Narcissisme - tekens, oorsake, behandeling, narcisisme toets - Sielkunde en Psigiatrie - 2019
narcisme - Dit is 'n eienskap van karakter, wat bestaan ​​uit oormatige selfliefde en hoë selfbeeld, wat absoluut nie ooreenstem met die werklikheid nie. Narcissisme, soos die term is afgelei van die naam van die held van die antieke Griekse mite van Narcissus. Hy was pragtig met homself en verwerp die nimf Echo wat hom liefgehad het, waarvoor hy gestraf is. Narcissus was gedoem om sy weerkaatsing in die meeroppervlak lief te hê.
Narcissisme manifesteer in kenmerkende intieme gedrag. Volgens S. Freud ervaar alle kinders in die vroeë tydperk 'n sterk gevoel van narcisme. Met die harmonieuse en behoorlike ontwikkeling van die persoonlikheid van kinders, is dit absoluut geen kwaad vir hulle nie. Die term narcisme, Freud het uiteindelik in die sielkunde begin toe hy sy teorie van psigoanalise opgestel het.
Oorsake van narcisme
Die hoofrede vir die opkoms van narcisme word beskou as 'n vroeë assessering van die optrede van kinders deur hul ouers, en later begin die kind self homself te evalueer. Om enige, selfs die minimale sukses te behaal, is bindend vir die assessering. Ek is goed. In die toekoms sal die hele lewe van so 'n kind ingestel word om sukses te behaal. Daar is baie baie suksesvolle persoonlikhede onder mense wat aan narcisme ly.
Nog 'n rede vir narcisme is die gebrek aan moederskap en liefde in die kinderjare. Daarom probeer die kind op enige manier om so 'n tekort te vergoed. Hy vorm sy "ek", stel hom voor as 'n universele sentrum, terwyl hy sy ouers idealiseer. In ongunstige gevalle, kinders ontwikkel persoonlikheidsversteuring, gekenmerk deur oortuiging in persoonlike grootheid, hoë sensitiwiteit vir kritiek, innerlike leegheid. So 'n oortuiging van grootheid is ongegrond. In die afwesigheid van erkenning van ander word oormatige selfvertroue van die individu as gevolg van foutiewe selfbeeld 'n gevoel van minderwaardigheid, wat lei tot die verskyning van verskillende fobies en komplekse.
Dikwels probeer ouers om die kind te word wat hulle wil hê, terwyl hy die persoonlike eienskappe van die kind verwerp en nie aandag gee aan sy behoeftes nie. dit wil sê Sulke kinders is net lief as hulle suksesvol is en hul persoonlikheid misluk, selfs die mees onbeduidende. Gevolglik ontwikkel die kind die sogenaamde narcistiese borrel geleidelik. Hy begryp homself deur die prisma van opgeblase selfbelang, wat homself as 'n grootse persoon aantoon en homself as 'n groot persoon posisioneer. Op hierdie manier probeer hy liefde kry. Hy verstaan ​​egter nie dat hy die liefde op so 'n manier verower het nie, hulle sal hom nie as 'n mens liefhê nie, maar net sy buitenste dop.
Die vernaamste tekens van narcisme word beskou as negatiewe twyfel wat aanheid, narcisme en oormatige egoïsme aandui. Met betrekking tot so 'n persoon is daar sprake van 'n narcistiese aksentuasie van karakter. As ons hierdie konsep op 'n sosiale kollektief toepas, is narcisme óf 'n uitgesproke onverskilligheid teenoor die probleme van ander vakke, of elitisme.
Gewoonlik kommunikeer met die narcis veroorsaak niks behalwe verwerping, verkoue en verwoesting nie. Mense kommunikeer met narcissen ongemaklik, hulle probeer om sulke kommunikasie te vermy. Die narcis is egter 'n plesier, hy hou daarvan om eroties op die agtergrond van die "grys" massa te wees.
Saam met die genoteerde simptome word ook die gesonde tekens van narcisme onderskei, sodat vakke suksesvol en harmonieus kan wees, gesonde ambisies hê, strewe na sukses, sukses geniet, genot en bevrediging van kreatiewe prosesse hê en in die algemeen positiewe resultate behaal.
Ook onder die hooftekens van narcisme sluit in idealisering en onmiddellike depresiasie. Die interessantste ding is dat vir die devaluasie van die buurman geen spesiale argumente nodig is vir die narcis nie. Net so, met idealisering. Maar 'n geïdealiseerde vak, met nouer kommunikasie, blyk ook sy eie tekortkominge te hê, en dadelik waardeer dwelms. Daarna begin die narcissen weer na voorwerpe vir idealisering soek, sodat dit later ook sal depresieer.
Narcissisme kan beskou word as 'n persoonlike disfunksie, wat lei tot persoonlikheidsversteurings, wat uitgedruk word in uitsonderlike narcisme.
Narcissisme Freud geassesseer as 'n integrale deel van elke vak.
Manlike narcisme word gemanifesteer in pogings om selfwaarde in die oë van ander te bereik. Terselfdertyd, nadat hulle loopbaangroei en materiële verryking behaal het, voldoen hulle aan hul ambisies. Maar nadat hulle ontvang het wat hulle wil, bly hulle vreugde vir vyf minute, en dan kom die gevoel van verwoesting. As gevolg hiervan, aspirasies groei, en narcissen begin meer begeer.
Op 35-jarige ouderdom word die narcisse nie opgewonde nie, aangesien daar take is wat stadig deur hulle gerealiseer word. Daarom sien hy nie die punt van lyding nie. Wanneer hy egter die ouderdom van 35 bereik, begin hy besef dat daar geen geluk is nie. Mans wat aan sulke narcisme ly, kan nie gesonde verhoudings met ander mense bou nie, hulle verwerp familieverhoudings, terwyl hulle kinders laat ly aan hul emosies. En eers daarna begin manlike narcissen te besef dat hulle begrip en warmte wil hê.
Wyfie narcissisme manifesteer hom in ambisieusheid, probleme met die verstaan ​​van eie kinders, strewe na die groot, onvermoë om vreugde en eenvoud te waardeer. Sulke vroue maak kinders met spesifieke ywer leer en voldoen aan al hul verwagtinge. Daar is geen wedersydse begrip tussen hulle nie, warmte, net bitterheid in 'n verhouding.
Die narcisvrou verstaan ​​op 'n onderbewuste vlak dat sy nie 'n diep verband met die kind het nie, en sy blameer haarself hiervoor, maar sy breek nog steeds op die kind afgesien van haar begeerte.
'N Daffodil sal 'n versorgende man kies wat haar sal troos, maar sy sal hom nie respekteer nie, aangesien sy 'n lap oorweeg.
As narcissen 'n getroude paartjie is, verskyn daar 'n mededingende stryd tussen hulle. Hulle sal in absoluut alles meeding - in kritiek, welsprekendheid, stewigheid. So 'n verhouding sal nie lank wees nie.
Narcissisme in Sielkunde
Narcissus is 'n sielkundige tipe wat gekenmerk word deur probleme in kommunikasie, probleme in jou persoonlike lewe. So 'n persoon is baie moeilik om lief te hê en moeilik om vriende te maak, moeilik om saam te werk.
In geen geval kan 'n persoon met 'n narcistiese persoonlikheidstipe gesê word dat dit gewone is nie. Soos in hierdie geval sal sy gebrekkige gevoel van selfbeeld getraumatiseer word en 'n onmiddellike aggressiewe reaksie sal volg.
Daffodille het hul identiteit as gevolg van hul beseerde self geskend. Die eienaardigheid van die narcistiese tipe persoonlikheid is dat onder die invloed van sekere toestande die geneties geïnkorporeerde "I" in die embrioniese staat gebly het, en in plaas daarvan is die vals "Ek" wat van buite af gevorm is, gevorm.
Natuurlik ontwikkel alle mense hul individualiteit onder die invloed van eksterne omstandighede van die lewe. Onder die invloed van 'n onbehoorlike, oormatige stewige opvoeding, kan 'n getransformeerde "I" gevorm word, maar dit sal nie narcisme wees nie.
Vir die opkoms van 'n narcistiese persoonlikheidstipe, is 'n ligter omgewing nodig. Narcissus word gekenmerk deur die teenwoordigheid van die volgende leidende passies: skande vir die teenstrydigheid tussen die werklike en die eksterne, afguns van die mense rondom hom, wat verteenwoordigend heeltemal is. Alhoewel die narcis self nooit in sulke gevoelens erken word nie. Hy sal sê dat hulle hom beny, en daarom probeer hulle op elke moontlike manier om hom te verduister en te vuil. Hierdie omgewing moet skaam wees vir hul gedrag. Bewuste of onbewuste sterk emosies (beïnvloed) van afguns en skande vir hom is egter so ongemaklik en het 'n vernietigende uitwerking op sy selfbeeld dat die narcis beskerm moet word om dit op die bestaande vlak te behou. Kenmerkende beskerming vir die narcis sal idealisasie en waardevermindering wees. Terselfdertyd het hy geen oortuigende argumente nodig om sy familie te deprecieer nie.
In die terminologie van "I-sielkunde" gebruik die narcis genadeloos sy eie voorwerpe. dit wil sê Vir narcissen word sulke voorwerpe nie aangevul, soos normaal nie, maar vervang die "hoof krag". Vir so 'n persoon word gekenmerk deur 'n spesifieke "narcistiese honger". Dit is te danke aan die feit dat binne-in die narcis leegheid voel.
So, die hoofkenmerke van die narcistiese tipe persoonlikheid is: gevoelens van leegheid in die siel, gevoelens van afguns, valsheid en skaamte, of pool ervarings - selfversorgendheid, superioriteit, ijdelheid. O. Kernberg het sulke polariteite as teenoorgestelde state in die "I" persepsie verduidelik. dit wil sê Die narcis sien sy eie "I" of vanuit die oogpunt van iets groots, of - onbeduidend.
Baie narcissen kan begeertes vir wedywering of bewondering veroorsaak. Die algemene pad om die verskynsel van narcisties georganiseerde individue te verduidelik, is egter die patologie van hul selfkonsep, wat in swakheid, selfevaluering en onbeduidendheid manifesteer.
Die hele subjektiewe ondervinding van narcistiese persoonlikhede is gevul met 'n gevoel van skaamte. Die skaamte word gevoel omdat die narcis voel asof dit onbeduidend of sleg van buite af lyk. Sensitiwiteit vir die vernedering en gevoel van skaamte, wat hom in 'n moeilike situasie manifesteer, dui op 'n verwerping van hul eie self.
Die narsissistiese mens maak homself oormatige eise en laat homself nie swakhede of foute toe nie. Die meeste sielkundiges glo dat die meeste eienskappe van narcissen nie so baie skaam is nie, maar die vrees om skaam te voel, wat lei tot die verplasing van laasgenoemde. Daarom is die besef van die narcis van sy eie skaamte en is die eerste stap in terapie op die pad na die besef van sy ware self.
Die begeerte om ander en jouself te veroordeel is ook 'n ander kenmerk van die narcistiese persoon. Die basis van hierdie begeerte is onbewuste afguns. As die narcis 'n gebrek aan iets begaan of dit lyk vir hom dat ander alles het wat nie vir hom genoeg is nie, kan hy probeer om alles te vernietig wat ander deur kritiek of uiting van spyt, minagting het. Maar vanuit 'n ander oogpunt kan afguns 'n gevoel wees wat 'n groot hulpbron het. Bewustheid van die narcistiese persoonlikheid van sy eie afguns kan geblokkeer energie vrystel en asstilie kan oorkom. Ook afguns is die basis van waargeneem of onbewuste kompetisie, wat kenmerkend van hulle is.
Nog 'n kenmerk wat kenmerkend is van narcissen is frustrasie. Narcissistiese persoonlikhede probeer hulle bes om teleurstelling te vermy. Dit beteken dat hulle probeer om nie aangeheg te word en nie gefassineer te word nie. Hierdie kenmerk is 'n gevolg van vroeë emosionele breek, wat lei tot die ontwikkeling van 'n meganisme van afwagtende verwerping. Hierdie verdedigingsreaksie kan voorkom as gevolg van die persepsie van 'n noue verhouding as potensieel traumaties. Daarom breek hulle gewoonlik 'n verhouding af voordat so 'n verhouding in die verhoog van geliefdes gaan.
Perfeksionisme is 'n verwante verdedigingsreaksie wat affodille vertoon. Hulle bepaal self onrealistiese doelwitte en ideale. In die geval waar die resultaat behaal word, begin die narsis hom te respekteer vir prestasie. Dit is 'n goeie uitkoms. In dieselfde gevalle, wanneer die ontwerpe van die narcis misluk, begin hy homself gebrekkig voel, en nie 'n gewone persoon met swakhede nie. Dit sal 'n depressiewe uitkoms wees. Die behoefte aan perfeksie word uitgedruk in die sistematiese kritiek van ander of jouself, sowel as die onvermoë om pret te hê onder enige omstandighede wat die dualiteit van die menslike bestaan ​​beïnvloed.
Daarom beskryf O. Kernberg in sy geskrifte tipiese state van polariteit vir 'n narcistiese persoon - 'n grandiose of uitgeputte persepsie van sy 'I'. Hierdie polariteite is die enigste potensiaal om innerlike ervarings vir narcissen te organiseer. Danksy perfeksionisme, verdwyn narcissen dade en gevoelens wat lei tot die besef van hul eie insolvensie as 'n persoon of ware afhanklikheid van ander.
Die toestand wanneer die grandiose persepsie van jou eie "ek" uit die konflik van aggressiewe en libidinale komponente groei, word patologiese narcisisme genoem. Hy word in sy volwasse staat gekenmerk deur die behoefte aan majesteit en almag, en word in narcistiese woede, aggressiwiteit, konflik en beskermende meganismes geopenbaar in omstandighede waarin die narcistiese behoeftes van die individu nie bevredig word nie.
O. Kernberg beskou patologiese narcisme meer in detail. En as gevolg van sy teorie het hy drie tipes narcissisme geïdentifiseer: patologiese narcisme, normale infantiele en volwasse narcisme.
Patologiese narcisme is 'n weerspieëling van die grandiose "I" van persepsie en self-idealisasie. Mense van 'n patologiese soort narcisme word gekenmerk deur lafhartige houdings teenoor ander en 'n neiging om voortdurend hul eie superioriteit, prestasies sonder belangstelling in ander en empatie te toon.
E. Morrison het aangevoer dat die teenwoordigheid in die karaktertrekke van 'n sekere deel van gesonde narcissisme vir 'n volwasse persoon die bevrediging van hul aspirasies en behoeftes in verhouding tot ander kan balanseer.
Om narsissistiese persoonlikhede op te wek, draai dikwels na psigoterapeutiese hulp, oefen meditasie en joga, en begin met uiterste sport. Mense wil hul "Ek" deur sensasie vind, deur verskillende geestelike praktyke te gaan. Natuurlik help dit, aangesien dit geleenthede bied om jouself en jou "ek" te verstaan.
Die taak van narcistiese persoonlikhede is om te erken wat in hul dieptes weggesteek is. En in die dieptes verberg die onmoontlikheid om homself as 'n gewone en gewone persoon te herken. Vir narcissen is die ergste ding om soos almal of 'n middelmatige persoon te wees, en om nie 'n slegte persoon te wees nie.
Vandag bestaan ​​nie een honderd persent metodes wat 'n geneesmiddel vir narcisme waarborg nie. Dit is te wyte aan die feit dat gesamentlike pogings van die dokter en die pasiënt nodig is vir die genesing. Daar is egter 'n aantal tegnieke wat, wanneer dit gereeld gebruik word, die pasiënt se lewenskwaliteit effektief kan verbeter en die verergering van narcisme kan onderdruk.
Nie alle pasiënte is bereid om te aanvaar dat hulle 'n narcistiese persoonlikheidsversteuring het nie. Daarom moet mense noukeurig praat oor narcisme. Dit is raadsaam om eers duidelik te verduidelik wat die narcisme is. Dit sal meer effektief wees om die pasiënt bekend te maak met die narcistiese wanorde op die voorbeeld van ander persoonlikhede.
Daar word geglo dat narcisme 'n oorerflike siekte is. dit wil sê In sy omgewing is daar altyd 'n beduidende volwassene met 'n sterk komponent van narcisme, met wie die pasiënt 'n taamlik komplekse en dikwels traumatiese verhouding het. In hierdie geval sal meer effektiewe terapie werk wees wat daarop gemik is om die verhouding met 'n sinvolle volwassene te ondersoek. Die pasiënt het die taak om te besef hoe narcisme in sy familielid gemanifesteer word en probeer om sy reaksies op die familielid se narcissistiese manipulasies te transformeer, om sulke manipulasies te beheer en te bestuur.
Nadat hulle geleer het om te onderskei tussen manifestasies van narcisme van ander en geleer deur hul bestuursmetodes, word die pasiënt die geleentheid gebied om soortgelyke aksies met betrekking tot sy narcisisme te doen.
Doeltreffende metodes in die behandeling van narcisisme word as gestaltterapie en transaksionele analise beskou. Dwelmterapie word gebruik om simptomaties te behandel, byvoorbeeld simptome van nood.
Dit is onmoontlik om narcissisme heeltemal te genees, maar dit kan tot nulpunt van sy manifestasie verminder word.
In die moderne sielkundige en psigiatriese wetenskap is daar 'n aantal spesifieke tegnieke wat die narcistiese persoonlikheidsversteuring bepaal. Onder sulke metodes is daar kliniese en sielkundige metodes vir die definisie van narcisisme. Dit is 'n vraelys wat bestaan ​​uit 163 stellings. Die antwoorde op hulle word op Likkert-skale gevorm. dit wil sê die onderwerp moet sy mate van ooreenstemming of meningsverskil uitspreek oor elke stelling. As gevolg van hierdie studie, kan jy inligting op 18 skale kry, die narcistiese koëffisiënt uitvind en die algemene vlak van funksionering van die self-stelsel bereken.
Volgens moderne teorieë van persoonlikheid, is die stelsel van narcistiese regulering nie minder nodig vir die gesonde funksionering van die psige as die stelsel van instinkbeheer nie. Narcistiese regulering is die handhawing van affektiewe balans in verhouding tot gevoelens van innerlike stabiliteit, selfvertroue, persoonlike waarde en welsyn. dit wil sê имеется ввиду, поддержание равновесия по отношению чувства самого себя и собственного сэлф.In die sielkunde weerspieël die term 'self' die integriteit van die persoonlikheid, sy biologiese en geestelike eenheid, is 'n regulerende element, wat die kernkomponent van die persoonlikheid is, wat denke, intelligensie, persepsie, ens. Insluit.
Die hoof simptoom van 'n narcistiese persoonlikheidsversteuring is die onstabiliteit van 'n gevoel van selfwaarde, om te balanseer waar die individu gedwing word om kompenserende meganismes toe te pas, soos idealisering of ontkenning, idees van mag, regressie, ens.
Hierdie kliniese en sielkundige metodologie stel ons in staat om die funksioneringsindeks van die selfstelsel te meet, wat die mate van persoonlikheidsterkte in verskeie verteenwoordigers van die volwasse bevolking toon: by gesonde individue en persone wat aan neurose, psigosomatiese siektes, psigose, ens. Ly.
Kontraindikasies vir die gebruik van hierdie tegniek is die teenwoordigheid van óf ernstige depressiewe of akute psigotiese simptome.