Rick Warren Water die Evangelie Af - True Gospel
Rick Warren Water die Evangelie Af
Rick Warren het daarin geslaag om die evangelie van verlossing só af te water dat dit vir Rooms-Katolieke, Protestante van alle beskrywings, én vir onafhanklike Christelike kerke oral in die wêreld aanvaarbaar is. Meer as 20 miljoen kopieë van sy boek, The Purpose-Driven Life, is reeds verkoop, en sy 40 dae program van geestelike toewyding word deur duisende gemeentes gevolg.
In die boek word aan die leser gesê dat hy presies die soort persoon is wat die Here bedoel het dat hy moet wees. Die Here wil hom suksesvol in alles maak, sodat hy volle vervulling in die lewe kan geniet. Daar word niks gesê waaroor die persoon aanstoot kan neem nie, bv. dat hy in sy ongeredde toestand 'n helverdiende sondaar is. Dave Hunt merk op: "Missing is anything to convict the sinner of his rebellion against God and the coming judgement... Missing is any explanation of Christ's payment on the cross for sin." Hoewel die kruis genoem word, word die volle betekenis van Christus se plaasvervangende dood nie aan die leser verduidelik nie.
Warren se definisie van sonde is nét so power. Hy sê dat elke mens 'n ongehoorsame hart by die eerste Adam geërf het, en as Christus dit nie regstel nie, kan hy nie in die regte verhouding met sy Skepper kom nie. Dit is net té vaag om iemand onder sonde-oortuiging te bring, asook 'n duidelik begrip van God se toorn oor die sonde (Joh. 3:36). Omdat Rick Warren nie sonde duidelik definieer nie, kom hy nie by die groot struikelblok van die mens se ou, sonde-geneigde natuur uit nie, ook nie by die duiwel se aandeel om dit in stand te hou nie, en ook nie by enige "negatiewe" onderwerp soos die Antichris, valse profete, geestelike misleiding, en die gebruik van God se wapenrusting teen die magte van die Bose nie. Nêrens waarsku hy teen die gevare van die Nuwe Era Beweging en sy invloed op die moderne kerk nie.
Trouens, Warren assosieer baie wyd met mense wat selfs vyande van die kruis is. Hy moedig ook Mormone, Jode, Katolieke en vroue-predikers aan om sy opleidingsprogramme vir predikers by te woon. Hy weier om duidelike norms te bepaal, en sê net: "I'm not going to get into a debate over the non-essentials. I won't try to change other denominations. Why be divisive?" Rick noem vir Billy Graham as sy voorbeeld in dié verband.
Hieruit blyk nie net Rick se ekumeniese ingesteldheid nie, maar ook die tragiese gevolge daarvan om die evangelie só af te water dat dit hoogstens aan mense 'n gedaante van godsaligheid kan verleen. Sukses word dan jou hoofdoelwit in die lewe, en nie dissipelskap nie, wat beteken dat jy 'n "ander Jesus" navolg (2 Kor. 11:4).
Dit is moeilik om die dwalings in Warren se boek met die eerste oogopslag raak te sien. Die meeste van die dinge wat hy sê klink so goed en reg. Die probleem kom daarby in dat hy sy bespreking net op sekere aspekte van die Christenskap vestig. Hierdie benadering word "positivisme" genoem. Hy gee nie aandag aan negatiewe onderwerpe soos sonde, geestelike oorlogvoering teen die Bose, en die identifisering en verwerping van valse leerstellings nie. Hy het ook nie 'n duidelike leer oor heiligmaking nie. Dit is waarom hy nie op 'n "Spirit-led life" ingestel is nie, maar op 'n "Purpose-driven life." Die mens moet vir homself sekere Christelike doelstellings identifiseer en dan in al die beskikbare Bybelvertalings soek totdat hy die perspektief kry wat by sy eensydige boodskap pas.
Sy lesings is soos elementêre Sondagskoollessies oor 'n Christelike lewe wat afspeel in 'n wêreld waar alles mooi en goed is en die Here jou net wil seën en gelukkig maak. Dit bied nie regtig aan jou hulp om geestelik staande te bly in 'n wêreld wat in die mag van die Bose lê nie. Die fokus is ook gedurig net op jou geluk, en nie op die beginsels van ware dissipelskap nie. In die proses streel hy miljoene mense se gehoor en bring hulle nie by die voet van die kruis uit nie.
Hy haal ook baie uit boeke van humaniste aan, en bevestig daardeur sy humanisties-sielkundige benadering tot Christenskap. Hy probeer om aan die behoeftes van die moderne, ongeredde mens te voldoen deur aan hom net 'n gedaante van godsaligheid te gee en hom sodoende te help om sy lewe op 'n valse en onvolkome bekering te bou. Daar word selfs aan die moderne jeug se sekulêre musieksmaak voldoen deur aan hulle "Christelike rock-musiek" te gee om te sing. Met so 'n benadering sál hy miljoene mense trek, maar dit is nie die kruisweg nie.