Romanos is in 963 dood te midde van gerugte dat Theophano hom vergiftig het; Konstantyn was drie jaar oud. Hy en sy broer is in Maart 962 deur hul pa as medekeisers gekroon. Die weduwee Theophano het haarself se regent vir haar seuns aangestel en dadelik haar eie manne in die regering versamel. Sy het ’n verbondskap met Nikephoros II Phokas aangegaan. Nikephoros, ’n askeet wat twee keer so oud soos sy was, was die grootste militêre held van die ryk. In ruil vir haar hand het die kinderlose Nikephoros haar belowe om haar kinders en hul belange te beskerm. Hy is as keiser gekroon in die teenwoordigheid van sy medeheersers in naam, Konstantyn en Basilius. ’n Maand later is hy met hul ma getroud.
Ná die sluipmoord op Tzimiskes in Januarie 976 het Konstantyn en Basilius die mag oorgeneem. Hoewel die 16-jarige Konstantyn in naam medekeiser was, was Basilius duidelik die senior keiser as Basilius II. Konstantyn was as ’n jong man lank en grasieus, en hy was ’n uiters goeie ruiter. Hy het aan atletiek- en stoeikompetisies deelgeneem wat hy weer mode laat word het. Hy het ’n uitstekende stem en begrip van retoriek gehad. Hy was ’n fynproewer en ’n smulpaap. Hy het glad nie in politiek, die staat of die weermag belanggestel nie.
Basilius II het ’n luisterryke loopbaan gehad en die bynaam "die Bulgare-uitwisser" gekry. Hy is op 15 Desember 1025 sonder kinders dood en Konstantyn, ’n wewenaar van 65, het as Konstantyn VIII die alleenheerser geword. Hy was teen dié tyd 63 jaar lank ’n medeheerser, maar was tevrede met die genot wat sy keiserlike status gebring het. Hy het perdgery en gejag en was konstant op soek na plesier en vermaak. As keiser het hy dié lewe voortgesit en die staatslewe sover moontlik vermy.
Teen die tyd dat hy keiser geword het, het hy chroniese jig gehad en kon hy skaars loop. Hy was uiters wreed; hy het die adel laat vervolg en ’n orgie van marteling gelas. Verblinding was ’n gewilde straf vir werklike en verbeelde misdade. Binne maande is Basilius se landswette onder druk van die Anatoliese aristokrasie laat vaar. Die begin van die Bisantynse Ryk se verval word verbind met Konstantyn se bestyging van die troon. Sy bewind is beskryf as ’n "algehele ramp" en die oorsaak van ’n "ineenstorting van die ryk se militêre mag".