Ten spyte van die verskillende spelvorme vir die plek van herkoms in die onderskeie dokumente, word algemeen aanvaar dat Zirke Jansen oorspronklik afkomstig was vanaf Neustadtgödens in Oos-Friesland, Duitsland. Verskeie genealoë, soos De Villiers, Pama, Colenbrander, Redelinghuys, en andere, verwys na Oos-Friesland, of Duitsland, as die stamland van die Suid-Afrikaanse Jansens. Die LDS registers gaan een stap verder deur die stamland aan te dui as Neustadtgödens, Hannover, Pruise. Die betrokke landstreek was deel van Pruise tydens Zirke se kinderdae (1744). Deurslaggewend egter as bewys van Zirke se plek van oorsprong is twee dokumente wat in die argief van die Lutherse Kerk in Neustadtgödens gevind is. Die eerste is 'n inskrywing in 'n belastingsregister van Zirke se vader, Cornelius, en waarvolgens die gesin in Sieslstrasse, Neustadtgödens, gewoon het. Die ander dokument is die kerk se register van persone wat as lidmate van die kerk aangeneem is. Hiervolgens is Zirke in 1747 as lidmaat van die Lutherse Kerk in Neustadtgödens aangeneem. Afdrukke van beide hierdie dokumente word elders op hierdie webwerf getoon. (Kyk by "Register/Friesland se Jansens" en "Geskiedenis/Neustadtgödens, Plek van Oorsprong"). Volgens die beskikbare rekords was Zirke een-en-twintig jaar oud toe hy sy vaderland verlaat het. Dit is onwaarskynlik dat die jong man die Hollandse amptenare wat hom gehelp het om die aansoeke te voltooi, sou teregwys oor die spelling van sy naam of plek van oorsprong. Wat meer is, hy het waarskynlik nie eens opgemerk dat die amptenare sy naam foneties neerskryf soos wat dit vir hulle geklink het toe hy dit mondelings teenoor hulle in sy moedertaal, Hoog-Duits, uitgespreek het nie. Dit is voorts algemeen bekend dat die name van nie-Hollandse persone dikwels verskillend neergeskryf is deur die verskillende amptenare van die VOC. Dieselfde geld vir nie-Hollandse plekname.
Die geskiedenis lewer geen uitspraak oor die werklike redes waarom Zirke sy vaderland so vroeg in sy lewe verlaat het nie. Die 't Huis te Manpad het die hawe van Texel in Noord-Holland op 28 Desember 1752 verlaat. Aan boord was 67 soldate wat diens moes doen in die Kaap en Batavië. Onder hul geledere was die jong Zirke Jansen. Die skip het op 23 Maart 1753, na net minder as drie maande op see, in Tafelbaai anker gegooi. Zirke se persoonlike reisnommer was 3579.3. Die 't Huis te Manpad het 'n maand lank in Tafelbaai voor anker gelê voordat die res van die reis na Batavië aangepak is. Sy het op 14 April 1753 uitgevaar en Batavië op 6 Junie 1753 bereik, ses maande na haar vertrek uit Holland. Zirke het egter nie hierdie gedeelte van die reis meegemaak nie en in die Kaap agtergebly. Die retoervaart vanaf Batavië het op 30 Oktober 1755 begin. Die Kaap is op 20 Desember 1755 bereik, en Texel op 26 Julie 1756. Hierdie keer het sy drie maande aan die Kaap vertoef. Die voorwaartse vaart wat Zirke na die Kaap geneem het, was vir die VOC Kamer van Hoorn. Zirke het ook nie die retoervaart vanaf die Kaap na Texel meegemaak nie. Toe die skip vanuit Tafelbaai wegvaar, het Zirke agtergebly en hy sou die Kaap nooit weer verlaat nie. Dit was so bestem dat Zirke Jansen die stamvader sou word van 'n talryke Jansen nageslag in Suid-Afrika.
Zirke Jansen het in Holland by die VOC aangesluit as soldaat, oorgeplaas na die Kaap, maar dadelik die diens in 1757 verlaat na verstryking van sy vyfjaar dienskontrak. Net soos die rede vir sy verlating van sy vaderland waarskynlik nooit bekend sal wees nie, is die rede vir sy aanbly aan die Kaap verlore in vergetelheid. Die kontrakte wat die VOC destyds met sy soldate aan die Kaap en in Batavië gesluit het, het vir drie opsies voorsiening gemaak: Hulle kon hul kontrakte hernu, hulle is die geleentheid gebied om terug te keer na Holland, of hulle kon plaaslik uit diens tree mits hulle aanvaarbare en lewensvatbare beroepe beoefen het. Zirke het nie sy eie brief geskryf toe hy aansoek gedoen het om uit die diens van die VOC ontslaan te word nie. Dit was die jaar 1757, slegs vyf jaar nadat hy vanaf Duitsland in die Kaap gearriveer het. Hy was waarskynlik nie gereed om so gou 'n amptelike brief aan die Goewerneur in die amptelike hoogdrawende Hollandse taal te skrywe nie. Hy was immers Duits van afkoms, het waarskynlik min skolastiese onderrig gehad, en dit sou sekerlik nie aanvaarbaar gewees het om die brief aan die Goewerneur in 'n vreemde taal te skryf nie – veral nie waar so 'n belangrike saak ter sprake was nie.
Stamvader Zirke Jansen se handtekening
Uittreksel uit Zirke Jansen se Boedelinventaris - 26 Desember 1772
Ter ondersteuning van sy aansoek om vryburgerskap, het Zirke genoem dat hy homself as kleremaker wil vestig. Daar bestaan geen twyfel dat hy in der waarheid hierdie beroep beoefen het nie. So is daar byvoorbeeld verskeie artikels van hierdie aard aangeteken as bates in sy boedelrekening toe hy 27 jaar later oorlede is. Hy het dus hierdie beroep tot met sy dood in 1772 beoefen. In dieselfde boedelrekening is daar bedrae geld aangeteken wat verskuldig was aan die boedel vir die vervaardiging van pakke klere en ander kledingstukke. So byvoorbeeld was 'n sekere Pieter Delport geld verskuldig vir die maak van 'n broek (1 Riksdaalder) en Pieter du Toit vir die maak van 'n onderpak (3 Riksdaalders). Onder die items wat Zirke aan sy kinders nagelaat het was 'n naaldwerktafel, stryk- of parsyster en 'n koper liniaal. Die boedelinventaris en rekening is opgestel deur sy swaer, Nicolaas Buys, na Zirke se oorlye op 21 Desember 1772.
Die Jansen stammoeder was dus van Duitse afkoms aan vaderskant, en gemengde Hollandse en Belgiese afkoms aan moederskant. In die huweliksregister waar hul huwelik aangeteken is, word Zirke en Catharina geïdentifiseer as 'jong man' en 'jong dogter'. Dit impliseer dat die huwelik beide se eerste was. Die Buysfamilie sou 'n fundamentele invloed op die verdere verloop van die Jansengesin aan die Kaap se geskiedenis hê. Soos weldra gesien sal word, kan daar selfs beweer word dat die Buys familie die tweede stamouers van die Jansen familie was. Die betrokkenheid van die Buysfamilie by die Jansens het afgeskop by die doop van die Jansen egpaar se eersteling op 11 Julie 1756. Voogdyskap het vanaf die vroegste jare aan die Kaap 'n belangrike rol in die geskiedenis van die Afrikanervolk gespeel. Aangewese voogde van kinders het byvoorbeeld feitlik sonder uitsondering as doopgetuies by die doop van die kinders opgetree. 'n Studie van die doopregisters toon duidelik dat hierdie tradisie teen die middel-agtiende eeu 'n gevestigde gebruik aan die Kaap was. Catharina se oudste suster, Lacea Buys, en haar eggenoot, Roelof Andries Zuidhoff, het as getuies by die doop van nie minder nie as drie van die Jansenbabas opgetree. Dit was by die doop van die eerste, die derde en die vierde kinders.
Cornelis is op 6 April 1777 met Johanna Catharina Smit getroud. Hulle het vier seuns en drie dogters gehad. Die vier seuns was, met hul geboortedatums in hakies, Christoffel Jacobus (1779), Cornelis Rudolph (1787), Willem Alwyn (1789) en Roelof Johannes (1797). Die dogters was Maria Jacoba (1783), Johanna Catharina (1791) en Sophia Adriana (1794). Dit is weereens interessant om te let op die feit dat Cornelis nie sy vader volgens die tradisies van die tyd vernoem het nie. Die afstammelinge van hierdie kinders het in Graaff-Reinet, Beaufort-Wes, Colesberg en in Kroonstad in die Oranje Vrystaat gewoon. Cornelis is later vir 'n tweede keer met Geertruy Maria Swanepoel in Graaff-Reinet getroud.