Bewaar die vrede en reinheid van die gemeente — Wagtoring AANLYN BIBLIOTEEK
od hfst. 14 bl. 132-145
Bewaar die vrede en reinheid van die gemeente
HOE OM KLEIN GESKILLE OP TE LOS
WANNEER SKRIFTUURLIKE RAAD GEGEE MOET WORD
MERK DIE WANORDELIKES
HOE OM SEKERE ERNSTIGE OORTREDINGS TE HANTEER
HOE OM SAKE VAN ERNSTIGE OORTREDING TE HANTEER
AANKONDIGING VAN TEREGWYSING
AS DAAR OP UITSETTING BESLUIT WORD
AANKONDIGING VAN UITSETTING
AANKONDIGING VAN HERSTELLING
SAKE WAARBY GEDOOPTE MINDERJARIGE KINDERS BETROKKE IS
WANNEER ONGEDOOPTE VERKONDIGERS OORTREE
JEHOVAH SEËN VREEDSAME EN REIN AANBIDDING
Aanvaar altyd Jehovah se dissipline
ELKE jaar stroom duisende mense na Jehovah se huis van rein aanbidding ter vervulling van Bybelprofesie (Miga 4:1, 2). Hoe bly is ons tog om hulle in “die gemeente van God” te verwelkom! (Hand. 20:28). Hulle waardeer die geleentheid om Jehovah saam met ons te dien en om die reinheid en vreedsaamheid van ons geestelike paradys te geniet. God se heilige gees en die wyse raad in sy Woord help ons om die vrede te bewaar en die gemeente rein te hou.—Ps. 119:105; Sag. 4:6.
2 Deur Bybelbeginsels toe te pas, beklee ons ons “met die nuwe persoonlikheid” (Kol. 3:10). Ons sit kleinlike onenighede en persoonlike geskille opsy. Omdat ons Jehovah se beskouing van sake het, oorkom ons verdelende wêreldse invloede en werk ons as ’n internasionale broederskap in eenheid saam.—Hand. 10:34, 35.
3 Nietemin ontstaan daar van tyd tot tyd probleme wat die vrede en eenheid van die gemeente versteur. Waarom gebeur dit? In die meeste gevalle is dit omdat Bybelraad nie toegepas word nie. Ons moet nog steeds teen ons onvolmaakte menslike neigings stry. Nie een van ons is sonder sonde nie (1 Joh. 1:10). Iemand kan ’n misstap begaan wat sedelike of geestelike onreinheid in die gemeente kan inbring. Ons kan iemand aanstoot gee deur ons onbedagsame woorde of dade, of iets wat iemand gesê of gedoen het, laat ons dalk struikel (Rom. 3:23). Wat kan ons doen om sake reg te stel wanneer dit gebeur?
4 Jehovah het dit alles liefdevol in ag geneem. Sy Woord bevat raad oor wat ons kan doen wanneer probleme ontstaan. Ons kan persoonlike hulp kry by ons liefdevolle geestelike herders, die ouer manne. Deur hulle skriftuurlike raad toe te pas, kan ons weer ’n goeie verhouding met ander geniet en ons goeie posisie voor Jehovah behou. As ons dissipline of teregwysing ontvang weens ’n oortreding wat ons begaan het, kan ons seker wees dat sulke teregwysing ’n bewys van ons hemelse Vader se liefde vir ons is.—Spr. 3:11, 12; Heb. 12:6.
5 Soms kan persoonlike geskille of klein probleme tussen lede van die gemeente ontstaan. Dit moet gou en in ’n gees van broederliefde opgelos word (Ef. 4:26; Fil. 2:2-4; Kol. 3:12-14). Jy sal heel waarskynlik vind dat probleme van ’n persoonlike aard wat jou verhouding met ’n lid van die gemeente raak, opgelos kan word deur die apostel Petrus se raad toe te pas om “intense liefde vir mekaar [te] hê, want die liefde bedek ’n menigte sondes” (1 Pet. 4:8). Die Bybel sê: “Ons almal struikel dikwels” (Jak. 3:2). As ons die Gulde Reël toepas, naamlik om alles aan ander te doen wat ons wil hê hulle aan ons moet doen, kan ons gewoonlik klein oortredings vergewe en vergeet.—Matt. 6:14, 15; 7:12.
6 As jy besef dat jy iemand aanstoot gegee het deur iets wat jy gesê of gedoen het, moet jy dadelik die inisiatief neem om die vrede te herstel. Onthou, dit raak ook jou verhouding met Jehovah. Jesus het sy dissipels die volgende raad gegee: “As jy dan jou gawe na die altaar bring en jy daar onthou dat jou broer iets teen jou het, laat staan jou gawe daar voor die altaar en gaan weg; maak eers vrede met jou broer en offer dan, wanneer jy teruggekom het, jou gawe” (Matt. 5:23, 24). Daar was dalk ’n misverstand. Indien wel, kommunikeer openlik. Goeie kommunikasie tussen almal in die gemeente help baie om misverstande te voorkom en probleme op te los wat weens menslike onvolmaaktheid ontstaan.
7 Soms besluit opsieners dat dit nodig is om iemand raad te gee om sy denke te probeer regstel. Dit is nie altyd maklik nie. Die apostel Paulus het aan die Christene in Galasië geskryf: “Broers, selfs al begaan iemand die een of ander misstap voordat hy daarvan bewus is, moet julle wat geestelik bekwaam is, so iemand in ’n gees van sagmoedigheid probeer reghelp.”—Gal. 6:1.
8 Deur hulle herderswerk kan opsieners die gemeente teen baie geestelike gevare beskerm en dalk voorkom dat ernstige probleme ontstaan. Ouer manne probeer die gemeente dien op ’n manier wat ooreenstem met die belofte wat Jehovah deur Jesaja gemaak het: “Elkeen sal soos ’n skuilplek teen die wind en ’n skuiling teen die reënstorm wees, soos waterstrome in ’n waterlose land, soos die skaduwee van ’n groot, swaar rots in ’n uitgeputte land.”—Jes. 32:2.
9 Die apostel Paulus het gewaarsku teen sekere persone wat ’n onheilsame invloed in die gemeente kon wees. Paulus het gesê: “Ons gee julle dan nou bevel . . . om julle te onttrek aan elke broer wat wanordelik wandel en nie volgens die oorlewering wat julle van ons ontvang het nie.” Hy het hierdie woorde verduidelik deur te skryf: “As iemand nie gehoorsaam is aan ons woord deur hierdie brief nie, hou dié een gemerk, hou op om met hom om te gaan, sodat hy beskaamd kan word. Moet hom nogtans nie as ’n vyand beskou nie, maar hou aan om hom ernstig te vermaan as ’n broer.”—2 Tess. 3:6, 14, 15.
10 Van tyd tot tyd toon iemand skaamtelose minagting vir God se standaarde waardeur Christene gerig moet word, hoewel hy nie ’n ernstige sonde beoefen waarvoor hy uit die gemeente gesit kan word nie. Dit kan dinge insluit soos om uiters lui, krities of vuil te wees. Dalk ‘bemoei hy hom met wat hom nie aangaan nie’ (2 Tess. 3:11). Of dit kan iemand wees wat konkel om ander materieel uit te buit of wat vermaak geniet wat beslis onvanpas is. Die wanordelike gedrag is ernstig genoeg om die gemeente in ’n slegte lig te stel, en dit kan ander Christene beïnvloed.
11 Die ouer manne sal ’n wanordelike persoon eers probeer help deur hom Bybelse raad te gee. As die persoon egter voortgaan om Bybelbeginsels te ignoreer nadat hy herhaaldelik vermaan is, sal die ouer manne dalk besluit dat ’n toespraak gehou moet word om die gemeente te waarsku. Ouer manne sal onderskeidingsvermoë aan die dag lê om te bepaal of ’n spesifieke situasie ernstig en ontstellend genoeg is dat ’n waarskuwende toespraak gehou moet word. Die spreker sal gepaste raad oor wanordelike gedrag gee, maar hy sal nie die naam van die wanordelike persoon noem nie. Gevolglik sal diegene wat bewus is van die situasie wat in die toespraak beskryf word, versigtig wees om nie sosiaal met so iemand te verkeer nie, hoewel hulle nog steeds geestelike assosiasie met hom sal hê en ‘hom ernstig sal vermaan as ’n broer’.
12 Die ferm standpunt wat getroue lede van die gemeente inneem, sal die wanordelike persoon hopelik tot skaamte en berou beweeg. Wanneer dit duidelik is dat die persoon sy wanordelike weg verlaat het, sal dit nie meer nodig wees om hom as iemand te behandel wat gemerk is nie.
13 Die bereidwilligheid om misstappe oor te sien en te vergewe, beteken nie dat ons ’n traak-my-nieagtige houding teenoor oortredings het of dat ons dit goedkeur nie. Nie alle oortredings kan aan oorgeërfde onvolmaaktheid toegeskryf word nie; en dit is ook nie reg om ’n oortreding oor te sien wat meer as net ’n geringe misstap is nie (Lev. 19:17; Ps. 141:5). Volgens die Wetsverbond was party sondes ernstiger as ander, en dit is ook in die Christengemeente die geval.—1 Joh. 5:16, 17.
14 Jesus het ’n spesifieke prosedure uiteengesit om ernstige probleme tussen mede-Christene op te los. Let op die stappe wat hy gemeld het: “As jou broer ’n sonde begaan,  gaan lê sy fout tussen jou en hom alleen bloot. As hy na jou luister, het jy jou broer gewen. Maar as hy nie luister nie,  neem nog een of twee saam met jou, sodat elke saak uit die mond van twee of drie getuies bevestig kan word. As hy na hulle nie luister nie,  praat met die gemeente. As hy selfs na die gemeente nie luister nie, laat hom vir jou net soos ’n man van die nasies en soos ’n belastinggaarder wees.”—Matt. 18:15-17.
15 Die illustrasie wat Jesus daarna gegee het, soos opgeteken in Matteus 18:23-35, dui blykbaar aan dat een van die sondes waarna Matteus 18:15-17 verwys, verband hou met finansiële of eiendomsake, soos om nie ’n lening terug te betaal nie of bedrog te pleeg. Of die oortreding is dalk laster, wat iemand se reputasie ernstig skend.
16 As jy bewyse het dat iemand in die gemeente so ’n sonde teen jou gepleeg het, moet jy nie haastig wees om die ouer manne te vra om in te gryp nie. Soos Jesus gesê het, moet jy eers met die persoon praat teen wie jy ’n klagte het. Probeer om die saak tussen julle twee alleen op te los sonder om iemand anders daarby te betrek. Hou in gedagte dat Jesus nie gesê het: ‘Gaan net een keer, en lê sy fout bloot’ nie. As die persoon dus nie die oortreding erken en om vergifnis gevra het nie, sal dit dalk goed wees om later weer met hom te gaan praat. As die saak op hierdie wyse opgelos kan word, sal die een wat die sonde begaan het, dit beslis waardeer dat jy ander nie van sy sonde vertel het of sy goeie reputasie in die gemeente geskend het nie. Jy sal “jou broer gewen” het.
17 As die oortreder verantwoordelikheid aanvaar, vergifnis vra en stappe doen om die saak reg te stel, is dit nie nodig om die saak verder te voer nie. Hoewel die sonde ernstig was, kan hierdie soort oortreding tussen die betrokke individue uitgestryk word.
18 As jy nie jou broer kan wen deur sy fout “tussen jou en hom alleen” bloot te lê nie, kan jy doen wat Jesus gesê het: “Neem nog een of twee saam met jou” en praat weer met jou broer. Diegene wat jy saam met jou neem, moet ook die doelwit hê om jou broer te wen. Hulle moet verkieslik getuies van die beweerde oortreding wees, maar as daar geen ooggetuies is nie, kan jy een of twee ander persone vra om getuies van die bespreking te wees. Hulle het miskien ondervinding met hierdie soort sake en sal moontlik kan vasstel of wat plaasgevind het, werklik ’n oortreding was. Ouer manne wat as getuies gekies word, verteenwoordig nie die gemeente nie, aangesien die liggaam van ouer manne hulle nie spesifiek toegewys het om dit te doen nie.
19 As die saak ná herhaalde pogings nie opgelos is nie—nadat jy met hom alleen gepraat het en nadat jy met een of twee ander na hom toe gegaan het—en jy voel dat jy die oortreding nie kan oorsien nie, moet jy die opsieners van die gemeente van die saak in kennis stel. Hou in gedagte dat dit hulle doelwit is om die vrede en reinheid van die gemeente te bewaar. As jy die ouer manne genader het, moet jy die saak in hulle hande laat en op Jehovah vertrou. Jy moet nooit toelaat dat iemand anders se gedrag jou laat struikel of jou van jou vreugde in Jehovah se diens beroof nie.—Ps. 119:165.
20 Die herders van die kudde sal die saak ondersoek. As dit duidelik is dat die persoon wel ’n ernstige sonde teen jou begaan het, onberouvol is en nie bereid is om op redelike en gepaste wyse daarvoor te vergoed nie, sal ’n komitee van opsieners die oortreder dalk uit die gemeente moet sit. Op dié manier beskerm hulle die kudde en bewaar hulle die reinheid van die gemeente.—Matt. 18:17.
21 Sekere ernstige oortredings, soos seksuele onsedelikheid, egbreuk, homoseksualiteit, godslastering, afvalligheid, afgodediens en soortgelyke growwe sondes, vereis meer as net die vergifnis van iemand teen wie oortree is (1 Kor. 6:9, 10; Gal. 5:19-21). Aangesien sulke ernstige sondes ’n bedreiging vir die geestelike en sedelike reinheid van die gemeente is, moet die ouer manne daarvan in kennis gestel word en moet húlle dit hanteer (1 Kor. 5:6; Jak. 5:14, 15). Party persone nader moontlik die ouer manne om hulle eie sonde te bely of om hulle te vertel wat hulle van die oortreding van ander weet (Lev. 5:1; Jak. 5:16). Ongeag hoe die ouer manne uitvind van die ernstige oortreding van ’n gedoopte lid van die gemeente, ’n aanvanklike ondersoek sal deur twee ouer manne gedoen word. As daar vasgestel word dat daar waarheid in die berig steek en dat daar bewyse is wat toon dat ’n ernstige sonde wel gepleeg is, sal die liggaam van ouer manne ’n regterlike komitee van ten minste drie ouer manne aanstel om die saak te hanteer.
22 Die ouer manne hou waaksaam toesig oor die kudde en probeer dit beskerm teen enigiets wat geestelik skadelik kan wees. Hulle probeer God se Woord ook vaardig gebruik om enigiemand wat oortree het, tereg te wys en hom te help om weer geestelike gesond te word (Jud. 21-23). Dit is in ooreenstemming met die instruksies wat die apostel Paulus aan Timoteus gegee het toe hy geskryf het: “Ek gelas jou plegtig voor God en Christus Jesus, wat bestem is om die lewendes en die dooies te oordeel, . . . wys tereg, berispe, vermaan, met alle lankmoedigheid en onderrigkuns” (2 Tim. 4:1, 2). Om dit te doen, verg dalk baie tyd, maar is deel van die harde werk van die ouer manne. Die gemeente waardeer hulle werk en ag hulle “dubbele eer waardig”.—1 Tim. 5:17.
23 In elke situasie waar daar bewys is dat iemand skuldig is, is dit die opsieners se hoofdoel om die oortreder te help om geestelik gesond te word. As hy opreg berouvol is en hulle hom kan help, sal hulle hom teregwys, hetsy privaat of voor persone wat tydens die verhoor getuienis gelewer het. Hierdie teregwysing sal as dissipline vir hom dien en die aanwesiges met heilsame vrees vervul (2 Sam. 12:13; 1 Tim. 5:20). In alle gevalle van teregwysing deur ’n regterlike komitee word beperkings opgelê. Dit kan die oortreder help om daarna “reguit paaie” vir sy voete te maak (Heb. 12:13). Die beperkings word ná verloop van tyd opgehef wanneer dit duidelik word dat die persoon geestelik herstel.
24 As ’n regterlike komitee bepaal dat ’n persoon berouvol is, maar dat die saak waarskynlik in die gemeente of in die gemeenskap bekend sal word of as die gemeente op hulle hoede moet wees vir die berouvolle oortreder, sal ’n eenvoudige aankondiging gedurende die Lewe en Bediening-vergadering gemaak word. Dit moet sê: “[Naam van die persoon] is tereggewys.” Die koördineerder van die liggaam van ouer manne moet hierdie aankondiging goedkeur.
25 In party gevalle het die oortreder verhard geraak in sy sondige handelswyse en reageer hy gevolglik nie op pogings om hom te help nie. Daar is miskien nie voldoende ‘werke wat by berou pas’ wanneer die regterlike verhoor gehou word nie (Hand. 26:20). Wat dan? In sulke gevalle moet die onberouvolle oortreder uit die gemeente gesit word, wat beteken dat hy nie meer met Jehovah se rein volk mag assosieer nie. Die slegte invloed van die oortreder word uit die gemeente verwyder, wat die sedelike en geestelike reinheid daarvan bewaar en die gemeente se goeie naam beskerm (Deut. 21:20, 21; 22:23, 24). Toe die apostel Paulus bewus geword het van die skandelike gedrag van ’n lid van die gemeente in Korinte, het hy die ouer manne vermaan dat hulle “so iemand aan Satan moet oorgee . . . , sodat die gees [van die gemeente] gered kan word” (1 Kor. 5:5, 11-13). Paulus het ook melding gemaak van ander wat in die eerste eeu uitgesit is omdat hulle teen die waarheid in opstand gekom het.—1 Tim. 1:20.
26 Wanneer ’n regterlike komitee besluit dat ’n onberouvolle oortreder uitgesit moet word, moet hulle die persoon van die besluit in kennis stel en die skriftuurlike rede(s) vir die uitsetting duidelik uiteensit. Wanneer die regterlike komitee die oortreder van die besluit vertel, moet hulle vir hom sê dat hy teen die besluit kan appelleer as hy dink dat ’n ernstige oordeelsfout begaan is. As hy dit wil doen, moet hy ’n brief skryf waarin hy die redes vir sy appèl duidelik uiteensit. Van die tyd af dat hy van die komitee se besluit in kennis gestel is, sal hy sewe dae hê om dit te doen. As ’n geskrewe appèl ontvang word, moet die liggaam van ouer manne met die kringopsiener in aanraking kom. Hy sal dan bekwame ouer manne aanwys om op ’n appèlkomitee te dien om die saak weer aan te hoor. Hulle sal alles in hulle vermoë doen om die appèlverhoor binne een week ná ontvangs van die skriftelike appèl te hou. As appèl aangeteken word, sal die aankondiging van die uitsetting uitgestel word. Die beskuldigde sal intussen nie toegelaat word om by vergaderinge kommentaar te lewer, te bid of om spesiale diensvoorregte te geniet nie.
27 ’n Appèl word toegestaan uit goedhartigheid teenoor die beskuldigde en bied hom nog ’n geleentheid om sy saak te stel. As die oortreder dus opsetlik versuim om vir die appèlverhoor op te daag, moet die uitsetting aangekondig word nadat redelike pogings aangewend is om met hom in aanraking te kom.
28 As die oortreder nie wil appelleer nie, moet die regterlike komitee aan hom verduidelik hoe belangrik dit is dat hy berou toon en watter stappe hy kan doen om ná verloop van tyd herstel te word. Dít sal nuttig sowel as liefdevol wees en moet gedoen word in die hoop dat hy sy weë sal verander en mettertyd aan die vereistes sal voldoen om na Jehovah se organisasie terug te keer.—2 Kor. 2:6, 7.
29 Wanneer dit nodig is om ’n onberouvolle oortreder uit die gemeente te sit, word ’n kort aankondiging gemaak, wat sê: “[Naam van die persoon] is nie meer een van Jehovah se Getuies nie.” Dit is nie nodig om meer as dit te sê nie. Dit sal getroue lede van die gemeente daarop attent maak dat hulle nie meer met dié persoon moet assosieer nie (1 Kor. 5:11). Die koördineerder van die liggaam van ouer manne moet hierdie aankondiging goedkeur.
30 Die term “dissosiasie” verwys na die optrede van iemand wat ’n gedoopte lid van die gemeente is maar opsetlik sy posisie as Christen verloën deur te sê dat hy nie meer as een van Jehovah se Getuies erken wil word of bekend wil staan nie. Of hy verloën sy posisie in die Christengemeente deur sy dade, soos deur aan te sluit by ’n sekulêre organisasie met oogmerke wat in stryd is met Bybelleringe en wat gevolglik deur Jehovah God veroordeel word.—Jes. 2:4; Op. 19:17-21.
31 Die apostel Johannes het die volgende geskryf aangaande diegene wat in sy dag hulle Christelike geloof verloën het: “Hulle het van ons uitgegaan, maar hulle was nie van ons soort nie; want as hulle van ons soort was, sou hulle by ons gebly het.”—1 Joh. 2:19.
32 Wanneer iemand gedissosieer is, is sy situasie voor Jehovah baie anders as dié van ’n onbedrywige Christen, wat nie meer aan die veldbediening deelneem nie. Hy het dalk onbedrywig geword omdat hy God se Woord nie gereeld bestudeer het nie. Of hy het dalk weens persoonlike probleme of vervolging sy ywer in Jehovah se diens verloor. Die ouer manne sowel as ander in die gemeente sal voortgaan om gepaste geestelike hulp aan ’n onbedrywige Christen te gee.—Rom. 15:1; 1 Tess. 5:14; Heb. 12:12.
33 Maar as ’n Christen besluit om hom te dissosieer, sal die volgende kort aankondiging aan die gemeente gemaak word: “[Naam van die persoon] is nie meer een van Jehovah se Getuies nie.” So iemand word soos ’n uitgesette persoon behandel. Die koördineerder van die liggaam van ouer manne moet hierdie aankondiging goedkeur.
34 ’n Uitgesette persoon of iemand wat hom van die gemeente gedissosieer het, kan herstel word as hy duidelik bewys dat hy berouvol is en as hy oor ’n redelike tydperk toon dat hy sy sondige weg verlaat het. Hy toon dat hy graag ’n goeie verhouding met Jehovah wil hê. Die ouer manne laat genoeg tyd verloop—baie maande, ’n jaar of selfs langer, afhangende van die omstandighede—sodat die uitgesette persoon kan bewys dat sy berou opreg is. Wanneer die liggaam van ouer manne ’n skriftelike versoek van iemand ontvang om herstel te word, moet die oorspronklike regterlike komitee, indien prakties, met daardie persoon praat. Die komitee sal bepaal of daar genoeg bewyse is van ‘werke wat by berou pas’ en besluit of hy op daardie tydstip herstel moet word of nie.—Hand. 26:20.
35 As die persoon wat vra om herstel te word, deur ’n ander gemeente uitgesit is, moet ’n plaaslike regterlike komitee met die persoon vergader en die versoek oorweeg. Daarna sal die plaaslike regterlike komitee in verbinding tree met die liggaam van ouer manne van die gemeente wat die persoon uitgesit het en hulle aanbeveling aan hulle gee. Die betrokke komitees sal saamwerk om te verseker dat al die feite ingesamel word en ’n regverdige besluit geneem word. Maar die besluit om die persoon te herstel, word deur die oorspronklike regterlike komitee geneem. As party lede van die oorspronklike komitee nie meer in die gemeente is of nie bekwaam is om te dien nie, kan ander ouer manne van die oorspronklike gemeente gekies word om hulle te vervang.
36 Wanneer die regterlike komitee oortuig is dat die uitgesette persoon opreg berouvol is en herstel moet word, word ’n aankondiging van die herstelling gemaak in die gemeente waar die persoon uitgesit is. As die persoon nou in ’n ander gemeente is, sal die aankondiging ook daar gemaak word. Dit moet eenvoudig sê: “[Naam van die persoon] is herstel as een van Jehovah se Getuies.” Die koördineerder van die liggaam van ouer manne moet hierdie aankondiging goedkeur.
37 As ’n gedoopte minderjarige kind ’n ernstige oortreding begaan, moet die ouer manne daarvan in kennis gestel word. Wanneer die ouer manne ’n geval van ernstige sonde hanteer waarby ’n minderjarige betrokke is, is dit verkieslik dat die gedoopte ouers van die jong persoon teenwoordig is. Hulle moet met die regterlike komitee saamwerk en nie probeer keer dat die kind die nodige dissipline ontvang nie. Net soos in die geval van volwasse oortreders, probeer die regterlike komitee die oortreder teregwys en reghelp. Maar as die jong persoon onberouvol is, word hy uitgesit.
38 Wat moet gedoen word wanneer ongedoopte verkondigers by ernstige oortreding betrokke raak? Aangesien hulle nie gedoopte lede van die gemeente is nie, kan hulle nie amptelik uitgesit word nie. Maar dalk verstaan hulle die Bybel se standaarde nie ten volle nie en sal liefdevolle raad hulle help om “reguit paaie” vir hulle voete te maak.—Heb. 12:13.
39 As ’n ongedoopte oortreder onberouvol is nadat twee ouer manne met hom vergader en hom probeer help het, moet die gemeente in kennis gestel word. Die volgende kort aankondiging word gemaak: “[Naam van die persoon] word nie meer as ’n ongedoopte verkondiger erken nie.” Die gemeente sal die oortreder dan as ’n wêreldse persoon beskou. Hoewel die oortreder nie uitgesit is nie, is Christene versigtig wat enige assosiasie met hom betref (1 Kor. 15:33). Geen velddiensrapporte sal van hom aanvaar word nie.
40 Ná verloop van tyd sal ’n ongedoopte persoon (hetsy volwasse of minderjarig) wat as ’n verkondiger verwyder is, dalk weer ’n verkondiger wil word. In daardie geval sal twee ouer manne met hom vergader en sy geestelike vooruitgang bepaal. As hy kwalifiseer, sal die volgende kort aankondiging gemaak word: “[Naam van die persoon] word weer as ’n ongedoopte verkondiger erken.”
41 Almal wat vandag met die gemeente van God assosieer, kan hulle verheug in die goeie geestelike toestand wat Jehovah se volk geniet. Ons het beslis ’n ryk geestelike weiveld en ’n oorvloed verkwikkende waters van waarheid. Ons geniet ook Jehovah se beskermende sorg deur sy teokratiese reëling onder die hoofskap van Christus (Ps. 23; Jes. 32:1, 2). Om in hierdie moeilike laaste dae in die geestelike paradys te wees, gee ons ’n gevoel van veiligheid.
Deur die vrede en reinheid van die gemeente te bewaar, gaan ons voort om ons lig van Koninkrykswaarheid te laat skyn
42 Deur die vrede en reinheid van die gemeente te bewaar, gaan ons voort om ons lig van Koninkrykswaarheid te laat skyn (Matt. 5:16; Jak. 3:18). Met God se seën sal ons die vreugde smaak om te sien hoe nog baie mense Jehovah leer ken en hom saam met ons begin dien deur sy wil te doen.