.: Die Doring in My Vlees - 01 (My Verlede – My Grootste Vyand)
Hier is nie een van ons wat vandag hier sit, wat nie wens dat hy/sy verlos kan raak van bepaalde slegte ervaringe en/of sonde uit sy/haar verlede nie – synde dit ’n slegte gebeurtenis of gebeurtenisse is, of ’n verkeerde optrede of besluit, of bepaalde gru sonde. Ek praat van gebeurtenisse en/of sonde wat jou na jare nog steeds bloots ry; nog steeds laat wakker lê; wat steeds jou daaglikse gang beïnvloed; wat selfs jou persoonlikheid beïnvloed; iets waaroor jy jou hare uit jou kop wil trek; of wat jy maar net nie afgeskud kan kry nie. Baie van ons het waarskynlik al gevra of ons as gelowiges nie veronderstel is om dít wat in die verlede gebeur het, agter te laat en vooruit te kyk nie? Is dit nie sonde om in die verlede te grawe nie? Die meeste van ons ken die uitdrukking dat wanneer ons eers met die kruis van Christus gekonfronteer is en ons vergifnis vir ons sonde ontvang het, ons ’n bordjie met die woorde, “no fishing allowed” by daardie donker poel(e) van ons verlede moet inkap. Die realiteit is egter dat die meeste van ons tog maar weer en weer “lyne gaan natmaak by daardie donker poele van die verlede”. Die vraag is: Hoe moet ons dit hanteer? Kan ons dit hanteer? Is daar bevryding en verlossing vir ons van hierdie "donker poele" uit die verlede?
Een van die redes waarom hy nooit vir sy lesers sê wat hierdie “doring” presies is nie, is waarskynlik omdat hy nie die fokus op die satan wil plaas nie en daarom noem hy dit net so in die verbygaan. Paulus het geleer dat sy fokus en sy vreugde eerder op Christus gevestig moet wees · Naomi: Naomi waarvan ons in Rut 1 lees, is nog ’n voorbeeld waarna ons kan kyk. Ons sien in Rut 1:1-6, dat ...~ ...daar op ’n keer hongersnood in die land (was), en ’n man met sy vrou en sy twee seuns het uit Betlehem in Juda weggetrek om ’n heenkome te soek in die gebied van Moab. ﻿2﻿ Die man was Elimelek, sy vrou Naomi, en sy twee seuns Maglon en Kiljon. Hulle was afkomstig uit Efrata in Betlehem in Juda. Hulle het in Moab aangekom en hulle daar gevestig. ﻿3﻿ Toe Naomi se man, Elimelek, sterf, het sy en haar twee seuns alleen agtergebly. ﻿4﻿ Die twee seuns het later getrou met die Moabitiese meisies Orpa en Rut. Naomi en haar seuns het omtrent tien jaar in Moab gebly. ﻿5﻿ Toe haar twee seuns Maglon en Kiljon ook sterf, het sy alleen agtergebly sonder haar seuns en sonder haar man. ﻿6﻿ Toe sy verneem dat die Here vir sy volk uitkoms gebring het deur vir hulle ’n goeie oes te gee, het sy en haar skoondogters klaargemaak om van Moab af terug te gaan. U ken die verhaal, nl. dat Naomi terug is na Bethlehem in Juda en dat Orpa na ’n ruk omgedraai het, maar dat Rut getrou gesweer het aan haar skoonma en saam is na Bethlehem. Toe Naomi in haar tuisdorp aankom, het van die vroue haar herken en sê toe in v.19 ~ “Maar dis mos Naomi!”, waarop Naomi toe hierdie volgende woorde in v.20-21 sê ~ ﻿Moet my asseblief nie meer Naomi noem nie, noem my Mara, want die Almagtige het die lewe vir my baie bitter gemaak. ﻿21﻿ My lewe was vol toe ek hier weg is, maar die Here het my leeg laat terugkom. Waarom noem julle my nog Naomi? Die Here het dan teen my gedraai, die Almagtige het ’n ramp oor my gebring.” Naomi verwys na haar verlede – haar omstandighede was buite haar beheer – sy was nie die oorsaak van haar situasie nie, maar anders as Paulus verwyt sy God vir haar omstandighede.
· Saggeus: Nog iemand na wie ons kan kyk is Saggeus – Saggeus, daardie klein, ryk mannetjie wat in die boom geklim het om Jesus te sien en by wie Jesus toe oorgebly het. Nadat Jesus by Saggeus aan huis gekom het, sê Saggeus vir Jesus in v.8 van Luk.19 ~ Here, ek gaan die helfte van my goed vir die armes gee, en waar ek iets van iemand afgepers het, gee ek dit vierdubbel terug. Ons sien dus hier, dat Saggeus na sy verlede verwys en erken dat hy verkeerd opgetree en gesondig het en hy sê aan Jesus dat hy sy verkeerde optrede gaan regstel. Saggeus het dus verstaan dat hy onafgehandelde sonde gehad het wat hy moes bely en wat hy moes regstel. Jesus se reaksie hierop was dat Hy in Luk.19:9-10 vir Saggeus gesê het ~ Vandag het daar redding vir hierdie huis gekom; ook hierdie man is ’n kind van Abraham. ﻿10﻿ Die Seun van die mens het immers gekom om te soek en te red wat verlore is. Natuurlik het Saggeus nie verlossing ontvang, omdat Hy sy verkeerde optrede teenoor mense reggestel het nie,, want indien dit die geval sou wees, sou dit nie in lyn wees met, wat die res van die Skrif sê t.o.v. sonde en vergifnis en redding nie – bv. Ef.2:8-9 ~ Julle is inderdaad uit genade gered, deur geloof. Hierdie redding kom nie uit julleself nie; dit is ’n gawe van God. ﻿9﻿ Dit kom nie deur julle eie verdienste nie, en daarom het niemand enige rede om op homself trots te wees nie. Saggeus was opreg en het opreg berou gehad oor Sy sonde en hy het besef dat hy sy verkeerde optrede van die verlede, reg moet stel. · Jona: Ons ken almal die verhaal van Jona. ’n Profeet wat deur God na Nineve gestuur is en Jona se probleem begin sommer heel aan die begin van die boek Jona, want Jona wil nie hulle aartsvyande reg help ten einde by God uit te kom nie. God sê vir Jona in Jona 1:2 ~ Maak klaar, gaan na die groot stad Nineve toe en spreek hom aan, want Ek weet hoe sleg hy is.” Hoor egter wat doen Jona toe (v.3) ~ Maar Jona het klaargemaak om na Tarsis toe te vlug, weg van die Here af. Jona is af Joppe toe, en daar het hy ’n skip gekry wat op vertrek was Tarsis toe. Hy het vir die reis betaal en aan boord gegaan om saam met die bemanning Tarsis toe te gaan, weg van die Here af (Jona 1:2-3). Jona ontvang ’n opdrag van God en hy begin God se opdrag uitvoer deur na die hawe te gaan en op ’n skip te klim, maar asof hy dink dat God nie kan sien wat hy doen nie, klim hy op ’n skip wat in ’n gans ander rigting vaar (is dit nie ’n weerspieëling van wat ons ook maar só dikwels doen nie?) – Jona sondig deur nie aan God gehoorsaam te wees nie. Dit eindig egter nie daar nie. God gee hom weer ’n kans, want ’n groot vis sluk hom in en spoeg hom op die strand uit, waarop Jona toe tog na Nineve gaan en teen die stad preek. In Jona 4 sien ons dat die koning en die inwoners van Nineve hulle bekeer en weer is Jona kwaad vir God, want hoe durf God barmhartig wees teenoor ’n heidense volk – Israel is tog immers die enigste volk van God (Jona het skoon vergeet dat Israel nog altyd ’n seën vir ander volke moes wees – Gen.12:3; 28:14)! Terwyl Jona buite die stad sit om te kyk wat met die stad gaan gebeur, laat God ’n komkommerplant by Jona groei wat skadu aan hom gee, maar terwyl Jona slaap, vrek die plant en toe Jona wakker word en hy sien wat met die plant gebeur het, sondig hy weer en is hy weer kwaad. Elke keer dat hy kwaad word, vra God vir hom ~ Het jy rede om kwaad te word...? In hierdie verhaal van Jona sien ons dat sy een sonde net weer lei tot ’n volgende sonde, sonder dat hy hom bekeer. Jy mag dalk nou sê dat hierdie vier verhale van Paulus, Naomi, Saggeus en Jona, so uiteenlopend van aard is en jy is reg as jy dit sê en ons gaan dit juis vorentoe in hierdie reeks aanspreek. Die vraag wat ons egter aanvanklik gevra het, nl. of dit Bybels is om na ons verlede te verwys en daaroor te dink, glo ek is met hierdie vier voorbeelde beantwoord, want nie net het Paulus byvoorbeeld gereeld na sy verlede verwys nie, maar ook die Bybel doen dit gereeld.
Ons het dan tot nou toe gesien dat die verlede, wat gebeure; keuses; optredes; ens. kan insluit, verskillend deur verskillende mense hanteer kan word. So het Paulus bv., elke keer dat hy aan die “doring in sy vlees” gedink het, opnuut weer onder die besef van God se genade vir hom gekom. Naomi weer, se hart was gevul met bitterheid a.g.v. wan opvattings t.o.v. God oor gebeurtenisse wat in die verlede met haar gebeur het. Saggeus weer het besef dat sy nuut gevonde geloof en wedergeboorte, geïmpliseer het dat hy dit wat hy verkeerd gedoen het in die verlede, reg moes stel. Jona het weer die een verkeerde besluit op die ander geneem in sy reaksie op God se goedheid en genade. 3. JOU VERLEDE – JOU GROOTSTE VYAND:
Adam byvoorbeeld, het in Gen.3:12 gesê ~ Die vrou wat U my gegee het om my by te staan, sy het vir my van die boom se vrugte gegee, en ek het geëet. So asof hy wou sê: Dis nie ek nie Here, dis my vrou – en nogal die vrou wat God aan Hom gegee het! Eva het nog verder gegaan en die skuld op die slang gepak (Gen.3:13). Ons moet luister na wat Salomo sê ~ Wie sy sonde wegsteek, ﻿moet niks goeds te wagte wees nie; ﻿wie sy sonde bely en daarvan afsien, ﻿sal genade ontvang (Spr.28:13). Genadiglik kan ons ons sonde bely en vergifnis daarvoor kry, omdat Jesus aan die kruis vir ons sonde gesterf en versoening daarvoor gemaak het. · Lesse nog nie Geleer uit my verlede nie: ’n Sesde en laaste wyse waarop die verlede ons vyand kan wees, is wanneer ons nié die lesse leer wat God wil hê ons moet leer nie. Die probleem hiermee is dat ons sulke foute oor en oor begaan, totdat ons die les leer wat ons moet leer. Salomo illustreer hierdie feit op ’n baie grafiese wyse in Spr.26:11 ~ Soos ’n hond wat na sy braaksel toe ﻿terugkom, ﻿so is ’n dwaas wat dieselfde dwaasheid ﻿weer begaan.