Interessante feite oor Echidna - diere Lees Meer
Hoof diere Interessante feite oor Echidna
Interessante feite oor Echidna
Die echidna is die oudste en mees primitiewe lewende soogdier wat in Australië en in die suide van Nieu -Guinee voorkom; sy dorings maak nie los of is giftig soos dikwels geglo word nie
Geskryf deur Maria Eugenia Thomas, 11 Januarie 2019
Laaste opdatering: 12 Januarie 2019
Die echidna of echidna is 'n ongewone soogdier wat die kategorisering van sy spesies op baie maniere weerstaan. Sommige beskou dit as 'n ontbrekende skakel tussen soogdiere en reptiele, aangesien die echidna en die vogelbekdier - sy naaste familielid - 'monotremes' is, dit wil sê soogdiere wat eiers lê.
Hierdie model egter is van hare voorsien en produseer melk, dit is dus gekwalifiseer binne die volgorde van soogdiere. Alhoewel hierdie feit dit nie verhinder dat sommige wetenskaplikes voorstel om dit te skei en hul eie klassifikasie te skep wat aanpas by hul spesifiekheid nie.
'N Paar interessante echidna -feite
Alhoewel dit 'n soogdier is, lê dit eiers
Soos ons vroeër genoem het, is die enigste dier wat dit doen, die platypus, wat as die soort soortgelyk aan die echidna beskou word. Die wyfie echidna lê 'n enkele eier klein in grootte, vergelykbaar met 'n sent.
Hierdie eier word opgerol in 'n sak wat oopvou net voor die eier lê. Na 10 dae broei die eier uit en word die baba, 'n puggle, gebore. Dit word gevoed deur die melk wat deur die ma in die sak afgeskei word en sal op twee maande ouderdom gereed wees om daaruit te kom.
Op daardie oomblik begin die dorings groei en dit is bevorderlik om uit die sak te kom. Die puggle bly dan in die hol en word deur die ma gevoer tot ongeveer sewe maande, wanneer dit gereed sal wees om alleen te woon.
Lang en kort snawel wat nie 'n snawel het nie
Echidna-spesies word geklassifiseer as langbek of kortbek, maar hierdie dier het nie 'n snawel nie. Dit is eerder 'n baie lang neus wat hulle help om die omgewing, die aarde en die kos op te spoor. Hierdie dier voed op termiete, erdwurms en ander klein insekte.
Die echidna gebruik ook sy neus om die trillings deur die prooi te voel en bly roerloos wag totdat dit nader kom. Dan gebruik dit sy lang taai tong om dit op te vang en te eet.
Hulle voorkoms is swaar, maar hulle is baie aktief
Die echidna kan lyk soos 'n bol dorings wat swaar is vir sy grootte en met min vaardigheid. Maar eintlik het 'n baie aktiewe leefstyl, aangesien dit op een dag lang afstande kan aflê. Dit is ook baie goed om homself te verdedig en gebruik drie opsies om gevaar te ondervind.
Dit is in staat om op volle snelheid te vlug, 'n gat te grawe en weg te steek of saam te val en die stekels bloot te stel. Grawe is gewoonlik die beste opsie. Grawe gewoonlik vinnig totdat slegs 'n stekelrige kolf gesien kan word, wat dit vir 'n roofdier onmoontlik maak om te gryp. Dit val ook op as 'n uitstekende swemmer en is baie effektief om in bome te klim.
Dorings is eintlik hare
Die lang stekels op die echidna is eintlik gemaak van keratien. Sy lengte kan twee sentimeter bereik en sy punte is skerp, wat die dier help om hom teen roofdiere te beskerm.
Die echidna het spiere aan die basis van die ruggraat wat onafhanklik beweeg. Hierdeur kan dit stewig in die splete in rotse of bome pas vir beskerming. Hulle dien ook om te ontspan wanneer die strategie is om 'n netelige bal te word.
Ondanks sy strategieë en morfologiese eienskappe om homself te beskerm, word die echidna deur dingo's, wilde katte, jakkalse en Tasmaniese duiwels aangeval. 'N Ander bedreiging vir hierdie spesie is motors. Honderde echidna -individue word elke jaar geslaan as hulle paaie probeer kruis.
Gevaar vir uitsterwing
Drie van die vier bekende spesies van die echidna word tans kritiek bedreig: Sir David se langbek echidna, oostelike langbek en westelike langbek. Dit is te wyte aan die vernietiging van habitatte en onoordeelkundige jag.
Alhoewel die vierde spesie, die kortbek-echidna, meer wydverspreid is en as die minste bekommerd gemerk word, word dit ook deur die Australiese wet beskerm.
Echidnas het eensame gewoontes en sy verskillende spesies word versprei op Australiese grond, die eiland Tasmanië en Nieu -Guinee. Kan gesien word in sneeuberge of warm woestyne terwyl hulle kos soek. Dit is ook by sommige mense bekend as 'n stekelrige miervreter.