(Aangestuur vanaf Ontdekking van Suid-Afrika)
Handelsroetes na die Ooste[wysig | wysig bron]
Hoewel 'n seeweg na die Ooste eers teen die einde van die vyftiende eeu ontdek is, is die verkeer tussen die Weste en die Ooste so oud as die Westerse beskawing self. Reeds in die Oudheid het die Oosterse volke, die Grieke en die Romeine lewendige handelsbetrekkinge met Indië en Sjina onderhou. Die "drang na die Ooste" was altyd sterk by die Europeër, vir wie die warmer en ryker Ooste en Suide en hulle natuurlike voortbrengsels deurgaans groot aantrekkingskrag gehad het. Vandaar dat een van die grootste veroweraars in die geskiedenis, die Makedoniër Alexander die Grote, reeds in die vierde eeu v.C. vir hierdie drang beswyk nadat hy sy veroweringstogte tot in Indië gevoer het. Dit was ook hierdie drang van die koue en onvriendelike Noorde na die warm en ryk Suide wat grotendeels die Germaanse volksverhuising bepaal het, en wat in die Kruistogte van die Middeleeue sy voortsetting gevind het. Die intrinsieke aanlokkingskrag van die warmer en ryker Ooste het die begeertes en avontuurlus van Europese volke geprikkel en dit sou 'n lewendige handelsverkeer tussen Weste en Ooste tot stand bring.
Dias se ontdekkingsreis[wysig | wysig bron]
Dias het van koning Johan II bevele ontvang om sy onverdeelde aandag aan die ontdekkingstog self te skenk, sonder om dit deur handelsondernemings langs die kus te vertraag. Tog is handelsvooruitsigte nie heeltemal buite rekening gelaat nie, want Dias is opdrag gegee om Afrikaanse inboorlinge, veral van die Guinese kus, aan boord neem, hulle voorsien van monsters van goud, silwer en speserye en hulle dan op verskillende plekke langs die Afrikaanse kus loslaat. Hierdie inboorlinge moes dus dien as Portugese handelsagente om toekomstige handelsbetrekkinge tussen Portugal en binnelandse Afrikaanse stamme in die hand te werk.
Dias het sover moontlik sy opdrag uitgevoer. Hy het dig aan die kus gehou en aan die kape en baaie het hy name gegee. Nadat hy verskeie plekke langs die kus suidelik van die Kongo-mond besoek het, het hy enige dae by Agra das Voltas (Angra Pequena, vandag Lüderitzbucht) vertoef, waar hy, volgens gewoonte, 'n klipkruis of "padrao" opgerig het. Daarvandaan het, nog altyd volgens Barros, 'n sterk wind wat dertien dae geduur het, sy skepe in suidelike rigting gedryf. Hierdie verhaal van Barros omtrent die dertiendaagse storm word in bevoegde kringe in twyfel getrek, omdat so 'n hewige en langdurige noordewind in hierdie streek 'n onbekende natuurverskynsel is. Dit is selfs moontlik dat hierdie "storm" sy oorsprong het in die Portugese beleid van geheimhouding en afskrikking van moontlike mededingers.
Da Gama se verkenningsreis[wysig | wysig bron]
Op 25 Februarie 1498 het Da Gama by Kilimane vir die eerste keer met hierdie mense in aanraking gekom. Hy het nie minder as 32 dae hier vertoef, ten einde sy gehawende skepe weer seewaardig te maak. Hy is hier, sowel as te Mosambiekeiland, die volgende plek waar hy geland het, vriendelik ontvang deur die inwoners. Die Arabiese handelaars het waarskynlik in Da Gama en sy mense nie die gehate Christene en gevaarlike handelsmededingers gesien nie. Sodra hulle dit agtergekom het, het hul houding verander. Die vyandskap tussen Arabiere en Portugese het, van Mosambiek af en byna oral langs die Afrikaanse kus waar Da Gama 'n hawe aangedoen het, tot uiting gekom. Die stryd tussen die Portugese en die Arabiere, wat 'n soort monopolie oor die handel in die Indiese Oseaan en sy kusgebiede besit het, het begin. Dit was vir die Portugese 'n voortsetting van die langdurige stryd wat die Christene en Moslems op die Iberiese skiereiland gevoer het.
Portugese kolonisering[wysig | wysig bron]
Ontsluit van "https://af.wikipedia.org/w/index.php?title=Europese_verkenning_van_Suid-Afrika&oldid=1647882"