Dit is maklik om van mense te hou en dit is nie baie maklik om ander te hou nie. Hulle glimlag nie terug nie! Dit moet dus dieper word. As ons voortgaan om mense op grond van verskynings en gedrag te oordeel, is die strewe hopeloos. In plaas daarvan moet ons terugkeer na 'n baie eenvoudige waarheid: elke sentient verlang graag geluk en wil vry wees van lyding. Dit is die bottom line. Om dit diep te maak, hartlike bevestiging van die buddha-natuur van elke sentient wese is lewensverandering.
Kan ons erken dat elke sentient wense wens? Almal van ons, insluitend die mees veragtelik van mense, doen die dinge wat ons doen omdat ons geluk soek en vry van lyding wil wees. Ons doen die dinge wat ons doen, soms skadelik, soms baie goed, maar altyd omdat ons geluk wil vind. In hierdie soeke kan ons obsessief optree, met groot verwarring en misleiding: kan ons ewekansigheid ontwikkel teenoor onsself? Kan ons dit fundamenteel bevestig, deur dik en dun, deur hoogtes en laagtepunte, ons almal soek geluk?
Jy is net soos ek. Hoe kan ek help?
Ons moet daardie vlak van begrip bereik vir elke wese, sny reg deur die oppervlak en erken 'n verwante siel in die kern: "Jy is net soos ek. Jy wil geluk hê en vry wees van lyding. Hoe kan ek help?"
Die eerste gehoor wat ek met Sy heiligheid gehad het, het die Dalai Lama baie naby aan hierdie onderwerp gehad. Ek wou iets belangrik vra, so sy tyd sou nie vermors word nie, en ek het gedink aan iets wat my pla. Ek was 'n baie jong student, omtrent twee-en-twintig, en ek woon al 'n paar maande lank in Dharamsala.
Harde terwyl ek studeer, het ek natuurlik niks geweet nie. Maar vir mense wat net vir 'n paar weke daar was, was ek 'n ou-timer. Daar was baie min Westerlinge, en die meeste Tibetane het nie Engels gepraat nie. Dus, nuwe mense sal soms met my vrae kom. Ek het begin voel dat ek spesiaal was, maar ek kon dit sien, soos 'n bizarre, klein onkruid wat in my tuin spruit. Ek het geweet dat ek hierdie tuin baie jare sal aanskou, en ek het my bekommerd oor hierdie onkruid. Dit was duidelik nie iets wat ek wou kweek nie.
Groei in wysheid en deernis
Dit was die vraag wat ek aan sy heiligheid gestel het. Ek het hom gesê ek wou nie arrogansie ontwikkel nie. As hierdie gevoel van superioriteit gegroei het, selfs as ek net begin het, hoe sou dit wees in tien of twintig jaar? Groei in wysheid en deernis is iets buitengewoon. In 'n sin word jy uitstaande, uitsonderlike en ongewone. Maar as jy begin dink, "Ek is uitstaande, uitsonderlik en ongewoon," het jy jouself in die voet geskiet. Dit was 'n dilemma. Ek kan misluk en nie in wysheid en deernis groei nie, of ek kan slaag en op 'n ander manier misluk.
Sy heiligheid het twee antwoorde gegee. Hy het die eerste gesê: "Stel jou voor dat jy regtig honger is, en iemand berei vir jou 'n lekker, gesonde, afgeronde ete voor. As jy dit alles opgevreet het, voel jy arrogant? Voel jy beter en verwaand? "Ek het nee gesê. "Jy het ver van die Verenigde State gekom," het hy gesê. "Jy het hier gekom omdat jy Dharma soek. Jy het hier geestelik honger geword, op soek na geestelike voeding, en jy kry 'n volle maaltyd. Maar soos jy dit eet, is daar geen rede om spesiaal of beter te voel nie. Wees net gelukkig! "
Groter geleenthede vereis verskillende reaksies
Sy tweede reaksie het veral betrekking op die kwessie van gelykwaardigheid, ewekansigheid en onpartydigheid. Hy het gesê: "Ek is Tenzin Gyatso, en ek is 'n monnik. As monnik het ek spesiale geleenthede en uitstekende onderwysers gehad. Ek het baie Dharma geleer, en het baie geleenthede om te oefen, baie bevorderlike situasies. En daarmee het ek 'n ongewone verantwoordelikheid.
'Nou, hier is 'n vlieg,' en hy het na 'n vlieg in die kamer gewys. 'Stel 'n ander vlieg, eet 'n klein druppel heuning, en hierdie vlieg het saamgevat en hom gedruk, wat aggressie, mededingendheid en totale selfgesentreerdheid toon Wat het jy verwag? (Hoeveel altruïstiese vlieë het jy gesien?) 'N Vlieg het baie beperkte geleenthede. Dit het geen geleenthede gehad om enige ander soort gedrag te leer nie, dus aanvaar jy dit. Dit is baie onvanpas. Omdat ek groter geleenthede gehad het om te verstaan, vir wysheid, vir die praktyk, om gesond te onderskei van ongesond, dan is ek verplig om baie anders van daardie vlieg te handel! "
Almal verlang vir geluk en wees vry van lyding
In dieselfde konteks, 'n paar jaar gelede, is sy heiligheid deur 'n verslaggewer gevra of hy eweknieë het. Sy antwoord was: "Ja. Almal! "
Dit is ewekansigheid. As ons aandag gee aan mense wat groot wrewel, vyandigheid of egoïsme toon, kan ons breek en erken dat hulle 'n buddha-natuur soos ons doen. Hulle verlang na geluk, wat vrymoedig wil wees, soos ons dit doen. Verskillende oorsake en voorwaardes het bymekaargekom om hulle te laat optree soos wat hulle doen - 'n ander omgewing, 'n ander persoonlike geskiedenis. Maar dit alles is in vloed. As ek onder dieselfde toestande leef, leeftyd tot leeftyd, sou dit my wees. Die resultaat is 'n sagte ewigheid wat in die gedagtes sit.
In die Tibetaanse tradisie is die werklike tegniek vir die ontwikkeling van ewewig nie esoteries en hoogs tegnies nie, soos Buddhaghosa verduidelik. In die Tibetaanse Boeddhistiese opleiding is hierdie gelykvormigheid die eerste stap in die verbouing van die Gees van Ontwaking, net soos 'n boer die veld eerste vlak sodat al die water nie aan die een kant versamel en die ander kant droog laat nie. Die eerste prioriteit is 'n ewe veld, 'n uiters fundamentele en onontbeerlike komponent van die praktyk. Een tegniek wat hulle voorgestel het, is eenvoudig om in ag te neem: "Wat is die oorsake en toestande wat aanleiding gegee het tot hierdie?" Ons keer terug na daardie eenvoudige ding: "Elkeen verlang vir geluk en om vry te wees van lyding, net soos ek."