Kingdom of Ife: Ife uncover - Inligting
Professor John Picton en metallurg Paul Craddock bespreek die betekenis en die maak van die beelde in die uitstalling Kingdom of Ife -beelde uit Wes -Afrika
Bronshoof van Ife
Die Bronshoof van Ife, of As kop,  is een van agtien beelde van koperlegering wat in 1938 in Ife in Nigerië, die godsdienstige en voormalige koninklike sentrum van die Yoruba -mense, opgegrawe is. Daar word geglo dat dit 'n koning verteenwoordig. Dit is waarskynlik gemaak in die veertiende-vyftiende eeu G.J.  Die realisme en gesofistikeerde vakmanskap van die voorwerpe het Westerse opvattings oor Afrikaanse kuns uitgedaag. [ twyfelagtig - bespreek ] Die naturalistiese kenmerke van die Ife -koppe is uniek in Afrika,   en word vandag beskou as die hoogste prestasie van Afrikaanse kuns en kultuur.  Die stilistiese ooreenkomste van die Ife -koppe "dui daarop dat dit deur 'n individuele kunstenaar of in 'n enkele werkswinkel gemaak is."  'n Jaar na die bevinding is die Ife Head na die British Museum geneem. 
Ons het u maklik gemaak om 'n PDF -e -boek te vind sonder om te grawe. En deur toegang tot ons e -boeke aanlyn te hê of deur dit op u rekenaar te stoor, het u maklike antwoorde met Art In Ancient Ife Birthplace Of The Yoruba. Om aan die gang te kom met die vind van Art In Ancient Ife Birthplace Of The Yoruba, vind u tereg ons webwerf met 'n uitgebreide versameling handleidings.
Uiteindelik kry ek hierdie e -boek, dankie vir al hierdie kuns in die ou geboorteplek van die Yoruba wat ek nou kan kry!
Die agterkant van die koperkop. Kopieregtrustees van die British Museum
'N Moderne Nigeriese seël met die kop van Olokun en die Ife -museum. Kopieregtrustees van die British Museum
Kaart wat wys waar hierdie voorwerp gemaak is. Kopieregtrustees van die British Museum
Hierdie kop beeld waarskynlik 'n Ooni uit, 'n heerser van die Wes-Afrikaanse koninkryk Ife wat tussen 1100 en 1500 nC floreer het. Die portretagtige realisme van Ife-koppe is uniek in Afrikaanse kuns. Hierdie naturalisme het kunshistorici verbaas toe die eerste Ife -koppe in 1911 na Europa gebring is. Een Duitse ontdekkingsreisiger het selfs voorgestel dat dit deur Griekse setlaars in Afrika gemaak is - die oorsprong van Plato se Atlantis -mite. Daar is altesaam 18 koppe gevind, en hul stilistiese ooreenkomste dui daarop dat dit deur 'n individuele kunstenaar of in 'n enkele werkswinkel gemaak is.
Hoe was die lewe in die Middeleeuse Afrika?
Die koninkryk Ife het die eerste keer omstreeks 800 nC ontstaan. Dit was een van verskeie mededingende Wes -Afrikaanse koninkryke wat gedurende die Middeleeue ontwikkel het. Die mag en rykdom van Ife is waarskynlik gedeeltelik afkomstig van sy toegang tot die winsgewende handelsroetes van die Nigerrivier en dit verbind met die wyer handelsnetwerke van Wes -Afrika en die Sahara. Vandag word Ife beskou as die geestelike hart van die Yoruba -mense in die suidweste van Nigerië. Ife word gevier as die oorsprong van die mensdom, waar die gode uit die hemel neergedaal het om die wêreld te bevolk.
Baie van die goud wat in Middeleeuse Europese en Islamitiese munte gebruik is, kom uit Wes-Afrika via die handelsroetes oor die Sahara
Die Koninkryk van Ife
Hierdie bekroonde kop van 'n heerser is 'n merkwaardige stuk messing wat belangrike aspekte weerspieël van die historiese kultuur wat ontwikkel is in Ife, aan die onderkant van die Nigerrivier, dateer uit ongeveer 2000 jaar en bloei in die twaalfde-vyftiende eeu.
Die tyd wat in Europa as die Middeleeue bekend gestaan ​​het, was die goue era van Wes -Afrika. Kragtige ryke wat groot gebiede beheer, floreer in die Wes-Afrikaanse savanne, met 'n groot impak op die geskiedenis en kulture van die hele subkontinent: die Ghana-ryk (800-100's), die Mali-ryk (1200s-laat 1300's) en die Songhay-ryk ( 1400 tot laat 1500's). In die ooste, in die Sentraal-Afrikaanse savanne, het die Kanem-Bornu-ryk uitgebrei rondom die Tsjaadmeer.
Handelsroetes kruis deur Wes-Afrika, wat die noordelike savannestede soos Gao, Timboektoe, Djenne en die suidelike bosentrums soos Begho, Igbo-Ukwu, Ife en Oyo verbind met die Hausa-state soos Kano en Zaria, en bereik Ngazargamo in Kanem-Bornu. Die streekshandel hou weer verband met die aansienlike handel oor die Sahara -woestyn in die noorde. Hierdie uitruilings suid van die Sahara wat Noordelike (saam met Andalusië in Spanje) en Noordoos-Afrika verbind met handelsstede in Wes-Afrika en aan die Tsjadmeer.
Verskeie plaaslike en mediterrane goedere is verhandel - geweefde en gekleurde lappe, kola neute, goud, yster, slawe, krale, koper en koperlegerings, ivoor, geborduurde lappe, ingevoerde luukse doeke.
Wes -Afrika was ook 'n groot verskaffer van goud aan Europa. Groot state en streekmoondhede het meegeding om die handel te beheer, wat enorme rykdom en mag aan hulle gebring het. Hierdie handel was 'n kragtige kanaal vir handwerk, vaardighede, nuwe idees en verbruikersgoedere, sowel as vir die verspreiding van Islam. Groot stede floreer as plekke van internasionale handel en lok handelaars, ambagsmanne, Moslemgeleerdes en geestelikes uit verskillende horisonne.
In hierdie konteks het Ife gegroei tot 'n bloeiende kosmopolitiese stadstaat, 'n handels- en handelsentrum wat vandag as die legendariese vaderland van die Yoruba-sprekende mense beskou word. Dit het 'n belangrike politieke en godsdienstige gesag in die onderste Niger -streek gevestig, in die huidige Nigerië. Sy heersers het handwerk bevorder, veral gietwerk, weefwerk en kralemakering van koperlegering. Die erfenis bevat uitstekende naturalistiese kunswerke in klip, terracotta en metaal.
Die metaal en die oorvloed krale wat in hierdie pragtige werk voorgestel word, vertel ons van die belangrike verbinding van Ife met die plaaslike handelsnetwerk. Dit is tekens van rykdom en die hoogste gesag, want koper en krale was krag en luukse materiaal wat slegs toeganklik was vir regte en welgestelde hooggeplaastes. Uit dit alles kan die gevolgtrekking gemaak word dat die kop gebruik is om belangrike en gesofistikeerde rituele seremonies uit te voer, waarskynlik op 'n heilige heerser.
Handelsroetes kruis deur Wes-Afrika, wat die noordelike savannestede soos Gao, Timboektoe, Djenne en die suidelike bosentrums soos Begho, Igbo-Ukwu, Ife en Oyo verbind met die Hausa-state soos Kano en Zaria, en bereik Ngazargamo in Kanem-Bornu. Die streekshandel hou weer verband met die aansienlike handel oor die Sahara -woestyn in die noorde. Hierdie uitruilings suid van die Sahara verbind Noord-(saam met Andalusië in Spanje) en Noordoos-Afrika met handelsstede in Wes-Afrika en aan die Tsjadmeer.
Claude Ardouin, kurator, British Museum
Daar is geen melding gemaak van die reeks klein gaatjies om die mond en nek van die Ife -kop nie, wat lyk asof hulle oorspronklik 'n beslaglegging of 'n anker gehad het. Dit is beslis belangrik.
Ek het 'n verwysing hierna gevind deur in te zoem op die prentjie van die voorwerp.
Hierdie merkwaardige werk herinner my aan die Benin -brons wat in dieselfde tyd ook uit Wes -Afrika kom en wat nie deur Ian gekies is nie. Deur die Britte in 'n strafaanval geneem, word hulle vergelyk met die Elgin -albasters as oorsake vir repatriasie. Geen wonder dat hulle nie vir hierdie reeks gekies is nie. (En wat opvallend is aan sommige van hulle, is die noue ooreenkoms tussen die kopuitsteeksels wat sommige van hulle gedra het met die? Goue hoede? Wat in die bronstydperk in Europa aangetref is. sou 'n perfekte gesprekstuk vir hierdie reeks gewees het..
As niemand anders kan dink nie, wie sou 'n positiewe invloed gehad het op die artistieke en tegnologiese ontwikkeling van die mense van Wes -Afrika, waaronder Nigerië, kan ek. Wat van die ou Egiptenare om mee te begin. Was die Egiptiese voorvoegsel en agtervoegsel? Jer nie bedoel om kolonie aan te dui nie, dit wil sê Jerusalem, Jerigo, en vandaar die woord? Reis ?. Miskien is daar 'n etimologiese -Jer in Nigerië wat herlei kan word na 'n vroeë Egiptiese invloed? Miskien was daar 'n kolonie genaamd Jeri (f) a? Aangesien goud en ivoor uit Wes -Afrika byna sekerlik 'n bron vir antieke Egipte was, volg dit dat 'n hele aantal ander kulture noodwendig hulself sou bevoordeel het tydens die handel tydens en na die Kemetyan -periode (Egipties). Na wie is dit beter om die vinger te wys as die Feniciërs, buitengewone handelaars in die see? Hulle het ook ivoor en goud verhandel deur relatief nabygeleë Kartago en van daar af ekspedisies oor die Sahara en om die Afrika -kus. Waar het Hannibal sy olifante gekry? Daarom vra ek, gegewe die veragtelike gierigheid en barbaarsheid van Rome, hoe onmoontlik is dit om te dink dat baie bevoorregte en slim Kartagoë eintlik die swaard of erger, slawerny, kon ontsnap deur die woestyn oor te steek na hul ou vriende in Wes -Afrika toe Kartago het die kennis dit saamgeneem?
A History of the World in 100 Objects bevat 'n program oor een van die Benin -plate later in die reeks. Hierdie program word uitgesaai in die derde deel van die reeks wat in September begin.
JD Hill Die Britse museum
Net 'n bietjie navraag. Is die voorwerp koper (koper en sink) of brons (koper en tin)? Dit is tydens die uitsending as beide verwys.
Frustrerend. Die grootste deel van die duur van hierdie episode is opgeneem deur die manier waarop die Westerse wêreld sy siening oor Afrika verander het na die ontdekking van hierdie koppe. Die kort tydjie was oor hoe Afrika nou trots is op sy verlede. Waar is die geskiedenis van die wêreld? Waar is die navorsing oor materiale, tegnieke en waarom is hierdie voorwerp so belangrik om deel te wees van slegs 100 voorwerpe waardeur ons ons kollektiewe geskiedenis kan definieer? Al genoeg van die 'rustige' kyk in die oë. Ons het regte geskiedenis nodig.
Wie was die vakmanne? Het hulle nog die tegniek in Nigerië? Waar kom die brons vandaan? Wat sê dit vir ons oor die sosiale toestande?
Laat die Westerse wêreld sy siening vir 'n ander reeks verander.
Ek deel die vorige kommentators se frustrasie. Dit sou regtig fassinerend wees om die tegniese besonderhede wat verband hou met die maak van hierdie voorwerpe, te verduidelik aan die materiaal, die oorsprong, die gereedskap wat hulle gebruik het en enige inligting oor die vakmanne wat dit maak - al was die meerderheid anoniem. Sulke inligting behoort saam met kontekste en betekenis deel uit te maak van enige goeie dekonstruksie van 'n voorwerp. My frustrasie is omdat ek geïntrigeerd is en meer inligting wil hê.
Dit gesê, hierdie reeks is uitstekend en ek geniet dit baie om te leer oor soveel nuwe aspekte van die geskiedenis deur middel van voorwerpe, die idee om dit in temas saam te voeg, werk baie goed. Dankie Radio 4
Dankie vir 'n paar interessante navrae - ek het dit aan die British Museum -kurators van Afrikaanse voorwerpe gestuur:
@Jaydyer - Die kop is gemaak van sterk lood sink -koper (koper ongeveer 70%, sink ongeveer 16,5%en lood ongeveer 11,3%).
@Matteela - Ons het nie genoeg argeologiese en historiese bewyse om presies te weet wie die vakmanne was nie. Weet ons? uit die bewyse van hul werk in Ife? dat hulle 'n hoë vaardigheid ontwikkel het om koper en suiwer koper te giet deur gebruik te maak van die hol verlore wasgietegniek. Die oorsprong van die tegniek in Wes -Afrika bly onbekend, maar dit was byna seker 'n inheemse tegniek wat onafhanklik in die streek ontwikkel is.
Ten tyde van die ontmoeting met Europa, bestaan ​​die tradisie van koper gietwerk met die verlore wastegniek nie meer in Ife self nie, hoewel dit elders wyd deur die Yoruba-sprekende mense beoefen is. Verlore waskoper en brons giet egter steeds floreer onder die Yoruba-sprekende mense in ander dele van Nigerië, in Benin-City, sowel as op die onderste Benue-rivier.
Waar kom die brons vandaan?
Ons is nie heeltemal seker waar die Ife -wiele hul metaalbronne verkry het nie. Daar was verskillende bronne van die koper wat in die Middeleeue in Wes -Afrika verhandel is. Metaal is beslis ingevoer via die trans-Sahara-roetes ('n karavaan van 2000 koperstawe is in Mauretanië gevind wat dateer uit die 11de-13de eeu). Koper kom moontlik ook uit Noordoos-Afrika en selfs uit Roemenië. Dit is dus waarskynlik dat ingevoerde koper en koper wat na Wes -Afrika verhandel is, gemeng is met lokaal gesmelte lood en dat dit in Ife gebruik is.
Wat vertel dit ons oor sosiale toestande?
Die gebruik van ingevoerde? Luukse? materiale soos koper en koper vertel ons dat Ife ryk was en op die hoogtepunt van sy invloed hoë status en plaaslike gesag geniet het (waarskynlik tussen die 12de en 15de eeue). Die Ife -kop wat hier verskyn, dra 'n komplekse kroon met pluim en beduidende hoeveelhede krale -juweliersware en verteenwoordig ongetwyfeld 'n heerser van Ife.
@jan goodey - As metaalbeelde gemaak is met 'n proses wat bekend staan ​​as 'hol verlore was'? giet. Koper is uiters moeilik om te giet en die toevoeging van klein hoeveelhede ander metale vergemaklik die proses. Blik (om brons te maak) of sink (om koper te maak) verlaag sy smeltpunt, terwyl lood die vloeibaarheid daarvan verbeter. 'N Paar gietstukke is in amper suiwer koper gemaak, wat die uitstekende vaardighede van hierdie kunstenaars bewys.
Die grootste deel van die inhoud van A History of the World word geskep deur die bydraers, die museums en lede van die publiek. Die menings word uitgespreek en is nie die van die BBC of die British Museum nie, tensy dit spesifiek vermeld word. Die BBC is nie verantwoordelik vir die inhoud van enige eksterne webwerwe waarna verwys word nie. As u van mening is dat iets op hierdie bladsy 'n oortreding van die huisreëls van die webwerf is, moet u hierdie voorwerp merk.
Die Kingdom of Fife beslaan die skiereiland wat gevorm word deur die Firth of Forth in die suide en die Firth of Tay in die noorde. Dit is nie 'n eiland nie, maar tot relatief onlangse tye het u 'n veerboot of 'n lang ompad nodig gehad om dit uit die meeste ander dele van Skotland te bereik. Die bestaan ​​van Fife as 'n aparte entiteit kan in die eeue na die vertrek van die Romeine teruggevoer word na die Pictish Kingdom of Fib. Dit is om hierdie rede dat daar gereeld na Fife verwys word as "The Kingdom of Fife ", of eenvoudig "The Kingdom ". Vir verblyf in die omgewing, sien die skakels in die spyskaart "See en Stay " hierbo. Sien die onderstaande kaart vir 'n uiteensetting van die gebied en skakels na omliggende gebiede.
Die westelike helfte van Fife is 'n gebied waarvan die karakter gevorm word deur drie baie verskillende invloede: geskiedenis, nywerheid en die see. Die historiese invloed is die duidelikste in Dunfermline en by Culross. Dunfermline het baie eeue lank as 'n koninklike woning en begraafplaas gedien. Daar word gesê dat dit die oorblyfsels is van agt Skotse konings, vier koninginne en verskillende prinse en prinsesse. Hierdie geskiedenis word vandag die opvallendste gesien in die Abbey Church en die nabygeleë ruïnes van die Dunfermline Abbey, later omskep in 'n koninklike paleis deur James VI's Queen, Anne van Denemarke. Dunfermline kan ook die uitstaande Dunfermline Carnegie Library & Galleries, The Andrew Carnegie Birthplace Museum en een van Skotland se ongewone besoekersattraksies, St Margaret's Cave, aanbied.
Ander vondste in die omgewing is meer 'n verrassing, soos die eerste kasteel van Skotland uit die artillerietydperk, Ravenscraig -kasteel, aan die rand van Kirkcaldy, of Rosyth -kasteel, nou amper omring deur die ontwikkeling van die werf. Intussen is Tulliallan Kirkyard die tuiste van een van die beste versamelings ou grafstene in Skotland. 'N Blik op 'n nog ouer geskiedenis kan gesien word by Balfarg Henge en Balbirnie Stone Circle aan die oostelike rand van Glenrothes. Naby albei is die indrukwekkende Balbirnie -huis, nou 'n uitstekende hotel.
Verder wes word 'n merkwaardige geskiedenisgeskiedenis bewaar by Culross, aan die oewer van die River Forth, 'n entjie oos van die Kincardine -brug. Hier vind u 'n tydkapsel uit die 16de eeu, kompleet met die oorblyfsels van 'n abdij, 'n fassinerende abdijkerk, 'n paleis (eintlik 'n groot saal) en 'n pragtige versameling ander geboue. Ten ooste is die tweelingdorpe Charlestown en Limekilns, wie se rustigheid vandag ook hul industriële begin verberg.
Die rykdom van die verlede was grotendeels gebou op die steenkoolmynbedryf. Daar was 'n tyd toe 'n groot aantal putte oor die hele suidelike Fife gewerk het, wat kenmerkende nedersettings soos Cowdenbeath, Lochgelly, Cardenden, Kelty en Kinglassie nagelaat het. Twee voorbeelde van nogal verskillende voormalige steenkoolmyn- en uitvoerdorpe is Dysart en West Wemyss, albei oos van Kirkcaldy. Intussen het Levenmouth, die woonbuurt wat die dorpe Leven, Methil en Buckhaven insluit, ook 'n geskiedenis waarin steenkool groot was. Hierdie geskiedenis word in die Methil Heritage Centre vertel.
Aan die ander kant van die industriële spektrum is die "nuwe stad " van Glenrothes. Dit het 'n verskeidenheid moderne vervaardigings- en diensbedrywe aangetrek, 'n neiging wat hier en rondom die M90 ​​voortduur namate besighede voordeel trek uit die nabyheid van Edinburgh sonder die grondpryse van die kapitaal. Die westelike stad Leslie is onmiddellik wes.
Elders aan die Forth -kus meng toeristejuwele soos Aberdour, Limekilns en Culross met tradisionele vakansieoorde soos Kinghorn. Intussen meng die hawe en nywerheid van plekke soos Rosyth, Burntisland en Inverkeithing met die nuwe ontwikkeling van plekke soos Dalgety Bay: die huis van die ruïnes van St Bridget's Church. Verder langs die kus is die Aberdour -kasteel en die nabygeleë St Fillan's Church veral die moeite werd om te besoek, net soos die histories belangrike Burntisland Parish Church.
Die bou van die eerste Kincardine -brug in 1936 verplaas Stirling as die ligging van die verste stroomaf -brug oor die Forth (die tweede, die Clackmannanshire -brug, is in November 2008 voltooi). Dit is self verplaas deur die voltooiing van die baie meer skouspelagtige Forth Road Bridge wat Noord -Queensferry met South Queensferry verbind in 1964. In die omgewing is die uiters kenmerkende struktuur van die Forth Rail Bridge, voltooi in 1890. Aan die noordelike punt torings dit oor die ou steengroef wat nou gebruik word as 'n tuiste vir Deep Sea World. Die bouwerk aan 'n tweede Forth Road Bridge is nou aan die gang.
Die belangrikste nedersetting in die oostelike deel van Fife is St Andrews, die oudste universiteitsdorp van Skotland, miskien die bekendste as die tuiste van gholf. Dit lê aan 'n breë baai aan die noordoostelike kus van Fife. Die stad word maklik te voet verken. Daar is 'n mengsel van universiteitsgeboue langs winkels en restaurante, net soos in Oxford of Cambridge. Die stad is ook die eindpunt vir die Coast to Coast Walk vanaf Oban.
Die ruïnes van die St Andrews -katedraal, eens die grootste en mooiste katedraal in die land, lê aan die oostelike punt van Noordstraat. Behalwe die katedraal self, kan besoekers die uitstekende katedraalmuseum besoek of die St Rule -toring beklim, wat uitstekende uitsigte in alle rigtings bied. St Andrews het ontwikkel as die kerklike hoofstad van die land en het 'n pelgrimstog geword. In 1200 is 'n kasteel gebou vir die biskop, gedeeltelike woning, gedeeltelike vesting. In die 1450's was die jong koning James II 'n gereelde besoeker (sien ons historiese tydlyn).
Die vereniging van St Andrews met gholf dateer uit die 1400's, met die beroemde Old Course wat in die 1500's gebou is. Die pragtige Old Course -hotel bied 'n uitsig oor die Old Course. In totaal spog St Andrews met die Old Course plus vyf ander openbare kursusse in die omgewing. Dit is ook die tuiste van die uitstekende Britse gholfmuseum. In die omgewing is die St Andrews Aquarium.
Oorkant die monding van die rivier Eden van St Andrews is RAF Leuchars, wat elke September tuis is aan een van die beste lugvertonings in die Verenigde Koninkryk. Dit sit langs die aantreklike dorpie Leuchars, waarvan die Parish Church enkele van die beste Normandiese argitektuur in die land bevat.
Ten suide van St Andrews is die East Neuk, 'n gebied met oulike vissersdorpe wat Crail, Pittenweem, St Monans en Elie insluit. Oos van St Monans is die windpomp van St Monans en die tuiste van die gepaardgaande soutpanne, en in die weste is die oorblyfsels van Newark Castle en Ardross Castle. Net in die binneland van die kus af is die aantreklike dorpe Boarhills en Kingsbarns. Naby laasgenoemde is die uitstekende Kingsbarns -distilleerdery en besoekersentrum. 'N Entjie verder wes is die saamgestelde dorpe Upper Largo en Lower Largo.
Die Skotse visserymuseum is die tuiste van Anstruther. Dit vertel die verhaal van die visserybedryf vanaf die vroegste tye tot vandag en is die hele jaar oop. Slegs 'n half kilometer van Anstruther af is Cellardyke, 'n vissersnedersetting wat eens belangriker was as Anstruther self. Die binneland lê die ou gehuggie Kilrenny.
In die binneland tussen Crail en Anstruther is Skotland se geheime bunker, 'n plek wat in die geval van 'n kernoorlog die regeringsetel van die land sou word. In die binneland van St Monans is die Kellie -kasteel.
Falkland -paleis, in die dorp Falkland, is 'n uitstekende voorbeeld van vroeë Renaissance -argitektuur en beide paleise en tuine is gedurende die somermaande vir die publiek oop. 'N Bietjie in die noorde en op die lyn van die A91 is Auchtermuchty en Strathmiglo.
Cupar, die hoofstad van Fife, is 'n markstad wat 'n groot deel van sy middeleeuse karakter behou. Dit is in die middel van Fife se padnetwerk geleë en is op die spoorlyn na Dundee. 'N Entjie suidwaarts is die Scotstarvit -toring, naby 'n ander besienswaardigheid, die Hill of Tarvit -herehuis en die aantreklike dorpie Ceres. Nie ver daarvandaan is Cults Kirk nie. Tussen Ceres en die kus is 'n gebied waar twee uitstekende herberge huisves en uitstekende kos bied, The Peat Inn en die Inn at Lathones.
Die noordkus van Fife kyk oor die rivier Tay na Dundee. Totdat die Tay Rail Bridge gebou is, het 'n spoorwegveerboot vanaf Tayport, naby die noordoostelike punt van Fife, gery, terwyl Newport-on-Tay net langs die rivier in werklikheid 'n voorstad van Dundee geword het. Suid van hulle is die ruïnes van die St Fillan's Church. Op 'n geringe pad vier myl wes van Newport-on-Tay is die ruïnes van die Abdij van Balmerino. Verder oos vind u die ruïnes van Lindores Abbey, aan die rand van die stad Newburgh. Naby is die uitstekende Lindores Abbey Distillery.
Ritte: Die suidweste van die gebied word deur ons Stirling & Dunfermline -ry -toer deurgemaak. Glenrothes is die beginpunt vir ons Falkland- en St Andrews -rit.
Skotse vissery museum
Mitiese oorsprong van Ife: Skepping van die wêreld Redigeer
Volgens die Yoruba -godsdiens het Olodumare, die Allerhoogste God, Obatala beveel om die aarde te skep, maar onderweg het hy palmwyn gevind wat hy gedrink het en dronk geword het. Daarom het die jonger broer van laasgenoemde, Oduduwa, die drie skeppingsvoorwerpe van hom geneem, uit die hemel op 'n ketting afgeklim en 'n handvol aarde op die oer -oseaan gegooi en 'n haan daarop gesit sodat dit kan versprei die aarde, en sodoende die grond waarop Ile Ife gebou sou word, geskep.  Oduduwa het 'n palmmoer in 'n gat in die nuutgevormde land geplant en vandaar 'n groot boom met sestien takke, 'n simboliese voorstelling van die stamme van die vroeë Ife-stadstaat. Die gebruik van die skepping, deur Oduduwa, het aanleiding gegee tot die ewige konflik tussen hom en sy ouer broer Obatala, wat nog steeds in die moderne era deur die kultusgroepe van die twee stamme tydens die Itapa Nuwejaar-fees herhaal word.  Vanweë sy skepping van die wêreld het Oduduwa die voorvader geword van die eerste goddelike koning van die Yoruba, terwyl Obatala vermoedelik die eerste Yoruba -mense uit klei geskep het. Die betekenis van die woord "ife'in Yoruba is' uitbreiding ',' Ile-Ife 'verwys dus na die mite van oorsprong as' The Land of Expansion '(die woord Ile, soos uitgespreek in die moderne Yoruba-taal, beteken huis of huis, wat die die naam van die stad beteken "The House of Expansion").
Oorsprong van die streekstate: Verspreiding van die heilige stad Edit
Oduduwa het seuns, dogters en 'n kleinseun gehad wat hul eie koninkryke en ryke gestig het, naamlik Ila Orangun, Owu, Ketu, Sabe, Egba, Popo en Oyo. Oranmiyan, die laaste gebore Oduduwa, was een van sy pa se belangrikste predikante en opsiener van die ontluikende Edo -ryk nadat Oduduwa die pleidooi van die Edo -volk toegestaan ​​het vir sy regering. Toe Oranmiyan besluit om terug te keer na Ile Ife, na 'n tydperk van diens en ballingskap in Benin, het hy 'n kind met die naam Eweka agtergelaat wat hy intussen by 'n inheemse prinses van Benin gehad het. Die jong seun het die eerste wettige heerser en Oba van die tweede Edo -dinastie geword wat van vandag tot vandag die heerskappy van Benin het. Oranmiyan het later die Oyo -ryk gestig wat op sy hoogte gestrek het vanaf die westelike oewer van die rivier die Niger tot by die oostelike oewer van die rivier die Volta. Dit sou dien as een van die magtigste van die Middeleeuse state in Afrika, voordat dit in die 19de eeu ineenstort. 
(in Ife) (elders) (elders)
Ooni van Ile-Ife
Oba Olofin Adimula van Ile-Ife
Oba Obirin van Ile-Ife van Ile-Ife
Yeyeluwa van Ile-Ife van Ile-Ife van Ile-Ife
Oshinkola van Iremo
Giesi van Moore
Ogboru van Ilare
Lafogido van Okerewe
Die koning (Ooni van Ile-Ife) Redigeer
Die Oòni (of koning) van Ife is 'n afstammeling van die goddelose Oduduwa en word eerste gereken onder die Yoruba -konings. Hy word tradisioneel beskou as die 401ste gees (Orisha), die enigste een wat praat. Die koninklike dinastie van Ife spoor sy oorsprong terug na die stigting van die stad meer as tienduisend jaar voor die geboorte van Jesus Christus. Die huidige heerser is sy keiserlike majesteit Oba Enitan Adeyeye Ogunwusi (Ojaja II). Die Ooni het sy troon bestyg in 2015. Na die stigting van die Yoruba Orisha -kongres in 1986 het die Ooni 'n internasionale status verkry, waarvan die houers van sy titel sedert die Britse kolonisasie deur die Britte nog nie gehad het nie. Nasionaal was hy nog altyd prominent onder die geselskap van die koninklike Obas van die Federale Republiek van Nigerië, aangesien hy as die hoofpriester en bewaarder van die heilige stad van al die Yorubas.  Vroeër was die paleis van die Ooni van Ife 'n struktuur wat bestaan ​​uit outentieke geëmailleerde bakstene, versier met artistieke porseleintegels en allerhande ornamente.  Tans is dit 'n meer moderne reeks geboue. Die huidige Ooni, Oba Adeyeye Enitan Ogunwusi Ojaja II, Ooni van Ife, (gebore 17 Oktober 1974) is 'n Nigeriese rekenmeester en die 51ste Ooni van Ife. Hy volg wyle Oba Okunade Sijuwade (Olubuse II) op, wat die 50ste ooni van Ife was en wat op 28 Julie 2015 oorlede is.
Kulture vir die geeste Wysig
Ife staan ​​bekend as die stad van 401 gode (ook bekend as irumole of orishas). Daar word gesê dat die tradisionele aanbidders elke dag van die jaar 'n fees van een van hierdie gode vier. Die feeste strek dikwels oor meer as een dag en behels sowel priesterlike aktiwiteite in die paleis as teaterdramatisering in die res van die koninkryk. Histories verskyn die koning slegs in die openbaar tydens die jaarlikse Olojo -fees (viering van die nuwe dagbreek). Ander belangrike feeste hier sluit die Itapa -fees vir Obatala en Obameri, die Edi -fees vir Moremi Ajasoro en die Igare -masqueraders in. 
Konings en gode is dikwels met groot koppe uitgebeeld omdat die kunstenaars geglo het dat die Ase in die kop gehou is, die Ase die innerlike krag en energie van 'n persoon. Beide die historiese figure van Ife en die kantore wat daarmee gepaard gaan, word verteenwoordig. Een van die beste hiervan is die vroeë koning Obalufon II, wat na bewering bronsgietwerk uitgevind het en vereer word in die vorm van 'n naturalistiese koper lewensgrootte masker. 
Die stad was 'n groot nedersetting tussen die 12de en 14de eeu, met huise met sypaadjies. Ilé-Ifè is wêreldwyd bekend vir sy antieke en naturalistiese brons-, klip- en terracotta-beeldhouwerke wat tussen 1200 en 1400 nC hul hoogtepunt bereik het in die artistieke uitdrukking. klip en koperlegering - koper, koper en brons - waarvan baie blykbaar geskep is onder die beskerming van koning Obalufon II, die man wat vandag geïdentifiseer word as die Yoruba beskermheilige van koper giet, weef en regalia.  Na hierdie tydperk het produksie afgeneem namate die politieke en ekonomiese mag na die nabygeleë koninkryk Benin verskuif het, wat, net soos die Yoruba -koninkryk Oyo, tot 'n groot ryk ontwikkel het.
Brons- en terracottakuns wat deur hierdie beskawing geskep is, is belangrike voorbeelde van naturalisme in die pre-koloniale Afrikaanse kuns en word onderskei deur hul variasies in regalia, gesigspatrone en liggaamsverhoudings. Antieke Ife was ook bekend vir sy glaskrale wat op plekke so ver as Mali, Mauritanië en Ghana gevind is. 
Terracotta kop verteenwoordig Ooni of Koning van Ife, 12de tot 16de eeu
The mythological origins of Ile-Ife
Yoruba mythology claims that Ile-Ife, meaning 'the place of dispersion', is the citadel of civilization. In the beginning, the universe was made up of only two elements: the sky above and a watery chaos below. Oduduwa (a servant of the Supreme Being, Olodumare) was tasked with creating the Earth. The belief is that he ventured down from heaven with a long chain, carrying a calabash filled with sand, along with a five-toed fowl. Not a single patch of dry land could be found as the whole Earth was covered in water, and so Oduduwa poured the sand on the water and placed the fowl on top of it. Every one of the fowl's steps produced new solid ground, and then a chameleon was sent down to check up on this process, to determine whether the land was dry enough and solid enough. What remains as water today are all the places not touched by the sand. Ile-Ife is said to still house some of the objects Oduduwa brought from heaven, including the chain he used to climb down to earth.
The historical kingdom of Benin was established in the forested region of West Africa in the 1200s C.E. According to history, the Edo people of southern Nigeria founded Benin. They no longer wanted to be ruled by their kings, known as the ogisos. They asked a prince from Ife, an important West African kingdom, to take control. Die eerste oba, or king, in Benin was Eweka. He was the son of the prince from Ife.