Saambindende effek van plaasaanvalle en plaasmoordeFoto: Twitter Bykans enige joernalis weet dat berigte oor plaasaanvalle en plaasmoorde nie net feitlik gewaarborg sal wees van ’n hoë aantal lesers nie, maar dat dit deur ’n lang lys van leserskommentare gevolg sal word. Skakelbeamptes van politieke partye en burgerlike organisasies sien die geleentheid raak om publisiteit te kry en val oor hul voete om mediaverklarings uit te reik om simpatie uit te spreek. Maar, soos een partyleier naderhand in ’n mediaverklaring sê, daar is so baie plaasmoorde dat sy woorde om simpatie oor te dra op raak. Niemand wil immers dieselfde resitasie aframmel en die sensitiewe kwessie goedkoop maak nie. En dan is daar partye vir wie plaasaanvalle op die oog af nie kan skeel nie. Niks word uitgereik nie, en niks word gesê nie. Plaasmoorde is nou akuut onder die vergrootglas deurdat daar sedert die aanvang van verlede week ’n vlaag plaasaanvalle en plaasmoorde was. Dit kom weer te midde van verskillende statistieke wat uitgereik is. Volgens die polisie se misdaadstatistiek, aldus die Vryheidsfront Plus, het plaasmoorde en -aanvalle in die 2016/2017 boekjaar skerp toegeneem. Plaasmoorde het met 27,5 % en plaasaanvalle met 22,9 % toegeneem. In die verslagjaar was daar 74 plaasmoorde teenoor 58 in 2015/16 en 638 plaasaanvalle teenoor 519 in 2015/16. Volgens AfriForum se syfers was daar vanjaar reeds meer plaasmoorde en plaasaanvalle as in die ganse 2016. Daar was die afgelope ses jaar ’n skrikwekkende toename in plaasmoorde, aldus AfriForum. Die TLU SA voeg by dat baie van die plaasmoorde uiters wreed gepleeg word. Dit is verblydend dat die minister van polisie nou aangekondig het dat ’n spesiale taakspan teen plaasaanvalle in die lewe geroep gaan word. Dit is iets wat ten spyte van verbete pogings deur rolspelers, erg agterweë gebly het. Die tyd sal leer of daar veel erns in hierdie onderneming steek. Intussen het ’n veldtog op sosiale media begin, waaronder ’n oproep dat mense Maandag swart dra as teken van meegevoel met die slagoffers van plaasaanvalle. Dit blyk dat daar omstredenheid hieroor is – nie soseer oor die meegevoel of solidariteit met die boeregemeenskap nie, maar die sin van simboliese dade. Daar is ’n sterk oproep om iets meer konkreets te doen. Konkrete bydraes is uiteraard broodnodig. Verskeie instansies lewer fisiese beveiligingsbystand, waaronder Agri Securitas en AfriForum. Radio’s en seinbonsers is byvoorbeeld van groot waarde. Aan die ander kant word daarop gewys dat die trauma wat slagoffers van plaasaanvalle beleef, veel erger as gewone trauma is. Dit word viktimonologie genoem, en die trauma word verskerp deur ’n gevoel van afgesonderdheid en dat die boere aan hul eie lot oorgelaat word. ’n Simboliese daad wat wyd sigbaar ondersteun word om solidariteit te toon, kan waardevol wees. ’n Meer konkrete vorm van solidariteit toon is moontlik om bydraes te maak vir voer en ander middels waar die droogte nóg boere uit hul bestaan bedreig. Elkeen kan ’n verskil maak.