Geskryf deur Christopher Beem
Mense oefen maatskaplike distansie deur mekaar uitmekaar te hou tydens 'n nuuskonferensie in Washington DC AP Foto / Jacquelyn Martin
Die kern daarvan is die Verenigde State Verklaring van onafhanklikheid argumenteer dat alle mense 'onvervreembare regte' het. Dit sluit die reg op "lewe, vryheid en die strewe na geluk in."
Hierdie regte is van toepassing op alle mense, en kan nie weggegee word nie.
Boonop lui die verklaring dat "om hierdie regte te beveilig, word regerings onder mans ingestel." Met ander woorde, die primêre doel van die regering is om die burgers die geleentheid te gee om hierdie regte uit te oefen; die reg om alleen gelaat te word en vry te wees om hul eie idee van geluk na te streef.
Hierdie idees - dat alle mense die reg het om vryelik hul eie belang te beoefen, en dat die regering hoofsaaklik gemoeid is met die verdediging van daardie reg - wys dat die Verenigde State 'n baie liberale samelewing is.
Ek het vrae ondersoek oor Amerikaanse politieke filosofie sedert ek 'n nagraadse student in die negentigerjare sosiale etiek was en daardie vrae doen steeds my navorsing. Met die koms van die coronavirus-pandemie het veral een vraag na vore gekom as sentrum en sentrum:
Is 'n samelewing gegrond op liberale beginsels in staat om homself te bewaar as dit met 'n eksistensiële bedreiging, soos die coronavirus-pandemie, gekonfronteer word?
Is liberalisme onvoldoende?
Na die einde van die Koue Oorlog is kommunisme in Sowjet-styl verban na wat president Ronald Reagan 'die ashoop van die geskiedenis. " Verskeie lande regdeur die voormalige Sowjetblok, en dwarsoor die wêreld, die ideale van burgerregte, vrye onderneming en demokratiese gelykheid aangegryp het.
Hierdie oorheersing van die Westerse liberalisme het ook weerspieël in die Amerikaanse politieke filosofie. In die 70's en 80's hou politieke teoretici van Joseph Raz, Robert Nozik en John Rawls almal probeer verfyn die kenmerke en implikasies van liberale denke.
John Rawls, na my mening, die belangrikste Amerikaanse politieke filosoof van hierdie tyd, het byvoorbeeld aangevoer dat die liberale samelewing soveel vryheid en soveel gelyke verdeling van hulpbronne benodig. Enige ongelykheid of beperking van regte was slegs aanvaarbaar as dit die samelewing beter laat vaar.
Maar nie Rawls of enige van hierdie vooraanstaande teoretici bevraagteken die idee dat liberalisme die beste manier was om die samelewing te organiseer nie.
In werklikheid politieke wetenskaplike Francis Fukuyama beroemd aangevoer vir liberalisme en dit gesê die vraag hoe mense moet saamleef, is effektief verby.
Maar destyds het daar ook 'n groep geleerdes ontstaan ​​wat die voldoende liberalisme bevraagteken het. Politieke filosowe Michael Sandel Charles Taylor en sosioloog Amitai Etzioni almal word geïdentifiseer as Kommunariërs.
Hulle het die oortuiging gedeel dat individuele regte nie 'n voldoende basis is om 'n goeie samelewing te bou en te onderhou nie. Kommunitariste stem saam met die beroemde frase van Aristoteles: mense se wesens is "politieke diere. " Met ander woorde, die samelewing is meer as net 'n versameling individue.
Dit gaan nie oor individuele regte nie
Hierdie filosofiese debat is na my mening skielik weer baie relevant.
Mense wag in die ry buite 'n kruidenierswinkel in Spring, Texas. AP Foto / David J. Phillip
Terwyl die coronavirus versprei, blyk dit dat appèlle oor sosiale distansie, was van hande en dies meer hoofsaaklik gefokus is op die individu se eie belang om nie siek te word nie.
Dit lyk asof sulke appèlle goed pas by liberalisme en die fokus op individuele regte.
Maar die pandemie toon terselfdertyd dat hierdie soort appèl nie genoeg is nie. Slegs 'n paar dae gelede het die tydskrif Today's Parent byvoorbeeld die na aanleiding van advies oor hoe om met kinders te praat oor die koronavirus en om hul hande te was: "Verseker hulle dat kinders nie geneig is om ernstig siek te raak daarmee nie, maar dat ander mense in die samelewing vatbaarder is, en hulle kan hierdie klein dingetjie doen om ander te help om te bly gesond. "
Die gegewens is nog steeds sketse, maar dit wil voorkom asof jong mense, die sterftesyfer van die koronavirus verskil nie veel van seisoenale griep nie. Maar tog kan hulle die virus steeds oordra aan diegene wat meer kwesbaar is - veral ouer mense en diegene met onderliggende gesondheidstoestande.
Ook, mense word aangemoedig om nie handmasjien en chirurgiese maskers op te laai nie. Nie een van hierdie dinge is absoluut noodsaaklik om te voorkom dat die gemiddelde persoon die virus opdoen nie.
Maar dit kan baie nuttig wees vir iemand anders - gesondheidsorgpersoneel benodig byvoorbeeld hul pasiënte om maskers te dra sodat hulle nie besmet raak nie. Vanweë hul herhaaldelike interaksie met dieselfde siek mense, is hulle ook meer gereeld nodig om die hand ontsmet te kry.
Verpligtinge teenoor mekaar
Hierdie krisis maak dit heeltemal te duidelik dat dit nie genoeg is om 'n eie belang te soek nie. Alhoewel elkeen van ons die wettige reg het om soveel hand-ontsmettingsmiddel aan te skaf as wat ons kan vind, is die welsyn van ander en die samelewing self in gevaar as dit alles is waaraan ons dink.
Soos die Kommunitariste van dertig jaar gelede, moet Amerikaners die idee uitdaag dat almal net hul eie geluk as individue nastreef. As ons saamleef in die samelewing, is ons van mekaar afhanklik. En daarom het ons verpligtinge teenoor mekaar.
Christopher Beem, besturende direkteur van die McCourtney Institute of Democracy, mede-gasheer van Podcast Works Podcast, Pennsylvania State University