My kliënt Tracy het die geheue van bloedskande heeltemal uit haar bewuste bewustheid gestoot. As jy haar gevra het, sou sy gesweer het dat sy 'n ideale huislewe met perfekte ouers gehad het. Soos ek al voorheen gesê het, is mense wat daarop aandring dat alles "perfek" is, terwyl hulle grootword, dikwels misbruik oorlewendes wat oorvergoedend is om 'n stywe deksel op 'n onbeheerde en pynlike kinderjare te hou. Dit is 'n "Nee, ek sal nie kyk nie! Ek kan nie vat om te kyk nie!"sindroom.
Tracy se herinneringe om gemolesteer te word en die slagoffer van gedwonge orale seks te wees, het nie oorgebly voordat sy 'n klein dogtertjie geboorte gegee het nie - 'n verskynsel wat baie algemeen voorkom. 'N Vrou herinner dikwels nie haar eie meisiestrauma totdat sy 'n baba meisie het nie. Sy is geneig om haarself in hierdie dogtertjie te "sien" en onthou dan gewoonlik die traumatiese voorval.
Valse Herinnerings van Mishandeling?
Dit is waar dat 'n onervare of te ywerige terapeut iemand wat sy misbruik is, kan oortuig, al was sy nie. Ek het dit gesien, en die resultate kan gesinne uitmekaar maak. Maar selfs in hierdie "valse geheue" gevalle, is daar iets aan die gang met die pasiënt wat beweer dat hy die misbruik onthou het. Sy moes 'n soort van emosionele nood of ouerlike verwaarlosing ervaar het, of 'n terapeut sou nie in staat wees om so 'n mag oor haar te gebruik nie. Iewers in die verlede het sy geleer om beheer te gee.
Nou, hoekom sou mense hulself as misbruik oorlewendes wil identifiseer tensy iets eintlik gebeur het? Wel, as hulle so 'n "identiteit" benodig, is daar iets van hul lewe se mis.
Dit is 'n bietjie soos die geval van sommige mans wat ek baie jare gelede in psigoterapie gesien het, wat as Vietnam-veeartse gely het wat aan post-traumatiese stresversteuring ly. Hierdie mans het nog nooit in Viëtnam gedien nie, maar hulle het vir my en die res van die psigiatriese hospitaalpersoneel grafies gedetailleerde oorlogstories vertel. Een man het in trane uitgebars toe hy beskryf het dat sy vriend se lyf voor hom opgeblaas word. Later, toe die personeel ontdek het dat hierdie mans as veeartse was, was ons almal verstaanbaar ontsteld en verward.
Ons was egter almal seker van een feit: Alhoewel hierdie mans nie na die traumatiese stresversteuring van die oorlog ly nie, was hulle beslis siek en het hulle hulp nodig. Waarom anders sou hulle so 'n dramatiese identiteit omhels? Hoekom het hulle soveel aandag nodig? Psigiatriese aandag daarop.
Wel, ek glo "vals geheue-oorlewendes" is in soortgelyke strate. Hulle het nie eintlik eintlik ervaar nie, maar daar is beslis iets verkeerd - pyn iewers veroorsaak hul huil vir hulp. Ek dink dat in plaas daarvan om hulle te kritiseer en te ontslaan, ons moet fokus op hulle help.
Mishandeling oorlewendes: minimalisering wat gebeur het
Die meeste misbruik-oorlewendes onderdruk nie hul pynlike verby nie. In plaas daarvan verminder hulle wat gebeur het. In wese skud hulle hul skouers en sê, "Ja, dit het gebeur, maar so wat? Dit is verby, en daar is niks wat ek kan doen om dit nou te verander nie."
Waar. Die verlede is die verlede. Maar as jy chronies ooreet is, is dit 'n duidelike teken dat die verlede jou nou spook. Dus, nou is die tyd om dit te versorg. Jy kan wag vir 'n beter, minder hektiese tyd in jou lewe om jou "spoke" te konfronteer, maar daardie tyd sal nooit kom nie, sal dit? Daar sal nooit volkome rustigheid in jou lewe wees nie - nie voordat jy hierdie probleme aanspreek nie.
Baie misbruik oorlewendes verminder hul pynlike verbygang deur te verbeel hoe sleg dit was. "Ja, my broer het my gemolesteer, maar ek is sterk, so dit het my nie soveel gestoor as wat dit kon hê nie"Of"Dit is waar dat hy my gedwing het om seks te hê, maar ek kan dit hanteer"Of"Dit was nie so sleg nie; Ek wil nie daarop woon nie."
Hierdie tipe minimalisering is nog net een verdedigingsmeganisme wat die oorlewende van pyn beskerm. As jy besluit "dit is nie so erg nie", dan voel jy nie asof jy uit die woede ontplof nie. Jy sal nie mal wees nie, wonder hoekom ek? Hoekom ek?
Ook, as jy met hierdie geheue vir 10, 20, 30 jaar of meer geleef het, word dit ou nuus in jou gedagtes. Jy het so lank met die pyn geleef, dit blyk 'n deel van jou te wees. Maar net omdat jy gewoond is, beteken dit nie dat dit jou nie geraak het nie. Dit is twee afsonderlike kwessies.
Herleef die pyn
Ek vra jou nou om kortliks die pyn wat jy as kind verduur het, te ervaar. Ek weet dat as jy dit doen, loop jy deur 'n "muur" binne jouself. En bo die muur lê groter gemoedsrus, die vermoë om lief te hê en te ontspan, en 'n afname in jou aptyt vir kos. Asseblief vertrou dat my jare van werk met misbruik oorlewendes my geleer het dat as jy jouself toelaat om hierdie pyn te ervaar, sal jy die sluier lig wat jou geeste verduister.
Jy sien, jou natuurlike, normale toestand is 'n wese wat geluk en vreugde ervaar. God het jou geskep sodat jy die lewe kan geniet en plesier kan geniet. Hy wil hê dat jy vry en gelukkig moet voel, terwyl jy deur jou daaglikse aktiwiteite gaan, nie met skuld en frustrasie val nie.
Jou ware self is lig in liggaam en gees. Hoekom moenie dit loslaat deur die moed op te roep om die draak van jou verlede dood te maak nie. Wat moet jy verloor, maar die ellende en die pond?
Jy is hier: Tuis > Persoonlike > Geluk en Sukses > Berading > Mishandeling-oorlewendes: Die vrylating van die pyn