Tsifomandra - kweek 'n tamatieboom in die kamer * Oor plante
Tsifomandra - kweek 'n tamatieboom in die kamer
Van die vrugdraende plante wat in 'n kamerformaat verbou kan word, het die sitomander die afgelope paar jaar 'n reuse-treffer geword. Nadat hulle van kweekhuise en botaniese tuine na kamers oorgeskuif het, het die legendariese (en luukse) tamatieboom die versierbaarheid van die groenigheid verder verbeter, maar die vermoë om vrugte te dra nie verloor nie. Om 'n oes van geurige, soet en eksotiese vrugte aan tafel te kry en terselfdertyd die eienaar van 'n regte kader-eksot te word, is 'n versoeking vir baie. Onveranderlike sitomander - 'n plant is nie eenvoudig nie. Sy stel baie eise vir vertrek, en in die winkel een onaangenaam reukende verrassing.
Tsifomander, tamarillo en ander name van dieselfde plant
Tipes en variëteite van sitomanders
Groeitoestande vir sitmander
Cytomandra sorg tuis
Siektes, plae en probleme met die verbouing van sitomanders
Tamatieboom is 'n pragtige naam vir 'n unieke vrugdraende plant waarlangs meer en meer verwarring ontstaan ​​het. Die tamatieboom is oorspronklik genoem beet sitomander (Cyphomandra betaceae) Maar die opkoms van 'n kommersiële naam tamarillo in Nieu-Seeland ('n handelsmerk wat afkomstig is van die Maori 'superioriteit' en 'geel'), en dan amptelike erkenning beet tamarillo (Solanum betaceum) as 'n onafhanklike soort plant uit die nagskadu-familie, het die situasie radikaal verander.
Die status van die cytomandra self het immers "onopgelos" gebly. Daar is baie geskille oor die status van sitomanders en die behoefte daaraan om van 'n aparte spesie na tamarillo (of omgekeerd) te herlei, 'n moontlike volledige naamverandering. Intussen het wetenskaplikes nog nie besluit nie en gaan voort om die plant te bestudeer, dit is die moeite werd om dit te onthou cytomander, tamarillo, tamamoro, en selfs seekat - dit is al die name van dieselfde plant wat oorspronklik, groot, vrugbaar en spesiaal in alles bly.
Meer verwarring by gewone tamaties. Die tamatievariëteit, een van die groot, vrugdraende verbluffende tossels vrugte, het sy naam gekry ter ere van die sitomander, maar ons praat van klassieke tamaties wat vrugte dra in die saaijjaar, en glad nie oor 'n meerjarige vrugteboom nie.
Die beste opsie is om nie soveel aandag aan die naam van die plant te gee nie, want regte tamatiebome verskil beslis van tamaties, hulle is meerjarig, met ander vrugte en dit is moeilik om hulle met iets te verwar.
Cytomandras is veral gewild in lande met subtropiese en tropiese klimate, waar hulle vrugte die hele jaar deur geniet kan word. Hierdie plant het vanaf Suid-Europa en beide van Amerika na ons getrek, waar kommersiële aanplantings in Brasilië op 'n spesiale skaal spog. Daar word geglo dat die Europese geskiedenis van sitomanders eers in die vorige eeu begin het en ons is dit eerstens aan die Franse verskuldig as 'n modieuse kultuur.
Tsifomanders is ruim vir kamers, maar volgens natuurlike standaarde baie kompak, plant dit immergroen boom en struike, wat die groeivorm maklik verander tydens die vorming daarvan en verras in die eerste plek deur die snelheid van hul ontwikkeling. Dit is waar, dit is heel moeilik om binne 'n paar maande na saai dit te beoordeel, want plante ontwikkel baie stadig en voeg slegs 'n paar tientalle sentimeter by.
Die saak is dat die groei van die lugdele van die sitomander eers begin na die vorming van 'n kragtige risoom en plaasvind met 'n konstante toename in die tempo van ontwikkeling. Na 2,2-5 maande begin die plant vinnig groei, transformeer voor die oë en groei in die eerste jaar minstens 1 m.
As dit in gunstige omstandighede gekweek word in 'n oop grond, 'n kweekhuis, met 'n agtergrond of in 'n verhitte kweekhuis, kan die sitomander 4 m hoog wees. Die binne-sitomander is beperk tot 'n maksimum van 2,5 m, maar selfs die grootste soorte gewone tamaties verloor in grootte en verskil altyd van hulle.
Rhizome oppervlakkig. Die plant kan lugwortels groei. Die takke van 'n tamatieboom is baie dun, broos, die bas word geleidelik boomagtig, maar dit beïnvloed nie die broosheid nie. Danksy die lang blare van die blare en sierlike lote, lyk die sitamander lugtig, dit is nie massief nie, maar eerder verfyn, deurskynend, sag. Die deursnee van die kroon is altyd die helfte van die hoogte.
Die blare van sitomandras is nie net groot nie (tot 30 cm), maar baie mooi, onberispelik heel, hart-ovaal met effens puntige punte, 'n ligte grasgroen kleur met ligte are. Hulle sit afwisselend op lang stingels, met redelik lang internodes. Dit lyk asof die blare deur die son skyn, wat 'n deurskynende effek skep, maar terselfdertyd verras dit met die glans en die teenwoordigheid van klein villi.
Die dik blare-rangskikking laat die sitomander verskyn as 'n elegante, deurskynende wonderwerk. Hul onaangename reuk kan as 'n verrassing kom, maar as u nie met die setperke kontak maak nie, sal u dit nie opmerk nie, en in die tuin en kweekhuis verrig die spesifieke aroma die funksie om plae perfek af te weer.
Blomme en vrugtige sitomanders
Blomme sitomanders is baie skouspelagtig. Ligte lila of wit blomme versamel in simmetriese borsels lyk te elegant vir die vrugtige reus. Hulle is geurig, met 'n pragtige koppie met vyf blare. Kunsmatige bestuiwing moet alleenlik verbou word sonder om na vars lug geneem te word.
Vrugte is die belangrikste meriete en trots van sitomanders. Die oes van tamaties met sitomanders kan vir 7 en in kweekhuise en kamers verkry word - en 8-9 maande of deurlopend. Die vrugtydperk duur altyd van temperatuur en beligting.
Vrugte begin eers in die tweede jaar, in normale volumes - vanaf die derde jaar as dit uit sade gekweek word. Die kwaliteit en tydsberekening van die vrug word beïnvloed deur die hoogte van die plant. Tamatiebome onder ideale omstandighede kan 10 kg gewas per jaar oplewer.
Die vrugte van 'n tamatieboom lyk net so baie soos tamaties, selfs hul stam herinner meer aan pruime, passievrugte, en laaste maar nie die minste nie, soetroomtamaties. Donkeroranje, rooibruin, geel, violet of pienkrooi word na rypwording, eiervormig of pruimvormig tot diamantvormige, tweekamervrugte in 'n tamatieboom versamel in vrugtevrugte en kan tot 100 g weeg met 'n lengte van 5 tot 10 cm.
Hulle word in 'n tipiese tamatieagtige vrugteborsel versamel - baie netjies in voorkoms, hangende trosse. In elke ineenstorting - tot 12 pseudo-tamaties. Die vel is taamlik hard, met 'n bitter nasmaak. Maar die brak-soet-suur vleis van die variëteite verskil in die mate van suurheid en lyk waarskynlik nie tamaties nie, maar kruisbessies met appelkose en aarbeie terselfdertyd.
Die vleis is redelik lig, pienkerig-goudkleurig, deurskynend, skakerings wissel na gelang van die verskeidenheid. Gewoonlik word die vrugte geëet, en dit skil nie net die vel nie, maar ook 'n dun pulplaag onderaan.
Tamarillo-vrugte word swak bewaar en is slegs relatief vervoerbaar. Slegs tot een week vars gestoor word, dit word meestal ingemaak en verwerk. Hulle is bekend vir hul hoë vlakke van pektien, vitamiene en spoorelemente.
Die sade wat in die vrugte van 'n tamatieboom wegkruip, verskil nie van die sade van physalis nie, behalwe dat die 'skywe' byna altyd swart geverf is.
Benewens bietsitomander word sade baie selde te koop aangebied boom sitomanders (Cyphomandra abutiloides) met growwe takke en geel of oranje, byna perfek ronde vrugte met 'n sagte rand. Die bessies is soeter.
Die sitomanders onderskei ongeveer 30 variëteite. Hulle verskil slegs in die kleur van die vrugte, pulp en smaak - van soet tot suur. Ons verskeidenheid word dikwels nie aangedui nie en die aankoop van 'n tamarillo is amper soos 'n lotery. Die beste manier om u gunsteling verskeidenheid te kies, is om die vrugte daarvan te probeer.
Die een uitsondering is die bastervariëteit. "Octopus", is die belangrikste voordeel daarvan in die eerste jaar vrugte en die vermoë om tamarillo as 'n eenjarige boom vir oop grond te laat groei.
Tsifomandru moeilik om te kweek, hierdie plant is groot, veeleisend en nie vir almal nie. Dit kan gekweek word as 'n kamer, kweekhuis, kweekhuisie of tuinkader met binne-oorwintering.
Meer en meer probeer hulle om Tamarillo as 'n eenjarige jaar in die oop grond te laat groei, en die plant na die ryp te gooi, met die jaarlikse saaiboerdery of voorlopige sny en wortel van steggies vir die volgende jaar. Hibriede sade wat vrugte kan dra in die eerste jaar van tamarillo word saam met tamaties vir saailinge gesaai, wat later 'n soortgelyke teeltaktiek gebruik.
Dit is 'n sonliefhebbende plant, alhoewel dit op 'n vroeë ouderdom kompaktheid behou, is slegs plekke op vensterbanke geskik, en as die regte grootte bereik word, so na as moontlik aan die vensters. Die kleinste plekke in die huis is die enigste opsie vir die sitomander.
Tsifomanders verkies gedeeltelik die suid-oostelike en westelike vensters. Hulle groei goed in die suidooste, maar elke raam wat so helder as moontlik in die huis is, is baie geskik vir hulle. Dit kan by die waarnemingsvensters op die verhitte balkonne en houtblokke geplaas word.
Tamatiebome in die winter, en meer presies vanaf die middel van die herfs, veral as die vrugte voortduur, is dit raadsaam om op te lig en die ligintensiteit te verhoog, aangesien die dagligure ten minste tot 11 uur verhoog. Die gebrek aan agterbeligting lei tot die verlies van sommige vrugte en blare.
As u 'n plek vir tamarillo kies, is dit die moeite werd om die afmetings daarvan te oorweeg. Hulle benodig 'n aansienlike plek, die blare gee 'n onaangename reuk, en broos lote verdra nie onnodige kontak nie, daarom plaas hulle dit slegs in groot kamers, weg van ontspannings- en aktiewe tydverdryf, waar 'n tamatieboom vrylik kan ontwikkel.
Tsifomanders voel fantasties in die somer by enige temperatuur bo 20 grade Celsius. Die belangrikste probleme hou verband met 'n koel oorwintering van die plant. Om die blare te bewaar en voort te sit met vrugtigheid, moet u 'n temperatuur van ten minste 15 grade handhaaf.
As die plant in 'n sluimerende stadium oorgegaan het, word dit na koelte oorgedra - maar binne 12-15 grade hitte. Die minimum temperatuur wat sitomanders kan weerstaan ​​is 2 grade hitte, en nadat dit onder 10 grade geval het, gooi die plant blare weg en stop die groei.
Dit is waar, dit is die moeite werd om te oorweeg dat selfs kort negatiewe temperature gewoonlik nie die plant se dood veroorsaak nie, en hoewel dit baie ly, kan dit herstel met 'n vinnige regstelling van die toestande.
In die somer voel 'n tamatieboom beter in die vars lug, of ten minste met gereelde lugversorging. In die tuin groei dit meer aktief en dra dit beter vrugte. As u tamarillo in die buitelug plaas, moet u seker maak dat die plek beskerm is teen konsepte en goeie beligting. U kan ook die plante in die grond oorplaas, in houers grawe en dit bloot op die terreine blootstel.
Tsifomander hanteer droë lug perfek. Maar sy hou nie van versorgingsroetines nie en benodig konstante sorg, aangevul deur snoei.
Tsifomanders verkies stabiele grondvog. Gieter word uitgevoer na droging van die bogrond. Water moet onmiddellik na besproeiing gedreineer word om te voorkom dat dit in palette stagneer. Gieter word die beste gedoen in verskillende passe, terwyl die grond stadig vertrap word, maar vermy versuiping. Hierdie gewas verkies soggens nat.
In die winter word die water verminder volgens die temperatuur van die instandhouding en 'n verlaging in die groeitempo van die plant, wat die frekwensie daarvan halveer en die grondvog verlaag, maar voorkom dat dit heeltemal uitdroog.
Geskatte frekwensie van natmaak vir sitomander - 2 keer per week in die somer en weekliks in die winter.
U kan nie plante spuit nie; dit is nie nodig om lugbevochtigers daarvoor te installeer nie, want tamarillo verdra droë lug goed. Maar hier is dit beter om dit teen verwarmingstoestelle te beskerm.
'N Tamatieboom van 'n kamerformaat is afhanklik van die bolaag, die samestelling en kwaliteit daarvan is baie meer as plante wat in oop grond groei. Dit is wenslik om Tamarillo te voed met organominerale kunsmisstowwe, wat die samestelling daarvan verander, afhangende van die ontwikkelingstadium van die sitomander - met ingewikkelde kunsmisstowwe aan die begin van die aktiewe groei en fosfor-potash-kunsmisstowwe - in die stadium van ontkieming en blom.
Benewens die belangrikste makrovoedingstowwe, is die inhoud van kalsium, magnesium, sink en koper baie belangrik vir sitomander. Dit is beter om minerale bemesting met organiese kunsmis te wissel. Vir plante tydens vrugtigheid word slegs organiese kunsmisstowwe verkies (infusies van hoendermis, mullein, humuspreparate).
As u 'n vereenvoudigde skema verkies, gebruik dan organiese voorbereidings vir vrugbare gewasse of organiese minerale preparate vir tamaties en ander nagskerm.
Dit is beter om die tsifomanders weekliks te voed gedurende die aktiewe groeiperiode, met 'n half-verlaagde dosis kunsmis of elke 2 week - 'n volledige dosis.
Vir cytomander word kunsmis meestal in vloeibare vorm toegedien en eers na oorvloedige natmaak. Langwerkende kunsmisstowwe kan gebruik word.
Snoei en vorm 'n sitomander
Tamarillo kan gesnoei word nadat die plant 'n hoogte van 1 m bereik het. As u met 10-20 cm van die bopunt van die stam af snoei, kan u die groei beperk: ondanks die feit dat die boom in elk geval groei, pas dit nog steeds in die hoogte van die kamer se plafon.
Die belangrikste snoei op tamatiebome word in die lente uitgevoer. Na sanitêre skoonmaak - verwydering van droë, beskadigde of dunner lote - begin die formasie self, en verkort al die blote lote om die plant die gewenste vorm te gee en die grootte daarvan te beperk.
Tsifomanders is baie goed met ovale boomagtige krone, op 'n hoogte van ongeveer 1 m na afwerking. As u nie 'n plant wil of hoef te beperk nie, is dit nie nodig om dit te snoei nie, en dit dan vryheid te gee.
Die grootte van die sitomandervrugte kan beheer word deur die eierstokke in 'n vroeë stadium te pluk en slegs 3-4 vrugte vir groter bessies in die vrugtegroep te laat.
Die vinnig groeiende wortelstelsel van die sitomanders benodig 'n veel meer gereelde oorplanting as wat van so 'n groot plant verwag kan word. Dit word die beste gekweek in baie ruim houers, maar as u die substraat in Februarie of Maart ontwikkel, is dit beter om 'n jaarlikse oorplanting uit te voer.
Tsifomanders ontwikkel gewoonlik slegs in los, vrugbare gronde. Geskikte ondergrond vir groente of aartappels, sitrusvrugte of universele mengsels met losmaakmiddels. As die grondmengsel onafhanklik saamgestel is, moet u die turfgrond met turf, sand en humus in die verhouding 3: 1: 1: 1 meng.
Tsifomanders - raam, wat baie ruimte benodig vir die wortelstelsel. Hulle kan slegs in baie groot potte gekweek word, maar tog is die klassieke opsies vir baddens baie verkieslik. Daar moet veral gekyk word na die verhouding van die breedte en hoogte van die pot: sitomanders ontwikkel beter in wye, maar nie te diep houers of houers met gelyke waardes nie. Kwaliteit dreineringsgate is baie belangrik. Die pan vir die houer moet diep wees.
Wanneer die plante aan die onderkant van die houers geplant word, word 'n hoë laag dreinering noodwendig gelê.Hoe minder hulle in kontak met die wortels van die plant sal wees, hoe beter, maar die sitomander is nie bang vir oorplanting nie, maar ook om dit te verdiep (in 'n redelike raamwerk): onderdompeling van die stam om dit te verkort, is aanvaarbaar vir jong bome. Die snoei van die onderste blare stimuleer die versnelling van wortels.
Tsifomanders verkies om die grond te deklaag of om 'n boonste dreinering te skep (klipskyfies, agroperliet, uitgebreide klei, vermikuliet, sowel as sphagnum - is ewe goed; slegs natuurlike klippe is geskik vir dekoratiewe materiale). As u 'n deklaag skep, is die ruimte direk om die stam nie gesluit nie.
Na oorplanting word sitomanders verkieslik in 'n stabiele, warm omgewing gehou, by 'n temperatuur van 20 tot 25 grade en in diffuse beligting.
Anders as hul familielede in die nagskadu-familie, word sitomanders as heeltemal bestand teen swamsiektes beskou. Natuurlik, in 'n moerasagtige grond, kan 'n tamatieboom aan vrot ly en sterf, maar tipiese tamatiesiektes is skaars bang daarvoor.
Van die plae hou veral die plantluise van plantluise, dit is beter om eers chemiese middels te gebruik nadat alle ander opsies uitgeput is. Tipies is bio-metodes, waaronder infusies van brandnetel, knoffel, as, effektief. Maar plantluise op hierdie plant verskyn slegs met onbehoorlike sorg.
Tsifomandra kan uit steggies gekweek word of volgens die klassieke metode uit sade. Ondanks 'n paar kenmerke van temperatuuromstandighede, is dit maklik om 'n plant met albei opsies te laat groei.
Cytomander-sade word in los, voedende ondergrond of skoon sand gesaai. Voor-inweek en ontkieming van sade versnel die opkoms van saailinge. Beter vars sade. Kort stratifikasie by 'n temperatuur van 2-5 grade vir 24 uur versnel ook die proses.
Saai word uitgevoer tot 'n diepte van ongeveer 1 cm, in 'n vogtige ondergrond, wat die houers met glas of film bedek. Die temperatuur word verkieslik op 25 grade gehandhaaf. Die eerste saailinge kan gemiddeld oor drie weke verskyn. Duik dit eers na die voorkoms van die derde blaar, in klein houers of in individuele bekers, en na die begin van die vinnige groei - in groot potte of bakke.
In die eerste 2-3 maande ontwikkel sitomanders prakties nie, wat die wortelstelsel verhoog. En op die oomblik moet u die humiditeit van die substraat noukeurig monitor.
Steggies kan van enige vrugteboom gesny word, en sny sterk, sterk een- of tweejarige takke met 'n dikte van hoogstens 1 cm skuins. Slegs apikale steggies wortel van 20 cm tot 40 cm lank, met 2 of 3 internodes.
Lentesteggies is verkieslik, maar lote kan gedurende die somer gesny word. Worteling word uitgevoer in 'n gewone substraat gemeng met sand, onder 'n enjinkap, by 'n temperatuur van minstens 21 grade. Plante word onmiddellik na wortels in groot potte of balke oorgeplant. Met die nodige sorg kan hulle hierdie jaar blom. Maar as dit van saad groei, en as dit in die eerste bloeiwysejaar geënt word, is dit beter om dit te verwyder.