Na 'n rit op die 20 km grondpad (nie die beste nie) het ons by Bloedrivier Monument uitgekom. Ons was eers na die eNkhomo museum wat deur die ANC regering in 1999 opgerig is. Die museum gee die weergawe van die Bloedrivier slagting vanaf die Zoeloe perspektief. Dit was 'n openbaring om te sien en hoor hoe hul die geskiedenis weergee. Retief was die "skurk". Hulle bevraagteken byvoorbeeld die getal Zoeloes wat dood is, en die wyse waarop die lyke getel is. Ook meld hul dat die Zoeloes nie armoede geken het voordat die Voortrekkers nie opdaag het nie. Daar is ook 'n bewering dat baie valse bewerings deur die boere gemaak is. Piet Retief en sy mense is doodgemaak omdat hul in die nag tussen die hutte "rondgesluip" het, en dit gesien is as die gewoontes van towenaars.
Daarna is ons na die "wit" weergawe van die gebeure by die Bloedrivier monument. Die terrein word baie mooi onderhou en was 'n belewenis om die geskiedenis weer te beleef (van die blanke oogpunt gesien). Die video wat vertoon word gee 'n heeltemal ander weergawe van die gebeure as wat oorkant die rivier gesien is. Die sameloop van gebeure soos die digte mis, die bygelowigheid van die Zoeloes, hul vrees vir spoke en die optrede van die "kopformasie" wat gestraf is om in die "linkerhoring' diens te doen het duidelik die hand van die Here daarin gewys. Dit was ondenkbaar om te dink hoe die Voortrekkers in daardie klein waentjies die berge kon oor, en alles wat hul het, kon saamneem.
Agtergrond: is geleë aan die noordelike hange van die Biggarsberg en is waar die steenkool nywerheid van Natal begin het. Die dorp is in 1882 deur Peter Smith op sy plaas Dundee gestig.
Besienswaardighede sluit die Talana Museum, net buite die dorp, en die Landdroshof, wat die enigste gebou in die land is wat die koninklike seël van Koning Edward VII dra
Dit is 'n besondere museum om te besoek en dit is die enigste museum in die land wat in sy oorspronklike vorm bewaar gebly het. Die veldslag tussen Boer en Brit het hier plaasgevind.
Daar is onder andere 'n uitstalling van hoe dit onder in 'n steenkoolmyn lyk, klere uit die ou Voortrekker tyd, 'n glas versameling, en kralewerk uitstalling.
Op die perseel is ook die ou huise van Thom Smith, die stigter van die steenkoolmaatskappye in die omgewing. Daar is 'n versameling van ou kapkarre, ossewaens, melktoerusting, perdestalle en landboutoerusting. Die oorspronklike huis is gerestoureer en bevat 'n replika van die woonhuis in daardie tyd.
In die dorp het die ou landdroskantoor skynbaar die wapen van Eduard VII gehad, maar dit is dood geverf. Binne die gebou glo is nog die galg wat gereeld gebruik was, te sien. Tans is dit 'n kerk en Sanlamkantoor. Ons kon nie in gaan nie en kon dus nie die galg sien nie.
Daar is net sowat 1km grondpad tot by die Karavaanpark. Ons vind 'n mooi staanplek naby die see, maar wat aan al die kante beskut is teen die wind, en wat sowel lekker skaduwee en 'n see-uitsig het. Ons sit en kyk uit op die see deur die voorruit van ons motorwoonwa. Die trappies af na die see, is net so skuins oorkant ons staanplek.
Dit is 'n baie mooi windstil sonskyn dag en daar is heelwat mense oorkant die rivier. Hulle swem, surf, ry in bootjies en vang vis. In die karavaanpark is nie veel kampeerders nie, maar hier is ook 'n klomp "karavaanhuise". ('n ou karavaan met 'n huisie wat daaraan vas gebou is). Die see en strand asook die riviermond is baie mooi en skoon.
Om voorsiening te maak vir die twee kleinseuns wat vir die vakansie kom kuier, ry ons na Beacon Baai om by Pick n Pay voorrade aan te vul. Johann moes ook 2 x 15 meter co-ax kabel koop om die sein van die skottel tot by die dekodeerder te kry. Ons staanplek is so bebos dat daar nie 'n sein deurkom nie. Dis so 'n lekker staanplek dat ons nie wou skuif na 'n staanplek met 'n sein nie. Nou het ons 'n sterk en suiwer sein.
Gonube: Dis 'n mooi en groot dorp met 'n pragtige strandfront en strande. Alles lyk mooi, netjies en versorg. Hier is heelwat groot winkels en 'n netjiese karavaan besigheid, Ons kon hier ook voorrade aanvul. Ons was nie baie be-indruk met die Gonube karavaanpark nie. Dis klein en het nie veel sekuriteit nie. Dit is binne die dorp, maar as pluspunt, is dit langs die riviermonding en by die swemstrand.
Beacon Baai / Bonza Baai: Beacon Baai het 'n groot winkelsentrum met 'n Pick n Pay, Game, en al die ander groot kettinggroepe en al die banke. Ons het al die nodige voorrade vir die volgende paar weke hier aangekoop. Bonza Baai se strandplek het maar baie verwaarloos gelyk. Daar was ook nie mense nie, net 'n lewensredder wie se radio kliphard gebler het Daar is egter baie mooi en netjiese huise wat uitkyk op die toegespoelde lagoon by die Quilera riviermonding.
Cintsa Oos: Dit is 'n groterige oord met baie mooi huise. Die sandstrand is groot en sonder enige rotse. Ons soek die karavaanpark, maar die een wat Garmin aandui, is gesluit en op die oog af van buite nie meer in werking nie. Dit sou langs die see op 'n baie mooi plek gewees het. Ons sou nie hier gekamp het nie
Cintsa Wes: 'n Kleiner oord oorkant die Cintsa rivier. Ons vind die karavaanpark, die Splendour Karavaanpark. Ons was beindruk met die skoon en netjiese park. Kampeerders kry hul eie ablusie wat hul net met hul bure deel, en wat gesluit bly. Lekker naby die see, en 'n vriendelike omie wat ons te woord staan. Die strand self is nie baie imposant nie. Hier was dan ook 'n aantal kampeerders. Die ablusiegeriewe by die strand is besmeer met grafiti en 'n seer oog. Die getypoel is toegespoel van die sand, en kort aandag. Hier is ook mooi nuwe ontwikkelings aan die gang.
Glen Eden: 'n Kleinerige standoord langs die strandmeer en riviermonding. Dit lyk mooi netjies, maar die Glen Eden Karavaanpark lyk of dit aandag nodig het. Volgend inligting is daar glo nuwe dinge aan die gebeur. Dit kan 'n mooi en lekker groot park wees as dit weer reg is. Tans is die gras lank en daar is baie molshope. Hier was geen kampeerders nie.
Areena Kampterrein: Ons gaan loer in by Areena. Dit is 'n pragtige oord langs die Kwelera rivier, hoër op as Yellow Sands. Die plek is baie mooi en netjies. Daar is baie karavane en tente wat permanent opgeslaan bly - sommige met tuine en fancy meubels binne. Dit lyk of mense 'n permanente staanplek daar het. Ons kon nie "toerkampeerders" raaksien nie - dalk het ons nie goed genoeg gekyk nie. Dis egter 'n baie mooi plek en die moeite werd om te besoek. Dis stil en rustig tussen die koppe en langs die rivier. lekker beskut. Lnags die rivier is vasmeer jetties vir manne met bote.
Dit begin oornag te reen en vanoggend is alles nat, dis koud en die see is omgekrap. Mettertyd kom hier heelwat karavane in wat vir die skoolvakansie kom kamp. Hier in ons beskutte hoekie kom staan 5 ander groepe langs en oorkant ons, Dit voel soos 'n dorpie in die kliene met al die motors, bakkies en karavane wat hier ingetrek het.
Ons staanplek moet die gewildste in die plek wees, want met al die sterk winde wat hier waai, het ons tent nie eens geroer nie. Ons moes maar meestal binne bly, want op die strand waai die wind die seesand teen jou bene vas en dis nogal seer. Kort-kort trek dit toe en sif dit saggies, net om weer oop te trek en die son skyn lekker. Die wind waai regdeur die dag uit die Noord-ooste
'n Baie beter dag as die vorige. Die son skyn maar die wind is steeds terk Noord-oos. Hou dit nooit op waai nie?
Elsie maak reg vir haar kort besoek aan Johannesburg, en spandeer die oggend om haasr goed te pak en die motorwoonwa reg te kry vir die laaities se besoek. Teen 12:30 vertrek ons na die lughawe waar sy die 1-Time vlug na Johannesburg haal. Johann ry terug en gaan sny riete in die rivier sodat ons more saam met die seuns stokbrood kan maak. Hy koop 'n bol brooddeeg by die Spar wat so 8 km hier van die kamp af is.
Na ontbyt skiet hulle weer met die BB Gun en raak nogal handig daarmee. Ons neem die verkykers en stap deur die kamp om voëls te soek. Na 'n uur wil hulle terug motorwoonwa toe, want dis duidelik hulle aandag is nou nie meer by die kampery nie, maar op die terugrit.
Dit is 'n pragtige sonskyn dag. Ons spandeer die dag om die motorwoonwa skoon te maak en al die wasgoed te was. Die weervoorspelling voorspel reen en nog reen vir die res van die week
Toer dagboek: Dit is 'n groot dorp (amper stad). Die dele wat ons deur gery het, was netjies, met al die groot winkelgroepe teenwoordig. Daar is baie ou geboue met ou boustyle te sien. Die N2 hoofweg loop deur die dorp.
Agtergrond: Dit het in 1824 ontstaan as 'n sendingstasie van die Glasgow Sending genootskap. Hier het ook groot veldslae gedurende die grensoorloe plaasgevind. 'n GFort is later gebou, en toe die sendelinge terug kkeer, is die plek vernoem na princes Alice, tweede dogter van Koningin Victoria van Brittanje.. Daar is 'n kampus van die Universiteit van Fort Hare. Pres Nelson Mandela was ook hier 'n student.
Die dorp is net so 4 km van die afdraai na Hogsback. Ons ry deur die dorp en die vernaamste besienswaardigheid is die Universiteits geboue en koshuise.
Agtergrond: Die dorp lê in die hartjie van die Amatola Berge, sowat 1300 m bo seevlak. Nadat die grensoorloë in 1870 verby was, het boere hul op die plato begin vestig. Die omgewing het mettertyd in 'n berg vakansie-oord ontwikkel. Daar is heelwat pragtige wandelroets deur die woude en in die berge rondom die dorp. Daar is twee teorie oor waar die naam vandaan kom. Die een is dat die berg en dorpie na Kaptein Hogg van Fort Mitchell vernoem is. Die ander is dat die pieke van die berg soos die rug van 'n vark lyk. In die wintermaande lyk die sneeubedekte landskap soos 'n feeland met gevriesde watervalle en sneeu wat van die woude afhang. Die dorp is gelee in die Laer Drakenberge met die hoogste piek bekend as Gaika's Kop wat 1700m hoog is. Die Xhosa naam is Qabimbola wat beteken "Rooi klei op die gesig" na aanleiding van die gebruik gedurend innisiasie om hule gesigte met die klei rooi te smeer.
Toer dagboek: Verskeie mense langs die pad het ons aangeraai om Hogsback te besoek. Ons is baie bly dat ons gegaan het, want dit is regtig 'n besonderse klein dorp. By die inligtingskantoor in die dorp het ons uitgevind wat daar te siene is. Die dame het gesê ons moes eintlik vir 'n week gekom het, want 'n dag is te min om na alles te gaan kyk. Hogsberg is geleë hoog bo-op die bergplato, soos gesien kan word op van die fotos. Dis 'n steil bergpas met 'n teerpad tot bo op die plato. Ons verneem dat die Getaway tydskrif onlangs Hogsback as een van die 10 mooiste plekke in Suid Afrika benoem het. Ons het toe eerste na die Arboretum tuin gegaan, en oral die pragtigste azalia bosse gesien. Daar is al die kleure wat jy aan kan dink, en dit groei welig in die tuin. Ons is deur die bospaadjies na die "39 trappe" waterval, wat effe 'n teleurstelling as waterval is, maar die omgewing maak op vir die min water.
Daarvandaan is ons na die Keteltuit waterval se bopunt. Dit is volgens die kennisgewingbord 'n maklike stap, maar dit was 'n fris klim van 25 minute tot by die bo-punt van die waterval. Die paadjie loop deur pragtige inheemse bosse. Dit word gesê dat as die wind reg waai, waai dit die watersproei deur die tuit tot 10 meter in die lug op. Daar was min water en dit was doodstil, so ons kon nie die water sien spuit nie. Van bo af het jy 'n pragtige uitsig oor die dorpie wat tussen die bosse daar ver onder jou versteek is en jy sien die hele Tyume vallei daar ver onder.
Van daar het ons gaan soek vir 'n plek om te eet, maar op Maandae en Dinsdae rus hulle om te herstel na die naweek en is die eetplekke toe!. Ons ry toe maar op die swakste pad denkbaar na The Edge waar ons verras word deur 'n heerlike middagete, vars gemaak terwyl ons wag.. Met groot verwagting soek ons toe die Labyrinth, wat volgens hulle een van die grootste in die wereld is. Ons kon dit nie juis glo nie, maar neem hul woord daarvoor. Hul advertensie op web sê: "The Labyrinth": Come and experience walking our acclaimed Chartres design Labyrinth, one of the largest in the world. Elsie het die Labyrinth gestap, maar Johann het sommer shortcuts oor die paadjies gevat. Skynbaar is daar een of ander magiese iets omtrent 'n Labyrinth, maar ons het dit nie gevoel nie. Net langsaan is The Edge, 'n helse diep en regaf rotswand wat tot onder in die kloof is. Daarvandaan sien jy tot oormore. By The Edge is chalets wat pragtige uitsig oor die valllei het. Van hul staan op die rand van die Edge, en kan op een fotto hierbo gesien word (Jammer vir die mistigheid) As jy wil rus en vrede he, moet jy hier kom uitspan.
Die dorp het nie huise soos wat soos in 'n dorp "gerangskik" is nie, maar almal woon skynbaar op kleinhoewes. Die kleinhoewes se tuine is iets om te sien. Daar is begeleide toere om die tuine te besigtig. Die tuinweek is sopas verby en dit moes 'n prentjie gewees het.
'n Baie lekker sonskyn dag ten spyte van die weervoorspelling. Na al die inspanning van die vorige dag se bergklimmery daar by Hogsback, rus ons die stywe spiere en litte vandag so 'n bietjie. More sal ons weer gaan rondry en kyk wat die omgewing alles bied.
Agtergrond: Die stad is aan die Buffelsrivier en is Suid Afrika se enigste rivierhawe. Na die 7de van die 9 grensoorloë, was daar 'n behoefte aan 'n hawe in die gebied om voorrade aan die troepe af te lewer. Die Britte het Ford Glamorgan gebou en in 1848 het sir Harry Smith die hawe gebied en aangrensende grond ge-annekseer en Oos London genoem. Die eerste vuurtoring is in 1857 gebou. In 1856 was die inwonergetal 124. Kort daarna het duidende Duitse soldate na die Krim-oorlog hul daar kom vestig. Die meeste manne was vrygeselle en die Britte het hul oor die soldate ontferm en in 1857 'n skip vol (glo 157 in totaal) Ierse nooiens gestuur as moontlike vroue vir die manne. In 1873 is die munisipaliteit gestig. Die hoofstrande is Orient, Oos en Nahoon.
Ons begin ons dag se uitstappie deur van Yellow Sands te ry tot by Kids Beach, sowat 60 km van hier. Dit is 'n pragtige strandoord met baie netjiese huise, strate en tuine. Ons was be-indruk met die totale prentjie van wat ons daar gesien het. Ons kon nie die karavaanpark kry nie, alhoewel die boeke meld daar is wel een. Op pad terug doen ons aan by Gulu mond, waar daar aan die oorkant van die lagoon pragtige huise gebou is. Die rivier se mond is ook toer en die lagoon is baie mooi. (Die pad is egter VROT).
Ons volgende afdraai is na Winterstrand, wat ook 'n baie mooi omgewing is, alhoewel nie so indrukwekkend as Kids Beach nie.
Die roete neem ons oor die ou brug oor die Buffelsrivier, verby die seiljagklub by Latimers Landing in die rivier, waar daar pragtige groot seiljagte voor anker le. Van daar besoek ons die Oos London Museum waar ons spesiaal na die Selakant vis wou gaan kyk. Ons het nie besef die vis is amper 1.8 meter lank nie. Dis 'n reuse vis wat sowat 100 meter onder die water oppervlak in die donker leef. Daar is aanvanklik gedink dat die oervis reeds 80 miljoen jaar gelede uitgesterf het, maar skynbaar is daar steeds heelwat (volgens die museum is daar sowat 200) van hulle wat rondom die Comoro eilande leef. Die eerste lewende selakant is op 22 Desember 1938 langs die Oos London kus naby die Chalumnarivier gevang.
'n Kouerige dag met reen teen die laat middag. Ons het die dag maar rustig by die kamp deurgebring. Dit is vandag ons kleindogter Kyla se 7e verjaarsdag.
Nog eens 'n reendag, en ons moet maar binne bly. Ons nooi vir Sue vir middagete, en sy ry oor vanaf Gonube om die middag by ons te kom kuier. Ons vertel van al ons toer avonture en plekke wat ons besoek het, en Sue vertel op haar beurt van al haar avonture wat sy al beleef het. Voor ons ons kon kry, was die middag verby en moes ons afskeid neem.
'n Entjie verder kry ons 'n waterdikkop op die strand en ons vermoed dat hul 'n nes naby het. Die wyfie staan op en gaan lê en maak of sy seergekry het. As jy nader kom, beweeg sy verder en gaan lê weer. Ons sou die nes probeer kry met die terugkeer deur hul van agter te benader. Met die terugkeer verras ons hulle toe en sien waar hulle opspring. Toe ons by die nes kom, storm die wyfie met 'n hengse geskreeu op ons af en maak asof sy ons wil aanval. Sy raas en skreeu en sprei haar vlerke wyd oop en kom tot so twee meter van ons af. Die mannetjie het maar daar eenkant gaan staan en die spul bekyk. Glad nie deelgeneem aan die beskerming van die nes nie.
Ons hou piekniek op die rotse anderkant Glen Eden. Daar is 'n "grot" wat met klippe toegepak is. Ons vermoed dat die stappers wat langs die strand af stap dalk hier 'n oornagskuiling gemaak het. Die gat is redelik diep en met die klippe wast voor by die opening gepak is, moet dit redelik beskut binne wees. Langs die strand is sulke plat rotse met reguit 'lyne". Dit lyk kompleet of die klip blokke so langs mekaar gepak en vasgemessel is. Die plat stukke rots beslaan 'n baie groot area .
Die laaste van die strande wat ons besoek, was Nahoon. Ons vertrek vroegoggend om Nahoon te besoek. Die strand en riviermonding het nie juis 'n indruk op ons gemaak nie. Ons besoek ook die Nahoon karavaanpark, en is bly dat ons nie hier kom kamp het nie. Dit voldoen nie juis aan ons graderingsvereistes nie.
Ons kuiertjie van 'n maand by Yellow Sands was baie lekker en ons sal verseker weer die oord besoek. Die ongerepte omgewing, groen grasperke en staanplekke, mooi wit strande en koeltebome is alles pluspunte.
Die enigste negatief is die gebrek aan vars drinkwater, maar dit is nie die oord se skuld nie. Die hele Oos Kaap en Suid Kaap het min reen gekry en die watervlakke is laag. Ons hoor oor die radio dat selfs die mense van George bekommerd is oor die drinkwater vir die vakansiegangers oor Kersfees.