Baie mense hou van die vroeë soet kersie. Tuiniers kweek gereeld hierdie vrugte-oes op hul persoonlike erwe, maar dit is nie altyd moontlik om die gewenste verskeidenheid te kry nie. Hierdie artikel word gewy aan hoe tuis 'n kersieplantjie uit 'n saad onafhanklik gekweek kan word.
Is dit moontlik om soetkers tuis te kweek?
Soet kersiesaad is 'n baie digte saad. In die ontkieming van enige saad is daar niks ingewikkeld nie, die belangrikste ding is om dit van vog en hitte te voorsien. U kan 'n soet kersiesaad met die grond uitspruit en daarsonder eenvoudig die saad in 'n klam doek toedraai of in 'n ander geskikte medium plaas.
Het jy geweet? Ivan Vladimirovich Michurin het 'n metode ontwikkel om die een plant met die ander in te ent en het uitstekende resultate. 'N Wetenskaplike kan groei op een boom tot 'n dosyn verskillende soorte vrugte en verkry vrugte.
Voordele en nadele verbonde aan die groei van klip
Daar is ongetwyfeld voordele in die kweek van 'n vrugteboom uit saad, maar daar is ook 'n paar belangrike nadele, en die produsent moet dit in ag neem.
die vermoë om 'n seldsame of waardevolle variëteit voort te plant;
die tuinier dra nie die finansiële koste van die verkryging van 'n saailing nie.
steriliteit van die gekweekte saailing;
die behoefte om bestuiwende bome te plant.
Hoe om die soet kersie pitte te kies
Persone wat gesonde lewensvatbare saailinge van soet kersiesaad wil bekom, moet die keuse van plantmateriaal ernstig opneem. Die sade word direk van vars vrugte geneem. Dit word aanbeveel om groot bessies met 'n uitstekende smaak te kies, en verkieslik afkomstig van plaaslike kersies of kersies.
Die aanpassing by plaaslike groeitoestande is baie belangrik vir die vrugteboom. In agronomie word dit sonering genoem, dit wil sê die plant se geneigdheid tot 'n bepaalde klimaat.
Dit is raadsaam om nie een saad nie, maar nie minder as 10-15 stuks te plant nie, aangesien ongeveer 80% daarvan sal groei. Die sade vir plant word van vars bessies geneem: die maklikste manier om dit te eet, en die sade wat vir die prosedure gebruik word.
Belangrik! Daar moet onthou word dat slegs vars soet kersiesaad goed spruit — gedroogde en oorwinterde sade ontkiem amper nie. Om hierdie struikelblok te vermy, gebruik planttelers kunsmatige stratifikasie van sade en begin hulle onmiddellik groei nadat hulle sade uit die vrugte onttrek het.
Beenvoorbereiding en verharding voor plant
Voordat die soet kers ontkiem, word dit aanbeveel om dit te stratifiseer. stratifikasie - Dit is die periode wat die sade in koue toestande deurbring. In die natuur is die stratifikasieperiode vir sade 'n periode van herfs tot lente, en kunsmatige stratifikasie van sade kan in 'n huishoudelike yskas uitgevoer word.
Video: hoe om bene tuis te stratifiseer
Voor die stratifikasie word die sade kortliks in water geweek of 'n oplossing wat groeistimulante bevat. Nadat die bene geweek is, word die kersies in 'n vogtige omgewing geplaas: nat saagsels of wol. Saad moet aan alle kante met nat saagsels bedek wees. 'N Houer met saagsels word in 'n plastieksak geplaas, styf vasgemaak en in 'n yskas aangebring of (as dit in die koue seisoen gebeur) op 'n oop balkon.
Ervare telers beveel aan dat hulle, voorts met die stratifikasie van steenvrugte, benewens 'n groeistimulator begin deurdring, ook in enige voorbereiding met swamdoders verwerk moet word.Hiervoor word die swamdoder met water verdun, volgens die instruksies wat aan die middel gekoppel is, waarna die kersiesaad vir 15-30 minute geweek word. Sodanige behandeling is die voorkoming van die ontwikkeling van swamsiektes en vorm op sade of jong plante.
Die stratifikasietydperk kan van 7 tot 14 dae duur.waarna die sade uit die koue verwyder word en in die voorbereide grond geplant word. Hoe langer die sade gestratifiseer word, hoe vinniger sal hulle ontkiem.
Reëls vir die plant van soet kersieputte
Die vrugte saailinge uit sade kweek feitlik nie anders as om enige ander gewas, groente of bessie te verbou nie. Saailinge benodig hoofsaaklik hitte, beligting en besproeiing, sowel as aandag en versorging van die produsent.
Om soetkersaailinge uit sade te kweek, is 'n pot met 'n volume van 0,5–0,7 l genoeg. Onderaan die pot word dreineer van gebreekte keramiekfragmente of fragmente van dik takke vrugtebome. Dit is nodig sodat oortollige vog nie in die wortelsone van die saailing stagneer nie en nie bydra tot die ontwikkeling van vrot nie.
Aan die onderkant van die landingstank moet 'n spesiale gat voorsien word vir die dreinering van water.
Die grond word in die pot gegooi - dit is die beste om 'n mengsel van sand en vrugbare grond (1: 1) vir hierdie doeleindes te gebruik. Plantgrond moet nie met kunsmis gemeng word nie, aangesien dit die vinnige groei van die luggedeeltes van die plant tot nadeel van die wortelstelsel sal veroorsaak. As dit nodig is, sal die saailing wat in die pot groei, nie moeilik wees om met wortel- of blaarbespuiting te voed nie. Die grond in die plantpot word so uitgegooi dat dit nie 2 cm by die rand van die tenk uitkom nie. Hierdie gaping tussen die rand van die pot en die grond is nodig, sodat daar water in die planttenk agterbly.
In elke pot word 3-5 potvormige stratifikasie van bessiesaad geplant. Plantdiepte - 2-2,5 cm. Geplante sade word met grond bedek en matig natgemaak. Potte word met plastieksakke bedek en vir 20–25 dae op 'n warm plek gesit totdat spruite op die grondoppervlak verskyn.
Potte met spruite verskyn herrangskik nader aan die ligbron. Dit kan óf 'n vensterbank van 'n ruit na suid wees, óf 'n plek op 'n saailingtafel onder 'n fitolamp.
Belangrik! Die ontkiemingstyd van die saad kan effens korter of langer wees — afhangende van die lugtemperatuur in die kamer waar die potte met gewasse geleë is.
Wanneer die bogrondse deel van die saailinge 'n bietjie groei (tot 3-5 cm), kies die tuinier een van die mees ontwikkelde plante vir verdere plantegroei. Alle ander saailinge wat in die planttenk geleë is, word verwyder. As u dit verwyder, is dit ongewens om die spruite uit die grond te haal, aangesien dit die wortels van die oorblywende plant kan beskadig. Ekstra spruite word op die plek van kontak met die grond met 'n tuinknip of skerp skêr uitgekap - slegs een kersieplant moet in die pot agterbly.
Kerssaailinge word spaarsamig gestrooi, sodat 'n oormaat vog in die grond vermy word om nie die voorkoms van 'n swart been of wortelvrot te veroorsaak nie. Kontroleer die grond in die pot om die tyd van natmaak korrek te bepaal. As die grond op 'n diepte van 2–2,5 cm droog is, moet die plant besproei word.
As soetkersaailinge gedurende die somer-herfsperiode gekweek word, kan potte met plante aan die oop lug blootgestel word. Dit is waar die plante goeie beligting kry, wat belangrik is vir die harmonieuse ontwikkeling van die lug- en wortelgedeeltes van die saailing. Die straatligging van potte met gewasse word gekies op grond daarvan dat die plante goed deur die son verlig moet wees, maar dit is nie raadsaam om in direkte sonlig te wees nie. Die beste plek sou 'n plek wees As die vrugte saailinge verbou word in die herfs-winterperiode, moet die plant natuurlik kunsmatige verligting hê.
Al sit dit op die vensterbank van die suidvenster, sal die plant nie baie gebrek hê nie, veral in die wintermaande.Daarom, langs die potte, moet u 'n gloeilamp installeer. Die beste oplossing is om 'n spesiale fitolamp vir plante aan te koop. Van November tot einde Desember word saailinge twee keer per dag verlig, soggens en saans. Oggenduur vir addisionele beligting duur van 8:00 tot 10:00. Die aand word verlig vanaf 16:00 tot 18:00. Van Januarie tot einde Februarie word saailinge feitlik die hele dag uitgelig - van 8:00 tot 18:00.In die somer het saailinge wat op straat groei nie baie probleme met die omgewingstemperatuur nie. Temperatuurprobleme begin tydens verbouing binne. Gedurende die groeiseisoen behoort die temperatuur in die kamer in die omgewing van +18 ... + 22 ° C te wees.
'N Beduidende toename in hierdie aanwysers sal die groei van die bogrondse stelsel vinnig laat groei, wat veral in die winterperiode gevaarlik is, aangesien die plante nie kan belemmer nie.
Saailinge word gereeld gevoer. Die behoefte aan aanvullende voeding word aangedui deur die ligte blare en stingel van saailinge. In die winter is dit ongewens dat plante met stikstof oorvoed word om nie die lugdele van saailinge vinnig te laat groei nie. Kunsmisstowwe moet gebalanseerd wees, dus is dit die beste om gereedgemaakte minerale komplekse aan te koop.
Het jy geweet? Geel kers is die eerste wat ryp word — dit bevat meer jodium, gevolg deur pienk — die rykste in vitamien C. Later word al die donkerste rooi bessies ryp, waarin die grootste hoeveelheid voedingstowwe voorkom.
Reëls vir boom-enting
Kersies en kersies is naasbestaandes van dieselfde gesin. Die belangrikste verskil is dat kersies nie rypweerstandigheid teen kersies het nie. Om die koelbloedige kersies behoorlike winter gehardheid te gee en vrugte in die noordelike streke te behaal, het telers albei vrugtegewasse oorgesteek. So baie uitstekende kersies is geskep, wat produktiwiteit, relatiewe rypweerstand en uitstekende smaak van bessies kombineer. Maar die betaling vir die verworwe eienskappe was die verlies van selfvrugbaarheid. Om hierdie rede is dit nie genoeg om net 'n saailing uit 'n been te laat groei nie, maar dit is ook nodig om die saailinge op 'n goeie voorraad te ent.
Gewoonlik word gesoneerde kersies as voorraad gebruik. Dit gee die eienskappe van gekweekte kersies, soos rypbestandheid en onpretensieusheid teen klimaatstoestande. As 'n saailinge wat uit saad gekweek word, in die grond geplant word, is dit moontlik dat groot plantbessies na 'n geruime tyd klein word en hul soetheid verloor. Geleidelik groei die saailing in die pot en begin dit na ongeveer 5 jaar vrugte dra, dit wil sê, dit blom en vorm die eerste vrugte.
Maar die tuinier moet nie op hierdie tyd wag nie, maar moet op driejarige ouderdom ingeënt word. Die prosedure is om die verboude saailinge met die wortelstelsel van een van die plaaslike vrugtevariëteite te verbind.
Hoe om inenting te doen:
As die saailinge van die skenker 'n stamdiameter van hoogstens 3-5 cm het, word die enting uitgevoer volgens die splitmetode.
Om dit te kan doen, kies 'n plant wat nie tekens van enige siekte het nie en met 'n goed ontwikkelde wortelstelsel. Daarop snoei hulle die boonste deel van die kofferbak met 'n skerp tuinmes sodat 'n sny met 'n hoek van 45 ° verkry word. Daarna bly slegs die wortels en ongeveer 15–20 cm van die stam in die onderste deel op die onderstam oor.
Gebruik slegs steriele instrumente vir 'n suksesvolle inenting. Alkohol of alkoholhoudende vloeistowwe word as ontsmettingsmiddel gebruik. In geen geval mag stof of aarde op houtsnye voorkom nie.
'N Tuinier met 'n mes splits in die middel van die kort stam van 'n kweekplant. Dit word aanbeveel om 'n splitsdiepte van tot 4 cm te gee, wat 'n betroubare koppeling van twee plante tot gevolg het, wat 'n goeie uitwerking op die oorlewing sal hê.
Die tuinier sny ook die plant uit die pot - die snit moet identies wees aan die sny van die onderstam, dit wil sê, geproduseer word teen 'n hoek van 45 ° en die gladde hout op die sny hê.
'N Gedeelte van 'n kersiesaailing uit 'n pot word in 'n splitsing in 'n akkerplant geplaas. As die houtstukke van die plant aangebring word, is die houtgedeeltes styf in lyn met mekaar, waarna hulle in hierdie posisie aangebring word.
Gebruik 'n konvensionele isolasietape om dit vas te maak, maar met die klewerige kant na buite. 'N Tuinvarie word bo-op die aas om die entstof vas te maak.
U kan agterkom of die inenting op die voorraad wortel geskiet het deur die voorkoms van die bloeiende blare op die geënte ent. Verder is dit raadsaam om die tuinier op te let hoe die tuig op die inentingsterrein gestrek word, en dit geleidelik te verswak deur die jong boom aan te wend tot plantegroei in die ope lug. Die geënte soetkers word in die herfs of lente op 'n permanente plek oorgeplant, op versoek van die tuinier.
Selfs 'n beginner tuinier sal 'n kersboom uit 'n vrugsaad kan laat groei. Om dit te kan doen, moet u 'n bietjie kennis hê, 'n pot grond, vars soet kersie, akkuraatheid en geduld.