Dr MJ du Plessis Gereformeerde Kerk Bellville Datum: 7 November 2004 (oggend)
Teks: 2 Timoteus 3:5b
. . . Keer jou van hierdie mense af . . .
Ons wêreld het altyd baie mense wat heeltemal gelukkig is met die lewe soos wat dit is, en wat tevrede lewe – maar verkeerd lewe. Die gedeelte wat ons saam gelees het, openbaar hierdie mense aan ons.
1. Die karakter van die mens van die eindtyd
2. Die mens van die eindtyd en die kerk van die Here
Hierdie Bybelgedeelte openbaar aan ons hoe daardie mense wat direk voor die wederkoms lewe, se ingesteldheid en beginsels lyk. Die Here wil ons teen hierdie mense waarsku – terwyl ons in 'n tyd lewe waarin sy Woord nog gebruik word.
Die Here beskryf die tyd self as 'n tyd van afval en verloëning. Vir die ongelowiges sal dit 'n paradys wees, maar vir die gelowiges sal dit skrikwekkend wees, want die mense gaan van twee dinge af wegbreek:
Hulle sal totaal breek met die liefdesgebod
Hulle sal totaal wegbreek van God se Woord af (vgl. 1 Timoteus 1:6, 7; 1 Timoteus 4:1e.v.).
[Die gedeelte wat ons gelees het, staan in 'n sekere sin teenoor 1 Timoteus 4:1e.v. omdat daar vertel word van dinge wat in die voortgang van die geskiedenis voorkom, terwyl hierdie gedeelte hom toespits op die laaste dae. (Vgl. Jesaja 2:2; Handelinge 2:17; 2 Petrus 3:3). Dit is dus twee verskillende tydperke van die geskiedenis wat hier deur die Here openbaar word.]
Die Here openbaar dat daar 'n algemene onwettigheid onder hierdie mense sal heers. Hulle sal alle eise van die Here uit hulle lewens uitban, en alle sedes, soos wat ons dit vandag ken uit God se Woord, sal verwerp word (vgl. Matteus 24:12, 38, 39; Daniël 7:25; 2 Tessalonisense 2:3, 4, 8).
Dit is waarom die gedeelte begin met 'n bevel: "Maar weet dit . . ."
Die algemene karaktertrekke van die mense van die eindtyd word met 'n rede aan ons geopenbaar.
Om die werklike agteruitgang van hierdie mense se sielelewe te kan verstaan, moet ons teruggaan na die skepping toe en gaan kyk hoe die mens was toe die Here hulle gemaak het.
Eerste het die Here gesê: "Laat Ons mense maak na Ons beeld en Ons gelykenis." Die Here het dit toe inderdaad ook so gedoen. Adam en Eva was volmaakte beelddraers van God.
Maar Adam en Eva het hierdie beeld van die Here in hulle geskend toe hulle in sonde geval het. Die Here het hulle toe gestraf en die aarde vervloek omdat Adam ongehoorsaam was.
Na daardie gebeurtenis het Adam en sy vrou, en veral hulle nageslagte, al hoe meer en meer verander. Hulle het slegter geword omdat die sonde al hoe meer die beeld van God in hulle geknou het.
Hierdie gedeelte in 2 Timoteus 3 is een van die gedeeltes wat aan ons openbaar waarheen die sondeval van die mens hom uiteindelik geneem het:
Adam en Eva was baie goed geskape, maar soos wat die sondeval deur die eeue op die mens ingewerk het, is die eindproduk 'n mens wat in volslae etiese ontaarding lewe.
Sedelike verderf sal nie meer net plek-plek of kol-kol voorkom nie; dit sal die algemene tydsgees wees.
As ons dit in gedagte het, sal ons besef dat Openbaring 13:8 van dieselfde mense praat as ons teksgedeelte. Daar is die invalshoek net effens anders: Daar openbaar die Here dat almal op die aarde wie se name nie in die Boek van die Lewe geskryf staan nie, die dier aanbid.
In 2 Timoteus 3 word die omvang van hierdie verdorwenheid geteken met 'n beskrywing wat uit baie woorde bestaan.
Die oorheersende dinge word eerste genoem, naamlik die karikatuur van liefde wat onder die mense sal ontwikkel. Dit sal uiteindelik net gaan oor hulleself (Romeine 13:10). Liefde vir God en die naaste sal heeltemal verdwyn.
Die neerslag van so 'n liefde het 'n paar noodwendighede, naamlik selfsugtigheid en hebsugtigheid:
Geldgierigheid. 'n Verkeerde liefde vir jouself loop uit op 'n liefde vir stoflike dinge wat jy aan jouself kan vasplak. Ons het in ons tyd 'n ander naam daarvoor as wat Paulus daarvoor geken het. Ons noem dit materialisme, maar dit is die ding waarteen Paulus ons waarsku.
Die verkeerde liefde openbaar hom in sy verderflikheid nog verder. Sulke mense praat groot. Daar is onder hulle 'n gepronk en hoogmoedigheid. Hulle misbruik die geestesgawes wat God gegee het.
Waar daar nie ware liefde is nie, bly haat teenoor ander mense nie uitgesluit nie. Daarom kom laster voor tussen die mense, want hulle onteer en smaad mekaar. Selfs natuurlike liefdesbande, soos gesinsbande, kom in gedrang, want die kinders sal opstandig wees teenoor hulle ouers.
Hulle sal dit opeis asof hulle dit moet hê. En dan sal hulle glo dat hulle die prestasie self bereik/verwerf het.
Ons kan al hierdie dinge goed verstaan, want dit is dinge wat elke dag in ons samelewing voorkom.
Die waarskuwing van die Here is baie ernstig, want Hy openbaar hoe die liefdeloosheid hierdie mense uiteindelik heeltemal verrot maak. Alle liefde wat hulle in hulle behoort te hê, sal geblus wees.
Dit is waarom hulle onversoenlik sal wees. Is dit nie so dat mense in ons tyd al al hoe meer onklaarkomstig is nie? Die beeld van die duiwel kom al hoe sterker na vore: rusiemakery, kwaadpratery en beskindering van mense teken die volstrekte mag wat die duiwel mettertyd oor mense kry.
Daar is nog meer eienskappe wat onder die eindtydmense voorkom. By alles wat reeds genoem is, sal hulle ook nog bandeloos wees.
Sonder selfbeheersing (bandeloos) beteken baie dinge: Hierdie mense sal 'n willoosheid en stuurloosheid in hulle omdra – omdat die duiwel hulle beheers.
Dit beteken ook dat hulle hulle eie denke en temperament nie meer kan regeer nie. Hulle het totaal slawe van die mag van die hel geword.
Kyk maar net in ons tyd na die mag wat vakbonde oor hulle lede het, en na die geweldige houvas wat groepsdruk op ons kinders het.
Daarby kom wreedheid: Die woord beteken eintlik iets soos om verwilderd, sonder beskawing en ongemanierd te wees. Iets soos wat ons terugkry in die geaardheid van 'n roofdier.
Daarteenoor vra die Here van ons trou en betroubaarheid. Dit kom ook nie by hierdie eindmens voor nie.
Die Here openbaar aan ons dat die oomblik wanneer die woeste en die dierlike te voorskyn tree, alle bande gebreek is.
Daarom is dit glad nie verbasend dat die mense verraaiers is en roekeloos raak nie, want hulle stort hulleself berekend in die kwaad in – wat uiteindelik in die hel eindig.
Alle nadenke en goeie verstand het uitgedryf geraak. Die oorsaak is natuurlik hulle verwaandheid en selfliefde wat hulle benewel (1 Timoteus 3:6; 6:4).
Hierdie soort van mense is nie so moeilik uitkenbaar as jou eie beginsels skerp geslyp is nie.
Hulle het hulle liefde vir die Here uitgeskud en vervang met 'n liefde vir genot.
Dit is waarom daar in vers 5 staan dat hulle 'n skyn van godsvrug het (Romeine 2:19-21).
Hulle is nog steeds lidmate van 'n kerk, maar hulle verloën die krag van die ware geloof omdat hulle deurmekaar is met allerhande gruwelike dinge.
Kyk net hoe ernstig is hierdie waarskuwing – veral aan die ouderlinge, want u moet die kerk van die Here regeer en in sy Naam suiwer hou.
As ons hierdie woorde kan oorsê met 'n kerkreg-inslag, beteken dit dat die Here aan sy kerkraad opdrag gee om te sorg dat daar 'n duidelike grens tussen sy kerk en hierdie mense gehandhaaf bly.
Hulle doen van huis tot huis evangelisasiewerk. Hier word beskryf hoe hulle huisbesoek doen en vrouens wat nog nie lank Christene was nie, weer teruggesluk het in die heidendom.
Die sinnetjie staan maar eenvoudig geskryf, maar die konsekwensies daarvan is baie ernstig. As die vrouens terugval in die heidendom, dan is daar vanselfsprekend huwelikspanning en gesinsprobleme.
Iets wat die Bybel hier sê, is eintlik waar van alle mense: Almal kan dit net nie ewe goed hanteer nie. Die begeerte wat in ons lê om sonde te doen, laat ons soms in sondes verval.
As die gemeente nie sorg dat hierdie mense wat veragter het in hulle beeldskap van die Here uitgeskuif word uit die kring van die gelowiges nie, gaan hulle mettertyd hulle invloed in die kerk vergroot, en daarmee saam sal die kerk in sy geheel allerhande vorms van verval ondergaan.
Dit is waarvoor die Heilige Gees oor die kerk op die aarde uitgestort is.
Maar verder is dit ook so dat die Heilige Gees ons juis keer om nie ook in hierdie veragtering van ons beeldskap van die Here te verval nie.
'n Mens wat leef in die liefde en versoening van die gekruisigde Jesus word nie 'n liefhebber van homself nie.
Hy word nie iemand wat as gevolg van sy verkoelde liefde vir God en sy naaste so sleg word dat hy 'n wêreldmens is nie.
'n Wedergebore mens – en ons behoort almal wedergeborenes te wees – is nie so vas in sy begeertes dat hy soos Farao se twee hooftowenaars, Jannes en Jambres, hulle teen God bly verset nie.
Die ware gelowige weet dat daar 'n dag van afrekening kom, en dat almal op daardie dag gaan sien hoe beperk en dwaas jy was toe jy jou teen God verset het. Hulle verstaan dat dit is wat Jannes en Jambres oorgekom het.
Ons het nie so 'n waardelose geloof nie. Ons het 'n kragtige geloof as gevolg van die inwerking van God die Heilige Gees. Ons lewens moet dit altyd weerspieël.
Ons kan dit ook doen as ons aan die Here gehoorsaam is.
Dit is waar hierdie openbaring van die mens van die eindtyd inpas.
Daarom is dit so belangrik dat ons selfondersoek doen voor elke Nagmaal – en ook dat ons daadwerklik tot bekering kom waar ons aan sondes van een of ander aard vashaak.
Die feit is: Ons wat waarlik glo, sal tot op die oomblik wanneer Jesus op die wolke verskyn, die lof en die heerlikheid van God bly verkondig, want ons lewe daarin.