Kinderopvoeding – Baptistekerk Kemptonpark
On Julie 8, 2018 By baptistekerkkemptonparkIn Afgode,God,Kinderopvoeding,Kinders
Kom ek vertel jou van twee mense in ons gemeente. Die eerste een is ‘n ma met ‘n baba in haar baarmoeder. God is besig om die kind te vorm en het alreeds die kind se hele lewe uitgelê.
“Want U het my niere gevorm, my in my moeder se skoot geweef. Ek loof U, omdat ek so vreeslik wonderbaar is; wonderbaar is u werke! En my siel weet dit alte goed. My gebeente was vir U nie verborge toe ek in die geheim gemaak is nie, kunstig geweef in die dieptes van die aarde. U oë het my ongevormde klomp gesien; en in u boek is hulle almal opgeskrywe: dae dat alles bepaal was, toe nog geeneen van hulle daar was nie.” (Ps. 139:13-16).
Die tweede persoon is ‘n oom wat baie pyn het. Dit is byna ondraaglik. Pynpille help nie. Hy kan skaars loop en slaap nie in die nag nie. Jes. 46:1-7 is o.a. geskryf om te wys hoe die Here ou mense en kinders dra, en hoe dit hopeloos is om op afgode te vertrou.
Babilon se afgode (v.1-2)
Ek het lank gelede ‘n storie gelees van sewe sendelinge wat na ‘n eiland teen die Chinese Suidkus toe is. ’n Sestienjarige seun was deel van die span. Op 9 Jan. het hy en die span vir die eilanders gevra hoekom hulle nie in die Here wil glo nie.
‘Ons het ’n god (Ta-wang) wat ons nog nooit in die steek gelaat nie,’ het hulle geantwoord. Volgens hulle het Ta-wang reeds vir 286 jaar mooi weer gegee op die jaarlikse feesdag wat vir hom gehou is.
‘Wanneer is hierdie jaar se fees?’ het die sendelinge gevra. ‘Ons hou dit 11 Jan. om 08:00,’ het hulle geantwoord. ‘Hierdie jaar sal dit reën,’ het die 16-jarige sendeling gesê. ‘Goed so,’ het die eilanders gesê. ‘As dit op die 11de reën, is julle God God!’
Die sendelinge het begin bid. Op 11 Jan. om 07:00 het die son geskyn en was daar nie ‘n teken van reën nie. Die sendelinge het gebid. Die reën het neergesak.
Die jong eilanders het uitgeroep dat die sendelinge se God die ware God is. Maar die ouer mense het vir Ta-wang uitgedra om die reën te stop. Die reën het nóg harder geval. Die draers het gestruikel en vir Ta-wang laat val. Die afgod se kaak en linkerarm het afgebreek.
Die eilanders het gesê dat hulle per ongeluk die verkeerde dag gekies het, en dat die fees eintlik op 14 Jan. om 18:00 gehou moes word. Die sendelinge het weer vir reën gebid. Tussen 11 en 14 Jan. het meer as 30 mense op die eiland tot bekering gekom.
Toe 14 Januarie aanbreek was dit ‘n mooi dag. Teen laatmiddag het die sendelinge weer gebid. Die Here het dadelik reën gestuur. Ta-wang kon nie die Here keer nie. Bekerings het gevolg [https://goeietyding.wordpress.com/2015/11/21/die-god-van-elia/].
Babilon se afgode was so (v.1-2). Die God van Israel het hulle platgeslaan sodat hulle inmekaar sak soos as ‘n bokser jou in die maag slaan. Bel of Bel-Marduk is afgelei van Baäl en was die Babiloniese oppergod (v.1). Ons sien sy naam in name soos Belsasar (Dan. 5). Nebo was Bel se seun en was die god van wysheid en geleerdheid (v.1). Ons sien sy naam in name soos Nebukadnesar (Dan. 2-4).
Toe Bel en Nebo tot ‘n val kom, het Babilon se godsdiens saam met hulle geval [Edward J. Young, The New International Commentary on the Old Testament: The Book of Isaiah, vol. 3 (Grand Rapids: William B. Eerdmans Publishing Company, 1972), 219-220. Alec Motyer, The Prophecy of Isaiah (Leicester, Inter-Varsity Press, 1993), 368]. Kores van Persië het die Babiloniërs oorwin (v.1, 21:9) en hulle gode op beeste, kamele en donkies weggevoer (v.1-2). Die gode kon nie self loop nie, maar moes gedra word!
Babilon se afgode het die diere uitgeput (v.1). Hulle was m.a.w. ‘n las en goed vir niks (v.1). Hulle kon nie eers hulleself red nie (v.2, vgl. Jer. 48:7). Hoe kon hulle dan mense red (v.2)?
Elke Christen sal saamstem dat afgode dood is, maar in die praktyk leef ons nie altyd so nie. Wat bedoel ek? Christene se kinders leer van ander godsdienste by die skool. Dit is nie ‘n probleem nie. Die probleem lê daarin dat die onderwysers maak of Allah, Krishna en die voorvaders gelyk is met Jesus. Hulle maak of die Big Bang wetenskap is en stel dit bo Gen. 1. Hul maak of evolusie wetenskap is en stel dit bo die God van die Bybel.
Maar die ergste is dat party ouers oningelig is oor wat hulle kinders by die skool leer. Of miskien weet hulle, maar hulle ken nie die Bybel goed genoeg om hulle kinders reg te help nie. Of dalk weet hulle wat hulle kinders leer, maar hulle gee nie om nie.
Moenie so wees nie, maar help jou kinders reg. Wys vir hulle wie die ware God is wat alles gemaak het. Wys vir hulle dat Jesus die enigste en ware God is. Sê vir hulle dat die ander gode van wie hulle leer dood is.
Wees egter versigtig dat jy nie net op die skool se verkeerde lering reageer nie. Leer hulle ook die positiewe waarhede van die Skrif. Hoe doen ‘n mens dit?
Kies ‘n tyd om jou kinders die Bybel te leer. Maak dit ‘n prioriteit; moet dit nie mis nie. Moenie rond en bont leer nie, maar beplan wat jy wil leer. Werk bv. deur Genesis, die tien plae of die lewe van Jesus. Leer vir hulle wie God is. Wanneer jy Bybel stories vertel, moet jy nie net lesse leer oor hoe hulle soet moet wees en nie stout nie. Mik eerder vir die evangelie. Wat leer die betrokke gedeelte oor God en die verlossing van sondaars?
Memoriseer die Bybel deur te sing en vrae en antwoorde (kategismes) te leer. Bid saam met jou kinders. Bid vir sendelinge, siek mense, die kerk, bekerings, ens. Wat jy bid sal vir jou kinders wys wat belangrik is. Hoe jy bid sal hulle leer om die Here te vrees (of nie). Wees vars in jou gebede en moenie net rympies bid nie.
Groei in jou verhouding met die Here. Dan sal jou lering nie vervelig en droog wees nie. Jy sal self opgewonde wees oor wat jy vir hulle leer. Wees lief vir die Here. Gehoorsaam Hom. So sal jou lewe vir jou kinders ‘n voorbeeld wees. Leer jou kinders op informele maniere. Vertel hulle van die Here as jy ‘n kleurvolle blom, voël of sonsondergang sien.
Leer vir hulle ‘n Bybelse perspektief op wen en verloor, op manwees en vrouwees. Leer hulle om nie selfsugtig te wees met speelgoed nie, maar om met ander te deel. Help hulle om ander eerste te stel. Leer hulle om netjies en hard te werk by die skool.
Vertel vir jou kinders hoe die Here jou gered het, hoe Hy jou gebede beantwoord, en wat Hy vir jou gedoen het. Gebruik biografieë en die geskiedenis om vir jou kinders te vertel wat die Here vir sy kinders doen.
Die God wat ons dra (v.3-4)
Elke mens gaan deur stadiums waarin iemand hom of haar moet dra. Jou ma het jou vir nege maande in die baarmoeder gedra. Jou ouers het jou gedra totdat jy begin kruip het. Toe jy al kon kruip en loop het hulle jou nog steeds gedra. Hulle het jou gedra toe jy in die laerskool was en in die kar aan die slaap geraak het. Mense sal jou weer in ‘n rolstoel ‘dra’ wanneer jy oud is. Hulle sal jou ook in ‘n kis dra wanneer jy dood is.
Die Here dra ons beter as dit. Hy het die oorblyfsel van Israel in Babilon gedra (v.3). Hy het vir Jakob gekies en hom in die moederskoot gedra (Gen. 25:23, Rom. 9:10-13). Hy het vir Dawid, Jeremia en Paulus in die moederskoot gedra, en doen dieselfde vir jou (Ps. 22:10-11, 71:5-6, 139:13-16, Jer. 1:5, Gal. 1:15). Hy dra ons van die baarmoeder af totdat ons oud is (v.3-4).
“die HERE jou God [het] jou gedra…soos ‘n man sy seun dra” (Deut. 1:31). “…Ebenhaéser…Tot hiertoe het die HERE ons gehelp.” (1Sam. 7:12). “Geloofd sy die Here! Dag ná dag dra Hy ons!” (Ps. 68:20). “Ek is met julle al die dae tot aan die voleinding van die wêreld.” (Matt. 28:20).
Dit was die Here wat jou gehelp het toe jy amper verdrink het. Hy het hulp gestuur toe jy alleen langs die pad gestaan het. Hy het geld voorsien toe jy dit broodnodig gehad het. Hy het jou beskerm toe jy nie eers geweet het jy is in gevaar nie. Hy het jou teen die duiwel beskerm.
Hy het die beproewing gestuur om te keer dat jy verder op die verkeerde pad loop. Hy het jou op ‘n siekbed laat beland, sodat jy sy liefdevolle sorg kon ervaar. Hy het gemaak dat jy jou kar stamp, sodat jy nie in die gewapende roof ingery het nie. Hy het jou in verkeer laat sit, sodat jy die fratsongeluk vrygespring het. John Piper sê: ‘…God is up to something good for us in all our delays and detours’ [John Piper, Future Grace (Leicester: Inter-Varsity Press, 1995), 174].
Die God wat jou in die verlede, hede en toekoms gedra het is die ewige en onveranderlike EK IS (v.4, Eks. 3:14, Ps. 90:2, Mal. 3:6). Hy het nie ‘n verlede en ‘n toekoms soos ons nie (v.3-4). Hy was nie jonk nie en word ook nie oud nie. Hy het nie ‘n begin en ‘n einde soos ons nie. Hy is dus altyd by ons, selfs as ons oud is.
Moet daarom nie die toekoms vrees nie. Jy hoef nie bang te wees vir die dag wat jy aftree, min geld het, oud word, ‘n invaliede raak, in ‘n aftree oord of ouetehuis beland nie. Die God wat jou van jou moederskoot af gedra het sal jou nie verlaat wanneer jy oud is nie (v.3-4). “Verwerp my nie in die tyd van die ouderdom nie, verlaat my nie as my krag gedaan is nie… En ook tot die ouderdom en die grysheid toe—o God, verlaat my nie…” (Ps. 71:9, 18).
Al kry jy Alzheimer’s soos my ouma, sal die Here jou nie vergeet nie. Die Here sal jou nie eers vergeet as jy Alzheimer’s kry en Hom vergeet nie. John MacArthur vertel van sy mentor, dr. Charles Feinberg, wat Alzheimer’s gekry het.
Dr. Feinberg was ‘n Joodse Rabbi voor hy tot bekering gekom het. Na sy bekering het hy die Here getrou gedien en die Bybel goed bestudeer. Maar toe hy in sy ou dag Alzheimer’s kry, toe sê hy dat Jesus nie die Messias is nie.
Genadiglik hang ons verlossing nie af van ons breinkrag nie. God se beloftes en getrouheid is groter as ons geheue. “As ons ontrou is, Hy bly getrou; Hy kan Homself nie verloën nie.” (2Tim. 2:13).
Selfs wanneer jy oud en gedaan is en grys hare het, bly die Here jou God. Hy sal jou dra as jy op jou sterfbed lê (Ps. 23:4). Hy sal sy engele stuur om jou na die hemel toe te dra (Luk. 16:22). God se ewige arms sal onder jou wees (Deut. 33:27). Dan sal jy die God sien wat jou gemaak het en gered het, die God wat sy volk geskep het en hulle uit Egipte en Babilon verlos het (v.4, 45:9-10, 43:1, Deut. 32:6).
Maar jy sal nie hierdie God sien bloot omdat jy glo Hy het jou gemaak en deur moeilike tye gehelp nie. Jy moet in sy Seun glo. Hy moet jou God wees deur geloof in Jesus Christus en sy kruisdood vir sondaars.
God en die gode (v.5-7)
My pa hou van flou grappe wat nie sin maak nie. Hier is een: ‘Wat is die ooreenkoms tussen ‘n fiets en ‘n olifant? Beide kan vlieg behalwe die fiets en die olifant.’ Dis flou, ek weet. Maar die punt is dat daar geen ooreenkoms tussen ‘n fiets en ‘n olifant is nie.
Net so is daar geen ooreenkoms tussen God en die gode nie (v.5). Die Here is lewend en die gode dood. Hy is uniek, gans anders, een van ‘n soort en heilig (v.5, 40:18, 25). “O HERE, wie is soos U onder die gode? Wie is soos U, verheerlik in heiligheid, gedug in roemryke dade, een wat wonders doen?” (Eks. 15:11).
God is ‘n ewige Gees wat alles gemaak het (Joh. 1:1-3, 4:24). Die gode is van die goud en silwer uit iemand se beursie gemaak (v.6). God het ons geskep, maar ‘n goudsmid het die gode gemaak (v.4, 6). Is dit nie dom dat mense voor hulle eie handewerk neerval en dit aanbid nie (v.6)?
Die Here dra ons, maar mense dra hulle gode op hulle skouers (v.7, 1-4). Die Here lei ons deur ons lewens, maar mense sit hulle gode wat nie kan loop nie êrens neer (v.7, Ps. 115:7). Die god kan nie beweeg totdat die aanbidder besluit om dit te skuif nie (v.7).
Die Here is lewend; die gode is dood. Die Here antwoord ons wanneer ons Hom aanroep en tot Hom bid (Ps. 65:3, Jer. 33:3, Luk. 11:9-10). Die gode is doof en kan nie hoor nie; hulle is stom en kan nie antwoord nie (v.7, Ps. 115:5-6).
Waar is die Moslem en Hindoe wat kan getuig van gereelde antwoorde op gebed? Enige ware Christen kan getuig van gereelde antwoorde op gebed. Lees gerus George Müller se autobiografie in hierdie verband.
As jy die ware God ken sal jy sien hoe Hy jou gebede beantwoord. Hy is nie ‘n dowe afgod wat ons nie uit die moeilikheid kan red nie (v.7), maar Hy gee wat ons vra (Matt. 7:9-11). In party gevalle sê Hy ‘nee’ of ‘wag’, maar dit is die uitsondering. Wat is hierdie uitsonderings?
Die Here sê ‘nee’ vir jou gebede as jy ongered is (1Pet. 3:12).
Hy sê ‘nee’ as jy besig is met sonde (Ps. 66:18).
Hy sê ‘nee’ indien jy kleingelowig is (Jak. 1:5-8).
Hy sê ‘nee’ as jy selfsugtig bid (Jak. 4:3).
Hy sê ‘nee’ as jy bitter is teenoor jou lewensmaat of iemand anders (1Pet. 3:7, Matt. 6:14-15).
Hy sê ‘nee’ as Hy ‘n beter plan vir jou het (2Kor. 12:8-9).
Gewoonlik antwoord die Here ons egter wanneer ons Hom aanroep, en red Hy ons uit ons benoudheid (v.4, 7, Ps. 34:5, 7, 18, 20). Wat is jóú benoudheid? Sê vir die Here dat Hy nie ‘n hulpelose afgod is nie (v.7), en vra Hom mooi om jou te help. Vra veral dat Hy jou geestelik sal help in jou beproewing. Wat bedoel ek?
Vra dat die Here jou beproewing sal gebruik om jou karakter te vorm (Jak. 1:2-3). Vra dat jy God se Woord beter sal leer ken (Ps. 119:71). Vra dat jy meer soos Jesus sal word (Rom. 8:28-29). Vra dat jy meer heilig sal word en meer vrug sal dra (Heb. 12:10-11). Vra dat jy ander mense kan help (2Kor. 1:6). Vra dat jy sal leer om meer te bid (2Kor. 1:11). Vra dat die Here jou teen Satan sal beskerm (2Tim. 4:18). Vra dat jy die strikke waarin jongmense trap sal ontwyk (2Tim. 2:22). Vra dat jy tot die einde toe sal volhard as jy oud is (Rom. 5:3-4).
Al dink jy nou dat die Here jou vergeet het, sal jy op jou sterfbed soos Jakob wees. Deur sy lewe het hy baie probleme ervaar a.g.v. sy eie sonde, ander mense se sonde, die Here se tugtiging, lewe in ‘n sondige wêreld.
Dertien jaar voor hy dood is, het hy teruggekyk en gesê: “vol teëspoed was die dae van my lewensjare” (Gen. 47:9). Maar op sy sterfbed het hy net lof gehad vir “die Engel wat my uit elke teëspoed verlos het” (Gen. 48:16).
Mag dit ook jou perspektief wees wanneer jy eendag op jou sterfbed lê en terugkyk oor jou lewe: “Ek was jonk, ook het ek oud geword, maar nooit het ek die regverdige verlate gesien…nie” (Ps. 37:25).
On September 22, 2017 September 22, 2017 By baptistekerkkemptonparkIn Kinderopvoeding
Die bure agter ons het eenkeer hulle seuns geslaan tot hulle lê. Hulle het skaars krag gehad om verder te huil. Ek het oor die muur gekyk en vir die ma gevra wat aangaan. Hulle het blykbaar die bure langsaan se fiets gesteel. Wat hulle gedoen het was verkeerd, maar sy moes hulle nie so erg geslaan het nie. In Ef. 6:4 leer die Here vir ons hoe ons ons kinders móét dissiplineer.
God se tug
Toe ek in Nelspruit gebly het, het ek rondgebel om geborduurde hoede vir die kinders te maak. Een ongelowige pa was baie ongelukkig dat ek hoede vir sy dogters wou bestel. Toe ek hom sien het hy my aangevat en aanhoudend vir my gesê: ‘Dis mý dogters… Hierdie is mý dogters, mý dogters…’ Hy het hulle ook grootgemaak asof hulle sý eiendom is, en nie die Here s’n nie.
Ons kinders behoort nie aan ons nie; hulle is vir ons geleen. As hulle dus sonde doen, moet ons hulle in die Here se tug opvoed (v.4). Wanneer jy jou kinders tugtig is dit Gód se dissipline wat jy toepas. As jy nalaat om hulle te dissiplineer, sê jy dat die Here nie omgee as hulle sonde doen nie. Jy sê dat Hy hulle nie liefhet nie, omdat dit Hom nie pla dat hulle op die verkeerde pad is nie.
‘Die tug van die Here’ impliseer verder dat jy jou kind moet tug omdat hy of sy teen die Here gesondig het, en nie omdat jy genoeg gehad het nie. Die ouer wat dít onthou, sal kalm bly wanneer hy sy kinders moet tugtig.
Wat tug nié is nie
Ouers is sondaars, en daarom het elkeen van ons al ons kinders op verkeerde maniere getug. Ek onthou ‘n man in die Metodistekerk wat vir sy seun gegrom het. Die seuntjie was so bang dat hy soos ‘n hondjie getjank het. God wil hê dat jy jou kinders volgens die Bybel moet tugtig. Moenie jou eie metodes gebruik, of die wêreld s’n volg nie. Wat is hierdie maniere?
Sommige ouers sit hulle kinders op ‘n ‘guilt trip’ as hulle oortree het. Moet dit nie doen nie. Moenie sê: ‘Ek en jou ma spandeer tienduisende rande om jou in die skool te sit, en dít is die rapport wat jy huis toe bring!’ nie. Dit laat net die kind skuldig voel, en help hom nie om te verander nie.
Het jy al ‘n pa gehoor wat sy kind met vrees dreig: ‘As jy nou wéér jou sussie terg, gaan ek jou doodslaan!’? Of ‘n ma wat sê: ‘Wat tot jou pa vanaand by die huis kom mannetjie; hy gaan die velle van jou lyf aftrek!’? As jy dít doen sal jou kind net luister totdat hy so groot is soos jy, of totdat ‘n pak slae hom nie meer afskrik nie.
Dit gebeur wanneer Maretha se dogtertjie ‘n tantrum in die winkel gooi en sy vir haar sê: ‘As jy soet is sal mamma vir jou ‘n sweetie koop.’ Ander ouers koop hulle kinders om met geld en geskenke. Natuurlik sal die kind soet wees om iets te kry, en nie a.g.v. die rede wat Paulus in Ef. 6:1 gee nie: “Kinders, julle moet jul ouers gehoorsaam wees in die Here, want dit is reg.” As jy niks het om vir jou kind te gee nie, sal hy nie luister nie.
 Die tronk
Baie ouers sluit hulle kinders vir ‘n dag in die kamer toe, omdat dit te veel moeite is om die saak ordentlik uit te praat en met ‘n pak slae af te handel. Maar nêrens sê die Bybel dat jy hulle in ‘n vertrek moet toesluit nie. Buitendien pas hierdie straf nie by die oortreding nie; jy rek die dissipline onnodiglik uit. Jy wys ook nie vir die kind wat verkeerd is, en hoe om dit reg te stel nie.
Jou en die kind se verhouding is vir ‘n hele dag verbreek. ‘n Pak slae sou beter gewees het, omdat die verhouding dadelik herstel word (dit is, as jy dit reg doen). As jy die kind kamer toe stuur, sal hy iets kry om homself besig mee te hou, en is die dissipline oneffektief.
 Die prokureur
Kom ek illustreer dit met ‘n situasie wat ek eenkeer gesien het.
Pa: Jy is uit; gee asb. die krieket kolf vir so-en-so.
Seun: Nee, maar ek het per ongeluk die bal mis geslaan.
Pa: Nee, jy het nie; jy is uit.
Seun: Nee, die kolf het skeef gedraai en toe slaan ek die bal mis.
Pa: Nee, jy kan net-nou weer ‘n beurt kry.
Seun: Nee, elkeen kry twee beurte.
So dit aangehou. Moenie toelaat dat jou kinders met jou redeneer nie. As hulle met jou redeneer onderwerp hulle hulle nie aan die gesag wat God oor hulle gestel het nie.
 ‘Ek tel tot tien!’
Ted Tripp sê tereg dat vertraagde gehoorsaamheid ongehoorsaamheid is. As jou kind eers terugpraat, verskonings uitdink of doen wat hý wil voordat hy jou opdragte uitvoer, leer hy om gehoorsaam te wees hoe en wanneer hý wil, en nie omdat jý so sê nie. Hy wil nie ‘n baas oor hom hê nie, maar wil sy eie baas wees.
Jy moet leer om een keer te praat, en die tweede keer pak te gee. Dit is nie nodig om vyf keer vir jou kind te sê jy gaan hom pak gee nie (en dit dan in elk geval nie doen nie). As jy een keer praat en die tweede keer pak gee, bly jy in beheer van jouself en verloor jy nie jou humeur nie. Die kind weet ook waar hy met jou staan, en leer dat hy dadelik gehoorsaam moet wees.
 Die verkleurmannetjie
Party ouers se reëls is soos ‘n verkleurmannetjie wat elke nou en dan anders lyk. Sarie het gister pak gekry toe sy met haar ma terugpraat, maar word vandag oorgesien. ‘Is dit nou verkeerd of nie?’ wonder sy. Wees asb. konsekwent en konstant. As jy haar vandag hiervoor pak gee, moet jy dit môre ook doen.
 Die ‘sonde’ van kindwees
Het jy al ooit ‘n ouer gesien wat sy kind slaan omdat sy per ongeluk ‘n glas melk omgestamp het? Slaan jou kind vir sonde, en nie omdat sy ‘n kind is nie.
Jy het geen reg om jou kind met die vuis te slaan, of om hom só erg pak te gee dat hy in die hospitaal beland nie. ‘n Ouer wat dít doen moet in die tronk beland.
Moenie van die kombuis af op jou kinders skreeu, omdat jy te moeg is of nie lus is om hulle te dissiplineer nie. Bybelse dissipline vat tyd, maar as jy dit nóú reg doen sal jy jouself in toekoms baie tyd, trane en wakker nagte spaar.
Die korrekte metode van tug
Ek ken ‘n ma wat nie in pak slae glo nie. As haar man die kinders wou pak gee, het sy hom gekeer. Haar jongste seun het al rebels geraak toe hy in die laerskool was. As sy God se metode gevolg het, is die kanse goed dat haar kind vandag op die regte pad was.
God se metode is om jou kind pak te gee as hy of sy teen jou gesag rebelleer. In die wêreld verwerp baie ouers hierdie metode, maar die Bybel leer duidelik dat ‘n pak slae wat deur liefde gemotiveer word, die kind bevoordeel soos wat ‘n operasiemes die pasiënt bevoordeel (Spr. 22:15, 23:13-14). Om net te praat help nie; die kind moet fisiese pyn met die oortreding assosieer, sodat hy dit nie weer doen nie (Spr. 29:15, 17, 19).
Maar om nét die kind pak te gee help ook nie. Jy moet met hom praat en vir hom die regte pad leer (Spr. 29:15). Vat die kind eenkant en praat oor wat gebeur het. Ek stem saam met Ted Tripp dat dissipline nie ‘n toeskouer sport is om jou kind in die verleentheid te stel nie. Praat met sagmoedigheid, en beheer jouself wanneer jy dissipline toepas. Raak eers stil voor die Here of vra vir die ander ouer om dit te hanteer as jy te kwaad is; vra vir vergifnis as jy jou humeur verloor het.
Ek het die volgende vrae by Paul Tripp geleer. Dit sal jou help om by die hart van die probleem uit te kom (Spr. 20:5).
Wat het jy gedink en gevoel toe jou boetie die speelding by jou gevat het?
Wat het jy toe gedoen?
Hoekom het jy dit gedoen – wat wou jy gehad het?
So leer die kind dat sy dade die gevolg van sy sondige emosies, begeertes en gedagtes is. Hy leer dat die probleem dieper is as sy dade, en dat hy nie sy eie hart kan verander nie. Hy leer ook dat sy sonde negatiewe gevolge het. As hy dinge op hierdie manier leer, dryf dit hom na Jesus toe.
Wanneer jy jou kind tugtig, moet jy ‘n straf gee wat by die oortreding pas. Sê vir hom hoeveel houe jy gaan gee, sodat jy in beheer van jouself kan bly. Een hou is genoeg vir kleintjies. As die kind ouer is kan jy een of twee houe gee, en drie of vier vir ernstige oortredings.
Wanneer jy die kind pak gee, moet hy die pyn voel. Doeke en rompe moenie in die pad kom nie. As die kind ouer is moet jy nie sy broek aftrek, sodat hy skaam voel nie. Waarsku ook die kind om nie rond te wikkel of sy hande in die pad te kry nie. ‘n Kind wat dít doen onderwerp hom nie aan die ouer nie, en moet ‘n ekstra hou kry.
Na jy die kind geslaan het, moet jy toelaat dat hy klaar huil. Verseker hom van jou liefde. As hy jou nie naby hom soek nie, het die pakslae nie gewerk nie en moet jy vir hom sê dat jy hom weer moet tugtig. As hy berou het, kan jy saam met hom bid en die evangelie met hom deel. Sê vir hom dat Jesus aan die kruis gesterf het om ons sondige rekord en harte skoon te was. Sê vir hom dat Jesus hom sal red as hy sy sonde haat, hom daarvan bekeer en in Jesus glo. Moet hom egter nie druk om die sondaarsgebed te bid, en dan vir hom sê dat hy nou gered is nie. Gee wel vir hom ‘n kans om sy sonde te bely. Leer hom ook om vergifnis te vra waar hy teen sy boeties, sussies, ouers of ander mense gesondig het.
Wie moet die dissipline toepas? Volgens v.4 is dit hoofsaaklik die pa se rol. Hy moenie op die bank sit en TV kyk, terwyl sy kinders die huis afbreek en vir hulle ma ‘n moeilike tyd gee nie. Hy moet hulle in orde hou en nie vir sy vrou sê: ‘Dissiplineer jý hulle!’ nie. As hy nie by die huis is nie, moet sy vrou hulle dissiplineer.
Wat van oupas, oumas, ooms, tannies, die kerk en ander mense wanneer dit by die dissipline van jou kinders kom? Pakslae moet in die konteks van liefde geskied. Die persoon wat vir hulle kosmaak, medisyne gee, met hulle speel, by hulle aktiwiteite is, hulle van Jesus leer, hulle bederf, vir hulle drukkies gee, hulle in die bed sit, hulle met hulle huiswerk help, ens., moet ook vir hulle pak gee. Enigiemand moenie jou kind pak gee nie. Besluit wie die persone is wat in sy lewe betrokke is, en gee vir húlle toestemming om jou kind te tugtig as jy nie daar is nie.
Oupas, oumas en ander volwassenes moet asb. daarop let om nie die ouers teë te gaan as hulle die kind wil pak gee nie. Moenie God se Woord en sy metodes opponeer nie. As die ouers dit nie reg doen nie, kan jy eenkant met hulle praat en hulle op ‘n mooi manier reghelp, net soos wat Priscilla en Aquila Apollos oor iets anders reggehelp het (Hand. 18:26).
Sommige ouers sê dat pak slae nie vir húlle kind werk nie. Ted Tripp gee vier redes hoekom pak slae in sommige gevalle nie ‘werk’ nie. Op ‘n ander plek in die boek gee hy ‘n vyfde rede.
Die ouer verloor sy humeur wanneer hy hulle slaan. Dit maak dat die kind bitter raak en hom uit vrees onderwerp. Wanneer hy ouer raak en nie meer bang is nie, raak hy rebels.
Die ouer is nie konsekwent nie. Gevolglik kyk die kind altyd hoe ver hy kan gaan.
Die ouer volhard nie. Hy probeer vir twee weke of ‘n maand om sy kinders reg te tugtig, en gee dan op. Hy vergeet dat kinders nie binne ‘n maand of eers ‘n jaar verander nie.
Die ouers slaan nie hard genoeg nie. Die kind voel nie die pyn nie, en om hierdie rede werk die pak slae nie. Toe ons oudste dogter klein was het dit met ons gebeur. Ons was moedeloos, omdat die pak slae net nie vir haar ‘gewerk’ het nie. Ek het met ‘n ouer predikant gaan praat. Hy het vir my gesê om haar harder te slaan. Die probleem is binne twee dae opgelos.
Die kind is te oud. As jy vir ‘n driejarige pak gee, kan jy nog ‘n indruk op hom maak. As jy dit egter nagelaat het en hom op sestien wil pak gee, sal dit hom nie afskrik nie. As jy wil weet hoe jy jou tieners moet opvoed, sal ek Age of Opportunity van Paul Tripp aanbeveel.
Ouers wat nalaat of weier om hulle kinders met ‘n Bybelse pak slae en instruksie te tugtig, haat hulle kinders. Salomo sê: “want die HERE tugtig hom wat Hy liefhet, ja, soos ‘n vader die seun in wie hy behae het.” (Spr. 3:12). “Wie sy roede terughou, haat sy seun; maar hy wat hom liefhet, besoek hom met tugtiging.” (Spr. 13:24).
Toe ek in 1998 my teologiese studies begin het, was ons vier eerstejaars. Drie van ons het vars uit matriek uitgekom, en een het eers vir twee jaar weermag toe gegaan en daarna vir vier jaar gewerk. Daar was ‘n duidelike verskil tussen hom en die res van ons. Die weermag het vir hom selfdissipline geleer.
Moenie net jou kinders deur tugtiging dissiplineer nie, maar leer vir hulle selfdissipline. Dit beteken dat jy nie alles vir hulle moet doen nie. Moenie hulle kouse en onderklere van die vloer af optel nie. Moenie altyd hulle beddens opmaak nie, maar leer hulle om dit self te doen.
Jy kan nie jou 5-jarige so hard soos jy laat werk nie, maar gee vir hom werkies, sodat hy dissipline kan leer. Leer ook jou kinders om dissipline te hê in hulle skoolwerk. Hulle moet hulle huiswerk deeglik, volledig en netjies doen. Sport is ook goed, omdat dit vir hulle dissipline leer. Help hulle egter om nie ‘n afgod daarvan te maak nie. Spansport is goed, omdat dit vir hulle spanwerk leer.
As jou kinders ouer is, kan jy vir hulle sê om ‘n vakansiewerk te kry. Dit sal help as jy dit nie vír hulle reël nie, maar as hulle self moet soek. Dit sal vir hulle nederigheid leer. Werk sal ook vir hulle karakter, geduld, opoffering, lojaliteit, selfdissipline, verantwoordelikheid, menseverhoudings, ens. leer.
Dit is dan my storie vir vandag. Jou kinders sal dit nie in die grootmens wêreld maak as jy hulle nie op God se manier dissiplineer nie. Hulle mag dalk ryk word en in die wêreld se oë suksesvol wees, maar as die Here hulle nie genadig is nie, sal hulle volwasse brats wees. Hulle sal verhoudingsprobleme hê, omdat alles volgens húlle wil moet gebeur.
Hulle sal wees soos iemand wat ek geken het. In sý oë was hy fantasties, maar volgens die mense wat hom geken het was hy ‘n pyn en ‘n boelie. Moet asb. nie jou kinders so opvoed dat dít hulle voorland is nie, “maar voed hulle op in die tug en vermaning van die Here.” (Ef. 6:4).
 Oor die jare het ek baie uit Ted en Paul Tripp se boeke en DVD’s geleer. Ted Tripp se boek, Shepherding a Child’s Heart is baie goed. Paul Tripp se DVD reeks, Getting to the Heart of Parenting is net so goed. Ek het die dinge wat ek hierin geleer het, in my eie ouerskap geïmplementeer. Dit is al so deel van my, dat ek nie spesifieke bladsy nommers gaan aanhaal nie.