Dit bly vir my interessant hoe Jesus telkens op hierdie verdagmakery reageer. In plaas daarvan om hulle net af te skryf, of te ignoreer, antwoord Hy hulle en probeer verduidelik met 3 voorbeelde – koninkryk, huisgesin en Satan se koninkryk – hoe hulle mening nie sin maak nie. Hy plaas sy eie bediening dan in die konteks van ‘n “berowing” van Satan. Hy spel ook die gevaar uit van die mening van die skrifgeleerdes, dat dit uiteindelik God se werk aan die duiwel toeskryf, en dit is ‘n ewige fout, ‘n keuse teen God, die sonde teen die Heilige Gees. Met die storthokkie afgeslaan het ek teruggekruip in my tent en moet sê toe het ek vir dood geslaap. vir so uur en ‘n half. Dit is ’n baie belangrike gedeelte hierdie. Aan die een kant laat die groot geloof van die offisier Jesus verwonderd. Aan die ander kant, vermoed ek, laat die twyfel van Johannes die Doper, die grootste aardse mens tot op daardie stadium (7:28), ons verwonderd. Maar, natuurlik, nie vir Jesus nie. Want Hy toon deernis met Johannes se twyfel, en kom op ’n ongelooflike kragtige manier vir hom op. Soos Johannes vir Jesus ’n Voorloper was, so raak Jesus vir Johannes die Verlosser, die Een wat instaan en help en omgee.