Aralsee: kenmerke, vorming, biodiversiteit en bedreigings Netwerk Meteorologie
Een van die bekendste ekologiese rampe ter wêreld is die verlies aan die hoeveelheid water in die land Aralsee. Dit is 'n see wat die afgelope 90 jaar 50% van sy totale volume water verloor het. Die hartseerste ding is dat hierdie see die vierde grootste endoreiese meer in die wêreld geword het en tot amper niks verminder is nie.
In hierdie artikel gaan ons u alles vertel wat u moet weet oor die Aralsee en wat die oorsake van die verlies aan water was.
2 Vorming en biodiversiteit van die Aralsee
3 Bedreigings van die Aralsee
Alhoewel dit Aralsee genoem word, is dit 'n binnelandse meer wat aan geen see of oseaan geheg is nie. Dit is geleë in die noordwestelike Kyzyl Kum-woestyn tussen die huidige Oesbekistan en Kazakstan. Die probleem is dat dit op 'n plek met baie droë lande in Sentraal-Asië geleë is, waar die temperature in die somer redelik hoog is. Hierdie temperature is gewoonlik ongeveer 40 grade Celsius.
Aangesien die oppervlak van water en die algemene volume wat hierdie see besit, jaarliks ​​wissel, is die berekening van die hoeveelheid wat dit beslaan ietwat ingewikkeld. In 1960 het dit 'n oppervlakte van 68.000 vierkante kilometer gehad, terwyl dit in 2005 slegs 'n oppervlakte van 3.500 vierkante kilometer gehad het. Alhoewel dit al sy hidrografiese bekken bereik, bereik dit 1.76 miljoen vierkante kilometer en beslaan dit 'n groot deel van die hele Sentraal-Asië.
Tot die 1960's is die hele Aralsee volop gevoed deur verskillende riviere. Hierdie riviere was die Amu Daria in die suidelike deel en die Sir Daria in die noordoostelike deel. Die grootste verskil tussen 50 jaar gelede en nou is dat die afvoer van vars water minimaal is. Deur minder vars water te voorsien, moet die soutgehalte van die see toeneem. Die soutgehalte van die oseaan is gewoonlik ongeveer 33 gram per liter, die water van die Aralsee het 110 gram per liter oorskry.
Vorming en biodiversiteit van die Aralsee
Hierdie see is gevorm oor 'n groot depressie gedurende die Neogene periode van die Senosoïese era. Destyds was die hele Indiese vasteland te midde van 'n botsing met Asië. Hierdie botsingsproses het die oppervlakte van die Paratetis-see verminder en uiteindelik geblus.. Daarbenewens het dit 'n vou van die aardkors veroorsaak wat die Kaukasusberge en die Elburzberge laat ontstaan ​​het. Die depressie wat gegenereer is, het met water begin vul sedert sommige bronne soos die Sil Daria-rivier vandaan kom.
Jare na die stigting het die Aralsee vir die grootste deel opgedroog totdat die Pleistoseen en Holoseen, teruggestuur om gevul te word.
Wat biodiversiteit betref, is dit al dekades lank skaars. Namate die see opgedroog het, het die spesies flora en fauna wat hierdie rivier bewoon het, afgeneem. Daarbenewens was die gevolg van die lae bestaan ​​van lewende spesies, nie net as gevolg van die verlies aan watervolume nie, maar ook die hoë soutgehalte van die water.
In antieke tye, die rivierdelta's was redelik vrugbaar en daar was talle soorte diere en plante wat in goeie toestande geleef het. Hierdie see was die tuiste van talle aliasse en vissoorte, sowel as ander wesens. Die visse wat die meeste uitgestaan ​​het, was steur, Aral-barbel, karp en rutiel. Min of meer is beraam dat daar ongeveer 100 visspesies, 200 soogdiere en 500 voëlspesies was. Vandag het die effek van sommige soorte visse wat nog bewaar word, verdwyn.
Bedreigings van die Aralsee
Die krisis van die verdamping van water uit hierdie see is die verantwoordelikheid van menslike optrede. In 1960 het die Sowjetunie 'n plan opgestel om al die dorre vlaktes van die streek van Asië te omskep in 'n gebied met groot kapasiteit om katoen te produseer. Katoen het baie water nodig, en daarom het hulle die water van die riviere afgelei om gewasse te kan besproei. Hiervoor is verskillende strukture geskep wat die hoeveelheid water wat die Aralsee binnegaan al hoe minder maak.
Dit was moontlik om groot winste met die katoenbedryf te genereer, maar dit het 'n hoë prys vir die Aralsee behaal. Die volume seewater het redelik vinnig gekrimp. Dit het daartoe gelei dat die bed in sommige gebiede van die see begin verskyn het, wat die eilande in skiereilande of 'n deel van aaneenlopende land verander het. Die soutgehalte van die see het al hoe meer toegeneem namate die volume water afgeneem het. Nie net het die vermindering van die hoeveelheid water die Aralsee beïnvloed nie, maar ook verhoogde besoedeling sowel as soutgehalte.
Al hierdie veranderinge in die omgewingstoestande het ernstige aanpassingsprobleme vir flora en fauna veroorsaak. Dit is hoe die vis begin verdwyn het omdat hulle nie hierdie nuwe toestande kon verduur nie. Die vis- en maritieme bedrywe het afgeneem en baie mense wat van die see afhanklik was, moes hulle onttrek.
Later, in die 90's, was Vozrozhdenya-eiland al 'n skiereiland. Hierdie skiereiland het 'n bekommernis geword omdat dit tydens die Koue Oorlog gebruik is vir die toets van biologiese wapens. Groot konsentrasies miltsiekte spore is in hierdie gebiede aangeteken. Dit was al aan die begin van die jaar 2000 toe die hele gebied buitensporig skoongemaak is om dit te bevry van die besoedeling van mikro-organismes wat vir mense skadelik is.
Die hele Aralsee-streek word swaar getref en dit benadeel die gesondheid van mense. Alhoewel die skoonmaak op 'n ekstreme manier gedoen is, was daar vandag nog die stof wat deur die wind opgewek word, het 'n groot hoeveelheid giftige stowwe wat sekere gevaarlike siektes kan veroorsaak. In hierdie stofvlekke is deeltjies kunsmis en plaagdoders.
Alhoewel talle pogings aangewend is om die see te red, is dit baie moeilik vir die water om dit in te neem. In 2005 het Kazakstan 'n dam gebou wat dien om die waters van die noordelike en die suidelike deel te skei. Hierdie dyk wat veroorsaak het dat die volume van die see tot vandag toe effens toegeneem het in die noordelike deel.