William Lloyd Garrison - Wêreldensiklopedie - Ek wil alles weet - 2020
William Lloyd Garrison (12 Desember 1805 - 24 Mei 1879) was 'n prominente Amerikaanse opheffingskundige, joernalis en sosiale hervormer. Hy is veral bekend as die redakteur van die radikale opheffingskoerant Die Bevryder, en as een van die stigters van die American Anti-Slavery Society. Garrison, 'n omstrede figuur, was uitgesproke en kompromisloos in sy houding teen slawerny en het beroemd verklaar: "Ek is in alle erns - ek sal nie 'n samesmelting hê nie - ek sal nie verskoon nie; ek sal nie 'n enkele duim terugtrek nie ', EN EK SAL HOU!"
Garrison het voorgekom in 'n era toe slawerny wyd aanvaar is en institusionele rassisme en die vernederende toestande van swartes die erkenning van hul inherente menslike gelykheid en burgerregte ondermyn het. Terwyl baie liberale hervormers meer geleidelike benaderings bevoordeel het, het Garrison met vrymoedigheid die onmiddellike vrylating van slawe geëis en het hy dikwels sy retoriek op Noordelikes wat nie met hom saamstem nie, gedra en beskuldig hulle van 'morele verval'. Garrison het die Amerikaanse grondwet as inherent gebrekkig gesien vanweë die vryheid van slawerny, en sy stridskap, in die gedagtes van baie hervormers, was takties teenproduktief.
Ondanks sy uiterste retoriek, het Garrison in die gewelddadige verset geglo tot die uitbreek van die burgeroorlog, wat hy ondersteun het as slawerny. Garrison was ook uitgesproke ter ondersteuning van vroueregte en het vroeë feministe soos Susan B. Anthony en Elizabeth Cady Stanton as lede van die American Anti-Slavery Society ingesluit.
Garrison was die voorwerp van verwoesting in die Noorde en van woedende haat in die Suide, waar 'n oorvloed op sy kop gesit is. Na die afloop van die dertiende, veertiende en vyftiende wysigings aan die Grondwet wat slawerny beëindig het en die wettige grondslag van voormalige slawe se volle burgerskap voorsien het, het die diepgodsdienstige Garnisoen sy lewenslange missie onttrek. Hy word erken as 'n toonaangewende stem van die opheffingsbeweging, wat die burgerlike en menseregte van slawe geartikuleer het, maar wie se passie en retoriese ekstremisme ook verdeeldheid vererger het wat tot die burgeroorlog gelei het.
Garrison is op 12 Desember 1805 in Massachusetts gebore. Sy gesin is verarm met die instelling van die Embargo Act in 1807 en hulle is gedwing om kos te soek en tuisgemaakte melasse te verkoop om aan die einde daarvan te kom. Sy pa, 'n matroos, het die gesin die volgende jaar verlaat.1
Garrison het nie veel formele opleiding ontvang nie. Hy het in sy tuisdorp as skrywer begin werk Newburyport Herald in 1818, word hy redakteur in 1824.2 In 1828 het hy 'n temperamentpapier van Boston, die Nasionale filantroop, en later gereformeerde koerante in Bennington, Vermont en Baltimore, Maryland.
Garrison stig sy lewe aan die hervormingsbeweging sowel as 'n koerantloopbaan Die Bevryder in 1831, waarvoor hy die volgende dertig jaar gewerk het. Garrison gebruik die bevryder as platform vir sy afskaffende sienings. Hy was president van die American Anti-Slavery Society, wat hom 'n prominente stem in die Amerikaanse politiek van die negentiende eeu gemaak het.
Op 4 September 1834 trou Garrison met Helen Eliza Benson (1811-1876), die dogter van 'n afgetrede afskaffer-handelaar. Die egpaar het vyf seuns en twee dogters gehad; 'n seun en 'n dogter is as kinders oorlede.
Garrison, wat aan niersiekte ly, het in April 1879 by sy dogter Fanny se gesin in New York City gaan woon. Hy is net voor middernag op 24 Mei 1879 oorlede.3 Garrison is op 28 Mei 1879 in Forest Hills Cemetery in Jamaica Plain, Massachusetts, begrawe, na 'n openbare gedenkdiens met eulogies deur Theodore Dwight Weld en Wendell Phillips. Agt afskaffingsvriende, beide wit en swart, het as pallebaarders gedien. Daar is vlaggies by die helfte van die personeel regoor Boston gevlieg.4
Loopbaan as hervormer
Toe hy 25 was, het Garrison by die opheffingsbeweging aangesluit. Vir 'n kort tydjie word hy verbonde aan die American Colonization Society, 'n organisasie wat glo dat vry swartmense na 'n gebied aan die weskus van Afrika moet immigreer. Alhoewel sommige lede van die samelewing aangemoedig het om vryheid aan slawe toe te staan, het die meerderheid die hervestiging gesien as 'n manier om die aantal vry swartes in die Verenigde State te verminder en sodoende die instelling van slawerny te help bewaar. Teen 1830 het Garrison die programme van die American Colonization Society verwerp.
Garrison het eerwaarde John Rankin van Ohio as 'n primêre invloed op sy loopbaan gekrediteer en hom sy 'vader teen slawerny' genoem en gesê dat Rankin se 'boek oor slawerny die oorsaak was dat ek die anti-slawerny-konflik betree het'.5
Garrison het gou betrokke geraak by die opposisie teen slawerny, geskryf vir en daarna mede-redakteur geword met Benjamin Lundy van die Quaker Genie van universele emansipasie koerant in Baltimore, Maryland. Garrison se ervaring as drukker en koerantredakteur het hom in staat gestel om die uitleg van die koerant op te knap en Lundy bevry om meer tyd deur te bring as 'n antislaweringspreker. Garrison het aanvanklik Lundy se geleidelike sienings gedeel, maar terwyl hy gewerk het vir die Genius, hy is oortuig van die noodsaaklikheid om onmiddellike en volledige emansipasie te eis. Ten spyte van hul uiteenlopende sienings het Lundy en Garrison voortgegaan om aan die papier te werk, en hulle het net ingestem om hul redaksionele ondertekening te gee om aan te dui wie dit geskryf het.
Een van die gereelde kenmerke wat Garrison tydens sy tyd op die Genius was 'The Black List', 'n kolom wat gewy is aan die afdruk van kort verslae van 'die barbaarshede van slawerny-ontvoering, sweep, moorde'. Een van die kolomme 'Black List' van Garrison het berig dat 'n afsender met die naam Francis Todd van Garrison se tuisdorp Newburyport, Massachusetts, by die slawehandel betrokke was, en dat hy onlangs slawe van Baltimore na New Orleans op sy skip gestuur het. Francis. Todd het 'n klag van laster teen beide Garrison en Lundy aanhangig gemaak in Maryland ten einde die guns van die slawe-howe te bevoordeel. Die staat Maryland het ook strafregtelike klagtes teen Garrison aanhangig gemaak, hom vinnig skuldig bevind en hom beveel om 'n boete van $ 50 en hofkoste te betaal (Aanklagte teen Lundy is gedaal op grond daarvan dat hy op reis was en nie die koerant in beheer gehad het toe die verhaal is gedruk). Garrison kon nie die boete betaal nie en is tot ses maande tronkstraf gevonnis. Hy is na sewe weke vrygelaat toe die antislaverige filantroop Arthur Tappan die geld vir die boete geskenk het, maar Garrison het besluit om Baltimore te verlaat en hy en Lundy het vriendelik ooreengekom om maniere te doen.
In 1831 keer Garrison terug na New England en stig hy 'n weeklikse eie koerant teen slawerny, Die Bevryder, die aanvang van 'n dertig jaar oorlogsoorlog. In die eerste uitgawe het Garrison gesê:
Ek is bewus daarvan dat baie teen die erns van my taal beswaar maak; maar is daar geen rede tot erns nie? Ek sal so hard soos die waarheid wees, en net so kompromisloos soos geregtigheid. Oor hierdie onderwerp wil ek nie met moderering dink of praat of skryf nie. Geen! geen! Sê aan 'n man wie se huis aan die brand is, om 'n matige alarm te gee; sê vir hom dat hy sy vrou matig uit die hande van die gewas red; sê die moeder om haar baba geleidelik uit die vuur waarin dit geval het, te onttrek; - maar vra my om nie moderering te gebruik in 'n saak soos die hede nie. Ek is in alle erns - ek sal nie onomwonde stel nie - ek sal nie verskoon nie - ek sal nie 'n enkele duim terugtrek nie - EN EK SAL GEHOORSAAM WORD. Die apatie van die mense is genoeg om elke standbeeld van sy voetstuk te laat spring en om die opstanding van die dode te bespoedig.6
Aanvanklike sirkulasie van die bevryder was relatief beperk - daar was minder as vierhonderd intekeninge gedurende die tweede jaar van die koerant. Die publikasie het egter intekenare en invloed oor die volgende drie dekades verkry, totdat na die einde van die Burgeroorlog en die afskaffing van slawerny landwyd deur die dertiende wysiging, Garrison op 29 Desember 1865 die laaste uitgawe (nommer 1 820) gepubliseer het, waarin hy geskryf het sy kolom 'Valedictory':
Met my redaksionele loopbaan op twintigjarige ouderdom, het ek dit voortdurend gevolg totdat ek my sestigste jaar eerste gekom het in verband met Die Free Press, in Newburyport, in die lente van 1826; volgende, met Die Nasionale Filantroop, in Boston, in 1827; volgende, met The Journal of the Times, in Bennington, Vt., in 1828-9; volgende, met Die genie van universele emansipasie, in Baltimore, in 1829-30; en, uiteindelik, met die bevryder, in Boston, van 1 Januarie 1831 tot 1 Januarie 1866; - aan die begin, waarskynlik die jongste lid van die redaksionele broederskap in die land, nou miskien die oudste, nie in jare nie, maar deurlopend diens, sonder mnr. Bryant, van die New York Aandpos, wees 'n uitsondering. ... Die voorwerp waarvoor die bevryder begin is - met die uitwissing van slawerny-slawerny - nadat dit heerlik voltooi is, is dit vir my spesiaal geskik om die bestaan ​​van die historiese periode van die groot stryd te laat verloop; wat oorbly om te doen om die werk van emansipasie aan ander instrumente te voltooi, (waarvan ek hoop om myself te benut), onder nuwe beskerming, met meer oorvloedige middele, en met miljoene in plaas van honderde vir bondgenote.7
Organisasies en kontroversie
In 1832 het Garrison die New England Anti-Slavery Society gestig en 'n jaar later die American Anti-Slavery Society gestig. In 1833 besoek Garrison die Verenigde Koninkryk en help hy met die teen-slawernybeweging daar. Hy het bedoel dat die Anti-Slavery Society nie met enige politieke party in lyn moet kom nie en dat vroue volle deelname aan die samelewingsaktiwiteite moet kry. Garrison is beïnvloed deur die idees van Susan B. Anthony, Elizabeth Cady Stanton, Lucretia Mott, Lucy Stone en ander feministe wat tot die samelewing toegetree het. Die meerderheid van die lede van die samelewing het hierdie stellings as kontroversieel gesien, en daar was 'n groot skeuring in die samelewing.
In 1839 het twee broers, Arthur Tappan en Lewis Tappan, vertrek en 'n mededingende organisasie gevorm, die American and Foreign Anti-Slavery Society wat nie vroue toegelaat het nie. 'N Deel van die samelewing het hom ook onttrek en in lyn gebring met die nuutgestigte Liberty Party, 'n politieke organisasie wat James G. Birney as presidentskandidaat benoem het. Aan die einde van 1840 kondig Garrison die vorming aan van 'n derde nuwe organisasie, die Friends of Universal Reform, met borge en stigterslede, waaronder prominente hervormers Maria Chapman, Abby Kelley Foster, Oliver Johnson, en Bronson Alcott (vader van Louisa May Alcott) .
Foto van Garrison
Garrison het homself 'n naam gemaak as een van die mees verwoordde, sowel as radikale, teenstanders van slawerny. Sy benadering tot emansipasie beklemtoon nie-geweld en passiewe weerstand, en hy lok 'n vokale opvolg. Terwyl ander afskaffers van die tyd geleidelike emansipasie verkies het, het Garrison aangevoer vir 'onmiddellike en volledige emansipasie van alle slawe.'
Een van die mees kontroversiële gebeure in die geskiedenis van die Boston-burgeroorlog voortspruit uit 'n lesing van die Anti-Slavery Society. In die herfs van 1835 het die genootskap George Thompson, 'n vurige Britse opheffingskenner, uitgenooi om hulle toe te spreek. Toe Thompson nie kon bywoon nie, het Garrison ingestem om sy plek in te neem. 'N Onreëlmatige skare het gedreig om die gebou te bestorm op soek na Thompson. Die burgemeester en die polisie het die Boston Women's Anti-Slavery-lede oorreed om te vertrek. Die skare het egter Garrison deur die strate van Boston agtervolg. Garrison is van lynstaan ​​gered en oornag in die Leverett Straat gevang voordat hy die stad 'n paar weke verlaat het.
Toe iemand wat een van Garrison se toesprake bygewoon het, beswaar maak dat slawerny deur die Amerikaanse grondwet beskerm word, het Garrison geantwoord dat indien dit waar is, die Grondwet verbrand moet word. Garrison het 'n lang, noue geskiedenis gehad met die voormalige slaaf- en opheffingshervormer Frederick Douglass, maar die twee het uiteindelik verskille gehad rakende die waarde van die Amerikaanse grondwet, wat Garrison 'n "verbond met die dood en 'n ooreenkoms met die hel" genoem het. Douglass het oorspronklik Garrison se standpunte teen die Grondwet gedeel, maar hy het later deur die argumente van Lysander Spooner en Gerrit Smith oortuig geword dat die Grondwet emansipasie vereis, terwyl Garrison kopieë daarvan in die openbaar verbrand en dit 'n pro-slawerny-dokument noem. Die twee mans het geselskap geskei en het eers in die 1870's versoen.
Garrison se uitgesproke sienings teen slawerny hou hom herhaaldelik in gevaar. Behalwe vir sy gevangenisstraf in Baltimore, het die regering van die staat Georgia 'n beloning van $ 5,000 aangebied vir sy inhegtenisneming, en het hy talle en gereelde doodsdreigemente ontvang.
Garrison laat soms afstande in Die Bevryder van ander, waaronder die 14-jarige Anna Dickinson, wat in 1856 'n onbeskaamde artikel geskryf het waarin hy gevra word om die slawe te bevry.
Gravure van Garrison uit 'n koerant van 1879
Na die afskaffing van slawerny in die Verenigde State het Garrison voortgegaan om aan ander hervormingsbewegings te werk, veral temperament en stemreg vir vroue. In Mei 1865 kondig Garrison aan dat hy die presidentskap van die American Anti-Slavery Society sal bedank en het hy 'n resolusie voorgestel om die oorwinning in die stryd teen slawerny te verklaar en die samelewing te ontbind.
Die resolusie het egter tot skerp debat gelei deur kritici onder leiding van sy jarelange bondgenoot Wendell Phillips - wat aangevoer het dat die missie van die AAS eers ten volle voltooi is totdat swart suiderlinge volle politieke en burgerlike gelykheid verkry het. Garrison het volgehou dat alhoewel volledige burgerlike gelykheid uiters belangrik was, die spesiale taak van die AAS beëindig is, en dat die nuwe taak die beste deur nuwe organisasies en nuwe leierskap hanteer sou word. Met sy jarelange bondgenote wat diep verdeeld was, kon hy egter nie die steun wat hy benodig het om die resolusie te dra, verkry nie, en die mosie is 118-48 verslaan. Garrison het met sy bedanking deurgedring en 'n aanbod om as president voort te sit van die hand gewys, en Wendell Phillips het die presidentskap van die AAS aanvaar. Garrison verklaar dat "My beroep, as 'n afskaffer, Goddank, beëindig is."
Hy het teruggekeer huis toe na Boston en het vir sy vrou gesê: 'So wees dit. Ek beskou die hele saak as belaglik.' Hy onttrek hom heeltemal aan die AAS, wat nog vyf jaar lank werk, tot die bekragtiging van die vyftiende wysiging van die Amerikaanse grondwet. Garrison is seergemaak deur die verwerping van sy resolusie en het jare lank in die kol gebly.
Na sy onttrekking aan AAS en die einde van Die Bevryder, Garrison het voortgegaan om aan die openbare debat deel te neem en om hervormingsoorsake te ondersteun, met spesiale aandag aan die oorsake van feminisme en burgerregte vir swartes. Gedurende die 1870's het hy verskeie spreektogte gemaak, kolomme bygedra oor die heropbou en burgerregte vir die land Die Onafhanklike en die Boston Journal, neem 'n pos as mede-redakteur en dra gereeld by aan die Vroueblad, en het saam met sy ou bondgenote Abby Kelley en Lucy Stone aan die American Woman Suffrage Association deelgeneem.
Terwyl hy in 1873 met die AWSA gewerk het, het hy uiteindelik sy lang vervreemdinge van Frederick Douglass en Wendell Phillips genees, en hy het hulle liefdevol op die platform herenig tydens 'n AWSA-saamtrek wat deur Kelly en Stone gereël is tydens die honderdste herdenking van die Boston Tea Party.8 Toe Charles Sumner in 1874 sterf, stel sommige Republikeine Garrison voor as 'n moontlike opvolger van sy setaat in die Senaat; Garrison het geweier op grond van sy morele teenkanting teen die aanstelling van die regering.9
William Lloyd Garrison het die stryd gelei vir die vrylating van slawe gedurende 'n era toe slawerny besig was om uit te brei en meer verskans en onverbiddelik in die Suide te word. Soos die Britse hervormer William Wilberforce, was Garrison diep godsdienstig en het hy probeer om die menslike gruwel van slawerny bloot te lê en die gewete van die publiek te skaam. Anders as Wilberforce, het Garrison dikwels ondersteuners met kwaad en onwrikbare kwaad geword.
Garrison dien as 'n voorbeeld en 'n versigtige voorbeeld vir toekomstige hervormers, soos Mahatma Gandhi en Martin Luther King, Jr., Wie se geloof, nie-geweld en passiewe verset die voorbeeld van Garrison gevolg het, maar wie se vasberadenheid en beginsel met goeddunke deurgegee is. en skerp praktiese oordeel.
Garrison en die bevryder toon ook die mag wat die pers speel in die vorming van die openbare mening en die invloed daarvan op die politiek. Sy betrokkenheid by verskillende samelewings teen slawerny en die menings wat in hom uitgespreek is bevryder het gehelp om die kwessie van slawerny aan die voorpunt van die Amerikaanse politieke lewe te bring, wat gelei het tot die posisie daarvan as 'n sleutelkwessie in die politiek en die Amerikaanse Burgeroorlog.
Frederick Douglass het ter nagedagtenis aan Garrison tydens 'n gedenkdiens in 'n kerk in Washington, D.C., gepraat en gesê: "Dit was die heerlikheid van hierdie man dat hy alleen met die waarheid kon staan ​​en die resultaat rustig kon afwag."10
Garrison, William Lloyd. 1832 2006. 'N Toespraak oor die vordering van die opheffingsoorsaak: afgelewer voor die African Abolition Freehold Society van Boston, 16 Julie 1832. Cornell Universiteit Biblioteek. ISBN 978-1429709644
Garrison, William Lloyd. 1833 2006. Adres afgelewer in Boston, New York en Philadelphia: voor die vrye mense van kleur, in April 1833. Cornell University Press. ISBN 978-1429708579
Garrison, William Lloyd. 1838 2007. Adres gelewer by die Broadway Tabernacle, N.Y. 1 Augustus 1838: op versoek van die kleurlinge van die stad, ter herdenking van die volledige emansipasie ... op daardie dag, in die Britse Wes-Indiese Eilande. Cornell University Press. ISBN 978-1429708555
Garrison, William Lloyd. 1846 2006. Amerikaanse slawerny: toespraak op die onderwerp van Amerikaanse slawerny en die vordering van die oorsaak van vryheid regoor die wêreld: gelewer in die Nasionale ... op Woensdagaand, 2 September 1846. Cornell Universiteit Biblioteek. ISBN 978-1429709248
Garrison, William Lloyd. 1994. William Lloyd Garrison and the Fight Against Slavery: Selections from The Liberator (The Bedford Series in History and Culture). Bedford / St. Martin se. ISBN 0312103867
Garrison, William Lloyd. 2006. Die afskaffers, en hul verhouding met die oorlog: 'n lesing. Cornell Universiteit Biblioteek. ISBN 978-1429725736
Garrison, William Lloyd. 2007. 'N Vars katalogus van suidelike oortredings op Noordelike burgers. Cornell Universiteit Biblioteek. ISBN 978-1429706599
Garrison, William Lloyd. 2007. Jeugdigte: vir die gebruik van gratis Amerikaanse kinders, van elke gelaat. Cornell Universiteit Biblioteek. ISBN 978-1429715409
Alle skakels is op 24 Augustus 2007 opgespoor.
“Afskaffing by die stembus,” Die Bevryder (28 Junie 1839)
'Adres aan die kolonisasiegenootskap,' - 4 Julie 1829 se orasie gelewer in die Parkstraatkerk in Boston; Garrison se eerste groot openbare verklaring teen slawerny
“'N Adres afgelewer in Marlboro-kapel,” - 4 Julie 1838, waarin die Garrison se siening van slawe-rebellie en die vooruitsigte vir geweld bespreek word, uit die Antislavery Literature Project
“Verklaring van sentimente,” aangeneem deur die Vredeskonvensie van Boston, 18 September 1838. Herdruk in Die Bevryder (28 September 1838)
'John Brown en die beginsel van nie-weerstand,' - toespraak wat gehou is vir 'n vergadering in die Tremont-tempel, Boston, op 2 Desember 1859, die dag waarop John Brown opgehang is; herdruk in Die Bevryder (16 Desember 1859)
'Geen vakbond met slawehouers'
“Oor die Grondwet en die Unie,” Die Bevryder (29 Desember 1832)
“Die Amerikaanse Unie,” Die Bevryder (10 Januarie 1845)
“Die opstand” Die Bevryder (3 September 1831) - Garrison se reaksie op die nuus van die opstand van Nat Turner
'Die tragedie by Harper's Ferry,' Die Bevryder (28 Oktober 1859) - Garrison se eerste openbare kommentaar op John Brown se aanval op Harpers Ferry
'Die oorlog - sy oorsaak en genees,' Die Bevryder (3 Mei 1861)
'Aan die publiek,' Die Bevryder (1 Januarie 1831) - Garrison se inleidende kolom
"Truisms," Die Bevryder (8 Januarie 1831)
“Valedictory: The Final Number of Die Bevryder,” Die Bevryder (29 Desember 1865)
William Lloyd Garrison Works - Biblioteek Samuel J. May, anti-slawerny-biblioteek by Cornell
↑ Afrikane in Amerika: William Lloyd Garrison, PBS.org. 24 Augustus 2007 herwin.
↑ William Lloyd Garrison, Spartacus Opvoedkundig. 24 Augustus 2007 herwin.
↑ Henry Mayer. All on Fire: William Lloyd Garrison en die afskaffing van slawerny. (New York: St. Martin's Press, 1998, ISBN 0312253672), 626.
↑ William Lloyd Garrison, “Vir die publiek,” Die Bevryder (1 Januarie 1831). 24 Augustus 2007 herwin.
↑ William Lloyd Garrison, "Valedictory: The Last Number of Die Bevryder"(29 Desember 1865). 24 Augustus 2007 herwin.
Laurie, Bruce. 2005. Verby Garrison. New York: Cambridge University Press. ISBN 0521605172
Mayer, Henry. 1998. All on Fire: William Lloyd Garrison en die afskaffing van slawerny. New York: St. Martin's Press. ISBN 0312253672
Copyright 2020 \ Aanlyn tydskrif ek wil alles weet \ William Lloyd Garrison