Oor gehoor in katte | Troeteldiere Huishouding
Kyk diep in my ore
Laaste keer het ons 'n reis in die oog van 'n kat gegaan en geleer hoe anders ons vurige metgeselle die wêreld sien wat ons deel. In hierdie artikel sal ons fokus op die ingewikkeldhede van hoe ons katte hul unieke gevoel van gehoor gebruik.
Die warm, sagte driehoeke van bont aan weerskante van 'n kat se kop is nog 'n wonderwerk van katte-ingenieurs tegnologie. Op dieselfde manier as wat 'n gesofistikeerde satellietskottel draai en aanpas om sodoende die beste te kan posisioneer om 'n sein te ontvang, kan die kat se eksterne oor of pinna tot 180 grade draai om te vind en dan selfs die swakste geluide te identifiseer - baie waarvan nie aan mense waarneembaar is nie. Klik jou vingernaels agter 'n kat se kop en let op wanneer die ore eers beweeg en pas om die klank op te spoor en plaas dit om dit te identifiseer. Volgende sal die kat sy hele kop omdraai om jou hande visueel te identifiseer. Dit is fassinerend om na 'n kat te kyk terwyl sy langs haar besigheid loop, dan stop sy skielik, draai haar ore om, dan stamp op 'n paar niksvermoedende prooi wat in die omgewing roer.
Die meeste van ons weet dat honde daardie spesiale hoë-fluitjies kan opspoor wat ontwerp is om 'n frekwensie van klank te ver gevorder, wat net mense kan hoor, maar katte kan veel hoër frekwensies as honde hoor en is net effens minderwaardig aan die onderkant. van die frekwensie skaal. Katte kan selfs die kleinste verskille in die geluide hoor wat hulle hoor, en onderskei verskille van so min as een tiende van 'n toon wat hulle help om die tipe en grootte van wat die geluid uitstraal te identifiseer. Hierdie verhoogde gehoorsin is veral belangrik in wilde stakings, wat afhang van die jag vir oorlewing omdat dit belangrike inligting verskaf oor die grootte asook die tipe en ligging van die prooi wat hulle voorberei om te jag. Dit kan baie belangrik wees wanneer die besluit geneem word. om te gaan of die prooi dier te laat gaan om dit te doen. Dit stel ook beide wilde en huishoudelike katma's in staat om swak squeals van nood van hul welpies of katjies te hoor as hulle te ver weg is. 'N Kat so ver as 3 voet vanaf die oorsprong van 'n geluid, kan sy plek binne 'n paar sentimeter binne 'n paar ses honderdste van 'n sekonde vasstel. Katte kan ook geluide op groot afstande hoor - vier of vyf keer verder as die mens!
Die ore dien ook op 'n ander manier wat noodsaaklik is vir die suksesvolle katte lewe. Die vestibulêre apparaat, diep in die kat se binneste oor gehuisves, is verantwoordelik vir die kat se merkwaardige balans. Die klein kamers en kanale van die binneoor is gevoer met miljoene sensitiewe hare en bevat vloeibare en mikroskopiese drywende kristalle. Wanneer die kat sy fisiese posisie verander, vind hierdie delikate hare selfs die geringste beweging in die vloeistof en kristalle en stuur dan vinnig die boodskappe na die brein. Dit gee die brein akkurate lesings op die liggaam se posisie sodat dit die seine vir die nodige spiere kan vergoed om sodoende te vergoed, en sodoende 'n "katagtige" perfekte balans van balans oplewer.
Die meganisme in 'n kat se binne-oor is in beginsel baie soortgelyk aan die instrument in 'n vliegtuig wat die "kunsmatige horison" of "hoogteaanwyser" genoem word. Dit is die maat wat die posisie van die vliegtuig se vlerke interpreteer in verhouding tot die horison en verslae hierdie inligting aan die vlieënier. Wanneer 'n kat sy balans verloor en eintlik 'n mors neem, spring die vestibulêre apparaat in. Dit help die kat om te registreer watter rigting opduik en die "reghoekige" refleks wat die katte vertrou om hulself in die middel te verander, die oriëntasie van die liggaam aan te pas. sodat hulle vierkantig op al vier voete land. Onlangse studies weerspreek egter die ou vrou se verhaal dat katte altyd op hul voete sal land. Dit blyk dat dit van 'n korter afstand tot die grond val, is eintlik meer gevaarlik in terme van besering aan die kat as wat van 'n langer afstand na die grond val.
Die vestibulêre apparaat, tesame met die stert wat as teenbalans optree, stel die kat in staat om met 'n byna militêre presisie te spring, in die lug te klim om op 'n boomlengte te vang, vlieënde prooi te vang of dit fisies te verander van 'n soliede, stabiele oppervlak na 'n nie-stabiele oppervlak. Die Manx, 'n tailless-ras, het vermoedelik 'n besonder sensitiewe vestibulêre apparaat om te vergoed vir die gebrek aan stert se teenwaartse eienskappe.
Katte, soos mense, kan ook gehoorprobleme ervaar of selfs totale doofheid as gevolg van siekte, infeksie, buitenoor-trauma, binneooroorskade (van oormatige harde geluide) of net ouderdom. Die kat se vermoë om hoë frekwensies op te spoor, val veral af as die trombos verdwyn met ouderdom. Hierdie toestand beïnvloed nie net die kat se jagvaardighede nie; Dit kan ook die kat se vermoë om geluide wat gevaar aandui, in gevaar stel. In huishoudelike katte is doofheid meestal oorerflik. Alhoewel geërfde doofheid nie geneties verwant is aan spesifieke rasse nie, is die dominante gene wat verantwoordelik is vir die vervaardiging van wit hare soms geassosieer met binne-oreafwykings wat dikwels dowheid tot gevolg het.Incidences is die hoogste in wit katte met blou oë; wit katte met oë van verskillende kleure is dikwels net doof in die ore aan die blou oog.
Stel jou voor dat jou gehoor 4 keer verby is ... dat jy so goed kon hoor dat jy elektriese strome kon hoor. Kan jy jou voorstel hoe lawaaierig jou wêreld sou wees? 'N Katteverhoor word 4 keer groter as ons s'n versterk. As jy jou haardroger in die muur steek, kan jou kat die elektriese stroom hoor voordat jy selfs die haardroër aanskakel. Amazing! Katte het 20 spiere in elkeen van hulle ore, en hulle hoor regtig hoë frekwensies wat selfs honde nie kan hoor nie. Miskien is dit hoekom katte soveel slaap - om ons lawaaierige wêreld uit te stem!