Hoe mense baie klimaatsveranderlikhede hanteer het - nuus oor klimaatsimpak Klimaatsimpaknuus
Professor John Long, Universiteit Flinders, skrywer met dien verstande
Die klimaat wissel altyd, aangesien die son se hitte na die aarde beweeg gletser-interglaciale siklusse. Gedurende die afgelope 420,000 XNUMX jaar was daar ten minste vier groot oorgange tussen ystydperke en relatief warmer tussen-ystydperke.
Moderne mense uit Afrika geëmigreer om die res van die wêreld tussen 120,000 80,000 en XNUMX XNUMX jaar gelede te bevolk, wat beteken dat ons spesie moes aanpas by baie massiewe klimaatoorgange.
Die Laaste Interglacial 129,000–116,000 jaar gelede was 'n periode van intense aardverwarming (van ongeveer 2 ℃ hoër as vandag tot soveel as 11 ℃ hoër in die Arktiese gebied), wat lei tot 'n groot vermindering van die Arktiese, Groenland en Antarktiese ysplate, en 'n styging van 6–9 m in seevlak.
Arktiese gletsers het voorheen gesmelt. Flickr / Kimberly Vardeman, CC BY
Die Laaste Glacial Maximum van 26,500 19,000–4.3 XNUMX jaar gelede het saamgeval met 'n groot daling in atmosferiese CO₂ en 'n XNUMX ℃ verkoeling wêreldwyd.
Lae temperature het baie van die wêreld se water in ys en uitgestrekte gletsers verander.
Dit het die seevlak verlaag met tot 130m vergeleke met vandag. Dit het kontinentale rakke ontbloot, by landmassas aangesluit en uitgebreide kusvlaktes geskep, soos Beringië wat Rusland met Noord-Amerika verbind het, en Sahul wat Australië met Nieu-Guinea verbind het.
Na 'n kort opwarmingsperiode het die Noordelike Halfrond ongeveer 12,900 1,300 jaar gelede skielik teruggekeer na byna-ysige toestande wat XNUMX jaar geduur het. Bekend as die Jonger Dryas, het hierdie tydperk klimaatverkoeling tot 15 ℃ aangeteken en reuse ysplate het weer gevorder. Die einde van die jonger Dryas was net so skielik, gekenmerk deur 'n vinnige opwarming van tien ℃ in enkele dekades.
Die mees onlangse tydperk van klimaatsonstabiliteit was die oorgang van die Middeleeuse warm tydperk tot die klein ystydperk. Koue toestande tussen 1580 en 1880 is gekenmerk deur 'n 0.5–4 ℃ koel en uitbreiding van berggletsers in die Europese Alpe, Nieu-Seeland, Alaska en die Andes.
Winterlandskap met skaters deur Hendrick Avercamp in 1608 is een van die vele kunswerke wat die koue winterweer tydens die Klein Ystydperk uitbeeld. Wikimedia / Rijksmuseum Amsterdam
Wat klimaatsverandering vir mense beteken het
Ondanks ons indrukwekkende vermoë om aan te pas by 'n wye verskeidenheid omgewings, het mense 'n voorkeuromgewingsomslag waarin ons floreer. Hierdie toestande sou gekenmerk word deur 'n mengsel van oop, savanne-tipe bosveld, vleilande en rotsagtige habitatte.
Digte, vogtige reënwoude het toegang tot hulpbronne bemoeilik, terwyl woestyne dikwels te droog was om genoeg kos en materiaal te voorsien.
Klimaatstoestande tydens die laaste Interglacial kon wees aangemoedig golwe van menslike uitbreiding uit Afrika, toe 'n vogtige en warm klimaat begroeide gange deur Eurasië bevorder het.
Het Exxon sy beleggers mislei oor klimaatsverandering?
Die daaropvolgende verkoelingstydperk het landmassas wat voorheen deur oseane geskei is, verbind en menslike reisigers geleenthede gebied om toegang tot Sahul vanaf die Indonesiese eilandgroep te verkry.
Die ingang na Amerika vanaf Beringia was moeiliker omdat mense eers daar bereik het tydens die laaste gletsermaksimum toe 'n massiewe ysplaat die nuwe landbrug versper het.
Gedurende daardie tyd het menslike bevolkings afgeneem en gekontrakteer om klein toevlugsoorde totdat die klimaat in die ooste van Beringia 17,000 15,000–XNUMX XNUMX jaar gelede weer begin warm word het.
Hierdie opwarming het pas toeganklike paaie langs die Noordwes-kus van die Stille Oseaan geskep, gevolg deur nog 'n ysvrye gang wat 3,000 jaar later gevorm het toe die ysplank teruggetrek het.
Die behoefte aan kos
Vanweë die koue temperature en die skaarste aan voedsel op hierdie tydstip, moes mense hul jagdoeltreffendheid verbeter deur groot diere te rig om die opbrengs van voedsel te maksimeer.
Op die Suidelike Halfrond het die moderne mens al 30,000 40,000–XNUMX XNUMX jaar in Australië gewoon voor die Laaste Gletser-maksimum, so 'n drastiese verkoeling en droging sou waarskynlik gedruk word menslike bevolkings om agteruit te gaan en in kleiner toevlugsoorde terug te trek nader aan betroubare bronne van vars water waar wild ook bymekaargekom het.
Na die Laaste Gletser-maksimum het moderne mense steeds oor Noord-Amerika versprei. Die warmer en natter klimaat in die Suidelike Halfrond het ook gehelp menslike migrasie na Suid-Amerika.
Terselfdertyd het die Jongere Dryas in die Noordelike Halfrond die bevolking gedwing om terug te keer na 'n nomadiese leefstyl of in 'n paar gasvrye gebiede skuiling te soek. Na die moeilike omstandighede van die Jonger Dryas, het die eerste bewys van landbou het in verskillende wêrelddele ontstaan.
Die bevolking van afgeleë Oseanië tussen 3,500 730 en XNUMX jaar gelede het oseaniese reise van duisende kilometers oor die Stille Oseaan benodig, uiteindelik na die gematigde en subantarktiese waters van Nieu-Seeland.
'N Opwarmende planeet het toestande geskep wat gehelp het om migrasie deur Oseanië, ook na Nieu-Seeland, te help. Flickr / Domen Jakus, CC BY-NC
Alhoewel hierdie migrasies nie duidelik verband hou met enige vroeëre klimaatsverandering nie, was die destydse windpatrone veral gunstig om te vaar.
Maar die Klein Ystydperk kon die bevolkingsgrootte verminder het en die vroeë Maori-nedersetting noordwaarts gestoot.
Die Klein Ystydperk het mense in die Noordelike Halfrond waarskynlik baie harder getref. Die koue klimaat het wydverspreid veroorsaak oesmislukkings, hongersnood en bevolkingsafname.
Al die afgelope vyf jaar was die aarde al ~ 1.1 ℃ warmer as 150 jaar gelede en die temperatuur sal na verwagting wees + 4.5 ℃ warmer as vandag teen 2100. Vandag ervaar ons die warmste klimaat sedert ons spesie die wêreld begin bevolk het.
Klimaatschommelinge wat millennia geduur het, kom nou binne minder as 100 jaar voor, wat beïnvloed word beskikbaarheid van vars water, voedselvoorsiening, gesondheid en omgewingsintegriteit.
Klimaatsveranderinge in die verlede het die basis gelê vir mense om geweldig te betoon aanpasbaarheid en veerkragtigheid deur nuwe vaardighede, boerderytegnieke, handelspatrone en politieke strukture te ontwikkel, maar die belangrikste deur hul ou, onvolhoubare lewenswyses agter te laat.
Frédérik Saltré, navorsingsgenoot in ekologie en mede-ondersoeker van die LNR-sentrum vir uitnemendheid vir Australiese biodiversiteit en erfenis, Flinders Universiteit en Corey JA Bradshaw, Matthew Flinders-medewerker in die wêreldleier van ekologie en modelle vir die LNR-sentrum vir uitnemendheid vir Australiese biodiversiteit en erfenis, Flinders Universiteit