Tradisie kom van tyd tot tyd in die GKSA – ook in ons gemeente – op die tafel. Oor die afgelope paar dekades kom die volgende na vore: Oor die gebruik van die kelkie by die nagmaal, al dan nie, wat ons sing en oor die vrou in die besondere dienste gaan die paaie van die tradsionaliste en die vernuwers heeltemal uiteen. Die vraag bly – tereg – wat verwag die Here van ons?
Vra ‘n mens na die motivering van die eertydse doppers, was hulle besware dat die destydse evangeliese gesange nie aan die Skrif en belydenis getoets is voordat dit in gebruik geneem is nie. Die liedere wat in die liedboek opgeneem is, is wel aan Skrif en belydenis getoets.
Die Here lê by monde van sy profeet, Jeremia, die vinger op die werklike verskil tussen die Judeërs en die Rekabiete: Die nageslag van Jonadab seun van Rekab het hulle gehou aan die bevel wat hulle voorvader hulle gegee het, maar hierdie volk het nie na My geluister nie (Jer 35:16). Die Rekabiete het die opdrag van hulle voorvader Jonadab, getrou bly uitvoer. Die Here het dit in sy tempel vir die Judeërs gewys. Hulle voorvader, Jonadab, was ‘n blote mens. Tog het hulle sy opdragte gehoorsaam en nougeset nagekom.
Die Judeërs, die volk waaraan die Here Hom in genade verbind het, het nie net deur die eeue heen sy wet gehad waarna hulle kon luister nie. Hy het vroeg en laat sy profete na hulle toe gestuur. Sy profete het sy volk herinner aan die eerste gebod: Julle mag nie ander ander gode aanloop en hulle dien nie (Jer 35:15). Hy het hulle gewaarsku dat gehoorsaamheid daartoe sou lei dat hulle in die beloofde land sou kon aanbly. Hulle reaksie: Maar julle het nie aandag gegee of na My geluister nie (Jer 35:15). Dit gaan vir die Here nie daarom dat sy volk tradisievas is, dat hulle ‘n asketiese lewe lei en geheelonthouers moet wees nie.
Die Here eis is dat hulle wat sy Woord hoor, moet aandag gee wanneer Hy praat, moet luister wanneer sy profete sy Woord aan sy volk verkondig. Die blywende boodskap is: gee aandag en luister wanneer die Woord van die Here verkondig word.
Natuurlik stuur die Here nie meer sy profete met persoonlike boodskappe na ons toe nie. Ons het egter die Woord van die Here op skrif. Ons moet elke keer sy Woord opneem, dit onder leiding van sy Gees lees, gehoorsaam daarvolgens leef. Daarin moet ons getrou wees.
Die Here se volk, die Judeërs, hoor uit die mond van die profeet Jeremia: So sê die Here die almagtige God, die God van Israel: Ek laat kom oor Juda en oor al die inwoners van Jerusalem al die rampe wat Ek oor hulle aangekondig het. Ek het met hulle gepraat, maar hulle het nie geluister nie, Ek het hulle geroep, maar hulle het nie geantwoord nie (Jer 35:17). Ongehoorsaamheid aan die Here, ontrou jeens Hom, het negatiewe gevolge. Die Here tugtig sy volk wat hulle daaraan skuldig maak. Wie nie aandag gee aan die Here se Woord nie, wie nie sy Woord as finale maatstaf gebruik nie, staan voor die Here skuldig.