Versindaba » Blog Archive Petra Müller bekroon met ATKV Woordveertjie vir Poësie - Versindaba
Friday, September 13th, 2013 | Nuus / Briewe.
4 Kommentare op “Petra Müller bekroon met ATKV Woordveertjie vir Poësie”
Baie geluk met die prestasie Petra!
Hartlik geluk aan Petra! Dit is wonderlik om te sien hoe ons ouer digters steeds uitstekende “laatwerk” lewer soos Helize van Vuuren insigryk hieroor skryf.
Baie geluk Petra. Jou bundel bied ryk leesgenot.
September 19th, 2013 at 1:08 am
Baie geluk! Was die veertjie geel? So mooi omslag. Sal graag wil lees. Maart 28, 2011 in Sonder kategorie
‘n Paar jaar gelede was ons deel van ‘n groep van drie gesinne wat op ‘n toertjie Richtersveld toe is.
Dit was my eerste 4×4 toer. Ek het selfs ‘n swaardiens grootte hoogligdomkrag wat iemand op ‘n dag daar by my gelos het gehad. Teen die tyd was alles egter ingepak is en ons moet besluit wie van ons gaan die domkrag saamneem, het ons besluit dat
(a) nie een van ons het meer plek vir die domkrag nie, en
(b) ons gaan liewer uit die moeilikheid uit probeer bly.
Dus bly die swaardiens hoogligdomkrag tuis. Miskien gee dit nou ook ‘n aanduiding hoe ernstig ons van plan was om rof te viertrek. Dit was gebiedend dat my vriend Frikkie op hierdie toer moes saamgaan. Die ou wat die op jou voete-dink ding moes doen.
Kort voor ons vertrek, egter, het my splinternuwe tweedehandse bakkie ‘n klep gebrand wat ek laat regmaak het. Op presies 1000km’s, is ek gesê, moet die enjin ge-retorque word. En teen die tyd wat ek die 1000km merk sou bereik sou ek net mooi by Port Nolloth wees, en ver van die werktuigkundige af wie die werk gedoen het. Maar Frikkie is daai ou. Ons huur dus ‘n huis met ‘n motorhuis by McDougal’s baai buite Port Nolloth sodat Frikkie die nodige kan doen die oggend voor ons vertrek vir Richtersveld.
Ek kyk die oggend in verwondering hoe Frikkie dit doen. Dis amper soos daai storie van “In die woud is daar ‘n huisie, in die huisie is ‘n kamer, in die kamer is ‘n kas….” en so aan, totdat jy uiteindelik by die deel van die enjin kom waar die werk gedoen moet word. Nou en dan gee ek vir Frikkie ‘n moersleutel of iets aan wat ek darem met die derde probeerslag (dalk) korrek identifiseer. Nadat ons tuis gekom het, het ek besef dat die die syfers in voet-ponde vir Frikkie gegee het, in plaas van in Newton meter, met die gevolg dat die re-torque teen die verkeerde spanning geskied het (te lae wringkrag) en moes die werk oorgedoen word by die werktuigkundige wie aan die enjin gewerk het.
Vir die res van die storie, lees hier verder.
← Van Wastrogte en al daai
Jagstorie – close call →