Geskryf deur Jennifer Wollock
Rose is rooi, diefstalvoëls is blou. My nek pyn, is jy ook ongemaklik? Universitatbibliothek Heidelberg
Valentine's Day irriteer baie mense.
Vir baie in 'n verhouding kan die druk om 'n maat te beïndruk swaar weeg, en duur geskenke dien as 'n herinnering daaraan meedoënlose kommersialisering van die vakansie. Intussen is diegene wat nog op soek is na liefde benader die dag met vrees - nog 'n herinnering aan hul enkele status en die druk om 'n maat te vind.
As 'n ridder literêre historikus wat die oorsprong van die vakansie bestudeer het, vind ek jammer. Toe die idee van Valentynsdag as 'n dag vir romanse na vore kom in die 1380's, gaan dit oor liefde as 'n natuurlike lewenskrag - voëls wat hul maats kies, die vryheid om liefde te kies of te weier en die koms van die lente. Maar selfs dan het baie mense hierdie dinge nie verstaan ​​of waardeer nie. Om die waarheid te sê, dit is uitgevind.
Lief vir liefde
Die eerste wat van Valentynsdag skryf - 'n feesdag met antieke heidense wortels - as 'n vakansie wat liefde vier en liefhebbers die 14de eeu was Engelse skutter Geoffrey Chaucer en sy vriend, die internasionaal bewonderde ridder en digter Oton III de Granson, van Savoye in die hedendaagse Frankryk. Albei digters is in hul eie tyd erken as ridderlike voorstanders van menseregte. En dit lyk asof hulle saam is Valentynsdag bedink as 'n dag vir liefhebbers.
Hulle werk ondersteun beginsels wat vandag nog vir ons belangrik is, veral die reg op vrye keuse in liefde en die reg om romantiese vooruitgang te weier.
Chaucer en Granson het mekaar in diens van Richard II van Engeland en mekaar se poësie bewonder. Hulle gedigte oor Valentynsdag wys hoe hulle as 'n internasionale ridderspan optree om dringende kwessies in die teorie en praktyk van liefde aan te spreek, toe en nou.
In die gedig "Die parlement van hoenders, "Chaucer bied Valentynsdag aan as 'n dag waarop voëls bymekaar kom om hul maatjies onder toesig van die natuur te kies. In die gedig, aangebied as 'n droom, spreek drie mededingende arende elkeen 'n lewenslange verbintenis met 'n enkele wyfie uit. Voëls met 'n laer sosiale status en ander temperament, wat in die ry wag, rusie maak oor hoe hulle die impasse kan oplos, sodat ook hulle maats kan kies.
In die scenario moet twee van die arende teleurgesteld wees - Valentynsdag is geen waarborg dat almal liefde sal vind nie. Maar uiteindelik kry die wyse vroulike arend van die figuur van die Natuur die reg om haar tyd te neem om haar maat te besluit. Sy kies om nie te kies nie. Dit is 'n verhaal van wag om jou ware liefde te herken, jou eie hart te ken en die reg te hê om self jou maat te kies.
Chaucer se verhaal hou verband met 'n werklike hofmakery wat drie vryers insluit en geëindig het in die troue van twee 15-jariges: Richard II en die prinses Anne van BohemeIn 1382.
Intussen het Granson Valentynsdag in sy Franse gedigte bevorder as 'n dag vir liefhebbers van mense om mekaar te kies en hul liefde te belowe, net soos die voëls. Granson beloof sy eie onsterflike liefde aan 'n geheimsinnige dame in sy "Klag by Saint Valentine. " Daar was geen handelsware betrokke nie en geen geskenke is verwag nie.
Chaucer en Granson se viering van liefde as 'n verhouding tussen vennote, 'n vereniging van siele gegrond in respek en die vryheid van keuse, kontrasteer met baie van die tradisies van die tyd waarin hulle geleef het.
Gedurende die Middeleeue is die meeste huwelike is gereël en dikwels gedwing, gewoonlik in die kinderjare - soos baie is dit vandag nog - met die volle ondersteuning van tradisie en die wet. Saints se lewens en regsdokumente word beskryf ouers wat kinders dwing om te trou deur brute krag. Chaucer se eie vader was op 12-jarige ouderdom deur sy tante ontvoer in 'n poging om hom te dwing om met haar dogter te trou om beheer oor sy erfenis te kry.
In hierdie konteks stel Chaucer en Granson die reeds bestaande Valentynsdagfees weer voor om die potensiële skoonheid van die liefde self te vier. In 'n wêreld waar gedwonge huwelike en kinderhuwelike nog te algemeen voorkom, is dit belangrik om na te dink oor Chaucer en Granson se visies. Hulle herontdekking van die dag het die oë van digters, ridders, dames en gewone mense oopgemaak vir die behoefte aan respek en selfrespek in hofmakery - en die waarde van vennootskappe wat aangegaan is vir liefde, nie net vir wellus, mag of geld nie.
Hierdie twee ridderdigters, diensknegte van die liefde, het Valentynsdag gevorm as 'n geskenk vir toekomstige geslagte. Hulle ridderlike onderneming verdien om gevier te word terwyl ons ons eie geluk nastreef.
Jennifer Wollock, professor in Engels, Texas A & M Universiteit
Jy is hier: Tuis > Sosiale en Politieke > Kultuurverskille > Van die redakteurs > Speletjies wat goedkoop teenliggaampoets verander is gestuur vir validering in die stryd teen Coronavirus