Efesiërs 1:15-20; 1 Petrus 4:1-5 God se plan met u en met my.
Jy is hier: Tuis So aanbid ons Preke Dankbaar,gehoorsaam en diensbaar Efesiërs 1:15-20; 1 Petrus 4:1-5 God se plan met u en met my.
| | Trefslae: 9527
Efesiërs 1:15-20; 1 Petrus 4:1-5
God se plan met u en met my
Dielewe is nie maklik nie. Dit weet ons almal. Die lewe, broers ensusters, word egter nog moeiliker wanneer ‘n mens se lewe op pad isin die verkeerde rigting. Wanneer ‘n mens se lewe paaie begin loopsonder koers, wanneer ‘n mens begin lewe sonder doel ofeindbestemming.
Wanneer‘n mens egter na die lewe van Jesus kyk is dit baie duidelik datJesus presies geweet het waarheen Hy op pad was. Sy lewe het nooitontspoor nie. Hy het reggekry om te doen waarmee so baie van onsmisluk. Om ons lewens op koers te hou.
Niedat daar nie versoekings in sy lewe was om van koers te wyk nie. Daar was baie. Daar was die duiwel in die woestyn wat aan Hom al diekoninkryke op aarde wou gee. Dan was daar diegene wat Hom as ‘nnasionale leier, ‘n politieke messias, as ‘n koning, wou kroon. Hy kon ook tevrede gebly het om mense gesond te maak en duiwels uitte drywe. Alles dinge wat Hom gewild en bekend sou maak. Posisieswat Hom mag sou gee.
MaarJesus het nie. Wat Hy wou doen lees ons van in Lukas 19:10 en Markus10:45:‘Die Seun van die mens het gekom om te soek en te red wat verloreis’. En: ‘DieSeun van die mens het ook nie gekom om gedien te word nie, maar om tedien en sy lewe te gee as losprys vir baie mense’.
Christusse hart was op een taak gefokus. Die dag toe Hy daardietimmermanswinkel in Nasaret verlaat het, het Hy net een doel voor oëgehad: die kruis van Golgota. So gefokus was Jesus dat sy laastewoorde dan ook was: ‘Ditis volbring!’. Waarvoor Hy gekom het, het Hy voltooi. Sy opdrag was vervul.
Souons nie ook graag dieselfde van ons lewens wou kon sê nie,broers en susters? Sal ‘n mens nie ook eendag op jou lewe wou konterugkyk en kon sê: dit wat ek wou doen, dit is afgehandel. Dit wat ek wou bereik, dit het ek. Wat meer is: dit waarvoor God mygeroep het, ook dit het ek bereik. Ook dit het ek voltooi.
Maaris dit dikwels juis nie presies die teenoorgestelde in ons lewensnie, broers en susters? Juis omdat ons soms so geneig is om verdeeldte lewe. Ons val so maklik vir dit wat nuut is in die lewe. Nou isdit hierdie gier, dan daardie kitsoplossing. Nou hierdie projek, danweer daardie een. Dan is dit die eerste prioriteit in ons lewe, endan weer dat.
Metander woorde, ons lewe dikwels sonder ‘n strategie, sonder ‘nduidelike doelwit. Juis daarom is so baie mense dwalend. Aarselend. En so maklik word ons aandag deur nietighede afgelei, dat ons niesoms eers meer weet wat die wesenlike in die lewe is of behoort tewees nie.
Godwil egter, broers en susters, dat ons lewens op koers sal wees, oppad, gerig op die wesenlike in die lewe, en nie op die nietighedenie. Wat meer is, God wil nie alleen hê dat ons lewens opkoers moet wees en bly nie, Hy het selfs vir ons instruksies nagelaathoe om dit te doen. Deur net vier eenvoudige vrae te antwoord, kanons lewens op koers bly, op die koers waarop God dit wil hê. Kom ons kyk na hierdie vier vrae.
Dieeerste vraag klink so: Pas ek in God se plan in? Wat is God se plan?2 Petrus 3:9 stel dit baie duidelik: ‘Godwil nie hê dat iemand verlore moet gaan nie: Hy wil hêdat almal hulle moet bekeer’’. As dit God se doel die redding van die wêreld is, en ons isGod se kinders, behoort dit mos ons doel ook te wees. En dan nie netbehoort te wees nie, broers en susters, maar werklik te wees. 2Korintiërs 5:20 stel dit immers ook so: ‘Onstree dus op as gesante van Christus, en dit is God wat deur ons ‘nberoep op julle doen’.
Daaris baie dinge wat ons nie weet nie, broers en susters, soosbyvoorbeeld wat die toekoms vir almal van ons inhou. Een saak kanons egter doodseker van wees: u en ek is bedoel om by te dra tot Godse plan, om vir ander mense te vertel van die God wat hulle liefheten smag daarna dat ook hulle moet tuiskom by God.
Maarhoe, sal ons vra, kan ons hiertoe bydrae? Wat is ons spesifiekeopdrag in hierdie verband? Dit bring ons by die tweede vraag: watwil ek graag doen?
Hierdievraag, broers en susters, sal u miskien verbaas. Want hoe kan wat ekwil doen, dit wat my begeertes is, inpas by dit wat God se plan virmy is? Eintlik is die antwoord op hierdie vraag eenvoudig: wat isvir jou lekker om te doen? Wat verskaf jou vreugde? Wat gee jou ‘ngevoel van bevrediging?
Partysal antwoord: om vir armes kos te gee. Ander weer sal sê: omin die gemeente leiding te neem. Of: om siekes te vertroos ,verwardes raad te gee, vir ander ‘n oor te wees, ander van raad tebedien. Die feit is, broers en susters, elkeen van ons is gemaak omGod op ‘n unieke manier te dien. Efesiërs 2:10 stel dit so:‘Godhet ons gemaak wat ons nou is: in Jesus Christus het Hy ons geskep omons lewe te wy aan die goeie dade waarvoor Hy ons bestem het’.
Elkeenvan ons is ‘n unieke ontwerp van God, enig in sy soort. God hetons geboorte bepaal, dit was geen ongeluk nie, ongeag dieomstandighede van ons aankoms in hierdie wêreld. Daarom is onsverlangens en begeertes nie toevallig nie. Soos die wind diewindkous laat draai en waai, so gebruik God ons verlangens, onsbegeertes, om koers aan ons lewens te gee.
Diederde vraag sluit aan by die tweede. Wat kan ek goed doen? Inhierdie verband gee Paulus aan ons baie goeie raad in Romeine 12:3,as hy sê dat ons nie meer van onsself moet dink as wat onsbehoort te doen nie. Met ander woorde, wees bewus van jou sterkpunte en jou swak punte. Volg ander mense werklik as jy hulle lei,of dink jy maar net dat jy ‘n gebore leier is? Verbeter dingewerklik as jy help met die organisering van ‘n bepaalde saak, ofword alles nog net meer deurmekaar en ongeorganiseerd?
Metander woorde, broers en susters, wat God vra is eenvoudig: lêjou toe op jou werklike sterkpunte, nie op wat jy dink jou sterkpunteis of wat jy wil hê jou sterk punte moet wees nie. Alleen dansal jy inval by God se unieke plan vir die wêreld en vir jou.
Godse laaste vraag aan u en my vanoggend klink so: dien jy God waar jyjou bevind? Baie van ons dink, broers en susters, dat as jy werklikdie Here wil dien, as jy werklik by sy plan vir die wêreld wilinpas, jy jou werk moet bedank om te gaan teologie bestudeer of omsendeling te word. Ook hier is Jesus vir ons die volmaaktevoorbeeld: toe Hy net twaalf jaar oud was was sy ouers op ‘n keeral ‘n dagreis van Jerusalem af voordat hulle agtergekom het dathulle seun nie by hulle was nie. Na ‘n gesoek van drie dae hethulle vir Jesus tussen die geleerdes in die tempel gevind.
Toehulle Hom om ‘n verduideliking vra oor sy optrede, was sy antwoordeenvoudig: Het u nie geweet dat ek in die huis van my Vader moetwees nie? Dus, reeds vroeg in sy lewe was Jesus bewus van dieroeping wat sy hemelse Vader vir Hom gehad het. Maar wat doen Hydan? Kies Hy vir Hom ‘n klomp dissipels en begin om te preek enwonders te doen? Nee. Hy gaan huistoe saam met sy ouers en leer om‘n timmerman te word.
Endit is presies wat ons moet gaan doen, broers en sus­ters. Kortu en my lewe fokus? Doen dan wat Jesus gedoen het. Gaan huis toe,bewys liefde aan jou gesin en doen wat jou hand vind om te doen. Onsalmal, broers en susters, se eerste sendingveld is die een onder diedak waar ons woon. Wat in elk laat ons dink dat ander mense my salglo as my eie mense in die huis waar ek bly nie eers my getuienis bywyse van woord en daad as eg wil aanvaar nie?
Dit,broers en susters, is God se plan vir u en vir my. Pas ek in God seplan in, wat wil ek graag doen, wat kan ek goed doen, en doen ek ditdaar waar ek my elke oomblik bevind? Waarom, broers en susters, neemons later vandag nie elkeen ‘n paar oomblikke en vra onsself afwaarheen ons elkeen op pad is nie? Is ons nog deel van God se plan,of is ons nie? Meer nog: indien die lewe vir ons moeilik geword het,sinneloos, sonder doel, sonder vreugde, sonder vrede, is dit niemiskien omdat ons lankal nie meer op God se pad stap nie?
Indiendit so is, spreek God se woord vanoggend tot ons reguit in 1 Petrus4:2: hulle wat in God glo, ek wil amper sê, hulle wat werklikin God glo, met oorgawe, met toewyding, vir die res van hulle lewe,sê 1 Petrus, vir die res van hulle lewe word die lewe nie meerdeur menslike begeertes beheer nie, maar deur die wil van God.
Komons probeer om werklik by God se plan in te skakel. Meer nog: komons bid vir mekaar soos Efesiërs 1:18 dit stel: dat God onsalmal se oë so sal verhelder dat ons sal sien watter hoop en sinsy roeping vir ons elkeen inhou, watter rykdom van vreugde, sin envrede sy erfenis vir ons inhou, ‘n erfenis wat vir elke kind vanGod bestem is.
Magu en my lewenspad niks anders as God se pad vir ons elkeen word nie!
Hierdie week 4388
Hierdie maand 34861
Sedert 1 Januarie 2012 1946858