SARIE-briewe September 2010 | SARIE
SARIE-briewe September 2010	deur admin
Môre sal sorg Ons oudste kind moet oor ’n jaar hoërskool toe, koshuis toe! Dis een van daardie goed waaroor jy nie praat nie, in die hoop dat dit dannie bestaan nie. Tog begin my gedagtes gereeld raak-raak aan die vooruitsig van ’n leë kamer, naweekdrukkies, telefoonsoene en Sondagmiddag se inpak.
Dan sien ek my vriendin wat smag na naweekdrukkies en telefoonsoene. My vriendin met die altyd-leë kamer, omdat die swembad ’n stuk van haar hart gesteel het. Ek druk my kind nou elke dag meer, om solank krediete op te bou vir die eensame tye. En ek leef die nóú saam met hom! Môre sal vir sy eie pleisters sorg. Petro Kleingeld, Trompsburg
Ons gewone mense Nataniël is vir my ’n inspirasie. Ek sê dit sonder om myself aan menseverheerliking skuldig te maak. Sy humor is oorweldigend onverwags. En ek’s mal oor die nuwe TV-advertensie waarin hy verskyn!
Maar hopelik sal ek eendag daardie nuwe juwele om my nek hang waarvan Nataniël op kykNET se Kwêla gepraat het. Ek gee selfs nie om om vooroor te val nie!Konserwatief, Pretoria
Die ware ‘bob’ Ek lees André le Roux se rubriek “Los jou hare uit” (Julie 2010) met ’n slaak van verligting. Ek is gelukkig al skouerlengte uitgegroei aan my eens sexy bob (en hy het dan sulke goeie redes gegee hoekom ons Evas ons hare maar net moet laat groei).
So, nou is ek deurmekaar. Glo ek André se raad dat vroue hul hare moet lank hou vir die manne of is dit net ’n verskoning dat ons met korter, sexy style nie “bevry” moet voel nie, of dat hulle bang is vir die gevolge van “bevryde” vroue. Hmm? Sal die ware “bob” asseblief opstaan?Marike van Rooyen, Moreletapark
Word weer kind In my jongdae sou ek en my liefste vriendinne soms verspot raak en daarvan droom om die universiteitslewe vir ’n idealistiese boswêreld-ervaring te verruil. Wie’t dan nou ’n graad agter hul naam nodig as die windrigting eerder ons koers in die lewe kon bepaal, wou ons jeugdige mentaliteit weet. Sorgelose, vrye denkers sou ons wees!
En eensklaps besef ek: Ek is steeds daardie pretensieuse student. Dans sal ek dans asof niemand kyk nie, sing sal ek sing asof niemand luister nie en graad vang sal ek as niemand meer omgee nie.Amber Kriel, Bellville
Met ’n strik om Met die 2009-resessie en die naloop daarvan tel ek nog die stukkies van my gesin, my lewe en my huwelik op. Ons het finansieel hope aanpassings gemaak en sommige maande kou ons harde bene.
Op Moedersdag kry ek die Mei-SARIE, met ’n strik om. My jongste sê: “Ons het vir Ma ’n ander vriendin gekry. SARIE is ’n vriendin vir elke vrou.”Nandi, Jeffreysbaai
Ons is ’n span SARIE verryk ’n mens se lewe. Ek lees die artikel oor Nadia Valvekens (“Nuwe liefde ná 10 jaar”, Junie 2010) dat ’n mens nog positief kan bly ongeag jou omstandighede en dan weer liefde vind.
Leen jou vriendin s’n as geld skaars is. Saam is ons ’n span.Laetitia Davidson, Atlantis
Hart sing met SARIE Vanjaar het my ma vir my die beste verjaardaggeskenk gegee. ’n Intekening op SARIE. In Londen is ek omring deur mense wat net die koningin se Engels praat. Wanneer my SARIE dus hier aankom, druk ek haar soos ’n kleinood vas. Die plastiek word vinnig afgeskeur en die voorblad word bestudeer . . . eers net die voorblad.
Wanneer ek klaar gelees het, sing my hart en kan ek net dankie sê vir ’n ma wat seker maak dat haar dogter nooit haar taal en haar mense vergeet nie.Laurika Bretherton, Londen