Peterjasie Patriot #172
15 Julie, 2012
Vir my is hierdie winter kouer as die voriges, dalk is dit net die bloed wat met die jare dunner word, ek weet nie. As ek OOIT 'n meevaller sou kry sou ek 'n tweede blyplek in Phalaborwa aankoop, net om daar te kan oorwinter. EN om teenaan Kruger Nasionale park ook te kon wees!
Die pasella hierdie keer is 'n eBoek met die titel "Ietsie Anders resepte", gaan maar ondertoe en laai dit vir jou af.
Die resepte is 'n par lekker potjie resepte, altyd 'n gunsteling.
Deur Cora van Zyl - Baie dankie, Cora, vir die voorreg om hierdie storie te kan plaas.
My naam is Carel. Ek woon in Arcadia, Pretoria. Daar waar dit nooit stil raak nie. Amper soos New York, York: "the city that never sleeps". Daar is gedurig die geraas van motors en ander voertuie; die gebrul vanan motorfietse en die verkeer is altyd aan die druis. Sirenes wat afgaan, alle tye van die dag of nag, ook neonligte en ander flitsendes. Ek ontmoet eendag in hierdie rumoer ’n outjie wat pas uit Namakwaland teruggekom gekom het en ons twee gesels oor die geraas en rumoer van elke dag en elke nag. Hy lyk so tevrede met die lewe, loop en lag sommer so alleen. Ek verwonder my aan hom en vra waar hy dan vandaan kom, om so gelukkig te lyk! (Ek self was dié dag sommer in ‘n donker bui!) Die man gaan oral in die wêreld rond kuier en ek vra hom watter land hom so betower het. Hy vertel my van die stilte en rustigheid waar hy gekuier het - by vriende in die Hantam, en in die Karoo. Ons ken mos nie stilte nie, en selfs al is alles stil, kan ons nie die verskil hoor nie! |
Hierdie ou wei so uit oor die oorverdowende stilte dat ek dadelik na soiets verlang. 'n Mens kan dit nie glo nie! Is daar dan nog sulke plekke? Hy sê hy ken ‘n familie op ‘n plaas doer in die Noordkaap goed genoeg, en het vrymoedigheid om hulle vir 'n kuier te vra! Lui die mense op en vertel van my nood! En, sowaar, die dierbare, gasvrye mense nooi my om te kom kuier. Dit was só gaaf van hulle. Hulle sê0000 daar is volop rus en veral stilte en ek is só welkom! Ek vat die lang pad aan; is baie ver van Pretoria na die Boesmanland. Maar my heerlike lugversorgde Camry is nie sommer elkedagse motor nie en ek lê die lang pad gerieflik af - 'n lekker lang reis; ook sommer in redelike stilte. Nogal interessant om so deur die dorpies te ry - plekke waar ek normaalweg nooit sou kom nie ... Ek kom daar by die vriende op die plaas aan! Sulke gasvryheid ken ek nie! Vir my as stadsmens is dit ongewoon! Almal is goed en bly om my te sien, asof ek ‘n langverlore familielid is! Die tante groet my sommer met ’n kus! Sy het my dadelik lief! Dis stil by die mense, rustig en lekker, maar hulle het ’n kragopwekker wat saans lig maak, en daar kom en gaan gedurig ander mense, en dit is regtig toe nie so stil soos ek gedink het nie. En hulle gesels! Die tannie besluit toe ek moet regtig meer stilte kry en bespreek ’n plan met die oom. Hulle besluit toe: tot hier het ek nou met my mooi motor gery, maar die pad na die eintlike stilte, kan die Camry nie meegaan nie. Paaie is nie vir dié soort motor gemaak nie. My motor word daarom in die motorhuis gesit. Netjies in die koelte. Daar word vir my ’n ou bakkie beskikbaar gestel. Tannie pak kos in en Oom beduie die pad waarlangs ek moet ry, breedvoerig! Want ek moenie loop staan en verdwaal nie; nêrens is hulp nie en die plase is ver uit mekaar met geen telefoniese verbindings nie. Ek moet ook altyd onthou om water saam te neem! Water is baie nodig - oral! Eerste moet ek oor Middelpos ry; dis al klaar ’n slegte grondpad soontoe. En dan by Ganaga -pas af, na die Karoo-plaas! Dié plaas is in die Tankwa-Karoo. En my padaanwysings raak al meer en ernstiger. Maar ek hou kop! Oom beduie en Tannie help ook. Hy staan elke keer op as hy ’n hoogtetjie beduie, en hulle praat van ’n "hogie" en ’n leegtetjie, as dit nou dieper sou gaan. En daar vertrek ek, nou op pad na Stilte!! Dit was so 10-uur die oggend en alles voel lekker en goed, die avontuur wag immers! Dit gaan oor ’n ander soort stuk pad! Die padmasjiene werk sekerlik nie daar nie, ente is die middelmannetjie so hoog dat dit onder die bakkie se pens skraap. En van spoed optel, is daar nie sprake nie. Jy móét net stadig ry. Langs die pad is daar opstalle, plekke waar mense bly en leef, maar jy sien niemand nie. Ook baie windpompe met waterkrippe, waar skape lê. Verder rantjies en koppies, en vaal bossiewêreld. Die dorpie Middelpos is soos ’n groot uitgebreide plaas. Winkel en skooltjie en hotel, maar soos dit klink, behoort die hele dorp aan een man! Wens ek kon langer hier versuim, maar ek moet eers by Stilte uitkom - dis nou my eerste missie! Toe die Ganaga-pas af! Doer onder is weer gelykte, maar hier bo moet ek aandag gee. Oor 'n smal en noue paadjie wat vir my maar gevaarlik lyk. Maar ek hou darem reg! Na ure - voel dit vir my - kom ek by die plaas uit! Oor baie stamperige en slegte paaie gery, en honderde hekke self oop- en toegemaak. En stof! Maar teen laatmiddag is ek daar. In doodse stilte! Eers so 'n bietjie op die werf en buite rond gestap. Dis lekker! Ek is alleen en voel soos ’n koning wat alleenheerser oor die hele plaas en alles is! Net myne!! Ek sou kon sing en raas en uitbunbig raak! Die huisie is eenvoudig, aan die een kant ‘n kamertjie met ’n driekwart-bedjie met hoë katelstyle! ’n Laslapdeken daaroor en wastafel waarop ‘n waskom en beker staan, met onder die potjie en slop-emmer! Bokant die wastafel, aan ’n spyker teen die muur, is ’n ou spieël. Seker vir iemand wat wil skeer. En ‘n pen teen die muur waaraan jy jou hoed of baadjie kan hang! En een stoel. Agter die deur is nog ’n soort haak, en daar hang iemand se kierie. Lyk soos die haakkierie waarmee die skaapwagters in Bybelstories geloop het! In die wastafeltjie se kassie is paar kerse, en nog vuurhoutjies, en seep! En voor die bedjie is sommer ‘n kissie – om jou kersie op te sit. In die res van die huis is een ou gemakstoel, ‘n ovaal tafeltjie met die ander drie stoele, en die "sideboard"-jie waarin daar paar blikkieskos en kerse en vuurhoutjies is. Ook 'n paar borde en koppies en messegoed. Op die "side-board" is daar kersblakers en ’n paraffien-lamp. En daar's ’n outydse glasbakkie waarin daar ’n pen en potlood en stukkie papier lê. Daar’s ook ’n Cadac-gasbottel met lampie en langsaan lê die kook-plaatjie op die tafel; jy kan die goed so omruil! Dan verder is daar ’n vuurbankie, waarop jy kan braai, rooster en swart ketel vir water kook. Op ‘n kleiner tafeltjie is ‘n sinkemmer vir drinkwater en kombuis-gebruik, en 'n skottel, en die goed wat 'n mens in ‘n kombuis nodig het, soos ’n vadoek en vatlappe. Ja, en ‘n outydse blikbeker! Om die water mee te skep. Daar's ’n buitedeur. Met ’n bo- en onderdeurtjie. Dit maak ek sommer oop en die luggie trek lekker deur die toe huisie. Daar's ‘n venster na elke kant toe. In die slaapkamer is ook ‘n opskuifraam-venster met hortjies aan die buitekant. Dié is sommer met 'n stuk presdraad vasgemaak. Word vir seker nie elke dag oop- en toe- gemaak nie. Voor die bedjie is darem – vir weelde - ’n matjie gegooi! In die voorkamertjie, teen die muur, hang almanakke. Dit lyk of elke jaar se nuwe een net bo-oor die oue gehang word , net vir ingeval jy dalk end Januarie nog iets van verlede Desember sou wou weet! En soms is die almanakprent dalk net mooi; sommer versiering vir die kaal muur dan. Nou het hulle vir my gesê voor donker moet ek van die tenk, net buite die kampie om die huisie, by die kraan gaan water haal vir die kamer se wasbeker en vir die kombuis en die drinkwateremmer. Nogal heerlike koel en vars water!! Die windpomp en dam is naby die kampdraad, en die tenk aan die een kant van die dam. Die huisie is soos ’n adres op ’n brief gesit, en die kleinhuisie - doer in die hoek van die kampie – soos ’n seël op die brief. Dis ’n "longdrop"-, put-affêre. En daar is volop geitjies! Die goedjies sit doodstil en kyk net stip vir jou! En ek kyk stip na hulle ook! Ek het al die dinge tot sover geniet! Sit in die voordeur en rook, en kyk die oneindigheid in, en dit bly doodstil! Maar skielik kom ek agter – my sigarette raak min! En daar is geen kafee om die hoek nie! Nou ja, sal dan maar begin met 'n vuurtjie maak en die vleisie braai en eet. Daar is houtjies gereed gesit, maar, kan jy glo, net so maklik as wat ’n veldbrand met een sigaret-toppie kan begin, net so moeilik is dit om ‘n vuurtjie met ‘n vuurhoutjie aan die gang te kry! Na baie gesukkel gaan soek ek buite na iets om die vuur mee te begin. Of ‘n stuk papier. Of enigiets om dinge aan die gang te kry. Doer in die hoek van die kampie kry ek ‘n stuk sementsak agter ’n groot klip ingedruk - seker om ’n gat in die draad toe te maak. Die stuk sement- papier kon darem die vlammetjie aan die gang hou tot die houtjies vat. Intussen eet ek maar solank aan die broodjies en ander goedjies. En ek is so spyt dat my gasvrou nie ook maar ietsie as 'n "sun-downer"-tjie ook ingepak het nie; so ’n sonsondergangetjie sou gaaf gewees het. Daar is darem koffie!! Die swart ketel kook sommer gou hier langs die rooster op die kole. Later is vleisie klaar gebraai en dit is goed. Ek eet nog 'n stukkie, en toe is dit skielik heel donker. Die kerse maak lig en skaduweetjies oral ... En dit bly stil! Ek besluit dit is dan seker tyd om kamer toe te gaan. Daar's niks anders te doen nie! Los alles net so op tafeltjie; ek sal môre verder eet en opruim, Die wasgeriewe is goed genoeg, en die bedjie lê lekker – alles is net gaaf. Maar die stilte! Dis ewig! En dis so donker. As dit so stil is, is dit opsluit ook donkerder! Ek moes seker ingesluimer het en word met 'n vaart wakker! Iemand is besig om met ’n spyker op die dak of iewers te skraap! Naarste geluid! En ek is heel verward, weet nie dadelik waar ek is nie, en ken nie die opset nie. Toe ek bewus word van my omgewing en onthou dat ek in 'n ander plek is, stamp ek eers my knie seer teen die kassie voor die bed, waarop ek die kers en vuurhoutjies gesit het. Die vuurhoutjies val af, alles onderstebo! In die pikdonker soek en voel ek oral rond. My gedagtes hol hot en haar en ek weet glad nie wat my wakkergemaak het nie. Eers dink ek dit is die bome se takke wat op die dak skraap, maar die bome is te ver van die huis af. Kan nie dit wees nie. Dan is dit seker spoke, maar niemand het my daarteen gewaarsku nie! So rukkie is dit stil ... en dan weer die onaardse geskraap – en dit gee rillings teen my rug af! Uiteindelik het ek darem die vuurhoutjies raak gevat, en in die kassie wat ek so omgestamp het, voel ek ’n ou flits. Dis ’n ou lang Eveready-flits met drie moeg batterye wat darem 'n flou liggie maak, maar dis darem lekker om sommer as wapen te gebruik! Al is die liggie flou! Ai ,en ek het nie eens aan ’n flits gedink nie! Kon daarmee gaan ondersoek instel het! Ek is maar bangerig. Ek moet dit erken! Uit die stad waar ek vandaan kom, weet 'n mens ook nie altyd wanneer geraas gevaar is nie! Met die flikkerende kersie, en met die flits as wapen, moes ek toe gaan ondersoek instel! Die geskraap-geraas raak al erger! 'k Gaan toe baie huiwerig buitentoe, taamlik lugtig, maar darem, en in die flou lig van die ou flits sien ek daar vlieg twee gedaantes van die dak af. Hulle vlieg nie eers nie, styg net op! Lig hulle net so op en gaan weg! Ek skrik myself net so bleek soos die gedaantes! Sulke wit vae gedoentes, soos engele! Die goed lyk spookagtig, met sulke wit gesigte! En hulle verdwyn net! En ek weet nie eens wat dit is nie! Het nie na voëls gelyk nie ... Definitief nie! Ek't nog ‘n bietjie rondgekyk, maar hoor of gewaar niks verder nie. Ook seker maar bang om nog iets te hoor! En ek gaan maar weer lê. Toe is dit weer stil! Nou stiller as ooit, nie eens die geskraap op die dak nie. Ek lê net en hoor hoe hard my hart hamer - dit klop so woes dat ek voel my lyf word rondgeruk, Ek is nat gesweet, en my ore suis. Wil eers maar weer koffie maak, maar dan sal ek glad nie verder kan slaap nie. Buitendien, om weer vuur te maak neem so lank, en ek weet nie so mooi hoe die gasstofie werk nie. Om dit ook nog in my toestand te probeer, sal dalk lol! En ek rook toe maar my laaste twee sigarette so vinnig op, asof ek nooit ooit weer sal hoef te rook nie! En ek drink net aaneen water ... my mond en keel is kurkdroog! Dis of ek so af en toe ’n fyn geritsel hoor, maar dan's dit weer stil. En dit raak erg – die stilte. Ek voel vir myself jammer! Maar ek wou mos!! So in die stilte is selfs my eie hartklop en asemhaling steurend!! Ek het die kersie maar later dood geblaas toe die was in die blaker begin uitloop. Dis snaaks ... Elke keer as ek dink ek sal nou ontspan en slaap, verbeel ek my ek hoor tog iets! En dan is dit maar weer niks! My nek is later seer soos ek my aaneen oplig om te hoor! Later het ek seker maar weer geslaap, en toe ek die volgende oggend wakker word, was ek so dankbaar-bly om die stil en donker nag te groet, te was en aan te trek. Ek was verheug, behoorlik bly om die lig te sien, want in so ’n stil plek is dit darem baie donker.
En toe! Ai, genade tog! Kom by tafeltjie om my kossies te geniet wat ek vorige aand daar gelos het, en die muise en miere het dit in die nag bygekom!! Niks wat ek kan eet nie! Ek voel na die lang, donker en stil nag, met vele ontberings, het ek baie krag nodig! Ek verwens die muise! Slaan die miere dood! Maar dit help niks! Kon toe maar net koffie maak en van die blikkies in die "sideboard" neem om ‘n brekfissie te maak. Sommer koue kossies net so uit die blikkies geëet. Dit het soos manna gesmaak! So ’n blikkie bief en daarby die weelde van ‘n blikkie boontjies, salig! Die gasstofie kon ek in die helder daglig ook behartig vir die koffie- water! Later het ek die assies van die vorige aand se vuurtjie uitgedra, alles weggesit en weggegooi, my goed gepak en die lang pad terug beskawing toe aangevat. Ek het 'n ander pad langs teruggery, deur die Ceres- Karoo. Dis so ‘n bietjie van 'n beter pad en geen hekke meer nie. (Net die een hek van die plaas waar dit by die grootpad aansluit). Dis die groot deurpad van Ceres af tot in Calvinia. Soms ook maar nie so glad nie, maar daar word darem gery. 'n Mens kry darem so af en toe ’n voertuig.
Terug by my gasheer en sy vrou kon ek nie genoeg vertel van my ondervinding nie, en ek het genoeg van stilte en donker en alleen-wees gehad. Wel, vir een dag! As ek weer soiets aanpak, sal ek sorg dat ek tenminste ‘n dop saamneem, en dalk iemand vir net saam daar wees, nog ’n asempie! En ’n beter flits! Wel, heelwat ander goed ook! Maar dan sal die stilte seker nie meer die regte stilte wees nie.
Die oom vertel dat die gedaantes op die dak noiens-uile was Seker juis daar gesit en wag om die muise te vang wat op die tafel besig was om my lekker braaivleis te verniel! Die soort uile steun of maak nie "hoe-hoe" soos ander uile nie, maak sulke skraap-geluide! Onheilige geluide! Dis soos onderdrukte krete! Die wonderlike mense het my ondervinding geniet; hulle ken dié soort stilte en waardeer dit. Maar vir my as stadsmens ... Dit was maar erg en my ore het gepyn van die stilte! Ek dink net so ’n rukkie, dan wil ek weer gaan, want as 'n mens dit eenkeer belewe het, het jy behoefte daaraan. En dit was wonderlik – na alles!
Maar tog, ek weet my belewenis was goed; uniek; en niks sal weer so wees nie. Ek sal mos te gewapen en paraat wees, en geen uil sal my laat skrik nie! Ek sal ’n dapper muis wees! Dit was lekker. Dankie vriende wat dit vir my moontlik gemaak het ...
Net 'n Ma
My vrou was besig om haar lisensie by die Munisipale Verkeers-kantoor te hernu, toe die klerk vra watter tipe beroep sy beoefen. Onseker hoe om die vraag te beantwoord, huiwer sy .....
"Wat ek bedoel," sê die klerk, "Het u 'n werk of is u net 'n....?"
"Natuurlik het ek 'n werk," sê my vrou blitsig. "Ek is 'n Ma!"
"Ons lys nie Ma's as 'n beroep nie, maar Huisvrou sal goed wees", stel die klerk met empatie voor.
Sy het totaal-en-al van die storie vergeet tot eendag, toe sy haar weer in dieselfde situasie bevind, dié keer by die Stadsraad. Die klerk agter die toonbank lyk na 'n professionele vrou, selfversekerd, bekwaam, en seker in besit van een of ander hoë en belangrike titel, iets soos Interrogasie Beampte of Stadsregistrateur.
"Wat is u beroep?" Het sy belangrik-ondersoekend gevra.
Wat my vrou dit laat sê het, weet ek nie, maar die woorde het net eenvoudig by haar mond uitgekom:
"Ek is Navorsings Assosiaat in die studieveld van Kinder-Ontwikkeling- en Arbeids- Verhoudinge."
Die klerk vries skielik, hou op met skryf en kyk op na my vrou asof sy haar nie reg gehoor het nie.
Sy herhaal toe die titel, stadig en met klem op die belangrikste woorde, en staar met verbasing hoe haar verklaring neergeskryf word in donker, swart ink op die beampte se vraelys.
"Mag ek vra", sê die klerk met nuwe belangstelling, "wat presies doen u in u veld?"
Rustig, sonder enige teken van verbouereerdheid in haar stem, het sy haarself die vraag hoor antwoord: "Ek het 'n voortdurende program van navorsing, (watter ma het nie?) in die laboratorium en in die veld (normaalweg sou sy sê binnenshuis en buitenshuis).
Ek is besig met my Meesters, (eerste die Here en dan die hele familie) en ek het alreeds vier toekennings (almal dogters). Hierdie werk is natuurlik een van die mees veeleisende beroepe in die geestes-wetenskappe, (enige ma wat wil stry?)
Ek werk gereeld 14 ure per dag, (24 is meestal die geval). Maar die werk is 'n groter uitdaging as die meeste alledaagse beroepe en die vergoeding is eerder die satisfaksie wat ek daaruit kry, as die geld."
Daar was 'n duidelike toon van respek in die klerk se stem nadat sy die vraelys verder voltooi het, opgestaan, en my vrou met die hoogste agting persoonlik tot by die deur vergesel het.
Toe my vrou by die huis kom, opgeruimd met haar nuwe skitterende beroep, word sy gegroet deur haar laboratorium assistente 13, 7 en 3 jaar oud en in die slaapkamer kon sy ons nuwe eksperimentele model (6 maande oud) in die kinder ontwikkelingsprogram hoor, wat besig is om 'n nuwe vokale patroon uit te toets en sy ruik ook dat daar iewers groot fout is.
Sedertdien het sy 'n konstante behaaglike glimlag op haar gesig, gevoed deur haar oorwinning oor die burokrasie.
En sy is nou op die amptelike munisipale rekords vasgelê as iemand wat meer uitmuntend en onmisbaar aan die mensdom is as net nog 'n Ma.
Moederskap! Wat 'n wonderlike beroep! En om te dink ek het my vrou gehelp om daardie titel te verwerf. Ek is sommer lus en skryf dit op 'n goue bord en plak dit op ons slaapkamerdeur!
Maar nou wonder ek: Sal oumas dan dalk "Senior Navorsings-Assosiate in die studieveld van Kinder-Ontwikkeling en Arbeids-Verhoudinge" wees?
En oumas wat inbly "Uitvoerende Senior Navorsings-Assosiate?"
Wat van Tannies wat gereeld kom kuier?: "Assosiaat Navorsings Assistente!"
Foto geneem by Kolmanskop Klik op die foto vir 'n groter weergawe
Regs klik hier om 'n resepte eBoek "Ietsie Anders Resepte" af te laai
regs klik hier om "Bak koekies en beskuit net soos ouma" af te laai
verby die kruin, verny die rots,
Skuins agter die bloekoms het hy destyds vir sy kinders die plaasdam in 'n swemplek omskep en goed ingerig, met piekniektafels, braaigeriewe en vrugtebome.
... Een aand, so skemer se kant, besluit Oom Koos, in sy eensaamheid, om bietjie daar by die dam te gaan sit. Hy neem toe ook 'n emmer saam om 'n paar van die vrugte terug te neem huis toe.
Soos wat hy aangestap kom, hoor hy vrolike stemme gesels en giggel.Hy val plat agter 'n bos en loer deur die takke om te sien wat aangaan. Tot sy swak hart beleef hy 'n groep kaal meisies wat in die dam swem. Hy staan toe op en stap nader om die meisies te laat weet hulle betree eintlik 'n ander man se eiendom. Toe hulle hom sien, sak hulle almal laer af, sodat die water die nodige toemaak.
Een van die meisies skreeu benoud op die oom: "Ons klim nie uit voor oom weggaan nie!"
"Nee, nee, bedaar niggie, ek is nie hier om te kyk hoe die spulletjie van julle kaal swem nie....." Hy hou die emmer omhoog en sê
"Ek is net gou hier om die krokodil kos te gee....
Hy is so maer, hy lyk soos 'n erdwurm met 'n handbriek.
Ek is nou so opgewonde soos 'n budgie op steroids !
Hy ìs so kort hy weet nie of dit keelseer of aambeie is nie.
Hy ìs so kort hy slaan tot sy onderbroek se pype om.
Hy is so maer, as hy langs 'n wit muur loop lyk dit soos n kraak wat beweeg!
Hy is so skelm, hy bid onder 'n skuilnaam
"Lang gesig soos 'n bok wat afdraand vreet."
"Drank los nie probleme op nie, maar so ook nie melk of water nie."
"Ek voel nou so goed, ek vul sommer die lottonommers verkeerd in."
"Ondervinding is iets wat jy eers kry nadat jy dit nodig het."
"Almal kry die voorreg om onnosel te wees, net jammer party maak misbruik daarvan."
"Ek is so de bl*ksem in, ek soen sommer 'n pofadder oopbek"
"My vrou is so lelik, as sy op die sand sit wil die katte haar toekrap.."
"Arende vlieg dalk hoog, maar ons muishonde word nooit deur 'n vliegtuigmotor ingesuig nie."
"Die mens is op aarde geplaas om 'n sekere hoeveelheid werk te doen. Op die oomblik is ek so ver agter ek sal nooit dood gaan nie."
"Ons kan nie almal helde wees nie, iemand moet langs die pad staan en hande klap."
"Ek glo dat as iets die moeite werd was om te doen, dan sou iemand anders dit lankal gedoen het."
"Jy mag nooit meer as jou yskas weeg nie!"
"As jy vir jouself kan lag dan het jy altyd iets om oor te lag."
"As jy lyk soos jou paspoort-foto, dan het jy 'n reis nodig."
’n Jong Ierse meisie was ’n jaar weg van die huis. Toe sy terugkeer, sê haar pa: “Waar was jy al die tyd? “Hoekom het jy nie geskryf of gebel nie? Weet jy waardeur jou ma is?”
Die meisie, al huilende: “Pa, ek het as prostituut gewerk.” “Wat? Verlaat my huis dadelik, jou jou slegte meisie! Jy’s ’n skande vir hierdie Katolieke gesin.” “As dit is wat Pa wil hê. Ek het net teruggekom om vir ma hierdie luukse pelsjas te bring, die titelakte van ’n tien-slaapkamer-huis en R5miljoen. Vir my broertjie is daar ’n Rolex en vir jou, Pa, ’n splinternuwe Mercedes met ’n afslaankap wat buite geparkeer is. Daar’s ook die lidmaatskap van ’n gholfbaan… (skep asem) en ’n uit nodiging aan julle almal om Oujaarsaand saam met my deur te bring op my nuwe seiljag by die Riviera en…” “My kind, wat het jy gesê het jy gedoen toe jy weg was van die huis?” val die pa haar in die rede. Meisie, huil weer: “’n… ’n Prostituut.” “O!Genade, jy’t my byna dood laat skrik. Ek dog jy sê Protestant! Kom hier en gee Pa ’n drukkie.”
3 ou omies in 'n ouetehuis kla vreeslik bymekaar.
Die een omie se: "Elke oggend 7uur het ek 'n nood. Dan stap ek na die toilet toe, en dan drup drup dit net."
2de omie se: "Elke oggend om 8uur wil ek nr 2. Dan stap ek toilet toe, sit en druk, maar dan is dit net `n paar windjies."
3de omie se:"Ja,die lewe is vir my net so erg. Elke oggend 7uur dan pee ek soos 'n perd, om 8uur skuie ek soos `n reier. Die een omie sê: "Nou waaroor kla jy?"
Die 3de omie sê: "Ek word eers 9uur wakker."
‘n Ou oom staan in 'n trein en kyk hoe 'n jong vrou sit en borsvoed. Haar baba weier om te drink. Sy dreig hom: "As jy nie drink nie, gee ek dit vir die oom!".So gaan dit aan en aan.
Weer weier die baba en weer dreig sy.Tot die oom sy alie wip en sê :
" Daai baba moet nou sy “mind” opmaak. Ek moes al 4 stasies terug afgeklim het!"
Welkom by hierdie week se nuusbrief. Aspirasie in die werkplek
Wat maak 'n persoon suksesvol in sy werk? Daar is 'n hele aantal faktore wat dit bepaal soos belangstelling, aanleg, vermoeëns en so meer. Een van die belangrikste faktore is egter 'n mens se aspirasie. Aspirasie is die drang of strewe na 'n droom. Dit is soortgelyk aan ambisie, met ander woorde 'n sterk begeerte om sekere ideale te verwesenlik en doelwitte te bereik.
Hoe belangrik is aspirasie in jou loopbaan? Die antwoord hierop lê in elke persoon se unieke menswees opgesluit. Jy bepaal self hoe belangrik of nie-belangrik is aspirasie vir jou. Vir een persoon is dit feitlik allesoorheersend om die boonste sport in sy beroep te bereik - hy het 'n brandende ambisie wat hom dryf om 'n groot sukses van sy loopbaan te maak.
Daarteenoor kan 'n ander persoon nie oor veel aspirasie in sy beroep beskik nie. Hy wil eerder sy tyd en energie versprei na ander fasette in sy lewe soos sport, stokperdjies, reis, vriende en familie. Nie een van hierdie genoemde persone is verkeerd nie. Jou aspirasies in jou loopbaan moet by jou menswees inpas, en by aspekte wat vir jou belangrik is.
Dit is ook nodig om te onderskei tussen die verskillende soorte aspirasies wat jy kry. Een persoon wil graag die hoogste sport in sy beroep bereik. Voorbeeld: hy wil nie net 'n onderwyser wees nie, maar streef daarna om departementshoof te word. Daarna op die leer van sy aspirasies is skoolhoof, vakadviseur, inspekteur, ajunk-direkteur en sy groot mikpunt is Direkteur van Onderwys.
Teenoor dit staan die persoon wat oor 'n ander tipe aspirasie beskik. Hy is ook 'n onderwyser, maar sy aspirasie is om die beste onderwyser in sy vakgebied te wees. Hy stel nie belang in bevorderingsposte nie, want sy ambisie is geleë in sy kwaliteit as onderwyser - hy wil 'n onderwyser by uitnemendheid wees.
Aspirasie is dus 'n persoonlike saak. Soms word ons op sleeptou geneem deurdat ander mense aan jou wil voorskryf wat jou ambisie in die lewe moet wees. Wanneer hul idee van aspirasie nie met jou idee ooreenstem nie, sal hulle jou maklik as 'n lamsak afmaak. Elke mens het egter die reg en verantwoordelikheid om die hoogte en diepte van sy eie ambisie te bepaal.
Moet 'n mens oor aspirasies beskik? Beslis ja. Hoewel aspirasie van mens tot mens verskil, is dit nodig dat jy wel 'n sekere maat van ambisie in jou beroep uitoefen. Ambisie gee jou dryfkrag, dit gee sin en betekenis aan jou loopbaan. Jy moet immers weet waarheen met jou beroepslewe wil gaan, anders eindig jy gefrustreerd en ongelukkig in jou loopbaan op.
Die volgende faktore is belangrik vir aspirasie in jou beroep:
• Aspirasie vra doelwitte
Dit is belangrik dat jy besluit wat in jou lewe belangrik is. Moenie toelaat dat ander mense jou voorskryf nie. Jy moet die reg opneem om oor jou eie lewe keuses te maak. Besluit self waarheen jy met jou lewe wil gaan. Wat is dit wat jy graag in jou loopbaan wil bereik? • Aspirasie vra van jou energie en tyd
Sommige mense leef in 'n droomwêreld. Hulle het groot drome en ideale, maar dit bly net by praatjies en niks kom daarvan nie. Wanneer jy in jou hart 'n vurige begeerte het vir sukses, beteken dit jy moet energie en tyd daaraan bestee. So sal jy op kursusse kan gaan, oortyd werk en ekstra insit om by jou aspirasies uit te kom.
• Aspirasie vra opoffering
Bevordering, sukses en deurbrake kom met opoffering; dit val nie sommer net in jou skoot nie. Jy moet bereid wees om op te offer. Wanneer ander mense ontspan en 'n goeie tyd het, werk jy aan jou droom. Wanneer ander tou opgooi, is jy bereid om deur te druk. Lees gerus die biografieë van suksesvolle mense en jy sien hoe belangrik is opoffering om jou aspirasies te bereik. Lees byvoorbeeld die biografie van ons hartpionier Chris Barnard. Groot aspirasies vra gewoonlik groot opoffering.
• Aspirasie vra kundigheid
Wanneer jy aspireer na 'n sekere droom en doelwit, sal jy langs die pad ervaar dat jy sekere tegnieke, vaardighede en kundigheid kortkom. Die bereiking van jou aspirasies is direk gekoppel aan jou bereidheid en jou vermoë om jou kundigheid te verbeter; jou tegniek en vaardigheid verder te ontwikkel. Dis nodig om somtyds uit jou gemaksone te beweeg om sodoende nuwe horisonne te ontdek en moontlikhede te ontgin.
• Aspirasie vra balans
Balans is nodig anders tuimel jy oor na die een kant en verloor iets van jou menswees en potensiaal. Hoewel jy dus met groot geesdrif jou ambisie najaag in jou beroepslewe, sorg ook vir 'n gesonde balans met ander aspekte in jou lewe.
Kortom: aspirasie is nie net vir die leiers en bestuurders in die werkplek nie, maar elkeen wat in 'n beroep staan behoort na te dink, te beplan en met oortuiging die aspirasies van sy hart en verstand te volg.
"Daar is 'n hoër ambisie as om belangrik te wees in die wêreld. Dit is om af te buk en die mensdom 'n bietjie hoër op te lig." - Henry van Dyke –
Verbruin die beesstert in ´n warm pot met olie en gekapte uie. Voeg sout by. Voeg soppoeier en boeljon by. Voeg water by en laat prut vir 2½ uur. Skep vet af. Voeg laag aartappels en wortels by. Dan laag botterboontjies met sous. Voeg laag ertjies rou sampioene, mutgpampoentjies en laag uieringe. Maak pot toe en prut vir ± ½uur. Maak kluitjies en pak bo-op. Sit deksel terug en prut vir 15 minute sonder om deksel te lig. Bedien 10 persone.
Jad wou ´n resep vir ´n Biltong-potjie hê.
500g pasta skulpies
2 uie - fyngesny
2 -1 rooi en 1 groen soetrissie - gekap
400g gerasperde kaas
Braai uie en rissies in olie in pot. Voeg vleisektrak en noedels by. Kook tot pasta gaar is en water weggekook het. Voeg room by -onthou potjie moet nog op vuur wees- dan biltong en kaas. Roer deur en kook nog vir ± 5 minute. Met die resep kan lekker gespeel word. Voer enigiets waarvan jy hou by. Toets net die eerstekeer die resep en dan kan jy maar verbeelding byvoeg.
Hier is ´n heerlike hoender potjie.
Sonneblom olie ( Olyf olie kan ook gebruik word - baie gesonder)
Twee groot uie (gekap)
Garlic - Hoef nie bang te wees nie ( Garlic is baie gesond )
Pak hoender bors stukkies, hoe meer vleis hoe lekkerder ( Woolies se hoender is puik )
Hoenderpotjie in Roomsous
Die potjie het die heerlikste dik, ryk roomsous met ´n hoender- en spekgeur. Genoeg vir 4 ? 6 mense en ´n No 2 pot word aanbeveel.
Voeg die hoender, water en Worcestersous by die uiemengsel, sit die deksel op en laat prut vir 15 minute. Voeg die uitjies en aartapels by en laat prut vir nog 10 minute.
Voeg nou die groente en dan die sampioene by. Sprinkel die geuropwekker oor, sit die deksel op en laat prut vir 30 minute.
Meng die soppoeier met die room en voeg dit by die potjie. Laat prut vir 30 minute.
125ml vars pietersielie, gekap
Gooi ´n pak gemengde seekos by en braai vir sowat 5min saam.
Verhit die olie in die pot en braai die vleis in sarsies tot bruin. Skep uit en hou eenkant. Braai die knoffel, roosmaryn, sampioene en peperkorrels in dieselfde pot. Skep die vleis terug in die pot.
Pak die groente, behalwe die spinasie, in lae bo-op die vleis, sit die deksel op en prut nog 45 ? 50 minute.