Gedagte vir die dag: Om te gloFoto: Floris Booysen Om te glo, is om seker te wees van die dinge wat ons hoop, om oortuig te wees van die dinge wat ons nie sien nie. (Hebreërs 11:1) Om te glo is om seker te wees en so dikwels twyfel ons. Soms kom die twyfelgedagtes vanself in ons op, soms lees of hoor ons idees van mense wat openlik ongelowig is, ons geloof verkleineer, met sprokies en mites vergelyk en van God ’n karikatuur maak. Hulle wil alles met wiskunde, wetenskap en astrologie bewys en God sien soos hulle Hom vir hulle voorstel. Maar selfs dié wat bevoorreg was om Hom te sien, wou hul oë nie glo nie en was gereed om met Hom te stry. Hoe moes hulle weet dat hulle God in die gesig spoeg, Hom slaan en aan ’n kruishout vasspyker – dieselfde God wat in sy sterwensoomblikke tot sy Vader bid om hulle te vergewe omdat hulle nie weet wat hulle doen nie? Hulle het Hom nie herken nie, omdat hulle geloof met hul verstand wou uitredeneer. ’n Jong ateïs wat skynbaar bogemiddeld intelligent is, het onlangs sy saak gestel met woord-vir-woord aanhalings. Dit was duidelik uit die boeke wat hy aangehaal het dat hy sy leeswêreld beperk tot die skrywers met wie hy saamstem en in wie hy sy vertroue stel. Sal hy in ’n vliegtuig klim en na die ander kant van die aardbol vlieg sonder om die lugvaartdinamiek in besonderhede te bestudeer? Drink hy gebottelde water sonder ’n waarborg dat dit absoluut veilig is? Wat van die lug wat hy inasem? Of geld sy skeptisisme en oningeligtheid net wanneer dit by sy Skepper kom? God het ons lief, selfs al twyfel ons soms. Hy weet hoe ons geloof dag vir dag getoets word en hoe ons sukkel om te verstaan. Jesus sê eintlik is dit nie nodig om te verstaan nie; ons moet glo soos kindertjies. ‘Laat staan die kindertjies,’ sê Hy, ‘en moet hulle nie verhinder om na My toe te kom nie, want die koninkryk van die hemel is juis vir mense soos hulle’ (Matt 19:14). Here, ek glo, kom my ongeloof tegemoet.