Boekdinge - Oktober 2009
JY LEES NOU Boekdinge - Oktober 2009
Op die boekrak is daar vandeesmaand 'n uiteenlopende klompie boeke. Daar is 'n digbundel, kortverhale en speurverhale en lewensverhale en 'n pragtige koffietafelboek oor migrasiepatrone van diere.
Soos die "Derwiese dansers" van een gedig laat hierdie bundel 'n mens met 'n gevoel van selfhipnose, "tollend weg van die ek". Aan die een kant is dit tipies Hambidge. Temas soos liefdesverhoudings, verlies en digterskap word uitgeskryf in 'n moderne woordwêreld van e-pos, selfone, filmsterre en openbare ruimtes.
Die wiel draai, 'n vuurwiel van passie en palindroom, sodat 'n mens soms 'n voet wil uitsteek teen die duiseligheid, jouself wil gaan grond in die massa van die digter se bestaande oeuvre. Wat bybly, is die besef: "Ek is niks sonder my woorde/ nie. My woorde is niks sonder/my nie. O woorde, stukkende woorde/wat ek heel timmer op die roete". - Ilse van Staden
Het jy geweet die Arktiese seeswael vlieg jaarliks sowat 40 000 km wanneer hy migreer? Een van die oudste geringde Arktiese swaels was 34 jaar oud. Kan jy jou indink hoeveel kilometers dié voël in sy lewe gevlieg het! Die boek is ryklik geïllustreer met pragkleurfoto's en het kaarte waarop elke dieresoort se migrasie-roete gewys word.
Voorwaar 'n boek wat 'n mens weer en weer sal deurblaai - en elke keer iets nuuts leer. - Phyllis Green
In die vinnige baan is geld tegelyk onbenullig en allesoorheersend. Stephen Winter se lewe is oppervlakkig en draai om geld en mag. Hy stel sy gesin teleur omdat hulle altyd laaste kom en hy onderdruk sy gevoelens tot só 'n mate dat dit sy gesondheid aantas. Hy is onmenslik koud teenoor sy vrou wanneer sy hom na sy mening verraai.
Van der Merwe vertel 'n boeiende storie van 'n armmanskind wat van heel onder teen die leer opbeweeg, en wys hoe ongevoelig die sakewêreld kan wees.
'n Opwindende storie, uitstekend vertel. - Mariette Postma
Soos enige geheime organisasie het die Fabriek 'n rangorde. Die top-agente is bekend as die groot vyf. Een van hulle, die Rooi Luiperd, verdwyn tydens 'n missie. Twee junior agente ding mee om die top-posisie. Wie ook al die raaisel rondom die verdwyning
Dis 'n verhaal vol verraad,
agterdog en moord, maar ongelukkig nogal voorspelbaar. - Karien Labuschagne
Hy hou die duiwe wat mieliepitte soek in 'n leë pakhuis dop, en besluit dat een van die goue stofdeeltjies wat rondsweef die aarde is.
Dis nie 'n romantiese, maklik verteerbare verhaal nie, maar 'n bevredigende, verrykende boek. - - Mariette Postma
Wat is die verskil tussen 'n horde besope bobbejane en 'n spul magsbehepte politici? Nie veel nie, wys hierdie satire wat verskeie aspekte van politieke filosofie op vermaaklike wyse belig en insiggewende maatskaplike kommentaar lewer. Die affêre speel hom af teen Donkerberg se hange, slaapplek van Grootraad Makedaan en sy onderdanige dorpsbobbejane. Bedags deursnuffel hulle die asgate vir eetgoed en saans vier hulle fees in die lapa met klubs en rade se oorskietkos. Uiteindelik lei hul onnatuurlike lewenswyse tot spanning in die trop en 'n dapper bobbejaantjie besluit om hul griewe op skrif te stel. Dit loop uit op 'n blitsverkiesing en die gebeure daarna lei tot 'n sameswering, wat meebring dat die leier en sy stafsekretaris die trop verlaat. Die einde van Grootraad se bobbejaanstreke? - Emsie Viljoen
Dit bevat 15 stories oor siele, selfs 'n dieresiel en 'n vliegtuig wat nie tot rus kan kom nie. Die spookstories word vertel deur vriende wat sit en kuier om 'n Laeveldse vuurtjie.
Nova stem in om 'n baba vir haar beste vriend, Mal, en sy vrou, Stephanie, te hê.
Waarom neurotiese Stephanie in elk geval toelaat dat Mal 'n baba by sy sielsgenoot kry, gaan my verstand te bowe. En die lafhartige manier waarop hy swanger Nova aan haar lot oorlaat, is onvergeeflik. Maar vroue-lesers op amazon.com was mal daaroor en het glo dae lank geween.
Waarskuwing: Die einde is nie voorspelbaar nie. - Lydia van der Merwe
Om die gedagtes en ondervindings van 'n kind te lees is om die lewe te sien deur die
oë van so 'n kind. 'n Mens kry begrip vir hoe kinders die lewe ervaar.
Die boek is by tye vervelig, want die skrywer beskryf mense, omgewings en stories langdradig. -Trudy Booyens