Bevolking 838 397
3de grootste van die Kanariese Eilande
Gran Canaria (Spaanse uitspraak: [ɡɾaŋ kana.ɾja]; oorspronklik 'Groot eiland van honde') is die tweede digsbevolkte eiland van die Kanariese Eilande, 'n Spaanse eilandgroep geleë in die Atlantiese Oseaan sowat 150 kilometer (93 myl) van die noordwestelike kus van Afrika en oor die 1 350 km (838 myl) van Europa. Dit het 'n bevolking van 838 397 wat ongeveer 40% van die totale bevolking van die sewe eilande uitmaak.
Gran Canaria is bevolk deur die Canarii (Guanchen), wat so vroeg as 500 v.C. hier aangekom het. Die Canarii het die eiland "Tamaran" of "Land van die dappere" genoem. Na meer as 'n eeu van Europese aanvalle en pogings om verowering is die eiland op 29 April 1483 beset ná 'n veldtog wat 5 jaar geduur het, deur die kroon van Castile, met die steun van Koningin Isabella Ek. Die verowering het geblyk 'n belangrike stap te wees in die uitbreiding van die Verenigde Spanje.
Die hoofstad Las Palmas is op 24 Junie 1478 onder die naam "Real de Las Palmas" gestig deur Juan Rejón, hoof van die invallende Castiliaanse leër. In 1492 anker Christopher Columbus in die hawe van Las Palmas, en verken die eiland op sy eerste besoek aan Suid-Amerika. Las Palmas is, saam met Santa Cruz de Tenerife, die hoofstad van die outonome gemeenskap van die Kanariese Eilande.
(en) Toerismeïnligting oor Gran Canaria op Wikivoyage
Ontsluit van "https://af.wikipedia.org/w/index.php?title=Gran_Canaria&oldid=1552590"
Eilande van die Kanariese Eilande
Die bladsy is laas op 21 Mei 2017 om 09:45 bygewerk.