Martine Postma, stigter en direkteur van Repair Café International Foundation
Toe ek die heel eerste Repair Cafe in Oktober 2009 begin, het ek geen idee gehad dat daar tien jaar later 'n wêreldwye beweging van passievolle vrywilligers sou wees wat elkeen herstel in hul eie gemeenskappe sou bevorder nie. Tog is dit presies wat gebeur het. Klaarblyklik is mense wêreldwyd gereed vir verandering, gereed om afskeid te neem van ons weggooigemeenskap en na 'n meer volhoubare manier van leef, met minder afval en meer sorg - vir produkte, vir die omgewing en vir mekaar.
As direkteur van Repair Café International Foundation, het ek gesien hoe die netwerk groei - begin in Amsterdam en versprei daarvandaan na België, Duitsland, Frankryk en verder, en bereik nou tot in die Verenigde State, Kanada, Australië en selfs Indië en Japan . In die Verenigde State is daar nou meer as honderd Repair Cafe-plekke. En dit is net die begin!
Gemeenskapsherstelbyeenkomste is nuttig en lekker!
Daar is ruimte vir 'n Repair Cafe of soortgelyke inisiatief in elke gemeenskap regoor die Verenigde State - regoor die wêreld - omdat gemeenskapsherstelvergaderings nuttig is, en dit is lekker. Hulle bring mense bymekaar en voorkom afval. En in ons besige lewens vertraag hulle mense en verbind hulle met hul innerlike gevoel van wat reg is.
As u gaan sit en die tyd neem om te herstel, besef u dat dit 'n normale ding is om te doen. U word bewus daarvan dat die normale reaksie as iets breek nie is "Ek moet 'n nuwe een kry nie", maar "ek moet dit regmaak" of "Ek moet dit laat herstel."
Sedert 2009 het ek baie nagedink oor hoe ons hier aangekom het, hoe ons in 'n situasie gekom het waar weggooi in plaas van herstelwerk die standaard is, waar ons gevolglik baie afval skep en die wêreld se natuurlike hulpbronne baie opgebruik. te vinnig deur elke dag nuwe produkte te skep. Ek het ook nagedink oor wat ons kan doen om dit te keer.
Die gemeenskapsherstelbeweging het hier 'n belangrike rol om te speel, om herstelbaarheid op die agenda te plaas, openbare debat te skep en om te wys - een herstel op 'n slag - dat daar 'n oplossing is, dat 'n volhoubare manier van leef, sonder onnodige afval, is binne bereik.
Die oprigting van meer herstelkafees en soortgelyke inisiatiewe is deel van die oplossing. Maar dit is nie die enigste oplossing nie. Produkte breek elke dag, terwyl Repair Cafes - wat deur vrywilligers bestuur word - gewoonlik net een of twee keer per maand oop is. Dit beperk hul impak natuurlik. Om regtig te kan meeding met goedkoop nuwe produkte wat elke dag beskikbaar is, moet daar ook daagliks herstelwerk in elke gemeenskap beskikbaar wees.
In 'n egte herstel-samelewing moet mense altyd in staat wees om êrens heen te gaan vir herstelwerk, en hulle moet 'n keuse hê: om self die herstelwerk te maak, hul goed saam met 'n vrywilliger te herstel, of om dit na 'n professionele hersteller te bring en om die herstelwerk te betaal. Al hierdie opsies moet elke dag beskikbaar wees vir almal, net soos nuwe produkte is.
Die bou van 'n sirkulêre ekonomie
In 2019 het Repair Café International Foundation en sy vennote in Nederland hierdie toekomstige scenario begin ondersoek in 'n eksperiment met sirkelvormige kunsvlyt-sentrums (circulaire ambachtscentra in Nederlands). Dit is ruimtes waar produkte 'n tweede lewe kan kry as dit stukkend is of wanneer die huidige eienaar daarvan wil ontslae raak.
Sentrums vir sirkelvaartuie is deel van Nederland se strategie om 'n volledig toegeruste sirkulêre ekonomie te word. In so 'n ekonomie word hulpbronne bewaar en kan hulle telkens gebruik word. Dit is nogal 'n verandering in die huidige lineêre ekonomie, gebaseer op die voortdurende onttrekking van grondstowwe om nuwe produkte te skep, wat na 'n tydperk gebruik as afval weggegooi word en verbrand word of na 'n stortingsterrein gestuur word.
Die hergebruik van produkte is die sentrale fokus van sirkelvormige kunsvlyt-sentrums, wat 'n verskeidenheid fasiliteite moet kombineer wat nou slegs afsonderlik beskikbaar is: 'n herwinningsentrum, 'n tweedehandse winkel, opknappings- en herstelgeriewe en vervaardigerfasiliteite, waar nuwe produkte beskikbaar kan wees geskep uit produkte wat nie meer herstel kan word nie of uit produkte waarvoor daar nie 'n vraag op die tweedehandse mark is nie.
Sentrums vir sirkelvormige kunsvlytwerke moet ook onderrigfasiliteite bied, waar jongmense vaardighede in herstel- en vervaardigers kan leer, waar skoolklasse vir 'n praktiese kursus kan besoek, en waar mense werkswinkels oor verskillende onderwerpe kan bywoon. Hierdie sentrums kan lewendige brandpunte wees, waar besoekers geïnspireer word vir hergebruik en sien watter groot moontlikhede daar is na die eerste lewe van 'n produk.
Omsendbriefsentrums sal herstelwerk wyer beskikbaar stel en sal beslis die voordele van herstel en hergebruik onder 'n baie breër publiek bevorder. Tog kan nie eens sentrums vir sirkelvormige kunsvlytjies die weg na 'n toekoms lei sonder onnodige vermorsing nie. Meer is nodig vir daardie toekoms om 'n werklikheid te word.
Want al word dit moontlik om te eniger tyd 'n produk te laat herstel, beteken dit nie dat elke produk herstelbaar sal wees nie. Op hierdie oomblik is dit steeds waar dat nuwe modelle minder herstelbaar is as ouer, vir baie produkte. Hierdie aspek van beplande veroudering is 'n ernstige bedreiging vir die potensiaal van die sirkulêre ekonomie en moet onmiddellik aangespreek word.
Die behoefte aan herstelbare produkte
Dit is noodsaaklik dat vervaardigers produkte moet begin vervaardig om in die sirkulêre ekonomie te pas. Hierdie produkte moet herstelbaar wees. Dit moet moontlik wees om dit met normale gereedskap te demonteer sonder om die omhulsel te beskadig. Onderdele moet ook beskikbaar wees vir langer tydperke en teen bekostigbare pryse. En die belangrikste is dat vervaardigers herstelhandleidings openlik moet deel, sodat herstelwerkers - professionele persone en amateurs - sal weet waar om te kyk en wat om te doen wanneer die item reggestel moet word, in plaas daarvan om dit alles self uit te vind.
Hierdie soort maatreëls sal deur die wet toegepas moet word, aangesien daar nou geen aansporing vir vervaardigers is om dit vrywillig te onderneem nie. Hulle kan steeds die beste wins maak deur nuwe produkte te verkoop, en hul verkope is steeds die hoogste as produkte nie herstelbaar is nie.
Vervaardigers sal slegs hul sakemodel verander as dit nie meer die geval is nie, wanneer die gebrek aan herstelbaarheid die gewildheid van 'n produk beperk - wanneer 'n onherstelbare produk byvoorbeeld duurder is as 'n herstelbare produk. En dit sal nie vanself verander nie. Op hierdie stadium kan verbruikers 'n bietjie hulp van regerings gebruik om die spelreëls te verander sodat volhoubare gedrag gestimuleer word en onvolhoubare gedrag ontmoedig word.
Regerings sal hierdie soort maatreëls begin toepas wanneer die druk van die samelewing sterk genoeg word.
Die afgelope tien jaar het hierdie druk geweldig toegeneem. Toe ek die eerste Repair Cafe in 2009 begin, was herstelwerk nie regtig 'n saak op die sosiale agenda nie. Daar was geen wydlopende openbare debat oor ons wegwerp-samelewing nie. Vir my het dit gelyk asof niemand regtig omgee dat ons die aarde met onnodige afval besoedel nie, die wêreld se handelsvoorrade opgebruik en presies die vaardighede verloor wat ons onafhanklik maak en ons in staat stel om ons eie probleme op te los.
Nou, tien jaar later, het ons 'n wêreldwye herstelbeweging, ons het die middele om herstelgegewens in te samel en te deel om as bewys te dien dat maatreëls nodig is; ons het mense wat opstaan ​​vir hul reg om beheer oor hul besittings te herstel en terug te eis. Dit alles verhoog die politieke druk vir maatreëls wat ons na meer volhoubaarheid en meer herstelbaarheid beweeg.
Hoe groter hierdie beweging word, hoe harder sal sy stem klink, en hoe gouer sal dit sy doel bereik. Elke plaaslike burger regoor die wêreld kan bydra tot hierdie vordering deur die gemeenskap te help om beweging te laat groei en die groei in die komende jare te handhaaf. Dit beteken dat mense oral herstelkafees en soortgelyke inisiatiewe moet begin, om sodoende hul gemeenskap te inspireer en te bemagtig en ook meer mense uit te nooi om te praat.
Werk vir die toekoms
Vir hierdie voortdurende groei is dit ook noodsaaklik dat bestaande Repair Cafes in die toekoms sal voortgaan. Dit vereis dat hulle ook 'n beroep op jonger geslagte doen. In hierdie gebied is daar nog baie wat gedoen moet word.
Baie herstelkafees word nou bewoon deur mense ouer as vyftig, ouer as sestig, ouer as sewentig jaar oud. Enersyds is dit nie meer as logies nie: dit is die mense wat nog oor herstelvaardighede beskik, wat grootgeword het op 'n tydstip toe herstelwerk die hoofstroom was, en wat hierdie vaardighede by hul ouers en op skool geleer het. Dit is ook die mense wat tyd het om as vrywilligers of besoekers van Repair Cafe deur te bring.
Aan die ander kant is die "senioriteit" van baie Repair Cafes 'n potensiële bedreiging vir die lewensvatbaarheid van die beweging. As ons dit van buite beskou, kan jongmense die idee kry dat herstel iets vir ou mense is, iets uit die verlede. Dit is duidelik dat dit nie waar is nie. Inteendeel - herstel is veral vir jongmense. Dit is hulle wat die verste in die toekoms strek, wat hulle diegene maak wat die meeste voordeel trek uit 'n volhoubare, leefbare, onbesoedelde wêreld.
Inspirerende jonger generasies
Om jonger generasies te inspireer, is steeds 'n uitdaging vir die gemeenskapsherstelbeweging. Ek is egter vol vertroue dat ons dit sal regkry.
Repair Café International Foundation het 'n herstel in die Klaskamer-leerplan vir laerskole opgestel. In hierdie reeks lesse kom Repair Cafe-vrywilligers in die klaskamer om basiese herstelvaardighede aan te leer en vir die leerlinge te wys hoe hulle geliefde, maar stukkende items wat hulle van die huis af gebring het, kan regmaak: 'n gunsteling speelding, 'n rugsak, hul fiets.
Die eerste ervarings met hierdie lesse is belowend; kinders is gretig om met hul hande te werk en nuwe tegnieke aan te leer, veral as hulle self voordeel kan trek uit die resultate. Iemand moet hulle net wys en help.
Dit sal op meer plekke en op verskillende maniere moontlik wees wanneer herstelwerk wyer beskikbaar is. Dit sal mense se entoesiasme vir herstel en vir 'n volhoubare lewenstyl verder laat opvlam. Nuwe vorme van herstelinisiatiewe kan ontstaan, asook nuwe sakemodelle vir herstelbare produkte.
Die afgelope tien jaar het my geleer dat dit onmoontlik is om te voorspel presies hoe dinge gaan ontwikkel en hoe die toekoms daar uitsien. Ek is egter seker dat ons na 'n meer volhoubare samelewing beweeg, waarin herstel 'n belangrike posisie het. Die omstandighede vereis dit. Ons moet dit eenvoudig doen. Laat ons so 'n samelewing saam skep, en laat ons dit ook lekker maak!
'N Volhoubare toekoms is moontlik. Gemeenskapsherstel pas baie goed in die Amerikaanse samelewing. Hierdie eienskap, tesame met die groot grootte van die Verenigde State, maak die toekoms vir Repair Cafes en soortgelyke inisiatiewe in hierdie land baie belowend. Dit is hierdie toekoms waarna ek uitsien.
Hierdie artikel is geskryf deur Martine Postma, en herdruk uit die nawoord van die boek:
Herstelrevolusie: hoe Fixers ons weggooikultuur transformeer
deur John Wackman en Elizabeth Knight
Miljoene mense gooi jaarliks ​​ontelbare items weg omdat hulle nie weet hoe om dit reg te maak nie. Sommige produkte word vervaardig op 'n manier wat dit moeilik maak vir mense om dit self te herstel, indien nie onmoontlik nie. Hierdie weggooi-lewenstyl put die hulpbronne van die aarde uit en dra by tot die oorvol stortingsterreine. Nou is daar 'n beter manier. Herstel Revolusie beskrywe die opkoms van Repair Cafes, Fixit Clinics en ander organisasies wat vrywillig bestuur word om verbruikers te help om hul geliefde, maar stukkende artikels gratis te herstel.
Herstel Revolusie ondersoek die filosofie en wysheid van herstel, sowel as die Right to Repair-beweging. Dit bied inspirasie en instruksies om u eie herstelgebeurtenisse te begin, te beman en te onderhou. Doen-dit-self-herstel is 'n manier om na ons lewens, ons gemeenskappe en ons planeet om te sien.
Oor Martine Postma
Die Repair Café is geïnisieer deur Martine Postma. Sedert 2007 streef sy op baie maniere na volhoubaarheid op plaaslike vlak. Martine het op 18 Oktober 2009 die heel eerste Repair Café in Amsterdam gereël. Dit was 'n groot sukses.
Dit het Martine genoop om die Repair Café Foundation te begin. Sedert 2011 bied hierdie nie-winsgewende organisasie professionele ondersteuning aan plaaslike groepe in Nederland en ander lande wat hul eie Repair Café wil begin. Wil u meer weet oor die oorsprong van Repair Café? Lees die boek wat Martine (in Nederlands) geskryf het. Of nooi Martine vir 'n lesings by u onderneming of organisasie. Besoek RepairCafe.org/af vir meer inligting.
TV-vervaardiger en skrywer John Wackman die eerste Repair Cafe in New York gestig. Hy woon in Kingston, New York. Gemeenskapsvolhoubaarheidsaktivis en organiseerder Elizabeth Knight is die skrywer van Welkom Home en ander boeke. Sy woon in Warwick, New York.