Elsas. Sy wag - Die versamelings
Titel: Elsas. Sy wag.
Skrywer: HENNER Jean-Jacques (1829 - 1905)
Afmetings: Hoogte 60 - Breedte 30
Stoorplek: Jean-Jacques Henner Museum webwerf
Prentverwysing: 07-502400 / JJHP 1972-15
Die verlies van Alsace-Lorraine
Die oorlog van 1870 eindig op 10 Mei 1871 met die ondertekening van die Verdrag van Frankfurt. Alsace-Lorraine, vertaling uit Duits Elsass-Lothringen, is direk onder die soewereiniteit van Kaiser Wilhelm Ier. Vererger tussen 1871 en 1872, het dit vinnig vervaag om veral weer aan die vooraand en tydens die Eerste Wêreldoorlog weer te verskyn.
Die skildery is in opdrag van mevrou Kestner in opdrag van die dames van Thann van Jean-Jacques Henner, 'n skilder gebore in Bernwiller, in die suide van die Elsas. Dit is aangebied aan Léon Gambetta (1838-1882), wat dit deur Léopold Flameng laat gegraveer het om wye verspreiding te verseker.
Gambetta was 'n voorstander van 'n algehele oorlog en het die ondertekening van 'n wapenstilstand gekant terwyl hy Minister van Binnelandse Sake en Oorlog was. Volgens Castagnary, in Die eeu op 31 Julie 1871 wys Gambetta op die skildery wat sê: "Dit is my verloofde!" ".
Dit is nie 'n Elsasser nie, dit is die Elsas
Elsas. Sy wag is nie 'n portret nie, soos dié van sy niggie Eugenie wat Henner in die Salon van 1870 onder die titel uitgestal het Elsassies (Parys, Musée national Jean-Jacques Henner), maar 'n verpersoonliking van die Elsas. "Sy is nie 'n Elsasser nie, sy is die Elsas," skryf Castagnary in Die eeu. Anders as die beeldhouer Paul Cabet in Duisend agt honderd een-en-sewentig; die verskriklike jaar (Salon van 1872, Parys, Musée d´Orsay), verteenwoordig Henner nie 'n gedrapeerde figuur wat deur droefheid oorweldig word nie. Haar allegorie behoort tot die regte wêreld: 'n jong Elsasser in rou, eenvoudig en waardig. In hierdie tyd het die skilder, Prix de Rome in 1858, 'n naturalistiese styl aangeneem soos blyk uit sy Liggende vrou gesê Die vrou met die swart bank (Mulhouse, Musée des Beaux-Arts), uitgestal in die Salon van 1869.
Die skildery is opvallend in sy eenvoud en die afwesigheid van enige anekdotiese element: nie 'n brief wat hartseer nuus aankondig of 'n venster wat uitkyk oor die blou lyn van die Vogezen nie. Dit is die hooftooisel van die jong vrou wat die werk sy vaderlandse betekenis gee: 'n swart Elsassiese knoop met 'n driekleurige kokade, die enigste ware kleur in die skildery.
'N Emblematiese skildery
Louis Loviot skryf in 1912: 'Die hele Frankryk het in hierdie figuur die verpersoonliking van verlore Elsas herken [...] In duisend vorms weergegee, dieElsassies [in werklikheid Elsas] was vir Henner wat dit was Die verbyganger vir François Coppée het dit hom gewildheid gegee "(in J. J. Henner en sy werk, Parys, 1912, p. 16).
Reeds in 1871 het hierdie skildery aanleiding gegee tot 'n groot aantal artikels van outeurs wat, gedra deur 'n patriotiese sentiment, dit oor die algemeen interpreteer met 'n liriek wat kontrasteer met die selfbeheersing daarvan.
Castagnary skryf minder oor die jong meisie wat vir Henner poseer as die simbool wat sy beliggaam Die eeu : "Sy is sestien, die ouderdom van die geslag wat moet sien dat die onvermydelike wraak waar word. "Volgens Die Franse Republiek van 31 Januarie 1872: 'Hoe hartseer sy ook al mag wees, 'n onverwagse gevoel van vroulike kookkuns het haar 'n driekleurige kokade laat prik in die middel van die groot linte wat soos die vlerke van swart vlinders op haar voorkop klap. »Vir Louis Ratisbonne in Die Tydskrif vir Debatte vanaf 1er Januarie 1873: 'In haar hare sien ons die driekleurige kokade, blou, wit en rooi, soos 'n Moet my nie vergeet nie ! waarop 'n druppel bloed sou geval het. "Vergeet-my-nie het sy betekenis in die taal van blomme te danke (" vergeet my nie! ") Aan 'n Duitse legende.
In die konteks van die verergering van patriotisme wat gevolg het op die nederlaag, het Henner se skildery die teken van die lyding van die Elsas geword, 'n pyn wat ook die van 'n skilder was wat baie geheg was aan sy geboorteland.
Teenoor die impressionisme, Jean-Jacques Henner (1829-1905), die laaste van die romantici, katalogus van die uitstalling in die Musée de la Vie Romantique, 26 Junie 2007 - 13 Januarie 2008, Parys, Éditions Paris Musées, 2007. Jules -Antoine CASTAGNARY, "La petite Alsace", in Le Siècle, 31 Julie 1871.François ROTH, La Guerre de 1870, Parys, Fayard, 1990.Hommage à Léon Gambetta, uitstallingskatalogus, Parys, Musée du Luxembourg, 1982.