Vir die kunsliefhebber is daar die vooruitsig dat die publikasie ’n nuwe kollig op iets van die kunstenaar of die werk sal laat val. Of dalk ’n goeie agtergrondstorie of bietjie nuwe insig of toeligting sal bring. Omdat dit oor kuns gaan, is daar ook die vooruitsig van treffende visuele afbeeldings. Met ander woorde: as ons nie die galery of museum kan besoek nie, kan ons die prente bewonder.
Die grondwethof in Johannesburg is amper die eweknie van ’n kunsmuseum. Die gebou self is ’n wonderlike argitektoniese stelling van die plek se doel en geskiedenis. Daar is ’n pragboek Light on a Hill van 2006 wat hierdie storie boekstaaf. Van meet het die grondwetregters besluit dat kuns, goeie en opvallende kuns, die ruimtes sal laat leef.
Dit is ’n skitterende, ernstiger boek vir diegene wat hoop daar is nie nog ’n Madiba-in-brons op die dorpsplein nie.
Dit begin in Junie 2010 toe die twee saam in die openbaar gesels het tydens die opening van Kentridge se oorsig in Parys by die Jeu du Paume-mu­seum. Later privaat en andersins het hulle die gesprek oor die ingewikkeldhede rondom kuns, hul gesamentlike agtergrond as jong Johannesburgers en die uniekheid van Suid-Afrika as inspirasie vir beide se werk, voorgesit.
Bogenoemde publikasies oor kuns verteenwoordig ’n paar van die uitstekende boeke wat in alle opsigte aan hul eie verwagtings voldoen.
Bertus Anton Bauermeister (30) van Wilgeheuwel aan die Wes-Rand in Johannesburg het Maandag omstreeks 07:00 die laaste keer met sy vrou, Nadia Bauermeister, gepraat. Dit was net ná ’n sake-afspraak wat hy in Randburg gehad het.
Dit was die laaste wat Nadia van Bertus, ’n algemene bestuurder by ’n maatskappy wat huisprodukte verkoop, gehoor het. Albei sy selfoonnommers is ook sedertdien af.
“In hierdie stadium weet ons regtig nie wat gebeur het nie. Ek is nog heeltyd so besig om te soek dat ek nie dink dit het al ingesink nie,” sê sy.
“Ons sien op CCTV kameras hy het stilgehou by ’n sakekompleks in Republiekweg in Randburg. Jy sien hom uit sy motor klim en sy oefensak vat pleks van sy rekenaarsak. Dan stap hy weg. Dis die laaste wat enige iemand hom gesien het,” vertel Nadia.
“Die polisie probeer nou 'n lasbrief kry om te kyk of daar enige geld uit sy bankrekening getrek is,” sê Nadia.
“Dis glad nie hoe Bertus is nie. Hy is nie iemand wat net verdwyn nie. Hy is die soort ou wat altyd laat weet waar hy is. Hy is ’n erg administratief gedrewe mens,” sê Monique Lawrance, ’n kollega van Bertus.