Video-spelverslawing is kompulsiewe of onbeheerde gebruik van videospeletjies, op 'n manier wat probleme op ander gebiede van die persoon se lewe veroorsaak.
Dikwels beskou dit as 'n vorm van rekenaarverslawing of internetverslawing, is video-verslawing 'n toenemende besorgdheid vir ouers, aangesien videospeletjies meer algemeen geword het en dikwels op kinders gerig is.
Videospeletjies sluit in rekenaarspeletjies, konsolespeletjies, arcade masjienspeletjies, en selfs selfoon-, PDA- en gevorderde sakrekenaarspeletjies. Speletjies kan ingebed word in sosiale netwerk-werf, soos Facebook . Sedert die 1950's het dobbel gegroei tot 'n multi-miljard dollarbedryf. Sommige mense is bekommerd oor die langtermyn-effekte van videospeletjies, veral op kinders.
Kommer oor die volgende vrae:
"Is video speletjies skadelik?"
"Moenie gewelddadige videospeletjies aggressie veroorsaak nie?"
"Is video speletjies verslawend?"
Terwyl navorsing onoortuigend is, blyk dit dat bewyse dat video speletjies skadelik kan wees, aggressie kan verhoog en verslawend kan wees. Hierdie effekte is egter hoogs individueel en kan baie meer faktore behels as bloot die hoeveelheid tyd wat spanne spandeer.
Kan my kind of ek 'n video spelverslawing hê?
Navorsingstudies toon dat slegs 10 tot 15% van die video gamers aan die kriteria vir verslawing voldoen.
Swaar spel gebruik word gedefinieer deur die Amerikaanse Mediese Vereniging as meer as twee uur per dag speel, maar skattings van die hoeveelheid tyd wat spelers spandeer speel video speletjies wissel van 6 tot 12 uur per week. Trouens, berigte tipies dat gamers ongeveer 'n kwart van hul vrye tyd spandeer om video speletjies te spandeer.
In die lig daarvan is dit maklik om verwar te word of die spel van jou of iemand anders in die gemiddelde of swaar reekse val.
Soos met alle verslawings, is dit belangrik om die moontlikheid van 'n videospelverslawing te oorweeg om nie net die hoeveelheid tyd wat spandeer word te oorweeg nie, maar ook die funksie wat dit aan die individu bied. Videospeletjies, as een van 'n reeks ontspanningsaktiwiteite, mag nie skadelik wees of 'n verslawing aandui nie. Aan die ander kant, wanneer spelspel verslawend is, neem dit oor as die persoon se hoof manier om die lewe te hanteer, met ander belangrike lewensareas as gevolg daarvan verwaarloos of ontwrig.
Video-spelverslawing of oortreding van video-speletjies word die meeste gesien in spelers van die volgehoue ​​multiplayer-speluniversiteit, of Massive Multiplayer Online Role Playing Game - MMORPG-speletjies vir kort, wat 9,1% van spelers verteenwoordig en kan oorvleuel met ander soorte internet verslawing of rekenaarverslawing. Hierdie speletjies hou baie aantreklikhede vir gamers - hulle is interaktief, sosiale, mededingende, en gebeur in reële tyd. Navorsing dui aan dat MMORPG-spelers geneig is om eensame, sosiaal gemarginaliseerde mense te wees wat probleme met werklike sosiale interaksies het. Hulle mag voel dat hulle 'n meer positiewe sosiale ervaring en meer beheer in virtuele verhoudings het as wat hulle in die werklike wêreld doen.
Die Kontroversie van Videospelverslawing
Soos ander gedragsverslawing , is video-spelverslawing 'n omstrede idee.
Lees meer oor die kontroversie van video-spelverslawing: Is video-speletjieverslawing werklik 'n verslawing?
Terwyl video-speletjie-navorsing sommige ontstellende effekte toon, veral in jonger spelers, is daar 'n gebrek aan langtermynnavorsing en onvoldoende bewyse om definitief te aflei dat video-oordrewe gebruik inderdaad 'n verslawing is. Daarbenewens moet omsigtigheidsboodskappe van groepe soos die Amerikaanse Mediese Vereniging, wat glo dat video speletjies potensieel skadelik is, moet meeding met die aggressiewe bemarking van die videospeletjiesbedryf, wie se eie navorsing, sonder verrassing, geen slegte effekte toon nie.
Internet Gaming Disorder is tans ingesluit as 'n voorwaarde vir verdere studie in die Diagnostiese en Statistiese Handleiding van Geestesversteurings (DSM-V), die "Gold Standard" verwysing vir geestesgesondheidstoestande. Dus, hoewel dit nog nie volledig as 'n siekte erken word nie, word die voorgestelde kriteria gepubliseer.
Hoe is video spelverslawing soos ander verslawings?
Videospelverslawing is soortgelyk aan ander verslawings in terme van die hoeveelheid tyd wat spandeer word, die sterk emosionele aanhegsel aan die aktiwiteit en die patrone van sosiale probleme wat deur die verslaafdes van die speletjies ervaar word. Soos met ander verslawings word spelverslaafdes besig met spelspel, en dit versteur familie en ander terreine van die lewe, soos skool. Hoe jonger kinders begin video speletjies speel, hoe meer waarskynlik is hulle afhanklikheidsagtige gedrag.
Soos met ander verslawende gedrag, is daar 'n verskeidenheid verskillende reaksies op die aktiwiteit. Terwyl sommige gamers nie kan voel om die tyd wat hulle spandeer speel te verminder nie, ervaar ander nie drange as hulle nie kan speel nie.
Skadelike effekte van video speletjies
Bykomend tot verslawing, het die volgende skadelike effekte verband gehou met die gebruik van videospeletjies:
Verhoogde risiko van lig-geïnduseerde aanvalle, muskuloskeletale afwykings van die boonste ledemate en verhoogde metaboliese tempo.
Verhoogde aggressiewe gedagtes en aggressiewe gedrag, veral by kinders onder die ouderdom van 10.
Verminderde pro-sosiale (samewerkende) gedrag in sosiale interaksies.
Navorsing met mense wat verslaaf is aan videospeletjies wys dat hulle het, armer geestesgesondheid en kognitiewe funksionering, insluitend swakker impulsbeheer en ADHD-simptome, in vergelyking met mense wat nie video-verslawing het nie. Mense wat verslaaf is aan videospeletjies, het ook emosionele probleme, insluitend verhoogde depressie en angs, rapporteer meer sosiaal geïsoleer, en is meer geneig om probleme met internetpornografie te gebruik.
> Amerikaanse Psigiatriese Vereniging. Diagnostiese en Statistiese Handleiding van Geestesversteurings, DSM 5. (Vyfde uitgawe). Arlington, VA: Author. 2013.
> Entertainment Software Association. "2008 noodsaaklike feite oor die rekenaar- en video-speletjiebedryf." Toegang tot 10 Feb 2009.
> Khan, MD, PhD, Mohamed K. "Emosionele en gedragseffekte, insluitende verslawende potensiaal, van videospeletjies." Verslag van die Raad oor Wetenskap en Openbare Gesondheid Csaph Verslag 12-A-07. 2007. Toegang tot 10 Feb 2009.
> Nielsen Entertainment Report; 2005. "Benchmarking the Digital Household." Verkorte bevindings in Nielsen Releases Gamer Findings deur Bryan Vore. 21 November 2005. Toegang tot 10 Feb 2009.
> Stockdale L, Coyne S. Videospelverslawing in opkomende volwassenheid: Dwarsdeursnee-bewyse van patologie in videospelverslaafdes in vergelyking met gesonde beheermaatreëls. Tydskrif van Affektiewe Disorders 225: 265-272. 2018.