Die vierde en laaste plek waar ek verwag navorsers sukkel is om besluite te neem ten spyte van onsekerheid. Dit is, na alles die filosofering en balansering, navorsingsetiek behels die neem van besluite oor wat om te doen en wat om nie te doen nie. Ongelukkig is hierdie besluite dikwels moet gemaak word op grond van onvolledige inligting. Byvoorbeeld, by die ontwerp van Encore, navorsers dalk wil die waarskynlikheid dat dit sal veroorsaak dat iemand wat besoek word deur die polisie weet. Of by die ontwerp van Emosionele Contagion navorsers dalk wil die waarskynlikheid dat dit depressie kan veroorsaak in sommige deelnemers. Hierdie waarskynlikhede is waarskynlik baie laag is, maar hulle is onbekend voor die navorsing plaasvind. En, omdat nie projek in die openbaar opgespoor inligting oor newe-effekte, hierdie waarskynlikhede is nie algemeen bekend, selfs nadat die projekte is voltooi.
Onsekerhede is nie uniek aan sosiale navorsing in die digitale era. Die Belmont Verslag, wanneer die beskrywing van die sistematiese assessering van risiko's en voordele, uitdruklik erken dit sal moeilik wees om presies te kwantifiseer. Hierdie onsekerhede is egter meer ernstige in die digitale era, deels omdat ons het minder ervaring, en deels omdat van die eienskappe van digitale era sosiale navorsing.
Gegewe hierdie onsekerhede sommige mense lyk om te pleit vir iets soos "Better safe than sorry," wat 'n volksmond weergawe van die voorzorg beginsel. Terwyl hierdie benadering blyk redelike-miskien selfs verstandig-dit kan eintlik skade; dit is koue navorsing; en dit veroorsaak dat mense dink in die verkeerde manier (Sunstein 2005) . Met die oog op die probleme met die voorsorgbeginsel verstaan, laat ons kyk na Emosionele Contagion. Die eksperiment is beplan om oor 700,000 mense betrek, en daar was beslis 'n kans dat mense in die eksperiment sou ly skade. Maar, was daar ook 'n kans die eksperiment kan kennis wat voordelig is vir Facebook-gebruikers en tot die samelewing sou wees oplewer. Dus, terwyl sodat die eksperiment is 'n risiko (soos reeds uitvoerig aan die orde), die voorkoming van die eksperiment is ook 'n risiko omdat die eksperiment waardevolle kennis kon vervaardig. Natuurlik, die keuse is nie tussen doen die eksperiment soos dit plaasgevind het en nie doen die eksperiment; Daar is baie moontlike veranderinge aan die ontwerp wat dit in 'n ander etiese balans kon gebring. Maar op 'n stadium, navorsers sal die keuse tussen besig met 'n studie en nie besig met 'n studie het, en daar is risiko's in beide aksie en late. Dit is onvanpas om te fokus net op die risiko's van aksie. Heel eenvoudig, is daar geen risiko-vrye benadering.
Beweeg buite die voorsorgbeginsel, 'n belangrike manier om te dink oor die neem van besluite gegee onsekerheid is die minimale risiko standaard. Die minimale risiko standaard pogings om 'n benchmark die risiko van 'n bepaalde studie teen die risiko's wat deelnemers onderneem in hul daaglikse lewens, soos sport en ry motors (Wendler et al. 2005) . Hierdie benadering is waardevol omdat die beoordeling van die vraag of daar iets is minimale risiko is makliker as die beoordeling van die werklike vlak van risiko. Byvoorbeeld, in Emosionele Contagion, voordat die navorsing begin, het die navorsers kon die emosionele inhoud op natuurlike News Feeds om die emosionele inhoud wat deelnemers aan die eksperiment sal sien in vergelyking (Meyer 2015) . As die Nuus Feeds onder die behandeling soortgelyk aan dié wat natuurlik voorkom op Facebook was, dan het die navorsers kon aflei dat die eksperiment is 'n minimale risiko. En, kon hulle dié besluit, selfs as hulle nie die absolute vlak van risiko weet te maak. Dieselfde benadering toegepas kan word om Encore. Aanvanklik Encore veroorsaak versoeke na webwerwe wat bekend is sensitief te wees, soos webwerwe van verbode politieke groepe in lande met onderdrukkende regerings. As sodanig, dit was nie 'n minimale risiko vir deelnemers in sekere lande. Maar die hersiene weergawe van Encore-wat veroorsaak net versoeke om Twitter, Facebook, en YouTube-minimaal versoek omdat versoeke om die webwerwe is geaktiveer gedurende normale webnavigatie (Narayanan and Zevenbergen 2015) .
'N Tweede belangrike idee is wanneer besluite geneem word oor studies met onbekende risiko is krag analise, wat dit moontlik maak navorsers om 'n geskikte grootte vir hul studie te bereken (Cohen 1988) . Dit is, as jou studie kan blootstel deelnemers te waag, selfs 'n minimale risiko-dan die beginsel van liefdadigheid dui daarop dat jy die kleinste mate van risiko nodig is om jou navorsing doelwitte te bereik lê. (Dink terug aan die Verminder beginsel dat ek in Hoofstuk 4. bespreek) Selfs al het sommige navorsers het 'n obsessie met die maak van hul studies so groot as moontlik, navorsingsetiek dui daarop dat ons ons studies so klein as moontlik te maak. Dus, selfs as jy nie die presiese vlak van risiko u studie behels weet, kan 'n krag analise help om te verseker dat dit so klein as moontlik te maak. Power ontleding is nie nuut nie, natuurlik, maar daar is 'n belangrike verskil tussen die manier waarop dit gebruik is in die analoog ouderdom en hoe dit gebruik moet word vandag. In die analoog ouderdom, navorsers het oor die algemeen krag analise om seker te maak dat hul studie was nie te klein (dit wil sê, onder-aangedrewe). Nou, egter, navorsers moet krag ontleding te doen om seker te maak dat hul studie is nie te groot (dit wil sê, oor-aangedrewe). As jy 'n krag ontleding te doen en jou studie blyk 'n enorme aantal mense benodig, dan kan dit 'n teken dat die effek wat jy bestudeer is klein wees. Indien wel, moet jy vra of hierdie klein effek is belangrik genoeg om 'n groot aantal mense op te lê om die gevaar van 'n onbekende grootte. In baie gevalle is die antwoord waarskynlik nee (Prentice and Miller 1992) .
Die minimale risiko standaard en krag analise help om te redeneer oor en ontwerp studies, maar hulle het jy nie enige nuwe inligting oor hoe deelnemers kan voel oor jou studie en watter risiko's hulle mag ondervind as gevolg van deelname in jou studie. Nog 'n manier om te gaan met onsekerheid is om bykomende inligting, wat lei tot etiese-reaksie opnames en opgevoer proewe in te samel.
Na aanleiding van elke vraag, is die respondente het 'n ruimte waarin hulle hul antwoord kan verduidelik. Ten slotte, die respondente-wat kan wees potensiële deelnemers of mense gewerf uit 'n mikro-taak arbeidsmarkte (bv, Amazon Meganiese Turk) -answer 'n paar basiese demografiese vrae (Schechter and Bravo-Lillo 2014) .
Eties-reaksie opnames het twee funksies wat ek besonder aantreklik. Eerstens, dit gebeur voordat 'n studie gedoen is, en dus kan probleme voor die navorsing begin voorkom (in teenstelling met benaderings wat monitor vir negatiewe reaksies). Tweede, eties-reaksie opnames in staat stel navorsers om verskeie weergawes van 'n navorsingsprojek inhou ten einde die vermeende etiese balans van verskillende weergawes van dieselfde projek te evalueer. Een beperking egter van eties-reaksie opnames is dat dit is nie duidelik hoe om te besluit tussen verskillende navorsingsontwerpe gegewe die opname resultate. In gevalle van uiterste onsekerheid hierdie soort inligting kan help besluite gids navorsers '; Trouens, Schechter and Bravo-Lillo (2014) verslag te laat vaar 'n beplande studie in reaksie op kommer wat deur deelnemers aan 'n eties-reaksie opname.
Terwyl eties-reaksie opnames nuttig vir die assessering van reaksies op voorgestelde navorsing kan wees, kan hulle die waarskynlikheid of erns van newe-effekte nie meet. Een manier waarop mediese navorsers hanteer onsekerheid in 'n hoë-risiko instellings is opgevoer proewe, 'n benadering wat nuttig in sommige sosiale navorsing kan wees.
Wanneer die toets van die doeltreffendheid van 'n nuwe dwelm, moenie navorsers nie dadelik spring na 'n groot ewekansige kliniese proef. Inteendeel, hulle hardloop twee tipes studies eerste. Aanvanklik, in 'n Fase I verhoor, navorsers is veral gefokus op die vind van 'n veilige dosis, en hierdie studie behels 'n klein aantal mense. Sodra 'n veilige dosis ontdek, Fase II proewe evalueer die doeltreffendheid van die dwelm, dit is die vermoë om te werk in 'n beste-geval situasie (Singal, Higgins, and Waljee 2014) . Eers nadat Fase I en II studies is 'n nuwe dwelm toegelaat in 'n groot gerandomiseerde beoordeel moet word. Terwyl die presiese struktuur van opgevoer proewe gebruik word in die ontwikkeling van nuwe middels nie 'n goeie passing vir sosiale navorsing kan wees, wanneer gekonfronteer met onsekerheid, navorsers kon kleiner studies uitdruklik ontwerp om veiligheid en doeltreffendheid te evalueer hardloop. Byvoorbeeld, met Encore, jy kan die navorsers dink wat begin met die deelnemers in lande met 'n sterk reël-van-wet.
Saam maak hierdie vier benaderings-die minimale risiko standaard, krag analise, eties-reaksie opnames, en opgevoer proewe-kan jou help om voort te gaan in 'n sinvolle manier, selfs in die aangesig van onsekerheid. Onsekerheid hoef nie lei tot gebrek aan optrede.