Amanda Strydom se hoop, vrees en lewenslesse
JY LEES NOU Amanda Strydom se hoop, vrees en lewenslesse
Sy ryk vanjaar 'n nuwe album uit ná die onlangse verskyning van die CD Briewe uit die Suide in België en Nederland.
dat mense ryker en vervuld sal voel as hulle by my vertonings uitstap en daardie gevoel sal saamneem.
en bid vir die opheffing van die armes, die beveiliging van ons land se mense, die koestering van ons kinders. Dis die kinders in die nuwe Suid-Afrika wat my hoop gee - swart, bruin en wit - wat hand aan hand die toekoms kan ingaan.
nee, nie om oud te word nie, maar om pateties en afhanklik te word, ja.
Die mooiste en kosbaarste geskenke is gratis vir my gegee - my talent, die vermoë om lief te hê, om liefde te ontvang, om te vergewe, om te groei. En natuurlik ook: my vriende en
familie (wat nie nonsens van my vat nie). Hulle hou my plat op die grond. Stadig oor die klippers, en moenie die bobbejaan agter die berg gaan haal nie.
Ek moes vasgebyt het met klavierlesse en note leer lees het. En ek moes nooit my welige wenkbroue in standerd agt laat uitpluk het nie! Verder - non, je ne regrette rien!
God het my gemaak om altyd weer op my voete te beland - en dis net genade. Ek is gebore en grootgemaak met ’n geweldige sterk wil om te oorleef, om op te staan en weer te
begin. Ek leer elke keer opnuut, en ek wil nooit ophou leer nie.