My vrou gee my 'n koue skouer - hoe red ek my huwelik?
Vraag : Huwelik hulp nodig. Ek probeer maar sy gee my die heletyd 'n koue skouer.
Hoe kan ek deurdring na my vrou?? Ons is 6jaar getroud. Het 'n wonderlike seun van 2jaar. Vanaf die geboorte weier sy my in die sin van vriendskap, liefde en seksueel. Dis so goed ek deel 'n huis ek kamer met 'n vreemde. Sy se ek het haar nie genoeg ondersteuning gegee tydens die swangerskap nie. Ek was seker skuldig aan dit, al dink ek ek het meer as gewoonlik gegee. Ek probeer nou al vir 2jaar lank opmaak vir dit. Sy beskuldig my ook dat daar iemand anders is. Maak nie saak wat ek doen nie sy glo my nie. Ek weet nie meer hoe om die situasie te hanteer nie want ons praat nie meer nie en ek mag nie aan haar raak nie of probeer vertroetel nie of sy gee my die koue skouer. Ons was al vir beraading maar dit help nie. Ek wil nie die huwelik breek nie maar dit lyk my is al oplossing wat oor is. Ekt al baie gebid vir hulp maar dit voel of Hy my nie hoor nie. Ek weet Hy hoor als maar ek is geestelik moeg gebaklei om my huwelik te red en het hulp nodig.
Ek wil begin deur vir julle 'n paar Bybelse beginsels ten opsigte van die huwelik te gee (daar's nog meer). Die bedoeling hiermee is egter nie om vir julle bepaalde voorskrifte te gee en dat jy (julle) mekaar daarmee moet konfronteer/beskuldig, in die hoop dat dit die probleem sal oplos nie. Die bedoeling is dat ons net weer verstaan waar die huwelik vandaan kom en wat ons wedersydse optrede daarin moet wees, sodat ons kan sien waarheen ons moet werk.
· "Wees daarom uit eerbied vir Christus aan mekaar onderdanig" (Ef.5:21). Hierdie mekaar-onderdanigheids-opdrag beteken dat julle so volkome op mekaar ingestel moet wees dat die een die ander se geluk belangriker ag as sy/haar eie. Die vrou se opdrag is om haar deur haar man te laat lei ter wille van hul gemeenskaplike belang. Die man se opdrag is om sy vrou lief te he, wat impliseer dat hy bereid moet wees om homself (en sy belange) te "kruisig" om haar as vrou te eer en gelukkig te maak. (Ef.5:22 ev.) Ek kom weer hierop terug.
· "Die man moet sy huweliksplig teenoor sy vrou nakom, en net so ook die vrou teenoor haar man. Die vrou beskik nie oor haar eie liggaam, maar die man; net so beskik die man ook nie oor sy eie liggaam nie, maar die vrou. Moenie vir mekaar omgang weier nie, behalwe met wedersydse toestemming en net vir 'n bepaalde tyd om julle aan gebed te wy. Daarna moet julle weer saamkom, sodat die Satan julle nie miskien weens julle gebrek aan selfbeheersing verlei nie" (1 Kor.7:3-5). Dit gaan hier spesifiek oor die seksuele binne die huwelik en die inhoud spreek vanself.
Die uitdaging is: hoe kommunikeer mens die beginsels as daar reeds al geen (sinvolle) kommunikasie is nie. Die een manier hoe om dit NIE te doen nie, is dat jy dit as 'n wet vir jou vrou (of julle vir mekaar) voorhou en haar (of mekaar) daaroor verwyt.
Die pad wat ek wil voorstel, is dat julle (weer) dringend vir pastorale berading gaan. Dis duidelik dat julle die situasie nie self kan hanteer nie. (Jy skryf dat julle reeds berading ontvang het en dat dit nie gehelp het nie. Ek weet ongelukkig nie wat die aard van die berading was nie). Die fasette, volgens my mening, wat in so 'n beradingsessie hanteer moet word, is:
· Die moontlikheid van na-geboorte depressie moet hanteer word ('n goeie anti-depressant kan deel van die terapie wees).
· Sy moet geleentheid kry om haar ervaring van jou optrede, (lank) voor swangerskap, tydens swangerskap en na die geboorte te verwoord. (As sy sê dat jy haar nie genoeg ondersteun het nie, moet sy kans kry om dit te verduidelik).
· Jy moet begelei word om te verstaan dat- en wat jy, volgens haar, verkeerd gedoen het en jy moet bereid wees om te aanvaar dat sy jou optrede so kon ervaar.
· Sy moet begelei word om jou te vergewe – deur die versoening van Jesus vir haar sonde en vir joune te verkondig.
· Saam moet julle ondernemings teenoor mekaar te maak soos in Ef.5 om mekaar te dien soos in Beginsel 3 (hierbo) verduidelik is. Die beginsel van Fil.2:3,4 is hier ook gepas: "Moet niks uit selfsug of eersug doen nie, maar in nederigheid moet die een die ander hoër ag as homself. Julle moenie net elkeen aan sy eie belange dink nie, maar ook aan die van die ander". Dis hoe Christus, ons Verlosser, teenoor ons gedoen het.
· Indien sy nie toestem tot pastorale berading nie en jou steeds 'n koue skouer gee, hef dit nie jou verantwoordelikheid op om haar "lief te hê" soos Ef.5 sê nie. En hierdie liefde word nie opgewek deur iets moois of goeds wat sy aan jou doen nie. Dit is 'n liefde ten spyte van... Hoe mens dit doen, word in Fil.1:9-10 mooi beskryf: "Ook bid ek dat julle liefde al hoe meer sal toeneem in begrip en fyn aanvoeling, sodat julle die dinge sal kan onderskei waarop dit werklik aankom". Dit beteken: leer haar "liefdestaal" verstaan sodat jy sal weet hoe sy liefgehê wil word en wat haar werklik gelukkig maak. Doen dit – daar's gewoonlik nie verweer teen sulke onvoorwaardelike liefde nie.
· Normaalweg, as jy bogenoemde paadjie loop, sal die seksuele sy van julle huwelik ook regkom. Indien nie, is dit nodig om ook hieraan aandag te gee, bv. watter negatiewe ervaring(s) het gemaak dat sy 'n seksuele aversie ontwikkel het ens.