The Yellow Cruise, 'n verowering van die Ooste om die Weste te verower - Interessant
The Yellow Cruise, 'n verowering van die Ooste om die Weste te verower
Tuis ›Studies› The Yellow Cruise, 'n verowering van die Ooste om die Weste te verower
Afmetings: Hoogte 28 - Breedte 82
Tegniek en ander aanduidings: Metaal
Prentverwysing: 04-512003 / CMV288
1931, jaar van die kolonies in Frankryk
Drie weke voor die amptelike opening van die Koloniale Tentoonstelling in Parys, het André Citroën die teken gegee vir die vertrek van die bekendstes en die mees opgevolgte van sy vier kontinentale ekspedisies in die tussenoorlogse periode: die Yellow Cruise. Die missie van die Yellow Cruise, ook bekend as die "Citroën Center-Asia Expedition", is om die tegniese eienskappe van die Franse vervaardiger se voertuie aan die wêreld te bewys, maar ook om soveel moontlik wetenskaplike data in te samel. Citroën voorsien "sy" ontdekkingsreisigers van terreinvoertuie en moderne tegnologiese toerusting om foto's te neem. Dit word gelei deur André Sauvage (1891-1975), skrywer van groot dokumentêre films soos Portret van Griekeland in 1927 of Studies oor Parys in 1928. Die organiseerders van die ekspedisie reken op die belangstelling wat die Franse vir hul kolonies getoon het, gevoed deur reisliteratuur, en hoop, vanweë die belangrikheid van die ekonomiese belange, ook om die Franse mag, veral na sy moeilike oorwinning teen Duitsland in 1918.
Die instrumente vir verowering
Die filmplakkaat is gebou op 'n baie skerp kontras tussen 'n linker gedeelte van 'n goudgeel, simbool van die opkomende son en die velkleur van Asiërs, en 'n donker regter gedeelte terwyl rotse vanuit 'n lae hoek gesien word. As die kleurspel in die onderstaande tekste hierdie opposisie versterk, is die visuele dinamiek van hierdie plakkaat eintlik meer kompleks: die sterk diagonaal wat dit op die kyker se blik plaas, beklemtoon die persepsie van die duiselingwekkende afgrond waar die outochenille kan val, soos die rotse wat dit daar neerwerp. Hierdie baie noue voorgrond reageer op die diep tweede plan waar die dreigende figuur van die oorwinnaar Genghis Khan, soos 'n verskyning, op die ewige sneeu van die verre Himalajas sweef.
Die ware held van die ekspedisie is die outochenille wat uitgevind is deur ingenieur Adolphe Kégresse (1879-1943), wat deur die kykers geseëvier is - sonder om egter die besonderhede te ken. Die metaalskaalmodel wat in die Automuseum met sy sleepwa gehou word, gee nie die mitiese "Golden Scarab" P19 weer nie, die Pamir-groep se bevelvoertuig wat herkenbaar is aan sy tenk aan die kant en sy passasiersitplekke. gewone C6, swaarder, gebruik deur die China-groep, wat tot 450 kilo vrag in sy sleepwa kan dra. As hierdie verminderde model 'n paar besonderhede van die masjien toon, soos die voorste roller en die dak van 'n ligte seil, onderstreep die kleur sy twee sterk punte: sy mat rubber spore, meer bestand en stiller as die metaal, en sy robuuste, eenvoudige toerusting wat bestand is teen die sand van die Gobi, soos die temperatuur in Sentraal-Asië, bedags brandend en snags vriesend.
Die denkbeeldige vaart
Op die plakkaat is die lede van die ekspedisie onduidelik figure wat rondom hul voertuig versamel is. Die toeskouer assosieer hul epos met die van Hannibal wat die Alpe met sy olifante oorgesteek het, maar ook met dié van ander Franse tenks, Citroën die, in 1918. Die plakkaat van die film is geïnspireer deur 'n foto wat naby geneem is Godhaï en het dadelik uitgesaai: die outochenille lyk hangend tussen die ineengestorte baan en 'n bodemlose afgrond. As die lesers van Le Fèvre in Die illustrasie weet dat dit byna vyf uur se inspanning gekos het om hierdie voertuig met 'n gewig van meer as 2 ton te trek, maar min Franse weet die res van die verhaal: gekonfronteer met natuurlike hindernisse en geopolitieke probleme (opstand en wedywering tussen Europese moondhede), moes Citroën tou opgooi. Die meeste van die halfspore vertrek in die teenoorgestelde rigting, slegs twee kruis die passe, maar in afsonderlike dele.
In hierdie tye van Frankryk se koloniale triomf, uitgedaag deur die eerste onafhanklikheidsbewegings in die Magreb, verskyn Asië as 'n El Dorado, 'n front wat geopen moet word. Die Citroën C6-skaalmodel voed dus 'n verbeelding gebou op halwe waarhede, soos die verhaal van die ekspedisie. Die rolprent Die geel vaart het talle toeskouers gelok, hul aptyt besorg deur sy skouspelagtige plakkaat, wyd verspreid en weergegee in boeke. Sauvage is egter gekritiseer omdat hy Citroën en die rol van die Franse owerheid nie voldoende beklemtoon het nie. Hy is van kant gemaak na sy gebruik van ondertitels, sy lang reekse oor die Moï-bevolking, wat in April 1932 in Indochina verfilm is, en sy weiering van Georges Le Fèvre se kommentaar, wat hy as te nasionalisties beskou. Die finale redigering word toevertrou aan Léon Poirier, direkteur van Die swart vaart (1926), wat hierdie nuwe reis geweier het. Die film is uiteindelik in 1934 vrygestel, maar André Sauvage, 'n vriend van Breton en Max Jacobs, het die teater opgegee - geoffer op die altaar van koloniale bemarking.
Ariane AUDOUIN-DUBREUIL, Croisière Jaune: sur la Route de la Soie, Grenoble, Glénat, 2007. Pascal BLANCHARD en Sandrine LEMAIRE, koloniale kultuur. Frankryk verower deur sy ryk, 1871-1931, Parys, Autrement, 2003. Raoul GIRARDET, The Colonial Idea in France, Paris, Hachette, 2007. Jacques WOLGENSINGER, L'Épopée de la Croisière Jaune, Paris, Robert Laffont, 2002.
Copyright © salvadoryoscar.com | The Yellow Cruise, 'n verowering van die Ooste om die Weste te verower...