Tendon skeurskouer: ontwikkeling, simptome, behandeling
As 'n tendon skeur die skouer en die boarmarm beïnvloed, het die persoon gewoonlik ernstige pyn en kan die skouergewrig slegs in 'n beperkte mate beweeg word. Die diagnose word gemaak deur 'n diepgaande ondersoek en 'n ultraklank of ander beeldtegniek. Afhangend van die aard en erns van die besering, word die tendon skeur (skouer) opereer of konserwatief behandel. Lees al die belangrike inligting oor tendon trane en skouers hier!
Tendon traan-skouer: beskrywing
'N Skeurskyf (skouer) is een van die algemeenste letselbeserings en is die oorsaak van skouerpyn.
Die skouergewrig is 'n komplekse struktuur met een hoofgewrig en drie kleiner sygewrigte. Die hoofverbinding bestaan ​​uit die los sok, wat grotendeels gevorm word deur die skouerblad (scapula), en die kondille van die humerus. Die beenleiding van die skouergewrig is relatief vry in vergelyking met ander gewrigte. Dit laat die arm in baie rigtings beweeg. Die skouergewrig word gestabiliseer deur 'n verskeidenheid spiere, ligamente en senings wat onder swaar las kan breek. Veral belangrik is 'n ring van vier spiere ('n roterende manchet genoem) wat op die scapula ontstaan ​​en met hul senings op die kop van die humerus heg. Hierdie senings loop onder die bindweefsel-benige dak van die gewrig (acromion) en is veral vatbaar vir geskeurde senings onder las. Skouerpyn kom dikwels van die rotatorkraag.
Daar is 'n ander pees in die omgewing van die skouergewrig: die lang biceps-pees, wat – vanaf die armflekspier op die bo-arm (biceps) – deur 'n benige groef na die boonste rand van die skouervoet beweeg. Sy kan ook skeur.
Tendon skeurskouer: simptome
Soos met alle tendon skeure, sien lyers ook 'n beperking van beweging in 'n skouer-tendon skeur, byvoorbeeld as hulle die arm oplig. Die gewrig verloor ook stabiliteit, sodat dit in sommige gevalle kan ontlok (lui). Ander simptome wat by 'n tendon skeur (skouer) kan voorkom, is drukpyn, nagtelike skouerpyn en kneusplekke.
In die geval van 'n skeuring van die lang biceps-pees, benewens die beweeglikheid van die skouer, kan ook die elmbooggewrig verminder word. Die biceps bind egter steeds aan die skouer via 'n tweede pees (kort biceps-pees), sodat 'n skeur van die lang pees gewoonlik nie tot 'n volledige verlies van funksie van die spier lei nie.
Skeurskouer: oorsake en risikofaktore
Slytasie (skouer) is dikwels as gevolg van slytasie. Meganiese skade kan lei tot ontsteking van senings en bursae in die skouergewrig. Die aangetaste senings kan eers onder las geskeur word en later heeltemal afgesny word.
Die spierknope op die skouer is baie vatbaar vir 'n skeur weens die anatomiese eienskappe. Sommige spierneigings onder die gewrigsdak van die skouer (subakromiaal) en kan maklik tussen die kop van die humerus en die benige gewrigsdak vasgeklem word.
Benewens degeneratiewe veranderinge, lei ongelukke (soos ontwrigting van die skouer) dikwels tot 'n sening van die sening.
Verskeie faktore bevoordeel skouerpyntrane. Dit sluit in rook, verskillende medikasie (soos anaboliese steroïede), hoë bloedlipiede (hipercholesterolemie) en aktiwiteite met 'n hoë skouer.
Tendon skeurskouer: ondersoeke en diagnose
As u die vermoede het dat 'n skouerpyn geskeur is, moet u 'n ortopedis of ongelukchirurg raadpleeg. Daar is ook dokters wat spesialiseer in skouerafwykings en beserings. Vroeë diagnose van skouerbeskadiging is belangrik om ernstige progressie en komplikasies te voorkom.
Voor die ondersoek vra die dokter u die volgende vrae:
Sedert wanneer bestaan ​​die beperking van beweging?
Kan u die pyn lokaliseer?
Het u u skouer baie gestres?
Het u 'n vorige siekte op die skouer?
Om die vermoede van 'n tendon traan (skouer) te ondersoek, sal die dokter u ondersoek. Om dit te kan doen, moet u u bolyf skoonmaak. As u die boonste deel van die dokter uithaal, kan daar probleme met bewegings opgemerk word. As die betrokke gebied gekyk word, kan die dokter veranderinge opmerk, soos die afname in spiermassa (soos die sogenaamde epaulette-teken). Tydens palpasie kan pynpunte geïdentifiseer word en enige onreëlmatighede opgespoor word.
Daarna toets die dokter die beweeglikheid van die skouer en vergelyk dit met die (gesonde) teenoorgestelde kant. Die dokter kan verskillende provokasietoetse uitvoer om uit te vind watter spierpyn aangetas is. Afhangend van die tipe houer van die arm en skouer, asook die beweging, kan die dokter die aangetaste spierpes identifiseer (insluitend werk, lig- of buik-druk toets).
As vermoed word dat 'n tendon skeur (skouer), word 'n ultraklankondersoek van die skouer uitgevoer. Tydens die ondersoek kan die skouer vrylik beweeg word, sodat die dokter die gewrig in verskillende posisies en tydens die beweging kan ondersoek. As die tendonbaan onverstaanbaar is, atipies is of ondanks beweging nie verander nie, word die vermoede van 'n tendon traan (skouer) bevestig.
Magnetiese resonansbeelding (MRI)
Die MR-ondersoek (ook magnetiese resonansietomografie genoem) is 'n beeldvormingsprosedure wat liggaamsstrukture sonder blootstelling aan bestraling kan bespreek. Dit is ook geskik vir vermoedelike skeuring van die sening (skouer). Die opname word egter slegs in 'n gesamentlike posisie (staties) gedoen, sodat geen bewegings opgeneem kan word nie.
In die radiografie kan senings nie vertoon word nie. Slegs 'n moontlike beenskade, wat gepaard kan gaan met 'n tendon skeur (skouer), kan opgespoor word.
Tendon skeurskouer: behandeling
'N Seeskeur (skouer) kan in beginsel chirurgies en nie-chirurgies (konserwatief) behandel word. As gebreekte bene, vaskulêre of senuweebeserings langs die spierbreuk aanhou, is 'n ingewikkelde behandelingstrategie nodig.
Die beste behandeling vir 'n tendon traan (skouer) hang af van baie faktore. Dit sluit veral die mate van skade en individuele eise aan die skouer in. Die doel van elke terapie is om pyn te verminder en gewrigsfunksie te verbeter.
In byna alle gevalle word die eerste behandeling met pyn en inflammatoriese behandeling begin. Soms word kortisoon direk in die gewrig ingespuit. Streng immobilisasie word nie aanbeveel nie as gevolg van die risiko van gewrigstyfheid. In plaas daarvan word fisioterapie in die vroeë stadium (skouerskool) beplan en in die vroeë stadium van behandeling begin.
Tendon skeurskouer: operasie
In die meeste gevalle word 'n tendon skeur (skouer) geopereer – veral in geval van beseringsverwante tendon trane, uitgesproke aktiwiteit en min voorbeskadigde senings. Aan die ander kant moet 'n mens voorkom, onder meer in gewrigsinfeksies, senuweeskade en gevorderde degenerasie op 'n Op. Die resultaat van die prosedure is krities afhanklik van die toestand van die senings. Slegs met 'n goeie peesgehalte, kan 'n tendon-hegting suksesvol uitgevoer word.
Binne 'n paar weke moet 'n tendon traan (skouer) gebruik word as u 'n goeie resultaat wil kry. 'N Mens onderskei die oop seningherstel van die minimaal indringende variant. 'N Oop prosedure laat ook moeiliker tegnieke toe. Die deltoïed (deltoid spier) om die skouer moet egter losgemaak word van dele van die scapula. In 'n minimaal indringende werking is dit nie nodig nie. Hier kan die omliggende weefsel gespaar word vanweë die klein toegang tot die gewrig. Die minimaal indringende tegniek is ingewikkelder en maak slegs makliker sening herstelwerk as gevolg van die digtheid. As 'n stuk been met die pees gebars het, moet dit in 'n oop operasie voorsien word.
Daar is 'n aantal verskillende tegnieke vir die naaldwerk van senings. Wat in individuele gevalle gebruik word, hang af van die soort kraak. Daarbenewens kan dit nodig wees om die ruimte rondom die pees te vergroot deur dekompressie of om 'n (endogene) peesoorplanting in te sit.
Na chirurgiese behandeling moet die skouer vir twee tot ses weke in 'n verband beskerm word (Gilchrist-verband, ontvoeringsspalk, ens.). Met 'n skouer-adduksie-spalk word die arm in die 30 grade lig gehou. Die skouergewrig mag aanvanklik slegs passief beweeg word. Van die derde week af begin hulp-aktiewe bewegingsoefeninge stadig. Vanaf die sewende week kan aktiewe bewegings sonder beperking uitgevoer word. Sportaktiwiteite moet eers na die derde maand hervat word.
Tendon skeurskouer: konserwatiewe behandeling
Konserwatiewe behandeling word oorweeg by 'n nie-toevallige, stadig ontwikkelende sening van die sening in die skouer. Hierdie vorm van behandeling is veral geskik vir pasiënte wat slegs gedeeltelik aktief is, sowel as vir 'n sogenaamde "Frozen Shoulder" (skyfstyfheid).
Gewoonlik word die behandeling in drie fases verdeel: Eerstens word die pyn en inflammatoriese prosesse in die skouer verlig, soos met medikasie en / of verkoue. Kortisoon kan ook in die gewrig ingespuit word. In die tweede stap word met 'n trae opbou-opleiding begin om die stabiliteit van die skouergewrig te verseker en om spierafbreking teen te werk. Uiteindelik word die opleiding voortdurend vergroot om weer die nodige oefeninge vir die alledaagse lewe, sport of werksbewegings uit te oefen.
As die pyn voortduur of erger word na die aanvanklike herstel, moet pasiënte weer na die dokter gaan. Dan kan 'n operasie nodig wees.
Vroeë stabilisering en opbou-opleiding is noodsaaklik om spierafbraak en styfheid in die gewrig te voorkom en om skouerbeweging vinnig te herstel. Maar dit kan tot ses maande duur voordat die skouer weer vol gelaai is.
Tendon traan – skouer: siekte kursus en prognose
'N Algemene verklaring oor die voorspelling in 'n tendon traan (skouer) is moeilik om te tref. Dit is byvoorbeeld baie belangrik watter pees beïnvloed word en tot watter mate. Na konserwatiewe behandeling kla meer as 50 persent van die lyers oor permanente spiervermindering en byna alle pasiënte het ten minste 'n effense swakheid in die skouerarea. Behandeling met beproefde skouerspesialiste kan die prognose aansienlik verbeter, veral vir chirurgiese behandeling. In elk geval 'n vroeë funksionele rehabilitasie na een is noodsaaklik vir die behoud van funksie en krag Tendon traan (skouer).