Bybelskool » Genesis 24 – God gee vir Isak 'n gasvrye vrou wat hom vertroos na die dood van Sara
Dit is 'n heerlike vrou-soek verhaal, want Abraham besluit ná Sara se dood dat die tyd gekom het om vir Isak 'n maat, 'n metgesel, te soek. Die skrywer herinner ons aan die seën wat hy ervaar het in sy verhouding met die Here. Hy wou nou van dié seën vir sy seun aangee.
Die slaaf word aangesê om sy hand onder Abraham se heup (bobeen) te sit wat 'n eufemisme is vir die opdrag dat die slaaf aan Abraham se geslagsdele moes vat. 'n Eed is baie keer in die Ou Nabye Ooste gesweer met 'n heilige objek in die hand. Hierdie aksie het dus 'n diep godsdienstige betekenis gegee aan die eed wat die slaaf moes sweer. Hy sweer by die vrugbaarheid van Abraham en in die bewussyn van die belofte van 'n nageslag dat die Here se seën verder sal gaan as net die een seun Isak in die koms van die volgende geslag.
Ons sien hier die eerste getuienis van 'n "gereelde huwelik", waar die pa vir sy seun 'n vrou soek, soos wat Hagar natuurlik dieselfde gedoen het vir Ismael. Binne die sterk patriargale, en in Hagar se geval matriargale konteks, waarin ouers 'n outoritêre rol in hulle kinders se lewens gespeel het, was dit een van die verantwoordelikhede van ouers. Soms het kinders self inisiatief geneem, soos ons in die verhaal van Jakob sien, maar selfs in daardie geval het Rebekka se broer Laban eintlik namens haar opgetree, maar uiteindelik Jakob se keuse van Ragel aangevul met haar suster Lea, wat weereens die problematiek van poligamie in die aartsvaderlyn in gedra het.
Die wet sou later uitvoerig uitbrei oor die verkeerde seksuele praktyke wat sou voorkom as: "Julle … julle seuns met hulle (Kanaänitiese) dogters laat trou, en wanneer hulle dogters onsedelikheid bedryf in die verering van hulle gode, sal hulle julle seuns tot dieselfde soort onsedelikheid verlei." (Eks. 34:16). Daarom is dit ten sterkste verbied (Deut. 7:3) en die gevare van die Moabitiese orgie in Siddim wat tot Baäl-Peor aanbidding aanleiding gegee het, aan die nageslagte oorvertel (Num. 25).
Let op dat Abraham nie maar net bid dat God se engel met die slaaf sal gaan nie, maar inderdaad verklaar dat dit sal gebeur, iets waarop die slaaf dan staatmaak in sy eie gebed dat die Here hom sal lei deur die gebeure by die waterput waar hy Rebekka aantref. Abraham het 'n baie noue verhouding met God regdeur sy lewe geniet, soos die slaaf later aan die familie getuig: hy "leef naby die Here".
Die skrywer is helder daaroor dat Rebekka 'n maagd was, sodat daar geen suspisie oor haar morele karakter sou wees wat die nageslag wat uit haar gebore sou word in enige diskrediet sou kon bring nie. Dit is dus duidelik hoe hoog die skrywer die heiligheid van die huwelik waardeer, selfs voordat die wet in meer eksplisiete detail riglyne daarvoor neergelê het. Seks het in die huwelik gehoort en klaar.
Rebekka is daarby direk familie van Abraham, die dogter van Betuel, die seun van sy broer Nahor en sy vrou Milka wat weer 'n dogter was van Abraham se ander broer, Haran. Rebekka is daarom 'n bloedniggie van Isak. Sy noem interessant genoeg nie die naam van haar ma nie, maar wel dié van haar ouma Milka wat ná haar pa Haran se dood waarskynlik deur haar oom Nahor van weeskind-status gered is deur met haar te trou (soos Abraham Haran se seun Lot weer saam met hom laat trek het). Dit beteken dat Rebekka eintlik van beide Abraham se twee broers afstam – van Haran via Milka en van Nahor via Beteul. Verstommend!
Laban verskyn op die toneel wat nog 'n paar keer in die verdere verloop van die verhaal van Isak en Jakob 'n rol sal speel en word die brugbouer na die uiteindelike ooreenkoms wat tussen die twee families gesluit word. Dit is egter duidelik dat hy deur gierigheid gedryf word, anders as sy suster se gasvryheid. "Toe hy die neusring sien en die armbande aan sy suster se arms … het hy na die man gehardloop …" Die verwysing na wat die man alles vir haar gesê het, word tweede genoem in die beskrywing wat dié indruk by 'n mens laat. En soos 'n mens in die verhaal van Jakob later sal sien, is dit presies hoe Laban uiteindelik geteken word.
Die slaaf is slim om die aanbod om langer te vertoef van die hand te wys en vat die pad met 'n paar vroue om haar by te staan, haar grootmaak-"ma", Debora (Gen. 35:8), en 'n paar slavinne. Dit sou haar 'n stukkie bekendheid gee in 'n vreemde omgewing.