Oor oorlog | SARIE
Dis die ware verhaal van Susan Nell wat gedurende die Anglo-Boereoorlog wreedaardig deur twee Britse offisiere en 'n joiner in 'n konsentrasiekamp by Winburg verkrag is. Hier is sy dan ook vir dood agtergelaat. Met die hulp van Tiisetso, wat 'n bestaan maak uit die afvalhope van die konsentrasiekamp, oorleef sy egter. Sy beland in Kaapstad en met die hulp van o.a. Marie Koopmans-de Wet ontvang sy opleiding in psigiatrie in Nederland. Tydens die Eerste Wêreldoorlog bevind sy haar in 'n Britse Militêrehospitaal en haar pad kruis met een die van die offisiere wat haar vir dood agtergelaat het. Die bordjies is nou verhang. Sielkundige wonde wat sy gedink genees het, word weer oopgekrap. Susan se verhaal is al in Engels deur Nico Moolman vertel. Die boek is egter nie 'n vertaling van Moolman se The Boer Whore nie, maar 'n heel nuwe roman wat die verhaal nuut en spanningvol oordra. Die invloed van trauma op die menslike siel word meesterlik uitgebeeld in die sielkundige riller wat jou enduit sal boei. – Gert Venter
Die gesin het ook hul afgebrande plaashuis moes agterlaat en al die meegaande verliese probeer verwerk in die kamp waar kos feitlik onverkrygbaar is. Onblusbare hoop lei die jong meisie om te soek na volwasse geselskap, en moontlik verbode romanse op die koop toe. Boling toon hoe beide partye, Boer en Brit, helde en veragtelike mense ingesluit het. 'n Juweel van 'n boek. – Mariette Postma
Die hele verhaal speel af oor vyf dae in November 1920 en word grotendeels vertel deur drie vroue van verskillende ouderdomme wat op die een of ander manier 'n verbintenis met die oorlog het. Wat die gebeure afskop is die oorskot van die "Unknown Warrior" wat van Frankryk (waar hy opgegrawe is) vervoer word na die Westminster Abbey waar hy begrawe sal word op Wapenstilstandsdag. Eerstens is daar Ada, 'n ma wie se seun dood is in die oorlog. Dan is daar Evelyn, wat 'n kêrel verloor het, maar wat nou as 'n klerk werk met oorlogsveterane ten spyte van haar gegoede agtergrond. Laastens is daar die 19-jarige Hettie wat as 'n dans-instrukteur werk en so 'n geldjie per dans verdien. Hulle uiteenlopende verhale word kundig saamgesnoer vir 'n boeiende vertelling oor hoe oorlog in elkeen van hulle se lewe, direk of indirek, 'n rol speel. Jy kan nie anders as om meegesleur te raak deur die tedere wyse waarop met hierdie vroue se emosionele baggasie omgegaan word nie. Aan die einde van die verhaal is daar een oorkoepelende gedagte wat in my kop bly maal en maal, dat daar in oorlog geen wenners is nie, of jy fisies daar was en of jy net op 'n ander manier 'n verbintenis daarmee gehad het. En of jy bloot net daaroor gelees het nie. – Phyllis Green