JY LEES NOU 5 Boekminute met Helene de Kock
Die meeste lesers van Afrikaanse romans het al deur die jare iewers die skryfwerk van Helene de Kock raakgelees. Sy gesels oor Somersneeu wat pas verskyn het
In Somersneeu is Rouke Bruwer die spil waarom die verhaal gevorm word. Hy is 'n jong en baie intelligente skoolseun. Saam met hom leer ons sy vriendekring en hul gesinne ken en ook die ander mense op die dorp. Daar is die Van Coller-neefs, Karina, en Julia. Dan is daar Barbara, Rouke se kunstenaarsma, en Eckard of liewer oom Eckard - familievriend en prokureur op die dorp. Maar hy is baie meer as dit, en hierdie kinkel word eers diep in die boek onthul.
Ek skryf die graagste ernstige verhoudingsverhale. Mense raak nie in 'n vakuum verlief nie. Hulle is omring deur ander mense - vriende, familie, mense in hul gemeente, kollegas. . . Dit affekteer alles; van hoe hulle optree en hoe hulle situasies benader. Liefde is net 'n element in my verhoudingsverhale.
Verskillende plekke. Somersneeu bv. het ek jare gelede gebruik vir 'n verhaal in SARIE en die titel het by my gebly vir 'n meer omvangryke stuk skryfwerk. Somersneeu is niks vreemds in die Oos-Vrystaat nie. Dis ontydig. Dit het my getrek - die ontydigheid van die lewe, 'n ontydige verliefdheid. So ontwikkel 'n storie vir my.
My volgende boek se naam is "Debora en Seuns". Ek sukkel nog om die storie te kry, maar het klaar lekker karakters. Die boek word in drie dele geskryf. Ek begin met 'n jong vrou, Kristel, en vertel die drie dele van die boek uit haar perspektief. En dan, moet ek jou sê, ek weet nog nie verder nie.
Petra Müller het lank gelede vir my gesê dis 'n beskouingsfout om onderskeid te maak tussen erns en genot. Dis baie waar. Ek lees van kleins af en het nooit opgehou lees nie - dit help my met skryf. Jy kan soveel skryfskole bywoon soos jy wil, jy kan tegnies vaardig raak, maar as jy nie kan skryf nie, kan jy nie skryf nie. Skryf is harde werk. En jy kan sê, ek haat elitisme in letterkunde.