Herinnerings van straf in die kinderjare
Gedurende my lewe het ek vreeslike herinneringe aan my kinderjare gedra. Mamma se geskreeu, pa se dronk vloeke en sy droom om groot te word, om sterk eie hande te word ...
Hierdie dorp was presies dieselfde as die een wat ek grootgeword het. Rustige strate, baie groen ... Op die eerste oogopslag 'n idylliese, mooi plek. Maar ek het geweet hoe verskriklik dit was om in sulke plekke te woon. Chronies slaperig soos lusteloosheid, die atmosfeer van ewige onverskilligheid vir alles, hierdie werklose mans wie se enigste bekommernis die vraag is waar 'n ander bottel vodka moet kry, is hierdie onverskrokke vroue omring deur 'n kudde van dieselfde, verminkte, skreeuende kinders. Elke keer as ek deur 'n plaaslike dronkaard geslaag het, van wie se mond 'n vuil vloek uitgebreek het, het ek my eie pa herinner. So lank as wat ek kan onthou, was hy altyd dronk.
Een van die eerste lewensvaardighede wat ek twee jaar gelede geleer het, was die behoefte om voortdurend 'n plek te hê waar jy kan ontsnap, wegkruip van die eindelose verslae en vreeslike misbruik van my pa. Hy het by die huis gekom en ek het onder die bed weggekruip. Maar my pa en sonder my was op wie sy toorn weggejaag het. Ma ... Elke aand in ons huis het in aanranding geëindig, en in die oggend het my ma blare agter sonbrille weggesteek en werk toe gegaan ... En ek het gedroom. Slegs begeertes was nie soos alle kinders nie. Ek het nie 'n fiets, sjokolade of nuwe skoene nodig nie. Ek wou ... 'n monster pa doodmaak. Baie jare het geslaag en my pa leef nog steeds. Net om een ​​van ons te klop, sal hy nooit wees nie. Ma is dood. Heeltemal jonk. En ek was tuis toe ek skaars agtien was.
Sy het van die regskool gegradueer en is nou aan hierdie slaperige dorp toegewys. Soos 'n bespotting, soos 'n sin: om vir die res van jou dae vir jou, Olesya, te woon. Ek het myself 'n jaar gegee om uitstekende raad van my kollegas te kry en uit hierdie moeras te kom. Daardie aand het ek besluit om vinnig kennis te maak met die materiaal van die strafsaak, wat volgende week oorweeg sal word. Iemand Igor B. tot die dood, sy vriend Fedor G. het 'n massa getuies getuig, die bekentenis van die beskuldigde. Onopzettelijke moord. Ek het die saak oopgemaak, begin om deur die dokumente te blaai. Verskeie velle skryfpapier is afsonderlik verseël. Die beskuldigde verklaar die verloop van gebeure. "Vrydagaand was ek by die huis en het my motorfiets herstel toe Fedor G. my kom sien het, hy was dronk, so ek het hom begin oorreed om huis toe te gaan. Fedor was baie opgewonde en het gesê dat sy vriendin Anya hom nie weer wou sien nie, maar hy het nie verstaan ​​hoekom nie. Ek was jammer vir Fedka. Ons het langsaan gewoon en was vriende uit die kinderjare. Selfs toe het ons gedroom hoe om uit hierdie gat uit te breek, het ons probeer om goed te studeer. Ja, blykbaar, nie die lot nie.
Ná skool het Fedya nie 'n werk gekry nie, en sy hande het begin val. Ek sal dronk word, kom by my en begin kla: "Ek kan sien dat ek gaan doodgaan! Hy kon nie hier wegkom nie! "Die aand was hy veral ontsteld. Ek het sy vriendin geken en geglo dat terwyl Fedka aan Anya voldoen, hy die kans het om uit die bose kringloop te breek. Hy het my begin oortuig:
- Igor, gaan na Anka. Jy praat met haar, jy sê dat ek sal verander. Sy sal jou glo. En sy wil nie eers na my luister nie. Wel, wees 'n vriend!
"Maar waar gaan ons nou soek?" Miskien sal ons tot môre uitstel? Jy sal nugter wees, kalmeer 'n bietjie ...
- Ja, sy is by die disco. Ek wil niks uitstel nie! Kom op!
En ons het gegaan. Ek het gevoel dat Fedor homself baie graag veranderinge in sy lewe wil hê. Eers het ons stilweg langs die pad geloop, en toe het Fedka gestop, 'n bottel vodka uit sy rugsak geneem, dit afgekap, dit gesippel en dit aan my oorhandig:
"Kom op, broer, laat ons drink."
"Los my alleen," antwoord ek onnodig.
Die hele idee met hierdie veldtog het my as idioot beskou. Maar dit was te laat om huis toe te draai. Toe ons aankom, was die disco in volle gang. Anya het by die meisies by die muur gestaan ​​en oor iets gepraat.
"Gaan," het Fyodor my gedruk. "Bring haar buite." Sê vir haar ek wil met haar praat. Kom op, broer, jy moet haar oorreed om uit te kom.
Maar Anya het geweier om te gaan. Haar koppigheid was verstaanbaar:
- Igor, ek het alles reeds met Fedka bespreek. Laat hom los. Ek kan hom nie meer sien nie!
Maar ek het onthou dat ek 'n vriend belowe het om hom te help om vrede met sy vriendin te maak.
"Anya," het ek begin om haar te oorreed. "Hy wil sê dat hy jou liefhet en dit is reg om 'n nuwe lewe te begin." Praat net met hom. - Ek het gevra. - Wel, ten minste om my ontwil.
Toe ons buite gaan, het Fedka daarin geslaag om 'n bottel vodka te voltooi en het nie 'n bastie gebreek nie. Hy leun teen die rioolpyp by die klubmuur vas, vasklou dit om op sy voete te bly en val nie. Fedka sien Anya, glimlag dronk en probeer haar omhels. Die meisie het teruggespring en na hom gekyk. En dan met 'n oortuiging - by my. Fedka vervloek en versprei sy hande.
- Jy kan nie jou eie meisie omhels nie!
"Jy is dronk!" Sy het walglik gesê. "Waaroor sal ek met jou praat?"
Ek het langs hulle gestaan ​​en het nie geweet wat om volgende te doen nie. Anya beweeg stadig dieper in die tuin en gaan sit op die bank.
'Igor, jy kan nie 'n stap maak nie,' het sy gesê. 'Ek wil 'n paar minute met hierdie held alleen praat.'
Ek het weg geloop. Ek het gerook en gedink ek was 'n volledige dwaas en dat ek nooit weer oor Fedka sal gaan nie. Toe hoor ek 'n gestampte huil. En ek het hom van die eerste sekonde herken. My ma het altyd so geskree toe 'n dronk pa haar slaan. Baie stil, maar baie scary. Ek was bang en het gehaas na waar hy vandaan gekom het. Alles het aangegaan asof dit in 'n droom was. Ek het Fedka gesien, wat Anya op die grond gestoot het en die meisie met haar voete geslaan het. Sy het 'n gesig gehad ... van my ma. Bang, met oë wyd met terreur. En bloed. Ek het haar in die donker gesien. "Jy is 'n goedkoop teef!" - het Fedka gehaas en alles geslaan, hy het geslaan. Ek het skielik bang geskree en op hom gejaag. Ek wou hom sekerlik van Ani af sleep, maar hy het omgedraai en my met al sy mag hard op die gesig geslaan. Vuis. So het my pa my altyd geslaan toe ek my ma probeer beskerm het. Bloed het in my tempels gegooi, en ek het na Fedka gehaas soos mal. Smeer dit van haar af, stoot, en hy val op die grond. Ek het hom begin slaan. My dronkvader het voor my oë gestaan. Fedya het reeds op die grond roerloos gelê en ek het steeds geslaan en kon nie ophou nie. Anna het uit die grond opgestaan ​​en uitgeroep:
"Genoeg! Jy gaan hom doodmaak! Stop! "Ek het opgehou en met haat gekyk na Fedka, wat voor my gelê het. Hy het nie meer asem gehaal nie ... "
Ek het die saaklêer gesluit en huis toe gegaan. Die hele nag lank was ek agtervolg deur die beeld van 'n klein seuntjie wat soos 'n dogtertjie onder die bed weggekruip het toe my pa my ma geslaan het en gedroom het van ... hom dood te maak. Ek kon hom nie oordeel nie. Want ek het my broer verstaan ​​en regverdig, wie moes hierdie verskriklike kruis van vreeslike kinderjare my hele lewe dra. Soggens het ek my kollega gevra om na hierdie saak te kyk.
Die werknemer het na my versoek onmiddellik die saak vir homself geneem, maar herinner aan: - Olesya, jy verstaan ​​dat jy hiermee jou droom van oordrag van hier vir ten minste ses maande verplaas. Wat kan ek aan die gelukkige man sê, wie blykbaar niemand ooit 'n vinger aangeraak het nie?