Gesels met kinders oor die dood - aktiewe spelLees Meer
Hoof aktiewe spelGesels met kinders oor die dood
Deur Chris Raymond Op 19 Maart 2019 bygewerk
Die dood van 'n kind is nooit 'n maklike taak nie. Foto © altrendo-beelde / Getty Images
Op 'n sekere punt, feitlik elke ouer of voog wens daar, was daar 'n manier om 'n jong kind vir altyd te beskerm teen die pyn en lyding van die lewe om sodoende hul broos gevoel van onskuld te bewaar en die magiese ongerepte wonder wat kinderjare definieer. Ongelukkig, hoe graag ons ook al wil, kan die lewensverlies en lewensverlies nie geïgnoreer word nie en sal dit ondanks ons beste pogings binnedring.
As gevolg hiervan wonder baie ouers en voogde hoe om die onderwerp van dood met 'n kind te bespreek, indien nodig, hetsy as gevolg van die verlies van 'n onmiddellike familielid, 'n naaste familielid of 'n vriend - of andersins veroorsaak deur 'n tragedie elders in die wêreld. ontvang beduidende mediadekking. Hier is 'n paar voorstelle om u kind te help om die werklikheid van sterf en dood beter te verstaan ​​en te hanteer.
Wees eerlik en direk
Alhoewel u in die versoeking kan kom om 'sagter' terme met u kind te gebruik wanneer u die konsep van dood verduidelik, moet u dit vermy om eufemismes te gebruik, veral by kinders van ses en ouer. Enige ouer wat spyt is dat hy aan 'n kind op die agtersitplek van die motor gesê het dat hulle "binnekort" sou aankom - net om te hoor "Is ons nog daar?">
Boonop kan dit indirek wees oor die dood wat u kind se hartsreaksie bemoeilik deur onnodige vrese te veroorsaak, aangesien kinders voortgaan om dit wat aan hulle gesê word, te verwerk. Die gebruik van 'n eufemisme soos 'Ons het ouma verloor', kan u seun of dogter later bekommerd maak dat 'n ander geliefde verdwyn elke keer as hy of sy hoor dat iemand weggaan. Net so, as u aan 'n kind sê dat 'n afgestorwe familielid 'n bietjie slap is ', kan u kind vreesbevange wees wanneer u hom of haar sê dat dit nag is.
Luister, verduidelik dan, beantwoord dan
Of 'n geliefde dood is na 'n lang siekte, byvoorbeeld, of miskien onverwags as gevolg van 'n verkeersongeluk, moet u u kind eers vra wat hy of sy van die situasie weet . Kinders sien of voel verbasend meer as wat volwassenes besef. Deur te luister na wat u kind weet, of dink dat hy of sy weet, kan u 'n kort weergawe gee van die dood wat net soveel besonderhede gee as wat u voel dat u kind nodig het of kan absorbeer, terwyl u ook enige van sy of haar aanvanklike aandag gee. vrae of wanpersepsies.
Die vermoë van 'n kind om die konsep van dood te verstaan, verskil van ouderdom, dus moet u die dood op 'n ouderdomsgepaste, maar eerlike manier verklaar . Oor die algemeen moet dit voldoende wees om aan 'n kind van ses of jonger te sê dat die liggaam van 'n persoon "opgehou werk het" en "nie reggestel kan word nie." Ses tot tien-jariges begryp meestal teen 'n sekere mate die finaliteit van die dood, maar sal dikwels vrees dat die dood 'n 'monster' of 'een of ander manier' besmet is ', dus moet u verduideliking die versekering insluit dat dit nie sal plaasvind nie. Diegene wat hul tienerjare nader, of tieners, sal gewoonlik die ewigheid van die dood begin verstaan, maar ook die "groot vrae" van die lewe vra oor hul sterftes en die betekenis van die lewe.
Nadat u na u kind geluister het en dan 'n eerlike uiteensetting van die situasie gegee het, moet u toelaat dat u kind vrae vra - as hy of sy dit wil hê. Jonger kinders sal gewoonlik praktiese vrae vra, soos waar die geliefde nou is of as troeteldiere ook hemel toe gaan. U moet sulke vrae eerlik en geduldig beantwoord en voorbereid wees dat u kind soortgelyke vrae sal stel in die dae en weke wat voorlê. Ouer kinders, soos voorouers en tieners, vra moontlik aanvanklik geen vrae nie, maar u moet dit duidelik maak dat u beskikbaar is om te praat as hy / sy wil.
Wees die ouer, maar laat u kinders kinders wees
Laastens is dit belangrik om te onthou dat ouers (en volwassenes in die algemeen) dikwels te veel op hul bekommernisse en ellende fokus, en die feit dat kinders nie 'mini' weergawes van hulself is nie, uit die oog verloor. Met ander woorde, net omdat u gedurig oor die dood van 'n geliefde gedink het, moet u nie aanvaar dat u kind ook voortdurend aan die verlies dink nie. Kinders, veral jonger kinders, het die merkwaardige vermoë om een ​​minuut op iets ernstigs te konsentreer en om te lag of te speel met die volgende oomblik.
Daarom moet u as ouer dit vermy om u hartsreaksie op u kind te gee. Ongeag wat u voel, probeer om 'n eerlike evaluering te maak van hoe u kind se dood oor die dood sterf. Pasop vir veranderinge in bui of gedrag, soos om op te tree, 'n behoefte aan meer aanraking of omhelsing, probleme met slaap, paniekaanvalle of klagtes van fisieke kwale, byvoorbeeld. Dit kan tekens wees dat u kind nie die verlies effektief hanteer nie.