See Roete Om Kaap – Monumente, Gedenktekens en Interessanthede in Suid Afrika
See Roete Om Kaap
Kategorie: See Roete Om Kaap
Victoria Esplenade / Margaret Mncadi Avenue. Vasco da Gama. Portugese Seevaarder. Monument/ Klok is geskenk deur Portugal en vervaardig in Brittanje, oorspronklik opgerig in Point Road. Pragtige argitektuur- Victoriaanse barokstyl. ñ Replika van ñ klein trou kapel. 9 jaar nadat… Die ANC-foute waaroor niemand praat nie - Solidariteit Blog
Nuus - 25 November 2010
Die ANC het deur die jare heen met aanhoudende aanvalle sy teenstanders se foute in die soeklig geplaas, maar sy eie verswyg. Daardeur het hy daarin geslaag om die Afrikaner heeltyd op die verdediging te hou, terwyl niemand aandag aan die ANC se “ligte mistykies” gegee het nie. Die gevolg was skuldgevoelens en –belydenisse aan die een kant, en beskuldigings en eise om regstelling (reparasies) aan die ander kant. Die verlede is vereenvoudig tot ‘n stryd tussen skurke en helde, gevolglik word die skurke se stad- en straatname nou met die helde s’n vervang. Die ANC steun swaar op hierdie historiese vereenvoudiging, omdat dit ‘n beleid van permanente diskriminasie moet regverdig. Daarom is dit nodig om kortliks na die tien belangrikste foute van die ANC te kyk, sodat daar ‘n beter ewewig in die debat kan kom.
Die eerste fout was die ANC se koppeling aan die kommunisme en die Sowjet-unie, wat enige skikking tydens die koue oorlog by voorbaat onmoontlik gemaak het.
Die tweede fout was sy destydse beleid van Afrika-sosialisme, wat die hoofoorsaak van die mislukking van die meeste Afrikalande in die post-koloniale tydperk was.
Die derde fout was die poging om ‘n gewapende stryd van stapel te stuur, wat van die staanspoor af geen kans op sukses gehad het nie. Die somtotaal van hierdie drie foute het die witmense van die sestigerjare se vasberadenheid om die ANC te beveg net versterk omdat hulle geen ander uitweg gesien het nie. Die gevolge van die ANC se soort beleid was immers oor die hele Afrika duidelik.
Die vierde fout was die veldtog om ekonomiese sanksies teen Suid-Afrika in te stel. Dit het die gewone swartmense baie meer as wit besluitnemers benadeel, en die weg vir die huidige hemelhoë werkloosheid in Suid-Afrika gebaan.
Die vyfde fout was die strategie om die land onregeerbaar te maak. Dit het weereens gewone swartmense se lewens baie meer geraak en die grondslag gelê van die geweldsmisdaad wat die land vandag teister. Die kultuur van wetteloosheid wat so sorgvuldig vir politieke doeleindes gekweek is, het later buite beheer geraak en is besig om die fondamente van die samelewing te vernietig. Die boikotkultuur wat daardie jare doelgerig geskep is, het tot so ‘n kultuur van wanbetaling gelei dat die meeste munisipaliteite vandag nog nie geld het om genoeg dienste te lewer nie.
Die sesde fout was die ANC strategie om skoolkinders as voertuig van die rewolusie gebruik. Dit het die onderwys van ‘n hele geslag mense soveel benadeel dat die onderwysstelsel en die land vandag nog nie daarvan herstel het nie. Die saad van vandag se vaardigheidskrisis is daardie jare geplant en die vrugte word nou gepluk in die vorm van derduisende onopgeleide werkloses.
Die sewende fout was die ANC se aangryp van die teologie van die rewolusie in ‘n poging om die gelowige massas by die rewolusie te betrek en ‘n godsdienstige regverdiging vir die struggle te kry. Terwyl die NG Kerk seker al ‘n honderd konferensies gehou het oor sy betrokkenheid by apartheid is daar geen debat oor die ANC se misbruik van godsdiens voor 1994 nie.
Die agtste fout het in die post-Mandela tydperk gekom met die Mbeki-era se transformasie-ideologie. Rasseverteenwoordiging is hiervolgens belangriker as doeltreffendheid. Alhoewel die Mbeki-regering aan die een kant die staat gesien het as die kerninstrument om regeringsbeleid uit te voer, is die staatsdiens terselfdertyd tot op ‘n punt van ondoeltreffendheid getransformeer. Dit het enorme gevolge, vanaf swak munisipale dienslewering tot geweldsmisdaad wat handuit geruk het, omdat die staat sy eie vermoë ondergrawe het. Dit dryf weer derduisende top geskooldes landuit met ‘n gepaardgaande verlies aan kundigheid, belastinginkomste en werkskeppingsvermoë.
Die negende fout was die terugbring van ras as sentrale faktor in beleidsbepaling. Hierdeur ondermyn die ANC die morele grondslag van sy eie beleid en word ander rassegroepe vervreem.
Die tiende fout is die vestiging van ‘n onbekostigbare welsynsbestel in Suid-Afrika, wat alreeds 14 miljoen mense in die land betrek, drie keer meer mense as die aantal persoonlike belastingbetalers. Die ANC het ‘n groot rol gespeel in die vestiging van ‘n blaamkultuur in Suid-Afrika, en probeer om ‘n “skuldkultuur” by witmense te skep. Oor hulle eie foute swyg hulle egter soos die graf.