Sommige godsdienstige leerstellings kan begin as lesse in Eenheid, maar met verloop van tyd word hulle verwronge, herinterpreteer om 'n les te wees wat dualiteit regverdig. Die antieke verhaal van Adam en Eva is een voorbeeld. 'N Algemene weergawe van die verhaal verduidelik dat die mensdom gedoem is om in ellende te lewe omdat Adam en Eva die gebod van God ongehoorsaam was deur verbode vrugte te eet. As eenkant, omdat Eva Adam verlei het, word ons vertel dat vroue hoofsaaklik die skuld gee, en ten slotte die oorsaak van ten minste sommige, indien nie almal, van mans se sondes nie.
Hierdie interpretasie vereis dat kritiese besonderhede geïgnoreer word, maar miskien maak hulle belang slegs sin uit die perspektief van Eenheid.
Wanneer ons terugkeer na die oorsprong van die storie, vind ons dat Eva 'n ou woord is vir asem of die lewende siel. Adam noem haar Eva omdat sy die moeder van alle lewende dinge is, net soos ons gedagtes die oorsaak van almal is wat ons manifesteer. Adam beteken "aarde" of "fisiese wese." Daarom begin ons sonder uitsondering met die siel en die liggaam van elkeen van ons.
Adam en Eva was die eerste paartjie - liggaam en siel het op aarde aangesluit. Hulle het in die paradys gewoon totdat Eva God ongehoorsaam was en die verbode vrugte wat hulle geëet het, huis toe gebring het. Soos die storie gaan, het God hulle gestraf deur hulle uit die paradys uit te dryf om in ewige pyn te leef.
Dualiteit: die geloof in goed en kwaad
In teenstelling met die algemene oortuiging, is dit nie 'n appelboom wat buite grense was nie. Adam en Eva het gesê dat al die vrugte in die tuin vir hulle gebruik was, behalwe die vrugte van die boom van die kennis van goed en kwaad. "In die dag as jy daarvan eet, sal jy sekerlik sterwe." So het ons die siel van die mensdom verteer 'n geloof wat ons verdeel en kan net lei tot die liggaam se ellende en die dood.
'N Slang vertel Eva dat die vrug van die verbode boom hulle as gode sal maak; met ander woorde om goed en kwaad te ken. Wat Eva nie verstaan ​​het nie, was om te dink dat beide goed en kwaad waar is, om mislei te word, om in skeiding of dualiteit in te gaan. Adam en Eva se verhaal, een wat so oud soos die mensdom is, waarsku eintlik oor die gevaar om die wêreld te verdeel in goed teenoor kwaad, ons teenoor hulle, man teen vrou, nasie teen nasie. Sulke oortuigings weerspreek eenheid.
Alleenlik in dualiteit is dit goed geplaas teen die kwaad, maar om in beide goed en kwaad te glo, is die val uit genade, 'n skerp ontkenning dat ons almal eenders in die beeld en gelykenis van God gemaak word. Die geloof in die bose vervang die waarheid met die illusie van skeiding, die gevolglike vrees lei tot aanvalle en vrede word onmoontlik gemaak. Solank as wat ons dink dat skeiding ons dien, sal ons verlossing, alhoewel dit gedefinieer word, afhang van die keuse van diegene wat gekies word. Ons kan nie die illusie laat nie. Ons maak ons ​​dus van die Tuin van Eden uit en plaas Eenheid buite ons bereik.
Die verhaal van Adam en Eva se val uit genade help verduidelik hoe ons ons pad verloor, hoekom Eenheid moeilik is om te bereik, en waarom die dualiteit so hard gewees het. Deur die verskille tussen Eenheid en Dualiteit te erken en hoe dit in ons wêreld funksioneer, maak ons ​​die moontlikheid van die liggaam en die lewende siel, wat simbolies Adam en Eva genoem word, terug te keer na die Tuin van Eden deur die dualiteit agter te laat.
Voordat God Adam se rib geneem het om Eva te maak, het die Here God 'n diepe slaap op Adam laat val, maar daar is nooit 'n verwysing na hom gemaak wat wakker word nie. Die tyd is naby, sodat Adam en Eva kan wakker word.
Godsdiens en Eenheid op Aarde
Alhoewel die konsep van Eenheid vir die Westerse gedagtes veral verwarrend kan wees, ingewikkeld omdat hulle in opposiete soos goed teenoor kwaad en ons teenoor hulle is en die skeiding wat sulke teenstellings impliseer, het Jesus ons Eenheid op Aarde belowe. Die dikwels aangehaalde frase in die Here se Gebed. "U koninkryk kom, U wil geskied, op die aarde soos dit in die hemel is," praat van wat in hierdie wêreld moet wees. Hoe kan dit wees? Omdat Jesus ons geleer het hoe om uit dualiteit en in die bewussyn van Eenheid uit te stap.
Jesus was nie die eerste om so 'n leer te lewer nie. Vyf honderd jaar voor Christus het Boeddha geleer dat die vryheid van wêreldse illusies bereik kan word deur enigiemand wat gedissiplineer is en die regte dhárma of deugsame pad volg, dus is verligting in hierdie lewe toeganklik. In dieselfde tydraamwerk (vierde en derde eeue bce) het die leer van Taoïsme die Groot Weg, die Tao, erken as 'n pad om geestelike grondslag in hierdie lewe te bewerkstellig.
Die rol van godsdiens in die maak van die aarde soos dit is in die Hemel, moet nie onderskat word nie. Die instelling van godsdiens is uniek geskik om ons te leer hoe om Eenheid te bereik. Deur terug te keer na sy diepste wortels, kan godsdiens sy misleide onderdanigheid aan dualiteit, waar dit nog bestaan, afstaan ​​en uiteindelik die organiserende beginsel van Eenheid bekamp.
Deel sosiale beleid, deel metafisika, hierdie is 'n boek vir almal wat op soek is na 'n nuwe model vir individuele en gemeenskapsverhoudings. Sylvia Clute ondersoek die wortels van dualistiese denke in die godsdienstige tradisies van die wêreld en bied die hoop dat indien individue en samelewings verder as dualistiese denke kan beweeg, ons 'n samelewing skep wat werklik net en outentiek sorg. Sy ontvou haar argument vir die toepassing van die filosofie van nie-dualiteit op nie net ons kriminele regstelsel nie, maar ook op alle sosiale verhoudings.
Jy is hier: Tuis > Persoonlike > Spirituality & Mindfulness > Godsdienste & Oortuigings > Hoe om met Eenheid weer te koppel en die Tuin van Eden te herontdek