Witch Camp: The Magic of Connecting with Nature and Spirit - Inligting
Pat the Digital Vagabond deel hoe dit is om 'n hekskamp by te woon as hy nie in magie glo nie.
'Daar is net twee maniere om jou lewe te leef. 'N Mens is asof niks 'n wonderwerk is nie. Die ander is asof alles 'n wonderwerk is. ' -Albert Einstein
Daar is 'n plaas naby die see in 'n rooihoutbos waar hekse een keer elke somer bymekaarkom. Ek is een nag onder 'n volmaan na hierdie plek gelei deur 'n pragtige en liefdevolle heks met die naam Laura.
Dit was haar 13de jaar op Witch Camp. Die hekse wat in hierdie bos bymekaargekom het, was haar stam saam met wie sy gegroei het, terwyl sy ander geleer het oor gees, die natuur, die elemente en magie. Sy het my verseker dat ek, al my liefde vir die natuur en die gees, alreeds 'n heks was wat besig was om huis toe te gaan in die bos.
Ek sou in elk geval by Laura wees en in haar wêreld gedompel wees, so nie myne nie. Maar gegewe die vreugde, verwondering en magie wat ons saam beleef het, vertrou ek dat ek tuis sou voel tussen die bome, sterre en ander hekse.
'N Paar maande vantevore het sy 'n kragtige liefdesspreuk op die hart gebring waarin ek maklik ondergeval het. Laura oefen liefde vir lewe, gees en alle wesens van God uit, insluitend ek.
Die afgelope weke het ek by Laura verneem dat hierdie moderne hekse die aarde gekoester het en hul energie daaraan gewy het om dit te beskerm en te genees. Soos hul voorgangers wat spesiale kennis van kruie gehad het en die siek dorpenaars genees het, glo hierdie hekse daarin om ons liggame, geeste, die aarde en al haar wesens te genees.
Hulle glo in die krag om die elemente van lug, vuur, water, aarde en gees te vorm en te lei. En hulle glo daarin om magie te skep.
Maar het ek in magie geglo? Daar is altyd vir my geleer dat towery nie regtig bestaan ​​nie, en dat dit nie op die gebied van moontlikheid was nie.
Maar gedurende my week in die heksekamp het ek die definisie van magie aanvaar, wat "van bewussyn verander." Volgens hierdie definisie wil dit voorkom asof ons almal magie binne onsself en in die wêreld rondom ons skep.
In die vuurritueel wat ons op die eerste dag uitgevoer het, werp ons 'n towerspreuk op ons eie gedagtes wat ons in ons daaglikse lewens sou voer om dit waar te maak. So 'n bewuste verandering - bemagtig deur 'n ritueel wat nie net ons gedagtes en voornemens betrek het nie, maar ook ons ​​emosies, liggame en geeste - is 'n magie wat binne die moontlikheidsterrein val.
Ek het die grootste deel van my lewe aan magie gedink as 'n maklike en onmoontlike abrakadabra waar 'n padda 'n prins met 'n soen word. Maar magie in die regte wêreld is dikwels nie onmiddellik nie. Dit kan begin met 'n bewuste bedoeling en tog kan dit 'n hele leeftyd neem om te realiseer.
Ons kan ons bewussyn na willekeur verander en onsself, ander en die elemente in ons eie ketel herlei en sodoende die wêreld rondom ons skep en vorm.
Op grond van hierdie definisie het ons almal die vermoë om toorkuns aan te wakker. Ons is almal kragte daarvan. Ons kan ons bewussyn na willekeur verander en onsself, ander en die elemente in ons eie ketel herlei en sodoende die wêreld rondom ons skep en vorm.
Sommige mense doen swart magies sonder om dit eers te weet, deur hul bewussyn te gebruik om die natuur te vernietig en dit in 'n parkeerterrein te omskep. Sommige kan goud in kak maak, terwyl ander met die 'magiese aanraking' feitlik alles wat hulle aan goud raak, kan omskep.
Toe ek en Laura deur die bome onder 'n volmaan ry, kruis 'n romp, 'n jakkals en 'n groot bergleeu die pad. Laura spring amper by die venster van die passasiers uit om die bergleeu teen die heuwel op te volg terwyl hy in die skaduryke woud instap.
Sy is baie lief vir bergleeus sedert 'n swart leeu wat haar ma huis toe gevolg het terwyl sy haar baba gedra het terwyl sy 'n roete in die Appalachian-berge geloop het.
Vir maande, dan jare, sou daardie swart bergleeu elke dag na Laura se huis terugkeer en in haar slaapkamervenster loer totdat haar ma dit sou wegjaag. Sodra Laura kon loop, sal sy by die bergleeu buite aansluit en dit selfs in die woud volg. Soms sal sy op die leeu krul en slaap.
Die bergleeu is steeds haar gids vir dieregeeste. As ek Laura sien beweeg soos 'n kragtige, kragtige kat, of water op haar gesig vermy, of as sy gelukkig is, voel ek die invloed van hierdie pragtige swart kat.
Voordat ons by Witch Camp aangekom het, het Laura my 'n pragtige ou notaboek gegee.
Dit was in hout gebind en die bedekking daarvan, met metaal-skarniere soos 'n deur vasgemaak, en was bedek met 'n goudkleurige metaalplaat wat met 'n mannetjie-hert gedek is en omring is met blare. Binne die papierblaaie was bruin en broos.
Op die eerste bladsy is dit in ou droë ink ingeskryf:
'N Heksepartytjie? Wel. is jy nie lief nie? Millicent is besig om 'n doepa tuis te maak op die eerste punt. Kruiemiddel teen seer keel.
Op die volgende bladsy lees dit:
Halloween Party - 1948, name van hekse word hieronder gelys.
Hieronder is die name en handtekeninge van twintig mense gelys. Aangesien die praktyk van heksery tot 1978 onwettig was in die Verenigde State (land van godsdiensvryheid?), Was hierdie boek met die naam hekse nie net taboe nie, maar inkriminerend.
Buiten die eerste twee bladsye was die boek vol leë droëbruinpapierblaaie. Hierdie boek, wat in 1948 deur twintig onwettige hekse onderteken is, het my weg gevind. Laura het dit aan my gegee om die nog onvoltooide bladsye te voltooi. Ek het in hierdie boek geskryf oor my week op Witch Camp.
Notas van 'n heks in opleiding in die hekskamp
Ons eerste aand daar, het ons in 'n kring bymekaargekom omring deur hoë dennebome en rooihoute, verlig deur 'n brandende vuur in die sentrum. Diegene wat die oproepe gedoen het, het ons genooi om ons liggame op die sagte aarde te laat voel, die koel naglug diep in te asem en om die statiese en woes geluid van die stadslewe deur die vlamme te laat verbrand.
Ek haal my stewels en sokkies uit en druk die balle van my vrye voete in die koel vuil af. Dan beweeg musikante, tromspelers en dansers tussen die honderd of so deelnemers en roer ons liggame en energieë in beweging.
Ons hou almal hande vas en beweeg saam in 'n spiraal terwyl ons sing. Die kompleksiteit van ons ingewikkelde elektroniese era het plek gemaak vir 'n wêreld van aarde, water, lug en vuur.