“Dit word verder gekompliseer deur oudste kinders wat moet aanpas by ’n nuwe baba en moet leer om die lewensverhoog met jonger sibbe te deel nadat hulle vir ’n ruk die middelpunt van hul ouers se aandag was.” Daar is ook ’n mate van jaloesie – jonger kinders wil dieselfde as ouboet of ousus doen, maar weens hul ouderdom kan of mag hulle nog nie.
“Nog ’n faktor is botsende ontwikkelingsfases. Hoe groter die ouderdomsver­skil, hoe groter die moontlikheid dat die rusies meer uitdagend vir die ouers word,” sê Lindi.
Koop oorplui­sies! Gaan stap ’n entjie. Moenie na hulle luister nie, want dan gaan jy in die versoeking kom om tussenbeide te tree. Maak net seker hulle maak mekaar nie seer nie.
Hoewel die bakleiery tussen medespruite natuur­lik is en in alle gesinne voorkom, kan dit soms ’n ongesonde wending neem en moet jy drastieser stappe doen. Hier is die gevaartekens:
Daar is ’n baie groot verskil in die krag wat gebruik word, soos wanneer ’n ouer broer net so rof met sy kleinsus baklei as wat hy met seuns van sy ouderdom sou baklei het. Ontstellend genoeg is die tekens dieselfde as in ’n verhouding vanmishandeling: ’n blou oog, buiten-gewo­ne kneusplekke, gebreekte bene of arms.
As die onmin só erg is, moet jy so gou moontlik professionele hulp gaan soek by ’n kindersielkundige of iemand wat in gesins­terapie spesialiseer. Soms is ’n besoek aan ’n psigiater ook nodig.
Moet hulle nie in kassies druk nie. Laat elke kind toe om te wees wie hy is. Moenie etikette om hul nek hang nie.
Elke ouer behoort gereeld tyd alleen saam met elke kind te bestee. Net 10 minute van ononderbroke alleentyd kan die wêreld se verskil aan ’n kind se lewe maak.
Luister baie mooi hoe jou kinders voel oor dit wat in die gesin aan die gang is. Hulle sal dalk nie so veeleisend wees as hulle voel jy gee om vir hul gevoelens nie.
Carla vertel haar kinders baklei nie vreeslik baie nie, maar wanneer dit wel gebeur, gaan dit gewoonlik oor speelgoed. “Dit is meestal Nathan wat met sy sussie baklei. Hy is ’n bietjie van ’n boelie. Ons stuur hom gewoonlik na sy kamer om af te koel. Hy haat dit en dis dus nogal doeltreffend.
“Michael is tassensitief en raak soms ’n bietjie opgewonde oor kleinig­hede. Maar dis nie sy skuld nie. Hy kan dit eenvoudig nie verdra as mense aan hom raak nie.”
Die raad wat vir hulle die beste werk, is uitsittyd. “Ek probeer bepaal wie die geveg begin het en stuur hulle na hul kamer toe.”