Juan Francisco Ferrándiz. Onderhoud met die skrywer van The Water Trial | Huidige literatuur
Juan Francisco Ferrándiz. Onderhoud met die skrywer van The Water Trial
Foto: Juan Francisco Ferrándiz, Twitter -profiel.
Juan Francisco Ferrandiz Hy is die skrywer van 'n historiese roman met titels soos Die donker ure, Die vlam van wysheid of Die vervloekte land. In Maart vanjaar het hy die laaste een bekendgestel, Die oordeel van die water. Ek waardeer opreg die tyd en vriendelikheid om my dit te gun onderhoud, waar hy oor haar en baie ander onderwerpe praat.
Juan Francisco Ferrándiz. Onderhoud
HUIDIGE LETTERKUNDE: u nuutste roman is getiteld Die water oordeel. Wat vertel u ons daarvan en waar kom die idee vandaan?
JUAN FRANCISCO FERRANDIZ: El oordeel oor water rekening die lewe van 'n XNUMXde eeuse boer waarmee ons 'n ongepubliseerde maar fundamentele deel van ons geskiedenis sal ken. Tussen avonture en geheime sal ons 'n wonderlike ontdekking nader: 'n nuwe geregtigheid vir die swakkes en die embrio van menseregte. Dit is 'n min bekende historiese feit wat die wêreld verander het.
Alhoewel hierdie feite in die regsgraad bestudeer is, was dit wel lees van 'n artikel oor Menseregte toe ek die potensiaal daarvan gevoel het. Dit is hoe dit alles begin het.
AL: Kan jy teruggaan na die eerste boek wat jy gelees het? En die eerste verhaal wat jy geskryf het?
JFF: Ek onthou my eerste roman goed, dit was Sandokandeur Emilio Salgari. Ek was nog 'n kind en ek het die boek by die munisipale biblioteek van my dorp, Cocentaina, gekry. Die geskiedenis het my verslaaf (Dit was daardie eerste drukgang op die leser), maar toe ons die derde bundel bereik, blyk dit dat dit in bruikleen was. Ek het amper daagliks gaan kyk of hulle dit al teruggegee het maar nee. Eendag het die bibliotekaris, toe ek my teleurstelling gesien het, voorgestel dat ek nog 'n boek lees terwyl ek wag. Toe het hy nog een en nog een aanbeveel ... Sedertdien het ek nie opgehou lees nie, hoewel ek aanhou wag dat die derde deel van Sandokán teruggegee word.
AL: En daardie hoofskrywer?
JFF: Hierdie vraag word gereeld aan my gevra en ek vind dit moeilik om te beantwoord. Eintlik Ek het nie 'n hoofskrywer nieWel, waaroor ek passievol is, is die stories wat ons kan skep. Die grense van ons verbeelding.
uit Tolkien to Reverte, Pardo Bazán, Vázquez Figueroa, Asimov, Dumas, Umberto Eco, Conrad, Ursula K. Le Guin... Soos jy kan sien is dit 'n 'n mengsel van tydperke en styleWel, dis hoe ek daarvan hou om die literêre wêreld te verken, sonder etikette, deur verskillende genres en skrywers te gaan.
JFF: Sekerlik om Willem van Baskerville de Die naam van die roos. Hy verteenwoordig soos niemand anders die argetipe van die mentor nie; die wyse man wat lei en oriënteer (nie net ander karakters nie, maar ook die leser). Hy is die tipe karakter wat my die meeste fassineer vanweë die vermoë om die verhaal te verryk.
JFF: Sedert ek as kind 'n tikkursus gedoen het Ek het baie meer gehou van tik as om met die hand te skryfDaarom skryf ek altyd met die rekenaar. Miskien is die enigste manie dat ek daarvan hou as ek romans skryf die teks op die skerm is soortgelyk aan die gepubliseerde teks, dit wil sê met sy inkepings, kantlyne, lang strepies vir die dialoë, die lettertipe, die spasies, ens.
JFF: Is uil en as ek kan, verkies ek om snags te skryf. Ek het my hoek in een solder van die huis af en handhaaf gewoonlik beide die gewoonte en die werkplek. Maar uit my ervaring sal ek u vertel dat as u inspirasie het, u in 'n somber motorhuis kan skryf en in 'n plastiese stoel kan sit. Aan die ander kant, as daar nie een is nie of jy word geblokkeer, is jy dalk reeds in 'n wonderlike nes van arende in die Switserse berge; daar kom nie 'n brief uit nie.
JFF: Aangesien die verhale my interesseer, hou ek daarvan dat dit gebeur verskillende tydperke en op verskillende maniere (of dit nou in 'n middeleeuse kasteel is, in vandag se Madrid of in die ruimte). Die motor van my lewe is nuuskierig, en as die skrywer dit in my kan wakker maak, sal die reis, waar dit ook al mag wees, aangenaam wees.
Soos elke skrywer, u moet die leestyd verdeel om uself te dokumenteer, met opstelle, artikels, ens. Soms word dit 'n opwindende speurwerk.
JFF: Ek het pas 'n science fiction roman voltooi Die vonds, van CarterDamon en ek het met groot entoesiasme begin Die boekhandelaar de louis verstop. Soos jy kan sien, is geslagsveranderinge duiselingwekkend. Ek het ook 'n baie interessante toets oor die middeleeuse kuns getiteld Betower beelde deur Alejandro García Avilés, 'n ware ontdekking om een ​​van my obsessies te verstaan: oefen die verstand om die wêreld te kan waarneem soos 'n Middeleeuse man dit sou doen.
Wat die stories betref wat in my kop borrel, die newels het nog nie opgeklaar nie en Ek kan niks van my volgende roman verwag nie. Hopelik kan ek jou gou vertel.
AL: Hoe dink jy is die uitgewerstoneel?
JFF: Sonder twyfel is ons ten volle transformasieproses en paradigmaskuif. Benewens die digitale boek, het ander vorme van ontspanning aangekom wat dieselfde nis as lees deel, ek verwys na sosiale netwerke en streaming platforms.
Die reaksie van die uitgewers was om die literêre aanbod te vergroot en elke maand kom honderde nuwe uitgawes uit, baie van klein sirkulasie om verliese te vermy. Dit beteken meer skrywers het die geleentheid om te publiseer, maar die boek se reis is baie kort, slegs 'n paar weke of 'n paar maande, en die resultaat is dikwels swak.
Aan die ander kant is die manier om die leser te benader, nie meer net die boek wat in boekwinkels verskyn nie, maar eerder die blootstelling van die skrywer op die netwerke. Ek dink dat sukses gekonsentreer is in die skrywers met die grootste media-teenwoordigheid.
Dit alles is nie beter of slegter nie, dit is 'n verandering. Die geskiedenis is vol veranderings, op klein of groot skaal, wat 'n krisis vir sommige en 'n geleentheid vir ander verteenwoordig.
JFF: Soos almal anders, het ek daardie gevoel gely van gevoel dat die werklikheid weggeglip het en 'n ander seëvier. Ek onthou dat hy aan die begin vir my gesê het "dit sal nie gebeur nie" of "ons sal nie daarby uitkom nie", en dan sou dit gebeur. Die bevalling, die leë strate, die dodetal ... As jy daaraan dink, is dit sterk.
Ek interpreteer wat gebeur het as 'n historiese drama het in die eerste persoon geleef, maar ek erken dat ek met 'n somber gevoel gelaat is. Ek weet nie of ons voordeel sal trek uit die wekroep van hierdie planeet om te verander nie. Vandag is dit modieus om die verlede te oordeel met ons huidige skaal van waardes en baie arrogansie. Ek wonder, Hoe sal hulle ons in die toekoms oordeel?
Volledige pad na artikel: Huidige literatuur » Letterkunde » Onderhoude » Juan Francisco Ferrándiz. Onderhoud met die skrywer van The Water Trial