Vlieg! – Hervormend
Van opstanding kom vlerke.
Om in opstanding te glo, beteken 'n sprong in ewolusie. Jy kry vlerke by. En met vlerke vlieg jy, anders is dit op jou gemors. Daarmeesaam kom op water loop en deur geslote deure klim, soms duiwels die trekpas gee en siekes gesondmaak. En om, vir eens, die liefde reg te kry, en verhoudings te laat hou. Geloof gee hoop op goed wat mense voorheen nie kon doen nie. In vergelyking met hoe jy was, 'n Marvel Comics karakter. Dis tyd dat jy besluit jy is nie meer tevrede met middelmatigheid nie. Sonde gaan jou nie weer pootjie nie.
Matteus 28 : 16 tot 20, Johannes 20 : 19 tot 23
29 April 2018, NHKA Kampersrus
Psalm 115 : 2, 3 en 4
Gesang 523 strofes 2 en 3
Gesang 509 strofes 3 en 4
Psalm 84 strofes 2 en 3
Gesang 490 strofes 2 en 3
Psalm 71 : 3, 6 en 8
Psalm 55 : 2 en 6
Kan jy asseblief die volgende boodskap op die Hartklop sit:
Daar is van ons wat voel dat instruksies oor wanneer om in die erediens te sit en wanneer om op te staan, effens aanstootlik is. Hulle voel dat dit 'n mens moet vrystaan om spontaan te besluit watter houding hulle wil inneem.
Dis glad nie die bedoeling om aan julle 'n aanbiddingshouding voor te skryf nie. Ek, die voorleserouderling en die projeksie sê bloot wat ons gewoonlik doen, of wat ek gevoel het – toe ek die erediens aanmekaargesit het – 'n gepaste houding sou kon wees. Ek doen dit juis omdat ek elke Sondag se erediens anders inrig, binne die raamwerk van wat die Hervormde Kerk oor liturgie sê. Maar ek hou ook besoekers wat hier aandoen in gedagte, sodat niemand verleë raak oor hy/sy nie geweet het wat om wanneer te doen nie.
Ons hou graag ordelik erediens. Dit beteken nie enigeen van ons is verplig om nét so te maak nie. Veral as jy nie kán opstaan nie, moenie.
Voorstelle vir aanbiddingshouding is altyd 'n riglyn, en daar is geen verpligting aan nie. En niemand van ons sal 'n ander daaroor skeefkyk nie.
Hennie la Grange.
Sing. Sit. Psalm 115 : 2, 3 en 4
Psalm 115 in die Liedboek het 'n melodie wat ons nie ken nie. Die woorde gaan oor wat 'n afgod is, en oor 'n mens wat in so 'n afgod glo. Die sleutelwoorde staan in die heel laaste twee reëls wat ons gaan sing: "[Net] soos die [afgods-]beeld . . ., word hy [dis nou die mens] wat dié [af-]god vertrou." Natuurlik, dan, is dit ook so dat ons al hoe meer word soos die God waarin ons glo. Kom ons sit en sing saam
Psalm 115 strofes 2, 3 en 4
Sing. Staan op. Gesang 523 strofes 2 en 3
Ons is vandag deel van 'n skare wat op God se roepstem na Hom toe kom. Ons kom by ons Vader tuis. Maar God roep ons nie net hierheen nie, Hy stuur ons ook hiervandaan weg. Of ons kom of ons gaan, God gaan saam. Staan, dan sing ons saam ons toetredelied
Votum. Staan. God is soos 'n arend.
Soos 'n arend wat sy kleintjies uit die nes uitskop, oor hulle fladder en hulle vang op sy vlerke wat hy oopsprei, soos 'n arend wat sy kuikens op sy vlerke dra,
so het die Here, net Hy alleen, sy volk gelei; daar was nie 'n ander god by Hom nie.
Seën. Vlieg jy ook, met arendsvlerke.
Jesaja 40 sê
Sing. Staan. Gesang 509 strofes 3 en 4
Kom ons getuig saam met die diere en die visse en die voëls, die blomme, veld en vee, van hoe goed en groot God is. Kom ons sing saam
Die wil van God. Sit. Psalm 103.
Luister na die wil van God uit 'n Psalm wat Dawid daaroor geskryf het. Psalm 103.
Die Here laat geregtigheid en reg geskied aan almal wat verdruk word.
Aan Moses het Hy sy wil bekend gemaak, aan Israel wat Hy van plan was om te doen.
Hy weet waarvan ons gemaak is, Hy hou dit in gedagte dat ons stof is.
Die mens, sy lewensduur is soos dié van gras, soos dié van 'n veldblom wat oopgaan:
as die woestynwind daaroor waai, is dit weg en sy plek vir altyd leeg.
Maar onverganklik is die liefde van die Here vir dié wat Hom dien, sy trou vir opeenvolgende geslagte,
vir dié wat getrou bly aan sy verbond en sy voorskrifte nakom.
Die Here het sy troon in die hemel gevestig, sy heerskappy strek oor alles en almal.
Loof die Here, magtige engele wat sy opdragte uitvoer, sy bevele gehoorsaam.
Loof die Here, alle hemelwesens wat Hom dien en sy wil doen!
Almal wat deur Hom geskep is, loof die Here op al die plekke waar Hy heers! Ek wil die Here loof!
Nabetragting oor die wil van God
Sing. Sit. Psalm 84 strofes 2 en 3
Dis die verstommende ding van God: God wil vir mense goed wees. In reaksie daarop, sing ons: "Ek wil U, God Almagtig, prys wat soveel goeds aan my bewys." Dit sing ons, terwyl ons bly sit, uit
Geloofsbelydenis. Sit. Apostolicum.
Ons goeie voornemens om vir God te wil prys, hou nie. Daarom is ons geloofsbelydenis oor God, dat Hy genadig is, en dat Hy ons verlos. So sê die Twaalf Artikels van die Apostoliese Geloofsbelydenis dit:
Sing. Sit. Gesang 490 strofes 2 en 3
Hoe bitter min verstaan ons van God en van wat God doen! Maar ons weet dit was vir ons, en ons weet dit was liefde. Sit en sing saam
Skriflesing. Sit. Matteus 28 : 16 tot 20 (bl.??)
Ons lees eers uit Matteus 28 verse 16 tot 20.
Matteus is die eerste boek van die Nuwe Testament, en in die Afrikaanse Bybel wat ek gebruik, staan vanmôre se eerste teks op bladsy ??
Matteus 28 : 16 tot 20
Die elf dissipels het na Galilea toe gegaan na die berg waarheen Jesus hulle beveel het om te gaan.
Toe hulle Hom sien, het hulle Hom aanbid, hoewel party getwyfel het.
Jesus kom toe nader en sê vir hulle: "Aan My is alle mag gegee in die hemel en op die aarde.
leer hulle om alles te onderhou wat Ek julle beveel het. En onthou: Ek is by julle al die dae tot die voleinding van die wêreld."
Skriflesing. Sit. Johannes 20 : 19 tot 23 (bl.??)
Kom ons lees nou 'n soortgelyke teks: Johannes 20 verse 19 tot 23.
Johannes se weergawe van Jesus se laaste opdrag aan sy dissipels is effens anders as hoe Matteus dit het. Die plekke waar dit gebeur en die situasies wat beskryf word, verskil ook. Maar luister of julle kan agterkom hoe die opdrag wat Jesus sy dissipels gee in die twee tekste van mekaar verskil.
Johannes 20 staan op bladsy ??
Johannes 20 : 19 tot 23
Het julle agtergekom wat die verskil is?
Matteus onthou dat Jesus gesê het die dissipels moet na al die nasies toe gaan en dié mense ook Jesus se dissipels gaan maak. Dit doen jy deur mense te doop en hulle te leer om alles te onderhou wat Jesus beveel het.
Vir Johannes staan voorop dat Jesus sou gesê het die dissipels moet mense gaan vergewe, en mense gaan leer om self te vergewe.
Die twee weergawes is nie so ver uitmekaar nie. Om te vergewe, is tog ook om te onderhou wat Jesus beveel het.
Van die Bybel wat ons nou net gelees het, sê
Maak my u wil bekend, Here, leer my u paaie.
Laat u waarheid my lei en onderrig my daarin, want U is God, my redder. In U stel ek elke dag my verwagting.
Sing. Staan. Psalm 71 : 3, 6 en 8
Wat maak 'n mens met die Woord van God? Wel, jy sing heeldag sy lof. Jy praat aanhoudend oor Hom. Jy vertel voortdurend vir almal God het geen gelyke nie.
Kom ons voeg die daad by die woord. Staan almal op en dan sing ons dit saam. Bly daarna staan, dan bid ons ook saam. Kom ons sing
Psalm 71 strofes 3, 6 en 8
Vlieg! Van opstanding kom vlerke.
Min teksverse van die Bybel het op hoe ons kerk is die effek gehad van Matteus 28 verse 19 en 20.
Dis die klassieke sendingteks wat sê die kerk moet nooit na binne gekeer en net om haar eie ontwil lewe nie. Die kerk is vir die wêreld daar. Die kerk is in die wêreld omdat Jesus Christus vir die wêreld hier wil wees.
Danksy hierdie teks spoor ons mekaar aan om die wêreld van Jesus te gaan vertel. Hiervandaan gaan ons dan vort, die hele wye wêreld in, om kruis en dwars oor die skepping te gaan evangelisasie doen. Ons gaan gee aan ons geloof 'n openbare been. So gaan maak ons dissipels van mense, en gemeentes van vreemdelinge, en kerke van sondaars.
Dit hoort ook so. Dis presies waaroor dit hier gaan: Om vir mense van Jesus te gaan vertel.
Maar hoe dit gebeur dat ons met die kerk na die wêreld toe op dreef kom, is nie altyd ewe duidelik nie.
Onthou nou: Hierdie is die laaste verse van Matteus. Dis vlak voor Hemelvaart. Jesus gaan weg. Dit help nie om hierdie bitter pil te probeer versuiker nie. Jesus gaan weg, en ons bly alleen agter. Met Hemelvaart is dit finaal verby, so voel dit, hierdie intieme band met Jesus, sy gemaklike kom en gaan.
Jesus se Hemelvaart sê ook iets van ons grootword. Onthou julle die dae toe pa en ma vir boetie by die armykamp gaan aflaai het? Nóú gaan hy mán word! Onthou julle hoedat sussie by die onderwyskollege afgelaai is met die heimlike hoop dat sy tog net 'n man sou vang? Die eerste dag skool toe was ook so 'n dag, en die eerste dag aantrek vir werk. Soos 'n ma-mossie eendag haar kuiken uit die nes uitskop en sê: Ek lepelvoer jou nie meer nie. Gaan, gebruik jou eie vlerke, vlieg, en loop skrop jou eie nes.
Die Bybel praat oor gelowig grootword ook so, dat die tyd vir melk voer verbygaan, en jy moet leer nie net om vaste kos te verteer nie, maar ook werk om dit te kry.
Die dissipels is op daai punt. Jesus gaan weg; hulle bly agter, en onervare met kerkwees, moet hulle nou met kerk aan die gang kom.
Dit maak nie saak hoe opwindend jy vooraf gedink het dit sou wees om op jou eie te wees nie, daai eerste treë is vreesaanjaend. Pa's en ma's gaan dit nie pront-uit sê nie, maar jy kan jy sien hoe huil ma, en hoe ongemaklik lyk pa. Hulle ken die risiko's.
Die mossiemamma voel vere. Sy het instink, nie simpatie nie. Haar huisskoonmaak beteken jy is jou bed en brekfis kwyt. Maar die mossiema sou haar kuiken eers leer vlieg het. Ouers doen dit ook, dis net dat mense hulle nie sommer laat leer nie.
Jesus bestee veertig dae na die graf Hom uitbroei aan sy dissipels, om hulle van God en kerk te leer. Want die dag as Hy in 'n wolk wegraak, is dit asof die aarde onder jou voete wegval. Jy val. Jy val al vinniger. Waarop val jy terug as jy jou nie wil te pletter val in die harde realiteit daar onder nie? Jesus weet vooruit, dat nes ons op ons eie is, die oorweldigende uitdagings van gelowige lewe ons hard gaan tref. Nes volwassenheid, word geloof aangeleer. En dis nou die tyd dat jy sommer baie gou moet leer hoe.
Maar die krisis van geloof is anders as anders as met volwassenheid. Volwasse word beteken dat jy op eie bene leer staan. Met geloof voel dit nie of eie bene juis gaan help nie. Hier is iets soos vlerke gevra. En vlerke het ons nie, nog nie. Ewolusie, vermoed ek, gaan ons nie vlerke gee nie. Wie weet of genetiese manipulasie dit dalk nog sal regkry? Maar vir nou is dit onmoontlik.
Ek val. Ek gaan hard val. Waar is God noudat ek val? Het God my uitgeskop? Here, vlerke het ek tog nie, vlieg kan ek mos nie, hiervoor is ek net nie aanmekaargesit nie.
Dit gebeur telkens met jou as jy jou alleen voel. Dit gebeur elke keer as jy voel jy kry die lewe nie onder die knie nie. Nes jy voel die wêreld is te groot, die druk te erg, die werklas te swaar, jy's oorweldig.
Gelowiges voel elke dag so. Geloof laat ons so voel. Hoekom anders dink julle is daar so min van ons? Gelowiges weet geen mens gaan op sy eie regkom nie.
Jy voel elke dag jy staar jou dood in die gesig. (Of die dood van jou reputasie. Dieselfde ding, amper. . .) Gelowig leef is op die rantjie van die afgrond leef, of oor die rand val, vryval. Geloof is om heeltyd bewus te wees van die dreigende ramp wat jy nie gaan oorleef nie. Of die ramp wat hom reeds afspeel en jou doodgaan staan klaar. Dis skrikwekkend genoeg om dit ten alle koste te probeer vermy. Geloof is nie altyd aangenaam nie. Maar geloof is ook die oomblik van jou grootste ontdekking ooit. Jesus se graf word die nes waar God Hom lewe toe terugbring. Was Hy nie begrawe nie, het ons nie geweet lewe kan uit die dood uit opstaan nie. Jy vryval jou dood tegemoet. As jy nie begin val het nie, sou jy ook nooit geweet het jy het vlerke nie. Jy sou nie besef het jy kan vlieg nie.
Ek dink dat om dissipels van Jesus te wees, en mense dissipels van Jesus te maak, is om die wêreld te leer vlieg. Dat jy jou vlerke leer gebruik. Dat jy kan dartel en swewe bo rotse en afgronde, tussen skoorstene en wolkekrabbers, hoog bokant roet en vuil. Dissipelskap is om die onmoontlike van God te leer verwag. Trouens, om die onmoontlike God te leer verwag.
Want, na alles, sê Jesus mos, is alle mag aan Hom gegee, alle mag in die hemel, en alle mag op aarde. Van daardie mag, sê Jesus, stel Ek tot jou beskikking, want Ek gaan orals met jou saam.
Voordat Orville en Wilbur Wright besef het hoe vlerke werk, het almal geglo die geheim sit in die geklap. Hulle het hard aarde toe gekom. Dis nie die gevlap van 'n vlerk wat jou laat styg nie, dis die wind wat dit doen, wind wat jy nie kan sien nie. Sonder dat jy Hom sien, sonder dat jy dit besef, is Jesus hier onder ons, die wind onder ons vlerke. Hy hou ons bo. Op sy asem sweef ons. Hy dra ons, sonder dat ons ons veel inspan. Heelvlerk, seervlerk, ons vlieg. God leer ons vlieg.
Dis nie dat dissipelskap jou uit die wêreld se gemors uitlig en daarbo verhewe laat sweef, al neersiende en arms gevou daar niks aan te doen nie. Van bo af lyk al's anders. Kleiner. Jou nuwe perspektief wys jou hoe die lewe lyk uit die hoek van die Een aan wie alle mag gegee is om dit te kan verander. Sonde kan te bowe gekom word.
Om te vlieg beteken om self te kan uitstyg uit die wêreld se drek, en ander met jou saam te vat.
Om te vlieg is altyd 'n wonder, vir mense onmoontlik om te doen. Want ons weeg swaarder as wat lug kan dra. Die las moet ligter gemaak word.
Johannes onthou ook dat Jesus gesê het die dissipels moet die wêreld in en mense gaan help. Hy stuur hulle, nes die Vader Hom na hulle toe gestuur het. Hulle moet gaan doen wat Hy ook gedoen het. Hy blaas sy eie asem onder hulle vlerke in en vertel hulle in een sinnetjie hoe word jy lig genoeg om op sy Gees te kom sweef: haal die sonde uit. Haal die sonde uit jou uit. Glo dat Ek jou vergewe het. Gaan haal nou die sonde uit die wêreld ook uit. Gaan vertel hulle jy en Ek het hulle alles vergewe.
Ek dink nie Matteus en Johannes laat vir Jesus verskillende goed sê nie. Matteus sê gaan maak dissipels. Julle het die mag wat Ek gee tot julle beskikking. Johannes sê gaan vergewe mense, en wys hulle hoe Ek vergewe. Julle het my Gees, my asem, tot julle beskikking.
Ek hoor: Van vergifnis word 'n mens 'n dissipel.
Van vergifnis het ons dissipels geword. Van vergifnis sal ons die wêreld Jesus se dissipels maak. Gaan, vergewe die wêreld.
Dis so goed as om te sê: Nou ja, gaan vlieg dan! Selfs met die beste bedoelings, ons gaan nie lig genoeg raak om op lug te dryf nie. Vlieg is nie wat mense normaalweg gedoen kry sonder vaartbelynde masjiene nie. Geen groei gaan vlerke op jou rug laat uitkom nie. Om te vlieg is om meer te kan regkry as waarvoor jy gebou is. Om meer te kan doen met wat jy klaar het as wat moontlik lyk.
Jy kan: Jy kan vergewe. En as jy vergewe, kom God in beweging, en ry jy op die vlerke van die Arend. Jy vlieg.
Sing. Staan. Gesang 527 strofes 1 en 2
Ons weet nou wat ons moet gaan doen. Dis God se werk, maar dis in ons hande. Kom ons sing dat die Here ons in sy koninkryk maar mag en moet gebruik, en dat Hy ons al hoe meer aan Christus gelyk moet maak. Sing staande saam ons slotlied,
Seën. Staan. Christus is opgewek.
Ontvang nou die seën van die Here uit II Samuel 22.
Ek roep na God om hulp, en Hy luister na my.
Hy het die hemel afgebuig en afgekom. . .
Hy het op 'n gerub geklim en gevlieg; op die vleuels van die wind het Hy verskyn.
Die Here het aan my reg laat geskied want ek was onskuldig in sy oë.
Die Here leef! Ek loof Hom wat my rots is. Ek prys my God wat my verlos het.
Respons. Sing. Staan. Psalm 55 : 2 en 6
Respons. Sing. (Staan)
Psalm 55 strofes 2 en 6
Posted on 29 April 2018 15 May 2018 Posted in Eredienste, Gedink oor God, HervormdTagged Heilige Gees, kerkwees, maak dissipels, opstanding, vergewe, vergewe die wereld, vlerke, vlieg