‘Dit moet vir julle as ’n gedagtenis dien’ — Wagtoring – AANLYN BIBLIOTEEK
w13 12/15 bl. 17-21
Van seder tot redding
5 Maar wat moes die Israeliete doen voordat hulle vrygelaat sou word? Dit was omtrent die tyd van die lentenagewening in 1513 VHJ, in die Hebreeuse maand Abib, wat later Nisan genoem is.* God het gesê dat die Israeliete op die tiende dag van daardie maand voorbereidings moet begin tref om sekere stappe op 14 Nisan te volg. Dié dag het met sononder begin omdat Hebreeuse dae van sononder tot sononder gestrek het. Op 14 Nisan moes elke huisgesin ’n skaapram (of ’n bokram) slag en die deurposte en die boonste deel van die deuropening van die huis met die bloed bespat (Eks. 12:3-7, 22, 23). Die gesin moes ’n maaltyd van gebraaide lam saam met ongesuurde brood en kruie eet. God se engel sou deur die land trek en Egipte se eersgeborenes ombring, maar die gehoorsame Israeliete sou beskerm word, en dan sou hulle vrygelaat word.—Eks. 12:8-13, 29-32.
11 Ons het dus rede om te vra: Wat van die Pasga van 33 HJ? Wel, op 13 Nisan, toe die dag nader gekom het “waarop die pasgaslagoffer geoffer [moes] word”, het Christus vir Petrus en Johannes gesê: “Gaan maak die pasga vir ons gereed dat ons dit kan eet” (Luk. 22:7, 8). Ná sononder op 14 Nisan, wat Donderdagaand sou gewees het, ‘het die uur eindelik gekom’ vir die Pasgamaal. Jesus het daardie maaltyd saam met sy apostels geëet, en toe het hy die Here se Aandmaal ingestel (Luk. 22:14, 15). Hy is daardie aand in hegtenis geneem en verhoor. Jesus is omtrent twaalfuur die middag op 14 Nisan aan die paal hang, en hy het daardie middag gesterf (Joh. 19:14). “Christus, ons pasga, is [dus] geoffer” op dieselfde dag waarop die Pasgalam geslag is (1 Kor. 5:7; 11:23; Matt. 26:2). Voordat daardie Joodse dag verby was, is Jesus begrawe—voor die begin van 15 Nisan.*—Lev. 23:5-7; Luk. 23:54.
Hoewel hierdie Hebreeuse maand eers ná die Babiloniese ballingskap die naam Nisan gegee is, sal ons eenvoudigheidshalwe na die eerste maand van die Joodse Hebreeuse kalender as Nisan verwys.
Met sononder het 15 Nisan begin, wat beteken het dat die gewone weeklikse Sabbat (Saterdag) daardie jaar saamgeval het met die eerste dag van die Fees van die Ongesuurde Koeke, wat altyd ’n sabbat was. Omdat die twee Sabbatte op dieselfde dag geval het, was dit ’n “groot” Sabbat.—Lees Johannes 19:31, 42.