XIX eeu Russiese literatuur het twee groot digters en skrywers wie se talent beïndruk meer as een generasie. Alexander Pushkin en Mikhail Lermontov het 'n unieke poëtiese gawe, wat in 'n kort tydperk van die tyd daarin geslaag om 'n groot aantal werke skryf. Skrywers het baie in gemeen, maar terselfdertyd elkeen van hulle het sy vooruitsigte en houding wat duidelik sigbaar is vanaf hul homoniem gedig. "Die profeet" Pushkin en Lermontov weerspieël 'n begrip van die digter se doel deur beide skrywers.
Alexander in sy werk voorkeur om te glo dat die wêreld 'n beter gelaaide lesers optimisme, moed, onheilspellend viering sal wees. Mikhail geskryf werke wat bitter hartseer, pyn hartseer, pynlike ervarings, verlange uit wat onmoontlik is om die ideale bereik fassineer. Vergelyking van "profeet" Pushkin en Lermontov stel ons in staat om die bui en gevoelens van die skrywer verstaan. Hoewel Mikhail Yurevich en bekend as die opvolger van Alexander, maar hierdie digters was heel anders beide in lewe en in art.
Lermontov het 'n gedig in 1841, 15 jaar na Pushkin. Hierdie werk is 'n logiese voortsetting van die eerste gedig. As die eerste keer vertel van 'n man dwaal in die woestyn en sy verkryging van die profetiese gawe, die tweede artikel beskryf sy omswerwinge onder die skare. Kommunikasie met Bybelse karakters en gee die gawe van bonatuurlike - dit is wat die "profeet" Pushkin en Lermontov verenig.
Alexander Pushkin gedig beskryf die agteruitgang van die gewone man in die begrip, alwetende en wyse profeet, wie se lot is nou in die onderrig van mense op die regte pad. Hy moet loop op die grond en vertel die waarheid, vertel die waarheid op harte. Die skrywer doen 'n beroep op alle digters, toegerus met die gawe om dit deur middel van hul werk praat met die samelewing, weer opgevoed hom, het hulle oë geopen om die waarheid.
Vergelyking van "profeet" Lermontov en Pushkin openbaar beduidende verskille tussen die werke. Mikhail begin sy werk met, oor wat die uitkoms van Alexander. Hy sê verder dat die gawe van profesie het hom baie pyn en lyding, gedwing om die volledige vervreemding ervaar uit die samelewing. Die profeet weet nie hoe om te lieg, praat hy die waarheid, en mense hou nie daarvan nie. Die skare verkies kalm, nie brand, selfs al is dit sal moet neerslaan in onkunde.
In die eerste gedig, is 'n man verheug oor 'n edele missie word toegeken, en die tweede beskryf 'n volledige teleurstelling, die geskenk word 'n vloek, sodat toon 'n vergelyking van "profeet" Lermontov en Pushkin. In die eerste werk van die held lyk plegtige en majestieuse, die tweede roep simpatie. Vergelyking van "profeet" Lermontov en Pushkin bied 'n begrip van hoe verskillend dieselfde onderwerp deur verskillende skrywers kan verlig. Alexander dui op die ware weg van die digter, en Mikhail verduidelik hoe dit is tragies en komplekse.
Ontleding van "Ek het in die tempel in die donker," Blok: karakters, die atmosfeer, die geskiedenis van die skepping