Tog is daar wetenskaplikes wat glo dat die merke op die vel van die “Ysman”, ‘n gemummifiseerde lyk wat uit 3300 v.C. dateer, tatoeëerings is, wat dit die oudste bewys van dié kunsvorm maak.
In die vroegste tye was versiering die algemeenste rede vir dié gebruik en is dit vandag nog die hoofrede waarom mense hulself laat tatoeëer, maar in sekere kulture het die merke gedien as indentifikasie van die draer se rang of status binne ‘n groep, soos die antieke Romeine wat slawe en kriminele op die wyse gemerk het.
Matrose het tatoeërings tydens hulle reise na eksotiese verafgeleë lande versamel om as aandenkings te dien, byvoorbeeld ‘n draak wat wys dat die matroos in China diens gedoen het, en gevolglik het tatoeëerwinkels in hawestede wêreldwyd begin verskyn.
Die ink wat agterbly, vermeng met die stabiele selle van die dermis en is, met minimale verdowing, vir die res van die draer se lewe sigbaar.
Sommige mense beskryf die gevoel as kielierig, of om geknyp te word, terwyl ander sê dit voel soos honderde bysteke of soos ‘n boor wat deur jou vel gaan.
Die area waar jy jou tatoo laat aanbring, sowel as die grootte daarvan, speel ook ‘n groot rol ten opsigte van die pynfaktor.
Maak seker dat jy in alle opsigte gemaklik voel by die tatoeëerkunstenaar waar jy die groot (en permanente!) stap neem. Kyk of die studio skoon is en na ‘n professionele be­dryf lyk en sorg dat alle naalde voor jou oopgemaak word.
Moenie bang wees om vrae te vra nie en maak seker dat jy die versorging van jou nuwe tatoeëring noukeurig nakom. Die tatoeëerkunstenaar is veronderstel om jou hieroor in te lig, maar indien jy enige twyfel het, bel gerus jou huisdokter.