Belgrado - Wêreldensiklopedie - Ek wil alles weet - 2020
Belgrado is die hoofstad en grootste stad van Serwië. Die stad lê by die samevloeiing van die Sava- en Donau-riviere in die noorde van Sentraal-Serwië, waar die Pannoniese Vlakte die Balkan-skiereiland ontmoet. Met 'n bevolking van meer as 1,9 miljoen (skat 2008), is Belgrado die grootste stad op die gebied van die voormalige Joego-Slawië en die vierde grootste in Suidoos-Europa, na Istanboel, Athene en Boekarest.
Een van die oudste stede in Europa, met 'n geskiedenis van 7000 jaar, was die groter stadsgebied van Belgrado die geboorteplek van die grootste prehistoriese kultuur van Europa, die Vinča-kultuur. Die stigting van die stad self dateer uit die Keltiese en latere, Romeinse tydperke, gevolg deur die nedersetting Slawiërs rondom die sewende eeu. Sedert antieke tye was dit 'n belangrike fokuspunt vir kommersiële verkeer, 'n kruising van die paaie van Oos- en Wes-Europa. Vandag is dit die sentrale ekonomiese middelpunt van Serwië, en die hoofstad van kultuur, onderwys en wetenskap.
Die stad het gedurende die Miloševic-era onder korrupsie en magsmisbruik gely, insluitende wanbestuur van die ekonomie, sowel as jare van ekonomiese sanksies, oorloë en skade aan die infrastruktuur. Die stabilisering van die ekonomiese en maatskaplike dienste is 'n fokus van die leiers van die stad en die land. Die regering het homself daartoe verbind om sosiaal-verantwoordbare beleid te voer in 'n poging om sosiale stratifikasie van die bevolking wat in sommige voormalige sosialistiese lande voorgekom het tydens hul oorgangstydperke te vermy.
Satellietuitsig oor Belgrado.
Belgrado lê by die samevloeiing van die riviere Sava en Donau in die noorde van Sentraal-Serwië, waar die Pannoniese Vlakte die Balkan-skiereiland ontmoet. Daar bestaan ​​drie handelsroetes: een van Wene na die Swartsee langs die Donauriviervallei, 'n ander langs die Sava-riviervallei in die rigting van Triëst, en 'n derde langs die riviere Morava en Vardar tot by die Egeïese See.
Op die regteroewer van die Sava het Sentraal-Belgrado 'n heuwelagtige terrein, terwyl die hoogste punt van Belgrado behoorlik die Torlak-heuwel op 303 meter is. Die berge van Avala, 511 meter (511 meter), en Kosmaj (628 meter), lê suid van die stad. Oorkant die Sava en Donau is die land meestal plat, bestaande uit alluviale vlaktes en loessiale plato's.
Die Donau vloei deur meer as 60 km (60 km) van die gebied, terwyl die Sava ongeveer 30 km beslaan. Die stad se rivierbanke beslaan 200 km. Daar is 16 rivier-eilande in die omgewing, waarvan die bekendste Ada Ciganlija, Veliko ratno ostrvo en Gročanska ada is. Belgrado het ook baie beboste gebiede, soos Kosmaj, Avala, Trešnja, Lipovica, Topčider, Obrenovački zabran en Bojčin.
Belgrado het 'n matige kontinentale klimaat. Die warmste maand is Julie, met 'n gemiddelde temperatuur van 71,8 ° F (22,1 ° C), en die temperatuur vir Januarie gemiddeld 34 ° F (1 ° C). Belgrado kry 27,56 duim (700 mm) neerslag per jaar.
Die historiese kern van Belgrado (vandag se Kalemegdan) is aan die regteroewer van die riviere. Sedert die negentiende eeu het die stad suid en oos uitgebrei, en na die Tweede Wêreldoorlog is Nieu-Belgrado op die linkeroewer van die Sava gebou, wat Belgrado met Zemun saamsmelt. Kleiner woongemeenskappe oor die Donau, soos Krnjača en Ovča, het ook met die stad saamgesmelt.
Die stad het 'n stedelike gebied van 360 vierkante kilometer (360 vierkante kilometer), terwyl die metropolitaanse gebied 1244,4 vierkante kilometer beslaan.
Flavius ​​Iovanus, Romeinse keiser van Singidunum Die beleg van Belgrado in 1456. Belgrado-vesting - die toring van Jakšić. Belgrado in die sestiende eeu Oostenrykse verowering van Belgrado: 1717 deur Eugene van Savoy, tydens die Oostenryk-Turkse Oorlog van 1716-1718 Knez Mihailova straat aan die begin van die twintigste eeu Nasionale teater in Belgrado Die Ou Paleis, setel van die Vergadering van die Stad Belgrado.
Die Neolitiese Starčevo- en Vinča-kulture het ongeveer 7000 jaar gelede in of naby Belgrado bestaan. Afgelê in die vierde eeu B.C.E. deur die Keltiese stam, die Scordisci, was die eerste naam van die stad Singidūn, voordat hy die Romeinse nedersetting Singidunum geword het in die eerste eeu CE Romeinse keiser Jovian (331-364), wat die Christendom weer gevestig het as die amptelike godsdiens van die Romeinse Ryk , is in Singidunum gebore. In 395 het die terrein oorgegaan na die Oos-Romeinse of Bisantynse Ryk. Oorkant die Sava van Singidunum was die Keltiese stad Taurunum (Zemun).
Singidunum is voor die koms van die Slawiërs omstreeks 630 deur Huns, Sarmatians, Ostrogoths en Avars binnegeval. Die Frankiese Koninkryk het die Avars in die negende eeu vernietig. Die Slawiese naam Beligrad verskyn rondom 878, tydens die bewind van die Eerste Bulgaarse Ryk. Die stad het ongeveer 400 jaar lank 'n bakleiery tussen die Bisantynse Ryk, die koninkryk van Hongarye en die Eerste Bulgaarse Ryk gebly. Die stad was gasheer vir die leërs van die Eerste (van stapel gestuur in 1096) en die Tweede Kruistogte (1147-1149). Terwyl hy tydens die Derde Kruistog (1189-1192) deurgedring het, het Frederick Barbarossa Belgrado in puin gelê. Hoofstad van die Koninkryk Syrmia sedert 1284, die eerste Serwiese koning wat oor Belgrado regeer het, was Dragutin (oorlede 1316), wat dit ontvang het as geskenk van sy skoonpa, die Hongaarse koning Stephen V.
Belgrado 'n toevlugsoord
Die Serwiese Ryk het begin verbrokkel na die Slag van Maritsa (1371), en die Slag van Kosovo (1389), aangesien die Ottomaanse Ryk sy suidelike gebied verower het. Belgrado het geblom onder die despot Stefan Lazarević (1374-1427), wat die antieke mure van die stad hervorm het, sodat die Despotaat die Ottomane bykans 70 jaar kon verset. Die stad het 'n toevlugsoord geword vir die baie mense van die Balkan wat van die Ottomaanse bewind gevlug het, en daar word vermoed dat dit 'n bevolking van ongeveer 40,000-50,000 gehad het.
In 1427 moes Stefan se opvolger Đurađ Branković Belgrado na die Hongare teruggee, en die Serwiese hoofstad is na Smederevo verskuif. Tydens sy bewind het die Ottomane die grootste deel van die Serwiese Despotaat gevange geneem, en Belgrado eers in 1440 en weer in 1456 beleër. Meer as 100.000 Ottomaanse soldate het die beroemde Belegging van Belgrado (4 Julie tot 22 Julie 1456) gelanseer, waar die Christelike leër onder John Hunyadi het die stad suksesvol verdedig en die sultan Mehmed II gewond. Hierdie geveg word beskou as 'die beslissing oor die lot van die Christendom'.
Sultan Suleyman the Magnificent (1494-1566) en sy 250,000 soldate het die fort op 28 Augustus 1521 gevange geneem, die grootste deel van die stad verwoes en die Christelike bevolking na Istanboel gedeporteer. Belgrado is 'n Ottomaanse Sanjak, wat nuwe inwoners lok - Turke, Armeniërs, Grieke, Ragusese handelaars en ander - wat die tweede grootste Ottomaanse stad in Europa geword het met meer as 100,000 mense. Turkse bewind het Ottomaanse argitektuur ingevoer en baie moskees gebou.
In 1594 het die Turke 'n Serwiese opstand verpletter. Die Albanees-gebore Grand vizier Sinan Pasha (1506-1596) word deur die Serwiërs in die steek gelaat omdat hy in 1595 beveel het dat die relikwieë van Saint Sava, die stigter van die onafhanklike Serwies-Ortodokse Kerk in die twaalfde eeu, verbrand word as 'n wraak vir die Serwiërs sy met die Habsburgs in die voorafgaande grens skermutselings. Verdere deportasies na Istanboel het gevolg.
Habsburg Oostenryk het Belgrado drie keer beset (1688-1690, 1717-1739, 1789-1791), maar die Ottomane het die stad elke keer herower en verwoes. Dit was die periode van die twee Groot Serwiese migrasies, waarin honderde duisende Serwiërs, onder leiding van hul aartsvaders, saam met die Oostenrykers teruggetrek het na die Habsburgse Ryk en hulle in die huidige Vojvodina en Slavonia gevestig het.
Tydens die Eerste Serwiese Opstand het die Serwiese rewolusionêres die stad van 8 Januarie 1806, tot 1813, gehou toe die Ottomane die stad ingetrek het. Na die Tweede Serwiese Opstand in 1817 het Serwië semi-onafhanklikheid bereik, wat die Ottomaanse Porte in 1830 erken het. Toe Serwië in 1878 volle onafhanklikheid bereik het, en in 1882 die koninkryk van Serwië geword het, het Belgrado 'n belangrike stad geword, maar Serwië het oorweldigend agraries gebly. en arm. In 1900 het die hoofstad slegs 69.100 inwoners gehad, teen 1905 het die bevolking tot meer as 80.000 gegroei, en met die uitbreek van die Eerste Wêreldoorlog in 1914 het dit die 100.000 burgers oortref.
Die moord op Gavrilo Princip op die aartshertog Franz Ferdinand van Oostenryk en sy vrou Sophie, hertogin van Hohenberg, op 28 Junie 1914 in Sarajevo, het die Eerste Wêreldoorlog veroorsaak. Die Oostenryk-Hongaarse leër het Belgrado op 30 November 1914 ingeneem, maar Serwiese troepe het die stad ingeneem op 15 Desember 1941 het Belgrado op 9 Oktober 1915 by die Duitse en Oostenrykse Hongaarse troepe geval. Die stad is op 5 November 1918 deur Serwiese en Franse troepe bevry.
Na die oorlog het Belgrado die hoofstad geword van die nuwe Koninkryk Serwiërs, Kroate en Slowenië, wat in 1929 die koninkryk van Joego-Slawië hernoem het. Die koninkryk is verdeel in banovinas, en Belgrado vorm saam met Zemun en Pančevo 'n aparte administratiewe eenheid. Die bevolking van Belgrado het teen 1931 tot 239,000 gegroei (die stad Zemun, wat voorheen in Oostenryk-Hongarye was) opgeneem, en tot 1940,000 tot 1940. In 1927 open die eerste lughawe van Belgrado, en in 1929 begin die eerste radiostasie met die uitsending. Die Pančevo-brug oor die Donau is in 1935 geopen.
Op 25 Maart 1941 onderteken die regering van die regent kroonprins Paul die Tripartiet-verdrag met die Axis-magte om oorlog te vermy. Dit het gelei tot massaprotes in Belgrado en 'n militêre staatsgreep onder leiding van die lugmagbevelvoerder, generaal Dušan Simović, wat koning Peter II verklaar het dat hy oud is om die koninkryk te regeer. Die Duitse Luftwaffe het die stad op 6 April 1941 gebombardeer, en tot 17,000 burgers is dood. Duitse, Italiaanse, Hongaarse en Bulgaarse magte het Joego-Slawië binnegeval. Die oostelike voorstede van Belgrado is opgeneem in 'n Nazi-poppestaat, die Onafhanklike Staat Kroasië, terwyl Belgrado die setel van 'n ander marionetregering geword het, onder leiding van generaal Milan Nedić.
Gedurende die somer en herfs van 1941 het Duitsers, in weerwraak van guerrilla-aanvalle, 'n aantal moorde op Belgrado-burgers uitgevoer; in die besonder was lede van die Joodse gemeenskap onderhewig aan massa-skietery. Generaal Franz Böhme, die Duitse militêre goewerneur van Serwië, het die reël streng afgedwing dat vir elke dood wat 100 mense dood is, 100 Serwiërs of Jode geskiet sou word.
Die Geallieerdes het Belgrado op 16 April 1944 gebombardeer en 1600 mense doodgemaak. Kommunistiese Joego-Slawiese Partisane en die Rooi Leër het die stad op 20 Oktober 1944 bevry. Op 29 November 1945 het Marshal Josip Broz Tito die Federale Volksrepubliek Joego-Slawië in Belgrado aangekondig (wat later op 7 April herdoop sou word tot die Sosialistiese Federale Republiek Joego-Slawië) 1963).
In die na-oorlogse periode het Belgrado ontwikkel as 'n nywerheidsentrum. Die stad se eerste televisiestasie het in 1958 begin uitsaai. In 1961 word die konferensie van lande wat nie belyn is nie, onder Tito se voorsitterskap in Belgrado gehou. In 1968 het protesoptrede teen Tito tot straatbotsings tussen studente en die polisie gelei. In Maart 1972 was Belgrado die middelpunt van die laaste uitbreek van pokke in Europa.
Op 9 Maart 1991 het Vuk Drašković 150,000 mense gelei in protes teen die Serwiese president Slobodan Milošević (1941-2006). Twee mense is dood, 203 gewond en 108 in hegtenis geneem. Tenks is ontplooi om die orde te herstel. Verdere betogings is van November 1996 tot Februarie 1997 gehou ná beweerde verkiesingsbedrog tydens plaaslike verkiesings, waardeur Zoran Đinđić aan bewind gekom het, die eerste nie-kommunistiese burgemeester van Belgrado sedert die Tweede Wêreldoorlog. NAVO-bomaanval tydens die Kosovo-oorlog in 1999 het Belgrado aansienlike skade berokken. Na die verkiesing in 2000 het straatprotes deur meer as 800,000 mense tot gevolg gehad dat Milošević op 5 Oktober 2000 verdryf is.
Kaart van die munisipaliteite in Belgrado.
Serwië is 'n parlementêre verteenwoordigende demokratiese republiek. Die staatshoof is die president, verkies vir 'n termyn van vyf jaar, en die premier is die regeringshoof en 'n veelparty-stelsel. Die eensaamheidse Serwiese nasionale vergadering, wat 250 lede het, verkies die premier. Die deel van Serwië wat nie in Kosovo of in Vojvodina is nie, word ook 'Servië behoorlik' genoem, word in 29 distrikte plus die stad Belgrado verdeel.
As 'n aparte territoriale eenheid het Belgrado 'n outonome stadsregering. Die burgerlike vergadering van Belgrado het 110 raadslede wat verkies word vir vier jaar termyn. Die meerderheidspartye vir 2008 is dieselfde as in die parlement van Serwië. Die stad is verdeel in 17 munisipaliteite, 10 met 'stedelike' status, en sewe met 'voorstedelike' status. Alhoewel elkeen sy eie plaaslike raad het, het die voorstedelike munisipaliteite ietwat uitgebreide bevoegdhede rakende konstruksie, stadsbeplanning en openbare nutsdienste.
Die meeste munisipaliteite is aan die suidekant van die Donau- en Sava-riviere, in die streek Šumadija. Zemun, Novi Beograd en Surčin is aan die noordelike oewer van die Sava, en Palilula, wat oor die Donau strek, is in die Sumadija- en Banat-streke.
Fakulteit Elektriese Ingenieurswese, Argitektuur en Siviele Ingenieurswese, Universiteit van Belgrado.
Belgrado is die mees ekonomies ontwikkelde deel van Serwië. Die rotsagtige oorgang van die voormalige Joego-Slawië na die Federale Republiek gedurende die vroeë negentigerjare het Belgrado, soos die res van die land, deur 'n internasionale handelsembargo en hiperinflasie benadeel. Joego-Slawië het die inflasieprobleme in die middel van die negentigerjare oorkom. Teen 2008 is meer as 30 persent van die BBP van Serwië deur die stad gegenereer, wat ook meer as 30 persent van die bevolking in Serwië het. Wat die BBP per capita betref, beklee Belgrado die hoogste posisie van die streek, met 'n syfer van $ 18.204 in terme van koopkragpariteit.
Baie belangrike ondernemings is in Belgrado gevestig, waaronder Jat Airways, Telekom Srbija, Telenor Serwië, Delta Holding, streeksentrums vir Société Générale, Intel, Motorola, Kraft Foods, Carlsberg, Microsoft, Zepter, Japan Tobacco en vele ander.
Belgrado is 'n mediasentrum. Die stad huisves die hoofkwartier van die nasionale uitsaaier Radio Television Serwië - RTS, die RTS-platemaatskappy is ook gevestig daar, net soos die kommersiële uitsaaier RTV Pink. Dagblaaie met 'n hoë sirkulasie wat in Belgrado gepubliseer word, is onder meer Politiek, BLIC, Večernje novosti, Glas javnosti, Press en Sportski žurnal.
Belgrado het 'n uitgebreide openbare vervoerstelsel wat gebaseer is op busse (118 stedelike lyne en meer as 300 voorstedelike lyne), trems (12 lyne) en waentjies (agt lyne). Belgrado het 'n pendelnetwerk, Beovoz. Reis per bus is gewild. Die snelwegstelsel sorg vir maklike toegang tot Novi Sad en Boedapest in die noorde; Niš na die suide; en Zagreb in die weste.
Belgrado het talle brûe, waarvan die twee hoofsaaklik Branco se brug en Gazela is, wat albei die kern van die stad met Novi Beograd (Nieu-Belgrado) verbind.
Die hawe van Belgrado is aan die Donau. Die stad word ook bedien deur Belgrado Nikola Tesla-lughawe, 12 km wes van die middestad. Op sy hoogtepunt in 1986 het bykans drie miljoen passasiers deur die lughawe gereis, hoewel dit in die negentigerjare tot 'n warboel afgeneem het. In 2007 het 2,5 miljoen passasiers deurgeloop.
Verkeersopeenhopings het 'n probleem geword. Dit sou na verwagting verlig word deur die konstruksie van 'n omseil, 'n 'binneste magistrale halfring' en nuwe brûe oor die rivier Sava en Donau.
Volgens die stad se Instituut vir Informatika en Statistiek het Belgrado in Desember 2007 1.531.741 stemgeregtigde kiesers gehad. Die getal geregistreerde kiesers het ses jaar tevore byna die totale bevolking van die stad oorskry.
Belgrado het mense van uiteenlopende etnisiteit gelok wat daarheen getrek het op soek na 'n beter lewe, of wat as vlugtelinge gevlug het van oorlog en etniese suiwering. Die belangrikste etniese groepe is Serwiërs (1 203 045), Montenegrins (25 000), Roma (19 000), Kroate (7000), Macedoniërs (8372) en Moslems volgens nasionaliteit (4617). Belgrado is die tuiste van tot 20.000 Chinese wat in die middel van die negentigerjare daarheen begin verhuis het. Blok 70 in Nieu-Belgrado staan ​​bekend as die Chinese kwartier.
Baie Midde-Oosterse inwoners, hoofsaaklik uit Sirië, Iran, Jordanië en Irak, het gedurende die 1970's en 1980's gekom om te studeer, en het gebly. Afgaanse en Irakse Koerdiese vlugtelinge is een van die onlangse aankomelinge uit die Midde-Ooste.
Die Serwiese taal is die amptelike taal. Ander tale sluit Roemeens, Hongaars, Slowaaks, Oekraïens en Kroaties in. Baie kan ook in Engels kommunikeer, hoewel ietwat beperk.
Die Serwies-Ortodokse gemeenskap is verreweg die grootste, met 1,429,170 aanhangers. Daar is 20 366 Moslems, 16 305 Rooms-Katolieke en 3796 Protestante. Daar was eens 'n beduidende Joodse gemeenskap, maar na die Nazi-besetting, en baie daaropvolgende Jode se emigrasie na Israel, het hul getalle tot net 515 gedaal (2008).
Belgrado het twee staatsuniversiteite en verskeie private instellings vir hoër onderwys. Die 'Groot Skool', wat in 1808 in Belgrado gestig is, was die vroegste ligging van hoër onderwys in Serwië. Die Lyceum het gevolg in 1841, toe dit uit Kragujevac verhuis is. Teen 1905 het dit ontwikkel tot die Universiteit van Belgrado, met meer as 70.000 studente.
Tempel van Sint-Sava en die Nasionale Biblioteek van Serwië. Nuwe spoorwegbrug. Spoorwegmuseum.
Die historiese gebiede en geboue van Belgrado is een van die belangrikste besienswaardighede in die stad. Belgrado het baie wisselende argitektuur, van die sentrum van Zemun, tipies van 'n Sentraal-Europese stad, tot die meer moderne argitektuur en ruim uitleg van Nieu-Belgrado. Die oudste geboue dateer slegs uit die negentiende eeu as gevolg van gereelde oorloë en vernietiging. Die oudste openbare struktuur in Belgrado is 'n onbeskryflike Turkse turbe, terwyl die oudste huis 'n beskeie kleihuis op Dorćol is, vanaf die laat agtiende eeu. Van belang is:
Skadarlija, geleë in die gemeente Stari Grad (Ou stad), en word beskou as die belangrikste boheemse kwartier van Belgrado. Daar kan meer tradisionele Serwiese naglewe ervaar word, gepaard met tradisionele musiek bekend as Starogradska. Skadarstraat (die sentrum van Skadarlija) en die omliggende omgewing is gevoer met van die beste en oudste tradisionele restaurante in Belgrado (genoem kafanas in Serwies). Die woonbuurt het die oudste brouery van Belgrado, wat in die eerste helfte van die negentiende eeu gestig is.
Die Nasionale Museum, wat in 1844 gestig is, bevat 'n versameling van meer as 400,000 uitstallings (meer as 5600 skilderye en 8400 tekeninge en afdrukke), waaronder talle buitelandse meesterstukke en die beroemde Miroslavljevo Jevanđelje (Miroslav's Evangelie).
Die Militêre Museum bevat 'n wye verskeidenheid van meer as 25.000 militêre uitstallings wat dateer tot die Romeinse periode, sowel as dele van 'n F-117-vliegtuig wat deur die Joegoslavisse magte neergeslaan is.
Zemun, wat deur die plaaslike bevolking as 'n aparte en meer kulturele stad as Belgrado beskou word. Belgraders beskou Zemun as 'n buitenste, Oostenryk-Hongaarse voorstad van Belgrado.
Nikola Pašić-plein, is een van die sentrale stadsplein, is vernoem na Nikola Pašić wat gedien het as burgemeester van Belgrado, premier van Serwië en premier van Joego-Slawië.
Die Kalemegdan-fort, is die kern en die oudste deel van die stedelike gebied van Belgrado en eeue lank was die stadsbevolking slegs binne die mure van die fort gekonsentreer.
Knez Mihailova St, die gunsteling staptog van die stad.
Die tempel van Sint-Sava is die grootste Ortodokse kerk wat in Belgrado gebruik word.
Die Joegoslavisse filmargief, met ongeveer 95.000 kopieë van films, is een van die tien grootste argiewe ter wêreld.
Die stad was in die 1980's een van die belangrikste sentrums van die Yugoslav New Wave-musiek. Daar is talle teaters, waarvan die belangrikste National Theatre, Theatre on Terazije, Yugoslav Drama Theatre, Zvezdara Theatre en Atelier 212 is. Die twee operahuise in Belgrado is: National Theatre en Madlenijanum Opera House. Nadat Serija se Marija Šerifović die Eurovision Song Contest in 2007 gewen het, het Belgrado die Eurovision Song Contest 2008 aangebied.
Daar is talle parke, monumente, kafees, restaurante en winkels. Belgrado is gasheer vir die Belgrado-filmfees, teaterfees, somerfees, musiekfees, boekefees en die Belgrado-bierfees. Daar is ongeveer duisend sportfasiliteite in die stad.
Miroslav's Evangelie, twaalfde eeuse manuskrip, het in 2005 die UNESCO se Memory of the World-program binnegegaan Skadarlija Die Serwiese Akademie vir Wetenskap en Kunste, wat in 1922 opgerig is Kalemegdan park. Knez Mihailova (Prince Mihailo) Street, Belgrado se gunsteling voetgangerweg
Kyk na die toekoms
Sedert sy oorspronklike nedersetting as die Romeinse stad bekend as Singidunum, het Belgrado 38 keer ontstaan ​​(volgens die legende en geverifieerde geskiedenis). Geleë by die konvergensie van drie histories belangrike roetes tussen Europa en die Balkan-oost-wes langs die Donau-riviervallei van Wene na die Swartsee; weswaarts langs die vallei van die Sava-rivier in die rigting van Triëst en Noord-Italië; en suidoos langs die valleie van die riviere Morava en Vardar na die Egeïese See - het dit 'n geskiedenis van besit deur verskillende buitelandse magte gegee. Die ligging het dit in staat gestel om 'n belangrike rol te speel in verskeie kruisings in die geskiedenis.
Die Balkan-skiereiland, waarop Belgrado lê, is 'n mengeling van kulture en etnisiteite. Die ywerige vyandigheid tussen verskillende groepe het gelei tot 'n burgeroorlog en die bynaam van die gebied as die "Balkan-bindkas". Belgrado, wat voortspruit uit 'n era van oorlog en onderdrukking, is in die vroeë een-en-twintigste eeu 'n werk aan die gang. Die geskiedenis het dit gevorm, maar tog is dit aan sy leiers en burgers wat bydra om die toekoms te bepaal.
Terwyl die stad, tesame met die ganse volk, gedurende die Miloseviese era aan korrupsie en magsmisbruik gely het, het die leiers sedert daardie tyd hul pogings toegespits op die stabilisering van die ekonomiese en maatskaplike dienste-stelsels. Die regering het homself daartoe verbind om sosiaal-verantwoordbare beleid te voer in 'n poging om sosiale stratifikasie van die bevolking wat in sommige voormalige sosialistiese lande voorgekom het tydens hul oorgangstydperke te vermy.
Die Stad Belgrado het verskeie binnelandse en internasionale eerbewyse ontvang, waaronder die Franse Légion d'honneur in 1920, die Tsjeggo-Slowaakse Oorlogskruis, die Serwiese Karađorđe-ster met swaarde en die voormalige Joegoslavisse Orde van die Nasionale Held (op 20 Oktober 1974 geproklameer) herdenking van die omverwerping van die Nazi-Duitse besetting tydens die Tweede Wêreldoorlog).5
In die kompetisie vir Europese stede en streke van die toekoms in 2006 en 2007, gereël deur die Financial Times Belgrado is in Maart 2006 in Cannes tot "City of the Future in South Europe" uitgeroep. Benewens Belgrado, is toekennings ook na Parys toegeken as die 'Stad van die toekoms in Wes-Europa', Brno as die 'Stad van die toekoms in Sentraal-Europa', Baku as die 'Stad van die toekoms in Oos-Europa' en Londen as die 'Stad van die toekoms in Noord-Europa', wat ook 'Europese stad van die toekoms 2006/07' genoem word. 6
Die land is besig met die onderhandeling oor die stabiliserings- en assosiasie-ooreenkoms met die Europese Unie, en is die wêreld se voorste hervormer, soos deur die Wêreldbank gesê. Daarbenewens is die tempo van strukturele hervormings beter as in ander oorgangslande volgens die Europese Bank vir Heropbou en Ontwikkeling.
Belgrado is 'n toonaangewende opvoedkundige sentrum met 62 instellings op universiteitsvlak en spog met 'n goed opgeleide, vinnige leer-, meertalige en IT-geletterde arbeidsmag. Meer as 8 000 studente studeer elke jaar aan die Universiteit van Belgrado, en 'n derde van hulle dra by tot die tradisioneel sterk ingenieursbasis. Volgens Gallup International is die persentasie Engelssprekendes van die stad die hoogste in Sentraal- en Oos-Europa, en 'n toenemende aantal Westerse sakeskole open hul filiale in Belgrado.
Hierdie statistieke toon die vasberadenheid van Belgrado om aan te sluit in die geledere van vooruitstrewende Europese stede. 'N Kritieke probleem is die vermoë om die belangrikste etniese faksies met mekaar te versoen wat die huidige identiteit definieer.
↑ Antieke periode. Stad Belgrado. 16 Maart 2012 herwin.
↑ Gebied. Stad Belgrado. 16 Maart 2012 herwin.
↑ Geografiese posisie. Stad Belgrado. 16 Maart 2012 herwin.
↑ 2011-11-15, PRVI REZULTATI, Konferencija za novinare, Kantoor vir die Statistiek van die Republiek van Serwië Ontsluit 16 Maart 2012.
↑ Stad Belgrado. Ontvang versierings Ontsoek 12 Augustus 2008.
↑ Die Financial Times Beperk. 06 Februarie 2006. Europese stede van die toekoms 2006/07 Ontdek 12 Augustus 2008.
Stad Belgrado. Belgrado Ontsluit 26 Augustus 2020.
Lebl, Ženi. Tot 'die finale oplossing': die Jode in Belgrado 1521-1942. Bergenfield, NJ: Avotaynu, 2007. ISBN 978-1886223332
Levinsohn, Florence Hamlish. Belgrado: onder die Serwiërs. Chicago: I.R. Dee, 1994. ISBN 978-1566630610
Norris, David A. Belgrado: 'n kulturele geskiedenis. Oxford: Oxford University Press, 2008. ISBN 0195376099
Pavić, Milorad. 'N Kort geskiedenis van Belgrado. Belgrado: Prosveta, 1990. ISBN 978-8607005390
Tešanović, Jasmina. Die dagboek van 'n politieke idioot: normale lewe in Belgrado. San Francisco: Midnight Editions, 2000. ISBN 978-1573441148