Albino - Inligting - 2022
Albinisme is 'n aangebore toestand van die liggaam waarin 'n spesiale pigment, melanien, heeltemal of gedeeltelik daarin afwesig is.
Dit is hy wat verantwoordelik is vir die kleur van hare, oë en vel. Die natuur kan 'n truuk speel, dus nie net by soogdiere nie, maar ook met reptiele, voëls, amfibieë en visse.
U moet egter nie vir hulle bang wees nie, net as dit nie 'n wit leeu in u huis is nie, is daar ook niks om hulle jammer te kry nie, maar dit sal interessant en vermaaklik wees om meer oor hulle te leer.
Albinisme is glad nie 'n siekte nie, maar 'n oorgeërfde afwyking. Om hierdie rede word albinisme nie deur liggaamlike kontak, sowel as deur bloedoortapping of deur lugdruppels oorgedra nie. U moet nie na pseudospesialiste luister nie en nie bang wees vir die geselskap van albino's nie. U kan veilig 'n wit padda in u arms neem, niks gevaarliks ​​sal met u gebeur nie.
Die donker pigment melanien beskerm die vel teen die ultravioletstraling van die son. Dit is danksy hierdie feit dat albino's baie vinnig in die oop son "uitbrand". Hiervoor word albino-diere in dieretuine selfs met spesiale sonskerm gesmeer, sodat hulle besoekers kan vermaak sonder om hul bedekkings te benadeel.
'N Gebrek aan melanien in albino-oë lei tot 'n verhoogde liggevoeligheid gedurende die dag. Maar snags albino's, inteendeel, sien dit baie goed. Hul oë vang byna al die beskikbare lig.
Albino-diere het rooi oë as gevolg van die kleur van bloed in die retina vate. By mense is so 'n prentjie baie skaars, in ons oë is daar egter gewoonlik 'n skadu-pigment wat die iris in 'n ligblou of geel kleur verkleur.
Albino's ontwikkel soortgelyk aan hul eweknieë en verskil nie ten opsigte van gesondheid of ten opsigte van nageslag nie. En etlike generasies albino's kan selfs 'n geneties weerstandbiedende ras vorm, soos in die duif en fretten.
Albino's het 'n supergevoelige vel vir die son, daarom hou hulle 'n baie groter risiko vir kwaadaardige gewasse. Die unieke sneeubal van albino-gorilla is onlangs in die dieretuin van Barcelona dood. Hierdie mannetjie was die vader van 22 welpies, maar nie een van hulle was albino's nie. Sneeubal het 40 jaar geleef, wat 'n geruime tyd is vir 'n gorilla.
Albino-diere het 'n lae persentasie oorlewing in die natuur, aangesien hul witheid help om roofdiere op hulle te jag. In die natuur sterf die meeste albino's in hul jeug selfs voor hulle puberteit bereik.
In beskawings met 'n lae vlak van kultuur en verdraagsaamheid, word albino-mense gedoem as uitgeworpenes, word hulle die skuld gegee vir onvolmaakte optrede. Ongelukkig is daar byna die helfte van sulke kulture in die wêreld. In Afrika het albino swartes die status van diere, en 'n amulet wat van hul vel gemaak word, beskerm teen skade en die bose oog. Wit negeroïede word in Jamaika as vervloek beskou. Dit is hartseer, maar mense is gewoonlik baie verdraagsamer en met groot liefde vir albino-diere.
Die mees bekende albino op die planeet is die Migalu-bultwalvis, wat aan die kus van Australië woon. Ons het hom in 1991 ontmoet. Die laaste groot foto's van die walvis wys dat hy aan sonbrand en velkanker ly. Migalu het die status van 'n heilige dier en word op elke moontlike manier deur die staat beskerm. As hy nader as 500 meter nader, is 'n boete verbode.
Die wit kleur van 'n dier beteken glad nie dat dit albino is nie. 'N Voorbeeld is die seldsame wit pou, hoewel baie daarvan oortuig is dat hy 'n albino is. In werklikheid is dit net die soort ras. En die bekende wit tiere is nie albino's nie. Die feit is dat kruise met 'n wit kleur, insluitend leeus, aan leukisme ly. Met hierdie siekte het die vel van diere nie alle pigmente in die algemeen nie, en nie net melanien nie.