Coronavirus – saam in die oog van die storm - Corona Krisissentrum
Tuis / Beweging Oplossings / Coronavirus – saam in die oog van die storm
Coronavirus – saam in die oog van die storm
Dit gaan rowwer gaan.
In krisisse soos hierdie veroorsaak onsekerheid histerie; inligting beteken rustigheid.
Te midde van die geraas rondom die koronavirus – is dit nodig om die volgende paar weke in die oë te kyk.
Buitengewone stappe gaan nodig wees om die buitengewone effek van die virus teen te werk.
Vir die volgende twee weke gaan die getal bevestigde gevalle meer word – eksponensieel meer. Jy gaan naderhand keelvol raak vir nuus oor die virus. Teen week twee gaan die sterftes begin.
Wêreldwyd handhaaf die virus 'n sterftesyfer van ongeveer 3% – dit is wesenlik. Kortom beteken dit dat een uit dertig mense wat dit kry, gaan sterf. Die mense wat hierdie las die swaarste gaan dra is ons kwesbaarste mense – die bejaardes, armes en siekes.
N 'n maand gaan die groter impak – die ekonomiese skade – begin tref. Tans is daar 'n reisverbod wat ten opsigte van verskeie lande geld – en gevolglik 'n verbod op toeriste van daardie lande ook. Die impak hiervan is amper onmeetbaar – gastehuise, hotelle, restourante, kroeë en kafees gaan leegstaan. Noodwendig gaan hierdie besighede ongelooflik swaar trek en moet begin kyk na koste. In uiterste gevalle gaan hulle personeel moet sny.
Dit is nie net toerisme wat gaan ly nie. Ons grootste handelsvennote – Sjina, Amerika en Duitsland – is self midde-in die krisis. Daar gaan dus 'n groot afname in ekonomiese aktiwiteit in daardie lande wees, wat gaan beteken dat ons eie produksie en uitvoere verskriklik swaar gaan trek.
Suid-Afrika was nie op 'n goeie plek toe hierdie virus ons getref het nie. Ons ekonomie is tans in resessie weens ons eie toedoen. Ons gesondheidsorg is wanbestuur en is reeds oorlaai. Die virus gaan bestaande hulpbronne en stelsels tot die uiterste beproef.
Suid-Afrika het meer as 7 miljoen mense wat met vigs leef – wat besonder kwesbaar vir 'n virus soos dié is. Ons het 'n bevolking wat nie kan bekostig om werk te mis nie – wat noodgedwonge van volgepakte vervoermiddels gebruik moet maak en wat dig op mekaar bly en gevolglik nie sal kan self-isoleer nie.
Alhoewel ons regering goeie stappe aangekondig het, gaan die probleem by die implementering lê. Ons het gesien hoe ons staat se vermoë deur die jare weggekalwe word tot so 'n mate dat staatsdienste nie behoorlik gelewer kan word nie. Om te aanvaar dat die regering doeltreffend in hierdie noodgeval gaan kan stappe implementeer is net nie realisties nie.
Hierdie is bitter ernstig. Geen land in die wêreld gaan onaangeraak wees nie en geen gemeenskap gaan ongeskaad hieruit kom nie.
Hierdie virus is te groot vir 'n individu om alleen aan te pak. As jy dink jy gaan alleen op jou rusbank die krisis oorleef, is jy verkeerd. Ons moet nou meer as ooit saamstaan.
Terselfdertyd moet jy aanvaar dat die regering se vermoë tot die uiterste beproef gaan word en dat hy nie wesenlik gaan kan help terwyl die virus soos 'n veldbrand deur die land versprei nie.
Ons hoop lê in die gemeenskap. Kyk na jouself. Kyk na jou onmiddellike gesin en familie. Kyk na jou mense. Ons groot voordeel bo die verlede is dat ons gemeenskap die beste georganiseer is in sy hele geskiedenis. Dit is ons krag – dit is hoe ons onsself gaan red.
Daar gaan 'n groot behoefte wees aan hulp, veral vir ons kwesbaarste mense. Die verskil tussen ons wat sterker hieruit kom en ons wat ineenstort gaan jou bereidwilligheid wees om te help. Maak tyd om seker te maak ons sien om na ons bejaardes, armes en siekes.
Hou jou kop hoog. Wees realisties oor wat kom maar moenie verlam raak van vrees nie. Ons kan die virus en al sy gevolge oorleef, maar ons moet saamstaan. Moenie dat paniek jou oorrompel nie – moenie dat die virus ons siel steel nie.
Laat hierdie virus ons eerder vind soos ons waarlik is – besig om te werk, te bou en ander te help. Dit is wie ons is. Dit is wie ons nog altyd was.