Daar is 'n drie-stap proses van innerlike genesing wat ek baie nuttig gevind het in my lewe. Alhoewel dit 'n eenvoudige proses is, kan dit kragtig wees.
Hier is die drie stappe:
Stap 1. Ons erken eerlik sommige van ons donker gedagtes en gevoelens.
Stap 2. Ons bied die duisternis aan God en word gewillig om dit vry te laat.
Stap 3. Nadat ons 'n spasie skoongemaak het, is ons nou oop vir 'n innerlike ervaring van troos en liefde.
Die innerlike ervaring van God se liefde is wat A Course in Miracles noem 'n "wonderwerk." Dit is die doel van die drie-stap proses.
Eenvoudig beteken nie noodsaaklik nie
Alhoewel hierdie drie stappe in teorie eenvoudig is, is hulle nie altyd maklik om te oefen nie. Ek vind egter dat hulle baie tasbare resultate kan lewer.
Laat ek 'n illustrasie gee van die drie stappe om dit te verduidelik.
Ek het my onlangs in 'n konflik met 'n sakevennoot van my bevind. Hy was 'n paar weke laat in die ondertekening van 'n ooreenkoms, en ek was ontsteld. In plaas daarvan om my gevoel van ontsteltenis af te steek, of om dit na my mede-afgevaardigde uit te lok, het ek besluit om hierdie drie-stap-proses te laat loop.
Om te begin het ek gaan sit en kennis geneem van my gevoelens.
"Ek voel nou erg geïrriteerd," het ek vir myself gesê. "Ek voel ook ongeduldig."
Ek het toe sommige van die gedagtes agter daardie gevoelens geïdentifiseer.
"Ek dink dat hierdie man reageer en onbeskof is," het ek gesê. "Ek wed dat hy hierdie ooreenkoms doelbewus vertraag. Dit is 'n paar van my ongemaklike gedagtes."
Dat die eerlike erkenning van my gedagtes en gevoelens stap 1 voltooi het. Toe het ek verder gegaan na stap twee. Ek het die gedagtes en gevoelens na God gebring om gesond te word.
"God," het ek gesê, "ek bied hierdie gedagtes aan jou aan. Ek wil graag 'n nuwe manier hê om na hierdie situasie te kyk. Ek is bereid om hierdie ou gedagtes vry te laat."
Ek het my tyd aan my gedagtes oorhandig aan God, asof dit voorwerpe in my hande was. Soos ek dit gedoen het, het ek 'n verligting in my hart gevoel.
Toe het ek verder gegaan na stap drie.
"God," het ek gesê, "Ek is oop vir 'n nuwe ervaring van hierdie situasie. Inspireer asseblief 'n duideliker, meer liefdevolle perspektief."
Soos ek dit gesê het, het ek probeer om my gedagtes oop te hou vir iets nuuts. In my het 'n gevoel van gerusstelling ontstaan, en ek het my medewerker op 'n warmer manier gesien. My gevoel van ergernis oor die situasie is geleidelik vervang met 'n groter gevoel van geduld. Namate my gesindheid verskuif het, het ek gemaklik gevoel om my medewerker meer tyd te gee om te reageer.
Dit was 'n eenvoudige voorbeeld van die drie-stap proses. Deur sommige van my donker gedagtes en gevoelens (stap een) te erken, gewillig te wees om hulle na God te laat vaar (stap twee), en om te begin met die invloei van God se warmer gedagtes (stap drie), het my gedagtes getroos.
Die hele proses het net 'n minuut of twee geneem. Maar dit het 'n duidelike benadering tot die situasie geïnspireer. As ek my gevoel van benoudheid geïgnoreer het of dit op my geassosieerdes uitgehaal het, sou ek in die duisternis gebly het. Maar deur my onberispelike gedagtes uit te ruil vir God se liefdevolle vervangings, is my gemoedstoestand verbeter.
Die werklike doel van die drie-stap proses is om ons gedagtes (of harte) oop te maak vir 'n ervaring van God se liefde. Soos ek dit sien, is dit God se liefde wat ons genees. Ons werk is eenvoudig om die weg daarvoor te maak. In die drie-stap proses identifiseer ons ons duistere gedagtes, word bereid om hulle vry te laat, en onsself oopmaak vir 'n instroming van vertroosting.
Toe ek met A Course in Miracles begin werk het, het ek nie die belangrikheid van hierdie praktyk regtig verstaan ​​nie. Toe was ek betower deur geestelike idees. Ek het liefgehad om filosofiese insigte te versamel. Maar ek het nie verstaan ​​dat daar aktiewe innerlike werk gedoen is nie.
Na jare het 'n kursus in Wonderwerke en ander geestelike geskrifte gelees, het ek besef dat ek iets verkeerd moet doen. Ek het die idees redelik goed verstaan, maar ek was so ongelukkig soos altyd. Dit was toe ek begin werk het wat die Kursus beskryf - hierdie aktiewe werk om my donker gedagtes uit te ruil vir God se liefdevolle vervangings. Skielik, soos 'n motor wat jare lank in die modder vasgehou het, het ek begin vorentoe beweeg.
Ek wil graag duidelik wees dat ek nog 'n beginner by hierdie praktyk is. Ek dink dat baie van ons is. Ek vind egter dat beginners mekaar goed kan ondersteun. My doel met die skryf van hierdie boek is om die drie-stap proses te verken, my ervarings te deel, en bied enkele eenvoudige oefeninge vir oefening aan.
Meer detail oor die proses
Laat ek elkeen van die drie stappe in 'n bietjie meer detail ondersoek. Soos met alles wat ek skryf, moedig ek jou aan om hierdie idees deur te lees en dan aan te pas op watter manier ook al vir jou betekenisvol is. Ek vind dat buigsaamheid noodsaaklik is in hierdie tipe werk.
Kom ek herhaal die drie stappe:
In stap een erken ons sommige van ons donker gedagtes en gevoelens. Dit kan insluit wrokke, bekommernisse, selfbeoordelings of ander vorms van ontsteldheid.
In stap twee, bied ons die duistere gedagtes en gevoelens aan God om genees te word.
In stap drie maak ons ​​onsself oop vir 'n invloei van God se liefde, of wonderwerke.
Kom ons kyk nou na elkeen van die drie stappe.
Ons erken sommige van ons donker gedagtes.
In stap een word ons eerlik oor ons donker gedagtes en gevoelens. Ons sê, "Ek het 'n grief teen daardie persoon," of, "Ek is bekommerd oor so-en-so," of wat ookal met 'n gevoel van vrede inmeng.
Dit kan 'n uitdagende stap wees. Onophoudelike gedagtes en gevoelens kan ongemaklik wees. Dit kan byvoorbeeld moeilik wees om te erken dat ons jaloers op iemand voel, wreed of bang is. Maar as ons dapper en met groot selfontmoeting daardie gedagtes en gevoelens op ons bewustheid verhoog, kan ons hulle uitruil vir die liefde van God.
By stap een van die drie-stap-proses maak ons ​​kennis van waar ons geblokkeer voel - angstig, hartseer, kwaad of wat ookal. Ons hoef dit nie aan iemand te verbaliseer nie (alhoewel ons dalk 'n betroubare vennoot in hierdie proses wil betrek). Hoe dan ook, ons werk moet eerlik word oor ons duistere gedagtes en gevoelens. Dit berei ons voor vir die volgende twee stappe, waarin ons die blokke vir God loslaat en oopmaak vir 'n wonderwerk van innerlike genesing.
Ek het gevind dat mense wat probeer om positief te bly in hul lewens, probleme met stap een kan hê. Om 'n kwaad of selfaanvaarende gedagte te erken, kan soos 'n stap agteruit voel. Toegewing om hartseer of eensaam te voel, kan in stryd wees met 'n poging om "optimisties te bly." Dit lyk beter asof die donker gedagtes weggesteek word.
'N Kursus in Wonderwerke vra ons egter om enige blokke eerlik te erken sodat ons hulle gou aan God kan oorgee om gesond te word. In stap een erken ons eenvoudig onsself waar ons vas voel.
Stap een Vermydingstrokies
Die verstand kan 'n paar snaakse truuks speel om te verhoed dat sy donker gedagtes erken word. Ek vind dit soms as ek ontsteld is, ek soek iemand om my gedagtes te "pin" in plaas van om te erken wat binne gaan.
Byvoorbeeld, ek onthou dat ek 'n gesprek gehad het met 'n vriend van my wat soos volg gegaan het:
Vriend: "Hoe gaan dit met jou?"
My: "Ek is goed. Maar ek sal jou vertel - hierdie ou weet ek is regtig irriterend."
Vriend: "So voel jy ontsteld?"
My: "O nee, ek voel goed. Dis net dat hierdie persoon irriterend optree."
Vriend: "Ek sien. So voel jy geïrriteerd."
Me: "Nee, ek het jou vertel - ek is wonderlik. Ek voel goed. Dis net dat hierdie man dwaas optree."
In daardie situasie wou ek nie my donker gedagtes en gevoelens erken nie. Ek wou nie erken dat ek kwaad of geïrriteerd was nie. In plaas daarvan wou ek 'n ander persoon as die hele probleem sien. Ek het gekies om te fokus op sy "irriterende gedrag" in plaas van om te erken dat ek in 'n toestand van ergernis was.
Hierdie soort sirkel kan vir 'n lang tyd aangaan. Die kursus (en baie sielkundiges) noem hierdie "projeksie." In plaas daarvan om ons eie donker gedagtes te erken - byvoorbeeld, die feit dat ek geïrriteerd voel - fokus ons op iemand se gedrag. Ons probeer om ons donker gedagtes te "projekteer" deur hulle buite ons te sien.
Stap een van die drie-stap-proses keer hierdie siklus om. Dit draai ons fokus na ons eie gemoedstoestand. Om seker te wees, daar is baie mense in die wêreld wat op ongemaklike maniere optree. Maar dit is nie na my mening wat ons moet fokus nie. Ek glo dat ons moet fokus op die genesing van ons eie donker gedagtes en gevoelens. In stap een identifiseer ons waar ons 'n verandering nodig het.
Soos ons sommige van ons donker gedagtes identifiseer - ons griewe, bekommernisse, ensovoorts - hoef ons dit nie te ontleed nie. Ons moet net daarvan bewus word. Dit voltooi stap een. Sodra ons dit gedoen het, is dit noodsaaklik dat ons vinnig na stap twee gaan.
Ons bied ons duistere gedagtes aan God en gee uitdrukking aan ons bereidwilligheid om hulle vry te laat.
Nadat ons bewus geword het van ons donker gedagtes en gevoelens in stap een, vra die Kursus ons om hulle dadelik na God te bring om gesond te word.
Soos ek dit sien, is ons donker gedagtes soos splinters wat ons in die steek hou en pyn veroorsaak. In stap een erken ons dat ons deur die gedagte splinters ontsteld word - nie net die buitensituasie nie. By stap twee draai ons na die dokter en vra hom om die splinters uit te neem. As ons sou stop om eenvoudig ons donker gedagtes (stap een) te identifiseer, sou ons nie baie verligting ervaar nie.
Sommige mense breek op hierdie punt en sê: "Maar ek het probeer om my gedagtes te verander. Ek kan my donker (vreeslike, vreeslike) gedagtes nie stop nie." Ek verstaan ​​hierdie reaksie. Wanneer ons in 'n noodtoestand is, kan dit moeilik wees om ons self daaruit uit te haal. 'N Kursus in Wonderwerke vra ons egter nie om die werk self te doen nie. Ons word nie gevra om ons donker gedagtes te verander in geïnspireerde mense wat slegs ons eie persoonlike pogings gebruik nie. Ons word eerder gevra om met ons duisternis na God te draai en Hom toe te laat om ons te genees.
Daar is talle maniere om die oorhandiging van die-donker-gedagtes proses van stap twee te beoefen. 'N Eenvoudige benadering wat ek dikwels gebruik, is 'n kort gebed:
God, hier is my donker gedagtes.
Hulle veroorsaak my pyn.
Ek is kwaad vir hierdie persoon,
Bang oor daardie situasie,
En ek voel skuldig omdat ek myself as 'n mislukking sien.
Hierdie gedagtes en gevoelens maak my seer.
Ek gee hulle aan jou.
Dankie vir u gerief en genesing.
Die sleutel in stap twee is die begeerte om God te verwyder van ons ongelowige gedagtes, en die bereidwilligheid om die uitruil te laat gebeur. Dit is my ervaring dat God altyd op hierdie uitnodiging reageer wanneer ons dit sê en dit werklik beteken.
Ek gebruik soms simboliese beelde in hierdie "vrystelling" proses - veral as ek onfokus voel. Wanneer ek hierdie proses met een vriend van my doen, bundel ons ons onvergewende gedagtes saam en bied hulle aan God soos 'n klomp pakkette.
Ander kere voel ek die gewig van my donker gedagtes asof hulle rotse is in 'n rugsak wat ek ronddra. Ek probeer ervaar hoe moeilik my donker gedagtes is. Dan gee ek daardie las aan God oor, voel die gewig my verlaat.
Water kan ook 'n nuttige beeld wees. Ons kan voel dat God ons pynlike gedagtes soos 'n reinigingsreën wegspoel. Of ons kan onsself ons ou gedagtes laat val in 'n rivier wat hulle wegdra. Ons kan hulle sien stroomaf stroomaf, gereinig uit ons gedagtes.
Daar is ander ondersteuningsmetodes buiten beeldspraak. Ek ken een man wat eintlik opstaan ​​en sy hande oprig tydens hierdie proses terwyl hy hardop sê: "God, ek los dit vir jou uit." Insluitende 'n konkrete, fisiese beweging help hom om sy pynlike gedagtes vry te laat.
Ek dink nie daar is 'n "release" -formaat wat die beste vir almal is nie. Die sleutel is eenvoudig om die gedagtes aan God, die Inner Geneesheer te bied, en laat Hy sy werk doen. As beelde, gebede of enige ander tegniek ons ​​help, kan ons dit beslis gebruik. As ons wil om net ons gewilligheid te verhoog om ons duisternis vir God oop te maak, is dit ook wonderlik.
Sodra ons 'n donker gedagte geïdentifiseer het en dit aan God gebied het om verwyder te word, kan ons voortgaan met die finale stap van die drie-stap proses.
Ons maak ons ​​gedagtes oop vir die invloei van God se nuwe, geïnspireerde, liefdevolle gedagtes.
Soos ek dit sien, is God se liefde soos 'n ewige vloeiende rivier. Daar is geen einde daaraan nie en dit wil net in en deur ons vloei. Die ervaring van God se liefde kan tydelik geblokkeer word deur ons donker gedagtes - ons griewe teenoor ander, ons selfaanvaarende gedagtes, ensovoorts? maar die oomblik toe die blokke verwyder word, vloei die rivier weer deur ons harte.
As gevolg hiervan vereis stap drie in die proses die minste hoeveelheid werk. By stap een word ons bewus van 'n binneste blok. In stap twee, bied ons daardie blok aan God om verwyder te word. Stap drie is die beloningstap vir ons werk. In stap drie maak ons ​​eenvoudig ons gedagtes oop vir die invloei van God se liefde, wysheid en troos.
Ek glo dat elkeen van ons die ervaring van hierdie troos nodig het. Die Kursus wys op hoeveel maniere ons soek na troos buite onsself - deur wêreldse verkrygings, bedingingsverhoudings, ensovoorts. Ek het jare bestee om troos en sekuriteit deur hierdie vorme te soek, en het dit nog nooit gevind nie. Die kursus vra ons om te leer dat die gerief wat ons soek nou beskikbaar is; dit het net 'n opening nodig.
Stap drie vereis ons moeite, maar die poging is om die kanaal oop te hou. In stap een het ons die sluishek in die dam gevind. Ons het dit in stap twee oopgemaak (met God se hulp). In stap drie begin God se liefdevolle gedagtes terugvloei. Ons werk is nou om seker te maak dat die hek oop bly.
Wanneer 'n kursus in wonderwerke verwys na 'n "wonderwerk", praat dit oor die ervaring van stap drie. Soos God se geïnspireerde gedagtes ons bereik, word ons verstand genees. Maar dit is nie alles nie. Soos God se liefde na ons terugkeer, word ons hele ervaring van die wêreld verander. Ons is gevul met 'n gevoel van medelye en vrede, wat uit ons in die wêreld spoel. Die innerlike genesing wat in stap drie plaasvind, is werklik 'n wonderwerk.
Soos die kursus aandui, het die eksterne kwessie wat ons behoefte aan innerlike genesing tot gevolg gehad het, dalk of nie verander nie. Maar eksternale sal vervaag in die agtergrond, aangesien ons gevul is met 'n innerlike ervaring van God se liefde. Ons het die kernprobleem in stappe een en twee gevind en oorhandig. Die kernprobleem is ons wrewel, ons gevoel van alleenheid, ensovoorts. Ons ontvang 'n kernregstelling in stap drie - 'n innerlike, persoonlike gevoel van God se sorg vir ons. Die genesing-by-die-kern is waaroor die kursus gefokus is.
Soms kan ons 'n donker gedagte in stap een identifiseer, en vra God om dit in stap twee te verwyder. Maar dan voel ons nie dadelik 'n groot invloei van liefde, of wonderwerke nie. Ek beskou dit nie as 'n teken van mislukking nie. God se liefde kan eers ons bewussyn as 'n bietjie stroom betree, sodat ons nie oorweldig word nie.
Baie van ons het jare spandeer om donker gedagtes en houdings te genereer. Dit kan 'n bietjie oefening neem voordat die gewoontes wat ons ontwikkel het, heroriënteer word. As daar een ding is wat die kursus my geleer het, is dit dat aanhoudendheid, sagmoedigheid, en 'n kalm, geduldige benadering noodsaaklik is in hierdie soort werk.
Daar is 'n bykomende deel van stap drie wat moontlik as 'n "stap vier" verdeel kan word. Om dit egter eenvoudig te hou, wil ek dit in hierdie stap insluit. Die byvoeging is die praktyk om God se liefde toe te laat om deur ander mense uit te brei.
Soos ek vroeër geskryf het, kyk ek na God se liefde as 'n rivier. Net soos 'n rivier nie in ons land vloei en daar ophou nie, eindig God se liefde nie met ons nie. Dit moet deur ons vloei, na ander.
As gevolg hiervan vind ek dit nuttig om die innerlike wonderwerke van stap drie - die nuwe, geïnspireerde gedagtes en gevoelens - toe te laat om uit te brei na ander mense waarna ek dink, en ander dinge wat ek sien. Soos daardie wonderwerke uitloop, gaan hulle voort om te vloei.
As voorbeeld, sê ons dat ek tydens 'n konflik met 'n vriend breek om hierdie drie-stap proses te beoefen. Ek identifiseer sommige van my ongelowige gedagtes (stap een). Ek draai dan na God en bied hierdie gedagtes aan Hom (stap twee). 'N Vrede vir vrede begin in my ontstaan ​​(stap drie).
As ek op daardie stadium stop, sal ek in die regte rigting beweeg het. As ek egter werklik die rivier wil laat vloei, kan ek my nuwe vredes na my vriend aktief uitbrei - deur gedagtes, woorde of dade. Selfs as ek net 'n druppel van vrede in die steek gelaat het, sal dit groei as ek dit deur my laat beweeg.
Die vloei van God se liefde, soos die vloei van 'n rivier, kan op twee maniere geblokkeer word. Dit kan stroomop geblokkeer word - tussen ons en sy bron - of dit kan stroomaf stroom, tussen ons en ander. Blokkades aan weerskante sal die vloei belemmer.
Aan die begin van stap drie, maak ons ​​die invloei skoon. Ons ruil ons donker gedagtes vir God se liefdevolle vervangings. Maar dit is ook belangrik om die uitvloei duidelik te hou - om daardie liefde deur ons te laat vloei. Soos ons die liefde van God na ander toe uitbrei, bly dit voort om te vloei.
Tydens ons oefening van stap drie, kan ons onsself weer bevind word deur 'n donker gedagte of gevoel - 'n grief of 'n flits van vrees of iets. As dit so is, kan ons eenvoudig terugkeer na stap een en twee. Ons kan die blok identifiseer, dit aan God bied en die terugkeer van Sy liefde verwelkom.
In my ervaring is dit 'n deurlopende praktyk. Dit is nie iets wat ons een keer doen nie, en dan word dit gedoen. Ons sal ongetwyfeld 'n nuwe blok slaan terwyl ons gaan, of ons in sommige duisternis terugkom. Die vaardigheid is bloot om dit te herken, en keer weer na God om hulp.
Hersien met toestemming van die uitgewer, Quiet Mind Publishing, LLC. © 2002. www.QuietMind.info