Dhihng "ifjъsбg" - Nuttige inligting - 2022
Dit is algemeen dat ouers van twee- en driejarige kinders hul gedrag van hul kind as 'histeries' of 'dehidrasie' bestempel.
Kom ons leer hoe om die geskiedenis te hanteerAnder kerm nie met die klein 'wil' wat alles alleen wil doen, sonder hulp nie, en elke beweging wat hy beëindig, ontmoet. Daar is kinders wat op hierdie ouderdom taamlik dehidreer kan word, en die ouers kan net nie sien wat nou verkeerd is nie. Om die "histeriek" van 2-3 jaar oud te verstaan. ons moet teruggaan in die tyd. Tot die ouderdom dat 'n baba stadig maar seker sy of haar eie liggaam ontdek en die vermoë het om dele van die liggaam vanself te beweeg. Dit is die soort sal u graag ontdek en die vaardigheid prakties te oefen, die "ek doen dit" -houding, Ek beheer myself.
Ontwikkeling van liggaamsmassa
Babas ontwikkel 'n soort innerlike skets van hul eie liggaam en beweging. Hierdie liggaamsformule is die basis vir die persoonlikheid en sal voed op selfvertroue, wilskrag en die verhouding tot die liggaam. Die ouer is verheug om te sien hoe u baba lyk, draai om, begin lek en dan opstaan ​​en die eerste stappe doen. Die kleintjie, wat sy ouerskap sien, voel dat elke beweging, elke manifestasie reg en ongewens is. Die ontwikkeling van die persoon se persoonlikheid begin ook by die kind oefen 'n soort aktiwiteit uit, wat vreugde bring vir haar ouers - en ook vir haarself. Dit is vir die ouer belangrik om sy / haar geluk en goedkeuring te toon, en soms sal die kind 'n soort klap maak ter wille van sy / haar persoonlikheid. Sy is, soos sy is, 'n aanvaarbare, liefdevolle meisie. As die ouer ongeduldig, ongeduldig, krities is, voel die kind dat dit wat hy of sy doen nie goed is vir die ouer nie. Hy verwerp homself en ly aan 'n verlies aan vertroue in die knop. 'N Ouers êrens in sy of haar siel moet altyd, op elke ouderdom, die grillige aspirasies van die kind, sy of haar wilskrag goedkeur, namate sy of haar identiteit en persoonlikheid ontwikkel.
Daar moet natuurlik grense gestel word! Hulle moet gehelp word om te besef waar die grense is. Dit is ook baie belangrik dat ouers hul kinders op 'n duidelike, duidelike en konsekwente manier vertel watter gedrag goed is vir hulle en watter gedrag hulle nie doen nie. As die kind bewus is van die ouer se onsekerheid, inkonsekwentheid, is hy of sy ook onseker. As u die sjokolade een keer in die winkel mag verwyder en nie die volgende keer aan iets raak nie, as u eendag u skoene wil aantrek en nie laat gaan nie, sal u nie weet wat ons wil hê nie. Ons is nie dieselfde nie. Daar is ouers wat meer as enigiets 'binne' het, en sommige is meer selfbeheersend in hul eie lewens. Oorweeg watter reëls ons regtig bedoel. Wil u hê dat u kind moet besluit watter sjokolade u vandag van die rak wil afneem, en dan kan u altyd een koop of liewer daarop aandring om nooit iets te mors as u dit koop nie. Op hierdie ouderdom (2-3 jaar) dit is baie belangrik, die konsekwentheid. Hy het immers soveel geleer dat hy hulle net in orde moes hou sodat hy 'n bestaan ​​in die wêreld kon maak. Hy hou by die bekende dinge en situasies waarmee hy vertroud is, en sal nie verskeidenheid duld nie, hy wil altyd 'n glas drink en kry uitdroging as hy dit nie doen nie. Die ouers verstaan ​​soms nie eens wat verkeerd is nie, aangesien die saak van weinig belang is. In sulke gevalle is dit nie die moeite werd om met hom te bespreek nie, gee die beer 'n glas. As u nie in die moeilikheid is nie, laat sy haar klein gewoontes red.
Moenie gefrustreerd wees nie!
As u kind al twee jaar oud is, kan u voorwerpe aangryp om mee te speel, dan wil u baie dinge doen en meer. Dit is egter nie altyd moontlik om u voornemens te verwesenlik nie - of u kan dit ook nie altyd doen nie; u sit nie die tafel op nie, want dit is te klein; En die grense van eerlikheid beperk steeds hul optrede. Dit is wanneer mense - en nie net kinders nie - met spanning leef. Dit is die spanning van die sielkunde frusztrбciуnak ons ken almal hierdie sentiment as ons in 'n prop is en ons haastig is of 'n item wil herstel, maar selfs ná meer as een rondte misluk ons. Ons is 'n bietjie geïrriteerd, maar ons aanvaar die situasie. Ons besef dat hier die grense is wat ons kan doen: die kind kan dit nog nie doen nie en het nie die krag om hierdie spanning te aanvaar nie. In hierdie geval ontstel die traagheid u, wat lei tot 'n regressie. Die kind produseer gedrag wat reeds oorontwikkeld is. Hy gooi homself op die vloer, gil, paddas, maar sy lippe klop. Hierdie ouer noem dit eenvoudig "histeries." Dhroham spreek die wanhoop van die kind uit dat hy geen geloofwaardige waarnemende boodskap het nie. Hy reageer op sy eie traagheid, sy onvermoë om te bereik waarna hy mik. Hulle ly en ons ly. Die traagheid word vermenigvuldig met wat ons ouers voel as ons met 'n stomme, liggelowige kind gekonfronteer word. In hierdie geval is dit baie belangrik dat die ouer dit verstaan, wat regtig gebeur. As ontwatering ontwikkel as gevolg van hy kon nie iets doen niedat hy gedink het gaan werk, laat ons probeer om hom te help. Nie net verminder dit spanning nie, maar ons bewys ook dat hy sy liggaam kan reguleer soos hy wil, hy word nie heeltemal deur traagheid ervaar nie. U kan nie u skoene alleen aantrek nie, u kan die bal in die doel gooi of wil, of u kan die waentjie alleen stoot. Dit is net olie op die vuur. Die kind sal agterkom dat hy niks weet nie en dat hy selfs meer desperaat sal raak. Kom ons gee hom tyd om homself te probeeren help hom. Sonder oefening sal u niks kry nie.
Hou van dit babusgat
As uitdroging alreeds oorweldigend is, en u dalk nie eens kan onthou wat gekies is nie, is dit doeltreffender om dit af te lei. Kom ons wys hom iets wat interessant, nuut of iets is wat hy gewoonlik na buite wil nastreef. As dit nie werk nie, tel dit op en neem dit na die webwerf. 'N Belangrike ding: hoe reageer die ouer op die kind se geloof? As u 'n moeilike tyd het, voel u magteloos, voel u koel, die kind sal dit ook oplet. As 'n kind sien dat sy moeder amper met die baba speel, die kind skree of slaan, sal hy nie net hartseer wees nie, maar ook leer om op te tree. Die ouer kan homself nie kalmeer nie en kan dus nie die kind kalmeer nie. Hulle maak mekaar opgewonde, want na 'n rukkie skree die kind omdat sy moeder se bang reaksie is as u bewus is, kan u vriendeliker wees teenoor u kind wat hierdie vriendelikheid kan interpreteer as 'n histeriese "beloning". Dit is, hy het die 'balhé' aan hom geskryf omdat hy later deur die baba vergoed word. In hierdie geval word histeriese gedrag ongelukkig versterk omdat dit die versoeningsgedrag van die ouer handhaaf. Al verloor ons ons koppe, moet ons nie probeer om ons kind te versoen nie, maar aan hom te verduidelikdat ons nie maklik was in hierdie situasie nie en dat ons nie korrek gedra het nie. nóg hy nóg ons. Dit was sleg vir ons altwee. Kom ons praat daarvan om ons naaste te probeer om slimmer te wees. Moenie om verskoning vra nie; ons gee hom net een instrument waarop hy nie eens spyt kan wees nie. leer hierdie patroon, dit sal dit haat. As u egter met geduld, aandag, betekenisvolle verklarings teëkom, sal hy ook daarna strewe om soos ons te wees. Laat ons u 'n voorbeeld gee, kom ons help hom hiermee!Verwante artikels uit die Hacker-era: