Toe ek 'n kind was, het daar een keer so 'n muur gestaan, dik en militêr verdedig, sodat die meeste van ons nie kon dink dat dit ooit sou kom nie. Dit het deur die middel van Berlyn gewond soos 'n konkrete slang, wat die harte en gedagtes van diegene wat binne sy spoele gevang is, verstrooi. Die lewe vir diegene wat naby die muur woon, was 'n studie in kontraste. Buite die muur het vryheid gespeel - die vryheid om te wees, doen en beleef die lewe soos jy dit wou hê. Om agter die muur vasgevang te word, het slawerny beteken: verslawing aan 'n stelsel wat sy oortuigings op mense op die punt van 'n geweer opgelê het.
Watter kant mense het hulself bevind, was hoofsaaklik 'n geboorte-ongeluk - wat die muur laat lyk het, is baie meer wispelturig. As onbillik en absurd soos dit was, was ons egter bewus van watter kant van die muur u op geleef het, en dit was nie 'n lot nie.
Gedurende die leeftyd van die muur is soveel as elf honderd mense vermoor terwyl hulle van Oos-Berlyn ontsnap het, maar die mense wat agter die muur gewoon het, het nooit opgehou om hul pad na vryheid te probeer maak nie. Dan op November 9, 1989, na die Wes-Berlynse televisiestasie ARD* onnauwkeurig uitgesaai dat Oos-Duitsland nie meer die poorte teen ongemagtigde kruisings sou verdedig nie, het 'n geweldige skare Oos-Berlyners na die basis van die muur gestyg en hul vryheid geëis. [* Mary Elise Sarotte, "Hoe het dit afgekom: die klein ongeluk wat geskiedkundig getref het," Die Washington Post, November 1, 2009.]
Die muur se wagte was eintlik nie opdrag gegee om hulle te laat slaag nie, maar sodra hulle getuig het dat die see van die mensdom vir vryheid aanklap, het hulle hul gewere neergesit sonder om 'n skoot te skiet. Vreemd genoeg, die muur wat ons almal gedink het, was so solied, so ondeurdringbaar, het die dag met 'n gemak geskenk wat net die dag voorheen ondenkbaar sou gewees het.
Die ongelooflike ding was dat dit nie die slagoffer was van 'n gewelddadige burgerlike opstand nie, maar na 'n vreedsame kollektiewe omhelsing van 'n nuwe geloof: die oortuiging dat die muur nie meer sy mense kon in die tronk vat nie. As die geskiedenis ons alles leer, is dit dat wanneer mense hul waarheid hou en om 'n idee saamkom wat hulle weet om reg te wees, saam word hulle so magtig 'n krag dat niks hul onwrikbare wil kan onderdruk nie.
Geld is 'n sielkundige muur
Die mens se huidige behoefte aan geld is nie veel anders nie as die Oos-Berlyners se ry om oor die muur te kom. Geld is niks meer as 'n sielkundige muur wat ons gebou het om onsself (en mekaar) te skei van die wêreldwye oorvloed wat reeds op hierdie planeet bestaan ​​nie.
Alles wat ons nodig het om te floreer as 'n spesie - kos, land, skuiling, water, opvoedkundige geleenthede, energie, klere, meubels, reis, gesondheidsorg, skoonheid, artistieke ervarings - bestaan ​​in hoeveelheid buite die geldmuur. Wat ons opgelei is om toegang te verkry tot daardie dinge, werk voortdurend vir geld, wat ons weggooi in ruil vir wat ons in die geldmuur moet oorleef. Die uiteindelike doel van die spel is egter om te ontsnap om ons pad buite die muur te maak deur soveel geld op te bou dat ons dit nooit weer sal moet werk nie.
Die geldwedstryd was reeds eeue lank in volle gang voor enige van ons gebore is. Ons het dit beslis nie uitgevind nie en op hierdie stadium, soos al die Berlyners wat gebore is nadat hulle betonmuur in 1961 gebore is, kan ons ons nie voorstel hoe die lewe daaruit sou wees nie.
Die probleem is dat ons nie kan bekostig om ophou om die spel lank genoeg te speel om uit te vind of dit steeds die spel is wat ons mense wil speel nie. Ons is almal so besig om te oorleef. Ons het nie veel tyd om te wonder hoe die wêreld môre sal lyk as ons die muur dekonstrueer en besluit het om alles wat daar buite bestaan, te deel nie.
Baie soos dié vroeë onverskrokke Oos-Berlyners, het ons eerder ons fokus gevestig op die vind van nuwe en kreatiewe maniere om onsself oor die muur te kry en weg van die dwangarbeidskamp wat ons moderne ekonomie is. Sommige van ons steel van ander om sukses te behaal.
Die meeste van ons speel egter die spel volgens die reëls: ons vrye tyd en die tyd wat ons spandeer saam met ons gesinne aanbied, of ons drome, talente en passies oorgee in ruil vir 'n skoot op langtermyn finansiële sekuriteit.
"Elke man vir homself"
In hierdie stadium van die geldwedstryd werk ons ​​onder 'n "elke man vir homself" styl van spel. Ons word uit die kinderjare vermaan om onsself op te trek deur ons bootstraps, om ywerig teen ons eweknieë te kompeteer en om te wen teen enige koste, om sterk en trots te wees en om teen alle kanse te streef. Hierdie eienskappe, ons word vertel, is die teken van 'n edele karakter.
Ons word geleer dat die einde die middele regverdig, dat dit 'n hond-eet-hond-werklikheid is, wat reg kan maak en dit is 'n wenner-allerhande wêreld. Ons word geleer dat die wenners nooit ophou en quitters nooit wen nie, en dat slegs die sterkste en sterkste onder ons oorleef. Ons werk onder die teorie van koper pasop, nie verkoper optree.
Enigiemand wat by die spel misluk, wat die muur aanval of kla of probeer om die muur aan te val, is 'n verloorder, verdienstelike straf, skuld en openbare vernedering. Die diereregtebeweging, die burgerregtebeweging, die feministiese beweging en die omgewingsbeweging, om maar 'n paar te noem, het almal hul martelare gehad: leiers wat vermoor, gevange of gemarginaliseer is om uit te spreek en op te staan ​​vir hoër ideale wat hulle geglo het wees reg.
Hierdie mense is gestraf om 'n kak in die muur te plaas - 'n venster waaruit ons almal kon sien hoe die lewe aan die ander kant kan wees. Deur dringend te praat van die lewering van werklike geleenthede vir alle mense, deur te dring daarop aan dat almal wat lewendig is, 'n eersgeboortereg het wat ook al hierdie planeet te bied het, en deur die inherente ongelykhede, misbruik en uitbuiting van die ekonomiese stelsel te veroordeel, het hulle mense se gedagtes en harte oopgemaak om alternatiewe moontlikhede.
'N wen / verloor spel
Hierdie muur probeer ons almal skaal-hierdie ekonomiese spel wat ons almal speel-is 'n wen / verloor spel. Dit is een waar ons elkeen ons bes probeer om soveel geld te spandeer as wat ons moontlik kan, terwyl ons vir ons oorlewingsbehoeftes betaal terwyl ons gaan, sodat ons uiteindelik onsself oor die geldmuur en in oorvloed kan oorleef. Intussen probeer ander mense hul bes om ons van ons geld te skei, sodat hulle ook meer kan skut en uiteindelik hulself oor die muur kan kry.
Soms kry 'n onverskrokke individuele Bill Gates, of Oprah Winfrey, soveel geld wat hy of sy suksesvol oor die muur maak. Skielik vind daardie persoon hulle toegang tot onbeperkte wêreldse lekkernye, soos gemeet aan al die beste dinge wat geld kan koop. Dit is eerder as om die grootste hotel-besit grondeienaar in die spel van Monopoly te word®. Op die oomblik beheer 'n enkele speler die grootste deel van Monopoly® eienskappe wat hy vind dat die geld begin so vinnig kom, is daar niks meer om te koop nie, so dit stap net op.
Geld magnetiseer geld, aangesien geld die primêre hulpmiddel is wat ons gebruik om ander van hul geld te skei. Ons noem dit kapitalisme, wat 'n goeie manier is om te sê dat sodra ons genoeg saadgeld het om te begin met kapitaal, kan ons dit belê om nuwe maniere te skep om nog meer geld te maak - wat ons verdien deur dit te onttrek geld van ander mense.
Die sleutel tot die geldwedstryd is: hoe meer afhanklik Ons kan ander op die produkte en dienste wat ons bied in ruil vir hul geld, veral met betrekking tot daaglikse oorlewingsbehoeftes soos kos, water, skuiling, energie, ens. Hoe meer waarskynlik ons ​​moet wees
skep 'n deurlopende stroom volgehoue ​​rykdom om te geniet ... by Hulle koste. Ons regverdig daardie gedrag deur te rasionaliseer dat ons 'n noodsaaklike diens aan diegene wat agter die muur vasgekeer is, verskaf, terwyl ons die feit dat dit eenvoudig deur speel die spel wat ons die vooruitsig omhels dat dit goed is om lewensbehoeftes te ontken aan mense wat nie kan bekostig om vir hulle te betaal nie.
Die geld spel skep armoede
Die geldspel elimineer dan nie armoede en menslike lyding nie, soos soms voorgestel word. Dit kan nie, want dit geskep armoede toe dit die hele land, natuurlike hulpbronne en menslike arbeid beveel het, kon dit korreleer en verplaas soos skaakstukke oor na die oorvloedige kant van die muur, in ruil vir die beperkte papiergeld wat dit in omloop geplaas het agter die muur.
Die spel se opstellers het toe begin om al die goed wat hulle oor die muur beweeg het, te beskerm deur die vestiging van burgerlike wette. Hulle het regerings geskep om daardie eiendomswette, belastingstelsels af te dwing om die regerings te behou en godsdienstige en morele geloofstelsels om die gedagtes en harte van die mense wat agter die muur vasgekeer was, te beheer. Al diegene wat nie kon ontsnap nie, was toe gedwing om na die wenners te gaan werk of aan ontneming te ly totdat hulle gesterf het.
Die wedstryd se wenners - veral dié in ons moderne era wat nie die spel uitgevind het nie, maar dit goed gespeel het - voel dikwels medelye vir hul vriende en bure wat agter die muur vasgehou word. Hulle reik doelgerig uit en probeer om ander te help klim oor die geldmuur, maar nie een van hulle is ryk genoeg om die res van die mensdom baie te verskil nie.
Dit is presies hoe die spel ontwerp is om te ontvou. Die geldspel vereis dat daar baie, baie verloorders is, wie se energie, trane, lewensbloed en sweet die pragtige lewenstyl van die wenners ondersteun. Dit behou dan daardie wenners as sosiale rolmodelle, om die verloorders te verlei om aan te hou in die onwaarskynlike hoop dat hulle eendag ook 'n wenner sal word.
Selfs as almal Die rykes het die meeste van hul spaargeld aan die skare wat nog steeds agter die muur vasgehou het, weggegee. Al wat hulle kan doen, help hulle om die muur vir 'n dag of twee te penetreer voordat die magte wat die muur waak, verstandig geword het en die spelers agter die hekke. Die pryse van al ons bestaande goedere sal dadelik gaan om daardie ekstra geld in omloop te vang, en splinternuwe produkte sal vinnig uitgevind word om meer verbruik te inspireer om daardie fondse uit te bloei.
Ons moet dus onsself afvra wat is Hierdie krag wat die muur beskerm en ons almal in ballingskap hou vir die eindelose soeke na geld, sodat ons nie kan ontsnap nie?
Woon in gedeelde oorvloed
Harde soos dit mag wees om te erken, was die geldspel op onsself instel. Ons gedeelde oortuiging dat ons iets moet koop wat hierdie planeet vervaardig (of tans aan die gang is) van 'n ander mens wat daarop aanspraak maak om dit te besit, is wat ons almal bewaar om in gedeelde oorvloed te bly. Ons hou koppig vas aan daardie geloof, al is dit teen ons eie beste belange om dit te doen, want ons is van geboorte opgelei tot Glo twee dinge is absoluut waar:
Daar sal nooit genoeg wees om vir ons almal om gelukkig te wees nie. Die meeste van ons sal nie werk as ons nie geld nodig gehad het om te oorleef nie.
Ons het lankal vergeet dat ons mense ons lewensstandaarde verbeter het en ons tienerduisende jare ons sosiale gedrag bevorder het voordat geld ooit deel van ons uitruilproses geword het. (Dit noem evolusie.) Die ding is egter omdat ons hierdie geldspel al so lank gespeel het, het die meeste van ons probleme om 'n wêreld te ontdek sonder dat 'n salaris nodig is om ons te verbind tot ons werk. Ons het verlore geraak met hoe moeilik ons ​​gewillig is om te werk wanneer ons onsself toepas op 'n visie vir ons toekoms - wat ons doen wanneer ons ons kinders oprig, wanneer ons omgee vir ons huise of ons kreatiewe genie ondersoek. Ons weet dat wanneer ons vir vreugde werk, dit nie soos werk voel nie, en dat die belonings wat ons van 'n werk wat goed gedoen is, maai - wanneer dit een is wat ons verkies het om te doen - veel meer betekenisvol is as dollars en sent.
Die probleem met die geldspel is dan dat die werk wat die meeste van ons betaal word, nie werk is wat ons liefhet nie, en dit verryk ook nie die samelewing of ons planeet nie. Dit is werk wat die verloorders speel en die planeet beskadig, sodat die wenners meer wins kan verdien.
Bevordering van 'n voortdurende gevoel van behoefte
Ons het ook die feit geweet dat een van die hoekstene van die geldwedstryd die manier waarop dit mense in 'n voortdurende behoeftebehoefte bevorder, asook om 'n afhanklikheid te skep wat die verloorders hardwerkend werk om te probeer om tred te hou. met die wenners. Die wenners stoot weer meedoënloos vorentoe in hul strewe om nog meer geld te verdien deur meer dinge te vervaardig wat die verloorders nie kan bekostig nie - maar word gesê hulle benodig.
Ons is almal vanaf die geboorte (en deur ons godsdienste) opgelei om te vrees om agter te bly, asof dit die ergste ding is wat ooit met ons kan gebeur. Intussen is ons so besig om tred te hou met die feit dat ons nie agterkom hoe ons hardloop nie, ons vermoor ons almal stadig.
Die lewe van die "goeie lewe"
Selfs as Bill Gates het gee veertig miljard dollar weg om vierduisend nuwe miljoenêrs te skep. Hierdie miljoenêrs sal binnekort met mekaar meeding om nuwe huise, sportmotors en gehalteopvoeding vir hul kinders te koop, sodat hulle ook die "goeie lewe" in verhouding tot die verloorders kan leef. .
Die probleem is dat die mense wat die luukse huise en motors vervaardig en bemark, die toenemende vraag na hul produkte begin merk het. Hulle sal hul pryse verhoog om meer kontant weg te trek van die nuwe miljoenêrs. Ons noem dit "wins maak," en dit is 'n hoogs aanvaarbare manier om die geldwedstryd te speel. Hoe meer kontant wat in omloop geplaas word, dan sal die hoër pryse oor die algemeen klim om dit uit die verkeer te laat bloei en in spaarrekeninge. En aangesien geld geneig is om meer geld te verdien, groei die spaarrekeninge van die wenners vetter terwyl die verloorders se rekeninge krimp.
Ons kan nie blaam mekaar om te jockeying ons individuele finansiële posisies te verbeter, sodat ons ook ooit die muur kan skaal en toegang kry tot al die goed wat die miljoenêrs het; Dit is immers hoe die spel is veronderstel om gespeel te word. Die gevolg is egter dat elke keer as ons regering of ons bankstelsel 'n nuwe vorm van geld uitdruk of 'n nuwe vorm van geld insamel en dit in die spel insit om dit te betaal, word die geld baie gou vinnig uit die sirkulasie gesuig. Intussen het die bedrag wat dit neem om oorweeg te word, ryk, styg namate die bankrekeninge van die rykes steeds groei. Dit staan ​​bekend as inflasie.
Inflasie onthul waarom dinge wat vandag 'n duisend dollar kos om minder as agt en dertig dollar in 1900 te koop, kos. (http://www.measuringworth.com/calculators/ppowerus/) Geld kan nie koop waarvoor dit gewoond was nie, want daar is soveel meer daarvan om te lê as wat daar was. Dit is net nie in die bankrekeninge van die mense wat werklik dinge nodig het nie.
Dit blyk dat die meer geld wat ons uitvind, leen, groei en handel onder onsself agter die geldmuur, hoe meer sal elkeen van ons moet skrik as ons hoop om die muur te skaal. Dit is omdat die waarde van geld relatief is, nie vasgestel nie.
Om ons weg na oorvloed te maak, is dus nie 'n kwessie of ons honderdduisend, vyfhonderdduisend of selfs 'n miljoen dollar vir onsself kan ophoop nie. Dit is afhanklik van elkeen van ons wat baie skuil meer as wat die meeste almal anders kan slaan, maak nie saak nie wat daardie aantal werklike dollars mag wees. Aangesien meer en meer mense elke dag in die geldwedstryd gebore word (of verlei word om te speel deur ons voortgesette wêreldwye uitvoer van kapitalisme), moet toenemende bedrae uitgevind word om die nuwelinge stewig in die spel te lok.
Soos 'n reuse-Ponzi-skema, sal die vroegste spelers altyd 'n reuse been hê op die nuwelinge wat in die spel kom (of daarin gebore word), met niks nie, maar dit is regtig net die min wat boonop genoeg geld kan skink. om die muur te skaal.
Logies moet ons erken dat dit onmoontlik is vir elkeen van ons om relatief meer geld te akkumuleer as almal anders. Dit beteken dat ons ook moet erken dat die geldspel 'n samelewing geskep het waar daar om daar te wees 'n wenners, moet daar altyd 'n veel groter aantal verloorders wees. Ten einde die spel te kan oorleef, moet die verloorders voldoen en bly hard werk om die spel te speel. Hulle mag gretig of baie ongelukkige spelers wees, maar hulle mag nie toegelaat word nie ophou die spel of anders sal die hele piramidestruktuur weg moet gaan.
Dwelms, drank, vermaak, sport, advertensies, politiek en sosiale punditry-al hierdie is die middel waarmee die verloorders besig gehou word, sodat hulle nie tyd het om te dink oor die probleme wat die spel skep nie. Dit is die spel se wortels. Die stokke is die eindelose strome van rekeninge, die spanning, die slapelose nagte, die stygende pryse, die krasmarkte, die kriminele aktiwiteite en die voortdurende behoefte om te stamp om 'n werk te vind wat 'n salaris bied. Tussen die wortels gryp en die stokkies dodg, het die meeste spelers nog min tyd om te fokus op waarom hulle selfs die spel speel.
Geen piramidetop kan oorleef sonder 'n massiewe basis om dit te ondersteun nie. Die beste spelers in die spel verstaan ​​die waarheid op 'n sekere vlak, wat verklaar waarom so baie bereid is om die stokke te gebruik. Die stokke skep die illusie dat die onderste spelers sal verpletter en vernietig word deur die bokant as die spel in duie stort. In werklikheid, as ons egter 'n piramide afbreek, vind ons dat die onderste klippe stabiel is en ongeskonde bly; Dis die Top blokke wat die grootste skade ly as gevolg van hoe hulle val.
Sommige baie slim finansiële stokke word gebruik deur die spelers se voorste spelers, uitvindings soos leningsbelang, verbande, versekeringspolisse, lisensieregte, eiendomsbelasting, nutgeld en dies meer. Omdat hulle voortdurende fooie of jaarliks ​​opgelê word, verseker hulle dat geld voortdurend van die meeste spelers weggedoen word voordat hulle genoeg kan ophoop om oor die muur te kom.
Sodra die spelspelers deur hierdie "strikgelde" versper word, kan hulle nie ophou speel nie, sonder om die items te verloor wat daardie gelde toelaat. Mense wat rebelleer en probeer om die geldmuur (of tonnel daaronder) te kry, of wat hulle nodig het of wat hulle andersins weier om te speel volgens die reëls, is gemerk kriminele of kranksinnig en word gestraf of geïsoleer vir die weiering om die spel te speel. . Broers, vaders, ooms, susters - selfs ons eie kinders - dit maak nie saak wie hierdie rebelle is nie. Ons sit hulle in die tronk om hulle te straf om die spel te bedrieg.
Die wenners kan altyd bekostig om van hul geld te belê in die uitvind van nuwe maniere om op te hou om die verloorders wat agter die muur vasgehou word, te betaal. Hulle skep belastingskuilings, skuif hul produksiefasiliteite na lande waar arbeidskoste goedkoper is, installeer outomatiese monteerlyne om menslike werk te elimineer. Hulle laat hul oorblywende werkers met mekaar meeding vir toenemend skaars posisies, wat hulle die kans gee om laer lone uit te betaal. Hulle verminder betaalde voordele, elimineer maatskappygeborgde aftreeplanne en dwing hul werkers om steeds meer van hul daaglikse lewenskostes te dek.
Onderhoud van 'n minimum veiligheidsnet
Ons regerings probeer om te verhoed dat die verloorders gewelddadig rebelleer deur 'n minimale veiligheidsnet te bied vir die mense wat nie hul daaglikse behoeftes kan bevredig nie. Aangesien wenners die regering beheer, word die netto gebou egter opgerig deur die daaglikse loon van die verloorders te belas in plaas van om die winsgewende rykdom van die wenners self te belas. Dit bloei meer geld weg van die verloorders wat agter die muur vasgehou word, en maak dit die verloorder se probleem om genoeg geld te gee om vir hul mede-verloorders te sorg.
Baie verloorders begin hul bure kwaadwillig maak, wat skaars handouts van die net ontvang en hulle verneder deur hulle skaam te laat skaam. Op hierdie manier het die wenners die verloorders ingesluit om die stokke op hulself te draai om hul mede-verloorders terug te dwing.
Die wenners wil nie verantwoordelikheid neem vir die armoede en lyding wat hulle voortgaan om te skep nie, want dit verminder hul monetêre hefboom en verminder hul krag. In die spel, geld IS krag.
Geld gee die wenners die krag om voortdurend nuwe reëls te skryf wat hulle veilig buite die muur hou. Dit stel hulle in staat om die muur hoër, wyer en langer te maak sodat dit meer verloorders kan inneem. Dit koop die wenners politieke gunste, sodat hulle die militêre mag van hul regerings kan beheer, wat hulle dan in mega-veldslae teen mekaar gebruik. natuurlike hulpbronne en politieke beheer oor groot plase van verloorders. Die seuns en dogters van geslagte verloorders het die verbruikbare voer geword wat die wenners gebruik om hul bloedige oorloë te beveg. Hierdie oorloë word hoofsaaklik in die muur geveg, sodat die mans, vroue en kinders wat "kollaterale skade" word, nie van die kragtige geldgewende families van die wenners kom nie. "Ons sal die oorlog vir hulle vat voordat hulle dit na ons bring!" Is net 'n ander manier om te sê: "Kom ons veg vir al die dinge wat ons wil hê in 'n plek waar ons nie seerkry nie."
Die gevaar vir ons om eindeloos hierdie geldwedstryd te speel, kan begryp word deur op te let wat op die spel is - vir ons as mense en vir die lewe self. In teenstelling met die bordspel van Monopoly®, die geld spel laat sy spelers toe sterf as hulle nie kan koop wat hulle nodig het nie.
Terwyl ons almal onskuldig genoeg begin speel het, het ons vinnig verslaaf geraak aan die spel deur die werklike vrees om te sterf as ons nie wen nie. Intussen, selfs diegene wat verskyn Om te wen moet voortdurend meer geld skenk om toegang te verkry tot die oorvloed en voorreg wat buite die muur bestaan. Hulle pluk ons ​​planeet se natuurlike hulpbronne en vernietig sy delikate ekosisteme in hul meedoënlose soeke om meer en meer goedere te maak wat hulle op die verloorders agter die muur kan vreet.
Op lang termyn kan die geldwedstryd nie voortgaan sonder om uiteindelik die gebied van oorvloed te vernietig wat ons almal skep en onderhou nie. Geen moontlike balans kan ooit bereik word in 'n wedstryd waar die spelers voortdurend verander nie, die eindstreep bly beweeg en die behoefte om meer dinge te verteer, gaan voort om te groei. Daar kan nee wees absolute wenners in die geldwedstryd, net 'n paar wat die stelsel op kort termyn (hul eie leeftye) geklop het, maar wat uiteindelik ons ​​hele beskawing tot gevolg het.
Die hele punt van die geldwedstryd - wat die klem op onvoltooide verbruik plaas - is om geld van die verloorders af te haal sodat hulle nooit kan ophou werk nie, sodat die wenners wat dit oor die muur gemaak het, versadig kan wees. Dit beteken dat die verloorders vir hul hele produktiewe leeftyd slawe moet bly, waarna hulle die ouer weggooi van die samelewing word en finansiele dreineer op die veiligheidsnet gemerk word.
Kinders word in hierdie speletjie gebore
Ons kinders ook, word nie vereer as die kosbare lewensgawes wat hulle werklik is nie. Hulle kom in die geldwedstryd naak, met niks, wat beteken dat hulle 'n konstante drein op hul kontantgevoerde ouers is. Die verloorders wat vir hul kinders se behoeftes betaal moet word van hul lae en hoogsbelaste lone, kan nie bekostig om hul kinders aan te moedig om hul talente, diepste passies en drome na hul hart se begeerte te ondersoek nie. In plaas daarvan verhoog hulle hulle om prakties te wees en toekomstige kommoditeite verdien te word: lojale, energieke werkers wat bereidwillig in die geldwedstryd sal stamp en sy voortsetting ondersteun, sodat hulle uiteindelik kan bekostig om hulself te versorg. Ons onderrig ons kinders dus net so ver as wat hul kennis gestandaardiseer kan word sodat hulle naatloos in die spel kan beweeg en dit goed kan speel wanneer hulle volwasse is.
Wat ons misgeloop het, is dat ons fokus op gestandaardiseerde toetsing, wat vereis dat elke kind spesifieke inligting moet memoriseer en so gou moontlik herbou, met kreatiewe denke sal belemmer. In plaas van om kinders te leer hoe om te dink, ons leer hulle wat om te dink.
Hoe kan ons toekomstige geslagte verwag om die uitdagings van die mensdom te help oplos as elke jong volwassene geestelik gekodeer word met dieselfde inligting en dieselfde noukeurige verskeidenheid idees soos almal?
Die geld spel bied geen wonderlike visie vir 'n beter menslike toekoms nie. Dit verneder die volhoubaarheid van ons planeet en misbruik sy natuurlike oorvloed vir korttermynwins. Dit gee die lewe aan en disrespekteer dit wat uniek en kosbaar is in elkeen van ons, en in
dít verminder ons almal tot sy laagste gemene deler: prys. Al die geldspel wat ons werklik belowe om te doen, is stadig die bloedsomloop van die meeste van ons in ruil vir 'n eindelose poging om te oorleef.
Die vrae wat ons self moet vra
Die vrae wat ons moet vra, is dan: Is ons regtig wil voortgaan om hierdie speletjie te speel? Indien nie, hoe doen ons dit? stop?
Kan ons ophou om dit te speel sonder om in samelewingschaos af te daal, sonder om geweld en opstand te veroorsaak en oor te gee aan vrees? Kan ons dit doen sonder om massiewe behoeftesstekorte te skep wat nog meer lyding sal veroorsaak voordat ons uitvind hoe ons redelik kan versprei wat ons het
Watter soort ingesteldheid (en opregte benadering) word van ons verwag om ons te inspireer om die werk wat ons moet doen, te lief te hê om te floreer? Hoe skeur ons hierdie geestelike muur wat ons in ons eie koppe opgerig het?
Dit is moontlik dat ons kan - as ons die tyd neem om te ondersoek wat ons rasioneel doen en na die langtermyn effekte daarvan kyk - kollektief erken dat die geldspel 'n mislukte eksperiment in sosiale ontwerp is. Enige goeie wetenskaplike sal ons vertel dat dit dikwels talle mislukte eksperimente neem voordat die beste manier om voort te gaan, uiteindelik gevind word.
As ons kan leer om die geldspel vanuit 'n ervaringsperspektief te waardeer, en as ons saamstem om saam te werk om te besluit wat ons daarvan gehou het en watter aspekte daarvan ons nie wil herhaal nie, kan ons dan begin om 'n splinternuwe sosiale ontwerp te formuleer wat die beste idees van die geldwedstryd met die beste weeg van ons nuwer idees.
Skep 'n liefdevolle, koöperatiewe wen / wen spel
Een beginpunt kan wees om 'n liefdevolle, koöperatiewe wen / wen spel te ontwerp in plaas van 'n vreesgebaseerde, wen / verloor kompetisie. Ons kan dan weer van 'n plek van dieper wysheid en groter sosiale medelye begin, met die verstandhouding dat terwyl ons dit nog nie regkry nie, ons soveel nader sal wees as wat ons hoop om te word soos ons ontwikkel.
Hierdie boek ondersoek beide wat reg in die geldwedstryd gegaan het en wat ons van die vele maniere kan leer, het dit mislei. Dit stel moeilike vrae wat ons gedeelde oortuigings uitdaag. Dit is nie bedoel om verander gedagtes, soveel as wat hulle uitnooi om hulself te bevraagteken en te besluit wat hulle weet om reg te wees. Dit is aan die onderkant 'n liefdesverhaal: 'n ode aan ons wilde, wonderlike, wanklike menslike ervaring.
Ek eer ons almal vir ons bereidwilligheid om te voel, dink rotte wat deur hierdie eksperimentele laboratorium loop. Ons noem ons "lewe." Ons is inderdaad die roeiers, die onbesonge helde, die krygers en die moedige wêreld ontdekkingsreisigers. Ons is die mense wat nou ingeroep word om mekaar te vertrou - en vertrou in 'n hoër evolusionêre proses - soos ons onsself oorgee aan avonture in die onbekende.
Ons is die verrassend geduldige, vriendelike en af ​​en toe baie bang mense, maar tog hou ons dapper soldaat aan. Ons is diegene wat oor eeue geleer het om verdriet te voel, om bekommerd te wees, om te droom, te dink, te deel, te skep, uit te druk, om vrylik van onsself te gee aan diegene wat ons liefhet. Ons is diegene wat net onlangs besef het ons is in staat van alles, van massavernietiging tot onvoorwaardelike liefde. en we is diegene wat met daardie verskriklike wysheid moet lewe.
Ons is eintlik die een waarvoor ons gewag het: ons eie messias. nie a Een, maar 'n menigte ongelooflike. Omdat ons kan skep alles, dit is vir ons om te besluit-nou-wat ons wil skep vir onsself, en dan skep dit.
Ek nooi jou nou uit om 'n eksperiment te probeer. Kyk of jy jou persoonlike oortuigings oor geld en sy betekenis en rol in jou lewe kan afsonder as ons ondersoek hoe en hoekom ons verband hou soos ons met mekaar doen. Ek belowe jou, jou oortuigings sal nie net verdwyn deur 'n bietjie ruimte om hulle oop te maak en 'n lig op sommige alternatiewe standpunte uit te lig nie. Jou oortuigings sal reg wees waar jy hulle verlaat het as jy dit weer moet hou.
Die noodsaaklike vraag om jouself te vra wanneer ons nuwe idees ondersoek, is hierdie: Wil ek in 'n wêreld vol liefde of vernietiging, vreugde of vrees, slawerny of vreedsame vryheid leef?
Ek glo dat elke menslike hart reeds die antwoord het. Dit is dus aan elkeen van ons om ons gedagtes en dade met ons hoogste geestelike waarhede in lyn te bring, sodat ons die beste pad vir die mensdom kan opstel en konsekwent ontwerp. Godspoedige en veilige reise na almal van ons terwyl ons verder gaan op hierdie wilde pad wat die lewe is.
Kyk na 'n video met Eileen: On Capitalism
Jy is hier: Tuis > Lewe > Finansies & Careers > Voorspoed en Finansies > Menslikheid en die geldspel ... Waar gaan ons vandaan?