Moeders aan die voorkant, dit is waaroor hierdie vrees gaan - Ouers adviseer - 2022
Ons leef in 'n vreemde wêreld waar 'n paar redes nie toegelaat word nie, en baie van ons probeer om ons mening in 'n nie-opponerende toon uit te spreek. Ons word omring deur 'n stapel opkomende mites, versierde swaarde en denkbeeldige skynheiligheid. Vir elke aksie en natuurlike gedrag probeer ons 'wyse terme' vind om ons as mense, vroue en ouers te beskryf. Ons voel veilig in ons klein wêrelde en laat niks ons balans in die wiele ry nie. Daarom verdedig ons ons grondgebied as leeuwyfies, want as moeders weet ons uiteindelik wat die beste vir ons en ons kinders is. Weet ons dit?
Demagogie tot mag?
Kom ons neem die eerste van die oewer af, so gewild vandag: nabyheidsouderdom. As ons nie inskakel op al die reëls vir die grootmaak van kinders in hierdie neiging nie, beteken dit dan dat ons langafstandouerskap doen, beteken dit dan dat ons kinders in die koue grootmaak, nooit omhels, dra of soen nie?
Waarom probeer sommige mense oortuig dat daar noue ouerskap, leegheid, lang niks is nie en dat ander kant ouerskap bestaan ​​uit die verwaarlosing van 'n kind?
Is dit moontlik om 'n kind groot te maak sonder die basiese eienskappe van nabyheid: 'n kopdoek, 'n gedeelde bed met die kind en langtermyn borsvoeding? Moet ons 'n gevoel van mislukking ervaar, want hulle vind dat hierdie metode nie versoenbaar is met die ouerlike instink om die kind agter tralies in die krip te sit en daarna te sit nie? Moet ons die Bybel van volgelinge van hierdie metode "In die diepte van kontinuum" lees om 'n kind groot te maak? Kan jy nie sonder haar leef nie en kan jy vandag nie 'n goeie moeder wees nie?
'N Metode om in die behoeftes te voorsien en die kind se onafhanklikheid te bevorder
Daar is ook 'n ander metode wat ouers gebruik en waar ons opvoeding in 'n gees van intimiteit het, met 'n versnapering praat, met die klem op die 'argaïese' en 'teenstrydigheid met die nuutste ontdekkings'. Vir baie mense is dit die Tracy Hogg-filosofie wat gesinsharmonie moontlik maak. Die skrywer wys die taal van babas en leer hoe om die kind se onafhanklikheid te verseker, terwyl hy in al sy behoeftes bevredig.
Die idee van hierdie metode is om ouers te help met die reël van die dagplan sodat aan almal se behoeftes voldoen kan word. Eenvoudige? Dit blyk dat te veel ... Teoreties kan dit nie 'n verskil aan 'n kind maak of hy op die bank, in sy eie bed, ouers se bed of in die wiegie aan die slaap raak nie. As 'n pasgeborene het hy geen idees of vergelykings van hierdie verskillende opsies nie. Hy slaap net ... En ouers het die reg om hierdie feit te gebruik. Totdat hulle lees dat hulle hul kind seermaak ...
Ouerskapouderdom sowel as Tracy Hogg se metodes ondersteun nie die metode van beheerde huil nie. Hierdie ouer aanvaar aandag.
Aandag-ouerskap is 'n benadering wat aanneem dat die kind benewens die behoefte aan voedsel, slaap, intimiteit, ens. Ook die behoefte aan huil. Hierdie filosofie van die grootmaak van 'n kind wys dat die rol van ouers nie is om die kleuter te kalmeer elke keer as hy huil nie, maar om al die beskikbare kragte te gebruik, maar om die baba te vergesel in huil, in vrede en konsentrasie, om hom as 'n ander behoefte te erken.
As 'n jong ouer kan u dalk verbaas wees hoeveel ekstreme emosie 'n kind se opvoeding opwek, en hoeveel aggressie dit kweek. U kan u oë oopmaak in ongeloof deur te lees oor die 'beste metodes', 'die regte benadering', 'die geskikste oplossings' en 'die kind se goed.' Kennis opdoen en opdoen ... 'n gevoel van hulpeloosheid en skuldgevoelens.
En hoewel baie mense sê dat jy vandag nie in die middel kan staan ​​nie, is ek daarvan oortuig dat jy dit kan doen. Selfs wanneer ons, nadat ons een van die gidse gelees het en begin het om die pad wat hier uiteengesit is te volg, ons met weerstand sal ontmoet. Selfs as ons persoonlike redes nie gewild is nie en die ouers aan die ander kant ons sterk oortuig dat ons verkeerd is, maak ons ​​die kind seer.
Hoe hou u vandag so waardevolle aandag? Vertrou jouself en benader die opvoeding van kinders. Die grootmaak van 'n kind is nie die tyd om die sektes met spesifieke metodes te betree nie, dit is 'n baie belangrike oomblik wanneer ons oop moet wees vir verskillende moontlikhede. Hoe meer dit is om stresvol en vermoeiend te wees as dit elke dag by 'n kind is. Daarom is dit 'n goeie metode wat in ons spesifieke geval werk. Al is dit net vir 'n oomblik effektief, is dit die moeite werd om dit op 'n gegewe oomblik te soek en as dit ophou werk, moet u na nog een kyk.
Donald Woods Winnicott het geskryf: 'Daar is geen perfekte ouers nie.' Waarna moet u streef? Om goed genoeg te wees.
'N Moeder wat goed genoeg is, is nie een wat onfeilbaar is en probeer om almal van haar argumente te oortuig nie, sy is 'n moeder wat aarsel, twyfel en dit maak haar gereed om heeltyd te leer. Dit is 'n volwasse vrou en bewus daarvan dat elke oplossing sy voor- en nadele het. Hy is 'n persoon wat luister en waarneem. Dit is 'n sekere bewustheid van die gees, wat nie probeer om sekere metodes by die kind aan te pas nie, algemene frases volgens hul situasie, maar wat onder alle metodes en aanbevelings die een kies wat by haar pas en by haar kind aanpas. Dit is wat dit is rasionele ouerskap. Dit is nie 'n metode teen enige van die filosofieë hierbo beskryf nie. Dit is openheid van gees, mindfulness en die gevoel wat 'n persoon deur sy hele lewe aanleer. Rasioneel denkende moeders is nie dié waarvoor alles maklik en eenvoudig is nie, nie diegene wat die antwoord op alle vrae ken nie, maar dié wat verskillende oplossings soek en ander na hulle kan soek.