Hier is meer oor militêre begrafnis doeane en tradisies
Staatsleër Foto Foto Krediet: Sgt. Luisito Brooks
Soos met die weermag self, is ons gewapende magte se finale afskeid van kamerade in tradisie en seremonie. Prominent in 'n militêre begrafnis is die vlag-gedrapeerde kis. Die blou veld van die vlag word aan die kop van die kis, oor die linker skouer van die oorledene geplaas. Die gebruik het in die Napoleontiese Oorloë van die laat 18de en vroeë 19de eeu begin toe 'n vlag gebruik word om die dooies te bedek soos hulle van die slagveld op 'n koor geneem is.
Tydens 'n militêre begrafnis word die perde wat die kaak trek wat die veteraan se liggaam dra, almal gesalf, maar die perde aan die linkerkant het ruiters, terwyl die perde aan die regterkant nie. Hierdie gewoonte het ontstaan ​​uit die dae toe perde-takse die primêre middel was om artillerie-ammunisie en kanon te verskuif, en die ruitlose perde het voorsiening gemaak.
Die enkel ruiterlose perd wat volg op die kous met stewels wat omgekeer word, word die "caparisoned horse" genoem met verwysing na sy ornamentele bedekkings, wat 'n gedetailleerde protokol vir hulself bevat. Deur tradisie in militêre begrafnis eerbewyse volg 'n caparisoned perd die kis van 'n leër of mariene korpsbeampte wat 'n kolonel of hoër was of die kis van 'n president, op grond van die hoof van die land se militêre bevelvoerder. Abraham Lincoln, wat in 1865 vermoor is, was die eerste Amerikaanse president wat tydens sy begrafnis vereer word met 'n kaparisoniese perd.
Die 21-Gun Salute
Graveside militêre eerbewyse sluit in die aanval van drie volleys elk deur sewe dienslede. Dit is algemeen verwar met 'n heeltemal aparte eer, die 21-geweer saluut . Maar die aantal individuele vuurwapens in beide honneurs het op dieselfde manier ontwikkel.
Die drie volleys kom van 'n ou slagveld gebruik.
Die twee strydende kante sou vyandelikhede ophou om hul dooies uit die slagveld te verwyder, en die afsterwe van drie volleys het beteken dat die dooies behoorlik versorg is en die span gereed was om die stryd te hervat.
Die 21-geweer saluut het sy oorsprong in die Anglo-Saksiese Ryk, toe sewe gewere 'n erkende vlootsalute was, aangesien die meeste vlootvaartuie sewe gewere gehad het. Omdat kruit in daardie dae makliker op land gestoor kon word as op see, kon gewere op land drie rondes brand vir elkeen wat deur 'n skip op die see gevuur kon word.
Later, soos die kruit- en stoormetodes verbeter het, het salute op see ook 21 gewere begin gebruik. Die VSA het aanvanklik een ronde vir elke staat gebruik, en die 21-geweer saluut in 1818 bereik. Die volk het sy saluut tot 21 gewere in 1841 verminder en het die 21-geweer saluut formeel aanvaar op voorstel van die Britte in 1875.
Diens vir bestorwe president
'N VSA presidensiële dood behels ook ander seremoniële geweer salutes en militêre tradisies. Op die dag ná die dood van die president, 'n voormalige president of president verkies, beveel die bevelhebbers van weermaginstallasies tradisioneel dat een geweer elke halfuur afgevuur word, begin by onthulling en eindig by 'n toevlug.
Op die dag van die begrafnis word 'n 21-minuut-geweer saluut tradisioneel afgeskiet, begin met middagete by alle militêre installasies met die nodige personeel en materiaal.
Ook op die dag van begrafnis sal die installasies 'n 50-geweer saluut - een ronde vir elke staat - met vyf sekondes tussenposes onmiddellik na die verlaging van die vlag vuur.
Die spel van "Ruffles and Flourishes" kondig die aankoms van 'n vlagbeampte of ander eerbetoon aan. Drums speel die ruffles, en bugles speel die floreer - een floreer vir elke ster van die vlagbeampte se rang of soos toepaslik vir die honoree se posisie of titel. Vier floreer is die hoogste eer. Wanneer 'n president gespeel word, word "Ruffles and Flourishes" gevolg deur "Hail to the Chief."
Die speel van krane
Die bobbel " Krane " het in die Burgeroorlog ontstaan ​​met die leër van die Potomac. Unie Army Brig. Genl. Daniel Butterfield hou nie van die bugbel wat soldate in die kamp aangedui het om die ligte uit te steek en gaan slaap nie, en het die melodie van "Krane" met sy brigadebugler, Pvt, uitgewerk.
Oliver Wilcox Norton. Die oproep het later in 'n ander gebruik as 'n figuurlike oproep tot die slaap van die dood vir soldate gekom.
Nog 'n militêre eer dateer net terug tot die 20ste eeu. Die ontbrekende manvorming is gewoonlik 'n viervliegtuigformasie met die nr. 3-vliegtuig wat óf misluk of 'n optrede-maneuver uitvoer en die vorming verlaat om 'n verlore kameraad in die wapen te verklaar. Alhoewel dit van diens tot diens kan verander en gebaseer is op voorkeure van familielede, is die standaard volgorde van gebeure vir 'n militêre begrafnis by die Arlington Nasionale Begraafplaas gewoonlik soos volg:
Die caisson of lykswa kom by die grafplek aan, almal bied arms aan. Die kis span verseker die kis, en die kapelaan lei die pad na die grafplek. Die kis span sit die kis neer en verseker die vlag. Die vlag is gestrek en vlak en gesentreer oor die kis.
Nadat die kapelaan die diens verrig het, en voor die onderdrukking, word die geweer saluut ontslaan (indien toepaslik). Die beampte in beheer stel wapens in om die geweer volley in te stel, dan speel die bugler "Krane". Die vlag word gevou en aan die naasbestaandes voorgelê. Die enigste persoon wat by die graf bly, is een soldaat, die waaksaamheid. Sy missie is om oor die liggaam te kyk totdat dit in die grond inmekaar kom.