Kort ontleding van Waar die vergetelheid woon | Huidige literatuur
"Waar die vergetelheid woon" is 'n werk van Luis Cernuda Die titel daarvan is ontleen aan 'n vers van Bécquer en wat weer sy naam gee aan 'n lied van die Spaanse sanger-liedjieskrywer Joaquín Sabina. Die vergetelheid, uiteraard die pyn vir die einde van 'n liefde, is die as waarom die hele digbundel draai. Dit is 'n soort dood, 'n uitwissing van herinneringe wat daartoe lei dat die digter gefrustreerd voel oor wat oorgebly het van wat eens 'n mooi gevoel was.
Dit is die negatiewe deel van die Amor, van die gevolg, van wat oorbly wanneer dit ophou bestaan, en op 'n sekere manier is dit waaraan enige wese wat 'n minnaar blootstel, aangesien niks vir ewig is nie en die einde van die liefdesfase onvermydelik sal plaasvind vir vergetelheid wat sal bring gevoelens negatief in teenstelling met die positiwiteit van die vorige fase waarin vreugde en welstand die basiese pilare was.
Soos die opposisie tussen liefde en hartseerTussen geheue en vergetelheid, tussen vreugde en frustrasie, verskyn 'n ander antitese in die werk, dit is die een tussen engel en duiwel, wat aangebied word as poëtiese stemme wat vir die leser fluister.
Hierdie werk word die meeste erken deur Luis Cernuda, hoewel hy nie in sy eerste digbundels goeie kritiek gekry het nie, maar al die lof gekry het met die publikasie van die boek waarmee ons nou te doen het.
1 Waar die vergetelheid woon, die boek
2 Analise van waar die vergetelheid woon
2.1 Deel 1 van die gedig
2.2 Deel 2 van Waar die vergetelheid woon
3 Wat beteken die gedig van Waar vergetelheid woon?
4 Kontekstualisering van die gedig
Waar die vergetelheid woon, die boek
Luis Cernuda se boek Waar die vergetelheid woon, is in 1934 gepubliseer, ondanks die feit dat die gedigte wat dit bevat tussen 1932 en 1933 geskryf is. Onder hulle is een van die bekendstes ongetwyfeld die naam wat die titel gee.
Hierdie digbundel behoort tot die jong stadium van die skrywer, toe hy 'n liefdesteleurstelling gehad het en die rede waarom hy oor die liefde skryf asof dit iets sleg of met bittere gevoelens daarteenoor was.
Daarbenewens is dit bekend dat die titel wat hy aan die gedig gegee het, sowel as sy digbundel, nie eintlik sy uitvinding was nie, maar dat hy eerder gekyk het na 'n ander skrywer, Gustavo Adolfo Bécquer, wat in Rima LXVI in sy vyftiende vers, staan ​​daar "waar die vergetelheid woon."
Die boek bestaan ​​uit verskeie gedigte, maar feitlik almal met negatiewe en pessimistiese gevoelens oor liefde en lewe. Ondanks die feit dat Luis Cernuda se vroeë werke baie kritiek gekry het, het hy aanhou probeer en ontwikkel, iets wat hy jare later bereik het.
Analise van waar die vergetelheid woon
Binne die digbundel is die een wat dieselfde naam dra as die boek die bekendste van almal, en ook die een wat al die temas wat die skrywer in hierdie werk behandel, kondenseer. Daarom kan die lees daarvan 'n idee gee van die oomblik wat hy deurgemaak het en die rede waarom alle ander poësie grens aan pessimisme, eensaamheid, hartseer, ens.
Waar die vergetelheid leef 22 verse wat in 6 strofes verdeel is. Die meter is egter nie eintlik dieselfde in al die verse nie, maar daar is ongelykhede en sommige verse is baie langer as ander.
Die strofe is ook nie dieselfde in aantal verse nie. Die eerste bestaan ​​uit 5 verse terwyl die tweede 3 is; die derde van 4 ... en laat die laaste met slegs 2. Wat hy wel goed gebruik, is verskillende figure soos:
Personifikasie. Ken 'n menslike eienskap, handeling of iets toe aan 'n voorwerp of idee.
Beeld. Dit is 'n retoriese figuur wat 'n werklike ding in woorde wil beskryf.
Anafora. Dit gaan oor die herhaling van 'n woord, of meer, aan die begin van die vers en in 'n sin.
Gelyke. Vergelyk twee woorde wat 'n gemeenskaplike eienskap het.
Antitese. Dit verwys na die blootstelling van die opposisie van 'n idee wat gewoonlik ook in die gedig weerspieël word.
Simbool. Dit word gebruik om die een woord in die ander te vervang.
Die struktuur van die gedig volg wel 'n sirkelvormige patroon, aangesien dit begin met 'n idee wat geskend word totdat dit eindig. As u eers na die gedig kyk, sal u sien dat dit begin met dieselfde ding wat eindig (waar die vergetelheid leef) en drie verskillende dele daarin vestig.
Deel 1 van die gedig
Daarin word verse 1 tot 8, die eerste twee strofes, saamgevat. Die onderwerp wat hierin behandel word, handel oor die dood van liefde, 'n geestelike dood, maar as gevolg van sy teleurstelling in die liefde vertrou die skrywer nie meer daardie gevoel nie.
Deel 2 van Waar die vergetelheid woon
In hierdie deel sou verse 9 tot 15 opgeneem word, dit wil sê strofe 3 en 4. Dit is miskien meer pessimisties in hierdie deel van die gedig, omdat die begeerte daarvan is hou op om in liefde te glo, probeer om te dink aan daardie gevoel en breek met alles wat ek oor liefde gedink het.
Ten slotte spreek die derde deel van die gedig, uit reëls 16 tot 22 (strofe 5 en 6), van die gevoel van liefde, van nie weer wil ervaar nie en dat dit net as 'n herinnering in 'n geheue bly, om van daardie gevoel ontslae te raak om langs 'n persoon te wil wees.
Wat beteken die gedig van Waar vergetelheid woon?
Waar die vergetelheid woon het vir Luis Cernuda 'n manier geword om die pyn wat hy ervaar het, uit te druk vir die teleurstelling wat hy ervaar het. In werklikheid beteken dit vir hom om nie weer verlief te wil raak nie, nie weer in liefde te glo nie en alles wat wil gebeur, te vergeet.
Al hierdie gevoelens word deur die skrywer in hierdie gedig verdoem, hoewel die boek nog baie meer het. Dit is egter miskien die een wat die grootste klem lê, aangesien dit praat oor die bestaan ​​van liefde, maar ook van die lyding wat daarmee gepaard gaan. Om hierdie rede, as dinge nie verloop soos dit veronderstel was om te idealiseer nie, is dit wat hy wil hê om te verdwyn, om te sterf, want al het daardie engel vir wie hy kan verwys as 'Cupido' 'n pyl van liefde vasgespyker, het hy nie dieselfde by die ander persoon nie.
Vir dit, die skrywer probeer skuil in die vergetelheid om negatiewe gedagtes te staak en om op te hou pyn en wanhoop voel vir die herinnering aan daardie oomblikke wat u geleef het.
Kontekstualisering van die gedig
Luis Cernuda is in 1902 in Sevilla gebore. Hy was een van die beste digters van die Generation of 27, maar hy het ook baie gely, wat sy digkuns 'n weerspieëling maak van die gevoelens wat hy in sy lewe ervaar het.
Die eerste ervaring wat hy met literatuur gehad het, was deur sy groot vriend Pedro Salinas, toe hy regte studeer aan die Universiteit van Sevilla (1919). Op daardie stadium het hy ander skrywers begin ontmoet, benewens die skryf van sy eerste boek.
In 1928 het hy na Toulouse gaan werk. Hy sal ongeveer 'n jaar aanbly, aangesien hy in 1929 in Madrid begin woon en werk. Dit is bekend dat hy sedert 1930 in die León Sánchez Cuesta-boekwinkel gewerk het, behalwe dat hy skouers geskuur het met ander skrywers soos Federico García Lorca, of Vicente Aleixandre. Dit was tydens daardie vergaderings met outeurs wat Lorca stel hom in 1931 voor aan Serafín Fernández Ferro, 'n jong akteur wat die digter se hart gesteel het. Die probleem is dat hy slegs sy geld van Cernuda wou hê, en omdat hy nie wederkerig gevoel het nie, was dit die oomblik waarin hy die gedig geïnspireer het Waar die vergetelheid woon (saam met die res van die gedigte wat deel uitmaak van die digbundel met dieselfde naam). Op daardie stadium was hy 29 jaar oud, hoewel die gedigte in sy jeugstadium geklassifiseer is.
In werklikheid moes hy hom te veel merk, aangesien dit nie bekend is dat hy 'n ander liefde as dit gehad het nie. Dit is dus waarskynlik dat hy voldoen het aan wat hy in die gedig Waar die vergetelheid woon, geskryf het, wegbeweeg van liefde en hom op ander toespits. gevoelens.
Volledige pad na artikel: Huidige literatuur » Letterkunde » skrywers » "Waar die vergetelheid woon"