KAAPSTAD. – ’n Swerm bye bewaar die geheim van hoe hulle ’n “Springbok-heuningkoek” gemaak het. So sou hy nie net homself met sy persoonlike neuroses versoen het nie, maar hy sou uiteindelik – welgeluksalig! – opgeneem gewees het in die boesem van die mense van die Afrikanerlose reënboog. Dis dikwels moeilik om jou instink te vertrou. 'n Mens leer maar. Met die verkenning van die dorp – en dit kan in niks minder as vier dae gedoen word nie om die blou lig, vet wolke, Karookoppies, vrede, fonteinwater, plaaslike bier, sterre en betowerde bome te assimileer – wurm ek my deur ’n draad langs ’n halfgeboude klipgeboutjie. ’n Mens doen sulke goed in vreemde dorpe. muis knoppie - na te streef en hou om te skiet. pyltjie sleutels - spin om aan te pas. Le Bontemps de Carnaval de Chaumont is in 1660 opgedateer en heruitgegee - die taal wat daarin gebruik word kontrasteer die Frans wat deur die koning se boodskappers gebruik word met die Champenois van die plaaslike inwoners. 'n Kenmerk van 18de eeuse Champenois letterkunde is die noëls (Kersliedere) wat kontemporêre en plaaslike verwysings in gewiede tekste verweef het.