In hierdie volgende teo-bydrae oor God se swye en die ervaring van die mens dat God afwesig is, gaan ek weer eens op die ou Nabye Ooste fokus. Ek ondersoek die redes wat vir God se stilte aangevoer word, en dan kyk ek spesifiek na twee tipes tekste: die klag van die individu, en oorsake waarom die gode ‘n hele nasie verlaat en hulle aan die verderf oorgee. Die artikel is gebaseer op die hoofstuk van Matthijs J de Jong in die boek, ‘Reflections on the Silence of God’ waarvan Bob Becking die redakteur is.
Op persoonlike vlak het goddelike swye onmenslike pyn en lyding voorspel. Op nasionale vlak het die stilte van die gode ramp en teenspoed vir die hele volk beteken. Swyende gode is woedende gode; hulle was so kwaad dat hulle opgehou praat het, en hul eie mense aan vernietiging en dood oorgegee het. Die gode se woede kon egter verduidelik word – dit was die gevolg van menslike oortredinge. Die sonde van die mense is die oorsaak daarvan dat die gode stilbly, kwaad word, hul rug op die mense keer en hulle uiteindelik oorgee aan straf en verdelging.