← ‘n Reus van ‘n resensie
Draaiboeke sonder flieks →
1 antwoord op Stadigaan
Hans Pienaar het gesê op Augustus 7, 2015
Crito, my China, moet nou nie woorde in Maas se mond lê nie. Hy het gepraat van “spekuleer of dit nog relevant is”, en dat die tyd sal leer daaroor. Dis iets anders as om te sê dit moes jare gelede uitgegee gewees het. Dis net sowel kommentaar op jong lesers se waarskynlike gebrek aan kennis oor die verlede. (Is Buys nog relevant? Of Brink?) Die boek gaan oor moordbendes, ja, uit die 90s (nie die 80s nie), maar ook oor disfunksionele howe, prostitusieringe by universiteite, SA se nuwe Chinese konneksie, uitgeskopte wit soldate, one-arm bandits, kardiefstal deur die polisie, stedelike verval, huisinbrake, privatisering van staatsinstansies, ens. As dit nie ‘n klokkie lui nie is dit seker want iemand het jou klokkie se draad geknip.
En net omdat die derde mag nie bestaan nie, beteken nie dat jou katte en honde nou veilig is nie.
Jou rubriek bly maar ‘n weird affêre. Jy skryf kort resensies oor kort resensies wat net in twee (kort) koerante verskyn. Of is jy die derde mag in die letterkunde? Wie is jou regte base?
In elk geval, bestel My China by altoviolet@mweb.co.za (en lees dit dan), dan kan jy ‘n meer ingeligte resensie oor my resensie van jou resensie van Maas se resensie skryf.