Jy is suksesvol! Regtig? | MaanKind
Jy is suksesvol! Regtig?
26 Sondag Jun 2016
Posted by MaanKind in Dag-tot-dag, Kindertyd
Volgende jaar is ons 1972-matrieks se 45-jaar reünie. Facebook het dit makliker gemaak om die mense op te spoor, maar ek is verstom hoe min van ons groep eintlik in die 'openbare domein' is. Moontlik word dit wat ek doen vir 'n lewe grootliks bepaal deur sigbaarheid op die internet, moontlik is dit my ingebore nuuskierigheid oor en belangstelling in ander mense se lewens, maar meer waarskynlik is dit bloot die tikkie ekshibisionisme in my wat maak dat my lewe so 'n ope boek is.
Eers was ek nogal lus om te gaan, maar ek het my motiewe bevraagteken, en besef dis maar net blote nuuskierigheid wat sou maak dat ek dalk gaan. Ek ken myself, ek is geen party animal nie, en ek sou almal wou bekyk, en na 10 minute huis toe gaan. As ek nie in die vyf jaar op hoërskool met iemand sou aanklank vind nie, waarom nou skielik? Met ons 15-jaar reünie het min mense my herken, of my geselskap opgesoek. Ek was immers een van die Onsigbares op skool. 'n Taamlik arm plaaskind. Gelukkig darem die arm-maar-ordentlike soort. Die dorpskinders het mekaar geken sedert laerskooldae en saamgespeel, die koshuiskinders was 'n geslote groep wat niemand in hulle binnekring wou hê nie.
Met die 25-jaar reünie het ek al bietjie ontluik, ek was in 'n akademiese omgewing en het gaan selfvertroue leer by Toastmasters. Weer het min mense my regtig herken, of my geselskap opgesoek. Maar dankie aan Hendrik, vir die bier wat hy vir my gekoop het, en iets moois vir my gesê het.
Op ons Facebook-groep word min ander dinge gedeel as reëlings en foto's van die jaarlikse reünies; en natuurlik afsterwes. Ons is immers nou in daardie tydvak dat dit nie meer onnatuurlik is of dat mense sê, so jonk nog, nie. Niemand deel egter mooi dinge daar of prestasies nie. Natuurlik sou dit interessant wees om te sien wie het uiteindelik sukses behaal in hulle lewens. Maar waaraan meet jy sukses? Wat is sukses? Word dit gemeet aan jou inkomste, jou geleerdheid, jou voertuie, woongebied, vakansiehuis, oorsese reise, suksesvolle kinders, kortom alles wat status verleen?
Success – though longed for – is not an uncomplicated state. It attracts admiration, but also envy. It emphasises our virtues, but – unwittingly – delivers a humiliating verdict on the status of those around us. We tend to locate the reasons for career setbacks in the external world: in the frustrations of office hierarchies and the vagaries of the economy. But sometimes the reasons are purely internal ones, nothing to do with a lack of skill on our part, rather a psychological inhibition about overtaking those who have nurtured us. We can 'fail' in order to keep succeeding at other things we're attached to, like not humiliating our parents.
Hierdie stukkie kom uit Book of Life en verduidelik dalk waarom ons geslag nooit oor ons prestasies en suksesse praat nie, dit afmaak as niks. Tog het ons hard gewerk vir alles wat ons bereik het en is valse beskeidenheid sekerlik onnodig?
Ek glo die mense wat ek nodig het in my lewe vir my verdere groei en ontwikkeling, sal my paadjie kruis, reünie of te nie. Ek hóéf my nie meer te meet aan ander soos op skool nie. Ek is happy and content, my lewe is lekker en relatief ongekompliseerd, ek het absoluut alles wat my hart maar kan begeer, al kan dit nie altyd meeding met die tradisionele maatstawwe van sukses nie. So sit ek nou maar lekker hier by die see en kyk maar so na die wind en die wolke op ons berg wat die mis en die reën bring… En wonder oor sukses.
En ek weet: "We grow neither better or worse as we get old, but more like ourselves." – Bernard Baruch
Van Standerd ses …
Tot matriek …
Van die eerste dag in standerd ses tot matriek
16 thoughts on "Jy is suksesvol! Regtig?"
28 Junie, 2016 om 8:33 nm
Sukses is wanneer jou kinders okay uitgedraai het en 'n goeie lewe het, jy alles het wat jy nodig het en jy jouself like. Die res is tierlantyntjies.
28 Junie, 2016 om 6:01 nm
Kon nie help om te dink aan die KGB agente wat ons op koshuis geken het (geken is a contradiction). Laat ek verduidellik en ek sê nie jy is een nie! "min mense het my herken" In die koshuis op universiteit het manse partymaal op die enindjaarfunksie vir die eerste keer ouens gesien. Hulle was die KGB agente "Kamer Gang en Badkamer". In my eerste jaar was ek ook maar 'n KGB agent. Ek dink ook nie ek myself vergelyk met wat sommige sukses noem nie, maar dan ek glo ek het sukses op ander terreine bereik
28 Junie, 2016 om 6:03 nm
Ag, sukses is relatief. Solank jy jou nie meer meet teen koshuisstandaarde nie.
28 Junie, 2016 om 6:05 nm
28 Junie, 2016 om 12:23 nm
Ek was wel by ons 45jaar reunie en moet sê ons het almal suksesse behaal, maar niemand het daarmee loop en spog nie. En daardie reunie was baie lekker. Meeste van ons het nou weer kontak met mekaar, maar nie soos in nabyste vriende nie. En dis reg. Met die verloop van jare het on almal ander vriende gemaak waarvan sommige nader is as ander.
28 Junie, 2016 om 6:04 nm
Joune klink rustig en soort van kommerloos.
27 Junie, 2016 om 8:01 nm
my skooljare ws heerlik en ongekmpliseerd en ek glo ons was in 'n uitsonderlike skool. Daarom is dit lekker om ou vriende te sien en oor ou skoolstories te gesels. Ek hoop on shet 'n 50 jr re-unie, al is daar party wat ek nie sal erken nie. Sommer om weer bietjie jonk te voel en terug te dink aan 'n wonderlike kindertyd, nie on te kyk hoe suksesvol of nie jy was nie
27 Junie, 2016 om 2:43 nm
Sukses is opsioneel, maar vordering is noodsaaklik. Wanneer jy genoeg vordering gemaak het om the besef dat 'n klasreunie NIE 'n plek is waar jy jouself moet of hoef te begewe nie, is dit 'n sukses in homself.
27 Junie, 2016 om 8:42 vm
Ek verpes reünies van elke soort. Een van die redes daarvoor is dat ek doodeenvoudig nie mense se gesigte en / of name kan onthou nie. Daar is niks wat my meer verleë maak as iemand wat my op die naam groet, verneem na my gesin, 'n "onthou jy nog?" in die geselskap invoer en ek het geen idee wie dit is nie.
26 Junie, 2016 om 7:39 nm
Ja, ek hou ook nie van skoolreûnies nie en gaan nie gewoonlik nie, terwyl familiereûnies vir my fantasties is. Ek het baie keer minderwaardig gevoel op skool en was nie deel van die geslote clicks nie. Die oomblik as ek by 'n klasreûnie instap, is die ou gevoelens terug. Ons het binnekort een wat 'n baie goeie vriend van my reël en ek bly twyfel of ek gaan.
26 Junie, 2016 om 7:48 nm
Jy het so 'n wonderlike jaar agter die blad met jou boek en jou nuwe lyf en alles. Dalk doen dit jou goed om te gaan.
26 Junie, 2016 om 7:52 nm
Dankie vir die mooi woorde. Ek het ook dinge in hierdie jaar agter die blad wat my erg nederig laat.
26 Junie, 2016 om 6:14 nm
We grow neither better or worse as we get old, but more like ourselves – dankie ek wil ook byvoeg "know" yourself en miskien "like" jouself.
Sedert ons 40 jaar reünie het ons 14 maters die laaste vyf jaar aan die ewigheid afgestaan.
Toe 'n ou omie etlike jaar gelede by 'n boerevereniging vergadering aan my gestel het dat "hulle kap nou in ons bos" het ek nie besef hoe gou ons bos ook geplunder gaan word nie.
26 Junie, 2016 om 6:43 nm
Ons het mos nie juis in 'n kultuur grootgeword waar Like Yourself aangemoedig is nie?
26 Junie, 2016 om 5:54 nm
Ek stem Trisa. Ek meet ook nie meer my sukses aan ander s'n nie. Ek is gelukkig met wie en wat ek is – en wat ek doen. Jare terug, toe ek en my kinders so swaar gekry het – het ek groot gedroom – die huis, die kar, die swembad ens, maar vandag, het ek nie alles van die beste en blinkste nie, maar dis genoeg vir my. Ek het genoeg en ek is dankbaar.
27 Junie, 2016 om 8:44 vm
Ek meet ook deesdae "sukses" aan heel ander maatstawwe. Elke dag wat ek geniet en by my gesin is, is suksesvol in my oë. Andersins is ek maar doodgewoon en gelukkig daarmee.