Wie besluit oor lewe of dood? | LitNet
Dis hoekom sy so geloop het. Haarself verag. Nog steeds die kind gevoel tussen haar bene wat sy laat aborteer het. Selfs gesien hoe hulle die stukke van die seuntjie vanuit haar binnenste opsny. Daarna, was selfmoord al oplossing, totdat iemand haar gesmeek het om net vir oulaas 'n kamp by te woon.
Na die aborsie was sy nooit weer dieselfde nie. En die wydloop van haar bene, wat die gevoelsplek van die kind dra, 'n ewige liggaamsherinnering. Sy wou nie vrou wees, wou nie kinders baar. Agterna wou haar bene ook nie teenmekaar sluit, soos die van 'n dame. Tot dié Sondagmiddag, toe sy voor 'n groep van 350 dames op die verhoog kon klim, en haar getuienis bring oor hoe Jesus Christus haar vrygemaak het van sondelas en sondeskuld. Haar in-beheer-masker afgeruk en vrouwees herstel het.
Wie gee die mens die reg om oor lewe te besluit? Mathew Piercy sluit dan ook sy artikel af met hierdie woorde: "Die weiering in die Weste om die lewe te respekteer, is 'n simptoom van die tragiese skuif weg van die Bybelse wêreldbeskouing na evolusionêre humanisme."
Ek skryf nie hierdie brief om myself of dienswerk in die Here, op te hef nie. In nederigheid is ek baie afhanklik van God en Sy wonderwerkende krag en genesing in al hierdie seer vroutjies se lewens. Sonder Sy hulp sal hulle nooit weer herstel of emosioneel intelligent kon word.
2012-12-10 at 23:06
Ag shame! Wat 'n tragiese ou storietjie! Ag foei, wat 'n klomp tjol.
Enige vrou het die reg om binne die perke van mediese "veiligheid" 'n aborsie te ondergaan. Maar dit is iets soos 'n laaste uitvlug. Dit moenie as net nog 'n vorm van geboortebeperking gebruik word nie want dit is 'n ernstige aanval op die vroulike liggaam en dus fisiologies traumaties. Om vroue as't ware van sonde en moord te beskuldig as hulle wel 'n aborsie ondergaan – veral MOET ondergaan – is 'n gruwelike sonde want dit veroorsaak net nog erger trauma. Skei juit met julle liederlike gebruik!
Om vir my of enigiemand te probeer wysmaak dat slegs een of ander godheid beheer het oor lewe en dood is eers tjol. As jy dit wil glo en deel van jou lewe maak, gaaf, maar moenie probeer om sendingwerk daarmee te doen nie!
Thys, is dit nie maar net wat die kerke en hulle gesante nog altyd gedoen het nie? Oortuig jou dat jy siek is en gaan uit hulle pad uit om jou skuldig te laat voel. Met vroom geestige begeesterheid bied hulle dan die "oplossing" aan. Die Christen-geloof werk op sy beste waar daar nood en pyn is en wanneer dit onderbreek is daar altyd slawe van die "gees" om dit te skep. Die ou wat sy hand uitsteek om jou op te help is baie keer dieselfde ou wat jou gepootjie het.
"DR" Trienie se diagnose uit die Bybel (as dit ooit daar voorkom) oor die gemoedstoestand van vroue wat aborsies ondergaan het kom uit dieselfde mond wat rooivleis vreet sonder om ooit die regte van diere te oorweeg. Dit kom uit dieselfde kop wat elke aand rustig slaap (en droom van ridderKdK?) op 'n sagte kussing, met die wete dat sy nie vir ewig gaan brand in die hel soos die meeste van ons nie.
Behalwe in die geval van Johannes die Doper en Jesus se moeder se bymekaar kom slag, verwys die Bybel nie na die ongebore baba nie.
2012-12-12 at 15:33
Trienie baseer haar emosionele argument hoofsaaklik op Christelike argumente, maar sleep die Eed van Hippokrates in. Aangesien sy die eed aanhaal, moet sy bewus wees daarvan dat dit so begin: "Ek sweer by Apollo, die Geneesheer, by Asklepios, by Hygieia, by Panaceia en alle gode en godinne, as getuies, om na my vermoë en oordeel hierdie eed en verbintenis uit te voer: [....]" Nou wonder ek of 'n Christen wat 'n eed aan die Hellenistiese gode aflê daardeur gebonde behoort te voel, Trienie?