In gedigte van onder meer Elisabeth Eybers, Ina Rousseau, Wilma Stockenström, Antjie Krog, Petra Müller, Heilna du Plooy, Trienke Laurie, Melanie Grobler en Ilse van Staden is daar vele voorbeelde van die uitbeelding van ruimtelike ervaring op ’n referensiële vlak (d.w.s. verwysend na ’n leefwêreld), sowel as van die gebruik van metafore wat op ruimtelike assosiasies berus. Volgens hom is die “kunsvorm”, soos die roman, die novelle ens. wat aspireer om kuns te wees en wat enkelouteurs later begin beoefen het, in ‘n sekere sin ‘n nabootsing van die primitiewe vorm, wat die oorspronklike vorm is. “It was her baptisms by gunfire that deified her” (Vamps & Tramps, 191) besluit sy klinkend. Sy is soos ‘n argetipiese pietà in hierdie skokkende oomblik vasgevang. Geboue sal oral ineenstort, massiewe haelstene sal verwoesting saai, en meteoriete (brokstukke van meteore en asteroïede wat in die atmosfeer ontplof) sal op baie plekke val en alles in n groot omtrek vernietig (Op. 6:13).