Dit dui egter nie op menslike werke wat ons uit eie krag vír Hom doen nie, maar op die vrug van die Heilige Gees – m.a.w. werke wat Hy déúr ons doen. Ek het dus midde-in die dol tyd tog daarby uitgekom om Martjie Bosman se Toevallige tekens (lankal gekoop, maar voorlopig op die bedkassie geliasseer) behoorlik te lees. En die lieflike mineurtoon van haar verse (haar eie beskrywing – vergelyk haar onderhoud met Lucie Möller) bly by my deur die dae vol lysies wat af- en weggewerk moet word. 31 Laat hom nie vertrou op nietigheid nie -- hy kom bedroë uit! -- want nietigheid sal sy vergelding wees. Die wind het gewaai. ŉ Mens sou hierdie poging seker as ŉ bastersonnet kon beskryf, omdat dit nie die regte voetwerk doen nie. Ons deel ons meenthuis met ’n grompot van ’n Skotse Terriër en my grootste versugting is om ’n pakhuis te besit waar twee akademici hul ongemaklik-groot getal boeke en cd’s na hartelus kan uitpak, rangskik en geniet. ’n Privaat-bibliotekaris wat dit alles vir ons in stand kan hou, sal hoogs waardeer word.