Kort hierna het Willie met die konsertina begin en dit was gou duidelik dat hy 'n gebore konsertinaspeler was. Op 18-jarige ouderdom het hy sy eerste plaat, naamlik die beroemde treffer Suikerbossie, gemaak. Hierdie plaat was van meet af 'n groot sukses en later het Willie sy orkes na hierdie gewilde plaat vernoem, naamlik die Welgens Suikerbossie Orkes. In 'n program, "Baanbrekers van Boeremusiek", wat die SAUK op 6 Januarie 1969, uitgesaai het, het Willie gesê dat die opname van Suikerbossie vir hom die grootste opwinding in sy musiekloopbaan was. Hy vertel toe die opname Willie Welgens vir hulle teruggespeel is (daardie dae was dit nog op wasplate opgeneem), het hy 'n onbeskryflike gevoel gekry . . . Dit was vir hom mooi, lekker, aangenaam en opwindend. In sy herinneringe was dit altyd een van die hoogtepunte van sy lewe.
Formele musiekopleiding het hy nooit gehad nie. Toe hy vir Hendrik Susan begin speel het, het hy 'n paar kitaarlesse by Rupert Meyer gekry en ook geleer om musiek te lees. Dit het hom later baie gehelp in sy musiekloopbaan.
In 1938 het Willie by Hendrik Susan se orkes aangesluit. Hulle het 'n kontrak opgestel wat mevrou Welgens later aan Hans la Grange gegee het. Sy het nooit weer iets van hierdie kontrak gehoor nie, want Hans het gesê dat hy dit vir sy museum gaan hou. Saam met Hendrik het hulle die land deurreis en vir lang tydperke in Kaapstad gebly waar hulle koffiehuiskonserte en radio-uitsendings aangebied het. Hulle het ook baie geld vir die Reddingsdaadbond ingesamel.
Mevrou Welgens het my 'n bladsy uit 'n notaboek gewys waarop Willie aangeteken het wie hom op die 78-spoedplate begelei het. Hulle was: