Dis opvallend dat dit makliker is om ‘n dooie digter/kritikus, soos D.J. Opperman, te kan kritiseer vir sy ideologiese blik, as om ‘n lewende praktisyn te kritiseer. Ook kan ons bekend maak dat Willem Fransman jnr. vir Ilse van Staden, wat onlangs haar uittrede aangekondig het, as blogger sal vervang. Dit seg hy in 1830, terugkykend op sy oeuvre wat strek oor sestig jaar. hy sterf in 1832. 1974 Steynberg-Bosman, Betsie U Ek en Jy. Pretoria: J.L. van Schaik. En aan elkeen van hulle is wit klere gegee; en aan hulle is gesê dat hulle nog ‘n klein tydjie moes rus totdat ook hulle medediensknegte en hulle broeders wat nog gedood sou word soos hulle, voltallig sou wees” (Op. 6:9-11). Ons vind dieselfde praktyk natuurlik ook dikwels by ander digters soos by Cas Vos, T.T. Cloete, om maar enkeles te noem. Soos eintlik verwag kan word van ’n bloemlesing van hierdie aard, bevat NS 4 heelwat wat minder indrukwekkend is, selfs studentikoos aandoen. Vergelyk onderstaande vers van Hunter Kennedy, wat (bedoeld of nie) tog ’n bietjie tam aandoen, sosiale kommentaar ten spyt: