Oosterse witoog of onsigbare voël - Voëlgesinne - 2021
Die oostelike witoog behoort aan die witoogfamilie, die orde van die verbyganger. Die voorkoms van die Engelse en wetenskaplike naam vir die voël hou verband met die aanwesigheid van 'n opvallende syagtige silwerwit ring om die oë. Zosterops vertaal uit Grieks beteken 'oog met 'n gordel'.
Dit is 'n familie van klein voëltjies, bestaande uit 85 spesies, wat hoofsaaklik versprei word in die trope en subtrope van die Oostelike Halfrond.
Oosterse witoog (Zosterops palpebrosus).
Eksterne tekens van 'n oosterse witoog
Die oostelike witoog is 'n voëltjie van ongeveer 8-9 cm lank met 'n geel-olyf olyflyf, wit ringe om die oë en 'n geel keel. Die buik is witgrys, maar kan by sommige subspesies 'n geel tint hê.
Die stert van die voël is groenerig, die kop is geel. Die vlerke is afgerond, die bene is sterk. Uiterlik verskil mans en vroue feitlik nie van mekaar nie.
Hierdie spesie bevat algemene subspesies, wat herken word aan die kleur en die mate van teenwoordigheid van geel skakerings in hul verekleed.
Habitats van die oostelike witoog
Die oostelike witoogmot leef in bergwoude, bewoon mangrove en tuine. Verkies oop landskappe. Dit kom voor in 'n wye verskeidenheid habitatte, van struike tot vogtige woude, selfs op eilande. Hulle is uiters skaars in droë woestyngebiede.
Die oostelike witoog is 'n 12 cm lange voël.
Verspreiding van die oostelike witoog
Die Oostelike Witoog kom oor 'n uitgestrekte gebied in Suidwes-Asië voor. Hierdie voëlspesie word in Afghanistan ooswaarts versprei na China, Indië, Indonesië. Woon in Australië. In Rusland word die witoog bruinwandig gevind, 'n nabye familielid van tropiese voëls.
Sy woon in die ryk aan voedselspoorbosse van die Amoer en in die Primorsky-gebied. Winters in Indonesië.
Kenmerke van die gedrag van die oostelike witoog
Oosterse witoog kan opgemerk word deur 'n sonore fluit, wat herinner aan die huil van 'n siskin. Die voëls self in die digte blare is heeltemal onsigbaar, en u moet baie mooi kyk om klein rooierige voëltjies met groen rug en sye in die kroon van bome te sien.
Saam met insekte, voed die oostelike witoog op nektar en verskillende vrugte.
Buite die nesperiode versamel oostelike witoogmyte in troppe met 'n aantal voëls van meer as honderde individue. Voëls skuil gewoonlik binne die krone van bome, hulle versamel miere en ander insekte, en eet ook hul eiers en larwes. Hul silhoeëtte, met kenmerkende geel-groen-wit veringtone, flikker tussen die takke.
Tydens die voeding roep die lede van die kudde mekaar gedurig en skreeu dikwels almal hardop. Soms begin Oosterse witoogvroue sing en herhaal dieselfde lied baie keer.
Luister na die stem van die oostelike witoog
Alhoewel die oostelike witoog nie lang vlugte onderneem nie, kan hulle met 'n gunstige wind na nuwe gebiede, insluitend kuseilande, kom.
Hierdie voëls word dikwels in gemengde troppe klein voëls van verskillende spesies opgeneem en voed in parke, tuine en lande.
Wilde populasies van hierdie spesie is gevang deur stemseine weer te gee en lewendige lokaas te gebruik. Oosterse witoogvoëls staan ​​nie tydens die seremonie met voëls wat daar naby gevestig is nie, en steel soms boumateriaal uit die neste van ander voëls. Daar is gevalle bekend van interspesifieke voeding van paradysvliegvangerkuikens deur witoog
Voortplanting van die oostelike witoog
Die broeiseisoen vir oosterse witoogmotte duur van Februarie tot September, maar bereik 'n hoogtepunt in April.
Die mannetjie kondig die besette gebied aan met sy sang. Albei voëls bou 'n nes in die vorm van 'n kompakte diep bak wat hang soos in 'n hangmat aan 'n vurk in 'n boom, in bosse of op bamboesstingels. Dit neem 4 dae om dit op te stel. Mos, spinnerakke, ligene en plantvesels word as boumateriaal gebruik.
Wilde populasies van hierdie spesie is selfs in die 1980's in Kalifornië aangetref.
Die wyfie lê vir een of twee dae twee tot vier ligblou eiers. Die eiers broei ongeveer twee weke uit. Albei voëls voed nageslag wat na tien dae gevlug het. Kuikens word met insekte gevoer. Na twee weke verlaat die kuikens die nes en lê die ouers hul eiers weer in dieselfde nes.
Voeding van die oostelike witoog
Oosterse witoogvoëls is hoofsaaklik inseketende voëls. Saam met insekte voed hulle op nektar en verskillende vrugte en sade.
Hou oosterse witoog in gevangenskap
Die Oostelike Witoog is 'n baie gewilde broeiende voël. Aanhangers van hierdie soort nektarkewer van Asiatiese oorsprong hou voëls graag in hokke.
Witoog-vroue hou by 'n sekere dieet. Hulle word gevoed met soet sap, stukkies vrugte, klein ongewerweldes en spesiale kos vir nektarkewers.
Oosterse witoogvroue hou daarvan om in water te swem, en voëls kry dus vloeibare kos in 'n verseëlde houer, anders kan die voëls in soet sap swem. Hulle broei goed in gevangenskap.
Gedurende die broeiseisoen sing die mannetjie sagte vrolike trille, en die wyfie versamel boumateriaal vir die bou van 'n nes: spinnerakke, stukke plantreste. Daar is 2-4 eiers in 'n koppelaar. Die inkubasietydperk is 12 dae. Die kuikens bly net soveel tyd in die nes. Gedurende die broeiseisoen word oosterse witoogmotte intens gevoer met klein lewendige voedsel ryk aan proteïene.
Die Oostelike Witoog is 'n baie gewilde broeiende voël.
Die waarde van oostelike witoog in ekosisteme
Oosterse witoog-witoogblomme wat besoek op soek na insekte wat van plante leef, soos blaaspootjie, en moontlik nektar, waarop hulle voed. Terselfdertyd word die kop van die oostelike witoog dikwels met stuifmeel gevlek, wat lei tot foute in die identifisering van die spesie. Oosterse witoog-motte bad soms in die dou wat op die blare versamel is.
Gedurende die nesperiode val palmekorrels die oostelike witoog aan, maar ondanks hul klein grootte, verdedig die voëls hulself saam. In voedselkettings dien witoog-witoogdiere as voedsel vir 'n verskeidenheid roofdiere, insluitend vlermuise en voëls van die Kingfisher-spesie. Endoparasiete Haemosporidia van die geslag Dorisa en Haemoproteus en Dorisa is by voëls aangetref, hoewel dit selde die dood veroorsaak.