Só proe jy, die leser, die vars dun-dun gekerfde boontjies wat hy rustig onthaar nadat hy die pluksel gebring het. Sy kerf, deurskynend dun. Wat kan dan hierdie idille smoor?
Cecile het oor die tagtig gespring om haar eerste kortverhaalbundel te publiseer: Die ou vrou en die priester.
Sy weet van woorde, hoe om hulle in te span, hoe om hulle weg te laat, hoe om ’n sonstreep teen ’n muur te beskryf of die verskriklike gelatenheid van ’n tienerliefde vir ’n ouer man.
Min woorde, groot emosies. Cecile skep ’n tekstuur van woestyn, tuine, stedelike, verlate omgewings, sterk passie, menslikheid en, die sleutel tot ’n kortverhaal, onverwagsheid. Sy laat jou, die leser, wil teruggryp na, van alle skrywers, Guy de Maupassant en sy “Die halssnoer”. Die kortkuns wat die menslike aard in al sy fasette blootstel.
ex tref tagtig soos ’n man wat nie kan stilsit nie. Sy pen kan ook nie stilsit nie. Hierdie bekende oud-Matie, sakeman en studenteleier het met ’n kitaar op universiteit opgedaag.