Soos wat Dr. Martin Lloyde Jones gesê het: "As ons nie uit al die eeue van die kerk die lesse geleer het nie, dan gaan ons al die foute weer herhaal." ? Om die Christelike register wat die bloemlesing in sy allegaartjie nou wel uitstraal ten beste te kan beskryf, sou ek dalk die gedig ‘XLI’ van die digter M.M. Walters, uit die bundel met die mooi maar ontwykende titel, Sprekende van God, gebruik (helaas ook nie in die bundel opgeneem nie; ek haal net ‘n fragment aan): Is ek verkeerd indien ek heelwat van dié ontnugtering (frustrasie?) ook in hierdie verse van jou raaklees? Ná n paar dae sal die twee getuies uit die dood opgewek word en opvaar hemel toe (Op. 11:11-12). Berou. n Persoon wat op die Here se roeping reageer, het berou oor sy sonde en verlore toestand. i)“Die trefkrag van hierdie kort gedig lê in die verrassende slot wat ŉ interessante en kreatiewe interpretasie van Pierneef se kubistiese landskaptonele is: “… die groot na-asem-snak / van engele voor daardie héél eerste reën” – ŉ interpretasie wat reeds in die eerste reël voorberei word deur die frase “blink gelate” wat sowel op engele as (soos hier) op die wolke kan slaan. ŉ Frase soos “daardie héél eerste reën” impliseer verder dat die skildery ŉ skeppingstoneel uitbeeld.