Wanneer Dawid so reflekteer oor die verlede van sy lewenspad as koning van Israel, dan sien hy groot gevaar wat in die verlede opgeduik het. Daar was mense wat hom, of sy volk aangeval het. Hierdie vyand was magtig, so sterk dat hy in staat was om spreekwoordelik sy slagoffers lewendig te verslind. Dit was soos die ervaring van vloedwaters wat mense meesleur en wegspoel. Die pelgrim maak op sy reis soms tye deur wat oorweldigend is, waar groot gevaar of groot uitdagings tot die uiterste toe beproef. Ek en jy ken dit ook, soms voel die uitdagings in ons lewe te groot om te oorwin.
Maar die pelgrim, wanneer hy terugkyk oor sy reis, sien die hand van die Here in sy verlede raak. Hy gee in vers 6 aan die Here al die lof vir sy redding. Die Here laat nie toe dat sy kinders prooi word nie, en bevry hulle soos voëls wat uit die voëlvanger se wip ontsnap. Die pelgrim kyk terug, en sien die geskiedenis van God se verlossing raak, hoe die Here telkens getrou was en sy kinders gered het. Daarom vertrou die pelgrim weer nuut op die Here – dit is Hy wat hemel en aarde gemaak het! As Hy dìt kon doen, dan kan die Here my help op die pad van die toekoms.