Janie du Plessis se hoop, vrees en lewenslesse | SARIE
om werklik nog tyd te maak vir stilte, vir Sabbatdae. Toe ek kanker gehad het, het ek dit aan myself belowe. Maar tyd bly die grootste uitdaging in my lewe – my dae is te vol.
om dalk eendag nog meer te fokus op motiveringspraatjies. Ek kry baie uitnodigings as spreker – ook van oorsee. Dis my stille geestelike manier om te deel wat oor my pad gekom het. Dis baie bevredigend. Dit dwing my om na te dink oor my eie situasie en om te doen wat ek sê!
Ons Boere-ouers het ons geleer om tog so ordentlik te wees. Van ordentlikheid het ek al hoeveel potjies geloop – dis nie goed vir die selfbeeld nie. Jy moet vroeg in jou lewe leer om mooi met jouself te praat. Ek wil my twee seuns van jongs af die kuns van positiewe selfgesprekke leer.
Ek het vroeg begin vry en was my lewe lank in verhoudings. Nou is ek, vir die eerste keer, alleen. Dis heerlik. Ek wil nie graag weer trou nie. My hart moet 'n bietjie rus. 'n Mens raak bang vir trou wanneer jy sien wat 'n tweede keer alles verg. Die bagasie wat jy kan erf (plus jou eie), is so oorweldigend dat dit amper voel soos nog 'n hele onderneming wat jy aanmekaar moet slaan. My eks-man is onlangs oorlede aan 'n hartaanval – dit was 'n vreemde ervaring.