Die toring van Babel (Valckenborch) - Nuut - 2022
Die toring van Babel (Valckenborch)
Die toring van Babel, groot werk van die Vlaamse skilder Lucas van Valckenborch, is die simbool van die trots van die mens wat beweer dat hy sonder God kan klaarkom. Hierdie tema, ontleen aan utopie en ydelheid, het baie kunstenaars van die 16de en 17de eeu letterlik gefassineer. Valckenborch het ook minstens 'n halfdosyn (München, Koblenz, Mainz, ens.) Geskilder onder die beslissende invloed van Pieter Bruegel die Ouere (Weense weergawe, 1563 en Rotterdam-weergawe, 1568).
Lucas van Valckenborch, die landskapskilder
Lucas van Valckenborch (gebore 1535 in Louvain - begrawe op 2 Februarie 1597 in Frankfurt am Main) was 'n Vlaamse landskapskilder in die geslag van Pieter Bruegel die Ouere. Hy stel veral belang in seisoenale tonele, waarin hy die werk van die boere verteenwoordig, maar ook marktonele. Sy skilderye gee dikwels 'n indruk van groot presisie en kom uit die verbeelding.
Die toring van Babel, sy belangrikste werk
In Hebreeus, Babel beteken letterlik "verwarring". Dit is die sleutel tot hierdie gelykenis, beide godsdienstig en moreel van aard, wat die gevare beklemtoon om te beweer dat ons gelyk is aan God, en wat ons bevraagteken oor die noodsaaklikheid dat die mensdom met mekaar moet praat, om moeite te doen om mekaar te verstaan ​​om groot projekte uit te voer.
Op die voorgrond kan ons sien Nimrod, die koning wat die bou van die toring begin het. Seun van Astarte en kleinseun van Noag, het hy teen God in opstand gekom en daarin geslaag om sy volk te laat glo dat die stad wat hulle gaan bou, slegs die doel het om hulle teen hul vyande te beskerm. 'N Toring wat hoog genoeg is sodat die bokant die lug bereik (ten minste net so hoog soos die berg Ararat, waar die ark van Noag volgens berigte gegrond was), sodat die golwe nie die top kan onderdompel in geval van 'n ander vloed nie.