Het jy al ooit iets gedoen sonder om regtig te dink, soos om te werk sonder om regtig enige besonderhede oor jou reis te registreer? Wanneer 'n medewerker later vra of jy iets op pad na werk sien, kan jy verbaas wees dat jy niks van jou oggendrit onthou nie. Mense verwys dikwels na hierdie as 'gesoneer' of 'autopilot'. Hierdie vermoë om iets te doen sonder om regtig te dink, is 'n voorbeeld van 'n verskynsel wat sielkundiges outomaties noem.
In verskillende areas van ons alledaagse lewe ontwikkel ons dikwels gewoontes om komplekse take te hanteer. Mense gaan op autopilot en doen dinge sonder om regtig te dink. Om in die outomatiese modus te gaan, kan baie take makliker maak omdat dit ons aandagige hulpbronne bevry sodat ons nie oorweldig word deur selfs die eenvoudigste take nie. Maar dit stel ook 'n element van gevaar voor en maak mense geneig tot foute.
Dus, waarom vind outomatisiteit plaas? Hierdie vermoë om op te tree sonder om regtig daaraan te dink, gebeur wanneer 'n gedrag oorverstaan ​​word. As jy 'n aksie oor en oor doen, word jy uiteindelik so vaardig op die taak dat jy dit met min of geen gedagte kan uitvoer. Ry en loop is voorbeelde van aksies wat outomaties word. Wanneer jy in jou motor gaan sit om na die werk te ry, hoef jy nie te dink oor hoe om die motor te begin, hoe om die ratskof te beweeg nie, of hoe om terug te ry van jou oprit.
As jy loop, hoef jy nie bewus van elke beweging te dink of om jouself te herinner om een ​​voet voor die ander te hou nie. Die gedrag is so oorleer en oorgeoefen dat dit net die tweede natuur is.
Die voordele van outomatisiteit
Soos reeds genoem, het hierdie outeur-denke eintlik wel sekere voordele.
Deur hierdie outomatiese modus vir roetine take te verlig, kan ons vinnig en doeltreffend in ons daaglikse lewe funksioneer sonder om aandag te skenk aan elke klein detail. Dink net hoe moeisame jou dag sou wees as jy noukeurig moet onthou en dink oor hoe om 'n motor te bestuur om te gaan werk of hoe om oor die kampus te loop om die klas te kry. Danksy leer , oefening en herhaling het hierdie gedrag outomaties geword.
Benewens die bevryding van aandagbronne, bied outomatisiteit ons gemak en vertroudheid met verskillende omgewings. Deur ons ervarings leer ons wat algemeen en verwag word in verskillende situasies.
"Wanneer ons in 'n kruidenierswinkel gaan, weet ons outomaties hoe dinge veronderstel is om te gaan," verduidelik Wheatley en Wegner (2001). "Ons gaan in, vat 'n kar, pak kos uit die rak, reël vir 'n kassier wat ons geld vir die kos sal neem, en ons kan huis toe gaan ... Ons ken outomaties die korrekte aannames van die situasie op grond van ons ervarings. . "
Alhoewel outomatisiteit sy voordele het, het dit ook sy nadele. Outomatiese denke kan in baie areas van ons lewens 'n risiko wees, van kostelike foute by die werk na die meer algemene, daaglikse gevare soos die besige straat wat ons elke oggend moet oorsteek om te werk.
Aangesien die aksie so roetine en gewoonte word, kan ons die verkeer regtig nagaan voordat u in die pad ingaan - 'n aksie wat tot tragiese en dodelike gevolge kan lei.
Gelukkig het navorsers sekere taktieke ontdek wat mense kan help om hierdie autopilot af te haal en in te pas by wat aangaan.
Een manier om outomaties te veg, is om nuwigheid in te voer en roetines te verander. In plaas daarvan dat die werknemer dieselfde herhalende taak die hele dag kan doen, kan werkgewers organisatoriese roetines ontwerp wat take verander of werkers selfs tussen verskillende take roteer. By 'n bank, byvoorbeeld, kan 'n werknemer van tyd tot tyd verskuif van die hantering van kliënte, die balansering van kontantlaaie, die help van nuwe kliënte ooprekenings en hulpverlening aan mense met leningsaansoeke.
Verskuiwing van aandag tussen take breek die herhaling uit en help werkers uit die outo-modus af.
Sommige professionele persone, soos gesondheidsorgwerkers en vlieënier-vlieëniers, gebruik 'n verbale tweekontrole-stelsel waar werkers belangrike inligting aan 'n getuie herhaal. Navorsers het egter bevind dat sulke prosedures nie altyd faal veilig is nie. Die FAA gebruik 'n benadering wat ontwerp is om hierdie kontrolelys stelsel meer betroubaar te maak deur verskeie sintuie in die kontrolelysproses te betrek. Werkers lees die kontrolelys items hardop, kyk elke item visueel en raak dan elke beheer of sensor fisies. Die doelwit is dat met die gebruik van veelvuldige tjeks vlieëniers minder geneig sal wees om in die val van outomatiese denke te val en meer bewus te wees van potensiële probleme of foute.
Outomatisiteit is dalk nie maklik om te oorkom nie, maar navorsers suggereer dat dit bewus is van dit en bewustelik stappe doen om te voorkom dat dit die beste oplossing kan wees. In plaas daarvan om tydens u daaglikse pendeling uit te soneer, maak 'n poging om in te stem en regtig aandag te skenk aan u reis en wat in die wêreld rondom u gebeur.
Wheatley, T., & Wegner, DM (2001). Outomatiese aksie, sielkunde van. In NJ Smelser & PB Baltes (Eds.), Internasionale Ensiklopedie van die Sosiale en Gedragswetenskappe . Elsevier Ltd