Die gebied in die omgewing van Hopetown, ten noorde, suide, ooste, en weste, is ’n plato wat tussen 1050 en 1700 m bo seespieël geleë is. Kenmerkend is die uitgestrekte, gelyk vlaktes en die baie dolerietrantjies en koppies. Die vlaktes is klipperig met skalie, sandsteen en kalksteen. Die grond is oor die algemeen baie vlak met plek-plek ’n dun lagie rooi, sanderige leemgrond oor die kalksteentoefa. Op hierdie plekke kom Stipagrostis obtusa kenmerkend voor. Die reën van tussen 200 tot 300 mm per jaar, kom meestal in die laat-somer voor en dit bevoordeel die groei van die Karoo bossie komponent, ten koste van die klimaksgrasse, wat lente- en vroeë somerreëns nodig het vir hulle volle ontwikkeling. In hierdie opsig is die voorkoms van Karoo bossies toeskryfbaar aan die gevolge van vroeëre, historiese plaaterosie wat die klipperige moedermateriaal blootgelê het waarop die Karoo bossies kenmerkend ’n goeie vastrapplek kry, terwyl die grasse geneig is om af te neem in getalle en die enigste grasbegroeide kolle, hoofsaaklik te vind is waar die rooi Kalaharisand op die moedermateriaal neergelê is. Indien hierdie streek onder die vergrootglas kom, kom ’n hele aantal ooreenkomste in die veldtipes wat hier beskryf is tevoorskyn.
Die sterretjie (*) verwys na die opvallende ooreenkomste tussen hierdie veldtipes, bv. die voorkoms van die doringagtige karoobossies, doringvygie, doringkapok, doringkaroo en kriebos. Normaalweg is hierdie soorte nie so aanvaarbaar vir vee as die doringlose karoobossies nie. Die doringagtige karoobossies vermeerder hoofsaaklik as gevolg van die strawwe benutting van die meer aanvaarbare karoobossies. Die veebelading kan binne die perke wees wat as norm vir die betrokke veld gestel word, maar wanneer dit hoër is as wat die plantegroei kan hanteer, gebeur dit maklik dat oorbeweiding van die aanvaarbare (smaaklike) komponent plaasvind.
Die sterretjie (*) verwys na die opvallende voorkoms van digte stande eenjarige pioniergrasse wat veral na goeie reënbuie in hierdie Karoogebiede voorkom en wat natuurlik op sy beurt weer sy eie storie vertel. Hoër veebeladings as wat die huidige plantegroei kan dra met die gevolg dat die goeie grasse uitgewei is, die Karoo bossie bedekking is ook laag en daar is dus baie beskikbare nisse wat deur eenjarige grasse beset kan word.
Plantopnames wat oor ’n tydperk van 10 jaar by 5 boere op 10 persele elk in die omgewing gemaak is, het die spesies opgelewer soos wat in die onderstaande lys genoteer is. Die waarde-totale gee ’n indikasie van die relatiewe volopheid van die verskillende gras en bossie-spesies, so byvoorbeeld was daar in die gesamentlike 50000 punt opname, 26593 treffers wat ’n gemiddelde kroonuitgestrektheidsbedekking van 53% beteken (sien Tabel 1).
Opmerklik by die twee opnames is die lae voorkoms van die doringagtige Karoo bossies. Met ander woorde, daar is nog gebiede in die Bo-Karoo waar die prentjie nie so donker lyk soos wat dit aanvanklik hierbo geskilder is nie. MAAR, daar moet wel deeglik kennis geneem word dat die veld oor die algemeen nie heeltemal so goed is as wat dit kan wees nie en dat die nodige voorsorgmaatreëls geneem moet word, om die veld te beskerm.