Die meeste draai hul neus wanneer wanneer liefde aan hulle verkoop word
Matchmaking en dating services gebruik om in klein reghoeke op buiswaens te adverteer, langs die vitamien drankies en voedselleweringsdienste, en in kleiner reghoeke nog steeds op die geklassifiseerde bladsye van koerante en tydskrifte. Maar die aanlyn-datumbedryf het tot groter en sterker veldtogte verval: die wêreld se grootste aanlyn-dating site, Match.com onlangs het 'n advertensie veldtog geloods wat dekades groot reuse-plakkate in voorste advertensie-plekke bevat, wat gewoonlik deur Sky, Eurostar, of die hoë-straat banke geneem word.
Maar die veldtog, met die slagspreuk "is lief vir jou onvolmaakthede", was Nie universeel verwelkom nie. Enkele voorbeeld eienskappe - swak bakkery vaardighede en pa grappies - was onbevredigend, maar toe dit 'n vroulike gesig met rooi hare en sproete gehad het, het die webwerf 'n kaskad van klagtes veroorsaak en was gedwing om verskoning te vra. (As 'n rooi kop met sproete, vir die rekord, het ek nie verteenwoordig of beledig nie - net verward).
Die feit dat Match.com aangeval is vir wat regtig 'n redelike onskuldige veldtog was, onthul iets vreemd oor internet dating: terwyl sulke webwerwe het ontwikkel tot 'n sosiale norm In die afgelope jaar bly die diepgaande statuskwessies aan die bedryf vas.
Daar is 'n pikkende orde van die publieke persepsie van handelsmerke, en aanlyn-dating verskyn iewers naby haregroeikruie en sanitêre handdoeke. Dit is waarskynlik waarom baie mense verkies om te lees oor dating sites wanneer hulle golwe maak vir al die verkeerde redes - soos lek miljoene gebruikers se data of opstel dating sites vir Donald Trump fans - nie wanneer hulle vir besigheid sak nie.
Ons verstaan ​​stilswyend dat Eurostar, Gap, Santander en ander handelsmerke produkte flog, want dit is wat maatskappye doen. Maar wanneer die produk gevlug word, is 'n sakkarien, korporatiewe weergawe van iets so persoonlik en moeilik om te kom as romantiese sinergie en seksuele chemie. Die reaksie is dikwels een van die afwyking.
Maar aanlyn dating maatskappye probeer net om 'n globale internet ekonomie te word en 'n keuse-ledige romantiese landskap wil hê dit moet wees: elke dag, respek, geliefde. Miskien moet dit nie pla nie. As historikus Harry Cocks maak duidelik, die dating industrie het probeer om in te pas sedert die 1860s, en oor die algemeen misluk.
Deur die verspreiding van die huwelikspersoon (die ekwivalent van eensame hartkolomme) te sien, het die Saterdagoorsig van Londen in 1862 opgemerk dat hierdie manier om mense te ontmoet onwettig en laer klas was. Vuil "hare hare, gewoonlik baie rooi inderdaad, en versadig met rancid vet" is dikwels tussen voornemende liefhebbers gepos. Ongeag die gewildheid van liefde en seks, het die idee van 'n "huweliksmark" kommentators veroorsaak om hul neuse te verkrimp, selfs in die 20e eeu.
By die 1920s, Polisie skandale waarby mans mans ontmoet Deur die kontakkoerant het The Link gedreig om die bedryf heeltemal af te sluit en sy aura van onenigheid bevestig. Dit het oorleef, wat aanleiding gegee het tot die middel-eeu, styselagtige huweliksburek wat dit 'n glans van respek gehad het. Daar was minder ernstige voorstelle: die eerste rekenaar dating maatskappy in die Verenigde Koninkryk, Dateline, is gestig in 1966, saam met 'n klomp kleinskaalse, agentskappe.
Misdaad, bedrog en skandaal was oorvloedig in nuusberigte - vroue wat deur eensame harte vermoor is, advertensies was 'n wedstryd van die kulturele verbeelding. Maar die hoëprofiel geval van Ann Mead, 'n dokter wat in 1994 doodgeslaan is deur 'n man wat sy ontmoet het deur middel van advertensies in die New Statesman, toon dat dit ongelukkig ook 'n werklikheid was.
Die onderbuik van dating
Feit is dat dating dienste altyd in die openbare verbeelding nouer gekoppel is aan die slordige en seksueel gevaarlike wat die bedryf graag wil hê. Volgens Sandy Nye, die weduwee en sakevennoot van Dateline se stigter, John Patterson, het die maatskappy jare lank probeer om sy advertensies in eerbare vraestelle te kry, maar die brosjures wou nie weet nie. Dit was eers toe die maatskappy as 'n familiebesigheid herken het dat sy gedrukte advertensies aanvaar is. Met die oog op televisie het die kabelowerheid 'n dekade van die datumlyn se advertensies gehou, en het uiteindelik slegs 'n Sky-handelsmerk in 1987 toegelaat. Die Guardian het die gesag se huiwering destyds verduidelik met die verwysing na begeleidingsdienste en "fronte vir sekswerk". Die owerheid se kontroleur, Chris Quinlan, het dringend daarop aangedring dat Dateline se kommersiële "nie eensaamheid moet ontgin nie, en ook nie suggestief wees nie, soos die gebruik van groot vroue."
In die afgelope vyf tot tien jaar het die internet dating dienste meer gerespekteer as ooit, ten minste in Brittanje. Maar aanlyn-dating se lot is onvermydelik nie die slanke, die koel of die oulike nie. Maar nuttig, Match.com en sy ilk moet hul plek - subradar aanvaar en oor die algemeen nie iets om te kraai nie.
In 'n sekere sin is dit verheffend om dit te besin - selfs in hierdie markversadigde tye - is liefde nie iets wat ons graag van ons billikke aan ons wil verkoop nie. Bizarre al is dit nie, die romanse word gebruik om Kerskalkoene, vakansies en feitlik alles anders te verkoop. Maar wanneer liefde gebruik word om liefde te verkoop, voel baie van ons dat iets verkeerd is.
Zoe Strimpel, Doktorale navorser, Geskiedenis, Universiteit van Sussex. Haar navorsing is daarop gemik om hierdie vrae te beantwoord, met die fokus op hoe gemedieerde dating platforms (bv. Eensame hart advertensies, rekenaar dating boodskapborde, inleidingsagentskappe) sedert 1970 ontwikkel het en opspoor hoe enkelinge met behulp van hierdie platforms idees van geslag in hul advertensies opgedoen het. of profiele.
Jy is hier: Tuis > Persoonlike > Verhoudings > Paartjies > Die meeste draai hul neus wanneer liefde aan hulle verkoop word