Kindertransport - Daarbenewens - 2021
Kindertransport was die titel wat gegee is aan die pogings wat die Britse regering voor die uitbreek van die Tweede Wêreldoorlog aangewend het om uit Nazi-Duitsland te bring en Joodse kinders van Oostenryk en Tsjeggo-Slowakye beset. Kindertransport was 'n poging om hierdie kinders uit 'n toenemend gevaarlike situasie te verwyder waardeur oorlog amper onvermydelik gelyk het. Gedurende 'n periode van nege maande is 10.000 Joodse kinders tussen een en sewentien jaar oud na die Verenigde Koninkryk vervoer. Alhoewel hierdie kinders van hul gesinne geskei is, sou baie van hulle dieselfde lot as hul gesinne gehad het as hulle gebly het. Die oorgrote meerderheid van die kinders van Kindertransport het hul ouers nooit weer gesien nie. Met hul aankoms in die VK na 'n trein- en bootreis, het hulle by Britse gesinne gebly - 'n paar kon Engels praat - hoewel sommige by skole soos Oswestry in Shropshire aan boord was.
In die onmiddellike nasleep van Krystalnacht was baie Jode in gevaar. Die Nazi-regime het die Nazi-boewe groen lig gegee om Jode aan te val, oënskynlik na wens en sonder enige moontlikheid om daarvoor gestraf te word. Daardie ouers wat hul kinders uit Duitsland kon kry. Hierin het Britse diplomate hulle gehelp. Alhoewel die totale getal klein was in vergelyking met die aantal kinders wat oorgebly het, kan daar met die gevolgtrekking gekom word dat baie van hierdie 10.000 nie die oorlog sou oorleef het nie en die slagoffer van die Holocaust sou gewees het. Die eerste van die kinders het skaars 'n maand na Krystalnacht na Nazi-Duitsland vertrek. Die Britse regering het 'n verband van £ 50 per kind benodig om hul uiteindelike hervestiging te verseker. Die laaste groep kinders is op 1 September vertrekst 1939. Die oorlogsverklaring op 3 Septemberrd het gelei tot die einde van die projek.
'N Aantal van die kinders het by die gewapende magte in die Verenigde Koninkryk aangesluit sodra hulle die ouderdom van 18 bereik het, en hul stryd teen Nazi-Duitsland weer teruggevind het. Daar word gemeen dat tussen 20% en 25% van alle betrokkenes by die Kindertransport-projek later die Verenigde Koninkryk verlaat en na Amerika of Kanada geëmigreer het.
Marion Charles, destyds 'n negejarige meisie wat in Berlyn woon, het aan Kindertransport deelgeneem.
"Op 4 Julieste, 1939, agt maande na Kristalnacht, staan ​​ek buitengewoon vroeg op en gaan kombuis toe om afskeid te neem van my poppe. Ek sou na die buiteland gestuur word onder die beskerming van die Kindertransport - 'n reddingsoperasie wat bykans 10.000 Joodse kinders gehelp het om die Nazi-regering te ontsnap en nuwe huise in Brittanje te vind.
Die owerhede het die kinders toegelaat om slegs 'n klein koffer saam te neem, sodat ek net een van my poppe kon neem. My ma het by die tuinhek gestaan ​​en vir ons afskeid geneem. (Marion se ouer suster het haar vergesel)
My pa het ons na die stasie geneem. Ek en my suster was saam met 200 ander kinders op reis en daar was bykans geen tyd om afskeid te neem nie, want die ouers mag nie wag dat die trein vertrek nie. Baie van hulle, insluitend my vader, het egter na die volgende stop in Berlyn gehaas vir 'n laaste blik op hul kinders.
Toe die trein by die stasie instap, sien ek my pa na my toe kom, wat hy 'n laaste keer vir my wil soen. Ek het by die venster uitgeleun, op die punt om te soen en sy gesig weer te streel, toe 'n groep SS-mans met groot honde en boomstamme na die trein stap en hom en die ander ouers van die trein wegstoot.
My pa het gestruikel en 'n dame het geval. Ek het so sterk as wat ek kon gebly, my laaste pa na my pa gekyk toe die platform terugtrek en gebid dat ek hom en my moeder binnekort weer sal sien. '