Michel Aflaq - Wêreldensiklopedie - Ek wil alles weet - 2020
Michel Aflaq (Arabies: ميشيل عفلق Mīšīl 'Aflāq) (1910 - 23 Junie 1989) was die ideologiese stigter van Ba'athism, 'n vorm van sekulêre Arabiese nasionalisme.
Die Ba'th-party (ook gespel met Baath of Ba'ath; Arabies: حزب البعث العربي الاشتراكي) is in 1945 gestig as 'n linkse, sekulêre Arabiese nasionalistiese politieke party. Dit word ook die Arabiese Sosialistiese Party genoem. Dit het gefunksioneer as 'n pan-Arabiese party met takke in verskillende Arabiese lande, maar was die sterkste in Sirië en Irak en het in 1963 in beide lande aan bewind gekom. In 1966 het die Siriese en Irakse partye in twee mededingende organisasies verdeel. Albei Ba'ath-partye het dieselfde naam behou en het parallelle strukture in die Arabiese wêreld onderhou.
Toe die Ba'th-party op 8 Maart 1963 in Sirië aan bewind kom, het hy 'n monopolie op politieke mag daar gekry. Dieselfde jaar het die Ba'thiste beheer oor Irak verkry en die land by twee afsonderlike geleenthede bestuur, kortliks in 1963, en dan vir 'n langer tydperk wat van Julie 1968 tot 2003 geduur het. Na die de facto-neerslag van president Saddam Hussein se Ba ' Thist regime in die loop van die oorlog in Irak in 2003, het die invallende Amerikaanse weermag die Irakse Ba'th Party in Junie 2003 verbied.
Die Arabiese woord Ba'th beteken "opstanding" soos in die party se stigter Michel Aflaq se gepubliseerde werke Op pad van die opstanding. Ba'thistiese oortuigings kombineer Arabies-sosialisme, nasionalisme en pan-arabisme. Die hoofsaaklik sekulêre ideologie kontrasteer dikwels met dié van ander Arabiese regerings in die Midde-Ooste, waarvan sommige neig tot Islamisme en teokrasie.
Ondanks die feit dat hy erken is as die stigter van die Ba'ath-party, het Michel Aflaq weinig verbinding gehad met die regering wat in 1963 in Sirië onder daardie naam aan bewind gekom het. Hy het uit die guns van die Siriese regering geval om na Irak te vlug waar 'n ander Ba 'ath Party het die mag oorgeneem. Terwyl die Irakse party ook nie die meeste van Aflaq se lering nagekom het nie, het hy 'n simbool geword vir die regime van Saddam Hussein wat beweer het dat Irak in werklikheid die ware Ba'athistiese land was. Aflaq het 'n teken van die pos as hoof van die party gekry, maar sy besware teen die regime is dikwels stilgemaak en gewoonlik geïgnoreer.
Aflaq is in Damaskus gebore as 'n Grieks-Ortodokse Christelike gesin en is eers opgelei in die Westerse skole van die Franse mandaat Sirië, waar hy as 'n 'briljante student' beskou word. Hy is daarna universiteit toe aan die Sorbonne in Parys, waar hy eers sy Arabiese nasionalistiese ideale ontwikkel het, en uiteindelik probeer om sosialisme te kombineer met die visie van 'n Pan-Arabiese nasie. In sy politieke strewe het Aflaq hom toegewy aan die Arabiese eenheid en die bevryding van die Midde-Ooste van Westerse kolonialisme.
Met sy terugkeer na die Midde-Ooste het Aflaq 'n onderwyser geword en was hy aktief in politieke kringe. In September 1940, na die nederlaag van Frankryk in die Tweede Wêreldoorlog, het Michel Aflaq en Salah al-Din al-Bitar die kern opgerig van wat later die Ba'ath-party sou word. Die eerste konferensie van die Ba'ath-party (ten volle, die Arabies-sosialistiese Ba'ath-party), sou in 1947 wees.
In 1949 dien Aflaq vir 'n kort tydjie as Sirië se minister van onderwys. In 1952 het hy Sirië verlaat met die ontsnapping van die nuwe regime en twee jaar later in 1954 teruggekeer. Aflaq het 'n belangrike rol gespeel in die eenheid wat in 1958 tussen Sirië en Egipte bereik is.
Na berig word, was dit in hierdie tyd dat Aflaq vir die eerste keer in aanraking gekom het met die jong Irakse Ba'thist Saddam Hussein wat na Sirië gevlug het nadat hy aan 'n mislukte sluipmoordpoging op die Irakse premier Abd al-Karim Qasim deelgeneem het. Na bewering het Aflaq 'n noue verhouding met Hussein gevorm en hom bygestaan ​​in die bevordering tot volle lid van die party. Alhoewel Aflaq later beweer het dat hy Hussein eers na 1963 ontmoet het.1
In sy geskrifte was Aflaq streng ten gunste van vryheid van spraak en ander menseregte sowel as hulp vir die laer klasse. Hy verklaar dat die Arabiese nasionalistiese staat wat hy wil skep, 'n demokrasie moet wees. Hierdie ideale is nooit ingestel deur die regimes wat sy ideologie gebruik het nie. Die meeste geleerdes sien dat Hafez al-Assad se regime in Sirië en Saddam Hussein se regime in Irak slegs Aflaq se ideologie as 'n voorwendsel vir diktatorskap gebruik het. John Devlin noem in sy artikel "The Baath Party: Rise and Metamorphosis" hoe die partye oorheers word deur minderheidsgroepe wat hul samelewing oorheers het.2 Die bekende skrywer, Elizabeth Picard, bied 'n ander benadering en voer aan dat beide Assad en Hussein die Baathism gebruik het as 'n dekmantel om die militêre diktatorskappe op te stel.3
Na sy dood in 1989 is hy 'n staatsbegrafnis gegee. Die Irakse regering beweer dat hy na sy dood tot Islam bekeer het. 'N Graf is vir hom in Bagdad gebou en volgens propaganda as deel van die Hussein se voortgesette beleid om Aflaq se naam te gebruik om sy eie politieke doeleindes te bevorder, wat persoonlik deur Saddam Hussein betaal is.4 Die graf, wat algemeen beskou word as 'n werk van groot artistieke meriete, ontwerp deur die Irakse kunstenaar Chadagee, was op die westelike terrein van die Pan-Arab-hoofkwartier van Ba'ath Party, by die kruising van al-Kindi-straat en die Qadisiyyah snelweg. Die gebied is aan die verste westelike punt van die Amerikaanse militêre basis Union III in Bagdad se Groen Sone geleë. Alhoewel daar gerugte en beskuldigings was dat sy graf tydens die oorlog in Irak in 2003 vernietig is, is die begrafniskamer en die gebou daarbo onaangeraak gelaat. Die koepel van die blou teëls is bo die T-mure van die kamp rondom die kamp.
'Daar sal 'n dag kom dat die nasionaliste die enigste verdedigers van Islam sal wees. Hulle sal 'n spesiale betekenis daaraan moet gee as hulle wil hê dat die Arabiese nasie 'n goeie rede vir oorlewing moet hê.' (Ter nagedagtenis aan die Arabiese profeet, 1 April 1943)
"Die verbinding van Islam aan Arabisme is dus nie dieselfde as enige godsdiens aan enige nasionalisme nie. Die Arabiese Christene, wanneer hul nasionalisme ten volle ontwaak en wanneer hulle hul werklike karakter herstel, sal erken dat Islam vir hulle nasionalistiese onderwys is wat hulle opgeneem moet word om dit te verstaan ​​en lief te hê tot so 'n mate dat hulle besorg raak oor Islam as oor die kosbaarste ding in hul Arabisme. As die werklike werklikheid nog ver van hierdie wens is, het die nuwe generasie Arabiese Christene 'n taak wat hy met waagmoed en aftakeling moet verrig en hul trots en voordele daaraan opoffer, want daar is niks wat gelyk is aan Arabisme en die eer om daaraan te behoort nie. ' (Ter nagedagtenis aan die Arabiese profeet - April 1943)
Aflaq, Michel. Keuse van tekste uit die gedagte van die Ba'th Party-stigter. Engels. S.l .: s.n., 1977. OCLC: 4531856
Aflaq, Michel. ʻAbd al-Amīr A'sam; Nūrī Najm Mūsawī; Sindus ʻAbbās; al-Ustādh Aḥmad Mīshāl ʻAflaq faylasūfan wa-mufakkiran: al-nadwah al-ʻArabīyah ʻan al-Qā'id al-mu'assas vir dhikrat al-Ashishirah vir Bayt al-Ḥikmah, Qism al-Dirāsāy al-Fals ma'a al-aqsām al-ukhrá vir 27 1999azīrān 1999. Arabies. Baghdād: Bayt al-Ḥikmah, Qism al-Dirāsāt al-Falsafīyah, 1999. Uitgawe: al-Ṭabʻah 1. OCLC: 43949396
Aflaq, Michel. Auszüge aus Reden, Erklärungen und Interviews. Duits. S.l .: s.n .; 1978. OCLC: 61581707
↑ Karsh, Efraim en Inari Rautsi. Saddam Hussein 'n politieke biografie. New York: Free Press, 1991. bls 18-19. ISBN 9780029170632
↑ Devlin, John F. "The Baath Party: Rise and Metamorphosis." The American Historical Review, 96, 5, 1991. 1396-407.
↑ Heydemann, Steven. Oorlog, instellings en sosiale verandering in die Midde-Ooste. Gesamentlike Komitee vir die Nabye en Midde-Ooste. Kaliforniese digitale biblioteek. eScholarship. Internethulpbron. Engels. Berkeley: University of California Press, 2000. 5 uitgawes. OCLC: 56798010
↑ Saddam Hussein: 'n politieke biografie, p. 18-19.
Devlin, John F. Die Ba'th Party: 'n geskiedenis van sy oorsprong tot 1966. Engels. Stanford, CA: Hoover Institution Press, 1976. OCLC: 2535140
Kedourie, Sylvia. Arabiese nasionalisme 'n bundel. Berkeley: University of California Press, 1976. ISBN 9780520030435
Reich, Bernard. Politieke leiers van die hedendaagse Midde-Ooste en Noord-Afrika is 'n biografiese woordeboek. New York: Greenwood Press, 1990. ISBN 9780313262135