Die Italiaanse veldtog - Nuut
Die Italiaanse veldtog
Toetrede van die Franse leër in Rome (15 Februarie 1798).
Toetrede van die Franse leër in Napels (21 Januarie 1799).
Toetrede van die Franse leër tot Genua (24 Junie 1800).
Titel: Toetrede van die Franse leër in Napels (21 Januarie 1799).
Skrywer: TAUREL Jacques (1757 - 1832)
Skeppingsdatum : 1799
Datum getoon: 21 Januarie 1799
Afmetings: Hoogte 159 - Breedte 257
Kontak kopiereg: © Foto RMN-Grand Palais - D. Arnaudet / H. Lewandowski
Prentverwysing: 89EE953 / MV 1495
Publikasiedatum: November 2004
Met die revolusionêre oorlog wat amptelik met die Verdrae van Basel in 1795 en Campoformio in 1797 verby was, het slegs Engeland teen die Franse Republiek in stryd gebly. Die konsulêre Frankryk het die Italiaanse glacis herower, terwyl Moreau die Oostenrykers in Hohenlinden (3 Desember 1800) verpletter het.
Lecomte se skildery
Sedert die vertrek van Bonaparte was die Italiaanse skiereiland in die greep van groot onstabiliteit. Generaal Duphot, adjunk van die Franse ambassadeur Joseph Bonaparte, is op 27 Desember 1797 in Rome vermoor tydens 'n revolusionêre oproer wat deur pouslike troepe onderdruk is. Berthier, hoof-generaal van die leër van Italië, het 'n opdrag van die Directory ontvang om sy dood te wreek en die ondersteuners van Frankryk aan te moedig. Op 9 Februarie het die leër Rome binnegekom, en Berthier, bygestaan ​​deur Murat, het die Romeinse Republiek op 15 uitgeroep. Die pous het sy state verlaat en in die tronk gesit. Berthier, wat sy missie voltooi het, het na Milaan teruggekeer en die bevel van die Romeinse leër aan Masséna oorgelaat.
Die skildery wys hoe Berthier Rome binnekom, toegejuig deur die gewone mense, terwyl die leër hom die eer betoon. Op die agtergrond val die Castel Sant'Angelo uit. Die laat werk bring 'n ander oorwinnaar-generaal buiten Bonaparte voor, wat nie onder die Ryk moontlik sou wees nie.
Taurel se skildery
Nadat admiraal Nelson die heersers van Napels oortuig het om die Romeinse Republiek aan te val, is dit binnegeval deur die Napolitaanse soldate onder bevel van die Oostenrykse generaal Mack von Leiberich, en Rome is op 26 November 1798 beset. In opdrag van die Directory, Championnet , generaal-generaal van die leër van Rome, het die offensief aangepak, die Napolitane in Civita-Castellana verslaan (5 Desember), Rome binnegekom en, deur sy voordeel te stoot, die koninkryk Napels verower. Hy het die hoofstad op 23 Januarie 1799 binnegekom, nadat die koning na Sisilië gevlug het. Teen die advies van die Directory, wat beoog het om die koninkryk as 'n belofte om te behandel, het Championnet die Parthenopeese Republiek uitgeroep en die leër van Napels tot stand gebring.
Die skildery van Taurel, gelyktydig met die gebeurtenis, wys die Franse troepe wie se husare die voorhoede vorm, goed in lyn gebring en die klein Napolitaanse volk, die lazzaroni vasbeslote om hulself in die naam van God te verdedig, soos die kruise en baniere aandui, in die baai waar Britse skepe brand terwyl ander die see in neem.
Op die Salon is die werk, wat 'n aansporingsprys gewen het, onder die titel uitgestal Landskap, Mariene, Taurel, dissipel van Joseph Vernet, en het daardeur getoon dat hy minder die historiese toneel bevoordeel het as die landskap "langs die see, op die pad wat na Portici lei". Die militêre onderwerp self is opgevat volgens 'n absolute isocephalie wat die egalitêre opvatting van die Republiek openbaar: Championnet, skaars sigbaar aan die regterkant van die komposisie, staan ​​amper nie by sy soldate uit nie.
Hue se skildery
Na die terugslae wat die Franse in 1799 in Italië gely het, het die oorblyfsels van die Italiaanse leër hulself rondom Genua verskans. Die beleg is gelei deur die Oostenrykers terwyl die Engelse vloot die hawe versper het. Masséna het onder haglike omstandighede, tot hongersnood, weerstaan, en sy rol was om die bondgenote so lank as moontlik op te los, terwyl hy gewag het op die koms van die reservemag van Bonaparte. Hy het op 4 Junie 1800 met lof gekapituleer. Dit was genoeg: Bonaparte het in Italië gedebuteer. Marengo se oorwinning op 14 Junie 1800 het Italië bevry. Vanaf 24 Junie stuur generaal Suchet, verskans in Nice, generaal Miollis om die plek te herbelê en die Liguriese Republiek weer in te stel.
Die skildery van Hue, soos dié van Taurel, is veral die werk van 'n mariene skilder, dissipel van Joseph Vernet. Maar selfs meer as Taurel, stel die kunstenaar die onderwerp ten laste. 'N Paar Britse skepe ontruim die hawe aan die regterkant, terwyl Franse soldate links optrek, gejuig deur plaaslike inwoners wat vlaggies waai. Soos met die vorige tabel, is dit bowenal 'n topografiese siening waarmee ons te make het.
Hierdie drie skilderye uit drie verskillende tydperke openbaar artistieke opvattings onderhewig aan die ideologie van hul tyd. As die tafel van Taurel (1799) behoorlik republikein is, verminder die tafel van Hue (1810) 'n militêre episode waarin die Eerste Konsul afwesig was, hoewel die gebeurtenis gekoppel was aan een van sy oorwinnings, en die van Lecomte, vrygestel van enige republikeinse of imperiale 'diktatuur' toon 'n gebeurtenis waarin 'n groot generaal homself geopenbaar het. Van hierdie drie werke is dit die enigste wat as 'n suiwer historiese illustrasie gekwalifiseer kan word, selfs al is die plek van die aksie heeltemal uitgevind in teenstelling met die twee ander wat meer landskappe is as historiese skilderye. .
UitstallingskatalogusDie Franse rewolusie en EuropaParys, Grand Palais, 1989, t.II (Taurel) Claire CONSTANSKatalogus van skilderye uit VersaillesParys, RMN, 1995