Wat ontbreek komkommers? * Oor plante
Almal het gewoonlik komkommers in die tuin; hulle groei goed, dit wil voorkom asof hulle vanself is. Dit kom egter soms voor dat komkommers op een of ander manier anders word - nie bros, geboë, 'n ongewone kleur vir die verskeidenheid, skielik versag of baie stadig ontwikkel nie. Laat ons vandag praat oor die redes waarom ongewenste veranderinge met komkommers plaasvind, wat hulle regtig ontbreek en hoe om die situasie op te los?
Noodsaaklike voeding vir komkommer
Bêre komkommers teen voedingstekorte
Sommige eienskappe van die voeding van komkommers
Komkommers het alle, sonder uitsondering, voedingstowwe nodig, behalwe dat chloor nie komkommer verdra nie, daarom moet nie chloorbevattende kunsmisstowwe onder dit toegedien word nie, en komkommers mag ook nie op grond met 'n oorskot van hierdie element gekweek word nie.
Stikstof is die komponent wat letterlik deur alle plante en natuurlik komkommer benodig word. Danksy stikstof groei plante vinnig, vergroot hulle hul vegetatiewe massa, en dit is die beste rede waarom stikstof reeds in die grond in die vroeë stadium van komkommerontwikkeling is. Danksy dit word die massa hierbo gevorm, wat nodig is vir volledige fotosintese.
Dit is heeltemal toelaatbaar om 'n paar dae nadat u saailinge na die perseel oorgeplant is, stikstofverbindings vir komkommers te reël, en die bespuiting herhaal 'n week nadat dit op 'n nuwe plek geregverdig is. Watter dosisse? Letterlik aan die punt van 'n teelepel ureum in die gat tydens plant, goed gemeng met klam grond. Los 'n week na plant 'n teelepel ureum in 'n emmer water en giet 'n vierkante meter van die area met hierdie hoeveelheid.
Maar om 'n buitensporige hoeveelheid stikstof in te bring - dit wil sê, 'n derde topverband, 'n vierde ensovoorts is nie die moeite werd om te doen nie, dit sal 'n uiters negatiewe uitwerking op die komkommerplante hê; hulle sal eenvoudig voortleef, die volume vegetatiewe massa verhoog en verhoog tot nadeel van die gewas. U kan agterkom dat dit genoeg is dat 'n komkommerplant reeds stikstof verteer deur die blare te verander - hulle word donkergroen. Wat kan gedoen word? As dit droog is, moet u die komkommerplante elke dag natmaak en probeer om die stikstof in dieper en nie toeganklike lae van die grond vir die wortelstelsel te was.
Moenie vergeet dat stikstof in die vrugte van die komkommer geplaas kan word nie, daarom is dit beter om die komkommers met stikstof te voed sodra die eerste eierstokke verskyn.
Maar benewens die oortollige stikstof, kan daar 'n tekort aan stikstof in die grond wees, aangesien die plant 'n afname in groeiwyse aandui, 'n afname in blaargrootte, 'n verandering in blaarkleur van normaal na liggroen of selfs liggeel, 'n skerp afname in die aantal komkommer eierstokke op die plant, en as as die vrugte uit die eierstokke ontwikkel, sal hulle baie klein, lelik wees.
Natuurlik, as u iets soortgelyks op komkommers raaksien, moet u beslis kunsmisstowwe wat stikstof bevat óf onder die wortel toedien (nadat u die grond losgemaak het, gooi 5-7 g ureum opgelos in water onder elke plant) of spuit die plante (dieselfde hoeveelheid) maar op 'n emmer water, na die bolaag), sodat voedingstowwe so gou as moontlik in die weefsel van plante binnedring.
Fosfor is 'n belangrike element op ons planeet; dit word benodig deur baie plante, groentegewasse, insluitend komkommer, ingesluit. By hierdie plant is hierdie element verantwoordelik vir die groei en ontwikkeling van wortels: as daar min fosfor in die grond is, sal die wortelstelsel nie goed ontwikkel nie en sal ander bruikbare elemente nie uit die grond opgeneem kan word nie, en dit sal die plantimmuniteit verloor en lei tot die uitputting daarvan.
Die belangrikste ding is om te weet dat fosfor nie in enige stadium van komkommerontwikkeling sal inmeng nie, daarom word dit selfs in die gate geplaas wanneer komkommersaailinge geplant word, vooraf gemeng word met grond en met grond bevogtig word ('n halwe teelepel fosfor). Fosfor is belangrik en nodig vir komkommers gedurende die massa-blomperiode en tydens die vorming van die eierstok. In hierdie periodes wat belangrik is vir die komkommer, is dit heel moontlik om superfosfaat te gebruik, met 8-12 g per vierkante meter plantasie.
'N Tekort aan fosfor sal veroorsaak dat die blare van die komkommers van kleur na blouerig of selfs bloedrooi verander. Die nuwe blare sal baie kleiner wees as die oues, die groei van lote sal prakties ophou, die aantal eierstokke sal afneem, die rypwordingsproses vertraag. Daar is 'n dringende behoefte om blare bo-uit te voer, los eers 'n teelepel superfosfaat in kokende water ('n bietjie kokende water), daarna in 'n emmer water, vul die spuitbottel en behandel die plante deeglik.
'N Interessante feit wat nie baie van weet nie: komkommers het selde 'n tekort aan fosfor in normale grond; hulle kan 'n tekort aan hierdie element ervaar op gronde wat buitengewoon swak is en met 'n verhoogde suurgehalte.
Maar wat gebeur met komkommers met 'n oormaat fosfor: die versnelling van die groei van sylote begin met hul gelyktydige blootstelling, die blare word liggeel, soms kan selfs nekrotiese kolle op hulle gesien word, en as daar ook 'n vogtekort is, begin die plante turgier verloor en verdor. Verlossing terselfdertyd - aktiewe besproeiing.
Moenie vergeet dat 'n oormatige hoeveelheid fosfor nie opgelos kan word nie - deur te veel daarvan by te voeg en sodoende die vermoë om kalium deur plante te verteer, belemmer, wat nie minder gevaarlik is nie. Hier moet u versigtig wees.
Terloops, oor kalium: danksy hierdie element vloei voedingstowwe vrylik van die wortelstelsel na vrugte en blare, en dit bring die oesperiode nader. Aangesien dit hierdeur is, moet kalium vooraf per maand toegedien word ('n teelepel kaliumsulfaat per 1 m)2), en daarna weer na 'n week bygevoeg (kaliumsulfaat in die hoeveelheid van 12 g per 10 l water per 1 m2) Tuiniers argumenteer dat die normale bestaan ​​van 'n komkommer sonder kalium eenvoudig nie kan wees nie.
As daar genoeg kalium in die grond is, is komkommers gewoonlik bros, smaaklik, sappig, en die kultuur self het die immuniteit verhoog.
As daar min kalium in die grond is, word die blare donkerder, die wimpers word buitengewoon lank, vorm 'n minimum eierstokvorming, 'n gelerige rand kan op die blare verskyn, en komkommers sal beslis bitter wees. 'N Dringende blare van die bokant sal help - ons los 16 g kaliumsulfaat op in 'n emmer water en spuit die plante totdat die simptome van kaliumhonger heeltemal verdwyn.
Maar 'n oormaat kalium weeg nie goed nie - die blare word bleek, die plante vertraag, die afstand tussen die nodusse verleng, en 'n soort mosaïek kan op die oppervlak van die blaar voorkom. Oormatige kalium, aangesien dit nie vreemd lyk nie, kan voortydige verval van komkommerblare veroorsaak.
'N Oormaat kalium word so negatief in die komkommer weerspieël omdat dit die toestroming na 'n ander belangrike element in die plante belemmer - stikstof, en die gebrek daarvan op sy beurt belemmer die groei en ontwikkeling van die komkommer. Om dit te vermy, kan u probeer om die plante met ammoniumnitraat te behandel, verdun 12 g in 10 liter water deur die plante te spuit.
Maar nie net stikstof, fosfor en kalium is belangrik vir komkommer nie, ook spoorelemente speel 'n rol, en soms aansienlik.
Byvoorbeeld, met 'n gebrek aan boor, verskyn 'n geel rand op die blare van die komkommer, die blomme, sowel as die eierstokke, is triviaal, en ligte chlorotiese strepe verskyn op die vrugte wat gevorm het. By gebrek aan boor is die vrugte gereeld gebuig, maar met 'n oormaat daarvan, begin die blare se rande aktief uitdroog, krul op en word dit soos 'n valskerm.
Die eerste tekens van 'n tekort aan magnesium beïnvloed die komkommer in die vorm van 'n ongelyke gekleurde plaat: daarop kan u fokusse sien van beide normale kleur en heeltemal chloroties. Oormatige magnesium weerspieël ook nie goed nie - die blare is baie donker en krul op.
Mangaan-tekort kom voor as die are en blare van komkommers uitbult en donkergroen word, en die blaar self chloroties lyk. Oormatige mangaan is ook 'n probleem; die are word rooi en die ruimte tussen hulle is bedek met bruin kolle. As daar baie mangaan is, is die plant vergiftig en kan dit baie vinnig sterf.
Kalsium is ook 'n belangrike element vir komkommer; kalsiumtekort by komkommer kan opgemerk word deur 'n droë, geelagtige rand rondom die blaarrand. Die interessantste is dat die blad self teen hierdie agtergrond feitlik heeltemal wit kan wees, sonder turgor en opkrul.
Met 'n groot hoeveelheid kalsium begin chlorose, wat manifesteer in die vorm van duidelik sigbare, afgeronde kolle op die blare. Dit is te wyte aan die feit dat die komkommer nie in staat is om mangaan en boor op te neem nie.
As 'n voorkomende maatreël, kan u ongeveer een keer per maand houtas onder komkommers voeg - 200 g per 1 m2, daarin bevat tot 5% potas en spoorelemente wat goed deur plante verteer is.
Boorsuur kompenseer die gebrek aan boor, dit word die beste met komkommers behandel gedurende die blomperiode, waardeur u die vrugset ook verhoog. Boor is nie genoeg nie - gewone boorsuur is hoogstens 0,2 g per liter water, en plante moet so deeglik moontlik met die hoeveelheid uit die spuit gespuit word.
Dit is moontlik om komkommers met magnesium deur kalimagnesia te verryk - maak dit twee keer per seisoen toelaatbaar - 'n paar weke na uitplant en weer 'n maand na die eerste toediening. Genoeg 10-12 g Kalimagnesia per vierkante meter grond.
As 'n plaasvervanger vir kalimagnesia is dit heel moontlik om dolomietmeel of houtroet te gebruik; vir 'n vierkante meter grond vir komkommers benodig hulle albei 'n hoeveelheid van 50 g.
As u gewonder het waar u mangaan moet kry, dan is daar 'n oplossing - neem en verdun 'n swak, letterlik ligte pienkerige oplossing van gewone kaliumpermanganaat.
Kalsium - dit kan in die grond ingevoer word deur laasgenoemde met kalsiumkarbonaat te verryk; slegs 0,5 g per vierkante meter is nodig. Terloops, gewone kryt, dolomietmeel of houtas is ryk aan hierdie element.
Baie kalsium en in die eierdop. Die belangrikste ding is dat kalsium regtig daar bewaar word, die eiers hoef nie gekook te word nie, dit moet gebreek word, die dop moet geneem word en op 'n koffiemolen gekneus word tot poeiertoestand - hoe fyner, hoe beter. Hier in hierdie vorm kan u dit maak en 'n halwe teelepel per vierkante meter grond spandeer. Terloops, jy kan 'n halwe teelepel dop in 'n gat sit as jy saailinge plant en in 'n week 'n teelepel in 'n voorheen losgemaakte grond gooi.
Gedurende die blomperiode is boorsuurbehandeling - bespuiting toepaslik. U benodig 0,2 g boorsuur in 'n emmer water en spuit al die blomme deeglik met hierdie oplossing. Voeg daarna 'n paar dae daarna kaliumsulfaat opgelos in water in die hoeveelheid van 'n teelepel per vierkante meter en superfosfaat in dieselfde volume, wat voorheen in kookwater opgelos is.
Wat die nitroammofos betref, bring baie tuiniers dit die hele seisoen letterlik aan die punt van 'n teelepel. Hulle los dit in water en spuit die samestelling van die plant die hele seisoen in die aand.
Dit is belangrik om drie of vier verpligte voedings van komkommers per seisoen uit te voer, meer is moontlik, maar daar is geen dringende behoefte hieraan nie. Dit is beter om die plante meer gereeld nat te maak, die grond los te maak en onkruid te beveg.
Afsluiting Soos alle lewende dinge, het komkommers voedsel nodig, boonop gebalanseerd en verkieslik gevarieerd. Vul nie die komkommers met dieselfde kunsmis nie, gebruik nie groot dosisse stikstofkunsmis nie; probeer om meer natuurlike kunsmis te gebruik - byvoorbeeld onkruid, houtas, roet wat vir 'n paar dae gegis is, en dan sal u gewasse hoog wees, en die belangrikste, nuttig!