Oktober 2015 – Rusplekkies op my Geloofspad
Kom ons neem as voorbeeld twee mans wat in die hof voor die regter staan. Albei mans word van 'n misdryf beskuldig. Die getuienis bewys dat die eerste man geen skuld het aan die misdryf nie. Die regter "regverdig" dus die eerste man en bevind die eerste man onskuldig, m.a.w. die man is vry om te gaan en word geag as 'n wetsgehoorsame persoon met die volle regte van sy land. Die tweede man word daarenteen deur direkte getuienis bewys dat hy wel die misdryf gepleeg het. Nou kom "regverdig" die regtig egter die tweede man ook en sê dat hy ook vry is om te gaan en geag word as 'n wetsgehoorsame persoon. Iets maak iewers nie sin nie, ne?
Die Engelse term om te ontvang, is 'appropriate'. Dit word die beste in Afrikaans vertaal deur die woord 'toe-eien'. "Appropriating faith" is dus "geloof wat toe-eien". Jy kan jouself slegs iets toe-eien wanneer jy oortuig is dat jy die eienaar daarvan is. Wanneer jy bv. iets gekoop het, is jou strokie jou bewys van jou eienaarskap. Daarna maak jy die pakkie oop en gebruik die item sonder om weer oor jou eienaarskap na te dink. Hoekom? Want jy het jouself dit toege-eien. Met geloof is dit dieselfde, jy moet met vertroue of vrymoedigheid eienaarskap neem van dit waarvoor jy gebid het. Die voorbereiding waarvan ons verlede keer geleer het...