Middelbare skool, Misfits, en die Melkweg: Sien die Lewe van die Rand
Verlede somer het ek op die pragtige kuslyn van Sonoma County, Kalifornië, kamp opgeslaan. Daar, op 'n klein krans wat uitkyk na die oseaan, lê ek laat in die nag wakker en staar my op na die Melkweg wat hom uitstrek soos 'n groot springende dansende wese oor die naghemel. Dit was nie die eerste keer dat ek ver van die stadlig ver genoeg was om hierdie wonderlike Melkweg te verwonder nie; om myself te voel as deel van 'n oneindige kosmos, wild, geheimsinnig en pragtig verby verbeelding; om myself te ken soos van sterretjies gemaak.
Die Melkweg is natuurlik die sterrestelsel wat ons sonnestelsel oproep huis toe. Dit lyk vir ons as 'n gloeiende band wat oor die naghemel reik, want ons is op die rand van een van sy spiraalarms (die Orion Arm) ongeveer twee-derdes (27,000-ligjare) uit die sentrum. Ons ligging na die rand van ons sterrestelsel gee ons die geleentheid om sy groot middelpunt oor die naghemel te sien, om sy afsonderlike vorm te onderskei, afgesien van ander ligpunte, waarvan sommige hul melkwegkluste van duisende sterre is.
Hoe sal die Melkweg na ons kyk as ons nader aan die sentrum geleë is? Hoeveel moeiliker sou dit wees vir vroeë sterrekundiges om te ontdek dat ons eintlik deel was van 'n sterrestelsel te midde van 'n groot aantal sterrestelsels, eerder as die vroeër siening dat al die sterre om die Aarde omgeswaai het? Sterrekundiges en stargazers kan dank aan ons Sun gee aan die buitenste rand van ons sterrestelsel.
Ek het gewonder oor hierdie ervaring om duideliker van die rand af te sien, beide die vorm van 'n ding (in hierdie geval ons sterrestelsel) en wat verder gaan. Hoe kan dit werk wanneer dit toegepas word op 'n sosiale groepering? Kan mense wat 'n sosiale of fisiese rand van 'n gemeenskap, kultuur of beskawing bewoon, die interne dinamiek en die moontlikhede van wat buite sy buitenste grense heen, duideliker sien? Hoe is dit 'n belangrike kwaliteit van Edge-woning (die vermoë om te leef en op te tree in die plekke waar twee dinge ontmoet)? En hoe is dit belangrik vir hierdie randtye waarin ons leef (binne die verkrummel van ons Industriële Groeibesparing, wat 'n era van mensgemaakte klimaatsverandering betree)?
Vreemd (of dalk nie so vreemd nie) om te dink hoe ons die Melkweg sien en ervaar, herinner my aan die middelbare skool - daardie onstuimige tyd in die ongemaklike tussenin, die randruimte wat terugkyk na ons agtergeblewe kinderjare en na die geheimsinnige tyd sou van ons nog teens teëgekomde tieners wees.
Vir my was Middle School 'n tyd toe die "populêre" kinders, die atlete en cheerleaders die sentrum van ons sosiale heelal beklee het, terwyl die oddballkinders tot by die buitenste rand gestoot is. Ek was een van daardie vreemde kinders wat niemand wou uithang nie. Ek het dus begin studeer wat die "kulturele antropologie van die middelbare skool" genoem kan word, alhoewel ek dit nie weer genoem het nie.
Ek het begin merk dat daar dinge was wat verskriklik verkeerd was met die middelskoolkultuur wat die samelewing in die algemeen weerspieël het. Ek het kritiek op middelbare skool in my dagboek geskryf. As ek een van die "gewilde" kinders was, altyd in die middel van sosiale optrede, sou ek waarskynlik gedink het dat alles goed was. Maar ek was nie. Ek moes aan die buitekant wees om die sosiale beweging binne die sentrum te sien (en kritiseer).
Die voordele van 'n vreemde bal op die rand
Op hoërskool het ek gevind en gebind met 'n klomp ander vreemde kinders. Ons het ons onsself op ons vreemdheid uitgespreek. Sommige van ons was te slim om koel te wees. Party was te ruim of net vreemd. Sommige was ontluikende kunstenaars of aktiviste. Sommige was die eerste minderhede wie se ouers hulle dapper in die middel van die sestigerjare dapper gestuur het in 'n hele wit omgewing in die Suide. Ons was nie almal dieselfde soort oddball nie. En ons het baie van mekaar geleer en ons verskillende soorte uiterlikheid.
Na 'n rukkie het die hele bevolking van die studente versprei oor ons skandalige avonture (hang uit met plaaslike kollegehippies en radikale). Vir sommige studente het "buiteklub koel" begin om 'n "cheerleader / sokker-speler koel" teen te gaan.
Ek het deur middel van die lewe saam met my hierdie les geleer wat ek in die middelskool geleer het - die praktyk om 'n kultuur, beskawing of groepering van enige aard van sy kant te besigtig. Vanuit hierdie oogpunt kon ek kyk en sy dinamiek en beweging duideliker sien as van die sentrum. Ek kon ook buite kyk na die grense van die betrokke groepering wat ek oorweeg het om die konteks waarin dit gevorm het te sien, hoe groter dit omliggende groepering, ander groeperings wat gekruisig en beïnvloed het - alles met meer duidelikheid wat ek kon hê as Ek het probeer om buite die rand van die sentrum te sien.
Sien beide binne en buite die grense van iets
Ek glo dat hierdie vermoë om binne en buite die grense van iets te sien (galaksie, gemeenskap, kultuur, beskawing) 'n belangrike kwaliteit van Edge-woonhuis is - een wat ontdek, geleer, gekweek kan word. Dit is 'n praktyk wat ons binne onsself kan groei.
Hierdie vermoë om binne en buite te sien, is 'n deurslaggewende gehalte vir ons tye - binne en aan die rand van 'n verkrummelende beskawing, wat 'n tydperk van mensgemaakte klimaatsverandering betree, waarvan die impak op ons Aarde nog nie bekend is nie.
Dit is 'n groot voordeel om op te leef.
Ons tye nooi ons uit en nooi ons om in ons beskawing na binne te kyk, om die onderliggende dinamika en beweging duidelik te beskou - en ook buite die horison van ons tyd te kyk - om die gevare van die klimaatsverandering eerlik te beskou. Ons beskawing het veroorsaak en met die hoop om die visie die potensiaal te skep om 'n menslike kultuur te skep wat in harmonie met ons Aarde en al sy verskillende lewensvorme leef.
Ek kan nou duidelik sien: Ons beskawing van die kant af sien
Deur ons beskawing vanaf die rand te sien, word dit moontlik om sy konstrukte, aannames, norme en vooroordele duideliker te maak. Dinge wat uit die sentrum mag lyk, is so natuurlik waar dat dit nie eens die moeite werd is om te ondervra nie. Dit is nie net NIE natuurlik waar nie, maar so vernietigend, wonder mens hoe dit gekom het om duisende jare menslike beskawings te oorheers.
Enkele voorbeelde van ons beskawing se konstrukte wat ons aarde gebring het tot hierdie tyd van menslike klimaatsverandering en onbekende gevolge, is:
~ Oneindige groei is moontlik op 'n eindige planeet
~ Kapitalisme is die beste moontlike ekonomiese stelsel
~ Wins is die beste manier om te meet of iets die moeite werd is of nie
~ God (of wetenskap) het die mensheerskappy oor aarde, plante en diere gegee om te "bestuur" as "natuurlike hulpbronne"
Hiërargie, patriargie, oorheersing en oorlog is natuurlike en onontkoombare eienskappe van die mensdom
Gelukkig is ek ver van die eerste persoon om die vernietigendheid en misleidings van hierdie konsepte op te let. Baie ander randkykende mense (ek weet nie of hulle hulleself Edge-inwoners beskou nie) met visioene wat baie sterker as my eie is, het oor hierdie temas geskryf. Ek kan dus nie sê wie die eerste persoon was om een ​​of ander van hierdie konstrukte te kritiseer nie. . Sommige mense wat ek persoonlike dankbaarheid bied om hul insigte op my eie Edge-woonreis te bied, is: Thomas Berry, Chellis Glendinning, Richard Heinberg, Joanna Macy, Starhawk, Daniel Quinn en vele ander.
Hierdie vermoë om binne en buite die grense van iets te sien (galaxy, gemeenskap, kultuur, beskawing) is verweef met twee eienskappe van Edge-dwelling:
~ Die vermoë om iets nuuts te skep van die plek waar twee dinge ontmoet
~ Die vermoë om buite die horison te sien, begin die brug tussen nou en verder
Waar gaan ons van hier af? Visie van die potensiaal en die moontlikhede
Dit is hierdie vermoë om binne en buite die grense van ons beskawing en kultuur te sien, wat ons in staat stel om beide die potensiaal binne ons tyd en die moontlikhede wat vir ons toekoms geskep kan word, te sien.
Dit herinner my aan die diepe waarheid in die dikwels aangehaalde aanhaling deur Albert Einstein, "Geen probleem kan opgelos word deur dieselfde vlak van bewussyn wat dit geskep het nie."
Sonder om vanuit 'n voël- of randbeskouing te sien, kan die innerlike werking van die beskawing waarvan ons deel is, en sy konstrukte bevraagteken. Ons kan nie heeltemal verder kyk nie, sien hoe dinge moontlik kan wees, dan visie en Begin 'n manier om daar te kom.
Tog is dit presies wat hierdie oomblik in die geskiedenis uitnodig en ons aanroep om te doen.
Hierdie werk van die hervisie van ons menslikheid en ons plek binne die web van die lewe (as deel van eerder as in beheer van) is reeds begin. Joanna Macy noem dit die groot beurt. Thomas Berry noem dit die groot werk. Ons moet elkeen net ons unieke stem byvoeg om te sien en die brug te bou wat ons van nou af kan bring tot die wedergeboorte wat buite ons krummelende beskawing se verre rand kan ontstaan.
Hierdie artikel het oorspronklik verskyn op Praat Truth to Power
op die CarolynBaker.net webwerf.
Dianne Monroe omhels rande in Sonoma County, Kalifornië. Sy is 'n Life Mentor en Inner Wilderness Guide. Sy bied programme en persoonlike mentorskap aan met behulp van 'n mengsel van kreatiwiteit, ekspressiewe kunste en diep natuurverbindings om mense te ondersteun om hul begrip van sielkundige doel en lewensweg te ontdek en verdiep. Besoek haar Besoek haar by diannemonroe.com of e-pos haar by dianne (at) diannemonroe.com
Lees meer deur Dianne Monroe.
Jy is hier: Tuis > Sosiale en politieke > tendense > Middelbare skool, Misfits, en die Melkweg: Sien die Lewe van die Rand
Hou ons self in die werklikheid gegrond: dans die ...