SARIE-leser Rina Coetzer vertel van haar lewe in Hefei, China
JY LEES NOU SARIE-leser Rina Coetzer vertel van haar lewe in Hefei, China
Kommunikasie is een van die grootste probleme, want byna niemand praat Engels in China nie. Sy kan nie wag om terug te kom SA toe nie.
My rokgrootte (XXXL) is baie skaars en ek kry glad nie skoene wat my pas nie. In SA dra ek 'n nommer 38-rok en my skoengrootte is 'n 7.
Ons mag nie hier bestuur nie en het 'n kar met 'n bestuurder. As ons inkopies gaan doen of uitgaan, moet hy maar wag totdat ons klaar is. Ek kry die bestuurders jammer, want hulle moet lang ure werk. Die mense bestuur verskriklik roekeloos. Motorfietsies en fietse ry oor rooi verkeersligte en mense stap sommer oor 'n besige straat, dan moet die karre maar stop.
Ek het in 'n park van trappe afgeval en 2 vingers gebreek. Ons drywer het my hospitaal toe geneem. My vingers was so geswel dat my trouring afgeknip moes word. In dié moderne hospitaal was daar nêrens 'n tang nie en moes die brandweer ingeroep word. Hulle het my ring met 'n yslike tang afgeknip. Dit was vir die joernaliste so nuuswaardig dat ek die volgende oggend in die koerant was!
Sekere kosse is nogal lekker en spotgoedkoop, soos gebraaide rys met groente, eier en sous (gewoonlik rooi rissie). Die "bau zi" ('n kluitjie met vark in) is ook lekker. Die waterige noedels, sop en seewier is nie vir my smaaklik nie. Baie restaurante sit soms hond, donkie en skilpad voor. Die Chinese restaurante is spotgoedkoop en vir R40 kan jy 'n koningsmaal geniet. Hulle is teeliefhebbers; plekke wat koffie verkoop is skaars en duur.
Gelukkig bly ons in 'n kompleks met lieflike wandelpaaie en ‘n tennisbaan. Hier naby is ook 'n berg wat ons kan uitklim. Daar is baie mooi parke waar ons kan gaan stap.
Ons kan net een Engelse TV-kanaal opvang (CCTV News) en so nou en dan wys een van die ander kanale 'n Engelse fliek. Verder kyk ons maar sport en na die fantastiese musiekkanale op televisie. Die dansers op die verhoog is uitstekend en kleurvol en dit vermaak ons, al is dit Chinees!
Ons was al by die meeste bekende plekke. Die Groot Muur en die Keiser se paleis met al die prag en praal in Beijing het my asem weggeslaan. Die Terracotta-soldate in Xi'an en die hoë berg, Hua Shan, daar naby was ook 'n belewenis.
Ek verkyk my aan die strate waar die gedroogde vleis en wasgoed oral hang en niemand steel dit nie. Jy kan oral op straat varsgemaakte kos koop. Partykeer maak hulle rys en rissies op die teerpad droog en die karre moet maar daarom verbyry. Hulle is mal oor vuurwerke, veral met die Chinese Nuwejaar. Die hele stad is in 'n rookwolk gehul en almal skiet vuurwerke! As hulle iets wil vier, klap die klappers ook.
Ek was nog nooit bang hier nie en voel veilig. Saans lewe die stad en loop die mense oral rond en kuier en eet omdat die winkels laat toemaak. Oral staan fietse en bromponies geparkeer en 'n hele gesin mét hul inkopies sal op een bromponie ry.
Die see, 'n groot stuk vleis en minder mense. Daar is hopeloos te veel mense in China.