Pole se Tusk keer terug na die frontlinie om die ou vyand Kaczynski - EU-verslaggewer, in die gesig te staar
Voormalige Europese Raad se president, Donald Tusk, het Saterdag (3 Julie) na die voorgrond van die Poolse politiek teruggekeer en leier geword van die grootste opposisieparty in 'n stap wat 'n tweestryd met sy jarelange vyand Jaroslaw Kaczynski laat herleef skryf Alan Charlish en Anna Koper.
Vir baie in die liberale Civic Platform (PO) -party wat Tusk help stig het, is die belange niks minder as die toekoms van Pole in die Europese Unie nie.
Verkiesings wat vir 2023 geskeduleer is, sal bepaal of die regerende nasionalistiese regs- en geregtigheidsparty (PiS), onder leiding van Kaczynski, sy geskille met Brussel sal voortsit oor kwessies, insluitende geregtelike hervormings wat volgens die EU die onafhanklikheid van regters en LGBT-regte ondermyn.
"Civic Platform is onontbeerlik, dit is nodig as 'n mag, nie as 'n geheue nie, om die stryd vir die toekoms teen PiS te wen," het Tusk op 'n PO-kongres in Warskou gesê. "Daar is geen kans op 'n oorwinning sonder Civic Platform nie, en ons geskiedenis vertel ons dit."
Die wedywering tussen Tusk en Kaczynski is beide persoonlik en tekenend vir die verdeeldheid tussen die pro-Europese ekonomiese en sosiale liberalisme van PO, en die konserwatiewe sosiale waardes en linksgesinde ekonomie van PiS, wat die Poolse politieke landskap tot 'n groot mate definieer. .
Kaczynski het Saterdag op 'n PiS-kongres in Warskou gepraat - waar hy die laaste keer as leier verkies is vir wat hy volgens hom sou wees - teenoor die elitisme wat hy gesê het voorafgegaan het aan hul bewind.
"Hierdie groep (die elite) moes oorheers ... (en) al die ander was veronderstel om in te stem tot 'n beskeie, arm en soms ellendige lewe," het hy gesê.
"Ons het herstel ... die waardigheid van mense, die waardigheid van werk deur lone te verhoog, 'n baie beduidende verhoging in pensioene, die verhoging van die minimum loon."
Die aankondiging van die terugkeer van Tusk kom na gesprekke agter geslote deure tussen die nuwe leier, sy voorganger Borys Budka en die burgemeester van Warskou, Rafal Trzaskowski, wat ook vir die leierskap aangewys is.
Van 2014 tot 2019, Europese Raad se president, het hy gehelp om die Europese Unie te stuur deur 'n onstuimige tydperk wat gekenmerk is deur die Brexit en die migrasiekrisis.
Die eerste premier in die postkommunistiese geskiedenis van Pole wat twee ampstermyne gewen het, het hy PO gelei in die regering van 2007 tot 2014.
Tydens die wêreldwye finansiële krisis het Pole 'n resessie onder leiding van Tusk vermy, maar die regering het al hoe meer uit voeling met die probleme van jonger en minder gegoede Pole gesien.
Met sy terugkeer tot die Poolse politiek sal Tusk nog steeds hierdie probleem moet trotseer, aangesien die party, wat volgens sommige ontleders gesukkel het om sy agenda te definieer en met kiesers buite sy kern middelklas, stedelike kiesers, kontak maak met rekordlaagte punte in die stembusse.
"Die grootste opposisieparty deurloop die grootste krisis in sy geskiedenis ... Baie kiesers wat nie van PiS hou nie, wil ook nie vir PO stem nie," het Rafal Chwedoruk, 'n politieke wetenskaplike aan die Universiteit van Warschau, gesê.
PO, wie se groep vir burgerlike koalisies 126 afgevaardigdes in die Poolse parlement het teen die 230 van die regerende koalisie, is in die meningspeilings deur die Poolse 2050-party van die Katolieke joernalis Szymon Holownia in die derde plek geskuif.
Daarbenewens beskou baie jonger kiesers die standpunt van die party oor verdeeldheidskwessies soos aborsie en LGBT-regte as te versigtig.
PiS staar egter ook probleme ondervind om die toenemend breë koerisie van die Verenigde Regte bymekaar te hou, en sy peilingsgetalle het vanjaar afgeneem.
Onlangs het drie wetgewers die party verlaat te midde van gevegte oor sy vlagskip-program "Polish Deal", wat volgens die party beteken dat die meeste Polen minder belasting betaal, maar volgens kritici die kleinsake-eienaars en die middelklas straf.