Ed Echeverria argumenteer dat Jonathan Chaplin sosiale konstruktivisme probeer omseil deur die normatiwiteit (struktuur-tipiese invariansie) van samelewingsentiteite in die konstante moontlikhede van die geskape natuur van die menslike persoon te fundeer. Volgens Echeverria is dit egter nog steeds “essensialisties”. Echeverria se eie oplossing is om terug te keer tot die metafisiese erfenis van Bavinck se weergawe van die Thomisme. Hy doen dit deur uit te gaan van invariante (ante rem) goddelike idees in die Logos (in re). Die outeur argumenteer dat Chaplin en Echeverria ŉ omvattende en sistematiese nadenke oor die funderende samehang tussen konstansie en dinamiek (verandering) van stapel moet stuur. So ŉ analise moet ag gee op die uniekheid en samehang tussen die kinematiese en fisiese aspekte en wel deur rekenskap te gee van Plato se insig, naamlik dat verandering slegs vasgestel kan word op die basis van duursaamheid. Hierdie insig het natuurwetenskaplike beslag gekry deur die denke van Galileo (inertia) en Einstein. Daar word ook aangevoer dat Echeverria nie besef het nie dat die klassieke realistiese metafisika se onderskeiding tussen universalia ante rem en universalia in re onderskeidelik op ŉ verselfstandiging van God se wet vir (Plato) en die ordelikheid van (wet-matigheid) skepsele berus (Aristoteles). Die implikasie is dat Plato iets gesien het van God se wet as orde vir, terwyl Aristoteles iets van die universele kant van die dinge raak-gesien het. Aristoteles verdedig die siening dat wanneer hierdie huis tot niet gaan dit nie huis-wees is wat vergaan het nie. Essensialisme kan nie bloot gelykgestel word aan die bestaan van natuurlike en samelewingsentiteite of die bestaan van invariante (modale en tipiese) beginsels nie. Veeleer moet essensialisme gesien word as ŉ verselfstandiging (reïfikasie) van dinge (ŉ erfenis van die Grieks-Thomistiese substansie-begrip). Die keersy van essensialisme is in die funksionalisme te vinde – en Dooyeweerd is nóg aan substansialisme, nóg aan funksionalisme skuldig.
Strauss, D. (2017). The alleged ‘essentialism’ of Dooyeweerd. Tydskrif Vir Christelike Wetenskap | Journal for Christian Scholarship, 53(2), 229-250. Retrieved from http://pubs.ufs.ac.za/index.php/tcw/article/view/424