Berlynse muur gebou - GESKIEDENIS - Inligting - 2022
Berlynse muur gebou
Twee dae nadat die vrye gang tussen Oos- en Wes -Berlyn met doringdraad afgesluit is, begin Oos -Duitse owerhede 'n muur bou - die Berlynse muur - om toegang tot die Weste permanent te sluit. Die sterk versterkte Berlynse muur was die volgende 28 jaar die mees tasbare simbool van die Koue Oorlog - 'n letterlike 'ystergordyn' wat Europa verdeel.
Aan die einde van die Tweede Wêreldoorlog in 1945 was Duitsland verdeel in vier geallieerde besettingsgebiede. Berlyn, die Duitse hoofstad, was ook verdeel in besettingsektore, alhoewel dit diep in die Sowjet -gebied geleë was. Die toekoms van Duitsland en Berlyn was 'n belangrike knelpunt in die naoorlogse verdraggesprekke, en die spanning het toegeneem toe die Verenigde State, Brittanje en Frankryk in 1948 verhuis het om hul besettingsgebiede te verenig tot 'n enkele outonome entiteit - die Bondsrepubliek Duitsland (Wes -Duitsland ). In reaksie hierop het die USSR 'n landblokkade van Wes -Berlyn geloods in 'n poging om die Weste te dwing om die stad te verlaat. 'N Massiewe lugbrug deur Brittanje en die Verenigde State het Wes -Berlyn egter van voedsel en brandstof voorsien, en in Mei 1949 het die Sowjetunie die verslaan blokkade beëindig.
Teen 1961 was die spanning in die Koue Oorlog oor Berlyn weer hoog. Vir Oos -Duitsers wat ontevrede was met die lewe onder die kommunistiese stelsel, was Wes -Berlyn 'n poort na die demokratiese Weste. Tussen 1949 en 1961 het ongeveer 2,5 miljoen Oos -Duitsers uit Oos na Wes -Duitsland gevlug, die meeste via Wes -Berlyn. Teen Augustus 1961 het gemiddeld 2 000 Oos -Duitsers elke dag die Weste binnegedring. Baie van die vlugtelinge was geskoolde arbeiders, professionele persone en intellektuele, en hulle verlies het 'n verwoestende uitwerking op die Oos -Duitse ekonomie gehad. Om die uittog na die Weste te stop, het die Sowjet -leier Nikita Khruschev aan Oos -Duitsland aanbeveel dat dit die toegang tussen Oos en Wes -Berlyn sluit.
LEES MEER: Al die maniere waarop mense oor die Berlynse muur ontsnap het
In die nag van 12 tot 13 Augustus 1961 het Oos-Duitse soldate meer as 30 kilometer doringdraadversperring deur die hart van Berlyn neergelê. Oos -Berlynse burgers is verbied om na Wes -Berlyn te gaan, en die aantal kontrolepunte waarin Westerlinge die grens kon oorskry, is drasties verminder. Die Weste, wat verras is, dreig 'n handelsembargo teen Oos -Duitsland as 'n vergelding. Die Sowjette het geantwoord dat so 'n embargo beantwoord word met 'n nuwe landblokkade van Wes -Berlyn. Toe dit duidelik word dat die Weste geen groot stappe gaan doen om die sluiting te protesteer nie, het Oos -Duitse owerhede moed gekry en meer en meer kontrolepunte tussen Oos en Wes -Berlyn gesluit. Op 15 Augustus het hulle begin om doringdraad met beton te vervang. Die muur, het Oos -Duitse owerhede verklaar, sou hul burgers beskerm teen die verderflike invloed van dekadente kapitalistiese kultuur.
Die eerste betonstapels het opgegaan op die Bernauer Strasse en by die Potsdamer Platz. Swak Oos -Duitse werkers, 'n paar in trane, het die eerste dele van die Berlynse muur gebou terwyl Oos -Duitse troepe hulle met masjiengewere bewaak het. Met die sluiting van die grens permanent, het ontsnappingspogings deur Oos-Duitsers op 15 Augustus verskerp. Conrad Schumann, 'n 19-jarige Oos-Duitse soldaat, het die onderwerp vir 'n beroemde beeld verskaf toe hy afgeneem is oor die doringdraadversperring na vryheid.
Gedurende die res van 1961 het die grimmige en onooglike Berlynse muur in grootte en omvang gegroei, wat uiteindelik bestaan ​​het uit 'n reeks betonmure tot 15 voet hoog. Hierdie mure was bedek met doringdraad en bewaak met wagtorings, masjiengeweerplase en myne. Teen die tagtigerjare strek hierdie stelsel van mure en geëlektrifiseerde heinings 28 myl deur Berlyn en 75 myl rondom Wes -Berlyn, wat dit van die res van Oos -Duitsland skei. Die Oos-Duitsers het ook 'n uitgebreide versperring langs die grootste deel van die grens van 850 myl tussen Oos- en Wes-Duitsland opgerig.
In die Weste word die Berlynse muur beskou as 'n belangrike simbool van kommunistiese onderdrukking. Ongeveer 5 000 Oos -Duitsers het daarin geslaag om oor die Berlynse muur na die Weste te ontsnap, maar die frekwensie van suksesvolle ontsnappings het afgeneem namate die muur toenemend versterk is. Duisende Oos -Duitsers is tydens pogings tot kruising gevang en 191 is dood.
In 1989 is die kommunistiese regime van Oos -Duitsland oorweldig deur die demokratisering wat oor Oos -Europa spoel. Op die aand van 9 November 1989 het Oos -Duitsland 'n verligting van reisbeperkings na die Weste aangekondig, en duisende het aangedring op die Berlynse muur. Met toenemende demonstrasies het Oos -Duitse grenswagte die grense oopgemaak. Jubelende Berlyners het bo -op die Berlynse muur geklim, graffiti daarop geverf en fragmente as aandenkings verwyder. Die volgende dag het Oos -Duitse troepe begin om die muur af te breek. In 1990 is Oos- en Wes -Duitsland formeel herenig.
LEES MEER: Die verrassende menslike faktore agter die val van die Berlynse muur
Geskiedenis van die Berlynse muur: waarom die muur gebou is
Die Berlynse muur was 'n versperring wat die Duitse Demokratiese Republiek (DDR, Oos -Duitsland) gebou het vanaf 13 Augustus 1961, wat Wes -Berlyn (om die land) heeltemal van die omliggende Oos -Duitsland en van Oos -Berlyn heeltemal afgesny het.
Die Oosblok beweer dat die muur opgerig is om sy bevolking te beskerm teen fascistiese elemente wat saamgesweer het om die wil van die mense te voorkom om 'n sosialistiese staat in Oos -Duitsland te bou. In die praktyk het die muur die massiewe emigrasie en afvalligheid wat Oos-Duitsland en die kommunistiese Oosblok tydens die tydperk na die Tweede Wêreldoorlog kenmerk, verhoed.
Die Berlynse muur is miskien die bekendste muur ooit. Dit het baie moeite geverg om dit aanmekaar te sit, en dit is die mense wat alles in hul vermoë gegee het om dit te laat gebeur.
Berlyn was veral 'n teer plek, want dit was die enigste leemte in die ystergordyn. Mense in Wes -Berlyn kon vrylik uit die stad vlieg. Groot getalle van hulle het wel vertrek. Teen 1960 het tienduisende mense elke maand vertrek. In 1961 het meer as 200 000 Oos -Duitsers teen die somer oorval. [bron: Schmemann].
Die versperring sluit in wagtorings wat langs groot betonmure geplaas is, wat 'n wye gebied (later bekend as die "-dodestrook ") omvat, met slote teen voertuie, "fakir-beddens " en ander verdediging. Tussen 1961 en 1989 het die muur bykans alle sulke emigrasie verhoed. Gedurende hierdie tydperk het ongeveer 5000 mense probeer om oor die muur te ontsnap, met 'n geskatte dodetal van meer as 100 in en om Berlyn, hoewel die bewering betwis word.
In 1989 het 'n reeks radikale politieke veranderinge in die Oosblok plaasgevind, wat verband hou met die liberalisering van die outoritêre stelsels van die Oosblok en die erosie van politieke mag in die pro-Sowjet-regerings in die nabygeleë Pole en Hongarye. Na 'n paar weke van burgerlike onrus het die Oos -Duitse regering op 9 November 1989 aangekondig dat alle DDR -burgers Wes -Duitsland en Wes -Berlyn kan besoek. Menigte Oos -Duitsers kruis en klim op die muur, saam met Wes -Duitsers aan die ander kant in 'n feestelike atmosfeer.
In die volgende paar weke het euforiese jagters en aandenkingsjagters dele van die muur afgesny wat die regerings later met industriële toerusting gebruik het om die meeste wat oorgebly het, te verwyder. Die fisiese muur is hoofsaaklik vernietig in 1990. Die val van die Berlynse muur het die weg gebaan vir Duitse hereniging, wat formeel op 3 Oktober 1990 afgehandel is. [Bron: wikipedia]
Die Berlynse muur was 'n reeks mure, heinings en versperrings wat die Oos-Duits-Sowjet-dele van Berlyn van Westelik besette gedeeltes skei. Dit is te midde van die Berlynse krisis in 1961 opgerig en het byna drie dekades lank as 'n simbool van die verdeling van die Koue Oorlog gestaan. Met sy versterkings, wagte en valstrikke, was pogings om die Berlynse Muur oor te steek fataal vir talle burgers.
Die muur opgerig
Die verhaal van die Berlynse muur begin in die vroeë oggendure van 13 Augustus 1961, toe die regering van Oos -Duitsland beveel het om alle grense tussen Oos- en Wes -Berlyn te sluit.
Toe die son die oggend opkom, word die Berlyners wakker gemaak deur die geluid van vragmotors, jakkalse en ander swaar masjinerie. Onder toesig van die Sowjet -troepe en die Oos -Duitse polisie het werkers begin om paaie, voetpaadjies en ander strukture op te breek voordat hulle duisende meters tydelike, maar onbegaanbare omheining, versperrings en doringdraad gelê het. Hulle het etlike dae gewerk en die westelike gebiede van Berlyn heeltemal omring en hulle afgesny van die stad se oostelike sektore.
Binne drie dae is bykans 200 kilometer se fenceline en doringdraad opgerig. Die Oos -Duitse regering se amptelike naam vir hierdie nuwe struktuur was Die anti-Faschistischer Schutzwall, of die 'Anti-fascistiese beskermingsmuur'. Dit het meer eenvoudig bekend geword as die Berlynse muur. Volgens Oos-Duitsland was die muur se funksie om Westerse spioene uit die weg te hou en te keer dat Wes-Duitse winsmakers staatsgesubsidieerde Oos-Duitse goedere koop. In werklikheid is die muur opgerig om die uittog van geskoolde arbeiders en tegnici van Oos -Wes -Berlyn te stop.
Die oprigting van die Berlynse muur het wêreldwyd opslae gemaak. Vir die Westerse moondhede was die sluiting van die grense van Oos -Duitsland nie heeltemal onverwags nie, hoewel die oprigting van 'n permanente muur baie verras het.
Die Verenigde State en Wes-Duitsland was onmiddellik op hoë gereedheidsgrondslag, as die gebeure in Berlyn 'n voorspel was vir 'n inval deur die Sowjet-gesteunde gebied in die westelike gebiede van die stad. Ses dae later het die Amerikaanse president John F. Kennedy Amerikaanse versterkings in Wes -Berlyn beveel. Meer as 1 500 soldate is saam met Oos -Duitsers na die stad vervoer motorbakke (anders as in die Berlynse blokkade, is toegang tot Wes -Berlyn deur Oos -Duitse gebied nie geblokkeer nie).
Ter voorbereiding op nog 'n moontlike Sowjetblokkade het Kennedy ook beveel dat 'n kontingent Amerikaanse vragvliegtuie na Wes -Duitsland gestuur moet word. Sommige kenners beskou die Berlynse muur as 'n daad van aggressie teen Berlyners in albei gebiede en eis sterk optrede. Kennedy was meer uitgesproke en suggereer dat 'n muur 'baie beter is as 'n oorlog'.
Met verloop van weke het die Berlynse muur sterker en meer gesofistikeerd geword - en ook dodeliker. Teen Junie 1962 het die Oos -Duitsers 'n tweede heininglyn opgerig, ongeveer 100 meter binne die eerste muur. Die gebied tussen albei heinings het bekend gestaan ​​as 'niemandsland' of 'doodstrook'.
Onder Oos -Duitse regulasies kan enige ongemagtigde persoon wat tussen die twee mure waargeneem word, sonder waarskuwing geskiet word. Huise binne die 'doodsstrook' is deur die Oos -Duitse regering in beslag geneem, vernietig en gelykgemaak. Die gebied is verlig en bedek met fyn gruis wat voetspore onthul het, wat mense verhinder het om ongemerk oor te sluip. Strukture wat die 'doodstrook' gehang het, soos balkonne of bome, was vasgevang met spykers, spykers of doringdraad.
In 1965, na verskeie ontsnappingspogings waar motors of vragmotors gebruik is om deur die omheining te slaan, is baie dele van die versperring vervang deur vooraf vervaardigde betonafdelings. Hierdie 3,4 meter hoë betonversperring het die sigbaarste kenmerk van die Berlynse muur geword.
Oor die Berlynse muur
Nodeloos om te sê dat die oorskryding van die grens tussen die twee Berlins nog meer beperkend geword het. Voor die oprigting van die Berlynse muur was dit vir Wes -Berlyners relatief maklik om familielede in die oostelike sektore te besoek. Hulle het dit gedoen met 'n dagpas wat deur Oos -Duitse owerhede uitgereik is.
Om in die ander rigting te reis was moeiliker. Oos -Berlyners wat die grens wou oorsteek, moes 'n regeringspermit toon wat moeilik was om te bekom. Bejaardes in Oos -Berlyn het dit makliker gevind om hierdie permitte te kry omdat hul moontlike afwyking nie die ekonomie van Oos -Duitsland nadelig was nie.
Mense met sakebande of naaste familie in die Weste kan ook permitte kry - alhoewel hierdie permitte dikwels sonder rede geweier of ingetrek is. Permithouers kon die Berlynse muur op verskeie punte oorsteek, waarvan die bekendste 'Checkpoint Charlie' in Friedrichstrasse was. Jong Oos -Duitsers, veral diegene met universiteitsopleiding of tegniese opleiding, het byna onmoontlik om vergunnings te kry.
Daar was natuurlik baie pogings om die muur onwettig oor te steek. Sommige Oos -Duitsers het probeer om oor die muur te klim, rond te spring of te abseil - maar die vestings, doringdraad en gewapen Grepo (grenspolisie) het dit 'n gevaarlike aktiwiteit gemaak.
Deur hindernisse of kontrolepunte in voertuie te stamp, was 'n algemene taktiek in die vroeë jare van die muur. Hierdie taktiek is tot niet gemaak toe die Oos-Duitsers alle paaie wat naby die muur kom, herbou het as smal zig-zags, sodat voertuie nie kon versnel nie. Ander het probeer om onder die muur te tonnel of daaroor te vlieg, met behulp van geïmproviseerde lugballonne, met verskillende vlakke van sukses.
Ongeveer 230 mense sterf in die poging om die Berlynse muur oor te steek. In 1962 is Peter Fechter, 'n 18-jarige Oos-Duitse fabriekswerker, deur 'n grenspatrollie in die heup geskiet. Fechter het doodgebloei in die 'death strip' terwyl hulpelose toeskouers aan albei kante magteloos gekyk het. Siegfried Noffke, wat deur die muur van sy vrou en dogter geskei is, het 'n tonnel daaronder gegrawe, net om deur Stasi-agente gevang te word en met 'n masjiengeskiet te word.
Die Berlynse muur as propaganda
Die Berlynse Muur het 'n sterk en vooraanstaande simbool van die Koue Oorlog geword. In die Weste is die teenwoordigheid daarvan as propaganda uitgebuit.
Die Berlynse muur, het Westerse leiers gesê, is 'n bewys dat Oos -Duitsland 'n mislukte staat was, dat duisende van sy mense nie onder kommunisme wou leef nie. Die Amerikaanse minister van buitelandse sake, Dean Rusk, noem die muur '' 'n monument vir kommunistiese mislukking '', terwyl Wes -Duitse burgemeester Willy Brandt dit 'die muur van skaamte' noem.
In Washington was daar aansienlike debat oor hoe die VSA moet reageer op die oprigting van die Berlynse Muur. Ooit die realis, het president Kennedy geweet dat dreigemente of toon van aggressie konfrontasie kan veroorsaak of tot oorlog kan lei. Hy vestig eerder sy aandag op Wes -Berlyn en beskou dit as 'n klein, maar vasberade vryheidsbastie, opgesluit in 'n gevange staat.
Kennedy besoek Wes -Berlyn in Junie 1963 en word begroet deur ekstatiese skare, wat wild juig en sy motorwa met blomme en konfetti oorstroom het. In die Rudolph Wilde Platz (later herdoop tot die John F. Kennedy Platz), het die Amerikaanse president aan 'n opgewonde gehoor gesê:
'Daar is baie mense in die wêreld wat regtig nie verstaan ​​of sê dat hulle dit nie verstaan ​​nie, wat die groot probleem is tussen die vrye wêreld en die kommunistiese wêreld. Laat hulle na Berlyn kom. Daar is sommige wat sê dat kommunisme die golf van die toekoms is. Laat hulle na Berlyn kom. En daar is sommige wat in Europa en elders sê dat ons met die kommuniste kan saamwerk. Laat hulle na Berlyn kom. En daar is selfs 'n paar wat sê dat kommunisme 'n bose stelsel is, maar dit laat ons toe om ekonomiese vooruitgang te maak. 'Lass sie nach Berlin kommen': laat hulle na Berlyn kom ... Vryheid is ondeelbaar, en as een man slaaf is, is alle mense nie vry nie ... Alle vrye mense, waar hulle ook al woon, is burgers van Berlyn, en daarom, as 'n vry man, ek is trots op die woorde: 'Ich bin ein Berliner' (ek is 'n burger van Berlyn). "
Die Berlynse muur het amper 30 jaar lank op sy plek gestaan. Dit was steeds die tasbaarste bewys van die Koue Oorlog en Ystergordyn wat die Sowjetblok van die Weste geskei het. Westerse leiers het dit dikwels as 'n simbool van Sowjet -onderdrukking genoem. Die Amerikaanse president Ronald Reagan het Wes -Berlyn in Junie 1987 besoek en 'n beroep op sy Sowjet -eweknie, Mikhail Gorbatsjof, gedoen om 'hierdie muur af te breek'. Dit was die mense van Berlyn self wat dit tydens 'n openbare betoging in November 1989 afgebreek het.
1. Die Berlynse muur is opgerig deur die Oos -Duitse regering in 1961. Dit is gebou om die uittog van mense, veral geskoolde werkers, uit die kommunistiese Oos -Berlyn te stuit.
2. Die bou van die Berlynse muur het begin voor dagbreek op 13 Augustus 1961. Grense is aanvanklik gesluit met heinings en doringdraad, daarna versterk met groot betonmure
3. Die Weste het die Berlynse muur veroordeel en dit as anti-kommunistiese propaganda uitgebuit. Volgens hulle was die muur 'n bewys dat die Sowjet -kommunisme misluk het en dat Oos -Duitsland nou 'n gevangenisstaat was.
4. Met verloop van tyd was die Berlynse muur sterk versterk, booby vasgekeer en deur gewapende wagte gepolisieer. Ten spyte hiervan het baie Berlyners dit probeer oorsteek, en ongeveer 230 is in die proses dood.
5. Die Berlynse muur sou byna drie dekades lank 'n tasbare teken wees van die ystergordyn en die verdeeldheid tussen die Sowjetblok en die demokratiese Weste. Die politieke veranderinge aan die einde van die tagtigerjare, die verswakking van die Oos -Duitse regering en 'n volksopstand het daartoe gelei dat die Berlynse muur in November 1989 afgebreek is.
Waarom die Berlynse muur gestyg het - en hoe dit geval het
Die lelike simbool van die Koue Oorlog is gebou om te verhoed dat Oos -Duitsers na die Weste ontsnap. 'N Dekade lange stryd om te vlug, het dit onderkry.
Byna 30 jaar lank was Berlyn nie net verdeel deur ideologie nie, maar deur 'n konkrete versperring wat deur die stad geslinger het en dien as 'n lelike simbool van die Koue Oorlog. Die Berlynse muur, wat inderhaas opgerig en uit protes afgebreek is, was byna 27 kilometer lank en was beskerm met doringdraad, aanvalhonde en 55 000 myne. Maar alhoewel die muur tussen 1961 en 1989 gestaan ​​het, kon dit nie 'n massiewe demokratiese beweging oorleef wat uiteindelik die sosialistiese Duitse Demokratiese Republiek (DDR) laat val het nie en die einde van die Koue Oorlog aangespoor het.
Die muur het sy oorsprong aan die einde van die Tweede Wêreldoorlog, toe Duitsland in vier stukke gesny en deur Geallieerde magte beset is. Alhoewel Berlyn ongeveer 90 kilometer oos van die grens tussen die DDR en Wes -Duitsland geleë was en heeltemal omring was deur die Sowjet -sektor, was die stad ook oorspronklik in vier kwarte verdeel, maar teen 1947 is dit in oostelike en westelike gebiede gekonsolideer.
In 1949 is die twee nuwe Duitsland amptelik gestig. Sosialistiese Oos -Duitsland is deur armoede geteister en deur arbeidstakings as gevolg van sy nuwe politieke en ekonomiese stelsels toegeval. Die breinafvoer en die tekort aan werknemers het daartoe gelei dat die DDR sy grens met Wes -Duitsland in 1952 gesluit het, wat dit baie moeiliker gemaak het vir mense om van 'kommunisties' na 'vry' Europa oor te gaan. (Besoek weer National Geographic'Ek berig uit Wes -Berlyn voordat die muur val.)
Oos -Duitsers het eerder begin vlug deur die meer deurlaatbare grens tussen Oos- en Wes -Berlyn. Op 'n stadium het 1,700 mense per dag vlugtelingstatus gesoek deur van Oos- na Wes -Berlyn oor te gaan, en ongeveer 3 miljoen DDR -burgers het tussen 1949 en 1961 deur Wes -Berlyn na Wes -Duitsland gegaan.
In die vroeë oggendure van 13 Augustus 1961, toe die Berlyners slaap, het die DDR heinings en versperrings begin bou om toegangspunte van Oos -Berlyn na die westelike deel van die stad af te sluit. Die oornagbeweging het Duitsers aan beide kante van die nuwe grens verstom. Terwyl DDR -soldate die grenslyn patrolleer en arbeiders 'n betonmuur begin bou, was diplomatieke amptenare en die weermagte van beide kante besig met 'n reeks spanningsvolle opstandings.
Waarom is die Berlynse muur gebou?
Die Oos -Duitse weermag het die Berlynse muur na die Tweede Wêreldoorlog gebou om die migrasie van burgerlikes na die Geallieerde Weste te voorkom. Baie Oos -Duitsers wou nie onder hul kommunistiese leiers woon nie, en het probeer om die grens na Wes -Duitsland oor te steek deur die muur te skaal.
Die bou van die Berlynse muur was 'n gevolg van spanning in die Koue Oorlog wat gelei het tot die massale verhuising van Oos -Duitse burgers, wat baie geskoolde arbeiders insluit wat noodsaaklik was vir die Duitse ekonomie. Die Oos -Duitsers het die muur gebou op advies van 'n lid van die Sowjetunie, Nikita Khruschev, om die gewaardeerde burgers te dwing om in die streek te bly. Onsuksesvolle Westerse pogings om die skeiding van Duitsland teë te staan, het die resolusie van Oos -Duitsland aangemoedig, wat die muur met doringdraad en masjiengewere versterk het onder die skyn dat hulle hul burgers teen die kapitalistiese samelewing beskerm.
Die Berlynse muur het in 1961 begin as 'n lyn van doringdraad langs die grens van Oos- en Wes -Duitsland, en het uiteindelik in die tagtigerjare 'n betonmuur geword wat meer as 28 myl lank was. Oos -Duitse soldate het baie van die Oos -Duitsers doodgemaak in 'n poging om die muur in die Weste te vergroot, tot die aftakeling van die Oos -Duitse regering in 1989, wat gelei het tot die uiteindelike vernietiging van die muur en 'n hereniging van die oostelike en westelike streke van Duitsland.
Die bou van die Berlynse muur
Ongeveer 2,7 miljoen mense het tussen 1949 en 1961 die DDR en Oos -Berlyn verlaat, wat die leierskap van die Oos -Duitse kommunistiese party, die SED, toenemend veroorsaak. Ongeveer die helfte van hierdie bestendige stroom vlugtelinge was jongmense onder die ouderdom van 25. Ongeveer 'n halfmiljoen mense het die sektorgrense in Berlyn elke dag in beide rigtings oorgesteek, wat hulle in staat gestel het om lewensomstandighede aan beide kante te vergelyk. Slegs in 1960 het ongeveer 200 000 mense permanent na die Weste verhuis. Die DDR was op die rand van sosiale en ekonomiese ineenstorting.
Reeds op 15 Junie 1961 verklaar die DDR -staatshoof Walter Ulbricht dat niemand die bedoeling het om 'n muur te bou nie [Film 0.81 MB]. Op 12 Augustus 1961 het die DDR -ministerraad aangekondig dat "ten einde die vyandige aktiwiteit van die herlewings- en militaristiese magte van Wes -Duitsland en Wes -Berlyn te stop, die grensbeheer van die soort wat in elke soewereine staat voorkom, ingestel sal word by die grens van die Duitse Demokratiese Republiek, insluitend die grens na die westelike sektore van Groter Berlyn. " Wat die Raad nie gesê het nie, was dat hierdie maatreël hoofsaaklik gerig was op die eie bevolking van die DDR, wat nie meer toegelaat sou word om die grens oor te steek nie.
In die vroeë oggendure van 13 Augustus 1961 [Film 5.80 MB] is tydelike versperrings aangebring by die grens wat die Sowjet -sektor van Wes -Berlyn skei, en die asfalt en keistene op die verbindingspaaie is opgeruk. Polisie- en vervoer -polisie -eenhede, saam met lede van 'werkersmilisies', het wag gestaan ​​en alle verkeer by die sektorgrense afgewys. Die SED -leierskap se keuse van 'n Sondag tydens die somervakansieseisoen vir die werking daarvan was waarskynlik nie toevallig nie.
In die volgende paar dae en weke is die spoel doringdraad wat langs die grens na Wes -Berlyn gespan is, vervang deur 'n muur van betonblaaie en hol blokke. Dit is gebou deur konstruksiewerkers uit Oos -Berlyn onder noukeurige ondersoek van die DDR -grenswagte. , is vinnig geïntegreer in die grensvestings: die DDR -regering het die vooringange en vensters op die grondvloer laat opdok. Inwoners kon slegs via hul binnehof in Oos -Berlyn na hul woonstelle kom. Baie mense is reeds in 1961 uit hul huise gesit - nie net in Bernauer Strasse nie, maar ook in ander grensgebiede.
Van die een dag na die ander het die muur strate, pleine en woonbuurte van mekaar geskei en openbare vervoerskakels verbreek. Op die aand van 13 Augustus het regerende burgemeester Willy Brandt in 'n toespraak aan die Huis van Verteenwoordigers gesê: 'Die Senaat van Berlyn veroordeel in die openbaar die onwettige en onmenslike maatreëls wat getref word deur diegene wat Duitsland verdeel, Oos -Berlyn onderdruk en Wes -Berlyn bedreig &# 8230. "
Op 25 Oktober 1961 het Amerikaanse en Sowjet -tenks teen mekaar gekonfronteer tydens die Friedrichstrasse -grensoorgang wat deur buitelanders gebruik is (Checkpoint Charlie), omdat DDR -grenswagte probeer het om die identifikasie van verteenwoordigers van die Westerse Geallieerdes na te gaan toe hulle die Sowjet -sektor betree . Volgens die Amerikaanse siening is die Geallieerde reg om vrylik deur Berlyn te beweeg, geskend. Sestien uur lank konfronteer die twee kernmagte mekaar op 'n afstand van net 'n paar meter, en die mense van daardie era het die dreigende bedreiging van oorlog gevoel. Die volgende dag trek albei kante terug. Danksy 'n diplomatieke inisiatief van die Amerikaanse president, Kennedy, het die hoof van die Sowjet-regering en die kommunistiese party, Nikita Chroesjtsjof, ten minste vir eers die vier-magstatus van die hele Berlyn bevestig.
In die komende jare is die hindernisse aangepas, versterk en verder uitgebrei, en die stelsel van kontroles by die grens is vervolmaak. Die muur wat deur die middestad loop, wat Oos- en Wes -Berlyn van mekaar geskei het, was 43,1 kilometer lank. Die grensvestings wat Wes -Berlyn van die res van die DDR skei, was 111,9 kilometer lank. Meer as 100 000 burgers van die DDR het probeer ontsnap oor die binneste Duitse grens of die Berlynse muur tussen 1961 en 1988. Meer as 600 van hulle is deur DDR-grenswagte doodgeskiet of op ander maniere dood tydens hul ontsnappingspoging. Minstens 140 mense is tussen 1961 en 1989 alleen aan die Berlynse Muur dood.
Verdeel oos en wes
Die einde van die Tweede Wêreldoorlog was 'n onseker toekoms vir die verslane Duitsland. By 'n paar konferensies van die Allied Peace in Jalta en Potsdam is die lot van Duitsland se gebiede bepaal. Hier is besluit om Duitsland in vier 'geallieerde gebiede' te verdeel, die oostelike deel van die land gaan na die Sowjetunie en die westelike deel na die Verenigde State, Brittanje en uiteindelik Frankryk. Ondanks dat Berlyn heeltemal in die oostelike deel van die land sit, is die stad tydens die Yalta- en Potsdam -ooreenkomste in soortgelyke gebiede verdeel. Die spanning van die Koue Oorlog word net vererger deur die besluit om Berlyn te verdeel. Die bestaan ​​van Wes -Berlyn, 'n bewustelik kapitalistiese stad diep in 'n kommunistiese Oos -Duitsland, het 'soos 'n been in die Sowjet -keel vasgesteek', volgens die Sowjet -leier Nikita Chroesjtsjof.
Die Berlynse lugvaart het niks gedoen om die spanning tussen die Ooste en die Weste in Duitsland te ontlont nie. Berlyn was veral 'n teer plek, want dit was die enigste leemte in die ystergordyn. Mense in Wes -Berlyn kon vrylik uit die stad vlieg. Terwyl die grens tussen Oos -Duitsland en Wes -Duitsland gesluit was, was daar niks wat Oos -Duitsers kon keer om Wes -Berlyn binne te gaan en te vlug nie (of afwyk uit) kommunistiese bewind. Groot getalle van hulle het wel vertrek. Teen 1960 het tienduisende mense elke maand vertrek. In 1961 het meer as 200 000 Oos -Duitsers teen die somer oorval.
Wes -Duitsland was nie gelukkig om te sien hoe hierdie aantal mense die Ooste verlaat nie. Dit het nie net 'n ongelooflike ekonomiese spanning veroorsaak nie, dit het die spanning tussen Oos en Wes tot 'n ondraaglike vlak verhoog. Dit het gelyk asof 'n uitbraak van geweld onvermydelik was - niemand het geweet wat om aan die situasie te doen nie. Die oplossing kom van die Sowjet politburo (die uitvoerende komitee van die USSR) en die Sowjet -premier Nikita Chroesjtsjof. Die bevele is tegnies uitgereik deur die Duitse kommunistiese partyleier Walter Ulbricht, maar hy was basies 'n marionet van die Sowjets.
Die nag van 12 en 13 Augustus in 1961 is die grense tussen Oos- en Wes -Berlyn gesluit, asook al die treinstasies. Duisende Oos -Duitse soldate het die grens bewaak terwyl werkers met doringdraadheinings begin bou het. Die konstruksie het omstreeks 01:00 begin - straatligte is afgeskakel sodat niemand kon sien wat gebeur nie. Die stad Berlyn word ommuur, en die inwoners het geen idee gehad dat dit tot die oggend gebeur nie. Ook nie Westerse leiers nie. President John F. Kennedy is heeltemal verras.
Die Berlynse muur word algemeen beskou as 'n muur tussen Oos- en Wes -Berlyn. Oos -Duitsland wou trouens alle toegang wat Oos -Duitsers tot Wes -Berlyn het, afsny. Daarom moes hulle die hele Wes -Berlyn afsluit. Die Berlynse muur het die demokratiese helfte van die stad heeltemal omring.
Die meeste inwoners van Berlyn was verstom en woedend toe hulle besef wat gebeur het. Diegene in die Ooste het min maniere gehad om hul woede uit te druk onder die duim van kommunistiese bewind en die immer waaksaam Stasi, die Oos -Duitse geheime polisie. Aangesien die Berlynse muur daardie oggend nog net 'n heining was en op baie plekke onvolledig was, het sommige Oos -Duitsers deur die gapings gehardloop of die heining gespring en besef dat dit hul laaste kans was om die Weste te bereik. Selfs Oos -Duitse soldate het oorgeloop.
Op foto's: onthou die Berlynse muur 30 jaar later
November 2019 is 30 jaar sedert die val van die Berlynse muur, die oplossing van Oos -Duitsland vir die massale emigrasie van sy burgers op die hoogtepunt van die Koue Oorlog. Ter herdenking het ons 'n seleksie afbeeldings saamgevat wat die geskiedenis van die muur vertoon - van die bou daarvan in Augustus 1961 tot die val daarvan in 1989.
Gepubliseer: 29 Oktober 2019 om 10:53 uur
Die Berlynse muur is gebou op die hoogtepunt van die Koue Oorlog, op 13 Augustus 1961. Die doel daarvan? Om ontevrede Oos -Duitse burgers te verhoed om na die weste te verhuis ...
Die Berlynse muur: belangrike feite
Wanneer is die Berlynse muur gebou?
Die Berlynse muur is in Augustus 1961 gebou nadat Oos -Duitse kommuniste deur Moskou toestemming gekry het om die grens tussen Oos- en Wes -Duitsland te sluit en 'n fisiese versperring te bou.
Die Berlynse muur is gebou om te verhoed dat mense uit Oos -Duitsland op die hoogtepunt van die Koue Oorlog na die weste verhuis het. Voordat die muur bestaan ​​het, het een uit elke ses mense gevlug uit die kommunistiese Duitse Demokratiese Republiek (DDR), baie op soek na werk en 'n beter lewe.
Die grensinstallasies rondom Wes-Berlyn het 163 kilometer, of net meer as 100 myl, gesig-zag. 'Dit het die gewone funksie van mure - om mense buite te hou - op sy kop gedraai, maar hierdie muur was slegs om sy burgers te hou in, " skryf professor Patrick Major vir HistoryExtra.
Wanneer het die Berlynse muur geval?
Die Berlynse Muur het op 9 November 1989 geval na 'n perskonferensie waarin die Oos -Duitse politikus Günter Schabowski voorgestel het dat mense "onmiddellik" aansoek kan doen om paspoorte om na die weste te reis.
"Teen middernag het tienduisende Oos -Berlyners die grenskontrolepunte oorstroom waarvan die Stasi -wagte besef het dat die wedstryd aan die gang is," skryf professor Patrick Major.
Konyne is verplaas toe die muur val
Die val van die Berlynse muur was uiteindelik verskriklik vir konyne. Die sogenaamde niemandsland het tydens die Koue Oorlog 'n florerende habitat geword vir konyne, en toe die grens oopgemaak is, het die konynpopulasie verskrik weggehardloop vanweë die skielike stormloop van menslike voetverkeer wat nog nie daar bestaan ​​het nie . 'N Dokumentêr uit 2009 genaamd "Rabbit a la Berlin" vertel die tragiese verhaal van hierdie diere wat deur nuwe menslike vryheid verplaas is.