Ultraklank van die blaas - SIFSOF
Die blaas is 'n orgaan van gladde spiere. Dit stoor urine totdat dit vrygelaat word wanneer u na die badkamer gaan. Die mees algemene rede vir blaas-ultraklank is om blaasafvoer te kontroleer. Die urine wat in die blaas agterbly na urinering ("post void residual") word gemeet. As urine oorbly, kan daar 'n probleem wees soos:
Uretrale stremming (vernouing)
Blaas-ultraklank kan ook inligting gee oor:
Divertikula (sakkies) van die blaas
Groot gewasse in die blaas
Van buite is die top van die blaas die top van die blaas en die onderkant is die onderkant van die blaas. Tussen hulle is die blaasliggaam, en die onderkant is die blaasnek. Die blaas is saamgestel uit die muur en holte. Daar is 'n driehoekige area aan die onderkant, met die punt vorentoe en afwaarts gerig, gevolg deur die binneste urinale opening, en die uretale uitlaat aan beide kante van die hoek, genoem die blaas driehoekige area, waar daar 'n gebrek aan submukosa is, wat is 'n goeie gewasplek.
Wat is die Blaas-skanderingsmetodes?
Die gebruik van die SIFULTRAS-5.43 Blaas kan geskandeer word volgens die Transabdominale metode vir die opsporing van die muur. Of deur die transektale opsporing. Die blaas kan ook deur die Transurethral metode geskandeer word. Die voordeel is dat 'n hoëfrekwensie-sonde gebruik kan word, wat voordelig is vir die opsporing en opvoering van blaaskanker.
As u kyk vir blaasgewasse, sal 'n normale blaas-sonoogram wys: Wanneer die blaas gevul is, is die urine in die blaas 'n nie-eggo-sone, die blaaswand 'n helder eggo-sone, die eggo sterk op die grensvlak tussen die binnemuur van die slymvlies en die urine, en 'n plat en gladde dun ligsone. Die spierlaag onder die slymvlies is eenvormig laag as die eggo-vulling onvoldoende is, die echo van die serosa is helder.
Patologies en klinies gesproke kom die algemeenste gewasse in die urienstelsel meer voor by mans as by vroue. Die patologie van blaasgewasse word verdeel in: epiteelseltumore (ongeveer 98%) en nie-epiteelseltumore. Blaaskanker kom meestal voor by mense ouer as 40 tot 50 jaar oud. Algemene kliniese manifestasies is pynloos hematurie en onderbroke aanvalle.
In die laat stadium is dit dikwels te wyte aan tumornekrose en infeksie. As die gewas in die driehoek van die blaas geleë is, kan dit hidronefrose van die niere en urineleiers veroorsaak, en die pasiënt kan rugpyn en ongemak hê.
Daar is nietemin twee soorte blaastumore wat konveks in die blaasholte is en die blaaswand infiltreer. Goed gedifferensieerde gewasse word hoofsaaklik gemanifesteer deur ongelyke massaknoppe wat in die blaasholte weerklink, gekoppel aan die muur, met deurlopende blaaswand-eggo's en duidelike spierlaag-eggo's. Die massas het verskillende eggokragte, verskillende groottes, onreëlmatige vorms, onreëlmatige papillêre of blomkoolagtige rande.
Wanneer die pedikulêre gewas van posisie verander of die blaas tap, sal die gewas in die urine swaai. Die swak gedifferensieerde gewas het 'n breë basis, met 'n gedeelte van die gewas wat na die blaasholte se muur uitsteek, die weerklank is wanordelik, die normale struktuur gaan verlore en steek selfs uit die blaas.
Wat die diagnose verskillend maak, is die bloedklont in die blaas wat beweeg kan word wanneer die posisie verander word en nie aan die blaaswand gekoppel is nie. daar is geen kleur bloedvloei vertoon in die bloedklont nie. Daarbenewens is die klierblaarontsteking, die nodulêre soort, soortgelyk aan die blaasgewas-sonogram, maar die voormalige is beperk tot die slymvlieslaag, die basis is breër, die oppervlak is glad en kompleter en die interne eggo in uniform. Kleurdoppler-ondersoek toon nie bloedvloei nie. Die diagnose hang af van histologiese biopsie.
Aan die ander kant as u die blaas vir klippe, dit is noodsaaklik om nie dat primêre blaasstene meestal verband hou met ondervoeding, 'n gebrek aan dierlike proteïendieet en vorm in die blaas nie. Sekondêre blaasstene word meestal veroorsaak deur obstruksie van die laer urien en nierstene wat na die blaas val. Die algemeenste oorsake is goedaardige prostaathiperplasie, vreemde liggaam van die blaas, divertikulum van die blaas en neurogene blaas, sodat die nierstene wat glad kan afgevoer word, in die blaas behou en vergroot word.
Die kliniese manifestasies is hoofsaaklik die stimulering van klippe na die blaas en die obstruksie van die uretra wat deur klippe veroorsaak word. Die belangrikste simptome is disurie, onderbreking van urienvloei, hematurie, gereelde urinering, dringendheid en probleme met posturale urinering. Die siekte kom meer voor by bejaardes en kinders.
By ultraklank word blaasstene gesien as 'n massiewe sterk eggo in die blaasholte, wat op enkele of meervoudige klippe kan dui, en is meer algemeen in die vorm van 'n ellips. Akoestiese skaduwees gaan ook gepaard met massiewe weerklank, soos klein klippe en los klankskaduwees. Verder beweeg die sterk eggogroep met die liggaamsposisie en is dit in die lae posisie. Verder beweeg hegtingstene nie met die liggaamsposisie nie en het 'n geskiedenis van blaasoperasies.
Dit word hoofsaaklik onderskei van verkalkte brandpunte van blaasgewasse. Benewens sterk eggo's, het gewasse steeds sagte weefsel-eggo's en skei dit nie van die blaaswand met liggaamsposisie nie, en kan bloedtoevoer binne die gewas gesien word. Anders as die vreemde liggaam in die blaas, het die vreemde liggaam gewoonlik sy eie unieke vorm. Die urinêre kateter kan byvoorbeeld 'n langwerpige vertoon
Boonop bied sonografie van die blaas kwalitatiewe en kwantitatiewe inligting rakende sistits. Laasgenoemde is 'n algemene siekte in die urienstelsel, wat verdeel word in akuut en chronies. Prostaat hiperplasie, blaasstene, vreemde voorwerpe, gewasse, beskadigde blaaswand en langdurige retensie van urine kan blaasinfeksie veroorsaak. As gevolg van die kort, dik en reguit anatomie van vroue se uretra, is vroue meer geneig tot sistitis as mans. In akute sikstitis is die slymvlies en submukosa verstop en edeem, en die selle infiltreer en lek uit.
Chroniese sistitis kan veroorsaak word deur die verlenging van akute sistits, maar het ook die spesifisiteit daarvan. Die pahtogene bakterieë is byvoorbeeld hoofsaaklik Escherichia coli. Die belangrikste kliniese manifestasies van die siekte is blaasirritasie simptome, soos gereeld, urinering, dringendheid, dysurie, hematurie en pyuria. Daarbenewens kan daar ooreenstemmende manifestasies van die primêre siekte wees.
Op ultraklank word akute sistitis en chroniese sistitis anders geprojekteer. Eerste akute sistitis diffuse verdikking van die blaaswand, hoofsaaklik gemanifesteer in die slymlaag, die oppervlak is rof, sodat die koppelvlakrefleksie duidelik en onduidelik moet wees. In die blaasholte is die oordrag van die urine swak en kan dit fyn puntagtige lae-vlak eggo's hê, soms in die blaas. Sien lae-vlak eggo-afsettings op lae vlakke. Roterende posisie kan geskuif of uitgesprei word, gassistitis is skaars. By akute sistitis word die draagbare blaasvermoë van die pasiënt aansienlik verminder.
Tweedens, chronis blaasontsteking waar daar geen duidelike verandering in die vroeë sonogram is nie, en die letsel duur lank. As gevolg van die uitgebreide veselhiperplasie, is die verdikking van die blaaswand duidelik, en die blaasmukosa-laag is growwer. Urine kan troebel wees, met swak klankoordrag en gevlekte vlokkende hiper-ekoïese drywende voorwerpe, wat neergesit kan word in rus, en versprei kan word wanneer dit gedraai word.
In kombinasie met obstruksie in die laer urienweg, kan trabekulêre trabecula gevorm word, en dit kan gesien word dat die gereeld gereelde meervoudige kolomuitsteeksels tot in die blaas strek en as blaas trabeculae beskou word. In die verdikte blaaswand verskyn die klein kamer as 'n echolose area wat in die blaaswand ingebed is. Die vorm is onreëlmatig en kom gereeld voor. Dit smelt saam met die trabecula. Soms is die klein kamer ingebed in die blaaswand met 'n klein opening. Dit is 'n divertikulum.
Laaste maar nie die minste nie, word ultraklank ook gebruik klierblaarontsteking eksamen. Klierblaarontsteking, ook bekend as custic sistitis, is 'n nie-spesifieke proliferatiewe ontsteking. Kom voor in die middeljarige ouderdom, vroue kom meer voor as mans, die oorsaak van die siekte hou verband met blaasinfeksie, obstruksie in die laer urienweg en blaasstene.
Alhoewel die letsel hoofsaaklik in die blaasdriehoek is, maar dit kan ander dele beïnvloed. Die letsel kom hoofsaaklik in die blaasmukosa voor en het geen invloed op die spierlaag en sereuse laag van die blaaswand nie. Groot letsels met 'n breë basis, plat oppervlak en growwe oppervlak, oneweredige interne eggo, versprei in veelvuldige lae of geen eggo-fokus. Aan die ander kant steek kleiner letsels, nodulêr of paillêr, in die blaasholte uit, met duidelike grense, gladde oppervlak, eenvormige interne eggo en volledige blaaswand. Die kombinasie van klippe, divertikulum en laer urienwegobstruksie is nuttig vir die diagnose.