'n Wye verskeidenheid essensiële olies is bekend in die kuns. Byvoorbeeld, 'n essensiële o - Inligting
Lavendar plante vir binnenshuise
Lavendar plante vir binnenshuise en buite gebruik is welbekend in die kuns en bestaan ​​oor die algemeen uit verskeie geurige essensiële olies in alkohole met 'n draer vir die olies en wat bedoel is om gebruik te word vir geurige doeleindes vir tuis- en publieke gebruik. Byvoorbeeld, U.S. Pat. No. 4,634,660 uitgereik op 6 Januarie 1987 aan W. C. Dittmann, Jr. openbaar 'n veeldoelige sakkies, en U.S. Pat. No 4,853,087 uitgereik op 1 Augustus 1989 aan A. L. Himmel beskryf 'n metode vir die voorbereiding van 'n laventel sakkies.
Essensiële olies (vlugtige olies wat by kamertemperatuur vloeibaar is) is komplekse chemiese verbindings wat uit verskeie plantdele verkry word, insluitend blomme, vrugte, blare, stingels, wortels, sade, bas, gom, hars en hout. Verskeie vlugtige olies is verantwoordelik vir die kenmerkende reuk van sekere geurige plante en is die bron van baie van die essensiële olies wat in parfumerie gebruik word. Die term "essensiële olies" sluit al die vlugtige olies van enige oorsprong in, hetsy sinteties vervaardig of uit natuurlike bronne onttrek, en hetsy in die gasvormige of vloeibare toestand verwerk. Essensiële olies word oor die algemeen gebruik in geurige artikels waarin dit met harse gemeng word, soos byvoorbeeld die natuurlike harse (gom of skulp) van sekere plante, en met sintetiese harse, soos byvoorbeeld nitrosellulose, of met polimere , soos byvoorbeeld polivinielalkohol of metielmetakrilaatpolimere, vir die bereiding van geurige produkte.
'n Wye verskeidenheid essensiële olies is bekend in die kuns. Byvoorbeeld, 'n essensiële olie is 'n hidrofobiese vloeibare olie wat verkry word deur stoomdistillasie van plantmateriaal, soos byvoorbeeld aromatiese plante en sade.Die term "aromatiese olies" beteken in wese vlugtige olies wat verkry word deur die stoomdistillasie van enige natuurlike bron, bv. die olies van plante, wortels, kruie, sade, vrugte of blare van aromatiese plante, en sluit die olies in wat verkry word uit die heel aromatiese plante of van spesifieke dele van die plant, soos byvoorbeeld blare of stingels. Die term "koolwaterstof" beteken 'n molekule wat koolstof en waterstof bevat en suurstof uitsluit. Dus, die term "koolwaterstof" omvat verbindings wat koolstof, waterstof en suurstof bevat. Die term "alkenielradikaal" beteken 'n eenwaardige radikaal van versadigde alifatiese koolwaterstowwe wat een of meer dubbelbindings van die dubbelbindingskarakter bevat. Dus, die term "alkenielradikaal" omvat 'n radikaal met 'n molekulêre gewig van 28 of meer en wat afgelei is van 'n mono-onversadigde koolwaterstof en wat ten minste een terminale dubbelbinding van die dubbelbindingskarakter het, bv. 'n aldehied of 'n onversadigde ester. Met 'n "substituent" word bedoel 'n groep wat aan 'n ouermolekule geheg is. Byvoorbeeld, 'n substituent is 'n molekule, soos 'n koolwaterstof of 'n organiese ioon, wat deur kovalente binding aan 'n moedermolekule geheg is. Die term "organiese ioon" beteken 'n molekule wat ten minste een suurstofatoom bevat wat geïoniseer is, soos die organiese katioon, die organiese anioon of die anorganiese ioon. Die term "karboksielsuur" beteken in wese enige organiese suur wat die karboksielradikaal bevat—byvoorbeeld organiese of anorganiese karboksielsure, aldehiede en karboksielesters en amiede. Die term "organiese suur" beteken enige organiese molekule wat 'n karboksielgroep bevat - byvoorbeeld karboksielsure, karboksielesters, amiede en soute daarvan. Die term "ketoon" beteken 'n molekule wat 'n karbonielgroep bevat - byvoorbeeld ketone en ketimiene, sowel as sekere karbonielbevattende verbindings waarna verwys word as alfa-karbonielverbindings.Soos hierin gebruik, verwys die term "organiese alkalimetaal", per definisie, na die alkalimetaalkatione (d.i. M+) van die alkalimetaalsoute van organiese molekules, wat die algemene formule het: R'M.sub.n X.sub .p (M+).sup.+ waarin M+ die alkalimetaalkation is, R' 'n organiese groep is, X óf 'n heteroatoom (nie-alkalimetaal) of waterstof is, n en p die lading van die katioon voorstel, en n .gtoreq.1 en p .gtoreq.0. Met ander woorde, die term organiese alkalimetaal beteken 'n spesie alkalimetaal wat ten minste een organiese groep aan die katioon het (d.i. die alkalimetaalioon M.sup.+).
Verskeie tipes diazoverbindings word in verskeie elektrochemiese stelsels gebruik. Daar word ook in die kuns na 'n diazo-verbinding verwys as 'n diazo-verbinding. Vir die doeleindes van die huidige uitvinding sal die term diazoverbinding egter gebruik word om te verwys na 'n nie-hidroliseerbare of hidroliseerbare verbinding wat ten minste een diazogroep bevat. Die term diazoverbinding sal dus daardie diazoverbindings insluit waarin die diazogroep (C.dbd.N) nie-hidroliseerbaar of hidroliseerbaar is, dit wil sê diazoverbindings waarin een of meer diazogroepe in nie-hidroliseerbare of hidroliseerbare vorm is.
Die term "diazoverbinding" soos hierin gebruik, sal ook verwys na diazoverbindings wat nuttig is vir die bereiding van sulke elektrochemiese stelsels soos hierin beskryf. Hierdie verbindings kan op 'n verskeidenheid maniere gebruik word, maar word gewoonlik met 'n elektroliet gemeng om 'n deklaag of afsetting in situ te vorm. Diazoverbindings kan byvoorbeeld as 'n reaktant gebruik word vir die vervaardiging van elektrochemiese selkomponente, soos elektrodes vir alkalimetaal-ioonbatterye. Voorbeelde van sulke selkomponente sluit in herlaaibare metaal-metaaloksied- of metaal-metaalchloriedselle. Ander voorbeelde sluit in alkalimetaalelektrodes vir nikkel-metaalhidried- of litiumselle, en sinkelektrodes vir loodsuurselle.
In sulke elektrochemiese stelsels word 'n diazoverbinding gekies wat in situ reageer om 'n nie-polimeer, wateronoplosbare, filmvormende afsetting van die elektroaktiewe materiaal op die elektrodesubstraatoppervlak te vorm. Oor die algemeen word sulke films verkieslik teen 'n neutrale of byna neutrale pH (pH&,lt,10.5) gevorm. Daarbenewens maak sulke films verkieslik ook voorsiening vir 'n maksimum hoeveelheid van die elektroaktiewe materiaal om beskikbaar te wees vir die elektroliet om doeltreffende reaksie en afsetting te fasiliteer.
Soos in die literatuur bespreek, sluit hierdie verbindings aryldiazoniumverbindings soos diaryliodonium, triarylstibonium, diarylthalliumverbindings, dialkieldiazonium, diaryliodonaat, triarielstibonaat en diariel-gesubstitueerde triasienverbindings soos trifenylgesubstitueerde triasien in. Sommige van die meer voorkeurverbindings is tetra-arieltriasienverbindings, soos 3,6-difeniel-1,2,4-triasien en 5-trifeniel-3,6-difeniel-1,2,4-triasien. Tetra-arieltriasienverbindings is egter moeilik om te hanteer en duur om te vervaardig.
Sommige van die triasien-gebaseerde diasoniumverbindings word beskryf in U.S. Pat. Nos. 5,851,610, 5,843,457, 5,853,923, 5,