Die doping in die Heilige Gees - Harvester Reformational Church Olifantsriviervallei
Home > Die doping in die Heilige Gees
“Doop in die Heilige Gees.” Ons lees die eerste keer van hierdie begrip toe Johannes Jesus gedoop het. Ek doop julle wel met water omdat julle julle bekeer het, maar Hy wat ná my kom, is my meerdere, en ek is nie eers werd om sy skoene uit te trek nie. Hy sal julle met die Heilige Gees en met vuur doop. (Mat 3:11 en Joh 1:32-34) Jesus herhaal hierdie woorde na Sy opstanding, wanneer Hy in die hemel opvaar en hulle beveel om op die Heilige Gees te gaan wag. Johannes het wel met water gedoop, maar julle sal binne ’n paar dae met die Heilige Gees gedoop word.”(Hand 1:5) Hierdie Skrif is letterlik vervul ’n paar dae later toe die Heilige Gees wel uitgestort is. (Hand 2:1-13) Die begrip, doop in die Heilige Gees, dui dus baie duidelik op die belewenis en ervaring wat die dissipels op Pinksterdag beleef het.
Mense wat gedoop is met die Heilige Gees vergelyk die ervaring met soos water:“uitgestort” (Hand 2:33) is oor iemand; jy iets “ontvang” (Hand 8:15,17) soos ‘n geskenk; die Heilige Gees “oor julle kom” (Hand 1:8) soos ‘n wolk of bonatuurlike krag; ‘n voorwerp “vol van die Heilige Gees” (Hand 6:3) tot oorlopens toe vol gemaak word; “Heilige Gees op hulle geval” (Hand 11:15) soos ‘n kombers, lap of sagter voorwerp oor jou gegooi word. Hierdie woorde verduidelik baie mooi: dat hier ‘n duidelike ervaring, belewenis met die bonatuurlike gebeur het. Mens gebruik tog nie dié bogenoemde woorde om jou opgewondenheid oor die verstaan van ‘n nuwe skrif begrip te omskryf nie? Die doping met die Heilige Gees is baie duidelike bonatuurlike sintuiglike gebeurtenis in ‘n mens se lewe.
“Belofte van die Heilige Gees” (Hand 2:33)
“Gawe van die Heilige Gees” (Hand 2:38)
Die “gawe” is nog ’n moeilik term wat ons nie altyd mooi verstaan nie, en wat is hierdie sogenaamde belofte? Petrus verduidelik dit self deur middel van die belofte in Joël 2:28-29. Let op dat die omskrywing van hierdie belofte en gawe in ons lewe nie na ’n innerlike werk van wedergeboorte verwys nie, maar na ’n bonatuurlike gawe om te kan profeteer, visioene te sien en te kan drome droom. Sommige bepaal dat die doop in die Heilige Gees betrekking het op die verwesenliking van die Nuwe Verbond. Want hoekom praat Petrus nie oor die Skrif in Jer 31:33-34 of enige ander Nuwe Verbond-verwysing nie? Wanneer die Nuwe Verbond in Hebreërs breedvoerig verduidelik word, word die gawe van die Heilige Gees of die doop in die Heilige Gees nie genoem nie. Die gawe van die Heilige Gees is dus die openbaring en aktivering van die bonatuurlike gawes van God in ons menswees. maar julle sal krag ontvang wanneer die Heilige Gees oor julle kom, en julle sal my getuies wees in Jerusalem sowel as in die hele Judéa en Samaría en tot aan die uiterste van die aarde. (Hand1:8) Sommige teoloë wat glo dat die Heilige Gees se werk, en gepaardgaande wonderwerke opgehou het, suggereer dat die skrif in Handelinge en vroeër kerk vervul is. Vanuit hierdie perspektief sou Efese dan die Uithoeke van die Wêreld wees. Dit kan tog nie wees nie, veral nie vanuit ‘n historiese perspektief waar soortgelyke gebeure deur die geskiedenis op verskillende plekke regoor die wêreld gebeur het en nog steeds gebeur nie.
Jerusalem en Judea – (Hand 2:1-13)
Judea – (Hand 9:10-12,17)
Samaria – (Hand 8:14-19)
Uithoeke van die Wêreld – (Hand 10:44-46; Hand 19:1-6)
Profesieë oor Jesus se lewe – (Luk 1:15; 1:41-42; 1:67-69) en die spesifieke verwysing waar mense gevul is of gedoop is in die Heilige Gees. En hulle is almal vervul met die Heilige Gees en het begin spreek in ander tale, soos die Gees aan hulle gegee het om uit te spreek. (Hand 2:4) Daarop sê Petrus, vervul met die Heilige Gees, aan hulle: Owerstes van die volk en ouderlinge van Israel (Hand 4:8) En toe hulle gebid het, is die plek geskud waar hulle saam was, en hulle is almal vervul met die Heilige Gees en het die woord van God met vrymoedigheid gespreek. (Hand 4:31) En Ananías het gegaan en in die huis gekom en hom die hande opgelê en gesê: Saul, broeder, die Here het my gestuur, naamlik Jesus wat aan jou verskyn het op die pad waarmee jy gekom het, sodat jy weer kan sien en met die Heilige Gees vervul word. En dadelik het daar iets soos skille van sy oë afgeval, en hy kon onmiddellik weer sien; en hy het opgestaan en is gedoop. En nadat hy voedsel gebruik het, het hy weer sterk geword. En Saulus was ’n paar dae saam met die dissipels in Damaskus. En hy het dadelik Christus in die sinagoges verkondig, dat Hy die Seun van God is. (Hand 9:17-20) Maar Saulus, dit is Paulus, vervul met die Heilige Gees, het die oë op hom gehou en gesê: (Hand 13:9)
(Luk 4:1; Hand 6:3, 5; 7:55; 11:24; 13:52; Efe 5:18) Hierdie verwysings dui meer op ’n diep innerlike werk wat aanhoudend duur, en nie bloot ’n eenmalige of selfs meermalige gebeurtenis nie. Dit dui meer op ’n toestand as ’n spesifieke gebeurtenis. Kyk dan uit, broeders, na sewe manne uit julle, van goeie getuienis, vol van die Heilige Gees en wysheid, wat ons oor hierdie nodige saak kan aanstel; (Hand 6:3) Maar hy was vol van die Heilige Gees en het die oë na die hemel gehou en die heerlikheid van God gesien en Jesus wat staan aan die regterhand van God. (Hand 7:55) want hy was ’n goeie man en vol van die Heilige Gees en geloof; en ’n aansienlike skare is aan die Here toegebring. (Hand 11:24) En die dissipels is vervul met blydskap en met die Heilige Gees. (Hand 13:52) Moenie dronk word van wyn nie—daarin is losbandigheid; maar word met die Gees vervul. (Efe 5:18)
Bekering is die besluit om Jesus te volg soos die dissipels. Petrus het Jesus gevolg en selfs wondertekens beleef en ervaar. (Mat 10:1-20) Maar dit was nie voor die opstanding van Jesus dat die Nuwe Verbond in werking getree het nie. Die Nuwe Verbond is duidelik: Hy verander ons natuur. (Jer 31:31-33) Wedergeboorte is ’n gawe wat God gee. (Joh 1:12; Efe 2:8) Ons kan in die geloof Hom daarvoor vertrou, maar ons het niks daarmee uit te maak nie. Dis bonatuurlik! Wedergeboorte verander jou natuur. (2 Kor 5:17) By bekering lê die onus op ons soeke en geloofsvertroue in Hom, maar by wedergeboorte is die onus op God wat die werk in ons doen deur Sy genade.
Die vraag is: Is wedergeboorte en die verwysings in die vorige hoofstuk dan een en dieselfde gebeurtenis? Anders gestel: Is die verwysings in die vroeër in die studie oor terminologie bloot net wisselterme om wedergeboorte te verduidelik? Nee, daar is tog ’n duidelike onderskeid! Daar is ’n onderskeid tussen bekering, wedergeboorte en doop in die Heilige Gees. Alhoewel bekering en wedergeboorte een gebeurtenis kan wees met net twee perspektiewe daarop, is doop in die Heilige Gees duidelik iets anders. Diegene wat die doop in die Heilige Gees ontvang het, was alreeds gelowig of gered. (Hand 19:2) Die dissipels van Jesus wat in die bovertrek gaan wag het op hierdie gawe, was tog alreeds gered. So ook Paulus na die ervaring op die pad van Damaskus toe hy deur handoplegging sy sig en die vervulling met die Heilige Gees ontvang het. (Hand 9:17) Interessant dat die persoon wat hier die hande opgelê het nie een van die twaalf apostels was nie. Daar is ook sommige wat leer dat die gawes van die gees en die oordra daarvan met die dood van die twaalf apostels geëindig het.
(Hand 2:4) – En hulle is almal vervul met die Heilige Gees en het begin spreek in ander tale, soos die Gees aan hulle gegee het om uit te spreek.
(Hand 10:46) – Terwyl Petrus nog praat, het die Heilige Gees op almal gekom wat na die woord geluister het. Toe die Joodse gelowiges wat saam met Petrus gekom het, hoor hoe die mense ongewone tale of klanke gebruik en God prys, was hulle baie verbaas dat die Heilige Gees as gawe uitgestort is ook op mense wat nie Jode is nie.
(Hand 2:12) – Hulle was almal verbaas en uit die veld geslaan. Party het vir mekaar gevra: “Wat kan dit tog beteken?” Maar party het gespot en gesê: “Hulle is dronk.”
(Hand 4:31) – Hulle is almal met die Heilige Gees vervul en het met vrymoedigheid die woord van God verkondig.
(Hand 2:43) – Die apostels het baie wonders en tekens gedoen.
(Hand 2:42) – Hulle het hulle heelhartig toegelê op die leer van die apostels en die onderlinge verbondenheid, die gemeenskaplike maaltyd en die gebede.
(Hand 19:6) – Paulus het hulle ook die hande opgelê. Toe het die Heilige Gees op hulle gekom, en hulle het ongewone tale of klanke gebruik, en hulle het geprofeteer.
Dis tog duidelik wanneer dit by die lysie in 1 Kor 12 kom, dat hierdie gawes wat ook deur die Gees gegee en gewil word in ons lewens, tot die voordeel van ander is terwyl wedergeboorte dui op die transformerende werk van die Heilige Gees in ons harte om ons meer soos Christus te maak. Wedergeboorte is tot ons eie voordeel, terwyl doping in die Heilige Gees tot ander se voordeel is.
Paulus verklaar in 1 Kor 14:5: “Ek sou graag wil hê dat julle almal ongewone tale of klanke gebruik” Ons weet dat Paulus nie letterlik bedoel dat almal in tale móét praat nie, want in 1Kor 7:7 wil hy nie hê dat almal sy voorbeeld, om selibaat te lewe, letterlik moet navolg nie. Hy onderstreep dus net die belangrikheid van tale onder gelowiges. Tale is belangrik, dis waarop dit neerkom. Paulus onderstreep die gebruik van tale verder deur homself as voorbeeld te gebruik, want hy predik tog nie iets wat hy nie self toepas nie, en hy wil hê dat sy lesers hom moet navolg soos wat hy ’n navolger van Jesus is. “Ek dank God dat ek meer ongewone tale of klanke gebruik as julle almal.” (1 Kor 14:18)
Maar beteken dit dat hy so baie boodskappe in tale gespreek het in Korinte? Nee, inteendeel, net in die volgende vers sê hy: “Maar in die byeenkoms van die gemeente wil ek liewer vyf woorde met my verstand praat om ook ander te onderrig, as duisend woorde in ongewone tale of klanke.” Hy verwys dus hier na die gebruik van tale as gebed in sy binnekamer. In vers 15 noem hy dat mens met jou verstand kan bid, maar ook met jou gees. Waarom word hier ’n onderskeid getref, en presies hoe bid mens nou tog in die Gees? Paulus maak dit duidelik dat iemand wat in tale spreek, se verstand onvrugbaar is. (1 Kor 14:14)
‘n Persoon kan met sy verstand bid, maar wanneer hy in tale bid, bid hy vanuit sy gees. Iemand wat in tale bid, stig homself. (1 Kor 14:4) Wanneer ek egter in die gemeente in tale spreek en mense se aandag is daarop gefokus, moet so ’n taal uitgelê word sodat almal kan verstaan wat gesê is. Die gawes in die gemeente is tot opbou en stigting van die gemeente. (1 Kor 14:12) 
Eerwaarde dr. Mark Stibbe verduidelik hierdie konsep baie mooi: Daar is ’n onderskeid tussen tale as boodskap in die gemeente en ’n gebedstaal na gelang van die baie bekende gedeelte in 1 Kor 13:1: Nou wys ek julle wat nog die allerbeste is: Al praat ek die tale van mense en engele, maar ek het geen liefde nie, het ek ’n stuk klinkende metaal, ’n galmende simbaal geword. Wat word bedoel met hierdie uitdrukking tale van mense, en tale van engele?
Wanneer ’n mens in tale praat, is jou verstand onvrugbaar; jy kan nie die woorde met jou intellek probeer saamstel nie. Sou so ’n persoon, wat nog nie vervul is met die Gees, probeer om klanke te vorm en jy vra hom om sy naam te skryf, sou hy of sy dit nie kan doen nie. Iemand wat wel in tale kan praat, skryf maklik sy naam en adres neer terwyl hy in tale praat, want die tale kom uit sy/haar gees, nie uit die verstand nie. Die Heilige Gees gee die woorde net soos enigiets wat Hy vir jou sê – dit kom op dieselfde manier: as the Holy spirit gave them utterance (Hand 2:4) Die woorde wat die Heilige Gees gee, kom in jou gedagtes op en jy moet dit net uitspreek. Jou gees is mos alreeds nuutgemaak, en Hy woon mos alreeds binne in jou; dis net ‘n kwessie van ‘n fontein wat nou strome van lewende water word.
Om te bid in tale is die enigste bonatuurlik gereedskap wat opbouend tot self is. Al die ander gawes is tot die opbouing en stigting van ander. Iemand wat in tale bid bou en stig jouself – Maar julle, geliefdes, moet julleself opbou in jul allerheiligste geloof en in die Heilige Gees bid (Jud 20:???) Want hy wat in ’n taal spreek, spreek nie tot mense nie, maar tot God; want niemand verstaan dit nie, maar deur die Gees spreek hy verborgenhede. Maar hy wat profeteer, spreek tot die mense woorde van stigting en troos en bemoediging. Hy wat in ’n taal spreek, stig homself; maar hy wat profeteer, stig die gemeente. (1 Kor 14:2-4) Maar as daar geen uitlêer is nie, laat hy in die gemeente swyg, en laat hy met homself en met God spreek.(1 Kor 14:28) Hierdie laaste vers dui ook duidelik daarop dat Paulus die persoon aanmoedig om in sy binnekamer te gaan bid in tale, maar indien hy in die gemeente in ’n taal profeteer, dan moet dit uitgelê word.
Geesvervulde Lofprysing – Kretense en Arabiere—ons hoor hulle in ons eie taal oor die groot dade van God spreek. (Hand 2:11) Hoe staan die saak dan? Ek sal met die gees bid, maar ek sal ook met die verstand bid. Ek sal met die gees psalmsing, maar ek sal ook met die verstand psalmsing. (1 Kor 14:15-17) Want hulle het gehoor hoe hulle in tale spreek en God groot maak. (Hand 10:46) Spreek onder mekaar met psalms en lofsange en geestelike liedere; en sing en psalmsing in julle hart tot eer van die Here, (Efe 5:19) God is Gees; en die wat Hom aanbid, moet in gees en waarheid aanbid. (Joh 4:24) Deur ervaring is ek bewus daarvan dat daar ’n duidelike onderskeid is in die lofprysing van iemand wat vervul is in die Heilige Gees en die wat nog nie die gawe ontvang het nie. Saam met die doop in die Heilige Gees kom daar dikwels ’n uitbundigheid, opgewondenheid en opborreling van ekstatiese blydskap. Iemand wat gevul is met die Heilige Gees is minder geïntimideer deur mense en sal meer sorgeloos die Here aanbid en bid. Daar is egter altyd uitsonderings, want God werk soos Hy wil. Dis asof jy saam met die doop in die Heilige Gees beter in die Gees sien en verstaan. Jy verstaan dikwels nie volkome met jou verstand nie, maar het vrede en ’n bevestiging van waarheid in jou gees. Omdat jy God direk ervaar, is daar spontaan ‘n meer ekspressiewe aanbidding van wie Hy is.
Geesvervulde Gebed – Hoe staan die saak dan? Ek sal met die gees bid, maar ek sal ook met die verstand bid. (1 Kor 14:15) Maar as daar geen uitlêer is nie, laat hy in die gemeente swyg, en laat hy met homself en met God spreek. (1 Kor 14:28) En net so kom ook die Gees ons swakhede te hulp, want ons weet nie reg wat ons moet bid nie, maar die Gees self tree vir ons in met onuitspreeklike sugtinge. (Rom 8:26) Alhoewel laasgenoemde vers verwys na die versugting van die Heilige Gees wat vir ons intree, verstaan geesvervulde gelowiges wel iets daarvan, want die Gees woon immers mos nou in jou, en daar is dikwels geen onderskeid tussen wat jou gees wil en wat die Heilige Gees wil nie. Daarom ervaar ons dikwels ’n onuitspreeklike versugting in ons Gees wat lei na tye van diep gebed. Die wonder van hierdie taal wat God jou nou gegee het is, dat jy nou kan bid terwyl jy bestuur, skottelgoed was, stryk, en werk. Om so saggies in tale te bid, is ’n kragtige en positiewe ervaring vir elke gelowige omdat jy jouself stig. Veral as ons nie weet wat om te bid met ons verstand nie, bid ons in tale.
Geesvervulde Krag – (Hand 1:8) Die woord “Dunamis” in die Grieks is ryk aan betekenis: krag, mag, kragte, kragtige, wonderdade, kragtig, magtig, vermoë, wonders, wonderwerke, almagtige, bekwaamheid, doen, geweld, gloeiende, grenselose, helderste, kragdadig, magsvertoon, magswoord, magtige, magtiger, wonderwerk. Een van die belangrikste bewyse van die doop in die Heilige Gees is dat jy die vermoë ontvang om bonatuurlike dinge te vermag. Tale is dikwels die begin en intree tot die bonatuurlike krag en vermoë van God. Dikwels voor ek vir ’n sieke bid, of ’n duiwel uitdryf, bid ek in tale, om net my hele wese te fokus op die geestelike. Terwyl ek in tale bid kom die leiding en strategie oor wat my nou volgende te doen staan. Deur in tale te bid, toon ek my afhanklikheid van die Heilige Gees omdat ek juis nie probeer dink of redeneer met my verstand nie.
Jou tong nou onder Gees se beheer – (Jak 3) Is dit nie interessant dat wanneer die Here beheer oor jou lewe neem, neem Hy ook die “stuur” oor nie! Die tong word beskryf as die beuel in ’n perd se bek. Wanneer die Here ons hart kom verander, word dit ook duidelik gereflekteer in ons woorde. Waarvan die hart vol is loop die mond van oor (Mat 12:34)
Ek moet dit toe-eien en in die geloof handel – eers in die natuurlike dan in die bonatuurlike (1 Kor 15:46) Soos al die wonderwerke wat Jesus gedoen het, is daar ‘n wisselwerking tussen waar Jesus sê: “neem jou bed op en loop” die persoon die opdrag gehoorsaam, en hul genesing ontvang. Ons moet ook iets doen van ons kant, Hy doen die bekragtiging.
Handeoplegging – (Hand 19:6)
 Surprised by the power of the Spirit. Dr. Jack Deere Pg 138 – 139. Kingsway Publication 1993. ISBN 0954764941