Hier is 'n fassinerende blik op die Aviary's Ice -program - Nuwe resepte - 2022
Die Chicago -cocktailbar sny of vorm 25 tot 35 verskillende soorte ys vir hul spyskaart
Grant Achatz se molekulêre skemerkelkie die Volker het vroeër hierdie week 'n video gepubliseer oor hul ysverwarmende ysprogram, en hoewel dit 'n bietjie oud is, is dit die vyf minute van u tyd werd.
Blykbaar skep die Chicago-kroeg 25 tot 35 soorte ys vir hul mengeldrankies, van handgesnyde bolle tot klein pêrels. Uit hierdie keuse voeg 80 persent van hierdie ysblokkies geur by, in plaas van om die drank te verdun. Vir suiwer ys, sê die Aviary-sjef Micah Melton, begin hulle met suiwer, hoogs gefiltreerde water.
Dan is daar die yskamer, waar "The Ice Guy" basies die hele dag dinge vries, wat pittige ysblokkies vir margaritas en enorme blokkies vir stukkies ys (wat hulle selfs met water bedien) kan skep. Die gereedskap? 'N Clinebell -masjien, kettingsae, ysstokkies, pasgemaakte pêrel -ysvorme en meer. Kyk hoe Charles Joly, direkteur van Melton en Aviary Beverage, praat oor die ysprogram by die Aviary hieronder, terwyl hy hoëtegnologie-lingo laat val soos superverkoelers, vloeibare stikstof en ontploffingskoelers, sodat hul werk baie koeler lyk as ons 9-tot-5.
Dit is die cocktails van die toekoms
Nadat ons die huidige cocktail-tydgees deeglik in kaart gebring het, het ons 'n paar van die kreatiefste drankmakers wat ons ken, gevra: Hoe sal die cocktail 10 jaar later lyk?
Soos baie in die drankwêreld kan getuig, het ons aandag al lankal wegbeweeg van die voorreg om bloot historiese formules op te dateer of unieke smaakkombinasies te bemeester. Terwyl die kroegwêreld op soek is na 'n meer vindingryke en dikwels volhoubare toekoms, hang drankkepping toenemend af van die idee van cocktails met geslote lus, en beklemtoon verantwoordelik-vervaardigde geeste en gebruik stealth-tegnieke soos interne fermentasie en krag-koolzuur . Vir sommige beteken die verbeelding van die toekoms van drankies om groter inspirasie te put uit die gebied van natuurlike wyn, waarin deursigtigheid en minimale ingryping die norm vir ander is, om vorentoe te kyk, beteken dat die drank heeltemal van tradisionele formules moet skei, en 'n toekoms voorspel waarin bestanddele eerder as bestaande resepte, vorm die springplank van innovasie.
Hier bied vyf visioenêre drankmakers 'n enkele resep wat die toekoms van cocktails verpersoonlik soos hulle dit sien.
3. Wat is 'n tipiese sielskosmaaltyd?
'N Tipiese sielskosmaaltyd bevat:
Sye: swartoog-ertjies, gekonfijte jams (patats met donker vleis), macaroni en kaas, en gestoofde groente (kool, groente, boerenkool, mosterd of raap)
Voorgereg: hoender (gebraai of versmoor), gebraaide vis of varkvleis (gesnyde kap of & quotchitlins, wat vark ingewande is)
Mieliebrood ('n muffin, sny, vierkant)
Drank: 'n rooikleurige drankie (eenvoudig genoem "drank")
Nagereg: piesangpoeding, perske skoenlapper, pondkoek, of patattert.
As u van groen hou, sal u van hierdie resep hou. Die spek en uie gee hulle 'n wonderlike geur. Voeg nog meer rooipeper by vir 'n bietjie meer speserye. & Quot —Ken Adams, resep -indiener.
Hierdie resep kom oorspronklik van Alabama en word al generasies lank oorgedra.
Hierdie resep is met my gedeel deur 'n spesiale vriend in Atlanta, Ga. Dit is lank reeds 'n gunsteling, en almal wat dit proe, sê dit is die beste wat hulle nog ooit gehad het. & quot
Geniet gereeld pittige onderwerpe en inligting, om nie eens te praat van praktiese, alledaagse wenke vir 'n gelukkige en gesonde leefstyl nie.
Chef 's Corner Air Fried Jibarito DOLE Weegbree Resep Kook met Springradyse Sielverwarming Winterslaai Gesonde leefstyl 10 maniere om kinders aktief te hou hierdie somer 9-5 Hindernisse 'n maatstaf van gesondheidsvoeding 10 per dag 'n blaf wat goed is vir jou hart A Common Combo for the Mind Kyk na alle artikels
Goedheid spruit uit die wortels
Ons glo dat ons nie suksesvol kan wees sonder om te verseker dat ons mense, hulpbronne, omgewing en gemeenskappe as ons kosbaarste bates behandel word nie.
Hier is 'n fassinerende blik op die Aviary's Ice -program - resepte
Die eerste roomysrekord in hierdie land is van 1671. Dit was op die spyskaart van 'n fees vir die Knights of the Garter wat in die St. George's Hall by Windsor Castle gehou is. In hierdie tyd was dit egter so 'n eksklusiewe gereg dat dit net op die tafel van die koning verskyn het. Die vroegste gedrukte resep verskyn in Mevrou Eale se kwitansies, 'n bietjie werk oor suikergoed wat in 1718 in Londen gepubliseer is. Mev. Eales het beweer dat sy kondonis was vir koningin Anne, gedurende wie se bewind roomys steeds 'n luukse was wat slegs by die hof en deur die adel geniet word. Eers in die tweede helfte van die 18de eeu word ys meer by die banketbakker se winkels beskikbaar.
'N Stel S & egravevres tasse en agrave glace gereël op a plateau au bouret (1766). Die ys is deur Ivan gemaak uit resepte in Emy's L 'Art de Bien Faire Les Glaces d' Office (1768). Die rooi ys is glace de & eacutepine-vinette (berberis), die groen - neige de pistachio (pistache) en die bruin - glace au pain de seigle (rogbroodys).
Die tinvriespot of sabotiere en die ysspade of houlette, is albei waarskynlik gedurende die sewentiende eeu in Napels uitgevind. Die sabotiere is in 'n houtemmer gesit met 'n mengsel van ys en sout. Die mengsel wat gevries moet word, is in die mengsel gegooi sabotiere en in Borella se eie woorde moes jy dan, met 'n piouterlepel, al die vlokkies wat aan die kante kleef, losmaak sodat dit ewe oral in die pot kon stol. Dan moet u hulle so goed as moontlik werk, want hulle is soveel sagter as goed deurgewerk: en hulle delikaatheid hang heeltemal daarvan af & quot.
'N Agtiende eeu sabotiere (meer korrek sorbeti en egravere) uit Joseph Gillier se boek oor suikergoed Le Cannameliste Fran & ccedilais (Nancy: 1750). Klik hier om meer te wete te kom oor ons kursus oor ys.
Die suikergoedwinkels van die agtiende eeu was eerder soos moderne roomyswinkels. Dit was moontlik om te gaan sit en 'n ys vars uit die vriespot te geniet, of om 'n groter hoeveelheid te bestel om weg te neem vir 'n belangrike aandete of balete. Alhoewel hierdie winkels slegs in dorpe en stede gevind kan word, is ys ook in groot landhuise vervaardig waar ys by 'n yshuis op die terrein beskikbaar was. Die kok en huishoudster Mary Smith, wat vir Sir William Blackett in die Wollaton Hall in Northumberland gewerk het, bied goeie resepte in haar boek Die volledige huishoudster en kok (Newcastle 1770), wat aantoon dat yse ver van die hoofstad af bekend was.
'N Groep putti wat Franse ys maak en bedien. Let op die plateau au bouret met sy tasse en agrave glace. Van Emy's L 'Art de Bien Faire Les Glaces d' Office.
Nog 'n putto met 'n plato bouret. Met die voet van die plato kon dit vasgehou word sonder vrees vir warmte wat die ys laat smelt.
Die Georgiese banketbakker G.A. Jarrin, wie se boek die vroegste resep vir 'n ysbom bevat.
'N Tennebomvorm. Hierdie vorm is waarskynlik afgelei van die sorbetiere.
Van Jarrin bomba ys is in 'n standaard tin sorbetiere gevries en sou dit soos 'n artilleriedop, of bom, gelyk het soos in die Napoleontiese oorloë. Piouterbomvorme wat nader aan 'n skulp lyk, as die sorbetiere met reguit sye, het in die loop van die negentiende eeu uit die piouter verskyn.
Borella se muskadiese ys het tot in die negentiende eeu oorleef. Hier word dit gemaak in 'n ronde bomvorm met 'n kersie -vrugteblad. Dit is 'n kruising tussen 'n granaatvorm en 'n spanspekvorm. Klik daarop om meer te wete te kom oor bomme -ys.
Bomme met kersie in die vorm van groot spanspekke was in hierdie tyd gewild. Bogenoemde is afkomstig van Frederick Vine's Ices Plain and Decorated wat aan die begin van die 20ste eeu gepubliseer is. Die nuwe sosiale toestande wat ontstaan ​​het na die Groot Oorlog, het geleidelik tot die afsterwe van sulke ys gelei, hoewel dit nog ongeveer 40 jaar in die Verenigde State gewild was.
Napolitaanse yse is gemaak in baksteenvorms en bedek met roomys van verskillende kleure. 'N Gewilde en meer aantreklike variasie was 'n Napolitaanse vorm met drie rose, 'n dekoratiewe ys wat gereeld in die 1889's en 90's bedien word. Hou jou muis oor die ou prentjie hierbo om 'n soort tinvorm te sien.
Gegiste ys het teen die 1830's so gewild geword dat dit 'n fassinerende toerusting wat gebruik word om ys aan tafel te bedien, in 'n onvormde vorm uitsterf. Dit was die roomysemmer of seau & agrave glace, 'n porselein- of glaspot van drie of vier dele wat die eerste keer in die 1720's in gebruik geneem is.
Dit lyk asof die roomysemmer geïnspireer is deur die daubiere of braaipan, 'n kookpot met 'n diep deksel wat met warm kole gevul kan word. Hierdie pan was soortgelyk aan wat vandag in die VSA 'n Nederlandse oond genoem word.
Hierdie tekening gemaak vir die Leeds Pottery toon die anatomie van 'n roomysemmer met sy verborge voering. Die foto hiernaas toon die voering gevul met die roomys. As ys alleen gebruik word om die deksel en die emmer te vul, smelt die roomys baie vinnig. Alhoewel daar niks in die literatuur aangeteken is nie, is dit byna seker dat 'n bietjie sout op die ys gestrooi is, wat die koelmiddel -effek verbeter. Eksperimente het getoon dat roomys in 'n bevrore toestand sal bly seau & agrave glace tot vier uur lank as sout in beide kompartemente by ys gevoeg word. Uiteindelik vorm daar 'n klein hoeveelheid ys aan die buitekant van die emmer, wat gewoonlik kondensasie en moontlike hechting aan die tafeldoek kan veroorsaak. Dit is waarskynlik dat hierdie emmers op 'n bord of staanplek geplaas sou gewees het. Later ontwerpe het dikwels voete om te verhoed dat hulle na die tafel vries. Hierdie fassinerende voorwerpe is selde na 1830 gemaak.
'N Mengelmoes van uitstekende Georgiese ys op 'n Engelse glasbeker uit die agtiende eeu. Voorkant - van links na regs - bergamot water ys en pons water ys. Terug - Links na regs - koninklike roomys, sjokolade -roomys, gebrande filbertroomys en parmesaan -roomys.
Dit kom vir die meeste mense 'n groot verrassing as hulle verneem dat ys gewilde nageregvoedsel in Engeland uit die agtiende eeu was. Daar word dikwels verkeerdelik aanvaar dat die roomys van hierdie tydperk redelik primitief was en bestaan ​​uit 'n harde massa smaaklose yskristalle. Die waarheid is dat die kwaliteit baie hoog was en die verstommende verskeidenheid geure wat in 'n Georgiese lekkergoedwinkel beskikbaar was, maklik sou meeding met die wat vandag in 'n moderne Italiaanse gelateria aangebied word!
Borella se resep vir muskadienys, suurlemoenwater of witbessie -ys wat geurig is met vlierblomme
Alhoewel hulle sedert die 1670's in Engeland bekend was, is ys gewild onder Franse en Italiaanse banketbakkers wat in die 1760's winkels in Londen en 'n paar ander stede opgerig het. Sommige variëteite wat in die moderne tyd in die mode is, soos bruinbrood en pistache, dateer eintlik uit hierdie tydperk. Die eerste Engelse resepte vir hierdie twee geure verskyn in 'n lekkergoedteks van 1770. In dieselfde boek is resepte vir ys gemaak met vlierblomme, jasmyn, wit koffie, tee, pynappel, berberis en 'n magdom ander verleidelike en ongewone geure. Alhoewel hierdie boek anoniem gepubliseer is, leer ons uit die tweede uitgawe van 1772 dat die skrywer meneer Borella genoem is en dat hy banketbakker was vir die Spaanse ambassadeur. Sy klein werk Die hof en landelike konditor was daarop gemik om Engelse huishoudsters te onderrig in die raaisels van die maak van die soort suikergoed van hoë gehalte wat in die hofkringe op die vasteland in die mode was. Alhoewel daar vroeër Engelse kookboeke was wat 'n paar roomysresepte aangebied het, was Borella se werk die eerste wat baie duidelike instruksies gegee het om hierdie roman en gesogte lekkerny te maak. Hieronder is die volledige resep vir sy ou muskade-ys:
Neem 'n greintjie ouer blom, wat u in 'n sabotiere sit, gooi ongeveer 'n halwe pint kookwater daarop, bedek u sabotiere met die deksel, laat dit dan ongeveer 'n halfuur trek en maak dan as't ware 'n samestelling om 'n gewone suurlemoen ys te maak, en voeg die infusie van ouerblom by die samestelling by, voeg die geheel deur 'n sif en sit dit in die sabotiere om te stol, soos ons verduidelik het.
Van Borella Die hof en landelike konditor (Londen: 1770)
Borella stel ook 'n variant op hierdie resep voor, wat gemaak word met witbessie -ys eerder as suurlemoenwater -ys. Hierdie ongewone kombinasie is eintlik een van die mees skouspelagtige ys van alle tye en toon hoe vindingryk die suikergoed uit die agtiende eeu kan wees. Dit lyk asof sommige van Borella se resepte onttrek is uit 'n verhandeling oor ys wat in 1768 in Parys gepubliseer is. L 'Art de Bien Faire Les Glaces d' Office, was die werk van 'n ander professionele banketbakker genaamd Emy.
As die roomys 'gekuier' is, word dit soms in die vorm van vrugte of ander nuwigheidsvorme in skarniervormige lood- of tinvorm geplaas. Die nate is met varkvet verseël en in bruin papier toegedraai voordat dit ongeveer twee uur in die sout- en ysmengsel gedompel is om hard te vries. Nadat die vrugte uit die vorm gedraai het, is die vrugte in hul bevrore toestand bewaar in 'n vroeë yskas, bekend as 'n ysgrot. Hierdie vrugte glac & eacutes is dikwels met eetbare pigmente gekleur en van stingels en blare voorsien om dit realisties te laat lyk. Vorms in die vorm van sitroene, pynappels, bergamotpere en appelkose was gewild. Sommige in die vorm van kreef, aspersies, vleissnitte en truffels is ook gebruik. In Frankryk word ryk ys-gebaseerde ys bekend as fromages glac en eacutes gevries in vorm in die vorm van kase. Vals koekies en canelons (sigaarvormige wafels) was ook gewild. Waterys en bevrore mousse is gemaak in 'n merkwaardige verskeidenheid geure. Sommige van hulle het die alkoholiese likeurs van die dag ingesluit, soos die ratafia met amandelgeur en die pittige rossolis. In Engeland was bevrore slae veral gewild. Dit was gebaseer op suurlemoen, of Sevilla -lemoensorbet versterk met rum.
Een van die banketbakkers wat gehelp het om 'n smaak vir kontinentale roomys in Engeland te kry, was 'n Italianer genaamd Domenico Negri, wat handel dryf uit Die pot en pynappel op Berkeley Square van ongeveer 1765. Twee van sy vakleerlinge het later in die eeu resepteboeke gepubliseer, wat albei groot gedeeltes oor ys bevat. Een hiervan, Frederick Nutt, wie se Die volledige konditor verskyn die eerste keer in 1789, gee twee en dertig resepte vir roomys en vier en twintig vir waterys. Hieronder is 'n paar van Nutt se resepte. Om dit te probeer, moet u 'n stroop maak van die volgende resep. Gebruik die hoeveelhede stroop wat in Nutt se resepte aangedui word. 'N Gill is 5 vloeibare onse.
1000 mIs water en 1 kg suiker.
Bring die water tot kookpunt en verwyder van die hitte. Voeg die suiker by en roer tot opgelos. As dit afgekoel word, moet u dit in 'n groot pot hou en dit op 'n koue plek bewaar totdat dit benodig word
Neem die eiergele van tien eiers en twee hele eiers en klits dit goed met jou lepel, en neem dan die skil van een suurlemoen, twee kieue stroop, 'n liter room, 'n bietjie speserye en 'n bietjie lemoenblomwater. sit dit oor die vuur en sny dit heeltyd met jou lepel, as jy sien dat dit dik word, haal dit af en plaas dit deur 'n sif, sit dit in 'n vrieskas, vries dit en neem 'n bietjie sitron , en suurlemoen- en lemoenskil met 'n paar pistache -neute geblansjeer, sny hulle almal en kap dit met ys voordat jy dit in die vorm sit.
Rooster 'n paar Barcelona -neute goed in die oond en stamp dit 'n bietjie met room, sit vier eiers in 'n stoofpot, kook dit met 'n pint room en twee kieue stroop tot dit dik word, steek dit deur 'n sif en vries dit dan meng jou filberts daarmee voordat jy dit in jou vorms sit.
Neem ses eiers, 'n halwe pint stroop en 'n pint room, sit dit in die pan en kook dit totdat dit begin verdik Rasper dan drie gram parmesaankaas, meng dit deur 'n sif en vries dit.
Bo: 'n Alexandretta Bombe omring deur sy versierende ys. Die groot roombom is gegeur met lemoenblomwater en klapper, terwyl die versieringsys met appelwater -ys gemaak is. Hieronder: yse in die vorm van anargiste se bomme of granate was in die later negentiende eeu gewild. Die vlamme is gewoonlik gemaak met gedraaide suiker. Die illustrasies hieronder en links is van die vorms wat gebruik is om hierdie Victoriaanse grappies te maak.
Die fassinerende geskiedenis van Figgy Pudding
As u enigste blootstelling aan vywerige poeding kom uit die klassieke Kersliedjie waarin kersliedere die nagereg eis en weier om weg te gaan, tensy hulle iets kry, wonder u miskien of dit regtig so goed is - en miskien wonder u ook wat dit eintlik is is. Laat ons toe om u Kersfees nuuskierigheid te bevredig.
Eintlik is dit 'n stewige, taai, digte gestoomde koek wat besaai is met gedroogde vrugte, gewoonlik ten minste een maand verouder, en aan tafel gesit word voor dit bedien word. Dit staan ​​ook bekend as pruimpoeding (en voorheen pruimpot), hoewel daar geen pruime in is nie - en oor die algemeen ook geen vye nie. Fig gedoen verskyn in verskeie Middeleeuse kookboeke, was daar veelvuldige resepte vir "vy" of "fygeye" (en ander variasies op die spelling), wat behels dat vye in wyn gekook word en met brood of amandels, speserye en rosyne gemeng word. Dit is waarskynlik verantwoordelik vir die uiteindelike variasie van "figgy pudding" pruim poeding, maar "pruim" self was 'n term uit die Elizabethaanse era wat alle gedroogde vrugte aandui, meestal rosyne, dadels en sultanas (ook goue rosyne). Omdat hierdie spesifieke vrugtige poeding gedurende die vakansie bedien is, het dit ook die veel minder verwarrende naam Kersfeespoeding gekry.
Jamie Oliver se Kerspoeding met roosmaryn, pekanneute, gemmer, bourbon en gouestroop, met vergunning van The Happy Foodie
Goed, dit kan nogal 'n bietjie verwarrend wees vir Amerikaners, aangesien ons oor die algemeen aan 'pudding' dink as iets glad, wankelrig en romerig, miskien soms in kombinasie met rys of brood. Maar in Engeland verwys "poeding" na nagereg in die algemeen, en is dit meer spesifiek van toepassing op gekookte of gestoomde lekkers met 'n tekstuur soortgelyk aan digte sponskoek. Dit gesê, hartige poedings doen bestaan.
Die verskuiwing van hartig na soet
Trouens, die eerste aangetekende poedingresepte was almal hartig, of liewer alles gemaak van verskillende vleis- en diereprodukte, insluitend bloed en suet. Hulle is bedoel as 'n manier om vleis te bewaar sonder om te rook of te sout, en bevat dikwels swaar dosisse warm speserye soos neutmuskaat, naeltjies en gemmer, sowel as gedroogde vrugte soos aalbessies en rosyne, plus 'n maat suiker, maar dit was beslis nie nageregte nie. Hierdie swaar gekruide, vleisagtige mengsels, met korrels en selfs groente wat met die ander bestanddele meng, word gewoonlik in omhulsels van dierlike ingewande gestop en gekook. (Die voorlopers van poeding was potte, wat sopper was, maar soortgelyke kombinasies van bestanddele bevat het. En 'n ander voorouer van hierdie potte en poedings is die berugte haggis.)
Met individuele doek toegedraai Kersfeespoedings met vergunning van Food to Love
Namate daar meer vrugte op die mark geword het, het hierdie mengsels meer soet en minder vleisagtig geword, hoewel tradisionele kerspoedingresepte nog 'n bietjie beesvleis benodig om vog en rykdom by te voeg (dit kan vervang word met botter as u dit verkies stukke niervet). Teen die 17de eeu was poedings ook gestoomd toegedraai in doek eerder as omhulsel van diere, en daarom kry mev Cratchit 'n 'reuk soos 'n wasdag' wanneer sy haar kersfees uit die pan haal in Charles Dickens se 'A Christmas' Carol "-" 'n Reuk soos 'n eethuis en 'n gebak langs mekaar, met 'n wassery langsaan. Dit was die poeding. " (Die beesvleis souet vermoedelik die geure van die eethuis verantwoord.)
In Brittanje verbied
Meer as 150 jaar voordat Dickens sy Kersfeesklassieker gepubliseer het, was Kerspoeding - en Kersfees self - eintlik 'n paar jaar lank verbied in Engeland. Oliver Cromwell, die Britse Puritein en politikus uit die 17de eeu, word gereeld persoonlik daarvoor blameer, maar in werklikheid was die hele regering wat toe aan die bewind was, redelik Grinchy.
Oliver Cromwell, nie 'n fan van Kersfees nie, met vergunning van BBC
In die middel van die 1600's is koorsang verbied, besighede is beveel om op Kersdag oop te bly en soldate is gemagtig om beslag te lê op enige Kersfeeskos (en kersdrankie) wat hulle vind terwyl hulle patrolleer. Hierdie werklike oorlog teen Kersfees (daar was letterlik onluste voor Kersfees in 1647 in Engeland) het selfs na die Britse kolonies versprei dat die vakansie in Boston van 1659 tot 1681 verbied is, en mense in baie dele van New England is beboet as hulle gevang word in enige vorm.
Kerspudding is deesdae beslis 'n sekulêre nagereg, maar daar word beweer dat dit godsdienstige assosiasies het: die tradisionele totaal van 13 bestanddele verteenwoordig die 12 apostels plus Jesus, die tradisionele stekelrige garnering wat na bewering die doringkroon op Christus se kop beteken en Daar word beweer dat die praktyk om die poeding aan die brand te steek die passie van die Christus verteenwoordig. Dit sou 'n besonder goeie voorbeeld gewees het van wat die Puriteine ​​as die heidense en pauslike gruwels van die vakansie beskou het, maar destyds was die tradisionele nagereg waarskynlik nog steeds 'n soppere pruimpot (of pap) - maar tog sou dit verband hou met Kersfees het dit in enige vorm vir die Puriteine ​​anathema gemaak.
Die verbod op Kersfees in Engeland is in 1660 opgehef, en op daardie stadium kon Britse burgers weer vrolik wees en vakansie -nageregte maak waarvan hulle hou.
Hoe Doen Maak jy dit?
'Making Christmas Pudding' foto deur Catherine MacBride, met vergunning van Fine Art America
Omdat die geur tyd nodig het om ten volle te ontwikkel, is Kerspoeding bedoel om vroegtydig gemaak te word, spesifiek op die laaste Sondag voor die Adventseisoen (dus die laaste week in November). Dit staan ​​bekend as Stir-up Sunday, wanneer die hele gesin beurte maak om die Kerspoeding (of Kerskoek, of maalvleis, wat almal tyd nodig het om ryp te word) op te roer, maar die naam verwys ook na 'n gedeelte uit die Book of Common Prayer : "Staan op, ons smeek U, Here, die wil van hulle getroue mense."
'N Heerlike Kerspoeding, met vergunning van Evening Standard
Teen die Victoriaanse era is Kerspoeding amper dieselfde gemaak as vandag: gedroogde vrugte (rosyne, aalbessies en sultanas, soms met die byvoeging van vars of versuikerde vrugte) word gemeng met sitrusskil, neutmuskaat, kaneel, gemmer , naeltjie, bruinsuiker, amandels, broodkrummels, suet (of botter), eiers en melk. Drank (gewoonlik brandewyn en/of bier) word bygevoeg, en laat die mengsel oornag sit. Die volgende dag word meel bygevoeg, dit in 'n vorm gegooi en toegedraai (in perkament of foelie in plaas van poedingdoek deesdae, hoewel u nog steeds kaasdoek of moeselien kan gebruik), en tot 8 minute in 'n waterbad gekook of gestoom uur (natuurlik kan u vandag instruksies vind om dit in u Instant Pot te stoom). Sodra dit heeltemal afgekoel is, word die verpakking vervang met vars papier en word die poeding tussen een maand en een jaar gestoor (indien nie langer nie). As dit tyd is om op te dien, word die poed weer gestoom, op 'n skottel gedraai, versier en aan tafel gesit.
Hier is Dickens weer, wat die tradisionele voorkoms van die voltooide produk beskryf: "soos 'n gespikkelde kanonskogel, so hard en ferm, in die helfte van 'n halwe kwart ontbrande brandewyn, en bedlig met 'n kersstok in die bokant." As u nie twyfel aan so 'n sterk nagereg se aantrekkingskrag nie, weet dat Cratchit dit as die grootste sukses beskou het wat mev Cratchit sedert hul huwelik behaal het. (Arme Tiny Tim.)
Die triomfantelike poedingtoneel uit "N Kersfees liedjie, "Geïllustreer deur Charles Edmund Brock
Omdat die maak van vye/pruime/kerspoeding duidelik taamlik arbeidsintensief is, en dit moet so lank voor die tyd gedoen word vir die regte smaak, het puddings wat in die handel gekom het, reeds in 1899 beskikbaar geword. die blik was te beskadig om die risiko te proe. Sommige onverskrokke siele het het 'n Kersfeespudtjie op 46 -jarige ouderdom geproe - en ek het daarvan gehou!
Lynne Olver het die Food Timeline in 1999 geskep (sien die 'oor hierdie webwerf' hieronder). In 2020 werk die Virginia Tech University Libraries en die College of Liberal Arts and Human Sciences (CLAHS) saam aan 'n plan om Virginia Tech aan te bied as 'n nuwe tuiste vir die versameling van fisiese boeke en die webbron. Ons begin beplan vir toekomstige ontwikkeling op die webwerf, maar intussen het ons 'n paar inligting om te deel:
Lynne Olver se boekversameling sluit aan by die meer as 5000 volumes wat Virginia Tech Special Collections en University Archives (SCUA) het oor die geskiedenis van kos en drank. Ons het nou meer as 7.500 boeke en 125 manuskripte oor aspekte van kook, kos, drank en landbougeskiedenis!
Ons het 'n nuwe e-posadres vir Food Timeline ([email protected]). As u meer wil leer oor hierdie versameling of ons ander materiaal, wil u saamwerk of hulp nodig het, kan u ons daar bereik. (Ons kontroleer nog steeds die bestaande e -pos, maar ons sal dit vorentoe uitfaseer.)
Lynne Olver het jare lank verwysingsdiens aangebied. SCUA doen reeds virtuele en persoonlike verwysing as deel van ons missie en dienste, en ons help u graag nou met vrae! Ons is tans (vanaf die lente 2021 -semester) nog steeds oop met beperkte bedrywighede en personeel, so ons waardeer u geduld terwyl ons hierdie diens oprig (knoffel -woordspeling bedoel?). As u 'n plaaslike persoon is en ons wil besoek, is ons op afspraak oop.
Die Olver -boekversameling word tans gekatalogiseer, en dit is dus nie onmiddellik beskikbaar vir gebruik nie. Ons sal meer inligting deel namate die poging vorder. As u 'n plaaslike persoon is of Virginia Tech spesifiek wil besoek om met hierdie materiaal te werk, kontak ons ​​asseblief eers sodat ons die opsies kan bespreek. Andersins is ons op afspraak oop om saam met ons ander materiaal vir eet- en drinkgeskiedenis te werk.
SCUA bestuur nou @foodtimeline op Twitter, waar ons opdaterings oor die versameling, nuus oor voedselgeskiedenis, inligting van die Food Studies Program by Virginia Tech en meer sal plaas!
Op soek na iets wat nog nie op ons spyskaart is nie? Laat ons weet !
. Vrae, spesiale waarskuwings en hulpbronne. veilige voedselvoorbereiding en behoorlike bergingsprosedures /ADAM
Die Food Timeline is uitsluitlik geskep en onderhou deur Lynne Olver (1958-2015, haar sterfkennis), verwysingsbibliotekaris met 'n passie vir voedselgeskiedenis. Daaroor het sy oorspronklik gesê: "Die inligting word nagegaan met die standaard verwysingsinstrumente vir akkuraatheid. Alle bronne word vir navorsingsdoeleindes aangehaal. Soos met die meeste historiese onderwerpe, is daar 'n paar teenstrydige verhale op die gebied van voedselgeskiedenis. Ons doen ons bes om te kies en aan te bied. die inligting met die meeste gedokumenteerde ondersteuning Heritage Radio onderhoude met Food Timeline editor (2013).
Die resepte verskyn op ons webwerf word gekies uit 'n verskeidenheid bronne, waaronder ou kookboeke, koerante, tydskrifte, National Historic Parks, regeringsagentskappe, universiteite, kulturele organisasies, kookkundiges en webwerwe van maatskappye/restaurante. Ons het dit nie in ons eie kombuise gaargemaak nie en kan nie verantwoordelik wees vir hul resultate in u s'n nie. As u enige vrae het oor die bestanddele, instruksies of die veiligheid van hierdie resepte, stuur dit dan direk aan die webmeester van die webwerf wat die resep aanbied. Resepte uit primêre dokumente word slegs vir historiese doeleindes gekoppel. As u van plan is om een ​​hiervan te kook, moet dit so wees baie noukeurig ondersoek vir onveilige praktyke (soos die eet van rou eiers). "
Food Timeline bied volledige aanhalings vir alle materiaal wat op die webwerf aangehaal word. Kopiereg behoort aan die outeurs, uitgewers en erfgename. Die Amerikaanse kopieregkantoor bied inligting oor die bepaling van eienaars en die verkryging van toestemming. Die meeste lande en die Europese Unie het afsonderlike kopiereg (van intellektuele eiendom) organisasies. Teks wat nie aan eksterne bronne aangehaal word nie, is outeursreg Lynne Olver, redakteur, The Food Timeline.
FoodTimeline -biblioteek het meer as 2300 boeke, honderde brosjures uit die 20ste eeu in die Verenigde State van Amerika, en tientalle vintage tydskrifte (Goeie huishouding, Amerikaanse kookkuns, Dames tuisblad & c.)
Tori Avey is 'n kosskrywer, resepontwikkelaar en die skepper van ToriAvey.com. Sy ondersoek die storie agter die kos - waarom ons eet wat ons eet, hoe die voedsel van verskillende kulture ontwikkel het en hoe gister se kos ons vandag in die kombuis kan inspireer. Tori se kosskrif en fotografie verskyn op die webwerwe van CNN, Bon Appetit, Zabar's, Williams-Sonoma, Yahoo Shine, LA Weekly en The Huffington Post. Volg Tori op Facebook: Tori Avey, Twitter: @toriavey of Google+.
Sommige bevrore etes is vol vet, natrium en kalorieë. Om by die ligter weergawes te bly (soos Lean Cuisine, Healthy Choice, Smart Ones) is gewoonlik 'n veilige opsie. Maar daar is geen waarborge nie. U moet nog steeds die etiket lees om seker te wees.
As u natrium kyk, moet u veral versigtig wees met bevrore etes. My raad vir almal is om maaltye met minder as 800 milligram natrium te soek (dit is ongeveer 1/3 van 'n dag se aanbevole toedeling). As u 'n dieet met 'n lae natriuminhoud het, deel die totale hoeveelheid natriummilligram wat per dag aanbeveel word, deur drie. Gebruik die nommer dan as 'n riglyn by die keuse van bevrore voorgeregte.
Moenie mislei word om te dink dat pakketaansprake altyd is soos dit lyk nie. Alhoewel die meeste handelsmerke betroubaar en eerlik is, kan sommige bewoording gebruik wat u kan mislei. Byvoorbeeld, dit is nie altyd duidelik waarom produkte met die etiket "natuurlik" of "organies" vir hierdie terminologie kwalifiseer nie.
Sommige etikette spog met die feit dat hul etes "vry van preserveermiddels" is, maar die meeste bevrore etes bevat nie preserveermiddels nie, omdat bevriesing bederf voorkom. Die slotsom: moenie aanneem dat 'n produk gesond is sonder om die voedingsfeitpaneel noukeurig na te gaan nie.
Hier is my riglyne vir die keuse van 'n gesonde bevrore maaltyd:
1. Mik vir diegene wat kalorieë in die 250-300-reeks hou (joernaal as ligte bevrore ete).
2. Kies maaltye met minder as 4 gram versadigde vet.
3. Kies maaltye met minder as 800 milligram natrium.
4. Kies etes met minstens 3-5 gram vesel.
Hoe om sprankelende hopwater te maak, plus 3 eenvoudige mocktail -resepte
Die dae is warmer. Ons reik almal na die lig en warmte van die somer, die hoop op nuwe groei in ons tuine en genesing vir die wêreld om ons.
Hierdie tyd van die jaar sou ek gewoonlik 'n goeie, skerp IPA (India pale ale) bereik. As gevolg van 'n onlangse verandering in my gesondheidsreis, beperk ek alkohol. Alhoewel ek die soms negatiewe uitwerking wat dit op my het, nie mis nie, geniet ek 'n 'spesiale' drankie, en ek mis die smaak van hop!
Toe het 'n vriend my aangeskakel om water te drink-'n nie-alkoholiese, koolzuurhoudende, hop-toegediende drank wat verfrissend is en die plek kry vir die IPA-begeerte, maar sonder nadelige gevolge! Toe ek van plan was om my eie hopwater tuis te maak (die soort wat in die winkel gekoop kan word), kon ek nie 'n resep vind wat nie ingewikkelde metodes behels nie en spesiale toerusting benodig.
Na 'n bietjie eksperimenteer het ek 'n hopwaterresep gekry wat baie eenvoudiger, meer koste -effektief is (minder as $ 1 per drankie), en net so lekker! I've also included three recipes for using your homemade hop water as a base for other refreshing and highly nutritious "mocktails."
Opbrengs: About 8 ounces of hop tea
These all look delicious! Dankie! You gave me some good ideas for summer drinks on the patio :)
Raaf on June 10, 2019:
Wow they all sound good. especially the Big Easy Blue Punch. Can&apost wait to try your recipes! Thanks for a mouthwatering lens. Cheers!
Mines the Blue Lagoon as well. Although looking at your recipes I may change my mine as the Bluebird looks good too. Oh dear, looks like I will have to conduct my own taste test. such is life! lol
Dooie poel on January 11, 2013:
Hope from Skokie, Illinois on January 02, 2013:
My favorite is the Blue Lagoon, but the others sound wonderful as well. This is Rainbow week on Squidoo and this is one of my favorite blue things. Thanks for a great lens and wishing you a smooth, cool, blue drinK! Geniet dit!
Hierdie lyk heerlik! I wish I could make them, but I can&apost or else I&aposd probably give myself a heart attack with all the medications I have to take.