August 2008 – vetweet
It made a difference for that one….
Krokodil het my voorgestel aan Clarissa Pinkola Estés en haar woorde: "we were made for these times"
Lees dit gerus weer end-uit: http://www.mavenproductions.com/esteswindow4.html
Ek is vanoggend diep geraak deur die hartseer nuus op Kerneels se blog, en soos al die ander wat gereageer het, het ek nie eintlik woorde nie.
Tog is daar hoop vir die van ons wat nog hier is. Krokodil se bydrae het my laat terugdink aan die ou bekende storietjie van die seesterre. Daar is baie weergawes beskikbaar op die internet.
Die volgende een is 'n verwerking van Loren Eiseley se essay, "The Unexpected Universe".
Hy het 'n wonderlike subtiele manier om groot waarhede uit te lig:
Die ander stukkie is 'n verwerking deur Joel Barker, en is vir my meer bekend:
Hierdie laat my dink aan Ezile se woorde, "Onthou net, aanhouer wen"
Hoendertjie – 3
Posted on August 21, 2008 by gidivet
Kiara hardloop nou blykbaar saam met die ander hoenders op die werf rond. Haar entoesiastiese gesinnetjie was baie opgewonde oor die foto's op die blog en het belowe dat hulle 'n opvolg foto sal neem en vir my sal aanstuur om hier te plaas. Ek hoop nogal hulle doen dit, al is dit net om finaal die ou storietjie tot ruste te laat kom.
Om af te kaas
Posted on August 11, 2008 by gidivet
Dalk weet jy waarvan ek praat. Dis mos so met vriendskappe: party is lewenslank, ander is net vir 'n tyd. Sommige van my vriende kom uit ons skooldae. Ons kan nog steeds na 'n jaar en 10 000 kilometer skeiding weer by mekaar uitkom en gesels asof die tyd en afstand irrelevant is. Diesulkes is skaars.
Ek moet dit nog net leer.
Dis nie asof ek nie geweet het nie. Audrey Blignaut het jare terug al gesê mens moet weet wanneer om 'n vriendskap "af te kaas." (as ek reg onthou).
My pa kon mos nooit by 'n vriend of familielid verby ry nie. Ek dink ook dis maar die ver plekke waar ons gebly het. Ons het immers net een maal per jaar, of soms met langer tussenposes afgekom Kaap toe. Ons kinders wou net by die see uitkom. Pa het gestop en gekuier. Ek vermoed my ma het anders gevoel. Ek weet my vrou vind my fiksasie op vriendskap 'n frustrasie.
Vanaand het ek gou by 'n vriend aangery wat ek lanklaas gesien het. Hulle was reeds uitgekuier aan ander kuiergaste en moeg. Ek moes dit gesien het en aangery het, maar in die verlede sou dit nie saak gemaak het nie. Ons het gekuier en gefilosofeer soos van ouds, maar mekaar nie gevind nie. Ek is met 'n groot hartseer daar weg, met die besef dat hierdie vriendskap sy rakleeftyd reeds oorskry het. Wanneer het dít dan gebeur?
Wie weet nog van gangreen? Ek sien dit soms by die werk. Sommige medici dalk ook. Jy sien, dit gebeur mos so onder jou neus. Letterlik. Jy ruik dit lankal maar bly ontken dit. Want jy weet dis deel van jouself, hierdie ledemaat.