Osoon: wat is dit, kenmerke, gebruike en belangrikheid | Netwerk Meteorologie
Duitse Portillo | 25/11/2021 13:28 | wetenskap
El osoon (O3) is 'n molekule wat uit drie suurstofatome bestaan. Dit word gevorm wanneer suurstofmolekules genoeg opgewonde raak om in twee verskillende energievlakke van atomiese suurstof af te breek, en die botsing tussen verskillende atome is die oorsaak van osoon. Dit is 'n allotroop van suurstof, dit wil sê, dit is die resultaat van die herrangskikking van suurstofatome wanneer die molekules ontslaan word. Daarom is dit die mees aktiewe vorm van suurstof.
In hierdie artikel gaan ons jou alles vertel wat jy moet weet oor osoon, sy eienskappe en belangrikheid vir die lewe.
1 Wat is osoon
Wat is osoon
Osoon is 'n gasvormige verbinding met 'n blou kleur. In vloeibare toestand, Dit is indigoblou by temperature onder -115ºC.In sy wese is osoon hoogs oksiderend, dus is dit verantwoordelik vir die ontsmetting, suiwering en uitskakeling van patogene mikroörganismes, soos virusse, bakterieë, swamme, vorms, spore, ens.
Osoon kan die slegte reuk uitskakel deur die oorsaak van die slegte reuk (die stinkende stof) direk aan te val en voeg geen ander reuke soos lugverfrissers by om dit te probeer toesmeer nie. Anders as ander ontsmettingsmiddels, is osoon 'n onstabiele gas wat vinnig sal ontbind in suurstof onder die werking van lig, hitte, elektrostatiese skokke, ens.., so dit sal nie chemiese residue laat nie.
Ozonisering is enige behandeling wat osoon gebruik. Die belangrikste toepassings van hierdie behandeling is omgewings-ontsmetting en reukverwydering en waterbehandeling en suiwering. Sodoende kan patogene mikroörganismes en reuke uitgeskakel word.
Osoon kan kunsmatig deur 'n osoonopwekker of 'n osoonopwekker vervaardig word. Hierdie toestelle trek suurstof in die lug na die binneland en genereer 'n spanningsontlading oor die elektrodes (genoem die "korona-effek"). Hierdie aflaai skei die twee atome waaruit die suurstofdeeltjies bestaan, wat op sy beurt drie of drie van hierdie atome kombineer om 'n nuwe molekule genaamd osoon (O3) te vorm.
Daarom verteenwoordig osoon die mees aktiewe vorm van suurstof, wat bestaan ​​uit drie suurstofatome, wat patogene en/of skadelike organiese verbindings (die hoofkomponent van omgewingsbesoedeling) kan bestry.
Dit is dalk die belangrikste eienskap van osoon en dit het meer toepassings. Mikro-organismes is enige vorm van lewe wat die menslike oog kan nie sien nie en benodig 'n mikroskoop om hulle te sien. Mikro-organismes wat patogene genoem word, is dié wat aansteeklike siektes kan veroorsaak. Hulle is geneig om op alle soorte oppervlaktes, alle soorte vloeistowwe te bly, of in die lug te dryf, gepaard met klein stofdeeltjies, veral in geslote plekke waar die lug baie stadig hernu word.
As gevolg van sy oksiderende eienskappe word osoon beskou as een van die vinnigste en doeltreffendste mikrobidoders wat bekend is, wat in staat is om op 'n groot aantal mikroörganismes, soos bakterieë, virusse, swamme en spore, in te werk. Al hierdie is verantwoordelik vir menslike gesondheidsprobleme en onaangename reuke.
Osoon inaktiveer hierdie mikroörganismes deur te reageer met intrasellulêre ensieme, nukleïensuurstowwe en hul selomhulsels, spore en virale kapsiede. Dus, As gevolg van die vernietiging van genetiese materiaal kan mikroörganismes nie muteer en weerstand teen hierdie behandeling ontwikkel nie. Die rol van osoon is om die deeltjies in die selmembraan te oksideer om te verseker dat hulle nie weer verskyn nie.
Osoonbehandeling is reukloos, so dit is nie net verantwoordelik vir die ontsmetting en neutralisering van enige tipe reuk nie, maar dit impliseer ook nie spesifieke reuke aan die einde van gebruik nie. Daar moet kennis geneem word dat osoon geen afval produseer nie, aangesien dit 'n onstabiele deeltjie is, is dit geneig om terug te keer na sy oorspronklike vorm, suurstof (O2), dus, met respek vir die omgewing en produkte, en verseker die welstand van mense.
Nog 'n funksie van osoon is dat dit enige tipe onaangename reuk kan uitroei sonder om 'n oorskot te laat. Hierdie tipe behandeling is baie nuttig in geslote ruimtes waar die lug kan nie voortdurend hernu word nie. In hierdie tipe ruimte, as 'n groot aantal mense binnekom, sal onaangename reuke (tabak, kos, humiditeit, sweet, ens.) geproduseer word as gevolg van die effekte van gesuspendeerde molekules en verskillende mikro-organismes daarin.
Daar is twee oorsake van osoonaanval: aan die een kant oksideer dit organiese materiaal, behalwe deur dit deur osoon aan te val, en aan die ander kant val dit die mikroörganismes aan wat daarop voed. Osoon kan 'n verskeidenheid reuke aanval. Dit hang alles af van die aard van die stof wat die reuk veroorsaak. Op grond van hierdie eienskap kan jy jou kwesbaarheid vir osoon bepaal en die dosis wat nodig is om osoon te de-osoon.
Osoon is 'n belangrike beskermer van lewe op die aarde se oppervlak. Dit is te danke aan sy funksie as 'n beskermende filter teen ultravioletstraling van die Son.Osoon is verantwoordelik vir die absorbering van hoofsaaklik die Son se strale wat in die golflengte tussen 280 en 320 nm is.
Wanneer die ultravioletstraling van die son die osoon tref, breek die molekule af in atoom suurstof en gewone suurstof. Wanneer gewone suurstof en atoom suurstof weer in die stratosfeer bymekaarkom, vorm hulle weer 'n osoonmolekule. Hierdie reaksies is konstant in die stratosfeer en terselfdertyd bestaan ​​osoon en suurstof.
Osoon word hoofsaaklik geproduseer wanneer suurstofmolekules 'n groot hoeveelheid energie ontvang. Wanneer dit gebeur, verander hierdie molekules in atomiese suurstofradikale. Hierdie gas is uiters onstabiel, so wanneer dit 'n ander algemene suurstofmolekule ontmoet, sal dit kombineer om osoon te vorm. Hierdie reaksie vind elke twee sekondes of so plaas.
In hierdie geval is die energiebron van gewone suurstof ultravioletstraling van die son. Ultravioletstraling is die oorsaak van die ontbinding van molekulêre suurstof in atomiese suurstof. As atome en molekules van molekulêre suurstof ontmoet en osoon vorm, word dit vernietig deur die ultravioletstraling self.
Die osoonlaag is aanhoudend die skep en vernietiging van osoonmolekules, molekulêre suurstof en atoomsuurstof. Op hierdie manier word 'n dinamiese ewewig gegenereer waarin osoon vernietig en gevorm word. Dit is hoe osoon optree as 'n filter wat die skadelike bestraling nie na die aarde se oppervlak laat deurgaan nie.