6 Want toe ons nog swak was, het Christus op die regte tyd vir die goddelose gesterwe. 7 Want nouliks sal iemand vir 'n regverdige sterwe vir 'n goeie mens sal iemand miskien nog die moed hê om te sterwe 8 maar God bewys sy liefde tot ons daarin dat Christus vir ons gesterf het toe ons nog sondaars was.
Alle geestelike gawes, vrede, genade, liefde, reiniging, geloof, hoop en geduld word nie deur onsself voortgebring nie, ook nie deur ons menslike kragte nie. Dit is die gevolg van die dood van Jesus wat sy lewe gegee het, nie net vir sy geliefde broers nie, maar vir die goddeloses soos God ons sien. Die mens is soos ‘n bom van boosheid. Ons lei tot ons eie verderf en ook die van ander. Daarom het Christus ons liefgehad en vir ons gesterf.
Vanuit hierdie nederigheid sien ons die wonderlike liefde van God. Dis selde dat ons iemand vind wat bereid is om sy eie gemak, tyd, rykdom of sy lewe op te offer om die welsyn van sy siek medemens te bevorder. Miskien sal iemand sy lewe gee vir sy tuisland of sy kinders, of ‘n moeder sal opofferings maak vir haar kinders, maar niemand sal bereid wees om sy lewe vir misdadigers en vyande te gee nie, behalwe God.
Hierdie beginsel is die klimaks van ons geloof. Terwyl ons ongehoorsame vyande van God was, het die Heilige Een ons liefgehad. Hy het in sy Seun met sondaars geassosieer en as versoening vir die sonde van moordenaars gesterf. Groter liefde het niemand as dit nie, om jou lewe af te lê vir jou vriende. Hieruit sien ons dat Christus sy vyande, “sy vriende” noem, want hy het almal lief, selfs tot die dood.