"Jy gaan koshuis toe," het my ouers my lank voor die tyd begin voorberei. Maar hoe moes ek weet wat 'n koshuis is? My verwysingsraamwerk het bestaan uit sprokies! Natuurlik sien ek toe baie uit na daardie heerlike lekkergoedhuisie (soos in Hansie en Grietjie)…
Groot was my skok toe ek sien hoe die koshuis regtig lyk – 'n groot, wrede gebou met lang koue gange en liefdelose kamers.
Kort voor lank het ek en my beste maatjie op daardie stadium, ons eenderse beddegoed in die enigste kamer met twee beddens ingerig en in ons eenderse Minnie Muis-klere op die vloer gesit en inkleur in ons eenderse inkleurboeke.
Hierdie vrede was egter van korte duur, toe 'n vreemde meisie met 'n pienk en rooi rokkie daar instap en sê ons is nie die enigste graad 1's nie en ons sal 'n kamer met haar moet deel. (Hierdie vreemdeling het later 'n baie goeie vriendin geword).