By die gebruik van 'n groot aantal skemas van berekeninge tussen die werkgewer en die werknemer word gebruik. Salaris is een van hulle, maar nie die enigste nie. Wat is ander, wat is hul voordele en nadele?
Werkgewers kan maklik verwar word en hul werknemers verwar, sonder om byvoorbeeld die verskil tussen die tarief en salaris te verstaan. Uiteraard kan enige opsie 'n salaris genoem word en verstaan nie waar dit van gemaak is nie, maar sal dit korrek wees? Dit is baie wyser om te dink oor wat die hoeveelheid inkomste beïnvloed, en wat nie. Miskien, vir die nakoming van sekere pligte, is dit nodig om die hoofde te vra oor die verhoging van die salaris? Dit is dus nodig om die ingewikkeldhede van terme met betrekking tot lone te verstaan.
Die opsies is regtig nie so baie nie. Daar is tarief-, nie-tarief- en gemengde soorte lone. Op sy beurt word die eerste ook in verskillende tipes verdeel:
Stukwerkvorm waarin u die prestasie van arbeid objektief kan assesseer deur byvoorbeeld produksiekoerse vas te stel. Daar is verskillende berekeningskemas, gebaseer op funksionaliteit en faktore wat belangrik is vir prestasie. Die salaris kan dus afhang van die resultate van die werk, nie net van een persoon nie, maar ook van 'n groep;
Tydgebaseerde vorm, waarin die betaling afhang van die kwalifikasie van die werknemer en die tyd wat spandeer word. Dit impliseer ook verskillende berekeningstelsels.
Wat die nie-tarief- en gemengde rasse betref, impliseer dit in die reël nie spesifieke aanwysers en resultate van die werk van werknemers nie, terwyl hulle hul deelname aan die produksieproses ten opsigte van doeltreffendheid evalueer. In elk geval moet die berekeningskema so eenvoudig en deursigtig wees as moontlik. Die werkgewer stel immers belang om die werk so doeltreffend moontlik te maak, sodat die afhanklikheid van die hoeveelheid geld wat betaal word en die tyd of moeite spandeer, heeltemal verstaanbaar moet wees.
Dit is een van die dikwels gebruikte opsies, wat verwys na die tarief verskeidenheid. Dit is suksesvol in 'n hele aantal jare suksesvol gebruik. Die salaris van 'n werknemer is 'n onveranderlike deel van die verdienste, wat betaal word op voorwaarde dat die maand ten volle uitgewerk is, dit wil sê dat daar geen siekteverlof, vakansie, vergoedingstydperk was nie. Met ander woorde, dit is die "harde" deel van die salaris wat opgeloop sal word, selfs al is die uitslae Werkaktiwiteit is nul. Die grootte van die salaris is konstant en geregistreer in die dienskontrak. Enige veranderinge word aangebring deur bykomende ooreenkomste met die werknemer te onderteken.
'N Amptelike salaris is 'n konsep wat direk met die staat verband hou, so hierdie frase is soortgelyk aan 'n kanselier. En alles is waar, in die eerste plek word so 'n skema van arbeidsbetaling toegepas op staatswerkers. Hierdie kategorie sluit dokters, onderwysers, staatsamptenare, die weermag, ens. In hierdie geval is hierdie vorm van berekening tussen die werkgewer en die werknemer uiters gerieflik en voorspelbaar. Vir meer gerief word selfs personeelskedules en tariefroosters ontwikkel , wat vurk lone vir mense van verskillende beroepe met verskillende kwalifikasies toon.
Daarbenewens kan die salarisskema gedeeltelik toegepas word op die gebied van verkope. Benewens 'n klein maar konstante deel van verdienste, ontvang die werknemer toelaes afhangende van die doeltreffendheid van sy aktiwiteite. Byvoorbeeld, die werkgewer betaal hom 'n persentasie transaksies en kontrakte gesluit.
Dit is ook die moeite werd om te onthou dat die salaris die bedrag van verdienste is voordat belasting teruggehou word. Dit is dus nodig om in ag te neem wanneer u die dienskontrak onderteken dat die nommer daarin nie op enige manier die hoeveelheid geld wat op grond van die werk ontvang kan word, weerspieël nie.
Soos in die geval van staatsamptenare, en in kommersiële organisasies word die salaris as ongeveer dieselfde beskou. En hierdie deel van verdienste sluit slegs die bedrag wat deur die werkgewer vasgestel is. 'N Paar jaar gelede kon die salaris nie laer wees as die minimum loon nie, maar die huidige wetgewing laat dit toe - as die maandelikse salaris steeds hierdie waarde oorskry. Om dit te bereik word verskeie inkremente, koëffisiënte, bonusse, ens. Toegepas.
As ons praat oor werknemers van die begrotingsfeer, neem dan die kwalifikasies, lengte van diens, distrik, spesiale voorwaardes en baie ander faktore in aanmerking, en nie net die posisie nie. En dan 'n ongelukkige, dit wil voorkom, bedrag van verdienste kan 'n paar keer groei. Ook die salaris self kan in sommige gevalle nie ten volle betaal word nie, byvoorbeeld as die werknemer op vakansie of op siekteverlof gegaan het. Maar in elk geval moet die bedrag van die opgelope verdienste vir die maand hoër wees as die minimum loon deur die wet.
Dieselfde geld vir kommersiële strukture. Rente uit verkope en transaksies, bonusse op grond van die uitslae van die maand en ander bybetalings is ontwerp om werk op die feit meer betaalbaar te maak. Aanvanklik sluit die salaris nie alles in nie.
Die verskil met die koers
In die begrip van die meerderheid van die dorpsmense is daar geen fundamentele verskille tussen die twee terme nie, maar dit is nie so nie. Die koers is 'n volle salaris sonder aftrekkings van belasting, maar met die koëffisiënte, premies en premies wat reeds toegepas word. Dit is baie nader aan wat die werknemer werklik as sy inkomste beskou. Nog 'n ding is die tarief. Salaris - in hierdie geval 'n sinoniem. Dit is maklik om verwar te raak, maar dit is beter om dit nie te doen nie, want die verskil tussen die twee bedrae wat hierdie terme dek, kan groot wees.
Voordele en nadele van salaris
In so ' n betaalstelsel is daar voor- en nadele vir beide kante: die werkgewer en die werknemer. Eerstens, hierdie skema is meer motiveer as stabiele volle verdienste, wat nie die resultate van die aktiwiteit in ag neem nie. Daarbenewens kan dit die maatskappy meer buigsaam en effektief nader om die kwessie van die besteding van die betaalstaat.
Hierdie vorm van berekening behels egter probleme vir rekenmeesters. In plaas daarvan om dieselfde bedrae te hef en te hou, moet hulle die data voortdurend op die toelaes vir verdienste van sekere werknemers opdateer.
Vir die werknemers self is die salaris ook nie altyd 'n gerieflike skema nie, selfs met goeie en gereelde bonusse, veral vir kommersiële maatskappye. Dit is onmoontlik om die uitgawes vir 'n lang tydperk te beplan, aangesien dit in die volgende maande moeilik is om verdienste te bereken. Tog is daar sogenaamde seisoenale afswaai van sake-aktiwiteit wanneer die salaris heel moontlik klein kan wees. Aan die ander kant, as jy hard werk, kan jy 'n baie hoë skatting van die werkgewer verwag, en in monetêre terme.