John Burns was 'n bejaarde inwoner van Gettysburg, Pennsylvania, wat in die weke na die groot stryd in die somer van 1863 'n gewilde en heldhaftige figuur geword het. 'N Storie het versprei dat Burns, 'n 69-jarige skoenlapper en dorpskonstabel, was so woedend deur die Konfederale inval in die Noorde dat hy 'n geweer geskou het en gewaag het om baie jonger soldate by die verdediging van die Unie aan te sluit.
Die stories oor John Burns het waar geword, of was ten minste sterk gewortel in die waarheid. Hy het op die toneel van intense aksie verskyn op die eerste dag van die Slag van Gettyburg , 1 Julie 1863, vrywilligerswerk langs Unie-troepe.
Brandwonde is gewond, in Konfederale hande geval, maar het dit teruggekeer na sy eie huis en herstel. Die verhaal van sy uitbuiting het begin versprei en teen die tyd toe die bekende fotograaf Mathew Brady twee weke na die stryd Gettysburg Gimnasium besoek het, het hy 'n punt gemaak om Burns te fotografeer.
Die ou man het vir Brady gesit terwyl hy in 'n klapstoel, 'n paar krukke en 'n musketjie langs hom terugkom.
Die legende van Burns het voortgegaan om te groei, en jare na sy dood het die staat Pennsylvania 'n standbeeld van hom op die slagveld by Gettysburg opgerig.
John Burns het by die stryd by Gettysburg aangesluit
Burns is in 1793 in New Jersey gebore en het in die oorlog van 1812 geveg toe hy nog in sy tienerjare was. Hy het beweer dat hy in die stryd teen die Kanadese grens geveg het.
Vyftig jaar later woon hy in Gettysburg, en was bekend as 'n eksentrieke karakter in die dorp. Toe die Burgeroorlog begin het, het hy na bewering probeer om te veg vir die Unie, maar is weens sy ouderdom verwerp. Hy het toe vir 'n tyd gewerk as 'n spanman, waens in weermagvoorrade.
'N Redelike gedetailleerde weergawe van hoe Burns betrokke geraak het in die gevegte in Gettysburg, verskyn in 'n boek wat in 1875, The Battle of Gettysburg deur Samuel Penniman Bates gepubliseer is. Volgens Bates was Burns in die lente van 1862 in Gettysburg, en die dorpsmense het hom as konstabel verkies.
Aan die einde van Junie 1863 het 'n afvaardiging van die Konfederale Kavalerie, generaal Jubal Early, in Gettysburg aangekom. Burns het blykbaar met hulle probeer inmeng, en 'n beampte het hom Vrydag 26 Junie 1863 in hegtenis geneem.
Burns is twee dae later vrygelaat toe die rebelle die stad York, Pennsylvania, aanval. Hy was ongedeerd, maar woedend.
Op 30 Junie 1863 het 'n brigade van Unie-kavalerie onder bevel van John Buford in Gettysburg aangekom. Opgewonde dorpsmense, insluitende Burns, het Buford verslae oor die Konfederale bewegings in die afgelope dae gegee.
Buford het besluit om die dorp vas te hou, en sy besluit sou in wese die terrein van die groot stryd om te bepaal bepaal. Op die oggend van 1 Julie 1863 het die Konfederale infanterie Buford se kavalerie troepe aangeval, en die Slag van Gettysburg het begin.
Toe die infanterie-eenhede op die toneel op die toneel verskyn het, het Burns hulle aanwysings gegee. En hy het besluit om betrokke te raak.
Die rol van John Burns in die Slag
Volgens die rekening wat Bates in 1875 gepubliseer het, het Burns twee gewonde Unie soldate wat teruggekeer het na die dorp, teëgekom. Hy het hulle gevra vir hul gewere, en een van hulle het hom 'n geweer en 'n voorraad patronen gegee.
Volgens herinnerings van uniebeamptes het Burns op die toneel van die gevegte wes van Gettysburg opgedaag, met 'n ou stoofpyphoed en 'n blou swaelstertrok. En hy het 'n wapen gedra. Hy het beamptes van 'n Pennsylvania-regiment gevra of hy met hulle kon veg, en hulle het hom beveel om na 'n nabygeleë bos te gaan wat deur die "Yster Brigade" van Wisconsin gehou word.
Die gewilde rekening is dat Burns homself agter 'n klipmuur sit en as skerpskutter uitgevoer word. Hy het geglo dat hy op perdryers beamptes gefokus het en skiet sommige van hulle uit die saal skiet.
Teen die middag het Burns nog in die bos geskiet, aangesien die regimente van die Unie rondom hom begin onttrek het. Hy het in posisie gebly en is verskeie kere gewond, in die sy, arm en been. Hy het uitgegaan van bloedverlies, maar nie voordat hy sy geweer afgesper het nie, en hy het later beweer dat hy sy oorblywende patrone gaan begrawe.
Daardie aand het die konfederate troepe wat hul dooies gekry het, oor die vreemde skouspel van 'n bejaarde man in burgerlike rok gekom met 'n aantal strydwonde. Hulle het hom herleef en gevra wie hy was. Burns het gesê hulle het probeer om 'n buurman se plaas te bereik om hulp vir sy siek vrou te kry toe hy in die kruisvuur gevang is.
Die Konfederate het hom nie geglo nie. Hulle het hom op die veld gelos. 'N Konfederale beampte het op 'n stadium Burns water en 'n kombers gegee, en die oue het die nag oorleef.
Die volgende dag het hy een of ander manier na 'n nabygeleë huis gegaan, en 'n buurman het hom in 'n wa terug in Gettysburg vervoer, wat deur die Konfederate gehou is. Hy is weer ondervra deur Konfederale offisiere, wat skepties gebly het oor sy verslag van hoe hy in die geveg verdwyn het. Burns het later beweer dat twee rebelle-soldate by hom deur 'n venster geskiet het terwyl hy op 'n bed lê.
Die legende van "dapper John Burns"
Nadat die Konfederate ingetrek het, was Burns 'n plaaslike held. Soos joernaliste aangekom en met dorpsmense gepraat het, het hulle die verhaal van "Brave John Burns" gehoor. Toe die fotograaf Mathew Brady in middel Julie Julie Gettysburg besoek het, het hy Burns as 'n portretvak gesoek.
'N Pennsylvania-koerant, die Germantown Telegraph, het in die somer van 1863 'n item oor John Burns gepubliseer. Dit is wyd herdruk. Die volgende is die teks soos gedruk in die San Francisco Bulletin van 13 Augustus 1863, ses weke na die stryd:
John Burns, meer as sewentig jaar oud, 'n inwoner van Gettysburg, het die hele dag van die eerste stryd geveg en is nie minder as vyf keer gewond nie. Die laaste skoot het in sy enkel gewond en het hom ernstig gewond. Hy het in die dikste van die stryd na Coloner Wister gekom, met hom hande geskud en gesê hy het gekom om te help. Hy was in sy beste aangetrek, bestaande uit 'n ligblou swaelstertjas, met koperknope, corduroypantalons, en 'n stoofpyphoed van aansienlike hoogte, al die ou patroon, en ongetwyfeld 'n erfstuk in sy huis. Hy was gewapen met 'n regulasie musket. Hy het gelaai en ontslae geraak totdat die laaste van sy vyf gewondes hom gebring het. Hy sal herstel. Sy klein huisie is deur die rebelle verbrand. 'N beursie van honderd dollar is aan hom van Germantown gestuur. Dapper John Burns!
Toe president Abraham Lincoln in November 1863 besoek het om die Gettysburg-adres te lewer, het hy Burns ontmoet. Hulle het arm en arm in 'n straat in die dorp geloop en by 'n kerkdiens bymekaar gesit.
Die volgende jaar skrywer Bret Harte het 'n gedig getiteld 'Brave John Burns' geskryf. Dit was dikwels anthologized. Die gedig het dit laat klink asof almal in die dorp 'n lafaard was, en baie burgers van Gettysburg was aanstoot gegee.
In 1865 het die skrywer JT Trowbridge Gettysburg besoek en 'n toer van die slagveld van Burns ontvang. Die ou man het ook baie van sy eksentrieke menings gegee. Hy het aanhoudend oor ander dorpsmense gepraat, en het openlik die helfte van die dorp as "Copperheads" of Konfederale simpatiseerders daarvan beskuldig.
Legacy of John Burns
John Burns is in 1872 oorlede. Hy is langs sy vrou begrawe in die burgerlike begraafplaas in Gettysburg. In Julie 1903, as deel van die herdenking van die 40ste herdenking, is die standbeeld uitgebeeld Burns met sy geweer toegewy.
Die legende van John Burns het 'n waardevolle deel geword van Gettysburg Lore. 'N Geweer wat aan hom behoort (alhoewel nie die geweer wat hy op 1 Julie 1863 gebruik het nie) is in Pennsylvania se staatsmuseum.