Imre Nagy - Geskiedenis Tydlyne - 2021
Imre Nagy het die Hongare gelei in die Hongaarse Opstand in 1956. As premier het Nagy geweet dat hy 'n groot risiko loop - 'n risiko wat eindig met die uitvoering van Nagy en sy liggaam in 'n ongemerkte graf.
Imre Nagy is in 1896 in Kaposvár in die suide van Hongarye gebore. Nagy het in die Eerste Wêreldoorlog geveg, maar is gevange geneem en tyd in Rusland deurgebring. Hy het uit die gevangenis ontsnap en tydens die Russiese Revolusie met die Bolsjewiste geveg.
Nagy het na Hongarye teruggekeer - maar nou as 'n toegewyde, hoewel geheime, kommunistiese. Terwyl daar in Europa Europa buiteposte van kommunisme was - in Weimar Duitsland het die Kommunistiese Party sterk steun gehad - was die algemene reaksie van Europese regerings op kommunisme een van angs en konflik. Die moord op die Romanovs in Rusland is gebruik om die kommuniste uit te beeld as magshonger veragters met die doel om te vernietig wat baie as die gevestigde manier beskou het. Nagy was deel van die kortstondige Sowjetrepubliek onder leiding van Bela Kun, maar dit het in November 1919 in duie gestort. Na hierdie tyd moes Nagy baie versigtig wees met wie hy hom verbind, aangesien die nuwe regering van Horthy gretig was om kommuniste uit te jaag. Vir sy eie veiligheid het Nagy in 1928 Hongarye verlaat en na Oostenryk verhuis.
Tussen 1930 en 1944 het Nagy in die Sowjetunie gewoon waar hy landbou studeer het.
Aan die einde van die Tweede Wêreldoorlog het die Rooi Leër van die Sowjetunie 'n soortgelyke oor Oos-Europa gekry. Bekende anti-kommunistiese politici het verdwyn toe KGB-agente iemand wat oënskynlik vyandig teenoor Joseph Stalin was, verwyder het. Kommunisme is op hierdie lande opgelê en die Koue Oorlog het begin.
Die Sowjets het ook politici op hierdie lande opgelê en Imre Nagy is in 1945 terug na Hongarye as Minister van Landbou. Hy word gesien as veilig en lojaal teenoor Stalin en in sy eerste jaar in die amp het Nagy talle grondhervormings ingestel op grond van die idee van kollektivisering. Groot landgoedere is opgebreek en het die eiendom van die mense geword.
Nagy was 'n kort minister van binnelandse sake, maar in Julie 1953 word hy premier. Hierdie aanstelling kon eers met die goedkeuring van Moskou gekom het, en dit was premier Malenkov wat Nagy se aanstelling gesteun het.
Nagy het onmiddellik 'n meer liberale regime in Hongarye ingestel. Die hewige realiteit van kollektivisering was verslap en die vervaardiging van verbruikersgoedere is aangemoedig. Nagy se benadering kon slegs geduur het, terwyl Malenkov die magtigste politikus in Moskou gebly het. Toe hy as premier verwyder is, is Nagy se dag as premier van Hongarye genommer.
Die nuwe vaste toerusting in Moskou het geweet dat, indien enige ander lande in die Oos-Blok, die behandeling van Hongarye as sag beskou, hulle ook teen die Sowjet-regering sou kon rebelleer. Niemand in Moskou was bereid om dit te waag nie.
In Julie 1955, net elf dae nadat Malenkov die amp verlaat het, is Nagy gedwing om te bedank. In November 1955 word hy uit die Kommunistiese Party geskors en in die politieke woestyn gegooi. Die harde voering Rakos i - 'n lojale man aan Moskou - het weer die land gelei.
Nagy was egter 'n gewilde leier in Hongarye, en politici in Moskou het gevrees vir 'n regstreekse opstand wat deur die ander oostelike lande onder die duim van Moskou gekopieër kon word.
Die tweede opkoms van Nagy het saamgeval met die twintigste party-kongres in Moskou toe Nikita Khruschev sy gehoor verstom het deur die heerskappy van Joseph Stalin openlik aan te val. Vir baie het dit gelyk asof 'n ontdooiing in die Koue Oorlog plaasgevind het en in die gees van die dag dat Imre Nagy op 26 Oktober 'n regering mag vormste 1956 nadat hy weer tot die Hongaarse Kommunistiese Party toegelaat is.
Nagy het 'n koalisieregering gelei wat drie nie-kommuniste van die Petofi Peasants Party, die Smallholders Party en die Social Democratic Party ingesluit het.
Nagy het aangekondig dat hy 'n verreikende demokrasie 'in die Hongaarse daaglikse lewe sou bring, en 'n Hongaarse vorm van sosialisme met sy eie nasionale kenmerke. Nagy het aangekondig dat sy topprioriteit was om die werkers se daaglikse lewe te verbeter. Hy het ook aangekondig dat politieke gevangenes vrygelaat sou word.
Nagy, vanuit Moskou se oogpunt, het die merk egter ernstig oorskry toe hy op 1 November aangekondig hetst dat Hongarye die Warschau-verdrag sou verlaat en 'n neutrale volk sou word. As dit deur die Sowjetunie nie gekontroleer word nie, sal Pole, Oos-Duitsland, Bulgarye, ens. Hierop volg, en die Warskou-verdrag sou in duie stort. Hierdie Moskou kon nie verdra nie en het sy militêre mag gebruik om Nagy op 4 November uit die mag te verwyderste 1956.
Diegene wat in Boedapest en elders in Hongarye geveg het, het onteenseglik dapper geveg. Maar teen die Sowjetleër was dit futiel. Die Hongaarse opstand is vinnig verpletter met groot dele van die hoofstad wat beskadig is en duisende mense is dood. Baie honderde duisende het die land gevlug uit vrees vir hul lewens.
Waarom Imre Nagy gedoen het wat hy gedoen het nadat hy 'n tweede kans gekry het, is moeilik om te weet. Hy moes geweet het dat sy begeerte vir Hongarye om uit die Warschau-verdrag te onttrek, vir die Sowjetunie heeltemal onaanvaarbaar sou gewees het. Daarom moes hy geweet het dat enige aankondiging hiervan met 'n baie sterk Sowjet-reaksie sou wees.
Terwyl Sowjet-tenks deur die strate van Boedapest beweeg het en 'n hele gebou verwoes het as hulle vermoed het dat dit 'n sluipskutter bevat, het Nagy toevlug in die Joegoslavisse ambassade gevind.
Sy laaste boodskap aan die Hongaarse volk is uitgesaai:
'Hierdie stryd is die stryd om vryheid deur die Hongaarse volk teen die Russiese ingryping, en dit is moontlik dat ek slegs een of twee uur op my pos kan bly. Die hele wêreld sal sien hoe die Russiese gewapende magte, in teenstelling met alle verdrae en konvensies, die weerstand van die Hongaarse volk vernietig. Hulle sal ook sien hoe hulle die premier van 'n land, wat 'n lid van die Verenigde Nasies is, ontvoer en hom uit die hoofstad neem, en daarom kan daar glad nie getwyfel word dat dit die mees wrede vorm van ingryping is nie. Ek wil in hierdie laaste oomblikke die leiers van die rewolusie vra om, indien hulle kan, die land te verlaat. Ek vra dat alles wat ek in my uitsending gesê het, en waaroor ons tydens die vergaderings in die parlement met die rewolusionêre leiers ooreengekom het, in 'n memorandum geplaas moet word, en dat die leiers hulle tot alle mense van die wêreld moet wend vir hulp en verduideliking dat dit vandag Hongarye is, en môre, of die volgende dag more, dit die beurt van ander lande sal wees, want die imperialisme van Moskou ken geen grense nie en probeer net vir tyd speel. '
Hy het slegs die veiligheid van die gebou verlaat toe dit gelyk het asof die Sowjets en Janos Kadar hom veilig deurgegee het. Hy is eintlik gearresteer en uit die land verwyder. Na 'n tydperk is hy teruggekeer na Hongarye en op 17 Junie in die geheim verhoor en tereggestelste 1958 vir hoogverraad en poging "om die demokratiese staatsbestel omver te werp". Die Hongare is eers van sy teregstelling vertel nadat dit uitgevoer is. Nagy is begrawe in 'n afgeleë gebied van die Kozmastraatbegraafplaas, en niks van sy lewe of dood is toegelaat om gevier te word of herdenk te word deur die nuwe regering wat gelei is deur Kadar nie.
In 1989, na die einde van die Koue Oorlog, is Nagy se graf gevind met ander slagoffers van die 1956-opstand in 'n gebied wat met onkruid oorval is. Die gebied is hernu en Nagy, saam met ander, is gegee wat baie Hongare sou beskou het as 'n behoorlike begrafnis met 'n gemerkte graf. Na raming het 100,000 mense sy herinternasie bygewoon.