Monstera: tuisversorging, oorplanting en voortplanting, spesies - Inligting
Die Monstera-plant is 'n lid van die Aroid-familie. In die natuur kan hulle in Sentraal- en Suid-Amerika gevind word.
Die naam van die genus monstera is afkomstig van die woord "monstrum", wat vertaal word as "monster", dit is te danke aan die groot grootte van die plant en sy skrikwekkende voorkoms. Verteenwoordigers van hierdie soort is immergroen wingerdstokke en struike. Hul dik lote klim, lugwortels kom dikwels voor. Donkergroen langblaarblare, groot blaarborde, leeragtig om aan te raak, versier gleuwe en gate van verskillende vorms en groottes. Die bloeiwyse is 'n dik silindriese oor, steriele blomme is aan die onderkant en tweeslagtige blomme in die boonste gedeelte.
Monstera is een van die gewildste tuisplante. Dit is wetenskaplik bewys dat binnenshuise monstera binnelug kan ioniseer, wat 'n groot pluspunt is wanneer so 'n blom gekweek word.
Bloei... Monstera word gekweek as 'n sierwisselende plant. As dit tuis gekweek word, blom dit baie selde.
Verligting... Benodig baie helder, maar diffuse lig.
Temperatuurregime... In die lente-herfsperiode - van 20 tot 25 grade, in die winter - van 16 tot 18 grade. Sorg dat die temperatuur in die kamer nie onder 10 grade is nie.
Gieter... Gedurende die groeiseisoen word natgemaak onmiddellik nadat die boonste laag van die grondmengsel in die pot uitgedroog het. Met die aanvang van die herfs word die water geleidelik verminder, en in die winter word die grondmengsel eers bevogtig nadat dit tot 1/4 van die diepte uitgedroog het.
Lug humiditeit... Dit moet verhef word. Op warm dae moet u die bos daagliks van die spuit natmaak, maar dit is beter om die blaarplate eerder met 'n klam spons af te vee.
Kunsmis... Terwyl die plant jonk is, hoef u dit nie te voer nie. En volwasse monsters word gereeld gevoer vanaf die tweede helfte van die lente tot die laaste somerweke. Hiervoor word organiese materiaal en minerale kunsmis afwisselend gebruik.
Ondersteuning... Dit moet in 'n houer vasgemaak word tydens die plant of uitplant van 'n blom.
Dormante periode... Nie uitgespreek nie.
Oordrag... Tot die ouderdom van drie jaar word die bos elke jaar van 3 tot 5 jaar oorgeplant - die prosedure word 1 keer uitgevoer, en vanaf die ouderdom van vyf jaar word die plant 1 tot 4 jaar in 'n nuwe pot oorgeplant. . Die boonste laag van die grondmengsel in die houer moet egter elke jaar met 'n vars een vervang word.
Grondmengsel... Jong bosse word gekweek in 'n substraat wat bestaan ​​uit gras- en humusgrond, sowel as turf en sand (1: 2: 1: 1). Vir volwasse plante is 'n grondmengsel geskik, bestaande uit bladwisselende, humus-, sooi- en turfgrond, en ook sand (1: 1: 3: 1: 1).
Voortplanting... Met steggies, top- en saadmetode.
Skadelike insekte... Skede, plantluise en spinnekoppe.
Siektes... Al die probleme wat kan ontstaan ​​as u monstera groei, hou verband met onbehoorlike versorging.
Eiendomme... Die plantsap bevat gif.
Monstera. Plantversorging | Bioloog se aanbevelings 7 KLEURE
Die versorging van 'n monster by die huis
Monstera het baie helder lig nodig, maar dit moet versprei word. In hierdie verband word aanbeveel om dit op die westelike of oostelike vensterbank te laat groei. As die blom op die suidvenster is, moet dit van die son af geskakeer word, en aan die noordvenster sal dit nie lig hê nie. As u die plant voldoende diffuse lig gee, sal die blare groot en met skouspelagtige gate of gleuwe wees. In swak lig word nuwe blaarplate klein en lugwortels is dun en swak. Dit word aanbeveel om die blom slegs na 'n laaste plek oor te plaas.
'N Blom wat binnenshuis gekweek word, het geen spesifieke lugtemperatuur nodig nie. Een eienaardigheid is by hom opgemerk - hoe warmer dit in die kamer is, hoe intensiewer word die groei van die bos. Van lente tot herfs is die optimale lugtemperatuur van 20 tot 25 grade vir monstera. In die winter word aanbeveel om die bos op 'n koeler plek te plaas (van 16 tot 18 grade), maar sorg dat die vertrek nie kouer as 10 grade is nie. Die grootste gevaar vir hom word verteenwoordig deur konsepte in die herfs-winterperiode.
In die lente en somer moet water volop wees, dit word onmiddellik uitgevoer nadat die boonste laag van die substraat uitgedroog het. Gebruik sagte, goed gevestigde water om dit te doen. Met die aanvang van die herfs word water geleidelik verminder en in die winter word dit eers uitgevoer nadat 2 dae verloop het sedert die boonste laag van die grondmengsel uitdroog. Onthou dat die plant ewe negatief reageer op die uitdroging van die aardse koma en op die stagnasie van water in die substraat. As daar gereeld versuip word, kan daar verrotting op die wortels voorkom en spikkels op die blare.
Monstera reageer positief op stelselmatige bevogtiging van 'n spuit. In hierdie verband word aanbeveel om dit sonder versuim uit te voer. Gebruik hiervoor vaste water by kamertemperatuur om dit te doen. Die blare moet stelselmatig met 'n klam sagte lap van stof verwyder word.
Terwyl die bos jonk is, hoef u dit nie te voer nie. Om die groei van 'n volwasse blom nie te vertraag nie, word die voedingsproses van die tweede helfte van die lente tot die einde van die somer een keer in 15 dae uitgevoer, hiervoor word organiese materiaal en minerale kunsmis afwisselend gebruik.
As hy tuis gekweek word, moet die bos met 'n traliewerk of 'n stok geprop word, of die blare moet met 'n tou getrek word. Nadat die groei van die ou monstera vertraag, word aanbeveel om die bokant daarvan af te sny om die groei van laterale lote te stimuleer.
Lugwortels groei van elke blaarplaat; in geen geval moet dit afgesny of afgesny word nie. Dit word aanbeveel om hierdie wortels te laat sak in 'n houer waarin die blom self groei, of in 'n bykomende pot gevul met vrugbare grondmengsel. Dit verbeter die voeding van die hele blom. As hierdie wortels baie stadig groei en nie die oppervlak van die ondergrond bereik nie, word dit aanbeveel om dit met vogtige sphagnum vas te bind of in 'n bottel gevul met water te dompel. As u wil, kan u 'n plastiekpyp koop wat met droë palmvesel toegedraai moet word, daar word verskeie gate gemaak en 'n voedsame ondergrond word daarin gegiet. Die lugwortels van die blom moet in hierdie gate gerig word. Druppels kan op 'n bewolkte dag voor reën of in die winter voor die ontdooiing bo-op die blaarplate vorm.
Monstera wat in natuurlike toestande groei, word gekenmerk deur jaarlikse blom. As die bos tuis groei, sal dit baie selde blom. As die plant gereeld voldoende voedingstowwe ontvang, kan dit na 'n paar jaar 'n groot bloeiwyse met tweeslagtige blomme vrystel, wat 'n romerige bedekking van die kol is. In 'n ryp vrug word die deksel styf en val af. Die lengte van die pers stingel is ongeveer 20 sentimeter, en van buite is dit soortgelyk aan 'n koringoor. Hulle word gevorm deur klein en sappige vrugte wat teen mekaar gepers word. Hulle is baie soet en het 'n geur wat gelyktydig met pynappel en aarbei lyk.
Gedurende die eerste twee jaar word 'n jong plant elke jaar van 3 tot 4 jaar oud oorgeplant - een keer elke 2 jaar. Wanneer die bos 5 jaar oud word, word dit een keer elke 3-4 jaar aan hierdie prosedure onderwerp. Die boonste laag van die potmedium moet egter elke jaar met 'n vars laag vervang word. Gebruik 'n neutrale of effens suur grondmengsel (pH 5,5–6,0) vir die uitplant of plant van 'n jong plant, wat uit turf-, gras- en humusgrond en sand moet bestaan ​​(1: 1: 2: 1). 'N Volwasse bos moet groei in 'n grondmengsel met 'n pH van 6,5-7,0, wat bestaan ​​uit turf, humus, sooi en blaargrond, sowel as sand (1: 1: 3: 1: 1). Die pot moet groot geneem word, terwyl 'n goeie dreineringslaag aan die onderkant gemaak word.
Monstera Variegatnaya (Alba) saailing, oorplanting en tuisversorging.
Die sap van so 'n plant bevat stowwe wat die slymvlies ontsteek en velirritasie veroorsaak. Sap van vrugte wat nie heeltemal ryp is nie, kan bloeding in die maag en ingewande veroorsaak, asook ontsteking van die mondslijmvlies.
Gesaaide monstera sade word op 'n warm en goed beligte plek geoes. Die eerste saailinge moet binne 30 dae verskyn. Die eerste laminaat is jeugdig, daar is geen snye aan nie. Die eerste volwasse blare word op 5-8 maande gevorm. Na 2 jaar sal daar nie meer as vier volwasse blaarborde op die bos wees nie en tot 5 jeugdiges. Saailinge duik eers, plant in individuele potte, en dan word hulle elke jaar oorgeplant.
Steggies word gedurende die lente tot aan die begin van die somer uitgevoer. Monstera kan voortgeplant word deur stam- of apikale steggies, sowel as laterale prosesse. 'N Stengel is 'n gedeelte van die stam met 1–2 blaarlemme. Plekke van snitte word met koolstofpoeier behandel. Vir wortels word die sny in 'n aparte pot geplant en bo-op met glas bedek. Aan die onderkant is dit nodig om 'n dreineringslaag van stukke baksteen te maak, dit word boonop bedek met 'n laag van twee sentimeter turf of humusgrond, en dan word 20-30 mm sand gegiet. Gieter word gereeld soggens en saans gedoen, terwyl die lugtemperatuur 20-25 grade moet wees. Nadat die wortels van die sny groei, word dit in 'n tussenpot geplant. Na 3 of 4 jaar word die oorgroeide bos in 'n bad of 'n groter pot oorgeplant. Om die sny vinniger te laat wortel, is dit nodig om die een te kies wat lugwortels het.
Monstera. Wortel van 'n monstera steel.
Ou bossies verloor hul dekoratiewe effek, want hul onderste blaarplate vlieg rond. In hierdie verband kan u die twee boonste lugwortels met vogtige mos of tou toedraai en aan die blomstingel vasmaak. Nadat die wortels by die wortels gegroei het, sny 'n deel van die stam af met 1-2 blaarborde, behandel die snit met steenkoolpoeier. Plant die snit in 'n pot terwyl u die wortels en die snit met die substraat vul. Die ou bossie moet ook sylote skiet, en dit sal weliger word.
As daar nie behoorlik na die monster omgesien word nie of as dit nie optimale voorwaardes vir groei bied nie, kan probleme daarmee ontstaan.
Blare val... As die beligting te swak is, begin die plant die blare afgooi, en daar is ook 'n opskorting van die groei daarvan.
Kolle op blare... Bruin kolle kan op die soomagtige oppervlak van die blaarplate verskyn as spinnekopmyte op die bos neergesak het.
Vergeling van blare... Die blare word geel as die monstera 'n tekort aan voedingstowwe het. Die blare kan ook geel word, en daar verskyn verrotting as gevolg van die gereelde stagnasie van vloeistof in die substraat.
Die blare word bruin... Die blaarplate word bruin en word papieragtig as die humiditeitsvlak te laag is of as die blom baie in die pot sit.
Die kleur van jong blaarplate is bleek... As die beligting te intens is, verskyn daar verbleikte blare op die bos, en geel kolle kan ook op die oppervlak vorm.
Die bos word uitgetrek... As die monstera nie lig het nie, word sy lote verleng, die stam draai, terwyl nuwe blaarplate vervaag en klein word.
Hele blare... Op jong blaarplate mag daar geen snye wees nie, omdat die blom 'n gebrek aan lig of voedingstowwe het.
Die blare droog op en vlieg... As die blaarplaat bruin word en opdroog voordat dit val, beteken dit dat die kamer baie warm is. Blare vlieg ook soos dit ouer word, maar in hierdie geval word dit nie bruin nie.
Skadelike insekte... Plantluise, skubbeinsekte en spinmyte lê meestal op die monster.
Tipes monstera met foto's en name
Hierdie spesie kom in die natuur voor in die tropiese gordel van Costa Rica tot Brasilië. Hierdie wingerdstok kan ongeveer 8 meter hoog wees. Dun eiervormige blaarplate is 20–40 sentimeter breed en 25–55 sentimeter lank. Daar is baie gate op die hele oppervlak van die plaat. As dit tuis gekweek word, is blom van hierdie spesie uiters skaars. Tydens blom verskyn 'n kort stomp waarop 'n geel oor gevorm word, die lengte is 8-12 sentimeter en die breedte 1,5-2 sentimeter.
Monstera Borziga (Monstera deliciosa borsigiana)
In natuurlike omstandighede word die spesie dikwels in Mexiko aangetref. Sy stingels is dunner as dié van die gourmet monstera, en die blaarplate is kleiner (tot 0,3 m in deursnee). Die spesie groei goed tuis en in ander kamers.
Hierdie klimliaan kom uit die vogtige en bergwoude van die trope van Sentraal-Amerika. Dit kan tot 1 kilometer bo seespieël groei. Jong blaarplate het 'n hartvormige vorm en 'n soliede rand. Namate die blare groei, word dit groter (tot 0,6 m in deursnee), raak leeragtig aan, raak sterk ontleed en met gate. Bedek met 'n wit bedekking, bereik die oor ongeveer 25 sentimeter en tot 20 sentimeter breed. Die pulp van die vrugte wat verskyn het, kan geëet word, dit het 'n pynappelsmaak en aroma. Die hoogte van so 'n plant in 'n kas kan 12 meter bereik, en tuis - ongeveer 3 meter. As 'n volwasse blom behoorlik versorg word, sal blomme jaarliks ​​verskyn. Daar is 'n verskeidenheid variegata: die blare is bont en wit, die plant self word gekenmerk deur stadiger groei en hoër eise aan versorging.
Skuinste monstera (Monstera obliqua)
Monstera expilata of Monstera falcifolia. Hierdie klimliana kom uit die trope van Brasilië en Guyana, terwyl dit in vogtige woude voorkom. Vaste elliptiese of lansetvormige blaarplate is ongelyk aan die basis, die breedte is ongeveer 6 sentimeter en die lengte is tot 20 sentimeter. Die lengte van die blaarsteel is nie meer as 13 sentimeter nie. Tydens blom groei 'n agt sentimeter stokkie waarop 'n kleinblomoor van ongeveer 40 mm lank gevorm word.
Monstera geslaan (Monstera pertusa)
In die natuur word hierdie klimliana in die tropiese reënwoude van Amerika aangetref. Die blare is eiervormig, dit lyk soos 'n langwerpige eier, die lengte is ongeveer 0,9 meter en die breedte is tot 0,25 m. Op die plaat is die gate ongelyk en dit is self ongelyk (dit brei meer uit na die onderste deel van die blaar). Die lengte van die kol is 10 cm, dit is bedek met 'n wit bedekking en is 20 cm lank.
Monstera is my gunsteling. Tuisversorging
Monstera tuis - versorging, monstera-oorplanting, voortplanting
Rondom die eksotiese monstera-palm (van Latyn "monstrotus" - "ongewoon"), geliefd onder duisende blomkwekers, is daar baie baie teenstrydige tekens. Die mees algemene mites het te make met die konsonansie van die naam van hierdie plant met die woord "monster" en beweer dat die tuisblom van die monstera gesondheid en krag van die inwoners van die woning kry. 'N Ander, wat geen redelike regverdiging het nie, noem hierdie plant die sterkste muzhegon, wat 'n negatiewe uitwerking het op 'n vrou se persoonlike lewe en haar verhouding met haar man.Vurige bewonderaars van die home monstera is oortuig daarvan dat sy, soos alle ander groen troeteldiere met afgeronde, groot blare, 'n 'geld'-boom is en onwrikbare materiële welvaart na die huis lok.
Hoe dit ook al sy, ondanks die tekens en wanopvattings, is die gewildheid van monstera as 'n tuisplant steeds ongelooflik groot, as gevolg van die wonderlike skoonheid van hierdie blom en die aantreklike verskeidenheid van sy binnenshuise variëteite.
Die monstera-familie het ongeveer 50 spesies tropiese blomme in die natuur. By die huis word monstera gewoonlik deur slegs twee daarvan voorgestel. In hierdie geval kom die volgende plantvariëteite die meeste voor:
Monstera is heerlik. As 'n 15 meter hoogte in kweekhuise bereik word, het 'n heerlike monstera tuis gewoonlik ook 'n beduidende groei van 2,5-3 meter. Met versigtige, gereelde versorging kan die plant jaarliks ​​blom.
Monstera is skuins. 'N Kompakter verskeidenheid monstera, wat hierdie naam ontvang het vanweë sy blare, wat nie simmetries geleë is in verhouding tot die sentrale aar nie. Inheemse blomme van hierdie soort monstera word veral waardeer vanweë die mooi blare - groot, blink, met fyn oop snitte. Ongelukkig blom die skuins monstera nie tuis nie.
Monstera Adansona. 'N Lang plant met dun, groot - tot 40 cm breed en 55 cm lang - eiervormige blare, oor die hele oppervlakte waarvan daar baie gate is. Met behoorlike versorging kan Monstera Adansona jaarliks ​​en tuis blom.
Monstera Borziga. 'N Miniatuur verskeidenheid fynproewersmonsters, met dun stingels en relatief klein - tot 30 cm in deursnee - leeragtige hartvormige blare. Monstera Borziga is redelik pretensieloos in die versorging en oorplanting en kan tuis blom.
Monstera met die vuis geslaan. 'N Groot kamerplant wat gekenmerk word deur buitengewone wyd en lang, soms tot 'n meter groot blaarlemme. Huisblomme van hierdie monstera-spesie kan elke jaar blom, indien dit versigtig gehou word. Die bloeiwyses van die plant is wit van kleur en bereik gewoonlik 'n lengte van 8-10 cm.
Om 'n eksotiese monster so pynloos moontlik aan te pas by die verhuising na u huis en dan altyd uitstekend te voel, probeer om haar die nodige voorwaardes daarvoor te gee:
Warm binneklimaat. Monstera hou baie van hitte, die optimale temperatuur vir die plant - plus 20-25 ° C in die somer en plus 10-18 ° C in die winter. As hierdie temperatuurregime nie waargeneem word nie, kan die blom ophou groei.
Goeie beligting. Daar moet genoeg lig in die kamer met die monster wees, maar direkte sonlig is ongewens. U kan die plant in gedeeltelike skaduwee plaas as die monstera aanhoudend groei en daar geen vervormings in die snye van die blare voorkom nie, wat beteken dat die blom nie ekstra beligting benodig nie.
Optimale humiditeitsvlak. Aangesien monstera 'n tropiese blom is, moet die humiditeit in die kamer met die plant effens hoër wees as normaal. Om dit te doen, water die monstera gereeld, spuit die blare met warm water en vee dit stelselmatig af met 'n klam lap om stof te verwyder. Moenie die blom naby die verkoeler en verwarmingstoestelle plaas nie: hieruit kan die plant begin swart word en die blare kan afval.
Gratis spasie. Vir 'n monstera-blom bestaan ​​tuisversorging eerstens daarin om die plant 'n plek te bied waar dit ten volle kan groei en ontwikkel. Vir hierdie doeleindes is dit die beste om die monster 'n aparte hoek of 'n ruim outonome area in die kamer te gee, waarvan die hoogte van die plafonne nie die groei van die blom sal beperk nie.
Dit is nodig om die monster vir die eerste keer oor te plant wanneer die plant die ouderdom van een jaar bereik. Dan word aanbeveel om die blom op 3 en 5 jaar oud oor te plant, en daarna - om so 'n gebeurtenis ongeveer elke 4 jaar uit te voer, verkieslik in die lente.
Elke volgende oorplanting van 'n monstera tuis behels 'n geleidelike toename in die volume van 'n blompot vir 'n plant. Aan die onderkant van die tenk moet daar 'n laag dreinering van hoogstaande gehalte wees wat bestaan ​​uit klippies, keramiekskerwe, growwe sand, gebreekte teëls, ens. Jong monstera sal beter in neutrale of effens suur grond geskik wees, en vir 'n volwasse blom is 'n grond met 'n hoër suurheid verkieslik. Die ideale opsie vir die korrekte oorplanting van monstera is om spesiale grond vir hierdie doel by 'n blommewinkel aan te skaf.
Om die monstera te oorplant, haal die plant versigtig uit die ou pot en plaas dit versigtig op 'n dreineringslaag wat met grond besprinkel is in die middel van die nuwe blomhouer. Die vrye ruimte moet onmiddellik met 'n erdemengsel bedek word, terwyl die wortels van die plant goed vasgemaak word. Vul daarna die pot tot bo met grond en water die oorgeplante blom deeglik.
Binnenshuise monstera reproduseer suksesvol deur saad sowel as steggies of lugwortels. Terselfdertyd is die steggies metode die eenvoudigste en goedkoopste manier om monstera tuis te reproduseer.
Kies steggies met een lugwortel om die oorplanting vir u gemakliker te maak, en maak 'n insnyding net onder die wortel met 'n skerp mes of tuinskêr.
Behandel die gesnyde area met gekapte houtskool om moontlike plantsiekte te voorkom.
Plaas die werkstuk in 'n pot warm water om die saailing te wortel. Na ongeveer twee weke sal u 'n jong monster kan plant wat in 'n blompot geskiet het.
Dit is opmerklik dat al die negatiewe en "gevaarlike" eienskappe wat aan die geheimsinnige skoonheidsmonster in baie lande toegeskryf word, heeltemal onbekend is vir mense wat in haar historiese vaderland woon - in Oos-Indië en Sentraal-Amerika - wat inteendeel hierdie blom as 'n magiese voog van die vuurherd en werklik wonderbaarlike familie-amulet. Daarom, deur hierdie wonderlike plant in u huis te vestig, sal u 'n skilderagtige hoek van tropiese skoonheid in u huis skep, sonder om huweliksharmonie en persoonlike welstand absoluut skade te berokken!
Epipremnum golden (Epipremnum aureum)
Word meestal in kamerkultuur gekweek epipremnum goue, of epipremnum aureum. Dit is 'n kruidagtige plant wat 'n steun met bywortels klim. In lengte kan die stamme 1 tot 2 m bereik. Op die stamme is daar leeragtige hartvormige blare van groen kleur met 'n goue tint, wat sterker manifesteer as die plant naby die lig gehou word. Die gewildste soorte is:
Goue Potos - 'n plant met blare van 'n geel-goue tint
epipremnum Marmer Queen - hierdie gewilde variëteit het silwerwit blaarlemme met groen hale
Andjoy - 'n plant met gegolfde groen blare bedek met wit strepe en kwashale. Hierdie variëteit lyk soos die ficus pumila.
Pêrels en jade - 'n kompakte verskeidenheid Amerikaanse keuses, verkry op grond van Marble Queen. Die gevlekte kleur van die blare bevat wit, groen en grysgroen kleure, en dit is byna onmoontlik om 'n paar ewe gekleurde blare te vind.
Op die foto: Epipremnum golden (Epipremnum aureum)
Epipremnum pinnatum (Epipremnum pinnatum)
Oorspronklik afkomstig uit Indië en China. Dit is een van die grootste wingerdstokke met 'n lengte van 15 m, maar tuis is die stingels baie korter. Glansende blare op lang gegroefde blare kan heel of eweredig gelob, ovaal of ellipties wees. Hulle is donkergroen of blougroen geverf. Ronde of ovale gate kom dikwels op die plate van volwasse blare voor, en daarom word hierdie spesie lank reeds tot die genus Monstera gereken. In kultuur is pinnate epipremnum skaars.
Op die foto: Epipremnum pinnatum (Epipremnum pinnatum)
Bos epipremnum (Epipremnum silvaticum)
Dit woon in die moerasagtige woude van Sumatra en Indonesië en is 'n sierlike plant tot 6 m lank en het blinkgroen ovaal-lansetvormige blare, puntig aan die einde. Hulle word 20 cm lank en 6 cm breed. Hierdie spesie kom hoofsaaklik in private versamelings voor.