Jy kan maar bel en bel totdat jy blou in die gesig is. Hulle bel nie terug nie. Of jy kan die een e-pos na die ander in ‘n bodemlose put werp. Die sfinks aan die ander kant van die co.za maak of jy nie bestaan nie.
In die konteks van die grootvoete se gereelde besoeke by Sabiepark se piekniekplek en my eie Mayafudi se konflikte, wens ek toe ek kan met die skrywer van die artikel, Charles Siebert, kontak maak. Ek soek die naam op die internet en kom af op ‘n TV-regisseur in Hollywood. Klink nie of dit die regte man is nie, maar nietemin. Ek stuur boodskappies vir die “webmaster”, ene Steff, en vir ‘n vroulike joernalis wat ‘n onderhoud met die mnr. Siebert gevoer het, ene Mary Cummings.
Ek laat weet dadelik vir al drie baie dankie, hul vinnige reaksie is vir ‘n Suid-Afrikaner ‘n nogal aangename afwisseling op die daaglikse gesukkel wat hier jou lot is. Ek neem my voor om wel vir die New York Times te skryf.