Goretti Irisarri en Jose Gil Romero. Onderhoud met die skrywers van La traductora | Huidige literatuur
Mariola Diaz-Cano Arevalo | 11/09/2021 12:00 | Opgedateer na 12/09/2021 09:18 | Onderhoude, skrywers, Books
Skrywers se Twitter -profiel.
Goretti Irisarri en Jose Gil Romero Hulle is al meer as twintig jaar 'n kreatiewe paartjie en het titels soos die trilogie gepubliseer Al die dooies (gemaak van Verskietende sterre val, The Mechanism of Secrets en The Enclosed City), byvoorbeeld. Vertaler Dit is haar nuutste roman en dit het pas hierdie maand verskyn. Ek bedank u baie u tyd en vriendelikheid om my toe te wy hierdie tweehandige onderhoud en wys dat dit beslis goed met hulle gaan.
Goretti Irisarri en Jose Gil Romero - Onderhoud
LETTERKUNDE HUID: Vertaler is jou nuwe roman. Wat vertel u ons daarvan en waar kom die idee vandaan?
JOSE GIL ROMERO: Die roman fabels met wat kan gebeur in die agt minute vertraging waarmee die Franco se trein Hy het aangekom ontmoeting met hitler in Hendaye. Uit die werklike gebeurtenis ontwikkel ons 'n liefdesverhaal en spanning, met 'n vertaler in die hoofrol, 'n vrou wat nie dapper is nie, wat net in vrede wil lewe en wat betrokke is by 'n kompliment van spioenasie.
GORETI IRISARRI: Ons was gefassineer deur die idee om die protagonis baie intrige te plaas op die trein wat vinnig jaag, is dit nogal 'n filmiese beeld en ons het dadelik daaraan gedink Hitchcock, in die films wat u begin sien en u nie laat gaan nie.
AL: Kan u teruggaan na die eerste boek wat u gelees het? En die eerste verhaal wat jy geskryf het?
GI: In my geval het ek met Tolkien begin, die hobbit, of ten minste is dit die eerste boek wat ek onthou. Dit was soos om 'n dwelm te ontdek en ek het nooit opgehou nie.
JGR: Lees waarskynlik een of ander boek van Die vyf, wat my suster op die rak sou hê. Maar sonder twyfel het my kinderjare gekenmerk, en ek sou sê dat my lewe die Huis, deur Carlos Giménez wanneer ons die inligting het En skryf ... sekerlik die draaiboek van een van daardie strokiesprente wat ek as tiener geteken het, wat gruwelverhale was met monsters, wat sterk beïnvloed is deur die Vreemdelinge deur James Cameron en die spesiale effekte van die rolprente van David Cronenberg.
JGR: Gore is meer gelees as ek (lag). Maar daar is soveel ... García Márquez en Galdós, Horacio Quiroga en Stefan tak, Perez Reverte en Eduardo Mendoza, Bukowski...
GI: Ek gaan 'n spies breek vir die meisies. Ek sou my hand aan die brand steek vir enigiets van S.o Shonagon, Virginia Woolf, Marguerite Yourcenar, Susan Sontag of die bekendste branderplankryer, Agatha Christie...
GI: Ernstig, Agatha was 'n surf pionierDaar is 'n paar wonderlike foto's van haar met die bord wat golwe vang.
JGR: Ek sou dit graag wou ontmoet uitheemse waarvoor soek jy Gurb.
GI: Wat 'n goeie vraag! Wel, ek sou daarvan gehou het skep by baie dubbelsinnig goewerneur van Nog 'n draai. En wat die wete betref ... aan kaptein nemo, en dat hy my vir 'n klein rondleiding deur die bodem van die Vigo -riviermond geneem het, wat blykbaar daar was.
GI: Soek na beelde voordat u tik. Om by 'n nuwe toneel te kom, moet ek beelde sien plaas my in konteks, snaakse kostuumidees, 'n spesifieke gesig.
JGR: Om te lees, daar kom niks nou by my op nie ... en kyk, ek is 'n besetene! O ja, kyk: Ek koop gewoonlik baie tweedehands, Wel, ek kan nie die onderstreping van iemand anders in 'n boek vind nie. My oë gaan na die paragrawe wat 'n ander interessant gevind het, en dit lei my aandag af, dit lei my aandag af. Ek het gesê: 'n besetene (lag).
AL: En die voorkeur plek en tyd om dit te doen?
JGR: Om te lees, sonder twyfel voor slaap, In die bed.
GI: Ek het 'n verdraaide smaak vir lees waar daar baie geraas is, soos die metro. Ek hou van die konsentrasie waartoe ek my dwing, ek dompel myself baie meer in.
GI: Ek hou baie van wat genoem word literatuur van genre, vir lees en skryf. Dit is wonderlik om daar te skryf reëls wat jou toesluit, beperkings soos dié wat 'n genre definieer. Kreatief werk dit baie beter. Daar is 'n dokumentêr deur Lars von Trier, Vyf voorwaardes, wat dit baie goed verduidelik: Von Trier daag die skrywer van 'n kortfilm uit om vyf te skiet Remakes dit is kort, en dit sal elke keer 'n moeiliker, onmoontlike toestand veroorsaak. Maar die skrikwekkende ding is wanneer Lars Von Trier vir hom sê dat hy hierdie keer geen voorwaardes stel nie: hy laat die arme skrywer onbeskermd voor 'n afgrond, die van totale vryheid.
JGR: Baie en uiteenlopende genres, maar ... ja, nog 'n stokperdjie: Ek lees skaars literatuur wat nie Spaans is nie. Dit maak my senuweeagtig om te dink dat die vertaling wat ek lees nie perfek sal wees nie en dat dit my lees gaan bederf. Dit is 'n baie neurotiese gedagte, ek weet, en ek het dit baie geniet om dit toe te skryf aan 'n karakter van Vertaler, wat iets sê soos "Ek wantrou die kwaliteit van die vertaling wat ek sal vind."
GI: Ek lees Die emosionele roete van Madrid, van Carrere, heruitgegee deur La Felguera. Emilio Carrere, die skrywer van Die sewe hunchbacks se toring, Hy was 'n baie eienaardige karakter, 'n dekadente en boheemse digter, wat na die oorlog die Franco -regime omhels het. Hy is een van die literatore wie se ideologie nie maklik is om te benoem nie. Aan Vertaler hy kom uit en lees 'n gedig op die radio, waar hy bekend was. Die gedig is 'n lofprysing vir die Nazi's wat Parys binnekom, Parys onder die hakekors.
Ons was baie geïnteresseerd om die broeikas van die tyd te wys, toe alles nie so duidelik was soos nou nie en daar intellektuele was wat Nazisme bewonder het. Daar was byvoorbeeld 'n groot uitstalling by die Círculo de Bellas Artes oor die Duitse boek, wat ook in die roman verskyn. In elk geval, daar is die foto's met groot hakekors wat aan die mure van die sirkel hang ... Die verhaal is wat dit is.
JGR: Ek lees Die held met duisend gesigtedeur Campbell. Ek hou baie van repetisies. Ek lees baie oor die meganismes van vertelling en so, om te sien of ek 'n bietjie leer (lag)
Oor wat ons skryf, ons het pas 'n roman voltooi en ons is baie tevrede. Hopelik kan ons binnekort nuus gee oor die publikasie daarvan.
JGR: Wel, ek sou beter as ooit sê en ek sou erger as ooit sê. Ek bedoel dit word baie, baie, maar in drakoniese omstandighede gepubliseer: uitbuitingstye is uiters kort en die mededinging is hewig. Daar is baie goeie mense wat goeie boeke skryf en die leser het skaars die tyd en die vermoë om dit te kies. Die meeste oortreders verdwyn langs die pad of kry dit nie eens nie. En dit is dramaties om na te dink oor hoeveel talentvolle mense daar buite is, vermors.
GI: Ek dink ook die nuwe benadering tot oudiovisuele fiksie weeg swaar, veral televisiereekse, wat meer literêr geword het en meer sorg vir die ontwikkeling van die karakters of die verkenning van verhale. En hulle is 'n sterk kompetisie, want die tyd wat u daaraan bestee om hoofstukke en hoofstukke van 'n reeks te kyk, bestee u nie aan lees nie.
JGR: Dit is moeilike tye. Daar is baie mense wat ly of wat gely het. BlVan ons kant kan ons slegs 'n sekere verligting bring, 'n klein entjie uit die lyding. Daaroor word in sommige daarvan gepraat Vertaler ook: uit die manier van redding wat boeke vir mense veronderstel en in daardie opsig is die roman 'n huldeblyk aan die letterkunde. Hopelik sal ons lesers danksy ons net 'n rukkie wegkom. Dit sal heerlik wees.
Volledige pad na artikel: Huidige literatuur » Letterkunde » Onderhoude » Goretti Irisarri en Jose Gil Romero. Onderhoud met die skrywers van La traductora