Francois Bloemhof is ernstig oor sy boeke - of dit rillers of rekenaarspeletjies is. Maar is hy sit nie en bleik agter sy rekenaar nie...
Dit het alles in graad nege begin, toe sy Engels-onderwyseres hom 97% gegee het vir 'n kortverhaal. Toe kom die groot vasbyt, want hy het jare lank (grusame) Engelse kortverhale vir tydskrifte gestuur en hulle kon dit nie gou genoeg terugstuur nie ... tot hy vir die grap 'n lighartige Afrikaanse verhaal vir Huisgenoot geskryf het en sy vriende se name daarin gebruik het. Dit is aanvaar en sedertdien het hy al "so iewers oor die tweehonderd" tydskrifverhale gelewer.
Hy beskou sy boeke egter as sy "eintlike produkte". Hy het weggetrek met 'n Sanlam/De Kat-prys vir Die nag het net een oog en sy eerste vier boeke is ten spyte van groot verskille as "rillers" beskou. Met die fantasieroman Storieboek was dit egter duidelik dat hy hom nie so maklik wou laat klassifiseer nie. En hoe later hoe kwater.
Hy het ook vir tieners begin skryf en geniet baie sukses op hierdie terrein, ondanks omstredenheid omdat hy kwessies aanraak wat ver van dié in die ou Trompie-boeke verwyder is.