Krakerige musiek. ‘n Sigeuner sing van iemand wat die kleur van sy stem wou oorneem – y quiere mirar el color de mi voz / tan cerca de mi que podria ser yo. Die laaste afdeling, “Onbegonne tuiskoms”, bevat gedigte sedert 2000 tot op hede. Hier is ook heelwat gedigte wat met herinneringe omgaan, maar terselfdertyd kyk na die onbekende reise wat nog voorlê, soos “die maanreis” uit die 2014-bundel vyf-en-veertig skemeraandsange uit die eenbeendanser se werkruimte: Sedert omtrent 40 v.C. het Herodes die Grote as koning van Judéa regeer. Die aand was so besonders, dat ek jare later vir die eerste en enigste keer in my lewe ’n bewonderaarsbrief gekryf het. ’n Brief aan Ray Bradbury om hom te vertel hoe ek hom op ’n mistige aand ontdek het en op 13 Julie 1994 ontvang ek ’n poskaart terug. Verdwyning, vervaging : hierdie belewenisse ervaar ons gou genoeg… Maar ‘n herinnering aan nie-syn ? is dit miskien die rede waarom ons dit gedenk of selfs fêtisjeer – omdat ons instinktief vrees dat ons daarsonder nie sou bestaan, nie sou kon wéét ons bestaan nie ?