Die Grense of die Middelpunt? : jesuslifetogether.com
Die Grense of die Middelpunt?
“En Ek sê vir jou: Jy is Petrus [‘n klein klip], en op hierdie massiewe rots [fondasie] – hierdie hemels gebore openbaring van wie Ek is - sal Ek my gemeente bou, en die poorte van die doderyk sal dit nie oorweldig nie.”
‘n Gebou word gedefinieer deur sy fondasie. Die diepte, sterkte en omvang van ‘n fondasie bepaal of die struktuur wat opgerig word, plat op die aarde sal wees of die lug in sal toring. ‘n Ingenieur wat hierdie beginsel ignoreer, doen dit tot sy eie nadeel – en ook tot nadeel van beide die werksmense en die uiteindelike bewoners van daardie gebou.
Jesus het vir ons die fondasie van die kerk gedefinieer. Hy is daardie fondasie. Ons persepsie van wie Hy is bepaal wie ons kan word. Dit is daardie feit wat regtig behoort te bepaal hoe ons dink en hoe ons sal funksioneer as ‘n plaaslike vergadering van gelowiges.
Twee Maniere om die Plaaslike Kerk te Definieer
Waarna soek plaaslike gemeentes van gelowiges in die praktyk om hulle identiteit te bepaal? Daar is twee basiese benaderings. Ons kan probeer om ons grense vas te stel, of ons kan probeer om ons middelpunt te definieer.
Gestel daar is ‘n stad vol mense. Sommige maak aanspraak om gelowiges te wees; ander nie. Dit is vir ons baie moeilik om te onderskei wie ‘n ware gelowige is en wie nie; ons kan nie regtig onderskei watter van die ongelowiges “is al wit vir die oes” en watter is die “seuns van ondergang” nie. Tog besef ons Jesus begeer ‘n kerk – wat dit ook al vir ons beteken – eerder as ‘n hutspot van geïsoleerde individue. Wat staan ons dus te doen?
Wel, ons kan voortgaan deur ‘n groep van ons bymekaar te bring en te besluit op sommige van die grense: “Reg. Hier is die kriteria vir die wat deel is van die kerk. Hier is ons riglyne vir gemeenskap. Almal aan hierdie kant van die lyn is in. Almal aan die anderkant van die lyn is uit. Julle ouens binne die lyne: julle is die kerk. So tree op soos een! En terwyl julle daarmee besig is, kyk of julle kan begin om diegene buite die lyne te onderrig sodat hulle ook kan inkom en deel van ons kan wees.”
Dit klink logies – kom ons kyk egter van naderby. Hoe het sommige plaaslike gemeentes wat die “grense” benadering het, hulle riglyne vir gemeenskap gekies?
Sommige het menslike redenasies en intellek as die riglyn vir gemeenskap aanvaar. Hierdie gemeentes beklemtoon korrekte leerstellings, waarmee ‘n willekeurige versameling van goedgekeurde konsepte en leringe bedoel word. Die Skrifte word verdun in die suur van rasionele menslike analise, en die veronderstelde kern van Christenskap bly oor. Die kerk bestaan uit dié wat hierdie lering oor die Eindtye glo, daardie leerstelling oor kerkregering en hierdie ander konsep oor bekering…en so aan en so aan en so aan. Aanvaar die belydenis (geskrewe of nie) en jy is in; verskil beduidend, en jy is uit. (Trouens, verskil met genoeg punte, dan kan jou redding ernstig in gedrang wees!)
Ander het godsdienstige ondervindings, wat menslike emosionele reaksie tot God beklemtoon, as hulle identifiserende karaktertrek gekies. Die “ingewydes” is hulle wat daarop aanspraak maak dat hulle ‘n sekere ekstatiese ondervinding gehad het, of dat hulle sekere geestelike gawes ontvang het. ‘n Gebrek aan sodanige uiterlike godsdienstige manifestasies sal, op die minste, ‘n persoon se geestelikheid bevraagteken.
Nog ander groepe vind hulle identiteit in die dade wat hulle vir God wil doen. Wilskrag stel die grense en die groep se doel word ‘n verterende passie. Die groep wil miskien die wêreld evangeliseer in een generasie, of miskien wil hulle sosiale geregtigheid laat geskied of die politieke klimaat beïnvloed. Hoe dit ook al sy, die doel word die fokus. As jy jou kan vereenselwig met en ‘n positiewe bydrae maak tot daardie doel, is jy welkom. So nie…
Hierdie beskrywings is nie bedoel om hiper-krities te wees of die saak te oorvereenvoudig nie. Gewoonlik is die grense wat ons kies ‘n mengsel van hierdie beklemtonings. En dit is ook raar dat enige gemeente doelbewus op hierdie wyse te werk gaan om ‘n identiteit daar te stel. Maar, bewustelik of nie, het hierdie benadering ernstige gevolge.