Die atmosfeer is die buitenste dop van hemelliggame. Op verskillende planete verskil dit in samestelling, chemiese en fisiese eienskappe. Wat is die belangrikste eienskappe van die Aarde se atmosfeer? Waaruit bestaan dit? Hoe en wanneer het dit ontstaan? Ons sal hieroor meer leer.
Die atmosfeer is 'n mengsel van gasse wat die planeet van buite af omhul en word deur sy swaartekragte teruggehou. Teen die tyd van vorming het ons planeet nog nie 'n gasomhulsel gehad nie. Dit is 'n bietjie later gevorm en het tyd gehad om baie keer te verander. Dit is nie tot die einde bekend wat die belangrikste eienskappe van die atmosfeer toe was nie.
Wetenskaplikes stel voor dat die heel eerste atmosfeer van die sonnevel af opgetel is en bestaan uit helium en waterstof. Die hoë temperature van die planeet en die effek van die sonwind het hierdie dop gou vernietig.
Die volgende atmosfeer is gevorm as gevolg van vulkane, wat gasse uit die Aarde se mantel vrygestel het. Dit was dun en het bestaan uit kweekhuisgasse (metaan, koolstofdioksied, ammoniak), waterdamp en sure.
Twee miljard jaar gelede het die toestand van die atmosfeer begin omskep in die hede. Deelname aan hierdie het eksterne prosesse (verwering, aktiwiteit van die Son) op die planeet en die eerste bakterieë en alge, as gevolg van die vrystelling van suurstof.
Samestelling en eienskappe van die atmosfeer
Die gasdop van ons planeet het nie 'n duidelike rand nie. Sy buitenste kontoer is vaag en gaan geleidelik oor in die buitenste ruimte en meng dit in 'n homogene massa. Die binnekant van die dop raak die Aarde se kors en die Aarde se hidrosfeer.
Wat die basiese eienskappe van die atmosfeer is, word grootliks bepaal deur die samestelling daarvan. Die meeste daarvan word deur gasse verteenwoordig. Die grootste deel word verantwoord deur stikstof (75.5%) en suurstof (23.1%). Daarbenewens bevat atmosferiese lug argon, koolstofdioksied, waterstof, metaan, helium, xenon, ens.
Die konsentrasie van stowwe verander feitlik nie. Onreëlmatige waardes is tipies vir water en koolstofdioksied. Die inhoud van koolstofdioksied word bepaal deur die hoeveelheid plantegroei. Water word in die vorm van waterdamp vervat. Die getal wissel na gelang van geografiese breedtegrade en beloop 2,5%. In die atmosfeer is verbrandingsprodukte, seesout, onsuiwerhede van stof, ys in die vorm van klein kristalle ook teenwoordig.
Fisiese eienskappe van die atmosfeer
Die belangrikste eienskappe van die atmosfeer is druk, humiditeit, temperatuur en digtheid. In elk van die lae van die atmosfeer verskil hul waardes. Die lug van die Aarde se dop is 'n stel molekules van verskillende stowwe. Mense van aantrekkingskrag hou hulle in die planeet, trek nader aan die oppervlak.
Daar is meer molekules aan die onderkant, so daar is meer digtheid en druk daar. Met die hoogte verminder hulle, maar in die buitenste ruimte word hulle feitlik onsigbaar. In die onderste lae van die atmosfeer daal die druk met 1 mm Hg. Art. Elke 10 meter.
Anders as die oppervlak van die planeet word die atmosfeer nie deur die son verhit nie. Dus, hoe nader aan die aarde, hoe hoër die temperatuur. Vir elke honderd meter neem dit af met ongeveer 0,6 grade. In die boonste gedeelte van die troposfeer bereik dit -56 grade.
Lugparameters word sterk beïnvloed deur die waterinhoud daarin, dit is humiditeit. Die totale massa van die planeet se lug is (5.1-5.3) · 10 18 kg, waar die deel waterdamp 1,27 · 10 16 kg is. Aangesien die eienskappe van die atmosfeer op verskillende terreine verskillend is, word standaardwaardes afgelei, wat as "normale toestande" op die oppervlak van die Aarde geneem word:
1,2 kg / m 3
Die struktuur van die gasomhulling van die Aarde
Die aard van die gasdop wissel met hoogte. Afhangende van wat die hoof eienskappe van die atmosfeer is, word dit in verskeie lae verdeel:
Die hoofparameter vir differensiasie is die temperatuur. Tussen die lae word grensareas geïdentifiseer, genoem pouses, waarin 'n konstante temperatuur vasgestel word.
Die troposfeer is die laagste laag. Die grens loop op 'n hoogte van 8 tot 18 kilometer, afhangende van die breedtegraad. Bo alles is dit op die lyn van die ewenaar. Ongeveer 80% van die lugmassa van die atmosfeer val presies op die troposfeer.
Die buitenste laag van die atmosfeer word verteenwoordig deur 'n eksosfeer. Die onderste limiet en dikte hang af van die aktiwiteit van die Son. Op die aarde begin die exosfeer op 'n hoogte van 500 tot 1000 kilometer en bereik tot 100,000 kilometer. Aan die onderkant is dit versadig met suurstof en stikstof, bo-aan met waterstof en ander liggasse.
Die rol van die atmosfeer
Die atmosfeer is die lug wat ons asemhaal. Sonder hom sal 'n persoon nie vir vyf minute lewe nie. Dit versadig alle selle van plante en diere, en bevorder die uitruil van energie tussen die liggaam en die omgewing.
Die atmosfeer is die filter van die planeet. Deur dit deur te gaan, verdwyn die sonstraling. Dit verminder sy intensiteit en skade wat dit in gekonsentreerde vorm kan veroorsaak. Die dop speel die rol van die skild van die Aarde, in die boonste lae waarvan baie meteoriete en komete brand, wat nie die oppervlak van die planeet bereik nie.
Die temperatuur, digtheid, humiditeit en druk van die atmosfeer vorm die klimaat en weerstoestande. Die atmosfeer neem deel aan die verspreiding van hitte op die planeet. Sonder dit sal die temperatuur binne tweehonderd grade fluktueer.
Die Aarde se dop neem deel aan die verspreiding van stowwe, is die habitat van 'n deel van lewende wesens, fasiliteer die oordrag van geluide. Haar afwesigheid sal die lewe onmoontlik maak op die planeet.