Trump kan verloor, maar Republikeine is ware wenners van verkiesingJoe Biden. (Foto: AP Photo/Carolyn Kaster) Terwyl dit lyk asof Joe Biden, presidentskandidaat van die Demokratiese Party in die VSA, ŉ naelskraapse oorwinning in Dinsdag se verkiesing gaan behaal, was daar egter heelwat meer wenners en verloorders ná ŉ verbete stryd om setels in die Amerikaanse kongres en in die wetgewers van die 50 deelstate. Die grootste wenners in die verkiesing was die Republikeinse Party wat teen alle voorspellings in die senaat behou het, die Demokrate se meerderheid in die huis van verteenwoordigers drasties verklein het, ŉ ekstra goewerneurskap gewen het en in talle deelstate beheer oor wetgewers oorgeneem het. Ná Dinsdag se verkiesing beheer die Republikeine 27 goewerneurskappe, terwyl die Demokrate in slegs 23 deelstate die goewerneurskap beklee. Die meeste Amerikaanse deelstate het hul eie senaat en huis van verteenwoordigers. In twee deelstate is daar net een wetgewende liggaam. Ná Dinsdag se verkiesing beheer die Republikeine 60 uit die 98 wetgewende liggame in die deelstate nadat die Demokrate nie daarin kon slaag om een van hul teikens vir oorname te bereik nie. Die Republikeine het in New Hampshire ŉ verrassingsoorwinning in dié deelstaat se huis van verteenwoordigers behaal. Pres. Donald Trump. (Foto: Randy Hoeft/The Yuma Sun via AP) Terwyl Dinsdag se stempersentasie van 65% die hoogste in ŉ Amerikaanse verkiesing in meer as 100 jaar is, was dit juis die hoë stempersentasie wat dit vir die Republikeinse presidentskandidaat moeilik gemaak het om te wen. Die party wen gewoonlik verkiesings wanneer daar ŉ laer stempersentasie is omdat die Republikeine se steun in meer ylbevolkte landelike gebiede is. Trump se amper 70 miljoen stemme is die meeste wat enige Republikeinse presidentskandidaat nog ooit op hom kon verenig. Sowat 27% van alle kiesers wat vir Trump gestem het, is lede van minderheidsgroepe en dit is die beste prestasie vir ŉ Republikeinse presidentskandidaat onder minderheidsgroepe sedert die verkiesing van pres. Dwight Eisenhower in 1956. Dit beteken dat die Republikeinse Party onder Trump begin het om dit reg te kry om heelwat meer steun onder konserwatiewe kiesers in minderheidsgroepe te kry. Ná Dinsdag se verkiesing sal die rol van spesifieke individue in die Amerikaanse politiek oor die volgende paar jaar van groot belang wees. Sou Biden, wanneer die laaste stemme getel is, as president bevestig word, sal ŉ interessante verhouding tussen die Withuis en die Amerikaanse kongres ontstaan. Hier is sommige van die wenners en verloorders van Dinsdag se verkiesing. Wenners Joe Biden Sou Biden, soos wat verwag word, finaal deur die kieskollege aangewys word as Amerikaanse president, is dit ’n groot oorwinning vir hom ná 47 jaar in die Amerikaanse politiek en twee vorige mislukte pogings om president te word. Biden was ’n flouerige kandidaat en hoewel sy verkiesing baie meer te doen het met ’n afkeur in Trump onder ’n meerderheid van Amerikaners as met Biden se eie gewildheid en steun vir sy beleidsvoorstelle, verdien Biden krediet vir ’n verkiesingsveldtog wat sonder die soort insident wat sy veldtog kon sink, verloop het. ’n Uitdagende tyd lê vir hom voor terwyl hy eenheid binne die Demokratiese Party moet probeer verseker en terselfdertyd rekening moet hou met ’n senaat wat deur Republikeine beheer word. Kamala Harris. (Foto: AP Photo/John Locher, File) Kamala Harris Indien Biden die volgende president van die VSA gaan wees, sal Kamala Harris outomaties as ’n gunsteling beskou word om hom op te volg. Biden sal moeilik meer as een termyn as president dien en sou sy eerste termyn nie rampspoedig verloop nie, hy besluit om uit te tree en Harris as adjunkpresident ’n sterk rol speel, sal sy die gunsteling wees om in 2024 tot die volgende Amerikaanse president verkies te word. Mitch McConnell Senator Mitch McConnell van Kentucky het Dinsdag sy herverkiesing met ’n wegholoorwinning behaal, ten spyte daarvan dat die Demokrate meer as $100 miljoen op ’n enorme veldtog teen hom spandeer het. McConnell is die leier van die Republikeinse meerderheid in die senaat en was die afgelope paar jaar suksesvol daarin om eers tydens Barack Obama se presidentskap te verhoed dat Obama linkse regters aanstel, terwyl hy tydens president Trump se termyn leiding geneem het met die verwerping van klagtes teen Trump, die goedkeuring van belastingverligting en die aanvaarding van meer as 400 konserwatiewe regters. Die Republikeine gaan waarskynlik beheer oor die senaat behou en dit sal McConnell een van die magtigste mense in die VSA maak omdat Biden oor byna elke beleidstap wat hy wil neem, met McConnell sal moet onderhandel. Die linkses se planne vir ’n groot en duur omgewingsinisiatief, verhoogde belasting, die toevoeging van nuwe deelstate (Washington DC en Puerto Rico) en die uitbreiding van die hooggeregshof sal deur McConnell en die senaat geblok word. Mike Pence. (Foto: Toru Hanai, AP) Mike Pence Toe president Trump Woensdagoggend ’n woedende toespraak vanuit die Withuis lewer waarin hy beweer dat verkiesingsbedrog gepleeg is, het adjunkpresident Mike Pence rustig agter hom gestaan. Nadat Trump gepraat het, het Pence op sy gebruiklike kalm, presidensiële wyse almal wat by die veldtog betrokke was, bedank. Pence (61) sal, sou hy wou, maklik in 2024 ’n kandidaat vir die Republikeine vir die presidentskap kan wees. Pence se politieke posisie in die VSA is steeds sterk en hy word deur die meeste mense in die Republikeinse Party gerespekteer. Lindsay Graham Senator Lindsay Graham van Suid-Carolina het ook Dinsdag ’n verbete stryd met miljoene dollars wat van buite die deelstaat in ’n veldtog teen hom spandeer is, oorleef om tot nog ’n termyn verkies te word. Graham is die senaat se voorsitter van die regskomitee en dit is waar persone wat as regters genomineer word, verskyn en goedgekeur word. Graham sal waarskynlik saam met Trump en McConnell probeer om nog tientalle regters voor Biden se inhuldiging bevestig te kry. Daarna sal hy ’n aktiewe rol speel om nominasies deur Biden te ondervra en dan te verhoed dat hulle bevestig word. Die kieskollege en federalisme in die VSA Die VSA se sterk federale karakter en die motiewe van die oprigters van die moderne Amerikaanse staat was Dinsdag duidelik weer sigbaar. Vir ’n kandidaat om tot president van die VSA verkies te word, moet jy steun in genoeg deelstate kry. Die president van die VSA is nie ’n posisie wat ingestel is om ’n sentrale staat te versterk en vanuit Washington DC oor die volk te regeer nie. Dit is ook waarom dit nie die kiesers is wat direk die president verkies nie, maar wel die vyftig deelstate deur middel van die kieskollege. Die Republikeine se vermoë om beheer oor die senaat te behou, bewys die krag van die federalisme, en die gesonde magstryd wat oor die volgende vier jaar tussen die senaat en die Withuis voorlê, sal juis die demokrasie in die VSA versterk en verhoed dat ’n stedelike elite buitensporig baie mag kan bekom. Verloorders Donald Trump Wat Dinsdag duidelik geword het, is dat hoewel president Trump se ekonomiese beleid steeds redelik gewild onder baie Amerikaners is, en baie Amerikaners tevrede is met sy benadering tot buitelandse aangeleenthede, het sy verdelende optrede en onpresidensiële gedrag in die guns van die Biden-veldtog gespeel. Dit is nie soseer dat Biden en sy veldtog Demokrate geïnspireer het om vir hom te gaan stem nie, maar eerder dat ’n afkeur en selfs haat vir Trump tot ’n ongekende hoë stempersentasie onder Demokrate aanleiding gegee het. President Trump is steeds geliefd onder baie Republikeine, maar sy bombastiese optrede die afgelope vier jaar het veroorsaak dat die veldtog teen hom uiteindelik oorweldigend was. Nancy Pelosi. (AP Photo/Alex Brandon) Nancy Pelosi Politieke kommentators in die VSA het voor Dinsdag se verkiesing voorspel dat die Demokratiese Party sy meerderheid in die huis van verteenwoordigers vanaf 35 (232 teen 197) tot 45 gaan verhoog. Intussen het die teenoorgestelde gebeur met die Republikeine wat verskeie setels wat hulle in 2018 verloor het, teruggewen het. Teen die tyd wat die stemme alles getel is, kan die Republikeine soveel as 210 lede in die Huis hê teen minder as 220 vir die Demokrate. Die Demokrate se speaker van die Huis, Nancy Pelosi, gaan nie net met ’n baie klein meerderheid van Januarie af moet werk nie, maar haar leierskap kan heel moontlik ook deur sommige Demokrate uitgedaag word. Pelosi se onwilligheid om die afgelope paar weke met die Trump-administrasie oor ’n opvolg- ekonomiese hulppakket te onderhandel, het waarskynlik bygedra tot haar party se verloor van verskeie setels. Chuck Schumer Die leier van die Demokrate in die senaat, Chuck Schumer was voor die verkiesing oortuig dat hy ná die verkiesing die magtige posisie as leier van die meerderheid sou kon inneem. Dit gaan waarskynlik nie gebeur nie en Schumer en sy span se onvermoë om meer Demokrate tot die senaat verkies te kry, plaas ’n demper op sy vermoë om vir lank voort te gaan as leier van die Demokrate in die senaat. (Foto: AP Photo/Andrew Harnik) Die geloofwaardigheid van die kiesstelsel Elke deelstaat in die VSA bepaal self die reëls waarvolgens ’n verkiesing in daardie deelstaat gehou word, hoe en waar kiesers stem, hoe stembriewe getel word en hoe dit gerapporteer word. Die suksesverhaal vanjaar was deelstate soos Florida en Ohio waar stemme vinnig en doeltreffend getel is en die uitslag binne drie of vier uur nadat stemlokale gesluit het, bekend gemaak is. Die teenoorgestelde het egter in Pennsilvanië, Michigan, Wisconsin, Georgia en selfs dele van Arizona en Nevada gebeur. Die uitgerekte telproses en politici in sommige deelstate se besluit om toe te laat dat stembriewe nog ná stemdag kan arriveer, het ruimte geskep vir bewerings van kiesersbedrog. Verder is die besluit van Pennsilvanië dat partye se waarnemers nie by die telproses teenwoordig kon wees nie, onnodig en verkeerd. Terwyl dit goed en reg is dat elke deelstaat sy eie reëls maak, het die geloofwaardigheid van verkiesings in sommige deelstate groot skade gelei en kan hulle gerus by Ohio en Florida oor beter stelsels gaan kers opsteek.