12	Daar is twee besondere elemente in dié vorm van mistiek wat onderstreep moet word: (1) daar is nie ’n antitese van Skepper teenoor lewe nie, eerder die moontlikheid van ’n Ich und Du verhouding met eenwording én differensiasie (om dit met Buber (1958) te verduidelik. Die vertrekpunt is die Skepper wat nie net geskep het nie maar tegelyk ook sigbaar gemaak word deur die skepping wat menslike deelname daarin wil hê. (2) Andersyds word ’n inter-afhanklike verwantskap tussen mense, nie-menslike lewe en oneindige syn gehandhaaf; ’n mistisisme wat nie net ’n geestelike eindpunt het nie maar eerder ondersteunende verbintenisse wil verwesenlik, ’n etiese doel.