Leunstoelreis: 4 legendariese skrywers wat u moet lees - Inligting
Leunstoelreis: 4 legendariese skrywers wat u moet lees
Bly u 'n rukkie tuis? Haal boeke van hierdie vier outeurs op om u swerwery aan die brand te hou.
Die enigste keer dat ek die begeerte of behoefte aan verdoemende reis vind, is wanneer ek sonder die middele is om dit te doen, maar met die begeerte om dit te doen. Dit is in oomblikke soos hierdie wat ek gedwing word om vertroosting te soek in ander wat voor my gely het en die uitstekende diens gedoen het om hul ervarings met pen en papier op te neem.
'N Vinnige skrywer van reis op sigself wat die romantiese nuwigheid van vreemde plekke vaslê en donquichotachtig eskapades van dwaal in verre lande, W.H. Hudson verpersoonlik die aanloklike gees van swerwing in die buiteland.
Alhoewel hy in die laat 1800's en vroeë 1900's deur sommige van sy tydgenote gemarginaliseer is, was Hudson gewild genoeg om sy boek, The Purple Land, in Hemingway se The Sun Also Rises te noem.
The Purple Land is 'n verhaal van uitskakeling - om Buenos Aires te vlug en 'n nuwe lewe te soek in die eens woelige, maar nou semi-vaardige Uruguay.
Die boek is ongetwyfeld my gunsteling werk van Hudson, al is dit nie baie bekend nie. Hudson self is grotendeels verwaarloos - 'n jammerte omdat die meeste mense wat hom lees, die ervaring geniet.
Die een boek wat hy kan onthou, is Green Mansions, 'n verhaal van 'n Engelsman in Venezuela wat verlief raak op 'n vrou uit 'n bedreigde inheemse stam. Ek het altyd gevoel dat dit verkeerd is as 'fantasie'. Die terme 'romanties' of 'transendentaal' sou die gees van die laat 1800's en Hudson self beter weerspieël het.
Aangesien ek egter 'n sterk realis is, is daar net soveel romantiese geskrifte wat ek kan geniet sonder om weer in die harde werklikheid te wil ingaan.
Miskien het H.W. Tilman kan meer as 'n avontuurskrywer as 'n reisskrywer beskou word, maar sy Shackleton-esque-verhale van vaar en klim sou onmoontlik wees sonder reis.
Tilman, 'n effens eksentrieke Engelsman, het 'n redelike hoeveelheid van sy lewe deurgebring om aan boord van sy eie skip te vaar, land te laat val by berge wat nie opgeklim het nie, tot by die top te klim en die lacunas in die middel van die 20ste eeuse kaarte in te vul, indien enigsins moontlik voordat hy teruggekeer het. huis.
Die kompendium, The Eight Sailing / Mountain-Exploration books, het 'n baie selfverklarende titel en is die perfekte inleiding tot verhale van avontuur en wanvoorstellings in Patagonië, Groenland en Antarktika.
Tilman het Eric Shipton geken en daarmee saamgewerk in die Himalaya. Shipton was welbekend in die klimwêreld en was die oorspronklike kandidaat vir die beroemde Everest-ekspedisie in 1953 waarin Sir Edmund Hillary en Tenzig Norgay die hoogtepunt bereik het.
Anders as Shipton en Tilman, was die Oostenrykse klimmer-skrywer Heinrich Harrer geen vreemdeling vir die Himalaya, ander hoë pieke nie, en die gevaarlike in die algemeen.
Alhoewel Harrer veral bekend was vir sy Seven Years in Tibet, was Harrer geensins 'n 'een-treffer-wonder' nie.
White Spider is 'n klassieke in die wêreld van klim wat handel oor die berugte Eiger se noorde.
Vir diegene wat nie wil klim nie, het hy Return to Tibet geskryf, sy veroordeling van die Chinese besette Tibet, voortvloeiend uit 'n terugkeer in 1983 na wat hy 'sy tweede land' genoem het, en 'n fotografiese versameling getiteld Lost Lhasa.
Benewens sy klimroem, het Harrer die Amasone met die voormalige koning van België, Leopold III, verken. Hoewel avontuurlustig en opwindend, is sy werke meer as opwinding en gevaar, en Harrer self sou sekerlik die eerste een gewees het wat die belangrikheid van kultuur en die konflik van die naasaanstaande kultuur erken het.
Die Nigeriese skrywer Chinua Achebe was 'n ander wat die les goed ken. Sy meesterwerk Things Fall Apart is beslis 'n vereiste leesstuk vir almal wat na 'n voormalige Europese kolonie reis, veral in Afrika, en beslis Nigerië.
Alhoewel 'n ywerige kritikus van Joseph Conrad - met verwysing na Conrad se rassisme teenoor Afrikane - Achebe ook in daardie groep skrywers kon wees wat die imperialisme uit Europa se verlede behandel het. Maar uit 'n verbasend verfrissende oogpunt, skryf Achebe van die kant van die ondergeskiktes.
Streng gesproke pas hy as skrywer nie by die profiel van 'n reisskrywer nie, maar die lesse wat hy leer oor kulture wat saamspan en selfs meeding, is iets van die grootste belang vir almal wat in die buiteland reis.
Met die klein aantal verhale, menings en boeke wat beskikbaar is, is hierdie klein lysie van skrywers net die punt van 'n ysberg.
Dat reisigers in staat is om hul gesonde verstand te handhaaf terwyl hulle probeer om die perfekte ligging vir die volgende vakansie te kies, is uiters verstommend. Nog meer verbasend is die feit dat leunstoelreisigers nie jaloers en afgunstig raak nie.