Waarom het elke kultuur op die planeet 'n ander kalender, maar volg hulle dieselfde stelsel vir 'n week? - Geskiedenis Podcasts - 2021
Ek weet dit klink 'n bietjie soos 'n dom vraag. Elke kultuur in die wêreld volg 'n ander kalender, byvoorbeeld:
Christene volg 'n sonkalender na die geboorte van Jesus Christus (2014. AD loop tans)
Moslems volg 'n maankalender (Hijri) gebaseer op die geboorte van die profeet Mohammed.
Hindoes volg 'n sonkalender genaamd Vikram Samvat (onder vele ander weergawes).
Nou is die aantal maande en dae in 'n maand duidelik anders in elke kalender. Maar hoekom stem alle kalenders ooreen oor die stelsel van sewe dae week (byvoorbeeld, vandag is 'n Vrydag in alle kalenders)?
Dit lyk asof dit duidelik moet wees, ek weet. Maar tog, wat maak dit moontlik dat hulle oor die week saamstem en steeds verskil in verskillende ander berekeninge?
Ons het baie bewyse vir die antieke Babiloniese kalender, maar geen bewyse vir 'n sewe dae lange week in die ou Babilonië nie.
In die antieke wêreld was daar twee vorme van die sewe dae lange week. Eerstens het die Joodse week (uiteindelik aangeneem deur Christene en Moslems) dae van een (Sondag) tot ses (Vrydag) en die Sabbat op die sewende dag. Alhoewel die Sabbat gereeld in die Ou Testament genoem word, word die gebruik van die genommerde week vir datering nie getuig voor die eerste eeu vC nie, eers met Jode, en dan in die Nuwe Testament en ander Christelike tekste. Tweedens, die planetêre week, waar elkeen van die sewe dae vernoem is na 'n planeet (Son, Maan, Mars, Mercurius, Jupiter, Venus, Saturnus) is gebaseer op die astrologiese leer van die Lords of the Hours en the Lords of the Days ; dit word deur die Romeinse digter Tibullus in die 1ste eeu vC voorgehou, toe volledig ontwikkel deur die astroloog Vettius Valens in die 2de eeu nC.
Die sewe dae lange week het versprei met die Christendom en (spesifiek in Indië) met die ontvangs van Griekse astrologie, begin met die Yavanajataka, waar die week eksplisiet beskryf word as 'n Griekse ding.
Daar is tans 'n deurlopende navorsingsprojek oor hierdie vraag:
Pingree se vertaling van die Yavanajataka (sien veral afdeling 77):
Die sewe dae week is nie noodwendig universeel nie, alhoewel dit oor die grootste deel van die wêreld versprei het, aangesien sekere kulture die wêreld oorheers het. Die Romeine en dan die Christene het min of meer sekere kulturele elemente op almal afgedruk.
Waarom 7 dae? Die maklikste verduideliking is waarskynlik dat daar ongeveer 28 dae in 'n maansiklus is, en dit sou in 7 gelyke 'weke' ongeveer 7 dae oplewer.
Ek glo dat die vroegste 7 dae 'week' in Babilon gebruik is, waarop elke 7 dae 'n godsdienstige viering plaasgevind het. Hierdie viering het egter op die nuwemaan begin. Daarom, 7 dae weke, om vier vieringe per maand te vier.
Die sonjaar en die maanmaand (en die sondag) is voor die hand liggende, natuurlike siklusse van tyd. Aangesien nie een van hulle 'n heelgetal veelvoud van 'n ander is nie, is 'n wye reeks kalenders geskep om dit te versoen. Hulle is geneig om nog steeds in gebruik te wees omdat hulle baie traagheid (en dikwels, godsdienstige tradisie) agter die rug het.
Daar is geen natuurlike submaandsiklusse nie. Die Abrahamitiese week van sewe dae is slegs een wat gebruik is; verskillende ander kulture het siklusse wat wissel van die vierdaagse marksiklus van die Igbo tot die 13-dae rituele siklus van die Asteke/Maya. Die oorheersing van die Abrahamitiese week is waarskynlik bloot omdat 'n derde van die wêreldbevolking dit om godsdienstige redes volg; nie een van die ander siklusse van die maand het bykans die volgende nie.
Ek dink mense soek vaste siklusse in die natuur. die siklus van die maan, die dwaal van die skaduwee op die oppervlak duur 28 dae, verdeel die horisontale as van die maan in 4 gelyke dele wat u vir elke deel 7 dae kry.
Waarom het 'n week 7 dae?
Dit is Maandag en jy sien uit na die naweek. Waarom moet u 5 dae wag tot Saterdag? En hoekom is die dag na Maandag Dinsdag en nie, sê maar, Sondag nie? U het 'n ou volk in die hedendaagse Irak te bedank.
Die leeu van Babilon standbeeld in Irak.
Die aarde se as is die denkbeeldige rooi lyn.
Die rigting van die aarde se kanteling verander amper nie - die twee hemisfere wys die hele jaar deur na dieselfde posisie in die ruimte. Wat verander, namate die aarde om die son draai, is die posisie van die hemisfere in verhouding tot die son - die noordelike halfrond wys gedurende die noordelike somer na die son en weg van die son gedurende die noordelike winter.
UFO -kontakpersoon en beweerde gereïnkarneerde Saturnus Howard Menger beweer dat hy op joyrides op 'n vlieënde piering deur die sonnestelsel geneem is. Sy interaksie met vreemdelinge het op die ouderdom van 10 begin toe 'n geheimsinnige vrou in die bos vir hom gesê het dat hy gekies en bestem was vir groot dinge. Hy het af en toe kontak gehad tydens sy diens in die Stille Oseaan -oorlog, maar nadat hy die weermag verlaat het, het hy baie tyd spandeer om besoekers van Venus en Mars te help om met aardklere saam te smelt, en vroue het blykbaar probleme ondervind met hoëhakskoene en bra's wat heeltemal verwerp is. Later sou hy onthou dat hy eintlik die reïnkarnasie van 'n Saturniese man was met die naam Sol du Naro, wat die liggaam van 'n dooie eenjarige met die naam Howard Menger beset het aan die einde van 'n wonderlike verhouding met 'n Venusiese vrou. Hy beweer dat die wesens en beskawings op Venus en Saturnus teen 'n hoër frekwensie vibreer as dié op aarde, wat hul liggame meer vaag en dikwels onsigbaar maak.
Hy beskryf pragtige voorstede met rooihoutbome op Venus, onbekende diere en mense wat in pastelkleed rondloop. Hy sou ook 'n reis na die maan onderneem nadat hy 'n maan -aartappel met meer as 15 persent proteïene van 'n kontakpersoon in Philadelphia ontvang het. Die maanreis sou 'n week en 'n half atomiese verwerking verg om op die maan en die uitdrukking van die werklikheid te bestaan. & Rdquo By aankoms het Menger berig oor pragtige pêrelvormige vliegvelde, vroue in toga's wat verversings aanbied, drywende treine en 'n aantal Russiese , Duitse en Japannese toergroepe. Hy het selfs berig dat 'n groot, neergestorte, koeëlvormige voertuig die oorblyfsels was van 'n ondersoekende vaartuig uit 'n ander wêreld.
Terug op aarde, later in die lewe, herroep hy sy verhaal en blameer dit alles op 'n CIA-gedagte-eksperiment, net om weer terug te keer na sy oorspronklike verhaal in die 1980's.
Wat is etiese kultuur, en waarom maak dit saak?
Die afgelope paar maande het senior leiers by die Departement van Justisie (DOJ) en die Kommissie vir Sekuriteite en Uitruil (SEC) toesprake gehou oor die behoefte aan gepaste korporatiewe kultuur rondom nakoming. Dit bring dus ons eerste vraag na ons volgende blogposreeks van vyf dele, wat is die korporatiewe kultuur?
My kollega Eric Feldman is van mening dat "kultuur alles is", want 'n organisasiekultuur is die fundamentele interne beheer, waarsonder al u ander kontroles waarskynlik ondoeltreffend is.
Dit beteken korporatiewe kultuur is die manier waarop dinge gaan werklik is in 'n organisasie en die manier waarop dinge gaan regtig werk. Alhoewel korporatiewe kultuur die kernwaardes van 'n onderneming weerspieël, kom dit gewoonlik slegs voor as die onderneming die waardes in die hele organisasie bedryf.
Daar kan meer as een kultuur in 'n organisasie wees, en daar kan heel moontlik meer subkulture in 'n onderneming wees. Bestuur kan eenvoudig nie een kultuur dwarsdeur die hele organisasie dwing nie. Kultuur bestaan ​​uit al die verskillende mense wat vir die organisasie werk, wat beteken dat dit sal verskil op grond van bevolking en aardrykskunde. Dit kan beteken dat verskillende plekke verskillende kulture sal hê. Die verband tussen kultuur en voldoening is dat kultuur etiese gedrag dryf. Elke werknemer wat u aanstel en elke organisasie wat u verkry, sal die kultuur van u organisasie verander.
Daarom is fusies en verkrygings (M & ampA) omsigtigheidsondersoek van kritieke belang. As u nie die kultuur wat u verkry, verstaan ​​nie, sal u nie net 'n idee hê van hoe dit bymekaar pas nie, maar ook 'n FCPA -nagmerrie.
Watter verskillende soorte kulturele stelsels kan 'n onderneming beïnvloed? Dit kan alles insluit, van plekke tot tale, rituele, rolmodelle en ander informele meganismes vir die bou van 'n kultuur. Maar selfs met subkulture in 'n organisasie en regoor die wêreld, is dit belangrik om 'n paar oorhoofse sleuteltemas van die kultuur te hê. Dit behels om konsekwent te wees met die kernwaardes, integriteit en etiese gedrag.
'N Belangrike aanduiding van 'n sterk etiese kultuur is om 'n "praat" -kultuur te hê. Dit lei tot meer formele kulturele stelsels en prosesse, wat ook kultuur beïnvloed. Dit word dikwels bepaal deur die aanstellingsproses: wie u aanstel, hoe u mense oplei en watter prestasiebestuurstelsels gedurende die ampstermyn gebruik word. Dit lei ook tot die Fair Process Doctrine en of dit konsekwent binne die kultuur toegepas word. Ten slotte, stimuleer u die regte soort gedrag deur meting, vergoeding en herkenning?
Dus, hoe kan ons werknemers regdeur die organisasie aanspreeklik hou? Dit is nie meer net die verantwoordelikheid van die topbestuur nie. Alhoewel daar steeds 'n gepaste toon aan die bokant moet wees, moet daar ook 'n gepaste 'bui in die middel' van 'n organisasie wees en 'onderaan' gons 'oor die onderneming oor nakoming, etiek en waardes. Dit is omdat werknemers meer beïnvloed word deur hul onmiddellike toesighouer en hul eweknieë as 'n gesiglose uitvoerende hoof, selfs al sê die uitvoerende hoof die regte dinge en bevat 'n opregte inleidingsblad oor u gedragskode.
Om 'n effektiewe kultuur te hê, moet daar 'n ooreenstemming wees tussen wat die topbestuur sê en die kernwaardes van die onderneming, sowel as tussen wat die organisasie sê en wat dit doen. Dit alles kom deur die senior bestuur wat uit die hoofkwartier kom en met werknemers in die veld praat.
Geen onderneming streef daarna om oneties te wees nie, en die meeste werknemers wil nie onwettig of krimineel optree nie, maar as senior bestuur nie met werknemers in gesprek tree en met werknemers praat nie, weet hulle nie hoe hul boodskappe ontvang word nie.
Dit neem nie lank om te sien wanneer daar 'n verband is tussen wat die senior bestuur sê en wat die werknemers wegneem nie (hmmm ... kan iemand Wells Fargo sê?). Dit is dikwels kommerwekkend hoe min die topbestuur hul werknemers werklik verstaan. As gevolg hiervan weet senior leiers nie watter boodskappe hul werkers ontvang nie, beide verbaal en nie-verbaal.
Kom deel volgende week saam met my vir deel twee, wanneer ons die faktore wat die etiese kultuur van 'n onderneming beïnvloed, ondersoek.
As u die vorige paaiemente van hierdie lopende reeks misgeloop het, sien die onderstaande skakels.
Hoe dit eindig: die ou wortels van doomsday -profesieë en einde van die wêreldoortuigings
Hollywood se obsessie met die einde van die tye is nog nie verby nie - Armageddon, Deep Impact, Doomsday, Legion, Thor: Ragnarok en 28 Days Later, is slegs 'n paar van die honderde blockbusters wat handel oor die dood van die mensdom. En nou word nog 'n apokaliptiese film vrygestel. 'Hoe dit eindig' stel voor hoe 'n skielike ineenstorting van die samelewing in die moderne VSA kan plaasvind as gevolg van 'n geologiese apokalips. Maar die obsessie van die mens met die einde van die wêreld is nie nuut nie.
Doomsday profesieë is so oud soos aangetekende tyd. Vir so lank as wat mense bestaan, was daar 'n vrees vir 'n apokalips of 'einde van tye', wanneer die gode wraak op hul mense wens, wanneer mense betaal vir die sondes van hul vaders en voorvaders, en wanneer die demone van die wêreld opstaan ​​en verslind alles wat goed is. Profesieë van die einde van die tye spruit uit die mitologieë van die beskawings in die verlede: die Noorse verhaal van Ragnarök, die verhaal van Noag en die Vloed en die Bybelse apokalips. Alhoewel hierdie beskawings al duisende jare in die verlede is, bly dieselfde vrees wat hulle gedryf het om hierdie mites te maak - die vrees vir die onbekende - vandag nog by die menslike ras teister.
Die vroegste voorspelling van die einde van die wêreld is vermoedelik afkomstig van die Assiriërs, 'n kragtige Mesopotamiese kultuur wat ongeveer tweeduisend jaar geduur het. Daar is 'n tablet gevind wat dateer uit tussen 2800 en 2500 vC wat die eerste bekende profesie van die einde van die dae bevat. Volgens die vertaling beweer dit dat die aarde in daardie jare in sy laaste dae was, en dat die wêreld stadig agteruitgaan in 'n korrupte samelewing wat eers met die vernietiging daarvan sou eindig. Alhoewel dit nie bekend is wie hierdie inskripsie geskryf het nie, en waar die tablet spesifiek vandaan kom, is dit 'n vurige voorbeeld van hoe ver terug in die menslike geskiedenis die apokaliptiese profesieë begin het.
'N Assiriese tablet van 2800 vC dra die eerste bekende profesie van die einde van die wêreld. Foto: Assiriese tablet uit Nineve, Noord -Irak. Krediet: The British Museum
In die Noorse mitologie is Ragnarok 'n reeks apokaliptiese gebeurtenisse wat die einde van die wêreld sal definieer, waar reuse van ryp en vuur saam die gode sal veg in 'n laaste geveg wat die planeet uiteindelik sal vernietig en onder water dompel. Volgens die legende sal die wêreld weer opduik, die oorlewende en terugkerende gode sal ontmoet en die wêreld sal herbevolk word deur twee menslike oorlewendes.
'Die ondergang van die AEsir'. Die hemele skeur en die 'Sons of Múspell' ry op die AEsir by Ragnarö. Die Noorse apokaliptiese geveg, Ragnarok. ( Wikimedia Commons )
Talle ander profesieë het in die geskiedenis verskyn wat uitdruklik betrekking het op die sterflike vrees vir die 'wederkoms van Christus'-die oortuiging dat daar 'n dag sal kom wanneer die mensdom geoordeel sal word vir al hulle sondes en Christus teen die Antichris, Satan, sou veg , en 'n valse profeet in die Bybelse Armageddon. Die vier ruiters, wat tradisioneel oorlog, hongersnood, pes en dood genoem word, sal tydens die apokalips ry. Die meeste, indien nie almal, profete beweer dat die Wegraping die voorafgaande aan die enorme stryd sou wees, waar die suiwerste van die mensheid van die aarde verwyder sou word voor die stryd tussen Christus en die Anti-Christus. Die verwagting van hierdie gebeurtenis en die vrees vir wat tydens die mensdom sou gebeur, het verskillende mense uit verskillende godsdienstige en etniese agtergronde gevra om die gebeurtenis te voorspel, sodat die lewendes kon voorberei op wat volgens hulle 'n onvermydelike einde was, en dit ook binnekort om gebore te word, kan geleer word om 'n vrome lewe te lei om so 'n einde te oorleef. Die geloof in Armageddon en die wegraping spruit hoofsaaklik uit die Bybel en Bybelse vertalers en tolke, maar die kriptiese en simboliese taal wat in die teks gebruik word, veroorsaak onenigheid oor die gepaste datum en tyd van die sogenaamde wederkoms.
Vier ruiters van die apokalips, deur Viktor Vasnetsov. Geverf in 1887. ( Wikimedia Commons )
Daar is ook lank gevrees dat die jaar 1000 nC die einde van die wêreld sou wees. Y2K het dieselfde tipe duisendjarige vrees veroorsaak, aangesien daar aanvaar is dat die '00 van 2000 in 1900 op rekenaars verkeerd gelees sou word en 'n fout sou veroorsaak dat alle tegnologie sou misluk, wat wêreldwye verwarring en geweldige vernietiging sou veroorsaak. Nuwe millennia, jare wat eindig in '99, en die begin van nuwe eeue was almal in die verlede onderworpe aan doemprofesieë, en die huidige era is geen uitsondering daarop nie. Onsekerhede oor die toekoms teister steeds die menslike ras, soos die onlangse oortuiging dat rampspoedige gebeure op of omstreeks 21 Desember 2012 sou plaasvind, 'n datum wat beskou word as die einddatum van 'n siklus van 5,126 jaar in die Mesoamerikaanse Long Count-kalender .
Maya -kalender op perkament. Bron: BigStockPhoto
Meer onlangs is daar 'n doomsday -teorie aangevoer met betrekking tot die vier bloedmane wat in die twaalf maande tussen April 2014 en September 2015 verskyn het, wat na bewering 'n aanduiding van die einde is omdat so 'n voorkoms so skaars is. Ondanks die vooruitgang van die mensdom en die tegnologiese opsporingsvermoëns tot hul beskikking, bly nuwe en onbekende gebeure en situasies skrikwekkend, wat daartoe lei dat baie mense regoor die wêreld, bekend as 'Doomsday Preppers', voortgaan met die voorbereiding vir die 'einde van die wêreld as ons weet dit, aangesien pogings 'n meer ideale opsie is as om die risiko te verdoesel.
Dit is duidelik dat vrees die dryfveer agter die profesieë van ondergang deur die mens se geskiedenis is. Die poging om die toekoms in kaart te bring - wanneer die einde sal kom, hoe die einde sal kom, en wie dit sal oorleef - is en was nog altyd 'n poging om omstandighede wat nie onder menslike beheer is nie, en wat nie binne menslike beheer is nie, te kan uitoorlê . Alhoewel baie mense dit weet en verstaan, het dit mense nooit gekeer om die uitkoms te probeer voorspel nie. Dit is veilig om te sê dat solank as wat die lewe op aarde aanhou groei en floreer en selfs verwoestende rampe ondervind, die doemprofesieë steeds sal seëvier.
Voorgestelde foto: Uitbeelding van die Maya -apokalips. Bron: BigStockPhoto
Boserup, Mogen, "Fear of Doomsday: Past and Present," Bevolkings- en ontwikkelingsoorsig , 4.1, (Maart 1978), pp. 133-43.
Lemprière, John. Universele biografie: bevat 'n groot, kritiese en historiese verslag van die lewe en karakter, die arbeid en optrede van vooraanstaande persone, in alle ouderdomme en lande, toestande en beroepe (E. Sargeant: BLANK, 1810).
Lewis, James R., "Doomsday Prophecies: A Complete Guide to the End of the World", Nova Religio: The Journal of Alternative and Emergent Religions 9.1, (Augustus 2005), pp. 121-122.
Strauss, Mark. "Tien noemenswaardige apokalisse wat (natuurlik) nie gebeur het nie: Apokaliptiese voorspellings is niks nuuts nie - dit bestaan ​​al duisende jare," Smithsonian, November 2009.
Pluto se mane
Pluto het vyf mane: Charon, Styx, Nix, Kerberos en Hydra, met Charon die naaste aan Pluto en Hydra die verste.
In 1978 het sterrekundiges ontdek dat Pluto 'n baie groot maan gehad het, byna die helfte van die grootte van die dwergplaneet. Hierdie maan is Charon genoem, na die mitologiese demoon wat in die Griekse mitologie siele na die onderwêreld gebring het.
Omdat Charon en Pluto so groot is, is hul wentelbaan anders as dié van die meeste planete en hul mane. Beide Pluto en Charon wentel om 'n punt in die ruimte wat tussen hulle lê, soortgelyk aan die wentelbane van binêre sterrestelsels. Om hierdie rede verwys wetenskaplikes na Pluto en Charon as 'n dubbele dwergplaneet, dubbele planeet of binêre stelsel.
Pluto en Charon is slegs 19 640 km van mekaar af, minder as die afstand tussen Londen en Sydney. Charon se wentelbaan om Pluto neem 6,4 aardse dae, en een Pluto-rotasie & mdash 'n Pluto-dag & mdash neem ook 6,4 aardse dae. Dit is omdat Charon oor dieselfde plek op Pluto se oppervlak sweef, en dieselfde kant van Charon altyd na Pluto kyk, 'n verskynsel wat bekend staan ​​as getysluiting.
Terwyl Pluto 'n rooierige tint het, lyk Charon meer grys. In die vroeë dae het die maan moontlik 'n ondergrondse oseaan bevat, hoewel die satelliet dit vandag waarskynlik nie kan ondersteun nie.
In vergelyking met die meeste van die planete en mane van die sonnestelsel, word die Pluto-Charon-stelsel op sy sy gekantel ten opsigte van die son.
Waarnemings van Charon deur New Horizons het die teenwoordigheid van canyons op die maanoppervlak onthul. Die diepste van die canyons val 9,7 km afwaarts. 'N Lang stuk kranse en trogies strek 970 km lank oor die middel van die satelliet. 'N Gedeelte van die maan se oppervlak naby een pool is bedek met 'n baie donkerder materiaal as die res van die planeet. Soortgelyk aan die streke van Pluto, is 'n groot deel van die oppervlak van Charon vry van kraters en dui dit daarop dat die oppervlak redelik jonk en geologies aktief is. Wetenskaplikes het bewyse van grondverskuiwings op die oppervlak gesien, die eerste keer dat sulke kenmerke in die Kuiper -gordel opgemerk is. Die maan het moontlik ook sy eie weergawe van plaattektoniek gehad, wat geologiese verandering op aarde veroorsaak.
In 2005 het wetenskaplikes Pluto met die Hubble -ruimteteleskoop afgeneem ter voorbereiding van die New Horizons -missie en twee ander klein mane van Pluto ontdek wat nou Nix en Hydra genoem word. Hierdie satelliete is twee en drie keer verder van Pluto af as Charon. Op grond van metings deur New Horizons word Nix na raming 42 km lank en 36 km breed, terwyl Hydra 55 km lank en 40 km breed is. Dit is waarskynlik dat Hydra se oppervlak hoofsaaklik bedek is met waterys.
Wetenskaplikes wat Hubble gebruik het, het 'n vierde maan, Kerberos, in 2011 ontdek. Hierdie maan is na raming 13 tot 34 km in deursnee. Op 11 Julie 2012 is 'n vyfde maan, Styx, ontdek (met 'n geskatte breedte van 10 kilometer), wat die debat oor Pluto se status as planeet verder aangewakker het.
Die vier nuutgevlekte mane het moontlik ontstaan ​​uit die botsing wat Charon geskep het. Daar is gevind dat hul wentelbane baie chaoties is.
Deur 'n plat-erde se oë
Eerstens 'n kort rondleiding deur die wêreldbeskouing van 'n plat-aar: Terwyl hulle emmers met konkrete bewyse afskryf dat die aarde bolvormig is, aanvaar hulle geredelik 'n wasgoedlys van voorstelle wat sommige belaglik sou noem. Die toonaangewende teorie oor plat-erder beweer dat die aarde 'n skyf is met die Arktiese Sirkel in die middel en Antarktika, 'n muur van 150 voet lank ys, om die rand. NASA -werknemers, sê hulle, bewaak hierdie ysmuur om te verhoed dat mense omklim en van die skyf val. (In ooreenstemming met hul skeptisisme teenoor NASA, het die bekende samesweringsteoretikus Nathan Thompson onlangs 'n man genader wat volgens hom 'n NASA-werknemer was in 'n Starbucks middel Mei 2017. In 'n YouTube-video van die beurs het Thompson, stigter van die amptelike Flat Earth and Globe -besprekingsbladsy, skreeu dat hy bewyse het dat die aarde plat is, en blykbaar sê 'n ruimtevaarder wat verdrink is die bewys en mdash en dat NASA 'lieg'.)
Die dag- en nagsiklus van die aarde word verduidelik deur te stel dat die son en die maan sfere is wat 51 kilometer lank is en in sirkels 3 000 myl (4,828 km) bokant die aarde se vlak beweeg. (Sterre, sê hulle, beweeg in 'n vliegtuig 3100 myl bo.) Net soos kolligte verlig hierdie hemelsfere verskillende dele van die planeet in 'n siklus van 24 uur. Flat-earthers glo dat daar ook 'n onsigbare 'antimoon' moet wees wat die maan tydens maansverduisterings verduister.
Verder is die swaartekrag van die aarde 'n illusie, sê hulle. Voorwerpe versnel nie eerder afwaarts nie; die aarde se skyf versnel opwaarts teen 32 voet per sekonde in kwadraat (9,8 meter per sekonde kwadraat), aangedryf deur 'n geheimsinnige krag wat donker energie genoem word. Tans is daar onenigheid onder die platte aards oor die vraag of Einstein se relatiwiteitsteorie die aarde toelaat om onbepaald opwaarts te versnel sonder dat die planeet uiteindelik die ligspoed oorskry. (Einstein se wette geld blykbaar steeds in hierdie alternatiewe weergawe van die werklikheid.)
Wat betref wat onder die skyf van die aarde lê, is dit onbekend, maar die meeste plat aards glo dat dit bestaan ​​uit 'rotse'. [Godsdiens en wetenskap: 6 visioene van die aarde se kern]
Dan is daar die samesweringsteorie: Flat-earthers glo dat foto's van die aardbol ge-photoshop GPS-toestelle is gerig om vlieëniers te maak dink hulle vlieg in reguit lyne om 'n bol wanneer hulle eintlik in sirkels bokant 'n skyf vlieg. Die motief vir die verberging van wêreldregerings van die ware vorm van die aarde is nog nie vasgestel nie, maar platte aards glo dat dit waarskynlik finansieel is. 'In 'n neutedop sou dit logies baie minder kos om 'n ruimteprogram te vals as om dit eintlik te hê, sodat diegene wat die sameswering verdien uit die befondsing wat NASA en ander ruimteagentskappe van die regering ontvang,' het die FAQ-bladsy van die flat-earther-webwerf gesê verduidelik.
Een tydsone vir die wêreld?
Terwyl ek gaan sit om hierdie plasing te skryf, is dit 16:03. op Donderdag, 15 Maart. Ek is amper gereed vir my middagete. Die son is reeds laag in die lug. Binnekort is die werksdag verby. Ek is#8217m in Brooklyn, New York. Elders is dit natuurlik vroeër of later, en mense doen ander dinge. Australiërs eet moontlik ontbyt of stort in die oggend. Kaliforniërs eet waarskynlik middagete.
Twee professore van Johns Hopkins dink dat hulle 'n meer rasionele manier bedink het om die planeet te bestuur. Astrofisikus Richard Conn Henry en ekonoom Steve Hanke voer aan dat ons almal Greenwich Mean Time, ook bekend as Universal Time, moet aanneem. Dit sou oral dieselfde tyd maak, ongeag die posisie van die son in die lug. Dus, eerder as om 16:03 te skryf, sou ek om 20:03 skryf. Dan eet ek om 23:30, kyk 'n bietjie TV en slaan die sak rond, o, 3:00. Toe ek wakker word, sou dit om 11:00 wees, nie net in Brooklyn nie, maar oral. Almal sal presies weet hoe laat dit is, op elke oomblik, en die akademici skryf in die Januarie -uitgawe van Globe Asia, wat volgens hulle konferensieoproepe en saketransaksies sal vergemaklik.
Sommige lande het reeds na minder tydsones beweeg. Sedert 1949 het China slegs 'n enkele tydsone, alhoewel die land geografies vyf strek. In 2010 het Rusland twee van sy tydsones afgeskaf, wat die getal van 11 tot nege laat val het. Maar om van 24 tydsones na een te spring, is 'n baie groter sprong. Op sommige eilande in die Stille Oseaan sou die datum verander met die son hoog in die lug. Mense sou Dinsdag wakker word en Woensdag gaan slaap.
Henry en Hanke wil ook wegdoen met die standaard Gregoriaanse kalender, wat baie lande sedert die laat 1500's gebruik het. Onder die nuwe Henry-Hanke-kalender, 15 Maart of#8212 of enige ander dag, val dit dan ook op dieselfde dag van die week, jaar in en jaar uit. My verjaardag sal altyd Woensdag wees. " Dink daaraan hoeveel tyd en moeite elke jaar daaraan bestee word om die kalender van elke organisasie ter wêreld te herontwerp, en dit word duidelik dat ons kalender die lewe baie eenvoudiger sou maak en noemenswaardige voordele sou inhou, het Henry gesê in 'n " 160 pers vrystelling In die nuwe kalender het elke kwartaal presies dieselfde aantal dae, wat finansiële berekeninge eenvoudiger maak.
Elke kalender het 'n groot uitdaging wat hy moet oorkom: Elke aardse jaar is 'n bietjie meer as 365 dae, en#8212 dit duur 365,2422 dae, om presies te wees. Die Gregoriaanse kalender beslaan ekstra ure deur 'n skrikkeldag einde Februarie ongeveer elke vier jaar by te voeg. Die Henry-Hanke-kalender voeg elke vyf of ses jaar 'n ekstra week aan die einde van Desember by. Hierdie ekstra week sou 'n eie mini-maand wees.
Henry en Hanke beklemtoon die vele voordele van die aanneming van hul kalender en Universele tyd, maar ek wonder of hulle aan sommige nadele gedink het. Byvoorbeeld, Dolly Parton se trefferliedjie 𔄡 tot 5 " sou nie meer relevant wees nie. Die nuwe werksdag op kantoor, ten minste in Brooklyn, sou om 14 begin en eindig op 22. Het dit nie dieselfde ring nie?
Hoe die planete en satelliete hul name gekry het
Dit is vernoem na die gevleuelde Romeinse reisgod omdat dit lyk asof dit so vinnig beweeg.
Romeinse naam vir die godin van liefde. Hierdie planeet is beskou as die helderste en mooiste planeet of ster in die hemel.
Die naam Aarde kom van die Indo-Europese basis 'er', wat die Germaanse selfstandige naamwoord 'ertho' en uiteindelik Duitse 'erde', 'Nederlandse' aarde, 'Deense en Sweedse' jord 'en Engelse' aarde 'geproduseer het. Verwante vorme sluit in die Griekse 'eraze', 'wat' op die grond 'beteken', en die Walliese 'erw', 'wat' veld 'beteken.
DIE MAAN: Elke beskawing het 'n naam gehad vir die satelliet van die aarde, wat in Engels bekend staan ​​as die maan. Die naam is van die Angelsaksiese afleiding.
Deur die Romeine vernoem na hul oorlogsgod vanweë sy rooi, bloedagtige kleur. Ander beskawings het hierdie planeet ook genoem uit hierdie eienskap, byvoorbeeld, die Egiptenare het dit genoem? Haar Desher ,? bedoel? die rooi.?
SATELLITE: Phobos (vernoem na een van die perde wat Mars se wa getrek het) Deimos (vernoem na een van Mars se metgeselle).
Die grootste en massiefste van die planete is deur die Grieke Zeus genoem en Jupiter deur die Romeine, hy was die belangrikste god in beide panteons. Jupiter se satelliete is vernoem na mitologiese karakters wat 'n verhouding met Zeus het.
SATELLITE: Metis (eerste vrou van Zeus) Adrastea ('n nimf van Kreta aan wie se sorg Zeus se ma die baba Zeus toevertrou het) Amalthea ('n bok in sommige rekeninge, 'n prinses van Kreta in ander, sy het Zeus as 'n jong kind gesuig) Thebe ('n nimf ontvoer deur Zeus) Io (sy is deur Zeus verander in 'n koei om haar teen sy jaloerse vrou te beskerm) Europa (sy is verlei deur Jupiter) Ganymedes (pragtige jong seun wat die draer van die Olimpiese gode geword het) Callisto (sy is verlei deur Zeus, wat haar in 'n beer verander het om haar te beskerm teen sy vrou se jaloesie) Leda (verlei deur Zeus in die vorm van 'n swaan) Himalia (nimf wat drie seuns van Zeus gebaar het) Lysithia (een van Zeus se vele minnaars) Elara ('n voorloper van Zeus) Ananke (dogter van Zeus en Adrastea, godin van nood en noodsaaklikheid) Carme (moeder, deur Zeus, van Britomartis) Pasipha (vrou van Minos, moeder van die Minotaur) Sinope (dogter van die riviergod Asopus en Merope). Ander satelliete van Jupiter wat onlangs ontdek en genoem is, is: Themisto, Euporie, Orthosie, Euanthe, Thyone, Harpalyke, Hermippe, Praxidike, Iocaste, Passithee, Chaldene, Kale, Isonoe, Aitne, Erinome, Taygete, Kalyke, Eurydome, Autonoe, Sponde, Megaclite, en Callirrhoe. Daar moet nog 24 Joviaanse satelliete genoem word.
Saturnus was die Romeinse naam vir die Griekse Cronos, die boerderygod en die vader van Zeus/Jupiter. Sommige van die satelliete is vernoem na Titans wat volgens die Griekse mitologie broers en susters van Saturnus was. Die nuutste satelliete is vernoem na Galliese (Gallië, of antieke Frankryk), Noorse en Inuit (Eskimo) reuse.
SATELLITE: Pan (die halfmens, halfbok-god van die herdery) Atlas ('n Titan wat die hemel op sy skouers gehou het) Prometheus ('n Titan wat baie geskenke aan die mensdom gegee het, insluitend vuur) Pandora ('n vrou wat die boks oopgemaak het wat 'n magdom plae oor die mensdom losgemaak het) Janus ('n tweegesig-Romeinse god wat terselfdertyd vorentoe en agtertoe kon kyk) Epimetheus ('n Griekse terugwaartse god) Mimas ('n Titan wat deur Hephaestus geval is) Enceladus ('n Titan vermoor deur Athene) Tethys (die vrou van Oceanus en moeder van alle riviere) Telesto ('n waternimf) Calypso ('n dogter van Atlas en paramour van Odysseus) Dione ('n suster van Cronos) Helene ('n dogter van Zeus) Rhea ('n dogter van Cronos) Titan Hyperion ('n Titan) Iapetus ('n Titan) Phoebe ('n ander naam vir Artemis, godin van die maan). Satelliete wat in 2000 ontdek is, is: Kiviuq, Ijiraq, Paaliaq, Skadi, Albiorix, Erriapo, Siarnaq, Tarvos, Mundilfari, Suttung, Thrym, en Ymir. Nog 'n satelliet, wat in 2003 ontdek is, moet nog genoem word.
Kyk die video: Michael Jackson - They Dont Care About Us Brazil Version Official Video (November 2021).
Copyright 2021 \ Waarom het elke kultuur op die planeet 'n ander kalender, maar volg hulle dieselfde stelsel vir 'n week?...