Miriam is doodFoto: Verskaf Miriam is vanaand dood. In my hele lewe was ek nog nooit so hartseer nie. Maar ook nog nooit so kwaad nie. Maar nog nooit so seerhartseer nie. Vir ’n regering wat haar gefaal het. Pieter Steyn, ŉ joernalis van Beeld, het dié plasing op sy Facebook-blad gemaak toe hy die tyding van Miriam se dood ontvang. “Boetie, ek het maer geword. Jy sien as die wind waai? Die plastieksakke? Die wind waai my so. Miriam is besig om dood te gaan boetie.” Miriam Simelane (59) was die huishulp in Pieter se ouerhuis in Glencoe, KwaZulu-Natal. Sy het 35 jaar lank vir dié gesin gewerk. Die vrou, wat saam met my ma en pa, my groot gekry het. My gemaan het, maar ook gepleit het as ek ’n pakslae gekry het, dat my pa of ma sagter moet slaan en gesê het sy dink dis genoeg. Wat ons huisfoon geantwoord het: “32012, dis Miriam Steyn wat praat”, al was haar van Simelane. Wat elke liewe oggend vir my putu gemaak het, of oats of maltabella. As ek te lui was om my kooi op te maak, dit vinnig gedoen het, sodat ek nie in die moeilikheid sou kom nie. Skoene gepoets het voor skool en my heeltyd herinner het: “Boetie, ek is liefe vir jou. Baie liefe, myneer (meneer).” Miriam het twee jaar voor Pieter se geboorte reeds vir die Steyn-gesin begin werk en is vroeg vanjaar met kanker gediagnoseer. Sy het nooit ’n diagnose gekry by die tallose staatsdokters wat sy gesien het nie. Nooit behoorlike behandeling nie. Nooit genoeg pynmedikasie nie. Nie eers ’n kombers as sy koud kry nie. Komberse kon my pa darem bring. Hulle het haar die laaste keer aangesê om in Junie terug te kom. Sonder enige van bg. My pa het haar oral heen gevat. My ma (uit Abu Dhabi) het gebel en probeer uitvind by die dokters wat fout is. Niks. Tot ons huisdokter haar (amptelik) gediagnoseer het. En gereël het vir bloedoortappings en behoorlike pynmedikasie. Hierdie patetiese regering, het nóg, wéér, bloed aan hulle hande. Al kon hulle haar nie red nie, kon hulle dit makliker gemaak het. Hulle is patete. Pieter se skrywe oor dié vrou het soveel mense se harte geraak, want die verhouding wat beskryf word, herinner aan ŉ ma-en-seun-verhouding. “Boetie, ek is liefe vir jou. Baie liefe, myneer (meneer).” En dit elke dag oor die foon, as ek haar in die hospitaal gebel het, weer dié versekering gegee het. Sy het my en Job (ons papegaai) leer Zoeloe praat en gevra of ek “mooi met jou girlfriend praat”. Die meeste mense het in die een of ander stadium in hul lewe ŉ Miriam gehad. Ou Miriam, Boetie is bitterlik liefe vir jou. Slaap sag, my hart en oë huil.