INTERESSANTE FEITE OOR HANE EN HOENDERS: ANATOMIE, HOE 'N HOENDER VIR 'N JAAR EN 'N HALF SONDER 'N KOP EN HOENDERHYPNOSE GELEEF HET - HOENDERS - 2020
En wat weet ons van hoenders: 'n kort anatomie en interessante feite
Hoender is die mees algemene voël in die huishouding. Dit is verstaanbaar: hierdie verpleegster gee 'n persoon nie net lekker vleis nie, maar behandel hom ook met eiers. En om hulle te dra, benodig hierdie voël spesiale organe en 'n ander liggaamsbou van soogdiere. Ons bied kennis met wat die hoenderanatomie is en leer baie nuwe dinge uit ons interessante artikel.
Dit is die moeite werd om te begin met die feit dat die hoender 'n voël is. Ten spyte van die twyfel van sommige van haar vermoë om te vlieg, het sy presies in hierdie klas geplaas. Die huishoudelike hoender het 'n voorste ledemate wat vir vlug aangepas is, en ook die agterste - vir sterk staan ​​op die grond.
Daarbenewens verskil die anatomie van die interne organe van hierdie pluimvee ook van die struktuur van soogdiere. So, hul hoof kenmerk: die teenwoordigheid van 'n spesiale liggaam - die eier deposito waarmee die voëls hul nageslag in die lig kan produseer. Watter ander eienskappe hou die liggaam van so 'n bekende voël, lees verder.
Voorwaardelik verdeel in hoofafdeling, torso en ledemate. Die hoenderhoof lyk baie klein in vergelyking met sy lyf, en bestaan ​​uit 'n skedel met 'n geile proses - sy bek. Dit word geplant op 'n lang nek, bestaande uit 13-14 werwels van die servikale gebied. Die ruggraat verlaat die torakale gebied vanaf 7-9 werwels, gevolg deur die lumbosakrale. Die werwels daarin is toegeneem, en nie net onder mekaar nie, maar ook van die laaste bors- en eerste caudale been. Die lyn 5-7 van die roerende werwels van die caudale departement voltooi, waarvan die laaste die stert genoem word - die stertvere is daaraan geheg.
Die torakale ruggraat het so 'n spesiale been as die kiel - die mees volumineuse spiere van die pluimveebors word daaraan geheg. Dit voel goed, en dit is vir haar dat boere die vetheid van hul voëls kan bepaal.
Dit sal interessant wees om te weet dat by voëls byna al die bene hol is - die natuur het versorg om die skelet van hierdie wesens te verlig. Daarom is die totale gewig van hoenderbene slegs 10% van die totale massa. Die vlerke help ook gevederde vore die hemelse ruimtes en is dus baie mobiel en bestaan ​​uit baie bene. Dit is humerus, voorarm, polsbeentjies, metakarpale been en vingers.
Die agterste ledemate is baie langer as die voorpunt en byna aan die agterkant vasgemaak, byna die helfte van hul lengte is onder die verekleed versteek. Hulle bestaan ​​uit tibia, tibia en fibula, femur en tarsus. Die voet bestaan ​​dikwels uit 4 vingers, maar daar is ook rotse wat min of meer het. Hane, bovendien, het uitsteekgroei op hul bene - spore.
Die interne struktuur van voëls dui op dieselfde organe wat soogdiere het: die slukderm, maag, ingewande, lewer en hart, en spesiaal, slegs inherent aan voëls. Dus, vir die verwerking van kos het hulle 'n spesiale orgaan van die spysverteringstelsel nodig gehad - goiter. Dit is waar die voorverhitting en voedselverwerking plaasvind. Dan kom dit in die maag, waar maagsap in die klierafskeiding afgeskei word. Verder in die ingewande van die kos word al die voedingstowwe geneem en word dit deur die sfinkter vertoon.
Interessant genoeg, die derms van hoenders het 'n grootte van 160-170 cm, wat ses keer die lengte van hul bolyf is. Maar ten spyte hiervan is die proses van vertering baie vinnig, want hoenders is amper altyd op soek na voedsel. Om hul daaglikse dieet te sny, sluip voëls spesiaal sand en klein klippies.
Die keuringsstelsel het ook sy eie eienskappe. Gepaarde knoppies kommunikeer met die cloaca, waar uriensuur vrygestel word, en die voëls het geen blaas nie. Vir die vorming van eiers by hoenders is daar so 'n spesiale orgaan as die ei-deposito. Dit vertrek van die eierstok van die hoender, en kommunikeer dan met die cloaca. As 'n reël vind eiervorming in die ovidukt binne 12-48 uur plaas.
Oorsig van die uitskeidingstelsel
Almal weet dat wanneer 'n hoender geslag word, dit vir 'n rukkie sonder kop kan hardloop. Dit is geregverdig deur die intree in die liggaam, selfs na die dood, deur senuwee-impulse.
Dit is 'n haan wat ongekende roem verwerf het en selfs in die Guinness Book of Records ingeskryf het. Verrassend genoeg het hierdie gevederde man letterlik sy kop verloor en lewensvatbaar bly. Terselfdertyd het die voël sonder 18 maande daar geleef. Hierdie storie, wat dateer uit 1945, is amptelik gedokumenteer deur wetenskaplikes aan die Universiteit van Utah. Toe het hulle die saal van die plaas Loyda Olsen bestudeer.
Het jy die storie van Headless Mike gehoor?
En dit alles het gebeur. Op 10 September 1945 het Loyd se skoonmoeder by die Olsen-egpaar se plaas in Fruta aangekom. Vir hierdie geleentheid het die vrou gevra om die grootste huishoudelike hoender te wen. Die boer het egter sy vederige dames jammer gemaak en 'n jong haan met die naam Mike as 'n slagoffer gekies. Maar in die geval van die saak of die wankelende hand van die gasheer, het die byl 'n bietjie skuins verbygesteek: die haan het een oor intact, sowel as deel van die breinstam.
Die troeteldier, wat amper bedien is, het skielik opgespring en teruggekeer na die hoenderhok. Hy was redelik lewensvatbaar, het gou sterker geword, die winter en die volgende somer oorleef, en het selfs probeer om kos saam met al die ander voëls te slaan. Daar is besluit om hierdie wonderwerk te verlaat, en dit was nodig om dit handmatig te voed, met 'n melkwater oplossing. Daar word geglo dat die troeteldier vir nog agtien maande in hierdie toestand kon bly. En hy het gesterf as gevolg van die feit dat die boer eendag na die toer nie tyd gehad het om sy keel in die middel van die nag uit te roei nie.
Wetenskaplikes wat die dier ondersoek het, het aangedui dat die haan so lank kon strek omdat die byl by die halsslagader geslaag het. Daarbenewens was dit die oorblywende breinstam wat verantwoordelik was vir die vitale funksies van die liggaam. Dink jy dat 'n haan wat 18 maande lank sonder 'n kop geleef het, net 'n mite is? Kyk na die video van die haan, van die kanaal Bizarre World.
Die koplose hoender het letterlik die simbool van sy vaderland, die stad Fruta, geword. Elke jaar, op die derde naweek van Mei, word Mike's Day daar gehou. Sy program sluit in gooi van eiers en nog baie meer pretspeletjies.
Daar is nog 'n eksperiment wat goed aan voëls kan voldoen. Daar word geglo dat die hoender tot op 'n halfuur lank op een interessante manier stil kan staan. Om dit te doen, sit dit op die vloer, en teken dan 'n strook, vanaf sy kop. Die voël vries, konsentreer op die lyn en lê roerloos totdat dit afgelei of verskuif word na 'n ander plek. Daar word geglo dat dit te wyte is aan katatoniese sindroom, naamlik die stupor wat met vrees geassosieer word.