Sake-eenheid in Afrika: Ondersteuning van die Afrika Shared Value Leadership Summit - EU-verslaggewer
Besigheid ondersteun die Afrika Shared Value Leadership Summit – en gee sy stem tot wins met doelgerigte beweging. Regoor die wêreld bly die Shared Value-gemeenskap groei namate meer maatskappye bewus word van die belangrikheid van nie net doel nie, maar hoe 'n organisasie in staat is om sy doel te bereik deur Shared Value.
Vir byna twee jaar het ons nie net die uitwerking van pandemie gesien en gevoel nie, maar ook die demonstrasie deur doelgedrewe maatskappye toe hulle verkies het om te reageer en die gemeenskappe waarin hulle werksaam is, te ondersteun.
Die Afrika Shared Value Leadership Summit is een so 'n voorspraakplatform. In sy vyfde jaar vanjaar lewer die beraad op die kernmandaat van die Shared Value Africa Initiative – voorspraak.
In die afgelope vyf jaar van die implementering van hierdie pan-Afrikaanse byeenkoms, het die SVAI, saam met sy implementeringsvennoot Shift Impact Africa, 'n beweging regoor die kontinent gelei – die voorste van gedagteleierskap-betrokkenheid oor kwessies wat verband hou met sosiale impak en verantwoordelike besigheid, terwyl dit ook sleutel verskans het. beginsels van hoe besigheid sy wins met doel kan belyn.
Vanjaar keer die beraad terug na Johannesburg – 'n hibriede geleentheid wat sal voortbou op die rekorduitkomste van die 2020-beraad. In 'n wêreld wat vir altyd deur COVID-19 verander is, sal sakebeïnvloeders aanlyn en by die regstreekse geleentheid bymekaarkom om af te breek hoe ekonomiese groei en kontinentale eenheid vir Afrika kan lyk.
Die lede van die SVAI, wat as borge aan boord gekom het – Absa, Old Mutual Beperk, Enel Green Power, Abbott en Safaricom, lei die aanklag en demonstreer hul verbintenis tot sosiale en ekonomiese omgewingsimpak.
Al hierdie organisasies, benewens die feit dat hulle lede van die SVAI is, is jare lank voorstanders van Gedeelde Waarde oor nie net Afrika nie, maar ook die res van die wêreld. Wat meer geskikte stemme om aan die Africa Shared Value Leadership Summit deel te neem en onder die gewaardeerde sprekers te wees op die leierskapsessies wat op die 8ste plaasvindth en 9th van November.
Dit is ook vanjaar 10 jaar sedert Shared Value Business Management-konsep ontwikkel is deur professore Michael Porter en Mark Kramer by Harvard Business School – 'n stap wat wêreldwye steun gekry het en gewys het dat dit een van die kragtigste en volhoubaarste maniere is om verandering wêreldwyd te beïnvloed. In Afrika is sakeondersteuning vir die Beraad reeds die afgelope 5 jaar duidelik, wat 'n toename in bewustheid en deelname aan wins deur sakeondernemings regoor die vasteland toon.
"Terwyl ons COP26 nader, is dit noodsaaklik dat ons die gesprekke oor die belangrikheid van die lewering van die doelwitte van die Parys-ooreenkoms voortsit, spesifiek rondom 'n regverdige oorgang in Afrika. Dit is belangrik dat ons die impak van klimaatsverandering erken, en alhoewel dit wêreldwyd gevoel word, sal die oplossings wat in Afrika vereis word anders wees aangesien ons deur baie sosio-ekonomiese uitdagings geteister word wat nie noodwendig deur die globale weste ervaar word nie. Die belangrikheid van die versterking van kapasiteit en die bou van die hoeveelheid kennis wat nodig is vir Afrikalande om klimaatsverandering in armoede geteisterde, voedselonseker ekonomieë aan te pak, is 'n noodsaaklikheid," sê Sazini Mojapelo, Besturende Uitvoerende Hoof: Absa Korporatiewe Burgerskap en Gemeenskapsbeleggings.
"Besigheid kan nie meer 'n passiewe waarnemer wees nie. Sy volhoubaarheid en groei – inderdaad, sy langtermyn-oorlewing – hang af van sy vermoë om die strategiese verskuiwing te maak. Om anders te dink en te werk. Om wins met mening te omhels," het Tabby Tsengiwe, GM: Openbare Sake en Kommunikasie, Old Mutual Beperk, gesê.
Hierdie jaar fokus die beraad, in die weerspieëling van die tye waarin ons leef, op: Ekonomiese groei en die AfCFTA; Die Agile Afrikaanse Entrepreneur; Geslagsgelykheid en Insluiting; en Die SDG's en Bou beter terug.
Regoor die vasteland, indien nie die wêreld nie, is dit temas wat al 'n geruime tyd bestaan, maar miskien meer dringend gemaak is deur pandemie en ander omgewingskwessies wat die wêreldgemeenskap geraak het.
Bill Price, landbestuurder van Enel Green Power Suid-Afrika, het gesê: "Enel Green Power is 'n trotse lid van die Shared Value-gemeenskap, nie net in Afrika nie, maar ook wêreldwyd. Met 2021 die viering van 10 jaar sedert die Gedeelde Waarde Ondernemingsbestuur-konsep ontwikkel is, lyk dit nie tyd soos die hede vir ons om onder die stemme te wees wat die Afrika Shared Value Leadership Summit ondersteun en deelneem nie. As 'n volhoubaarheidsgedrewe organisasie glo ons sterk in die krag van die kollektief om nie net sterk organisasies te laat groei nie, maar ook by te dra tot die volhoubare vooruitgang van die samelewing."
Vir meer inligting en om te registreer vir die Africa Shared Value Leadership Summit, besoek asseblief die webwerf by www.africasharedvaluesummit.com.
Oor Shared Value Africa Initiative: Die Shared Value Africa Initiative (SVAI), is 'n pan-Afrikaanse organisasie met die mandaat om te pleit vir die aanvaarding van die Shared Value Business Management op die Afrika-kontinent. Die SVAI is die streeksvennoot van die wêreldwye Shared Value Initiative wat geskep is deur ekonome professore Michael Porter en Mark Kramer van die Harvard Business School. Die SVAI se doelwit is om ekosisteem te skep en te orkestreer, byeen te bring, te motiveer, samewerkende privaatsektor verhoudings te skep wat as 'n kollektief wanneer saamgewerk kan word verandering op skaal teweegbring.
Oor Shift Impact Africa: Shift Impact Africa, die organiseerders van die e-Summit, is 'n Shared Value-advies-, opleidings- en konsultasiefirma wat besighede bystaan ​​om die Shared Value-strategie te vind wat vir hulle werk. Dikwels is maatskappye nie seker hoe om van suiwer winsgefokus te beweeg na hul verantwoordelikheid teenoor hul omgewing en samelewing te demonstreer nie. Shift Impact Africa help kliënte om sosiale uitdagings wat relevant is vir die besigheid te identifiseer en te help om die Shared Value Business Management-strategie te implementeer wat fokus op volhoubaarheid m sosiale en omgewingsimpak.
Verwante onderwerpe:AfrikaAfrika Gedeelde Waarde LeierskapsberaadBesigheid in Afrika
Frankryk word daarvan beskuldig dat hy 'n paar van sy voormalige kolonies in Afrika nog 'beheer' het
Die EU-gesteunde anti-korrupsie veldtog wat tans in Zambië aan die gang is, loop die risiko om na 'n politieke suiwering te beweeg, volgens 'n nuwe verslag wat hierdie week gepubliseer is, 'n ontwikkeling wat internasionale welwillendheid teenoor president Hakainde Hichilema kan ondermyn en sakerisiko vir buitelandse beleggers kan verhoog.
Die verkiesing van Hichilema as president van Zambië in Augustus is in die politieke hoofstede van die wêreld aangekondig soos geen ander Afrika-peilingsresultaat in lewende geheue nie. Hichilema, bekend as 'HH', het teen die moontlikheid aan bewind gekom, gerugsteun deur 'n vloedgolf van ondersteuning van 'n jeugdige bevolking wat moeg is vir die lewe onder die regime van Edgar Lungu. Die EU se verkiesingswaarnemingsending (EOM) het selfs die pogings om HH se veldtog te stuit en sy Verenigde Party vir Nasionale Ontwikkeling (UPND), en let op "ongelyke veldtogvoorwaardes, beperkings op vryhede van vergadering en beweging, en misbruik van bekleding".
Brussel, soos Washington, Londen en Parys, het HH se verkiesing verwelkom en die mandaat wat hy vir sy beleidsplatform verkry het, wat rondom 'n sterk maar regverdige teenkorrupsieveldtog gesentreer het, tereg ondersteun. HH is beskou as die hervormingsmag wat dekades van onderontwikkeling kan breek en Zambië se ekonomiese herlewing kan dryf, met Ursula van der Leyen beklemtoon die EU se voorneme om "saam te werk om die voorgestelde bestuurs- en ekonomiese hervormings wat in jou algehele program vir die toekomstige ontwikkeling van Zambië geprioritiseer is, vorentoe te dryf".
Nou, 100 dae na sy verkiesing, het 'n nuwe verslag van die risikokonsultant Pangea-Risk geassesseer hoe Hichilema presteer. En hoewel lof vir sy pogings en voorneme duidelik is, lyk dit of die realiteite van die land se situasie die objektiwiteit van die teenkorrupsieveldtog bedreig.
Volgens die ontleding van onlangse data, beoordeel die verslag dat ekonomiese hervormings tot stilstand gekom het en die regering se vermoë om betekenisvolle verandering aan te dryf, is beperk deur die voorwaardes van 'n dreigende IMF-program. Zambië se ekonomie met swaar skuld het die afgelope paar jaar gesukkel, en in November 2020 het dit die eerste land geword wat sy skuld tydens die pandemie versuim, wat gelei het tot vrese vir 'n 'skuldtsoenami' wat ekonomiese groei regoor Afrika kan uitwis. Dit laat HH met min beweegruimte in die implementering van sy beleidsplatform, en verhoog die risiko van korttermyn-aksie wat sy breër agenda ondermyn.
Terselfdertyd verhoog ongeduldige en magtige politieke en sake-ondersteuners van die nuwe regering die druk om winsgewende ekonomiese belange in die mynbou- en landbousektore te verseker, insluitend kunsmiskontrakte, wat die risiko loop om die regering se pro-belegger geloofsbriewe te ontwortel. Een van hierdie ondersteuners, Maurice Jangulo – wie se vrou 'n minister in die UPND-regering is – het het onlangs 'n enkelbron-privaatkontrak verkry $50 miljoen werd om kunsmis aan UPND-hartlande in Zambië se vrugbare suidelike streke te verskaf te midde van 'n onderdrukking van die sektor.
Toekennings soos hierdie herleef gerugte dat Hichilema se veldtog politieke teenstanders teiken, terwyl dit ook sommige van sy eie politieke en sakeondersteuners beloon. Dit is uiters belangrik dat sulke politieke binnegevegte 'n afleiding bied van die dringende behoefte om lewering van kunsmis aan kleinskaalse boere te verseker, en daardeur 'n risiko inhou om die breër ekonomie en uiteindelik Zambië se vermoë om verdere buitelandse beleggings te lok, te beskadig.
Luidens die verslag is Hichilema nou verskeur tussen om voort te gaan met sy hervormingsnalatenskap of om pad te gee aan sommige van sy lojaliste se voornemens om die plundering van staatsbates te hervat.
Die EU sal self die impak hiervan voel. Slegs verlede week het die €26 miljoen EU-befondsde Enterprise Zambia Challenge Fund (EZCF) miljoene euro se toelaes toegeken aan tien maatskappye wat in die landbousektor bedrywig is. Verlede maand, a nuwe €30 miljoen-inisiatief is deur die EU-, Europese Investeringsbank (EIB) en Zambiese regerings geloods om landbou-investering te versnel. Met die EU-belastingbetaler se kontant wat nou toegewy is aan Zambiese boerdery en landbouverwerking, sal enige herlewing van korrupsie as 'n vermorsing van belasting beskou word. Op dieselfde tyd, EU-Zambië praat oor die verbetering van ontwikkelingsamewerking moet nou die risiko in ag neem dat gevestigde magte die anti-korrupsie-veldtog sal kaap en uitbuit.
Robert Besseling, uitvoerende hoof van Pangea-Risk, het gesê: "Verwagtinge vir die nuwe Hichilema-regering bly hoog selfs nou, drie maande ná sy verkiesing. Die realiteit van die uitdagings wat Zambië in die gesig staar, het egter sy vermoë beperk om oor sleutelkwessies op te tree, insluitend ekonomiese hervorming en sy veelbesproke teenkorrupsie-aksie."
"Hichilema moet verseker dat sy pogings teen-ent objektief bly en nie die kenmerke van 'n politieke of stamsuiwering aanneem nie, anders sal hy die welwillendheid verloor wat sy hervormingsboodskap van beide plaaslike en internasionale waarnemers verdien het."
Dit behoort 'n waarskuwingsteken te wees vir waarnemers en beleggers van die EU en elders dat Hichilema sonder hulp die slagoffer kan word van die tradisionele, gevestigde magte wat Zambië so lank teruggehou het. Dit sal lei tot 'n terugkeer na ent, endemies in vorige administrasies, en beteken dat Zambië nie voordeel trek uit die beste geleentheid wat hy in jare gehad het om te hervorm nie.
Hichilema behou steeds 'n sterk aansien beide internasionaal en plaaslik, met 'n duidelike mandaat om die Zambiese ekonomie skoon te maak. Om die verandering waaroor hy praat deur te voer, en vertroue by die huis en in die buiteland te herstel, moet HH nie toelaat dat sy teenkorrupsie-veldtog die slagoffer word van die einste magte wat hy probeer verslaan nie.
Vroeër hierdie maand het die Franse president Emmanuel Macron (Foto) genooi meer as 3,000 XNUMX invloedryke verteenwoordigers van die burgerlike samelewing in Afrika, van intellektuele tot sakelui, om die 'Nuwe Afrika-Frankryk-beraad' in Montpellier by te woon. In 'n bod om guns te bekom by jonger geslagte deur Frankryk se verhouding met Afrika-lande te "herontdek", is geen Afrika-staatshoofde na die vergadering genooi nie en die gemiddelde ouderdom van die deelnemers was tussen 30 en 35. Hierdie taktiek kon nie almal oorwin nie, alhoewel, soos in die nasleep van die geleentheid, die Senegalese romanskrywer Boubacar Boris Diop gekritiseer die gebrek aan "konkrete tekens van sy wil vir verandering op die grond", skryf Louis Auge.
Maar terwyl Macron se nuut herlaaide beraad ontvang 'n gemengde ontvangs geniet Franse besighede groter sukses op die vasteland. Projekte wat deur maatskappye soos Ellipse Projects, Bolloré, Renault en Peugeot gelei word, pluk vrugte vir Afrikalande van Senegal tot Marokko.
Ellipse Projects bou vier sleutel-hospitale in Senegal
Baie Franse maatskappye, soos die infrastruktuurmaatskappy Ellips Projekte, is al 'n paar jaar op die Afrika-kontinent bedrywig. In 2017, die Republiek van Senegal gekies Ellipse Projects vir 'n €150 miljoen-projek om vier sleutel-hospitale te bou in die stede Touba, Kaffrine, Sédhiou en Kédougou met 'n totale kapasiteit van 750 beddens. Ellipse Projects het die uitvoering van studies uitgevoer wat nodig is vir die konstruksie, die bouwerk self vir die vier hospitale, die nodige mediese en tegniese toerusting voorsien en opgeleide personeel in die gebruik daarvan.
Die 300-bed Touba-hospitaal was ingehuldig middel September deur die Senegalese president Macky Sall, wat beskryf die konstruksie as "'n vinnige, dog versigtige werk ... Die baie betekenis van vinnige baan". Met koronavirusgevalle in die land uiteindelik val, sal die nuwe hospitale die sleutel wees om die land se mediese agterstand van nie-dringende ingrypings uit te wis.
Die naderende onthulling van die oorblywende hospitaalgeboue sal gevolg word deur die inhuldiging van Ellipse Projects se 250-miljard-frank. herstel van meer as 70 geboue wat aan Senegal se Ministerie van Justisie behoort, insluitend die hoofkwartier van die Kanselarij, die Hooggeregshof, die Grondwetlike Raad en die Nasionale Sentrum vir Geregtelike Rekords. Die suksesse van hierdie grootskaalse Senegalese projekte kom na aanleiding van nog 'n triomf vir die maatskappy, na hul opening van 'n streekhospitaal met 120 beddens in Ghana se Bekwai vroeër vanjaar.
Bolloré se Ghanese hawe pluk vrugte
Ellipse Projects is een van verby 70 Franse maatskappye wat in die Wes-Afrikaanse land Ghana werk, insluitend L'Oréal en Pernod Ricard, ondanks die feit dat Ghana nie 'n Franstalige land is nie. Die grootest onlangse belegging in die land - en die grootste hawebelegging aan die Atlantiese kus van Afrika - is gemaak deur Bolloré Transport & Logistics as deel van 'n gesamentlike inisiatief met APM Terminals en die Ghana Ports and Harbors Authority. Die Parys-genoteerde maatskappy het belê meer as $500 miljoen in die uitbreiding van die spilhawe van Tema. Beplande werke sluit 'n 3.5-kilometer breekwater en 16-meter diep water ligplekke vir groter vaartuie. Die projek is ingestel op quadruple die houerkapasiteit van die hawe wat meer as 70% van die land se houerverkeer hanteer.
Die lopende projek het reeds geskep meer as 20,000 XNUMX direkte en indirekte werksgeleenthede, van 'n beraamde totaal van 450,000 19. Konstruksie het met die tweede fase begin ná terugslae veroorsaak deur Covid-200, maar wanneer dit voltooi is, sal die vennootskap die € XNUMX miljoen verder versterk gegenereer in oorskothandel tussen Ghana en Frankryk vanjaar. Vroeë skattings stel die hawe-uitbreiding sal uitvoere van Afrika se grootste goudprodusent en naasgrootste kakaoprodusent in Afrika oor ongeveer tien jaar met nie minder nie as 17% verhoog.
Renault en Peugeot versterk motorvervaardiging in Marokko
Ook in Marokko help Franse maatskappye om 'n streekspilpunt te skep—maar hierdie keer vir die motorbedryf. Franse vervaardigers Renault en Peugeot PSA was instrumenteel om die land die grootste motorprodusent en -uitvoerder op die vasteland te maak. Met aanlegte naby Casablanca en Tanger het Renault die grootste vervaardiger in die land en tel Marokko onder sy top vyf nywerheidslande. Die maatskappy bronne tot 60% van die inhoud van die motors van 200 plaaslike verskaffers. In Julie vanjaar het Renault onderteken 'n ooreenkoms om meer as $3.5 miljard in Marokkaanse motors en onderdele te koop, van stuurwiele tot sitplekoortreksels.
Peugeot, intussen, oop 'n fabriek van $630 miljoen in Kenitra in 2019, en sodoende die kapasiteit tot 200,000 XNUMX voertuie teen jaareinde verhoog. Die nuwe fasiliteit is gefokus oor die vervaardiging van enjins en voertuie vir die Afrika- en Midde-Oosterse markte. Teen 2022 hoop die maatskappy om te hê verhoog aankope van plaaslike motoronderdele tot €1 miljard. Saam produseer die twee Franse maatskappye oor 700,000 motors per jaar en het 180,000 XNUMX mense in diens. Onder hul toesig voer motors uit Marokko uit gestyg met 25% tot $5.76 miljard oor die eerste agt maande van 2021, ná 'n pandemie-verwante daling die jaar tevore. Hierdie Franse FDI ondersteun die land deur die sterk wind van voor gekry veroorsaak deur die wêreldwye ekonomiese krisis.
'n Blaai uit die besigheidshandleiding vir Macron
Die toenemende getalle groot beleggings deur Frankryk se private sektor het 'n baie werklike impak op die Afrika-kontinent, hetsy deur hospitaalbedspasies te vergroot, hawedienste te verbeter of motorvervaardigingskapasiteit te verhoog. As Ellipse Projects se uitvoerende hoof, Olivier Picard Verduidelik, word hierdie "projekte deur die bevolking waardeer aangesien hulle op spesifieke behoeftes reageer."
Terwyl Frankryk se president belowe €30 miljoen oor drie jaar aan 'n onafhanklike 'Innovasiefonds vir Demokrasie in Afrika' tydens verlede week se beraad, sal hierdie finansiële meganisme hoofsaaklik fokus op bestuur en demokrasie, eerder as ekonomiese veranderinge wat meer tasbaar vir Afrika se jeug sal wees. Macron kan erger doen as om te kyk na die impakvolle Afrika-ondernemings van Frankryk se tuisgekweekte ondernemings.
Klimaatsverandering verhoog die spel in die krisis van Libië
Libië is al tien jaar in 'n krisis, en met die jaar wat verbygaan, word die spel vir die Weste groter. Benewens die humanitêre tragedie wat die land en sy mense geteister het, is die spel in die stryd om die toekoms van Libië hoër as wat gewoonlik aanvaar word. Kenners verhoog dikwels die bedreiging wat die implementering van Russiese missiele na Libië inhou, beide vir die NAVO en die Europese Unie. Die nabyheid van Libië aan die kus van Italië en Griekeland en die oorheersende posisie in die hartjie van die Middellandse See maak dit 'n waardevolle strategiese prys vir die mag wat daaroor invloed kan uitoefen. Tog het Libië se posisie in die hartjie van die Middellandse See 'n ander kommer, wat in die komende jare sal toeneem. skryf Jay Mens.
Wie Libië beheer, sal 'n beduidende mate van beheer uitoefen oor die vloei van vlugtelinge en migrante uit die Midde-Ooste en Afrika suid van die Sahara. Europese amptenare het reeds hieroor kommer uitgespreek, en deur gesamentlike vlootoperasies het die Unie probeer om die vloed van onwettige migrasie na die Unie te stuit. Diegene wat deur Libië kom, sluit in vlugtelinge wat vlug uit geweld in Afghanistan en Sirië, vlugtelinge wat uit oorlog in Sirië vlug, sommige van die meer as 270,000 XNUMX binnelandse ontheemdes in Libië, en 'n toenemende aantal migrante uit Afrika suid van die Sahara, wat noordwaarts beweeg op soek na beter lewens. Die ervaring van vlugtelinge wat uit konflik vlug, is 'n menslike tragedie, en migrante wat op soek is na beter lewens, is 'n feit uit die menslike geskiedenis. Maar verder as hierdie menslike verhale, word die breër verskynsel van massamigrasie omskep in 'n wapen deur diegene wat Europa wil benadeel of gyselaar hou.
Die gebruik van massamigrasie as geopolitieke instrument het 'n lang geskiedenis. Onlangse navorsing deur die politieke wetenskaplike Kelly Greenhill dui daarop dat daar slegs die afgelope sewentig jaar 56 sulke gevalle was. In 1972 het Idi Amin die hele Asiatiese bevolking van Uganda, met inbegrip van 80,000 1994 Britse paspoorthouers, verdryf as straf vir Brittanje se onttrekking van hulp en hulp. In 2011 dreig Fidel Castro se Kuba die Verenigde State met golwe van migrante in die lig van massiewe burgerlike onrus. In XNUMX was niemand minder nie as die oorlede diktator van Libië, Muammar Gadhaffi bedreig die Europese Unie, waarsku dat as Europa steeds betogers ondersteun, 'Europa 'n menslike vloed uit Noord -Afrika in die gesig staar'. In 2016 het die Turkse regering bedreig om die byna vier miljoen Siriese vlugtelinge wat in Turkye woon, aan die Europese Unie toe te laat as die EU dit nie betaal nie. Toe die geskil losbars, het Turkye toegelaat, en in sommige gevalle gedwing migrante na Oos-Europa, wat die reeds hoë spanning in die Unie vererger oor die netelige kwessie van immigrasie. Libië is die volgende hotspot vir hierdie debatte.
Libië se nabyheid aan Europa maak dit 'n belangrike hotspot vir migrante. Die kus is ongeveer 16 uur per boot vanaf die eilande Lampedusa en Kreta en ongeveer 'n dag vanaf die Griekse vasteland. Vir hierdie streek het Libië 'n belangrike knooppunt geword vir migrasie uit die Midde-Ooste, Noord-Afrika en Afrika suid van die Sahara. Van Wes -Afrika loop een roete deur in Agadez in Niger, noordwaarts na die oase van Sabha in die Fezzan van Libië. 'N Ander een gaan van Gao in Mali, na Algerië, verby Tamranasset, na Libië. Vanuit Oos-Afrika is Khartoem in Soedan die sentrale ontmoetingspunt, vanuit sy suidooste na Libië. Vanaf Maart 2020, Libië aangebied 'n geskatte 635,000 migrante van regoor die Midde -Ooste en Afrika, benewens byna 50,000 eie vlugtelinge.
Vandag is Libië in ongeveer twee dele verdeel. Die probleem van Libië is nie 'n magsvakuum nie, maar die beheer van die land deur magte ondergeskik aan buitelandse belange wat 'n hefboom oor Europa wil hê. Sedert Maart word Libië beheer deur 'n vaag regering van nasionale eenheid, wat op papier die uiteenlopende Oos en Wes herenig het. Tog sukkel dit om as 'n regering op te tree, en het beslis geen monopolie op mag oor die grootste deel van die land nie. In die ooste bly die Libiese nasionale weermag die belangrikste dryfveer, en regoor die land gaan stam- en etniese milisies steeds straffeloos op. Boonop is daar nog steeds 'n groot aantal buitelandse troepe en huursoldate in Libië. Onder baie ander oorheers die twee magtigste buitelandse akteurs in die Ooste en Wes-Libië- onderskeidelik Rusland en Turkye- op die grond. Nie een van die partye wil bereid wees om terug te trek nie, wat beteken dat die land in 'n doodloopstraat sal bly; of, dat dit sy skynbaar onverbiddelike skuifel na partisie sal voortsit. Geen uitkoms is wenslik nie.
Beide Rusland en Turkye het die EU bedreig met golwe van migrasie. As Libië in 'n doodloopstraat bly, kan hulle voortgaan om Libië, 'n belangrike knooppunt vir migrasie in die Midde -Ooste en Afrika, as 'n spit te gebruik, terwyl hulle hul vingers op die mees sensitiewe drukpunt van die vakbond hou. Hierdie kommer sal slegs in omvang toeneem namate die bevolkings van die Midde -Ooste en Afrika teen 'n tempo groei ver oortref die res van die wêreld. Klimaatsverandering skep meer aansporings vir massamigrasie. Droogte, veldbrande, hongersnode, watertekorte en afnemende hoeveelhede bewerkbare grond word in beide gevalle endemiese probleme Afrika en die Midde-Ooste. Gekoppel aan politieke onstabiliteit en swak bestuur, word migrasie noordwaarts nie net 'n jaarlikse gebeurtenis nie, maar 'n konstante en groeiende druk op die eenheid en toekoms van die Europese Unie. As Rusland en Turkye doeltreffende of gedeelde beheer in Libië het, is daar geen twyfel dat hulle hierdie feit sal gebruik nie- en Libië sal gebruik- om die Europese Unie te bedreig en te ondermyn. Dit hoef nie die geval te wees nie.
Die politieke krisis in Libië spruit uit die afwesigheid van 'n sosiale kontrak wat die land kan verenig, hulpbronne eweredig kan versprei en 'n bestuursmodel kan bied wat die provinsiale behoeftes oorskry en in 'n nasionale kiesafdeling voorsien. Libiese eenheid en die oplossing van die krisis in Libië is baie 'n Europese belang. Tot dusver is pogings om Libië 'n grondwet te voorsien wat 'n sosiale kontrak kan bied, uitgestel. Dit stel die heropbou van 'n verenigde Libiese staat uit, wat in staat is om sy eie beleid in te stel en 'n vennootskap met die EU kan maak oor belangrike kwessies soos migrasie. Die EU moet dringend pogings ondersteun om 'n Libiese grondwet op te stel wat hierdie uitkoms ondersteun. Dit verg geen militêre of politieke ingryping nie, maar wel volgens die natuurlike aanleg van Europa vir alles wat wettig is.
Daar is moontlik reeds idees oor die toekomstige grondwet van Libië. Brussel behoort 'n forum te wees om dit te bespreek, en sy regstalente moet tyd en aandag daaraan bestee om 'n grondwetlike oplossing uit te werk wat die probleme van Libië kan oplos. Deur te verseker dat Libië verenig en onafhanklik kan bly van die las van buitelandse druk, sou Europa optree in die langtermynbelang van sy eenheid en onafhanklikheid. As die enigste akteur waarvoor die onafhanklikheid en eenheid van Libië werklik aan sy eie gekoppel is, het dit 'n verantwoordelikheid en 'n enorme aansporing om op te tree.
Jay Mens is uitvoerende direkteur van die Midde -Ooste en Noord -Afrika Forum, 'n dinkskrum aan die Universiteit van Cambridge, en 'n navorsingsontleder vir Greenmantle, 'n makro -ekonomiese adviesfirma.