Geskryf deur David R. Montgomery et al
Koringstompe (stingels, blare en kolwe) wat na die oes agterbly word 'n deklaag en dekgewas vir sojabone op 'n Tennessee-plaas. Lance Cheung, USDA
Die COVID-19-pandemie en gevolglike ekonomiese afsluitings het plaasgevind erg ontwrig en ligte swakhede in die Amerikaanse voedselsisteem. Boere, voedselverspreiders en regeringsagentskappe werk daaraan voorsieningskettings te herkonfigureer sodat kos kan kom waar dit nodig is. Maar daar is 'n verborge, lang verwaarloosde dimensie wat ook aangespreek moet word namate die nasie weer opbou uit die huidige krisis.
As geleerdes wat verskillende aspekte van grond, voeding en Voedsel stelsels, is ons bekommerd oor 'n belangrike kwesbaarheid aan die begin van die voedselstelsel: grond. Die gesondheid van grond is op plase en plase in die VSA vandag ernstig gekompromitteer. Konvensionele boerderypraktyke het dit verneder, en erosie het baie daarvan weggesny.
Iowa het omtrent verloor die helfte van die bogrond dit was in 1850. Sedert hulle die eerste keer geploeg is, het Amerika se grondgrond verloor die helfte van hul organiese materiaal - die donker, sponsagtige, ontbinde plant- en diereweefsel wat hulle vrugbaar maak.
Die grond wat die voedselvoorraad van ons land produseer, is 'n verswakte skakel wat stadigaan onder druk gaan. Hierdie verdeling is nie so dramaties soos wat in die dertigerjare gedurende die jaar gebeur het nie Stofkom, maar dit is net so kommerwekkend. Menslike geskiedenis bevat baie voorbeelde van eens bloeiende landbougebiede regoor die wêreld waar versuim om grondgesondheid te handhaaf het die hele streke ver onder hul potensiële landbouproduktiwiteit afgebreek, wat die nasate van diegene wat hul grond verwoes het, verarm.
Ons glo dat daar 'n dringende behoefte is herbou grondgesondheid regoor die VSA Dit kan help om oeste op die lange duur te handhaaf en 'n goeie basis te lê vir 'n meer veerkragtige voedselsisteem. Belegging in grondgesondheid sal die omgewings- en menslike gesondheid bevoordeel op maniere word al hoe duideliker en belangriker.
Winderosie dra bogrond vanaf plaasgrond gedurende die stofkom, omstreeks 1930's. USDA
Voedselproduksie begin met grond
Grond is die basis van die Amerikaanse voedselsisteem. Vrugte, groente, neute en olies kom direk van plante wat in die grond gekweek word. Vleis, pluimvee, suiwelprodukte en baie gekweekte visse kom van diere wat op plante voed. Wildevangvis en skulpvis, wat 'n klein fraksie van die tipiese Amerikaanse dieet bied, is feitlik die enigste uitsondering.
Namate bevolkings oor die hele wêreld die afgelope eeue heen uitgeboul het, het die druk ook opgedwing om meer produktiwiteit uit elke beskikbare akker te dwing. In baie wêrelddele het dit tot boerderypraktyke gelei wat die grond agteruitgegaan het ver bo sy natuurlike vrugbaarheid.
In die Suidoos-VS, byvoorbeeld, het landbouerosie grond van heuwels gestroop honderd keer vinniger dan die natuurlike tempo van grondvorming. Boere in die Piemonte, van Virginia tot Alabama tussen die Atlantiese kus en die Appalache-berge, koester tans gewasse van swak ondergrond eerder as die ryk bogrond wat vroeë Europese setlaars geprys het.
Navorsers, regeringsinstansies en nie-winsgewende groepe erken gronddegradasie as 'n nasionale probleem en het begin fokus op die herbou van grondgesondheid. Die Amerikaanse Departement van Landbou Natuurlike hulpbronbewaringsdiens help boere om die gesondheid en funksie van hul grond. Nie-regeringsorganisasies besef dat dit nodig is herstel grondgesondheid op landbougrond. En die boerderyrekening van 2018 gerig nuwe aandag en befondsing aan grondgesondheidsprogramme.
Die maatskaplike en omgewingskoste van afgebreekte grond beloop jaarliks ​​net soveel as $ 85 miljard net in die VSA
Behalwe die kweek van voedsel, ondersteun grond die menslike, openbare en planetêre gesondheid. Voordat die huidige pandemie erken is, het kenners van openbare gesondheid en voeding erken dat die moderne landbou so is versuim om te onderhou verbruikers, die land en landelike gemeenskappe. Hierdie insig het daartoe bygedra dat die ontstaan ​​van 'n nuwe multidissiplinêre veld, bekend as Voedsel stelsels, wat ontleed hoe voedsel geproduseer en versprei word.
Maar werk op hierdie gebied is geneig om te fokus op die omgewingsimpak van voedselproduksie, met minder aandag aan ekonomiese en sosiale implikasies, of op die verband tussen landboupraktyke, grondgesondheid en die voedingsgehalte van voedsel. Baie studies fokus nie kweekhuisgasvrystellings deur die landbou wanneer grond en volhoubaarheid aangespreek word, sonder om die vele in te sluit ekologiese voordele wat gesonde grond inhou.
Om seker te wees, is mensgemaakte klimaatsverandering 'n groot bedreiging vir die mens en planeetgesondheid op lang termyn. Maar grondgesondheid is net so krities op sigself. Menslike optrede het het reeds landbouproduktiwiteit benadeel in gebiede regoor die wêreld. En as die grond afgebreek word, is voedselproduksiestelsels minder in staat om toekomstige uitdagings te weerstaan wat ons in 'n veranderende klimaat kan verwag.
Die studie van grondgesondheid kan ook sy eie blinde kolle hê. Landbounavorsing fokus dikwels slegs op gewasopbrengste of die impak van individuele bewaringspraktyke, soos gebruik van geenbewerking or plant dekgewasse om grond teen erosie te beskerm. Sulke ontledings oorweeg selde skakels wat aangedryf word deur die dieetvraag na spesifieke voedsel en gewasse, of die gevolge van boerderypraktyke op die voedingsinhoud van voer en gewasse wat vee en mense onderhou.
Die kenners van voedselsisteme het gevra om voedselproduksie te transformeer om die gesondheid van mense te verbeter en die landbou volhoubaar te maak. Sommige navorsers het voorgestel spesifieke diëte dat hulle argumenteer dat hulle albei doelstellings sou bereik. Maar om die verbande tussen grondgesondheid en openbare gesondheid ten volle te verstaan, sal groter samewerking tussen diegene wat voedselstelsels bestudeer, voeding en hoe ons die grond behandel, verg.
Ons waardes groei
Noudat COVID-19 'n groot deel van die nasionale voedselvoorsieningsnetwerk gedekonstrueer het, sou dit 'n fout wees om moeite te doen om bloot 'n gebrekkige stelsel te herbou. In plaas daarvan glo ons dat dit tyd is om die Amerikaanse voedselsisteem van die grond af te herontwerp, sodat dit sowel grondgesondheid as menslike gesondheid kan lewer en meer veerkragtig kan wees vir toekomstige uitdagings.
Wat sal dit kos om dit te doen? Die grondslag van 'n hersiene stelsel sou aanvaar word regeneratiewe boerderymetodes wat veelvuldige grondbewerkingspraktyke, soos geenbewerking, dekgewasse en uiteenlopende gewasrotasies, integreer om gesondheid op die land te herstel. Dit sal ook die skepping en uitbreiding van markte vir meer diverse gewasse, sowel as uitbreiding verg regeneratiewe weiding en die herintegrasie van veeteelt en gewasproduksie te bevorder. En dit sou vereis word om in navorsing te belê oor die verband tussen landboupraktyke, grondgesondheid en die voedingsgehalte van voedsel - en wat dit alles vir die mens se gesondheid kan beteken.
Samevattend dink ons ​​dat dit tyd is om die voedselsisteem te heroorweeg, op grond van die erkenning dat die verskaffing van gesonde diëte gebaseer op gesonde gronde van kritieke belang is om 'n gesonder, meer regverdige, veerkragtige en waarlik volhoubare wêreld te bewerkstellig.
David R. Montgomery, Professor van Aard- en Ruimtewetenskappe, Universiteit van Washington; Jennifer J. Otten, medeprofessor, sentrum vir openbare gesondheidsvoeding, Universiteit van Washington, en Sarah M. Collier, lektor in omgewings- en beroepsgesondheidswetenskappe, Universiteit van Washington. Laura Lewis, medeprofessor in gemeenskaps- en ekonomiese ontwikkeling aan die Washington State University, en Dave Gustafson, projekdirekteur van die Landbou & Voedselsisteme-instituut, het tot hierdie artikel bygedra.
Jy is hier: Tuis > Lewe > Gesondheid > Food & Voeding > Dit is tyd om die ontwrigte voedselstelsel van die grond af na te dink