“As hy diep genoeg in haar oë gekyk het, sou hy dadelik gesien het wat ons elke dag daar sien… Agter die breinskade is daar ‘n heel kind.”
Ons het nie lank gewag om positiewe resultate te begin sien nie. Ons kon baie gou met verwondering kyk hoe sy woorde begin herken, krom en skeef begin skryf, hoe sy, danksy die oefeninge en die masker wat sy elke dag vir ‘n rukkie moes dra, baie gou superfiks geraak het.
Die personeel by die kliniek het ons almal nader geroep, die baba se kleertjies uitgetrek en hom op sy magie op ‘n lang, breë plank laat lê. Iemand het die een punt van die plank begin oplig totdat die baba stadig op sy magie teen die plank begin afseil het.
Voor die tyd het hy met ‘n strak, beweginglose gesiggie na die wêreld om hom gelê en kyk. Toe die plank opgetel word, het sy ogies benoud rondgekyk maar toe hy al hoe vinniger en vinniger vorentoe begin afgly, het daar skielik ‘n vrolike, breë glimlag om sy mondjie verskyn.
Dit was sy eerste ervaring dat sy liggaam self kan beweeg en hy het begin kraai van die lag. Sy ouers het in trane uitgebars. Agterna het hulle gesê dit was die eerste keer in sy lewe dat hul kind vrolik gelyk het, laat staan nog hardop lag!
Toetse het in dié tyd gewys dat die skade aan haar brein hoofsaaklik in die corpus callosum, die verbinding tussen die linker- en regterbrein, lê.
Prof. Torrance het laat weet dat haar regterbrein “buitengewoon briljant” is, maar dat die slim boodskappe wat in die regterbrein gegenereer word as gevolg van die skade aan die verbinding tussen die twee breinhelftes nie die linkerbrein bereik sodat sy sinvol daarop kan reageer nie. Sy sukkel om verbande tussen dinge te lê.
Sy het later getrou, twee pragtige kinders in die wêreld gebring en toe sy en haar man se paaie ná ‘n paar jaar skei, het sy, haar suster, my vrou en ek die twee kleintjies saam-saam grootgemaak.
As ‘n groot droogte dreig om die Boesmanland se mense finaal plat te slaan, soek hul oë voortdurend in die donker somernagte flikkering van blitse op die horison, flikkeringe wat sê die eerste reënbuie is van die Kalahari se kant af op pad na hul wêreld.