5 Maart 2012- Obama en Netanyahu ontmoet oor Iran - Geskiedenis Podcasts - 2021
5 Maart 2012- Obama en Netanyahu ontmoet oor Iran
Ek is huiwerig om vanaand se rubriek te skryf. Ek het deur die jare probeer om my lesers in te lig met feite en 'n paar opmerkings. Vanaand wil ek nie op die gebied van fiksie ingaan nie. Aangesien ek nie by die aangesig-tot-aangesig-ontmoeting tussen Obama en Netanyahu was nie, het ek geen idee wat werklik gebeur het nie. Aangesien die vergadering wel plaasgevind het, sal ek aan die ander kant nie die bietjie deel wat ek dink ek deel nie, asook wat ek kan bespiegel.
Eerstens is die opvoering van die vergadering gedoen om die moontlikheid om te veel gemengde boodskappe te stuur, te beperk. Die gesamentlike verklaring is by die opening van die vergadering afgelewer, eerder as aan die einde. In sy verklaring herhaal Obama kortliks wat hy by AIPAC gesê het (die volledige teks van gister se toespraak is hier). Dit was 'n taai verklaring oor Iran, waar Obama weer die moontlikheid van Amerikaanse militêre optrede teen Iran na vore gebring het, terwyl hy steeds verklaar dat daar nog tyd is vir diplomasie. Netanyahu het sy opmerkings gefokus op die feit dat Israel die baas oor sy eie lot moet bly. Obama lyk nie so ontevrede met wat Netanyahu sê nie, wat my laat glo dat die opmerkings vooraf gekoördineer is.
U kan die transkripsies van die opmerkings lees en self oordeel.
Beide Israeliese en Amerikaanse bronne berig dat die vergadering baie goed was. Die Amerikaners lyk tevrede dat Netanyahu bereid is om diplomasie meer tyd te gee. Israeliete lyk bly dat Obama bereid is om die sanksies nog verder te verskerp, en aanvaar dat as sanksies nie werk nie, Israel die reg het om homself te verdedig.
Daar is op die laaste dag gepraat oor die Fatma wat deur Ayatollah Kameni uitgereik is, waarin gesê word dat kernwapens nie deur Moslems gebruik kan word nie. Is dit 'n afrit vir die Iraniërs?
Obama en Netanyahu verskil oor Iran, in die openbaar en privaat
Israeliese premier Benjamin Netanyahu en president Barack Obama vergader in die Ovale Kantoor van die Withuis om oor Iran en ander kwessies te praat, 5 Maart 2012. (Ron Kampeas)
President Obama en die Israeliese premier Benjamin Netanyahu stem saam, ten minste in beginsel: Hou die gesprek oor wat u moet doen oor Iran agter geslote deure. Maar as hulle eers agter die deure is, kan hulle nie saamstem nie - en dit lyk nie asof hulle hul meningsverskille in die openbaar bring nie.
Binne 'n paar uur na 'n lang en privaat Oval Office-vergadering Maandag, wat hulp aan albei leiers gesê het dat dit produktief was, het Netanyahu voorgestel dat Obama se op sanksies gefokusde benadering tot Iran se kernprogram nie resultate lewer nie. Die volgende dag waarsku Obama dat die Verenigde State gevolge sal hê as Israel Iran voortydig tref.
Dit lyk asof daar ook toegewings van beide kante was.
Netanyahu het aan Obama en die kongresleiers gesê dat hy nog nie besluit het om Iran te tref nie. En Obama se sekretaris van verdediging, Leon Panetta, het miskien in sy toespraak Dinsdag die mees eksplisiete waarskuwing van moontlike Amerikaanse militêre optrede teen Iran aan die Amerikaanse Israel Public Committee Committee se jaarlikse beleidskonferensie.
'Militêre optrede is die laaste alternatief as alles misluk,' het hy gesê op die laaste dag van die konferensie in 'n oggendrede wat daarop gemik was om die 13 000 aktiviste aan te moedig voordat hulle Capitol Hill besoek het om wetgewers te besoek. 'Maar maak geen fout nie; as alles misluk, sal ons optree.'
Die formulering is meer skerp as die 'no-options-off-the-table' taal wat die kookplaat vir die Obama- en Bush-administrasies was.
Baie van Panetta se toespraak was blykbaar 'n poging om Netanyahu te oorreed om nouer met die Verenigde State te koördineer.
"Samewerking is noodsaaklik om die uitdagings van die 21ste eeu die hoof te bied," het Panetta gesê. 'Die Verenigde State moet altyd die onwankelbare vertroue van ons bondgenoot Israel hê. Ons is sterker as ons as een optree. "
Hoogste amptenare van die Obama -administrasie het probeer om Netanyahu te oortuig dat diplomatieke opsies nog nie uitgeput is in die poging om Iran van sy vermeende kernwapenprogram af te staan ​​nie.
Netanyahu lyk nie so gretig om saam te werk aan sy hard toespraak Maandagaand wat die AIPAC-skare herhaaldelik op die been gebring het vir 'n toejuiging nie. Hy beklemtoon Israel se reg om op te tree en spreek ongeduld uit oor die tempo van pogings om druk op Iran uit te oefen.
"Ek waardeer president Obama se onlangse pogings om nog strenger sanksies teen Iran op te lê, en hierdie sanksies benadeel die ekonomie van Iran, maar ongelukkig gaan Iran se kernprogram steeds voort," het Netanyahu gesê. 'Ons het gewag dat diplomasie werk, ons het gewag dat sanksies werk, niemand van ons kan dit bekostig om veel langer te wag nie. As premier van Israel, sal ek my volk nooit in die skaduwee van uitwissing laat lewe nie. "
In reaksie op kommentators wat beweer dat militêre optrede teen Iran ondoeltreffend sou wees of 'n gewelddadige reaksie sou veroorsaak, het Netanyahu gesê: "Ek het al hierdie argumente gehoor." Daarna het hy dramaties die korrespondensie van 1944 gehou tussen die Wêreld -Joodse Kongres en die Amerikaanse Oorlogsdepartement waarin laasgenoemde die pleidooi van die WJC om Auschwitz en die spoorweë na die doodskamp te bombardeer, verwerp.
'2012 is nie 1944 nie; die Amerikaanse regering is vandag anders. U het dit gister in die toespraak van president Obama gehoor, 'het hy gesê. 'Maar hier is my punt: die Joodse volk is ook vandag anders. Ons het 'n eie staat, en die doel van 'n Joodse staat is om Joodse lewens te verdedig en ons toekoms te beveilig. Nooit weer nie."
Die volgende dag, op 'n vraag op 'n nuuskonferensie, het Obama gesê: "Israel is 'n soewereine nasie wat sy eie besluite moet neem oor hoe om sy veiligheid die beste te bewaar," het hy gesê. "En soos ek die afgelope paar dae gesê het, is ek baie bewus van die historiese presedente wat enige premier van Israel weeg wanneer hulle dink aan die moontlike bedreigings vir Israel en die Joodse vaderland."
Maar dan voeg hy by: 'Die argument wat ons aan die Israeli's gemaak het, is dat ons 'n ongekende verbintenis tot hul veiligheid aangegaan het. Daar is 'n onbreekbare band tussen ons twee lande, maar een van die funksies van vriende is om seker te maak dat ons eerlike en onvervulde advies gee oor wat die beste benadering is om 'n gemeenskaplike doel te bereik, veral een waarin ons 'n belang het . Dit is nie net 'n kwessie van Israeliese belange nie, dit is 'n kwessie van Amerikaanse belange. Dit is ook nie net 'n kwessie van gevolge vir Israel as daar voortydig opgetree word nie. Daar is ook gevolge vir die Verenigde State. "
Obama het teruggekeer na Republikeinse kritici wat hom daarvan beskuldig het dat hy dit nie aan Iran duidelik gemaak het nie dat 'n militêre aanval sou ontstaan ​​as gevolg van die versuim om van sy vermoedelike kernprogram af te bly.
'U weet, as ek Walter Reed besoek', die militêre hospitaal in Washington, 'as ek 'n brief onderteken aan gesinne wat, wie se geliefdes nie huis toe gekom het nie, word ek daaraan herinner dat dit 'n koste is. Maar ons dink daaroor na. Ons speel nie politiek daarmee nie. As ons in die verlede gedoen het - as ons nie daaraan gedink het nie en dit in die politiek verpak is, maak ons ​​foute. En gewoonlik is dit nie die mense wat opdaag wat die prys betaal nie. Dit is hierdie ongelooflike mans en vroue in uniform en hul gesinne wat die prys betaal. "
Obama het volgehou dat daar nog tyd is vir diplomasie om te werk, en het in 'n subtiele gibbel by Netanyahu gesê dat Israel se intelligensie -instelling dit eens het.
'Ek glo dat ons 'n geleentheidskans het waar dit steeds diplomaties opgelos kan word,' het hy gesê. 'Dit is nie net my siening nie - dit is die mening van ons beste intelligensie -amptenare, dit is die mening van die beste Israeliese intelligensie -amptenare.'
Dit lyk asof albei leiers vasgevang was in die wil om hul saak te stel en sake agter geslote deure te hou. Netanyahu het sy toespraak Maandagaand op die beleidskonferensie van AIPAC begin deur te belowe: 'Ek gaan nie met u praat oor wat Israel gaan doen of nie - ek praat nooit daaroor nie.'
'N Dag vroeër in sy AIPAC -toespraak kritiseer Obama wat hy noem "los praatjies oor oorlog".
'Die afgelope paar weke het sulke gesprekke slegs die Iranse regering bevoordeel deur die olieprys te verhoog, waarvan hulle afhanklik is om hul kernprogram te befonds,' het hy gesê. 'Ter wille van Israel se veiligheid, die veiligheid van Amerika en die vrede en veiligheid van die wêreld, is dit nou nie die tyd om te blaas nie.'
Die drie Republikeinse presidentskandidate wat AIPAC Dinsdag toegespreek het, het die geleentheid gebruik om Obama se Iran -beleid te beoog en die president daarvan beskuldig dat hy sag en huiwerig is oor die kwessie.
"Ek sal die huidige beleid van uitstel beëindig," het Mitt Romney, die voormalige goewerneur van Massachusetts, via satelliet gesê.
Newt Gingrich, die voormalige speaker van die Huis van Verteenwoordigers wat ook via satelliet gepraat het, het gesê dat hy as president nie 'n waarskuwing van Israel sou verwag as hy sou besluit om Iran te tref nie.
Rick Santorum, die voormalige VS. senator wat persoonlik by die konferensie was, het gesê dat die verskille tussen die Verenigde State en Israel oor wat 'n staking moet veroorsaak, Iran bemoedig. Hy het Obama daarvan beskuldig dat hy "sy rug gedraai het" na Israel.
Op die nuuskonferensie van die president, wat veronderstel was om oor die behuisingskrisis te gaan, het Obama hom teruggehou teen 'n vals praatjie van sy Republikeinse kritici.
'As ek die toevalligheid sien waarmee sommige van hierdie mense oor oorlog praat, word ek herinner aan die koste verbonde aan oorlog,' het hy gesê. 'Ek word herinner aan die besluit wat ek moet neem om ons jong mans en vroue in die stryd te stuur, en die gevolge wat dit op hul lewens het, die impak wat dit op ons nasionale veiligheid het, die impak wat dit op ons ekonomie het . Dit is nie 'n speletjie nie, en daar is niks terloops daaraan nie. "
Rooi lyne, sperdatums en eindspele: Netanyahu wys Iran Heat op op Obama
Die probleem van die Israeliese premier is nie die gebrek aan 'n rooi streep nie. Die Amerikaanse een is nie dieselfde as syne nie.
Die Israeliese premier Benjamin Netanyahu luister terwyl president Barack Obama tydens hul vergadering in die Oval Office van die Withuis in Washington, 5 Maart 2012, praat.
Opgedateer: 11 September 2012, 22:00
Die frustrasie van Benjamin Netanyahu oor die Obama -administrasie en die hantering van die kernkwessie in Iran sal waarskynlik nie binnekort verdwyn word nie, met die Israeliese dagblad Haaretz beweer Dinsdag dat die Withuis die Israeliese premier se versoek om 'n vergadering tydens die VN se Algemene Vergadering in New York later hierdie maand afgewys het. Die Withuis het die verslag onmiddellik ontken, met woordvoerder van die nasionale veiligheid, Tommy Vietor, wat verduidelik dat Netanyahu in New York sal aankom nadat Obama vertrek het. Hulle is terselfdertyd nie in die stad nie, het Vietor in 'n e -pos geskryf. Maar die president en die premier is gereeld in kontak en die premier sal tydens sy besoek met ander senior amptenare, insluitend die minister van buitelandse sake, Hillary, Clinton vergader. " Vietor het later 'n e -pos gestuur: ' nooit 'n versoek om 'n ontmoeting tussen die premier en president in Washington nie, en hierdie versoek is ook nooit geweier nie. " Maar Israeliese media, aangemoedig deur naamlose Israeliese amptenare, interpreteer die besluit as 'n snuffel in 'n week waarin Netanyahu geen geheim van sy ontsteltenis met die Obama -administrasie gemaak het nie.
Die Eerste Minister het Dinsdag 'n dun, vermomde breë zijde teen die Administrasie afgevuur en aan verslaggewers in Jerusalem gesê, diegene in die internasionale gemeenskap wat weier om 'n rooi streep te plaas voordat Iran nie die morele reg het om 'n rooi lig voor Israel te plaas nie . " Dit was in reaksie op Washington se afkeuring van die Israeliese leier se eis dat die VSA in die openbaar 'n rooi lyn vir Iran se kernwerk verklaar, wat 'n Amerikaanse militêre reaksie sou veroorsaak as dit gekruis word. Die Israeli's het ook geëis dat die VSA 'n spertyd stel vir Iran om aan Westerse eise te voldoen. Maar die hele Westerse bondgenote van Israel het streng waarskuwings gelewer teen 'n militêre aanval, wat ook teenstaan ​​deur die militêre en veiligheidshoofde van Israel en 'n meerderheid van die ondervraagde publiek. As hy die administrasie nie kon dwing om sy terme en tydlyn te aanvaar nie, word Netanyahu beperk tot die speel van Cassandra.
Clinton het Israelities ontsteld geraak toe sy Maandag 'n onderhoud met Bloomberg TV uiteensit oor die standpunt van die administrasie oor Iran. "Ons stel nie sperdatums nie, en sy het gesê. Ons kyk baie noukeurig na wat hulle doen, want dit het altyd meer gegaan oor hul optrede. Ons is daarvan oortuig dat ons meer tyd het om op hierdie sanksies te fokus, om alles in ons vermoë te doen om Iran tot 'n goeie trou onderhandeling te bring. sê duidelik dat diplomasie en sanksies nie gewerk het nie. Hulle het die Iraanse ekonomie getref, maar hulle het die Iraanse kernprojek nie gestaak nie. "
Netanyahu is beslis korrek dat die pyn van sanksies Iran nie gekeer het om sy kernwerk voort te sit in stryd met die resolusies van die VN se Veiligheidsraad nie, en dit het Teheran ook nie aangespoor om toegee aan Westerse eise aan die onderhandelingstafel nie. Terselfdertyd is die Amerikaanse beoordeling egter dat terwyl Iran steeds voortgaan met die opbou van kerninfrastruktuur wat hom die vermoë sal gee om 'n wapen te bou, het Teheran nog nie besluit om 'n bom te bou nie. (Baie ontleders vermoed dat Iran se huidige doelwit die kernvertraging is wat lande soos Japan geniet, wat binne enkele maande kernwapens kan bou as hulle dit strategies nodig sou ag.) Leon Panetta, minister van verdediging, het gesê CBS het Dinsdag gesê dat as Iran die strategiese besluit neem, op die oomblik 'n bietjie meer as 'n jaar nodig sou wees om 'n bom te bou. Ons dink dat ons die geleentheid sal kry, sodra ons weet dat hulle die besluit geneem het om die nodige stappe te neem om hulle te stop, het Panetta gesê. En by 'n Iraanse stap om kernmateriaal te wapen, het die Obama -administrasie sy eie rooi streep getrek. Die perssekretaris van die Withuis, Jay Carney, het Maandag herhaal dat die president daartoe verbind is om te verhoed dat Iran 'n kernwapen bekom, en hy sal elke instrument in die arsenaal van Amerikaanse mag gebruik om die doel te bereik. "
Die werklike probleem vir Netanyahu is nie dat Obama nie 'n rooi lyn gesê het nie, dat die rooi lyn van Obama nie dieselfde is as die rooi lyn van Israel nie. " As Iran weet dat daar geen rooi lyn is nie, as Iran weet dat daar geen sperdatum is nie, wat sal dit doen? " het Netanyahu Dinsdag gesê. " Presies wat dit doen. Dit gaan voort, sonder enige inmenging, in die rigting van die verkryging van kernwapenvermoë en van daaruit kernbomme. "
Die rooi lyn van Netanyahu is nie net 'n kernwapen van Iran nie, maar Iran het ook die vermoë om 'n kapasiteit te bou wat Teheran waarskynlik reeds het, maar het nog nie begin gebruik nie. Daarom dring Israel daarop aan dat die enigste aanvaarbare uitkoms van 'n diplomatieke proses die volledige aftakeling en versending van die verrykingsinfrastruktuur van Iran en die voorraad splitsbare materiaal is. Die vooruitsigte vir so 'n uitkoms bly ver, selfs al het Iran op verskillende tye aangedui dat hy bereid is om perke te onderhandel oor sy kernwerk.
Die Obama -administrasie het tot dusver nie sy siening van 'n aanvaarbare diplomatieke uitkoms uiteengesit as die Iraniërs bereid sou wees om 'n kompromie aan te gaan nie, en vermy die vraag of dit die Israeliese siening deel dat Iran nie toegelaat kan word om uraan te verryk nie, selfs as deel van 'n vreedsame energieprogram. En die gebrek aan vordering in diplomasie beteken dat dit dit nie hoef te doen nie. Maar soos dit tans lyk, kan Iran denkbaar voortgaan om te doen wat hy tans doen sonder om 'n Amerikaanse rooi lyn te struikel, sy kernvermoë geleidelik uit te brei, maar versigtig wees om stappe te vermy wat as 'n beweging na die bou van wapens beskou kan word. Dit is die feit dat Iran se huidige toenemende uitbreiding van sy vermoëns strenger sanksies sal meebring, maar nie 'n Amerikaanse militêre aanval nie, dat Netanyahu blykbaar tevergeefs probeer omkeer, meestal deur 'n bedreiging van 'n eensydige weermag staak.
In 'n poging om die status quo te herstel, het die Withuis Dinsdagaand 'n verklaring uitgereik waarin hy verklaar: 'President Obama het vanaand 'n uur lank met premier Netanyahu gepraat as deel van hul voortgesette konsultasies. Die twee leiers bespreek die bedreiging van die kernprogram van Iran en ons noue samewerking oor Iran en ander veiligheidskwessies. President Obama en premier Netanyahu het herbevestig dat hulle verenig is in hul vasbeslotenheid om Iran te verhinder om 'n kernwapen te bekom, en het ingestem om voort te gaan met hul noue konsultasies. "
Op die beraad van Obama-Netanyahu het die versekering uitgeruil, maar daar is steeds verskille
WASHINGTON (JTA) — President Barack Obama en premier Benjamin Netanyahu het moontlik nie hul verskille oor die hantering van Iran oorbrug nie, maar elkeen het die ander 'n mate van gerusstelling gegee.
In sy toespraak aan die Amerikaanse Israel -komitee vir openbare aangeleenthede het Obama standpunt gehou en wou hy nie nuwe Amerikaanse rooi strepe oor die Iraanse kernkwessie verwoord nie en sterk afgeraai teen 'los praatjies oor oorlog'. Tog verdien hy die lof van die premier en die pro-Israeliese lobby met sy erkenning dat Israel homself moet kan verdedig, en sy gelofte dat Amerika Israel se rug het.
Terwyl Obama diplomasie as 'n voortgesette opsie in openbare en private kommentaar beklemtoon, het Netanyahu tydens die privaat vergadering van die twee leiers aangedui dat hy glo dat sanksies uitgeput is. Selfs as die premier nie die president se geduld deel nie, het hy ook aan Obama gesê dat daar nog geen Israeliese besluit is om Iran aan te val nie, volgens Israeliese persberigte.
"Ons glo dat daar nog 'n venster is wat 'n diplomatieke oplossing vir hierdie kwessie moontlik maak, maar uiteindelik moet die regime van Iraniërs 'n besluit neem om in daardie rigting te beweeg, 'n besluit wat hulle tot dusver nie geneem het nie," het Obama het Maandagoggend in 'n foto-opname van die ovaalkantoor gesê voor die leiers se twee uur lange vergadering, gevolg deur wat hulpverleners beskryf as 'n 'uitgebreide' middagete.
Hy voeg by en kyk na Netanyahu: 'Ek weet dat ek en die premier dit verkies om diplomaties op te los. Ons verstaan ​​die koste van enige militêre aksie. "
Netanyahu erken nie die president se pleidooi vir diplomasie om homself uit te speel nie, maar beklemtoon eerder die soewereine reg van Israel om op te tree en merk op dat Obama dieselfde dag in die toespraak van AIPAC se jaarlikse beleidsforum dieselfde punt gemaak het.
'Ek dink dat daar bo en behalwe dit twee beginsels is, 'n jarelange beginsel van die Amerikaanse beleid wat u gister in u toespraak herhaal het en dat Israel altyd in staat moet wees om homself te verdedig teen enige bedreiging en dat dit Israel en Israel het die reg, die soewereine reg om sy eie besluite te neem, "het Netanyahu gesê.
'Ek glo dat u dit waardeer, meneer die president, dat Israel die reg moet behou om homself te verdedig. En dit is immers die einste doel van die Joodse staat om die Joodse volk beheer oor ons lot te herstel, "het hy voortgegaan. 'En daarom is my grootste verantwoordelikheid as premier van Israel om te verseker dat Israel die meester van sy lot bly.'
Die erkenning dat Israel die reg het om te staak in sy eie selfverdediging, was die element wat die leiers van AIPAC gesoek het, en Obama het die grootste staande toejuiging van die dag gekry toe hy aan die konferensie gesê het: 'Israel moet altyd die vermoë hê om homself op sigself te verdedig teen enige bedreiging. "
'N Ander skare was die belofte van die president dat "die Verenigde State altyd Israel se rug sal hê as dit oor Israel se veiligheid kom."
Hoe om met Iran om te gaan, het 'n groot deel van die ontmoeting tussen die leiers oorheers. As om Netanyahu se boodskap te beklemtoon oor sy vasberadenheid om die Iraanse regime te konfronteer, was sy geskenk aan Obama 'n afskrif van die Megillah, die verhaal van die Persiese Jode se bloedige triomf oor Haman.
'N Israeliese bron het gesê dat die vergadering die ooreenkoms tussen die Netanyahu- en Obama -regerings op vier gebiede beklemtoon: 'n vasbeslotenheid om 'n Iraanse kernwapen te voorkom dat alle opsies op die tafel is, dat insluiting nie 'n opsie is dat Israel 'n soewereine staat is wat die reg het om verdedig homself.
In sy eie toespraak op die konferensie Maandagoggend en#8212 gelewer toe Obama en Netanyahu vergader het, het Howard Kohr, uitvoerende direkteur van AIPAC, duidelik gemaak dat die vierde boodskap die een was wat AIPAC gesoek het.
'Dit is die konteks waarin Israel haar optrede moet besluit,' het hy gesê. 'As sy haar lot in die hande kan gee van enigiemand, selfs haar naaste bondgenoot, Amerika —, of as sy 'n staking moet voer om Iran uit te stel om 'n atoombom te bekom. Israel is geskep om te verseker dat die Joodse volk nooit hul lot in die hande van ander hoef te plaas nie. "
Kohr stoot ook sterk terug teen diegene wat sê dat Obama nie genoeg gedoen het om Iran te konfronteer nie.
'President Obama en sy administrasie word geprys,' het hy gesê. 'Hulle het meer as enige ander administrasie, meer as enige ander land, 'n ongekende druk op Teheran gebring deur die gebruik van bytende ekonomiese sanksies. Hulle het 'n breë koalisie opgestel om die Iraanse regime te isoleer, en hulle het die nodige militêre bates na die golf en na die bure van Iran gebring om aan te dui dat Amerika die mag het om op te tree. "
Kohr het demokrate herhaal in hul pleidooie om nie van Iran se beleid 'n partydige kwessie te maak nie. Republikeinse salvo's teen Obama het sy ondersteuners gefrustreer, wat sê dat die kritiek nie die vordering wat hy gemaak het met die isolasie van Iran in ag neem nie.
Tydens 'n veldtog in Georgië op Sondag, het die president van die GOP, Mitt Romney, gesê dat Obama "nie kon kommunikeer dat militêre opsies op die tafel is nie."
Die president en administrasie -amptenare het herhaaldelik beklemtoon dat alle opsies op die tafel is, selfs al vra hulle om sanksies tyd te gee om te werk. In sy toespraak op Sondag aan AIPAC het Obama gesê dat daar 'te veel lospraat van oorlog' is, en aangevoer dat 'dit nou nie die tyd is om te blaas nie'.
Obama druk op Netanyahu om die aanvalle teen Iran te weerstaan
WASHINGTON - Met Israel wat gewaarsku het oor 'n moontlike militêre aanval op Iran se kernfasiliteite, het president Obama Maandag by die Withuis 'n beroep op premier Benjamin Netanyahu gedoen om diplomasie en ekonomiese sanksies 'n kans te gee om te werk voordat hy tot militêre optrede gaan.
Die vergadering, gehou in 'n gelaaide atmosfeer van die verkiesingsjaarspolitiek en 'n verdiepende konfrontasie met Teheran, was nietemin 'vriendelik, reguit en ernstig', het 'n amptenaar van die Withuis gesê. Maar dit het nie die basiese verskille tussen die twee leiers opgelos oor die hantering van die Iraanse bedreiging nie.
Netanyahu, het die amptenaar gesê, het herhaal dat Israel nie 'n besluit geneem het oor die aanval op Iran nie, maar hy het diepe skeptisisme uitgespreek dat internasionale druk die leiers van Iran sal oorreed om die ontwikkeling van kernwapens te laat vaar. Volgens die amptenaar het mnr. Netanyahu aangevoer dat die Weste nie die gesprekke met Iran moet heropen voordat hulle ingestem het tot 'n verifieerbare opskorting van sy aktiwiteite vir uraanverryking nie - 'n voorwaarde wat die Withuis sê sal onderhandel voordat hulle begin.
Die Amerikaanse komitee vir openbare sake, die Amerikaanse Israel-komitee vir openbare sake, het later Maandag met 'n invloedryke pro-Israeliese lobbygroep gesê: 'Ons het gewag dat diplomasie werk, en ons het gewag dat sanksies werk, wat niemand van ons kan bekostig om veel langer te wag nie. "
Obama, het die amptenaar gesê, het tydens hul Oval Office -vergadering volgehou dat die naderende oliesanksies van die Europese Unie en die swartlys van Iran se sentrale bank Teheran nog kan dwing om na die onderhandelingstafel terug te keer - nie noodwendig die uitskakeling van die kernbedreiging nie, maar om die rooster terug te dring vir die ontwikkeling van 'n wapen.
'Ons glo dat daar nog 'n venster is wat 'n diplomatieke oplossing vir hierdie kwessie moontlik maak,' het die president gesê terwyl Netanyahu langs hom gesit het voor die aanvang van hul drie uur se gesprekke.
Beide leiers het ingestem om die vurige debat oor Iran in hul lande te probeer bekamp, ​​het amptenare gesê. Obama het gesê dat die oorlogspraatjies oliepryse laat styg en die effek van die sanksies op Iran ondermyn. Mnr. Netanyahu het frustrasie uitgespreek dat verklarings van Amerikaanse amptenare oor die negatiewe gevolge van militêre optrede 'n boodskap van swakheid na Teheran kan stuur.
Om 'n afgemete toon te hou, kan egter uitdagend wees. Tydens die Aipac -konferensie wat in Washington aan die gang is, het sprekers vurige oproepe gelewer tot strenger optrede teen Iran.
Die leier van die senaat, Mitch McConnell, gebruik sy toespraak om voorwaardes uiteen te sit waaronder hy 'n wetsontwerp in die senaat sou instel wat die gebruik van militêre mag teen Iran magtig. 'Ons het nou die punt bereik dat die beleid van die huidige administrasie, hoe goed ook bedoel, eenvoudig nie genoeg is nie,' het die Republikeinse in Kentucky gesê. 'N Amptenaar van Aipac het opgemerk dat hierdie idee by meneer McConnell ontstaan ​​het, nie by Aipac nie.
Toe mnr. Obama Sondag met die groep praat, verwoord hy baie temas wat hy en mnr. Netanyahu die volgende dag in hul vergadering bespreek het. Ondanks hul soms verregaande verhouding oor die vredesproses in die Midde -Ooste, het Israeliese en Amerikaanse amptenare gesê dat die twee leiers in ooreenstemming is met die noodsaaklikheid om te keer dat Iran by die geledere van kernstate aansluit.
'My beleid hier is nie 'n beperking nie,' het mnr. Obama voor die vergadering Maandag gesê. 'My beleid is om te voorkom dat Iran kernwapens bekom.' Hy het bygevoeg: 'As ek sê dat alle opsies op die tafel is, bedoel ek dit.'
Netanyahu, wat opgemerk het dat die leiers van Iran die Verenigde State as die 'Groot Satan' en Israel as die 'Klein Satan' verneder, het gesê dat daar geen verskil tussen die twee lande is nie. 'Ons is u, en u is ons', het hy gesê. "Ons is saam."
Die premier bedank mnr Obama vir die bevestiging in sy toespraak op Sondag dat "Israel wat die veiligheid betref, die soewereine reg het om sy eie besluite te neem."
'N Amerikaanse amptenaar het gesê dat die president die persepsie probeer vermy dat hy die Israeliese leier in die openbaar onder druk plaas, hoewel ondersteuners van Israel dit vertolk as 'n teken dat die Verenigde State die reg van Israel erken om sy eie besluit oor militêre optrede te neem. Of Israel inderdaad 'n effektiewe aanval op Iran kan uitvoer sonder Amerikaanse steun, is onduidelik.
"My hoogste verantwoordelikheid as premier van Israel is om te verseker dat Israel die meester van sy lot bly," het mnr. Netanyahu gesê.
Israeliese amptenare het gesê hulle is verheug oor die president se uitdruklike verwysing na militêre mag as 'n opsie, sy verwerping van 'n inperkingbeleid en sy herbevestiging van Israel se reg om besluite te neem oor sy nasionale veiligheid.
Tog, onder die tafel van skouer-tot-skouer solidariteit, was die verskille in hul sienings te sien in hul verklarings voor die vergadering. Mnr. Netanyahu het niks gesê oor diplomasie en die sanksies wat Obama voorgestaan ​​het nie. En terwyl die president sy gelofte herhaal het dat "alle opsies op die tafel is" om Iran se strewe na 'n wapen te stop, het hy nie eksplisiet melding gemaak van militêre mag, soos hy Sondag gehad het nie.
Die president het ook nie 'n ander belangrike Israeliese eis aanvaar nie: militêre optrede kom voordat Iran die vermoë kry om 'n bom te vervaardig, in teenstelling met voordat dit 'n bom bou. Die twee mans het nie die gaping oor hierdie kwessie toegemaak nie, het die amptenaar gesê, hoewel hy bygevoeg het dat mnr. Netanyahu nie vir Obama daaroor gedruk het nie.
Mnr. Netanyahu het Obama ook nie gedwing om skerper "rooi lyne" of toestande neer te lê wat Amerikaanse optrede sou veroorsaak nie, soos die afgelope week gerugte was, het Israeliese en Amerikaanse amptenare gesê.
In sy toespraak aan Aipac het mnr. Netanyahu nie gepraat oor die verhindering van Iran om kernwapens te bereik nie, slegs 'n kernwapen self. "Ter wille van ons voorspoed, ter wille van veiligheid, ter wille van ons kinders, mag Iran nie toegelaat word om kernwapens te bekom nie," het hy gesê.
Soos in vorige toesprake, het Netanyahu stilgestaan ​​by die bedreiging van 'n kernwapen Iran. Teheran, het hy gesê, was die wêreld se voorste borg van terrorisme en het die afgelope jaar probeer om die Saoedi -ambassadeur in Washington te vermoor. Hy het gesê Iran wil die staat Israel "elke dag, elke dag, meedoënloos" vernietig.
Israeliese amptenare was die meeste tevrede met Obama se uitdruklike weiering om 'n beleid te volg om 'n kernwapen Iran te bevat. Die president het gesê dat die verkryging van kernwapens deur Iran 'n wapenwedloop in die Midde -Ooste aan die brand sal steek, die kern van kernwapens wat in die hande van terroriste val, sal toeneem en Iran in staat sal stel om straffeloos in die streek op te tree.
Die stemming in die ovaalkantoor was somber en saaklik, soos gewoonlik in vergaderings tussen Obama en Netanyahu. Maar die chemie was beter as in vorige vergaderings, het amptenare gesê.
In hul laaste ontmoeting met die ovaalkantoor, in Mei 2011, verwerp mnr. Netanyahu 'n voorstel van die president om die vredesonderhandelinge tussen die Israeliete en die Palestyne te laat herleef. Met 'n klipperige meneer Obama langs hom, het mnr. Netanyahu gesê dat Israel nie 'vrede' op grond van illusies sal nastreef nie.
Obama en Netanyahu ontmoet: Verhouding en verskille onveranderd
President Barack Obama het Maandag premier Benjamin Netanyahu gevra om die sanksies teen Iran meer tyd te gee om hom voor te lê totdat hy aankondig - soos Noord -Korea pas gesê het - dat hy sy kernplanne sal stop in ruil vir voedsel. Maar Netanyahu het geen teken gegee dat hy 'n militêre staking teen Iran se kernfasiliteite van die tafel neem nie.
Dit is selde in vergaderings op so 'n hoë vlak dat soveel moeite en energie bestee sal word slegs om 'n posisie te kry wat 'n presiese weergawe van beide kante is en dat die rommel voor die bohaai staan.
Tensy die ophef self die doel van hierdie vergadering op hoë vlak was.
Neem byvoorbeeld die afwesigheid van hewige meningsverskille voor of na die vergadering. Dieselfde kloof wat die twee mans gister geskei het, was nog steeds daar, maar nie een van die leiers was veral ontsteld oor wat 'n bespreking van lewe en dood vir hulle albei moes gewees het nie. A nuclear Iran would surely be capable of delivering a stunning blow to Israel, God forbid, but it would also be able to seriously damage US interests, in the Middle East and elsewhere. Imagine the reaction of the Saudi Royal house to its loathsome Shi'ite neighbor, already an existential threat to the region's oil producers, wielding a nuclear device. It is the stuff of American nightmares, too.
Thank you very much, everybody. God seën jou. God bless the people of Israel. God bless the United States of America. (Applause.)