So word ek na die kamer begelei, en sit en blaai verveeld deur ‘n tydskrif toe ‘n vriendelike vrou met haar dogtertjie instap. Ek skat die kleinding so 5 of 6 jaar oud, die pragtigste blonde hare. Haar ma wys vir haar baie mooi waar die tan can vertrek is, en vertel haar dat sy net ‘n klein rukkie daar gaan besig wees, en dat die dogtertjie gladnie mag rondloop nie, en ook nie moet raas nie.
Die kleintjie belowe te plegtig dat sy dit sal doen, en met haar poppie en boek op die skoot kon dit nou net sowel ‘n engeltjie gewees het wat daar sit. Ek glimlag vriendelik vir die dogtertjie, versigtig om nie bietjie soos ‘n freak te lyk nie.
Dis toe ek weer loer na die dogtertjie se kant toe wat sy oorleun na my, behoedsaam rondkyk en fluister: “Why do you have to sit here?”