Verbondsmense, Verbondskinders of wat? [Archive] - BibleForums Christian Message Board
BibleForums Christian Message Board > International Christian Family > Afrikaanse Lighuis > Vrae en menings oor die Bybel > Verbondsmense, Verbondskinders of wat?
View Full Version : Verbondsmense, Verbondskinders of wat?
:D ...... m
Mari, mens moet bietjie jou gewone "run of the mill" teologie laat staan as jy hierna kyk. Dis so groot dat mens dit nie dadelik begryp nie. Of jy begryp dit, maar jy glo dit moeilik. :D
die woord wat ons gebruik kom uit verbonds terme :pp
:bounce: ........ m
Mari, jy het nog niks gesien nie. :D
Die doel van die gordel is nie om die ouens se broeke op te hou nie, :D maar om die wapens te hou. Deur dit te ruil, sê hulle vir mekaar, “Hier is my vermoë om te veg.” Simbolies gee ek dus aan jou al my krag en my vermoë om te veg. “As enigiemand jou aanval, val hulle my aan. Ek sal saam met jou baklei en jou beskerm.”
Hy het toe weer 'n preek nodig. :D “Abram, jy verstaan nie. As Ek 'n verbond met die mens sluit, moet Ek dit alleen doen. As jy enigsins betrokke raak, gaan dit nie werk nie, want jy sal dit besoedel en dan sal dit nie vir My aanvaarbaar wees nie. Geen mens kan met My 'n verbond sluit nie. Ek is die enigste een wat met My 'n verbond kan sluit. Ek gaan by Myself sweer dat Ek hierdie verbond sal nakom en om seker te maak dat jy my nie weer gaan probeer help nie gaan jy nou bietjie slaap terwyl die seremonie aan die gang is.”
Abram neem nou die laaste deel van Jehovah se Naam en word Abraham en Sara word Sarah!!! God staan van toe af bekend as die God van Abraham. :D Van toe af is hulle vriende. (Jak 2:23) En die Skrif is vervul wat sê: En Abraham het God geglo, en dit is hom tot geregtigheid gereken, en hy is ‘n vriend van God genoem.
Abraham het toe 'n lidteken aan sy hoesenaam gekry. :D
Jul 8th 2009, 09:14 AM
Sjoe, dankie Henry en Mari. Dit gaan lekker lees.
Jul 8th 2009, 02:48 PM
'n Baie mooi voorbeeld van die krag van 'n verbond is die verhouding tussen Dawid en Jonatan.
Na Jonatan se afsterwe en toe Dawid koning geword het, het Dawid gevra of daar enigiemand in Saul se familie oor is aan wie hy guns kan bewys, ter wille van sy verbond met Jonatan.
(2Sa 9:1) En Dawid het gesê: Is daar nog iemand oor van die huis van Saul, dat ek aan hom guns kan bewys ter wille van Jónatan?
(2Sa 9:2) En die huis van Saul het ‘n dienaar gehad, met die naam van Siba; en hulle het hom na Dawid geroep, en die koning het hom gevra: Is jy Siba? Toe antwoord hy: U dienaar!
(2Sa 9:3) En die koning vra: Is daar nie nog iemand van die huis van Saul, dat ek die guns van God aan hom kan bewys nie? Toe sê Siba aan die koning: Daar is nog ‘n seun van Jónatan, wat lam is aan altwee voete.
(2Sa 9:4) En die koning vra hom: Waar is hy? Toe sê Siba aan die koning: Kyk, hy is in die huis van Magir, die seun van Ammiël, in Lódebar.
Dawid het die volste reg gehad om die familie van Saul wat nog geleef het, dood te maak nadat hy die koningskap oorgeneem het, maar kyk wat doen hy.
Hy laat haal Mefibóset - wat wegkruip omdat hy vir sy lewe vrees - en nooi hom om in die paleis te kom bly en aan die koning se tafel te eet. Mefibóset het verdien om doodgemaak te word, maar ter wille van die verbond met Jonatan nooi Dawid hom in sy huis in.
(2Sa 9:9) En die koning het Siba, die dienaar van Saul, geroep en vir hom gesê: Alles wat Saul en sy hele huis gehad het, gee ek aan die seun van jou heer.
(2Sa 9:10) En jy moet vir hom die grond bewerk, jy en jou seuns en jou slawe, en jy moet voedsel inbring, dat die seun van jou heer brood het om te eet; maar Mefibóset, die seun van jou heer, sal altyddeur aan my tafel brood eet. En Siba het vyftien seuns en twintig slawe gehad.
(2Sa 9:11) Toe sê Siba aan die koning: Net soos my heer die koning sy dienaar beveel, so sal u dienaar doen; en Mefibóset het aan die tafel van Dawid geëet soos een van die koning se seuns.
(2Sa 9:12) En Mefibóset het ‘n jong seun gehad met die naam van Miga, en almal wat in die huis van Siba gewoon het, was Mefibóset se dienaars.
(2Sa 9:13) En Mefibóset het in Jerusalem gewoon, want hy het altyddeur aan die koning se tafel geëet; en hy was lam aan altwee voete.
Mefibóset word deur Dawid geseën nie oor wie hy is of oor wat hy gedoen het nie, maar oor die verbond met Jonatan.
Saul en sy gesin is tipies soos die rebelse mensdom. Dawid is 'n tipe van God die Vader en Jonatan 'n tipe Jesus Christus. Hy is deel van Saul se gesin, maar hy hoort nie daar nie, net soos Jesus op die aarde gebore is, maar nie hier hoort nie.
Mefibóset is 'n tipe van die wat die evangelie hoor en moet kies. Gaan hy terug na sy ou lewe toe of gaan hy Dawid se aanbod aanvaar en aan die koning se tafel eet?
Jul 8th 2009, 03:47 PM
Abraham sit nou met 'n dilemma. Hy en Sarah is albei onvrugbaar. Hy is 100 en sy is 90, maar God het gesê dat Sarah swanger sal word en 'n seun in die wêreld bring. Abraham moes dus geglo het in 'n bonatuurlike geboorte. Daar was nie 'n ander manier nie.
(Rom 4:19) En sonder om te verswak in die geloof het hy, al was hy omtrent honderd jaar oud, nie gelet op sy eie liggaam wat alreeds verstorwe was, en op die verstorwe toestand van die moederskoot van Sara nie.
(Rom 4:20) En hy het nie deur ongeloof aan die belofte van God getwyfel nie, maar hy is versterk deur die geloof en het aan God die eer gegee
'n Paar eeue later vind nog 'n bonatuurlike geboorte in die stad Bethlehem plaas!!!
Hy was rustig in God se beloftes, want hy het besef dat hy deur die verbond, 'n houvas op God het. He knew that God would deliver in devine style!! Hy het nog nooit so 'n verbondsgenoot gehad nie!!
In Gen 21 sien ons dat God Sy belofte aan Abraham nagekom het en Isak is op bonatuurlike wyse vir hom en Sarah gebore.
Aangesien Abraham geen deel aan die verbondseremonie gehad het nie, wil God hom toets om te kyk of Abraham met sy hart glo en of hy bloot intellektueel instem.
(Gen 22:2) Neem jou seun, jou enigste, wat jy liefhet, Isak, en gaan na die land Moría en offer hom daar as brandoffer op een van die berge wat Ek jou sal aanwys.
Dit klink na 'n onbillike versoek, maar dit was in daardie dae praktyk vir mense om hul kinders aan hul afgode te offer. God wou sien of Abraham dieselfde vir hom sou doen. “Abraham, het jy my so lief soos die heidene hulle afgode het?”*
Kyk na Abraham se geloof. (Gen 22:5) En Abraham sê aan sy dienaars: Bly julle hier met die esel; ek en die seun wil daarheen gaan om te aanbid en dan na julle terugkom. Hy moes tog vir Isak gaan offer of hoe?
Hy laai toe die hout op Isak se skouers om te dra na die plek waar hy ge-offer sou word. 'n Paar eeue later word 'n hout op die skouers van nog 'n eniggebore** geliefde Seun gelaai om te dra na die plek waar Hy geoffer sal word!!
Isak vra sy vader, “Waar is die lam vir die offer dan?” Hy het nie geweet wat wag nie. Jesus vra Sy Vader eeue later, “As dit U wil is laat hierdie beker by my verbygaan.” Hy het geweet.
Dit kan nie uit die Skrif bewys word nie, maar Isak was omtrent 33 jaar oud ten tye van hierdie gebeure. Hy was ten volle in staat om homself teë te sit toe sy vader hom wou offer, maar hy het nie. Jesus ook. Hy kon 'n legioen engele roep om te kom help, maar hy het homself verneder tot die dood aan die kruis.
Ongeveer sewe jaar later moet Abraham se kneg vir sy seun 'n bruid gaan soek. 'n Paar eeue later word Heilige Gees ongeveer sewe weke na Jesus se hemelvaart uitgestort om Sy bruid te gaan haal.
* Noudat ek weer oor hierdie saak gelê en dink het in die bad, :D dink ek eerder die rede was omdat alles van Abraham aan God behoort het en andersom. Dis mos soos dit werk met 'n verbond.
** God het Abraham so geseën en versterk dat hy later sommer nog 'n spul kinders gehad het. Hoe hy op daai ouderdom pajamadril het, weet ek nie, maar ek sien op my "jeugdige" ouderdom nie meer kans daarvoor nie!!
Jul 8th 2009, 05:44 PM
Hierdie goed is nou nie netjies uiteengesit soos in 'n tesis nie, want ek raak te opgewonde as ek tik, dan druk ek sommer submit. :D Ek dink egter julle beginne sien hoe dit werk.
Jul 8th 2009, 09:17 PM
dankie man, ek lees nou lekker en hopelik sal die lesse in my korrelkop vassit en my geloof versterk.
Jul 9th 2009, 04:48 PM
Ek dink nou hieraan. Deur Abraham te vra om Isak te offer, het God gewys dat Hy bereid was om Sy Seun te offer. Mens kan mos nie van jou verbondsvennoot verwag om iets te doen wat jy nie self bereid is om te doen nie.
Jul 9th 2009, 05:29 PM
(Gen 22:8) En Abraham antwoord: God sal vir Homself die lam vir ‘n brandoffer voorsien, my seun.
Hierdie stelling deur Abraham is in die geloof gemaak. Hoe so? Die Bybel sê:
(Heb 11:17) Deur die geloof het Abraham, toe hy op die proef gestel is, Isak geoffer; ja, hy wat die beloftes ontvang het, het sy eniggeborene geoffer,
(Heb 11:18) aan wie gesê is: In Isak sal jou nageslag genoem word—want hy het gereken dat God mag het om selfs uit die dode op te wek;
(Heb 11:19) daaruit het hy hom ook, om so te spreek, terug ontvang.
Hy het geweet dat Isak die beloofde seun is, “cos God said so.”
(Gen 17:19) Voorwaar, jou vrou Sara sal vir jou ‘n seun baar, en jy moet hom Isak noem; en Ek sal my verbond met hom oprig as ‘n ewige verbond vir sy nageslag ná hom.
Hy het geglo dat God hom uit die dood sou opwek indien nodig. Hy het hom in 'n figuurlike sin uit die dood ontvang, omdat hy en Sarah altwee verby hul vrugbare ouderdom was toe Isak gebore is.
Die verbond is nou voltrek.
(Gen 22:16) en sê: Ek sweer by Myself, spreek die HERE, omdat jy dit gedoen het en jou seun, jou enigste, nie teruggehou het nie,
(Gen 22:17) dat Ek jou ryklik sal seën en jou nageslag grootliks sal vermeerder soos die sterre van die hemel en soos die sand wat aan die seestrand is; en jou nageslag sal die poort van sy vyande in besit neem.
(Gen 22:18) En in jou nageslag sal al die nasies van die aarde geseën word, omdat jy na my stem geluister het.
Abraham was gehoorsaam in die geloof. Hy het geglo wat God gesê het en basta met wat hy sien of voel.
Wat presies het Abraham geglo?
* Hy het geglo dat Isak op bonatuurlike wyse gebore sou word.
* Hy het God genoeg geglo dat hy sy eniggebore seun sou offer.
* Hy het geglo dat God 'n plaasvervangende offer sou verskaf of Hy sou Isak uit die dood opwek.
Omdat hy God geglo het, is dit hom tot geregtigheid gereken. (Rom 4:3)
God het nou deur Abraham 'n oop deur gekry om die verlore mensdom te red.
Jul 9th 2009, 05:51 PM
Abram was eers ongelowig en hy het God probeer uithelp, maar kyk wat gebeur.
(Gen 16:4) En hy het by Hagar ingegaan, en sy het swanger geword. Maar toe sy sien dat sy swanger was, het haar meesteres veragtelik in haar oë geword.
(Gen 16:6) En Abram antwoord Sarai: Daar is jou slavin in jou hand—doen met haar soos dit goed is in jou oë. Toe het Sarai haar sleg behandel, en sy het van haar af weggevlug.
(Gen 16:7) En die Engel van die HERE het haar by ‘n fontein in die woestyn gevind, by die fontein op pad na Sur,
(Gen 16:8) en gevra: Hagar, slavin van Sarai, waar kom jy vandaan, en waar gaan jy heen? En sy antwoord: Ek vlug van my meesteres Sarai af weg.
(Gen 16:9) Toe sê die Engel van die HERE vir haar: Gaan terug na jou meesteres en verneder jou onder haar hande.
(Gen 16:10) Verder sê die Engel van die HERE vir haar: Ek sal jou nageslag grootliks vermeerder, sodat dit vanweë die menigte nie getel kan word nie.
(Gen 16:11) Ook sê die Engel van die HERE vir haar: Kyk, jy is swanger en sal ‘n seun baar, en jy moet hom Ismael noem, want die HERE het jou in jou ellende verhoor.
(Gen 16:12) En hy sal ‘n wilde-esel van ‘n mens wees: sy hand teen almal, en almal se hand teen hom! En hy sal teenoor al sy broers woon.
Hy moes vandat Ismael gebore is 13 jaar wag vir die beloofde seun. Ek dink God het gewag totdat dit waaragtig onmoontlik is vir Abram om iets reg te kry voor Hy weer met hom kontak gemaak het.
As Abram van meet af aan gehoorsaam was aan God, het ons nie vandag met die "Islam probleem" gesit nie. :D (Dis slegs my mening en ek het geen skrifte daarvoor nie.)
Jul 10th 2009, 09:17 AM
Henry, Vader het werklik vir jou hier 'n openbaring gegee van Sy orde!
Jul 10th 2009, 12:00 PM
Die wat hier lees besef seker al die noodsaaklikke deel wat die
* Doop - groot doop, onderdompeling, geloofstap om simboliese dood te wys .....
* en die Nagmaal - simboliese neem van gemengde bloed ( ons in Christus )
.... speel in ons verbondsverhouding met ons Abba Vader ............. ?
Jul 11th 2009, 09:24 PM
Ek is sommer lus om nou te spring na die Nuwe Verbond toe, maar ek het 'n gevoel dat daar nog iets hier kort. Israel, as die fisiese nasate van Abraham deel in die verbond. God het vir hom gesê, "En Ek sal jou ‘n groot nasie maak en jou seën en jou naam so groot maak, dat jy ‘n seën sal wees. En Ek sal seën diegene wat jou seën, en hom vervloek wat jou vervloek; en in jou sal al die geslagte van die aarde geseën word." (Gen 12:2-3)
Dis waarom ek absoluut weier om iets teen God se verbondsvolk te sê, want Hy is tot hede vandag toe getrou aan daardie verbond met Abraham. Kyk maar hoe lank probeer Islam al om Israel te vernietig, maar hulle kry niks reg nie, want "Vrees nie, Abram, Ek is vir jou ‘n skild en jou loon is baie groot." (Gen 15:1):D Ek glo dat die rede waarom die VSA geseën word, is omdat hy Israel seën. Daar is egter al 'n ruk lank sprake daarvan om bande met Israel te verbreek. Dit sal interessant wees om te sien wat God dan gaan doen. :D
Jul 12th 2009, 11:56 AM
(Isa 53:4) Nogtans het Hy óns krankhede op Hom geneem, en óns smarte—dié het Hy gedra; maar óns het Hom gehou vir een wat geplaag, deur God geslaan en verdruk was.
(2Co 5:21) Want Hy het Hom wat geen sonde geken het nie, sonde vir ons gemaak, sodat ons kan word geregtigheid van God in Hom.
(Col 3:14) En beklee julle bo dit alles met die liefde wat die band van die volmaaktheid is.
(Rom 13:14) Maar beklee julle met die Here Jesus Christus, en maak geen voorsorg vir die vlees om sy begeerlikhede te bevredig nie.
(Isa 53:6) Ons almal het gedwaal soos skape, ons het elkeen sy eie pad geloop; maar die HERE het die ongeregtigheid van ons almal op Hom laat neerkom.
Hy het ons ongeregtigheid gevat en vir ons Sy geregtigheid gegee.
(2Pe 1:4) waardeur Hy ons die grootste en kosbare beloftes geskenk het, sodat julle daardeur deelgenote kan word van die goddelike natuur, nadat julle die verdorwenheid ontvlug het wat deur begeerlikheid in die wêreld is.
Hy het ons sondige natuur op Hom geneem en Sy Goddelike natuur vir ons gegee.
(Rom 8:31) Wat sal ons dan van hierdie dinge sê? As God vír ons is, wie kan teen ons wees?
(Eph 6:11) Trek die volle wapenrusting van God aan, sodat julle staande kan bly teen die liste van die duiwel.
God het nie iets van ons nodig om te veg nie, maar Hy het vir ons alles gegee wat ons nodig het!!
(Isa 53:5) Maar Hy is ter wille van ons oortredinge deurboor, ter wille van ons ongeregtighede is Hy verbrysel; die straf wat vir ons die vrede aanbring, was op Hom, en deur sy wonde het daar vir ons genesing gekom.
(Mar 10:45) Want die Seun van die mens het ook nie gekom om gedien te word nie, maar om te dien en sy lewe te gee as ‘n losprys vir baie.
Hier offer Jesus Homself as die vlekkelose lam, 'n offer wat vir God aanvaarbaar is.
(Joh 6:56) Wie my vlees eet en my bloed drink, bly in My en Ek in hom.
(Joh 15:4) Bly in My, soos Ek in julle.
(Joh 15:7) As julle in My bly en my woorde in julle, sal julle vra net wat julle wil hê, en julle sal dit verkry.
Jesus het ons naam aangeneem en staan bekend as die Seun van die mens en ons het Sy Naam aangeneem en staan bekend as Christene!!
(Eph 1:13) in wie julle ook, nadat julle die woord van die waarheid, die evangelie van julle redding, gehoor het, in wie julle, nadat julle ook geglo het, verseël is met die Heilige Gees van die belofte.
(2Co 1:22) wat ons ook verseël het en die Gees as onderpand in ons harte gegee het.
(Eph 4:30) En bedroef nie die Heilige Gees van God nie, deur wie julle verseël is tot die dag van verlossing.
Hy verseël ons met Heilige Gees en die satan gee pad as hy dit sien
Ag hier is soveel tekste dat ek nie weet waar om te begin nie. Die hele Efe 2 is maar 'n deeltjie van die voorregte wat 'n kind van God het.
(Rom 11:27) en dit is van my kant die verbond met hulle as Ek hulle sondes wegneem.
(Rom 8:32) Hy wat selfs sy eie Seun nie gespaar het nie, maar Hom vir ons almal oorgegee het, hoe sal Hy nie saam met Hom ons ook alles genadiglik skenk nie?
(2Co 8:9) Want julle ken die genade van onse Here Jesus Christus, dat Hy, alhoewel Hy ryk was, ter wille van julle arm geword het, sodat julle deur sy armoede ryk kan word.
Wat God in ruil soek, is jou hele lewe – jou alles!! Daar is nie 'n deel van jou wat Hy nie soek nie - which is fair. Hy het tog gesê dat ons die koste moet bereken.
(Mat 26:26-28) En terwyl hulle eet, neem Jesus die brood, en nadat Hy gedank het, breek Hy dit en gee dit aan sy dissipels en sê: Neem, eet, dit is my liggaam.
Toe neem Hy die beker, en nadat Hy gedank het, gee Hy dit aan hulle en sê: Drink almal daaruit.Want dit is my bloed, die bloed van die nuwe testament, wat vir baie uitgestort word tot vergifnis van sondes.
Daar is die bloedbevlekte kruis. (In Ingels word na die kruis verwys as a tree.)
Ek dink dis belangrik om hierdie vervulling van die ou verbond te verstaan ten einde te weet waarmee ons eintlik te doen het. Ek dink nie baie mense het dit geweet nie, maar nou weet julle. :D
Jul 15th 2009, 08:33 AM
Soos ek dit verstaan is die Nuwe Verbond nie net 'n vervulling van al die aspekte van die ou verbond nie, maar ook 'n volledige vervanging daarvan (Heb 8:13).
1) regverdigmaking deur die werke van die wet
2) moraliteit word bepaal deur die geskrewe wet - die letter
3) versoening deur die bloed van stiere en bokke
4) volk van God is 4.1) fisiese nageslag waar sy volk 4.2) ook "in die hart besny is" in dié sin dat hulle God moet dien en die gebooie moet hou.
5) uiterlike tekens, simbole en feeste (bv. besnydenis, sabbatte, nuwemaan, ens.) is vereistes waardeur mense die heil deelagtig word.
1) regverdigmaking deur geloof
2) moraliteit word bepaal deur die liefdesgebod alleen in samehang met die werk van die Gees in ons wat in 'n nuwe verhouding met ons staan (woon in ons)
3) versoening deur die bloed van Christus
4) volk van God is nou geestelik. Die fisiese gedeelte val weg. Hartsbesnydenis is nou die enigste vereiste. Die aard van hartsbesnydenis is ook nou anders, en bestaan in die wegneem van die sondige natuur van die mens / wedergeboorte - deur Christus self bewerk (Kol 2:11-13)
5) uiterlike tekens (soos doop en nagmaal) is geloofsversterkende tekens wat dankbaarheidshandelings is op grond van die heil wat reeds ten volle gerealiseer het in gelowiges se lewe op grond van Christus se soenverdienste.
Omdat die Nuwe Verbond die Ou Verbond vervul en vervang het, kan vleeslike kriteria nie meer geld vir "volk van God wees" in die Nuwe Testamentiese tyd nie - bv. dat jy 'n fisiese afstammeling van die Ou Testamentiese, fisiese Israel is nie - die takke is afgebreek (Rom 11:19). Dit is vervul en vervang deur die Nuwe Verbond.
Jul 15th 2009, 02:21 PM
Ja Phillip ....
die enigste manier hoe 'n verbond tot nie kan gaan is as een van die verbondslede sterf, en dan erf die ander alles .....
God, Abraham en sy nageslag se verbondsgenoot, het in sy Seun gesterf en so ookin sy Seun 'n nuwe verbond tot stand gebring ......
dis awesome, hoe dieper mens dit bedink ............
Jul 15th 2009, 05:32 PM
Dis interessante ding is dat Abraham tog geregverdig is deur die geloof en nie deur sy werke nie. :D Selfs onder die ou Verbond het geloof 'n deurslaggewende rol gespeel. Soos ek reeds gewys het, het Abraham geen aandeel in die verbondsluiting gehad nie.
Jul 15th 2009, 06:37 PM
Hallo Henry, dit is korrek dat Abraham die geregtigheid deur die geloof verkry het, en ook dat God mense aangeneem het wat op Hom vertrou het ongeag hulle fisiese herkoms (sien bv. Rut). Maar wedergeboorte was nog nie 'n realiteit in die Ou Testament op dieselfde manier as in die NT nie. Benewens dit moes alle fisiese kinders besny word, en was Abraham se nageslag fisies (eers met die aanbreek van die NT het dit 'n geestelike betekenis gekry in dié sin dat ons nou geestelike kinders is van Abraham). Boonop moes mense in die OT die OT wet onderhou, en OT gebruike en rituele nakom (bv. feeste). Die verbond het dus ook 'n fisiese kant gehad, wat opgehef is in die nuwe verbond.
Ek is nie seker wat jy bedoel as jy sê Abraham het geen aandeel in die verbondsluiting gehad nie. (?)
Jul 15th 2009, 07:21 PM
Philip, ek stem 100% saam met jou oor die wedergeboorte en al die ander dinge wat jy hier skryf. God het Abram aan die slaap gemaak terwyl die seremonie plaasgevind het, juis dat hy nie moet deelneem daaraan nie. Hy wou help deur die satan te verdryf, toe hy die verbondsluiting wou keer deur die stukke vleis op te eet. Kyk bietjie, iemand anders het in sy plek tussen die karkasse deur gestap.
Jul 16th 2009, 09:31 AM
Baie interpreteer die gedeelte in Gn 15 so dat God Abraham aan die slaap gemaak het en deur die stukke vleis beweeg het, en dat dit daarom totaal en al van God se kant gekom het. Dit is egter nie wat daar in die teks staan nie. Abraham het in ‘n wedersydse verhouding met God gestaan. Hy het aan God gevra: “Wat sal U my gee, aangesien ek sonder kinders heengaan…” (Gn 15:2). Hy het die Here geglo, en dit is hom tot geregtigheid gereken (vers 6). God het hom geantwoord en Abraham moes die offer voorberei soos God dit van hom gevra het (vers 10). Vers 12 sê dat daar ‘n diepe slaap oor Abraham geval het. Daar staan nie spesifiek dat God die slaap oor hom gebring het soos bv. met Adam nie (Gn 2:21). Maar selfs al het God hom aan die slaap gemaak, het Abraham net daarna geskrik, en groot duisternis het hom oorval. Hy het met ander woorde weer wakker geword en gevrees (15:12). Daarna het God weer met hom in gesprek gegaan in verband met die belofte van die verbond (vers 13). Teen die einde van die dag, na sononder, het daar ‘n rokende oond en ‘n vurige fakkel tussen die stukke vleis deurgegaan. Daar staan nêrens dat hy geslaap het terwyl God dit gedoen het nie. God het sy kant van die verbond kom bevestig en aan Abraham se nageslag die land belowe (vers 18).
Jul 16th 2009, 04:27 PM
Hoe beinvloed jou interpretasie die hele storie wat ek tot dusver geskryf het? Jy interpreteer dit dat hy wakker was - wakker geskrik het - terwyl ek dit interpreteer dat hy glad nie wakker geword het nie.
Jul 17th 2009, 08:34 AM
Soos ek die teks lees, is die verloop van die gebeure soos volg:
1. God praat met Abraham: "Vrees nie..." (vers 1)
2. Abraham vra God: "Wat sal U my gee..." (vers 2-3)
3. God antwoord Abraham en lei hom na die sterre (vers 4-5)
4. Abraham glo God (vers 6)
5. Die Here antwoord Abraham: "Ek is die Here..." (vers 7)
6. Abraham vra vir God: "Waaraan sal ek weet..." (vers 8)
7. God antwoord Abraham en sê wat hy moet doen (vers 9)
8. Abraham het die offer soos God hom beveel het, en jaag die roofdiere weg (vers 10-11)
9. 'n Slaap oorval Abraham (vers 12)
10. Skrik en groot duisternis het Abraham oorweldig (vers 12) - met ander woorde Abraham het bang geword en dit was donker. Abraham moes wakker wees om dit te beleef.
11. God antwoord Abraham: "Weet verseker.." God gaan dus weer in gesprek met Abraham. Dit veronderstel ook dat Abraham weer wakker geword het. (vers 13-16).
12. Na sondonder (m.a.w. na die duisternis gekom het - vers 12), het God deur die stukke vleis beweeg en die verbond met Abraham gesluit (vers 17-21).
Ek lei die volgende uit die gedeelte af:
Daar bestaan deurgaans interaksie tussen God en Abraham. Abraham reageer op God deur:
i) te glo (vers 6)
ii) die offer voor te berei soos God beveel het (10-11)
iii) aan God bepaalde vrae te vra oor die verbond (vers 2-3, 7)
Die verbond kom van God en is God se inisiatief, maar Abraham regeer daarop in geloof.
Aug 9th 2009, 06:38 PM
Die verbondsvoorwaardes is oor onderhandel en dan neergeskryf voor die seremonie en tydens die snyding bevestig ......
die Ou Testament is voor Christus geskryf...
die Nuwe testament - voorwaardes van die nuwe verbond, is na Christus se offer ( na die verbonsoffer ) geskryf ........
kan ons dus aflei :
die ou verbond met Israel, soos in die Ou testament vervat, is afgehandel in Christus se sterwe ...
maar 'n nuwe verbond is ook belowe binne die oue.......
die voorwaardes vir die Ou verbond was :
geboorte in die volk van Israel,
met onderhouding van die wet .....
en die feeste, o.a. pasga, as herinnering ....
die voorwaardes vir die nuwe verbond is nou :
aanvaar die verbondvoorwaardes ( geloof kom deur gehoor.... gehoor deur die Woord .... )
met God wat dan die wedergeboorte in jou bewerkstellig......
en die simboliese aanvaarding van Christus se sterwe en opstanding deur die doop ( baptizo ) .....
met 'n herinnerings seremonie in die nagmaal ......
die nuwe verbond is lewend en elke gelowige aanvaar dit individueel....
klink dit reg ????
Oct 23rd 2009, 09:38 PM
Dit lyk my die gesprek het stil geraak. As iemand hier lees sou ek tog graag wou vra:
Die "ou" verbond word duidelik deur God uitgewys as die verbond wat op die dag van die uittog uit Egipte gesluit is.
Waarom gebruik die skrywers in hierdie draad die term "ou" verbond wanneer hulle na aspekte van ander verbonde verwys soos die verbond met Abraham, die verbond by Horeb, die besnydenis verbond, ens?
Is iemand daar?
Oct 24th 2009, 05:02 PM
Jy is heeltemal reg . . .
Volgens my was die verbond wat God met Abraham gesluit het was NIE die OU verbond nie. Dit was ‘n “geloofs-verbond” wat God met Abraham gemaak het en het oa. die volgende behels:
1. God beloof aan Abraham “vaderskap” van ‘n menigte nasies. (Gen 17:4-5)
2. God beloof aan Abraham ‘n nageslag (Gen 17:6)
3. God beloof aan Abraham dat Hy met sy nageslag ‘n verbond sal sluit (Gen 17: 19)
4. Slegs die mans het die teken van die Verbond “gedra” nl. die besnydenis (Gen 17:14)
5. Die seën van God op Abraham se nageslag (17:19-20)
6. Die seën en vloek op die nasies wat Abraham en sy nageslag sal seën en/of vloek (Gen14:3)
Let ook op dat:
Daar is geen wette gegee nie, ook nie Sabbats onderhouding nie.
Die rol van die Man as die "draer van die geloof” maw. priesterskap word ook hier vasgemaak.
Kyk dan hier . . .
Deut 5:2 Die HERE onse God het by Horeb met ons ‘n verbond gesluit.
Deut 5:3 Met ons vaders het die HERE hierdie verbond nie gesluit nie, maar met ons self, ons wat hier vandag almal in die lewe is.
Ek sou graag die "geleerdes" se komentaar wou hoor . . .
Lyk my ook die "ou verbond" draadjie het nou opgedroog . . .:eek:
Of het die "oue" nou verbygegaan en plek gemaak vir 'n "Nuwe" . . .:pp
Oct 24th 2009, 06:54 PM
Volgens my was die verbond wat God met Abraham gesluit het was NIE die OU verbond nie. Dit was ‘n “geloofs-verbond” wat God met Abraham gemaak het en het.....
Dis heeltemal reg. Wat die "ou" verbond aanbetref word daar ook geen inhoud aan gegee nie, slegs die doel nl. dat gehoorsaamheid tot 'n God-volk verhouding sal lei.
Jer 11:4 wat Ek julle vaders beveel (by wyse van 'n verbond) het op die dag toe Ek hulle uit Egipteland, uit die yster-smeltoond, uitgelei het met die woorde: Luister na my stem en doen die woorde net soos Ek julle beveel; dan sal julle vir My ‘n volk wees, en Ek sal vir julle ‘n God wees—
Die volgende versie benoem dan die sg. uittog verbond as die "ou" verbond en spel baie duidelik die doel van die nuwe verbond uit. Die doel van die nuwe verbond is dieselfde as die ou verbond nl. God-volk verhouding wat deur die wet op die hart bereik word. Die wette om dit te bereik word nie gespesifiseer nie.
Heb 8:9 nie volgens die verbond wat Ek met hulle vaders gemaak het op die dag toe Ek hulle aan die hand geneem het om hulle uit Egipteland uit te lei nie; want hulle het nie gebly by my verbond nie, en Ek het hulle veronagsaam, spreek die Here. Heb 8:10 Want dit is die verbond wat Ek ná dié dae sal sluit met die huis van Israel, spreek die Here: Ek sal my wette in hulle verstand gee en dit op hulle hart skrywe; en Ek sal vir hulle ‘n God wees, en hulle sal vir My ‘n volk wees. Heb 8:11 En hulle sal nie meer elkeen sy naaste en elkeen sy broer leer en sê: Ken die Here nie; want almal sal My ken, klein en groot onder hulle. Heb 8:12 Want Ek sal barmhartig wees oor hulle ongeregtighede en aan hulle sondes en hulle oortredinge nooit meer dink nie. Heb 8:13 As Hy sê ‘n nuwe verbond, het Hy die eerste oud gemaak; en wat oud word en verouder, is naby die verdwyning.
Let ook op dat die ou verbond is nie verby nie, hy is "naby verdwyning"
Oct 24th 2009, 07:20 PM
My verstaan van die skrif is:
Toe die boek van Hebreers geskryf is (AD67 0f AD69) het die Tempel in Jerusalem met sy Levietiese diens nog bestaan en gefunksioneer.
Ek kry hierdie idee in die gebruik van die "teenswoordige tyd" in Heb 5:1-4, Heb 10:11, Heb 13:10-11 om die tempel diens te beskryf.
Kort na die skryf van die boek in AD70 -72 is die Tempel verwoes en het die Levitiese diens ophou om te funsioneer.
Dit was die einde en die oue het toe heeltamal verdwyn . . . :hmm:
Oct 24th 2009, 07:33 PM
Pesoonlik glo ek ons deel in presies dieselfde verbond, as die verbond wat God met Abraham gesluit het. Daardie verbond was immers in Christus gesluit en het die belofte daarin vervat nooit tot niet gemaak nie (Gal 3:16-17). Wat oud was en nuut geraak het, is die werking van die wet. Die wet is 430 jaar later bygevoeg weens die oortredinge en die ou verbond heet so weens die wet van Moses (Gal 3:17). Hierdie wet is nou op 'n nuwe manier op die tafels van ons harte geskryf. Dit blyk tog duidelik, dat die nuwe verbond hoofsaaklik oor die werking van die wet handel..., die ou werking op kliptafels en die nuwe werking op die tafels van die hart.
Kyk, daar kom dae, spreek die HERE, dat Ek met die huis van Israel en die huis van Juda ‘n nuwe verbond sal sluit; nie soos die verbond wat Ek met hulle vaders gesluit het op dié dag toe Ek hulle hand gegryp het om hulle uit Egipteland uit te lei nie—my verbond wat húlle verbreek het, alhoewel Ék gebieder oor hulle was, spreek die HERE. Maar dit is die verbond wat Ek ná dié dae met die huis van Israel sal sluit, spreek die HERE: Ek gee my wet in hulle binneste en skrywe dit op hulle hart; en Ek sal vir hulle ‘n God wees, en hulle sal vir My ‘n volk wees.
(Jer 31:31-33 AOV)
En ook die Heilige Gees gee aan ons getuienis; want nadat Hy tevore gesê het: Dit is die verbond wat Ek met hulle sal sluit ná dié dae, spreek die Here verder: Ek sal my wette gee in hulle hart, en in hulle verstand sal Ek dit inskrywe,
(Heb 10:15-16 AOV)
Oct 24th 2009, 08:22 PM
Pesoonlik glo ek ons deel in presies dieselfde verbond, as die verbond wat God met Abraham gesluit het.
Kan ek :amen: sê daarop
Oct 25th 2009, 02:51 PM
Dit is inderdaad so dat daar meer as een verbond was in die OT. Wanneer die Hebreërskrywer na die "ou verbond" verwys, het baie dieselfde betekenis om te verwys na die "Ou Testament." Die OT was in baie opsigte 'n skaduwee en vooruitskouing van wat in die NT vervul is.
Bv. hartsbesnydenis was nog nie wedergeboorte deur Gees nie.
Die doop met die Gees was nog nie 'n realitiet in die OT vir alle mense soos in die NT nie.
Wetsonderhouding was deel van die Ou Verbond en het nie los gestaan van geloof nie. In die NT staan geloof los van wetsonderhouding.
Oct 25th 2009, 04:04 PM
Die inhoud van die Heilige geskrifte is oorspronklik uit God se hart en dmv mense aan ons bekend gemaak. Die kanon en laasgenoemde se verdeling tussen die "ou" en "nuwe" testamente (en nou praat ek van die verdeling van die boeke), is mensgemaak en kan nie 'n ankerrol in ons benadering speel nie.
Die nuwe verbond kry sy beslag tydens God se gesprek met Abraham en die wette wat hy in ons hart wil skryf (as die inhoud van daardie verbond) word nêrens bekend gemaak nie. Dit kom uit enige van die Heilige geskrifte.
Oct 25th 2009, 04:20 PM
Tog is Christus die kulminasie en vervulling van die ganse Skrif voor Hom. Hy het die middelmuur van skeiding afgebreek (Ef 2:14). Hy het 'n nuwe gebod gegee (Joh 13:34). Christus het 'n nuwe, lewende weg gebaan deur die voorhangsel heen. Die manier hoe toegetree is in die OT na God se heilige teenwoordigheid (toetrede tot die allerheiligste), is radikaal anders in die Nuwe Testament, en is nou tot die beskikking van elkge gelowige:
Heb 10:19-22 "Terwyl ons dan, broeders, vrymoedigheid het om in die heiligdom in te gaan deur die bloed van Jesus (20) op die nuwe en lewende weg wat Hy vir ons ingewy het deur die voorhangsel heen, dit is sy vlees, (21) en ons ‘n groot Priester oor die huis van God het, (22) laat ons toetree met ‘n waaragtige hart in volle geloofsversekerdheid, die harte deur besprenkeling gereinig van ‘n slegte gewete en die liggaam gewas met rein water."
Christus is in hierdie verband die radikale skeiding tussen die oue en die nuwe.
Die manier hoe ons dus nou die OT benader, is vanuit Christus. Trouens, daar bly 'n bedekking oor die OT wat slegs in Christus verwyder word (2 Kor 3).