Die Cheka - Geskiedenis Podcasts - 2022
Die Cheka is deur Vladimir Lenin gebruik om sy mag te konsolideer na die Novemberrevolusie van November 1917. Die Cheka was die eerste van talle Sowjet-regeringsapparate wat geskep is om die mense te beheer - ander is later organisasies soos die OGPU en die KGB. Vanweë die baie lang formele titels wat hierdie organisasies gehad het, het baie byname bygedra waardeur hulle uiteindelik bekend geword het. Formeel was die Cheka die 'Russiese noodkommissie vir die stryd teen teenrevolusie en sabotasie'.
Die Russiese Burgeroorlog het dit duidelik gemaak dat nie almal wat die USSR sou word, verkies het dat Lenin en die Bolsjewiste aan bewind sou wees nie. Die belangrikste taak van die Cheka was om uit te soek na wat bekend gestaan ​​het as "vyande van die staat" en om dit te hanteer. Dit het gelei tot wat bekend gestaan ​​het as die "Rooi Terreur". Terwyl die Cheka in teorie volgens die letter van die wet moes werk, was dit nie die geval nie, en dit was die mag daarvan dat niemand iets daaraan kon doen as hulle gearresteer is omdat hulle 'n 'vyand van die staat' was nie. Die Cheka het regter, jurie en onveranderlike eksekuteur geword. In 1929 het 'n voormalige lid van die Cheka gesê dat hy glo dat dit 50,000 mense tereggestel het.
Die Cheka is op 20 Desember opgestel deur noodbesluitste 1917 en sy eerste leier was Felix Dzerzhinsky en sy hoofkwartier was in Petrograd / St. Petersburg. Binne 'n jaar kon Cheka-operatiewe regoor Rusland gevind word en hul doel was eenvoudig: om 'vyande van die staat' uit te jag. In 1921 was daar minstens 200,000 Cheka-lede. Die meeste van hulle was Bolsjewiste, maar in 1918 mag 'n paar sosialistiese rewolusionêres deelneem, hoewel hulle almal in 1918 gearresteer is as gevolg van 'n poging tot moord op Lenin. Hulle taak het omtrent elke aspek van die lewe in Rusland gedek, insluitend jag vir duisende leërwoesters en mense wat kos aangehou het terwyl ander uitgehonger is. Uiteindelik het Cheka-eenhede ook beheer oor grensveiligheid gekry. Die organisasie van die Cheka het ook voortdurend ontwikkel om die ingewikkelde dag-tot-dag-lewe in die post-rewolusie Rusland te weerspieël.
In die eerste dae het die Cheka 'n gedragskode gekry om deur die Al-Russiese Sentrale Komitee te werk; vermoedelike teen-rewolusionêres kon aanvanklik ondervra word, maar moes aan die rewolusionêre tribunale oorhandig word. Cheka-lede kon slegs aan 'n "voorlopige ondersoek" deelneem. Dit is egter nooit afgedwing nie en die Cheka het meestal op hul eie manier met verdagtes omgegaan en versuim om dit aan enige ander gesag oor te gee, soos die waargenome bedreiging van teen-rewolusionêres in Rusland, en ook die oortuiging dat enige ander metode tyd verspil het wat kon wees beter bestee om selfs meer 'vyande van die staat' uit te jag.
Die belang van spoorweë vir Rusland was ook so dat die Cheka ook beveel is om daarna te sorg om te verseker dat teen-rewolusies nie hierdie aspek van die Russiese samelewing ondermyn nie.
Die Cheka-hiërargie het homself 'n lys gegee van diegene wat hulle as 'vyande van die staat' moes vermoed. Dit is duidelik dat almal wat tydens die burgeroorlog vir die Blankes geveg het, ook op voormalige offisiere in die keiserlike leër op hul lys was. Enigiemand wat eiendom gehad het ter waarde van 10.000 roebels of meer, was op die lys. Hulle het ook die volle steun gehad van Lenin self wat die vinnige afronding van 'die vyande van die volk' wou hê. Hierdie ondersteuning het daartoe gelei dat die Cheka weinig kon keer om 'n uiters magtige organisasie te word wat aan min mense geantwoord het. As iemand van bo af vra wat hulle doen, was die antwoord eenvoudig: 'ons het dit vir die mense gedoen'. So 'n benadering het Lenin se steun voortgebring en hiermee was enige verwyt minimaal. Byvoorbeeld, 800 mense is in die lente van 1918 in Petrograd gearresteer en geskiet sonder dat hulle tereggestel is - die Cheka is regter, jurie en eksekuteur. Lenin is meegedeel dat die gearresteerdes klas vyande is en dat Lenin aan hulle kant nie bereid was om te bevraagteken wat die Cheka gedoen het nie. In werklikheid is sommige van die 800 gearresteer en doodgeskiet bloot op grond van hul geloofsoortuigings. Op 5 Septemberste In 1918 het die Cheka begin met die naam 'Red Terror'. Die rede hiervoor was nog 'n mislukte poging om Lenin se lewe te bewerkstellig. Niemand is seker hoeveel daar tydens die 'Rooi Terror' deur die Cheka gedood is nie en die syfers wissel baie van 3 000 tot 8 000.
Op 6 Februarieste In 1922 word die Cheka formeel deur die Sowjetregering herdoop en die GPU geword, deel van die NKVD. Alhoewel sy naam dalk verander het, was dit steeds dieselfde hoof, Dzerzhinsky. Hy het aan bewind gebly tot met sy dood in 1926.