Wat is 'n protokol en op watter een word u geplaas? - ivfbabble
Die begin van 'n rondte vrugbaarheidsbehandeling kan ongelooflik oorweldigend wees, want daar is net soveel om in te neem. Die onbekende mediese terminologie wat u van u konsultant sal hoor gebruik, kan die ervaring ook meer senuwee-opwindend laat lyk. As u egter eers verstaan ​​wat hierdie onbekende woorde beteken, sal u sien dat dit nie so eng is nie.
Ons het na Michalis Kyriakidis, MD, MSc, ginekoloog in geassisteerde voortplanting, by Embryolab Vrugbaarheidskliniek en hom gevra om meer te verduidelik oor 'n woord wat u sal hoor tydens u aanvanklike konsultasies - u protokol.
Die term “protokol”
Tydens die eerste stappe van IVF sal enige paartjie terme hoor wat hulle kan verwar of hulle selfs kan benadeel. Een van die eerste woorde wat hulle van hul vrugbaarheidspesialis kan hoor, is die term “protokol”. En hulle wonder miskien: is dit iets uit 'n James Bond-film of 'n geheime regeringsagentskap?
Wel, nee. Die term protokol verwys na die tipe en dosis vrugbaarheidsmedisyne wat u mag benodig, die kombinasie van verskillende stowwe en die pad van u vrugbaarheidsplan.
Beheerde stimulasie van die eierstokke is 'n fundamentele stap van u behandeling, waartydens die optimale aantal eiers gewerf en later versamel word om bevrug te word en embrio's vir oordrag te produseer. Met verloop van tyd het gesteunde voortplantingstegnieke ontwikkel om aan die behoeftes van verskillende soorte pasiënte te voorsien.
Op hierdie punt is daar drie verskillende hoofprotokolle wat u dokter kan kies, hoewel daar verskillende variasies bestaan.
Die belangrikste verskil lê in die tipe en tydsberekening van die regulering. Hou in gedagte dat afregulering verwys na die aksies en medikasie wat geneem word om voortydige ovulasie te vermy en eieropsameling te vergemaklik.
Die meerderheid paartjies wêreldwyd word behandel met die antagoniste protokol en 'n kleiner gedeelte sal 'n agonistiese protokol ondergaan (lank of kort). In alle protokolle is daar gereeld roetine-monitering van pasiënte via trans-vaginale ultraklankskandering en hormonale profilering. Die kriteria waarvolgens u dokter sal kies, sluit hoofsaaklik ouderdom, mediese geskiedenis en eienskappe, oorsaak van onvrugbaarheid en vorige vrugbaarheidsbehandelings in.
Die antagoniste protokol
Die antagonist-protokol is wêreldwyd die IVF-protokol wat die meeste gebruik word en een van die mees onlangse. Dit hou verskeie voordele in, soos pasiëntvriendelike hantering, minder dae en dosisse van inspuitings en 'n verlaagde risiko van ovariale hiperstimulasiesindroom. Hierdie tipe behandeling begin op dag 2-3 van u siklus met inspuitbare follikelstimulerende hormone en duur ongeveer 10-12 dae.
Na 'n paar dae van inspuitings word die GnRH-antagonis bygevoeg om voortydige ovulasie te voorkom. Aan die einde sal u dokter 'n sneller gee om die finale rypwording van die eiers te stimuleer en tot eierherwinning voortgaan. Hierdie protokol is effektief vir die meerderheid pasiënte en kan in verskillende soorte onvrugbaarheid gebruik word.
Die lang GnRH-agonist protokol
Aan die ander kant word die lang GnRH-agonist-protokol meer as twee dekades gebruik as die standaard in IVF sedert die ontdekking in die 1980's. Hierdie protokol begin op dag 21 van die siklus voor behandeling met die bekendstelling van die daaglikse inspuiting vir agoniste vir onderregulering. Op dag 2-3 van die volgende siklus begin die pasiënt met inspuitbare follikelstimulerende hormone en gaan voort met die agonis tot die finale ryping van die rypwording. Gevolglik behels hierdie protokol newe-effekte soos langer behandelingsduur, meer ampules gonadotropien, vorming van die ovariale siste, en menopousale simptome. As gevolg hiervan, is dit gewoonlik gereserveer vir normale responders en vroue met vorige onsuksesvolle IVF-siklusse of spesifieke oorsake van onvrugbaarheid.
Die protokol vir kort agoniste
Die derde hoofprotokol wat u dokter kan kies, is die protokol vir kort agoniste of opvlam. Hierdie tipe protokol gebruik die GnRH-agonis onder 'n ander konsep om die liggaam se natuurlike produksie van FSH te stimuleer, eerder as om dit te onderdruk. Alhoewel dit die afgelope paar jaar minder gereeld voorkom, word die opvlamprotokol oor die algemeen aanbeveel wanneer 'n pasiënt 'n slegte reaksie op ander protokolle gehad het of dit met geen sukses probeer het nie.
Alternatiewe protokolle bestaan ​​wel en dit kan 'n aantreklike opsie vir baie dokters en pasiënte wees. Dit wissel van natuurlike-IVF tot minimale, mini- of ligte-IVF en kan voorbereidings- of voorbehandelingsplanne insluit. Hierdie tipe behandeling kan as 'n beter opsie beskou word by pasiënte met 'n swak eierstokreservaat en swak reageerders, aangesien dit laer koste en medikasie dosisse sowel as minder moniteringsbesoeke behels. Hierdie protokolle het egter die grootste nadeel van beperkte eierrekruttering vir pasiënte met normale eierstokfunksie.
Na 'n paar dekades van mediese en tegnologiese vooruitgang, duur die debat oor watter protokol om te kies steeds voort. By EMBRYOLAB glo ons dat die beste protokol vir elke pasiënt nie 'maksimaal' of 'minimaal' moet wees nie, maar eerder 'optimaal' moet wees.
Uiteindelik is die korrekte protokol gebaseer op die pasiënt se spesifieke behoeftes en kenmerke, sowel as gesinsdoelwitte. Dit is die rede waarom ons ons behandelingsplan aan elke individuele paartjie verpersoonlik. Elke suksesvolle vrugbaarheidsreis begin met goeie beplanning!
As u enige vrae het, stuur 'n reël vir ons by info@ivfbabble.com of kontak Embryolab direk deur te klik hier afgelaai word.
Tags: IVF reis, protokol