Geskryf deur Katrina Wesencraft
Voorheen was tipe 1-diabetes a doodsvonnis. Na 'n diagnose is pasiënte op 'n hongerdieet geplaas. Die gelukkiges het 'n jaar of twee om te lewe. Maar danksy die ontdekking van insulien in die vroeë 1920's, is dit nie meer die geval nie.
Ons het insulien nodig om ons bloedsuiker te reguleer. Na 'n ete help insulien ons selle om die suiker in ons kos te gebruik. Ons gebruik hierdie suiker as energiebrandstof - sonder insulien kan suiker nêrens heen gaan nie. Dit bly in die bloedstroom en beskadig bloedvate met verloop van tyd.
Mense met tipe 1-diabetes spuit insulien in om hul bloedsuikervlak te beheer. Alhoewel die behandeling lewensredder is, kan dit nie voorkom dat mense diabetiese komplikasies opdoen nie. Hierdie toestande kan lewensbeperkend wees, so wat as daar 'n behandeling is wat beter is as insulieninspuitings?
Wel, daar kan wees, en dit behels die uitplant van selle.
oor 450 miljoen mense het suikersiekte, maar minder as 10% van hierdie mense het die soort wat bekend staan ​​as tipe 1. In tipe 1-diabetes hou die insulienproduserende selle van die pankreas op met werk. Wetenskaplikes weet nie presies hoe dit gebeur nie, maar dit lyk asof die immuunstelsel hierdie selle per ongeluk aanval.
Ek werk saam met navorsers en chirurge aan die universiteite van Strathclyde en Edinburgh wat hierdie foutiewe selle vervang vir 'n klein groepie mense met ernstige tipe 1-diabetes. By 'n gesonde persoon produseer ongeveer 1% van die pankreas selle insulien. Wetenskaplikes is in staat om hierdie insulienproduserende selle uit 'n skenkerpankreas te onttrek en chirurge oorplant dit in 'n diabetiese pasiënt.
'N Suksesvolle oorplanting sou beteken dat mense met tipe 1-diabetes weer hul eie insulien kan begin maak. Dit klink eenvoudig, maar dit werk nie altyd nie. Belangrike struikelblokke voorkom dat hierdie behandeling wyer beskikbaar is.
Soos met oorgeplante organe, word selle ook verwerp. Ontvangers van seloorplantings moet 'n skemerkelkie met antierespuitingsmiddels neem. Terwyl hierdie middels die immuunstelsel minder geneig is om die oorgeplante selle op te spoor, het dit ook ernstige newe-effekte.
Selfs suksesvolle seloorplantings misluk uiteindelik. Wanneer die skenkerinsulienproduserende selle ophou werk, kom die pasiënt se diabetes terug. Navorsers weet nog nie presies waarom die oorplanting ophou werk nie. Ons dink dat die immuunstelsel van die pasiënt ten spyte van geneesmiddels teen spuitstof uiteindelik ontdek dat die selle van 'n ander liggaam afkomstig is en dit aanval.
Dit kan selfs gebeur as gevolg van die dwelmbehandeling. Medisyne teen inspuiting kan 'n toksiese effek hê op insulienproduserende selle. Vanweë hierdie risiko's is seloorplantings slegs beskikbaar vir 'n klein groepie pasiënte wat nie hul bloedsuiker kan beheer nie, selfs nie met insulieninspuitings nie, en wat gereeld in die hospitaal opgeneem word.
Navorsers probeer om ontslae te raak van die behoefte aan geneesmiddels teen spuitstof. Die selle kan nie verwerp word as dit nie deur die immuunstelsel opgespoor kan word nie. Ons dink dat dit moontlik sou wees om die skenkerselle in die liggame van pasiënte te sluip as dit met 'n spesiale materiaal bedek is.
Bio-onsigbare materiale kan in die liggaam ingeplant word sonder dat dit deur die immuunstelsel verwerp word. Ons gebruik 'n bio-onsigbare stof genaamd alginaat, wat uit seewier onttrek word. In teorie sal selle wat in 'n bio-onsigbare materiaal toegedraai is, die opsporing van immuunselle wat rondom ons liggame beweeg, vermy en op soek na indringers.
Alginaat kom voor in die selwande van bruin seewier. Robert Ford / Shutterstock
As die selle in 'n bio-onsigbare alginaat bedek word, kan die oorplantings misluk. In ons laboratorium het ons 'n masjien waarmee ons trosse insulienproduserende selle kan vasvang in klein alginaatborrels. Die borrels is ongeveer 200 mikrometer breed - omtrent die breedte van 'n menslike hare - en kan binne duisend selle wegsteek.
Behalwe dat dit bio-onsigbaar is, is alginaat poreus. Die porieë is groot genoeg om insulien uit te laat en suurstof en suiker in te laat (die voedingselemente moet oorleef). Wat belangriker is, is dat die porieë te klein is om immuunselle in die alginaatborrels te laat beweeg en die skenkerselle binne te bespeur of beskadig.
Oorplantingselle wat in bio-onsigbare alginaat bedek is, het belowende resultate gehad dierproewe en in kleinskaalse menslike proewe. Die maak van die borrels is egter moeilik om op te skaal. Hopelik kan dit in die toekoms tot seloorplantings lei sonder om geneesmiddels te inspuit. Baie meer mense met diabetes, veral jong mense, kan dan 'n seloorplanting kry. Dit sou hulle verhinder om die gesondheidskomplikasies te ontwikkel wat die gevolg is van jare met hoë bloedsuiker. Miskien kan jongmense eendag 'n bio-onsigbare seloorplanting kry om hul diabetes te behandel sodra hulle gediagnoseer word.
Katrina Wesencraft, PhD-kandidaat, Universiteit van Strathclyde
Jy is hier: Tuis > Lewe > Gesondheid > Food & Voeding > genesing Dieet > Is dit sleg vir jou gesondheid om voedsel te eet wat in olyfolie gebraai is?