Die ontleding van hierdie artikel is gerig op die aard van meta-fore binne die konteks van taal en denke - geïnspireer deur die bydraes van Elaine Botha oor hierdie problematiek wat sowat dertig jaar gelede begin het. Dit het die weg gebaan vir diegene wat binne die reformatories-wysgerige tradisie werk om met nuwe oë na metafore te kyk.
Aangesien denke en taalgebruik konkrete aktiwiteite is wat in beginsel in alle werklikheidsaspekte funksioneer, kan dit as sodanig nie maatstawwe bied met behulp waarvan die orde-relasie tussen die logies-analitiese en die linguale aspekte van die werklikheid bepaal kan word nie. Dit blyk dat rekenskap van die aard van 'n metafoor nie op 'n konsistente wyse gegee kan word, sonder 'n verantwoorde siening van die verskille tussen 'n begrip en 'n woord nie. Universele trekke, logiese objektivering, begripskennis, en die begripsmatige onkenbaarheid van wat individueel is, verskyn ook in die artikel. Die funderende rol van ruimteverhoudings skyn verbind te wees aan beeldvorming en verbeelding, wat die voorstel ondersteun om tussen modaal- en entiteitsgerigte kennis te differensieer.