Tussen 1095 en 1291 het Christene uit Wes-Europa 'n reeks van agt groot invalle teen die Midde-Ooste geloods. Hierdie aanvalle, genaamd die Kruistogte , was gemik op die bevryding van die Heilige Land en Jerusalem van Moslem-heerskappy.
Die Kruistogte is in Europa deur godsdienstige begeertes aangewakker, deur oproepe van verskeie pouse, en deur die noodsaaklikheid om Europa van oorblywende krygers van die streekoorloë oor te laat.
Watter effek het hierdie aanvalle, wat uit die bloute gekom het vanuit die perspektief van Moslems en Jode in die Heilige Land, op die Midde-Ooste?
In 'n onmiddellike sin het die Kruistogte 'n verskriklike uitwerking gehad op sommige van die Moslem en Joodse inwoners van die Midde-Ooste. Tydens die Eerste Kruistog het die aanhangers van die twee godsdienste byvoorbeeld bymekaargekom om die stede van Antiochie (1097) en Jerusalem (1099) van Europese Kruisvaarders te verdedig wat hulle beleg het. In albei gevalle het die Christene die stede ontslaan en die Moslem en die Joodse verdedigers gesmoor.
Dit moes verskriklik gewees het om gewapende bendes van godsdienstige yweraars te sien wat nader om 'n stad of kasteel aan te val. Bloedig, alhoewel die gevegte kan wees, oor die algemeen beskou die mense van die Midde-Ooste die Kruistogte meer van 'n irriterende as 'n eksistensiële bedreiging.
Gedurende die Middeleeue was die Islamitiese wêreld 'n globale sentrum van handel, kultuur en leer.
Arabiese Moslem-handelaars het die ryk handel in speserye, kant, porselein en juwele oorheers wat tussen China , die gebied wat nou Indonesië , Indië is, oorstroom en punte wes. Moslem geleerdes het die groot werke van wetenskap en medisyne behou en vertaal uit klassieke Griekeland en Rome, gekombineer met insigte van die antieke denkers van Indië en China, en het verder onderwerpe soos algebra en sterrekunde opgevolg of verbeter en mediese innovasies soos die binnehoof naald.
Europa, aan die ander kant, was 'n oorlogsverskeurde streek van klein feuderende owerhede wat in bygeloof en ongeletterdheid gevange geneem is. Een van die primêre redes waarom Pous Urban II die Eerste Kruistog (1096 - 1099) inisieer het, was om die Christelike heersers en adelaars van Europa af te lei om mekaar te veg deur 'n gemeenskaplike vyand vir hulle te skep - die Moslems wat die Heilige beheer het Land.
Europa se Christene sal oor die volgende twee honderd jaar sewe bykomende kruistogte begin, maar niemand was so suksesvol as die Eerste Kruistog nie. Een effek van die Kruistogte was die skepping van 'n nuwe held vir die Islamitiese wêreld: Saladin , die Koerdiese sultan van Sirië en Egipte, wat in 1187 Jerusalem van die Christene bevry het, maar geweier het om hulle te vermoor soos hulle aan die Moslem en Joodse stad gedoen het. burgers negentig jaar tevore.
Oor die algemeen het die Kruistogte min onmiddellike effek op die Midde-Ooste gehad in terme van territoriale verliese of sielkundige impak. Teen die 1200's was mense in die streek baie meer bekommerd oor 'n nuwe bedreiging: die vinnig groeiende Mongoolse Ryk , wat die Umayyad Kalifaat sou laat sak, Bagdad gaan sak en na Egipte stoot. Indien die Mamluks nie die Mongole in die Slag van Ayn Jalut (1260) verslaan het nie, kon die hele Moslem-wêreld geval het.
Effekte op Europa
In die eeue wat gevolg het, was dit eintlik Europa wat die Kruistogte die meeste verander het. Die Crusaders het eksotiese nuwe speserye en materiale teruggebring, wat die Europese vraag na produkte uit Asië tot gevolg gehad het. Hulle het ook nuwe idees gebring - mediese kennis, wetenskaplike idees en meer verligte houdings oor mense van ander godsdienstige agtergronde. Hierdie veranderinge onder die adel en soldate van die Christelike wêreld het gehelp om die Renaissance te vonkel en uiteindelik Europa, die agterwater van die Ou Wêreld, op 'n verloop van wêreldwye verowering te stel.
Langtermyn effekte van die kruistogte in die Midde-Ooste
Uiteindelik was dit Europa se wedergeboorte en uitbreiding wat uiteindelik 'n Kruisvaarder-effek in die Midde-Ooste geskep het. Soos Europa tydens die vyftiende eeue in die vyftiende eeue beweer het, het die Islamitiese wêreld in 'n sekondêre posisie gedwing, wat afguns en reaksionêre konserwatisme in sommige sektore van die voorheen meer progressiewe Midde-Ooste tot gevolg gehad het.
Vandag vorm die Kruistogte 'n groot grief vir sommige mense in die Midde-Ooste, as hulle verhoudings met Europa en "die Weste" beskou. Daardie houding is nie onredelik nie. Die Christene het immers twee honderd jaar se waardevolle onaanvaarbare aanvalle op die Midde-Ooste geloods uit godsdienstige ywer en bloedlust.
In 2001 het die Amerikaanse president George W. Bush die byna duisendjarige wond heropen in die dae ná die 9/11 aanvalle . Op Sondag 16 September 2001 het president Bush gesê: "Hierdie kruistog, hierdie oorlog teen terrorisme, gaan 'n rukkie neem." Die reaksie in die Midde-Ooste en interessant, ook in Europa was skerp en onmiddellik; Kommentators in albei streke het Bush se gebruik van dié term beëindig en het belowe dat die terroriste-aanvalle en die VSA se reaksie nie kon verander in 'n nuwe botsing van beskawings soos die Middeleeuse Kruistogte nie.
Op 'n vreemde manier het die Amerikaanse reaksie op 9/11 egter die Kruistogte gelyk. Die Bush-administrasie het besluit om die oorlog in Irak te begin , ten spyte van die feit dat Irak niks te doen gehad het met die 9/11 aanvalle nie. Net soos die eerste verskillende kruistogte gedoen het, het hierdie onbevreesde aanval duisende onskuldiges in die Midde-Ooste vermoor en die mislukkingsiklus wat tussen die Moslem en Christelike wêrelde ontwikkel het, sedert Pope Urban aangemoedig om die Europese ridders te "bevry die Heilige Land" van die Saracens .