Erediens: 21 Januarie 2018 om 08:30. Teks: Judas 1:1-2: Ons diepste identiteit.
Judas skryf sy brief aan ’n kerk wat in die wurggreep van valse leraars is. En hy wil die kerk waarsku teen hierdie valse leraars. Dit is sekerlik die hoofinhoud van sy boodskap waarby ons nog sal uitkom. Tog is die struktuur van sy brief gefokus op hoop en vertroue. Die brief begin met ’n pragtige seëngroet wat die mense in die kerk herinner wie hulle regtig is en dit eindig met ’n doksologie oor die krag van God. En wat Judas dus doen, is dat hy aan hierdie kerk skryf wat in die moeilikheid is en sy grootste bemoeienis is op ’n manier nie hulle angs en probleme nie, maar om die mense in die gemeente te herinner wie hulle is en wie die God is wat hulle aanbid.:
“1Van Judas, ‘n dienaar van Jesus Christus en ‘n broer van Jakobus. Aan dié vir wie God die Vader geroep het, wat Hy liefhet en deur Jesus Christus bewaar. 2Mag barmhartigheid, vrede en liefde in oorvloed aan julle geskenk word! (Judas 1:1-2).”
Mag dit ’n bemoediging wees vir jou wat worstel met angs en bekommernis vir hierdie nuwejaar. God voorsien alles. Deur Sy liefde voorsien Hy ’n weg uit jou sonde en verderf, Sy eie Seun – Christus die fondament van ons saligheid. En vir Hom word jy deur God self bewaar vir die bruilofsfees wat voorlê. Ook in ons dag met al sy angste herinner Judas ons dat daar een ding is wat jy nie oor hoef te bekommer nie: dit is God se liefde en sy bewaring. Ons roeping, ons heiliging, ons bewaring is alles in sy hande en daarom kan ons barmhartigheid, vrede en liefde geniet hier en nou.
Wanneer ons slegs in Christus die goedgunstigheid van God die Vader jeens ons gevind het, en ook die lewe, ons verlossing en ten slotte die koninkryk van die hemele, dan behoort Hy alleen vir ons genoeg en meer as genoeg te wees – vir al ons angste en bekommernisse.
Met gewillige hande bied God Christus vir ons aan; laat ons Hom maar net in die geloof aanneem en onder Sy heerskappy ons identiteit vind.