Een nee dis nie oor die reën wat Saterdag daar in die Moses Mabidha-stadion uitgesak het in hul wedstryd teen Libië om te kwalifiseer vir die Afrikabeker-toernooi nie.
Dis oor hulle, soos in die Wêreldbeker-kwalifiseringstryd in die hawestad teen die Kaap Verdiese Eilande, wéér nie volpunte kon kry nie teen ’n span wat 101ste op wêreldranglys is.
Die Mediterranean Knights het breed geglimlag oor die gelykopuitslag van 0-0 wat hulle saam met Suid-Afrika op vier punte ná twee van die ses wedstryde laat. Hulle is weens ’n beter doelverskil steeds die voorloper in die groep.
Suid-Afrika se Dean Furman, wat as Speler van die Wedstryd aangewys is, het die uitslag gepas as ’n antiklimaks beskryf.
Hy en Baxter was dit ná die tyd eens dat Libië hom goed laat geld het deur baie spelers die heeltyd agter die bal te hê in dié geskiedkundige eerste wedstryd tussen die lande.
Die einste Furman kon Suid-Afrika met ’n tikkie geluk vroeg laat voorloop het. Dié middelveldspeler het ’n aangee onderskep en gesien die besoekers se doelwagter, Mohamed Abdaula, staan ver voor die doelhok. Hy het die doelwagter so byna met ’n lugskop oor sy kop geklop.
Suid-Afrika se doelwagter, Itumeleng Khune, het heelwat meer gesweet as sy eweknie, maar hom goed van sy taak gekwyt.
So ook was Keagan Dolly se kopskoot van ’n hoekskop af kort ná die hervatting van die tweede helfte, net regs verby.
Saltou was ’n tweede keer ongelukkig om Libië nie te laat voorloop nie. Suid-Afrika se kaptein, Thulani Hlatshwayo, het sy voet net betyds in die pad gekry anders was dit beslis 1-0 vir die Knights.
Die lenige Bradley Grobler, wat net die tweede helfte ingespan is, het hom kort voor die einde in ’n goeie posisie bevind, maar sy kopskoot toe baie wyd verbygejaag.
En in ’n tweede geregtelike terugslag vir die regering is die aanstelling van Berning Ntlemeza as Valke-hoof tersyde gestel nadat verskeie nieregeringsorganisasies sy aanstelling as wederregtelik en ongrondwetlik betwis het.
Dlamini self het op ’n onoortuigende manier verskoning gevra vir die krisis wat sy ontketen het, klaarblyklik verseker in die wete dat daar nie teen haar opgetree sal word nie.
Suid-Afrikaners behoort bekommerd te wees oor die reëlmaat waarmee die howe moet ingryp om die dwalinge van die regering reg te ruk.
Daar is baie in die ANC wat reken die howe is skuldig aan die oortreding van die beginsel van skeiding van magte. Die howe, reken hulle, is nie gekies om te regeer nie, maar om die landswette toe te pas soos deur die ANC goedgekeur.
Hulle vergeet gerieflikheidshalwe dat die howe ’n grondwetlike verpligting het om te verseker dat die besluite wat die regering neem, rasioneel moet wees en aan die Grondwet voldoen. Anders as politieke partye, tree die howe op in die openbare en grondwetlike belang.
Ons het nietemin baie redes om dankbaar te wees vir die howe se intervensies. Andersins sou ons uitgelewer wees aan die nukke en giere van politici wat vergeet hulle is daar om die mense se belange eerder as dié van ’n politieke elite te dien.
Dít in die hoop dat sy later as staatshoof aan hom die nodige beskerming teen vervolging op menige aanklagte van korrupsie sal bied. Hy vertrou klaarblyklik nie sy huidige adjunk, Cyril Ramaphosa, om dié beskerming te gee nie sou hy by hom oorneem.
Ramaphosa het ’n dilemma. Kritici van Zuma sal verkies dat hy hom meer openlik teen die president se vergrype uitspreek. In die politiek is dit egter nie maklik om opwaarts teen ’n dienende leier te agiteer nie.
En Zuma is ’n meester wanneer dit by selfbeskerming kom. Hy het op die oog af nog die steun van die grootste deel van die ANC en kan maklik teen ’n uittartende Ramaphosa optree.
Die harde werklikheid dui egter daarop dat hy dalk net dié toets sal druip. Daarvoor is die prag en praal van die hoogste kantoor in die land te aanloklik en aantreklik.
Breek die sjokolade in blokkies in ’n groot, hittebestande bak. Smelt die sjokolade oor ’n pot pruttende water terwyl jy roer tot dit gesmelt het.