Die ongewone begrafnis van die Tweede Ryk - Interessant
Titel: Sedan ramp.
Datum getoon: 02 September 1870
Tegniek en ander aanduidings: Ondertitel: Die oud-keiser Napoleon III is in Sedan ingeneem en 'n Franse leër van 80.000 man aan die Pruise besorg.
Van die bekroonde keiser tot die hulpelose ou man
Charles Louis Napoléon Bonaparte, bekend as Napoléon III (1808-1873) is 'n neef van Napoleon Ier. As sodanig het die ongelukkige avontuur van die Mexikaanse ekspedisie (1861-1867) die "debakel", om Emile Zola se uitdrukking, van 1870 te gebruik, aangekondig.
'N Swaar optog
Die gedrukte weergawe is 'n tipiese kulturele produksie van die tyd, wat 'n baie beskrywende teks en illustrasie met betrekking tot 'n gebeurtenis kombineer, en veral versprei word deur smous.
Die agtergrond is gedek met 'n paar bome uit die Ardenne-bos wat dien as die agtergrond vir 'n ongewone toneel, die van 'n keiser wat in 'n perdekar onder sy troepe verbygaan, begelei deur ruiters van die vyand. Laasgenoemde is Pruise, soos die kenmerkende arend op die helm toon. In sy afrigter gemerk met die keiserlike "N", sal die oud-Napoleon III aansluit by die koning van Pruise Willem Ier, aan wie hy moes kapituleer tydens die Slag van Sedan (2 September). Sy arm het gemaklik opgetrek om sy sigaar vas te hou, was skaars 'n hooghartige saluut vir sy troepe, nie baie warm vir hom nie. Inderdaad, soos aangedui deur die kommentaar wat by die gravure gepaardgaan en nie op die beeld sigbaar is nie, "roep Vive l'Empereur nie meer by die gang daarvan nie, maar inteendeel, minagting en 'n gekonsentreerde woede [... ] die offisiere het die rug toegekeer en die soldate het moeilik hul woede inhou oor die skrywer [...] van sulke groot rampe ". Die voorkoms en houdings beskuldig die oorwonne soewerein soos getoon deur die soldate wat hom die rug draai, die vyandigheid van diegene wat na hom kyk en die ruitersoldaat, medaljewenner, sonder perd, wat die vinger in sy rigting wys.
Op die voorgrond steun die lyk van 'n perd waarop 'n dooie soldaat lê die sterk indruk wat die geheel gelaat het. Die slagveld in die agtergrond rook nog steeds, en die kanonskogel half versonke in die grond naby 'n hefwiel wek die harde gevegte. Die tragedie is inderdaad voltooi, want as die keiser 'n gevangene is, is die oorlog nie verby nie. Op pad na 'n ballingskap as 'n welgestelde heer, het die oud-Napoleon III, dieselfde man wat in Sedan sy begeerte om te sterwe te midde van sy manskappe te kenne gegee, hulle oorgegee aan hul hartseer lot van gevangenes in massas, sowel as die dui die dokument se ondertitel aan.
Frankryk in 1870: ontnugtering en herstel
Die oorgawe geformaliseer, Louis Napoleon Bonaparte ken nogal voordelige voorwaardes van aanhouding. Hy is gerig op die kasteel van Wilhelmshöhe, in Wesfale, wat hy via België bereik het "miskien om nie die kolomme van sy gevange soldate teë te kom nie" (Louis GIRARD, Napoleon III, bl. 485). Terwyl hy oor sy nederlaag praat, beskou hy homself as die slagoffer van 'n sameswering en droom hy vaagweg van 'n terugkeer wat volgens sy volgehoue ​​gewildheid in Frankryk, ten minste vir 'n geruime tyd, gemagtig is. Maar die Republikeine hou nou aan die stuur, en dit is met hulle dat Bismarck 'n leonynse vrede onderhandel, dié van die Verdrag van Frankfurt. Sy gevangenskap stroop hom uiteindelik van al die mooiste van sy mag, en onthul die broosheid daarvan - wat ons omgekeerd dink aan Francis I wat na sy troon terugkeer na sy gevangenskap na die Slag van Pavia ( 1525-1526). Al wat vir die laaste van die Bonapartes oorgebly het, is om na 'n huisie naby Londen te verhuis, waar hy 'n paar maande later oorlede is, aan die kant van die geskiedenis agtergelaat. Laasgenoemde gaan sonder hom voort, en weerspieël die relatiewe gewig van 'groot manne' in die loop van die gebeure. Daar moet dus op gelet word dat die datum van 1870 'n keerpunt is in die politieke geskiedenis van Frankryk, wat dan weer met die Republiek verbind word. Maar die impak van die gebeurtenis was miskien selfs sterker oor die Ryn, waar die strewe na oorlogsdiplomasie die kroning van 'n paar jaar van 'bloed en yster' gevind het, volgens die Bismarckian-spreekwoord. Die Duitse Ryk, die IIe Reich is inderdaad op 18 Januarie 1871 in Versailles geproklameer, 'n enkele ommekeer sedert die afskaffing van die Heilige Romeinse Ryk in 1806 deur Napoleon I. In 'n paar maande is die hele Europese balans dus permanent verander. .
Louis GIRARD, Napoléon III, Parys, Fayard, 1986. General comte de MONTS, The Captivity of Napoleon III in Germany, Paris, Lafitte, 1910. François ROTH, La Guerre de 1870, Paris, Fayard, 1990.