Dr MJ du Plessis Gereformeerde Kerk Bellville Datum: 19 Oktober 2003 Kempton Park Gewysig: 26 Oktober 2003 Bellville (oggend).
Lofpsalm: 100:1-4 (Beurtsang)
Psalm 89:1, 6, 9
Skriflesing: Matteus 5:3-11; Lees ook Genesis 3:15.
Teks: Matteus 5:3-11
Met hierdie saligsprekinge openbaar die Here Jesus Christus dat die koninkryk van God nie net aan die kom is nie, maar dat dit gedeeltelik alreeds gekom het, en as sulks in sy werk aanwesig is.
Hy openbaar ook dat Hy nou al diegene wat in sy koninkryk sal wees, uitken.
Daar is sekere karaktertrekke wat hulle kenbaar maak.
Die Here Jesus spreek nie alle ellendiges salig nie! Hy spreek net dié salig wat in hulle ellendes 'n bepaalde geesteshouding vertoon.
Dink aan dit wat in Jesaja 66:2 staan:
Maar op hierdie een sal Ek let: op hom wat arm is en verslae van gees, en wat bewe vir My Woord.
Kom ons gee in hierdie preek aandag aan die volgende sake:
1. Wat beteken salig en vrede?
2. Hoe kry ek die beloofde saligheid?
Baie mense het om die een of ander rede die idee dat om salig te wees, is om in 'n bepaalde soort van belewenis te wees. Hulle dink dat salig wees 'n soort'n toestand is waarin 'n mens raak. Dit is net vir die kleinste gedeelte waar. Om salig te wees beteken eintlik iets heeltemal anders.
Salig is die allerhoogste vorm van heil. Dit wys op die geluk en vrede waar God in sy majesteit jou toevou. Dit toon ook die plek aan waar dit gebeur, naamlik die ewige woning van God.
Salig beteken om in die allerhoogste en volmaakte heil wat daar by die Here is, te lewe en in daardie toestand onder volmaakte toestande jou werk volmaak te doen.
Kom ons kyk in hierdie preek ook na wat vrede beteken. Dis belangrik om te weet waarvandaan ons salig wees en vrede kom.
Die woord vrede het duidelik iets profeties in hom, want dit het altyd betrekking op iemand met wie dit tydens hierdie lewe maar stukkend en knypend gaan, maar wat in die toekoms, veral na sy dood, in 'n toestand en plek gaan beland waar daar presies die teenoorgestelde is as wat hy in sy ellendes belewe het.
Ons lees in Markus 5:34 van die vrou wat twaalf jaar lank aan bloedvloeiing gely het. Sy het aan die soom van Jesus se kleed geraak en dadelik gesond geword. Jesus het vir haar gesê:
Dogter, jou geloof het jou gered. Gaan in vrede en wees van jou kwaal genees.
Gaan in vrede en wees van jou kwaal genees het die Here gesê.
Haar toekoms was losgebreek van 'n beknelling wat haar verlede ingesluk het.
Daar was nog 'n vrou wat net soos hierdie een deur haar geloof by die vrede van die Here uitgekom het. Die Here Jesus het by 'n Fariseër geëet toe daar 'n sondares ingekom en die voete van die Here gesalf en aanhoudend gesoen het. Jesus het vir die vrou gesê:
Jou geloof het jou gered; gaan in vrede. (Lukas 7:50)
Hoe het sy vrede met God gekry? Dit is juis die saak waarop haar hele optrede gerig was:
Sy het besef dat Jesus die Vredevors was.
Hulle was nie bang vir die Here nie, want daar was vrede tussen hulle en die Here en hulle het ook vrede met mekaar gehad. Die Here het hulle besoek en met hulle gepraat.
Maar na die sondeval is hierdie vrede heeltemal verbreek. Die toestand van saligheid wat hulle ervaar het, het meteens omgekeer in 'n toestand van vrees vir God die Here.
Daar was dadelik krake in die manier waarop hulle gebid en met God omgegaan het – dink maar net aan die geskiedenis rondom Kain en Abel se offers.
In hierdie toestand het die Here aan hulle die koms van 'n Verlosser belowe.
'n Mens wat uit hulle nageslag gebore sou word wat weer die vrede en saligheid wat skielik weggeraak het, sou terugbring.
Die Een wat sou kom, sou 'n Vredemaker wees. Jesaja sê dat hierdie kind wat gebore sal word vrede sonder einde onder sy heerskappy tot stand sal bring (Jesaja 9:6).
U moet hierdie saligsprekinge reg verstaan. Die saligsprekinge stel nie vir ons 'n ideaal wat ons moet najaag nie.
Daar word byvoorbeeld nie gesê dat jy dit moet najaag om arm van gees te wees en al die dinge nie.
Ons moet dit nie najaag om beswadder te word om die koninkryk van die hemele te kan beërwe nie.
Dis nie 'n sedelike ideaal wat jy moet najaag om gered te word nie.
Die Here openbaar met hierdie saligsprekinge hoe groot sy krag en genade is.
Hy toon aan na wie Hy sy liefde uitstrek in sy verlossende genade. Hy gaan na die ellendiges toe!
Ook 'n bepaalde tipe ellendige: mense wat arm van gees is, treur, sagmoedig is, smag na geregtigheid, wat rein van hart is, wat vrede maak en wat vervolg en beswadder word.
Hierdie mense sal bevryding ervaar in die koninkryk van God.
Wat die Here Jesus vir hierdie mense gee, erf hulle. Hier word nie van betaling gepraat nie.
Daar is 'n groot verskil tussen betaling en verlossing, en hier word van verlossing gepraat.
Die genade van God kom veral daarin uit dat die verlossing buite die bereik is van hierdie mense waarvan gepraat word.
Die wat in die donker van stryd en verlorenheid vasgevang is, word verlos.
Al die ellendiges (arm van gees, treurendes, sagmoediges, smagters na geregtigheid, reines van hart, vredemakers en vervolgdes en beswadderdes) is dus mense wat in geestelike opsig niks besit nie en verdruk word.
Hulle is mense wat geestelik gebrekkig is: hulle kan nie lewe sonder om sonde te doen nie. Hulle is geestelik onmagtig en sonder vermoë. Hulle is arm in die diepste van die mens. En hulle weet dit.
Die Here praat hier van ons. Kan jy jouself in die woorde sien?
Ons het uit onsself geen geestelike toekoms nie.
Jy kan jouself ook nie van die duiwel en van die dood verlos nie.
Dis vir sulkes wat die Here sê dat hulle volkome verlossing en vrymaking gaan verkry as hulle die koninkryk van die hemele ontvang.
Dis hier waar Psalm 34:19 inpas:
Die Here is naby die wat gebroke is van hart en Hy verlos die wat verslae is van gees.
Dis hoe die mense lyk van wie Jesus sê dat die koninkryk van die hemele aan hulle behoort.
Hier staan nie geskryf hoe dit gebeur dat ons die koninkryk van die hemele ontvang nie. Maar dis ook nie nodig nie, want ons weet dat dit gebeur het deur die verdienste van ons Here Jesus Christus.
Hy het arm en ellendig geword aan die kruis. So erg dat Hy op een stadium dit uitgeroep het dat God Hom verlaat het. Menslik het al sy krag Hom verlaat. Hy het in diepe afhanklikheid sy Gees in die hande van sy Vader oorgegee. Daar het Hy die straf en die toorn van God oor ons sondes gedra.
Jesus het dus inderdaad in sy sterwensoomblikke al die dinge deurgemaak waarin die saliggespreektes verkeer: arm van gees, treurend, sagmoedig, smagtend na geregtigheid (vir ons!), rein van hart. Hy het vir ons vrede met God gemaak in die vervolging en beswaddering wat Hy moes dra.
Deur hierdie lyding het Hy vir ons die voorreg van saligheid en verlossing en die ewige lewe verwerf. Hy het daarmee vir ons 'n blyplek voorsien in die koninkryk van God waar siekte en ellendes plek gemaak het vir die ewige lewe en die rykdom van God se heerlikheid. Waar skeltaal plek gemaak het vir hemelkore wat dag en nag sing en God loof en prys.
Hierdie saligspreuk sê dus iets vir ons:
Jy moet jou armoede beleef.
Jou algehele verlorenheid.
Jy moet besef dat jy nie sterk is nie.
Die besef van jou sondes moet jou soort van eensaam maak soos wat armoede die bedelaar eensaam maak.
Jy moet bid vir die verlossing en genade van die Here.
Dan sal jy die rykdom daarvan verstaan as God jou in sy genade beloon met die ewige lewe.
Broeders en susters, hoe beleef u u geestelike lewe? Beleef u ook u verlorenheid? Word u dikwels fel gedryf deur die besef van u sondes? U moet weet dat dit vir sulke mense is wat die Here gesê het:
Die woorde salig is die wat arm van gees is skep eintlik 'n groot kontras. Want die woord wat hier gebruik word vir arm, beteken eintlik bedelaar. Dis 'n mens sonder besittings en sonder verwagting. Hy het niks en kan ook nêrens kom nie.
Net so praat die Here Jesus van die wat arm van gees is, treur, sagmoedig is, smag na geregtigheid, wat rein van hart is, wat vrede maak en wat vervolg en beswadder word:
Ons moet net besef dat iemand wat aan die Here behoort, nie in hierdie lewe ongesteurd kan lewe nie. Die lewe sal hom en almal rondom hom aanval en probeer versplinter.
Maar dit is net so waar dat hy die wêreld moet aanval en God se vrede daarin vestig. Dit is presies wat gebeur het en ook waarom Jesus Christus, God se Seun, in ons wêreld gebore is.
Dit was nie 'n geheim dat Jesus vrede sou kom bewerk vir verlore mense nie. Die Jode het dit geweet. Toe Johannes die Doper gebore is, het Sagaria, sy pa, geprofeteer dat Johannes Jesus sou verkondig. En toe het hy daar voor almal wat geluister het, onder andere die volgende van Jesus gesê:
...deur die innige barmhartigheid van ons God waarmee Hy, die opgaande Lig uit die hoogte, ons besoek het, om te skyn oor die wat in duisternis en doodskaduwee sit, om ons voete na die pad van vrede te rig. (Lukas 1:79).
Die saak wat ons almal vandag baie duidelik hoor, is dat die Vredevors uit die hemele kom om ons voete na die pad van vrede te rig. Kyk na vandag as 'n bewys daarvan:
Die Here beskik in 'n vreemde wêreld dat daar in ons gemeente steeds lidmate is wat, teenoor die haat en onvergenoegdheid van die tyd, Hom as die Ewige en Almagtige God bely.
Kyk wat 'n groot liefde die Vader aan ons bewys het, dat ons kinders van God genoem kan word. ... Geliefdes, nou is ons kinders van God, en dit is nog nie geopenbaar wat ons sal wees nie; maar ons weet dat ons, as Hy verskyn, aan Hom gelyk sal wees, ... (1 Johannes 3:1, 2).
Christus se daad waarmee Hy saligheid en vrede bewerk, is dat Hy ons God se kinders gemaak het. Dit het nie sommer uit die lug geval nie.
Jesus moes met sy lyding vrede maak tussen ons en God. Dit was 'n geweldige proses, want Jesus is deur God tot die dood toe gestraf sodat die vrede tussen ons en Hom herstel kon wees.
Dit was presies dit wat die engele die nag toe Jesus gebore is, bedoel het toe die hemelse leërskare God geprys en gesê het:
Eer aan God in die hoogste hemele en vrede op aarde, in die mense 'n welbehae (Lukas 2:14).
Die vrede van die Here wat deur die Heilige Gees in ons wat glo, gevestig word, moet ook oorvloei in ander mense in.
Die koninkryk van God moet ook kom in dit wat deur ons lewens uitgedra word na buite toe.
Ons moet die saligheid wat ons toegesê is in geestelike en fisiese seëninge met die daad verkondig!
Daarom het die Here die keer toe Hy die dissipels uitgestuur het, vir hulle gesê dat hulle sy vrede moet laat rus op die mense waar hulle gaan kom:
...en as die huis julle vrede waardig is, laat julle vrede daarop kom, maar as dit nie waardig is nie, laat julle vrede na julle terugkeer (Matteus 10:13).
Hierdie woorde van die Here openbaar nie net dat ons die vrede van die Here op ander moet laat rus nie. Dit openbaar ook die stryd en selfs pyn wat op ons sal druk wanneer ons die vrede van die Here uitdra. Die Here het nog die volgende uitspraak ook gemaak:
Moenie dink dat Ek gekom het om vrede op aarde te bring nie (Matteus 10:34; Lukas 10:5).
Ek het nie gekom om vrede te bring nie, maar die swaard (Lukas 12:51).
Dit beteken dat daar net vrede kan wees waar die reg van God gehandhaaf word teen die reg van die sonde in!
In hierdie wêreld waar die Christendom toenemend gehaat en verwerp word, moet die saligheid en die vrede van Jesus Christus wat in ons is, die lokmiddel wees om ander mense ook te laat verlang na wat ons het.
Hulle moet ook deel wil wees van hierdie nuwe gesin van vrede, naamlik die kinders van God.
Natuurlik is dit so dat daar sogenaamde gelowiges is wat dink dat hulle die verlossing van die Here Jesus verstaan, maar dit inderdaad nie verstaan nie! Daar is hierdie merkwaardige voorbeeld in Johannes 14:27 waar die Here Jesus vir Judas (nie Judas Iskariot nie) gesê het:
Vrede laat Ek vir julle na, My vrede gee Ek aan julle; nie soos die wêreld gee, gee Ek aan julle nie.
Die Here het die woorde waarskynlik vir sy broer Judas wat die Bybelboek Judas geskryf het gesê. Maar al die dissipels het daarna gestaan en luister, ook Judas Iskariot. Hy het hierdie uitspraak van die Here nie verstaan nie en sy vrede op die verkeerde plek gaan soek, en kyk net wat was sy uiteinde.
Omdat ons dan uit die geloof geregverdig is, het ons vrede by God deur die Here Jesus Christus (Romeine 5:1).
In hierdie saligspreking in Matteus 5 lê die klem nie op betaling nie, maar op die bevryding wat vir die wat die Here almal opnoem, opgesluit lê in die koninkryk van die hemel.
Die Here het mense in gedagte wat nie onverskillig staan teenoor dinge wat rondom hulle gebeur nie.
'n Vredemaker, byvoorbeeld, is iemand wat nie net vir homself lewe nie. Hy/sy soek op elke gebied ook die voordeel en vrede vir almal rondom hulle. Daarin dra hy die beeld van sy hemelse Vader.
Vir sulke mense begin 'n deel van die koninkryk van God reeds in hierdie lewe in die openbare erkenning wat hulle van God self kry.
Natuurlik is dit so dat die volle kindskap eers in die hiernamaals ten volle werklik word. Die Here self leer dit ook aan ons. Dink byvoorbeeld aan die woorde wat aan die gelowiges in Rome geskryf is:
En nie alleen dit nie, maar ons self ook wat die eerstelinge van die Gees het, ons sug ook in onsself in afwagting van die aanneming tot kinders, naamlik die verlossing van ons liggaam (Romeine 8:23).
Dit moet nie vir ons gaan oor uitwendige dinge nie. Die vrede van die Here lê op 'n ander vlak. Die Here sê:
Want die koninkryk van God is nie spys en drank nie, maar geregtigheid en vrede en blydskap in die Heilige Gees (Romeine 14:17).
Ons vrede lê in die volgende:
Die Heilige Gees verseker ons vandag weer daarvan dat die Here Jesus ons vrygemaak het van die spanning wat die duiwel en sy werke oor ons laat kom.
Wanneer die Here op die wolke verskyn, word die saligsprekings oor ons in hulle volle vervulling waar – terselfdertyd gaan die Satan sy finale nekslag kry.
Ons kan in vrede lewe, en ook ander in die vrede van die Here inlei, want Christus is ons vrede. Hy het die middelmuur wat ons en die Here geskei het, afgebreek deurdat Hy in sy vlees die vyandskap tot niet gemaak het . . . (Efesiërs 2:14).
Ons moet glo in Jesus die gekruisigde. Ons kan net met God vrede hê deur die bloed van Jesus Christus. Luister weer na Kolossense 1:19, 20:
Want dit het die Vader behaag dat in Hom die ganse volheid sou woon en dat Hy deur Hom alles met Homself sou versoen nadat Hy vrede gemaak het deur die bloed van sy kruis...
Hierdie vrede moet ook in ons gemeente wees. Die Here herinner ons daaraan dat die vrede van God ons ook in een liggaam saamgeroep het. Hierdie vrede en eenheid moet in ons harte heers. Ons moet baie dankbaar teenoor die Here wees dat Hy ons in sy vrede een met Hom en een met mekaar gemaak het (Kolossense 3:15).
Onthou vandag dat ons God, Jesus Christus, aan ons 'n eindbestemming van die grootste vrede gee, al is daar in hierdie lewe baie haakplekke. Hy is ons Koning van vrede! (Hebreërs 7:2).