Terwyl Christene oor die wêreld heen hulle gereedmaak om volgende naweek Paasfees met geloofsywer en stigting te vier, staal die Britse skrywer Thomas de Wesselow hom om ’n ander rede vir dié naweek.
De Wesselow is die skrywer van The Sign: The Shroud of Turin and the Secret of the Resurrection, ’n boek oor die Bybelse Paasgebeure wat die komende week wêreldwyd gepubliseer word.
De Wesselow, wat lank ’n gesiene pos as kunshistorikus aan die Universiteit van Cambridge beklee het, grond sy verklaring op die Kleed van Turyn, ’n doek wat in die Middeleeue bekendheid verwerf het en steeds ’n groot aanhang het omdat baie mense glo dit is die kleed waarin Christus begrawe is.
Hoewel dié reliek, met die duidelike afdruk van ’n mansfiguur daarop, vir baie Katolieke eg is, maak talle wetenskaplikes dit as ’n namaaksel af omdat daar met koolstoftoetse bewys is dit kan nie ouer as omtrent 800 jaar wees nie.
De Wesselow meen egter hy kan bewys dié koolstoftoetse was verkeerd. In gedetailleerde hoofstukke verskaf hy heelwat bewyse van hoekom hy meen die kleed is eg, onder meer stuifmeelspore in die mate*riaal wat aandui dat dit wel in een of ander stadium in Palestina was en ’n ontleding van die figuur wat aandui dat dit ’n besonder akkurate afbeelding is van ’n man wat in die eerste eeu aan ’n kruis gesterf het.
Christelike publikasies soos The Christian Post en ’n paar Katolieke webwerwe oorsee het reeds teen dié teorie kapsie gemaak en sê dit is onversoenbaar met die Christelike leer.
Hy gee wel in die boek toe dat die feit dat hy oor die Turynse kleed geskryf het (’n onderwerp wat meestal deur pseudohistorici en samesweringsteoretici opgehaal word) hom buite die “intellektuele hoofstroom” plaas en sal spreek tot die soort mense wat boeke soos Dan Brown se The Da Vinci Code ernstig opneem.
Wonder of die outeur die kulturele aspek van die Opstandingsrutueel sal aanraak. Dit is algemeen bekend (wel, hang af in watter kringe jy natuurlik beweeg in terme van 'algemeen') dat die Opstanding 'n ou idee was alreeds in hierdie tyd - danksy Paganistiese invloed van opgewekte 'redders' in daardie kulture (veral Egipte, Sumerië, Griekeland ens.). Die Egiptiese invloed is veral sterk in die vorm van Osiris en die Onderwêreld. Sal graag wil sien hoe hy hierdie kultureel-historiese skakels inbring in hierdie konteks. As hy nie hierdie verbintenisse in agneem nie is die boek self seker nie 10c werd nie. Ek lees in die voorskou dat hy verwys verwys na historiese kerkvaders asook Gnostiese figure soos Celcus (outeur van 'The True Doctrine' - 'n kritiese eksposisie aangaande die ontstaan van die christendom) wat hul teengestaan het juis oor die 'namaaksel' geskrifte wat hul besig was om te skep deur Paganistiese elemente en tradisie te gebruik as bronne.