Die geskiedenis van die ontwikkeling van die ruil vir kommoditeitshandel
Gepubliseer: Mag 27 2017. Author: Anna A.
'N bietjie vroeër het ek geskryf oor hoe en wanneer om te verskyn en te ontwikkel Effektebeurse. Ons dink vandag aan die kommoditeitsbeurs. Die bekende handelsbeurs van vandag is die resultaat van 'n lang tydperk van groothandel, sowel as 'n soort kommoditeitsmarkstelsel.
Volgens historiese gegewens het die groothandel vir die eerste keer ontstaan ​​in die vorm van 'n karavaan. Dit het verskillende kenmerke gehad: periodisiteit, 'n gebrek aan reëlmatigheid, onsekerheid oor die plek en die reëls van die bied. Lees hoe u vandag geld kan verdien op die beurs hierdie artikel.
Vandag kan elke volwassene danksy die rekenaar en die internet op die aandelebeurs handel deur op die webwerf te registreer robot vir die uitruil.
Die volgende fase in die ontwikkeling van groothandel was die beurs. Gedurende die Middeleeue het beide baie groot skoue en kleintjies verskyn. Terselfdertyd is die plek en tyd van die veiling aan die deelnemers bekend, omdat hulle vroeër in kennis gestel is. Die term "billik" as dit in Duits vertaal word, beteken "jaarlikse handel." Dit dui op 'n voldoende vlak van organisasie en stabiliteit van sulke gebeure.
Europese Fair XII-XIII eeue. Dit behels nie net die betaling vir die goedere "hier en nou", maar 'n uitstel. In sommige gevalle, gebruik in die handel spesiale instruksies, wat vereistes vir die vlak van kwaliteit van die goedere ingesluit. Sy het later toegepas handel met behulp van monsters as die billike alle kontant spel onvanpas was om te bring.
Trading by die feeste van daardie tyd geïmpliseer die bestaan ​​van streng interne reëls. Daar was die sogenaamde gedragskodes regerende verhoudings tussen Engelse handelaars met kontrakteurs, sowel as stigting van standaard vorms vir kontrakte, lenings, kwitansies en ander dokumentasie. Die handelaar, wat die reëls gebreek word uitgesluit van die handelaar gemeenskap en ontneem van die reg om handel te dryf.
Besluit van geskille hanteer yarmorochny hof het die ironiese naam van "hof vir mense met stowwerige voete." Die rede vir hierdie naam is dat die handelaars was voortdurend op die pad. Hierdie liggaam is 'n afbeelding van arbitrasie in die hede.
Geleidelik het skoue onvoldoende geraak om in die behoeftes van handelaars te voorsien. Daarom het daar in die sestiende eeu met die ontwikkeling van kapitalisme en die ontdekking van Amerika plekke van konstante groothandel begin verskyn, en seldsame billike gebeure het op die agtergrond vervaag. Dus is moderne uitruilings gebore.
Daar is verskillende teorieë oor die oorsprong van die begrip "uitruil." Volgens etimologie is die woord "ruil"Verwys na die Griekse" byrza "wat" beursie "beteken, sowel as die Duitse en Nederlandse terme" borse, burse ". 'N Ander weergawe is dat die naam afkomstig is van 'n sekere persoon wat in België in die stad Brugge gewoon het. Hierdie nedersetting was geleë op die kruising van 'n groot aantal handelsroetes in Europa en het die titel 'Christelike makelaar'. Die veilings is op een plein, wat 'de burse' genoem is, uitgevoer, afkomstig van 'n ryk en gerespekteerde man met die naam Van de Bursa wat daar geleë was. Die gebou het selfs sy eie embleem, bestaande uit drie beursies, en die uitvinding van ruilhandel word aan die eienaar toegeken.
Aanvanklik is die meeste aandelebeurse in hotelle of kafees gevorm, wat geleidelik na aparte geboue beweeg het. As u goed let op die evolusie van groothandel, kan u nie net 'n verandering in die organisasie van handel en verskillende reëls sien nie, maar ook 'n belangrike ontwikkeling van die handelsproses self. Elke, selfs die eenvoudigste, transaksie is 'n kombinasie van markaanbod en vraag na 'n spesifieke besending goedere. Die metode van so 'n kombinasie weerspieël direk die vlak van markontwikkeling en verhoudings daarin.
Beskou weer die mark handel in die vorm van 'n karavaan. In sy kern, die karavaan handel is eenvoudig 'n mark of basaar. Homself besig met die tenderproses het 'n primitiewe organisasie: die verkoper is wag vir sy koper. Dit blyk dat die vraag moet bied en is net wag vir hom, so die wag 'n baie lang tyd kan duur, aangesien karavane verskyn soms onstabiel. Dit maak hulle minder effektief en nie geskik is vir 'n groot mate van vraag en aanbod.
Feeste het meer ontwikkelde word, verskil in die teenwoordigheid van 'n aantal van die winkel, sowel as die verskaffers wat spesialiseer in sekere kategorieë van goedere. In hierdie geval, die voorstel verwag vraag en spesialisasie kan jy die proses te versnel. Bieërs het 'n sekere waarde, wat nie verander met tyd. Met 'n beduidende groei van uitstalling handel handel volumes in die voorraad draaie.
Enige Exchange bied onmiddellike botsing van vraag en aanbod op die mark, en beslis vinniger afhandeling van die proses van handel en bedinging.
Vorming van kommoditeit ruil
Uit bogenoemde is dit duidelik dat die uitruil tree op as een van die rasse van die mark organisasie. Bestelde goedere mark is 'n plek waar daar kopers en verkopers wat betrokke is in transaksies op 'n pre-gevestigde reëls van die saak. In al hierdie markte is daar 'n aantal gemeenskaplike kenmerke:
oopheid van handel en die uitvoer van transaksies;
sekere wette en reëls waardeur transaksies uitgevoer word;
daar is 'n stelsel van inligtingoordrag en kommunikasie tussen deelnemers;
daar is verskillende winkelruimtes, pakhuise en kantore.
Gedeeltelik bestel (georganiseerde) mark was nog in die ou tyd. Byvoorbeeld, was daar 'n "merkatorum raad", is 'n versameling van handelaars in die vaste tyd van die Romeinse Ryk. Soortgelyke vergaderings is in aangewese gebiede, wat "voorgee vendaliya" of markte verkoop word genoem. Sulke markte is besig om 'n sentrale rol in die sirkulasie en verspreiding van die uit verskillende dele van Rome verskaf goedere. Sleutel invloed moes hulle ruil en die verwante bedrywighede, terwyl transaksies kontant kaart was. In sommige gevalle, die deelnemers in kontrakte met uitgestelde betaling aangegaan. 'N Soortgelyke oefening kan vandag en ontwikkel aandelemarkte gesien word.
So, die geboorteplek van aandelebeurse in Europa is die aanbreek van kapitalisme. Sonder inagneming van die hereniging van monetêre en ruil instellings, die eerste aandelebeurs was net 'n kommoditeit, eerder as enige ander.
Volgens sommige studies, die eerste aandelemarkte begin te voorskyn kom in Italië, en hulle voorkoms geassosieer word met die groei van die internasionale handel en die vorming van die grootste geproduseer in Venesië (Florence en Genua).
Een van die eerste ruil beskou as die mark wees in Antwerpen, wat verskyn het in die jaar 1531. In daardie dae, was hierdie mark genoem eindelose Fair. Valutamark in Antwerpen en was die stigter van die internasionale aandelemarkte, want daar was die handel handelaars uit verskillende Europese lande. In hierdie ruil het sy eie gebou, waar die term in Latyns "vir handelaars van alle tale en nasies" hang reg by die ingang.
'N Bietjie later die koms van die uitruil beroemde Frankryk (stad van Lyon en Toulouse), die benaderde datum van die skepping van markte - 1549 jaar. Presies een 7 jaar (1556 jaar) verskyn eerste ruil in Londen. Volgende kom Japan, waar in 1790 jaar gebore die eerste aandelemark in terme van omset van rys. Dit is bekend dat hierdie dag die Chicago Mercantile Exchange VSA verskyn net in 1848 jaar.
Belangrik vir die geskiedenis van-beurs geskep in 1602, die Commodity Exchange in Amsterdam. Dit is bekend vir die feit dat die pionier van monsters en probes van goedere handel. Daarbenewens is streng regulasies op die kwaliteit van goedere en die monsters geïnstalleer op hierdie ruil, wat dit moontlik gemaak het om handel te dryf sonder die teenwoordigheid van produkte in die aandelemark (wat bevestig word deur die uitruil self).
Die Amsterdam Aandelebeurs word beskou as die eerste mark, wat begin om transaksies en sekuriteite transaksies uit te voer nie. In daardie dae, het die aandele handel maatskappy verhandel uit Nederland, asook die Britse Oos-Indiese en Wes-Indiese Kompanjie (in later jare). Die grootste deel van die omset gehou staatseffekte van Portugal, Engeland en Holland. Oor die algemeen was daar Forty Four tipes sekuriteite.
In die 1720 in Amsterdam geword wydverspreide spekulasie in sekuriteite, en dan geleidelik uitbrei na kommoditeitsmarkte. Peter Ek het Amsterdam en die plaaslike aandelebeurs aan die begin van die agttiende eeu.
Dit is opmerklik dat in die algemeen, die ontwikkeling van handel in die agttiende eeu was stadig en spontaan, en hul plek gewoonlik verantwoordelik vir kommersiële hawens waar internasionale roetes het. Dit was daar dat dit die grootste aantal handelaars en handelaars uit verskillende lande wat bereid is om te werk in groot groepe van goedere.
Aanvanklik was die aandelemarkte wat betrokke is by die handel van die werklike goedere, wat verskaf word en help om die winkel behoeftes van daardie tyd besef. Ruil wydverspreide net in die XIX eeu, wat in Japan, Amerika en groot Europese lande.
Verskillende lande het hul eie begrip van die mark en die deelnemers aan die verhandelingsproses, wat die vorming van twee soorte ruilwerk behels: oop en gesluit.
Op die aandelemarkte oop shopping proses uitgevoer kopers en verkopers van ware goedere, met ander woorde, die deelnemers van ekonomiese verhoudings. Terselfdertyd het almal toegang tot handel. Saam met 'n toename in omset op die aandelebeurs gelok spesiale bemiddelaars, en die eienaars van die goedere nie die hele tyd te spandeer vir transaksies. Dikwels is sulke tussengangers na vore gekom uit professionele handelaars, voorheen betrokke by die aandelebeurs of buite.
Aanvanklik was hulle aandelemarkte gemengde tipe, waar daar tussengangers en verkopers met kopers. Sommige makelaars uit te voer transaksies vir hul kliënte, terwyl ander op sy eie koste en namens homself opgetree.
geslote ruil Dit impliseer 'n optrede bedrywighede net tussengangers of gespesialiseerde bieërs, ander persone toegang tot die verhandeling moontlik was nie. Aandelemarkte gesluit tipe gelei tot 'n verandering in die verkoop proses, want daar is nodig vir die opkoms van georganiseerde verwerking van bestellings vir transaksies deur buitelandse kliënte. As gevolg hiervan, was daar 'n paar diens buite die uitruil gebou, wat toegelaat kliënte om aansoek te doen en om die nodige inligting oor die gedrag van die saak het.
Die teenwoordigheid van die valuta-markte oop en geslote het 'n impak nie net op die ontwikkeling van die verkoop proses, maar ook op die deelname van die regering (die staat) in die gedrag van bedrywighede. Byvoorbeeld, het die regering nie inmeng in die Verenigde Koninkryk en die VSA in werk ruil, en diegene op sy beurt, is 'n private maatskappy en geklassifiseer. In teenstelling, in die Duitse staat liggame om versigtig te monitor die aktiwiteite van openbare aandelemarkte, wat gebruik openbare genoem te word nie.
Volgens navorsing van die kommoditeit ruil aan die begin van die twintigste eeu, wat gehou word om die Russiese wetenskaplike A. Filippov, is daar vier soorte aandelemarkte. Die maatstaf vir die klassifikasie van dade graad van regering invloed op die omset, sowel as die teenwoordigheid van 'n oop of geslote vorm van organisasie ruil.
As die eerste tipe word die mees toeganklike markbyeenkomste onderskei wat in Holland, Frankryk en België bestaan ​​het. Sulke uitruilings het in die reël geen wettige beperkings gehad wat hul aktiwiteite beïnvloed nie. Die staat was slegs besig met beheer oor die algemene orde in die valutamark. Enigiemand kan deelneem aan die beurs, en die gebou vir verhandeling word deur die regering of 'n maatskappy voorsien.
Die tweede soort beurs is 'n heeltemal staatsbeheerde markorganisasie. Soortgelyke ruilmarkte is in Duitsland waargeneem, met uitsondering van geïsoleerde stede. In hierdie tipe beurs word handel omvattend deur die owerheidsadministrasie beheer en deur die wet gereguleer. Boonop is die uitruil 'n heeltemal oop vergadering van deelnemers wat nie in 'n korporasie georganiseer is nie. Die ruilkomitee word uitsluitlik deur regeringsinstansies aangestel.
Die derde tipe valutamarkte is geslote ruilhandel, maar word deur die staat beheer. Sulke markte was algemeen in Rusland en Oostenryk-Hongarye. Die bieërs is in korporasies gekonsolideer. Die komitee is deur die aandelebeurs opgestel, maar was streng ondergeskik aan regeringsinstansies. In sommige gevalle is buitestaanders toegelaat om met beperkte regte te bie. Oor die algemeen was die uitruil, soos in die tweede geval, heeltemal ondergeskik aan die regering.
Die vierde variasie onder aandelebeurse is private maatskappye en gratis ondernemings, tipies van die Verenigde State en Engeland. Die staat meng nie in die uitruilprosesse in nie, en die uitruil self is 'n regspersoon gelykstaande aan die uitruil. Andersins was sulke ondernemings daarop gemik om die beurs te bied en te organiseer. In die reël was daar geen gespesialiseerde wetgewende handelinge nie. Die beheerliggame van die uitruilings, wat op die algemene vergadering verkies is, het 'n uitruilkomitee met breë magte saamgestel. Hierdie uitruilings was van nature gesluit.
Items wat in sirkulasie op die aandelebeurse gewees, is ook nie 'n uitsondering op die reeks van veranderinge wat plaasvind tydens periodes van intensiewe ontwikkeling van die mark. deelbaarheid, homogeniteit en massa: selfs by die aanvanklike stadium van handelspatrone 'n aantal vereistes, wat ingesluit produseer. Met verloop van tyd, die verspreiding van en toepassing standaarde (gehalte standaarde). Bogenoemde eienskappe is hoofsaaklik gekenmerk vir landbou en rou materiaal produkte, wat die hoof kategorie van omset van voorwerpe op 'n kommoditeit ruil verteenwoordig.
In die eerste helfte van die XIX eeu, kommoditeitsmarkte ruil was die uitruil van werklike goedere, maar hul hooftaak was om te verseker dat die kanaal is die grootste groothandel transaksies. Gedurende hierdie tyd, Exchange het die volgende kenmerke:
die handelsproses word volgens voorafbepaalde reëls uitgevoer, sowel as met die aktiewe deelname van kopers en verkopers;
produkte wat sirkuleer, het duidelike standaarde, is uitruilbaar en homogeen;
bedrywighede op die beurs kan spekulatief sowel as verbruiker wees;
ruilhandel word uitgevoer sonder die beskikbaarheid van goedere, gebaseer op die beskrywing van die kenmerke daarvan.
Teen die einde van die XIX eeu verskyn nuwe tipes markte ruil, wat die termynkontrakte ingesluit. Sulke ruil sal ander take uit te voer voordat die deelnemers. Op hierdie stadium, die waarde van ware goedere verloor in verband met die ontwikkeling en mono polis van produksie prosesse. Ruil het 'n manier van versekering teen oormatige risiko's te neem, sowel as pryse bron.
Die situasie van die kommoditeit ruil in die huidige wêreld ekonomie
Ruil handel in die moderne wêreld het 'n baie onseker rol. Dit opgehou om te bestaan ​​as 'n handelsmerk en is toenemend in aanvraag in monetêre transaksies.
Sulke innovasies het gelei tot veranderinge in die kommoditeit ruil markte, wat ondergaan het:
die grootte van transaksies en die aantal geboue op die beurs
transaksies, waar hulle eie goedere en markte was;
bedrywighede op die ruil en verhandeling.
Alle produkte wat op die aandelebeurs verkoop het die aandelebeurs. Vir vakke van handel ruil is produkte wat eienskappe kombineer soos die vermoë om te vervang, eenvormigheid en die bepaling van die kwaliteit van hul spesifieke standaarde (regulasies). Bederfbare goedere, het 'n taamlike lang tydperk nie van toepassing op die uitruil, maar dit het verander in die moderne wêreld, waar daar 'n ontwikkelde tegnologie. Nou 'n paar van die produkte van hierdie tipe is opgeneem in die omset van die valuta-markte.
Die deurslaggewende faktor vir die skepping van die valuta mark is die vorming van pryse vir verskeie goedere. Produkte, wat stel 'n lae vlak van mono polis, veel meer geneig om te verhandel op die aandelebeurs. In goedere met oormatige mono polis het ook 'n kans om te bestaan ​​in die aandelemark, maar dit is slegs moontlik wanneer daar diegene wat om te verkoop of te koop in voldoende hoeveelhede, asook 'n stabiele en aktiewe deelnemer in die handel. 'N Monster van sodanige goedere is olie en olie-produkte.
In hierdie dae, het die aantal goedere in die valuta-markte veel kleiner geword. Aan die einde van die XIX eeu items op die Exchange oorskry tweehonderd simbole. Voorheen, groot kategorieë van goedere ingesluit: yster, steenkool en ander kommoditeite, is nou saam met hulle, nie dieselfde aantal bedrywighede en transaksies wat nie bestee.
Die eerste helfte van die twintigste eeu het 'n nog groter vermindering in die goedere iewers op vyftig items wat oorleef om die huidige tyd. Markte van termynkontrakte op die teendeel raak meer en meer. Futures - 'n mark met gevestigde kwaliteit van die produk, as gevolg van hierdie, hierdie markte kan wees 'n enkel-gebruik items.
Die lys van goed gevestigde produkte op die aandelebeurs sluit 'n paar van die belangrikste kategorieë:
minerale en natuurlike hulpbronne.
Semi-finale produkte en produkte laasgenoemde kategorie sluit minerale (olie, steenkool, gas), ferrometale (lood, nikkel, titanium, magnesium), edelmetale (silwer, goud, platinum groep metale), ook aartappels en sap van 'n lemoen (Frozen ).
Aantal boerdery produkte is voortdurend kleiner. Hierdie kategorie bevat die volgende items:
graan (hawer, koring, mielies);
olyf (olie, sade);
vee (hoenders, vark, lam);
geurmiddels (sout, koffie);
tekstiel (linne, wol).
Faktore wat 'n impak op die struktuur van kommoditeite op die aandelebeurs het uit te ruil 'n baie, een van hulle is die ontwikkeling in die wetenskaplike gemeenskap. Hierdie faktor het bygedra tot die voorkoms van die goedere wat die ander, naamlik sintetiese en kunsmatige produkte kan vervang. Die bestaande kompetisie tussen hierdie tipe van produkte, 'n positiewe uitwerking op die waarde, wat lei tot 'n afname in omset handel in die aandelemark. 'N Goeie voorbeeld is die mark verkoop wol, daar is verskeie ooreenkomste in die afgelope jaar het aansienlik gedaal, en is verminder tot nul in die groot aandelemarkte.
Vordering op die gebied van wetenskaplike vooruitgang het ook bygedra tot die verbetering van die metodes en tegnieke van verifikasie en gehalteversekering in produksie, hierdie begin om nuwe gereedskap en tegniese ontwikkelinge toe te pas. As gevolg hiervan, vinniger en meer akkurate definisie van kwaliteit in goedere en produkte, wat dit moontlik maak om die verhoging van die aantal en kategorieë van goedere verhandel. Byvoorbeeld, voordat die edelmetale en materiaal van die bos oorsprong het nie in die lys van goedere ingesluit, en die deelnemers was nie in staat om voort te gaan met hulle die transaksie op die aandelebeurs.
In hierdie dae was daar die nuutste kategorie van kommersiële fasiliteite, wat bekend geword het as finansiële instrumente. Sulke operasies is ingestel in 70-er jare op kommoditeite ruil:
Futures markte begin om te ontwikkel en meer as gevolg van veranderinge in 70-er jare, naamlik, veranderinge in die ekonomie op die globale vlak. Dit het duidelik geword toe hy die Amerikaanse dollar vergeleke met die geldeenhede van Wes-Europa verander. wisselkoers afgehang van hoe geld uit verskillende kursusse, en uit die verandering in die loop van ander banknote. 'N Voorbeeld kan dien as effekte of geld wat uitgereik is deur die Tesourie. Amerikaanse skuld en die wysigings gedien te oortuig rentekoerse stabiliseer, maar terselfdertyd het permanente verganklikheid tariewe veroorsaak.
Wêreld aandelebeurse, gelei deur die Chicago Exchange is nie van plan om tred te hou met die moderne beginsels en in die omset van termynkontrakte handel, wat toegelaat verskeie finansiële maatskappye om die risiko van prysskommelings te verminder aangegaan. Termynkontrakte, wat eerste op die sertifikate is gesluit, die verskaffing van 'n belofte van die Regering Nasionale Vereniging van die kollaterale en in 70-er jare in die geldeenhede van ander lande. Die sertifikaat dien as 'n gesamentlike projek van die Chicago Aandelebeurs en ekonomiese leiers wat sake besig was om op borgtog. Kontrakte is meer as 'n jaar gemaak, veeleisende arbeid, waarna hulle begin herfs 1975 jaar verkoop.
Die opkoms van die handel op die termynkontrak gegroei en het begin om meer en meer verskillende tipes van fondse, waarvan sommige langtermyn tesourie-effekte, tesourie kaartjies, finansiële termynmark op aandele en effekte, termynkontrakte vir die aankoop en die uitruil van die geldeenheid van die vaderland te sluit.
As gevolg van hierdie is daar 'n stel van bedrywighede op die aandelebeurs, wat nie om stil te staan ​​en ontwikkel. Volgens statistieke, kontrakte, beursverhandelde Amerikaanse bedrywighede, oor 70% van hulle is in die verkeer in die laaste dekade het.
Tot aan die einde van 70-er jare, termynkontrakte op kommoditeite was die skoolhoof waarde op die aandelebeurs. Met verloop van tyd, het hulle getal afgeneem, terwyl futures op die finansies gegroei omgekeerd. Nou hul aandeel is 60% van alle ambagte termynbeurs.
Onder toekomstige kommoditeite en opsies speel brandstof en metale 'n groot rol. Landbouprodukte het min vraag na termynkontrakte, soos suiker en koffie. In die vroeë negentigerjare het hierdie kontrakte gewild geraak. In die algemeen het die handel in termynkontrakte vir landboukommoditeite voortdurend verander.
Handel op die aandelebeurs op internasionale vlak het 'n duidelike fokus op die geografiese ligging. Die grootste bekommernis van konsentrasie van die Verenigde Koninkryk, Amerika en Japan. Uitruil van Amerika het al hoe belangriker geword, geslaag het sy die Tweede Wêreldoorlog en na voltooiing daarvan, op watter tyd die uitruil nooit gewerk nie, behalwe Amerika. Byna al die bedrywighede plaasgevind het op hul markte. Leidende posisie in die opsies en termynkontrakte Amerika moes 80-er jare, by die verstryking van hierdie tydperk was die sterk teenstanders van termynmarkte in Europa en Asië. Oor die afgelope jaar 5 om jaar 1990 die rol aansienlik toegeneem het met 13% tot% 47 in termynkontrakte handel in ander lande. Die omvang van die handel in termynkontrakte in Asië het verdubbel, en in Europa meer as drie keer begin.
Deelnemers uit ander lande begin al hoe belangriker in die Amerikaanse termynmark te wees. Volgens die data wat uit die Kommissie vir futures handel oor kommoditeite beskikbaar was is meer 2100 96 groot operateurs uit lande wat deelgeneem het in die VSA opsies en termynkontrakte markte. In sekere markte die deelnemers van ander lande was meer as 30%.
Die aktiwiteite van die Verenigde State kommoditeit ruil was landbouprodukte bestemming, terwyl die Verenigde Koninkryk gespesialiseerde in verskeie metale en energie draers, en Japan gefokus op landbou-toerusting, vandag hierdie lande werk is nie so uitgespreek as tevore.
Die meeste groot aandelebeurs in die wêreld van kommoditeite is in 'n meer beskaafde lande, maar in lande wat net ontwikkel, hulle is ook teenwoordig. baie kliënte is dikwels uit lande wat net ontwikkel leef ver weg van die Exchange, en in die besonder die werk deur middel van tussengangers. Trading huise, in die meeste gevalle, is hierdie tussengangers. Baie selde termynbeurs is besig met die lewering van fisiese goedere. daar twee soorte mees basiese kommoditeite ruil:
As jy kyk na 'n waarde van goedere speel in die handel, kan die wisselkoers verdeel word in:
toegeskryf Uitruil van goedere vir internasionale Dit kan gelei word deur sekere tekens. Die belangrikste maatstaf is dat die mark die sentrale moet wees, moet die diens op die vlak van die wêreld mark, en die pryse van goedere weerspieël die verhouding tussen vraag en aanbod. Goedere op die aandelebeurs moet 'n produk van voortdurend veranderende handel wees.
Met hierdie eienskappe die grootste deel van Japan ruil verwys nie na International, hierdie valuta transaksies te produseer eksotiese aard van die goedere, soos skulpvis, byvoorbeeld. Internasionale handel verloor ook die titel as gevolg van die feit dat net verby nie 'n groot deel van die bedrywighede en die deelnemers nie plaaslik het.
As die beurs internasionaal is, bied dit 'n aantal sekere voordele met betrekking tot die reëls van die werk, naamlik 'n ongehinderde valutastelsel, belasting en handel, wat dit vir buitelandse kliënte moontlik maak om aan die beurs deel te neem en hulle gratis te waarborg. oordrag van verdienste op valutabedrywighede tussen verskillende markte.
In Japan, die hoofrede vir die gebrek aan status van internasionale valuta, was die teenwoordigheid van valuta beperkinge en belasting. Net 80-er jare het Japan veranderinge wat verband hou met die geldeenheid regime en terselfdertyd, het na die internasionale vlak hul ruil.
Ruil op die plaaslike vlak, Optrede transaksies met handelaars minder beperk. Lys van lande waarmee hierdie beurse werk is baie klein.
Die nasionale ruil is beurse in Japan, Brasilië, en 'n beperkte aantal van die Amerikaanse markte. Sulke ruil is besig met bedrywighede wat gemik is op die plaaslike mark en in die meeste gevalle beperk tot belasting wette en handel aspekte. Dit alles gekombineer uitsluit buitelandse bieërs en verskeie operasies in die vorm van arbitrasie.
Ook belangrik is dat in die lande met die mees ontwikkelde beskawing uitruil van werklike goedere was daar. 'N Groot deel van hierdie beurse, is steeds gefokus op die groothandel en bied dienste aan die plaaslike mark.
Valutatransaksies met werklike goedere
met die werklike produksie bedrywighede noodsaaklik in die valuta-markte op 'n tyd gewees toe die aandelebeurs is eintlik 'n sentrale deel van internasionale handelsbetrekkinge. In die loop van die ontwikkeling van aandelemarkte gevorm twee soorte bedrywighede op die aandelebeurs:
kontrakte vir regte goedere met aflewering "hier en nou" (onmiddellik);
kontrakte vir regte goedere met vertraagde aflewering (in die toekoms).
Bedrywighede met goedere afgelewer onmiddellik genoem fisiese transaksies, sowel as spot of kontant. Die maak van sulke transaksies op die aandelemark sonder inspeksie van produksie met inagneming van die standaarde en kwaliteit standaarde. As "spot" transaksie produkte was tipies in aandelebeurse en die koper was in staat om dit dadelik te kies.
Die goedere te lewer op die Exchange winkel, die verkoper ontvang 'n spesiale sertifikaat van kwaliteit en kwantiteit van produkte, waarna verwys word as "n lasbrief". Deur die aangaan van 'n kontrak, die verkoper het die koper 'n lasbrief in ruil vir geld of 'n betaling dokument.
As 'n gevolg, die aandelebeurs dien slegs die werklike plek van die transaksie en alle ander nuanses bespreek deur die partye self. Die borg van die transaksie is nie uitgevoer nie Exchange en sy lede hulself. Nog 'n kenmerk is die feit dat die volume van transaksies en ander aanbod toestande ook aangespreek deur die koper en die verkoper, en die kontrak was die individu in elk geval.
'N Belangrike doel van sulke transaksies uitgevoer maksimaal vinnige aankoop van goedere deur die koper, en onmiddellike implementering vir die verkoper. Hierdie bedrywighede maak dit onmoontlik enige spekulatiewe speel op die verandering in pryse.
Prysskommelinge vir gewone kommoditeite, veral dié uit 'n landbou-omgewing, het bieërs egter gedwing om ander vorme van kontrakte te ontwikkel. As gevolg hiervan het bedrywighede met regte goedere verskyn, maar aflewering in die toekoms, en nie 'hier en nou' nie. Soortgelyke transaksies was reeds in die eerste operasionele jare op die meeste beurse beskikbaar en is voorwaarts genoem. Die konvensionele wysheid is dat die eerste termynkontrak, genaamd 'voorafkontrak', op die Doyama Rice Exchange in 1730 in Japan gesluit is.
In Amerika, is die eerste sodanige kontrakte wat verband hou met koring en verskyn op die Chicago Mercantile Exchange. Diegene wat in graan verhandel, dit gekoop van boere aan die begin van die winter of herfs, maar het dit tot die rivier smelt, en die koring droog vir die hantering van die skip. Met verloop van tyd, het die mark prys verwagtinge verander, so ten einde die risiko van dalende pryse te verminder, handelaars in Chicago transaksies vir die lewering van graan koring in die lente. Maart 13 1851 jaar - die datum van die eerste van sulke amptelik geregistreer transaksies in die Verenigde State.
vorentoe transaksies - dit is sekere formele handelsooreenkomste wat die verkoper lewer die goedere aan die koper 'n sekere party by 'n voorafbepaalde datum in die toekoms gespanne. Wanneer 'n transaksie koper en verkoper ooreenkom oor die relatiewe pryse, gehalte standaarde van produkte en sy volumes, sowel as die tyd en plek van lewering. Die verkoper moet die goedere te lewer tot die tyd om die uitruil pakhuis waar dit uit gehalte assessering sal gedoen word en uitgereik 'n lasbrief (pakhuis ontvangs). Toe die sertifikaat uitgeruil word met die verkoper op die tjek of ander finansiële dokument.
As gevolg hiervan, vorentoe transaksies impliseer 'n besef van die verkoop aan die lewering van die goedere of produkte, selfs voor hul produksie. Hierdie transaksies was gunstiger bieërs op die aandelebeurs, as toegelaat word om vooruit te beplan vir toekomstige winsgewende bedrywighede. In hierdie geval, die koper was immuun is teen die veranderinge in aanhalings en 'n hoë pryse, sowel as verminderde koste vir die huur van stoorplek. Die verkoper van Real goedere vooruitkontrakte was beter, as dit moontlik maak om pryse vas te stel en koste te verminder.
In vooruitkontrakte, daar is 'n aantal nadele. Byvoorbeeld, het hulle nie standaarde het. 'N Aantal van toestande soos: kwaliteit van die produk, volume, tydsberekening en prys is direk bespreek tussen die verkoper en die koper. Baie aandelemarkte vorentoe transaksies is met 'n duur van tot twee jaar vir enige produk kategorie en op enige voorwaardes vir aflewering gedra.
Daarbenewens het termyntransaksies 'n verhoogde vlak van risiko, aangesien daar geen waarborge in die transaksie is nie. Die koper of verkoper kan maklik van sy verpligtinge afwyk, of toekomstige gebeure kan die omstandighede verander sodat die transaksie onmoontlik sal wees. Wanneer graanpryse byvoorbeeld gedaal het, het Amerikaanse kopers dikwels nie die bepalings van die kontrak nagekom nie, en die goedere het by die boere gebly. Inteendeel, verkopers het probeer om die uitvoering van die termynkontrak te ontduik toe die prys gestyg het deur produkte aan ander teenpartye te verkoop. Die risiko's van termyntransaksies het aansienlik toegeneem met die instelling van die gebruik van krediet. Geleidelik het die sluiting van kontrakte gepaard gegaan met die gebruik van rekeninge. Terselfdertyd het kenners opgemerk dat die belangstelling in die uitreiking van 'n rekening was om dit in geld te verander, en nie om 'n regte produk te koop nie. As gevolg hiervan het beide die koper en die verkoper baie vroeër (tot 'n paar maande) fondse gehad as wat hulle vir die produkte sou betaal het. Wisselstukke is dikwels hernu as gevolg van die behoefte aan tyd om sulke langtermyntransaksies te verkoop.
Pryse in die vorentoe transaksie behels nie net die vlak, wat gestig is ten tyde van die sluiting van die kontrak, maar ook die moontlike veranderinge in die balans tussen vraag mark en aanvraag gedurende die termyn van die kontrak. Maar om te verwag al die besonderhede is nie moontlik in die toekoms, sodat die transaksie-vorentoe gee 'n wen en verloor die potensiaal vir beide kante.