Edvard Hagerup Grieg (15 Junie 1843 – 4 September 1907) was ’n Noorse komponis en pianis. Hy word beskou as een van die voorste komponiste van die Romantiese era en sy musiek vorm wêreldwyd deel van die standaard klassieke repertoire. Die gebruik en ontwikkeling van Noorse volksmusiek in sy eie komposisies het die musiek van Noorweë in die internasionale arena geplaas en gehelp om ’n nasionale identiteit te ontwikkel, soortgelyk aan wat Jean Sibelius vir Finland en Antonín Dvořák vir Boheme beteken het.
Grieg is in ’n musikale omgewing grootgemaak. Sy moeder was sy eerste klavieronderwyseres en het hom begin leer klavier speel toe hy ses was. Grieg het verskeie skole bygewoon, insluitend Tanks Hoërskool, Tanksskool en die Noorweegse Privaatskool.
Grieg het by die konservatorium ingeskryf en sy studies op klavier toegespits. Hy het graag na die konserte en uitvoerings in Leipzig gaan luister. Hy het nie van die studierigting wat deur die konservatorium gebied is, gehou nie. ’n Uitsondering was egter die orrel wat verplig was vir klavierstudente. In die lente van 1860 het hy ’n lewensgevaarlike geval van pleuritis en tuberkulose oorleef. Die siekte het hom met ’n erg beskadigde linkerlong en ’n aansienlik misvormde borsspier gelaat waardeur sy gesondheid hom sy lewe lank gepla het. Hy het ook aan talle respiratoriese infeksies gely en het uiteindelik ’n gekombineerde long-en-hartsaking opgedoen. Grieg is verskeie kere in spa’s en sanatoria in Noorweë en elders opgeneem. Verskeie van sy dokters het persoonlik met hom bevriend geraak.
In 1868 het Franz Liszt, wat nog nie vir Grieg ontmoet het nie, ’n getuigskrif vir Grieg aan die Noorse Ministerie van Opvoeding geskyf, wat daartoe gelei het dat Grieg ’n reisvergunning kon kry. Die twee komponiste het in 1870 in Rome ontmoet. Met Grieg se eerste besoek het hulle deur Grieg se Vioolsonata No. 1 gewerk en Liszt het baie daarvan gehou. Met sy tweede besoek in April het Grieg die manuskrip van sy klavierconcerto saamgeneem. Liszt het dit gebladlees en die gehoor het die uitermate geniet. Grieg het wel aan Liszt uitgewys dat hy die eerste beweging te vinnig gespeel het. Liszt het tydens hierdie besoek aan Grieg wenke oor orkestrasie gegee (soos om die melodie van die tweede tema in die eerste beweging aan ’n solotrompet te gee).
In 1874–1876 het Grieg op versoek van die skrywer toneelmusiek vir die premiére van Henrik Ibsen se stuk Peer Gynt geskryf.
In 1906 het Grieg die komponis en pianis Percy Grainger in Londen ontmoet. Grainger was ’n groot aanhanger van Grieg se musiek en ’n sterk band tussen die twee is gesmee. In ’n onderhoud in 1907 het Grieg gesê: “Ek het Noorweegse Boeredanse geskryf wat niemand in my land kan speel nie en hier kom hierdie Australiër wat hulle speel soos dit hoort! Hy is ’n genie wat die Skandinawiërs nie anders kan as om lief te hê nie.”
Grieg en sy vrou het hulle Unitariste beskryf en Nina het die Unitêre Kerk in Kopenhagen bygewoon na Grieg se dood.
Grieg het ook die “Peer Gynt Suite – In die Saal van die Bergkoning” gekomponeer. Dit is as toneelmusiek gebruik vir die stuk “Peer Gynt”. In hierdie musiekstuk steel Peer die bruid by ’n troue. Die woedende gaste jaag hom, hy val en stam sy kop teen ’n klip. Hy word wakker in ’n grot waar hy deur trolle omring is. Die musiek stel die kwaai trolle voor wat Peer uittart. Dit word harder met elke herhaling van die tema. Die musiek eindig waar Peer ontsnap.
In 1874 het Grieg in ’n brief aan sy vriend Frants Beyer sy ongelukkigheid uitgespreek oor die Dans van die Bergkoning se Dogter, een van sy komposisies van Peer Gynt. Hy skryf: “Ek het ook iets geskryf vir die toneel in die saal van die bergkoning – iets wat ek nie kan uitstaan nie omdat dit absoluut stink na beesmis, oordrewe Noorweegse nasionalisme en trolagtige selfbevrediging! Maar ek het ’n gevoel dat die ironie waarneembaar sal wees.”