Tuis Produkte Pinkster 2010 Geskiedenis
Woensdag, 24 Februarie 2010 13:59	Laas Opdateer op Woensdag, 24 Februarie 2010 22:45	Geskryf deur Webmeester
Petrus Chenalatus, ‘n notaris van Genève wat Johannes Calvyn se testament opgestel het, skryf in die Institusie van Calvyn, dat Calvyn nog gelewe het:
"op 19 Mei toe ons bedienaars onderlinge sensuur beoefen het en, soos gewoonlik, as teken van vriendskap saam geëet het. Dit was twee dae na Pinkster en die daaropvolgende nagmaal van die Here. Op dié dag het hy ingewillig dat die gebruiklike ete by sy huis voorberei word. Hy is uit sy bed na die kamer langsaan gebring en hy het al sy kragte ingespan en gesê: "My broeders, dit is die laaste keer dat ek met u saamkom. Hierna sal ek nooit weer saam met u by die tafel aansit nie". Dit was vir ons die begin van 'n baie treurige maaltyd. Hy het nogtans voorgegaan in gebed en selfs 'n bietjie geëet en tydens die ete sy gesprek, sover hy kon, op blymoedigheid ingestel. Toe die ete nog nie klaar was nie, het hy versoek om na die aangrensende kamer geneem te word. Daarop het hy ons byeenkoms met 'n stralende gelaat toegespreek en gesê: "Die muur tussen ons sal nie verhinder dat ek met die gees by julle is nie, al is ek na die liggaam nie hier nie".
Hy sterwe uiteindelik op die 27ste Mei op 54 jaar, 10 maande en 17 dae.
Calvyn, Johannes ;  Simpson, H.W., vertaal deur ;   Brink C.M.M., vertaal deur:
Institusie van die Christelike godsdiens. Potchefstroom : Calvyn-Jubileum
boekefonds, 1998, c1991, I
Woensdag, 24 Februarie 2010 13:50	Laas Opdateer op Woensdag, 24 Februarie 2010 14:06	Geskryf deur Webmeester
Verlange na Herlewing
Prof Attie Barnard skryf in "Eeufees van die Pinksterbidure 1861-1961" dat die herlewing in die VSA sy ontstaan gehad na jare van "diepe geestelike insinking en 'n geestelike doodsheid en agteruitgang op verskillende terreine van die godsdienstige lewe. Hierdie agteruitgang het saamgehang met 'n tydperk van groot finansiële teenspoed." Veral 'n ongekende finansiële ineenstorting aan die einde van die 1850's in die VSA het mense laat gryp "na dié God vir wie hulle in 'n tyd van voorspoed opsy geskuif het..."
Berigte wat oor die herlewing in kerklike tydskrife en die sekulêre pers in Suid-Afrika verskyn het, het ook hier in Suid Afrika 'n verlange laat ontstaan na herlewing. Dit in 'n tyd toe ons samelewing o.a. gekenmerk was deur 'n "dorheid en doodsheid op geestelike gebied."
Reeds sedert die 1830's is daar begin met die hou van bidure in Suid-Afrika waar mettertyd al meer vir herlewing gebid is. So berig die predikant van Caledon bv. op 'n ringsitting in 1838 m.b.t. bidure in sy gemeente: "Wij bidden dan dat de Heere mogt zijne Heilige Geest uitstorten..." Ook Dr. Andrew Murray se pa, Ds. Andrew Murray Sr. wat predikant op Graaff-Reinet was, het in 1838 op die ringsitting aldaar voorgestel dat die predikante en hulle gemeentelede ernstig moet bid "om de uitstorting des Heiligen Geestes ten einde er eene herlewing in den godsdiens onder ons moge plaats hebben."
In 1846 verwys Ds. G.W.A van der Lingen van die Paarl o.a. na die gereformeerde kerk in Suid-Afrika wat in 'n "jammerlyken toestand is, en tot de diepste ellende vervallen zal tenzy het Gode behagen zyn licht en zyne waarheid, zynen Geest te zenden, en haar op te wekken tot geestelyk leeven." En God het geantwoord. Hy het herlewing gestuur.
Konferensie in Worcester
In Februarie 1860 verskyn daar in die Kerkbode 'n uitnodiging, onderteken deur prof. J. Murray, prof. N.J. Hofmeyer en ds. J.H. Neethling aan alle belangstellendes om die konferensie wat op 18 April te Worcester sou vergader, by te woon. Die hoofsaak van die konferensie was die voorbereiding vir herlewing in Suid-Afrika, naas ander onderwerpe soos die onderwys en sendingwerk wat ook aandag gekry het. Ongeveer 300 lidmate van 20 gemeentes het die konferensie bygewoon.
Dit was werklik 'n aardigheid om Worcester op die 17de April 1860 te sien. 'n Blye skaar het van alle kante daarheen gestroom. Karre en waens het streep-streep langs die vernaamste paaie na Worcester gereis. Behalwe uit al die dorpe van die Boland, was daar ook afgevaardigdes van Beaufort, Graaff-Reinet, Fauresmith en Bloemfontein. Dit was 'n pragtige gesig.
Daar het 'n roepstem deur die land gegaan: "Broeders, laat ons saamkom om te raadpleeg oor die belange van die Godsryk," en dit was die resultaat. Ons het 374 vreemdes getel, leraars, ouderlinge, diakens, oud-kerkraadslede en gemeetelede. Die volgende dag, Woensdag, om nege-uur, het 'n talryke skaar die kerk gevul.
Ds. Shand word as voorsitter voorgestel en lees die treffende woord van God uit Jesaja 62, waarna hy 'n gebed doen. Die leraar van Swellendam (dr. Robertson) lees 'n verhandeling oor Die Herlewing. Onder herlewing verstaan ons die verwakkering van die vroomheid in die hart van die mens deur die uitstorting van die Heilige Gees. 'n Groot herlewing het in die afgelope tyd oor Amerika, Ierland, Skotland en Wallis verbrei. Dit vind nog plaas in ander dele van die wêreld. Dit is nie iets nuuts in die Christendom nie, soos die Pinkster, die Kerkhervorming of ander gedeeltes uit die Kerkgeskiedenis uit vroeër en latere tye ons leer. O, hoe nodig het ons dit nie! Soos reën op die dorre aarde, "soos die dou van Hermon wat neerdaal op die berge van Sion." Die verhandeling beskou die waarde van so 'n herlewing vir ons land in breë trekke, en raai ons aan om te begeer, ja om te bid daarvoor... Die algemene belangstelling in die onderwerp was so groot dat die hele oggend daardeur in beslag geneem was.