Staat lê: die geskiedenis agter die plegtige tradisie - GESKIEDENIS - Artikels - 2022
Sedert 1852 het 35 individue die eer gekry om in die staat te lieg: 12 presidente, twee vise -presidente, plus lede van die kongres, onbekende soldate, militêre helde, 'n stadsbeplanner en Amerikaanse hooggeregshofregters.
'N Laaste huldeblyk aan gesiene regeringsamptenare en militêre beamptes, 'n staatseremonie wat goedgekeur is, vereis goedkeuring van 'n gelyktydige besluit deur die kongres om in die groot Rotunda van die Amerikaanse hoofstad te kan plaasvind. 'N Diens, vergesel van volle militêre eerbewyse, word gevolg deur 'n uitnodiging vir die publiek om hulde te bring.
Ruth Bader Ginsburg: Eerste vrou wat in die staat lê
Regter Ruth Bader Ginsburg, wat op 18 September 2020 oorlede is, het die eerste vrou en die eerste Joodse Amerikaner geword wat met die huldeblyk erken is (en die tweede hooggeregshofregter - eerwaarde president William Howard Taft het ná sy presidentskap as hoofregter gedien). Ginsburg is in die Statuary Hall in die VSA geplaas (Statuary Hall word deur die Huis beheer, dus was die Senaat se goedkeuring nie nodig nie.)
"Die Rotunda is deel van die Capitol wat aan almal behoort, dit is nie 'n kamer of 'n senaatkamer nie," sê Jane Campbell, president en uitvoerende hoof van die U.S. Capitol Historical Society. "Die plek waar u in die staat lê, is eintlik in die middel van Washington, en u is dus tegnies tegelykertyd in al vier kwadrante."
KYK: Ruth Bader Ginsburg, Brooklyn se eie hooggeregshofregter
Henry Clay, dan Abraham Lincoln: eerste om in die staat te lê
Senator en speaker van die huis in Kentucky, Henry Clay, was die eerste wat in 1852 met die erkenning vereer is, gevolg deur president Abraham Lincoln, in 1865. Die oorspronklike platform waarop Lincoln se kis gerus het, 'n katafalke genoem en gemaak van eenvoudige dennebordjies gedrapeer swart doek, is sedertdien bewaar en gebruik in die meeste van die land se staatsdienste.
Die katafalke, wat by die Capitol -besoekersentrum gesien kan word as dit nie gebruik word nie, is volgens Campbell oor die jare versterk. President Ronald Reagan het byvoorbeeld 'n swaar, met marmer gevoerde kis gehad wat ekstra ondersteuning nodig gehad het. Die swart lap wat die katafalke bedek, is ook verskeie kere vervang. Dit is ook uitgereik aan die Amerikaanse hooggeregshof en ander takke van die regering vir dienste in ander dele van die Capitol, voeg sy by, onder meer vir verskeie regters, waaronder Thurgood Marshall, William Rehnquist en Antonin Scalia, sowel as sekretaris van Handel Ronald H. Brown in 1996, nadat hy in diens van 'n vliegtuigongeluk gesterf het.
'Lieg in ere' aan private burgers
Benewens 'in die staat lieg', erken die kongres ook 'eer in leuen' vir private burgers. Vier mense - Capitol -polisiebeamptes Jacob Joseph Chestnut en John Michael Gibson, wat in 1998 tydens die plig vermoor is, die ikoon vir burgerregte Rosa Parks in 2005 en eerwaarde Billy Graham in 2018 - het die erkenning ontvang. "Chestnut en Gibson was die eerste mense wat ooit in die Rotunda in ere gelê het," sê Campbell.
Volgens Campbell, na die dood van John F. Kennedy, het die kongres verklaar dat alle presidente by hul dood in staat sou lê as dit deur hul families verlang word. Sedertdien het twee gesinne die seremonie geweier.
'Die een was Nixon omdat hulle bang was dat dit 'n kontroversie sou word,' sê sy. 'Die ander een was Truman, want sy vrou het nooit van Washington gehou nie, sy wou nooit in Washington gewees het nie, en sy het nie veral daarvan gehou om presidentsvrou te wees nie. Daarom het hy 'n besluit geneem dat hy nie van Bess 'n staatsbegrafnis hoef te maak nie. "
Honorees, Elijah Cummings, John Lewis en City Planner, L'Enfant
Ander opvallende huldeblyke sluit in die van Elia Cummings, wat in 2019 die eerste swart wetgewer in die Statuary Hall was. Rep. John Lewis, wat op 17 Julie 2020 oorlede is, was die eerste swart wetgewer wat in die Rotunda in die staat gelê het. J. Edgar Hoover is die enigste FBI -direkteur wat in die staat lê.
En, sê Campbell, Pierre Charles L'Enfant, 'n argitek wat beroemd was vir die beplanning van die stad Washington, DC, het meer as 80 jaar na sy dood sy leuen ontvang.
'Hy is in 1825 dood, hy het in 1909 in die staat gestaan,' sê sy. 'Hulle het hom van die plaas Digges in Prince George's County, Maryland, opgegrawe om weer in die Arlington National Cemetery begrawe te word. Hulle het gedink, wel, hy het gehelp om die stad te beplan, hoekom sit ons hom nie in die Capitol nie?
John Lewis was onverskrokke as 'n burgerregte -leier en later 'n wetgewer, en het die fakkel van die groot bewegings van die 1950's en 202060's in die moderne era ingedra en dien as inspirasie en gewete van 'n nasie.
As medestigter van die Student Nonviolent Coordinating Committee, was hy een van die voorste vreedsame rewolusionêres van die Swart burgerregtebeweging. Hy was oral in die twee dekades, by historiese gebeure en selfs stil stryd wat nooit opslae gemaak het nie. Lewis was een van die oorspronklike Freedom Riders, het sit-ins by afgesonderde middagete gelei, gehelp om die optog op Washington saam met Martin Luther King Jr. te organiseer, die optog oor die Edmund Pettus-brug gelei en is byna deur die polisie en rassistiese inwoners op Selma & vermoor #x2019s 𠇋londe Sondag. "
Die mishandeling wat hy op daardie noodlottige dag gepleeg het, het gehelp om die steun vir die Civil Rights Act van 1964 te versterk. Net meer as 20 jaar later is Lewis self tot die kongres verkies, vasbeslote om goeie probleme te maak, en soos hy dit noem. Hy dien 33 jaar in die Huis van Verteenwoordigers en gebruik sy laaste dae hierdie somer om leidende en galvaniserende woorde aan 'n nuwe generasie swart protesteerders te bied wat vir burgerregte veg. Lewis is in Julie 2020 op 80 -jarige ouderdom oorlede.
Die hoogs romantiese weergawe van hoe Butterfield die oproep opgestel het, verskyn in 1898 na 'n tydskrifartikel wat daardie somer geskryf is. Die uitgawe van Century Magazine in Augustus 1898 bevat 'n artikel genaamd The Trumpet in Camp and Battle, deur Gustav Kobbe, 'n musiekhistorikus en kritikus. Hy het geskryf oor die oorsprong van foutoproepe in die burgeroorlog en met verwysing na Taps, geskryf:
'N Bedroefde dogter het haar speelding laat val. 'N President het dit teruggegee.
Terwyl die Amerikaanse Capitol -polisiebeampte William & quotBilly & Evans in eer in die Capitol Rotunda lê, word gesien hoe sy dogter haar ma se trane afvee. VSA VANDAG
WASHINGTON - President Joe Biden en kongresleiers het Dinsdag hulde gebring aan die Amerikaanse Capitol -polisiebeampte William "Billy" Evans tydens 'n plegtige seremonie in die Capitol Rotunda.
Evans, 'n 18-jarige lid van die mag wat in die agentskap se eerste reageereenheid gedien het, is vroeër vandeesmaand tydens 'n aanval in die Capitol dood. Sy liggaam lê in ere in die Rotunda, 'n ongewone onderskeid vir 'n privaat burger.
Biden het gesê Evans word gedefinieer "deur sy waardigheid, sy ordentlikheid, sy lojaliteit en sy moed." Die president het gesê Evans herinner hom aan die kinders by wie hy in Pennsylvania grootgeword het - nooit bang vir 'n geveg nie, en kon nie nee sê wanneer dit nodig was nie.
'Dit was hy wat altyd sy woord gestand gedoen het,' het Biden gesê. 'As hy gesê het dat hy daar sou wees, sou hy daar wees.'
Terwyl Biden praat, sit lede van die kongres stil en stoïs. Sen Tim Kaine, D-Va., Vryf op 'n stadium oor sy oë, terwyl sen. Elizabeth Warren, D-Mass., Haar hande draai.
President Joe Biden het 'n emosionele huldeblyk gelewer en hulde gebring aan die vermoorde Amerikaanse polisiebeampte, William "Billy" Evans. VSA VANDAG
Evans se doodskis het met 'n polisie begelei kort na 10:30 by die Capitol aangekom. wat eens Abraham Lincoln se kis gehou het.
Terwyl sy kis ingedra en neergesit word, was die Rotunda stil. Biden staan ​​met sy hand oor sy hart. Sowat 50 polisiebeamptes staan ​​op aandag.
Evans se gesin - die ma van sy twee kinders, sy seun en dogter en sy ma - het langs die podium gaan sit waar die kongres se leierskap en die president die skare toegespreek het.
Evans se jong kinders, Logan (9) en Abigail (7), het speelgoed gehou. Logan het 'n polisiedop gedra.
Op 'n stadium het Abigail 'n speelgoed -replika van die Capitol laat val, wat Biden, wat die naaste aan die gesin gesit het, gevra het om op te staan ​​uit sy stoel, om te loop en dit op te tel en aan haar terug te gee.
'Ons is almal geskok oor die sinneloosheid van hierdie verlies', het die leier van die meerderheid in die senaat, Chuck Schumer, D-N.Y.
Huisspreker Nancy Pelosi, D-Kalifornië, het Evans '' 'n martelaar vir ons demokrasie '' genoem en gesê dat hy aangesluit het by 'die panteon van helde' wat hul lewe gegee het om die Capitol te verdedig, insluitend beamptes wat tydens die aanval op 6 Januarie gedood is setel van die federale regering.
Pelosi het ná haar opmerkings in die ry van familielede geloop en Janice, offisier Evans se ma, omhels.
Terwyl die koorkwartet van die Amerikaanse weermag 'Amazing Grace' sing, het Shannon Terranova, die ma van Evans se kinders, Abigail in haar sy getrek.
Gedurende die hele uitvoering hou Biden sy hande vas en sy kop gebuig.
Toe kaptein van die Senaat, Barry Black, die laaste gebed doen, omhels Logan 'n opgestopte beer en hou aan om dit te doen terwyl hulle die krans en die kis op die uitweg waarneem.
Kort goed: Lê in die staat
Hey, en welkom by die kort dinge, ek is Josh Shuk, en dit is kort dinge, en dit is eintlik 'n baie plegtige uitgawe van kort dinge.
Dit is reg. Onlangs in reële tyd in CIMMYT, onlangs in podcast -tyd, is justisie Ruth Bader Ginsburg op 18 September oorlede. Ek dink sy verdien 'n volledige vertoning oor haar, waarna ons beslis sal uitkom. Maar sy is op 87 dood aan komplikasies van pankreaskanker. En nadat sy 27 meer as 27 jaar in die Hooggeregshof gedien het, het sy die eerste vrou in die Amerikaanse geskiedenis geword wat in die Amerikaanse Capitol -gebou in die staat gelê het.
Ja, op Vrydag, 25 September, soos u gesê het, is ons tyd effens verby. Maar soos ons nou opneem, is dit môre. Sy sal die eerste vrou wees wat ooit in die staat lê, en mense sal kan besoek en hulle sal 'n hele seremonie hou waaroor ons sal praat. En seremonie is die regte woord, want dit is 'n baie plegtige geleentheid, 'n baie seremoniële geleentheid waar die volk basies geroep word om te treur oor 'n baie belangrike persoon wat met alle krag aan die land gegee het sal met al haar krag.
So iemand is belangrik genoeg om te sê, hey, as 'n land, maak nie saak hoe verdeeld ons is nie, ons gaan oor hierdie persoon rou. En dit is die hele punt om in staat te lê.
Dit is reg. En nou is ek verward of ons in die verlede tyd of in die toekoms moet praat.
Ons draai net om en om. Dit sal soos die film Looper wees.
Maar sy sal ook in berusting lê by die Hooggeregshof, wat anders is. Maar om in staat by die Capitol te lê, is nogal 'n eer. Die laaste keer dat dit gebeur het, was verteenwoordiger John Lewis hier in Georgia se 5de distrik. Voor dit was dit verteenwoordiger Elijah Cummings. Reg. Ek glo John McCain was slegs die 13de senator wat ooit in die staat gelê het.
Ek glo dus dat hy die laaste persoon van die kongres was wat voor Cummings en Lewis in staat was.
Ja. En die punt hier is dat dit nie asof enige politikus wat die land dien, hierdie eer waardig is nie, aangesien McCain slegs die 13de senator was. Ja, ek dink net 'n handjievol private burgers, insluitend Rosa Parks, is ooit so vereer. En dit was in 2005.
Ja. En as 'n private burger, het Rosa Parks in ere gelieg, wat anders is, soos ons sal sien. Maar om in staat te wees, is 'n baie duidelike eer, en ek wil eintlik nie redelik nuut sê nie. Die eerste keer dat dit in die Verenigde State in die Capitol gedoen is, was 1 Julie 1852 met Henry Clay, 'n kongreslid van Kentucky en bekend as die Groot Kompromis. En hy is geëer omdat hy basies sy hele politieke lewe daaraan gewerk het om burgeroorlog af te weer.
Hy het postuum misluk, maar gedurende sy leeftyd het hy daarin geslaag om te keer dat dit gebeur. En dus was hy die eerste persoon wat in die staat in die Amerikaanse hoofstad gelê het.
Reg. Miskien moet ons 'n blaaskans neem, 'n bietjie cliffhanger en vir almal wat die besluit neem, vertel wanneer dit gebeur.
Hallo, dit is Hillary Clinton, gasheer van die nuwe podcast, jy en ek albei; daar is baie om oor bekommerd en bekommerd te wees, en dit word nog erger omdat ons nie saam kan wees nie. Ek is dus baie telefonies aan die praat, met vriende, kundiges, regtig met almal wat kan help om hierdie moeilike tye te verstaan. Hierdie gesprekke was vir my 'n reddingsboei.
En nou hoop ek dat dit vir u is om na u en my te luister, beide op die I Heart -radioprogram, Apple -podcasts of waar u ook al u podcasts kry. Goed, so drom rol, asseblief, dit is lekker in die kongres, ek hoop dat daar ook 'n hoë hoed is as jy sê dat die kongres dit nie kan doen nie.
Ek het, hoewel ironies genoeg, 'n dromstel agter my, want ek draai net om. Dit is 'n heel ander dimensie wat ons nou net hier begin inkorporeer. Die kongres moet dit dus voorstel en dit goedkeur. Dit kan deur resolusie kom. Gewoonlik hoef u nie 'n resolusie te hê nie. Gewoonlik kan hulle net sê, kom ons, kan ons net saamstem oor hierdie een ding en nie 'n amptelike stemming hieroor hoef te hê nie? Reg. Die leierskap van die kongres gaan net, hey, dit is wat ons gaan doen en niemand maak my beswaar nie.
En daar is soveel politieke grappies wat ek nou net vermy. Maar ja, dit is presies wat verseker gebeur. Maar jy het iets gesê. U het voorheen iets gesê dat nie almal hierdie eer in die staat kry nie, leuen in eer in leuen is basies dieselfde. Dit hang net af of u 'n verkose amptenaar is en of u 'n privaat burger is. Dit is baie skaarser vir 'n private burger om dit te kry. Maar die enigste mense wat outomaties die geleentheid gebied word om hul oorskot in die Amerikaanse hoofstad te laat lê, is presidente en oudpresidente.
Is dit nie reg nie? Is dit waar? Ja, ja, sodat die kongres kan besluit, hey, jy is beduidend genoeg om in staat te lê, maar dit is nie outomaties nie, reg?
Reg. Tensy jy 'n president is, reg. Reg. So, soos u gesê het, moet die Kongres dit voorstel. En as hulle dit doen, waarsku hulle hierdie agentskap wat die argitek van die Capitol genoem word, waarvan ek nog nie vantevore gehoor het voordat ek dit ondersoek het nie.
Dit is beslis 'n ander AOK. Reg. Ja, dit is wat hulle bekend staan ​​as AFSC, wat sekerlik verwarrend kan wees, veral as AOC uiteindelik oor 50 jaar in die amp sterf en in staat lê wanneer die AFC sorg vir Aoki se staatsbegrafnis.
Dit is reg. Die argitek van die Capitol in hierdie geval word in kennis gestel. En basies is dit net soos enige gebeurtenis wat u gaan beplan, baie skoonmaak moet plaasvind. Hulle hou van krag, was die voorkant van die gebou. Hulle was en vryf die vloere. Hulle wil hê dat alles op die beste manier moet lyk. U weet, hulle vervaardig 'n houtstaander om die kis vas te hou en alles op te poets. En hulle weet, jy moet al die spinnerakke wegneem vir so iets.
Dit is reg. Weet jy, jy het aangekom toe hulle die Capitol besig was om jou begrafnis te was, jy kyk, jy weet. Ja.
En ek wonder ook hoe die regeringskontrak daar uitsien. Reg.
Dus, die staanplek waarop u u kis sit, soms bou hulle dit beslis, maar hulle het ook een. Daardie dinge word catafalque genoem. En die katafalque is net dit. Dit is 'n dekoratiewe sierstandaard. Die kis rus op. En as u beelde sien van iemand wat in die staat lê, kyk dan waarop hulle kiste is. En as hulle 'n president is, is die kans groot dat dit 'n dennekataal is wat eers in 1865 gebou is om Lincoln se oorskot te hou, en ek kan my nie te veel hoër eerbewyse voorstel as om u kis neer te sit nie op die katafalke wat oorspronklik vir Abraham Lincoln gebou is.
Ja, waaroor ek nuuskierig is, is of die wense van die persoon of die president na die haas veras moet word, wat hulle doen, weet ek nie.
Ek sou raai dat hulle waarskynlik die verskillende katafalke sal hersien, of, weet jy, wat ook al. Ek sou hoop dat hulle sou erken dat die sterwende persoon wat in die staat se laaste wens lê, ongeag wat dit is. Maar ek dink jy moet. Jy sou so dink. Maar ek sou raai dat hulle dit beslis sou doen. Hulle sou basies net hul M.O. Maar die ding is, is dat u ook kan sê dat ek nie in 'n staat wil lê nie, hetsy veras of so iets, of u gesin kan dit sê.
En trouens, die familie van Truman en die familie van Nixon het beide die eer geweier om te lieg, om die oorblyfsels te hê van die voormalige presidente wat in die hoofstad in die staat lê. En in plaas daarvan, weet ek seker Nixon, lê net in rus in sy biblioteek in Yorba Linda. En die enigste verskil tussen in rus lê en in staat lê, is of u in die openbaar as deel van 'n staatsbegrafnis vertoon word of nie. As dit deel is van die staatsbegrafnis, lê u in die staat.
As dit nie die geval is nie, lê u in rus. So het die familie van regter Rehnquist ook die aanbod van die hand gewys en in plaas daarvan het hy in die hooggeregshofgebou gaan lê.
Dit is reg. En ek dink nie ons het genoem dat dit alles by die rotonde plaasvind nie. Reg. Dit is die vloer daar, dof en blink. Daar moet duidelik 'n plek vir die media wees. Hulle het hierdie opstanders opgerig omdat daar 'n werklike seremonie is wat deur die kongres se leierskap aangebied word. En jy weet, jy moet al die moere en boute, die beligting en die mikrofone op hul plek hê. En soos ek gesê het, dit is soos enige ander gebeurtenis. Hulle wil net hê dit moet baie glad en met baie respek verloop.
Ja. En in alle opsigte baie skoon.
Ja, krag was en alles. Reg. So daar was 'n onderhoud met hierdie antropoloog met wie hierdie HowStuffWorks -artikel onderhoude gehad het, en haar naam is Shannon Lee Dougherty, en sy is 'n antropoloog aan die Universiteit van Chicago. En sy stel dit regtig pragtig. Sy het gesê dat seremonies soos om in staat te wees, om in staat te wees, bedoel is om 'n idee te verswelg dat hierdie persoon, veral na hul dood, soos hierdie geëlektrifiseerde, gekonsentreerde herinnering aan nasionale gees, aan, weet jy, Amerika self, van almal word die dinge wat goed is oor Amerika wat hou van hul werk en lewe en alles wat hulle gedoen het, veral in die dood, wanneer mense, soos jy weet, alles vergeet.
Dinge anders, en fokus regtig op die goeie dinge wat die persoon gedoen het, dat die goeie dinge eintlik is om die land vorentoe te dryf of om die land in 'n goeie toestand te hou. En dat dit een van die redes is waarom die hoofrede om in die staat te lê, eintlik maar net 'n goeie idee is, hallo almal, laat ons dit alles onthou. Kom ons fokus daarop om 'n idee te verswelg. Ek het gedink dit is 'n baie goeie manier om dit te stel.
Om die land vir vier tot 12 uur te verenig, tops, tops. Ek weet dit is 'n siniese beskouing, maar dit is 'n soort waarheid. Ja.
Sonde, sinisme en rasionalisme is deesdae basies uitruilbaar. Dit voel soos. Ja, dit is ook 'n goeie aanhaling.
Dankie, Chuck. Ek waardeer dit. Het u nog iets om in die staat te lieg?
Ek het niks anders nie. Ek sien uit daarna om dit self te doen.
Ja ek ook. Ek sal daar sit en huil oor jou kis, huil vir dae lank, Chuck. Ek waardeer dit. Wel, dit is dit vir ons. Dit is dit om in staat te lê. Dit is dit vir kort dinge. Kort goed is uit.
Dinge wat u moet weet, is 'n produksie van radio's HowStuffWorks vir meer podcasts, My Heart Radio, is dit die radio -app, Apple -podcasts of waar u ook al na u gunsteling programme luister?
5 dinge wat u nie geweet het oor Britse koninklike begrafnisse nie
Begrafnisse vir top lede van die koninklike familie word reeds beplan. Die begrafnisse vir haar majesteit die koningin en sy koninklike hoogheid, die hertog van Edinburgh, is al baie jare beplan by die geleentheid dat hulle sou sterf. Die koningin en die hertog was altyd betrokke by die opstel van hul eie begrafnisplanne. Haar begrafnisplanne van haar majesteit is met die kodenaam London Bridge en 8217 en die begrafnisplanne van die hertog van Edinburgh se kodenaam 'Fort Bridge '. Prins Philip hou nie op eie versoek 'n openbare begrafnis nie. Hy het 'n privaat diens in die kapel van St George 's gespesifiseer, in die styl van 'n militêre begrafnis.
2. Staatsbegrafnisse vir almal?
Slegs die Soewerein word outomaties 'n staatsbegrafnis toegeken. ' Alle ander lede van die koninklike familie kry 'n koninklike seremoniële begrafnis. Die enigste verskil tussen die twee is hoe die geweerwa met die kis gedra word. By 'n staatsbegrafnis word die kis deur matrose van die Royal Navy saamgetrek. Dit is omdat die perde tydens die begrafnis van koningin Victoria rusteloos geword het en nie in staat was om die kis veilig te trek nie, en daarom het matrose ingetree om die kis te trek vir die prosesroete. In 'n koninklike seremoniële begrafnis word die geweerwa deur perde gedra.
3. In Staat lê
Die kis in 'n staatsbegrafnis lê drie dae in die Westminster -saal voordat dit saam met die begrafnisstoet geneem moet word. Tydens die rustyd lê die kis op 'n katafalke in die middel van die Westminster Hall. Elke hoek word bewaak deur verskillende eenhede van die Sovereign Bodyguard of die Household Division. Nadat hy in die toestand gelê het, word die kis op 'n geweerwa langs die begrafnisroete geneem, waarna dit na 'n begrafnisdiens in die Westminster Abbey of St Paul 's Cathedral geneem word.
Catafalque van The Queen Mother in Westminster Hall.
Tydens 'n paar keer in die staat, word iets genaamd 'the Princes ' Vigil ' waargeneem deur manlike lede van die koninklike familie. Dit het gebeur by die begrafnis van The Queen Mother in 2002 toe haar vier kleinseuns 'n nagwaak op die vier hoeke van die katafalke gehou het. Prins Charles, prins Andrew, prins Edward en burggraaf Linley het by die kis gewaak in 'n tradisie wat begin het by die begrafnis van George V deur sy seuns. Vir George V neem sy vier seuns koning Edward VIII, die hertog van York (later George VI), die hertog van Gloucester en die hertog van Kent pos.
4. Spesiale gewapende magte seremonieel
Daar is 'n paar spesiale bewegings vir die oefening vir soldate wat langs die prosesroete loop tydens 'n staats- of koninklike begrafnis. Byvoorbeeld, nadat die kis verby is, beweeg die soldate langs die roete van die huidige arms na 'n posisie bekend as ' rus op u arms omgekeer, wat slegs by begrafnisse gebruik word.
'N Ander beweging genaamd ' omgekeerde arms ' word ook gebruik vir gewapende soldate wat 'n begrafnisbak begelei, waar die arms onder die linkerarm gehou word en die loop agtertoe wys. Dit word ook slegs by begrafnisse gebruik, maar gewoonlik by militêre begrafnisse.
Wagte buig hul kop terwyl hulle in ' Rus op jou arms, omgekeer '.
Die lyke van die koningin en die hertog van Edinburgh sou na die dood in die kapel van St George 's by Windsor Castle begrawe word, soos baie Britse koning en koninginne, waaronder koning George V en koningin Mary en die ouers van die koningin George VI en die koningin Moeder. Die koningin en die hertog sou langs mekaar begrawe word.
Die Koningin Moeder het aan 'n aanhoudende verkoue gely wat sy tydens Kersfees 2001 opgedoen het. Sy was bedlêend in Sandringham ná haar laaste openbare betrokkenheid op 22 November 2001, toe sy die herbediening van HMS bygewoon het Ark Royal.  Ondanks die misloop van baie ander geskeduleerde geleenthede - soos die 100ste verjaardagviering van prinses Alice, hertogin van Gloucester, op 12 Desember 2001 , die jaarlikse middagete van die Women's Institutes, waarvan sy president was, op 23 Januarie 2002,  en tradisionele kerkdienste in Sandringham  - sy was vasbeslote om die begrafnis van haar jonger dogter prinses Margaret by te woon. Op 13 Februarie glip sy in haar sitkamer in Sandringham,  wat haar dogter, die koningin, en die res van die koninklike gesin groot kommer wek, maar sy reis die volgende dag per helikopter na Windsor.  Sy woon die begrafnis op 15 Februarie by in 'n draer met verduisterde vensters,   (wat onlangs deur Margaret gebruik is)   beskerm teen die pers volgens haar wense dat geen foto's van haar in 'n rolstoel geneem kon word nie. Sy keer toe terug na die Royal Lodge. Op 5 Maart 2002 het sy middagete bygewoon tydens die jaarlikse grasperkpartytjie van die Eton Beagles, en die Cheltenham -wedrenne op televisie gekyk, maar haar gesondheid het vinnig agteruitgegaan gedurende haar laaste weke nadat sy vir die laaste keer teruggekeer het na die Lodge.  Sy het gedurende Maart 2002 verder verswak en is op 30 Maart (Paassaterdag) om 15:15 GMT oorlede, saam met haar oorlewende dogter, koningin Elizabeth II, aan haar bed. 
Koninklike familie Edit
Prins Charles en prins Andrew, wat met vakansie was in onderskeidelik Switserland en Barbados, het na die Verenigde Koninkryk teruggekeer nadat hulle van hul ouma se dood geleer het.   Haar lyk het by die altaar van die Royal Chapel of All Saints naby die Royal Lodge gelê,   waar die koningin en die koninklike familie die dag na haar dood 'n ewe lang lied bygewoon het.   Later het prins Andrew en sy dogters, prinsesse Beatrice en Eugenie, met lede van die publiek vergader.   Prins Andrew beskryf sy ouma as 'n "baie, baie spesiale" persoon.  In 'n onderhoud het prins William en Harry hulde gebring aan hul 'inspirerende' oumagrootjie.  Sowel die koningin as die prins van Wallis het hulde gebring aan die koninginmoeder in afsonderlike televisie -uitsendings.    Op 4 April ontmoet die koningin en die hertog van Edinburgh die treurendes by Windsor Castle en bekyk die huldeblyke. 
Politici en koninklikes Redigeer
Die premier, Tony Blair en ander parlementslede van die House of Commons, asook die leier van die House of Lords, lord Williams van Mostyn, en die lede van die House of Lords het hulde gebring in afsonderlike verklarings.   In Skotland het die Skotse parlement 'n stilte van een minuut nagekom.  Die opposisieleier, die drie eerste ministers van die samestellende lande van die Verenigde Koninkryk, en alle lewende voormalige Britse eerste ministers het soortgelyke gevoelens uitgespreek.  Onder buitelandse politici wat boodskappe van meegevoel gestuur het, was die Amerikaanse president George W. Bush, die Russiese president Vladimir Poetin, die Franse president Jacques Chirac, die Suid -Afrikaanse president Thabo Mbeki, die Australiese premier John Howard, die Kanadese premier Jean Chrétien en die Ierse president Mary McAleese.  Die House of Commons van Kanada het ook 'n parlementêre mosie van meegevoel aanvaar.   Onder die hoofde van buitelandse koningshuise wat hulde gebring het, was Juan Carlos I, die koning van Spanje, Carl XVI Gustaf, die koning van Swede, Abdullah II, die koning van Jordanië en Gyanendra, die koning van Nepal. 
Sportgebeurtenisse in die Verenigde Koninkryk het 'n oomblik van stilte as 'n teken van respek beskou,  hoewel die koninklike familie en die regering in aanloop tot die begrafnis gesê het dat hulle nie wil hê dat sportbyeenkomste vertraag of gekanselleer word nie.  Lede van die publiek is genooi om boeke van meegevoel te teken by St James's Palace, die Palace of Holyroodhouse, Windsor Castle, Sandringham House, Cardiff City Hall en Belfast City Hall.   Ongeveer 30 000 boodskappe van meegevoel is op die paleis se gedenkwebwerf ingedien.  Blomme huldeblyke en boodskappe is deur die publiek by die hekke van Buckingham -paleis en ander koninklike wonings gelaat.   Gedenkdienste en gebede is gehou by kerke in die Verenigde Koninkryk, insluitend die Paasdiens in die Canterbury-katedraal onder leiding van die aartsbiskop van Canterbury George Carey, die Paaswaak by die Westminster-katedraal onder leiding van aartsbiskop Cormac Murphy-O'Connor, en 'n spesiale herdenkingsdiens by die St Paul's Cathedral.   Soortgelyke dienste is gehou in die St Mary Magdalene Church, Crathie Kirk, York Minster en Manchester Cathedral, en 'n stilte van twee minute is waargeneem deur Britse en Amerikaanse troepe wat tydens die Paasdiens in Bagram Airfield in Afghanistan ontplooi is. 
Die vlae op alle openbare geboue in die Verenigde Koninkryk is tot halfmas laat sak.  Vlae by Kanadese federale geboue en ondernemings is ook halfmas gewaai vanaf die aankondiging van haar dood tot sononder die dag van die begrafnis.  Die Ierse nasionale vlag is ook halfmas op alle staatsgeboue gewaai om die dood van die koninginmoeder te merk.  Vlae by Volgograd, 'n Russiese stad waarvan die koninginmoeder 'n ereburger was, vlieg ook halfmas na die aankondiging van haar dood en tot op die dag van haar begrafnis. 
Lê in die staat Edit
Nadat sy na Londen gebring is, is die kis van die koninginmoeder aanvanklik in die St James's Palace geplaas en later saam met 1600 troepe na die Westminster Hall geneem omdat sy in die staat gelê het.  Op 'n stadium het haar vier kleinseuns, prins Charles, prins Andrew, prins Edward en burggraaf Linley, die wag as 'n teken van respek gemonteer - 'n eer soortgelyk aan die Vigil of the Princes in die toestand van koning George V. [ 44]  Prins Charles keer later terug vir 'n privaat besoek.  Die Walliese wagte en die Yeomen of the Guard staan ​​ook waaksaam oor die kis van die koninginmoeder.  Na raming het 200 000 mense oor drie dae verbygelê toe sy in die Westminster Hall in die Palace of Westminster in die staat was.  
Optog en diens Redigeer
Die gepubliseerde diensorde bevat 'n voorwoord van die vers wat begin met 'U kan trane stort dat sy weg is' (toegeskryf aan 'n anonieme skrywer) wat deur die koningin gekies is. Die vers het baie gewild geword na die begrafnis, en dit is later onthul dat dit gebaseer is op 'n gedig wat 20 jaar tevore deur David Harkins, 'n aspirant -kunstenaar uit Carlisle, geskryf is.  ​​ Andrew Motion, wat voorheen gedigte geskryf het vir die troue van prins Edward, die 100ste verjaardag van die koninginmoeder en die dood van prinses Margaret, het 'n elegansie laat kom ter ere van die koninginmoeder. 
Die begrafnis, met kodenaam Operasie Tay -brug, is in Londen gehou. Dit begin om 9:48 op 9 April 2002 om 09:48, toe die tenoorklok van die Westminster Abbey 101 keer geklink het, elke klokkie 'n jaar wat die koninginmoeder geleef het. Om 11:18 is die kis uit die Westminster Hall in die paleis van Westminster gedra, waar die koningin Moeder se kis - gedrapeer in haar persoonlike standaard en met 'n blommekrans bo -op en haar kroon op 'n kussing - in toestand gelê het 'n katafalke van 1,8 m. 'N Nota van die koningin is ook op die dag van die begrafnis op die kis geplaas.  Die kis is daarna na die Abbey geneem, ongeveer 300 meter verder, vergesel van tromspelers en 'n massale pypband van 192 musikante wat uit 13 Britse en Statebond -regimente afkomstig was.    Ongeveer 1700 militêre personeel het aan die optog deelgeneem,  en repetisies het tot die aanbreek van die begrafnisdag geduur.  Die kis van die koningin Moeder is op 'n geweerwa geplaas onder leiding van die King's Troop, Royal Horse Artillery.  Onder die regimente wat aan die optog deelgeneem het, was 1ste The Queen's Dragoon Guards, die Queen's Royal Hussars, die 9th/12th Royal Lancers, die King's Regiment, die Royal Anglian Regiment, The Light Infantry, the Black Watch, the Royal Army Medical Corps, die Royal Yeomanry en die 68 (Inns of Court & City Yeomanry) seine eskader.  Representatives from the Queen Mother's Canadian military units, the Black Watch (Royal Highland Regiment) of Canada, the Canadian Forces Medical Service, and the Toronto Scottish Regiment (Queen Elizabeth The Queen Mother's Own) also took part in the funeral procession. 
The service was sung by the Choir of Westminster Abbey and conducted by Organist and Master of the Choristers, James O'Donnell the organist was Andrew Reid. Music before the service included "Great Fantasia and Fugue in G minor, BWV 542", "Pièce d'orgue, BWV572 ", "Passacaglia in C minor, BWV582", and "Liebster Jesu, wir sind hier". The funeral started with the choir singing the Funeral Sentences, composed by William Croft and Henry Purcell. The first lesson from Ecclesiastes, chapter 12, verses 1–7, was read by Dr David Hope, the Archbishop of York, and the second lesson, from the Book of Revelation, chapter 7, verses 9–17, was read by Cardinal Cormac Murphy-O'Connor, the Archbishop of Westminster. The sermon was given by Dr George Carey, the Archbishop of Canterbury,  and a reading from The Pilgrim's Progress was given by the Reverend Anthony Burnham, the Moderator of The Free Churches Group. The Psalm was Psalm 121, sung to a setting by William McKie. The hymns were Immortal, Invisible, God Only Wise words by Walter Chalmers Smith to the traditional Welsh tune St Denio, en Guide me, O thou great Redeemer, by William Williams to the tune Cwm Rhondda by John Hughes. The anthems were How lovely are they dwellings fair by Johannes Brahms and Holy is the true light by William Henry Harris. The service finished with the Last Post, the proclamation of the Queen Mother's styles and titles by the Garter King at Arms Peter Gwynn-Jones, Reveille and the national anthem. The voluntary was the Prelude and Fugue in E flat, BWV552 by Johann Sebastian Bach, and the Abbey bells rang half-muffled to a peal of Stedman Caters of 5101 changes.   
Nelson Mandela was the first democratically elected president to lie in state in South Africa. [ aanhaling nodig ] The event took place at the Union Buildings the same site where he was inaugurated as the President of South Africa on May 10, 1994. The body of Mandela was lying in State for three days starting on Wednesday the 11th of December 2013 and ending on Friday the 13th of December 2013. The body was viewed by thousands of South Africans before it was airlifted to Qunu in the Eastern Cape where Mandela was laid to rest on the 15th of December 2013.