Eerste 24 HR - Kalfonderskeiding
Baie beskou kolostrum as die belangrikste bestuursfaktor in 'n kalf se lewe. Biesmelk is 'n komplekse biologiese vloeistof wat 'n groot aantal immunologiese sowel as nie-immunologiese bestanddele bevat wat belangrik is vir kalfwelstand. Daar is meer in kolostrum as net IgG-immuun faktore, voedingstowwe, groeifaktore en hormone. Kolostrum bevat ook biologiese immuunmodifiseerders wat uiters belangrik is vir die ontwikkeling van die immuunstelsel en MicroBiome. Kolostrumbestuursprotokolle is van die belangrikste faktore wat die gesondheid en oorlewing van 'n kalf gedurende die eerste twee maande van die lewe bepaal, en die toekomstige melkproduksie daarvan. Aangesien ons standaarde vir versorging van kalwers verbeter, is die metodes om die kwaliteit van die biesmelk te evalueer en die sukses van die passiewe immuniteitsoordrag opgedateer.
Kritieke beheerpunte vir biesmelkbestuur
Tydsberekening is die belangrikste - voer binne 6 uur na geboorte. Die absorpsie van teenliggaampies neem mettertyd af en is in wese nie 24 uur oud nie. Kolostrum temperatuur moet 104 F / 40 C wees, of so na as moontlik aan die kalf se liggaamstemperatuur.
Voer voldoende biesmelk met die hand in - voer 4 liter skoon liter biesmelk van hoë gehalte binne die eerste 2 uur van die lewe. 2 uur / liter ses uur later en dan nog ses liter daarna 2 liter / liter. Voer biesmelk en oorgangsmelk vir vier dae.
Immunoglobulien konsentrasie - kolostrum wissel tussen koeie. Versamel biesmelk by gesonde koeie met skoon uiers binne een tot twee uur na geboorte. Kolostrum bevat teenliggaampies, bekend as immuunglobuliene wat nie voor die geboorte van die moeder na die kalf (fetus) oorgedra word nie.
Voer piepskoon - vry van puin, bloed en ander kontaminante. Kalwers wat vroeg in hul lewe met 'n lae hoeveelheid bakteriese getalle gevoer word, het 'n vinniger kolonisasie van voordelige bakterieë in hul ingewande en minder potensiële kolonisering van bakterieë wat skuur veroorsaak.
Voer hoëgehalte biesmelk - biesmelk moet getoets word om te verseker dat kalwers voldoende hoeveelhede immuunglobuliene kry. 'N Brix-refraktometer meet die persentasie vaste stowwe in 'n oplossing wat gekorreleer is met die hoeveelheid IgG in biesmelk. Raadpleeg die tabel hieronder vir passiewe immuniteitstandaarde.
Navelinfeksies is een van die grootste bedreigings vir 'n pasgebore kalf in die eerste paar uur. In sommige wêrelddele is dit meer as 1 op die 5 van alle sterftes vóór speen wat verband hou met siektes. Ongeveer 5 tot 20% van die kalwers in die VSA ontwikkel naeltinfeksies, en 1.6% van die kalfsterftes word aan hierdie toestand toegeskryf. Die naeltjie is die oorblyfsel van die naelstring, 'n buisagtige struktuur wat die ongebore kalf en die dam verbind, sodat die kalf toegang het tot die dam se bloedtoevoer. As 'n navelinfeksie posvat, kan dit lei tot lewerprobleme, gewrigsiekte, asemhalingsiekte en selfs die dood. As u nie na navelinfeksies soek nie, sal u dit te laat vind. Selfs wanneer u kalf behandel is, is dit noodsaaklik dat u 'n naeltjie-ondersoek op die kalf doen.
Verminder blootstelling aan patogeen
1. Hou dit skoon - Dit is uiters belangrik om alles skoon te hou rondom die kalf, veral voordat enige ontsmettingsmiddel toegedien word.
2. Ontsmet dit - Gebruik 'n klein weggooibeker om die naelstronk van die kalf in 'n effektiewe antibakteriese oplossing te doop. Dit maak voorsiening vir volledige bedekking en beperk ook blootstelling aan patogeen aan kalf.
3. Monitor dit - Gaan die naeltjie-area twee tot drie keer gedurende die eerste week van die lewe na om seker te maak dat dit heeltemal genees en droog is. Dit mag na drie tot vyf dae nie groter wees as die deursnee van 'n potlood nie.
4. Bestuur vlieë - Vlieë kan 'n infeksiebron wees. Implementeer goeie bestuurspraktyke om die vliegpopulasie in kraam- en kalwershokke te verminder.