Haval het nog werk om te doenDie Haval H2. Foto: Verskaf Handelsmerke oor die hele wêreld gaan altyd deur ŉ siklus. ŉ Handelsmerk is nie van die staanspoor ŉ getroue staatmaker nie aangesien dit tyd vat om ŉ goeie naam op te bou. So 50 jaar terug was dit die Japannese handelsmerke waaroor almal gefrons het en nou is dit die Sjinese. Gelukkig het van dié vervaardigers al gewaai uit Suid-Afrika, maar dit lyk my Haval is hier om te bly. Nou wat nou? So 25 jaar terug het ons die eerste Hyundai’s en Kia’s hier gesien. Dit was nie slegte produkte nie – maar nadat hulle ŉ klein voet in die deur gekry het, het hul fokus verander. Die Haval H2. Foto: Verskaf Daar het ŉ tyd gekom waar hul eie aanbieding beter moes raak om die volgende groeikurwe te begin. Nou is Kia, Hyundai en Genesis elke liewe jaar bó aan die JD Power Initial Quality-studie. Haval is nou daar. Ek is nie ŉ groot Haval-liefhebber nie. Baie van die ander motorjoernaliste is beïndruk deur hul produkte en die funksionaliteit wat dit bied. Ek voel weer aan die ander kant, jy kan al die luukse truuks op aarde in ŉ slegte motor sit – en hy bly sleg … dan’s dit net ŉ slegte luukse voertuig. Die Haval H2. Foto: Verskaf Vat die Haval H2 wat ons onlangs kon toets. Die ontwerp is netjies – veral met die nuwe opgeknapte sierrooster en ligte voor. Die motor lyk modern en netjies, sierwiele en al. ŉ Aantreklike sportnutsvoertuig wat tussen die kleintjies en mediumgrootte sportnutse val. Dink Renault Duster, Kia Seltos en Suzuki Vitara. In die binneruim is daar goeie ruimte en sitplek vir vyf. Die afwerking is netjies en die bougehalte lyk op die oog af goed. Die paneelbord en deurkaarte se materiale is baie goed teen die prys. Die sitplekke kan vir my stywer gestop wees en beter steun bied; daarby laat die nagemaakte leer ŉ baie sterk chemikaliese reuk in die kajuit. Dis egter by die luukse foefies waar Haval jou haak. Die H2 is propvol. Daar is ses lugsakke, ABS en EBD. Daar is spoedbeheer en klimaatbeheer, asook ŉ elektries verstelbare bestuurdersitplek en ŉ truratkamera … tot ŉ banddrukmonitorstelsel. Die Haval H2. Foto: Verskaf Die H2 word aangedryf deur ŉ 1.5-viersilinderturbopetrolenjin wat 105 kW en 202 Nm bied. Dit klink dalk goed, maar die enjin voel beslis nie só sterk nie – en hy voel grof, veral as ŉ mens hom harder in die toere druk om te sien waar skuil daai krag. Die ander probleem met alle Havals is hul verstommend slegte brandstofverbruik. Ons het 10.2 ℓ/100 km gehandhaaf … ŉ mens kan beter vaar met ŉ dubbelkajuit-Ranger! Op die pad voel die H2 grof. Die outomatiese ratkas wissel heel goed ratte, maar die verhouding tussen die enjin en die ratkas is nie perfek gekalibreer nie. Die versneller se kalibrasie is heeltemal uit. Alles gebeur in die eerste 10% – daarna, nie veel nie. En as jy om draaie gaan met die H2 en jy raak net aan die versneller, dan begin hy bokspring en ongelukkig voel in jou hande. Die Haval H2. Foto: Verskaf Die stuurkolom is ook nie klaar gekalibreer nie, so jy moet heeltyd jou insette verander om deur lang draaie te kom. Die ritgehalte is dus hard en grof, en ek het nie naby padhouvermoë-toetsery uitgekom nie – ek het net nie daai vertroue in die motor nie. So, kyk, wie is ek om te sê? Haval het in Februarie 916 voertuie verkoop. Dis regtig baie … maar dis vir my sleg dat mense in die lokval trap. Ek dink Haval moes eers goedkoop motors bemeester het en hulle dán luuks gemaak het. Hulle het dit nou andersom. Die motors is nie klaar gekalibreer nie. Vir Sjina – wat ŉ bitter jong mark is, is die motors waarskynlik piekfyn. In Suid-Afrika, waar daar gevestigde handelsmerke soos Volkswagen en Renault in die prysklas is, kan Haval nie die mas opkom nie. Ek het in my eie ervaring met die Haval getwyfel – toe vra ek ons nuusredakteur om ŉ paar dae met die motor te ry. Haar terugvoer is presies dieselfde as myne. Sy voel die H2 is spoggerig van buite en het lekker ruimte, maar sy verrigting kom nie die mas op nie. Die H2 ry vir haar baie hard en grof asof ŉ mens die gruis van die pad direk onder jou boude voel; boonop raas die enjin meer as wat hy krag bied. Die reeks lyk só: Die reeks word gedek deur ŉ 5 jaar/100 000 km-waarborg en 5 jaar/60 000 km-diensplan. Die kompetisie lyk só: 3 jaar/45 000 km-diensplan 3 jaar 45 000 km- diensplan 3 jaar/45 000 km-diensplan 5 jaar/100 000 km-diensplan 3 jaar/60 000 km-diensplan 5 jaar/90 000 km-diensplan Ek was slinks om die Corolla Quest by dié vergelyking in te bring. Ja, dit is nie ŉ sportnutsvoertuig nie, maar dit is ŉ puik voorbeeld van ŉ basiese voertuig wat eers bemeester is, en perfek gekalibreer is – en tóé met luukshede gegooi is. Gaan toetsbestuur beslis die Corolla eerste, dán sal jy presies weet waarvan ek praat as ek sê: die ingenieurs is nie klaar met die Haval nie. Tussen die ander mededingers dink ek die Renault Duster is ongeëwenaar. Die dieselenjin is bitter lig op brandstof en bied dieselfde ruimte as die H2. Bloot die brandstofbesparing maak dit die moeite werd. As jy na die vervaardigers ook kyk, maak hul handelaarsnetwerk ŉ groot verskil in die diens wat hulle kan bied. Toyota loop voor met 264 handelaars, Volkswagen met 102, Renault met 82, Kia met 68, Suzuki met 62, Haval met 53 en Citroën met 19. Die mengsel van die produk en die herverkoopwaarde sal my beslis wegstuur van Haval af.