In Sagaria 4 word ook van twee olyfbome (4:3,11) gepraat wat daarby as die twee gesalfdes (4:14 – letterlik “seuns van olie”) beskryf word wat in diens van die Here staan aan wie die hele aarde behoort. In die konteks van dié visioen van Sagaria verwys dit waarskynlik na die goewerneur en afstammeling van Dawid, Serubbabel (4:6-10) en die hoëpriester Jesua (4:10), die gesalfdes van die Here wat op politiese en godsdienstige vlak leiding neem. Saam verteenwoordig hulle die volk by God en God by die volk. Sommige verklaarders interpreteer hulle daarom as simbole van die priesterlike getuienis (Jesua) en die koninklike getuienis (Serubbabel) van die kerk, soos dit inderdaad ook van die kerk in Openbaring gesê word (1:6; 5:10; 20:6). Ander verklaarders (bv. Let op hoe Dawid God se keuse vir Salomo sterk stel en tog nog aan Salomo se gehoorsaamheid sowel as die gehoorsaamheid van die volk verbind in die tweede plek. Daarom roep hy almal op: “Daarom gebied ek, Dawid, julle nou in teenwoordigheid van die hele Israel, die gemeente van die Here en ten aanhore van ons God” om die gebooie van die Here – die bekende opgetekende wil van God in die gesagvolle boeke van die Bybel van daardie tyd – te onderhou en ondersoek. Dit sal ’n langtermyn effek op hulle verbintenis aan God hê en aan die land waar Hy hulle laat woon het.