November 21, 2010 in Sonder kategorie
Nee, nie die soort wat jy sorgvuldig teen die laaste twee dae voor maandeinde uit die yskas bymekaar maak en die spens raid nie. Ook nie daai van die laaste aartappels ekstra fyn sny om die meer te maak met gerasperde wortel nie. Ook nie rys (is dit nie amazing as daar niks meer oor is nie, dat daar altyd rys is nie!) Nee wat, ek praat hier van die moerbypot wat omstandighede aan jou uitdeel. Nie bietjie vir bietjie, sorgvuldig in bythappies gesny nie, maar sommer die hele sak patats net so uit die grond! Die hele Fruits & Veg shop op in een dag. En die enigste manier om daardeur te werk, is een aartappel op 'n slag, een patat op 'n slag.
Hierdie week was dit al weer my beurt vir die moerbypot. Ek vra so mooi, gee my kans om twee jaar gelede se moerbypot deur te werk…ek kan nie nog een hanteer nie! Die ander een is nog nie eers halfpad klaar verwerk nie!
Daar is niks erger as om twee keer 'n dag bloedtoetse te moet ondergaan nie, en na drie dae steeds nie te weet wat fout is nie. Om van een dokter na 'n ander verwys te word, elk met sy eie reeks toetse en bevindings nie. Om te sien hoe iemand vir vyf dae niks eet en voor jou wegkwyn nie. Om 'n persoon te forseer om water te drink, nevermind die medikasie te neem. Om te sien hoe 'n persoon vir ure lank hallucinate en drogbeelde in alle werklikheid ervaar.
Maar dan het ek ervaar date en van die beter privaat hospitale in Pretoria se dokterskamers se deure nie vir rolstoele ingerig is nie. Hulle ramps is gemaak vir skateboard toertjies maar nie vir geleende rolstoel onervare persone nie.
Dat apteke mense rip-off sonder om skaam te wees. Ek handig die voorskrif in en wag. Neem 'n blik poeier van die rak en sit dit op die toonbank neer. Kry die medisyne en betaal. By die huis sien ek hulle het sowaar 'n hele R24.95 bygesit vir die blik wat R60,49 kos. Toe ek bel en uitvra sê hulle dit is hoe hulle werk. Alhoewel hierdie blik voedingspoeier nie deel van die voorskrif was nie, is dit hoe dit is. Toe ek vra, as ek daardie kaartjie, boksie sjokolade of inskleurboek ook geneem het, sou hulle dan ook "dis hoe hulle werk" as bybetaling laai…word ek afgesny. Moral is, moenie voorskrifte of enige iets anders by Hospitaal apteke koop nie.
Net soos die labs. Ons is skaars weg by die dokter en die lab bel en sê hulle kan nie die toetse uitvoer voor die eerste toetse betaal is nie. Dus, na elke toets moes ek terug ry na die lab en die betalings gaan doen.
Maar ek het ook fantastiese engele gehad. Die girl by die xtrale wat so besorgd was. Die ander wat 'n kombers aangedra het met nog 'n aanval van kouekoors. Die swart suster wat geweier het dat ek alleen moes regkom en my streng beveel het om 'n koffie te gaan drink terwyl sy by hom gewag het vir die xtrale. Die vreemde vrou saam met haar moeder wat uit die bloute vir my gesê het; 'jy sal okay wees'
Nou ja, met die pasiënt gaan dit sommer beter. Hy eet en drink nou… het nog nie al sy kragte en energie terug nie, maar dit gaan darem tyd neem. Ten spyte van longontsteking (wie weet waar dit oornag vandaan gekom het?) infeksie wat hulle nog nie uitgevind het waar dit geleë is, of die oorsprong daarvan is nie, en die suiker wat wie weet waar vandaan kom (ook sommer so oornag) Ek hoop dinge gaan hierdie week rustiger gaan, want ek is uitgeput…daai soort van uitputting waarvoor geloof en pilletjies nie kan help nie.
Goeie nuus. Na die dood van myse Babetjie verlede maand…is ek nou weer die trotse eienaar van 'n SPCA aangenome sewe maande oue Dash-hound, nuut gedoop "Shadow" Sy is gietswart met 'n wit pootjie…en 'n sagte gees. Miskien is sy op my pad gestuur en nie ek op hare nie.