Sleutelwoord: Adam en Eva - Jaco se Bybelkoerant
EDEN. – Die eerste krake het hier sigbaar geword in die sprokieshuwelik van Adam en Eva. In 'n dag van hoogdrama het dié twee mekaar oor en weer beskuldig toe God hulle gekonfronteer het met die feit dat hulle van die verbode vrugte van die boom van alle kennis geëet het.
Adam het die skuld vir hulle misdryf op Eva gepak. Sy het dit egter heftig ontken dat dit haar plan was. Dit blyk dat daar 'n derde party betrokke is by dié hartseer gebeure: die slang, 'n listige kalant wat daarop uit is om onmin te saai net waar hy kom. Dit was hý wat Eva aangehits het om ongehoorsaam te wees, het sy beweer.
In sy uitspraak het God niemand van blaam onthef nie, en is Adam en Eva, én die slang gestraf. God het ook gesê Hy voorsien dat daar nog 'n lang stryd tussen die slang se nageslag en die mense sal wees.
Dit bly 'n ope vraag wat vorentoe met die jong egpaar sal gebeur. Doemprofete voorspel dat dit die einde van hulle huwelik én van die huwelik as instelling beteken. Antropoloë is egter vol vertroue dat Adam en Eva hierdie terugslag te bowe sal kom.
Lees hieroor in Gen. 3:10-24.
Opsigters dramaties verhoor en uit God se tuin verdryf
EDEN. – Die Tuin van Eden het gisteraand met groot hartseer afskeid geneem van 'n bekende en beminde egpaar, Adam en Eva. Hulle was die opsigters van die tuin.
Hulle vertrek kom aan die einde van 'n dramatiese dag wat die ganse skepping tot in sy fondamente geskud het. Ná hulle ongehoorsaamheid vroeër die dag toe hulle van die verbode vrugte geëet het, waaroor ons gister berig het, het daar gisteraand 'n summiere verhoor plaasgevind toe God sy tuin besoek het. Adam en Eva is albei skuldig bevind, maar hulle is nie, soos aanvanklik verwag is, tereggestel nie.
In sy uitspraak het God met diepe hartseer, maar ook baie beslis, vir hulle uit die tuin verdryf. Dit is nog onbekend wat nou van hulle gaan word, aangesien die wêreld buite die tuin geensins so vriendelik teenoor hulle sal wees soos wat hulle in Eden gewoond was nie.
'n Betraande Eva wou nie veel oor die voorval sê nie, behalwe dat die soet vrug 'n baie wrang smaak in haar mond agtergelaat het. "Dit was nie die moeite werd nie," het sy gesê.
Lees hiervan in Gen. 3:23-24.
NATUUR WREED VERSTEUR, MAAN KENNER
EDEN. – 'n Bekende natuurkenner, dr. Eko Loog, het gister gewaarsku dat die gevolge van Adam en Eva se sonde 'n ernstige gevaar vir die natuur inhou. Hy het daarop gewys dat die delikate ekologiese balans nou versteur is, en dat die mens in die toekoms die natuur fyn sal moet dophou om te voorkom dat die aarde uitgeput raak.
Lees hiervan in Gen. 3:17-19.
Die gevolge van die sonde bly 'n verbysterende saak. Dit versteur alle verhoudings: met jouself, met jou medemens, met die natuur, en veral met God. Daarom sien ons Adam en Eva vir God wegkruip in Eden; daarom hoor ons hoe hulle mekaar voor God beskuldig oor wie nou eintlik vir die sonde verantwoordelik is; daarom hoor ons God se verskriklike uitspraak: "die aarde is deur jou toedoen vervloek" (Gen. 3:17). Alles wat mooi was in God se wonderlike skepping word deur die sonde aangetas, word skeef. Harmonie maak plek vir beskuldigings en agterdog, vyandskap en naywer. In plaas van 'n paradys waarin die mens sonder vrees kan lewe, het die wêreld 'n vyandige plek geword, bring dit dorings en distels voort, oorstromings en aardbewings en droogtes, siektes en epidemies.
Hoe langer ons wêreld voortbestaan, hoe sigbaarder word hierdie gebrokenheid van die skepping: die gat in die osoonlaag, die uitputting van die natuurlike hulpbronne, die langdurige hongersnode; die oorloë en anargie en moord en doodslag; die talle en talle gebroke huwelike; die mens se wanverhouding met God.
En tog is alles nie verlore nie, want God gee nie so maklik sy skepping en sy mense prys nie. Daarom het Hy nie Adam en Eva gelos dat hulle bly wegkruip vir Hom nie. Daarom stuur Hy sy Seun na hierdie gebroke wêreld: dit is sy herstelplan vir die wêreld. Want die Seun van God word mens om die greep van die duiwel op hierdie wêreld te kom breek. Daarom sien ons ook nóú al tekens van God se heerskappy al heerliker deurbreek: in die vordering van die tegnologie, in die nuwe waarde van die vrou in die samelewing, in die oorwinnings vir demokrasie, in die uitbreiding van die Evangelie. "Deur die bloed van sy Seun aan die kruis het Hy die vrede herstel, deur Hom het Hy alles op die aarde en in die hemel met Homself versoen" (Kol. 1:20).
Adam en Eva se toekoms in Paradys onseker
EDEN. – 'n Ramp het vanoggend dié idilliese tuin getref toe Adam en Eva direk teen God se uitdruklike opdrag in geëet het van die vrugte van die boom van alle kennis.
'n Geskokte stilte hang al die hele dag oor die tuin, en die vraag wat op almal se lippe is, is wat nou van Eden gaan word. 'n Kenner het daarop gewys dat God hierdie tuin spesiaal vir Adam en Eva aangelê het. Daar bestaan egter twyfel of God sal toelaat dat hulle ná hierdie daad van verraad nog in die tuin sal kan agterbly. Pessimiste verwag selfs 'n summiere teregstelling as God van die misdaad te hore kom, aangesien Hy van die begin af gewaarsku het dat die dood wag op dié een wat van die vrugte eet.
Ondertussen kon Adam en Eva nog nie vir kommentaar opgespoor word nie. Hulle skuil vermoedelik iewers tussen die bome uit vrees vir God se besoek later vandag.
Lees meer hieroor in Gen. 3:1-8.
Nuwe God vir Israel?
SINAIBERG. – Die Israelitiese hoofpriester, Aäron, het wenkbroue laat lig toe hy vandeesweek hier die volk opgeroep het om mildelik goud by te dra vir die maak van 'n standbeeld van 'n goue kalf.
Die oproep volg op 'n eis van die volk vroeër dat hy vir hulle 'n god moet maak, aangesien hulle leier, Moses, al meer as vyf weke gelede teen Sinaiberg uitgeklim het om hulle God te ontmoet, en sedertdien nog nie weer gesien is nie. Die vermoede bestaan dat hy in 'n ongeluk op die berg omgekom het.
Aäron het beskuldigings dat hy die volk verlei om 'n afgod te aanbid, heftig ontken. "Ek wil nie 'n nuwe god invoer nie; ek wil slegs die volk tegemoetkom deur vir hulle 'n tasbare, sigbare beeld te gee wat hulle met God in verband kan bring. Die beeld stel ons God, Jahwe, se rydier voor – God bly steeds die Onsigbare, maar nou weet ons minstens waar Hy is as ons wil aanbid. Ek het juis 'n fees tot sy eer afgekondig vir môre."
Nie al die Israeliete is egter opgewonde oor Aäron se plan nie. "Dit is vir my onbegryplik dat die volk, met Aäron aan die spits, hulle rug kan draai op Jahwe, ná alles wat Hy vir ons gedoen het om ons uit Egipte te red en by die Rietsee te bevry," het 'n bewoë Kaleb, een van die lojale ondersteuners van Moses, kopskuddend opgemerk. "Sonder God se leiding is ons verlore. As ons mense nie baie gou tot hulle sinne kom nie, gaan hier 'n groot ramp kom, dié kan jy weet."
Kenners waarsku ook dat Aäron met vuur speel. Hulle wys daarop dat hy met hierdie toegewing die eerste tree gegee het na afgodsdiens.
Lees hiervan in Eks. 32:1-5.
Leuen kos egpaar hul lewe
JERUSALEM. – 'n Bekende egpaar van die stad, Ananias en Saffira, het gister hier tragies gesterwe by 'n byeenkoms van die nuwe sekte wat hulleself "Volgelinge van Jesus Christus" noem.
Geskokte lede van die sekte vertel dat die egpaar ten aanskoue van almal by een van hulle samekomste dood is; eers Ananias, en omtrent drie uur later ook sy vrou Saffira. Die oorsaak van hulle dood is nie bekend nie. "Hulle het net eenvoudig in mekaar gesak en op die plek gesterf," het 'n hartseer vriendin gesê.
Die leier van die sekte, Simon Petrus, het egter kort ná die voorval 'n verklaring uitgereik waarin hy hulle dood as "'n vingerwysing van God" bestempel het. Volgens hom het hulle saamgesweer om vir die gemeente te lieg oor die verkoopprys van 'n stuk grond. "In der waarheid het hulle egter vir God gelieg, en dít mag nie onder gelowiges nie."
Lees hiervan in Hand. 5:1-11.
Sonde is en bly 'n raaisel – 'n raaisel dat enige iemand dit selfs kan oorweeg om 'n wonderlike, liefdevolle God te ignoreer en sy eie kop te volg.
En tog gebeur dit keer op keer, nie net in Eden en aan die voet van Sinaiberg en in die boesem van die eerste gemeente nie, maar vandag nog, in ons eie lewe! Nie een van ons kan immers die verdoemende uitspraak van die Bybel ontkom nie: "Almal het gesondig en is ver van God af " (Rom. 3:23).
Laat ons dus nie té gou ons koppe meewarig skud oor die sonde van andere nie. Laat ons liewer vandag 'n oomblik stil word en sonde sien vir wat dit is: onverstaanbare opstand teenoor dié God wat sy alles vir ons oor het én gegee het. Sal ons dan daarmee voortgaan?