Medisyne-pryse op voorskrifte, soos alles in die samelewing, is markgedrewe. angellodeco / shutterstock.com
Terwyl ek onlangs met kollegas op 'n konferensie in Florence, Italië oor innovasie in die gesondheidsorg gepraat het, het daar in my gedagtes 'n fundamentele waarheid verskyn: die Amerikaanse gesondheidsorgbedryf is net dit. 'N Bedryf, 'n ekonomiese krag, Big Business, eerstens. Dit is eerstens 'n voertuig vir opbrengste op beleggings en die sukses van ons samelewing tweedens.
Dit is belangrik om te oorweeg presidensiële kandidate onthul hul gesondheidsorgplanne. Die kandidate en die kiesers vergeet blykbaar dat gesondheidsorg in ons land 'n groot onderneming is.
Gesondheidsorg is bykans verantwoordelik 20% van die BBP en is 'n, indien nie die, werkmotor vir die Amerikaanse ekonomie. Die sektor het bygevoeg 2.8 miljoen werksgeleenthede tussen 2006 en 2016, hoër as alle ander sektore, en die Buro vir Arbeidsstatistieke projekteer 'n ander 18% groei in werkgeleenthede in die gesondheidsektor tussen nou en 2026. Big Business inderdaad.
Hierdie basiese waarheid skei ons van elke ander volk wie se lewensverwagting, moeders- en baba-sterftes of die voorkoms van diabetes ons wil herhaal of beter wil presteer.
As politici en die publiek wat hulle bedien, worstel met kwessies soos medisyne-pryse, 'verrassing' van mediese rekeninge en ander gesondheidsverwante probleme, is ek van mening dat dit van kritieke belang is dat ons 'n beter begrip van sommige van die minder sigbare drywers van hierdie koste het, sodat enige voorgestelde oplossings aangebied word. 'n vegkans het om die kurwe vir gesondheidskoste afwaarts te buig.
As albei mede-hoof mediese beampte vir kliniese integrasie en direkteur van die sentrum vir gesondheidsbeleid aan die Universiteit van Virginia, vind ek dat die spanning tussen 'n winsgedrewe gesondheidsorgstelsel en hoë koste my elke dag besorg.
Die krag van die mark
Huispryse is Markgedrewe. Motorpryse is markgedrewe. Voedselpryse is markgedrewe.
En so ook gesondheidsorgdienste. Dit sluit doktersfooie, medisynepryse en medisynepryse sonder voorskrif in. Dit is ook die geval met salarisse en mediese toerusting vir hospitaaladministrateurs.
Al hierdie goedere of dienste is winsgewend, en almal is gemotiveerd om winste te maksimeer en die koste verbonde aan sake te doen. Almal moet voldoen aan gesonde sakebeginsels, anders sal hulle misluk. Nie een van hulle openbaar nie kostedrywers, of daardie dinge wat pryse verhoog. Met ander woorde, daar is kostes wat vir verbruikers verborge is wat in die finale eenheidspryse manifesteer.
Na my wete het niemand dit voorgestel nie Rolls-Royce Motors behoort sy motors soortgelyk aan te prys Ford Motor Company. Die onsigbare hand van die "mark" vertel Rolls Royce en Ford wat hul voertuie werd is.
Pryse op voorskrifmedisyne het verskillende reëls
Ford kan u (presies) nie presies sê hoeveel kos elke voertuig om te vervaardig nie, insluitend al die onderdele wat hulle by ander firmas verkry. Maar dit geld nie voorskrifmedisyne nie. Die koste van 'n nuwe terapeutiese koste om te ontwikkel en te bemark is 'n spreekwoordelike swart boks. Maatskappye deel nie die getalle nie. Navorsers van die Tufts Centre for the Study of Drug Development het beraam dat die koste so hoog as US $ 2.87 miljard sou wees, maar dat nommer is baie bespreek.
Wat ons betroubaar kan sê, is dat dit baie duur is, en 'n dwelmmaatskappy moet nuwe medisyne vervaardig om in besigheid te bly. Die miljoene dollar vir navorsing en ontwikkeling (R&D) wat Big Pharma belê het, het twee doelstellings. Die eerste is om die 'volgende groot ding' op die mark te bring. Die tweede is om die almagtige patent daarvoor te beveilig.
Amerikaanse dwelmpatente duur gewoonlik 20 jaar, maar volgens die webwerf vir regsdienste Upcounsel.com"Vanweë die streng toetsing wat op 'n dwelmpatent geplaas word, dien baie groter farmaseutiese ondernemings verskeie patente op dieselfde middel in, met die doel om die periode van 20 te verleng en generiese mededingers te verhinder om dieselfde geneesmiddel te vervaardig." , het medisyneondernemings jare 30, 40 plus om hul belegging teen enige mededinging te beskerm, en markkragte om pryse te verlaag is nie in spel nie.
Hier is die versteekte koste-knoppie: terselfdertyd misluk verskeie ander medisyne in hul R & D-pyplyne op die pad, wat lei tot beduidende produkspesifieke verliese . Hoe is 'n arme firma om oor die vloer te bly? Eenvoudig, regtig. Bou die koste en verliese in die prys van die suksesse. Die volgende ding wat jy weet, insulien is amper US $ 1,500 vir 'n 20-milliliter-flacon, toe dieselfde skaal 15 jare gelede ongeveer $ 157 was.
Dit is eintlik 'n bietjie ingewikkelder as dit, maar my punt is dat sakebeginsels dwelmpryse dryf omdat dwelmondernemings besighede is. Samelewingswelsyn is nie die onderliggende gebruik nie. Dit geld veral in die VSA, waar die publiek nie die meeste farmaseutiese produkte koop nie - privaat persone doen dit, hoewel deur 'n derde party, 'n versekeraar. Die groep koopkrag van 300 miljoen Amerikaners word die kommersiële krag van markte. Pryse styg.
Die koste verbonde aan sake doen, behandel
Ek hoop dat die meeste mense sal saamstem dat dokters 'n maatskaplike goed kan lewer. Of dit nou gaan om 'n vertroueling in die gesondheidsorg, of die dokter wie se hande chirurgies die bloeding van u milt stop nadat die ruk u op die snelweg afgesny het, ons dokters is trots daarop om daar te wees vir ons pasiënte, maak nie saak wat nie, verseker of nie.
Laat my toe om twee fundamentele feite te noem wat baie keer lyk asof dit pasiënt en beleidmaker is. Hulle is onlosmaaklik gekoppel, gegrond op ons nasionale dialoog oor koste van gesondheidsorg en word dikwels geïgnoreer: dokters is een van die verdienste in Amerika, en ons verdien geld uit pasiënte. Nie uit beleggingsportefeuljes of patente nie. Pasiënte.
Soos Ford of die farmaseutiese reus Eli Lilly, moet dokterspraktyke ook 'n winsmarge behaal om aan die gang te bly. Net so is daar ook verborge koste vir die verbruiker; in hierdie geval onderwys en opleiding. Mediese skool is die duurste professionele graad geld kan in die Verenigde State van Amerika gekoop word. Die Amerikaanse vereniging vir mediese kolleges berig dat die mediaan-skuld vir Amerikaanse mediese skole dit was $ 200,000.00 in 2018, vir die 75% van ons wat ons opvoeding gefinansier het eerder as om kontant te betaal.
Ons "R & D" - dit wil sê vier jaar elk van die kollege en mediese skool, drie tot 11 jaar se postdoktorale opleidingskoste - word by ons fooie ingesluit. Hulle moet. Net soos Ford Motors. Besigheid 101: die koste om sake te doen, moet in die prys van die produk of diens bereken word.
Vir beleidmakers om 'n betekenisvolle invloed op die stygende koste van Amerikaanse gesondheidsorg te hê, van dwelmmiddels tot rekeninge en alles tussenin, moet hulle besluit of dit 'n industrie sal bly of waarlik 'n sosiale voordeel sal word. As ons voortgaan om die gesondheidsorg as 'n industrie te behandel en te reguleer, moet ons voortgaan om dit te verwag verrassingsrekeninge en duur medisyne.
Dit is nie persoonlik nie, dit is net ... sake. Die vraag voor die VSA is: sake soos gewoonlik, of moet ons 'n nuwe manier om 'n gesonde samelewing te bewerkstellig, bespreek? Persoonlik en professioneel verkies ek laasgenoemde.
Michael Williams, mede-hoof mediese beampte vir kliniese integrasie; Medeprofessor in chirurgie en direkteur van die UVA-sentrum vir gesondheidsbeleid, Universiteit van Virginia
Jy is hier: Tuis > Sosiale en politieke > ekonomie > Healthcare > Amerikaanse gesondheidsorg: 'n bedryf wat te groot is om te misluk