Ek het gelees dat 'n swartgat 'n entropie het wat gegee word deur die gebied van sy gebeurtenishorison (gemeet in Planck-eenhede). Beteken dit dat hierdie inligting eintlik daar gestoor word? Indien wel, hoe kan dit wees, aangesien daar hoegenaamd niks is nie (geen elektrone wat byvoorbeeld hierdie inligting kan dra in terme van opwaartse of afwaartse tol)? Word dit miskien op die een of ander manier in die vakuum gestoor?
Uiteindelik is dit 'n baie teoretiese vraag, en hoewel dit hier van toepassing is, kan u die fisika-webwerf nuttig vind om dieper antwoorde te kry.
Maar hier is die basiese idee hoe ek hieroor dink. Dit is gebaseer op die vraag "waar sou die inligting anders wees?"
Stel jou voor die heelal is 'n tweedimensionele vel. Sê 'n stuk papier. En dit is al wat daar is vir dinge binne hierdie heelal: geen lessenaar waarop dit sit nie, geen lug daar rondom nie, ens. Waaroor die inwoners van hierdie heelal ook al wil praat, moet in hierdie tweedimensionele vel papier vervat wees. Stel jou nou voor dat daar 'n gat in hierdie vraestel is. Wat kan inwoners in die heelal moontlik gebruik om te leer oor hierdie gat en watter eienskappe dit ook al mag hê? Wat vir ons 'die gat' van buite waarnemers is, is vir hulle ontoeganklik: dit is nie deel van die vraestel nie (dit is 'n afwesigheid van papier). Maar die grens van daardie gat is vir hulle toeganklik. Die inligting wat hierdie gat aan hierdie heelal oordra, moet dus deur die grens toeganklik wees, en slegs die grens: enigiets anders bestaan ​​nie of is 'n entjie daarvandaan nie.
Die gat in hierdie vraestel is ons analoog vir die swart gat in ons heelal. 'Die binnekant' van 'n swart gat is nie sinvol vir 'n eksterne waarnemer nie, want die heelal - die vel papier - eindig aan die rand van die gat. Daar letterlik is geen binnekant nie om van te praat.
Die analogie word 'n bietjie ingewikkeld deur die feit dat as u nie 'n eksterne waarnemer is nie, maar besig is om te val, u in werklikheid deur kan gaan wat die eksterne waarnemer die grens noem. Daar is ook die volledige inligtingparadoks as ons kwantummeganika inbring. Maar dit is die basiese kern van dinge: die swart gat is 'n topologiese / meetkundige gebrek (aangesien algemene relatiwiteit 'n teorie is oor die meetkunde en topologie van die ruimte), en die enigste 'deel' daarvan wat in ons heelal vervat is, is die grens, die gebeurtenishorison.
Die werklike fisika op en naby die gebeurtenishorison is nog steeds 'n saak van belangrike debat en navorsing. Hierdie klein oefening verduidelik nie waarom die inligting van die No-hair-stelling toeganklik is nie, maar byvoorbeeld niks anders nie. Dit bied net 'n bietjie intuïsie oor waarom inligting beskikbaar is, in die een of ander sin 'op die geleentheidshorison gestoor moet word. Wat eksterne waarnemers betref, is dit die enigste plek wat dit ooit kon wees!
Mark Van Raamsdonk gee in sy lesing oor swaartekrag en verstrengeling (https://arxiv.org/abs/1609.00026) die volgende antwoord op die vraag: Hy sê dat die statistiese interpretasie van swartgat-entropie dekades lank geheimsinnig gebly het, aangesien dit nog nie bestaan ​​het nie 'n raamwerk om die mikrostate van swart gate te verstaan. Volgens hom het ons begrip van die mikrostate van swart gate egter dramaties verander met die ontdekking van korrespondensie tussen AdS / CFT (Anti-de-Sitter / Conformal Field Theory)  wat Juan Maldacena voorgehou het. Die basiese idee hiervan is dat sekere nie-gravitasie-kwantumsisteme (CFT's), gedefinieer op vaste ruimtetye op 'n sfeer, gelykstaande is aan kwantum-gravitasieteorieë waarvan die toestande ooreenstem met verskillende ruimtetye met spesifieke asimptotiese gedrag. swaartekragstelsel stem ooreen met 'n toestand wat waarneembaar is in die dubbele gravitasieteorie en andersom.
In hierdie konteks, verduidelik hy, dat 'n swart gat in die Anti-de-Sitter-ruimte geïdentifiseer word met 'n hoë energietoestand in die ooreenstemmende CFT. So 'n teorie het 'n diskrete spektrum | E_i> en die termiese toestand stem ooreen met die gewone kanonieke ensemble. Die entropie van die swart gat word dus geïdentifiseer met die tel van mikrostate van hierdie CFT.