Die gesproke naam van die Uralochka-peer getuig terselfdertyd van die geografiese lokalisering van hierdie variëteit en die voordele daarvan, in vergelyking met ander pere, in die teenstelling van strawwe klimaatstoestande. Lees meer oor hierdie uitsonderlike peervariëteit in die onderstaande artikel.
In 1967 slaag telers uit Chelyabinsk daarin om deur die variëteite Severyanka en Ussuriyskaya te kruis, 'n peerboom te verkry, wat die rypbestandheid van hul ouers behou het en die smaak van die vrugte ietwat verhoog het. Tans word Uralochka aktief onderskeidelik in die Oeral, sowel as in Wes-Siberië en gedeeltelik in die Verre Ooste verbou. Die verskeidenheid word beide vir kommersiële doeleindes sowel as in amateur-tuine gekweek.
Het jy geweet? Ouderdom g'n lomp boom kan drie eeue bereik.
In die eerste plek word die Uralochka-peer gekenmerk deur die gemiddelde groei van die boom en die uitstekende rypweerstand.
Boommorfologie en vrugkarakterisering
Die peerboom van hierdie variëteit groei hoogstens 5 m. Die stam is bedek met gladde grys bas, en die lote is in bruin kleur geverf. 'N Gemiddelde blare met 'n blink blaaroppervlak, omraam met gekartelde rande, het 'n radikaal groen kleur.
Die vrugte is klein van grootte, met 'n klassieke peervormige vorm en 'n gemiddelde gewig van 44 g. Hulle is bedek met growwe vel, waarvan die geel-groenerige kleur, wanneer dit ryp is, na die rypheid goudbruin word. Sagte, fynkorrelige en baie sappige roomkleurige vleis het 'n soet en suur smaak wat deur die proeërs as 4,2 punte beoordeel word.
Hierdie peer variëteit word gekenmerk deur vroeë rypwording, sodat die gewas reeds in die vierde jaar geoes kan word nadat hulle saailinge geplant het. Produktiwiteit is stabiel.
Die vrugte ryp in die tweede helfte van September. Nadat die rypwordingsrypheid bereik is, kan pere tot tien dae aan die takke hang, en dan bykans alles opmekaar krimp.
Om die gewas te verkry, benodig Uralochka derdepartybestuiwers, waaronder die pêrelsoorte die doeltreffendste is:
Produktiwiteit en gehardheid
'N Kenmerkende kenmerk van hierdie variëteit is die vermoë om jaarliks ​​produktiwiteit te verhoog. Na die ouderdom van 7 kan 'n peer tot 40 kg vrugte lewer. Op dieselfde tyd kan Uralochka ernstige ryp weerstaan ​​en bereik -48 ° C.
Het jy geweet? Dit is moontlik om te bepaal of 'n peervrug smaaklik is of nie, sonder om dit eers te probeer. Die smaak van 'n peer hou direk verband met die reuk daarvan: 'n aangename geur waarborg 'n goeie smaak, en die afwesigheid daarvan dui op die onvermydelike smaak van die vrug.
Daarbenewens is hierdie peer nie net bestand teen winterkoue nie, maar ook teen die ryp van die lente, wat dit van ander peervariëteite onderskei. Selfs as die sterk lente-ryp op 'n sekere manier 'n sekere aantal blomknoppe beïnvloed, kan die boom steeds tot 20 kg oplewer.
Die onvoorwaardelike voordele van hierdie verskeidenheid sluit in:
rekords weerstand teen ryp;
die vermoë, in teenstelling met ander peervariëteite, om lente-ryp te weerstaan;
'n mate van skadu-verdraagsaamheid, ook nie kenmerkend van die meeste perevariëteite nie;
hul uitstekende vervoerbaarheid;
vermoë om skurfte te weerstaan;
Die nadele van die variëteit word gewoonlik oorweeg:
klein vrugte groottes;
verkrummel pere van 'n boom af.
Om saailinge van hierdie peerversiering te plant, verskil feitlik nie van soortgelyke gebeure met ander pêrelsoorte nie.
Soos reeds genoem, toon Uralochka 'n sekere skadutoleransie - dit beteken egter nie dat dit heeltemal in die skadu geplant kan word nie. 'N Sterk skaduwee belemmer die bloei van die peer aansienlik en verminder dus die produktiwiteit daarvan. 'N Peerboom van hierdie variëteit moet nog 'n geruime tyd onder die son bly.
Chernozem of bosleem word verkies om die variëteit te kweek wat gekweek word. Moet nie die Uralochka-peersoort in sanderige of kleigrond plant nie.
Daar moet ook in gedagte gehou word dat die peer nie die noue voorkoms van grondwater en enige ander stilstaande verskynsels in die wortelstelsel duld met die deelname van water nie.
Om 'n goeie peerboom te kweek, moet u sorg vir 'n waardige saailing wat die beste in 'n gespesialiseerde kwekery gedoen word. In hierdie geval is dit nodig om aandag te gee aan die toestand van die saailinge bas en sy wortelstelsel: 'n Jong peer word geplant in die lente, voor sapvloei, of in die herfs - 'n paar maande voor die aanvang van stabiele koue. Voor die landing word 'n put vooraf voorberei.
As lente geplant word, moet die pit in die herfs voorberei word; vir die herfsaanplanting word 'n pit voor die geleentheid voorberei. 'N Uitgrawing word in die grond opgegrawe met 'n diepte van 100 cm en 'n deursnee van 70 cm. Die boonste, vrugbaarste laag uitgegrawe grond word gemeng met 'n paar emmers grond turf, humus of kompos.
Belangrik! Dit is van kritieke belang dat die stamwortel nie beskadig is nie - anders hou die aangeplante boom die dood in gevaar.
Die resulterende mengsel word verryk met 'n klein hoeveelheid minerale kunsmisstowwe in die vorm van:
Om 'n saailing direk te plant, is soos volg:
Die voorbereide grondmengsel word deur 'n derde in die put gegooi.
In die gevormde heuwel word 'n halwe meter steun in die vorm van 'n houtstaaf vasgemaak.
Dan word die wortels van die saailing in die kuil laat sak en dit in die rigting van die bodem versprei.
Die wortels word met die oorblywende grondmengsel bedek, sodat die wortelnek van die saailing minstens 3 cm bokant die grond styg.
Daarna word die saailing aan die steun vasgemaak, en die aarde word versigtig gestamp.
Rondom die gevolglike sirkelvormige sirkel is 'n aardse rand van 10 sentimeter vir waterretensie.
Om water te gee, word 3 emmers staande warm water geneem.
Dan word die rompsirkel gesny met behulp van saagsels, gekapte turf of droë humus.
Om 'n peerboom van die Uralochka-variëteit te versorg, is nie moeilik nie, maar dit verg nog baie moeite.
Gieter en bemesting van hout
Jong peerbome benodig weekliks water, en volwasse pere word maandeliks natgemaak. Gieter voor en na blom, na die oes en met die aanvang van die vervalperiode van die blare, is veral relevant vir hulle. Optimale natmaak word verkry deur 'n groef om die stam te grawe.
Die hoeveelheid water word bepaal deur die oppervlakte van die stam-sirkel met 'n dosis van 2 emmers per 1 m² grond. Na besproeiing om die verdamping van water te belemmer, word die stamkringloop verdof. Die bome wat 1 jaar in die bevrugte grond geplant word, doen dit sonder om ekstra bemesting te hê, en benodig dan stikstof vir aktiewe groei.
Om groenmassa op te bou, is stikstof ook nodig vir volwasse bome. Organiese kunsmisstowwe is ryk aan hierdie element. Die voeding van voëldruppels, waarvan 0,5 kg in 'n emmer water gevoeg word en 'n week lank aandring, het homself goed bewys. Dan word die resulterende oplossing met 'n verhouding van 1:10 met water verdun en met 'n rompsirkel natgemaak.
Organika kan vervang word met minerale kunsmisstowwe in die vorm van ureum, waarvan 200 g in 'n emmer water verdun word. Benewens die voedingswaarde daarvan, het ureum ook die vermoë om die immuunstelsel van die plant te versterk.
Na blom, word die peerboom met 'n nitroammofos gevoer, wat die kwaliteit van die vrugte verbeter. Gedurende die periode van vrugvorming benodig die boom veral fosfor en kalium, wat met behulp van komplekse minerale kunsmisstowwe direk in die grond van die stamkringloop of deur blaaroppervlaktes aan die plant voorsien word.
Belangrik! Peerboom met minerale kunsmis word jaarliks ​​gevoer, terwyl die bekendstelling van organiese kunsmis vir 3 jaar voldoende is.
Minerale bemestingstowwe, met die uitsondering van stikstof, voed die peer en dwarsdeur Oktober - dit word gedoen om die rypbestandheid van die boom te verhoog. Vir hierdie doel word 'n mengsel van 30 g superfosfaat en 15 g kaliumchloried per boom berei. Dit is ook voordelig om houtas by die grond te voeg.
Snoei is 'n noodsaaklike komponent van boomversorging, waarvan die waarde gemanifesteer word:
verbetering van die toestand van die skelettakke en bas;
beter verligting van die eierstokke;
verlenging van die vrugtyd;
toename in vruggrootte;
Die oes word verdeel in:
formatiewe - Op jong ouderdom;
sanitêre - op volwasse bome;
anti-veroudering - op ou pere.
Snoei word in die lente uitgevoer voordat die sapvloei by 'n konstante temperatuur van + 5 ° C begin. Vanaf begin Junie word daar 'n pincing uitgevoer, wat bestaan ​​uit die knyp van hul toppe op jong lote.
Einde Augustus en tot middel Oktober word herfs snoei uitgevoer. Voor die begin van die ryp het die hout op saagsnye en snye tyd om droog te word, wat dit teen vriespunt beskerm. Die volgende reëls moet tydens snoei gevolg word:
gebruik slegs goed geslypte en ontsmette gereedskap;
sny die takke in 'n ring ('n ringvormige uitsteeksel aan die basis) sonder om die stompe stadig te laat genees;
snoei 'n lopende boom in verskillende fases sonder om dit van totale snoei te ontneem;
sny die dele en saagsnitte onmiddellik met tuinvariëteite, droog olie, olieverf daarop of paraffien;
Moenie betrokke raak by oormatige snoei nie, en onthou dat dit die voorkoms van tops veroorsaak.
Die peersoort wat oorweeg word, toon 'n goeie weerstand teen die vrugtebome - skurfte. Hy weerstaan ​​ook redelik suksesvol die aanvalle van 'n galbosluis. Onder ongunstige toestande kan die boom egter ly aan:
Swartkanker (vuur van Antonov), wat beveg word deur die aangetaste gebiede met 'n skerp mes te verwyder, terwyl 'n deel van die gesonde weefsel vasgevang word en die gesnyde werf met kopersulfaat of 'n mengsel van mullein en klei versigtig word. As die siekte die jong boom sterk vang, word dit onmiddellik vernietig deur te verbrand.
Moniliosis, wat weggedoen word deur die lote met 'n oplossing van perchloor koper of Bordeaux vloeistof te behandel.
Rust, waarteen bespuiting in die lente en herfs met Bordeaux-vloeistof gebruik word.
Bruin kolle, wat manifesteer deur die voorkoms op die blare van bruin kolle wat op brandwonde lyk. Om hierdie siekte te bekamp, ​​word HOM- of Abiga-Peak-preparate gebruik, asook dieselfde Bordeaux-mengsel.
Grys ​​verrottingen dit veroorsaak groot bruin kolle op die blare en vrugte. Hulle bestry dit met behulp van die preparate 'Skor' of 'Rayok' om die boom te spuit.
Roet swam, gekenmerk deur die voorkoms van die vrugte van swart gedenkplaat wat soos roet lyk. Die plaag is 'n peermedunika wat die voorkoms van hierdie swamsiekte uitlok, dus die stryd teen die siekte is om die medunica te vernietig.
Poeieragtige skimmel, wat die voorkoms van wit gedenkplaat op die blare veroorsaak, wat lei tot die verdroging en val van hulle.Om die siekte te bekamp, ​​word Topaz gebruik.
Mosaïese siekte, gemanifesteer deur 'n mosaïekpatroon op die blare. Geen behandeling vir hierdie siekte is gevind nie. As voorkomende maatreël word siek plante vernietig.
Cytosporosisword gekenmerk deur die vorming van bruin of rooi kolle op die bas, sowel as krake, waardeur die boom opdroog en sterf. As 'n stryd teen die siekte word die aangetaste takke onmiddellik afgesny en vernietig, en die oorblywende behandel met Bordeaux-vloeistof.
Bakteriese brandwondewat blare verkwik, sag maak en die bas kraak. As onmiddellike behandeling word die aangetaste gebiede op die korteks afgesny en die wonde met kopersulfaat of Azofos behandel. Die behandeling van 'n boom met antibiotika soos Gentomycin, Kanamycin, Streptomycin of Rifampicin word ook aangedui. 'N Boom wat erg deur hierdie siekte geraak word, moet vernietig word.
Wortelkankergroei en papillomas aan die wortels van 'n boom veroorsaak. As 'n voorkoming van hierdie ongeneeslike siekte, dien die ontsmetting van die wortelstelsel voor plant met 'n oplossing van kopersulfaat. Die siek boom word ontwortel en verbrand.
Die vrugte van die Uralochka-peersoort bereik volwasse volwassenheid in die 2de helfte van September. Daarna kan hulle tot tien dae aan 'n boom hang, en val dan byna almal van mekaar af. 'N Ander eienskap wat dit noodsaaklik maak om die regte tyd vir die pluk van pere van 'n boom te kies, is die moontlikheid dat vrugte gevries word as gevolg van vroeë ryp.
Die streke waar Uralochka hoofsaaklik gekweek word, word gekenmerk deur 'n koue klimaat en die vroeë begin van die herfsfrost. En as die boom self perfek daarmee omgaan, kan dit nie oor die vrugte gesê word nie. By 'n temperatuur van -3 ° C vries hulle en verloor hul opbergvermoë drasties. As die vrugte betyds van die takke verwyder word, kan hulle 'n maand lank geberg word, en dit is opvallend vir hul merkwaardige vervoerbaarheid.
Die peerverskeidenheid Uralochka word aktief gekweek in plaas- en amateur-tuine van die Oeral, Wes-Siberië en deels die Verre-Ooste. 'N Uitsonderlike rypweerstand, gekombineer met 'n goeie opbrengs, hoë smaaklikheid en onpretensieuse sorg, maak die verbouing daarvan in koue streke kommersieel voordelig vir groot tuinbouplase en aantreklik vir amateurs.