BROER Adam van Kokstad het verlede naweek kom kuier … hy doen dit so elke tweede of derde naweek, dan bring hy sy gesin see toe en sommer my voorraad vleis vir die Watergat saam. Dis darem opmerklik hoeveel goedkoper vleis in Kokstad is as hier. Adam vertel dat ‘n kennis van hom onlangs weekliks Port Shepstone toe moes ry vir besigheid. Hy het elke keer 30 kilogram van die beste gehalte biltong by ‘n slaghuis op Kokstad gekoop, dit saamgery Sheppie toe en verkoop aan klante wat vooraf bestel het. Sy prys aan hulle was gemiddeld tien rand per kilogram minder as die beste gehalte biltong hier verkrygbaar … en hy het self vyftien rand per kilogram gemaak op die aankoopprys in Kokstad. Die vleis wat Adam vir my bring, kry hy by dieselfde slaghuis, en is, skaap en bees, gemiddeld tien tot vyftien rand per kilogram goedkoper as hier … en die gehalte is puik. Laat ‘n mens dink.
Verlede naweek kon OomPottie hom weereens nie beteuel nie. Dis asof hy ‘n perverse behae daarin put om enige Sharks-ondersteuner te tormenteer. Verlede Saterdag het ons geweet die Cheetahs sou nie maklik gaan le nie, maar toe die Sharks hier in die tweede helfte met veertien punte voorloop ses minute voor die einde, het ek begin uitsien na die wedstryd op Ellis (sorrie, Emirates) park en die Sharks. Ek was dankbaar dat die Sharks dit kon regkry om by die agterdeur in te glip, baie ingenome met myself bly oor Pottie se hang gesig. Die toilet het op daardie oomblik geroep, maar toe ek terugkom, sien ek dat die bal hoog deur die pale trek net voor die eindfluitjie blaas. Hoewel ek met ‘n skok besef het die Cheetahs het met ‘n reusepoging teruggeveg, het ‘n gelykop-uitslag my gerus gestel. Toe kommentator Hugh Bladen ook verklaar hy verstaan nie waarom die Vrystaters op die veld so uitgelate is nie, het ek self gewonder. Ongelukkig nie vir lank nie, want toe vind Bladen, en ek, uit ons is totaal oningelig , die Vrystaat bly voor die Sharks op die punteleer, en dis verby. Klaar. Die Sharks se vet tannie het gesing. En hopelik totsiens Gary Gold.
Vakansiegangers Oom Jan en Tant Sussie Groesbeek van Bloemfontein se storie was die beste van die afgelope week, en handel oor Koos se vrou wat hom skielik ‘n oorveeg gee. “Poplap, waarvoor was dit nou?” vra hy ewe moerig. “Dis vir die stukkie papier waarop ‘Jenny’ geskryf staan.” “Luister, Jenny is die perd waarop ek verlede week in die derde wedren op Greyville gewed het,” verduidelik Koos. Sy vrou vra hom nederig om verskoning en voel sleg oor die oorveeg. Drie dae later sit Koos weer ewe rustig en TV kyk, toe sy vrou hom met ‘n pan teen die kop slaan dat hy Big Ben hoor lui. “Wat gaan aan met jou?”. Hy vryf sy kop, terwyl sy vrou hom verwoes aangluur. “Jy het seker die telefoon hoor lui ne? Wel dis jou perd wat gebel het!”