Tafelberg se “voorkant” of noordelike aansig, met die twee syspitse Duiwelspiek oos en Leeukop wes van die “tafel”, word die meeste op toeristefoto’s afgebeeld. Maar die berg troon ook oor die reeks berge aan sy “agterkant” wat die ruggraat van die Kaapse Skiereiland vorm en waarvan 'n groot deel in die Kaapse Skiereiland Nasionale Park geleë is.
Dog sowat ses jaar later, in 1835, was Tafelberg weer die toneel van ’n enorme liegstorie wat in die VSA aan goedgelowiges opgedis is. ’n Verbeeldingryke skrywer het naamlik in ’n reeks artikels in die New York Daily Sun geskryf dat daar ’n besonderse teleskoop op Tafelberg is waarmee die bewoners van die maan gesien kan word. Die bewoners sou vlermuis-mense wees, terwyl diere wat ’n mens aan Amerikaanse buffels (bisons) herinner die kamstige grasvlaktes van die maan bewandel. Alles natuurlik skromelik uit die duim gesuig. Maar baie liggelowige mense het glo herdrukke van die artikels gekoop.
BO: ’n Dag in die geskiedenis van Tafelberg...Die Parade in Kaapstad in 1913 met die tydelose berg op die agtergrond. Byna honderd jaar later lyk hierdie toneel nie juis veel anders nie.
DIE Uniegebou op Meintjieskop, met sy uitsig oor Pretoria, is ’n pragtige konstruksie van ligte sandsteen. Dit is in 1913 voltooi, drie jaar nadat die Brits-koloniale Kaapkolonie, Natal, Transvaal en die Oranjerivierkolonie in 1910 verenig het om die Unie van Suid-Afrika te vorm. Dit was die setel van die ou Suid-Afrikaanse regering en is ook die uitvoerende regeringsetel van die nuwe Suid-Afrika (die wetgewende regeringsetel is die Parlementsgebou in die Kaap).
Die argitek van die Uniegebou was sir Herbert Baker (1862-1946), wat dit in die neo-Klassieke styl ontwerp en ook ’n amfiteater geïnkorporeer het. Plaaslike rooi sandsteen is gebruik, maar Baker het die boumateriaal eers getoets deur in 1909 die Pretoriase stasie te bou. Baker was ’n Engelsman wat in 1892 na die Kaap gekom en hom plaaslik met verskillende bouwerke onderskei het, onder meer die herbouing en restourasie van die Groote Schuur. Hy het hom daarna in Johannesburg gevestig.
Andries Francois du Toit (1813-1883) was die oorspronklike eienaar van die grond waarop die Uniegebou opgerig is. Hy was ook Pretoria se eerste landdros en het boonop vir die uitleg van die stad gesorg. In dié tyd het hy sy grond, wat Arcadia genoem is, verkoop aan Stephanus Jacobus Meintjies (1819-1887), na wie Meintjieskop genoem is.
Baker het self die uitgewerkte klipgroef op Meintjieskop as die perseel gekies en die bestaande uitgrawings gebruik om die amfiteater met terrasse te skep wat sitplek vir 9000 mense bied. Hy het uit die staanspoor nou saamgewerk met die Departement van Bosbou in die beplanning van die landskap en die keuse van bome, struike en ander plante om ’n harmonieuse omgewing vir die gebou te skep.
Die sentrum is in 1973 gebou deur ’n konsortium van plaaslike en Amerikaanse ontwikkelaars en is deel van ’n kompleks wat die Carlton-hotel insluit. Daar is ook ’n groot inkopiesentrum op verskillende vlakke en die middestad se grootste parkeergarage.
Die omwenteling wat die nuwe Suid-Afrika noodwendig ná 1994 sou beleef, het egter ook ’n gedaantewisseling in die Johannesburgse middestad veroorsaak, met ’n bestendige uittog van sake-ondernemings. Veral Sandton, in die noordelike voorstede, was ’n gesogte plek vir die oprigting van nuwe kantore.
BO: Die Krugerhuis, wat gerestoureer is om byna presies te lyk soos in die dae van “Oom Paul”, vorm vandag ’n skerp kontras met die geboue daaragter.
Besoek gerus Boris Gorelik se webwerf (Engelse weergawe): Land van die Reënboog: die eerste Suid-Afrikaanse webwerf in Rusland
DIE Kruger-Museum in Pretoria is die huis waarin pres. Paul Kruger van die Zuid-Afrikaansche Republiek (Transvaal) en sy vrou Gezina van 1884 af gewoon het. Dit bly ’n gewilde plek vir toeriste, sowel Suid-Afrikaners van elders as besoekers van oorsee.