Amerikaners sal hierdie jaar meer vleis eet as ooit tevore - Nuwe resepte
Ondanks die modieusheid van plantaardige dieet, eet Amerikaners meer vleis as ooit
En tog toon 'n nuwe opname dat baie Amerikaners nog steeds ongemaklik dink oor waar die ete vandaan kom.
Vir die eerste keer word 100 miljard pond vleis teen die einde van hierdie jaar geproduseer, deels as gevolg van goedkoper produksiekoste en 'n groter uitvoervraag, volgens Bloomberg.
Volgens data van die Amerikaanse departement van landbou sal laer pryse by kruidenierswinkels Amerikaners aanmoedig om meer vleis te koop as voorheen, terwyl die algemene aanbod van vleis oorvloedig is as gevolg van die laer koste van voergraan en veeproduksiemateriaal. Gegewens toon dat koper die laagste pryse op hoenderborsies in 'n bestek van vyf jaar geniet, en dat steak en ham ook meer bekostigbare pryse het - dieselfde geld vir eiers.
Ten spyte van die lae pryse, is meer mense geneig om te verminder hoeveel vleis hulle eet as hulle moet kyk waar die vleis eintlik vandaan kom - dit wil sê as hulle dit self moet oes.
'N Nuwe peiling deur Cherry Digital, 'n skakelbeampte, het 2500 vleiseters uit al die 50 state gevra of hulle weet hoe die dier grootgemaak en geslag word.
Dink u daaraan om vleis op te gee? Lees eers hierdie:
Byna die helfte van die ondervraers het gesê dat hulle nie vleis sou eet as hulle die dier tuis moes slag nie - van diegene wat gesê het dat hulle 68 % mans was, terwyl slegs 34 persent vroue was. Hierdie getalle korreleer eintlik met bestaande data oor wie die meeste geneig is om 'n vegetariese dieet in die VSA te hou: 59 persent van die vegetariërs is vroue, terwyl 41 persent mans is. As u belangstel, kan u 'n toestand-vir-staat uiteensetting sien van wie meer geneig is om vleis op te gee as hulle dit self moes oes:
Die opname van Cherry Digital onthul ook dat meer Amerikaners bereid sou wees om hul dieet ten minste twee dae per week vleisloos te maak. Dit korreleer met die toename in gewildheid van plantgebaseerde eet. Byna 40 persent van die ondervraers het gesê dat hulle sal oorweeg wat algemeen as 'n 'flexitariese' dieet genoem word: hoofsaaklik 'n vegetariese dieet, met af en toe vleis- of visgereg. Dit blyk gelukkig te wees veel gesonder.
Die uiteinde: Dit lyk asof Amerikaners meer as ooit op vleis staatmaak, maar die groei van plantaardige items is ook net so sterk: Bronne van alternatiewe proteïene is een van die belangrikste tendense van hierdie jaar, en ons kan verwag dat groei slegs vleisvry sal wees items in die toekoms.
Plantgebaseerde of vis-swaar dieet verlaag die kans op ernstige COVID-infeksie
GREENWICH, Conn. — Na meer as 'n jaar se navorsing oor wat sommige pasiënte met koronavirus sieker maak as ander, kan die antwoord daarop neerkom wat hulle eet? 'N Nuwe studie het bevind dat 'n gesonde dieet wat fokus op plantaardige voedsel en vis, die kans op 'n ernstige COVID-19-infeksie kan verlaag.
Dr Sara Seidelmann van die Stamford -hospitaal en haar span sê spesifiek dat meer groente die kans op matige koronavirussimptome met meer as 70 persent kan verminder. Plant- of visdieet verminder ook die risiko van ernstige simptome met byna 60 persent.
Verskeie studies het voorgestel dat dieet 'n belangrike rol speel in hoe erg COVID mense beïnvloed, en vir hoe lank, maar daar is min bewyse om dit te ondersteun. Nou het navorsers gevind watter kosse die dodelike virus verdoof en dus op die spyskaart moet verskyn.
Die neigings in hierdie studie word beperk deur die grootte van die studie (klein getalle met 'n bevestigde positiewe toets) en ontwerp (selfverslaggewing oor dieet en simptome), dus is versigtigheid nodig by die interpretasie van die bevindings, " sê ondervoorsitter van die NNEdPro Nutrition and COVID-19 Taskforce, Shane McAuliffe, in 'n mediaverklaring.
Het plantaardige dieet hospitaalwerkers van COVID gered?
Studie -outeurs ontleed opnames van 2 884 dokters en verpleegsters in die voorste linie wat sterk aan die virus blootgestel is terwyl hulle in hospitale in Frankryk, Duitsland, Italië, Spanje, die Verenigde Koninkryk en die Verenigde State gewerk het. Die span het deelnemers gevra om gedetailleerde inligting oor hul dieetpatrone in 'n aanlynopname van Julie tot September 2020 te verskaf.
Vrae het ingesluit of hulle enige COVID -simptome ervaar het en hoe ernstig hulle was, asook navrae oor hul agtergronde, mediese geskiedenis en lewenstyl. Navorsers het dieetinligting in verskillende kategorieë verdeel, insluitend plantgebaseerde, plantgebaseerde vis, en 'n lae-koolhidraatryke dieet.
Plantgebaseerde diëte is gewoonlik hoër in groente, peulgewasse en neute, en laer in pluimvee en rooi of verwerkte vleis. Uit die 568 werkers wat met COVID-19 besmet is, het 138 gesê dat hulle matige of ernstige simptome ervaar het. Diegene wat 'n plantgebaseerde dieet gevolg het, het egter 'n laer kans op matige infeksie met 73 persent.
Diegene wat hoofsaaklik vis of plantaardige voedsel eet, was ook 59 persent minder geneig om met 'n ernstige geval van die virus te beland. Selfs as ons die gewig en ander gesondheidstoestande van mense in ag neem, het die eet van meer groente gehelp om COVID te tem.
Wat maak vis en setperke so gesond?
Dr Seidelmann se span het opgemerk dat mans meer as vroue in die studie was, wat dit moontlik maak dat die resultate minder van toepassing is op vroue. Ten spyte hiervan voeg hulle by dat plantaardige diëte ryk is aan voedingstowwe, veral fitochemikalieë soos polifenole en karotenoïede. Hierdie voedsel bevat ook baie vitamiene en minerale, wat almal belangrik is vir 'n gesonde immuunstelsel.
Daarbenewens is vis 'n belangrike bron van vitamien D en omega-3-vetsure, wat belangrike anti-inflammatoriese eienskappe het. Deur rooivleis met vrugte en groente te vervang, kan dit dus help om diegene te beskerm wat die grootste risiko loop om met ernstige COVID -simptome in die hospitaal te beland.
Ons resultate dui daarop dat 'n gesonde dieet wat ryk is aan voedsel wat dig is, as beskerming teen ernstige COVID-19 oorweeg kan word, " studie-outeurs tot die gevolgtrekking gekom.
Vleisverkope in kleinhandel styg ondanks die toename in plantaardige opsies en minder verbruikers wat hulle as vleiseters identifiseer
Bron: Getty/ Noel Hendrickson
Verwante etikette: Vleis, FMI
Die 16de jaarlikse "Power of Meat" -verslag wat verlede week vrygestel is, berig dat die verkope van kleinhandelvleisafdelings in 2020 met 19,2% gestyg het tot $ 82,5 miljard - 'n dramatiese toename van 1% verkoopgroei in 2019. Alhoewel baie van hierdie groei toegeskryf kan word aan 'n Die styging in die prys per volume vleis verlede jaar met 7.4%, die volume het in die tydperk steeds met 11% gestyg.
'N Groot deel van hierdie toename is die gevolg van die verskuiwing van gewoontes tydens die pandemie, soos om meer tuis te eet, insluitend middagete, wat voorheen moontlik by die skool, op kantoor of onderweg geëet is.
'Meer as driekwart van die koper het iets verander oor hul vleisaankope tydens die pandemie,'Volgens die verslag. 'Deur aandete en middagete koop 43% van die koper meer vleis en pluimvee. Boonop het vier uit elke tien kopers anders gekoop, of dit nou verskillende soorte (42%), verskillende snitte (40%) of verskillende handelsmerke (45%) was. Die grootste dryfvere om anders te koop, is op soek na beter waarde, meer maaltye kook en minder winkeluitstappies. "​
Die toename in kleinhandelvleisverkope en -volume in die kleinhandel kom selfs al sê baie Amerikaners dat hulle hul vleisverbruik verminder en fokus op meer plantaardige diëte.
Volgens die verslag beskryf 19% van die verbruikers hulself nou as 'flexitarians', wat meestal plante eet, maar soms vleis of pluimvee. Dit was van 10% in 2019. Terselfdertyd het die persentasie mense wat hulself as vleiseters beskryf, gedaal van 85% in 2019 tot 71% in 2021. Boonop sê 34% van die koper dat hulle hul vleis- en pluimveeverbruik, maar slegs 6% het hulself tot 'n vegetariese of veganistiese dieet verbind, lui die verslag.
Plantvleis het wortels in die sewentigerjare
Plantvleis is dalk hoogs tegnologies, maar die idees daaragter bestaan ​​al dekades lank.
'Ons weet almal dat Amerikaners van die hamburger hou. Maar nou probeer wetenskaplikes beesvleis kanselleer. " "The Impossible Whopper -" Alternatiewe vleis is 'n warm produk. 'Die patty is 100 persent plantaardige proteïene.' "Glad nie." "Glad nie." Maar daar is meer as net die stewige smaak daarvan. "Vleis eis 'n enorme tol op natuurlike hulpbronne en die omgewing." 'Onder die huidige stelsel is dit nie volhoubaar nie. Dit moet verander. " Alhoewel die nuwe plantaardige vleis hoë-tegnologie is, bestaan ​​die idees daaragter al dekades lank. "As u 'n plantdieet kies, kan u uself help en die wêreld tegelyk verander." 'Soveel van wat ons doen, was in die boek. U weet, dit is daar geskryf. Maar dit neem so lank voordat dit in die algemene dialoog kom. " "Hallo." "Wat is besig om te gebeur?" Ethan Brown het sy alternatiewe vleisonderneming, Beyond Meat, in 2009 begin met 'n radikale idee: Jy het nie 'n dier nodig om vleis te maak nie. 'Dit is dus die 2.0 -burger wat nog nie vrygestel is nie? As ons dit regkry, net soos dierlike proteïene, sal baie min verbruikers sê: 'Nee, ek wil dit nie doen nie.' 'Brown wil hê Beyond speel 'n rol in die stryd teen die klimaat verander. 'Dit is uitstekend. Baie goed. 'U weet, ek het lank in die energiesektor gewerk. Ek het my hele loopbaan op hierdie gebied bestee, maar nie regtig gefokus op die hoofprobleem nie. En die grootste probleem is werklik vee. " Beeste, veral in voerkrale, gee gevaarlike hoeveelhede kweekhuisgasse af, soos metaan en stikstofoksied. "Ons boerderymetodes, landbougrondgebruik, ontbossing dra baie by tot die klimaatkrisis." Omdat koeie groot hoeveelhede graan verbruik, beteken stygende wêreldwye vleisverbruik 'n groter uitbuiting van grond en water. Volgens die Verenigde Nasies word byna 80 persent van die wêreld se landbougrond gebruik om voedsel vir vee te wei of te kweek. 'Ons weet van die hulpbron-intense aard van die landbou. Ons het geweet van die gevolge daarvan vir die klimaat. Ons weet van die gesondheidsimplikasies van die inname van hoë vlakke van dierlike proteïene. En ons het natuurlik geweet van die toestande waarin diere grootgemaak word in die industriële landbou. En elke dag werk ons ​​hard daaraan om hierdie probleme op te los deur op een ding te fokus: die oorgang van die proteïen in die middel van die bord van 'n dierlike proteïen na 'n plantproteïen. Dis dit." In die laboratorium van Beyond Meat bestudeer hulle elke detail in die hoop om die smaak, tekstuur, aroma en selfs die vleis te herhaal. 'Die produk waarvoor ons die bekendste is, is die Beyond Burger. En ons het jare daaraan gewerk om dit tot die punt te kry waar 'n gewone verbruiker sou sê: 'Ja, dit is regtig 'n vleisagtige ervaring vir my. Dit lewer die proteïen wat ek nodig het. Dit is versadig, ensovoorts. '" Ondernemings soos Beyond wil hê dat verbruikers die sosiale en omgewingsimpak van die voedsel wat hulle eet, moet oorweeg. Alhoewel hul produkte nuut is, is hierdie idee - dat 'n individu se keuse om minder vleis te eet die wêreld tot voordeel kan strek - nie. Dit is byna 50 jaar gelede die eerste keer bekendgestel deur 'n jong skrywer, Frances Moore Lappé. "Frances Moore Lappé, skrywer van die gewilde topverkoper, 'Dieet vir 'n klein planeet.' ... die wêreld staar 'n hongerkrisis in die gesig. 'Alhoewel ons meer graan op hierdie planeet verbou, is daar baie meer bekke om te voed.' 'Die wêreld was versot daarop om mense te voed. En ek het gedink, as ek net kon verstaan ​​waarom mense honger is. " Konvensionele wysheid het gesê dat ons die aarde se vermoë bereik om voedsel te produseer. Maar Moore Lappé, wat slegs 27 jaar oud was, het haarself begrawe in data oor wêreldwye produksie. 'Dit is die oorspronklike manuskrip vir' Dieet vir 'n klein planeet ', gedateer 6 Januarie 1971. Ek het net gesê: OK, ek gaan uitvind, is ons regtig aan die grens van die aarde? Is dit werklik die oorsaak van honger? Dit is al die berekeninge wat ek met klein liniaalreëls gedoen het. En so het ek my pa se glybaanreël gekry, en ek het net daar gesit, uur na uur, letterlik twee en twee bymekaar gesit. " Wat sy ontdek het, het haar verstom. As al die wêreld se graan aan mense gevoer word, is daar genoeg om te eet. 'Daar is meer as genoeg vir ons almal. As u, net soos ek, eenvoudig neem, neem u die wêreld se voedselvoorraad en deel u dit met die aantal mense op die planeet, meer, meer as genoeg. " Maar ons voed baie van ons beeste, wat merkwaardig ondoeltreffend was om vleis te maak. In een grafiek het Moore Lappé geïllustreer hoe 21 pond proteïen wat aan 'n koei gevoer word, slegs 'n pond proteïen vir mense gemaak het. 'Ek wou weet dat ons huidige voedselstelsel ondoeltreffend, onregverdig, onlogies en vernietigend is. Dat dit net is, ons kan baie beter doen en ons hoef nie honger te hê nie. " Haar oplossing, 'n vleisvrye dieet, was in die beesvleissugtige 1970's ... 'Hulle is die vleisvleis.' . die uitgewer het haar dus vreemd gevra om resepte met opsies vir vleisvrye etes in te sluit. 'Ek wou mense aanmoedig dat ons deel kan wees van die oplossing, want ek dink ons ​​wil betekenis in ons lewens hê. En dit voel goed as ons ons daaglikse keuses kan aanpas by iets groter. " 'Het dit mense gehelp om hul dieet te verander? Verander mense hul dieet? " "O, beslis. Ek dink dit was 'n wegspringplek vir baie mense. " Ondanks min aandag in die media, het "Dieet vir 'n klein planeet" 'n teenkultuur -topverkoper geword, wat lesers geïnspireer het met die boodskap dat daaglikse keuses en individuele aksies 'n verskil kan maak. Een van hulle was 'n jong omgewingsbewaarder, Seth Tibbott. 'Ek het die boek gelees en 'n vegetariër geword. In 1980 begin hy 'n onderneming in Forest Grove, Ore., Die Turtle Island Soy Dairy, wat van die eerste alternatiewe vleis van 'n soja -proteïen genaamd tempeh gemaak het. 'Dit was die eerste advertensie wat ek vir Turtle Island Tempeh geskep het, en u sien ek het die soja-tempeh-goeie ou soja-en vyfgraan-tempeh, wat direk op die bladsye van' Dieet vir 'n klein planeet 'was, en dan was die soja -tempeh met kruie my tempehroni. " Alhoewel hy amper nie gelyk was nie, het Tibbott in 1995 'n nuwe produk vir Thanksgiving bekendgestel. Dit is Tofurky genoem. 'Niemand het gedink dit is 'n goeie idee nie. Hulle het gesê: 'Dit is 'n dom naam, dit is dom.' '' Het jy 'n Tofurky? ' "Tofurky?" "Ja, tofu -kalkoen." "Tofurky, iemand?" "Is dit Tofurky?" "Tofurky. To-bagel met room-tot-kaas. " "Tofurky." 'Ons het geen advertensiebegroting gehad nie. Maar wat ons wel gehad het, was hierdie eienaardige produk met hierdie eienaardige naam. En ons het agtergekom dat die media net nie genoeg daarvan kon kry nie. " Hy het ook ander produkte gemaak, soos tofuwors en snye deli. Na dekades van stadige maar bestendige groei, ongeveer twee jaar gelede, het die vraag na Tofurky se produkte skielik ontplof. 'Die gesprek vir ons het verander, van waar in die wêreld gaan ons al hierdie produkte verkoop wat ons gaan maak, na hoe ons in die wêreld genoeg sal maak om aan die vraag van hierdie nuwe bedryf te voldoen?' Alhoewel die verskuiwing vinnig lyk, is dit ook iets waarvoor diereregte -aktiviste al dekades lank werk. 'Ek het in 1987' Dieet vir 'n klein planeet 'gelees en dit het my ontstel. Soos Seth Tibbott, het Bruce Friedrich opgehou om vleis te eet nadat hy 'Dieet vir 'n klein planeet' gelees het. Maar uiteindelik het hy geglo dat dit oneties is om diere te eet. Hy het 'n advokaat vir diereregte geword en het alles probeer - van valse bloed op bontjasse tot redding van plaasdiere - om mense te laat ophou vleis eet. 'Ek het baie tyd bestee aan individuele dieetveranderinge. Dus, om mense op te voed oor wie plaasdiere is. En tog, jaar na jaar na jaar sedert jaar, het die vleisverbruik per capita toegeneem. " So het hy oorgeskakel - van aktivisme na kapitalisme - en 'n handelsgroep gestig wat beleggers vir alternatiewe vleis vind. Om 'n markaandeel op te bou, sê hy dat dit noodsaaklik is om hoofstroom te wees, saam met waagkapitaliste, kitskosrestaurante en selfs vleisondernemings. 'Die marksektor is almal wat eet. Die markgeleentheid vir beleggers, ongeag of hulle omgee vir die etiek, is moeilik om iets meer kolossaals voor te stel. As ons net aanhou om dieselfde soort plaasaktivisme te doen as wat ons al dekades lank doen, sal ons nie vordering maak nie. " Hierdie benadering, gedeel deur Beyond Meat en Impossible Foods, blyk te werk. In Mei 2019 het Beyond Meat die afgelope twee dekades een van die beste openbare aanbiedinge van 'n groot Amerikaanse onderneming gehad. 'Ons groei soos 'n gek, die geleenthede kom steeds na ons toe, en u stap -vir -stap die grense van hierdie idee wat nog net tien jaar gelede bestaan ​​het, af. 'Ek dink ons ​​het absoluut baat gevind by al die bemarkingspogings van ons eweknie -ondernemings, wat wonderlik is. Ek bedoel, hulle styg die gety. " Seth Tibbott se stiefseun, Jaime Athos, wat nou Tofurky se C.E.O. is, sê plantaardige eet het die verskuiwing gemaak van teenkultuur na hoofstroom. Hy wys op verkoopstendense van die afgelope twee jaar. 'As u na regte vleisverkope kyk, lyk dit min of meer plat. As u na vleis-alternatiewe verkope kyk, het dit met ongeveer 37 of 38 persent gegroei. So, dit is hoe 'n rewolusie plaasvind. Daardie soort groeikoers. " Hy erken ook vaardige bemarking en 'n nuwe generasie verbruikers, beïnvloed deur sosiale media en bewustheid van klimaatsverandering en dierewelsyn. 'Baie dink dit is gaaf om 'n plantgebaseerde eter te wees. Dit is tans 'n soort neiging. Ek dink ek is redelik optimisties oor mense in die algemeen, maar dit is lekker om in die rigting verbaas te wees dat die samelewing so vinnig kan verander. " Frances Moore Lappé se dogter, Anna Lappé, stem saam. Sy is 'n kosskrywer en omgewingsaktivis wat 'n dekade gelede 'n boek geskryf het wat die impak van voedsel op die klimaat ondersoek. 'Ek was 'n paar maande terug by 'n voedseltegnologiekonferensie in San Francisco, en dit was vir my so verbasend hoe byna elke toon begin het met die begin van 'n toespraak van Frances Moore Lappé oor die omgewing en volhoubaarheid. Maar sy glo dat haar ma nog altyd meer wou hê as dat mense net vleis moet prysgee. 'Sy was nooit so eenvoudig nie. Dit is regtig nie 'n gesprek oor hoe ons wil hê ons bord moet lyk nie. Dit is meer, hoe wil ons wêreld daar uitsien? " 'Vir my is die boodskap' Dieet vir 'n klein planeet 'uiteindelik hierdie boodskap oor demokrasie. Wie maak die keuse dat ons hierdie groot hoeveelheid grond moet inneem wat mense direk kan voed, en dit omskep om voer vir vee te kweek op 'n manier wat uiteindelik so ondoeltreffend is? " Beide Anna en haar ma is bekommerd oor die nuwe vleis -alternatiewe. Hulle is bekommerd dat selfs al lei dit tot 'n laer graanverbruik of mensliker vir diere, baie dit baie verwerk word. Hulle wil ook meer weet oor hoe die plante wat daarin kom, gekweek word. '' N Boodskap wat die idee versterk dat u op 'n manier 'n verpakte produk moet koop om in die plantwêreld te eet, is nie nuttig nie. " 'Een van die belangrikste beginsels van 'n klimaatvriendelike dieet is om soveel as moontlik regte kos te eet, dus nie verwerkte voedsel nie. Ek dink die vraag moet wees: is dit nie net vleis nie, of is dit nie vleis nie, of is dit plaagdoders, giftige plaagdoders? Was sintetiese kunsmis wat ongelooflik energie -intensief is om te produseer? Al hierdie vrae gaan in wese oor die impak van die voedsel wat ons eet. " "Daar's Angie." Wat Frances Moore Lappé self betref, het sy 'n renaissance. Sy is as spreker in aanvraag en berei saam met Anna 'n 50 -jarige bestaan ​​uit van "Dieet vir 'n klein planeet." "Hi." 'Daar is 'n enorme verandering in ons kultuur rondom kos sedert ek my boek geskryf het - net 'n enorme verandering.' "Baie dankie." 'Mense vra my gereeld:' Was dit nie moeilik om vleis op te gee nie? 'En ek sê:' Nee, dit was so opwindend. 'Dit het gegaan oor fundamentele verandering. En 'n stelsel wat regtig vernietigend was en ons nie dien nie. Dit het baie gegaan oor die vind van ons stem en die krag. En om op 'n klein manier 'n verskil in die wêreld te maak. "
Selfs terwyl Amerikaners in stede en hul voorstede saamtrek, het die variëteit wat rondloop, 'n nasionale simbool, saam met die cholesterolbelaaide dieet wat hy verteenwoordig: swaar op steaks, hamburgers, wors en dies meer. Wat as die ikoniese beeld eendag vervang sou word deur byvoorbeeld 'n tegnikus in 'n laboratoriumjas wat 'n faksimilee van 'n tradisionele burger vervaardig, gemaak van plante en nie van diere nie?
Nie baie waarskynlik nie, sê jy? Miskien nie dadelik nie. Maar ten spyte van die aantrekkingskrag van die cowboy, eet meer Amerikaners as ooit plantvleis, oortuig dat dit minder skadelik vir hulle is en minder belasting op die omgewing plaas. Veral duisendjariges gee die frase "all sizzle, no steak" 'n positiewe draai wat dit nog nooit gehad het nie.
Hierdie stadige maar miskien onverbiddelike verskuiwing in voedselvoorkeure word ondersoek deur Retro Report, wie se missie is om te fokus op hoe die verlede die huidige beleid en gebruike beïnvloed. In hierdie video-aanbod gaan dit oor Frances Moore Lappé, wie se topverkoperboek "Dieet vir 'n klein planeet" uit 1971 die manier waarop baie mense die wêreldwye honger beskou het, verander het in 'n era van vinnige bevolkingsgroei. Me Lappé (uitgespreek Luh-PAY) het tot die gevolgtrekking gekom dat daar genoeg kos is om rond te gaan. Sy sê die probleem was die verspreiding. Te veel daarvan het gegaan om diere op vier bene te voed eerder as direk na dié op twee.
'Ek het net gesê:' OK, ek gaan uitvind of ons regtig aan die aarde se grense is - is dit regtig die oorsaak van honger? ' het sy aan Retro Report gesê. Sy het haar pa se skuifreël aangeneem en 'net uur na uur daar gesit en letterlik twee en twee bymekaar gesit'. Haar uiteinde: die wêreld se graanvoorraad was "meer as genoeg" om elke mens op aarde te voed.
'Wat ek wou meedeel, is dat ons huidige voedselstelsel ondoeltreffend, onregverdig, onlogies en vernietigend is,' het mev Lappé gesê en bygevoeg: 'Ons hoef nie honger te hê nie.'
Die ondoeltreffendheid van 'n dieet wat op dierlike proteïene gebaseer is, blyk ook uit meer onlangse studies. In een grafiek het mev Lappé geïllustreer hoe meer as 21 pond proteïen wat aan 'n koei gevoer is, slegs 'n pond proteïen vir mense gemaak het. Volgens navorsers van die Verenigde Nasies word ongeveer 80 persent van die landbougrond wêreldwyd gebruik om vee te onderhou, 'n deel wat waarskynlik nie baie sal daal as 'n leier soos Jair Bolsonaro van Brasilië daartoe verbind is om die Amasone te ontbos om 'n pad vir meer veeteelt te maak nie.
"Ons gebruik 77 persent van ons landbougrond ter wêreld vir vee wat ons 17 persent van ons kalorieë gee," het me. Lappé (76) aan The New York Times Magazine gesê in 2019. Hierdie syfers weerspieël die groot invloed wat die veebedryf uitoefen , het sy gesê: 'Ek sê as ons 'n werklike demokrasie gehad het, as die landboubedryf en die vleisprodusente nie die politieke middele gehad het wat hulle het nie, dan kon ons regtig praat.'
Daar is ook 'n impak op die lug wat ons omring. Diere buk en breek groot wind en stel groot hoeveelhede metaan vry, 'n uitstekende kweekhuisgas. Wat koolstofdioksied betref, bereken die University of Michigan's Center for Sustainable Systems 'n uitstoot van 6,6 pond vir elke 4 gram beesvleis wat bedien word. Met nog 'n maatreël sê die Verenigde Nasies se Voedsel- en Landbou-organisasie dat vee verantwoordelik is vir ongeveer 14,5 persent van die wêreldwye kweekhuisgasvrystellings, met twee derdes van die totaal van beeste.
Kortom, die studies dui daarop dat die toewysing van groot stukke grond om plantenergie in dierlike energie te omskep, 'n net so ondoeltreffende metode is as wat mense kan kry om hul proteïene te kry.
Miskien is dit nie verbasend dat hierdie bevindings die produksie van alternatiewe vleis aangemoedig het nie, alhoewel veeboere en hul ondersteuners in sommige staatshuise wetgewing volg om die woord "vleis" te verbied vir enigiets anders as wat van 'n lewende dier kom. 'N Dekade gelede het Ethan Brown 'n onderneming genaamd Beyond Meat begin, wat plantaardige hamburgers en ander kosse vervaardig, wat volgens hul advokate die sis, die reuk en die smaak van die diersoort het. Dit verg baie minder grond en water en lei tot veel minder kweekhuisgasvrystellings as die tradisionele vleisproduksie.
'As ons dit so kan smaak dat dit net soos dierlike proteïene smaak en verruk, bedoel ek, baie min verbruikers gaan sê:' Nee, ek wil dit nie doen nie ',' het mnr. Brown aan Retro Report gesê.
Miskien ook nie verbasend nie, het vleisprodusente en hul bondgenote hulle teruggedruk teen die idee dat tofu of ander proteïenbronne die graad behaal. Hulle daag byvoorbeeld die idee uit dat plantaardige hamburgers gesonder is, en let op dat hoewel die voedsel minder versadigde vet bevat en geen cholesterol bevat nie, dit ook 'n baie natriuminhoud bevat. Wat die welstand van die planeet betref, sê hulle dat die bydrae van vleisproduksie tot kweekhuisgasvlakke sterk oorskat word.
Om seker te wees, McDonald's en sy broers is nie op die punt om binnekort te sluit nie. Gedurende 'n tydperk van 12 maande wat in Mei verlede jaar geëindig het, het beesburgers plantaardige in kitskoswinkels met 28 tot 1-6,4 miljard porsies verkoop, vergeleke met 228 miljoen. Tog glo plantprodusente dat hulle met 'n kommersiële gety ry.
Jaime Athos, die uitvoerende hoof van Tofurky, 'n onderneming wie se produkte in sojaproteïen gewortel is, het op verkoopsyfers van die afgelope twee jaar gewys, toe vleisverkope van regte diere gelyk was terwyl die verkoop van vleisalternatiewe met ongeveer 37 of 38 persent gestyg het. 'Dit is hoe 'n revolusie plaasvind, die soort groeikoers,' het hy gesê.
Anna Lappé, net soos haar ma, 'n kosskrywer en omgewingsaktivis, het aan Retro Report gesê dat haar belangstellings dieper strek. Die gevolge van voedselproduksie op die wêreld se ekologie verdien groter aandag, het sy gesê. 'Ek dink die vraag moet nie net wees of vleis vleis is nie, maar ook as plaagdoders, giftige plaagdoders,' het die jonger me. Lappé gesê. 'Was sintetiese kunsmis wat ongelooflik energie -intensief is om te produseer? Al hierdie vrae gaan in wese oor die impak van die voedsel wat ons eet. "
Haar ma is intussen oortuig dat "daar 'n enorme verandering in ons kultuur rondom kos was sedert ek my boek geskryf het."
Dit lyk onbetwisbaar. En wie weet? As die verkope van plantaardige vleis styg, moet ons dalk selfs die cowpokes wat die reeks ry, heroorweeg. Neem 'n ou country -treffer soos "Mammas, moenie toelaat dat u babas cowboys word nie." Dit is beter om 'n nuwe generasie te dien as 'moenie dat hulle kitare kies of ou vragmotors ry nie', gevolg deur 'n reël soos 'laat hulle tofu en volgraan eet'.
Die video met hierdie artikel is deel van 'n dokumentêre reeks wat deur The New York Times aangebied word. Die videoprojek is begin met 'n toelae van Christopher Buck. Retro Report, onder leiding van Kyra Darnton, is 'n nie -winsgewende media -organisasie wat die geskiedenis en konteks van vandag se nuus ondersoek. Om meer te kyk, teken in op die Retro Report -nuusbrief en volg Retro Report op YouTube en Twitter.
Kenners kyk af op plante-gebaseerde vleisgebaseerde dieet
Dr Paul Saladino is die skrywer van 'The Carnivore Code', 'n boek oor die eet van neus tot stert op diere. Hy glo dat diere, insluitend orgaanvleis, al die voedingstowwe verskaf wat nodig is vir die mens om te floreer, in hul mees biobeskikbare vorms. 1 In die video hierbo bespreek hy dr. Joel Fuhrman, 'n huisarts en skrywer wat die term 'Nutritarian' bedink het, wat verwys na 'n voedingsryke eetstyl wat hoofsaaklik plantaardig is.
'Dit was 'n vriendelike debat, maar dit het soms warm geword soos alle debatte,' het Saladino gesê. 'Soos u in hierdie video sal hoor, was ons oor baie dinge nie eens nie.' Uiteindelik stem die twee saam dat hulle nie saamstem nie, maar as u ooit gewonder het watter dieet die beste is-op diere of op plante-bied hierdie video uitstekende gedagtes.
Ondanks hul uiteenlopende menings oor dieet, deel Saladino en Fuhrman baie ooreenkomste, insluitend die bywoning van die mediese skool in hul dertigerjare en uiteindelik voeding en natuurlike genesing om die gesondheid van mense te bevorder. Albei hul strategieë het mense gehelp om hul gesondheid te verbeter, maar die onderliggende redes kan verskil, net soos die uiteindelike langtermyn-effekte.
'Dit is so interessant,' het Saladino gesê, 'dat beide diëte en diëte van plante kan lei tot die omkering van chroniese siektes wat Westerse medisyne onbehandelbaar noem en wat die Westerse algemene medisyne met farmaseutiese middels wil behandel.' Dit kan wees omdat enige dieet wat fokus op volvoedsel in plaas van die verwerkte wat 'n tipiese Westerse dieet vorm, 'n groot verbetering is.
In die Westerse wêreld verloor mense gewoonlik lewenslank lewenskragtigheid, maar dit gebeur nie in inheemse jagter-versamelaarsverenigings wat steeds hul tradisionele en vleisgebaseerde dieet eet nie.
Waarnemingstudie ten gunste van 'n plantgebaseerde dieet
Saladino het Fuhrman gevra waarom hy meen dat vleis beter vermy word, waarop hy geantwoord het: 'Ek glo nie regtig daar is 'n geskil nie en ek dink nie regtig daar is twee kante nie. Ek dink die bewyse is oorweldigend en nie-kontroversieel [ten gunste van 'n plantgebaseerde dieet]. "
Hy noem een ​​studie wat in The Lancet Public Health gepubliseer is, wat bevind het dat lae-koolhidraatdieet met 'n hoër proteïen- en vetbron oor 'n tydperk van 25 jaar verband hou met 'n hoër sterfte in vergelyking met diëte wat plantaardige proteïene bevoordeel en vette. 2 Ander, het hy gesê, het 'n toename in dierlike proteïeninname gekoppel aan sterftes as gevolg van borskanker, dikderm en dermkanker. Hy het met Saladino gesê:
'U is 'n gawe ou, maar ek dink u is baie misleidend ... en dit is soos 'n godsdiens waar mense nie wetenskap en logika weeg nie en oorweldigende hoeveelhede bewyse. Hulle kies net die kant waarop hulle wil kies, en dan probeer hulle data versamel om die manier van leef en eet te ondersteun in plaas van 'n oop lei ...
As ek dus 'n persoon se hartsiekte kan omkeer, hulle van hul bloeddrukmedikasie kan verwyder of van hul psoriase kan ontslae raak met 'n dieet wat hulle in staat sal stel om 100 jaar oud te word, doen ek dit liewer ... want die gebruik van 'n dieetstyl wat u aanbeveel, is soos om 'n chemoterapeutiese middel deur 'n rumatoloog te gebruik, want dit voel dalk beter en u weet net uit sekere dinge wat hulle doen ...
Ek was nie teleurgesteld nie. In a matter of just days my gastrointestinal issues started to improve. I experienced less gas and bloating, and the gnawing, painful feeling of being overly full was markedly less.
A study in the Tydskrif van die American Medical Association36 reported that women with breast cancer who regularly consumed soy products had a 32% lower risk of breast cancer recurrence and a 29% decreased risk of death, compared with women who consumed little or no soy.36 An analysis of 14 studies, published in the American Journal of Clinical Nutrition, showed that increased intake of soy resulted in a 26% reduction in prostate cancer risk.37