Selfbeeld is die beeld wat ons van onsself het. Hoe presies is hierdie selfbeeldvorm en verander met verloop van tyd? Hierdie beeld ontwikkel op 'n aantal maniere, maar word veral beïnvloed deur ons interaksies met belangrike mense in ons lewens.
Hoe selfbegrip is gedefinieer
Selfkonsep word algemeen beskou as ons individuele persepsies van ons gedrag, vermoëns en unieke eienskappe.
Dit is in wese 'n geestelike prentjie van wie jy as 'n persoon is. Byvoorbeeld, oortuigings soos "Ek is 'n goeie vriend" of "Ek is 'n vriendelike persoon" is deel van 'n algemene selfkonsep.
Selfkonsep is geneig om meer smeebaar te wees wanneer mense jonger is en steeds deur die proses van selfontdekking en identiteitsvorming gaan . Soos mense verouder word, word selfpersepsies baie meer gedetailleerd en georganiseer, aangesien mense 'n beter idee gee van wie hulle is en wat vir hulle belangrik is.
"Die individuele self bestaan ​​uit eienskappe en persoonlikheidseienskappe wat ons onderskei van ander individue (byvoorbeeld 'introvert')," verduidelik "Essential Social Psychology" skrywers Richard Crisp en Rhiannon Turner. "Die relasionele self word gedefinieer deur ons verhoudings met belangrike ander (byvoorbeeld 'suster'). Ten slotte weerspieël die kollektiewe self ons lidmaatskap in sosiale groepe (byvoorbeeld, 'Brits')."
Komponente van self-konsep
Soos baie onderwerpe binne die sielkunde, het 'n aantal teoretici verskillende maniere voorgestel om oor selfkonsep te dink.
Volgens 'n teorie bekend as sosiale identiteitsteorie is selfkonsep saamgestel uit twee belangrike dele: persoonlike identiteit en sosiale identiteit. Ons persoonlike identiteit sluit in dinge soos persoonlikheidseienskappe en ander eienskappe wat elke persoon uniek maak. Sosiale identiteit sluit in die groepe waarvan ons behoort, insluitende ons gemeenskap, godsdiens, kollege en ander groepe.
Sielkundige dr. Bruce A. Bracken het in 1992 voorgestel dat daar ses spesifieke domeine is wat verband hou met selfkonsep:
Sosiale: die vermoë om met ander te kommunikeer
Bevoegdheid: die vermoë om basiese behoeftes te voorsien
Invloed: die bewustheid van emosionele state
Fisiese: gevoelens oor voorkoms, gesondheid, fisiese toestand en algehele voorkoms
Akademies: sukses of mislukking in skool
Gesin: hoe goed funksioneer een binne die gesinseenheid
Humanistiese sielkundige, Carl Rogers het geglo dat daar drie verskillende dele van selfkonsep was:
Selfbeeld , of hoe jy jouself sien. Dit is belangrik om te besef dat selfbeeld nie noodwendig met die werklikheid ooreenstem nie. Mense het dalk 'n opgeblase selfbeeld en glo dat hulle beter is aan dinge as wat hulle werklik is. Omgekeerd is mense ook geneig om negatiewe selfbeeld te hê en foute of swakhede te oordryf of oordryf.
Byvoorbeeld, 'n tiener kan glo dat hy lomp en sosiaal ongemaklik is as hy regtig baie sjarmant en lekker is. 'N tiener meisie kan glo dat sy oorgewig is wanneer sy regtig dun is.
Elke individu se selfbeeld is waarskynlik 'n mengsel van verskillende aspekte, insluitende ons fisiese eienskappe, persoonlikheidseienskappe en sosiale rolle.
Selfbeeld , of hoeveel jy jouself waardeer. 'N Aantal faktore kan selfbeeld beïnvloed, insluitend hoe ons ons vergelyk met ander en hoe ander op ons reageer. Wanneer mense positief op ons gedrag reageer, is ons meer geneig om positiewe selfbeeld te ontwikkel. Wanneer ons onsself met ander vergelyk en onsself ontbreek, kan dit 'n negatiewe impak hê op ons selfbeeld.
Ideale self, of hoe jy wens jy kan wees. In baie gevalle lyk die manier waarop ons onsself sien en hoe ons onsself wil sien, nie heeltemal ooreen nie.
Kongruensie en inkongruensie
Soos reeds genoem, is ons selfkonsepte nie altyd perfek in lyn met die werklikheid nie.
Sommige studente mag glo dat hulle groot is by akademici, maar hul skoolafskrifte kan 'n ander storie vertel.
Volgens Carl Rogers is die mate waarin 'n persoon se selfkonsep tot die werklikheid kom, bekend as kongruensie en incongruensie. Terwyl ons almal geneig is om die werklikheid tot 'n sekere mate te verwring, kom kongruensie voor wanneer selfkonsep redelik goed in lyn met die werklikheid is. Incongruence gebeur wanneer die werklikheid nie ooreenstem met ons selfkonsep nie.
Rogers het geglo dat incongruence sy vroegste wortels in die kinderjare het. Wanneer ouers omstandighede op hul liefde vir hul kinders plaas (net liefde uitdruk as kinders dit "verdien" deur sekere gedrag en aan die verwagtinge van die ouers voldoen), begin kinders die herinneringe van ervarings wat hulle onwaardig laat voel van hul ouers, lief te hê.
Onvoorwaardelike liefde, aan die ander kant, help om kongruensie te bevorder. Kinders wat sulke liefde ervaar, hoef nie hul herinneringe voortdurend te verdraai om te glo dat ander mense hulle sal liefhê en aanvaar soos hulle is nie.
> Bracken BA. Eksaminator se handleiding vir die multidimensionele selfbeeldskaal. Austin, TX: Pro-Ed; 1992.
> Crisp RJ, Turner RN. Noodsaaklike Sosiale Sielkunde. Londen: Sage Publikasies; 2010.
> Pastorino EE, Doyle-Portillo SM. Wat is sielkunde ?: Essentials. Belmont, CA: Wadsworth; 2013.
> Rogers CA. Teorie van Terapie, Persoonlikheid en Interpersoonlike Verhoudinge soos ontwikkel in die Klient-gesentreerde Raamwerk. In: S Koch, ed. Sielkunde: 'n Studie van 'n Wetenskap. Vol. 3: Formules van die Persoon en die Sosiale Konteks. New York: McGraw-Hill; 1959.
> Weiten W, Dunn DS, Hammer EY. Sielkunde toegepas op die moderne lewe: aanpassings in die 21ste eeu. Belmont, CA: Wadsworth; 2014.