Die laat 16th en die vroeë 17th eeu was 'n gevaarlike tyd om 'n vrye denker of wetenskaplike te wees. Een man wat die prys betaal om sy kultuur se metafisiese paradigma te bevraagteken, was die Italiaanse Giordano Bruno. Bruno was 'n ware renaissance man, 'n intellektuele reus wat ewe filosoof, digter, wiskundige en kosmoloog was. Hy het Copernicus se teorie aanvaar dat die son die middelpunt van die Sonnestelsel was, en het 'n panpsigiese siening gehad dat die hele natuur met gees lewe en ook in reïnkarnasie geglo het. Wat die kerkleiers betref, het hy baie van hul kernbeginsels oortree en sodoende hul gesag ondermyn. In 1593 is hy getoets vir kettery, aangekla van die ontken van verskeie kern-Katolieke leerstellings, en op die spel in 1600 verbrand.
Galileo was nog 'n Italiaanse gratis denker wat in die hande van die kerk gely het. Galileo se sterrekundige ondersoeke het hom oortuig dat die Aarde nie die middelpunt van die heelal was nie en dat ons planeet om die son draai. Die Katolieke Kerk het egter 'heliocentrisme' as ketters gesien, en as gevolg daarvan het Galileo die laaste deel van sy lewe onder huisarres uitgegee en sy boeke is verban.
Na my mening was die rede waarom die kerkowerhede so vyandig teenoor wetenskaplikes en vry denkers was, omdat hulle geweet het dat hulle metafisiese paradigma ernstig bedreig was. Hul brutale strawwe was 'n poging om kulturele veranderinge terug te hou, soos 'n korrupte leier wat op 'n moorddadige rampage begin, aangesien sy greep op mag verdwyn. Maar hulle het natuurlik 'n nuttelose stryd geveg. Die verskuiwing was aan die gang, en dit was onvermydelik dat hulle simplistiese, Bybelse-gebaseerde wêreldbeskouing vervang sou word.
En ek glo daar is parallelle met ons huidige kulturele situasie.
Net soos die kerk in die 17e eeu word materialisme bedreig. Die beginsels en aannames is nie meer lewensvatbaar nie, en 'n nuwe paradigma kom voor om dit te vervang. En materialisme reageer aggressief op hierdie uitdaging, soos die kerk gedoen het. Daar is drie hoof maniere waarop metafisiese paradigmas reageer op eksistensiële bedreigings: deur meer rigied dogmaties te word, deur ketters te straf en negatiewe getuienis te ignoreer (of te verduidelik). Dit is nog steeds die manier waarop die fundamentalistiese godsdienste hulself in die middel van die een-en-twintigste eeuse sekulêre kultuur onderhou. \
Fundamentalistiese Christene en Moslems - of enige godsdienstige sekte of kultus, vir die saak - het uiters rigiede en spesifieke oortuigings en beginsels wat elke aanhangster heeltemal moet aanvaar. Hulle vrees vrees deur iemand uit te roei en te straf wat van hierdie oortuigings afvallig is, en hulle poog om die beskikbaarheid van enige getuienis wat die oortuigings oortree, te beperk.
Ongelukkig reageer sommige aanhangers van die geloofstelsel van materialisme op 'n soortgelyke manier as uitdagings vir hul wêreldbeskouing. Gratis denkers wat enige van die beginsels van materialisme bevraagteken word daarvan beskuldig dat hulle pseudo-wetenskaplik is. Veral as hulle die bestaan ​​van psi verskynsels aanvaar en selfs ondersoek, kan dit moeilik wees om befondsing vir navorsing te kry, om hul werk in tydskrifte te publiseer of dit by konferensies aan te bied, of om 'n akademiese pos by 'n universiteit te kry. Hulle kan bespot word, hul internetbladsye het getoets en hul video's van die internet af afgelaai (soos met Rupert Sheldrake in 2013 gebeur, toe sy TED-praatjie op versoek van vooraanstaande Amerikaanse skeptici verwyder is.)
Dit is belangrik om te onthou dat daar kragtige sielkundige faktore hier is. Sommige materialiste mag nie eers besef dat hulle op 'n irrasionele en benadeelde manier optree nie. Hul gedrag is gewortel in 'n kragtige sielkundige behoefte aan sekerheid en beheer. As 'n geloofstelsel bied materialisme 'n samehangende verklarende raamwerk wat sin maak van die lewe. Dit lyk asof dit oortuigende antwoorde bied op baie van die 'groot vrae' van die menslike lewe, en gee ons 'n gevoel van oriëntering en sekerheid wat twyfel en verwarring verlig.
Om te voel dat ons verstaan ​​hoe die wêreld werk, gee ons 'n gevoel van gesag. Eerder as om te voel ondergeskik aan die geheimsinnige en chaotiese kragte van die natuur, voel ons dat ons die wêreld in 'n posisie van mag oorreed. Om te erken dat daar verskynsels is wat ons nie ten volle kan verstaan ​​of verduidelik nie, en dat die wêreld vreemd is as wat ons kan swanger, verswak ons ​​krag en beheer. (Dit is een van die redes waarom baie mense huiwerig was om die implikasies van kwantumfisika te aanvaar: omdat dit die wêreld openbaar om 'n veel meer geheimsinnige en komplekse plek te wees as wat ons ooit kon voorstel, en so bedreig is die gevoel van beheer en mag. kan nie 'n wêreld oorskry wat ons nie verstaan ​​nie.)
Bogenoemde geld vir alle geloofstelsels, maar in die geval van materialisme word hierdie gevoel van beheer versterk deur 'n houding van oorheersing teenoor die res van die natuurlike wêreld. Aangesien ons onsself as afsonderlik van die natuur ervaar, en aangesien ons die natuur as fundamenteel leweloos en meganisties ervaar, voel ons onbewus om dit te oorheers en te benut.
Dit alles beteken dat, sodra 'n persoon voel dat hul geloofstelsel bedreig word, reageer hulle gewoonlik met groot vyandigheid. Om te aanvaar dat die beginsels van jou wêreldbeskouing vals is - en dat jy veel minder krag en beheer oor die wêreld het as wat jy gedink het - is 'n gevaarlike stap in die onbekende.
Dit is die situasie waarin materialisme hom nou bevind. Dit word ondermyn, en in die proses word vervang. En sy aanhangers reageer presies soos beide geskiedenis en sielkunde sou voorspel.
Die mislukking van materialisme
Terselfdertyd word materialisme misluk, post-materialistiese perspektiewe begin floreer. (Dit is nog 'n rede waarom materialiste bedreig voel en word meer dogmaties.) Hierdie twee ontwikkelings is natuurlik nie losgekoppel nie. Die mislukking van materialisme het alternatiewe perspektiewe gemaak wat meer geldig is en teoretici aangemoedig het om hulle aan te neem. Byvoorbeeld, die versuim om die bewussyn in neurologiese terme te verduidelik, het gelei tot 'n hernude belangstelling in panpsigisme en idealisme. Albei dui daarop dat bewussyn 'n fundamentele gehalte van die heelal is.
Op 'n soortgelyke manier blyk daar 'n toenemende konsensus te wees dat die materialistiese benadering tot fisiese en geestesgesondheid - wat die liggaam as 'n masjien behandel en geestesversteurings as neurologiese probleme wat deur dwelms opgelos kan word - ernstig gebrekkig is. Toenemende getalle mediese praktisyns beweeg na meer holistiese benaderings, met 'n groter bewustheid van die belangrike omgewings- en sielkundige faktore, en hoe die verstand die gesondheid van die liggaam kan beïnvloed. In die besonder is daar 'n toenemende bewustheid van die gebrek aan effektiwiteit van psigotropiese middels soos antidepressante, en 'n beweging na meer holistiese terapieë soos kognitiewe gedragsterapie, bewustheid en ekotherapie.
En in 'n meer algemene sin stel die toenemende gewildheid van geestelike praktyke en paaie 'n kulturele beweging na post-materialisme voor. Geestelike ontwikkeling begin met 'n gevoel dat daar 'meer lewe' is as wat die materialistiese wêreldbeskouing ons vertel, met 'n intuïsie dat ons - en alle lewende wesens - meer as net biologiese masjiene is wie se bewussyn 'n soort hallusinasie is, en daardie natuurverskynsels is meer as net voorwerpe waarvoor ons die wêreld deel. Spiritualiteit is 'n poging om die kulturele trance van materialisme te verbreek en die beperkte, waanstreeklike visie waarmee dit geassosieer word, te oortref.
Op soek na Bliss in al die verkeerde plekke
Die materialistiese wêreldbeskouing is donker en onvrugbaar; dit vertel ons dat die lewe basies doelloos en betekenisloos is, dat ons net 'n paar dekades hier is en dit maak nie saak wat ons doen nie. Dit is geen wonder dat so baie mense daarop reageer deur net soveel van 'n "goeie tyd" te probeer as wat hulle kan, om alles te neem wat hulle van die wêreld kan kry sonder om bekommerd te wees oor die gevolge, of anders deur afleidings af te lei soos televisie of hulself met alkohol en ander dwelms dompel.
Dit lyk asof dit onontkoombaar is om mense te probeer toevlug uit die wreedheid van die materialisme deur materialisties te leef, hulself soveel pret en soveel verbruikersprodukte te behandel as wat hulle kan bekostig, en probeer om hul rykdom en status en mag op te bou.
Die geestelike wêreldbeskouing vertel ons egter dat die heelal nie 'n bleek vakuum is nie. Dit vertel ons dat die aard van die heelal saligheid is. Dit is omdat die fundamentele aard van bewussyn self saligheid is. Ons het dit al baie keer bewyse gesien. In naby-sterfteservarings en hoë intensiteitsopwekkings-ervarings, byvoorbeeld wanneer die individuele bewussyn meer intens en subtiel word, wat skynbaar sterk saamsmelt met die universele bewussyn, en daar is 'n diep gevoel van vrede en euforie .
Hierdie geluk is ook in ons, aangesien ons individuele uitdrukkings van bewussyn is. Soos talle geestelike onderwysers ons vertel het, hoef ons nie na geluk buite ons te soek nie - in materiële goedere of genot en krag - want geluk is ons ware natuur.
Die geestelike wêreldbeskouing vertel ons ook dat die menslike natuur nie in wese kwaadwillig is nie, maar goedaardig is. Selfsugtigheid en wreedheid is nie natuurlik nie, hulle is aberrasioneel. Hulle kom slegs voor wanneer ons ons gevoel van verbinding verloor; wanneer ons fundamentele eenheid deur 'n aberrasionele sin van ego-skeidheid verduister word. In wese bestaan ​​ons in samewerking eerder as mededinging, en is altruïsties eerder as selfsugtig. In wese is ons een. Ons is letterlik mekaar.
En ten slotte vertel die geestelike wêreldbeskouing ons dat ons lewens betekenisvol en doelgerig is. Die doel van ons lewens is dieselfde van evolusie self - om ons gevoel van verbinding met ander deur middel van empatie en altruïsme te verdiep, om soveel moontlik van ons aangebore potensiaal te ontbloot, en om ons bewustheid uit te brei en te intensifiseer. Die doel van ons lewe ons, jy kan sê, self-evolusie.
'N Transformasie van bewussyn
Op die oomblik is die probleem van self-evolusie baie belangrik. Dit is noodsaaklik dat ons soveel selfevolusie as moontlik ondergaan - nie net vir ons eie nie, maar ter wille van die hele menslike ras.
Aangesien die metafisiese paradigma van materialisme soveel rampspoedige gevolge gehad het - en dit steeds het - dit is noodsaaklik dat ons kultuur as geheel 'n post-materialistiese geestelike wêreldbeskouing so gou as moontlik aanneem. Uiteindelik - soos baie inheemse Amerikaanse leiers daarop gewys het
Europeërs wat hul vasteland ontdek het - materialisme lei tot omgewingsverwoesting. As lewensbenadering is dit hopeloos uit harmonie met die natuur. Dit moedig die roekelose plundering van die aarde se hulpbronne aan, die hopelose onophoudelike soeke na bevrediging deur verbruikersgoedere en hedonistiese avonture, en selfs die uitbuiting en onderdrukking van ander mense. As sodanig is materialisme onvolhoubaar. Tensy dit vervang word, is dit waarskynlik dat ons 'n katastrofiese kulturele ineenstorting sal ervaar en groot ekologiese verwoesting - moontlik selfs die uitsterwing van ons spesie.
Om verby die materialisme te beweeg, beteken om die verneemde wysheid van ons kultuur te bevraagteken en die aannames wat ons daarvan geabsorbeer het, te ondersoek. Dit beteken dat dit dapper genoeg is om die fundamentaliste wat 'n futiele stryd voer om 'n verouderde wêreldbeskouing te handhaaf, te bespot en uit te dryf. Maar miskien meer as enigiets anders, wat verder gaan as materialisme, beteken om die wêreld anders te ervaar.
Op die mees fundamentele vlak kom materialisme voort uit ons persepsie van die wêreld. Dit kom voort uit die persepsie van die wêreld as 'n lewelose plek, en van natuurlike verskynsels as inerte voorwerpe. Dit kom voort uit ons ervaring van onsself as entiteite wat in ons eie geestelike ruimte leef in skeiding van die wêreld en ander mense en lewende wesens.
As ons materialisme moet oorskry, is dit dus noodsaaklik dat ons hierdie modus van persepsie oorskry. Om verby die materialisme te beweeg, beteken om die helderheid en heiligheid van die wêreld rondom ons te kan waarneem. Dit beteken dat ons ons gevoel van skeiding oorskry sodat ons ons verbintenis met die natuur en ander lewende wesens kan ervaar.
Geestelike praktyke en paaie kan ons help deur ons bewustheid uit te brei en sodoende ons potensiële kennis van die wêreld te vergroot. Maar hulle kan ons eintlik selfs 'n groter voordeel bied deur ons te help om die beperkte bewustheid wat die materialistiese wêreldbeskouing tot gevolg het, oor te steek. Dit is die primêre doel van geestelike praktyke en paaie: om die sielkundige strukture wat ons outomatiese visie van die wêreld en ons gevoel van skeiding skep, te "ongedaan".
Die belangrikste uitgawe van ons tyd
Spiritualiteit maak ons ​​wakker, maak ons ​​oop vir die lewendigheid en heiligheid en natuur en verbind ons weer met die wêreld. Wanneer ons die wêreld op hierdie manier ervaar, beweeg ons werklik verder as materialisme.
Dit is die belangrikste kwessie van ons tyd. Ons hoef nie die buitenste wêreld verder te ondersoek nie; ons moet binne draai en ons eie wese ondersoek. Nuwe tegnologieë om die wêreld verder te manipuleer, is nie so belangrik nie; Dit is meer dringend vir ons om van 'geestelike tegnologie' gebruik te maak om ons te help om ons bewustheid uit te brei en 'n nuwe visie van die wêreld te bereik.
Aangesien elke mens met mekaar verbind is, hoe meer ons as individue ontwikkel, hoe meer sal ons ons hele spesie help ontwikkel. As ons die 'slaap'-visie wat die materialisme tot gevolg gehad het, individueel oortref, sal ons ons hele spesie help om dieselfde te doen. En uiteindelik sal hierdie beperkte visie verdwyn, soos 'n mirage, en ons sal gesamentlik onthou wie ons werklik is en waar ons werklik is. Ons sal ons nie meer as sielkundige biologiese masjiene beskou nie, maar as stralende en doelgerigte manifestasies van gees. Ons sal die wêreld nie meer sien as 'n sielkundige fisiese masjien nie, maar as 'n stralende en betekenisvolle manifestasie van gees. Ons sal ons eenheid met die wêreld voel, en behandel dit met die sorg en respek wat dit verdien.
Benewens die wêreld te verduidelik, kan spiritualiteit werklik help om dit te red.
Jy is hier: Tuis > Sosiale en Politieke > Kultuurverskille > Die Geestelike Heelal: Beweging Beyond Materialism en die redding van die wêreld