Tydens 'n besoek aan Israel in 2007, het ons groepie in 'n gastehuis by die See van Galilea tuisgegaan. Een oggend om vyfuur het Vader my wakker gemaak en my in die Gees kom haal en in 'n visioen die ingang na die Hel (Hades) gaan wys.
Vader se stem was hoorbaar duidelik toe Hy vir my sê: “Mense wat na die donker dieptes van die ewige verdoemenis gaan, sal nooit weer daaruit kan terugkom nie. Gaan vertel dit vir My kinders.’’
Onnodig om te beskryf dat ek in 'n totale toestand van skok verkeer het en vir dae aaneen getraumatiseer was waartydens ek aanhoudend in trane was. Die oggend van ons vertrek uit Israel het ek op die plat dak van die gastehuis waar ons die laaste nag in Jerusalem oorgeslaap het, gesit en uitgekyk oor die stad. Skielik het ek weer 'n visioen van Hades gesien, maar met 'n verskil: Die keer het Jesus Christus, die Messias, op die rand van die afgrond gestaan. Sy rug was na die ingang van die hel gekeer.
Onnodig om te sê: Ek was histeries bang om weer die ervaring van die hel te beleef en ek was nie eens heeltemal seker wat die profesie ingehou het nie. Min het ek egter geweet dat ek, vergesel deur 'n engel, in die bestek van twee maande, sewe keer deur die Gees van God afgeneem sou word na die dieptes van Hades sodat ek kon terugkom en alles in boekvorm neerskryf.