Geplaas deur	Sophia Kapp Donderdag 07 Februarie 2019
Die reël soos dit hier bo staan, is een van daardie skoolreëls waarmee kinders "vinnig en maklik" deur ŉ eksamen gedrukgang word. Dit werk natuurlik vir die eksamen, maar dit werk ongelukkig nie vir die lewe nie, want ek kry kort-kort ŉ gefrustreerde navraag van ŉ leerder wat gerooipen is oor die posisie van werkwoorde in opstelsinne. Die arme kind voel in haar gebeente sy gebruik haar moedertaal reg, maar haar opstel verdrink in sintaktiese skandvlekke, aangebring deur ŉ onderwyser wat toegewyd in die eselsbrug glo. En dit raak dan my werk om te troos en te bevestig haar taalaanvoeling is darem nie so sleg nie en dat die eselsbrug nie die ganse taal is nie. Want sien, dis die waarheid, maar dis net die helfte van die waarheid. En sonder die volle waarheid word goeie taalgebruikers van die wal in die sloot gehelp.
... dat die leerders eksamen skryf.
... dat die onderwysers opstelle merk.
... dat die ouers die skool wil besoek.
... dat die skoolhoof op sy tande sit en kners.
Tot nog toe werk ons skoolreël piekfyn. Die "probleem" duik op by komplekse sinne. Want nou is daar by verstek meer as een hoofwerkwoord in die sin, en dit beteken jy gaan met ŉ konstruksie sit waar daar ŉ klomp hoofwerkwoorde soos ŉ sosatie aan die einde van die sin ingeryg word.
As jy hoegenaamd ooit met skryfwerk te doen het, sal jy weet: ŉ Skrywer is altyd heel eerste in diens van die leser. Enige skrywer se oogmerk is om die inhoud van die boodskap so doeltreffend moontlik aan die leser oor te dra. Sinne soos die laaste voorbeeld is nie doeltreffende kommunikasie nie, maak nou nie saak hoe "taalkundig korrek" dit is nie.
Lees 2190 tye	Laaste modifikasie op Donderdag 07 Februarie 2019 12:15
Meer in hierdie kategorie: « 'n Kopkrappery oor koppeltekens	Is dit ge- of is dit ge- ge-? Die lang pad vir verlede deelwoorde by skakelwerkwoordkonstruksies »