Gidshonde - dan en nou - Net vir die pret - 2020
Gidshonde - dan en nou
'N Houtsnede op 'n houtplak wat uit die Middeleeue dateer, toon 'n hond wat 'n blinde man deur 'n dorp lei - dit is miskien die vroegste bewys van 'n gidshond. Deur die geskiedenis het honde mense op ontelbare maniere gehelp, selfs as hul oë en ore. Meer as 10.000 honde gee vandag die blinde vryheid wat hulle andersins nie sou ken nie.
Maar gidshonde, soos hulle nou erken word, het eers onlangs ontstaan, en wette word nog steeds ontwikkel om hierdie honde en die regte van hul eienaars te beskerm. Dit het meer as 60 jaar geduur nadat die eerste opleidingsskool vir gidshonde gestig is voordat 'n federale wet aangeneem is wat diskriminasie teen gidshonde en hul eienaars verbied.
Gidshonde raak egter meer aanvaarbaar. Die wetgewing wat die Amerikaners met gestremdhede in 1990 aanvaar het, waarborg dat blindes en hul gidshonde nie toegang tot restaurante, lugreise, taxi's, hotelle en ander plekke en vervoer kan word nie. Die blindes en hul honde is gereeld uit hierdie gebiede versper totdat hierdie wetgewing oor die landmerke goedgekeur is.
In die Verenigde State is daar tien sentrums wat toegewy is om "spanne" groot te maak en op te lei - die honde en hul eienaars. In die bespreking van gidshonde is dit belangrik om 'n onderskeid te tref tussen die term 'gidshonde', wat alle gidshonde insluit, en 'Seeing Eye Dogs'. Seeing Eye is die geregistreerde handelsmerk van een van die tien organisasies wat gidshonde oplei.
The Seeing Eye, wat in 1929 gestig is, is een van die oudste instellings in die Verenigde State wat toegewy is aan gidshonde. Net hul honde word eintlik 'Seeing Eye Dogs' genoem. Al die organisasies voldoen egter aan die riglyne wat deur die regerende Amerikaanse Raad vir Gidshonde ooreengekom is.
Die moderne geskiedenis van gidshonde
Die eerste poging om 'n program vir blindes te ontwikkel, het in Wene, Oostenryk, plaasgevind. 'N Man met die naam Johann Wilhem Klein het die Institute for the Blind gestig. Deel van die instituut se missie was om honde op te lei om as gidse gebruik te word, maar die projek het nie erkenning gekry nie en is grotendeels vergete.
Na die Eerste Wêreldoorlog het die belangstelling vir gidshonde egter weer opduik. Die oorlog het duisende Duitse soldate verblind, waarvan baie gevolge van mosterdgas gehad het. In 1919 het 'n Duitse dokter genaamd Gerhard Stalling 'n program ontwikkel om honde vir blindes op te lei. Weereens het die gidshondprogram ongemerk geloop. Tien jaar later het 'n Amerikaanse vrou met die naam Dorothy Eustis, wat in Europa as 'n polisie-honde-afrigter werk, gehoor van die program. Sy het die metodes bestudeer en 'n artikel in New York oor die program gepubliseer.
'N Blinde man met die naam Morris Frank het Eustis gevra om 'n gidshond vir hom op te lei. Hy reis na Europa, waar hy opgelei en 'n vennootskap met 'n Duitse herder met die naam Buddy was. Hy het met sy gidshond na die Verenigde State teruggekeer en die eerste gidshondskool in Noord-Amerika op die been gebring. Die skool is in 1929 opgerig en het die naam The Seeing Eye genoem, na die artikel wat Eustis geskryf het. Die titel kom uit die Bybel, Spreuke 20:12: "Die sienende oog, die horende oor; die Here het hulle albei gemaak." Die eerste klas het twee studente geleer. Aan die einde van die jaar het 17 gegradueer.
Die sukses van die gidshondprogram het uiteindelik internasionale erkenning gekry, en dit het vinnig oor die hele wêreld versprei.
Die maak van 'n goeie gidshond
Die meeste gidshonde is Labrador en goue retrievers, Duitse herders, of 'n mengsel hiervan. Soms word boksers ook gebruik. Honde word spesiaal geteel vir sagmoedigheid, goeie gesondheid en selfs temperament. Gidshondorganisasies teel gewoonlik hul eie honde om hierdie eienskappe te verseker.
Basiese opleiding vir gehoorsaamheid en sosialisering begin ongeveer 8 weke oud, wat gereeld gedoen word deur 'n vrywilliger-hondjie-opwekker. Die honde - manlik of vroulik - word toegegooi met liefde om hul vermoë om te bind te koester. Op anderhalf jaar begin die honde met hul opleiding om gidshonde te wees met 'n sigbare instrukteur.
Die take wat gidshonde onderneem, val in drie primêre vaardighede:
Veranderings in hoogte, soos 'n aankomende sypaadjie, trap, rand van platforms, ens.
Voorwerpe opspoor, soos uitgange, hysbakke, sitplekke of spesifieke bestemming.
Vermy hindernisse, soos om deur hindernisse en gevare te navigeer (motors, mangate, bome, ens.).
Die menslike vennoot neem die meeste besluite vir die span. As hy byvoorbeeld 'n straat kruis, luister die persoon na die regte tyd om te gaan. Honde kan nie weet wanneer 'n lig groen word nie, dus vertrou hy of sy op die persoon vir die opdrag.
Hulle word ook geleer hoe om ongehoorsaam te wees aan 'n gevaarlike bevel. Die hond word 'intelligente ongehoorsaamheid' genoem en weier 'n 'voorwaartse' opdrag as hy onveilig is. Die hond is versigtig gekondisioneer om ongehoorsaam te wees tydens sekere situasies, omdat hulle nie noodwendig die inherente gevaar wat hulle vermy, verstaan ​​nie. Die persoon moet die gedrag met lof versterk; anders kan die hond vergeet.
Tydens die opleidingsproses word die blinde persoon die opdragte wat die hond ken, sowel as gesondheidsorg en versorging geleer. Hulle leer ook die toegangswette rakende gidshonde. Die opleidingsproses duur 'n paar weke.
Alhoewel die honde opgelei is om verskillende situasies te hanteer, soos besige stadsstrate, lughawens, metro's en dies meer, benodig die honde periodieke heropleiding wanneer situasies verander. "As 'n gegradueerde na 'n nuwe omgewing beweeg, moet ons 'n opleidingsprogram met albei ondergaan," verduidelik Michelle Lavitt, kommunikasiekoördineerder van die Guide Dog Foundation for the Blind. "Die gegradueerde en die gidshond het moontlik nie metro's gebruik nie, en daarom ken ons hulle weer met die prosedures wat gevolg moet word."
Behalwe dat hulle wettig blind is, moet persone wat in aanmerking kom, goeie fisieke en geestelike gesondheid hê; 'n minimum ouderdom op hoërskool; voldoende sorg vir die hond kan bied; en toon 'n behoefte aan 'n gidshond. Die meeste programme bied die honde gratis of teen 'n nominale fooi aan. Sommige betaal vir alle uitgawes, insluitend reis- en kamer- en losies, indien nodig.
Die grootste uitdaging wat blindes en hul gidshonde in die gesig staar, is die publiek. Gidshonde moet geïgnoreer word vir almal se veiligheid. Ongelukkig is mense dikwels nuuskierig en wil hulle die hond troeteldier.
Deur die hond aan te raak of te voed, is dit leidend, en die afleiding van die werk hou die hond en die spanmaat groot gevaar in. 'N Ander gevaar is die benadering van 'n ander hond. Daar was 'n aantal hoëprofielaanvalle op gidshonde deur buite-leibandhonde.
Ongeveer 'n derde van die 10 000 gidshonde in die Verenigde State is deur ander honde aangeval. Selfs die benadering van 'n vriendelike, geboeide hond is gevaarlik, omdat dit die gidshond ook van sy of haar belangrike taak lei.
Daar is 'n gevestigde en genoteerde 'Etiket' oor hoe om gidshonde te behandel. Lees die verhaal Guide Dog Etikette om te leer wat hulle almal is.