywer, Betty Burkett, het dieselfde gevoel uitgespreek met 'n ekonomie van woorde: & ldquo 'n Daad so lelik dat dit nog dekades lank in die gedagtes van ons mense sal bly. & Rdquo
Tydens die beweging om Sarasota te integreer, het die Afro-Amerikaanse aktivis Gene Carnegie 'n sitplek by die middagete van Woolworth gehou. Hy het aan 'n plaaslike verslaggewer gesê, en ek kon maklik 40 mense hierheen gebring het, en nog 200 het buite gesit. Maar dit sou moeilikheid veroorsaak en sou nie in die beste belang van die gemeenskap wees nie. & Rdquo
'N Paar jaar later het Fredd Atkins Sarasota en die Afro -Amerikaanse stadskommissaris en 'n voormalige burgemeester met die Herald Tribune -skrywer, Barbara Peters Smith, gesels oor die geskeide Lido Casino: ek kan u baie vertel van die Lido Casino, want toe ek 'n seuntjie was, mag ons nooit gaan soontoe. So ek mis dit glad nie. Ek het nie eers geweet dit is pragtig nie. & Rdquo
Ken Thompson, Sarasota en rsquos, 35-jarige stadsbestuurder, het die biblioteek en die munisipale gholfbaan op sy gesag geïntegreer. Nadat hy dit gedoen het, het die afgetrede UPI -hoof, Karl Bickel, aan hom geskryf: u staatsmanskap en verstandelike hantering van die onlangse situasie op die gholfbaan was so gesond en opbouend dat ek my persoonlike bewondering en dank betuig. & Rdquo
Ten slotte, wyse woorde van John Hamilton Gillespie, die stad Sarasota en die eerste burgemeester van Rsquos wat gestuur is om die mislukte Skotkolonie te laat herleef, en moenie te ywerig word om ryk te word nie, en ook nie te moeg vir werk nie, en die noukeurige nakoming van die Goue Reël te volg. & rdquo
Mei - Oktober 1954 Cruise Book
U sou die USS Sarasota APA 204 reisboeke gedurende hierdie tydperk. Elke bladsy is op 'n CD vir jare se aangename rekenaarbesigtiging. Die CD kom in 'n plastiekhuls met 'n pasgemaakte etiket. Elke bladsy is verbeter en is leesbaar. Seldsame vaarboeke soos hierdie verkoop vir honderd dollar of meer as u die regte kopie koop as u een te koop kan kry.
Oproepe: Norfolk, Morehead City, Algiers, Napels, Rome, Cagliari, Hyeres, Parys, Genua, Riviera, Palma, Athene Griekeland, Izmir en Marseille Frankryk.
Verandering van bevel seremonie
Meer as 228 foto's op ongeveer 63 bladsye.
Sodra u hierdie boek bekyk het, sal u weet hoe die lewe hieroor was Aanval vervoer gedurende hierdie tydperk.
APA -aanhalingstyl vereis die gebruik van DOI's (digitale voorwerp -identifiseerders) indien beskikbaar vir alle hulpbronne wat aanlyn ontstaan ​​het. U het nie die url nodig as u 'n DOI het nie.
Artikels wat in biblioteekdatabasisse of op die internet gevind word en wat oorspronklik aanlyn gepubliseer is, moet 'n DOI bevat. Baie databasisse bied die DOI vir u saam met die res van 'n artikel se aanhalingsinligting (titel, skrywer, ens.).
As u nie die DOI kan bepaal van 'n artikel wat aanlyn ontstaan ​​het en NIE in gedrukte formaat is nie, moet u eenvoudig 'quotUitgehaal uit' en die URL -adres van die webwerf aan die einde van die PRINT -aanhaling insluit.
Het u 'n DOI en moet u 'n dokument vind?
U sou 'n presiese kopie van die USS Sarasota APA 204 reisboeke gedurende hierdie tydperk. Elke bladsy is op 'n CD vir jare se aangename rekenaarbesigtiging. Die CD kom in 'n plastiekhuls met 'n pasgemaakte etiket. Elke bladsy is verbeter en is leesbaar. Seldsame vaarboeke soos hierdie verkoop vir honderd dollar of meer as u die regte kopie koop as u een te koop kan kry.
USS Pasadena, 'n ligte kruiser van 10.000 ton in die Cleveland-klas, is in Quincy, Massachusetts, gebou. In Junie 1944, het sy in die herfs van daardie jaar na die Stille Oseaan gegaan om by die oorlog teen Japan aan te sluit. Van middel November 1944 tot die einde van die gevegte in Augustus 1945, het sy vliegdekskepe begelei toe hulle teikens in die Filippyne, die Suid-Chinese See, die Ryukyus en die Japannese Eilande bereik het. In Februarie-Mei 1945 bied Pasadena ook ondersteuning aan skote tydens die moeilike veldtogte om Iwo Jima en Okinawa te vang. Die kruiser was teenwoordig in Tokiobaai toe Japan op 2 September formeel oorgegee het.
Pasadena het die res van 1945 en die eerste paar weke van 1946 in Japannese waters gebly en besettingsaktiwiteite ondersteun. Na 'n opknapping aan die Amerikaanse Weskus, dien sy twee jaar lank in die Oos- en Sentraal -Stille Oseaan en neem deel aan opleiding en gereedheidsoperasies. Die kruiser wat tussen Oktober 1948 en Mei 1949 in die Verre Ooste ontplooi is, 'n tydperk van toenemende spanning toe die kommunistiese magte die einde van hul lang stryd om China te beheer nader. Pasadena voltooi haar aktiewe diens met plaaslike bedrywighede aan die Weskus en begin met inaktiveringsvoorbereidings in September 1949. Sy is in Januarie 1950 by die Puget Sound Navy Yard uit diens gestel om twee dekades in die Pacific Reserve Fleet te begin. USS Pasadena is in Desember 1970 uit die Naval Vessel Register geslaan en in Julie 1972 verkoop vir die sloop.
Hierdie bladsy bevat al die aansigte wat ons met betrekking tot USS Pasadena (CL-65) het.
Aan die gang van Boston, Massachusetts, 21 Julie 1944.
Gefotografeer uit 'n Squadron ZP-11 blimp. Die posisie is 42 45'N, 70 50'W. Skeepsbaan 110 grade. Tyd 1400 uur.
Pasadena is geverf in Camouflage Measure 32, Design 24d.
Aanlynbeeld: 60KB 740 x 610 pixels
Uit die Mare Island Navy Yard, Kalifornië, 2 Mei 1946.
Onder die aanvalstransport langs die seewand links is USS Shelburne (APA-205) en USS Sarasota (APA-204).
Aanlynbeeld: 74KB 740 x 620 pixels
Aanlynbeeld: 66KB 740 x 620 pixels
Betree Pearl Harbor, Hawaii, tydens 'n NROTC Midshipmen's cruise in die somer van 1948.
Die foto is op 9 Augustus 1948 vir publikasie vrygestel.
Aanlynbeeld: 116 KB 740 x 605 pixels
Besigtig in die skip se Combat Information Center (CIC), 21 November 1944.
Let op die vliegtuigstatusbord in die middelagtergrond.
Aanlynbeeld: 117KB 740 x 605 pixels
Vooruitsig, vooruit, geneem by die Mare Island Navy Yard, Kalifornië, 8 Mei 1946.
Let op bemanningslede wat op die skip werk, en die vele sigbare besonderhede van haar struktuur, waaronder die twee voorwaartse 6 & quot/47 driedubbele geweertorings en twee van haar ses 5 & quot/38 tweelinggeweerhouers.
Aanlynbeeld: 112KB 740 x 610 pixels
Oorsig van die plan, mid -skepe, geneem op die Mare Island Navy Yard, Kalifornië, 8 Mei 1946.
Let op die besonderhede van haar struktuur, waaronder twee 5 & quot/38 tweelinggeweerhouers, twee en viervoudige 40 mm geweerhouers, walvisboot en davits, en reddingsvlotte.
Die vragmotor aan wal is 'n internasionale tipe, met Navy -nommer 45742.
Aanlynbeeld: 130KB 740 x 610 pixels
Planaansig, agter, geneem by die Mare Island Navy Yard, Kalifornië, 8 Mei 1946.
Let op die besonderhede van haar struktuur, waaronder 6 "47 drievoudige geweertorings, 5" 38 tweelinggeweerhouers en Curtiss SC -vlotvliegtuie op die katapulte.
Aanlynbeeld: 118 KB 740 x 615 pixels
Mev C.G. Wopschall doop die skip tydens die loodseremonies by die Bethlehem Steel Company se Fore River -werf, Quincy, Massachusetts, 28 Desember 1943.
Aanlynbeeld: 81KB 740 x 600 pixels
Tydens haar bekendstelling by die Bethlehem Steel Company se Fore River -skeepswerf, Quincy, Massachusetts, 28 Desember 1943, is dit in die pad gely.
Aanlynbeeld: 100 KB 605 x 765 pixels
Spotprent -kentekens, gepubliseer in die vaartuig van die skip.
Die oorspronklike volume word deur die Navy Department Library gehou.
Aanlynbeeld: 121 KB 740 x 550 pixels
Bykomende aansig: Foto # 80-G-K-6523, 'n kleurfoto geneem in Sagami Wan, Japan, omstreeks 27-29 Augustus 1945, toon USS Pasadena in die middelafstand van die beeld.
Benewens die afbeeldings hierbo, blyk dit dat die National Archives ander standpunte oor USS Pasadena (CL-65) het. Die volgende lys bevat 'n paar van hierdie beelde:
VERDERE WETGEWING: VERMINDERING VAN REGULASIE
In die tagtigerjare het die kongres besluit dat minder regulering 'mededingende en doeltreffende vervoerdienste' sal bevorder en dat 'n verskeidenheid kwaliteit- en prysopsies aan veranderende markvereistes kan voldoen. Die Wet op Motorvoertuie van 1980 het die ICC -regulering van die vragmotorbedryf aansienlik verlaag, hoewel dit nie die regulering heeltemal uitgeskakel het nie. Die kongres het die standaard vir openbare gerief en noodsaaklikheid gewysig, sodat die ICC nie meer nuwe inskrywings as ongewens kan ag nie, bloot omdat dit verkeer of inkomste van bestaande ondernemings kan aflei. Die wet van 1980 het die onderskeid tussen gewone en kontrakdraers aangepas om mededinging tussen die twee groepe te bevorder. Die kongres het ook individuele motorvervoerders groter vryheid gegee om tariewe vas te stel in reaksie op die vraag van kliënte met minder betrokkenheid by die ICC en het tariefburo's verbied om tariewe te bespreek wat uitsluitlik op individuele ondernemings van toepassing is. As gevolg hiervan het die aantal vragmotorondernemings tussen 1980 en 1990 verdubbel.
In 1982 het die kongres die regulatoriese beheer van busondernemings aansienlik verminder in die Bus Regulatory Reform Reform Act. Ten spyte van hierdie rigtingverandering, het finansiële ontberings in die busbedryf die ICC in 1988 genoop om die opname van die Trailways Bus Company deur Greyhound, wat die enigste landwye busonderneming geword het, goed te keur. Tog ontvang die meeste groot stede en dorpe busdienste van plaaslike operateurs, wat meestal handves- of toerdiens bied.
Die kongres het uiteindelik sestig jaar motorreguleringsregulasie beëindig met die ICC Termination Act van 1995. Hierdie wet het feitlik alle ekonomiese beheer oor motorvervoerders uitgeskakel en die ICC afgeskaf. Die meeste motorvervoerders hoef slegs by die Departement van Vervoer te registreer en voldoen aan die minimum finansiële, versekering en veiligheidsvereistes wat vandag bestaan.
Sien ook: INTERSTATE COMMERCE ACT OF 1887.
Toon u ondersteuning deur enige bedrag te skenk. (Let wel: ons is steeds tegnies 'n winsgewende onderneming, dus u bydrae is nie belastingaftrekbaar nie.) PayPal-rekening: Terugvoer:
Skenk aan VoyForums (PayPal):
[& nbspLogin] [Contact Forum Admin & nbsp] [Main index & nbsp] [& nbspPlaas 'n nuwe boodskap & nbsp] [& nbspSoek | Gaan die opdateringstyd na | Argief:& nbsp, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10 & nbsp]
[ Volgende draad | Vorige onderwerp | Volgende boodskap | Vorige boodskap ]
Datum gepos: 07:36:51 11/01/07 Do
Skrywer: Bernadette Mary Mattas
Vak: Re: Dit is die verhaal van 'n Volga-Duitse familie met die naam Krannawitter
In antwoord op: Anton Hammersmith se boodskap, "Re: Dit is die verhaal van 'n Volga-Duitse familie met die naam Krannawitter"op 07:35:25 11/01/07 Do
Dit is bekend as 'n mark met 'n kontinentale geur, en is 'n bekoorlike en grasieuse sintese van verlede en hede. Weelderige tropiese aanplantings, binnehowe en patio's, antieke beeldhouwerke en kontemporêre argitektoniese ontwerp dra vaardig by tot 'n internasionale atmosfeer van vriendelike warmte, blywende elegansie en tydlose styl. Ontspan in die restaurante, verken die winkels, van snuisterye tot skatte, heerlike versnaperinge tot feeste by kerslig. U vind dit alles op St. Armands Circle.
Vandag, meer as 130 winkels op St. Armands Circle bederf kliënte uit alle gebiede van die Verenigde State en baie ander lande, maar in die vroeë 1900's was die sleutel net 'n mangrove -eiland te ver van die klein vissersdorpie Sarasota om baie aandag te trek.
In 1893 het Charles St. Amand, 'n Fransman en eerste inwoner van die eiland, drie stukke grond van altesaam 131,89 hektaar vir $ 21,71 gekoop. Hy het die land tuisgemaak, visgevang in die waters van die Golf en die Baai, en saam met ander vroeë pioniers produkte wat hy per boot na die City Pier in Sarasota gebring het, op die mark gebring. In latere grondaktes is sy naam verkeerd gespel "St. Armand " en hierdie spelling het tot vandag toe voortgeduur.
Die visioenêre sirkusmagnaat John Ringling het die eiendom van St. Armands Key in 1917 gekoop en 'n ontwikkeling beplan wat woonplekke en 'n winkelsentrum in 'n sirkel insluit. Aangesien daar nog geen brug na die sleutel gebou is nie, het Ringling 'n ou stoomboot met paddle-wiele, die "Sukses ", om as 'n werkboot te dien. Sy bemanningslede het gewerk aan die bagger van kanale, die bou van seewalle en die installering van sypaadjies en strate met rooskleurige randstene. In 1925 word begin met 'n paadjie om by St. Armands Key na die vasteland aan te sluit. Sirkusolifante is gebruik om die groot hout te sleep waaruit die brug en paadjie gebou is.
Een jaar later, te midde van groot pomp en seremonie, het sowel die John Ringling Causeway as Ringling Estates -ontwikkeling vir die publiek oopgegaan, met John Ringling self wat 'n parade oor die weg lei en sy Circus Band speel vanaf 'n orkes in die middel van die sirkel. Elke uur was daar gratis busdienste vanaf die middestad na St. Armands vir voornemende kopers en besigtigers.
Eiendomsverkope wat die eerste dag na raming meer as een miljoen dollar beloop het, maar die oplewing vinnig geëindig het. Namate die landwye depressie vererger het, het grondverkope in Florida en op St. Armands heeltemal gestaak. In 1928 aanvaar die stad Sarasota die weg wat Ringling self nie meer kon bekostig om te onderhou nie. Geleidelik begin die houtpaadjie verrot, die sirkelbandstand sak en die inheemse plantegroei bedek die noukeurig beplande strate en sypaadjies.
Byna 20 jaar lank het St. Armands geslaap en#8230. kinders het bal gespeel waar die kiosk ooit gestaan ​​het en net nuuskierige toeriste waag om die eens bekende sleutel te sien. Gedurende die veertigerjare het verskeie moedige beleggers restaurante en 'n diensstasie op die Circle geopen, maar eers in 1953 het sake weer op St. Armands begin. Teen 1955 het 'n aantal winkels oopgemaak.
Die invloed van John Ringling is vandag nog steeds duidelik in die beplanning en ontwerp van strate wat uit die kring uitstraal by die middelpunt van die eiland en die Italiaanse beeldhouwerk uit sy persoonlike versameling, strategies geleë rondom die sleutel. Hierdie winkelsirkel lyk baie soos Ringling dit oorspronklik voorgestel het, met die palmbande, die parkagtige omgewing en tropiese aanplantings wat hy bedoel het. Die baanbrekersplase, vakante erwe en die banddop met konserte van Sondagmiddag is verby.
Die USF Sarasota-Manatee-kampus bied meer as 40 baccalaureus-, meesters- en sertifikaatprogramme aan. Kyk na ons programme hieronder om 'n graadpad te vind wat pas by u belangstellings en vaardighede.
Sarasota, FL 34243, VSA
Kopiereg © 2021, Universiteit van Suid -Florida. Alle regte voorbehou.
Hierdie webwerf word onderhou deur USF Sarasota-Manatee Campus.
Die University of South Florida (USF) is geakkrediteer deur die Southern Association of Schools and Colleges Commission on Colleges om geassosieerde, baccalaureus-, meesters-, spesialis- en doktorsgrade toe te ken. Kontak die Southern Association of Schools and Colleges Commission on Colleges by 1866 Southern Lane, Decatur, Georgia 30033-4097 of bel 404-679-4500 vir vrae oor die akkreditasie van die Universiteit van Suid-Florida. Die akkreditasie van hierdie USF -takkampus is deel van en hang af van die voortgesette akkreditasie van die Universiteit van Suid -Florida.