Featured profile - MelissaO15 - love2meet
Mal oor fliek, al die kleiner dinge in die lewe... Het nie baie nodig nie, maar wil darm waardeur word.
Soek nie na 'n sprokie nie, soek net iets opreg...
47 - Hermanus, Western Cape, South Africa Stud earings Online Προσφορές | Gearbest Ελλάδα
stud earings (όλα 39 αποτελέσματα) Versindaba » Blog Archive » Pablo Neruda. Vertaling in Afrikaans
Wednesday, February 20th, 2019 | Vertalings.
22 Kommentare op “Pablo Neruda. Vertaling in Afrikaans”
Dankie, De Waal – ‘n flits-insig, jou klein inleiding vir wat tot nou vir my onoorsigtelik en onverstaanbaar was aan Neruda se oeuvre met sy verskillende style en onderwerpe. Die toeganklikheid van 1924 se Twintig liefdesverse en die canto van uitsigloosheid teenoor die baksteendikke Canto Generale se oerdorre politieke onderwerpe. En jou kensketsing van Neruda en sy beweegredes is ook verhelderend vir NP van Wyk Louw, en sy “Klipwerk” uit 1954 – midde in die omringende intellektualiteit en hoge erns van ander werk in sy oeuvre.
Watter datum in die vyftigerjare presies, en met watter bundel of reeks verse het Neruda “gedigte in eenvoudige taal” begin skryf “oor alledaagse dinge”? Klink na ‘n tipering van “Klipwerk”. net so…
February 22nd, 2019 at 8:12 pm
Dis lekker om te weet die klein inleiding was nuttig vir jou. Ek dink baie mense deel jou begrip van die Canto General se “oerdorheid”. My ervaring is egter anders. Ek het ’n verteenwoordigende reeks gedigte van Neruda uit Spaans vertaal en die bundel is tans “in produksie” in die hande van my uitgewer. In die bundel is die twaalf canto’s van “Alturas de Macchu Picchu” opgeneem. Ek het toeligting by elkeen van die canto’s geskryf omdat ek dink dat die gedigte vir baie lesers moeilik toegangklik is.
By canto II het ek o.a. geskryf:
Hier is ’n paar reëls uit die canto wat dui op wat ek opgemerk het:
Hoogtes van Macchu Picchu II
Vir my is dit besonder treffend dat die “teer” saad in hulle saaddoppe, afgedop word tot dit wit is soos marmer. Skielik is die lewende saad vergelykbaar met die “edel klip”, naamlik marmer.
En dan doem Wyk Louw se Klipwerk-verse op:
Die “teer” blou blom van die turksnaald (turksvy?) het ’n taai wortel wat “inslaan” in die klip. Hier, soos in Neruda se gedig, die verhouding tussen die lewende plant en die klip.
Om jou vraag te beantwoord oor die skryf van verse wat vir die gewone mense toeganklik is:
Neruda het hierdie odes vroeg in 1950 begin geskryf en hulle gebundel in
Odas elementales in 1954. Later het hy ook Nuevas odas elementales in 1956 en Tercer libro de las odas in 1957 gepubliseer.
Daar is soveel interessanthede om oor te skryf wat die odes betref, byvoorbeeld sy ode aan die beroemde Franse digter Jean Arthur Rimbaud, vir wie hy groot bewondering gehad het. Maar ek sal hierby volstaan.
February 24th, 2019 at 10:04 pm
Baie dankie, De Waal, vir hierdie elementaal-wonderlike ui-ode in ons taal. Jou keuse in strofe 3 van “towertante” vir Neruda se “hada madrina” (‘n fee-peetma) staan klankmatig effens terug vir die sonore vier a’s en twee d’s in die oorspronklike. Tog vul jou “towertante” ‘n leemte in ons hoofsaaklik sprokiesfiguurarme 21ste eeu.
February 25th, 2019 at 1:12 pm
Afrikaans laat darem reg geskied aan Neruda se aardse poësie, nie waar nie?
Ek stem met jou saam dat “towertante” nie naastenby die Spaanse sonoriteit kan nadoen nie. Die vertaler moet maar probeer kompenseer wanneer hy vertaal – probeer om ander taal- en klankwendinge in te span om die segging in die gedig te versterk.
Miskien kan die volgende reël (14) in die gedig iets daarvan sê:
In Spaans het ons weer die “swaar” en sonore “o” en “u”.
“la tierra acumuló su poderío”
Soos jy blykbaar weet, word die “u” in Spaans ’n sterk “oe” in Afrikaans. Die “i” in hierdie reël word ook beklemtoon om nog meer diepklank aan die reël te gee. Die “o” is nie ’n diftong “o-e” soos in Afrikaans nie, maar ’n kort, sterk “ô”.
In Afrikaans het ek die wapen uit my arsenaal gehaal wat minder sterk in die Romaanse tale voorkom: die gutterale “g”.
Die Afrikaanse reël span die krakende “k”, die rollende “r” en die bruisende “g” in om die idee van die aarde en die magte daarin vervat, weer te gee: (Daar is natuurlik woorde soos “jota” en “juntar”. Maar as mens kyk na ’n woordeboek, lyk dit of daar nie so baie woorde in Spaans is wat met “j” begin nie.)
Die Afrikaanse reël:
“die aarde (het) sy kragte saamgetrek”
’n Vertaler is gelukkig wanneer hy taalinstrumente in die hande kan kry om idees uit ’n ander taal op ’n taalgetroue manier weer te gee.
February 26th, 2019 at 6:34 pm
“Towertante” is weer vir my ‘n absolute treffer. De Waal, baie sterkte met die publikasie, ek sien uit!
February 26th, 2019 at 8:37 pm
Dankie Charl-Pierre. Ek dink ons mik so na Meimaand vir die publikasie. Ek sal groot lawaai maak sodra die bundel verskyn!
February 26th, 2019 at 9:06 pm
De Waal, soos wat Prometheus (“vóórdenker”) ‘n vriend van die mensdom was/is teen Zeus se tirannie, is jy as vertaler ook ‘n vriend van die mensdom – teen die beperkinge van die meeste van ons se onbekendheid met en/of onvaardigheid in die lees van ander tale se letterkundes, behalwe nou vir ons kommersiële vlotterigheid in Engels.
February 27th, 2019 at 10:51 am
Jy het die saak baie mooi raakgevat, Waldemar. Lesers wat nie Spaans ken of lees nie, kan baie groot baat vind by die Neruda-vertalings. Dit bring hierdie groot digter se werk nader en meer verstaanbaar vir die Afrikaanse leser.
Terloops, die term “Afrikaans” en “Afrikaner” bly maar ‘n moeilike begrip in ons tyd. Wanneer ek die woord “Afrikaanse leser” gebruik, bedoel ek enigiemand wat Afrikaans lees, selfs mense wat Afrikaans as tweede of derde taal lees.
De Waal, Sopas ‘n lieflik-loflike “Klipwerk” vonds danksy die WAT aanlyn – via jou aanhaling van die botterboom-en-turksnaaldvers met sy enigmatiese blouplani wat so “in die klip in” slaan. turksvyplante dra na my beste wete nie blou blomme nie. En daar is dit: onder “klokkie”, ‘n horlosie-blommetjie wat op klamte (“waterdamp”) reageer met besonderse plantgedrag “om die saad so in die grond te boor” (‘n eggo in die botaniese beskrywing van die turksnaald se aard na “Die dye trek die tye aan”:
(Nuwe verse, 1954:8)
Vrug van die muskuskruid Erodium moschatum (fam. Geraniaceae), bestaande uit vyf dele wat wegbreek van die as, elke deel met ‘n blywende stertjie en wat, by die absorbering van waterdamp, soos ‘n wyser van ‘n klok (horlosie) draai om die saad so in die grond te boor; horlosie (gewoonlik in die meervoud), draaiorreltjie, turksnael (gewoonlik in die meervoud).
(WAT aanlyn: onder lemma “klokkie”)
February 27th, 2019 at 2:36 pm
Maar ek is bevrees jou teenstelling van organiese en harde elemente hou nie steek vir “Klipwerk” nie (oor Neruda se verse kan ek nie oordeel nie) :
spirale van die saaddraende plantjie is hier ‘n verwysing na harde grond. Onder die pienk horlosie-blom (ook “vrouebossies” en “crane’s bill”) genoem in Burman en Bean se Hottentots-Holland tot Hermanus-boek, word die Erodium incarnatum beskryf: “Kom op klipperige heuwels in die distrikte Caledon, Worcester en Robertson voor, gewoonlik in digte ondergroei of onder bossies (Aug-Nov).”, 1985:118. Louw se “klip” is dus ‘n verwysing na sand gemeng met klippers – klipperige grond, maar vatbaar vir ontkieming van die horlosie-blom se saad via die in-spiraalvorm-gekrulde, grondwaarts geneigde, saaddraende spriete…
Als dus organies, wat hier gebeur in die natuur. Puur natuur…
February 28th, 2019 at 1:48 pm
“Puur natuur…” op skrif, met ‘n digter as lens en filter? Vir Helize van Vuuren wil ek aanhaal uit die titelblad van Opperman se “Komas uit ‘n bamboesstok” (1979):
“… aantekeninge oor die natuurlike geografie rakende die ooreenkoms van die aardkloot met die sfere mineralies vegetaties en dieraties, amoreus, apokrief, biografies, boertig medisinaal, retories en volgens die beurs”.
Sou Van Wyk Louw die konsep “puur natuur” kon koester en dus uitdrukking daaraan wou gee?
February 28th, 2019 at 3:31 pm
Neruda het dikwels in sy verse teenstellings met lewende en nie-lewende dinge gebruik. Hy was byvoorbeeld baie lief vir die see en hy het ‘n reeks gedigte geskryf waarin hy Suid-Amerikaanse riviere geapostrofeer het. In sy beroemde Alturas de Macchu Picchu het hy juis baie klem gelê op klip. Daardie klippe wat die slawe en arbeiders so moeisaam opgedra het na die hoogtes om die mure van die paleise te bou.
Waar Wyk Louw in Klipwerk verse gemaak het wat hy omtrent uit die volk se mond gehoor het; aards, oënskynlik eenvoudig, maar veelduidig as jy dieper begin kyk, het hy met sy Beiteltjie ‘n gedig oor klip geskryf wat om ‘n metafoor gebou is. Teenoor die heel kleine turksnaald-plantjie, het ons hier te doen met ‘n grootse splitsing van die planeet. Van klip-pié tot KLIP.
February 28th, 2019 at 3:44 pm
“ Teenoor die heel kleine turksnaald-plantjie, het ons hier te doen met ‘n grootse splitsing van die planeet. Van klip-pié tot KLIP.“
ook: “n wit klippie, bokkie, en hy stink nie”
(as my geheue my nie verraai nie)
ek trek my ondeurdagte gekarring in tweede kommentaar terug!
Natuurlik het jy reg. Soos ook al in die Klipwerk-openingsalvo:
March 1st, 2019 at 10:42 am
Jou geheue verraai jou nie. Daardie klippie en bokkie is net so in “Klipwerk”.
Iets wat ek bewonder aan vroue is dat hulle in die algemeen blykbaar meer geneig is om te erken dat hulle verkeerd is, wanneer hulle meen dat hulle verkeerd is. In my ervaring is mans in die algemeen minder bereid daartoe. My vrou beweer ek val ook in daardie kategorie!
Maar ek het nie gedag dat jy so danig ondeurdag was in jou vorige kommentaar nie. Ek herkou nou nog daaraan.
March 3rd, 2019 at 2:02 pm
Dankie De Waal Venter en Helize,
Ek het assosiatief ook aan George Weideman se “Groente met ‘n Klankie” gedink an Opperman wat “Rooi-aas op Franskraal” aanspreek- Breytenbach en Verster wat liries raak oor aardse pampoene…
March 6th, 2019 at 2:28 pm
Hallo Trienke, ja. As mens begin praat van geure en reuke kan mens nie anders as om te dink aan die ikoniese gedig “Sproeireën” nie.
In 2010 het Margaret Bakkes se jeugroman “My ouma in kaneel’ die lig gesien. Suzanne Potgieter het o.a. in haar resensie die volgende te sê gehad:
“Die spreker in Opperman se gedig koppel sekere geure aan vroue, onder andere aan die beminde en die ouma. Terselfdertyd neem die reuk van die nartjieskil se “sproeireën” hom terug na ’n spesifieke tyd en ruimte. Geure soos Stella-olie, Tokalonroom en die reuk van ’n kerspit herinner Magriet ook aan haar ouma (9). Dit is dié vertroude, vertroostende reuke wat Magriet werklik tuis laat voel, “die bekende geure van die tuin en van die huis en van haar ouma se lyf [wat] haar verseker dat sy terug is, by mense en op die plek waar sy die heel graagste wil wees” (42).
March 6th, 2019 at 9:35 pm
De Waal, uiteindelik by kos gekom (alhoewel nie Proustiaans by wyse van jou onwillekeurige geheue nie). Is jy nie dalk lus vir (die vertaling van) Neruda se “Ode aan aartappelskyfies/slap tjips” (Oda a las papas fritas) nie?
Almal wat hier boer of besoek aflê, moet ook van brood leef!
Marcel Proust het met sy “À la recherche du tempts perdu” noal ‘n hele ding aan die gang gesit, nie waar nie, Waldemar. Voor hom het digters seker ook geskryf oor die mag van reuke om die geheue te prikkel, maar seker nog nooit so meevoerend soos die Fansman nie.
Goed, ek voldoen aan jou versoek oor die vertaling van die Aartappelskyfie Ode en ek plaas dit hieronder. Ek publiseer ‘n hele paar van sy odes in my bundel Neruda-vertalings wat hopelik in Mei sal verskyn, maar hierdie een is ongelukkig nie daarin opgeneem nie.
Vraag: Sou mens so plat kon wees om die titel van hierdie ode “Ode aan slaptjips” te maak? Of is dit te dik vir ‘n daalder?
Ode aan aartappelskyfies
in die borrelende
gaan die skyfies
soos vallende sneeu
langs die olywe
wat oor die riwwe aangekom het
die skyfies vul die bord
met hulle onuitputlike oorvloed
en hulle heerlike aardse eenvoud.
March 7th, 2019 at 2:54 pm
Regstelling: À la recherche du temps perdu. … nogal ‘n hele ding aan die gang gesit …
Elizabeth van de Kaap :
De Waal, ‘n nagedagte oor “reg” of “verkeerd” wees hierdie besondere insig:
Ole Worm, na ontdekking in die vroeg 17de eeu dat sy gekoesterde juweel van ‘n kosbare en skaars eenhoring-horing niks anders as ‘n narwal-tand of “stootpen” (Van Wyk Louw in sy narwal-gedig in TRISTIA) was nie:
“die meester se brullende gelag was ‘n teken dat hy ‘n merkwaardige vonds gemaak het. Worm was so ‘n onvermoeibare navorser dat hy nooit meer geamuseerd was as wanneer hy ontdek het dat hy verkeerd was nie”
[uit Sjon se Yslandse roman,
FROM THE MOUTH OF THE WHALE, 2008;
Engelse vertaling deur Victoria Cribb, 2011]
March 7th, 2019 at 8:46 pm
Wat ‘n voorreg, De Waal, om jou (so nuwe) vertaling van Neruda se aartappelskyfie-gedig hier te kan lees. Baie dankie! Die waarde én waardigheid van die aartappel is hierdeur so bevestig. Tjips gebraai in olyfolie is onbekend aan my tong.
Ek is jaloers op die Britse “French fried potatoes,” die Amerikaanse “French fries” en die informele “chip(-s)” soos in “fish-and-chip shop.”
“Patates frites” val erger op my oor as ons eie aartappelskyfies.
Register is ‘n turksvy.
Dis nou vir jou ‘n insiggewende greep uit die Yslandse roman, Elizabeth! Ek glo nie ek raak geamuseerd wanneer ek verkeerd is nie. (En dit gebeur nogal af en toe 🙂 … goed, goed … nogal dikwels …