Fotojoernalistiek - Geskiedenis Podcasts - 2021
Fotojoernalistiek het eers verskyn nadat effektiewe middele vir fotomeganiese reliëfdruk in die 1890's ontwikkel is. 'N Verdere vooruitgang het in 1910 plaasgevind toe Eduard Mertens 'n draaiende druksilinder ontwerp wat saam tipe en illustrasies kan druk. Die proses is vinnig deur die Londen Illustrated News. Die eerste koerante wat fotografiese nuusfoto's gedruk het, was The Daaglikse spieël in Londen, Die Daily Graphic in New York en Excelsoir in Parys. In die 1920's was daar 'n groot toename in die aantal koerante en tydskrifte wat foto's gebruik en sodoende werk vir 'n groeiende aantal fotojoernaliste geskep. Die suksesvolste voorbeeld van 'n fotojoernalistiek was Life Magazine in die Verenigde State en Prentepos in Brittanje.
Fotojoernalistiek het gestalte begin aanneem toe fotograwe kameras maklik na oorlogsgebiede kon vervoer. Vir die eerste keer kon gewone burgers die impak van die geveg in hul koerant sien. Dit was 'n belangrike oomblik in fotografie en dit het tussen die Burgeroorlog en die Tweede Wêreldoorlog al hoe meer werklik geword.
Tog gaan fotojoernalistiek nie net oor oorlog of om fotograwe wat op maat van 'n plaaslike koerant werk nie. Dit is veel meer as dit. Fotojoernalistiek vertel 'n storie en dit doen dit dikwels op 'n enkele foto. Dink maar aan die foto's van die depressie -tydperk van Dorothea Lange of die beroemde foto's van Mickey Mantle wat huislope slaan. Hulle wek 'n gevoel, hetsy verbasing, empatie, hartseer of vreugde.
Dit is die teken van fotojoernalistiek om daardie enkele oomblik vas te vang en kykers die gevoel te gee dat hulle deel daarvan is.
Skepping, Camera Obscura en Pinhole Images
Laat ek u iets vertel en die eerste kameras was glad nie kameras nie. Hulle was soortgelyke projektors. Hierdie konsep is reeds in die 5de eeu vC genoem, toe 'n Chinese filosoof met die naam 'Mozi' die beeld van ligstrale opgeteken het wat deur 'n klein gaatjie in 'n donker kamer gegaan het. Hy noem hierdie verduisterde kamer 'n versamelplek en 'n skatkamer of '' '' '' '' '' '' '' '' '' Skatkamer ''. Hierdie effek is ook genoem deur die Griekse filosoof, Aristoteles, in & ldquoProblems & rdquo. Hierdie natuurlike optiese verskynsel het later bekend gestaan ​​as 'camera obscura' (Latyn vir & ldquodark kamer & rdquo) of waarna ons nou verwys as 'n 'gatgatbeeld'.
Om die pinhole -effek te verstaan, moet u 'n donker kamer voorstel met 'n klein gaatjie wat lig van buite inlaat. Die lig gaan deur die klein gaatjie op die muur voor dit, en projekteer 'n omgekeerde beeld van wat buite die kamer op die muur is. Die omgekeerde beeld bewys die natuurwet van die fisika dat lig in reguit lyne beweeg.
Camera Obscura -effek. Foto deur: 'Wikimedia Commons'.
Hier is nog 'n voorbeeld. Stel jou voor dat jy 'n foto neem van 'n groot, helder gebou. Die lig van die bokant van die gebou beweeg teen 'n afwaartse hoek om by die gat te kom en gaan dus onderwaarts terwyl dit die muur waarop dit geprojekteer word, raak. Die lig aan die onderkant van die gebou doen dieselfde deur opwaarts deur die speldgat te beweeg en opwaarts na die muur. Dit skep 'n omgekeerde beeld.
Die camera obscura-konsep is deeglik bestudeer en gedokumenteer in 1021 nC deur die Arabiese fisikus, AIbn Al-Hytham, ook bekend as Alhazen. Deur die eeue het baie ander begin eksperimenteer en die aard van lig met camera obscura bestudeer. Baie van die eerste kamera obscuras was groot kamers wat gebruik is om sonverduisterings veilig te sien.
In die 16de eeu is die beeldkwaliteit verbeter deur 'n konvekse lens by die opening te voeg. Later is 'n spieël bygevoeg om die beeld na 'n kykoppervlak te weerspieël. Dit is dikwels gebruik as tekenhulpmiddel vir kunstenaars.
Die werklike term & ldquoCamera Obscura & rdquo is uiteindelik in die vroeë 17de eeu gebruik deur die Duitse sterrekundige Johannes Kepplar, wat 'n draagbare tent vir opmeting in Oostenryk gebruik het.
Die camera obscura ontwikkel toe van 'n draagbare tent tot 'n klein boks. Die term & ldquopin-hole & rdquo in optiese konteks is die eerste keer bekendgestel in 'n boek deur James Furgusson in 1764, getiteld "Lectures on Select Subjects in Mechanics, Hydrostatics, Pneumatics, and Optics". In 1856 beskryf die Skotse uitvinder, David Brewster, in sy boek Stereoskoop, en ldquoa-kamera sonder lense, en slegs 'n speldgat. & rdquo
Dit was 'n logiese vordering om film te installeer en 'n prent permanent vas te lê.
Die eerste foto - soos ons dit ken - is in 1825 geneem deur 'n Franse uitvinder Joseph Nicéphore Niépce. Dit neem 'n uitsig uit die venster by Le Gras op.
Die eerste foto, geneem deur Joseph Nicéphore Niépce. Beeld: openbare domein via Wikipedia
Die blootstelling moes agt uur lank duur, sodat die son op die foto tyd kon kry om van oos na wes te beweeg, asof dit aan beide kante van die gebou in die prentjie skyn.
Niepce het die idee gekry om 'n petroleumderivaat genaamd 'Bitumen of Judea' te gebruik om die kamera se projeksie op te neem. Bitumen verhard met blootstelling aan lig, en die ongeharde materiaal kan dan weggespoel word. Die metaalplaat, wat deur Niepce gebruik is, is daarna gepoleer, wat 'n negatiewe beeld oplewer wat met ink bedek kon word om 'n afdruk te maak. Een van die probleme met hierdie metode was dat die metaalplaat swaar, duur was om te vervaardig en baie tyd geneem het om te poets.
Joseph Nicéphore Niépce 1765-1833. Beeld: openbare domein via Wikipedia
4. Calotipe: 1841
Omtrent dieselfde tyd as wat die#x201CDaguerreotypomania " posgevat het, onthul die Britse uitvinder William Henry Fox Talbot sy eie fotografiese proses genaamd die �lotype. " fotosensitiewe papier. As dit aan lig blootgestel word, het die papier 'n latente beeld gelewer wat ontwikkel en bewaar kan word deur dit met hiposulfiet te spoel. Die resultate was effens vaagder as Daguerreotipes, maar het 'n belangrike voordeel gebied: gemak van voortplanting. Anders as Daguerreotipes, wat slegs eenmalige beelde gemaak het, het die Calotype fotograwe toegelaat om eindelose kopieë van 'n foto uit 'n enkele negatief te maak. Hierdie proses sou later een van die basiese beginsels van fotografie word.
Gedagtes oor geskiedenis, fotojoernalistiek en fotomanipulasie
Die onlangse nuus oor die National Archives and Records Administration (NARA) wat 'n foto verander het om 'n uitstalling oor vrouestemreg te bevorder, het my verbaas en teleurgesteld gelaat.
'N Foto van die 2017 Women's March in Washington, geneem deur Mario Tama van Getty Images, is vergroot en geïnstalleer by die ingang van die "Rightfully Hers: American Women and the Vote" -uitstalling. Dit toon 'n see van optoggangers en hul protesborde, met die Capitol in die agtergrond. Personeel van die National Archives het die foto verander om die president se naam, asook verwysings na geslagsdele van vroue, van sommige van die tekens te verwyder.
Soos verduidelik deur Washington Post se verslaggewer Joe Heim, wat 'n probleem met die foto opgemerk het terwyl hy by NARA was vir 'n onverwante verhaal, is die besluit geneem om die foto te verander om te voorkom dat dit aanstoot gee of as 'n politieke verklaring beskou word. Maar deur dit te doen, het NARA die kwessie in die kollig geplaas as 'n simbool van uitwissing, 'n belemmering van 'n geskiedenisbeskouing en 'n skending van die etiese standaarde van fotojoernalistiek.
Sensureer u tekens van 'n vrouemars om 'n uitstalling te bevorder oor 'n eeu waarin vroue praat? Interessante keuse. Maar ongeag die inhoud, kom ek steeds terug na visuele en nuusgeletterdheid en die kritieke belangrikheid van standaarde-gebaseerde joernalistiek.
As dokumentêre fotograaf glo ek dat 'n foto 'n bewys kan wees van 'n spesifieke oomblik. Dit is 'n visuele rekord en is, net soos geskrewe nuus, deel van die joernalistiek se rol as die 'eerste rowwe konsep van die geskiedenis'. Konteksaangeleenthede en etiek is van toepassing. Visuele joernaliste en dokumentêre fotograwe werk hard daaraan om die volledige verhaal te verskaf, presies wat die gebeur is, en gee soveel konteks as moontlik. Ons is verantwoordelik en verantwoordelik om die wêreld rondom ons akkuraat voor te stel.
Ons beweeg deur ons lewens op grond van baie uiteenlopende agtergronde, maar streef daarna om persoonlike vooroordele te herken en opsy te sit, en hou vas aan 'n stel standaarde en etiek. Soos Nicole Frugé, direkteur van fotografie by die San Francisco Chronicle, tydens 'n onlangse News Literacy Project NewsLitCamp gesê het: "Onderskrifte is joernalistiek. " Fotojoernalistiek is joernalistiek.
'N Ander kwessie is opset. Was die optrede van NARA sensuur, en wat is die implikasies daarvan, veral vir 'n regeringsinstelling wat verantwoordelik is vir die bewaring van historiese dokumente?
In 'n verklaring van 18 Januarie het NARA opgemerk dat die foto nie as een van sy argiefrekords gehou word nie, maar dat dit deur Getty Images gelisensieer is om as reklamegrafiek te gebruik. As die foto op 'n ander muur was, sou die beleid van NARA sensuur verbied het. In die beleid van Getty word gesê dat dit nooit die redaksionele dekking daarvan sal sensureer nie, en dat "lisensiëring van foto's na die redaksie in ooreenstemming sal wees met die standaarde in die nuusbedryf."
Die Washington Post het berig dat Getty Images nog steeds bepaal of die wysigings goedgekeur is. Ons kan dokumentêre foto's as 'n stukkie geskiedenis beskou, maar NARA sê dat dit hierdie beeld nie as 'n 'historiese dokument' beskou het nie en dat dit anders behandel is as 'n foto uit sy versameling.
Die doel van hierdie foto is onthef van die beperkings van fotojoernalistieke etiek sowel as die etiek van argivarisse, historici en bibliotekarisse. Het iemand van NARA stilgestaan ​​om te vra of hierdie aksie die waardes wat dit wil handhaaf, aantas? Die regverdiging daarvan om die foto te verander, het moontlik min skade aan sy reputasie uitgewis. Dit laat ons wonder - is daar meer gewysigde beelde of dokumente?
Kon NARA 'n ander foto gekies het om die honderdjarige bestaan ​​van vrouestemreg te vier, miskien een uit sy eie besit? Ek sou my dit voorstel, aangesien dit ongeveer 25 miljoen foto's en grafika het, waarvan duisende gedigitaliseer en deursoek kan word op die webwerf, archives.gov. Museumuitstallings neem maande - soms jare - om saam te stel, en 'n honderdjarige bestaan ​​is nie 'n verrassing nie. Daar was waarskynlik verskeie geleenthede om 'n foto te kies wat geen kommer sou veroorsaak oor partydigheid of te grafies vir jonger gehore nie.
Tot sy eer, toe die terugslag begin het, was die eerste woorde in 'n verduidelikende tweet van die amptelike NARA Twitter -rekening @USNatArchives: 'Ons het 'n fout gemaak.' NARA het ook in sy persverklaring van 18 Januarie gesê dat dit altyd "ten volle daartoe verbind was om ons argiefbesit te bewaar, sonder om dit te verander" en herhaal dat die gewysigde foto nie onder die besittings was nie - 'n klein verligting. Maar hoe kan u 'heeltemal toegewyd' wees vir akkuraatheid as so iets gebeur?
Alhoewel sommige nie genoeg is nie, het NARA sedertdien die beeld verwyder en 'n verklaring oor die voorval gelaat totdat 'n onveranderde weergawe van die foto sy plek inneem. Drie toejuiging aan joernaliste oral (gedruk, digitaal of visueel), om stories te ontbloot wat mense aanspreeklik hou en om te verseker dat die eerste konsep van die geskiedenis akkuraat is.
Miriam Romais is 'n professionele betrokkenheidsbestuurder van die News Literacy Project, 'n nasionale niewinsorganisasie sonder winsbejag.
Wat is fotojoernalistiek?
Fotojoernalistiek is die proses van storievertelling met behulp van die medium van fotografie as u hoofverhaalapparaat. Terwyl 'n joernalis hul pen en papier sal gebruik om stories te vertel, sal 'n fotojoernalis hul kamera gebruik om die visuele voorstelling van 'n verhaal vas te lê.
Die meeste van ons is bekend met die ou gesegde "'n prentjie is duisend woorde werd". Dit is die teorie agter fotojoernalistiek. Nuuspublikasies is bereid om die hoogste dollar te betaal aan die fotojoernaliste wat die mees dramatiese beelde op film of met hul CCD -chip kan neem.
Robert Capa is 'n goeie voorbeeld van 'n fotojoernalis. Hy het baie oorloë gefotografeer en het die leuse gehad "As jou foto's nie goed genoeg is nie, is jy nie naby genoeg nie". Ongelukkig het hierdie leuse tot sy dood gelei omdat hy in die Indochina -oorlog noodlottig beseer is.
Sy werk, tesame met baie ander fotojoernaliste, het miljoene mense opgevoed oor verskillende sosiale ongeregtighede wat oor die hele wêreld gebeur. As u belangstel om 'n fotojoernalis te word, wil u dit oorweeg om by ons fotografie -skool in te skryf.
Ons leer u al die belangrike konsepte agter fotografiese komposisie en tegniese en artistieke oorwegings.
As u wonder hoe dit is om 'n fotojoernalis te wees, is daar 'n artikel oor 'n week in die lewe van 'n fotojoernalis.
'N Kort geskiedenis van diere in fotografie
Stereografieë was veral 'n gewilde formaat vir vroeë dierfoto's. 'N Stereografie is twee byna identiese afdrukke wat met 'n dubbellens-kamera gemaak is, wat langs mekaar op 'n kaart geplak word. As dit deur 'n stereoskoop beskou word, kombineer die twee afdrukke die illusie van 3D. Die fotograaf Frank Haes het 'n reputasie gemaak met sy stereografieë van eksotiese diere in die Londense dieretuin.
Die Suid -Afrikaanse Cheetah (Felis jubata), ongeveer 1865, Frank Haes. Albums silwer druk, 3 3/16 x 6 13/16 in. Die J. Paul Getty Museum, 84.XC.873.5354
In die beginjare van fotografie het selfs geringe bewegings, soos 'n swaaiende stert, die bordjies en papiernegatiewe vervaag. Die fotografeer van diere in hul natuurlike habitats was 'n groot uitdaging tot in die laat 19de eeu, toe vinniger film en kompakte kameras op die mark gekom het.
Die begin van die 20ste eeu het verdere beduidende veranderinge meegebring, beide in mense se siening van diere as lewendige, komplekse wesens en in kamera- en filmtegnologieë. Fotograwe kon uiteindelik presiese dokumentasie van komplekse bewegings verkry. Alexander Rodchenko, byvoorbeeld, het 'n perd gevang in die middel van 'n sprong, terwyl Harold Edgerton ultra-vinnige strobe beligting gebruik het om aksie te vries wat andersins met die blote oog onsigbaar was, soos hierdie voël tydens die vlug. Die ongewone hoek waarin hierdie fotograwe hul onderwerpe vasgelê het, sorg vir veral dinamiese komposisies.
Fotograwe het gedurende die 20ste eeu steeds tot dieronderwerpe aangetrek. In die vroeë sewentigerjare het die kunstenaar William Wegman begin werk met sy pasgemaakte troeteldier, 'n hond wat hy Man Ray genoem het in 'n knik vir die Surrealistiese fotograaf. Hy het die hond se hulp ingeroep en 'n reeks opgevoerde foto's gemaak - tegelyk snaaks en heeltemal vreemd - waarin eenvoudige take deur die kunstenaar en die dier uitgevoer word.
In die boks/uit die boks, 1971, William Wegman. Silwer afdrukke van gelatien, elk 14 x 10 7/8 in. Die J. Paul Getty Museum, 2010.85.4.1–2. © William Wegman
Meer onlangs het fotograwe werk gemaak wat kritiek lewer op ons verhouding tot diere en die natuurlike wêreld in die algemeen. Fotograaf Daniel Naudé het onlangs wildehonde in die Suid -Afrikaanse Karoo, 'n droë gebied in die binneland, gedokumenteer. Hy het tyd met individuele honde deurgebring om 'n band te skep waarmee hy naby genoeg kon kom om foto's van 'n lae uitkykpunt te maak. Die reeks bied bekende wesens in landskappe aan wat kykers herinner aan die onderwerp wat verband hou met die idee van wildernis.
Africanis 17. Danielskuil, Noord -Kaap, 25 Februarie 2010, 2010, Daniel Naude. Chromogene afdruk, 23 5/8 x 23 5/8 in. Die J. Paul Getty Museum, 2014.26.1. © Daniel Naudé
Die fotograaf van Los Angeles, Anthony Lepore, is gefassineer deur die idees van natuur en wildernis, en hoe dit gebruik word om te onderskei tussen gedefinieerde ruimtes waar mense woon en ruimtes waar hulle dit nie doen nie. Sy foto Nagvoëls toon 'n binnekant van 'n besoekersentrum waar 'n toneel uit die natuur vir opvoedkundige doeleindes herskep is. Die natuurlike wêreld binne is 'n uitdagende onderneming. Die rookmelder en beligtingstoestelle op die agtergrond breek die fineer van realisme - selfs al wil ons dat die illusie waar is.
Nagvoëls, 2009, Anthony Lepore. Chromogene afdruk, 32 x 40 in. Die J. Paul Getty Museum, Gift of Gloria Katz en Willard Huyck, 2014.82. © Anthony Lepore
Sien die nuwe boek Animals in Photographs van Getty Publications vir meer inligting van kurator Arpad Kovacs.
Per definisie is 'n kamera 'n ligvaste voorwerp met 'n lens wat inkomende lig vang en die lig en die gevolglike beeld op film (optiese kamera) of die beeldapparaat (digitale kamera) rig. Die vroegste kameras wat in die daguerreotipe -proses gebruik is, is gemaak deur optici, instrumentmakers, of soms selfs deur die fotograwe self.
Die gewildste kameras het 'n skuifkasontwerp gebruik. Die lens is in die voorste boks geplaas. 'N Tweede, effens kleiner boks het agter in die groter boks gegly. Die fokus is beheer deur die agterste boks vorentoe of agtertoe te skuif. 'N Sywaartse omgekeerde beeld word verkry tensy die kamera 'n spieël of prisma het om hierdie effek reg te stel. As die sensitiewe plaat in die kamera geplaas word, word die lensdop verwyder om die blootstelling te begin.
Fotojoernalistiek - Geskiedenis
Vir baie herinner die 1950's aan 'n idilliese era toe almal gelyk was en almal eenvoudig en gelukkig geleef het. Onder hierdie konformiteit het mense opgewonde geraak en nuwe idees het aan die prut geraak, sommige sou eers in die 1960's ontplof.
Televisie het 'n kragtige medium geword. Advertensies verkoop alles van kougom tot presidente. Die toenemende aankoop van televisiestelle dui op die materialistiese bui van die middel eeu. Beatniks het hom gekant teen die materialisme, dwelms gebruik en pleit vir seksuele vryheid, 'n lewenstyl wat in die 1960's en 1970's groter aanvaarding sou vind. Dit was die dekade toe rock 'n 'roll ernstig begin het.
Die kongres was besig met die Koue Oorlog en die Rooi Skrik. Republikeinse senator Joseph McCarthy het sy kruistog begin om die Verenigde State van die kommunisme te bevry. Hierdie dekade het die groei van die vroueregtebeweging en die burgerregtebeweging gegroei, hoewel ongeregtighede in die komende dekades geduur het.
Murrow, wat reeds bekend was vir sy radioloopbaan in die veertigerjare, het ook nuus na televisie gelei. As ondervoorsitter en direkteur van openbare aangeleenthede op CBS News, het Murrow as bestuurder ongemaklik gebly en in 1951 teruggekeer na verslagdoening. Hoewel hy versigtig was vir televisie, het hy die oorgang met Sien dit nou die eerste televisiekoerant. Murrow het ook 'n onderhoud gevoer met bekendes in hul huise vir die gewilde Persoon tot Persoon. Hierdie vertoning het sommige mense verras wat die ernstiger Murrow verkies het. Die ernstige Murrow het die Red Scare en McCarthy in 1954 aangeneem.
Dek die Koreaanse Oorlog, ondanks diskriminasie wat haar amper uit Korea gehou het omdat & quotwar geen plek vir 'n vrou was nie. die Franse militêre nederlaag in Viëtnam, het Higgins wonde opgedoen uit die landmyn wat die fotojoernalis Robert Capa doodgemaak het.
Swayze se vertoning Camel News Caravan was een van die eerste nasionale nuusprogramme op televisie. Vanweë die behoefte aan beeldmateriaal, het die vertoning dikwels staatgemaak op beeldmateriaal van die tipe rolprent wat deur die rolprentbedryf vervaardig is. Camel het ook daarop aangedring om tydens elke vertoning 'n asbak met 'n sigbare, aangesteekte kameelsigaret op die kamera te hê.
Alhoewel hy die geleentheid om 'n Murrow -seun te wees, van die hand gewys het, is Cronkite aangewys as 'n CBS -anker vir die 1952 Demokratiese en Republikeinse byeenkomste. Hierdie nuwe werk het die term & quotanchor, "of" in daardie dae, & quotanchor man "gewild gemaak. Cronkite se gewildheid het gegroei nadat die 1950's en CBS die eerste halfuurvertoning begin het met Cronkite as die anker.
Huntley was die ouer, ernstiger komponent van die gewildheid Huntley-Brinkley-verslag op NBC. Huntley het uit New York uitgesaai, terwyl mede-anker David Brinkley in Washington DC was. 1970.
As die helfte van die suksesvolle nuusspan van die Huntley-Brinkley-verslag, Brinkley, 'n jong suiderling, het maklik na die televisie gegaan. Brinkley se kranksinnigheid het die rol van die anker as 'n nasionale bekendheid ingelui. Die twee het eers by die politieke byeenkomste van 1956 gekoppel. Die verhouding tussen Brinkley en Huntley was ironies genoeg nooit naby nie. Hulle het in verskillende stede gewoon en gewerk. Na Huntley se uittrede in 1970, het Brinkley ontevrede geraak met die berig van die nuus uit New York. Hy verhuis na ABC - en terug na Washington - vir 'n nuwe program, This Week With David Brinkley.
Wallace het sy loopbaan as omroeper en gasheer begin, voordat hy joernalis geword het. Wallace het op die radio vir CBS begin en tydens die Viëtnam -oorlog teruggekeer na CBS -televisie. Wallace is veral bekend vir sy ondersoekende joernalistiek en onderhoudevaardighede. In die 1950's het hy 'n onderhoud met die jong Hugh Heffner gevoer oor die rol van Speel seun in die samelewing. Hy gaan voort na die gewilde Sondagnuusprogram 60 minute. Hy is in 1918 gebore en het sy loopbaan in die volgende eeu as die oudste werkende joernalis op televisie voortgesit.
Gefrustreerd oor die verwerping wat sy gekry het uit tydskrifte wat nie haar artikels oor vroue wat nie in die 1950's huisvriendelik was nie, sou druk, skryf Friedan Die vroulike mistiek. Die boek, wat in 1963 gepubliseer is, is 'n mylpaal in die vroueregtebeweging. Sy het ook die afwesigheid van vroulike joernaliste in die 1950's aangespreek.
I.F. Stone was 'n radikaal liberale joernalis in die vyftigerjare toe daar nie veel linkses op enige gebied was nie. As linkses het hy sy eie koerant begin, Die vordering, toe hy 14 was en vir verskeie vraestelle gewerk het, en altyd om die een of ander rede vertrek het. Hy het geskryf Die verborge geskiedenis van die Koreaanse oorlog en het die regering in die vyftigerjare openlik gekritiseer. In 1952 begin Stone sy eie koerant I.F. Stone's Weekly, 'n liberale koerant wat hy gebruik het om sy standpunte te ondersteun. Hy het beskuldigings van Kommunisme vrygespring omdat hy die Sowjetunie besoek het en met sterk negatiewe sienings teruggekeer het. Sy anti-Sowjet-houding het hom sonder bondgenote heel links gelaat en hom 'n teiken vir die regtervleuel gemaak. Hy het gedurende die 1960's en 1970's gewild geraak vanweë sy anti-oorlogsgevoel. Hy was sy tyd vooruit in die vyftigerjare.
'N Bekeerde koerantskrywer, Sullivan se maniere op die lug was meer gereeld bespot as eerbied. Maar sy vermoë om talent raak te sien en aan die smaak van jonger Amerikaners te voldoen, het van sy sondagaand -reeks 'n TV -stapel gemaak en die land 'n rits historiese oomblikke in die populêre kultuur verskaf.
Senator Joesph McCarthy (regs)
Senator Joseph McCarthy van Wisconsin, het almal van amptenare in die staatsdepartement tot die Amerikaanse weermag daarvan beskuldig dat hulle kommunistiese simpatiseerders was. Hierdie bewerings, sonder bekragtiging, het hom persberig gegee, dikwels bevooroordeeld in sy guns. Hy het geweet hoe die pers werk en het sy aanklagte opgestel aan verslaggewers wat in baie gevalle nie genoeg tyd gehad het om 'n antwoord van die beskuldigde te kry voordat die beskuldigings in die pers verskyn het nie.
Namate McCarthy se beskuldigings skerper geword het, het Murrow en sy vertoning Sien dit nou besluit om McCarthy bloot te stel. Die vertoning en die verhore van die weermag op televisie, waarin die senator teen advokaat Joseph Welch gewy is, het gelei tot die ontknoping van sy loopbaan en 'n einde aan wat McCarthyism genoem is.
'N Standbeeld van Josef Stalin wat in Hongarye afgebreek is
Die Koue Oorlog het warm geword in 1950 toe Noord -Korea Suid -Korea binnegeval het by die 38ste parallel. President Harry Truman het vinnig opgetree en bevel gegee aan generaal Douglas MacArthur, wat in Japan gestasioneer was. Amerikaanse troepe kon die kommunistiese Noord -Koreane terugdruk, maar Truman was bang vir Chinese betrokkenheid by die oorlog as die VSA te ver gaan. Die Chinese het uiteindelik by die oorlog aangesluit en die Amerikaanse troepe teruggestoot na die 38ste parallel.
'N Amerikaanse soldaat in Korea wat die winter van 1950 verdwyn het.
MacArthur se oproep om meer aggressiewe taktiek en openlike kritiek op burgerlike strategie in Korea het gelei tot 'n skeuring tussen hom en Truman, wat uiteindelik tot MacArthur se afdanking gelei het. MacArthur het 'n heldhaftige verwelkoming gekry toe die Amerikaanse gewildheid van Truman afgeneem het en hy het nie herkiesbaar gestel nie. Toe die Republikeinse genl Dwight Eisenhower die 1952 -verkiesing wen, het hy 'n wapenstilstand in Korea aangepak.
Die spanning van die Koue Oorlog sou voortgaan om te prut nadat die Sowjetunie die Hongaarse Revolusie van 1956 verpletter het. Aan die einde van die dekade sou die kommunistiese leier Fidel Castro op 1 Januarie 1959 die mag in Kuba konsolideer en sou die verhoudings tussen die protagoniste van die Koue Oorlog voortgaan agteruit te gaan.
President Dwight D. Eisenhower hou 'n perskonferensie
Eisenhower, wat die demokraat Adlai Stevenson verslaan het, het die eerste Republikein in die Withuis geword ná vyf termyne van die Demokrate. Sy veldtog was 'n bewys dat 'n kandidaat met die uitsaaimedia moes saamwerk om verkies te word. Eisenhower se omstrede vise -presidentskandidaat Richard Nixon het homself gered met die beroemde Checkers -toespraak op nasionale televisie en Eisenhower het die advertensie -advies geneem wat mede -republikein Tom Dewey geïgnoreer het.
Eisenhower het advertensies op televisie gedoen en ook tydens sy presidentskap eksperimenteer met die gebruik van openbare betrekkinge, veral tydens die voorval in Guatemala. Eisenhower en Nixon het in 1956 nog 'n termyn gewen.
Neal Cassidy (ook bekend as Dean Moriarty, ook bekend as Cody Pomeray) en Jack Kerouac
Die Beat Generation beteken alles wat die kultuur van die 1950's nie gedoen het nie. Beatniks het na die materialisme van die 1950's gekyk en daarteen gekant. Klop kulture rondom Greenwich Village en San Francisco. Die Beat Generation het dwelms gebruik, seksuele vryheid bepleit en in detail daaroor geskryf. Die belangrikste figure van die teenkultuurgroep is Jack Kerouac, Neal Cassady en Allen Ginsberg. Ginsberg s'n Huil, gepubliseer in 1956, en Kerouac's Op die pad, gepubliseer in 1957, kenmerk die beweging. Die media het negatief gereageer teenoor die Beat -generasie en die samelewing was bang vir die voortsetting daarvan deur studente.
Die meerderheid Amerikaners aanvaar uniformiteit en voorspoed van die 1950's, en hierdie aanvaarding was nie duideliker as in seksrolle in die 1950's nie. Media het vroue as die perfekte huisvroue in televisieprogramme en tienertydskrifte uitgebeeld. Die huwelik was 'n vrou se hoofdoel in die lewe. Daar is geen geboortebeperking bemark nie. Seks buite die huwelik was in baie lande onwettig. Vroue het na die kollege gegaan om 'n man te vind, en slegs vroue wat in seks belanggestel het.
'N Detail van die omslag uit die eerste uitgawe van Playboy
Alfred C. Kinsey het data versamel vir syne Verslag oor seksuele gedrag by die menslike vrou op hierdie tydstip en inligting gevind wat strydig is met wat die media uitgebeeld het. Alhoewel sy 1948 -verslag oor mans algemeen aanvaar is, het die publiek toe die vrouebondel in 1953 verskyn, hard en negatief gereageer. Kinsey moes homself verdedig teen sy kritici wat gesê het dat hy 'n bevooroordeelde voorbeeld van vroue gebruik het. Intussen het die samelewing die media toegelaat om die grense van seks met Heffner se eerste te verskuif Speel seun.
Elvis Presley, een van die eerste voorbeelde van wat kinders liefgehad het en mdash en ouers oor rasmusiek gehaat het.
Konserwatiewe Amerikaners se vrese oor seks het klankvorm gevind in die rock 'n 'roll -rage. Amerikaanse tieners het hul draagbare radio's en opnamespelers van hul ouerbeheerde woonkamers na hul eie ruimtes geneem en 'n nuwe soort musiek begin kies. Radio het verander na 'n televisie-gedomineerde vermaaklikheidswêreld deur musiek te speel, die & quotTop 40, nuus, weer en sport & quotformaat. Rock 'n 'roll – het oorspronklik rasmusiek genoem en#150 het begin toe wit tieners swart musikante se plate begin koop het. Elvis Presely het een van die eerste wit mans geword wat rasmusiek gewild gemaak het. Hy het gou rock 'n 'roll vir tieners en seks 'n' gevaar vir hul ouers verbeeld.
Die blanke samelewing word nie net gekonfronteer met 'n Afro-Amerikaanse teenwoordigheid in musiek nie, maar ook met die grimmige werklikheid van rassisme in skole en openbare dienste. In 1954 het Brown vs.
Die moord op Emmett Till het die nasie die brutaliteit van rassisme getoon, wat nie meer maklik geïgnoreer kan word met foto's in die Afro-Amerikaanse pers en nasionale televisie-dekking nie. Martin Luther King, Jr., het bekendheid verwerf met sy nie-gewelddadige taktiek.
Die rol van die media in die 1950's Burgerregtebeweging het 'n haat vir die Noordelike pers in die Suide veroorsaak, veral tydens die dekking van die gedwonge integrasie van Little Rock Central High School in 1957.
1952 & mdash Nixon praat oor sy hond
Visepresidentskandidaat Richard Nixon lewer die beroemde Checkers -toespraak op televisie. Nixon spreek die land toe en gee 'n uiteensetting van die gebruik van sy fondse, ontken enige oortreding en doen 'n beroep op die harte van die gehoor deur die enigste geskenk wat hy bygehou het, die gesinshond, Checkers, te eis.
1953 & mdash Die agteruitgang van koerante begin stadig
Koerantwerknemers staak in New York oor lone. Na hierdie stakings het baie koerante dit moeilik om intekenare terug te kry en ly dit as gevolg van mededinging met televisie.
9 Maart 1954 & mdash Murrow konfronteer McCarthy
Edward Murrow's Sien dit nou uitsending onthul McCarthy se beskuldigings, wat bydra tot sy ondergang. Die konfrontasie van Murrow met McCarthy word beskou as een van die vele hoogtepunte in Murrow se loopbaan, maar dit sal sy verhouding met die bestuur van CBS help versuur.
17 Mei 1954 & mdash Segregasie eindig in geweld
Die hooggeregshof beslis dat geskeide skole ongrondwetlik is in Brown vs Board of Education van Topeka. Die eenparige besluit verklaar dat & quotseparate inherent ongelyk is. & Quot Maar in Little Rock, Ark., Neem dit federale troepe om die integrasie van die hoërskole te dwing.
1955 & mdash Die moord op Emmett Till
Twee wit mans slaan en vermoor Till, 'n swart tiener in Chicago wat Mississippi besoek het, wreed nadat die seun na bewering met 'n wit vrou flirt. Till se ma kies om die kis van haar seun oop te laat en Jet tydskrif publiseer 'n foto van Till se gehawende lyk op sy voorblad. Noordelike pers dek die begrafnis en die gevolglike verhoor. Die twee mans, Roy Bryant en J.W. Milam, word vrygespreek en verkoop later die verhaal van die moord op die seun Kyk tydskrif. As gevolg van dubbele gevaar kan die paar nie weer verhoor word nie.
25 September 1957 & mdash Gedwonge integrasie
Dwight Eisenhower beveel die Arkansas National Guard en die 101ste Airborne Division om nege swart studente te beskerm wat probeer om die Little Rock Central High School binne te gaan. Die goewerneur van Arkansas, Orval Faubus (op die foto), het voorheen die Arkansas National Guard en die plaaslike polisie gebruik om te verhoed dat studente skoolgaan.
5 Oktober 1957 & mdash Die ruimtewedloop begin
Die Russe lanseer die eerste satelliet in die ruimte. Spoetnik beteken dat die Verenigde State die Space Race verloor en dat Amerikaners bekommerd is dat hul vyande die voordeel behaal het, veral in wiskunde en wetenskap. Die bekende "biep-piep" wat die satelliet uitstraal, was 'n konstante herinnering wat 24 uur per dag op die radio gehoor kon word. Explorer 1, die eerste aardse satelliet uit die Verenigde State, sou eers 31 Januarie 1958 in 'n wentelbaan kom.