oor dogters | die lewe na 40
May 22, 2018 May 22, 2018 / Andorize	/ 9 Comments
May 12, 2018 May 12, 2018 / Andorize	/ 3 Comments
April 13, 2018 April 14, 2018 / Andorize	/ 9 Comments
February 23, 2018 February 23, 2018 / Andorize	/ 6 Comments
February 20, 2018 February 20, 2018 / Andorize	/ 4 Comments
January 28, 2018 January 28, 2018 / Andorize	/ 2 Comments
Oppad terug van Pretoria af. Woensdagmiddag uitgevlieg, ry vandag saam met Riaan se ma-hulle terug. Die pad is lank. Figuurlik gesproke ook, dink ek nou, na ouma Hannetjie se begrafnis Vrydag op Vaalwater in die NG Kerk. Nie my ouma nie, Riaan s’n. Die ouma wat hom grootgemaak het en wie se oogappel hy was. ‘n Relatief groot begrafnis, en ‘n aansienlik groot familie saamtrek…. die Kroch’s, Fourie’s, Stoops…. One big happy family. Dis wat ek die naweek ondervind het en dit was met tye nogal oorweldigend, ek is dit nie gewoond nie. Maar wat ek gesien het was hoe ‘n familie kan saamstaan, saamwerk, saamhuil, saamlag. Daar was nie tyd vir díé buitestaander om mensverskrik te wees nie, ek moes maar inval en inpas anders sou ek in die woer-war verlore raak.
Elke familie het maar sy vrot kol. Sy vlieg in die salf. En soos die sê-ding gaan, jy kan jou vriende kies maar nie jou familie nie. Nie dat ek noodwendig saamstem nie, mens het altyd ‘n keuse wie jy in jou familiekring toelaat.
Wat my geruk het van die begrafnis was twee dinge. Eerste, toe ek verlede week ouma Hannetjie se eulogie geskryf het namens Riaan se ma. Ek het so aan my eie dogters gedink en gewonder, hoe sal die eulogie wees wat hulle vir my op my begrafnis skryf? Sal hulle ooit op my begrafnis wees? Dit was ‘n gedagte wat my hart vasgegryp en angstig gemaak het, want Here, sal ek ooit in vrede kan rus sonder my dogters langs my sterfbed? Dis skrikwekkend, en hartseer, om aan te dink.
Die tweede gedagte was Vrydag na die begrafnis. Ek het aan my ma gedink, en vit haar ‘n whatsapp gestuur en gesê sy moet asb nog 60 jaar vasbyt – want ek weet nie of ek gereed sal wees om haar te ruste te lê nie. Ek weet nie hoe ek dit sal hanteer, en of ek die krag sal hê om dit te kan hanteer nie. Die afskeid, finaliteit, ewigheid. Dis scary.
Maar genoeg van die “heavies”, emosies het mos die neiging om 1000 maal vinniger as jou brein te werk! Môre is ‘n nuwe week met nuwe uitdagings en nuwe dinge. Ons kan uitsien na die dag van môre en kans sien vir die week wat voorlê, want ons is nog sterk en vol lewe. Ons het al die goeie dinge waarmee die Here ons oorlaai om te geniet. Hy gee ons krag om soggens op te staan; om in rus en tevredenheid saans te gaan slaap.
Dis die bril waardeur ek eerder graag wil kyk.
December 25, 2017 December 25, 2017 / Andorize	/ 8 Comments
Aan my dogters, waar julle jul ook al mag bevind, dit is my wens en gebed dat julle ‘n geseënde dag gehad het. Julle is elke oomblik in my gedagtes. Mag Jesus Sy vreugde in julle harte laat herleef en julle vul met oorvloedige blydskap en seën. Al is Kersfees nie meer Kersfees sonder julle nie, troos ek my daaraan dat julle gelukkig en gesond is, en dat God elke tree saam met julle is en julle beskut onder Sy ewige vleuels.
Dankie Mams, vir die heerlike kuier en ete vandag. Dit was, soos altyd, uit die boeke! Volgende Kersfees, as die Here ons spaar, vier ons saam Kersfees by jul nuwe woning by die see, jippie!
Vir al my blogmaats wil ek graag ‘n geseënde Kersfees toewens. Baie dankie vir julle pragtige skrywes, wat my deur elke dag en elke bui en al die vrae dra. Julle lê my baie na aan die hart en dit is my gebed dat God se liefde en krag julle sal omvou en deurdring.
December 12, 2017 December 12, 2017 / Andorize	/ 5 Comments
Tweede op die lys van “5 things to do” is SET YOUR INTENTIONS.
Goeie intensies? Minder goeie intensies? Is daar nie ‘n spreekwoord wat sê die pad hel toe is uitgelê met die beste intensies nie?? As ons fokus op die kragtige, euforiese, magiese, sinkronistiese, mooi van die lewe, sal dit na ons kant toe kom? Ek weet nie, maar ek is hopeloos te sinies vir so ‘n siening. Dit klink te veel na lala land, so kom ons bly realisties.
Is dit die intensies wat saakmaak, of die aksies wat ons neem op daardie intensies? Ons is immers wat ons doen en sê, nie wat ons van plan is om te doen nie, nie waar nie?
So, aan die einde van die dag het ek gesit en net gebreinstorm en vir myself ‘n lysie gemaak. Niks fancy of uitspattig nie, en intensies is nie ‘n once off ding nie. Mens word elke dag met intensies wakker, maar hier is ‘n paar wat ek dink ek onder die top tien van my daaglikse intensies sal plaas:
Moenie alles oordink nie.
Wees altyd bereid om jouself te verbeter asook die lewens vir ander makliker te maak.
Moenie so gou moed opgee nie.
GLO GLO GLO alles is moontlik.
Gee sonder om terug te verwag.
Dans op die musiek wat die lewe vir jou speel, al is dit nie jou smaak of voorkeur nie.
Hou die lied in die hart!
Moet nooit ophou bid en moed opgee met jou dogters nie.