Sergius van Radonezh - Inligting - 2022
Sergius van Radonezh
Sergius van Radonezh (voordat hy monastisisme geneem het - Bartholomew Kirillovich) (ongeveer 1321, naby Rostov die Grote, - 09/25/1391, Trinity-Sergius-klooster, nou Zagorsk, Moskou-streek) - Russiese kerk en politieke figuur. Gebore in 'n seunskind. Die gesin van Sergius van Radonezh, wat aan Tatariese afpersings en prinsestryding gely het, het na die Prinsdom Moskou verhuis en grond naby die stad Radonezh ontvang.
Sergius van Radonezh, saam met sy ouer broer Stephen, het omstreeks 1330-40 die Trinity-klooster gestig (sien Trinity-Sergius Lavra) en het die tweede abt geword (ongeveer 1353-91). Sergius van Radonezh het 'n slaapsaal in die klooster ingevoer, waarin die voorheen bestaande aparte woning van monnike vernietig is.
Die aanvaarding van die hostelhandves en die daaropvolgende verspreiding daarvan, met die steun van die Groothertog, die Russiese Metropolitaanse en die Patriarg van Konstantinopel, aan ander kloosters in Noordoos-Rusland was 'n belangrike kerkhervorming wat bygedra het tot die transformasie van kloosters in groot feodale korporasies.
Die morele outoriteit van Sergius van Radonezh, noue bande met die familie van groothertog Dmitri Ivanovitsj Donskoy (Sergius van Radonezh was die peetvader van sy seuns Yuri en Peter), die prominentste boerseuns en die hoogste kerklike hiërarge het hom toegelaat om die kerk en politieke sake van sy tyd aktief te beïnvloed.
In 1380 help hy Dmitri met die voorbereiding van die Slag van Kulikovo, en in 1385 vestig hy sy konflik met die Ryazan-prins Oleg. Sergius van Radonezh word begrawe in die klooster wat hy gestig het; gekanoniseer deur die Russiese Kerk. Die oudste "Lewe" van Sergius van Radonezh is geskryf deur Epiphanius, die Wyse.
Sergius van Radonezh was van kleins af aangetrokke tot God. Die eerw. Vader Sergius is in 'n adellike jongfamilie gebore by vrome ouers met die naam Cyril en Maria. Die presiese geboortejaar van vader Sergius is nie bekend nie, maar volgens die getuienis van sy dissipel Epiphanius, die Wyse, is dit 1314ste. Daar word geglo dat God, selfs voor die geboorte van Sergius van Radonezh, die baba reeds vir sy diens gekies het en 'n teken aan die gelowiges gegee het: toe Maria, kort voor geboorte, soos gewoonlik na die liturgiekerk kom, het die baba drie keer in haar baarmoeder (op die belangrikste plekke) aanbidding) uitgeroep sodat almal wat in die kerk teenwoordig was dit gehoor het. Die baba, destyds Bartholomew, het ook so 'n funksie gehad - hy het nie aan die moeder se bors geraak in die dae toe sy vleis geëet het nie, en op Woensdae en Vrydae (bekende vasdae onder die Ortodokse) melk heeltemal geweier.
Sergius van Radonezh het in die kinderjare nie 'n geletterdheid gekry nie. Op die ouderdom van sewe was die seun, in plaas van met sy ouer broer Stephen en die jonger, Peter, gestuur om te studeer, maar in teenstelling met die broers wat goed studeer het, kon Bartholomew egter niks onthou nie. Die Ortodokse is geneig om hierdie episode uit die lewe van die heilige te beskou as 'n simbool van die feit dat die wysheid van Sint Sergius deur God aan hom gegee is, en nie deur mense nie. As kind het Bartholomew egter waarskynlik nie aan so iets gedink nie, maar hy het vurig tot die Here gebid om hom 'n boekagtige begrip te gee. Op versoek van sy vader het die seun een keer perde gaan soek en 'n engel in die vorm van 'n monnik op die pad ontmoet. Bartholomeus het die goddelike ouderling voorbidding gevra voor God, en na laasgenoemde se gebede het hy die psalms redelik harmonieus gelees, wat hy nie voorheen kon leer nie.
Sergius van Radonezh het van kleins af 'n kloosterlewe gelei. Bartholomeus het nie 'n enkele kerkdiens gemis nie, nie met ander kinders lawaaierige speletjies gespeel nie, al sy tyd aan die kennis van goddelike wysheid gewy, slegs brood en water geëet, en op Woensdae en Vrydae het hy niks geëet nie.
Sergiy van Radonezh aan die begin van sy lewe asceticised in 'n diep bos. As gevolg van die verwoesting van die suide van Rusland deur die Tatare en die buitensporige afpersings van die Moskouprins Ivan Kalita, het die ouers van Sergius (die seun destyds 15 jaar oud) gevlug na Radonezh, die plek van bewind van die jongste seun van Kalita, Andrei, wat al die setlaars sy hulp en belastingverligting belowe het. Op 20-jarige ouderdom besluit Bartholomew om 'n klooster te maak, maar sy ouers, wat verwys na sy seniele swakheid in die afwesigheid van broers wat reeds hul eie families bekom het, het hom oorreed om vir 'n geruime tyd vir hulle te sorg. Sergius gee die arme erfenis wat na hul dood oorgebly het, aan sy jonger broer Peter deel en gaan saam met sy ouderling Stephen, wat teen daardie tyd weduwee was, die woestyn in - digte en digte woude. Op 'n plek met die naam "Makovets" rig die broers 'n hut op, en dan 'n klein kerkie in die naam van die Heilige Drie-eenheid. Later sal die beroemde Heilige Drie-eenheid Sergius Lavra op hierdie webwerf opgerig word. As hy nie die woestynlewe kan weerstaan ​​nie, verlaat Stefan Bartholomew na 'n kort tydjie, en die toekomstige Sergius van Radonezh word alleen in die digte woude gelaat. Nadat hy die swaarkry van die kloosterlewe deurgemaak het en besef het dat hy in staat is om so 'n lot te kry, roep die 23-jarige Bartholomeus die hegumen Mitrofan na hom toe, sny hy hom in klooster en gee hom 'n nuwe naam - Sergius.
Sergius van Radonezh het mag oor demone gehad. Tydens sy eensame asketisme in die bos, het die demone die monnik voortdurend getoets - hulle het hom in die verleentheid gestel, hom verlei en, kwaad vir sy mislukkings, hom met die dood gedreig. Deur gebed en die kruis het Vader Sergius hulle van hom weggejaag. En dit het voortgeduur totdat die nederige monnik die abt van sy groeiende klooster geword het.
Aanvanklik het Sergius van Radonezh 12 studente gehad. Met verloop van tyd het die gerug oor die monnik Sergius dwarsdeur die distrik versprei; godvresende monnike het na hom toe gestroom en gevra om by die broers aan te sluit. Daar was 12 sulke mense, en hierdie getal het 'n geruime tyd gebly. In die geval dat een van die broers gesterf het, sou 'n ander persoon na sy plek kom asof hy van nêrens wou asceticate in die klooster.
Sergius van Radonezh het self by die klooster gewerk. Met die begeerte om almal te dien, soos die Here gedien het, het die monnik Sergei self selle gebou, water vir die broers gedra, hout gekap, brood gebak, klere toegewerk, kos voorberei en ander huishoudelike en huishoudelike werk verrig. Sergius het veral daarvan gehou om prosphora te bak, hy het nie gehuiwer om kutya te kook nie, asook om kerse te rol vir aanbidding.
Sergius van Radonezh wou nie hegumen wees nie. Hy het hierdie pos lank geweier, maar op die ou end het die broeders, desperaat om die monnik af te keer met hul vertrek uit die klooster, hom gevra van die plaasvervanger Metropolitaanse Hegumen Athanasius, wat die monnik eenvoudig nie kon weier nie.
Sergius van Radonezh het gedurende sy leeftyd wonderwerke verrig. Byvoorbeeld, toe die klooster weens die gebrek aan water in die lente begin water het, het vader Sergius in 'n nabygeleë kuil neergedaal, daar oor reënwater gebid en van God gebid, nie net 'n oorvloedige nie, maar ook 'n genesende fontein, waarvan die water nie net genoeg was vir die klooster nie, maar ook vir diegene wat in die omgewing woon. kleinboere. Sergius van Radonezh is ook bekend as 'n heilige wat baie mense genees het weens liggaamlike en geestelike siektes. Daar is bekende gevalle van mense wat dodelike siektes genees en deur demone besit word. Die broers het eenkeer langs Vader Sergius, wat in die altaar gedien het, 'n goddelike man met 'n witter gesig as sneeu gesien, 'n ander keer sien hulle 'n vurige vlam wat die monnik omring. Van hierdie gevalle het Sergius van Radonezh, uit beskeidenheid, die getuies gevra om stil te bly en eers oor sy dood oor alles te vertel, wat hy terloops ook vooraf van die broederskap geleer en vertel het.
Sergius van Radonezh het tekens ontvang dat sy klooster nie skaars was nie. Sedert een nag snags die monnik Sergius die lig gesien en 'n stem uit die hemel hoor, wys hy op die voëls wat skielik verskyn, wat monnike simboliseer. Die bekendste geval word beskou as die verskyning van die Moeder van God aan Vader Sergius, tesame met die apostels Petrus en Johannes, wat belowe het om nooit die klooster met haar barmhartigheid te verlaat nie.
Sergius van Radonezh stig nie net die Drie-eenheid-Sergius Lavra nie. Hy word ook beskou as die stigter van die Borisoglebsk-klooster naby Rostov, die klooster vir aankondiging op Kirzhach, die Spaso-Androniev-klooster in Moskou, die Staro-Golutvin-klooster naby Kolomna. Daarbenewens is meer as 40 kloosters deur sy dissipels gestig.
Sergius van Radonezh het Dmitri Donskoy 'n oorwinning oor Mamai voorspel. Voor die beslissende stryd het vader Sergius die prins met 'n kruis oorskadu en hom die hulp verleen van die voormalige boyars, die huidige monnike Alexander Peresvet en Andrey Oslyablya, wat 'n belangrike rol gespeel het in die bevryding van Rus uit die Tatar-inval. Op die slagveld stuur die monnik Sergius 'n ikoon van die Here die Almagtige, en op die dag van die geveg - prosphora en sy seën. Gedurende die geveg met die Tatare het Sergius van Radonezh die geveg gebid en voorspel, sowel as al die omkomende mense, en vir hulle gebid.