Aan die meer kriewelrige kant is die ouers wat hulle kinders leer dat hulle deur die wetenskap op ’n dwaalspoor gelei word met bogstories oor aapmense, fossiele en die ouderdom van die aarde. My twee spruite het maats wat wéét dat die lees van Harry Potter en die res van die towerskool-klone die breë pad na die verdoemenis is. (Vra ek hóé die maats dit dan weet, is die antwoord voorspelbaar dat “hulle ouers so sê”.) Die digter “konnekteer” die poësons wat geskep is met ‘n bewuste komposisie-proses, d.w.s. die uitdrukking van die poësons ‘n ‘n taalvorm wat vir ‘n leser verstaanbaar sal wees. Die meeste van sy boeke was nooit bedoel as handboeke vir studente nie; bergklimmers en natuurliefhebbers kan wel heelwat leer uit Berge van die Boland (1947 en 1965), wat hy saam met W.A. de Klerk geskryf het, en Die buitelewe (1970). 5:4). ’n Lewe van hierdie aard bou nie ’n mens se geestelike lewe en verhouding met Christus op nie, maar ondermyn dit eerder en vernietig dit uiteindelik.