Hoofstuk 21 van M.S. du Buisson se D.Ph.-proefskrif oor ‘n Metafisies-religieuse beskouing van die mens-Godverhouding toegepas op die Afrikaanse poësie as uitdrukkingsbron daarvan aan die Universiteit van die Witwatersrand, in 1959 deur Voortrekkerpers Bpk. in Johannesburg gepubliseer onder die titel Die mens-Godverhouding in die Afrikaanse poësie; en E. Gerber se ongepubliseerde verhandeling aan Pretorius se alma mater, die Universiteit van Suid-Afrika, oor Die spanning stad/land soos vergestalt in die poësie van S.J. Pretorius. Klaar deeg moet taamlik styf wees. maar elasties, sodat dit maklik is om mee te werk. Daarenteen is daar ongetwyfeld ’n sterk narratiewe element in my werk (onthou, ek het twee proefskrifte oor prosa-onderwerpe geskryf!), wat sedert Palimpses by my aanwesig is en by hedendaagse tendense in die poësie aansluit (dink maar aan die werk van digters soos Charl-Pierre Naudé en Danie Marais). Dit is algemeen bekend dat kolonialistiese skrywers inheemse bevolkings as nie-volwasse, soms selfs kinderlik beskou – soos die vrou! – omdat hulle nie die lewens- en wêreldbeskouing van dié mense verstaan het nie en hulle eie denksisteme op hulle afgedwing het.