Raad werk hard aan sake oor behandeling van ‘skaars siektes’(Argieffoto: Steve Buissinne/pixabay) Die Raad op Mediese Skemas (RMS) sê hy neem kennis van groeiende kommer oor die behandeling van skaars siektes en hanteer die kwessie met die erns wat dit verdien. Maroela Media het vroeër berig mediese fondse gebruik glo vertragingstaktiek as ŉ manier op nie te betaal vir die behandeling van pasiënte met skaars siektes nie. Weens die koste verbonde aan die behandeling van skaars siektes, skop mediese fondse vas teen betaling daarvan. Daar is ook berig oor regstappe wat teen die mediese skema Medihelp gebring is weens sy voortgesette weiering om vir die behandeling van ŉ kleuter met só ŉ skaars siekte te betaal. RDSA het vroeër gesê hy pleit al maande lank by Medihelp om die behandeling goed te keur wat klein Zachary de Wet nodig het om sy skaars toestand as deel van voorgeskrewe minimum voordele te behandel. Volgens die raad word sommige skaars siektes, soos Gaucher se siekte, gedek ingevolge voorgeskrewe minimum voordele by mediese fondse. “Die lys van siektes en toestande wat as skaars geklassifiseer word, is egter nie klinkklaar nie,” sê Zongezile Baloyi, woordvoerder van die RMS. ŉ Skaarssiekte-werkgroep vergader maandeliks en bestaan uit onder andere verteenwoordigers van die RMS, mediese fondse, administrateurs, akademici en kliniese kenners, asook die bewusmakingsorganisasie Rare Diseases South Africa (RDSA). Die groep het verskeie doelwitte. Dit sluit in die klassifisering van siektes as “skaars”, die omvang van finansiering van behandeling van die siektes en die beskikbaarheid van fasiliteite om die siektes in Suid-Afrika te diagnoseer en te behandel. Die RMS sal eindelik ŉ voorlegging vir goedkeuring oor die status en finansiering van behandeling van skaars siektes aan die nasionale departement van gesondheid doen. Die RMS sê mediese skemas oorweeg die meriete van elke geval, byvoorbeeld of die behandeling vir die siekte in die openbare gesondheidsorgsektor beskikbaar is, en of die behandeling vervat word in voorgeskewe minimum voordele. Mediese fondse kan lede ook op ŉ humanitêre grondslag help, maar die RMS sê mediesefondslede moet besef wat hul mediesefonds-opsie dek gegrond op die premie wat hulle betaal, sowel as die konsep om beskikbare hulpbronne te rantsoeneer. Mediesefondslede kan teen ŉ besluit appelleer. Die RMS sê hy kan egter nie een besluit deur die appèlraad op elke ander geval van toepassing maak nie, omdat die meriete van die sake kan verskil. Baloyi sê ŉ appèlaansoek behoort 90 dae te duur van wanneer die lid of die mediese fonds appèl aanteken nadat die aanvanklike klagteproses afgehandel is. “Ten spyte hiervan probeer die RMS sy beste om sake oor skaars siektes te bespoedig sodra dit ontvang word.” Lang vertragings Kelly du Plessis, woordvoerder van RDSA, het vroeër gesê een van die organisasie se groot besware is dat die RMS nie die hulpbronne het om uitsprake tydig te lewer nie en ook nie die gesag het om dit af te dwing nie. Gevolglik word mediese fondse beboet en betaal hulle hierdie boetes glo eerder as die veel duurder behandeling wat nodig is. Baloyi sê daar is dikwels tussentydse kwessies wat tussen partye ontstaan wat beteken die proses duur soms langer. Soms verskyn ŉ pasiënt voor die appèlkomitee, maar moet ŉ saak uitgestel word sodat ŉ kundige se mening ingewin kan word. “Selfs in gevalle waar die RMS probeer om die saak te prioritiseer, veroorsaak die inwin van hierdie menings vertragings. In sommige gevalle neem die partye self maande lank om voorleggings voor te berei.” Die RMS, wat die belange van mediesefondslede moet beskerm, is nietemin bekommerd oor die lang omkeertye en ook die uitwerking daarvan op mense se gesondheid. In ŉ poging om die tyd te verminder, vergader die komitee nou meer gereeld. Volgens die raad was daar die afgelope vyf jaar minder as 20 gevalle waar appèl aangeteken is teen besluite om nie vir die behandeling van ŉ skaars siekte te betaal nie. In die meeste gevalle waar appèl aangeteken is, is daar in die guns van pasiënte beslis omdat die staat behandeling in die meeste van die gevalle verskaf. Sommige mediese fondse het met die staat onderhandel om weens die koste die aangewese diensverskaffer van behandeling te wees. Heelwat van die kundigheid om die siektes te bestuur word dikwels ook in die staat of by universiteite gevind. Baloyi sê mediese fondse tref soms ŉ reëling met die staat om die behandeling te hanteer en in sommige gevalle word die behandelingsdienste deur die openbare en private sektor gedeel. Dit word op ŉ individuele grondslag benader en sake word op meriete beoordeel.