Ons kyk nou na die klein witkop Rita vir stories. Maar sal sy tog onthou waar Ta-Anna se draai op Rondekoppe was? Sal sy weer vertel van die aand toe Ta-Mart se kraanvoël in die elektriese drade verstrengel geraak het en Paulpietersburg vir 'n paar uur, uit blote respek, in donkerte gehul was? Sal sy weer vertel hoe oom Kwink eenkeer vir Ta-Anna onder 'n laken op die buitetoilet se dak ingewag het en sy gillend die nag ingestorm het? Sal ma Rita weer vertel hoe sý, die klein witkop, op vyfjarige ouderdom Ta-Anna se step-in uit die wasgoedmandjie gehaal en aangetrek het net om oom Kwink vir ewig te probeer verwilder, en Ta-Anna haar twee taai klappe gegee het vir haar moeite?
My tantes, ons harte smag na jul spense waar vet skaapribbetjies, varkboude, sult en skaapkoppe in die koelte van die safe rus, wagtend op 'n volgende aanval deur 'n skare honger neefs en niggies. Die glasbekers met room en warm melk; die blikkies met kaiings wat eenkant op 'n stoofplaat staan en so gereeld onder kinderhandjies deurgeloop het. Die skote Engelse sout om die gestelle weer op dreef te kry; vinnig afgesluk ná beloftes van 'n laatmiddag-swem in die plaasdam.
Laat ons weer luister hoe die paling amper die intombazana se vinger afgebyt het met die visvangekspedisie, die simpel ding - julle het dan vir haar gesê visvang is gevaarlik. Kom ons kruip weer weg agter die groot varings op die stoepe van ons jeug; dan lê ons tjoepstil en kyk hoe die mak jakkals die vrouens se roksome uitryg; kom ons luister hoe Ina se kraai vloekend oor die gewyde Sondagstiltes kras; kom ons gooi ons nartjieskille weer na daardie windvoël van 'n werfhaan.