Jean Paul Sartre publiceerde die kort verhaal "The Wall" (Franse titel: Le Mur ) in 1939. Dit is in Spanje gedurende die Spaanse burgeroorlog wat van 1936 tot 1939 geduur het. Die grootste deel van die verhaal word beskryf en beskryf 'n nag spandeer In 'n tronk van drie gevangenes wat vertel is, sal hulle in die oggend geskiet word.
Die verteller van The Wall, Pablo Ibbieta, is 'n lid van die Internasionale Brigade, progressiewe vrywilligers uit ander lande wat na Spanje gegaan het om diegene wat teen Franco se fasciste veg, te help om Spanje as 'n republiek te bewaar. .
Saam met twee ander, Tom en Juan, is hy gevang deur Franco se soldate. Tom is aktief in die stryd, soos Pablo; maar Juan is net 'n jong man wat die broer van 'n aktiewe anargistiese broer is.
In die eerste toneel word hulle op 'n baie opsommende wyse gevoer. Hulle word feitlik niks gevra nie, alhoewel hul ondervraers baie oor hulle skryf. Pablo word gevra of hy weet waar Ramon Gris, 'n plaaslike anargistiese leier, is. Hy sê hy doen nie. Hulle word dan na 'n sel geneem. Om 8:00 in die aand kom 'n beampte deur hulle te vertel, in 'n perfekte saak, dat hulle tot die dood veroordeel is en die volgende oggend geskiet sal word.
Natuurlik spandeer hulle die nag onderdruk deur die kennis van hul dreigende dood. Juan word deur selfbejammering getroos. 'N Belgiese dokter hou hul maatskappy om hul laaste oomblikke "minder moeilik" te maak. Pablo en Tom sukkel om die idee van dood op intellektuele vlak te betwis, terwyl hul liggame die vrees wat hulle van nature vrees, verraai.
Pablo vind homself deurdrenk; Tom kan nie sy blaas beheer nie.
Pablo sien hoe dit met die dood gekonfronteer word, verander die manier waarop alles-bekende voorwerpe, mense, vriende, vreemdelinge, herinneringe, begeertes - vir hom en sy houding teenoor hom verskyn. Hy reflekteer op sy lewe tot op hierdie punt:
Op daardie oomblik het ek gevoel dat ek my hele lewe voor my gehad het en ek het gedink, "Dis 'n verdoemde leuen." Dit was niks werd nie, want dit was klaar. Ek het gewonder hoe ek kon loop, om met die meisies te lag: ek sou nie soveel as my pinkie gewees het as ek net gedink het ek sal so sterf nie. My lewe was voor my, gesluit, gesluit, soos 'n sak en tog was alles binne-in onvoltooid. Ek het dadelik probeer om dit te oordeel. Ek wou myself sê, dit is 'n pragtige lewe. Maar ek kon dit nie oordeel nie; dit was net 'n skets; Ek het my tyd spandeer om die ewigheid te vervals, ek het niks verstaan ​​nie. Ek het niks gemis nie: daar was soveel dinge wat ek kon mis, die smaak van manzanilla of die badte wat ek in die somer in 'n klein kreek naby Cadiz geneem het; maar die dood het alles ontnugter.
Morning arriveer, en Tom en Juan word uitgetrek om geskiet te word. Pablo word weer ondervra en gesê dat as hy op Ramon Gris inlig, sal sy lewe gespaar word. Hy is toegesluit in 'n waskamer om dit vir nog 15 minute te oorweeg. Gedurende daardie tyd wonder hy waarom hy sy lewe vir dié van Gris aanbied, en kan geen antwoord gee nie, behalwe dat hy 'n "koppige soort" moet wees. Die irrationaliteit van sy gedrag verassing hom.
Gevra om weer te sê waar Ramon Gris wegkruip, besluit Pablo om die nar te speel en maak 'n antwoord en vertel sy ondervraers dat Gris in die plaaslike begraafplaas wegkruip. Soldate word dadelik gestuur, en Pablo wag vir hul terugkeer en die uitvoering daarvan. 'N Rukkie later word hy egter toegelaat om by die liggaam van gevangenes in die tuin aan te sluit wat nie op uitvoering wag nie. Daar word gesê dat hy nie geskiet sal word nie, ten minste nie vir nou nie. Hy verstaan ​​dit nie totdat een van die ander gevangenes hom vertel het dat Ramon Gris vanoggend van sy ou skuilplek na die begraafplaas verhuis het nie. Hy reageer deur te lag "so hard dat ek gehuil het."
Noemenswaardige elemente van die storie
Die lewe word aangebied soos dit ervaar word. Soos baie eksistensialistiese literatuur , word die storie geskryf uit die eerstepersoonlike perspektief, en die verteller het geen kennis buite die hede nie. Hy weet wat hy ervaar; maar hy kan nie in iemand anders se gedagtes kom nie; Hy sê niks soos: 'Ek het later besef dat ...' wat van die toekoms terugkyk.
Klem op die intensiteit van sensoriese ervaring. Pablo ervaar koue, warmte, honger, duisternis, helder ligte, reuke, pienk vlees en grys gesigte. Mense skud, sweet en urineer. Terwyl filosowe soos Plato sien sensasies as hindernisse tot kennis, hier word hulle aangebied as insigte.
Die begeerte om sonder illusies te wees. Pablo en Tom bespreek die aard van hulle dreigende dood so wreed en eerlik as wat hulle kan, selfs verbeel die koeëls wat in die vlees sink. Pablo erken homself hoe sy verwagting van die dood hom onverskillig gemaak het teenoor ander mense en die oorsaak waarvoor hy geveg het.
Die kontras tussen bewussyn en materiële dinge. Tom sê hy kan hom voorstel dat sy lyf inerte geslaan het met koeëls; maar hy kan hom nie voorstel dat hy nie bestaan ​​nie, aangesien die self wat hy identifiseer, sy bewussyn is, en bewussyn is altyd die bewussyn van iets. Soos hy dit stel, "ons word nie daaraan gedink nie."
Almal sterf alleen. Die dood skei die lewende van die dooies af; maar diegene wat op die punt staan ​​om te sterf, word ook van die lewendes geskei aangesien hulle alleen kan ondergaan wat oor hulle gaan gebeur. 'N Intense bewustheid hiervan stel 'n versperring tussen hulle en almal anders.
Pablo se situasie is die menslike toestand versterk. Soos Pablo waarneem, sal sy gevangenes ook redelik gou sterf, net 'n bietjie later as homself. Om te lewe onder vonnis van die dood is die menslike toestand. Maar wanneer die vonnis binnekort uitgevoer word, word 'n intense bewustheid van die lewe opgeblaas.
Die betekenis van "The Wall"
Die muur van die titel kan verwys na verskeie mure of hindernisse.
Die muur waarop hulle geskiet sal word.
Die muur skei die lewe van die dood af
Die muur skei die lewe van die veroordeelde.
Die muur wat individue van mekaar skei.
Die muur wat verhoed dat ons 'n duidelike begrip van die dood kry.
Die muur wat brute materie verteenwoordig, wat in stryd is met die bewussyn, en waarmee die mans verminder word wanneer hulle geskiet word.