ToekomsVenster: Dat almal een mag wees(Foto: TLU SA) “Ek bid egter nie net vir hulle nie, maar ook vir dié wat deur hulle woorde tot geloof in My sal kom. Ek bid dat hulle almal een mag wees, net soos U, Vader, in My is en Ek in U, dat hulle ook in Ons mag wees, sodat die wêreld kan glo dat U My gestuur het. – Joh. 17:20-21 Na die goeie en deurdringende reën van die afgelope tyd kan ŉ mens nouliks glo dat daar dele in ons land is waar dit baie droog is, soveel so dat mens en dier ly. Ek sien op TV-nuus hoe hulp van regoor Suid-Afrika aangery word na die gemeenskap in die Kimberley-omgewing. Diep afhanklike mense staan nader om ŉ kospakkie met broodnodige proviand te ontvang. Een ouer vrou reageer teenoor ŉ weldoener dat sy vanaand darem weer ŉ slag kan eet. Iemand vertel weer dat daar geen onderskeid is tussen mense wat swaarkry nie. Plaaswerkers en eienaars van plase staan in een ry, aangewese op die liefdeshulp wat betoon word. Nood en armoede, swaarkry en droefheid, is die groot gelykmaker. Vir sommige mense is dit ŉ bekende ervaring om in ŉ ry te gaan staan en te wag dat iets aan hulle besorg word. Ander staan vir die eerste keer daar. Die implemente in die plaasstoor beteken niks as daar nie ŉ oes is op die land nie. Droogte vra ook nie na status en kultuur, kerklidmaatskap of politieke affiniteit nie. Almal is net te dankbaar dat iemand aan hulle gedink het. Dalk het Suid-Afrika meer swaarkry nodig. Dalk sal dit ons help om op te hou stry oor beuselagtighede, mekaar te verketter en te benadeel omdat ander nie dink, is of lyk soos jy nie. Dalk sal ons dan aan die ander kant van vooroordeel en agterdog en vrees wat so deel van ons DNS is, kom. Dalk sal die populisme wat ander se swaarkry vir eie gewin misbruik ŉ ander deuntjie begin sing as hulle naas ander in die ry moet val. Dan weer, kan dit nog slegter gaan met hierdie land te midde van politieke, maatskaplike en ekonomiese realiteite wat ver van gunstig is? Dalk is die droogte ŉ metafoor: ons siel is droog, ons harte somtyds so verhard. Dalk is die mense wat aanry en uitdeel en omgee deel van ŉ gemeenskap wat self een of ander tyd hoed in die hand gestaan en wag het om iets te ontvang. Nee, mag die Here ons bewaar van ŉ landwye krisis wat ons by daardie punt van verby kleur, kultuur en taalverskeidenheid laat kyk en mense, mede-pelgrimsreisigers laat sien. Sal Hy dit deur sy Gees in ons bewerk.