Maar Tintin in Tibet | Maroela Media
Dis net heeltemal way out buite die kwessie dat jou dominee-pa by jou flat opdaag en sê jy moet saam met hom Beaufort-Wes toe ry omdat ŉ messias daar gesien is. Of liewer, normaalweg is dit. Maar as jy pas jou Golfie agter in ŉ karretjie van die Jack en Jill Driving School vasgery het en jou girlfriend kom daarna met die storie dat julle nie meer die naweek alleen Struisbaai toe gaan nie… dan, ja… Dan klim jy maar in jou pa se ou Merc in, luister maar na Radio Kansel en sy gemoun oor wat alles fout is met die land en wag geduldig dat die selfoon in jou sak vibreer met ŉ sms van jou girlfriend.
Die ding is net dat jy dan ook agterkom dat dinge baie vinnig baie ingewikkeld kan raak. Jy kom byvoorbeeld agter jou pa het ŉ pistool in die cubbyhole, dat jou doodgoeie ma – ŉ predikantsvrou – uithang met ŉ vrou wat nie ŉ bra dra nie, jou girlfriend vir ŉ ruk wil wegkom van alles, veral van jou, en dat die messias waarna jy en jou pa op pad is – wag hiervoor – ŉ swart seun is.
Hop op. Die trip op die N1 van Stellenbosch na Beaufort-Wes was nog nooit so weird and wonderful soos dié een saam met Annelie Ferreira nie. Dit is soos om van die betaalfoon van ŉ B&B op Laingsburg in die donker in te bel en… by jouself uit te kom. En in die middel van nêrens, kom jy agter, sien jy óf jou gat, óf ŉ wonderwerk.
Ná ŉ BA diploma in Vertaling aan die Universiteit Stellenbosch het Annelie as taalpraktisyn en subredakteur by Sanlam se Taaldienskantoor en Human & Rousseau uitgewers gewerk. Daarna volg sy deeltydse- en vryskutwerk vir ŉ verskeidenheid uitgewers en publikasies. Sy publiseer ŉ aantal nie-fiksieboeke, onder meer Daar’s ŉ mens binne, Die dag toe ons God gevang het en Eva ontmoet Einstein, asook die roman Hoekom honde nie kan sing nie. Sy was die samesteller van Paaie, ŉ boek oor verskillende godsdiensperspektiewe. Sy is getroud, het twee dogters en bly in Bristol, Engeland, waar haar man as aktuaris werk. Sy kom gereeld terug na hul huis in Durbanville.