Daar was deur die eeue talle bewegings, en dit is vandag nog so, wat ’n groot sensitiwiteit ontwikkel het vir Joodse gebruike in die Bybel, en wat met groot respek en piëteit daarheen terugkeer. Sulke groepe is oortuig dat daar besondere geinspireerde simboliek agter die gebruike is. Daar is ’n bekoring in die simbole en handelinge en dit bevredig iets in die soeke na misterie wat in die mens se siel is.
Anders as wat die oningelige mag dink is die Judaisme nie ’n monolitiese groep nie, netsoos die Christendom. Daar bestaan talryke strominge binne die Joodse geloof vanaf ultra-ortodokse benaderings tot by baie “verligte” byna ateistiese-filosofiese benaderings. Dit is dus besonder moeilik om “Die Judaisme” te tipeer, deels omdat dit baie moeilik is on die vraag te antwoord: Wie is ’n Jood? Streng gesproke is enigiemand uit ’n Joodse moeder gebore ’n Jood, asook iemand wat tot die Jodendom bekeer.
Die Judaisme is ’n monoteistiese godsdiens en is gebaseer op die Ou Testament van die Bybel (Tanakh). Vir baie eeue was daar nie ’n bondige formulering van wat die Jode glo nie, maar in die 12de eeu het Maimonides so iets geformuleer en vandag word dit redelik wyd deur Joodse groepe aanvaar. Hierdie “geloofsbelydenis” bevat die volgende: