Die unieke konferensie weerspieël die eenheid teen Iran se ekstremistiese beleid deur gematigde Moslems en ander gelowiges. - EU verslaggewer
Op 'n aanlyn-konferensie het hierdie week politieke, sosiale en godsdienstige leiers van verskillende Moslem-lande, Europa en die Verenigde State, beklemtoon dat dit nodig is om 'n eenvormige reaksie op die rol van Iran in plaaslike krisisse en die praktyk daarvan om sektariese konflik te bevorder en sy bure te bedreig.
Die konferensie, "Islam, godsdiens van barmhartigheid, broederskap en gelykheid; solidariteit van alle gelowe teen ekstremisme", is onder voorsitterskap van die voormalige Algerynse premier Sid Ahmed Ghozali en gemodereer deur die prominente Algerynse skrywer mnr. Anwar Malikwas, en is gehou op die koms van die heilige maand van Ramadan deur die Internasionale Islamitiese Komitee ter verdediging van die Mujahedin-e Khalq (PMOI / MEK) en die Iraanse verset.
Die virtuele byeenkoms het meer as 2,000 40 plekke in 30 lande verbind en tientalle hooggeplaastes bevat, waaronder voormalige regeringsministers, parlementslede en godsdiensleiers van ongeveer XNUMX lande. Die gesamentlike teenwoordigheid van Moslem-, Christen- en Joodse godsdiensleiers het die feit beklemtoon dat die Iranse regime 'n vyand van al hierdie godsdienste is.
Mev. Maryam Rajavi, die gekose president van die Nasionale Weerstandsraad van Iran (NCRI), wat vanuit haar woning in Auvers-sur-Oise by die konferensie aangesluit het, het gefokus op die idee dat 'die regerende geestelikes van Iran almal vyandiggesind is Abrahamitiese godsdienste en alle godsdienste van Islam. "
Sy het ook opgemerk dat hierdie Ramadan plaasvind in 'n tyd van hoë pryse, massale werkloosheid en ekonomiese agterstand vir miljoene Iraniërs. Die opperste leier van Iran, Ali Khamenei, het hom daarvan weerhou om selfs 'n klein gedeelte van sy biljoene dollars aan bates te bestee aan die stryd teen die Coronavirus om voorsiening te maak vir openbare gesondheid.
"In werklikheid kom die Iraanse volk tegelyk voor twee monsters te staan: die virus van godsdienstige fascisme en die Coronavirus," het Rajavi gesê.
Die verkiesde president van die NCRI het beklemtoon die feit dat die heersende godsdienstige fascisme in Iran in 'n fase van mislukkings en nederlaag getree het, ondanks al die bloedvergieting en bekamping wat hy gepleeg het: 'Solank die kerklike regime nie omvergewerp is nie, het dit sal onderdrukking, godsdienstige diskriminasie en vrouehaat nie laat vaar nie. Dit sal sy bemoeienis en misdade in lande in die Midde-Ooste nie laat vaar nie omdat hy op hierdie beleid staatmaak vir sy voortbestaan. Maar daar is 'n oplossing vir hierdie onheilspellende ramp wat die lotgevalle van die Midde-Oosterse lande gyselaar geneem het en die grootste bedreiging vir wêreldwye vrede en veiligheid inhou. Die oplossing is om die mulla's se godsdienstige fascisme deur die Iraanse verset en die opstand van die Iranse volk omver te werp. En vandag het die MEK, die mense van Iran en hul moedige kinders opgestaan ​​om die heerskappy van godsdienstige diktatuur te vernietig. "
Mevrou Rajavi het alle anti-fundamentalistiese Moslems en alle lande in Europa en die Midde-Ooste versoek om saam met die Iraanse volk te staan ​​en hul stryd om die regime omver te werp. Hierdie stryd om 'n demokratiese en pluralistiese republiek te stig, sal die verdraagsame en vreedsame naasbestaan ​​van aanhangers van verskillende godsdienste en denominasies aankondig, het sy gesê.
Mnr. Ghozali stem saam met hierdie oproep tot aksie en kom tot die gevolgtrekking dat die stryd teen die diktatuur deur die Iranse verset nie net die Iranse volk sal dien nie, maar ook mense in die omliggende streek. "Die Iraanse verset bied 'n alternatief vir diktatorskappe," het hy gesê. 'Dit is die spesifieke kenmerk van die Iraanse verset. Dit het enorme ervaring en het enorme opofferings vir die Iranse volk gemaak. Selfs diegene wat nie Iraans is nie, wens sukses vir hierdie edele saak. En dit is waarom ons dit as ons gedeelde saak beskou. "
Rt. Ds. Biskop John Pritchard het vanaf die Verenigde Koninkryk by die konferensie aangesluit en die Iranse regime veroordeel omdat hy godsdiens misbruik het om wreedhede uit te voer. Hy het opgemerk dat aktiviste van alle soorte in hegtenis geneem word en gevonnis word tot lang tronkstraf of selfs teregstelling op grond van vae, godsdienstige klagtes soos 'oorlog teen God voer'.
'Christene mag nie hul geloof in die openbaar waarneem nie. Daar word op hul huise toegeslaan en besittings gekonfiskeer bloot omdat dit Christene is, "het hy gesê. 'Ons bevestig weer ons geloof in godsdiensvryheid in Iran, wat in Madam Rajavi se tienpuntplan vervat is. Ons doen 'n beroep op die internasionale gemeenskap om op te tree vir die vrylating van almal wat onregmatig in Iran se gevangenisse aangehou word. "
Rabbi Moshe Lewin, woordvoerder van die opperrabbyn van Frankryk, het die noodsaaklikheid van inter-godsdienstige dialoog benadruk, veral in 'n tyd waarin 'n groot deel van die wêreld deur fundamentalisme bedreig word. 'Julle is almal dierbaar vir my en ek weet hoe hard u werk om Iran 'n demokratiese land te word en hoe hard u teen fundamentalisme veg', het hy aan die wêreldwye gehoor van Iranse aktiviste gesê. 'En dit is waarom ek altyd aan u sy sal wees. Iran het 'n vrede-samelewing nodig wat elke Iraanse burger in staat stel om ordentlik te leef. "
Azzam Al-Ahmad, hoof van die Fatah-faksie in die Palestynse parlement, het gesê: 'Palestyne let op wat u in Iran ly as gevolg van die moord en arrestasies wat die regime doen. Ons kry ook dieselfde moord en gevangenskap en besetting. Ons sal saamstaan ​​teen die donker magte wat verwoesting in die Midde-Ooste versprei. Ons ondersteun u en ons vriende in die Iraanse nasie om die veiligheid en edele waardes te bereik wat die MEK verteenwoordig. "
Elona Gjebrea, sekretaris van die Albanese parlementskomitee vir buitelandse sake en voormalige adjunkminister van binnelandse sake van Albanië, het daarop gewys dat die Iranse regime al dekades lank sy mense onderdruk en sy burgers van hul regte gestroop het. "Ons is bekommerd oor die voortgesette gebruik van marteling teen Iranse betogers en ondersteun die menseregte van die Iranse volk en om die saak van die MEK te ondersteun."
Bassam Al-Omoush, voormalige Jordaanse minister en voormalige ambassadeur in Iran, het die vraag geopper: "Waarom is die Iranse regering nodig om Siriërs en Irakezen en Jemeniete te vermoor?" 'Dit is nie Islam nie. Hulle gebruik Islam om die mense te beheer en dit is nie aanvaarbaar nie. "
Riad Yassin Abdallah, voormalige Jemeense minister van buitelandse sake en ambassadeur in Frankryk het benadruk: 'Die Iritiese regering se milities betoon geen genade teenoor die mense nie. Hulle soek nie vrede nie. Niemand kan hulle vertrou nie, "het hy gesê. 'Hulle slag duisende mense. Hulle plant bomme en ontneem die mense van voedsel. Ek nooi al ons broers en vriende uit om ons volk te ondersteun en te bid. Ons moet verstaan ​​dat wat hulle doen, nie vrede en veiligheid ondersteun nie en nie met enige godsdiens verband hou nie. "
Dr Walid Phares, kenner van die buitelandse beleid en mede-sekretaris-generaal van die Transatlantiese parlementêre groep, het onderstreep: 'Die waarheid is dat die milities van die Iranse regering terrorisme versprei oor die Arabiese en Islamitiese lande. Die regime is nie die beskermer van die Sjiïete nie. Hulle is die onderdrukkers van die Sjiïete. Hoe kan ons na al hierdie dekades van bloedvergieting sê dat hierdie regime die Islam verteenwoordig? Ons moet help om 'n begrip te gee van die werklikheid op die grond. Die meeste mense in die streek ken die gevaar van hierdie regime. Ons wil hê dat hierdie versetbeweging suksesvol moet wees om vrede en stabiliteit in die streek te bring. "
Marc Ginsberg, voormalige Amerikaanse ambassadeur in Marokko en adviseur van die Withuis in die Midde-Ooste, het daarop gewys: 'Die Iranse regime voer wreedhede uit onder die vaandel van Islam. En ons weet almal dit is nie Islam nie. Die mulla's beoefen nie vrede nie. Hulle oefen oorlog. Hulle oefen wraak uit. Diegene onder ons wat Madam Rajavi, die MEK en NCRI leer ken het, weet dat haar leierskap ware Islamitiese leierskap is. Soos alle Abrahamitiese godsdienste, wil die Islam wat Madam Rajavi gebruik, die boeie van menslike slawerny verwyder. Ondanks alle toegewings wat Europa en die VSA aan hierdie regime gemaak het, het die Ayatollahs die oomblik waarop die ink droog was op die ooreenkoms, bedrieg op die verpligtinge waarvoor hulle geteken het. Madam Rajavi verteenwoordig die mees lewensvatbare en demokratiese alternatief vir hierdie regime. "
Aiham Alsammarae, voormalige Irakse minister van elektrisiteit, het gesê: 'Die Irakse volk sal geen ondersteuning van die mulla's toelaat nie en onderskryf nie toegewings aan die Iranse regering tydens die kernonderhandelinge nie. Dit sal die lyding van die mense van Iran en die streek net vererger, "het hy gesê.
Mohamad Nazir Hakim, voormalige sekretaris-generaal van die Nasionale Koalisie van Siriese rewolusie en opposisiemagte, het 'n soortgelyke sentiment uitgespreek: 'Die regering van die mullahs het Sirië nog altyd sy 35ste provinsie beskou om te verseker dat sy Sjia-projek uitkyk oor die Middellandse See-kus', het hy opgemerk. "Maar die Iranse en Siriese volk glo nie die verhaal van die regime nie, en hul versetbewegings bied hoop wat verder gaan as die bloedvergieting van die regime."
Volgens Cheikh Dhaou Meskine, sekretaris-generaal van die Raad van Imams in Frankryk, "het Iran sy versetbeweging nodig. Die hele Midde-Ooste het u nodig sodat Iran in 'n demokrasie kan leef en sy rol kan speel as die voorhoede van die beskawing. "
Die Jordaanse parlementslid Abed Ali Ulaiyan Almohsiri, het die uiteindelike oorwinning van die beweging verwag. "[Teheran] se fascistiese regime is bekommerd oor hierdie organisasie en beskou hulle as die ergste bedreiging," het hy gesê. 'Hierdie weerstand sal oorwin en steun van binne en buite Iran kry. Iraniërs stem saam dat hierdie regime moet gaan. Die MEK beweeg vorentoe om hierdie regime te verander om die Iranse volk te bevry. "
Die Egiptiese parlementslid Ahmed Raafat het benadruk dat hierdie oorwinning die skade wat die Iraanse imperialisme aan die hele streek berokken het, sal begin omkeer. "Dit versprei sy gif oor die hele wêreld," het hy oor die geestelike regime gesê. 'Wat die MEK en mevrou Maryam Rajavi doen, is 'n uitstekende doel wat die geskiedenis sal onthou.' Die beweging verteenwoordig volgens hom 'n sinvolle uitdaging vir 'n regime waarvan die bewind 'gebaseer is op die aanmoediging van bloedvergieting onder die vaandel van Islam. Islam hou nie verband met wat hulle doen nie.
Verwante onderwerpe:Gewildevoormalige Algerynse premier Sid Ahmed GhozaliInternasionale Islamitiese Komitee ter verdediging van die Mujahedin-e Khalq (PMOI / MEK) en die Iraanse verset.IranIslamMaryam RajavimatigeMoslemMoslemlandeNasionale Weerstandsraad van Iran (NCRIPMOI / MEKdie vooraanstaande Algerynse skrywer mnr. Anwar MalikwasRamadan
Vroue in die Midde-Ooste se finansiële wêreld: 'n Onderhoud met Layal Haykal
Om 'n vrou te laat slaag in 'n wêreld waar die reëls deur mans en eeue oue tradisies bepaal word, moet sy 'n werklike beroepspersoon wees. Vandag voer ons 'n onderhoud met so 'n spesialis en wil ons, met behulp van haar voorbeeld, aantoon hoe professionaliteit en strewe na sukses help om hoogtes te bereik ondanks ongelyke omstandighede.
Layal, beskryf asseblief die probleme wat vroue in die Midde-Ooste ervaar? Hoe verhoed hierdie probleme vroue om hul loopbane te ontwikkel en te behaal?
"Helaas, in die meerderheid lande in die Midde-Ooste, kan vroue nie gelyke regte as mans hê nie. Wat meer is, die ontwikkeling in die professionele sfeer is vir hulle ingewikkeld. Al die leidende posisies in die meeste lewensfere word deur mans beset - en dit is die grootste probleem en die remmende faktor vir die vordering van vroue se loopbaan. In die algemeen hang elke vrou heeltemal van haar man af. Haar lewe is in die huishouding opgesluit. Natuurlik beïnvloed so 'n oneervolle rol die opsies in die algemene ontwikkeling van sosiale professionele en kulturele dimensies buitengewoon negatief.
U is een van die min wat in u professionele loopbaan werklik indrukwekkende hoogtes bereik het. Watter eienskappe het volgens u gehelp om sukses te behaal in die spesifieke sakewêreld en finansies, waar mans tradisioneel regeer?
Natuurlik het elke reël uitsonderings. Ek dink ek was gelukkig om die ontsnapping uit hierdie bose afhanklikheid te bestuur en 'n voorbeeld te word vir baie vroue wat bereid is om 'n boeiende loopbaan te leef, werk en ontwikkel. Geluk is nog lank nie 'n bepalende voordeel nie. Ek werk baie en verbeter myself voortdurend as professionele persoon. 'N Vrou in die Midde-Ooste kan suksesvol wees as sy kop en skouers bo mans in 'n professionele dimensie is.
Jou storie is 'n suksesverhaal. Wat is die redes daarvoor?
"Soos ek al vantevore genoem het, is die fundamentele oorsaak van sukses volharding. Ek begin weer werk en leer voortdurend. In die finansiële sfeer moet 'n mens nie net veel weet nie, maar ook vinnig reageer op die markveranderings, aangesien die oënskynlike welvaart kan gee. plek vir 'n krisis in 'n oomblik.
Vertel ons van u ervaring. Watter uitdagings het u in Euromena teëgekom en hoe belangrik is u rol in die onderneming en die sukses daarvan?
Gedurende die dae van diens in Euromena Funds, 'n internasionale beleggingsonderneming in Libanon, kon ek myself maksimaal bewys. Daar het ek aansienlike ervaring in beleggings opgedoen en het ek sowel mans as wedersydse sukses en maatskappyontwikkeling beïnvloed.
My pligte was die organisasie van werkvloei in 'n onderneming en advies op die gebied van belastingoptimalisering.
Hoe beoordeel Libanese en internasionale vennote en kliënte u werk?
"Hul terugvoer was baie positief. In die besonder het hul ondersteuning en waardering 'n bewys geword van my professionaliteit en my gemotiveer om verder te gaan in my loopbaan en professionele kennis en nooit te stop by wat reeds bereik is nie. In die vinnig veranderende wêreld van finansies jy moet altyd vorentoe beweeg.
Aan die einde van 2019 het 'n bankkrisis in Libanon begin, waaruit die land nog nie kon herstel nie. Vertel ons hoe u nie net daarin geslaag het om te werk nie, maar ook om 'n hoë doeltreffendheid te handhaaf gedurende hierdie moeilike tyd?
Gedurende die bankkrisis van Oktober 2019, 'n redelik ernstige periode vir Libanon, moes ek die finansiële vloei van die hele Euromena-groep bestuur.
Daarbenewens was ek gelukkig om saam te werk met institute vir finansiële ontwikkeling op die gebied van verbetering van die ekologie en sosiale verhoudings. Die institute bevorder steeds die ontwikkeling van die Libanon-private sektor wat ontstaan ​​na 'n krisis en die ekonomiese stabiliteit van die streek.
As u u vraag beantwoord, kan ek byvoeg dat die stelselbenadering en die gewoonte om te leer en te werk my baie gehelp het om daardie take op te los. Jare se oefening het 'n sterk gewoonte gehad om nie ledig te sit nie, al het ek vrye tyd.
Benewens finansies, op watter ander gebiede het u daarin geslaag om 'n professionele persoon te word en daarin te slaag?
"Ja, finansies is nie die helfte daarvan nie. Ek het die oordrag van die data van al 18 maatskappye wat die Euromena-groep vorm, van ou sagteware na nuut oorgedra. Ondanks die aansienlike hoeveelheid werk het ek daarin geslaag om dit suksesvol te voltooi. Die opdrag het my betower , aangesien dit baie aandag aan detail geverg het. Ek dink hoe moeiliker dit is, hoe meer opwinding beteken.
Hoe kry u dit reg om nie net vrugbaar te werk nie, maar ook om parallel te studeer om dit te kombineer met die rol van moeder en vrou?
Hier is alles relatief maklik. Ek sou nie sê dat ek daarvan hou om so stil te sit dat enige professionele of algemene hindernis my nie kan bang maak nie. Dit is net take, en 'n mens moet op hulle verlief raak. Dan is alles moontlik! As u die verantwoordelikheid vir ander voel, voel u opgewasse om dit te doen!
Watter raad sou u gee aan vroue in die Midde-Ooste en regoor die wêreld om hul doelwitte te bereik?
Die belangrikste eienaardigheid van vroue is hul vermoë om die wêreld rondom hulle te skep, dit te verander en daaroor om te gee. Dit gaan volledig oor die professionele sfeer. Ja, dikwels moet 'n vrou twee keer meer werk as 'n man om haar vaardigheid te bewys. Maar dit sal u 'n ware professionele persoon maak. Dit sal u onder ander medewerkers uitlig en u al die loopbaandoelwitte bereik.
Of ons dit nou vrede of normalisering noem, is nie baie belangrik nie: die ooreenkomste wat vandag tussen Israel, die Verenigde Arabiese Emirate en Bahrein onderteken word, tesame met die waarborg van die Amerikaanse president Donald Trump, is 'n historiese oorgang wat nie net die groot veranderinge binne Arabië weerspieël nie. samelewings, maar verhoog ook ou dinamika en kan die wêreld verander, skryf Fiamma Nirenstein.
Dit is baie moeilik om die ooreenkoms te erken vir wat dit is, want Trump en die Israelse premier Benjamin Netanyahu geniet nie die steun van die internasionale pers nie. Boonop het die Palestyne 'n totaal verrassende weiering van die Arabiese Liga op hul versoek om dit te veroordeel, ontvang.
Europa herhaal intussen sy ou dom mantras van 'onwettig besette gebiede' en 'twee state vir twee volke'. Dit kan nie peil dat die huidige ooreenkomste 'vrede' is nie.
Wat is immers vrede sonder Palestyne?
Paradoksaal genoeg het baie Amerikaanse Jode en Israeliete by dieselfde fees van selfvernedering aangesluit.
Desondanks is die geskiedenis in Washington aan die gang, en nie net vir die Midde-Ooste nie. Wat ons sien, is die bou van 'n brug tussen die drie monoteïstiese godsdienste.
Soos dit wil of nie, is Israel, die Joodse staat, uiteindelik geïntegreer in die positiewe verhaal van die streek. Met werklike glimlagte en handdrukke het dit 'n erkende Midde-Oosterse staat geword - deel van die landskap van sy woestyne, berge, stede en die Middellandse See-kus.
Vliegtuie sal vrylik tussen Tel Aviv, Abu Dhabi en Manama kan vlieg. Burgers van hierdie lande sal heen en weer reis. Water sal vloei. Innovasie in medisyne, hoëtegnologie en landbou sal gedeel word. Dit is 'n Rosh Hashanah-wonderwerk. Die Messias blyk tog te kom.
"Hoop en verandering" - die leë slagspreuk wat deur die voormalige Amerikaanse president Barack Obama gebruik is - laat nie reg geskied aan wat voor ons oë gebeur nie. Dat Saoedi-Arabië sy lugruim laat gebruik vir vlugte tussen Israel en die Arabiese wêreld, is maar een voorbeeld.
Ook Oman het die normalisering van die bande tussen Israel en die VAE en Bahrein, net soos Egipte, verwelkom. Koeweit kyk met omsigtigheid daarna. Selfs Qatar, 'n vriend en bondgenoot van Iran en Hamas, probeer sy verbintenis verskans - aangesien die huidige ooreenkomste al die kaarte geskommel het.
Ander Arabiese lande wat na verwagting die betrekkinge met Israel in die nabye toekoms sal normaliseer, is onder andere Saoedi-Arabië, Oman, Marokko, asook Soedan, Tsjad en selfs Kosovo, 'n Moslemland, wat 'n ambassade in Jerusalem wil open.
Alle amptelike verklarings wat die ooreenkomste verwelkom, spreek die hoop uit dat die Palestyne uiteindelik weer deel van die spel sal word. Sheikh Mohammed bin Zayed Al Nahyan, die kroonprins van Abu Dhabi, het op die Abraham-ooreenkoms besluit nadat Jerusalem en Washington ooreengekom het om die toepassing van Israeliese soewereiniteit oor die Jordaanvallei en dele van die Wesoewer ten minste tydelik op te skort soos in Trump se "Vrede tot welvaart" -plan.
Hoewel die kroonprins 'n mate van dankbaarheid van Mahmoud Abbas, leier van die Palestynse owerheid, kan verwag, voldoen hy nie daaraan nie, en verkies dit eerder om te praat oor Arabiese "verraad" en "verlating" - in konsert met Iran, Hezbollah, Turkye en enige ander spreekwoordelike piroman. wat daarvan hou om die vlamme van die oorlog aan te blaas.
Die Hamas-hoof, Ismail Haniyeh, het vroeër vandeesmaand na Libanon gereis om die leier van Hizbollah, Hassan Nasrallah, te ontmoet en 'n terreuroorlog teen Israel te bespreek. Terwyl hy daar was, kondig hy Hamas se plan aan om slim ballistiese missiele op die perseel te bou. Libanese koerante het sy opmerkings aan die kaak gestel as 'n poging om Libanon te vernietig deur dit die basis te maak van 'n oorlog wat die burgers nie wil hê nie.
Baie sê dat dit 'nog nie te laat vir die Palestyne' is om hul verwerping te keer nie. Sommige meen dat dit nie in hul DNA is om hulself uit hul rampspoedige gemaksone te onttrek nie - een wat hulle nie net tot veto-meesters in die nasionalistiese en destydse Islamitiese Midde-Ooste gemaak het nie, maar hulle ook die protagoniste van albei gemaak het, wat nou kwynend.
Dit is die einde. Die Midde-Ooste het met mites en legendes geleef. Maar pan-Arabisme, stam- en sektariese spanning, korrupsie, geweld en Islamisme (wat as 'n plaasvervanger vir verslaan pan-Arabisme gebruik is) is nou in 'n groot deel van die wêreld verby.
Die hele vesting is getref deur 'n klinkende golf van entoesiasme vir 'n normale toekoms met - en verhoogde kennis oor - hierdie 'Mars' van die planeet 'Evil', wat Israel in die kollektiewe Moslem-Arabiese verbeelding geword het.
Enersyds is daar 'n normalisering wat deur nuwe Asiatiese en Afrika-leiers erken word (selfs onder die Palestyne, volgens kenner Khaled Abu Toameh, kom moedige stemme na vore wat korrupsie en terroriste-aanhitsing verag); aan die ander kant is daar die Teheran-Ankara-as en sy vriende, soldate en gevolmagtigdes wat gereed is vir oorlog. Hul strewes het niks te doen met die stryd namens die Palestyne nie. Hulle is opgesluit in 'n ou ideologiese terroriste-spiraal.
Die Europeërs moes uit die geskiedenis geleer het hoe om vrede van oorlog te onderskei. Om eersgenoemde duidelik te kies, is die beter pad, tensy dood en vernietiging 'n vreemde aantrekkingskrag het wat meer as vrede en voorspoed magnetiseer.