Peste en siektes van die roos. Beskermingsmiddels * Oor plante
Peste en siektes van die roos. Beskermingsmiddels
Siektes en plae veroorsaak rose skade, en lei soms tot hul dood. Tydige en korrekte implementering van landboutegnieke en beskermingsmaatreëls vorm die basis van voorkomende plantbeskerming. In hierdie artikel het ons probeer om inligting oor al die algemeenste siektes en plae van rose in te samel, en natuurlik het die leser 'n volledige lys gegee van die arsenaal om dit te hanteer.
Voordat u kultuur teen siektes en plae begin voorkom, moet u u gesondheid onthou. Om dit te bewaar, moet plaagdoders (plaagdoders) toegepas word, met inagneming van elementêre reëls: gebruik asemhalers, rubberhandskoene, gebruik slegs dwelmmiddels in die voorgeskrewe dosisse. Was die hande en gesig met seep en water na behandeling.
Bereiding van spuitoplossings
Folk remedies vir rose
Die gevaarlikste plae gedurende die groeiseisoen van rose, wanneer knoppe, blare, lote en blomme op bosse ontwikkel wat as voedsel vir larwes of volwasse insekte dien. Plante het veral tans beskerming nodig.
Van die geknaagde plae vir rose is kewers, ruspes en saagvlieglarwes die gevaarlikste. Dit is in stryd met die integriteit van organe, vertraag die groei en ontwikkeling van bosse, en verminder blom. Skade wat deur insekte geknag word, kom neer op die volgende: growwe of geperforeerde eet van die pulp, wat die are ongeskonde laat;
krullerige eet van blare vanaf die rande;
ontginning, dit wil sê, eet in die weefsel van die blare van die kursusse;
knaag in die stingels van beweeg;
skade aan knoppe en blomme buite;
die vernietiging van meeldrade en pistiele.
Die mondelinge organe van suigplae is aangepas om vloeibare voedsel op te suig. Dit steek die weefsels deur en suig die sellulêre sap uit, wat 'n versteuring in fisiologiese prosesse veroorsaak. Van sulke skade word die blare geel, krul, droog uit en sterf. Spesifiek algemene suigplae van rose sluit bosluise, plantluise, aartappels, bliksems (witvlieg rosacea) in. Die gelyste plae kan op oop en beskermde grond voorkom.
Sit op roosbosse in groot kolonies, geleë aan die onderkant van die blare, op die stingels van jong lote, knoppe en peduncle. Plantluislarwes is baie klein, skaars sigbaar vir die oog. Hulle verander vinnig in vleuellose groot vroulike stigters, wat ongeveer honderd larwes uitbroei, en laasgenoemde op hul beurt na agt tot tien dae nuwe nageslag kan gee. Slegs tien of meer generasies per jaar.
Volgens die Switserse teler S. Olbricht kan die plantluis gedurende die groeiseisoen ongeveer twee miljoen individue produseer. Aan die einde van die somer verskyn daar gevleuelde plantluise - mans en wyfies. Hulle lê bevrugte oorwinterende eiers waaruit nuwe plantluiskolonies vroeg in die lente ontstaan.
Insekte suig sap uit jong organe van rose, en groei en vermeerder vinnig. Bosse wat deur plantluise verswak is, groei nie goed nie, lote buig dikwels, blare draai en verkrummel, en knoppe maak nie oop of gee lelike blomme nie. Rosen, verswak deur plantluise, verdra die oorwinteringstoestande erger.
Die voorkoms van plantluise op rose kan beoordeel word deur die verhoogde aktiwiteit van miere in die roostuin, wat die soet sap wat deur plantluise afgeskei word, drink. Miere beskerm plantluiskolonies en organiseer selfs nuwe kolonies, en dra die vroulike stigters na plekke wat nog nie deur plae bevolk is nie. Plantluise word geredelik deur sewe-punt lieveheersbeestjies geëet. Een daarvan kan tot 270 plantluislarwes per dag eet.
Maatreëls om plantluise te beheer: behandeling vroeg in die lente voordat die niere met kontakinsekdoders swel. Later word een van die volgende insekdoders gebruik: actellic, anti, karbofos, methathion, horn en ander.
Bespuit met 'n oplossing: 2 g petroleum in 10 l water.
Die volgende samestelling is ook effektief: 300 g gekapte ui of knoffel en 400 g tamatieblare word in 'n drie liter-pot gesit. Laasgenoemde word met water gevul en 6 uur op 'n warm plek gesit om aan te dring. Hierna word die infusie goed gemeng, deur gaas of fyn gaas gefiltreer en in 'n groot bak word die volume tot 10 l met water gebring.
Sodat die infusie goed by die blare en lote kleef, voeg 40 g 72% seep by, maar beter - vloeistofgroen. Hierdie infusie word elke sewe dae met bosse behandel in 'n vyfvoudige herhaling. Dit kan ook gebruik word teen bosluise, skinkborde, saagvlieë, ruspes.
Let op ons gedetailleerde materiaal: Plantluise op rose en plaagbeheermetodes.
Wydverspreid en veroorsaak groot skade aan die kultuur. Die blare is bedek met klein wit kolle, word soos marmer en verloor hul dekoratiewe effek. Erge skade deur sikades lei tot voortydige vergeling en val van blare. In die herfs lê die wyfie eiers aan die einde van die lote van rose. In die lente kom larwes uit die oorwinterde eiers (dit kan aan die onderkant van die blare gesien word). Dit is wit klein, onaktiewe larwes wat voed op blaarsap. Die liggaam van die sirkus is wit of liggeel, langwerpig. Volwassenes is baie beweeglik. Met die geringste aanraking van die laken spring hulle vinnig en vlieg hulle na 'n ander plek. Twee tot drie generasies ontwikkel jaarliks.
Maatreëls teen rosacea: beheer van sikades is die doeltreffendste tydens die massa-opkoms van larwes. Daar word aanbeveel dat twee behandelings met insekdoders met 'n interval van 10 tot 12 dae gevang word met die vangs van die gebied langs die erwe.
Swerende pennies, of omvattende sikades
Die liggaam van die volwasse insek is geelgrys. Larwes leef in hul skuimagtige afskeidings in die vorm van speeksel skuim, suig die sap uit die stingels. Dit is geleë in die as van die blare en aan die onderkant. As die blare aangeraak word deur die plaag, spring die larwes vinnig uit die skuim en skuil.
Maatreëls om slordige pennies te bekamp: bespuit met insekdoders.
Spinnekopmyt op 'n roos
Een van die gevaarlikste rose plae, veral in kweekhuise, waar dit die hele jaar deur kan ontwikkel. Volwasse bosluise het vier pare bene; hul liggaam is ovaal, 0,3-0,5 mm lank, groenerig met swart kolle op die rug. Winter lyfkleur - oranje of rooi. Larwes is groenerig met drie pare bene. Die eiers is klein, tot 1 mm in deursnee, rond, deursigtig, onder 'n dun baan. Een wyfie lê tot 180 eiers. Vyf tot sewe dae later kom larwes uit die eiers. Die hele siklus van bosluisontwikkeling is 10-25 dae. 'N Bosluis vir volwassenes leef 18-35 dae.
Beide volwasse bosluise en hul larwes beskadig die blare van rose aan die onderkant, wat 'n skerp skending van fisiologiese funksies en metabolisme veroorsaak. Peste suig die sap van die blare af, die aangetaste blare word geel, word bedek met klein helder kolle op die inspuitplekke en val voortydig. Die spinnerakke en uitskeiding wat deur die plae afgeskei word, besoedel die blare, baie stof hang van laasgenoemde af. As gevolg hiervan verloor rose hul dekoratiewe effek.
Wyfies oorwinter, hoofsaaklik onder plantreste, in kweekhuise - onder knoppies grond en op ander afgesonderde plekke. In die lente, by 'n lugtemperatuur van 12–13 ° C, lê wyfies skaars merkbare deursigtige room-eiers aan die onderkant van die blare. In winterkweekhuise leef en broei voortdurend bosluise.
Dikwels kla onervare rooskwekers oor die geelheid van roosblare en lewer verskillende siektes (chlorose, ens.) Aan die plante toe. In werklikheid is dit die werk van spinmyte. U kan dit met 'n vergrootglas opspoor.
Maatreëls om die spinmyt op 'n roos te bestry: bespuit plante met axex in 'n konsentrasie van 0,08% of met isofeen - 0,05, omait - 0,1% en ander akwarismes. Die ontwikkeling van bosluise word beperk deur koue water 3-4 keer per dag op die onderste oppervlak van die blare te spuit.
In geslote grondtoestande is die avermektiengroeppreparate die meeste onskadelik: actofit, fitoverm, vermitek. Hierdie middels beïnvloed nie eiers en nie-motvreet nie, en wag op molt, larwes en protonome van die bosluis. By 'n temperatuur van + 20 ° C is ten minste 3 behandelings met 'n tussenposes van 9-10 dae nodig. Op + 30 ° C 3-4 behandelings met 'n interval van 3-4 dae.
Die ruspes van die drie soorte rosetblaadjies en die vrugteblaadjie berokken groot skade aan die blare en jong lote van rose. Die eerste ruspes verskyn vroeg in die lente en beskadig die knoppe wat amper geblom is, en dan jong lote en blare.
Maatreëls om roosblare op 'n roos te bestry: met 'n klein aantal pamflette word die ruspes met die hand versamel en vernietig. In die lente, voordat die knoppe oopgaan, spuit hulle die bosse met een van die plaagdoders.
Daar is twee soorte: die gordelsaagvlieg en die afwaartse saagvlieg. Die mees algemene na-onder-saagvlieg. Valse ruspes, of saagvlerklarwes, oorwinter in kokonne in die grond. In die lente pap hulle, en volwasse insekte vlieg uit die pap. Die volwasse insek se lengte is tot 6 mm, die rug is blink, swart, vlerke is donker, bene swart, bene is geel. Die saagvlieg lyk ietwat soos 'n by in die struktuur. Wyfies lê eiers een vir een op die top van jong lote. As die eiers gelaat word, byt dit in 'n jong loot, beweeg tot 4 cm lank daarin (van bo na onder) en ontwikkel daar. 'N Beskadigde loot verdonker en droog. In die herfs sak die ruspes in die grond om oorwinterend te word.
Maatreëls teen roosagvlieë: in die herfs grawe hulle die grond onder die bosse sodat die pseudo-ruspes op die oppervlak is en in die winter vries. Teen een van die plaagdoders word plante met een van die plaagdoders gespuit. Snoeiskote word afgewerk en verbrand voordat larwes daaruit kom.
Brons en takbokke
Brons-kewers bo-op is goudgroen in yl hare, onder is koperrooi. Die lengte van hul liggaam is 15-20 mm. Kewers vlieg van Mei tot Augustus. Wyfies lê eiers in misryke grond in mis. Aan die einde van die somer pik larwes in die grond, kom daar kewers uit wat oorwinter daar en vlieg die volgende somer uit. Hert - swart kewers dig bedek met grys hare met wit kolle, die lengte van die kewer is 8-12 mm.
Albei kewers eet kroonblare van roosblomme, eet meeldrade en pistiele. Blomme met ligte kleure ly meer daaronder.
Beheermaatreëls: pluk kewers vroegoggend as hulle nog op blomme sit.
Onder ongunstige toestande ('n gebrek aan lig, vog, minerale voeding of 'n oormaat stikstofkunsmis) verswak rose. Dit verminder die weerstand van plante teen baie siektes en teen die vestiging van peste. Partykeer word rose so onderdruk dat hulle sterf. Die bronne van besmetting met swamsiektes kan die stingels en blare wees wat op die werf oorbly nadat die dooie bosse verwyder is.
Meer gereeld is jong aktief groeiende lote en blare siek. Met lugvogtigheid onder 60% en 'n temperatuur van 17-18 ° C, word poeieragtige skimmel amper nie gemanifesteer nie. Op die oppervlak van blare, stingels, knoppe en dorings word 'n poeieragtige skimmel gevorm van wit, as of grysagtige kleur. Aanvanklik is die gedenkplaat swak, kom dit voor in die vorm van afsonderlike kolle, maar groei dit geleidelik en vorm dit 'n voortdurende massa op die oppervlak van die aangetaste gebied. As gevolg van die siekte word weefsels vernietig en word 'n aantal fisiologiese prosesse in rose versteur, blare gedraai, jong gebiede van lote sterf voortydig.
Poeieragtige skimmelmaatreëls op 'n roos: herfs snoei van aangetaste lote, versameling en verbranding van gevalle blare. Die grond grawe met 'n omset van die reservoir - terwyl die oorsaak van die siekte weens 'n gebrek aan lug in die grond sterf. In die herfs of vroeë lente (voordat die knoppe oopgaan), nadat hulle die betrokke lote gesny het en die gevalle blare geoes is, word dit met oplossings van: 3% ystersulfaat met 0,3% kaliumsulfaat of 3% kopersulfaat gespuit.
Gedurende die groeiseisoen, met uitsluiting van blomtyd, word gereeld (na sewe tot tien dae) bespuit met ander middels wat goedgekeur is vir gebruik op individuele plase. Byvoorbeeld, met 'n koper-seepoplossing: 200-300 g vloeibare groen seep (of 72% ekonomies) moet opgelos word in 9 l sagte water (verkieslik reën); Los 20-30 g kopersulfaat op in 1 liter water; roer die seepoplossing vinnig in, gooi 'n oplossing van kopersulfaat daarin met 'n klein stroompie. Die oplossing is gereed om te gebruik.
Gebruik 'n 1% suspensie van kolloïdale swael vir bespuiting. Swael het 'n stimulerende effek op die groei en ontwikkeling van rose, veral op alkaliese gronde. Dit is blykbaar te danke aan die oksidasie en gevolglike toename in wateroplosbare voedingsreserwes in die grond. Eensydige toevoeging van stikstof bevorder die ontwikkeling van die siekte. Die voeding met potas kunsmis verhoog die weerstand van rose teen poeieragtige skimmel. Met 'n sterk ontwikkeling van die siekte, kan plante met soda-as (50 g per 10 liter water) gespuit word.
Daarbenewens word die grond rondom roosbosse in die herfs en lente met houtas (100-120 g per 1 m²) besprinkel en liggies ingebed in die oppervlaklaag. Een keer elke sewe dae in die aand, word vyf dae van as (200 g per 10 l water) en mulleien (1 kg per 10 l water) bespuit. Spoorelemente in as en slurry is bakterieë wat die poeieragtige skimmelpatogeen vernietig en bydra tot die genesing van rose. Dus word die biologiese metode van beheer en blaaroppervlakte uitgevoer. Bespuiting word herhaal totdat die tekens van die siekte verdwyn.
Dit is 'n swamsiekte wat gemanifesteer word in die vorm van swartbruin kolle op die blare van rose. Gewoonlik word tekens van die siekte in die tweede helfte van die somer opgemerk. Donkerbruin stralingsvlekke van verskillende groottes vorm op blare, blomblare en bedekking. Met ernstige infeksie word die hele blaar donkerder, die blare droog en val af. Mycelium en spore oorwinter op lote en blare.
Maatreëls om swartvlekroos te bestry: versameling en verbranding van siek blare, snoei en verbranding van siek lote, die grond grawe met 'n omset van die reservoir, herfs of vroeë lente bespuiting van rose en grond voordat die knoppe oopmaak met een van die toelaatbare voorbereidings.
In die lente verskyn 'n oranje stowwerige massa spore op die stingels naby die bloeiende blare en die wortelnek. In die somer is klein oranje-geel sporulasieblokkies aan die onderkant van die blare sigbaar. Die siekte van rose met roes manifesteer sterker in jare met 'n warm en nat lente. As gevolg hiervan word die funksies van die outonome organe ontwrig: transpirasie neem toe, fotosintese neem af, asemhaling is moeilik en metabolisme word benadeel. Met die ontwikkeling van roes word plante belemmer, blare droog, stingels, lote en blomme vervorm.
Roesbeheermaatreëls op 'n roos: snoei die aangetaste lote, versamel blare en verbrand dit, grawe die grond, spuit rose voor die winter vir skuiling met Bordeaux vloeistof of ystersulfaat. Gedurende die groeiseisoen word hulle behandel met 'n koperseepoplossing.
Dit kom voor as blare bleik of vergeling. Die belangrikste redes is die gebrek aan yster, mangaan, sink, magnesium, boor en ander elemente in die grond. Byvoorbeeld, met 'n gebrek aan yster (gewoonlik op karbonaatgronde), ontwikkel die sogenaamde kalkvorm van chlorose. In hierdie geval strek die chlorotiese kleur oor byna die hele vel, behalwe vir die are. Aanvanklik word die jongste aangetas - die apikale blare. As die siekte vorder, word klein are verkleur. Die blaar het 'n byna wit of romerige wit kleur. Daarna sterf die weefsel, die blaar val af.
Met 'n gebrek aan sink, versprei chlorose langs die hele rand van die blaar en op die weefsel tussen die groot laterale are. Langs die sentrale en laterale are behou die blaar 'n groen kleur. Aan die basis van die are is groen gedeeltes van die blaar wyer.
Met 'n tekort aan magnesium word die onderste blare geel en sterf hulle, die are bly groen, die rande van die blare draai. Boortekort kom tot uiting in die ligte kleur van jong blare, hulle word verdik en bros. Jong groeiende dele is siek, die ente van die lote (groeipunte) sterf af. Selfs met 'n effense oormaat alkali, begin roosblare chlorineer, veral in die laat herfs- en winterperiodes.
Maatreëls vir die beheer van rooschlorose: bepaal die oorsaak van die siekte as gevolg van grond- of plantanalise.Soute van die ooreenstemmende voedingstowwe word in die voorgeskrewe dosisse in die grond ingevoer.
Een van die gevaarlike siektes van rose, veral rose heupe. Aan die begin van die siekte verskyn bruin droë kolle aan die bokant van die blare, aan die onderkant - 'n gryserige, skaars waarneembare plaat van die sampioen. Met verloop van tyd word bruin kolle rooibruin, grys word geleidelik geel en word dan bruin. Aangetaste weefsels sterf, blare val af.
Die siekte ontwikkel veral in reënerige en warm tye.
Maatreëls om roosperonosporose te bekamp: Vir die voorkoming van die siekte met die aanvang van warm en reënerige dae, word die bosse met swamdoders gespuit.
Vir blomme-entoesiaste is koper-seepoplossing en kalk-swawel nie altyd suksesvol nie. Volg die volgende prosedure noukeurig om die middel doeltreffend voor te berei.
Vir 'n koperseepoplossing neem hulle slegs warm, sagte water, verkieslik reën. As dit nie so is nie, voeg 5 g soda of 2 g droë mosterd per 10 l water by om die water te versag. Die oplossing moet nie langer as 5 uur geberg word nie - dit word vinnig agteruit. Die oplossing word voorberei tydens gebruik in 'n hout- of geëmailleerde houer.
In nege liter warm (50-60 ° C) water word 300 g vloeibare groen seep opgelos; weens gebrek daaraan word 72% huishoudelike seep gebruik. Daarna word 30 g kopersulfaat in 1 liter warm water opgelos.
In 'n warm toestand word 'n oplossing van kopersulfaat met 'n dun stroom in 'n seepstraal gegiet. Die kontakarea van die oplossings word onmiddellik vinnig geskud, of die vloeistof word met 'n houtstok gemeng. Die oplossing word blou. Voor bespuiting word die middel tot 20-25 ° C afgekoel. As vlokkies in die vloeistof val, kan die oplossing nie gebruik word nie.
Die kalk-swael sous word soos volg berei. Neem vir 17 liter water 2 liter gemaalde swael en 1 liter goedaardige kalk (of 1,5 liter kalk). Kalk word in 'n klein hoeveelheid water geblus sonder om dit tot kookpunt te bring. As die kalk verhit word, word swael daarby gevoeg, en voeg die res van die water deeglik deur. Die mengsel word ongeveer 50 minute vanaf die kookpunt oor 'n vuur gekook totdat dit 'n kersierooi kleur kry.
Voeg water by tot die oorspronklike volume tydens kook. Hou op om 15 minute voor die kooktyd te vul. Die voltooide sous word afgekoel, verdedig en deur 'n doek in 'n glas-, klei- of geëmailleerde skottel gefiltreer. Die sterkte van die bouillon word bepaal deur 'n hidrometer. Tipies is die digtheid daarvan 1.152-1.162 g / cm3 (10-20 ° volgens Bome).
Om die plante te bespuit, neem 180-220 g van die voorbereide bouillon (konsentraat) per 10 l water. Twee tot drie dae voor die aanvang van die behandeling word 'n toetsbespuiting van een of twee roosbosse gedoen. In die afwesigheid van brandwonde op plante, kan die oplossing vir bespuiting gebruik word. In die geval van brandwonde aan die bosse, moet kalk by die oplossing gevoeg word. Bêre die sous in 'n donker, koel plek in 'n goed geslote houer.
Om 10 l 1% Bordeaux-vloeistof te berei, moet u 100 g kopersulfaat en 100 g kalkkalk of 150 g kalk neem. In een glas, klei, geëmailleerd of houtskaal word kalk geblus of verdun (kalkmelk word verkry), en kopersulfaat word in die ander verdun. Dan vinnig met 'n dun stroom, met vinnige roer, word 'n oplossing van kopersulfaat in 'n oplossing van kalkmelk gegiet. Die gevolglike mengsel word Bordeaux vloeistof genoem.
Bepaal die geskiktheid om dit soos volg te verwerk: skoongemaak van vuil en roes tot glans, die mes of spyker word in die finale oplossing laat sak. As die ystervoorwerp wat uit die oplossing verwyder is, met koper bedek is, moet kalk by die bordeauxvloeistof gevoeg word totdat die gedenkplaat ophou vorm. Vir die bereiding van 'n 3% Bordeaux vloeistof word die hoeveelheid kalk dienooreenkomstig verhoog tot 300 g kopersulfaat - ook tot 300 g.
Mense het van ouds af oorspronklike metodes gebruik om plae en siektes van rose in groentetuine te beheer. Hierdie metodes en bekende rooskwekers gebruik. In die stryd teen verskillende insekplae het N. I. Kichunov rose met tabaksop (shag), aalwynekstrak, parafien en ander gespuit. V. Michurin het melksap of 'n waterige uittreksel van sy sap gebruik om rose teen roes te beskerm.
Regsmiddels vir roosiektes
Van poeieragtige meeldou word rose gespuit met mulleïne en as. Verdun in 10 l water 1 kg vars koeimis en 200 g as, roer af en toe. Dring aan vir sewe dae op 'n warm plek, filter deur kaasdoek, en die infusie is gereed vir gebruik. Die bespuiting van as en mulleïne word bespuit met die eerste tekens van die siekte. As die tekens van poeieragtige skimmel nie drie tot vier dae na bespuiting verdwyn nie, word die bespuiting herhaal. Verdere behandeling met infusie word die beste vervang met behandeling met swamdoders.
Met die ontwikkeling van roes word siek bosse gereeld gebrand, sodat die siekte nie oor die hele terrein versprei nie. Infusie van melk kan rose roes. Michurin het soos volg opgetree: hy het 'n deel van die stam van die melkweed afgebreek en met die einde met 'n uitsteekende druppel melksap die roesvlek van die plant gevryf. Die operasie is twee tot drie keer per dag herhaal.
As die siekte onmiddellik op 'n groot aantal bosse voorkom, doen dan die volgende. Daar word 1,5 kg melkweë-stingels per 10 l warm water geneem, nadat hulle dit in 'n vleismaal of op 'n ander manier geslyp het, en daarop aangedring dat hulle 'n dag op 'n warm plek moet wees. Die gekonsentreerde waterige uittreksel van die sap word gedreineer en gebruik vir bespuiting. Die siekte neem gewoonlik op na 'n tweede bespuiting.
Op die plaas 'Dekoratiewe kulture' van Kabardino-Balkaria, is 'n geval opgemerk toe die dogrose, wat bedoel was vir ontsteking, blyk te wees met roes. Die vraag was oor die onvermydelike verwerping van die hele voorraad. Op voorstel van I.P. Kovtunenko, is die hondekos half gesny en met 'n 3% spilolie-oplossing gespuit. 'N Ruk ná die behandeling was die voorraad groen en in dieselfde jaar. Die rose wat daarop gegroei het, was gesond.
Regsmiddels vir plae van rose
400 g shag- of tabakafval word vir 30 minute in 9 l water gekook. Die sous word twee dae lank op 'n warm plek aangehou, deur twee lae gaas en doek gefiltreer om te voorkom dat die spuitstuk verstop is. Los 40 g seep, verkieslik groen, op in 1 liter water en meng met 'n afkooksel van die shag. Die samestelling is gereed vir bespuiting.
Smeer 300 g gekapte ui of knoffel en 400 g vars tamatieblare deur 'n vleismeul en dring vir 5-6 uur in 3 l water. Filter die infusie. Bring water tot 'n volume in 'n groot bak tot 10 l, voeg 40 g seep by. Die samestelling is gereed vir bespuiting.
Maal 200 g droë of 600 g vars bitterpeper. Giet 2 liter water in geëmailleerde skottels, gooi die gekookte peper daar en kook dit vir 1 uur op lae hitte. Die sous word twee dae lank toegedien. Stukkies peper in die bouillon word fyngemaak, die bouillon word gedreineer, die groente-deeltjies word gedruk. Die oplossing word gefiltreer, met water aangepas tot 2 liter. Gooi 1 liter afkooksel peper in 10 liter water, voeg 40 g verdunde seep daarby. Die samestelling is gereed vir bespuiting.
Giet 1 kg droëbladblaar of 1,5 kg droëblaar en alshout in 10 liter warm water. Dring aan op 'n donker warm plek vir twee dae, filter. Voor bespuiting word 40 g verdunde seep by die infusie gevoeg.
200 g varsgemaalde perdepootwortels word in 10 l warm water ingebring, en dit 2 uur lank op 'n warm plek aangehou. Voeg 40 g groen seep by voordat dit gespuit word. Die samestelling is gereed vir die verwerking van aanlegte.
Dring aan 500 g gedroogde Datura-plante in 10 l water vir 12 uur en voeg 40 g seep by voordat dit gespuit word.
Yu. M. Kara teen die spinmyt gebruik:
2% oplossings van 'n gekonsentreerde oplossing van tabak, varingblare, calendula-sade, uieskubbe;
3% - uie bolle;
8% - yrow- en goudsbloemblare;
15% - alshout;
20% - tops aartappels en tradescantia blare;
25% infusie van nagskerm bitter.
Volgens hom is die dood van die plaag op die derde dag na behandeling 71% van die infusie van uiebolle, 76,8% - uie skubbe, 81,8% - van alshout, 83,6% - van calendula, 84,6% - van aartappeltoppe, 87,5% van tradescantia, 88,5% van varings, 96% van yarrow, 96,1% van goudsbloem, 98% van nagskerm, 100% van tabakinvusie.