Nuuskommentaar: Die Vryheidsfront Plus en Peter MaraisDr. Pieter Groenewald, VF Plus-leier, en Peter Marais, die party se topkandidaat in die Wes-Kaap vir die eersdaagse verkiesing. Foto: Verskaf “Die VF Plus is ŉ party wat hom beywer vir die beskerming van minderheidsgroepe in Suid-Afrika, en Peter Marais, voormalige premier van die Wes-Kaap en burgemeester van Kaapstad, se aansluiting by die party word verwelkom aangesien dit wys dat die VF Plus erns het met sy uitreiking na minderhede.” Só lui die begin van die Vryheidsfront Plus se verklaring oor die jongste politieke verwikkelinge. As persoon en kieser, en as analis, het hierdie skrywer die gevoel dat die nuus dat die kleurryke Peter Marais die Vryheidsfront se premierskandidaat in die Wes-Kaap is, by baie verwarring geskep het. Dit word min of meer in leserskommentare onderaan mediaberigte ook weerspieël. Heelwat van die kritiek gaan nie oor die feit dat Marais ’n bruin man is nie, maar oor Marais as persoon. Ervare media-ontleders weet die lesers wat geskrewe kommentaar lewer, is persentasiegewys te min om as verteenwoordigend beskou te word. Die direksie wat besluit of een van sy koerante gaan sluit of nie, sal byvoorbeeld meer waarde heg aan sy koerante se amps-syfers as aan leserskritiek oor die rigting wat die koerant inslaan. ’n Baie bekende rubriekskrywer het onlangs gesê hy weet hy moet hom nie veel steur aan kritiek wat lesers op sy skeppings lewer nie, maar dat dit hom tog soms ontstel. Die uwe stem heelhartig saam. Geen rubriekskrywer het immers altyd alle faktore en feite tot sy beskikking gehad nie, en leer so heelwat via leserskommentare. Voorts het meer as een Afrikaanse dagblad al leserskommentare tot sy eie nadeel en byna-byna tot sy eie ondergang geïgnoreer. Van die kritiek op die VF Plus oor Marais se kandidatuur is hoofsaaklik te wyte aan ’n versplintering van aanhangers. In dié verband is die baie steun wat Cope “skielik” onder blanke, Afrikaanssprekende kiesers kry minstens ’n effense verrassing. Of dit ’n terugkeer van ’n noemenswaardige aantal wit lede is wat met die stigting van die party baie sigbaar was, is nie seker nie. Wat wel duideliker is, was dat die vroeë leierstryd binne die “Shikota”-party baie wit steun gekos het. Dit was duidelik dat toe Shilowa en sy mense Cope probeer kaap het, hulle geen erg aan blankes gehad het nie, en die party het homself van blankes gestroop. Toe Lekota die stryd om die leierskap en hart en siel van Cope wen, kon die party nie werklik daarin slaag om ’n nie-rassige party te wees nie. Patricia de Lille kondig die stigting van die Good-party aan (18 November 2018). Foto: Courtney Africa/ANA Min of meer dieselfde het met die UDM gebeur, en selfs die ANC het in ’n stadium nie genoeg wit steun gehad om as ’n persentasie uitgedruk te word nie, en baie van die wit lede was daar via hul SAKP-lidmaatskap. Daar is juis onlangs in ŉ nuuskommentaar op Maroela Media daarop gewys dat dit nie maklik is om wit en swart saam in een party te ondervang nie, en dat die DA dit nou ook onbedoeld uitwys. Van die lesers, so blyk dit, was volkome onbewus daarvan dat die VF Plus lankal reeds oor bruin lede beskik, en dat sommiges reeds verkiesingskandidate was. Net so is daar lesers wat kiesers aanmoedig om vir Front Nasionaal te stem. Dit is egter nie net onder wit kiesers wat Marais se aanwysing ’n beroering veroorsaak nie, maar ook onder bruin kiesers. Terwyl sommiges dit verwelkom, is die bruin kiesers besonder gefragmenteer. Van hulle wonder self hoe die jongste verwikkelinge die bruin stem gaan raak. Die invloed van Patricia de Lille se Good-party is ook nog onduidelik, ook onder bruin kiesers. Maar wat kan ’n mens van Marais as kandidaat verwag? Baie van die kritiek op hom was dat hy nou al lid van te veel partye was, en dat van hierdie partye beleidsgewys sommer erg van mekaar verskil. (Lees hier). Die sluise om hom hieroor verdag te maak, is reeds oopgetrek. Uit sy eie Facebookblad kan ’n paar vaste elemente vasgestel word waarvan hy nie afwyk nie. Die vernaamste is dat hy ’n diep Christen is. Tweedens kom hy deurgaans sterk op vir minderhede. Hy is byvoorbeeld erg ontstoke dat, terwyl werkloosheid so ’n groot persentasie onder bruin mense uitmaak, sake-ondernemings, veral supermarkte, wat takke in bruin woongebiede het, maar net swart vroue as vloerpersoneel aanstel. Hierdie personeel kan gewoonlik nie Afrikaans praat nie. Marais is ook openlik baie partydig vir Afrikaans as taal. Al bogenoemde geskied deurgaans openlik en gewoonlik in die konteks van minderheidsregte. Hy verwys ook gereeld na homself as Griekwa. Hy het ook foute in die verlede gemaak. Minstens wat sy eie getuienis betref, is dit veel meer in ooreenstemming met die beleid van die VF-Plus as die oortuigings van verskeie ander lede van die party. Baie faktore gaan nog bepaal hoe ’n groot wins, indien enigsins, Marais se opname in die VF-Plus vir die Vryheidsfront Plus gaan wees. Hoe gaan die Christen-demokratiese Party (CDP) onder die leiding van ds. Theunis Botha, (wat nie met die ACDP verwar moet word nie) op die jongste nuus reageer? Die CDP is ’n stigterslid van die BBB. Die indruk uit mediaberigte dui daarop dat rassisme amper wêreldwyd aan die toeneem is. Syfers uit ’n opname dié week (wat Maandag met Martin Luther King-dag saamgeval het), dui daarop dat net een uit vier Amerikaners meen rasseverhoudinge in die VSA is nou beter as in die verlede. Altesaam 33% meen die rasseverhoudinge in die land is swak, 5% meer as ’n jaar gelde. Met verlede jaar se Martin Luther King-dag het meer as ooit Amerikaners gemeen die ideaal van Martin Luther King van gelyke geleenthede vir almal was nog nie bereik nie.