Ek besef die laaste tyd net weer hoe relatief die lewe is… hoe dit wat ek dink swaarkry is, vir ‘n ander persoon luukses is, en wat ek dink luukses is, vir die volgende ou iets alledaags is.
Dalk is dit tyd dat ek my alledaagshede, die dinge wat ek as vanselfsprekend beskou, begin sien vir wat dit is: luuksheid in die oortreffende trap!