Moria del peer - Appel- en peerboomsiektes - Moria del peer - groente en vrugte - Vrugte en groente - 2021
Die dood van die peerboom word veroorsaak deur 'n eensellige organisme wat geneties gekorreleer is met die fitoplasmas wat die besems van die appelboom en die geelheid van die steenvrug veroorsaak. Hierdie fitoplasma kom voor in die floëembuise en besmet ook die liggaam van die siele, of die insekte wat op die blare en op die knoppe van die peerboom woon. Die fitoplasma se aktiwiteit is skadelik omdat dit veroorsaak dat die stowwe wat in die blare verwerk word, stagneer en dat dit na die wortels oorgedra word: dit veroorsaak dat die vitale weefsel ontaard en die plant progressief verdroog. Besoedeling van ander plante kom deur psigieë voor: op hierdie manier word die siekte na die hele boord oorgedra en kan die dood van duisende bome veroorsaak, soos in Trentino Alto Adige in die 1940's gebeur het. By daardie geleentheid het die fitoplasma van die siekte die dood van 50,000 peerbome veroorsaak. Benewens die verskillende spesies van Pyrus, kan sterftes ook ander struike, soos kweepeer en nashi, beïnvloed.
Hierdie patologie kom veral in die herfs seisoen voor, en manifesteer hom deur drie verskillende sindrome: vinnige verval, stadige verval en blaarkrul. By vinnige verval verdwyn blare en vrugte enkele dae na die eerste simptome: die droë dele bly vas aan die plant wat vinnig sterf. Die stadige verval word gemanifesteer deur 'n rooiery van die blare, gevolg deur spruite, blomme en skaars en klein vrugte: die wortels en takke droog stadig tot die boom se dood. By krulvormige blaar verander die blare geleidelik die voorkoms: die blare word eintlik rooi en draai hulself in. Hierdie laaste variant van die sindroom kan met definitiewe genesing opgelos word of die weg baan vir meer ernstige vorme van die siekte.
Hoe om die patologie te identifiseer
Die dood van die peerboom word geopenbaar deur 'n presiese simptomatologie wat hoofsaaklik betrekking het op die kleur en morfologie van die blare. Die fitoplasma-aanval belemmer die opname en oordrag van voedingstowwe in die verskillende dele van die plant, wat dan 'n proses van uitdroging en vroeë dood ondergaan: die eerste simptoom word in hierdie opsig voorgestel deur die rooiheid van die blaarskyf , wat geleidelik neig om op te rol en op te krul om heeltemal uit te droog. As daar vrugte op die boom voorkom, sal hulle binne 'n paar dae verdwyn, terwyl hulle aan die tak geheg word. In die lente ontwikkel die peerboom wat deur die afsterf geraak word, 'n baie swak plantegroei, met yl en vertakte blare en knoppe. Die dikwels gevoelige verloop van die siekte, wat die plant 'n paar weke na die eerste simptome kan doodmaak, maak dit nodig om tydige en doelgerigte strategieë aan te neem.
Die stryd teen siekte
Om die siekte te bekamp, ​​is een van die doeltreffendste strategieë die insluiting van psiges: hierdie fitofagiese insekte is eintlik die eerste middel van die oordrag van die siekte. Die eerste voorsorgmaatreël wat getref moet word om die verspreiding van fitoplasmas te voorkom, is dus die drastiese vermindering van fitofagose, verkrygbaar deur die gebruik van produkte gebaseer op azadiraktien of met die gebruik van antagoniste-insekte (soos antikoriede). Om dodelikheid te voorkom, is die snoei van die verdunning baie nuttig, wat die gevolg is dat die plant uitgesaai word en vermy die stagnasie van die vogtigheid wat die voorkoms van parasiete bevoordeel. 'N Behandeling met stikstofgebaseerde kunsmisstowwe kan die plant help om sy verdediging te versterk en die infeksie makliker te oorkom. Plante wat baie swaarkry en in 'n reeds gevorderde stadium van die siekte ly, moet vernietig word om die inokulasiebronne vir vektorinsekte te verminder.