'n Belangrike uitsondering kan waargeneem word tydens sonop en sonsondergang, wanneer die sonlig 'n groter afstand deur die atmosfeer moet aflê voordat dit die waarnemer bereik. Die ekstra afstand deur die atmosfeer veroorsaak meer bykomende verstrooiing van blou as bykomende verstrooiing van rooi lig. Die gevolg is dat meer blou lig en ander korter golflengte liggolwe die ruimte in weerkaats word en 'n duidelike rooi skynsel dus in die hemel in die rigting van die son waargeneem kan word. In 'n verswakte vorm van die effek veroorsaak die verswakking van blou lig vir 'n geelkleurige son oordag, omdat net klein hoeveelhede van die blou lig uit die son se wit lig weg van die waarnemer verstrooi word.
Wanneer die deeltjies groter is as die golflengte van lig, is die mate van verstrooiing nie meer afhanklik van die golflengte nie. Sulke verskynsels kan die lig dus nie in verskillende kleure skei nie. Dit kan gesien word in 'n wolk (die waterdruppels is groter as die golflengte van lig) wat in die dag wit voorkom. Ander voorbeelde sluit in suiker, tafelsout en melk.
Rayleigh-verstrooiing is elastiese verstrooiing. Dat wil sê dat in die verstrooiingsproses die energie van die foton nie gewysig word nie. Daar is ook inelastiese verstrooiing (Raman-verstrooiing) waarin die foton energie verloor of wen. Raman-verstrooiing is baie swakker en kan net waargeneem word wanneer die sterker Rayleigh-komponent geblokkeer word.
Ontsluit van "https://af.wikipedia.org/w/index.php?title=Rayleigh-verstrooiing&oldid=1852792"