Waarom is jy 'n Christen?
Kan daar vir ‘n Christen ‘n belangriker vraag as dit wees? Wat maak ek hier? Is daar ‘n doel met my bestaan? Natuurlik het hierdie vraag geweldige praktiese waarde. Die Christen wat die antwoord op hierdie vraag ken en daarvolgens lewe, is geseënd in al sy weë (volgens al die hemelse seëninge van Ef. 1:3).
Maar nou is dit ook so dat Christene oor die algemeen enkel en alleen ingestel is op dit wat van praktiese waarde is, sodat hulle die groot leerstellings van die Bybel by hulle verby laat gaan. Die idee is eenvoudig dat leerstellings onprakties en nutteloos vir die alledaagse Christelike lewe is. Maar nou wil ek ‘n stelling maak. Die leringe van die Bybel wat wel as onprakties beskou word, is meermale valse leerstellings.
Neem nou byvoorbeeld die uitverkiesing. Die tradisionele siening van die uitverkiesing is dat sommige uitgekies is om gered te word en hemel toe te gaan en ander nie. As dit waar moes wees, kan ek verstaan dat die leerstelling meer probleme sal veroorsaak as wat dit antwoorde sal verskaf en dat mense dit dodelik sal ignoreer. Verder dra dit net daartoe by om Bybelse leringe oor die algemeen baie ongewild te maak.
Gereformeerdes haal Rom. 9:11-13 baie dikwels aan. Hierdie verse eindig met: “Die oudste sal die jongste dien ... Jakob het ek liefgehad en Esau het Ek gehaat.” Sê hierdie verse dat God een mens bo ‘n ander tot die saligheid bestem? Hierdie verse moet saam met Gen. 25:23 gelees word. “Twee nasies is in jou skoot en twee volke sal van mekaar gaan uit jou liggaam ... die oudste sal die jougste dien.” Gaan dit in Rom. 9:11-13 oor Jakob en Esau of gaan dit oor die twee nasies wat hulle verteenwoordig? Natuurlik oor die nasies. Het Esau in persoon ooit vir Jakob gedien? Nee! Het die Esau-nasie ooit die Jakob-nasie gedien? Ja! (1 Kron. 18:13). Die Afrikaanse naslaan-Bybel gee Gen. 25:23 aan hier by Rom. 9:11-13. Dit bewys onteenseglik dat Rom. 9 nie gebruik kan word om die Calvinistiese uitverkiesing te steun nie.
In die NT kry ons weer die verkiesing van Christus in Luk. 23:35 en 1 Petr. 2:4,6. In hierdie gevalle beteken verkiesing sekerlik nie om uit verlorenheid aangewys te word tot die saligheid nie, want Christus was nooit ‘n sondaar nie. Nee, Hy is uitgekies om die reg op aarde te kom vestig. Daar sou baie teenstand en terugslae wees (die ongeloof, verloëning verwerping en kruisiging), maar Hy sal nooit dof brand of geknak word nie - Hy sal nie mismoedig word of in Sy opdrag faal nie.
“... ter wille van Jakob, my kneg en Israel, my uitverkorene, het Ek jou by jou naam geroep; Ek het jou ‘n erenaam gegee hoewel jy My nie geken het nie” (Jes. 45:4).
Die Gereformeerde siening dat die uitverkiesing vir jou berusting en geloofsekerheid bring, is net nie waar nie, want jy het nie daardie lysie gesien nie. Daar moet iets anders wees wat vir ons geloofsekerheid en vrede in die hart kan bring - en daar is. Efesiërs 1:12,13 praat duidelik daaroor:
“... ons wat reeds tevore op Christus gehoop het,
“in wie julle ook, nadat julle die woord van die waarheid, die evangelie van julle redding, gehoor het, in wie julle, nadat julle ook geglo het, verseël is met die Heilige Gees van die belofte ...”
Jesus is aangestel om Verlosser op aarde te wees en om die reg van God op die aarde te grondves. As Hy nie kans sien om dit te wees nie, kan Hy nie Jesus wees nie. Israel is aangestel om God se banierdraer op aarde te wees. Het hulle dit gedoen? Nee! Is hulle nou nog Israel? Nee! Hulle is Lo-Ammi (nie my volk nie - Hos. 1:9); hulle is vir ‘n tyd tersyde gestel (Rom. 11:25). Maar wat nou van ons? Kén ons die aanstellingsbrief wat ons ontvang het? Mag ons maar tekortskiet aan “heilig en sonder gebrek voor Hom” en nog steeds Christen wees? Nee, ons kan nie!
Waar is ons waarheid en opregtheid? Kan ‘n mens sonder hierdie twee karaktertrekke sonder gebrek wees? Kan mense staatmaak op dit wat ons sê? Kom ons ons beloftes na? En die dinge wat ons doen en wat ons sê - wat is die onderliggende motief daaragter? Wil ons onsself laat geld? Wil ons gedurig ‘n punt bewys? Of is daar net een motief en dit is die liefde?
Kom ons vergeet nou van die oeroue middeleeuse idee van uitverkiesing as ‘n kaartjie om hemel toe te gaan (‘n kaartjie wat ons in elk geval nooit kan sien nie). Kom ons verstaan dit soos wat dit ooglopend en duidelik hier aangetoon word. Dit is ‘n heilige aanstelling van God. So was dit nog altyd in die Ou Testament en so is dit nou nog. Ons het nie genoeg spasie om nou al die verse oor uitverkiesing na te slaan en in elke geval aan te toon wat die aspek van ons aanstelling is wat in daardie vers beklemtoon word nie. Gaan onderneem self so ‘n studie.
Vat nou maar Hand. 13:48: “... en daar het gelowig geword almal wat verordineer is tot die ewige lewe”. Let asseblief op dat die woord wat hier met “verordineer” vertaal word, ook in 1 Kor. 16:15 voorkom. “... dat hulle hul tot diens van die heiliges gestel het.” Klink hierdie woord “tot diens gestel” nie baie na ons woord “aanstel” wat ons vroeër in die artikel gebruik het nie? Die mense in Hand. 13:48 het hulleself waarskynlik “aangestel” tot die ewige lewe. Hulle het dit begeer; hulle wou dit hê en daarom is hulle gered. Kyk ook hoe die woord in 1 Kor. 9:14 met “bepaal” vertaal is.
Ek glo dat die Living Bible alle reg het om Hand. 13:48 soos volg te vertaal (duidelik nie ‘n Calvinis wat dit vertaal het nie!): “When the Gentiles heard this, they were very glad and rejoiced in Paul’s message; and as many as wanted eternal life, believed.”
Leer Joh. 6:44 dalk die Calvinistiese uitverkiesing? “Niemand kom na My toe as die Vader wat My gestuur het, hom nie trek nie ...” Mense, ek loof vandag die Here dat Hy my getrek het om Jesus aan te neem. Dit het met uitverkiesing niks te make nie. Vergelyk dit gerus met Rom. 10:14. God trek ons tog deur sy Woord en deur die prediking daarvan.
Sê Ef. 2:8 dat geloof ‘n gawe van God is en dat mens dus uitverkies moet wees om gered te kan word? Dit is nie ‘n uitgemaakte saak dat dit in die vers “geloof” is wat ‘n gawe is nie. En al was dit ook, dan is God se gawe tog aan almal beskikbaar, nie net vir uitverkorenes nie. Ja, redding is ‘n gawe van genade, maar elkeen kan besluit om dit op te neem of te laat. ¨