Die naam van die roos: Umberto Eco se meesterstuk | Huidige literatuur
Die naam van die roos (1980) is die werk wat daartoe gelei het dat die Italianer Umberto Eco die honing van literêre sukses geproe het. En dit is nie minder nie, vandag het hierdie werk meer as 50 miljoen eksemplare verkoop. Dit is 'n historiese roman met 'n diep raaisel waarvan die intrige wentel om die ondersoek na 'n reeks raaiselagtige misdade wat in die XNUMXde eeu in 'n Italiaanse klooster plaasgevind het.
Kort nadat hy aan die publiek vrygelaat is, die teks het twee belangrike toekennings ontvang: die toekenning Heks (1981) en die Medici Alien (1982). Na vyf jaar - en ontroer deur die impak wat die werk veroorsaak - publiseer Eco: Apostille tot Die naam van die roos (1985). Met hierdie werk het die skrywer probeer om enkele van die onbekendes wat in sy roman geopper is, te beantwoord, maar sonder om die enigmas wat dit bevat, te onthul.
1 Synopsis van The Name of the Rose
2 Analise van die naam van die roos
2.2.1 Willem van Baskerville
2.2.3 George van Burgos
2.2.4 Historiese akteurs
2.3 Roman aanpassings
2.4 Prettige feit
3 Oor die skrywer, Umberto Eco
3.1 Studies en eerste werkservarings
Synopsis van Die naam van die roos
In die winter van 1327 het die Franciskaan Guillermo de Baskerville reis saam sy dissipel Melk se raad om 'n raad te hou. Die bestemming: 'n Benediktynse klooster in Noord-Italië. By aankoms reël hulle die vergadering met die monnike en afgevaardigdes van pous Johannes XXII. Die doel: korrupsiesake bespreek (ketterye) wat die apostoliese gelofte van armoede bevlek en dat hulle - vermoedelik - gedryf word deur 'n fraksie van die Fransiskane.
Die vergadering blyk 'n sukses te wees, maar die atmosfeer word vertroebel deur die skielike en geheimsinnige dood van die illustreerder Adelmo da Otranto. Die man is dood aangetref op die vloer van die abdijbiblioteek - 'n pragtige doolhof van boekrakke gevul met boeke - nadat hy van die top van die Aedificium Octagon afgeval het. Nadat die feit ontstaan ​​het, Abbeen —Abad of the temple— vra Guillermo om daaroor ondersoek in te stel vermoed dat dit 'n moord is.
Die navrae duur sewe dae. In daardie tydperk, meer monnike lyk dood, almal in dieselfde omstandighede: met hul vingers en tonge in swart ink gevlek. Blykbaar hou die sterftes verband met 'n boek van Aristoteles waarvan die blare doelbewus vergiftig is. Tydens sy ondersoeke sal Guillermo nie net veelvuldige raaisels teëkom nie, maar ook met vleesgeworde kwaad van aangesig tot aangesig te staan ​​kom, baie perfek gesimuleer onder die sluier van ouderdom en wysheid na die beeld van die blinde geestelike Jorge de Burgos.
Die naam van die roos ...
Ontleding van Die naam van die roos
Die naam van die roos is 'n historiese raaiselroman wat in die jaar 1327 afspeel. Die intrige speel af in 'n Benediktynse klooster in Noord-Italië. Die verhaal ontvou meer as 7 hoofstukkeEn elk hiervan is 'n dag binne die ondersoeke van Guillermo en die beginner Adso. Laasgenoemde is terloops die een wat die ontwikkeling van die fiksie in die eerste persoon vertel.
Willem van Baskerville
Van Engelse oorsprong, hy is 'n Fransiskaanse broeder wat eens as priester van die hof van die Inkwisisie gedien het. Hy is 'n slim, oplettende en intelligente man, met veelvuldige speurvaardighede. Hy sal toesig hou oor die oplossing van die geheimsinnige en skielike dood van die monnike in die abdy.
Die naam kom van Guillermo de Ockham, 'n historiese figuur wat Eco van die begin af gedink het om as die protagonis te plaas. Nietemin, Baie kritici beweer dat 'n deel van Baskerville se ondersoekende persoonlikheid voortspruit uit die ikoniese Sherlock Holmes.
Van edele oorsprong - seun van die baron van Melk -, is die verteller van die verhaal. Op bevel van sy familie, Willem van Baskerville word op die bevel geplaas as skrywer en dissipel. Gevolglik werk hy ook saam tydens die ondersoek. Tydens die ontwikkeling van die plot vertel hy 'n deel van sy ervarings as 'n Benediktynse beginner en wat hy op sy reise saam met Guillermo de Baskerville meegemaak het.
George van Burgos
Hy is 'n ou monnik van Spaanse oorsprong wie se teenwoordigheid deurslaggewend is in die ontwikkeling van die plot.. Vanuit sy fisiognomie beklemtoon Eco die bleekheid van sy vel en sy blindheid. Wat sy rol betref, wek die karakter kontrasterende emosies by die res van die inwoners van die klooster: bewondering en vrees.
Alhoewel die ou man sy sig verloor het en nie meer die biblioteek in beheer is nie, is sy ruimtes duim vir duim bekend, en sy woord word deur die ander monnike waardeer en as profeties beskou. Vir die skepping van hierdie antagonis is die skrywer geïnspireer deur die beroemde skrywer Jorge Luis Borges.
Wanneer dit kom by historiese fiksie, verskeie werklike karakters kan in die intrige gevind word, wat meestal hulle het tot die godsdienstige sfeer behoort. Onder hulle is: Bertrando del Poggetto, Ubertino da Casale, Bernardo Gui en Adelmo da Otranto.
Ses jaar na die sukses van die roman, Dit is deur die regisseur Jean-Jacques Annaud na die grootskerm gebring. Die film met dieselfde naam was die hoofrol van die bekende akteurs Sean Connery - as Friar William - en Christian Slater - as Adso.
Soos die boek, die filmproduksie het uitstekende aanvaarding deur die publiek geniet; daarbenewens het dit 17 pryse in internasionale kompetisies behaal. Ná die première het kritici en die Italiaanse media egter sterk uitsprake teen die film gelewer, omdat hulle van mening was dat dit nie die bekende boek is nie.
In 2019 is 'n reeks van agt episodes in première wat 'n sukses behaal vergelykbaar met die roman en die film. Dit was 'n Italiaans-Duitse produksie wat deur Giacomo Battiato vervaardig is; Dit is versprei in meer as 130 lande en het baie bekendheid in Italië behaal.
Die skrywer het die verhaal gebaseer op Le manuskrip van Dom Adson de Melk, 'n boek wat hy in 1968 ontvang het. Hierdie manuskrip is in die klooster van Melk (Oostenryk) gevind en die skepper daarvan het dit geteken as: "Abbe Vallet". Dit sluit min historiese bewyse uit die tyd in. Verder het elkeen wat dit geskryf het, bevestig dat dit 'n presiese afskrif was van die dokument wat gedurende die XNUMXde eeu in die Melk-abdy gevind is.
Oor die skrywer, Umberto Eco
Op Dinsdag 5 Januarie 1932 het die Italiaanse stad Alessandria die geboorte van Umberto Eco Bisio. Hy is die seun van Giulio Eco - rekenmeester - en Giovanna Bisio. Nadat u die Tweede Wêreldoorlog begin het, sy vader is opgeroep om in die weermag te dien. Vir hierdie rede, die moeder het met die kind na die stad Piemonte verhuis.
Studies en eerste werkservarings
In 1954 behaal hy 'n doktorsgraad in Filosofie en briewe aan die Universiteit van Turyn. Na die gradeplegtigheid, Ek werk in die RAI as kultuurredakteur en begin sy loopbaan as universiteitsprofessor in die studiehuise in Turyn, Florence en Milaan. Destyds ontmoet hy belangrike kunstenaars uit die Gruppo 63, mense wat later sy loopbaan as skrywer sou beïnvloed.
Vanaf 1966 het hy die leerstoel vir visuele kommunikasie in die stad Florence gedikteer. Drie jaar later, Hy was een van die stigters van die International Association of Semiology. Vir meer as 30 jaar het hy semiotiek aan die Universiteit van Bologna aangebied. In daardie plek het hy die Hoërskool vir Humanistiese Studies vir hoër fakulteit gestig.
In 1966, die skrywer debuteer met 'n paar geïllustreerde verhale vir kinders: Die bom en die generaal y Die drie kosmonaute. Veertien jaar later publiseer hy die roman wat hom tot sterre laat lei het: Die naam van die roos (1980). Die skrywer het ook ses werke geskryf, waaronder die volgende: Foucault se slinger (1988) y Baudolino Koningin Loana (2000).
Eco hy het ook aan die oefen gedompel, 'n genre waarin hy byna 50 werke oor 60 jaar aangebied het. Onder die tekste val die volgende op: Oop werk (1962) Apokalipties en geïntegreerd (1964), Die geseëndes van Liebana (1973) Verhandeling oor algemene semiotiek (1975) Tweede daaglikse minimum (1992) y Bou die vyand (2013).
Umberto Eco het lank teen kanker van die pankreas geveg. Nogal aangetas deur die siekte, is op Dinsdag 19 Februarie 2016 in die stad Milaan oorlede.