Byna al die gletsers ter wêreld krimp - en vinnig - nuus oor die klimaat
(Krediet: Mike Smith / Flickr)
Gletsers is 'n sensitiewe aanduiding van klimaatsverandering — en een wat maklik waargeneem kan word. Ongeag die hoogte of breedte, smelt gletsers sedert die middel van die 20ste eeu baie vinnig.
Tot nou toe is die volle omvang van ysverlies egter net gedeeltelik gemeet en verstaan.
Die nuwe studie oor wêreldwye terugtrekking van gletsers in Aard is die eerste wat al die gletsers van die wêreld insluit - ongeveer 220,000 XNUMX in totaal - uitgesluit die Groenland- en Antarktiese ysplate. Die ruimtelike en tydelike oplossing van die studie is ongekend.
Wat voorheen permanente ys was, het amper oral in die wêreld afgeneem. Tussen 2000 en 2019 het die wêreldgletsers gemiddeld 267 gigaton (294.3 miljard ton) ys per jaar verloor - 'n hoeveelheid wat die hele oppervlakte van Switserland jaarliks ​​onder ses meter (19 voet) water kon ondergedompel het.
Die verlies van ysmassa het ook gedurende hierdie tydperk sterk versnel. Tussen 2000 en 2004 het gletsers 227 gigaton (250.225 miljard ton) ys per jaar verloor, maar tussen 2015 en 2019 het die verlore massa jaarliks ​​298 gigaton (328.5 miljard ton) beloop. Yssmelt veroorsaak gedurende hierdie tydperk tot 21% van die waargenome styging in seevlakke — ongeveer 0.74 millimeter (0.029 duim) per jaar.
Himalaja-gletsers is veral kommerwekkend
Byna die helfte van die styging in seevlakke kan toegeskryf word aan die termiese uitbreiding van water namate dit opwarm, met smeltwater van die Groenlandse en Antarktiese ysplate en veranderings in die opslag van landwater vir die oorblywende derde.
Onder die vinnigste smeltende gletsers is dié in Alaska, Ysland en die Alpe. Die situasie het ook 'n ingrypende uitwerking op berggletsers in die Pamir-berge, die Hindoe-Koesj en die Himalajas.
'Die situasie in die Himalayas is veral kommerwekkend, "verduidelik hoofskrywer Romain Hugonnet, 'n navorser aan ETH Zurich en die Universiteit van Toulouse. "Gedurende die droë seisoen is gletsersmeltwater 'n belangrike bron wat groot waterweë voer, soos die riviere Ganges, Brahmaputra en Indus.
'Op die oomblik dien hierdie toename in smelting 'n buffer vir mense in die streek, maar as die krimping van die gletser in die Himalaja steeds versnel, kan bevolkte lande soos Indië en Bangladesj oor 'n paar dekades tekort aan water of voedsel kry.'
Meer akkurate modelle
Die bevindings van hierdie studie kan hidrologiese modelle verbeter en gebruik word om meer akkurate voorspellings op globale en plaaslike skale te maak, byvoorbeeld om te skat hoeveel smeltwater van die Himalaja-gletser die volgende paar dekades kan verwag.
Tot hul verbasing het die navorsers ook gebiede geïdentifiseer waar die smeltspoed tussen 2000 en 2019 vertraag het, soos byvoorbeeld Groenlandse ooskus en in Ysland en Skandinawië. Hulle skryf hierdie uiteenlopende patroon toe aan 'n weerafwyking in die Noord-Atlantiese Oseaan wat tussen 2010 en 2019 hoër neerslae en laer temperature veroorsaak het, wat die ysverlies vertraag het.
Die navorsers het ook ontdek dat die verskynsel bekend as die Karakoram-anomalie besig is om te verdwyn. Voor 2010 was gletsers in die Karakoram-bergreeks stabiel — en in sommige gevalle selfs aan die groei. Die navorsers se ontleding het egter aan die lig gebring dat Karakoram-gletsers ook nou massa verloor.
As basis vir die studie het die navorsingspanele beelde gebruik wat aan boord van NASA se Terra-satelliet geneem is, wat sedert 100 een keer elke 1999 minute om die aarde wentel op 'n hoogte van byna 700 kilometer (434.96 myl). Terra is die tuiste van ASTER, 'n multispektrale beeldbeeld met twee kameras wat pare stereobeelde opneem, wat navorsers in staat stel om digitale hoogtemodelle met hoë resolusie van al die wêreld se gletsers te skep. Die span het die volledige argief van ASTER-beelde gebruik om 'n tydreeks van yshoogte, wat hulle in staat gestel het om veranderinge in die dikte en massa van die ys oor tyd te bereken.
Romain Hugonnet, 'n doktorale student aan die ETH Zurich en die Universiteit van Toulouse, is die hoofskrywer van die studie. Hy het byna drie jaar aan hierdie projek gewerk en het 18 maande lank die satellietdata ontleed. Om die data te verwerk, het die navorsers 'n superrekenaar aan die Universiteit van Noord-British Columbia gebruik.
Die bevindinge van die studie sal opgeneem word in die volgende beoordelingsverslag van die Verenigde Nasies se interregeringspaneel oor klimaatsverandering (IPCC), wat later vanjaar gepubliseer moet word.
'Ons bevindings is belangrik op politieke vlak. Die wêreld moet regtig nou optree om die ergste geval klimaatsveranderingscenario, "sê mede-outeur Daniel Farinotti, hoof van die gletsiologiegroep by ETH Zurich en die Switserse federale instituut vir bos-, sneeu- en landskapsnavorsing WSL.
Bykomende mede-outeurs is van Ulster Universiteit, die Universiteit van Oslo en die Universiteit van Noord-British Columbia. - oorspronklike Studie
UK Land stoor nou 7% meer koolstof as 300 jaar gelede en wat dit vir die omgewing beteken
by Victoria Janes-Bassett en Jess Davies, Lancaster Universiteit
Om die aardverwarming tot 1.5 ° C te beperk en die ergste gevolge van klimaatsverandering te vermy, sal meer verg as om ...
Selfs met die koolstofvrystelling van die mensdom tot op hede is daar baie minder koolstofdioksied in die aarde se atmosfeer as Venus, ...