Nikolay Novikov - Inligting - 2022
Nikolai Ivanovich Novikov is in 1744 gebore in die familie van 'n ryk grondeienaar wat in 'n landgoed naby Moskou woon. In 1755 het Nikolai 'n Franse klas begin bywoon wat dieselfde jaar aan die Universiteit van Moskou geopen is, hoewel Novikov in 1760 geskors is.
Nikolai Ivanovich het sy diens in 1762 in die Izmailovsky-regiment begin. Hy neem persoonlik deel aan die gebeure van 28 Junie 1762, toe Katarina die Grote op die troon gekom het.
In 1769 het Novikov bedank. Sy voornemens sluit in die beskerming van die vernederde lae van die bevolking van Rusland. In dieselfde jaar publiseer hy sy eerste tydskrif genaamd 'Drone'. Benewens hierdie tydskrif publiseer Nikolai Ivanovich die volgende tydskrifte: "Pustomelya", "Painter" en "Purse".
In 1775 word Novikov lid van die Vrymesselaars. Nikolai Ivanovich was betrokke by 'n wye verskeidenheid liefdadigheidsaktiwiteite. Saam met Schwartz stig hy die Friendly Scientific Society, wat later omskep is in 'n drukkery.
In 1792 word die uitgewer gearresteer en in die Shlisselburg-vesting in die gevangenis gesit. Die nuwe tsaar Paul I het Novikov aan die begin van sy regering bevry. In 1818 N.I. Novikov is in armoede oorlede.
Novikov het dikwels klasse in die gimnasium aan die Universiteit van Moskou gemis. Hiervoor is hy in 1762 geskors. Die feit is dat die vader van Nikolai siek was en die onderrig in die gimnasium nie baie goed georganiseerd was nie. Terloops, hy het die gimnasium verlaat saam met die toekomstige gunsteling van Catherine de Grote - Grigory Potemkin.
Novikov het Yekaterina Alekseevna vir die eerste keer gesien tydens 'n staatsgreep. Toe weet hy nog nie dat sy lot nou verweef sou wees met die lot van die toekomstige keiserin Catherine II nie. Vir sy deelname aan die gebeure van 28 Junie 1762 is Nikolai Ivanovich Novikov bevorder tot nie-kommissaris.
Novikov was geïnteresseerd in letterkunde. Militêre diens het hom die geleentheid gebied om homself uit verskillende wetenskappe te verwerf. Maar veral van Nikolai Ivanovich was hy geïnteresseerd in 'verbale wetenskappe': hy neem deel aan die literêre aande van die keiserin, wat in die Hermitage gehou is. In 1768 publiseer Novikov sy eerste werke met die besparings wat hy gespaar het. Dit was vertalings van werke van Franse skrywers en sonnette.
Novikov het uit militêre diens getree om die vernederde dele van die samelewing te beskerm. In 1766 is Nikolai Ivanovich by die Kommissie vir die ontwikkeling van 'n nuwe kode opgeneem. Novikov is as 'n klerk aangestel. Dus is Novikov se vermoëns en opvoeding in die boonste strata opgemerk. Dit was toe hy sy nuwe werk gedoen het, dat Nikolai Ivanovich vir homself al die swaarkry van die lewe van die middelste stratum ontdek het - klein handelaars en ambagsmanne, en natuurlik die mees onbevoorregte klas - die Russiese kleinboere. Daarna het Nikolai Ivanovich uit die militêre diens bedank (1769). Dit het gebeur onmiddellik na die voltooiing van die werk van die Kommissie. Vanaf daardie oomblik was die hoofdoel van Novikov se lewe die beskerming van die vernederde landgoedere en die sensuur van die ondeugde van edele mense.
Novikov is die uitgewer van die Truten-tydskrif. In 1769 publiseer Nikolai Ivanovich sy eerste tydskrif. Die naam is "Drone". Dit was 'n satiriese uitgawe. Novikov het die hoofgedagte van hierdie tydskrif gesien in die feit dat dit baie beter is om 'n arme man te wees, eerlik te verdien, as om bekend te staan ​​as 'n edele parasiet, wat almal net weet danksy duur versierings. Die uitgewer het wrede grondeienaars, vleiers, beoordelaars bespot wat slegs deur eie voordeel gelei word. Nikolai Ivanovich kon byvoorbeeld kritiek lewer op die beleid van die staat, wat die buitelandse handel betref. Novikov kon nie verstaan ​​waarom die Russiese Ryk noodsaaklike goedere vir luukse goedere verruil het nie. Deur hierdie tydskrif N.I. Novikov het 'n kontroversie met Catherine II self gelei, wat op sy beurt hom geantwoord het in die tydskrif "Enigiets en alles" wat sy gepubliseer het. Terloops, in vergelyking met Nikolai Ivanovich, het die keiserin gedink dat die lewe in die Russiese Ryk baie welvarend was. Die keiserin en haar entourage hou nie van die inhoud van die tydskrif wat deur Novikov uitgegee is nie - al in 1770 is die "Drone" gesluit.
Novikov is die uitgewer van die tydskrif Pustomelya. Wat die inhoud betref, was dit 'n nog waaghalsiger uitgawe wat Novikov begin publiseer het, net drie maande na die sluiting van sy eerste tydskrif - "Drone" in dieselfde 1770. Die geskiedenis van hierdie tydskrif blyk egter nog korter te wees as die vorige. Sy uitgewery is verbied nadat die tweede uitgawe gepubliseer is.
Novikov is die uitgewer van die Zhivopisets-tydskrif. Die vorige ervaring het Nikolai Ivanovich gelei tot die idee dat dit noodsaaklik is om baie meer diplomaties en versigtig op te tree. Novikov het probeer om hierdie reël in die tydskrif "Painter" te beliggaam - die eerste uitgawes daarvan bevat slegs subtiele satire op die manier waarop mense bestaan. In elke uitgawe was die lof van die keiserin en die naaste aan haar verpligtend. Eers vanaf die vyfde uitgawe het die skrywer homself toegelaat om homself toe te laat om die wreedheid van die grondeienaars en die staat self te kritiseer. Hy het weer diegene wat destyds verbode was, geraak. Daar moet op gelet word dat benewens Novikov self ook beroemde opvoeders van die 18de eeu aan die werk aan die tydskrifte deelgeneem het: A.P. Sumarokov, D.I. Fonvizin. Benewens satire, bevat die tydskrif se inhoud ernstige vertalings van Europese denkers, besprekings oor sosiale onderwerpe. Die tydskrif word 'n baie gewilde publikasie, "The Painter" word beskou as die beste tydskrif van daardie tyd in die Russiese Ryk. In 1773 is dit egter gesluit om redes soortgelyk aan die sluiting van vorige tydskrifte.
Novikov is die uitgewer van die tydskrif "Purse". Dit was die laaste tydskrif wat deur N.I. Novikov. Die lot het hom slegs twee maande van bestaan ​​gemeet - slegs nege uitgawes van hierdie tydskrif is gepubliseer. Die hooftema van die "Wallet" was die kritiek op die nabootsing van alle Franse. Die onderwerp is nie minder onaangenaam vir die boonste lae van die Russiese samelewing nie.
Novikov het aan argiefmateriaal gewerk. Nikolai Ivanovich het altyd met plesier gedink oor die ontwikkeling van die boekbedryf in die Russiese Ryk. In 1772 publiseer hy 'n werk, wat die biografieë van ongeveer driehonderd Russiese denkers insluit. Binnekort herstel hy vergete en ongebruikte argiefmateriaal en wy hy sy werk aan keiserin Catherine de Grote. Die agt-en-twintig boeke bevat opstelle uit vorige tye oor politieke, geografiese of historiese onderwerpe. Poësie en prosa van Russiese skrywers is ook nie vergeet nie. Die keiserin was tevrede met N.I. Novikova en selfs haarself beveel om aan antieke manuskripte aan Nikolai Ivanovich te voorsien.
Novikov is 'n lid van die Masonic lodge. Nikolai Ivanovich was op soek na eendersdenkende mense in sy sienings. In 1775 word Novikov lid van die provinsiale Masonic lodge. Hy het onmiddellik die hoogste titel gekry. Maar Novikov self is glad nie aangetrek deur enige rituele nie, die mistieke komponent van Vrymesselary - hier het hy steun gevind vir sy opvoedkundige aktiwiteite. Reeds in 1778 stel lede van hierdie Vrymesselaarsgenootskap voor dat Nikolai Ivanovich 'n drukkery aan die Universiteit van Moskou huur. Daar is tien jaar lank onderhandel oor die termyn. Natuurlik het Novikov ingestem.
Novikov het organisatoriese vaardighede. Onmiddellik nadat hy 'n kontrak met die messelaars onderteken het, verhuis Nikolai Ivanovich na Moskou, waar hy in 'n drukkery werk gedoen het. Sy organisasievaardighede het hierdie drukkery een van die beste in die hele Europa gemaak. Teen 1788 is ongeveer die helfte van die hele boekproduksie van die Russiese Ryk daarin gedruk. Novikov het baie klassieke werke van Russiese sowel as Europese skrywers vir lesers geopen. Novikov het ook 'n taamlike interessante publikasie gemaak van die koerant "Moskovskie vedomosti", wat vroeër bestaan ​​het; onder Nikolai Ivanovich het die omloop daarvan merkbaar toegeneem.
Novikov het die Friendly Scientific Society gestig. Weliswaar het hy dit gedoen saam met sy kameraad I.G. Schwartz (1779). Die doel van die werk van hierdie samelewing was om 'n verskeidenheid boeke wat vir die samelewing nuttig was, te publiseer wat in vier drukkershuise gedruk moes word. Reeds in 1783 het 79 boeke met behulp van hul pogings verskyn. Dit is in boekwinkels en die Universiteit van Moskou te koop aangebied. In dieselfde jaar het Novikov die eerste openbare biblioteek in Moskou opgerig, waarvan die gebruik absoluut gratis was. Die liefdadigheidsdaad van hierdie samelewing was die opening van kursusse in pedagogiese en vertaalwerk. Hulle was bedoel vir vyftig begaafde maar arm studente aan die Universiteit van Moskou. In hierdie kursusse was hulle voorbereid op opvoedkundige werk - die opleiding was op die regte vlak. In 1784 word die genoemde samelewing herdoop tot die drukkery. Sy het 'n groot aantal boeke gepubliseer. Onder hulle was filosofiese boeke, die werke van ekonome in Engeland, sowel as die werke van Russiese skrywers uit die 11de - 18de eeu. Die bedrywighede van die drukkery het nie daar geëindig nie. Met haar geld is verskeie huise gekoop om drukhuise te akkommodeer en werknemers hul eie behuising te voorsien, en 'n apteek is geopen waar arm mense medisyne gratis kon ontvang.
Novikov was betrokke by liefdadigheidswerk. Dit het veral in die hongersnood 1787 'n besondere groot skaal bereik. Novikov en sy medewerkers het die volgende aksie gereël: hulle het spesiale winkels opgerig waarin almal in nood behoefte het om graan en brood gratis te kry. Na die einde van die honger jaar het hierdie winkels voortgegaan om te werk. Die mense was dankbaar teenoor Novikov, maar die owerhede was nie daar nie: die keiserin was vererg deur die messelaars, hoewel die grootste rede nog steeds die toenemende gewildheid van Nikolai Ivanovich was. In 1785 het die keiserin 'n grandiose kontrole van N.I. Novikov. Die drukkery het groot skade gely: 'n aansienlike deel van die gepubliseerde boeke is vernietig.
Na die voorval van 1785 het Novikov sy uitgewersaktiwiteit voortgesit. In 1786 laat die keiserin Nikolai Ivanovich toe om boeke te verhandel. Dit is bekend dat Novikov vir die periode 1779 - 1792 944 boeke oor verskillende onderwerpe gepubliseer het. In 1791 is die kontrak met die Moskou-universiteit egter nie hernu nie. Die drukkery het opgehou werk.
In 1792 word Novikov gearresteer. Dit het gebeur nadat Nikolai Ivanovich sy vrou, vir wie hy baie bekommerd was, verloor het, en die ineenstorting van sy lewensonderneming, wat die sluiting van die drukkery verower het. Die ondervraging is persoonlik uitgevoer deur die hoof van die geheime ekspedisie, wat aan sy tydgenote bekend is vir die deelname aan die marteling van diegene wat gearresteer is. Hulle het Novikov daarvan beskuldig dat hy lid is van 'n Masonic-samelewing en boeke wat in stryd met die wet gepubliseer is. Na meer as vier jaar gevangenisstraf in die vesting Shlisselburg is Nikolai Ivanovich Novikov vrygelaat deur Paul I. Hy het die res van sy lewe in armoede deurgebring, wat vergemaklik is deur die gesondheidsverlies, die epileptiese siekte van sy seun en dogter, asook talle skuld. Hy is in 1818 oorlede. Die Novikov-landgoed is opgeveil.