ToekomsVenster: Bly mense vreemdelinge by ons?(Foto: Esté Meyer Jansen/Maroela Media) “Jy moet ook die vreemdelinge liefhê, want jy was self ‘n vreemdeling in Egipte.” – Deuteronomium 10:19 (AFR83) Ons is nie dieselfde nie, ons verskil van mekaar. Dit is van die alledaagse waar, dit is van die geloofslewe waar. Ongemak kom wanneer ons almal op presies dieselfde wyse wil definieer, wanneer ons voorskriftelik wil wees ten opsigte van hoe mense moet glo en selfs wat mense moet glo. Wanneer ons voorskriftelik wil wees met betrekking tot wie in en wie uit is, wie reg en wie verkeerd is, wie vervuld is en wie vleeslik is, en so kan ŉ mens aangaan. Ongelukkig is die verhaal van die kerk somtyds ŉ hartseer verhaal. Ons het deur ons optrede en eiesinnigheid mense van die kerk en die Here vervreem. In plaas daarvan om ŉ gemeenskap van liefde te wees, het ons mense weggejaag. Wie nie soos ons is nie, is nie welkom nie en ons doen moeite dat hulle die boodskap kry en sommer gou ook. Ai tog, was dit nie vir die Here se genade nie, wat sou van ons geword het? Tradisioneel het ons so gedink oor kerk en wie daaraan mag behoort: “Bely, Behoort, beleef”. Jy moet eers bely wat ons bely, dan word jy deel van ons en dan sal jy (moontlik) warmte en aanvaarding beleef. Ek is so dankbaar dat ons deesdae anders dink oor kerk en wie daarvan deel is. Die orde is omgedraai. “Beleef, Behoort, Bely”. Jy beleef iets by “ons”, die Liefde van die Here. Dan spreek jy die begeerte uit om te behoort en word hartlik verwelkom. Dan begelei ons jou om die Evangelie te verstaan (met baie nederigheid) en gee jou die geleentheid om te bely wanneer jy daarvoor gereed is. Dit is tog hoe dit met ons kinders gesteld is, nie waar nie? Van kleintyd af ervaar en beleef hulle warmte wat hulle ŉ gevoel van behoort gee totdat hulle iewers sogenaamde belydenis van geloof aflê. Koffie drink na die diens is vir baie “vreemdelinge” ŉ eensame tyd. Hulle probeer een of twee keer en raak dan weg, heeltemal weg. Koffie drink “na die tyd” is waar die verkondigde boodskap voete kry. Dis waar afstand oorbrug word en die “ander” in liefde en met opregte belangstelling opgesoek word. Die “vreemdeling” word nader getrek, aan die ander in jou groepie bekendgestel, verwelkom. Volgende Sondag het die besoeker ŉ naam en ŉ adres, en word hy of sy van die kansel af verwelkom. Ek wonder stellig wat jou ervaring in die verband mag wees? Bely jy vandag omdat jy beleef en behoort het?