Isaac Babel - Wêreldensiklopedie - Ek wil alles weet - 2020
Isaac Emmanuilovich Babel, Russies: Исаак Эммануилович Бабель (13 Julie O. 1 Julie 1894 - 27 Januarie 1940) was 'n Sowjet-joernalis, dramaturg en kortverhaalskrywer. Sy verhale, veral sy behandeling van die Kosakke in die oorlog met Pole en sy behandeling van die Odessa-onderwêreld, was innoverend vir sowel hul onderwerp as vir hul skerp, skoon prosa. In teenstelling met die romantiese houdings wat in vroeëre Russiese behandelings gevind is, soos Leo Tolstoj se Oorlog en vrede. Terwyl Babel se verteller blykbaar die Bolsjewistiese saak ondersteun, het sy realistiese hantering van optrede van Marshall Budyonny se soldate die vuur van die Marshall gebring, wat deur Babel se 'laster' geskandeer is. Babel se kuns het baie gemeen met ekspressionisme, met sy treffende beelde wat ontwerp is om 'n emosionele reaksie van die leser uit te lok.
Gebore aan 'n Joodse gesin in Odessa gedurende 'n periode van sosiale onrus en massa-uittog van Jode uit die Russiese Ryk, het Isaac Babel die pogrom van 1905 oorleef met die hulp van Christelike bure wat sy gesin weggesteek het, maar sy oupa Shoyl was een van ongeveer 300 Jode wat vermoor is.1
Om by die voorbereidende klas van die Kommersiële Skool Nicolas I Odessa uit te kom, moes Babel die kwota vir Joodse studente oorkom (10 persent binne die Pale of Settlement, vyf persent buite, en drie persent vir albei hoofstede), maar ondanks die feit dat hy die geslaagde grade is aan 'n ander seun gegee wie se ouers die skoolbeamptes omgekoop het. Babel het 'n jaar lank tuisgegaan en het die kurrikulum vir twee skooljare deurgewerk. Benewens gewone skoolvakke, bestudeer hy die Talmud en musiek tuis. Geïnspireer deur sy onderwysers in Franse taal en letterkunde, het die jong Babel eerbiedig vir Gustave Flaubert en Guy de Maupassant en sy eie eerste verhale in Frans geskryf.
Na 'n onsuksesvolle poging om by Odessa-universiteit in te skryf (weereens weens die kwota), het Babel by die Kiev Instituut vir Finansies en Besigheid ingetree. Daar ontmoet hy Yevgenia Gronfein, sy toekomstige vrou.
Foto van Isaac Babel se skrywe deur Georgii Petrusov.
In 1915 het Babel gegradueer en verhuis na Petrograd (nou St. Petersburg), in stryd met die wette wat Jode tot bevalling in die Bala beperk het. In die hoofstad ontmoet hy die beroemde Russiese skrywer, Maxim Gorky, wat enkele van Babel se verhale in sy literêre tydskrif gepubliseer het Letopis ' ("Летопись," "Kroniek"). Gorky het die aspirant-skrywer aangeraai om meer lewenservaring op te doen en later skryf Babel in sy outobiografie: "... ek is alles verskuldig aan daardie ontmoeting en spreek nog steeds Alexey Maksimovich (Gorky) se naam met liefde en bewondering uit." Een van sy bekendste outobiografiese kortverhale, The Story of My Dovecot ("История моей голубятни"), is opgedra aan Gorky. Die storie "Die badkamervenster" is deur sensors as onwelvoeglik beskou en Babel is aangekla van die oortreding van artikel 1001 van die strafkode.
In die volgende sewe jaar het Babel in die Russiese Burgeroorlog aan die Kommunistiese kant geveg, en ook in die Cheka, voorloper van die KGB, as vertaler vir die teen-intelligensiediens. Hy het die party in 'n aantal ander poste gedien, waaronder die Odessa Gubkom (streeks-Bolsjewistiese partykomitee), in die eenheid vir voedselaanvraag, in die Narkompros (Kommissariaat van Onderwys), en in 'n tipografiese drukkantoor. Hy het ook as koerantverslaggewer in Petersburg en Tiflis gedien. Hy trou op 9 Augustus 1919 in Odessa met Yevgenia Gronfein.
In 1920, tydens die bloedige Russiese burgeroorlog, is Babel as joernalis opgedra aan veldmaarskalk Semyon Budyonny se 1ste Kavallerie-leër, waar hy getuie was van 'n militêre veldtog van die Pools-Sowjet-oorlog van 1920. Hy het die gruwels opgeteken oor die oorlog wat hy in die oorlog getuig het. 1920 Dagboek (Konarmeyskiy dvevnik 1920 goda) wat hy later gebruik het om die Rooi Kavallerie (Конармия), 'n semi-dokumentêre fiksiewerk. Rooi Kavallerie is die eerste keer in die 1920's gepubliseer.
Op advies van Maxim Gorky het die jong Babel, wat eers in sy literêre loopbaan begin het, hom as oorlogskorrespondent en propagandis by die Rooi Kavallerie aangesluit. Die legendariese geweld van die Rooi Kavallerie, wat aanwesig is in die geskrifte van Babel, het die sagte karakter van die jong skrywer uit Odessa erg gekontrasteer. Hierdie kontras blyk ook in verhale soos 'My eerste gans', waar die verteller op grond van sy bril ('n teken van sy status as intellektueel) homself waardig moet bewys vir die kameraderie van sy mede-soldaat (en sy 'intellektualiteit' moet ontken) ) deur 'n gans brutaal dood te maak en 'n vrou te beveel om dit te kook.
Babel het geskryf: "Eers teen 1923 het ek geleer hoe om my gedagtes op 'n duidelike en nie baie lang tyd uit te druk nie. Toe het ek teruggekeer om te skryf." Verskeie verhale wat later opgeneem is Rooi Kavallerie, is gepubliseer in die beroemde Vladimir Mayakovsky LEF ('Magazine') tydskrif in 1924. Babel se eerlike beskrywing van die wrede realiteite van oorlog, ver van rewolusionêre romantiek, het vir hom 'n paar magtige vyande gebring, onder wie Budyonny, maar Gorky se ingryping het gehelp om die boek te red, en dit is gou in baie vertaal tale.
Terug in Odessa begin Babel 'n reeks kortverhale skryf in die Odessan-ghetto van Moldavanka, waar hy gebore is, waarin hy die lewe van die Joodse onderwêreld beskryf het voor en na die Russiese Revolusie van 1917. In dieselfde periode het Babel ontmoet en onderhou 'n vroeë vriendskap met Ilya Ehrenburg, terwyl hulle voortgaan om verhale te publiseer, tot groot lof, dwarsdeur die 1920's. In 1925 het Babel se vrou na Parys geëmigreer.
Botsings met die owerhede
links: Beria se brief in Januarie 1940 aan Stalin waarin hy toestemming vra om 346 'vyande van die CPSU en van die Sowjet-owerhede' uit te voer wat 'teen-rewolusionêre, reg-Trotskiet-plotte- en spioenasie-aktiwiteite' uitgevoer het. ' Nommer 12 op die lys is Isaac Babel.
middel: Stalin se handskrif: "за" (bevestigend).
regs: Die besluit van die Politburo word deur Sekretaris Stalin onderteken.
In 1930 het Babel in die Oekraïne gereis en was daar getuienis van die wreedheid van die kollektivisering in die USSR. Babel se verhale was baie gewild in die vroeë dertigerjare, maar sy realistiese beskrywings van die gruwels van die oorlog en die onderbuik van die Odessan-samelewing het van die owerhede afgekom. Terwyl Stalin in die dertigerjare sy greep op die Sowjet-kultuur verskerp het, en veral met die opkoms van die sosialistiese realisme, het Babel toenemend aan die openbare lewe onttrek. Tydens die Stalinistiese veldtog teen 'Formalisme' in die kunste, is Babel gekritiseer vir beweerde 'Estetisme' en lae produktiwiteit. Op die eerste kongres van die Union of Soviet Writers (1934) merk Babel op dat hy 'die meester van 'n nuwe literêre genre, die genre van stilte' word.
Na talle versoeke is hy toegelaat om sy gesin in Frankryk te besoek, en in 1935 lewer hy 'n toespraak aan die anti-fascistiese Internasionale Skrywerskongres in Parys. Na sy terugkeer werk Babel saam met Sergei Eisenstein aan die film Bezhin Meadow en aan die draaiboeke gewerk vir ander Sowjet-films.
Arres en dood
Die NKVD-foto van Babel is gemaak na sy arrestasie in 1939.
Na die verdagte dood van Gorky in 1936 merk Babel op: "Nou sal hulle na my toe kom." (Kyk na die Great Purges). In Mei 1939 word hy in sy huis in Peredelkino in hegtenis geneem en uiteindelik in Lubyanka, die KGB-gevangenis, ondervra op aanklag van spioenasie. Babel het aan sy vrou gesê: "Kyk asseblief dat ons meisie gelukkig word." Na 'n gedwonge bekentenis is Babel verhoor, skuldig bevind en op 27 Januarie 1940 in die Butyrka-gevangenis geskiet. Sy weduwee, Antonina Pirozhkova (Антонина Пирожкова), het 15 jaar lank nie geweet van sy lot nie.
Volgens die vroeë amptelike Sowjet-weergawe is Isaac Babel op 17 Maart 1941 in 'n gevangeniskamp in Siberië oorlede. Sy argiewe en manuskripte is deur die NKVD gekonfiskeer en verloor. Baie van die verhale is in die USSR verbied tot in die glasnost van die 1980's.
Rehabilitasie en nalatenskap
Op 23 Desember 1954, 'n half en 'n half jaar na die dood van Stalin, te midde van die "de-stalinisasie" -veldtog wat begin is nadat Nikita Khrushchev se "geheime toespraak" waarin Stalin se oorskryding op die twintigste Kommunistiese Party-kongres uiteengesit is, is Isaac Babel in die openbaar vrygestel van die aanklagte teen hom "weens gebrek aan enige basis."
Конармейский дневник 1920 jaar, "Dagboek van 1920." ISBN 0300093136
Конармия, (1926), "Red Cavalry." ISBN 0393324230
Одесские рассказы, "Odessa Tales"
Закат, 'Sunset', toneelstuk (1926)
Мария, "Maria," toneelstuk (1935)
'Geen yster kan die hart met soveel krag steek soos 'n periode wat net op die regte plek geplaas is nie.'
'Oor die stad het die hawelose maan rondgeswem. Ek het saam met haar gegaan en in my hart warm geword vir ondraaglike drome en onverskrokke liedjies.'
↑ Odessa Pogroms, die sentrum van die Joodse selfopvoeding "Moria" en die Amerikaanse Joodse Gesamentlike Verspreidingskomitee, 2000, verkry op 18 Desember 2007.
Charyn, Jerome. Savage Shorthand: die lewe en dood van Isaac Babel. Random House, 2005. ISBN 0679643060
Mann, Robert. Die Dionysiese kuns van Isaac Babel. Barbary Coast Books, 1994. ISBN 0936041080
Terras, Victor. 'N Geskiedenis van Russiese letterkunde. New Haven en Londen: Yale University Press, 1991. ISBN 0300059345
Babel's Biography (PDF) deur Gregory Freidin ('n weergawe van hierdie opstel in Kritiese biografie is gepubliseer in Europese skrywer van die twintigste eeu NY: Scribners, 1990).