Perikarditis - oorsake, tekens en terapie - Siektes - 2021
Perikarditis - oorsake, tekens en terapie
Die mediese term "perikarditis" of perikarditis dui op 'n inflammatoriese siekte van die perikardium, wat ernstige borspyn veroorsaak, wat gewoonlik vererger as jy gaan lê of hoes. In die meeste gevalle is virusse die sneller, wat byvoorbeeld perikarditis kan veroorsaak na 'n infeksie van die spysverteringskanaal of die lugweg. 'N Aantal nie-aansteeklike oorsake is moontlik, soos hipotireose en outo-immuun siektes soos lupus erythematosus of rumatiek. Akute, virale hartontsteking neem gewoonlik 'n goeie loop en genees binne een tot drie weke. In seldsame gevalle kan komplikasies soos perikardiale effusie of littekens egter voorkom. Gevolglik moet klagtes soos borsprik en kortasem altyd onmiddellik deur 'n dokter uitgeklaar word en dienooreenkomstig behandel word.
Definisie: wat is perikarditis?
Die sogenaamde "perikardium" (medies: perikardium) is 'n omhulsel gemaak van stywe bindweefsel wat die hart feitlik heeltemal omring. Die sak bestaan ​​uit 'n buitenste laag (Pericardium fibrosum) en die "Pericardium serosum", wat die binne-oppervlak bedek en ook 'n 'serous' perikardium genoem word. Dit word onderverdeel in die sogenaamde "pariëtale blaar" (Lamina parietalis), wat stewig aan die buitenste laag geheg is, en die "viscerale blaar" (Lamina visceralis), wat ook onder die term "epicardium" of "epicardium" bekend staan. . Dit lê direk teen die hart en bedek daardeur die buitenste oppervlak van die hart en die wortels van die groot bloedvate.
Tussen die twee blare is die perikardiale holte, waarin daar gewoonlik ongeveer 10-20 ml vloeistof (liquor pericardii) is. Dit dien as 'n 'skuiffilm', wat die wrywing tussen die epikardium en die perikardium verminder en dienooreenkomstig 'n hartfunksie met lae wrywing moontlik maak. Daarbenewens bevestig die skede die hart in die regte posisie, wat terselfdertyd belangrike strukture in die borsarea, soos die borsbeen of groot bloedvate is altyd op die regte plek in die hart. Daar is ook ander sentrale funksies soos die skeiding van die hart van ander organe en beskerming teen oormatige verlenging tydens liggaamlike inspanning.
As daar 'n inflammatoriese siekte van die perikardium is, word die term 'perikarditis' medies gebruik, waardeur 'n onderskeid getref word tussen 'n akute, 'n akute herhalende ('terugkerende') en 'n chroniese vorm. Aansteeklike en nie-aansteeklike inflammasies word ook onderskei. Terwyl eersgenoemde veroorsaak word deur infeksie met virusse, bakterieë en swamme, vir nie-aansteeklike perikarditis, bv. Outo-immuun siektes soos rumatiek, hartversaking of sekere medikasie word as snellers beskou.
Benewens enkele onbekende snellers, kan die volgende oorsake vir akute perikarditis oorweeg word:
Virus- of bakteriële infeksies,
Na-effekte van hartchirurgie (postperikardiotomie sindroom),
Lupussiekte (lupus erythematosus),
Na-effekte van bestralingsterapie,
Newe-effekte van medikasie (bv. Warfarien, heparien, penisillien, prokaïnamied of fenytoïen).
Daar is baie moontlike snellers vir perikarditis, met ongeveer die helfte van die gediagnoseerde gevalle sonder 'n bewese oorsaak ("idiopaties"). As die rede hiervoor geïdentifiseer is, is die meeste van die pasiënte besmet, met 'n groot koksakkie, adeno en echovirusse. Daarbenewens kan dit in seldsame gevalle ook veroorsaak word deur patogene soos Epstein-Barr of hepatitisvirusse by immuunbevoegde mense (byvoorbeeld deur MIV). Boonop kan bakterieë beskou word as snellers omdat hulle van 'n plaaslike ontsteking via die bloedstroom na ander dele van die liggaam en dus ook in die perikardium kan kom. Dit is moontlik, bv. in verband met longontsteking of mangelontsteking, na chirurgiese verwydering van 'n tand (ekstraksie) of in die geval van tuberkulose, waarin die oorsaaklike mikobakterieë deur die bloed in die liggaam versprei het.
Tuberkulose perikarditis kom nou skaars voor in westerse lande, bv. met mense met immuunpromotie of immigrante uit Afrika of Asië. Benewens die tipiese hartsimptome, kom daar dikwels simptome soos oormatige sweet en gewigsverlies voor. Daarbenewens is ander liggaamsstreke soos die brein word aangetas (tuberkulêre meningitis), wat kan lei tot verdere klagtes soos hoofpyn, verlies van bewussyn, aanvalle of koors.
Daarbenewens kan inflammasie van die perikardium veroorsaak word deur 'n aantal nie-aansteeklike oorsake. Dit sluit in metaboliese siektes soos jig of 'n onderaktiewe skildklier, sowel as verskillende soorte kanker soos leukemie, limfome, long- of borskanker, waarin afsettings van 'n kwaadaardige gewas (metastase) in die perikardium vorm.
Niersiekte is ook moontlik omdat sekere urinêre stowwe nie in die urine uitgeskei word nie, maar in die liggaam bly (uremiese perikarditis) en hier ontsteking kan veroorsaak. Net so kan perikarditis 'n paar dae na operasies of hartbeserings en na 'n hartaanval in die beskadigde gebiede voorkom. 'N Spesiale geval is die sogenaamde "Dressler-sindroom", wat slegs weke of selfs maande na 'n infarksie voorkom en word gekenmerk deur simptome soos verminderde prestasie, koors en 'n toename in witbloedselle (leukosiete) in die bloed.
Die agtergrond kan ook 'n sogenaamde "outo-immuun siekte" wees, waarin die immuunstelsel van die liggaam (immuunstelsel) verkeerdelik liggaamstrukture skep as gevolg van 'n oormatige reaksie, bv. Val selle of weefsels aan. As gevolg hiervan is daar ernstige inflammatoriese reaksies, wat, indien dit onbehandeld gelaat word, kan lei tot die vernietiging van die aangetaste orgaan en selfs in 'n noodgeval. Benewens organe soos Skildklier (Graves-siekte) of vel (Pemphigus vulgaris) kan ook die perikardium beïnvloed, wat ontsteek kan word as gevolg van sekere outo-immuun siektes en tot perikarditis kan lei. Byvoorbeeld, hier Ontstekings-rumatiese siektes soos lupus erythematosus, bindweefselverharding, sklerodermie of rumatoïede artritis. Granulomatose met polyangiitis (GPA) kan ook die oorsaak wees, 'n sistemiese siekte van die vaatstelsel waarin die immuunstelsel teen komponente van sekere witbloedselle gerig is. Sekere medikasie is verantwoordelik vir die simptome, en in seldsame gevalle is dit moontlik dat selfs maande tot jare na bestraling ontsteking van die perikardium voorkom (bestralingsperikarditis).
Die simptome lyk dikwels soos die simptome van borsdigtheid (angina pectoris), waardeur die spesifieke uitdrukking afhang van die oorsaak en die verloop van die siekte. Die akute vorm van perikarditis word hoofsaaklik gekenmerk deur erge, skerp, skerp borspyn, wat in teenstelling met angina pectoris meestal bewegingsafhanklik is en b.v. Versterk as jy gaan lê, deur te hoes of asem te haal. As die aangetaste mense aan die ander kant regop sit en hul bolyf vorentoe buig, is daar gewoonlik 'n beduidende verbetering.
Die pyn kan tot by die nek- en skouerarea uitstraal, net soos die boonste buikpyn, waardeur die linkerkant meer geraak word. Daar is ook ander nie-spesifieke simptome soos Koors, verminderde veerkragtigheid, moegheid en uitputting asook swaar sweet, wat meestal voorkom in verband met die onderskeie onderliggende siekte.
Chroniese perikarditis, aan die ander kant, veroorsaak gewoonlik skaars of slegs effens waarneembare simptome wat dikwels taamlik nie-spesifiek is, soos 'n verminderde veerkragtigheid en uitputting. In sommige gevalle ontstaan ​​daar egter 'n opbou van weefselvloeistof ('perikardiale effusie') tussen die twee lae van die perikardium, wat die pompbeweging van die hart beperk en die hartuitset dienooreenkomstig verminder. As gevolg hiervan is daar tipiese simptome van hartversaking, soos Asemhaling, bloedsomloop probleme, verstopte nek are of 'n vergroting van die lewer, dik bene (been oedeem) of waterretensie in die buik (ascites) is ook moontlik.
As die perikardiale effusie baie uitgesproke is, kan dit lei tot 'n sogenaamde "perikardiale tamponade", 'n gevaarlike komplikasie wat onmiddellik mediese noodsorg benodig. Hier lei die groot effusie tot 'n stadige mislukking van die hartfunksies, wat kan lei tot 'n daling in bloeddruk, vinnige hartklop, bloedsomloopprobleme, kortasem en kardiogene skok. 'N Ander, seldsamer gevolg van die siekte is vernouende perikarditis (' gepantserde hart '), 'n verdikking en verkalking van die perikardium as gevolg van gereeld herhaalde ontsteking, wat die normale uitbreiding van die hart onmoontlik maak. Tipies is simptome van hartversaking soos bv. Swak prestasie, kortasem, geswelde bene, blou lippe en uitsteekende are.
Terapie vir perikarditis
In baie gevalle is die behandeling binnepasiënt, met die fokus op die terapie van die oorsaaklike siekte - sover bekend. Hiervolgens kan b.v. In die geval van virusontsteking, word pynstillers met 'n anti-inflammatoriese effek (nie-steroïdale anti-inflammatoriese middels, kortom: NSAID's), soos ibuprofen of diclofenac, gebruik saam met maagbeskermende middels. As bakterieë opgespoor word, skryf die dokter gewoonlik antibiotika voor, maar in die seldsamer geval van inflammasie as gevolg van 'n hartaanval, word asetielsalisielsuur (ASA) toegedien.
As die anti-inflammatoriese terapie nie werk nie, kry die pasiënte gewoonlik kolkisien of minder gereeld kortisoon. As die perikarditis gebaseer is op 'n outo-immuun siekte, word medisyne gebruik om die immuunstelsel (glukokortikoïede) te onderdruk. In die geval van komplikasies soos 'n hart tamponade, is 'n punt van die perikardiale effusie egter nodig, dieselfde geld as daar ernstige simptomatiese effusies is of as daar 'n vermoede is van tuberkulêre of purulente perikarditis.
Parallel met die behandeling van medisyne, moet diegene wat deur perikardiale inflammasie geraak word, beslis hul bed hou om nie die genesingsproses te versteur nie en komplikasies te voorkom.
Naturopatie vir perikarditis
Benewens konvensionele mediese behandeling, kan naturopatie help om die simptome van inflammasie van die perikardium te verlig. 'N Bespreking met die dokter wat u behandel, moet egter altyd vooraf plaasvind om gesondheidsrisiko's en newe-effekte of moontlike interaksies met ander medikasie te voorkom.
Homeopatie vir perikarditis
Selfs as die effektiwiteit van homeopatie vanuit 'n wetenskaplike oogpunt kontroversieel is, vertrou baie mense homeopatiese middels. Van die veld af kom byvoorbeeld die middel kaliumkarbonium ter sprake, die kaliumsout van koolsuur, wat ook dikwels 'potash' genoem word. Die toepassingsvelde vir hierdie middel is veelsydig, sodat dit nie net vir inflammatoriese hartsiektes gebruik word nie, maar bv. word ook gebruik vir nierprobleme, asemhalingsprobleme soos asma of heesheid of klagtes van die spysverteringstelsel. Daarbenewens kan Asclepias tuberosa gebruik word vir erge steek in die bors, veral as dit vererger word deur asemhaling, beweging, koud en nat, en minder as u vorentoe buig.
Kalmia (berglourier) word ook minder gereeld gebruik, in welke geval dit tipies is van skerp pyne in die hartstreek wat na die linkerarm uitstraal. Daarbenewens ervaar Kalmia-pasiënte tipies die gevoel van 'n verstrengelde, stywe borskas, 'n permanente rashart en 'n sterk hartklop.
Schüssler-soute kan 'n waardevolle ondersteuning in die behandeling wees. Die soute kaliumfosforikum (nr. 5) en kaliumsulfuricum (nr. 6) speel hier 'n belangrike rol, en kaliumchloratum (nr. 4) het veral die waarde daarvan met progressiewe ontsteking bewys. Kalsiumfosforicum (nr. 2) kan ook 'n positiewe uitwerking op die genesingsproses hê, en ook Calcium Fluoratum (nr. 1) en Silicea (nr. 11) is veral geskik vir die natuurlike ondersteuning van die liggaam tydens die herlewingsfase. (Geen)
Duitse hartsentrum München: siektes van die perikardium (herwinning: 29.08.2019), dhm.mhn.de
Merck and Co., Inc.: Akute perikarditis (toeganklik: 29 Aug. 2019), msdmanuals.com
American Heart Association, Inc .: Wat is perikarditis? (Verkrygbaar: 29.08.2019), heart.org
Mayo Clinic: Pericarditis (toeganklik: 29 Augustus 2019), mayoclinic.org
Cleveland Clinic: Pericarditis (toeganklik: 29 Augustus 2019), my.clevelandclinic.org
ICD-kodes vir hierdie siekte: I09, I30-I32ICD-kodes is internasionaal geldige kodes vir mediese diagnoses. U kan bv. in doktersbriewe of op ongeskiktheidsertifikate.