Kunstenaar Muur van Herhinnering – FM Stereo
February 1, 2019 Corrie Blog 0
Ons mag hulle nooit te vergeet nie
Gè Korsten is op 6 Desember 1927 in Rotterdam, Nederland gebore. Hy was die jongste van agt kinders en het in 1936 as negejarige seun saam met sy ouers na Suid-Afrika geëmigreer. Die immigrantegesin het hulle in Johannesburg-Noord gevestig waar Gé gematrikuleer het aan die latere Highlands North Boys’ High School, wat destyds gemeng was. Hy het sy loopbaan as operasanger begin en was reeds op 20-jarige ouderdom lid van die SAUK se kore. Hy het in 1952 stemopleiding ontvang aan die South African College of Music in Kaapstad onder leiding van Adelheid Armhold.
Op 5 Januarie 1952 trou hy in die NG kerk Johannesburg-Noord met Elna Burger, dogter van ds. Attie Burger, wat ook die huweliksbevestiging waarneem. Gé se pa, Kor Korsten, was die bouaannemer van die kerkgebou by Oaklandslaan 17, Norwood, waarvan Elna se pa die hoeksteen op 17 Junie 1950 gelê het en wat op 18 Februarie 1951 ingewy is. Sy is op Maandag 26 Maart 2012 in George oorlede in die ouderdom van 81 jaar.
In 1955 het hy na Pretoria verhuis waar hy verdere opleiding onder leiding van Albrecht Lewald ontvang het. Hy was in dieselfde jaar ook een van die stigterslede van die Pretoria-operagroep. Sy operadebuut maak hy in 1956 as Canio in Pagliacci. In 1962 word ‘n oorsese studiebeurs aan hom toegeken waarna hy in 1963 in Europa onder Judith Hellwig verdere opleiding ontvang en ook die geleentheid kry om in operas in Europese stede soos Wene en München op te tree. Hy het vir ‘n tyd lank ook in Pretoria ‘n elektriese kontrakonderneming besit, maar het sy belang in die onderneming in 1970 verkoop om sy tyd voltyds aan musiek te wy. In 1976 het hy die Nederburgprys vir Opera ontvang vir sy hoofrol in Andrea Chénier.
Korsten het in 1965 sy betrokkenheid by ligte musiek begin toe hy sy eerste langspeelplaat Gé Korsten Sing uit die Hart uitgereik het. In 1966 het hy nog vier langspeelplate uitgereik. Sy rolprentdebuut maak hy in 1967 in Kruger Miljoene. Later daardie jaar vertolk hy ook die hoofrol in die baie gewilde fliek Hoor My Lied, ook met Min Shaw en Lindie Roux. Die klankbaan vir hierdie fliek het aan Korsten ‘n goue plaat besorg. Drie ander rolprente het gevolg:
Lied in My Hartmet Mitsi Stander, Min Shaw en Nellie du Toit as gassterre (1969)
A New Lifesaam met Leonore Veenemans (1970)
Lokval in Venesiëmet Dianne Ridler (1972)
Korsten het nege goue plate agter sy naam gehad. Hy het tydens sy loopbaan, wat oor 40 jaar gestrek het, 58 albums opgeneem. Hy het ses Sarie-toekennings ontvang en in 1979 ‘n Artestoekenning vir sy TV-program Gé Sing. Hy het ook die rol van Walt Vorster in die sepie Egoli gespeel. In 1985 is hy as hoofdirekteur van Kruik in Kaapstad aangestel en het die pos tot in 1989 beklee. Hy het vermoedelik kanker gehad en het in 1999 selfmoord gepleeg. Die Korsten-egpaar het vyf kinders gehad, onder wie die dirigent Gerard Korsten. Ten tyde van Elna se dood in 2012 was daar 13 kleinkinders.
Korsten is op 3 Mei 2008 tydens die 14de Suid-Afrikaanse Musiektoekennings vereer vir ‘n leeftyd se bydrae tot plaaslike musiek.
Diamante Versameling – 3CD Super Boksie, 2010 EMI
Fredi Nester Esterhuizen (25 Maart 1959 – 3 Julie 2015) was ‘n Afrikaanse liedjieskrywer en sanger. Hy het 14 albums en een DVD oor sy loopbaan opgeneem. Van sy populêre liedjies sluit in: Getoor, Sê My, Meer En Meer, Hey DJ en Bly Net Naby My. Sy verhoognaam, Fredi Nest, is ‘n kombinasie van sy voornaam en eerste gedeelte van sy middelste naam.
] Fredi is op 25 Maart 1959 in Johannesburg, Suid-Afrika, gebore en was die oudste van vyf kinders. Hy het al van kleintyd af gesing en kitaar gespeel, maar het eers in sy laat dertigs besluit om musiek sy loopbaan te maak.
In 1995 is sy debuutalbum, Memory Train, uitgereik. ‘n Jaar later het hy die IBA-prys vir Listen To Me, as die mees gespeelde liedjie op gemeenskapradiostasies ontvang. Hy het sy deurbraak in die Afrikaanse musiekbedryf in 1999 met die album Wie is jy gemaak.
Nest het in Cullinan naby Pretoria gewoon, waar hy vir homself ‘n ateljee gebou het wat ook vir CD-opnames en produksies gebruik is.
‘n Breingewas is in Mei 2015 by hom gediagnoseer, waarna hy behandeling by die Steve Biko Akademiese Hospitaal in Pretoria ontvang het. Die kanker het egter vinnig na die res van sy liggaam versprei. Hy is op 3 Julie 2015 by ‘n plaaslike hospice oorlede.
Randall Charles Wicomb (* 30 Januarie 1949 – 27 Desember 2015) was ‘n Afrikaanse sanger en driemalige wenner van die ATKV se Crescendo-sangkompetisie (1975, 1976 en 1977).
Hy voltooi sy skoolloopbaan aan die Hoërskool Jan van Riebeeck in Kaapstad. Na skool doen hy militêre opleiding in die Valskermbataljon. Hy behaal die graad B.Sc Honneurs (Ekologie) aan die Universiteit van Stellenbosch, waarna hy kortstondig klasgee aan die Hoërskool Durbanville en Paul Roos Gimnasium op Stellenbosch.
Hierna bekwaam hy homself as kopersmid by Pieter van Dijk se ateljees in Kaapstad waarna hy volwaardige kopersmidwerk as kuns en opdragwerk beoefen. Hy was ook ‘n ywerige antieke glasbottel-/artefakteversamelaar en het ook metaalverklikkeropsporing as stokperdjie beoefen.
Uit sy huwelik met Koba is drie kinders gebore en sy en die drie kinders Pierre-Henri, Saskia en Kobâ het as hele gesin gesamentlik of indiwidueel saam met hom opgetree.
Siekte en afsterwe
Hy is in 2013 met prostaatkanker gediagnoseer Sy lewensverhaal, getiteld “Kleur – my lewe, my lied”, is deur die bekende Pretoriase uroloog, dokter Amos van der Merwe, geskryf.
Op 27 Desember 2015, as gevolg van die kanker, sterf Randall Wicomb omstreeks 03:45 in sy huis te Stellenbosch.
Hie Langes My
Oos Wes, Tuis Bes, 16 gedigte van ADAM SMALL met toonsettings deur Randall Wicomb
Die boerklong se baadtjie staan punt in die wind
Die boerklong se baadjie staan punt in die wind, kasset
Cora Marie, die verhoognaam van Cora Nell (1953–1994), was ‘n Afrikaanse country-sangeres. Sy reik oor haar loopbaan sowat 22 langspelers uit, waarvan 14 goue status behaal. Haar grootste treffers, waarmee sy bekendheid verwerf, was Gee haar ‘n roos en Mamma Leonie. Sy is in 1994, op 41-jarige leeftyd, aan kankeroorlede.
Cora Nell is op 3 Januarie 1953 in Pretoria gebore. Sy was die jongste van vier kinders en het drie broers gehad (Bobby, Jimmy en Dennis). Haar pa is in ‘n motorongeluk oorlede toe sy een jaar oud was, waarna sy in ‘n kinderhuis in Springs geplaas is.
Sy het aan talentkompetisies begin deelneem by die Hellenic Hotel in Johannesburg wat sy telkemale gewen het. In 1974 neem sy haar eerste enkelspeler, Hasta Manjana, ‘n liedjie van ABBA, in Afrikaans op. Cora tree in September 1979 met die plateregisseur Corrie Myburgh in die eg.
In 1980 verwerf sy bekendheid met haar album Lang Verlang Kontrei, waarop haar grootste treffer Gee haar ‘n roos, verskyn. In 1981 span en haar sangmaat Kupido kragte saam en hulle neem sewe langspeelplate oor die volgende 11 jaar saam op.
Cora is op 8 Julie 1994 in die ouderdom van 41, na ‘n 2-jaar lange stryd teen kanker, oorlede. Sy laat haar man, Corrie Myburg, haar ma, Rina Heinlein, en drie aangenome seuns agter.
Cora Marie se biografie,”Gee Haar ‘n Roos-Die Lewensverhaal Van Cora Marie” (ISBN 978-1-920575-13-7) geskryf deur Shaun Mynhardt is op 7 Desember 2012 vrygestel.
In Maart 2015 het die bestuurder van haar bewonderaarsklub ‘n reeks Country Huldeblyk Konserte ter ere van Cora gereël. Op 28 Maart 2015 het kunstenaars soos Min Shaw, Lance James, Tommy Dell, Shaun Mynhardt en Clive Bruce spesiaal Kaap toe gevlieg om hulde aan Cora te bring. Die konsert was uitverkoop.
Op 31 Oktober 2015 is die tweede Country Legendes-Huldeblyk aan Cora Marie (weer deur Shaun Mynhardt gereël) in Pretoria, by die Centurion Teater aangebied. Hierdie konsert was nog groter met legendes: Min Shaw, Lance James, Tommy Dell, Vicki du Preez en Shaun & Philip Mynhardt wat hulde aan Cora Marie gebring het. ‘n Spesiale toekenning van die ATKV is postuum aan Cora Marie tydens hierdie glansgeleentheid oorhandig.
Roos Van My Hart / Ek’s ‘n Country Meisie 7, 1983 PANORAMA
Gee Vir My ‘n Bietjie Country / Bou Op Jou Liefde 7, 1982 PANORAMA
Dankie Vir Die Roos / Ek Skryf ‘n Brief 7, 1981 PANORAMA
Hasta Manana / Kon Ek ‘n Lied Tog Bring 7, 1974 IRC
Kupido, die verhoognaam van Johannes Matheus (Johan) Wessels (Lusaka, Noord-Rhodesië, 28 Oktober 1953 – 22 Februarie 2016), was ‘n Suid-Afrikaanse sanger en liedjieskrywer van Zambiese herkoms.
Wessels is in ‘n Engelssprekende gesin gebore in die destydse kolonie Noord-Rhodesië, wat op 24 Oktober 1964, vier dae voor sy 11de verjaardag, die onafhanklike republiek Zambië geword het. Hy het ook daar skoolgegaan en toe al in konserte opgetree en in musiek belanggestel. As die oudste in ‘n musikale gesin van 12 kinders het hy op hul beesplaas altyd die voortou geneem wanneer die gesin hulself moes vermaak. Van kleins af was hy besig om kitaar te speel en liedjies te skryf. In Lusaka het hy saam met ‘n orkes, Big Gold Six, begin sing.
Die gesin Wessels het in 1979 na Suid-Afrika verhuis en hulle op ‘n plasie naby Ogies in die huidige provinsie Mpumalanga gevestig. Hier het Johan Wessels begin boer, maar later was hy ook vragmotorbestuurder, haarkapper en kok. In dié tyd het hy ‘n opdraande stryd gevoer om raakgesien te word, tot hy van sy opnames op kasset na Cora Marie gestuur het. Sy en haar man, Corrie Myburgh, het Wessels ‘nplatekontrak aangebied en besluit die naam Kupido sal beter in die musiekbedryf werk as sy geboortenaam.
Die naam Kupido is gekies omdat hy meestal liefdesliedjies geskryf en gesing het. Kupido het in 1981 saam met die sangeres Cora Marie begin optree. Sy grootste treffer, Was Ek Maar ‘n Digter, was so gewild dat die plaat goud was voor dit op die rakke beskikbaar was. In 1982 was die liedjie die enigste Afrikaanse lied op die destydse Springbokradio se top-20-treffersparade.
Kupido se talent as liedjieskrywer is oral bekend en hy het groot treffers vir sangers soos Cora Marie, Johan Stemmet en Laurika Rauch geskryf.
Kupido het in 1997 die groep Quattro begin saam met sy broer Alan Ladd en sy susters Cleo en Angela
Kupido het ‘n gospelalbum U Regte Weë in 2009 uitgereik.
In 2012 deel hy sy herinneringe oor wyle Cora Marie in die biografie “Gee Haar ‘n Roos-Die Lewensverhaal van Cora Marie” met die skrywer Shaun Mynhardt. Hy is op Maandagoggend, 22 Februarie 2016 in sy slaap oorlede aan hartversaking in Middelburg tydens ‘n besoek aan sy suster. Hy was 62 jaar oud.] Sy begrafnis het plaasgevind op die plaas Karibuni, distrik Zeerust, Noordwes, op Vrydag, 26 Februarie 2016.
Die Wessels Familie(in harmonie)
Was Ek Maar ‘n Digter, PANORAMA
Lucas Lodewyk Maree (22 Julie 1952 – 18 Februarie 2011) was ‘n bekende Afrikaanse sanger en liedjieskrywer. Hy was veral bekend vir sy treffer Ek sou kon doen met ’n miljoen. M-Net het byvoorbeeld die liedjie vir hulle TV-reeks “Doen met ‘n Miljoen” gebruik.
Maree is in 2009 met prostaatkanker gediagnoseer. Hy is op 18 Februarie 2011 aan nierversaking by die Hill & Dale-versorgingsoord oorlede. Hy laat sy vrou, Ilse en dogters Monica (ook ‘n sanger en liedjieskrywer), Linda en Carla agter.
Maree het vir die grootste gedeelte van sy loopbaan Engelse musiek in kroeë en restaurante in en om Pretoria en Johannesburg gespeel onder andere “After dark” en “Fonteine pub en grill” . Gedurende 1981 begin hy in Afrikaans skryf, nadat hy onder die invloed van ‘n vriend by Jannie du Toit se huiskonserte ‘n draai gaan maak het, en onder andere vir Coenie de Villiers daar hoor sing het.
Sy eerste plaat, Kiekies, word in 1984 vrygestel. In 1986, werksaam by Nic Taylor se ateljee, maak hy ‘n tweede plaat saam met Coenie, Jannie en Nic. Dit is ŉ huldigingsalbum opgedra aan Koos du Plessis. Die titel is Koos se Plaat Gedurende 1988 raak hy betrokke by Anton Goosen en dié verbintenis lei tot die stig van ‘n groep met die naam Die Kommissie van Ondersoek asook ‘n album getiteld Die winde van verandering.
Vyf jaar later, onder die aansporing van Jannie du Toit maak Lucas sy eerste CD, Miljoen. Gedurende 1996 maak hy ‘n tweede CD Kiekieskonsert. Die album was baie gewild as gevolg van die LIVE elemente en die stories wat hy tussen die liedjies vertel. Tydens 1998 maak hy die album Mot om die Kers, wat ‘n SAMA-toekenning wen vir die Beste Afrikaanse album. In 2000 maak hy die album Blouberg wat omstrede was weens die feit dat dit uit die herskryf van ‘n aantal ou tradisionele Afrikaanse Volksliedjies bestaan het. ‘n Paar mense en instansies sou voel dat hy ‘n paar heilige koeie negatief aangetas het. Nietemin was die album baie gewild.
Gedurende 2002 maak hy die album Lucas & Kie, sy eerste “Greatest Hits” en dit verkoop besonders goed. Vir die volgende twee jaar tree hy gereeld in Engeland, Nederland, Kanada, Nieu-Seeland en Australië op. Hy was ook een van die min Afrikaanse sangers wat die geleentheid gehad het om op die Royal Albert-saal se verhoog in Londen op te tree.
Hy speel vir die eerste keer in ‘n film Ouma se slim kind in 2005. Sy liedjies verskyn later in ‘n boek waarin al die akkoorde en klavier- en kitaarverwerkings opgeneem is.
In 2009 stel hy die laaste album wat hy self aan gewerk het vry naamlik ” Lankverwag”. Hierop verskyn ‘n paar nuwe liedjies sowel as covers van van sy gunsteling Afrikaanse liedjies soos ” Liedjie vir jou” ” Onder in my whisky glas” “Klein karoo” saam met Ollie Viljoen en vele meer.
In 2010 na dit bekend gemaak is dat Lucas met kanker gediagnoseer is het Alexa Strachan saam met Mathys Roets en Mathys Maree in same werking met Sarie Tydskrif aan ‘n ensemble projek genaamd ” Een uit ‘n miljoen – Vir Lucas” begin werk waar verskeie kunstenaars hulle weergawe van Lucas se bekende treffers doen. Kunstenaars soos Mathys Roets, Coenie De Villiers, Laurinda Hofmeyer, Steve Hofmeyer, Kurt Darren, Richard van der Westhuizen, Lochner de Kock, Jannie du Toit, Christa Steyn, Anton Goosen, Dozi, Danie Niehaus, Kevin Leo, Jannie Moolman, Schalk Joubert en vele meer verskyn op die album.
In 2011 is Plakboek vrygestel na Lucas se dood en 2012 is ” Met liefde van Lucas” vrygestel met Lucas se liefdes ballades op.
Met liefde van Lucas – 2012
Plakboek – 2011
Een uit ‘n Miljoen – Vir Lucas – Verskeie 2010
.. LP/CD, 1984 INHUIS/TRIO
Jacobus Johannes du Plessis is op 10 Mei 1945 in die distrik Rustenburg gebore waar sy ouers geboer het. Toe sy ouers hul plaas verloor, het die Du Plessis’s na Springs verhuis waar Koos ‘n groot deel van sy kinderlewe gewoon het. (Hy het later ‘n liedjie oor die dorp en sy lewe hier, genaamd Molberge (Herinneringe aan Springs), op sy tweede album opgeneem.) Du Plessis het aan die Laerskool Pam Brink en Hoër Seunskool Hugenote skoolgegaan. Toe hy in standerd agt (graad 10) was, het hy ‘n poging aangewend om sanglesse te neem, maar hy is deur die musiekonderwyseres afgeraai weens ‘n skynbare gebrek aan vaardigheid.
Loopbaan as joernalis
Hierna word hy in 1967 koerantman wat vir die res van sy werkloopbaan as joernalis, subredakteur en nuusredakteur by verskeie publikasies werk. Eers bly hy in Springs by sy ouers en werk in Johannesburg by Die Vaderland. Later trek hy egter na ’n woonstel in Joubertpark in Johannesburg. Hy is op 22 Junie 1969 getroud met Mornay du Plessis van Standerton, wat hy reeds in 1964 in Pretoria op universiteit ontmoet. Sy is die tweede oudste dogter van die bekende pastoor Justus du Plessis van die Apostoliese Geloofsending. Hulle het ’n kort wittebrood in Europa. Daarna gaan woon hulle in Amanzimtoti in Natal, waar Koos in 1970 by Die Nataller werk as nuusredakteur en hoofsubredakteur en later bevorder word tot adjunkredakteur, en Mornay skoolhou. Aan die einde van 1971reis hulle deur Europa en besoek onder andere Frankryk, Spanje, Nederland en Duitsland. Die idee was eintlik om ’n baie langer reis te onderneem, maar Koos word baie siek en hulle keer eerder terug huis toe. Dan woon hulle vanaf 1972 in Randburg, waar Koos weer by Die Vaderland werk. In hierdie tyd skryf hy deeltyds in by die Universiteit van die Witwatersrand en verwerf ’n B.A. Honneurs-graad in Afrikaans-Nederlands.
1975–79: Eerste blootstelling
1979–84: Suid-Afrika neem kennis
Die TV-regisseur Katinka Heyns was in 1979 op soek na ‘n temaliedjie vir haar komende reeks Phoenix en kie. Sy het Du Plessis se liedjie Kinders van die wind (wat toe reeds tien jaar vantevore geskryf is) ontdek en besluit om dit te gebruik. Sy het egter besluit om ook drie ander liedjies van Du Plessis (Sprokie vir ‘n stadskind, Skielik is jy vry en Somer is verby) by die reeks in te sluit wat, tesame met die temaliedjie, almal deur Laurika Rauch gesing is. Phoenix en kie was die deurbraak wat beide Du Plessis en Rauch nodig gehad het om hul loopbane van die grond af te kry. Rauch het twee weke later ‘n kortspeler van Kinders van die wind uitgereik wat sewe weke later goue status bereik het
Na die sukses van die reeks het Taylor en Du Plessis in dieselfde jaar begin om aan laasgenoemde se eerste album, met die titel Skadu’s teen die muur te werk. Die album is in 1980 uitgereik. Behalwe vir die vier liedjies wat in Phoenix gebruik is, het die album verskeie ander liedjies ingesluit wat later ewe bekend geword het, soos die titelsnit, Herman (‘n ode aan ‘n afgestorwe vriend), Op die pad na Nooitgedacht en As jy my kon volg. Laasgenoemde is na sy dood hermeng met ‘n opname van sy dogter Karla, sodat sy en haar pa ‘n postuum-“duet” kon sing. Die album Skadu’s teen die muur is benoem as Afrikaanse Langspeler van die Jaar tydens Springbok Radio se SARI-toekennings en Kinders van die wind het die SARI-toekenning vir Liedjie van die Jaar ontvang.
Die lirieke van sy bekendste liedjies word in die bundel Kinders van die wind gepubliseer. T.T. Cloete beskou hierdie werk soos volg: “In sy soort is die werk van Koos du Plessis goed, en in sy direktheid en eenvoud is dit beter poësie as baie van die hooggestemde verse wat wil deurgaan vir die poësie”. Sy temas is verganklikheid, menslike verhoudings se dinamiek en broosheid en die krag van herinneringe en drome, terwyl hy deurentyd ’n skerp insig wys in die menslike kondisie.
Na sy dood verskyn daar in 1985 ’n versameling van sy nagelate verse, Om jou verlaas te groet en in 1995 ’n verdere versameling onder die titel Skink nog ’n uur in my glas, wat beide lirieke en gedigte insluit. Al sy voorheen gepubliseerde liedjies en verse, plus ’n groot aantal wat voorheen ongepubliseer was, word saamgevat in die versamelbundel van sy werk wat onder die titel Erfdeelgepubliseer word. Hierdie bundel bevat ook ’n voorwoord deur die samesteller, sy dogter Irma du Plessis, en ’n oorsig oor sy lewe en musiek deur Andries Bezuidenhout.
Met 25 000 verkope van Kinders van die wind verower hy in 1979 ’n goue plaat en word dan ook die eerste komponis wat so ’n toekenning verwerf, aangesien goue plate gewoonlik slegs aan uitvoerende kunstenaars toegeken word. In 1980 ontvang Koos ook ’n Sarie-toekenning vir Kinders van die wind as Die Liedjie van die Jaar. In 2013, in ’n omvattende en landwye veldtog wat deur Maroela Media aangebied is, word Kinders van die wind aangewys as die grootste Afrikaanse liedjie van alle tye.
Ook in Nederland maak sy liedjies opslae wanneer dit daar ontdek word en in 2009 word ’n CD met Nederlandse vertalings en vertolkings daarvan deur van Nederland se bekendste sangers vrygestel.
Erfdeel(2004) ISBN 1-919980-20-2
Om jou verlaas te groet: nagelate verse(1985) ISBN 0-7981-1871-7
Skink nog ʾn uur in my glas: nagelate verse(1995) ISBN 1-874901-41-4
Die Land van Blou Saffiere(2010) ISBN 9789081565912
Worsie Visser (1963 – 4 Mei 1998) was ‘n bekende Afrikaanse sanger. Visser was bekend vir liedjies soos Lekker ou Jan, Ek en My Meisie, Boesmanland, Gee die Hond Wind en Osbraai op Kromdraai. Hy is op 35-jarige ouderdom in ‘n vliegtuigongeluk by Saldanha oorlede. Ná sy dood het dit bekend geword dat sy stembande besig was om in te gee en dat sy sangloopbaan waarskynlik verby was.
Visser se broer, Michiel, het die baskitaar in Worsie se Boesmanland-orkes gespeel. Hy het later self ‘n paar CD’s uitgereik, onder andere Kom kuier by my, Lekker Boesmanland, Hier’s ek weer en Bitter snare.
Een van Worsie se kitaarspelers, Zirk Bergh, later ‘n sanger uit eie reg, het homself en verskeie ander op 14 Desember 2013 om die lewe gebring.
Die Boesmanland Bundel, 2009
Vroeteltreffers Uit Boesmanland, 2004
Res Van Die Bes – Nog Meer Treffers Van Doerietyd
Seun Van Bitterfontein
Treffers Van Doerie Tyd Tot Nou,2004 TRIO
Lekker Ou Jan, 1997 TRIO
Pa Se Klong LP,1991 VENUS/TRIO
My Hart Is Daar LP,1988 TRIO
Dis My KontreiLP
Die WP Bossanova / Dankie Is Maar Al 7, 1965 VENUS