Piaget se 4 stadiums van kognitiewe ontwikkeling verduidelik
Agtergrond en Sleutelbegrippe van Piaget se Teorie
Jean Piaget se teorie van kognitiewe ontwikkeling dui daarop dat kinders deur vier verskillende stadiums van geestelike ontwikkeling beweeg. Sy teorie fokus nie net op die begrip van hoe kinders kennis opdoen nie, maar ook om die aard van intelligensie te verstaan. Piaget se stadiums is:
Sensorimotoriese stadium: geboorte tot 2 jaar
Voorbereidingsfase: ouderdomme 2 tot 7
Beton operasionele stadium: ouderdomme 7 tot 11
Formele operasionele stadium: ouderdom 12 en hoër
Piaget het geglo dat kinders 'n aktiewe rol in die leerproses geneem het. Hulle het baie soos klein wetenskaplikes gewerk terwyl hulle eksperimente doen, waarnemings maak en oor die wêreld leer. Aangesien kinders met die wêreld om hulle heen interaksie het, voeg hulle voortdurend nuwe kennis by, bou voort op bestaande kennis en pas voorheen gedinkte idees aan om nuwe inligting te akkommodeer.
Hoe het Piaget sy teorie ontwikkel?
Piaget is in die laat 1800's in Switserland gebore en was 'n voorlopige student wat sy eerste wetenskaplike referaat gepubliseer het toe hy net 11 jaar oud was. Sy vroeë blootstelling aan die intellektuele ontwikkeling van kinders het gekom toe hy as assistent van Alfred Binet en Theodore Simon gewerk het as hulle gewerk het om hul beroemde IK-toets te standaardiseer.
Baie van Piaget se belangstelling in die kognitiewe ontwikkeling van kinders is geïnspireer deur sy waarnemings van sy eie neef en dogter. Hierdie waarnemings versterk sy ontluikende hipotese dat kinders se gedagtes nie net kleiner weergawes van volwasse gedagtes was nie.
Tot op hierdie punt in die geskiedenis is kinders hoofsaaklik behandel as kleiner weergawes van volwassenes. Piaget was een van die eerste om te identifiseer dat die manier waarop kinders dink verskil van die manier waarop volwassenes dink.
In plaas daarvan het hy voorgestel, intelligensie is iets wat groei en ontwikkel deur 'n reeks stadiums.
Ouer kinders dink nie net vinniger as jonger kinders nie, het hy voorgestel. In plaas daarvan is daar beide kwalitatiewe en kwantitatiewe verskille tussen die denke van jong kinders teenoor ouer kinders.
Op grond van sy waarnemings het hy tot die gevolgtrekking gekom dat kinders nie minder intelligent as volwassenes was nie, maar hulle dink net anders. Albert Einstein noem Piaget se ontdekking "so eenvoudig kan net 'n genie daaraan dink."
Piaget se verhoogteorie beskryf die kognitiewe ontwikkeling van kinders. Kognitiewe ontwikkeling behels veranderinge in kognitiewe proses en vermoëns. In Piaget se siening behels vroeë kognitiewe ontwikkeling prosesse wat op aksies gebaseer is en vorder later na veranderinge in verstandelike operasies.
'N Kyk na Piaget se stadiums van kognitiewe ontwikkeling
Deur sy waarnemings van sy kinders het Piaget 'n verhoogteorie van intellektuele ontwikkeling ontwikkel wat vier afsonderlike stadiums ingesluit het:
Ouderdomme: Geboorte tot 2 jaar
Belangrike eienskappe en ontwikkelingsveranderinge:
Die baba ken die wêreld deur hul bewegings en sensasies.
Kinders leer oor die wêreld deur basiese aksies soos suig, gryp, kyk en luister.
Babas leer dat dinge voortgaan om te bestaan, alhoewel hulle nie gesien kan word nie (objek-permanensie).
Hulle is afsonderlike wesens van die mense en voorwerpe om hulle.
Hulle besef dat hul optrede dinge in die wêreld rondom hulle kan veroorsaak.
Gedurende hierdie vroegste stadium van kognitiewe ontwikkeling verkry babas en kleuters kennis deur sintuiglike ervarings en voorwerpe te manipuleer. 'N Kind se hele ervaring op die vroegste stadium van hierdie stadium vind plaas deur basiese reflekse, sintuie en motorresponse.
Dit is tydens die sensimotoriese stadium dat kinders deur 'n tydperk van dramatiese groei en leer gaan. Aangesien kinders met hul omgewing in wisselwerking is, maak hulle voortdurend nuwe ontdekkings oor hoe die wêreld werk.
Die kognitiewe ontwikkeling wat gedurende hierdie tydperk plaasvind, vind oor 'n relatief kort tydperk plaas en behels heelwat groei. Kinders leer nie net fisiese optrede soos kruip en loop nie, maar leer ook baie van taal van die mense met wie hulle met mekaar kommunikeer. Piaget het ook hierdie stadium in 'n aantal verskillende substages afgebreek. Dit is tydens die laaste deel van die sensorimotoriese stadium dat vroeë verteenwoordiging gedink word.
Piaget het geglo dat ontwikkelende voorwerp-permanensie of voorwerpkonstansie, die begrip dat voorwerpe voortbestaan, selfs wanneer dit nie gesien kan word nie, 'n belangrike element op hierdie punt van ontwikkeling was. Deur te leer dat voorwerpe afsonderlike en afsonderlike entiteite is en dat hulle 'n bestaan ​​het van hul eie buite individuele persepsie, kan kinders dan name en woorde aan voorwerpe heg.
Die Preoperational Stage
Ouderdomme: 2 tot 7 jaar
Kinders begin simbolies dink en leer om woorde en prente te gebruik om voorwerpe voor te stel.
Kinders in hierdie stadium is geneig om egosentries te wees en sukkel om dinge vanuit die perspektief van ander te sien.
Terwyl hulle beter raak met taal en denke, is hulle geneig om te dink oor dinge in baie konkrete terme.
Die grondslag van taalontwikkeling kan in die vorige stadium gelê word, maar dit is die opkoms van taal wat een van die belangrikste kenmerke van die preoperasionele stadium van ontwikkeling is. Kinders word baie vaardiger om in hierdie stadium van ontwikkeling voor te gee, maar dink nog steeds baie konkreet oor die wêreld rondom hulle.
Op hierdie stadium leer kinders deur middel van speel, maar sukkel steeds met logika en neem die standpunt van ander mense. Hulle sukkel ook dikwels om die idee van konstantheid te verstaan.
Byvoorbeeld, 'n navorser kan 'n klomp klei vat, dit in twee gelyke stukke verdeel, en gee dan 'n kind die keuse tussen twee stukke klei om mee te speel. Een stuk klei word in 'n kompakte bal gerol terwyl die ander in 'n plat pannekoekvorm gebreek word. Aangesien die plat vorm groter lyk , sal die vooroperasionele kind waarskynlik daardie stuk kies, alhoewel die twee stukke presies dieselfde grootte is.
Die Beton Operasionele Stadium
Ouderdomme: 7 tot 11 jaar
Belangrike eienskappe en ontwikkelingsveranderings
In hierdie stadium begin kinders logies oor konkrete gebeure.
Hulle begin die begrip bewaring verstaan; dat die hoeveelheid vloeistof in 'n kort, wye beker gelyk is aan dié in 'n lang, skraal glas, byvoorbeeld.
Hul denke word meer logies en georganiseer, maar steeds baie konkreet.
Kinders begin met induktiewe logika, of redeneer van spesifieke inligting tot 'n algemene beginsel.
Terwyl kinders op hierdie stadium in ontwikkeling nog baie konkreet en letterlik is, word hulle baie meer vaardig om logika te gebruik. Die egosentrisme van die vorige stadium begin verdwyn, aangesien kinders beter word om te dink oor hoe ander mense 'n situasie kan sien.
Terwyl die denke in die konkrete operasionele toestand veel meer logies word, kan dit ook baie rigied wees. Kinders op hierdie punt in ontwikkeling is geneig om te worstel met abstrakte en hipotetiese konsepte.
In hierdie stadium word kinders ook minder egosentries en begin dink oor hoe ander mense kan dink en voel. Kinders in die konkrete operasionele stadium begin ook verstaan ​​dat hul gedagtes vir hulle uniek is en dat nie almal anders hul gedagtes, gevoelens en opinies noodwendig deel nie.
Die Formele Operasionele Fase
Ouderdomme: 12 en hoër
Op hierdie stadium begin die adolessent of jong volwassene abstrak en dink oor hipotetiese probleme.
Abstrakte gedagte kom voor.
Tieners begin meer dink aan morele, filosofiese, etiese, sosiale en politieke kwessies wat teoretiese en abstrakte redenasie vereis.
Begin deduktiewe logika, of redenering van 'n algemene beginsel, tot spesifieke inligting.
Die finale fase van Piaget se teorie behels 'n toename in logika, die vermoë om deduktiewe redenasie te gebruik en begrip van abstrakte idees. Op hierdie stadium word mense in staat om verskeie potensiële oplossings vir probleme te sien en meer wetenskaplik oor die wêreld rondom hulle te dink.
Die vermoë om oor abstrakte idees en situasies te dink, is die belangrikste kenmerk van die formele operasionele stadium van kognitiewe ontwikkeling. Die vermoë om stelselmatig te beplan vir die toekoms en rede vir hipotetiese situasies, is ook kritiese vermoëns wat in hierdie stadium ontstaan.
Dit is belangrik om daarop te let dat Piaget nie kinders se intellektuele ontwikkeling as 'n kwantitatiewe proses beskou het nie; Dit beteken dat kinders nie net meer inligting en kennis by hul bestaande kennis voeg nie, aangesien hulle ouer word. In plaas daarvan het Piaget voorgestel dat daar 'n kwalitatiewe verandering in hoe kinders dink, aangesien hulle geleidelik deur hierdie vier fases verwerk. 'N Kind op die ouderdom van 7 het nie net meer inligting oor die wêreld as wat hy op die ouderdom van 2 gedoen het nie; daar is 'n fundamentele verandering in hoe hy aan die wêreld dink.
Belangrike konsepte in kognitiewe ontwikkeling
Om beter te verstaan ​​wat van die dinge wat tydens kognitiewe ontwikkeling gebeur, is dit belangrik om eers 'n paar belangrike idees en konsepte wat deur Piaget ingestel is, te ondersoek.
Die volgende is 'n paar van die faktore wat beïnvloed hoe kinders leer en groei:
'N Skema beskryf beide die geestelike en fisiese aksies wat betrokke is by begrip en kennis. Skemas is kategorieë van kennis wat ons help om die wêreld te interpreteer en te verstaan.
In Piaget se siening sluit 'n skema beide 'n kategorie kennis in en die proses om daardie kennis te bekom. Soos ervarings gebeur, word hierdie nuwe inligting gebruik om bestaande skemas te verander, by te voeg of te verander.
Byvoorbeeld, 'n kind kan 'n skema hê oor 'n soort dier, soos 'n hond. As die kind se enigste ervaring met klein honde is, kan 'n kind glo dat al die honde klein, harig is en vier bene het. Veronderstel dan dat die kind 'n enorme hond ontmoet. Die kind sal hierdie nuwe inligting inneem en die voorheen bestaande skema verander om hierdie nuwe waarnemings in te sluit.
Die proses om nuwe inligting in ons reeds bestaande skemas in te neem staan ​​bekend as assimilasie. Die proses is ietwat subjektief omdat ons geneig is om ervarings en inligting effens te verander om in te pas by ons reeds bestaande oortuigings. In die bostaande voorbeeld, sien 'n hond en etikettering dit "hond" is die geval om die dier in die hond se skedule te assimileer.
Nog 'n deel van aanpassing behels die verandering of verandering van ons bestaande skemas in die lig van nuwe inligting, 'n proses bekend as akkommodasie. Verblyf behels die wysiging van bestaande skemas, of idees, as gevolg van nuwe inligting of nuwe ervarings. Nuwe skemas kan ook tydens hierdie proses ontwikkel word.
Piaget het geglo dat alle kinders probeer om 'n balans te vind tussen assimilasie en akkommodasie, wat bereik word deur middel van 'n meganisme wat Piaget ewewig genoem het. Soos kinders vorder deur die stadiums van kognitiewe ontwikkeling, is dit belangrik om 'n balans te handhaaf tussen die toepassing van vorige kennis (assimilasie) en veranderende gedrag om rekening te hou met nuwe kennis (akkommodasie). Equilibration help verduidelik hoe kinders kan beweeg van een stadium van gedagte na die volgende.
Een van die belangrikste elemente om te onthou van Piaget se teorie is dat dit die standpunt is dat die skep van kennis en intelligensie 'n inherente aktiewe proses is.
"Ek bevind myself gekant teen die siening van kennis as 'n passiewe kopie van die werklikheid," verduidelik Piaget. "Ek glo dat die wete van 'n voorwerp beteken om daarop te handel, om stelsels van transformasies op te stel wat op of met hierdie voorwerp uitgevoer kan word. Kennis van die werklikheid beteken om stelsels van transformasies op te bou wat min of meer voldoende ooreenstem met die werklikheid."
Piaget se teorie van kognitiewe ontwikkeling het bygedra tot ons begrip van kinders se intellektuele groei. Dit het ook beklemtoon dat kinders nie bloot passiewe kennisontvangers was nie. In plaas daarvan ondersoek kinders voortdurend en eksperimenteer omdat hulle hul begrip van hoe die wêreld werk, bou.
> Fancher, RE & Rutherford, A. Pioniers van Sielkunde: 'n Geskiedenis. New York: WW Norton; 2012.
> Santrock, JW. 'N Topiese benadering tot lewensduurontwikkeling (8ste uitgawe). New York: McGraw-Hill; 2016.