Ons gesels met Vita du Preez – romanza.co.za
Ons gesels met Vita du Preez
by Romanza aan November 25, 2015 1 Kommentaar
‘n Heruitgawe van Vita du Preez se Skuiling van die hart het hierdie maand verskyn. Ons gesels met die vrou agter die pen!
Oorlog en diskriminasie en geweld teen vroue wêreldwyd verdwyn.
Juwele. Nes juwele maak liefde alles mooier.
In die Skepping is daar nie iets soos niks nie.
Droom ek oor die boeke wat ek nog wil skryf.
As my geliefdes veilig en gelukkig is.
’n Bootvaart om die wêreld is op my emmerskoplysie.
Dit is vir my ’n verrassing wanneer daar geld in my beursie is.
Mense wat behep is met hulle slimfone.
Rooi lipstiffie nie.
Een wat eerder nie gepubliseer moet word nie. Dit begin met dieselfde letter as feetjie.
Wie is Vita du Preez as sy van haar skrywerstoel af opstaan?
Janie du Plessis wat nes my lesers ook moet deal met die mooi en lelik wat my kant toe kom en met hedendaagse kwessies worstel.
Vita met die drie uitgawes van Skuiling van die hart
Martienne is ’n ongelooflike sterk vrou. Wie was die inspirasie agter haar karakter?
Ek kom uit ’n geslag onafhanklike, sterk vroue – aan moeders- en vaderskant – wat nie boedel oorgee nie. Daar is iets van hulle almal in Martienne.
Jy is tans besig met die derde boek in jou Vinkel & Koljander-reeks? Watter boek was tot dusver die moeilikste om te skryf? Hoekom?
Droomland (die derde boek wat in 2016 verskyn). In die boek raak ek kwessies aan soos die impak wat ’n buite-egtelike swangerskap jare later steeds op die karakters kan hê. Hoe ’n konserwatiewe kleindorpse gemeenskap ’n ongetroude ma en haar kind verstoot wat deur die biologiese pa in die steek gelaat is. Die invloed wat geheime en leuens op mense se lewe kan hê en hoe selfsug, status en aansien mense se prioriteite kan skeeftrek. Ek het my karakters se pyn gevoel. Dankie tog, vir gelukkige eindes.
Die eerste twee boeke in die Vinkel & Koljander-reeks, Solitaire en Woestynroos
’n Ou gunsteling is Roald Dahl se kortverhale sowel as sy kinderverhale. Twee skrywers van kontemporêre vrouefiksie wat in my smaak val, is Sue Monk Kidd en Liane Moriarty.
My seun BJ en my suster Sonja. Toe hulle lewensvlam voortydig geblus is, het my wêreld dowwer geword. En ’n kersligete saam met Trevor Noah. Hy is sexy, maar op my ouderdom veel belangriker, hy laat my lag.
Wat was die beste raad wat jy oor geskryf ontvang het en van wie?
Gaan sit op jou jis en skryf. Hans du Plessis by ’n skryfskool in Potchefstroom wat ek in 1995 bygewoon het.
Daar is nog te veel boeke wat ek wil lees om sekeres oor en oor te lees. Drie boeke wat ’n permanente plek op my bedkassie het en waar ek na antwoorde en insig gaan soek is: The heart of the soul, Gary Zukav & Linda Francis; Jesus for the non-religious, John Shelby Sprong; i-Tjieng, ’n GPS vir verdwaalde siele, Koos Kombuis.
My muse is – anders as ek –mal oor ’n kombuis. Saans terwyl ek met ’n glasie wyn kook, kom sy vorendag met al die oplossings vir die haakplekke in my storie waarmee ek die dag gesukkel het. Daarom het ek ’n swart skryfboek langs my stoof. Wanneer ek my storie die volgende dag hervat, is dit met my swart boek.
Beslis Barbara Cartland. Op haar landgoed Camfield Place het sy op haar rusbank gelê met ’n warmwatersak by haar voete en haar Pekingese Twi-Twi opgekrul langs haar terwyl sy haar stories dikteer het aan assistente wat onverpoos geskryf het, gerugsteun deur ’n bandopnemer. Hulle mag nie gehoes of genies het terwyl sy tot 7 000 woorde tydens ’n sessie dikteer het nie.
En te oordeel na een van haar bekende sêgoed was haar prioriteite reg:
Ek was al ’n bibliotekaresse, ’n argivaris, ’n vertaler en nog ’n paar ander goed. ’n Argeoloog is die een wat ek sou wou byvoeg. Die verre verlede fassineer my.
’n Tydreisiger wat na willekeur tussen die toekoms en die verlede kan beweeg.
Wat is jou skryfproses? Het jy ‘n vaste roetine of skryf jy organies?
My kreatiewe sappe vloei nie altyd ewe vinnig nie. Daarom skryf ek nie noodwendig elke dag dieselfde aantal ure en teen dieselfde tempo nie, maar ek sorg altyd dat ek my tydgrens haal.
Skryf verg selfdissipline en alleentyd. Moenie jou stories vir ander mense vertel nie. Skryf hulle.
Ek moet sê Skuiling van die hart. Die eerste uitgawe het in 1999, die tweede in 2005, en die derde uitgawe het pas verskyn. Ek lees dit op die oomblik weer en dit het my opgeval dat die bloedjong Martienne Malherbe nie ’n aks hoef terug te staan vir die moderne vroue oor wie ek deesdae skryf nie. Dit het my ook weereens laat besef van watter stoffasie Afrikaanse vroue gemaak is en hoekom ek vir en oor hulle stories wil skryf.
Desember 7, 2015 “Dankie tog vir gelukkige eindes” – Vita du Preez gesels oor haar skrywersloopbaan | LAPA Uitgewers
[…] Lees verder: Romanzaleserblog […]