Immigrasie van werkers in Frankryk - Inligting
Titel: Aan die hawe van Vénasque: Spanjaarde gaan in Frankryk werk.
Skrywer: LANCRENON Paul (1857 - 1922)
Datum getoon: 31/07/1907
Tegniek en ander aanduidings: Negatiewe gelatien silwer bromiedglas.
Kontak kopiereg: © Ministerie van Kultuur - Médiathèque du Patrimoine, Dist. RMN-Grand Palais / Paul Lancrenon
Prentverwysing: 08-535682 / LCR01904
Aan die hawe van Vénasque: Spanjaarde gaan in Frankryk werk.
© Ministerie van Kultuur - Médiathèque du Patrimoine, Dist. RMN-Grand Palais / Paul Lancrenon
Marie-Paul Lancrenon (1857-1922), beroepssoldaat, het sy missies benut om reis- en ekskursiedagboeke te skryf wat bestaan ​​uit tekste en foto's wat hy as 'amateur' geneem het. Ons is veral aan hom verskuldig Drie duisend ligas wat roei, van die Seine tot by die Wolga gepubliseer in 1898 en Winterindrukke in die Alpe. Van die blou see tot by Mont-Blanc in 1906 gepubliseer. Dit is in hierdie konteks dat hy, met sy talente as stapper en klimmer, die lewe van Spaanse migrante vang terwyl hulle die hawe van Vénasque oorsteek, en die Pireneë op 2,444 meter bo seespieël verbygaan. hoogte aan die Frans-Spaanse grens naby Luchon (Haute-Garonne).
Die foto stel ses Spaanse migrante voor wat op 31 Julie 1907 kortstondig hul loop onderbreek en poseer vir die fotograaf, hul bondeltjies en hul stokkies op die grond. Hulle stop op 'n steil helling op 'n rotsagtige "paadjie" en neem 'n ry, sodat almal sigbaar is. Die groep bestaan ​​uit vyf mans en 'n kind waaragter 'n muil of 'n muil met sy pak verskyn. Soos een van die mans, is die jong seun geklee in 'n lang "boerenhemp", terwyl die ander klere dra wat tipies is vir die Pyreneense streke in Noord-Spanje, sowel as hul barette. Almal stel die doel ernstig en waardig, hoewel die kind ook ietwat geïntrigeerd lyk.
Van 1851 tot 1881 het die immigrantebevolking in Frankryk vinnig toegeneem, van ongeveer vierhonderdduisend tot byna een miljoen mense. Van 1881 tot 1911 was die groei baie meer gemeet (150 000 addisionele buitelanders), selfs al word dit ook verklaar deur 'n buigsamer naturalisasiebeleid. Die oorgrote meerderheid hiervan is immigrasie van buitelandse en arm werkers. Inderdaad, die industriële oplewing wat die land uit die Tweede Ryk ervaar het, sowel as die ontwikkeling van 'n meer intensiewe landbou, wat self gekoppel was aan die groeiende verskynsel van landelike uittog, het 'n sterk vraag na arbeid in Frankryk veroorsaak. lae-vaardige werk. Tydelik, seisoenaal of permanent, is die installasie van nuwelinge dus nou gekoppel aan die arbeidsmark. Van 1850 tot 1914 het hierdie immigrasie ook grotendeels 'grens' gebly. Migrante kom uit buurlande en vestig hulle, afhangende van die moontlikhede van indiensneming, in naburige streke. Selfs al lok Parys ook buitelandse werkers, is daar baie Belge in die Noord- en Noord-Ooste (werkers in tekstielfabrieke, dan steenkool en swaar nywerheid), Italianers in die Suid-Ooste en van die Spanjaarde in Suidwes (landbouwerkers, konstruksie, hantering en vervoer).
Marie-Paul Lancrenon het blykbaar hierdie mans ontmoet terwyl hy die Pyreneense pas geloop en gefotografeer het, soos hy 'n paar maande tevore in die Alpe gedoen het. As hy hulle vra om te poseer, is dit nie om 'n feit te openbaar nie - die migrasie van hierdie werkers uit Spanje is 'n verskynsel wat destyds algemeen bekend was - en ook nie om enige boodskap oor te dra nie, maar eerder objektief sekere realiteite van die trekproses aan die begin van die eeu.
Enersyds die toestroming van Spaanse migrante in Suidwes. Hulle was 30.000 in 1850 en 80.000 in 1886 ('n figuur wat min of meer stabiel was tot 1914) om in die grensafdelings te werk en te woon, asook in Gironde, Dordogne, Lot, Lot-et-Garonne, die Gers, die Tarn en die Tarn-et-Garonne. In hierdie groot Suidweste het hulle in 1906 meer as 5% van die bevolking verteenwoordig, teen skaars 1% in 1890. Hulle is werksaam in die industrie, vervoer, visvang en konstruksie, en as landbouwerkers. Die tyd van die jaar (Julie) kan ook voorstel dat dit seisoenale migrante is, wat soos baie ander gekom het vir die pluk of die druiwe-oes. Aan die ander kant is die feit dat die nuwe aankomelinge, nog meer as dit kom by tydelike migrasies, byna uitsluitlik mans. As daar in 1907 45 000 Spaanse mans en 35 000 vroue was (dus 'n goeie koers van 'ondersteuning' wat ooreenstem met die feit dat hierdie soort immigrasie redelik oud is), is daar slegs een keer 'n besluit dat hulle bring vroue en kinders in, wat nie die geval is met die karakters op die foto nie. Die teenwoordigheid van 'n kind, baie skaars (slegs 7% van die nuwe migrante is so jonk), kan die hipotese van seisoenale migrasie bevestig.
Guy HERMET, Die Spanjaarde in Frankryk: immigrasie en kultuur, Parys, Éditions Ouvrières, 1967. Guy HERMET en Jacqueline MARQUET, Spaanse seisoenale emigrante in Frankryk, Parys, F.N.S.P., 1961 Gérard NOIRIEL, Werkers in die Franse samelewing (19de-20ste eeu), Parys, Le Seuil, coll. "Punte", 1986. Gerard NOIRIEL, Le Creuset français: Geskiedenis van immigrasie (19de-20ste eeu), Parys, Le Seuil, coll. "Die historiese heelal", 1988.