Lukas 18: 1-8; Matteus 6: 5-8 – Meld aan vir diens! | Nederduitsch Hervormde Kerk van Afrika
Lukas 18: 1-8; Matteus 6: 5-8 – Meld aan vir diens!
Gemeente van ons Here Jesus Christus
Hoekom bid ons? Wat probeer ons regkry as ons bid?
Hoekom bid ons? ‘n Slaggat waarin baie, baie mense val is om te dink dat gebed iets is soos ‘n aanslag wat ons op God loods, ‘n aanslag om God in ‘n bepaalde rigting te probeer beweeg- ‘n rigting waarin ons dink Hy moet beweeg. Gebed word iets waarmee mens God dan as ‘t ware wil sagmaak, iets waarmee ons aan God wil werk… totdat Hy ingee en doen wat ons wil hê Hy moet doen.
Met die eerste deurlees van die gelykenis van die weduwee en die regter, wat ons vroeër saamgelees het, lyk dit egter asof dit presies is wat hierdie gelykenis sê hoe gebed behoort te werk: Aan die een kant het ons ‘n harde en baie onregverdige regter, iemand wat geen eerbied vir God of agting vir ‘n mens gehad het nie, sê die Bybel; aan die ander kant ‘n weduwee – iemand wat as baie minderwaardig geag is in die samelewing van daardie tyd- wat vir hom kom vra om reg te laat geskied in ‘n saak wat sy met ‘n teenparty het. Maar sy vra nie net een keer nie, sy hou aan en sy hou aan om te vra, sy bly die regter pla, sy maak hom naderhand so moeg met haar aanhoudende gekerm dat hy maar later vir haar gee wat sy vra. Ek glo nie dit was omdat haar saak soveel meriete gehad het nie, ook nie omdat hy graag die reg wou laat seëvier het nie- hy gee in net om van haar ontslae te raak…
Nou kan mens omdraai en sê : Maar hier sê Jesus dan nou vir ons presies dat ons moet aanhou en aanhou om vir die Here iets te vra, dat ons as ‘t ware moet aanhou en aanhou pla totdat God ingee en doen wat ons wil hê Hy moet doen. Hoe meer kere ons vra, hoe meer mense dieselfde ding vra, hoe meer mense op dieselfde tyd dieselfde ding vra- hoe beter is die kanse dat die gebed verhoor sal word- dis mos wat hierdie gelykenis vir ons uitspel, nie waar nie!
Ai, mense, weet julle – een van die grootste wonders van die Evangelie is dat dit vir ons wys hoe goed God ons mensies en ons menslike maniertjies ken. Die Here weet baie goed dat dit mos maar baiekeer vir ons voel dat, wanneer ons bid, ons met ons gebede ons vasloop en ‘n harde en onbetrokke regter daar iewers ver bo in die hemel. Ons voel so omdat ons dink dat ons nie waardig genoeg is dat God Hom aan ons gebede sal steur nie. Ons voel so omdat ons nie seker is of ons gebede dalk nie tegnies korrek is nie- dalk gebruik ons nie die regte woorde nie, dalk bid ons nie heeltemal op die regte manier nie. Ons voel baiekeer so omdat ons gebede nie gou genoeg na ons sin beantwoord word nie…
Ja, as ons eerlik moet wees, dan sien ons baie van die weduwee in ons gebedslewe raak – ook ons kan maar net aanhou vra, aanhou kerm en aanhou kla, miskien, miskien kan ons op dié manier vir God wat so ver van ons af voel kry om te doen wat ons wil hê, miskien kan ons op die manier kry om in te gee aan ons versoeke, soos die regter uiteindelik met die weduwee gedoen het.
Jesus weet baie goed dat ons mense van tyd tot tyd so voel en juis daarom vertel Hy hierdie gelykenis- maar nie om te sê : God is soos hierdie ongenaakbare regter en julle moet soos daardie aanhoudende en knaende weduwee wees nie. Hierdie gelykenis wil juis die teendeel sê – dit val in die kategorie van ‘n kontras gelykenis, ‘n gelykenis wat ‘n antitese stel (om die geleerde term te gebruik). Die gelykenis wil vir ons sê : die Here is glad nie soos daardie regter nie. Die gelykenis sê in soveel woorde : Kyk, selfs ‘n harde en ongevoelige regter sal naderhand doen wat ‘n nikswerd weduwee van hom vra- hoeveel te meer sal die Here, wat ons liefhet, nie hoor as ons bid en vinnig kom om ons te help nie.
Dat ons, as ons bid, nie met ‘n onwillige God te doen het wat in die regte rigting gehelp moet word nie, sien ons ook baie duidelik as ons kyk na die gedeelte wat ons uit Matteus 6 gelees het. Hierdie gedeelte staan net voor die Onse Vader- dis asof Jesus eers sê hoe daar nie gebid moet word nie en dan, met die Onse Vader, hoe ons wel moet bid.
Jesus sê vir die dissipels: Julle moet tog nie soos die heidene maak wat so lank bid en so ‘n stortvloed woorde gebruik wanneer hulle bid nie. Soos hulle nie mense moet probeer beïndruk met hulle gebede nie, so ook moet hulle nie dink dat hulle God kan beïndruk met hulle gebede, dat hulle so sy guns moet wen, so Hom moet sagmaak, so as ‘t ware sy arm moet draai nie. Dis hoe die heidene bid, sê Jesus. Die heidene dink dat hulle deur hulle gebede hulle harde en onverbiddelike heidense gode se guns moet wen.
Genadiglik kan ons weet : dié God met wie ons praat as ons bid, is ons Vader in die hemel wat weet wat ons nodig het, nog lank voordat ons dit van Hom vra. Die verhoring van ons gebede hang nie af van hoe mooi of hoe lank of met hoeveel welluidende woorde ons bid nie- die verhoring van ons gebede hang af van die liefde van God, dié God wat weet wat ons nodig het, nog lank voordat ons dit van Hom vra…
Hoekom bid ons dan?
Ons bid, dink ek, omdat ons, terwyl ons bid, agterkom wie God regtig is.
Ons bid, sodat ons, terwyl ons bid, God beter kan leer ken.
Ons bid nie om God te probeer oorreed om ons Vader in die hemel te word nie. Ons bid om so meer en meer te besef dat God ons Vader in die hemel is!
Ons bid nie om God tot aksie te dwing met ons lang lys behoeftes nie- ons bid sodat ons, terwyl ons ons behoeftes voor God uitstort, kan besef hoe afhanklik ons van God is en hoe nodig ons God se bystand elke oomblik van elke dag het.
Ons bid sodat ons ons, terwyl ons bid, kan besef dat God oneindig groter is wat ons ooit oor Hom kan dink, want sien, die waarheid oor God is dat Hy vir ons sal sorg en ons gee wat ons nodig het, selfs al vra ons Hom nie altyd so getrou om dit te doen nie, want sien, Hy bly ons Vader in die hemel wat ons oneindig liefhet!
Maar daar kom nog iets anders ook by: ons gelykenis van vanmore sluit af met die woorde in vers 8: Maar sal die Seun van die mens by sy koms nog geloof op die aarde vind? Baiekeer sal ons in benoude omstandighede vra : Maar waar is God?Sien Hy nie raak wat in die wêreld aan die gang is nie? Hoekom help Hy dan nie? En, sonder dat ons so uitspel, dink ons dan dat ons God wakker moet bid, dat ons God aan die beweeg moet bid- so al asof die probleem by God lê!
Vers 8 van die gelykenis sê vir ons dat die fout nie by God lê nie, maar by ons! Die probleem is nie God wat nie omgee nie – die probleem is dat ons nie regtig omgee wat om ons in die wêreld aan die gebeur is nie. Hy sal sy werk doen, sê die Here- daaroor hoef ons nie bekommerd te wees nie. Maar vers 8 sê vir ons dat die Here bekommerd is oor ons, dat Hy bekommerd is oor watse soort geloof Hy by ons sou aantref sou die wederkoms nou plaasvind…
Gebed, my broer en suster, is nie ‘n manier om God se arm te draai om dinge te doen wat Hy andersins dalk nie sou gedoen het nie. Gebed is veel eerder die plek waar ek voor God gaan staan en my arm uithou en sê: Here, hier is ek. Ek weet die moeilikheid lê nie by U nie. Ek besef nou die moeilikheid begin by my. Ek weet ék is die probleem. Ek besef nou dat ek nie kan bid vir ‘n gelukkige huwelik as ek nie bereid is om al my nukke te los nie. Ek kan mos nie vra vir vergifnis vir my sondes terwyl ek tot in lengte van dae wrokke in my hart bly koester nie. Ek kan nie vra vir ‘n gespaarde lewe en dan soos ‘n maniak bestuur nie. Ek weet nou, Here, dat daar so baie dinge is wat ek moet doen en U weet hoe min lus ek daarvoor het> U weet ook dat ek dié dinge nie gaan doen as U my nie help, my nie beweeg om dié dinge te doen nie. En daarom, Here, hier is my arm. Draai dit, draai dit, ja, tot dit seermaak en dwing my so U wil te doen. Draai my arm, Here, maak my bereid om U werk hier op aarde te doen…
Miskien is dit hoekom ons moet bid, miskien is dit wat ons moet probeer regkry as ons bid- ons moet deur gebed vir God beter leer ken. Ons moet deur gebed weer en weer besef dat God gans anders as ons is, gans anders in sy liefde, gans anders in sy genade- en, met groot, groot nederigheid moet ons besef dat hierdie gans andere God weet wat ons nodig het nog lank voor ons dit van Hom vra. Sören Kierkegaard het gesê: Gebed verander nie vir God nie; dit verander die bidder – dis so waar. Mag ons dit regkry dat ons gebede ons elke dag meer en meer sal verander sodat ons meer en meer besef hoe groot en hoe goed God is.
Maar dan moet ons deur gebed God se wil vir ons lewens weer en weer raaksien. Ons moet deur gebed God se wil vir ons lewens aanvaar en dit ook leer gehoorsaam. Dit maak wat Corrie ten Boom gesê het ook so baie waar. Sy het gesê: Moet jou nie verbeel dat gebed ‘n geleentheid is om ‘n lys instruksies aan God te gee nie. Gebed is eerder ‘n geleentheid om aan te meld vir diens.
Kom ons gebruik ons gebede om ons te verander; kom ons gebruik ons gebede as ‘n geleentheid om aan te meld vir diens!