Mormone - Inligting - 2022
Van die vele godsdienstige bewegings staan ​​Mormone duidelik uit. Dit is een van die grootste bewegings in die Latter-day Saint-beweging. Aanhangers bou voort op die lering van Joseph Smith, jr., Wat die boek Mormon in 1830 uitgegee het. Hierdie werk word eerbiedig deur gelowiges op gelyke voet met die Bybel. Die skrywer het self beweer dat die rekords 'n vertaling is van die antieke kronieke wat deur die profeet Mormon en sy seun Moroni saamgestel is.
Sedertdien het hierdie godsdienstige neiging taamlik sterk versprei; sy posisies in die Verenigde State is veral sterk. Selfs die Republikeinse presidentskandidaat 2012, Mitt Romney, was 'n lid van die Kerk van Jesus Christus van die Heiliges in die Laaste Dae.
Ondanks die duidelike teenwoordigheid van Mormone in die Amerikaanse lewe, het hulle selfs nie 'n goeie idee van wat hierdie beweging is nie. Dit is nie verbasend dat hierdie godsdiens toegegroei is met talle mites nie, sommige het verskyn weens onkunde, verkeerde interpretasie van die onderwerp, en sommige word doelbewus deur slegte wense versprei.
Mormone beoefen poligamie. Die kerk het poligamie reeds amptelik in 1890 laat vaar. Toe het die hoof, Wilford Woodruff, die 'Manifes' uitgereik wat Mormone aangeraai het om nie sulke vorme van huwelik aan te gaan nie, wat volgens die land se wette verbied word. Nie almal het egter die instruksies van die President van die Kerk nagekom nie, dit was die digter wat in 1904 die nuwe President, Joseph F. Smith, die tweede Manifes gepubliseer het. Sedertdien moet enige Mormoon wat openlik of in die geheim poligamie beoefen, gekommunikeer word. Dieselfde groepe wat in poligamie bly leef, is radikale bewegings in die Kerk van Jesus Christus van die Heiliges van die Laaste Dae. En dit gebeur buite die grootste meerderheid van miljoene gelowiges. Dit is ondanks die feit dat dit opmerklik is dat die leerstellinge en verbonde van die Skrif die praktyk van 'n meervoudige huwelik vir Mormone beskryf. Mans mag meer as een gade hê, maar vroue mag slegs een man hê. Sommige mense glo dat Mormone daarom glo in die bestaan ​​van poligamie in die hemel.
In die ou Utah is Mormone gedwing om poligamie te beoefen, aangesien daar meer vroue as mans was. In die middel van die 19de eeu, toe hierdie praktyk vorm aanneem, was daar in werklikheid nog meer mans as vroue. Die Mormoonse apostel John Widtso het hieroor geskryf in sy boek Testimonies and Agreements. Na sy mening het die Kerk deur middel van poligamie met behulp van mans probeer om voorsiening te maak vir 'n groter aantal gemeentelede van die swakker geslag. Alhoewel daar geglo word dat daar nog altyd meer vroue as mans in die Kerk was, word dit nie deur bewyse ondersteun nie. Inteendeel, daar was nog altyd meer mans onder Mormone. Daar is dus geen historiese bewyse om so 'n mite te ondersteun nie.
Mormone is nie Christene nie. Mormoonse teologie verskil op sleutel maniere van tradisionele Christene - om die aard van God, in verhouding met Jesus Christus, in openbaring en Skrif te verstaan. Tradisionele Christene glo in die Drie-eenheid dat God, die Heilige Gees en Jesus een is. Mormone glo dat dit drie verskillende wesens is. Tradisionele Christene glo dat die Bybel die enigste woord van God is, terwyl die Heiliges in die laaste tyd in beide die Bybel en ander Skrifte glo, insluitend die Boek van Mormon. Nietemin, dit is Jesus Christus wat beskou word as die hooffiguur vir die geloof van Mormone, hulle is lojaal en aanbid hom. Christus is die Seun van God en die verlosser van die ganse mensdom. Dus, soos in die geval van die Christendom, aanbid die gelowiges ook in hierdie geval.
Alle Mormone woon in Utah. Baie mense noem hierdie staat regtig 'n hele staat binne 'n staat. In Utah woon Mormone taamlik kompak, waarvan 62 persent hier is. Daar is baie gelowiges in die buurstate. Daar is egter gemeentes en klein groepies aanhangers van die laaste dae van die Heilige dwarsdeur die Verenigde State. Mormone is oor die hele wêreld redelik algemeen; hulle is reeds in meer as 100 lande teenwoordig. Hul getalle groei vinnig in Afrika en Latyns-Amerika. In werklikheid is daar selfs meer Mormone buite die Verenigde State as in hierdie land, 8,2 miljoen teenoor 6.2. In Utah verloor die heiliges van die laaste tyd geleidelik hul posisies, en teen 2030 sal dit nie meer die grootste godsdienstige denominasie in die staat wees nie.
In Mormone is mans en vroue aanvanklik nie gelyk nie. Selfs die apostel Paulus het gesê dat daar in die Here nie 'n man sonder 'n vrou of 'n vrou sonder 'n man kan wees nie. Dus, in die oë van God in die huwelik, is beide gades gelyk. Dit is 'n goddelike ontwerp dat vaders moet voorsit oor hul gesinne deur beskerming te bied en alles wat hulle nodig het. Die plig van moeders is om vir kinders te sorg. Wanneer hulle hul pligte nakom, moet 'n man en 'n vrou mekaar as gelykes help.
Vroue kan nie in Mormoonse kerke lei of toesprake lewer nie. Mormoonse geestelikes is eintlik net mans ouer as 12 jaar. Vroue kan vroue- en kinderorganisasies lei, Bybelstudies doen, godsdienstige dienste lewer en van die kansel af praat. Dus is hul posisie glad nie so magteloos soos wat dit aangebied word nie. In 1842 stig Joseph Smith die Hulpvereniging, wat toegewyd was om diegene in nood te help. Nadat dit gegroei het, is dit byna die grootste vroue-organisasie ter wêreld.
Alle Mormone is Republikeine. In werklikheid is daar geen politieke eenheid in die geledere van gelowiges nie. In 2011 het navorsers aan die Trinity College in Connecticut 'n opname gedoen wat die volgende resultate toon. Dit het geblyk dat slegs 60 persent van die Mormone regoor die land hulleself as Republikeine beskou; 14 persent van die gelowiges het in die algemeen hul steun vir Demokrate verklaar. Mitt Romney het die eerste Mormoon geword wat deur 'n belangrike politieke party as president benoem is. Hy verteenwoordig die Republikeine. Die mees senior Mormoon in die land is egter nie Romney nie, maar die leier van die Demokratiese meerderheid in die Amerikaanse senaat, Harry Reid, wat Nevada verteenwoordig. Maar die kerk se amptelike beleid maak voorsiening vir neutraliteit in politieke aangeleenthede. Buiten die Verenigde State loop die politieke neigings van Mormone die spektrum - van links na regs, van sosialiste tot konserwatiewes.
Mormone doop die dooies. In werklikheid word lyke nie in sulke rituele gebruik nie. Mormone het lewende vrywilligers wat oorlede voorouers verteenwoordig. Daar is inderdaad 'n ritueel bekend as doop van die dooies. Dit lyk soos die gewone doop vir lewendes. Hierdie ordonnansie word egter uitsluitlik in Mormoonse tempels uitgevoer. Die kandidaat wat die oorledene rokke in wit voorstel, staan ​​diep in die middel. Dan sê die doop, ook in wit gekleed, die woorde: "As ek deur Jesus Christus bemagtig is, doop ek u in die naam van [die naam van die oorledene] in die naam van die Vader en die Seun en die Heilige Gees. Amen ". Daarna sink die kandidaat vlugtig onder die water. Die gesproke woorde val prakties saam met die woorde tydens die gewone doop. Hierdie seremonie beteken nie dat die oorledene outomaties 'n Mormoon in die hemel word nie. Laaste-dae-heiliges glo dat 'n persoon sy eie keuse gedurende die lewe moet maak om dit te kan doen. Diegene wat postuum gedoop is, word nooit by die kerklyste opgeneem nie en word nie in die gemeenskap getel nie.
Mormone beheer nie geboortes nie. Daar is meer kinders in godsdienstige gesinne as die gemiddelde Amerikaanse gesin. Dit is egter nie omdat Mormone geboortebeperking het nie. Die Kerk sê dat getroude paartjies die voorreg van getroude paartjies het, maar die besluit oor hoeveel nageslagte in die gesin moet wees en hoeveel ruimte hulle moet inneem, is baie persoonlik en intiem. Die egpaar self besluit dit saam met die Here. Mormone glo dat seks meer is as 'n manier om kinders te word. Die handboek lui dat seksuele verhoudings in die huwelik nie net vir die voortplanting van die huwelik goedgekeur word nie, maar ook as 'n manier om liefde uit te druk en emosionele en geestelike bande tussen 'n man en 'n vrou te versterk.
In hul tempels is Mormone naak. Die rituele wat binne die tempels plaasvind, is vir die publiek gesluit. Dit gee aanleiding tot fantasieë en bespiegelinge oor wat binne-in gebeur. In werklikheid dra die deelnemers meestal wit gewaad om aan die rituele optredes deel te neem. Dit wys die uitsetting van Adam en Eva uit die Tuin van Eden, die ervaring van die sterflike wêreld en die terugkeer na die koninkryk van God. In elke fase van die ritueel maak deelnemers beloftes aan God. Ook in die tempels verenig paartjies van Mormone om saam te leef in hierdie lewe en in die volgende.
As 'n Mormoon president van die Verenigde State word, sal hy net 'n marionet in die hande van sy kerk wees. Die Mormoonse Skrif spreek hierdie kwessie direk aan. Leer en verbonde, artikel 134, wat alreeds in 1835 deur die kerk aangeneem is, lui dat godsdienstige invloed nie tot die burgerlike regering behoort uit te brei nie. En vandag verklaar Mormone politieke neutraliteit en spesifiseer dit dat hulle die reg voorbehou om op 'n nie-partydige manier probleme op te los wat van groot belang vir die gemeenskap is. Met ander woorde, Mormone kan hul belange verdedig, maar nie op politieke maniere nie. Daar is 'n bewys dat wetgewers op federale en plaaslike vlak steun vir Mormone. Maar dit beteken nie dat die kerk hulle roep of hulle dwing om dit te doen nie. In die dokument oor neutraliteit van Mormone word gesê dat verkose amptenare hul eie besluite moet neem, hoewel nie almal dit kan doen nie. Politici hoef nie met mekaar of selfs met die openbare posisie van die Kerk saam te stem nie. Amptenare moet hul keuse maak op grond van die beste besluit vir die kiesafdelings en kiesafdelings wat hulle verteenwoordig.
Mormone glo nie in die Bybel nie. Die Bybel, veral die King James-weergawe, maak deel uit van die Mormonse Skrif. Daarbenewens aanvaar die Heiliges van die laaste dae die Boek van Mormon, die leer en verbonde, en die pêrel van die groot prys as Skrif. Die Bybel word veral gereeld gebruik in godsdienstige besprekings en debatte, dit word aangehaal in preke, sendingaktiwiteit is ondenkbaar sonder hierdie boek. Laaste-dae-heiliges glo dat die Bybel waarlik die woord van God is as dit korrek vertaal word.
Die Mormoonse kerk is die vinnigste groeiende ter wêreld. In werklikheid maak die aantal aanhangers van Katolisisme en Islam hierdie wêreldgodsdienste die vinnigste groeiend, beide in relatiewe en absolute terme.
Daar is geen betaalde bediening in die Kerk van die Heiliges in die Laaste Dae nie. Al die senior amptenare in hierdie kerkhof in Salt Lake City word betaal vir hul diens. Alhoewel klein werknemers geen geld ontvang nie, sê Doctrine and Covenants 42: 71-73 uitdruklik dat hulle beloon moet word vir hul werk.
As u die Boek van Mormon lees, sal u alles leer oor Mormon-leerstellings. Hierdie heilige boek kon nie die unieke leerstelling wat die basis van geloof vir die Heiliges van die Laaste Dae is, versterk nie. Daarom speel die Boek van Mormon nie 'n spesiale rol in die praktyke vir latere verheerliking nie.
Al die profesieë van Joseph Smith het waar geword. As dit waar was, sou Jesus in 1891 na die aarde teruggekeer het. Dit blyk uit die Documentary History of the Church (DIC) 2: 182. Die burgeroorlog sou alle nasies verswelg (Doctrines and Covenants (DIZ), 87: 1-3), en die sondaars van die Smith-geslag sou uit die gesig van die planeet uitgewis word (DIC, 1: 315), 'n tempel sou verskyn in die stad Independence, Missouri, saam met die geslag mense wat in 1832 (DIZ) gewoon het.
Die argeoloë het die tyd toe die Boek van Mormon geskep is, bewys. Daar is tot dusver geen bewyse om die ouderdom van hierdie Mormoonse skrif te ondersteun nie. Binne die Kerk self is daar meer en meer ondersteuners van die feit dat die boek nie 'n ware historiese dokument is nie. Geen betroubare argeoloog buite die Mormoonse beweging beskou die Boek van Mormon as 'n belangrike argeologiese artefak van die Nuwe Wêreld nie.
Brigham Young het nooit geleer dat Adam God is nie. Hierdie godsdienstige leier het nie net geleer dat Adam die aartsengel Migael was nie, maar noem hom ook ons ​​Vader en ons God, die enigste met wie dit die moeite werd is om in hom te handel en te glo. Young het gesê: "Laat almal wat hierdie leerstellings hoor, nadink voordat hulle onverskillig teenoor hulle is. Hulle bewys immers hul redding "(Diary of Lesings 1: 50,51). Dit is opmerklik dat Young self hierdie siening 'n leerstelling noem, en nie 'n teorie waarop moderne Mormone staatmaak nie.
Mormone is gulsig, dus beoefen hulle selfonderhoudend. In werklikheid beteken selfvoorsiening voorbereid op potensiële en noodsituasies. In hierdie geval neem die persoonlike onafhanklikheid, ywer en noukeurigheid, sowel as selfrespek toe. Dit is hoe nuwe geleenthede bereik word om ander te dien en om te sorg vir diegene in nood.
Mormone verbied nie kafeïneerde drank nie. In 1833 word The Word of Wisdom gepubliseer, wat ook gepraat het oor die gesondheid van gelowiges. Die stigter van die Kerk, Joseph Smith, het die gebruik van tabak, alkohol en sterk drank veroordeel. Laasgenoemde is later deur kerkleiers as koffie en tee geklassifiseer. Daar is egter niks gesê oor die redes vir die klassifikasie van hulle as skadelik nie. Baie gelowiges het besluit dit is omdat hierdie drankies kafeïen bevat, en daarom het mense vloeistowwe met hierdie stimulant begin vermy - byvoorbeeld koeldrank met stroop. Onlangs het die Kerk sy standpunt amptelik uitgeklaar, wat verklaar dat dit alkohol, koffie en tee is wat verbode is. Dit het die jong Mormone toegelaat om 'n versoekskrif te loods en gevra dat gewone Coca-Cola op hul oefenplekke verkoop word.
Die kerk verbied aborsie. In 1973 word 'n amptelike posisie aangekondig, wat vandag nog geld. Alhoewel die Kerk van die Heiliges van die Laaste Dae in die algemeen gekant is teen aborsie, word seldsame uitsonderings erken as die lewe of gesondheid van die moeder op die spel is. So 'n maatreël word ook toegelaat as 'n vrou verkrag is en baie daaroor bekommerd is. Maar in elk geval moet die aborsie eers met 'n plaaslike priester bespreek word en deur gebed bevestiging van God ontvang word oor die korrektheid van die gekose besluit.
Mormone dans nie. Sommige verwar Mormone met die Amish, wat inderdaad uiters konserwatief is. Om die waarheid te sê, dans is welkom in die Heilige Kerk van die laaste dae. Dit is 'n jarelange lekkerny vir Mormone, waaraan Joseph Smith en Brigham Young deelneem. Dans-jeuggroepe van Mormone, veral tussen Brigham Young Universiteit, het oor die algemeen internasionale erkenning ontvang.
Mormone skenk wat hulle wil aan die kerk. Die Kerk moedig gemeentelede ten sterkste aan om tiendes aan hul eie behoeftes te gee. So 'n belasting was uit die Ou Testament bekend. Die tiendesfonds word gebruik vir die oprigting van nuwe geboue, befondsing vir sendelinge en onderwys. Die Kerk benadruk dat sulke skenkings nie 'n kwessie van geld is nie, maar van geloof. Dit is 'n eer en 'n geleentheid, nie 'n las nie.
Mormone bied slegs humanitêre hulp aan Mormone. Sedert die Kerk in 1985 rekord gehou het van sy hulp, het 167 verskillende lande dit ontvang, 'n miljard dollar werd. In baie van hierdie lande is daar glad nie Mormone nie, en sommige is nie eens Christelik nie. Meer as 53,000 Mormoonse sendelinge dien die wêreld vandag. Al hul bediening is daarop gemik om die hongerige, naakte, weeskinders en weduwees te help, ongeag hul geloof.
Joseph Smith sterf soos 'n lam wat tot die slagting gelei is.Die verhaal van die martelaarskap van 'n leier is baie gewild, nie net in godsdiens nie, maar ook op ander lewensterreine. In werklikheid is Joseph Smith in 'n skietery dood met 'n pistool wat in die geheim in Cartridge se gevangenis aan hom afgelewer is. Die Documentary History of the Church, wat ses jaar ná die gebeure gepubliseer is, lui dat Joseph Smith 'n rewolwer met ses skote uit sy sak haal. Hy het ses keer aan die sneller getrek, maar net drie keer het die pistool afgevuur. Toe besef die prediker dat twee of drie mense beseer is en dan sterf. Sommige Mormone maak egter beswaar teen die gebruik van die term 'shootout'. Die geveg kan 'n geveg tussen gelyke partye wees, en met 'n geweer sal daar 'n skietery wees. Joernaliste het dit egter nie as 'n probleem gesien nie, aangesien die botsing van die pogromiste en diegene wat hulself met wapens verdedig het, nie die moord op Smith nie, maar 'n skietery was.
Mormone aanbid Joseph Smith. Die Kerk het amptelik verklaar dat dit nie die aanbidding van Joseph Smith, die profeet, is nie, maar dat sy God, die ewige Vader, Jesus Christus wat uit die dood opgestaan ​​het. Die profeet word vereer as 'n instrument in die hande van die Almagtige.
Mormone het rassebeperkings. Die kerk het geen rasse- of kleurbeperkings op diegene wat wil aansluit nie. Net so kan priesters swart en Asiër, Europees wees.