Ek weet nie wie die verteller van hierdie storie is nie. Dit het soos baie met ‘n naamlose Whatsapp by my gedraai.
Ek het dit geniet. As jy die skrywer van hierdie storie is, doen so voort. Jy vertel prente. Skryf volgende keer net jou naam by.
Hy het n ou haelgeweer, van die tipe wat nog hane gehad het, saamgebring. Ons het op die geelhout riempiesbank op die stoep gesit.
Ek het hom gekeer en vir hom 2 haelpatrone gegee waarvan die haelkorrels verwyder was. Hy het die geweer gelaai, die hane teruggetrek en die sneller gedruk.
Absoluut niks het gebeur nie. Hy het dit drie of vier keer gedoen en die geweer wou nog steeds nie afgaan nie. Ek het toe die huis ingegaan om vir ons vloeibare verversings te kry.
Terwyl ek weg was het Dirk weer die haelgeweer gelaai, die keer met die bokhael patrone. Ons het rustig gesels toe Dirk weer die haelgeweer optel, na die sinkdak mik en die snellers druk.
Toe die eerste sarsie my tref, het ek onwillekeurig oor die stoep muur geduik en die grond snoet eerste getref. Bruno, die Boerboel het opgespring en tjankend teen die stoep muur vasgehardloop.
My vrou het die deur oopgeruk en dadelik weer toegeslaan. Sy het twee oorpakke en ‘n blok seep deur die ruit in ons rigting geslinger en ons duidelik in kennis gestel dat ons nie die huis sou betree alvorens ons die stank afgewas het nie.
Dit was ‘n droewige en onvergeetlike nag. As die koue ons nie wakker gehou het nie, was dit die stank of die honde se nagmerrie oor die dag se gebeure.
Ek, Dirk en die honde het haar tot haar einde toe, met 'n nuwe respek, gekoppel met 'n doodse vrees, bejeën . . . . . . .🤣🤣🤣🤣🤣