Einstein waardeer intuïsie. Wikipedia
Die vertroue op jou intuïtie het in die algemeen 'n slegte reputasie, veral in die weste van die wêreld waar analitiese denke gewees het Stadig bevorder word oor die afgelope dekades. Geleidelik het baie mense gekom om te dink dat mense vooruitgang gebring het om op primitiewe, magiese en godsdienstige denke te fokus op analitiese en wetenskaplike denke. Gevolglik beskou hulle emosies en intuïsie as valbare, selfs grillige gereedskap.
Hierdie houding is egter gebaseer op 'n mite van kognitiewe vordering. Emosies is eintlik nie dom antwoorde wat altyd deur die rasionele fakulteite geïgnoreer of reggemaak moet word nie. Hulle is beoordeelings van wat jy nou net ervaar het of gedink het - in hierdie sin is hulle ook 'n vorm van inligting verwerking.
Intuïtie of derm gevoelens is ook die gevolg van baie verwerking wat in die brein gebeur. Navorsing dui daarop dat die brein 'n groot voorspellende masjien is, voortdurend vergelyk inkomende sensoriese inligting en huidige ervarings teen gestoor kennis en herinneringe van vorige ervarings, en voorspel wat sal volgende kom. Dit word beskryf in watter wetenskaplikes die "Voorspellende verwerkingsraamwerk".
Dit verseker dat die brein altyd so gereed is om die huidige situasie so optimaal moontlik te hanteer. Wanneer 'n wanverhouding voorkom (iets wat nie voorspel is nie), verander jou brein sy kognitiewe modelle.
Hierdie ooreenstemming tussen vorige modelle (gebaseer op vorige ervaring) en huidige ervaring gebeur outomaties en onbewustelik. Intuïsies vind plaas as jou brein 'n beduidende wedstryd of wanverhouding het (tussen die kognitiewe model en huidige ervaring), maar dit het nog nie jou bewuste bewustheid bereik nie.
Byvoorbeeld, jy ry dalk op 'n landweg in die donker en luister na musiek, as jy skielik 'n intuïsie het om meer aan die een kant van die baan te ry. As jy aanhou ry, merk jy op dat jy net 'n massiewe slaggat gemis het wat jou motor aansienlik kan beskadig. U is bly dat u op u gut vertrou het, selfs al weet u nie waar dit vandaan kom nie. In werklikheid het die motor in die verre afstand voor jou 'n soortgelyke klein dwarsbalk gemaak (aangesien hulle plaaslike mense is en die pad ken), en jy het dit opgetel sonder om dit bewus te registreer.
As jy baie ondervinding in 'n sekere gebied het, het die brein meer inligting om by die huidige ervaring te pas. Dit maak jou intuïsies meer betroubaar. Dit beteken dat, soos met kreatiwiteit, jou intuïsie kan eintlik verbeter met ervaring.
In die sielkundige literatuur word intuïsie dikwels as een van twee algemene denkwyses verduidelik, tesame met analitiese redenasie. Intuïtiewe denke word beskryf as outomaties, vinnig en onderbewustelik. Analitiese denke, aan die ander kant, is stadig, logies, bewus en doelbewus.
Baie neem die verdeling tussen analitiese en intuïtiewe denke, wat beteken dat die twee tipes verwerking (of "denkstyle") teenstrydig is, wat op 'n see-saag werk. 'N onlangse meta-analise - 'n ondersoek waar die impak van 'n groep studies gemeet word, het getoon dat analitiese en intuïtiewe denke tipies nie gekorreleer is nie en kan terselfdertyd gebeur.
Alhoewel dit waar is dat een denkwyse waarskynlik in enige situasie dominante oorheers - veral analitiese denke - die onderbewuste aard van intuïtiewe denke maak dit moeilik om presies te bepaal wanneer dit voorkom, aangesien daar soveel onder die enjinkap van ons bewustheid.
Inderdaad, die twee denkstyle is eintlik komplementêr en kan konsekwent werk. Ons gebruik hulle gereeld saam. Selfs baanbrekende wetenskaplike navorsing kan begin met intuïtiewe kennis wat wetenskaplikes in staat stel om innoverende idees en hipoteses te formuleer, wat later deur middel van streng toetsing en analise bevestig kan word.
Wat meer is, terwyl intuïsie as slordig en onakkuraat gesien word, kan analitiese denke ook nadelig wees. Studies het getoon dat oordinking kan ons besluitnemingsproses ernstig belemmer.
In ander gevalle kan analitiese denke bloot bestaan ​​uit posthoc-regverdigings of rasionalisasies van besluite wat gebaseer is op intuïtiewe denke. Dit gebeur byvoorbeeld wanneer ons ons besluite in morele dilemmas moet verduidelik. Hierdie effek het sommige mense laat gaan verwys na analitiese denke as die "perssekretaris" of "innerlike prokureur" van intuïsie. Dikwels weet ons nie hoekom ons besluite neem nie, maar ons wil steeds redes hê vir ons besluite.
Dus moet ons net staatmaak op ons intuïsie, aangesien dit ons besluitneming help? Dit is ingewikkeld. Omdat intuïsie staatmaak op evolusionêre ouer, outomatiese en vinnige verwerking, val dit ook op misleidings, soos kognitiewe vooroordeel. Dit is sistematiese foute in denke, wat outomaties kan plaasvind. Ten spyte hiervan kan jy jou bekend maak met algemene kognitiewe vooroordele jou kan help om hulle in toekomstige geleenthede te sien: daar is goeie wenke oor hoe om dit te doen hier afgelaai word en hier afgelaai word.
Net so, aangesien vinnige verwerking oud is, kan dit soms 'n bietjie verouderd wees. Oorweeg byvoorbeeld 'n bord donuts. Terwyl jy gelok kan word om hulle almal te eet, is dit onwaarskynlik dat jy hierdie groot hoeveelheid suikers en vette benodig. In die tyd van die jagter-versamelaars sou dit egter 'n wyse instinkt wees.
Dus, vir elke situasie wat 'n besluit op grond van jou assessering behels, moet jy oorweeg of jou intuïsie die situasie korrek beoordeel het. Is dit 'n evolusionêre ou of nuwe situasie? Betrek dit kognitiewe vooroordeel? Het u ondervinding of kundigheid in hierdie tipe situasie? As dit evolusionêr oud is, behels 'n kognitiewe vooroordeel, en jy het nie kundigheid daarin nie, dan staatmaak op analitiese denke. Indien nie, voel vry om u intuïtiewe denke te vertrou.
Dit is tyd om die heksjag op intuïsie te stop, en sien dit vir wat dit is: 'n vinnige, outomatiese, onderbewuste verwerkingstyl wat ons baie nuttige inligting kan verskaf wat doelbewus ontleding nie kan nie. Ons moet aanvaar dat intuïtiewe en analitiese denke bymekaar moet kom en in moeilike besluitnemingsituasies teen mekaar opgewek moet word.