Hierdie blog van jou is soos ‘n sonstraal deur hartseer wolke … ‘n Mens kan natuurlik jou sogenaamde pseudo-filosofiese uitlating omswaai na: “Poems are life in lessons”. 🙂 Soms, net soms, kan daar dalk ‘n vars briesie trek.(bl.41). Die gehoor was mal daaroor, maar tiere is duur so Caesar moes word uit die show “”https://www.google.com/?gws_rd=ssl#q…ly.%22&tbm=bks http: //. archives.chicagotribune.com/1…-of-man-eaters Ek weet bv. nie waar ek “tuis” is nie: ek slaan maklik tent op en trek penne uit as dit moet. Van die mooiste musiek ter wêreld bly requiems en myns insiens verbeeld Verdi se “Dies irae” iets van die Calvinistiese God se wraaksug – al was Verdi tog geen Calvinis. Maar net soos Cherubini en Duruflé en Faure die doodsmusiek omtoor tot strelende vertroosting, so is ook Henning Pieterse se “Requiem vir `n reëndag” uit sy Alruin – om saam te lees saam met Mozart se afvaartsmusiek: Die hande is kragtige instrumente wat vir okkultiese genesing gebruik word. ‘n Bekende Nuwe Era skryfster, Alice Bailey, het gesê: “Dit is ‘n okkultiese feit dat geestelike energie deur die hande van ‘n dissipel oorgedra kan word.”