Kolossense 3: 12–17 – Hoe vergewe 'n mens? | Nederduitsch Hervormde Kerk van Afrika
Kolossense 3: 12–17 – Hoe vergewe 'n mens?
Kom ons kyk nou na die eerste gedeelte: VER…
2.Om te kán vergewe is nie iets wat 'n mens uit hom- of haarself kan regkry nie – Nee, dit is 'n gawe van God…Hy gee dit vir dié wat Hom daarvoor vra!
1.Dit is deel van ons menswees…dit is ons menslike aard…dat ons eerder 'n slegte situasie verder sal versleg as om dit aan te pak met die bedoeling om op te bou en heel te maak. Waar opbou en heelmaak wél plaasvind, is dit 'n teken en bewys van God se liefdevolle betrokkenheid en sorg!!!
2.Wanneer God deur ons werk, is ons tot alles in staat, sê die skrywer van Filippense 4:13. En dit is 'n baie belangrike ding om te onthou wanneer ons oor vergifnis praat: Die Here wil ons soos pype en kanale gebruik….ons ontvang van die Here en gee dit wat ons ontvang weer deur! Wanneer 'n pyp of 'n kanaal nie meer deurgee wat in hom is nie, word hy vervang omdat hy nie meer aan sy doel beantwoord nie. Die Bybel leer ons dat die Here se doel met sy 'uitverkore volk' is, dat ons Sy liefde vir ons, sal deurgee. Die rede hiervoor is omdat God se liefde die vermoë het om heel te maak…om vrede te bewerk en om op te bou – sy koninkryk op te bou!
3.God gee dus vir elkeen van sy kinders, die vermoë om te kan vergewe, wanneer hulle HOM daarvoor vra. Wanneer die skrywer in vers 17 die gelowiges oproep om "in die Naam van die Here Jesus…" dinge te doen en te sê, beklemtoon hy juis hierdie waarheid, dat alle mag aan die Here Jesus behoort en dat elkeen wat in afhanklikheid voor dié Here buig, dinge sal kan doen en sê wat met die wil van die Here ooreenkom…dinge sal kan doen en sê wat tot eer en verheerliking van die Here strek en tot opbou van mekaar sal dien!…ja, dinge sal kan doen en sê wat die Liefde sigbaar maak – dié Liefde wat God in Christus aan ons bewys het!
2.Die tweede rede waarom baie mense nie tot vergifnis kan oorgaan nie, is omdat hulle meen dat dit 'n teken van swakheid en oorgawe is…dat hulle nou deur vergifnis eintlik die stryd verloor het en dat die ander een 'reg' was en ek 'verkeerd' was….
Die skrywer van Hebreërs 10:12, 14, 17 en 18 sê dit uitdruklik: "Maar Jesus Christus het één offer vir die sondes gebring en vir altyd aan die regterhand van God gaan sit…Deur die één offer het Hy dié wat vir God afgesonder word, vir altyd volkome van sonde vrygemaak…Aan hulle sondes en hulle oortredings sal Ek nooit meer dink nie. Waar die sondes vergewe is, is geen offer daarvoor meer nodig nie."
Vergifnis is 'n liefdesgeskenk: dit is iets wat God vir ons as mense gegee het en vandag steeds gee sonder dat ons dit verdien. God GEE sy Liefde in die daad van vergifnis, omdat –
die offer daarvoor reeds gebring is op Golgota aan die houtkruis!…
omdat ons dit nodig het…
omdat ons daarsonder nie in vrede met God kan leef nie….
Dit is die rede waarom ons vergifnis van God ontvang: Hy wil hê dat die Liefde wat ons van Hom ontvang, ons sal beweeg en in staat stel om gebroke verhoudings heel te maak en tot versoening te kom… om in vrede met mekaar te lewe! Dit kan slegs gebeur wanneer ons met die sonde van ons medemens en ons eie gebrokenhede, maak wat GOD daarmee gemaak het: Om nie meer daaraan te dink nie…. want die prys daarvoor is betaal!!! Die offer is gebring en niks is meer nodig nie!!!
U sien, geliefdes…wanneer iets GEGEE word, het dit alleenlik betekenis en waarde wanneer dit toegeëien word…gevat word….aanvaar word! God het sy Liefde in en deur Jesus GEGEE vir 'n OMDAT en 'n SODAT rede:
OMDAT Hy weet dat ons niks sou kon doen om vrede en versoening te bewerk nie…omdat Hy gesê het dat die ewige dood die straf is op die sonde!!
En dit is gewoonlik hier waar nóg 'n knoop lê wanneer ons oor vergifnis dink en praat: Om God se liefde te aanvaar, beteken aan die eenkant dat ons getroos kan lewe met die wete dat ons sondes vergewe is en daarom in vrede en versoening met God leef….. MAAR, dit hou ook aan die anderkant vir ons in dat ons sal moet aanvaar dat die weg van die Liefde nie altyd 'n maanskyn-en-rose-weg is nie!!…Inteendeel: dit is juis 'n kruisweg! Die Liefde wat ons van God ontvang deur vergifnis heen, roep ons ook op tot die weg van selfopoffering en die kruisiging van eie belange!
Jesus was ook 'n dienskneg van die Liefde en kyk maar weer langs watter weë Hy in die naam van Liefde moes loop. Die tuin van Getsemane is 'n mooi voorbeeld: Diensbaar wees aan die Liefde het ingehou dat Hy 'bloed gesweet' het…diensbaar wees aan die Liefde met die oog op die vergewing van sondes, het Jesus blootgestel aan uiterste vorme van selfopoffering en die kruisiging van eie belange. Die gebed wat Jesus gebid het, vertel die volle verhaal: "Nogtans nie soos ek wil nie, maar soos u wil"!!!
Wat van die keerkant van dié liefdesaanbod? Dié kant wat in staat wil stel om jouself te kruisig…om nie meer te dink aan die verkeerd nie….om eie belange eenkant toe te skuif met die oog op vrede en versoening?
Geliefdes…in ons regstelsel werk dit só: Maak nie saak wat jy verkeerd gedoen het nie, jy is onskuldig totdat jy skuldig bewys word!
In God se Liefde en geregtigheidstelsel werk dit anders om: Jy is skuldig totdat jy die vryskelding aanvaar!!! Ná aanvaarding van die vryspraak van sonde neem God ons in Sy diens en belowe Hy ons dat Hy ons deur geloof, hoop en liefde end uit sal dra…dat die Liefde nooit vergaan nie, maak nie saak waar ons pad langs lei nie! Niks kan ons van die Liefde van God skei nie…dit is die goeie nuus….die vermaning: vir solank as wat ons in die Liefde bly en doen wat die Liefde vra!
Ja – duisend maal ja!!!….
Hoe vergewe 'n mens? 'n Mens kan 'n medemens vergewe en die onreg wat jou aangedoen is, vergeet, wanneer –
ons onthou dat vergifnis 'n vermoë is wat God aan elkeen gee wat Hom daarvoor vra en bid….en dié vermoë is om nooit weer daaraan te dink nie, omdat die prys daarvoor reeds betaal is!