Nuuskommentaar: Is die rugbybod aan SA wys?Argieffoto Is ’n mens skepties, negatief of objektief wanneer jy wonder of dit wys is om die 2023-Wêreldrugbytoernooi in Suid-Afrika aan te bied? Die jongste misdaadsyfers is onlangs bekend gemaak en die syfers vir geweldsmisdaad soos moord lyk nie goed nie. Moord het die afgelope vyf jaar met 13,3 % gestyg, en 52 mense word elke dag in die land vermoor. Hoe gaan dit oor ses jaar lyk? Dit is maklik om te sê dis alles pres. Jacob Zuma se skuld. Hy kan inderdaad op vele maniere geblameer word, soos dat hy geen behoorlike aanstellings van polisiehoofde en ministers van polisie doen nie, en dat hy self nie juis ’n leliewit voorbeeld van moraliteit stel nie. Sal die stokou probleem van Kaapse bendegeweld met sy dwaalkoeëls binne ses jaar opgeruim kan word, of gaan dit meer gesofistikeerd en kloekmoedig raak sodat aanvalle op teikens tot in internasionale lughawegeboue en hospitale al meer gaan word? Gaan plaasaanvalle teen 2023 afgeneem het? Gaan moorddadige transito-rooftogte kortgevat wees? En sal die stroom toeriste toegerus wees vir die vlaag motorkapings? ’n Mens kan ’n lang lys byvoeg soos moontlike taxi-stakings met geweld en belangrike toerismeroetes wat geblokkeer word. Dis onmoontlik om te voorspel. Dit mag wees dat Zuma ná Desember baie gou uit die staatspresidentsamp gewoel word, en dat sy opvolger, en die opvolger se regterhande merkwaardige vordering maak om misdaad te bekamp, en infrastruktuur-onderhoud in te haal sodat die rugby-toeriste nie met strate vol riool te kampe het nie. Dit mag wees dat ’n koalisieregering in 2019 aan bewind kom, en reeds vele regruk-aksies van stapel kon stuur. Die probleem is nou. Die staatskas word nou geplunder wat ’n nalatenskap van leë provinsiale en munisipale kaste skep, wat op hul beurt oor die algemeen op reuseskaal agteruitboer met die instandhouding van infrastruktuur. Die DA-geleide munisipale bestuur van Johannesburg het byvoorbeeld ’n verbysterende agterstand aan instandhouding by die vorige ANC-administrasie geërf. In die Tshwane-metro lyk dit nie veel beter nie. Kenners voorspel dat die Mangaung-metro die land se eerste metro gaan wees wat inmekaar gaan stort. Gaan so iets opgelos wees voor 2023? Ook die persepsies word nou gevorm. So het die Nederlandse koerant Trouw dié week ’n artikel van sy Suid-Afrikaanse korrespondent geplaas waarin na Suid-Afrika as korrupte land verwys word waar politieke moorde materieel voordelig kan wees. Nog ’n Europese koerant skryf oor die erbarmlike toestand waaronder talle kinders weens armoede en vigs in die land moet grootword. Nadat ’n toerbus met buitelandse besoekers onlangs beroof is, het van die toeriste gesê al manier om Suid-Afrika veilig te besigtig is vanuit ’n weermagtenk. Binne die volgende paar dae gaan Ierland en Frankryk alles in die stryd werp om die 2023-bod by Suid-Afrika af te rokkel. Ierland het reeds op die veiligheidsituasie gewys, asook die neiging van leë pawiljoene selfs met groot rugbywedstryde. Boonop is daar verskeie pogings in die proses om Suid-Afrika se beheptheid met ras in sport, asook regeringsinmenging, te internasionaliseer. Die meeste internasionale sportliggame verbied enige vorm van rassisme en regeringsinmenging, en Fifa tree selfs gereeld hieroor op deur lidlande te skors. Tot dusver is dié praktyke in Suid-Afrika gewoon deur internasionale sportkodes “misgekyk”, maar in ’n mededingende omgewing kan lidlande begin brom. Daar is ook tekens dat selfs ander internasionale liggame nie meer Suid-Afrika se rassepraktyke met handskoene wil aanpak nie. Die punt is Suid-Afrika kan nie waarborg dat sake hier te lande teen 2023 enigsins beter gaan lyk nie. Suid-Afrika, en spesifiek Durban, se kopuittrekkery om die volgende Statebondspele aan te bied, word nou ook as stok teen die land gebruik. ’n Donker wolk hang boonop oor Suid-Afrika en miljoene rande wat, skynbaar om stemme te koop vir die Wêreldbeker-sokkertoernooi, vir “sokkerontwikkeling” in die Karibiese gebied hande verwissel het, maar in iemand se eie sak beland het. Iets wat nie voorspel kan word nie, is of die gasheerstede teen 2023 nog almal met klimaatsverandering so kop bo water sou kon hou dat daar geen krisis oor die beskikbaarheid van water sal wees nie. Kenners waarsku juis nou dat dit wat Kaapstad getref het, vorentoe die lot van ander stede in Suid-Afrika gaan wees. Of moet ons ’n geloofsprong maak, en elkeen, veral deur burgerlike organisasies, aan die werk spring om te sorg dat alles klopdisselboom sal verloop? Kan ons aanvaar Zuma en die staatskapers gaan dan geen rol meer speel nie sodat ’n burgerlike regruk moontlik sal wees?