Bybelskool » Bybel
Die profesie wat Angus Buchan onlangs gelewer het oor die droogte wat in die Kaap gebreek sal word teen Maart 2018 het gelowiges gaande. Sommige is positief daaroor. Ander negatief.
Ek wil my nie soseer uitspreek oor sy profesie nie. Tyd sal leer of hy dit van God af gekry het of nie. ‘n Profeet se integriteit word getoets aan die uitkoms daarvan (Deut. 18:21-22).
Ek wil wel iets sê oor die NT lering oor profete, want dit lyk my daar is verwarring daaroor.
Met die uitstorting van die Heilige Gees op Pinksterdag het Joël se profesie in vervulling gegaan. Dit het ingesluit dat gelowige “seuns en dogters” as profete begin optree en die boodskap van Jesus begin verkondig het (Hand. 2:17-18; Joël 2:28). Profesie was dus ‘n teken van die nuwe bedeling wat met die Heilige Gees se koms aangebreek het.
Daarom was daar profete wat vanaf Jerusalem die evangelie begin verkondig het tot in Antiogië (Hand. 11:27). Van die name van profete in die NT is daarom ook aan ons bekend: Judas, Silas (Hand. 15:32) en Agabus (Hand. 21:10) van wie ook ‘n vervulde profesie opgeteken is.
In sommige gemeentes, bv. die gemeente in Antiogië, het die profete saam met die leraars diens in die gemeente gelewer (Hand. 13:1). Ook Filippus het vier dogters gehad wat as profetesse opgetree het (Hand. 21:9).
Meesal het hulle egter wyer gewerk. Paulus het bv. die profeet Silas gekies om saam met hom te werk (Hand. 15:40) en hom selfs ingesluit in die aanhef van sy briewe aan die Tessalonisense (1 Tes. 1:1; 2 Tes. 1:1 – Silvanus = Silas).
In die vroeë kerk was profete dus deel van die gawes wat God aan die kerk gegee het (1 Kor. 12:28-29; Ef. 4:11) en was daar reëlings vir hoe hulle in die gemeente moes optree (1 Kor. 14:29). Daarom word die kerk ook gewaarsku teen vals profete wat die boodskap van die Skrif verdraai (1 Joh. 4:1) waarvan Barjesus een was (Hand. 13:6) asook Isebel (Openb. 2:20).
Ek wil ook iets sê oor Calvyn se standpunt oor profete, omdat hy verkeerdelik aangehaal word asof hy geleer het dat profete net tot die NT tyd beperk was. Dit is nie korrek nie.
Gaan lees wat hy self geskryf het in sy Institusie. Op grond van Efesiërs 4 aanvaar hy daar dat profete steeds in sy tyd, d.w.s. in die verlengde ook vandag, kan optree. Hy sê bv.: “Die Here … wek hulle (profete) soms nog op namate die tydsgewrig dit vereis.” (Hfst. 3). Profete is wel volgens hom “minder opsigtelik” weens die buitengewone aard daarvan.
Laat ons verseker versigtig wees met die uitsprake van mense wat hulle as profete voordoen, soos die Skrif ons leer, maar nie die kind met die badwater uitgooi nie. “Blus die Gees nie uit nie. Verag die profesieë nie. Beproef alle dinge. Behou die goeie.” (1 Tess. 5:19-21 – OAV).
En laat ons ook onthou dat elke gelowige ingesluit is in die koninklike priesterdom wat die verlossingsdade van God aan hierdie wêreld moet verkondig (1 Pet. 2:9). Ons is Intersessors en Woordvoerders van God, soos Hy ons deur sy Woord en Gees lei, presies soos die profete dit nog altyd was (Profete in die OT).
Die wens van Moses, dat die hele volk profete sou wees (Numeri 11), het vir ons in Christus deur die kragtige werking van die Heilige Gees waar geword met Pinksterdag.
Waarom vier ons nie meer die sabbat soos dit in die wet gebied word nie?
Ek het reeds hieroor geskrywe vanuit die hoek van die historiese ontwikkeling daarvan. Ek wil dit nou uit die hoek van die Tien Gebooie en die NT hantering van die sabbatdag bekyk.
Die vierde gebod word Bybelsgesproke deur twee goed gemotiveer.
Die NT beskou die sabbatdag as ‘n skaduwee van wat sou kom. Die werklikheid is Christus. Dié wat dus in Christus is, vier hulle afhanklikheid van God (skepping) elke dag, nie net op een dag nie. Hulle vier ook hulle rus van die sonde (verlossing) elke dag, nie net op een dag nie. Hulle het dus nie meer nodig om een dag bó ‘n ander te vier nie, hoewel hulle welkom is om dit te doen, en dit ‘n gesonde ritme van rus en werk kan skep. Niemand mag Christene egter voorskryf daaroor nie.
Die onderskeid tussen die kanonieke en apokriewe boeke
Die apokriewe of deuterokanonieke boeke
Die OT apokriewe (weggelate) boeke is boeke wat uit die Joodse tradisie kom, maar nie met dieselfde gesag as die kanonieke (maatstawwe) boeke in die Bybel deur die Protestantse kerke aanvaar word nie. Dit word dus nie as maatstaf of riglyn vir die geloof gebruik soos wat wel die geval is met die kanonieke boeke nie. Hulle word ook deuterokanonieke (tweede maatstawwe) boeke genoem. Hulle is waardevol, maar nie gesagvol nie. Jy kan meer lees oor kanonvorming by hierdie skakel.