Op 'n dag het ek saam met 'n vriend mediteer en daar het ek 'n vrou met die naam Giovanna ontmoet. Ons het dadelik geklik en ek het ontdek dat sy werk by 'n organisasie sonder winsbejag wat jeugdige jeugdiges help en vriende gehad het wat met hawelose mense gewerk het. 'N Vonk het in my hart ontbrand, hoewel ek nie geweet het hoekom destyds nie.
Eendag het ek oor die film gestruikel Gesprekke met God, wat die verhaal van die geestelike skrywer Neale Donald Walsch se lewe was en hoe hy dakloos was voordat hy die boek geskryf het Gesprekke met God boeke wat voortaan miljoene kopieë verkoop het. Die rolprent het my tot my kern geskud, veral die toneel waar mnr. Walsch, met trane in sy oë, gedwing was om 'n half geëette toebroodjie te eet, het hy in 'n dumpster uit pure honger en wanhoop gevind. Dit het my verras om te sien wat ek kon doen om uit te reik na hawelose bevolkings in my tuisdorp.
Ek onthou Giovanna en het haar genooi om te kom praat met my en my dogter. By die eerste ontmoeting het ons spontaan besluit om na die plaaslike park te gaan, waar ons geweet het dat die hawelose mense gehang het. Dit was koud, begin donker word, en ek moet erken dat ek bang gevoel het. Ek het my agterna gewonder of hulle dwelms kan doen, of dat hulle ons kan beroof.
Tog sit ons ons vrese opsy, betree die park, en gevind dat dit in ons harte om pizzas, komberse, en drankies te gee aan 'n groep haweloses. Dit voel regtig goed, en dit was ons eerste smaak van help die haweloses.
Rondom hierdie tyd het ons neef, Vishal, op ouderdom 30 oorlede na 'n geveg met kanker wat begin het toe hy 18 was. Hy het 'n bult op sy been gesien, dit gekontroleer, en die dokter het dit as kanker gediagnoseer. Dit was verwoestende nuus vir die hele gesin. Ons het almal gedink, Hoe kan 'n lid van ons familie wat 'n tempel het en bid, gereeld kanker kry? Hoe kan iets so vreeslik met ons gebeur?
Ons het gebid en gebid, maar die kanker het nooit weggegaan nie. Vishal het ontelbare bedrywighede en sterk aanvalle van chemoterapie tussen die jare 18 en 30 gehad. Toe het die kanker na sy longe versprei en stukke verwyder. Ten spyte hiervan het hy voortdurend 'n glimlag op sy gesig gehad, en niemand buite sy onmiddellike vriende en familie sou ooit raai dat hy kanker gehad het nie. Hy het ook hard georganiseer, en was lief vir pret.
By sy begrafnis het ons 'n snitlys gespeel wat hy met sy suster geskep het vir sy begrafnis. Dit was saamgestel uit al sy gunsteling Beatles-liedjies, waaronder een van ons gunstelinge, "All You Need is Love." Hy wou ook hê almal moet 'n tequila-skoot aflê, en het ons selfs gevra om op sy lippe te sit.
Dit was 'n baie emosionele dag, en die hoeveelheid mense wat opgedaag het, was ongelooflik. Die hele begrafnisaal was vol, en daar het selfs mense op die straat uitgegooi. Ontelbare mense het Vishal se ma genader en gesê hoe hy soveel liefde aan hulle gegee het, en hulle gehelp het op maniere waarop hulle diep dankbaarheid uitgespreek het. Niemand in die familie het geweet van hierdie willekeurige dade van goedhartigheid nie, want hy het dit vir homself gehou. Hy was op Valentynsdag, 2011, oorlede.
Diep in meditasie
'N Maand later, in Maart, het ek na Indië gereis met my tweeling susters, Malka en Alka. Op die reis het ons 'n paar baie kragtige geestelike onderwysers ontmoet wat mense gewoonlik nie so maklik sien nie. Daar was een goeroe-Radha Soami-wie is baie bekend in Indië en het altyd skare mense wat hom wil sien. Hy het regs verby ons in die tempel wandel en reg in ons oë na ons siele gekyk. Ons het dit as 'n groot seën geneem.
Daarna het ons na die dorp Bangalore gegaan en in 'n piramide-vormige kamer met wonderlike energie mediteer. Elkeen van ons het baie meditasie gegaan. In die boekwinkel het ons 'n halwe koffer vol Radha Soami se boeke gekoop, en hulle het almal die belangrikheid van meditasie beskryf.
Toe ons uit Indië teruggekeer het, het ek 'n vergadering in my huis gehou, en ons het bespreek hoe ons almal wou begin mediteer. Dit is hoe ons meditasiegroep begin het, en ons het dit oorspronklik in Malka se huis gehou. Vroeër het meer en meer mense opgedaag om in te gaan sonder enige poging of oorreding van ons kant.
Dit is toe ek begin speel met die idee om 'n niewinsorganisasie te vorm ter nagedagtenis aan Vishal. Ons het geweet ons moes "liefde" in sy naam insluit, aangesien Vishal alles oor liefde was. Die hele gesin het 'n naam gestimuleer. Toe, in Goddelike tydsberekening, het Nipun vir my 'n boek gestuur deur sy skoonseun, Pavi Mehta, genaamd Oneindige Visie. Terwyl ek daaraan gekyk het, het dit my skielik soos 'n blitsbout gekry, en ek het gesê: "Ek het dit! Oneindige liefde!"
Ons het na ons neef Geeta se kantoor gegaan om op die logo te besluit, en ek het gesê: "Omdat dit 'Oneindige Liefde' genoem word, moet die logo 'n oneindige teken bevat." Toe het Malka gesê: "Onthou jy nie dat my seun oneindig is nie? simbool getatoeëer op sy arm? "Ek het gesê," Ja. "En dan het Malka gesê," En onthou jy hoekom hy dit het? "Ek het blank gekyk, en Malka het voortgegaan. "Hy het die tatoeëermerk ter ere van Vishal gedoen, want toe hy nog leef, het hy altyd met 'n" 8 "of 'n oneindige teken op sy skilderye afgeteken."
Een jaar na Vishal se dood, op Valentynsdag 2012, Malka, Alka, Geeta en ek het na my tannie se huis gegaan om sy eenjarige doodsherdenking te herdenk. Terwyl daar aangekondig het ons die vorming van Oneindige Liefde ter nagedagtenis aan Vishal. Almal het 'n rooi roos op sy foto geplaas, en dit het gevoel dat hy op ons almal glimlag.
Wonderwerke en sinchronisiteite
Toe het die wonderwerke en sinchronisiteite in 'n groter mate begin gebeur as voorheen. Iemand het vir ons 'n kantoorruimte vir ons weeklikse meditasiegroepe gegee en het ons nie daarvan aangekla om dit te gebruik nie. Die groep het begin met slegs 15 mense, en toe het dit gegroei en gegroei tot die spasie begin krap raak. Net toe ons wonder wat om te doen, het die mense wat die kantoorruimte besit, gekom om ons te sien en aangekondig dat die besigheid langsaan in ons ruimte sou uitbrei. Hulle het gesê hulle het 'n ander ruimte elders gehad wat groter was en dat ons dit eerder kon gebruik.
Ek het die nuwe plek so lief gehad toe ek binnekom. Sedert ons die groter ruimte gekry het, het ons nou elke week 50 vir 60-mense wat ons bemiddelingsgroep bywoon. Ons het ook maandelikse Sunday Awakening-geleenthede waar bekende sprekers tot by ons kom Oneindige Love om hul bemagtigende boodskappe te deel met wie in die gemeenskap wil luister. Ons sou nie op hierdie manier kon uitbrei sonder om met die groter ruimte begaaf te wees nie.
Die vorming van Oneindige Liefde is katalities in my eie geluk. Dit is 'n uitdrukking van wie ek is. Sedert ons begin het, het ek 'n ongelooflike hoeveelheid liefde ontvang. Die mense in ons gemeenskap dank ons ​​altyd, maar ek dank hulle terug, aangesien hulle soveel liefde en lig uitstraal en baie van hulle vrywillig help om met ons geleenthede te help en die hawelose mense in die park te voed. As gevolg van die werk wat ons doen, ander gee en help, voel ek dat ek persoonlik 'n oorvloed van genesing ontvang. Dit is baie opwindend om te kyk, en ek dink altyd oor hoe Oneindige Liefde kan uitbrei.
Pooja Chugani saam met haar twee susters en neef gevorm die organisasie Oneindige Liefde na die dood deur kanker van haar 30-jarige neef. "Hy was 'n helder lig in ons familie, en toe dit nader aan die tyd toe ons geweet het dat ons hom verloor het, sou hy ons herinner:" Ek gaan nie van jou af nie. Ek sukkel net in die gras, die bome, die sterre - ek sal deel wees van alles. ' Ons het gaan sit en op Valentynsdag van 2012 het ons besluit om hom te vereer deur liefde in die wêreld te versprei. En ons beweging is gebore. " Die organisasie, Oneindige Liefde, is gebaseer in McAllen, Texas.
Kyk na 'n video: Krag van Genoeg deur Sunaina Chugani (Sunaina is Pooja Chugani se dogter)
Jy is hier: Tuis > Persoonlike > Geluk en Sukses > Selfhelp > Die Genesende Reis van Oneindige Wysheid en Liefde