Lukas die geliefde dokter (Kol 4:14), evangelis en metgesel van die apostel Paulus, het beide die Evangelie van Lukas en die Handelinge van die apostels geskryf. Lukas is die enigste outeur wat aan die heidene in die Nuwe Testament geskryf het. Hy was lank bekend as ‘n ywerige bobaas-historikus as gevolg van hulle wat van sy geskrewe werke in genealogie en geskiedkundige studies gebruik het. As historikus het hy gemeld dat dit sy doelwit was om ‘n ordelike verslag oor Christus se lewe te skryf, gebaseer op die verslae van ooggetuies (Luk 1:1-4). Aangesien hy spesifiek tot voordeel van Teofilus, waarskynlik ‘n heiden van een of ander formaat, geskryf het, was sy Evangelie gerig op die heidense gehoor. Sy bedoeling is om te wys dat die Christelike geloof op historiese en bewese gebeure gegrond is. Lukas verwys dikwels na Christus as die “Seun van die Mens”, hy beklemtoon Sy mensheid en deel baie inligting wat nie in die ander Evangelies gevind word nie.
Dus, deur vier verskillende en tog ooreenstemmende verslae oor Christus te hê, word verskeie aspekte van Sy persoon en bediening uitgelig. Elke berig word soos ‘n draad met verskillende kleure in ‘n geweefde muurbehangsel saam geweef, om uiteindelik as geheel ‘n prent te vorm van hierdie Een wat nie beskryf kan word nie. Alhoewel ons nooit alles oor Jesus Christus ten volle sal verstaan nie (Joh 20:30), kan ons deur middel van die vier Evangelies genoeg kennis opdoen om Hom te waardeer vir wie Hy is en vir wat Hy vir ons gedoen het, sodat ons kan lewe deur geloof in Hom te hê.