In die gedig "Versugting" bely die skrywende ek: "reis na reis het ek in gedigte gekarteer, / in woorde opgevang elke slopende liefdeservaring'. In hierdie twee versreeIs word die belangrikste temas in Hambidge se digkuns ondervang, naamlik die reiservaring, die refleksie op die skryfproses en die liefde. Hierdie temas is die fokus van hierdie artikel. In albei die bundels onder bespreking word die digter as reisiger in die werklike lewe voorgehou. Die konkrete werklikheidservaring word 'n alleenreis van die psige en word "vertaal en gekarteer in versvorm. Die reis as liminale ervaring, die digter as reisiger en die skryfproses as reis, is aspekte wat onder andere ondersoek word. Vir die digter impliseer die reiservaring ook 'n soektog na die geliefde/liefde/die gedig, terwyl die verplasing van die self 'n gevoel van ontheemding tot gevolg het. Die stad as bestemming speel ook 'n rol in die reiservaring en word ruimtelik-poeties ervaar, maar word uiteindelik self ook 'n gedig.