Klimaatsverandering: namate bergstreke warm word, kan hidroëlektriese kragsentrales kwesbaar wees. Klimaatimpaknuus
Klimaatsverandering: as die bergstreek warm word, kan hidro-elektriese aanlegte kwesbaar wees
Simon Cook, senior lektor in omgewingsverandering, Universiteit van Dundee
Ongeveer 27 miljoen kubieke meter rots en ys van gletsers het op 7 Februarie 2021 van die Ronti-piek in die noorde van Indiese Himalajas ineengestort en 1,800 meter in die vallei hieronder geval. Die ys van die gletser het gesmelt toe dit die berg afloop, en meng met rots en sediment om 'n buitengewone vloei van puin wat paaie, brûe en twee waterkragstasies vernietig het. Tragies, meer as 200 mense glo hulle het hul lewens verloor, baie van hulle konstruksiewerkers by die Tapovan-waterkragaanleg.
Alhoewel dit altyd moeilik is om enige gebeurtenis aan klimaatsverandering toe te skryf, het stygende wêreldtemperature moontlik 'n rol gespeel in die gebeurtenis, bekend as die Chamoli-ramp. En as klimaatsverandering hierdie grondverskuiwing help veroorsaak, kan dit die hidro-infrastruktuur wêreldwyd bedreig.
Bergstreke soos die Himalajas is sensitief vir verandering. Hierdie omgewings het meestal steil, onstabiele valleimure, en aardbewings kom relatief algemeen voor. Maar klimaatsverandering kan die weegskaal laat kantel na meer gereelde en groter omvang.
Ons kan byvoorbeeld meer grondverskuiwings verwag waar valleihange sonder steun gelaat word, aangesien aangrensende gletsers dun en agteruitgaan. Waar permafrost ontdooi, verwyder dit die ysige sement wat bergrots en sediment saambind. Stygende temperature kan veroorsaak dat die smeltwater skielik vrykom ysmere, En die ineenstorting van hele gletsers as hulle opwarm.
Moet ons dus senuweeagtig wees oor die ontwikkeling van waterkrag in bergstreke as hierdie landskappe onstabieler word? Wel, dit is ingewikkeld. Waterkrag kan help om die afhanklikheid van die verbranding van fossielbrandstowwe te verminder, en dit is veral belangrik in die wêreld se hoogliggende gebiede. Peru, byvoorbeeld, genereer ongeveer die helfte van sy krag uit waterkrag, en dit gaan voort om te belê in nuwe infrastruktuur.
Langer somers sal waarskynlik Bummers bewys
Alhoewel rampe noodwendig moeilike vrae uitlok, is dit belangrik om perspektief te hou oor die volhoubaarheid van waterkrag.
Waterkrag in 'n warm wêreld
As een van my kollegas plaas dit: "Soms misluk die hange van die grondslag net; daar is geen spesifieke sneller nie. " Daar is goed gedokumenteerde voorvalle waar waterkragdamme beskadig of vernietig is sonder enige verband met klimaatsverandering. 'N Berugte voorbeeld is die 1963 Vajont-ramp in die noorde van Italië, waar 'n valleimuur in 'n reservoir gegly het en 'n mega-tsoenami veroorsaak het wat die dam gevul het wat meer as 2,500 XNUMX mense stroomaf doodgemaak het.
Daar is sedertdien oor die presiese oorsake gedebatteer, maar daar word vermoed dat die kleierige lae in die vallei versadig was, aangesien die reservoir met water gevul was. Hierdie nat klei sou gedien het as 'n van nature swak vlak waarlangs die grondverskuiwing kon beweeg.
Ander energiebronne en hul infrastruktuur hou hul eie risiko's in - dink aan die kernkragstasie in Tsjernobil, of die olieboorinstallasie Deepwater Horizon. Baie van die wêreld se kragstasies is kwesbaar vir klimaatsverandering vanweë die nabyheid aan die kus, met baie bedreig deur stygende seevlakke.
Dit was miskien nooit verstandig om waterkrag te ontwikkel op die plek waar die Chamoli-ramp plaasgevind het nie. Hierdie selfde vallei het groot ys lawine in 2000 en 2016 en het die afgelope jare verskeie groot oorstromings gesien. Dit is natuurlik uiters moeilik om te voorspel of, wanneer en waar hierdie soort gebeure kan voorkom, maar dit is klaarblyklik 'n onstabiele landskap.
Moslem-pelgrims loop die risiko om deur hitte dood te word
Meer gereelde en intense tropiese storms beteken minder hersteltyd vir die wêreld se kuslyne
Wetenskaplikes het 'n ontwikkel aantal maniere om te monitor hoe landskappe verander, veral met behulp van satellietbeelde. Ons het die instrumente om waarskuwingstekens op te spoor en waterkrag so veilig te ontwikkel as wat redelikerwys verwag kan word. Tragies genoeg word hierdie instrumente nie altyd gebruik nie, of die waarskuwings word geïgnoreer, soos blyk te wees by Chamoli.
Daar is 'n wrede ironie dat waterkrag lande kan help om koolstofvrystellings te verminder, terselfdertyd dat damme toenemend kwesbaar raak in 'n klimaatsverhitting as gevolg van die vrystelling. Ons kan hierdie energiebron veilig ontwikkel, maar dit verg noukeurige besluitneming, ingelig deur navorsing en met volgehoue ​​monitering van veranderende landskappe en die klimaat.