Maar, gemeente, aan die ander kant is daar ook nog Hebreërs 10 wat ons saam gelees het. In hierdie gedeelte gaan dit oor diegene wat opsetlik sondig nadat hulle die kennis van die waarheid ontvang het. Ons kan die woord ‘opsetlik’ ook vertaal met ‘moedswillig’ (daar het ons weer daardie selfde woord as in antwoord 9 van die Kategismus). Dus, die sondaar wat die kennis, wat hy opgedoen het, as waar erken, en dan tog moedswillig daarteen ingaan, en in die sonde lewe, moet reken op God se verskriklike straf. Hierdie feit het alreeds gegeld in die Ou Testament, onder die wet van Moses, maar dit is ‘n des te groter realiteit in die nuwe bedeling. Om in die nuwe bedeling moedswillig te sondig, beteken om die Seun van God te vertrap en om die bloed, wat Hy gestort het, as onbelangrik te minag. Sodanige vertrapping en minagting sal deur die Here vergeld word. En dan verwys die Hebreërskrywer hierby na twee tekste uit die Ou Testament: “My kom die wraak toe, Ek sal vergelde, spreek die Here”, en ook: “Die Here sal sy volk oordeel.”
Die engel van die Here was by die dorsvloer van Arauna, die Jebusiet, toe hy opdrag gekry het om sy hand terug te trek. En op daardie selfde dag nog kry Dawid van die profeet Gad die opdrag om by die einste dorsvloer van Arauna ‘n altaar te bou. In die daaropvolgende onderhandelinge met Arauna maak Dawid baie duidelik dat hy die dorsvloer en die bybehore nie net wil kry nie, maar dat hy dit wil koop. Sy doel daarmee is om op daardie plek ‘n altaar vir die Here te bou, sodat – so lees ons in vers 21 – die plaag onder die volk kan ophou.
Dit maak duidelik, gemeente, dat die situasie nie opgelos is op die moment dat die engel sy hand moes terugtrek nie. God se straf is op daardie oomblik tydelik opgeskort, ja, maar sy toorn is nog nie versoen nie. God se regverdige toorn agter die straf, dááraan moes eers nog aandag gegee word. Daarom die altaar en die offers waarvan vers 25 praat: “Toe het Dawid daar vir die Here ‘n altaar gebou en brandoffers en dankoffers gebring; en die Here het Hom oor die land ontferm, en die plaag is van Israel afgewend.” In die altaar op die dorsvloer van Arauna kom God se barmhartigheid en sy regverdigheid bymekaar, daar word betaal, versoening vind plaas deur voldoening – sodat Israel weer kan lewe! God stráf die volk vir hulle sondes, en God réd die volk deurdat Hy die straf nie tot volle ontplooiing laat kom nie. Regverdigheid en barmhartigheid in God se hand.
En dan is dit belangrik om te weet, gemeente, dat op die dorsvloer van Arauna jare later die tempel gebou sou word. Die tempel met die goue altaar, waarop die priesters ontelbare brandoffers en dankoffers namens die volk gebring het, die tempel waar die regverdige God sy barmhartigheid en die barmhartige God sy regverdigheid voor die oë van sy volk ten toon sou stel. Dáár op die altaar is daar betaal vir die sondes van die volk, sodat hulle nie sou sterwe nie. Dáár het versoening deur voldoening plaasgevind.
Seën: Ons hulp is in die Naam van die Here wat hemel en aarde gemaak het. Genade vir julle en vrede van Hom wat is en wat was en wat kom, en van die sewe Geeste wat voor sy troon is, en van Jesus Christus, die getroue Getuie, die eersgeborene uit die dode, en die Owerste oor die konings van die aarde. Amen.