Algemene Artikels - Bybelse Temas en Sake Archives - Page 260 of 275 - www.bybelkennis.co.za
God regeer? Deel 1
Die wêreld staan aan die begin van ‘n nuwe millenium. En die Kerk van die Here Jesus deel met die wêreld ‘n infeksie wat tot hoë koors lei – milleniumkoors. ‘n Koors waar die postmoderne mens yl dat die derde millenium na Christus die oplossing van al sy ekologiese en finansiële probleme gaan sien. Die Kerk soek ook na ‘n oplossing – hy plaas sy hoop weer op die wederkoms.
Wat gebeur as ŉ mens doodgaan? Is alles dan verby?
Bladsy 260 van 275« Begin«...102030...258259260261262...270...»Einde »
Covid – 19 – Jan van der Watt
Laaste 30 Dae: 10,470
Laaste 365 Dae: 266,673 Genade, vergewing, versoening, berusting
Hy het die oudste Manasse genoem, “want,” het hy gesê, “God het my alles laat vergeet: al my swaarkry en alles wat my familie my aangedoen het.” - Genesis 41:51.
Daar is twee seuns vir Josef gebore. Die eersgeborene het hy Manasse genoem, want hy het gesê: "God het my alles laat vergeet: al my swaarkry en alles wat my familie my aangedoen het." (Gen 41: 51). Uit hierdie getuienis van Josef spreek daar boekdele. In die eerste plek erken hy vir God in sy lewe. In die dae van sy sukses eer hy God steeds.
Verder word dit duidelik dat daar geen bitterheid in hom aanwesig was nie. Hy het al sy moeite vergeet. Dit openbaar Josef as 'n man van liefde, want die Bybel leer en sê: "Die liefde is nie liggeraak nie, hou nie boek van die kwaad nie." (l Kor 13: 5). Dit maak die liefde wonderlik en dit maak die persoon wat oor die liefde beskik, besonders.
Hierdie liefde is nie 'n natuurlike eienskap van enige mens nie. Dit moet ongetwyfeld 'n genadegawe van Bo wees. Van ons onwedergebore staat skryf Paulus: "Vroeër was ons ook onverstandig, ongehoorsaam, op die verkeerde pad, verslaaf aan allerlei begeertes en singenot; ons het ons lewe in kwaadwilligheid en jaloesie deurgebring; ons was haatlik en het mekaar gehaat." (Tit 3: 3). Maar van hierdie aaklige toestand is ons uit genade verlos. God het ons gesindheid geheel en al verander. Hy het ons lewe nuut gemaak. Hy het die liefde in ons hart uitgestort. Daarom is ons in staat om diegene wat ons soveel kwaad berokken het, te vergewe. Die Here help ons om ons verleenthede en tye van swaarkry te vergeet.
Daarom kan ons onmoontlik nie vir altyd 'n wrok in ons binneste omdra as ons aan die Here behoort nie. Dit is die Heilige Gees wat die liefde van God in ons harte uitstort (Rom 5: 5). Hierdie liefde stel ons in staat om selfs ons vyande lief te hê, en te bid vir dié wat ons vervolg. (Luk 6:22). Dit is hierdie liefde wat die gelowige so anders maak as hulle wat God nog nie gevind het nie. Jesus het by geleentheid gesê: "As julle net dié liefhet wat vir julle liefhet, watter loon kan julle dan nog verwag? Maak die tollenaars nie ook maar net so nie? En as julle net julle broers groet, wat doen julle meer as ander? Maak die heidene nie ook maar net so nie?" (Matt 5:46, 47). Vir die gelowige is dit iets besonders; hy is anders as hulle wat God nie ken nie. Om hierdie rede kon Josef almal wat hom kwaad aangedoen het van harte vergewe en waarlik vergeet van al die leed en hartseer wat hy gely het.
Maar Josef het ook met die naam van Manasse verklaar dat God hom gehelp het om die leed oor sy familie te laat vergeet: die herinnering aan die smaad en vernedering wat sy broers hom aangedoen het toe hulle hom as slaaf na Egipte verkoop het. Was hulle dan nie die eintlike oorsaak van al sy lyding nie? Hoe het hy nie miskien na sy vader verlang nie, maar as 'n slaaf en as 'n gevangene sou dit nooit moontlik wees dat hy hom weer sou kon sien nie. Daar was genoeg rede dat hy sy broers uitermate sou haat. En tog het dit nie met Josef gebeur nie. God het hom al die hartseer en pyn laat vergeet. God het soveel vreugde aan hom verskaf en dit vir hom maklik gemaak om te vergeet.
Hoe dikwels ondervind ons as gelowiges nie dat die Here ons op een of ander wyse te hulp kom en vertroos nie? “Hy is die Vader wat Hom ontferm en die God wat in elke omstandigheid moed gee. In elke moeilikheid bemoedig Hy ons.” ( 2 Kor 1:3-4).