M. Lombard toon aan hoe krities Preller met sy bronne omgegaan het en met min gegewens tot sy beskikking ‘n beeld van die jong Retief geskets het. Preller lê verder veral klem op die Groot Trek as ‘n volksbeweging waaraan duisende mense deelgeneem het. In die laaste strofe van “klein etimologiese les” is dit nie die gedig wat “die vlugwete van son as ster” verdoof nie, met HdP se gevolgtrekking dat die gedig dus “werk” nie, maar wel die omstandighede in ‘n bepaalde plek, nl. “in die kloof waar dit groen en dig genoeg is” wat die verdowende effek het. Volgens hom was die analogie die allerbelangrikste veerkrag vir ons manier van dink, en die fondasie van alle verskynsels. ŉ Aanhaling: “Die lig van denke kan slegs nuwe rigtings en somber hoeke belig indien dit daarheen gereflekteer word deur reeds bestaande verligte oppervlaktes. Die kaping van Afrikaans, en dus ook taalprodukte – ‘gekeur’, geborsrok en genasionaliseer volgens die norme en nutsbepaling van ‘n nouveau riche establishment van Mercedespronkers met die mentaliteit van hanggat koejawelsmouse (bo blink maar onder stink) – vroeër universitêr, akkademies, party-polities, Nasionaal, wit: in wese fascisties – nou natuurlik nêrens te kry nie (“wa’ baas? wa’?”) – was die dood in die pot.