Deur Clari Niemand 31 Desember 2018 00:01
Rubrieke en Essays
Daar is skaterlag-oomblikke wanneer sy met haar kenmerkende humor skryf oor onverwagte verskille tussen die Suid-Afrikaanse en Franse leefwêrelde, soos waar sy wens dat gradeplegtighede, wat ons as vanselfsprekend aanvaar maar wat nie by Franse universiteite plaasvind nie, ook haar kinders beskore was: " . . . ek wou so graag 'n foto van onse Thomas met 'n toga en 'n snaakse hooftooisel hê dat ek voorgestel het dat ons iewers 'n Harry Potter-kostuum moet leen." Dan weer die dodelik ernstige oomblikke soos wanneer sy besin oor die Charlie Hebdo-bloedbad of die #MeToo-veldtog.
Meerendeels is die trant egter lig; 'n viering van lewenservarings waaroor sy dankbaar is. In haar vorige niefiksieboeke het Van der Vyver breedvoerig geskryf oor daardie Franse lewe wat vir haar aanhangers altyd fassinerend sal bly: Provence, haar huis en familie en (onvermydelik) die Franse kos. Retoer is anders in die sin dat dit meer impulsiewe indrukke van die skrywer se leef- en gedagtewêreld gee omdat die bydraes (meestal relevante rubrieke) oor 'n paar jaar geskryf is en telkens "in die oomblik" was.