Bitumen is een van die oudste boumateriaal wat aan die mensdom bekend is. In ons tyd stel die gebruik daarvan heelwat opsies voor. Daar is baie variasies van hierdie materiaal.
Bitumineuse stowwe is organiese materiale waaraan verskeie spesies behoort.
Natuurlike bitumen. Dit is 'n viskose stof of 'n soliede materiaal, wat bestaan uit verbindings van koolhidrate en hul afgeleides. Die weë van hul vorming is die natuurlike oksidasieprosesse van oliepolimerisasie. Hulle is wydverspreid in die liggings van olie. Suiwer natuurlike bitumen is 'n redelik skaars stof.
Asfaltvariëteite. Hierdie tipe word meer dikwels as die vorige een aangetref. Dit word in poreuse gesteentes aangetref. Hulle is gemaal en poeier. Dit blyk dus weg bitumen.
Die olie. Dit is 'n kunsmatige weergawe van die materiaal. Dit word verkry in die proses van olieraffinering. In ooreenstemming met die tipe tegnologiese siklus word sulke bitumene in residuele verdeel, oksideer en kraak.
Bitumen het die volgende samestelling in die klassieke weergawe:
Tot 80% koolstof;
Tot 15% waterstof;
Van 2 tot 9% swael;
Nie meer as 5% suurstof nie;
Van 0 tot 2% stikstof.
Die genoteerde stowwe is in die vorm van verbindings van koolwaterstowwe, swael, suurstof en stikstof.
Alle elemente kan in drie groepe ingedeel word.
1. 'n Vaste komponent is 'n hoë molekulêre koolwaterstof, wat asfaltene genoem word. Paraffines behoort ook aan die vaste bestanddele.
2. Harse is amorfe materiale wat 'n donkerbruin kleur het.
3. Olie breuke is verskillende koolwaterstowwe wat 'n digtheid van minder as 1 het.
Bitumen is 'n taamlik komplekse stof met 'n sekere verhouding van al die komponente. 'N Toename in die massa asfaltene sal lei tot 'n toename in hardheid, wrokkigheid en versagtingstemperatuur.
Paraffiene verminder ook die plastisiteit van bitumen, dus die produksie fokus op die vermindering van hul inhoud tot 5% of minder.
Afhangende van die fisiese eienskappe van die volgende gebruiksaanwysings van bitumen:
Die toestel van 'n dak;
Vervaardiging van die kabel;
Produksie van koolstofveselstene;
By die uitvoer van bouwerk op sy eie, is bitumen die gewildste materiaal vir die waterdigting van verskeie voorwerpe, veral kelders en kelders.
Pad konstruksie gebruik bitumen petroleum pad (GOST 22245-90). Daar is verskeie handelsmerke van sulke materiaal.
Om 'n verskeidenheid behoorlik te kies, moet jy die tipe klimaat sone bepaal.
Vir natuurlike toestande wat gemiddeld gekenmerk word deur 'n temperatuur in die koue seisoen wat nie hoër is as -20 ° C nie, sal padbitumen soos BND 200/300, BND 130/200 en BND 90/130 geskik wees volgens GOST.
Vir gebiede waar die gemiddelde temperatuur in die koue seisoen wissel van -10 tot -20 ° C, word die padkrag-bitumen-pad-olie II- en III-klimaatsone voorsien. Dit sluit die bogenoemde rasse in, sowel as BND 60/90.
As die gemiddelde maandelikse temperature in die koue seisoen tussen -5 en -10 ˚ї is, bied die GOST die gebruik van sulke oliepadbitumen soos al die bogenoemde tipes, sowel as BND 40/60, BN 90/130, BN 130/200 , BN 200/300.
Petroleum pad bitumens van sulke tipes soos BND 40/60, BND 60/90, BND 90/130, BN 60/90, BN 90/130 is geskik vir terrein waarin die winter gekenmerk word deur gemiddelde maandelikse temperature van minstens +5 ° C.
Daar is rasse wat gebruik word om nie net paaie te bou nie, maar ook residensiële fasiliteite. Dit is universele handelsmerke. Daar is slegs drie handelsmerke, waaronder sulke olie bitumen as BN 70/30, BN 90/130, BN 50/50.
Sowel as bitumen-oliepad, GOST waarvan die voorwaardes van toepassing van elke variëteit reguleer, is die konstruksie bitumen GOST 6671-76.
Hoe laer die omgewingstemperatuur, hoe meer elastiese materiaal moet vir konstruksie gebruik word. Dit sal die duursaamheid en duursaamheid van die operasie verseker.
Vir verskeie werke by die installering van die dak gebruik 'n spesiale bitumen. Eienskappe en omvang van sy beheer GOST 9548-74. Hierdie standaard impliseer die gebruik van drie spesies van hierdie dakmateriaal:
BNK 90/30 - het so 'n omvang, soos die vorming van die dakbedekkingslaag.
BNK 40/180 - gebruik vir bevrugting.
BNK 45/190 - word gekies vir die behandeling van die dak en die produksie van materiaal vir die dak.
Faktore wat die tipe padmateriaal beïnvloed
Bitumenpad, GOST wat voorsiening maak vir verskeie soorte so 'n stof, word gekenmerk deur 'n verskeidenheid verskillende eienskappe. Elkeen gee sekere eienskappe aan die materiaal.
Die belangrikste van hulle, die bepaling van die toepassingsveld van bitumen, word beskou as plastisiteit, versagtingstemperatuur, wrokkigheid, flikkerende, viskositeit, adhesie eienskappe.
Hoë temperature verhoog die viskositeit van bitumen. Met verkoeling verloor die materiaal hierdie kwaliteit en teen die tyd wat dit bereik, word die termiese grens bros.
Verhoog die plastisiteit om by te voeg tot die samestelling van die materiaalolies. Hoe groter die rypweerstand van petroleumwegbitumen, hoe hoër die graad van sy gehalte.
Vlampunt is ook 'n baie belangrike aanwyser vir 'n materiaal soos padbitumen. GOST bied 'n standaard waarde van hierdie parameter +200 ˚є en hoër. Hoe hoër die flikkerende temperatuur, hoe laer die brandgevaar van die stof.
Die aanwyser van adhesie sal help om te weet hoe goed die bitumen aan die basis van die oppervlak voldoen. Hoe hoër hierdie indeks, hoe sterker hou die materiaal op die oppervlak.
Tegnologie van materiële gebruik
By die bou van paaie en ander geriewe word die tegnologie van asfaltverwarming toegepas. Hierdie proses word uitgevoer volgens sekere reëls. Die tegniek van die gebruik van die materiaal lê in die eienskappe van so 'n stof as bitumen. GOST openbaar sy belangrikste eienskappe.
Om die materiaal te gebruik wat in konstruksie en herstel gebruik word, word 'n spesiale ketel met dik metaalmure en 'n hermetiese verseëlde deksel gebruik. Die dikte van die materiaal sal dit toelaat om te verhoed dat dit brand.
2/3 van die kapasiteit is gevul. Bitumen word in klein stukke gebreek voordat dit gelaai word.
Die verhitting word uitgevoer op 'n klein vuur, en die materiaal smelt tot 'n homogene massa. Wanneer vreemde stowwe verskyn, word hulle met 'n spesiale skerm onttrek. Die beperkende temperatuur van verhitting is +200 ° C.
By 'n voorverhittingstemperatuur van +160 tot +170 ° C smelt die bitumen in ongeveer 3 uur. As jy dit verhoog tot die grenswaarde, sal die verhitting slegs 1 uur duur.
Petroleumbitumene verdra nie 'n toename in verhitting bo + 200 ° C nie, aangesien hul eienskappe daarvan sal versleg. By +220 ° C sal koke begin vorm.
As die bitumen oorverhit word, word 'n onaangename geelgroen rook geproduseer, en as die grens +40 ° C bereik, kan die stof selfs flits. Dan is die ketelbedekking gesluit om die vlam te blus.
Na oorverhitting en opvlam, word die padbitumen broos en nie meer geskik vir konstruksie of herstelwerk nie.
Die berging van bitumen kom voor in spesiale tenks. Hulle is toegerus met roermeganismes vir die verhitte stof. Hierdie tegniek moet spesiale maniere hê om waterdamp te lewer om te verhoed dat die materiaal flikker word.
Om die reservoirs leeg te maak, word hulle onder die helling voorsien.
Die tegnologie, wat vloeibare bitumenpad vervoer, is toegerus met spesiale pompe wat die stof pomp.
As die materiaal in vaste vorm vervoer word, word spesiale afneembare vorms gebruik.
In die proses van vervoer en berging word alle brandveiligheidsvereistes voorsien, aangesien bitumen na hoogs vlambare stowwe verwys. Deur alle veiligheidsreëls te implementeer, kan jy nie bang wees vir die voorkoms van onvoorspelbare situasies in die werk met hierdie materiaal nie. Nadat u die eienskappe en variëteite van die materiaal bestudeer het, kan u dit toepaslik toepas in die konstruksie van verskillende voorwerpe.
Bitumen is 'n stof met sulke positiewe eienskappe soos vogweerstand, sterkte, nie-nakoming van klimaatsinvloede, lae klank- en hittepermeabiliteit, sowel as lae geleidingsvermoë van die stroom. As gevolg van hierdie eienskappe is dit 'n baie gevraagde en betroubare boumateriaal.