De Havilland Mosquito B Mk 35 - Inligting
Die Mosquito B Mk 35 was die laaste inskrywing in die reeks ongewapende muskietbomwerpers. Dit was 'n ontwikkeling van die B Mk XVI, aangedryf deur die 1,710 pk Merlin 114 -enjin. Dit het dit 'n topsnelheid van 415 mph op 'n hoogte van 42.000 voet (7.000 voet bo die diensplafon van die Mk XVI!) Gegee.
Die B Mk 35 verskyn te laat om diens te sien tydens die oorlog in Europa. Die prototipe het op 12 Maart 1945 gevlieg, en aflewerings aan die Pathfinders het pas aan die einde van die oorlog begin. 274 B Mk 34's is gebou. Die meeste van hulle het by die British Air Forces of Occupation in Duitsland gedien, hoewel nommer 109 en 139 eskaders van die Pathfinders ook die tipe gebruik het. 139 -eskader was die laaste wat die Mosquito gebruik het, en het dit uiteindelik in Junie 1953 vervang met Canberras. 'N Aantal Mk 35's het tot in die 1960's in gebruik gebly met tweede lyn -eenhede, wat meestal as teiken sleepbote gedien het.
1946 de Havilland DH.98 Muskiet B.35 - N35MK
Een van die vooraanstaande gevegsvliegtuie van die Tweede Wêreldoorlog, Geoffrey de Havilland se DH.98 -muskiet, was sonder eweknie. Dit was net so tuis op die berugte hoogtes wat nodig is vir verkenning op groot hoogte, aangesien dit boompies afskep in gewaagde lae-presisie-aanvalle wat teikens met vuurpyle en bomme aanval. Die slanke, volledig houtmasjien kon indrukwekkende vragte oor groot afstande dra met ongelooflike snelhede vir 'n tweemotorige bomwerper, maar was aanvanklik ongewens deur die Britse lugministerie.
In 'n brief van 20 September 1939 aan lugmarskalk sir Wilfrid R. Freeman, luglid vir ontwikkeling en produksie, het die vliegtuigontwerper Geoffrey de Havilland sy voorstel vir 'n "hoë spoed ongewapende bomwerper" uiteengesit uit nie-strategiese materiaal wat vlieg vinniger teen dieselfde snelheid as huidige vegters in diens. Die konsep van die voorstel was in stryd met die tradisie van die tradisionele bomwerperfilosofie in die Royal Air Force, maar Freeman het dit onmiddellik goedgekeur en sy reputasie op die spel geplaas ter ondersteuning van de Havilland se gewaagde idees. As gevolg hiervan was die DH.98 aanvanklik bekend as Freeman's Folly.
Die eerste voorbeeld is met die hand gebou in totale geheimhouding met maatskappygeld op die terrein van Salisbury Hall, 'n herehuis nie ver van die de Havilland -produksiefasiliteit in Hatfield, Hertfordshire nie. Die heldergeel masjien is die eerste keer op 25 November 1940 deur die hooftoetsvlieënier Geoffrey de Havilland Jr. Aanvanklike indrukke was heeltemal gunstig tydens prestasieproewe, die masjien het selfs die verwagtinge van die vervaardiger oortref, en tydens 'n toetsvlug 'n snelheid van 388 mph op 22,000 voet bereik.
Twee verdere prototipes het vroeg in 1941 'n toegewyde nagvegter gevolg met vier 20 mm-kanon en vier .303-duim-masjiengewere, en 'n fotografiese verkenningsvariant op groot hoogte. Dit was laasgenoemde weergawe wat die eerste keer in diens was, met die Photographic Reconnaissance Unit by RAF Benson op 14 Julie daardie jaar.
Ondanks die produksiebestellings wat reeds in Maart 1940 geplaas is, het die eerste muskiete eers in November 1941 op die operasieboeke van die bomwerper verskyn. Op die 15de van daardie maand het die eerste B Mk.IV by Swanton Morley aangekom om 105 eskader toe te rus, het vroeër die verouderde Bristol Blenheim Mk.IV. Soos met die meeste ander eenhede wat die Mosquito in die komende drie jaar bedryf, was die jong vlieëniers van 105 Squadron onmiddellik beïndruk met die masjien met die gepaste aanpassing dat dit 4000 pond bomme relatief straffeloos tot diep in die hart van Duitsland kon vervoer.
Intussen is nog variante van die Mosquito gebou vir die ander bevele binne die RAF en die Royal Navy, die FB Mk.VI-vegvliegtuig, toegerus met kanonne en masjiengewere, kan 'n verskeidenheid wapens insluit, waaronder vier spoor wat ongelei gelanseer is vuurpyl projektiele onder elke vlerk. Met RAF Coastal Command was die FB.VI 'n formidabele wapen teen skeepvaart, wat die golftoppe by benadering van hul doelwitte afgesny het.
Een van die buitengewoonste wapens wat die muskiet omskep het om te dra, was die Highball-weerkaatsbom wat teen die skeepvaart ontwikkel is, ontwikkel deur die talentvolle ingenieur Barnes Wallis. Ten spyte van die sukses van die aanval van 617 eskader op die damme in die Ruhr-vallei op 16-17 Mei 1943, met weerkaatsingsbomme wat deur Avro Lancaster-bomwerpers gedra is, het die 'Highball'-bom nooit in diens gekom met 618 Squadron en hul muskiete nie.
Nie alle gebruikers van de Havilland se "Wooden Wonder" was heeltemal beïndruk met die masjien nie, maar die onkonvensionele konstruksie daarvan het saamgesweer tydens operasies in die vogtige operasieteater in China, Birma en Indië. Eskader wat met die Mosquito toegerus is nadat hulle die Bristol Beaufighter in Birma gebruik het, het die Mossie kort voor die Beaufighter weer verruil as gevolg van die mislukking van die muskiet se houtvleuel in die hitte. Daarna het alle muskiete wat na die Verre Ooste oorgedra is, inspeksiepanele in die vleuelwortels laat sny sodat die sparre op swakheid geïnspekteer kon word.
'N Miskien onverwagse rol vir die muskiet tydens oorlogstyd was as 'n spoedvervoer. British Overseas Airways Corporation (BOAC) het 'n klein aantal Mk.VI's gevlieg met hul bewapening verwyder en 'n aangepaste bombaai omskep om passasiers in baie beknopte omstandighede te vervoer. Teen die einde van die oorlog is ongeveer 520 rondvlugte na die neutrale Swede deur BOAC Mosquitos gemaak.
Met die einde van die oorlog het die produksie van die muskiet voortgegaan en oortollige voorbeelde is na baie lande regoor die wêreld uitgevoer, wat hul lugmag weer toegerus het met die meervoudige bomwerper. Na-oorlog het die operasies binne die Britse weermag afgeneem, en die rolle het verander namate die masjien uit diens in die voorste linie gestaak word. Die laaste variant in RAF -gebruik was die omskakeling van B.35 -bomwerpers in die TT.35 -sleepboot. Die grootste probleem met die Mosquito was hoe om dit te vervang in sy veelvuldige gebruike wat die Engelse elektriese Canberra-straalvliegtuig hierdie reuse-taak in 1951 behoorlik vervul het. .
Die laaste voorbeelde van de Havilland se wondervliegtuig het in 1950 van die produksielyne af gerol. Teen die einde van die produksie is 'n totaal van 7 781 voorbeelde in meer as 30 variante in Australië, Kanada en Engeland gebou. Dit is opmerklik dat die eerste prototipe, reeks W4050, nog steeds bestaan, by sy geboorteplek in 'n klein museum in Salisbury Hall, Londen Colney, Hertfordshire.
Een van die mees gepaste huldeblyke aan die muskiet kom van die opperbevelhebber van die Luftwaffe tydens die Tweede Wêreldoorlog, Reichsmarschall Hermann Göring, wie se radio-adres in Berlyn in Januarie 1943 uit die lug gehaal is deur 'n lae vlak aanval deur 105 Eskader Muskiete. "Dit maak my woedend as ek die muskiet sien, word ek groen en geel van afguns! Die Britte, wat aluminium beter kan bekostig as wat ons kan, slaan 'n pragtige houtvliegtuig saam wat elke klavierfabriek daar bou. Hulle het die genieë en ons het die nincompoops. Nadat die oorlog verby is, gaan ek 'n Britse radiostel koop - dan sal ek ten minste iets besit wat altyd gewerk het. "
Die voorbeeld in die EAA AirVenture-museum is gebou as 'n B.35, maar later omgeskakel na 'n TT.35 en word op lang termyn geleen uit die versameling van Kermit Weeks.
Die maatskappy is in 1970 gestig deur die stigter, die Noorse gebore Kanadese lugvaartpionier Nils Christensen, wat opknapping, onderhoud en omskakeling van alle soorte vliegtuie doen, maar spesialiseer in vlieënde bote.  In 1983 verkry Christensen die eksklusiewe regte van de Havilland Canada om onderdele te vervaardig en die DHC-2 Beaver en die DHC-3 Otter-vliegtuie te versprei. Hy tree in 1987 as president van Viking Air af. 
Verkryging van de Havilland Canada-ontwerpe: DHC-1 tot en met DHC-7 Edit
In Mei 2005 het die maatskappy daarna die onderdele- en diensonderneming vir al die ouer De Havilland Canada -vliegtuie van Bombardier Aerospace gekoop.  Op 24 Februarie 2006 het Viking die tipesertifikate van Bombardier gekoop vir al die gestaakte ontwerpe van De Havilland Canada: die DHC-1 Chipmunk, DHC-2 Beaver, DHC-3 Otter, DHC-4 Caribou, DHC-5 Buffalo , DHC-6 Twin Otter en DHC-7 Dash 7, wat Viking Air die reg gee om nuwe vliegtuie te vervaardig as daar 'n mark sou ontstaan. 
Herbegin van DHC -produksie Wysig
Op 2 April 2007 het Viking aangekondig dat dit, negentien jaar nadat dit gestaak is, met 27 bestellings en opsies byderhand die produksie van die Twin Otter met die kragtiger Pratt & amp; Whitney Canada PT6A-34/35-enjins weer begin.  Die eerste vlug van die Series 400 tegniese demonstrateur het op 1 Oktober 2008 op die Victoria Internasionale Lughawe plaasgevind.  In Februarie 2010 het die eerste nuwe produksie Twin Otter Series 400, wat toegerus was met Honeywell se Primus Apex IFR digitale vliegdek, en met 'n pendelbinneruim, sy eerste vlug geneem.  Die Twin Otter-ontwerp van die DHC-6-400-reeks bied beter prestasie, meer krag, meer ruimte en kan nou tot 4280 pond vrag haal. [ aanhaling nodig ]
Viking Air vervaardig ook opgegradeerde DHC-2 Bevers met 'n Pratt & amp; Whitney Canada PT6A-34 turboprop-enjin genaamd die DHC-2T Turbo Beaver.
In Desember 2008 het Viking Air aangedui dat hulle voornemens is om die DHC-5 Buffalo-reeks weer in Kanada in produksie te bring by hul tuisfabriek in Noord-Saanich of in Calgary, Alberta. 'N Potensiële nuwe produksie van Buffalo sou Pratt & amp; Whitney Canada PW150 turboprops gehad het, 'n glaskajuit, verbeterde sig en 'n nagvisbril. Die maatskappy stel die vliegtuig voor as 'n plaasvervanger vir die Royal Canadian Air Force-vloot van bestaande DHC-5A's, maar die vliegtuig is nie ingesluit by die finale beoordeling in 2016 wat die EADS CASA C-295 gekies het nie.  
In September 2017 het Viking Air aangekondig dat hy met potensiële kliënte sal begin praat wat belangstel in die CL-415 "SuperScooper" Waterbomber-vliegtuig, met die potensiaal dat die maatskappy die produksie van die vliegtuig sal laat herleef as dit die vraag vind. 
Verdere verkrygings van tipe sertifikate Wysig
In 2006 het Viking Air sedert 2006 die tipesertifikaat vir die Trident TR-1 Trigull verwerf, saam met die drie prototipes wat gebou is.  Op 20 Junie 2016 kondig Viking die verkryging aan van die wêreldwye amfibiese vliegtuigprogram van Bombardier, insluitend die tipesertifikaat vir die CL-215, CL-215T en CL-415 Waterbombers.   Die verkryging is op 3 Oktober afgehandel.  Op 29 Mei 2018 is vyf CL-415EAF aan die Amerikaanse brandbestrydingsonderneming Bridger Aerospace verkoop, en Longview het daarna verwag om 200 werkers in Calgary te werf vir die omskakelings. 
Dash-8 verkryging Redigeer
Op 8 November 2018 het die ouer van Viking Air, Longview Aviation, die Bombardier Dash 8 -program en die handelsmerk de Havilland van Bombardier aangeskaf om die produksie van Q400 in Downsview voort te sit totdat die huurkontrak in 2021 eindig, in 'n ooreenkoms wat in die tweede helfte van 2019 gesluit is. saam al die DHC -tipe sertifikate weer onder een sambreel.  Bombardier het aangekondig dat die verkoop vir $ 300 miljoen,  was en verwag $ 250 miljoen netto.  Na die transaksie sal Longview $ 1 miljard (US $ 670 miljoen) se jaarlikse verkope en 1800 werkers in Victoria, Calgary en Toronto hê.  Teen November 2018 was die verkope van die Q400 met 'n hoër prestasie stadiger as die goedkoper ATR Aircraft. 
In Januarie 2019 het die moedermaatskappy Longview aangekondig dat dit 'n nuwe onderneming in Ontario, onder die naam de Havilland Aircraft Company of Canada, sal stig om die produksie van die Bombardier Dash 8 -reeks voort te sit.  Die Dash 8-verkryging sal Longview van 600-700 werknemers tot tot 2000 insluit, insluitend die nuwe produksie CL-415. Nadat Bombardier die Q400 -aanleg in Downsview, Ontario, verkoop het, het Longview drie jaar tyd om 'n nuwe plek in Ontario te vind waar produksie by 1000 mense moet bly. 
1 Aldi sien nuwe winkels in Hertfordshire
2 Ooreenkoms met die konstruksiefirma vir die ou Gesnipperde Koringfabriek
3 ' Byna dubbel die bevolking ' - Planne onthul vir twee aangrensende feeste op dieselfde tyd
4 F9: Die verfilming van plekke van Vin Diesel se nuwe Fast & amp Furious 9 -fliek
5 100 huise is op appèl goedgekeur vir Green Belt -grond
6 'Dit beteken dat die gelukkige wenners van die poskode -lotery 'n prys van £ 180 000 in die wêreld haal
7 Die jongste hofuitslae vir Welwyn Hatfield en Potters Bar
8 Her appèl begin nadat bestuurder in hegtenis geneem is en voetganger in die hospitaal opgeneem ná ongeluk
9 Nuwe versorgingshuis word in Potters Bar geopen
10 Kommissaris om Herts -polisiehoof te gril oor die agtervolging van magte en mislukking
In Oktober 1943 is reëlings getref om hom met 'n BOAC -muskiet na die Verenigde Koninkryk te vlieg.
'N Hangmat is in die bombaai aangebring en die passasier is van 'n vlieënde helm, suurstofmasker en leeslig voorsien.
Hy is aangesê om die helm aan te trek en te luister hoe die vlieënier hom vertel wanneer hy sy suurstofmasker moes aantrek tydens die vlug.
Ongelukkig het professor Bohr 'n redelike groot kop gehad en na die opstart het hy te laat agtergekom dat hy nie die helm kon opdoen nie.
Binne die kajuit van die de Havilland Aircraft Museum 's Mosquito B Mk.35 - Krediet: de Havilland Aircraft Museum
As gevolg hiervan het hy nie die instruksies van die vlieënier gehoor om die suurstofmasker aan te trek nie, en sonder dit verloor hy sy bewussyn toe die vliegtuig klim.
By sy aankoms by RAF Leuchars in Skotland is hy uit die bombaai gered en hy het die bemanning gekomplimenteer met 'n uitstekende vlug en gesê dat hy die hele pad geslaap het!
Ons Mosquito B.35 -bomwerper, wat nou teruggeskakel is na die bomwerperkonfigurasie, is 'n gepaste huldeblyk aan die dapperheid van die bemanning, beide militêr en burgerlik, wat hierdie merkwaardige vliegtuig onder die gevaarlikste omstandighede gevlieg het.
Die de Havilland -vliegtuigmuseum in Salisbury Hall, Londen Colney, is uitsluitlik afhanklik van toegangsgeld vir besoekers en liefdadigheidsskenkings.
de Havilland Aircraft Museum - Krediet: de Havilland Aircraft Museum
Besoek www.dehavillandmuseum.co.uk vir meer inligting oor die lugvaartmuseum wat toegewy is aan die bewaring van die erfenis van die de Havilland Aircraft Company in Hatfield.
Hierdie koerant is al jare lank 'n sentrale deel van die gemeenskapslewe. Ons bedryf staan ​​voor toetse, daarom vra ons u ondersteuning. Elke bydrae sal ons help om voort te gaan met die vervaardiging van plaaslike joernalistiek wat 'n meetbare verskil vir ons gemeenskap maak.
Die Mosquito was waarskynlik een van die RAF se veelsydigste vliegtuigontwerpe, en inderdaad 'n vliegtuig wat ons moontlik nooit sou gehad het as dit nie was vir die volharding van sy ontwerper, Geoffrey de Havilland nie. Dit
was eintlik die eenvoud van die ontwerp van De Havilland wat heel moontlik die projek doodgebore kon sien. Om te voldoen aan die vereistes van die lugministerie vir 'n hoëspoed-bomwerper, het de Havilland 'n nuwe vliegtuigraamwerk voorgestel, hoofsaaklik saamgestel uit nie-strategiese materiale, en aangedryf deur twee Rolls Royce Merlin-enjins. Anders as die ontwerpe wat deur ander vervaardigers ingedien is, het de Havilland voorsien dat sy masjien vinnig genoeg sou wees om heeltemal ongewapen te wees en met 'n gladde, aërodinamiese buitekant. Vir die ministerie van lugdienste het dit miskien 'n bietjie te veel na 'n fantasie gelyk, en de Havilland is gevra om as kontrakteur op te tree vir ontwerpe van ander vervaardigers.
Geoffrey de Havilland het sy ontwerp onvoorwaardelik aangeneem onder 'n privaat onderneming, met behulp van 'n klein ontwerpspan onder leiding van Eric Bishop, en die werk begin onder streng geheimhouding in Salisbury Hall, Hertfordshire, in Oktober 1939. - 'DH.98' aangesteek. Alhoewel die voorstel van De Havilland vir 'n ongewapende bomwerper was, het sy span 'n ontwerp ontwerp wat die installasie moontlik maak, 'n kanon wat vorentoe in die voorste buik van die vliegtuig kan sit en deur ontploffingsbuise kan skiet.
Aangesien die oorlog nou in volle gang was en veranderinge in die vereistes van die lugministerie, wat die DH.98 vir 'n verkenningsrol algemeen aanvaar het, is 'n volledige bespreking in Desember 1939 slegs twee maande na die projek in geheimhouding begin het. Die voet was nou stewig in die deure, en vanaf hierdie punt het die ministerie van lugdienste eise aan die DH.98 gestel, wat die ontwikkeling van 'n hoëspoedbommenwerper en 'n vegterrol laat ontwikkel het. Die muskiet, soos dit gou bekend geword het, was een van die veelsydigste vliegtuie in frontliniediens, en dit is uiteindelik gebruik vir rolle soos nagvegter, langafstandvegter, foto-rekonstruksie, vinnige bomwerper en maritieme aanval. vliegtuie.
Geen potgeskiedenis van die muskiet kan volledig wees sonder 'n paar woorde oor die konstruksie daarvan nie. Die hoofvliegraam self was uit hout, met die romp gevorm as 'n betonbok as helftes, met 'n toebroodjie balsa tussen berklae. Hierdie stewige skulpe het geen interne raamwerk nodig nie, en sodra dit aangebring is, is dit aan mekaar vasgeplak en versterk deur eenvoudige skote. Die vlerke was ook van hout, hoofsaaklik van spar en laaghout. Hierdie uiters suksesvolle ontwerp is ook bedryf deur die VSA, sowel as Kanada, Australië, China, Frankryk en Nieu -Seeland, ens. Byna 8000 is gebou toe produksie in 1950 gestaak het.
In Januarie 1920 werk Geoffrey de Havilland vir Airco as tegniese direktor en sjefskonstruktør. BSA kjøpte 20. Januarie 1920 Airco van George Holt Thomas het 'n direkte besoek aan en deur BSA gemaak om 'n groot aantal onderfinansiële ondernemings te maak. Ek het 'n lang tydperk van die dae BSA watter toestand Airco werklik behels seg, en ek kan dit laai. U kan ook 'n groot winkel by BSA betaal om die volgende jare te betaal. Ώ ]
Ved hjelp of Thomas, skafet de Havilland simple lokals on nearliggende Stag Lane Aerodrome and grunnla and aksjeselskap, De Havilland Aircraft Company Limited, registrert 26. september 1920. Ledelsen bestod av Havilland, Arthur E. Turner en sjefsingeniør Charles Clement Walker. Egenkapitalen var £ 50,000. ΐ ]
Die nodige kapitaal kom uit Α ] Geoffrey de Havilland (£ 3 000) en George Holt Thomas (£ 10 000), en flere ander wat bidrom met £ 1 000. Med en ordre verdt £ 2,500 was oorspronklik bestilt by Airco i bakhånd, Β ] got the Havilland inn vennene Charles Clement Walker (aerodynamikk and stresstesting), Wilfred E. Nixon (sekretær), Francis EN St.Barbe (forretninger og verkoop) og Frank Hearle (verkstedleder). Γ ] Hugh Burroughes het na Gloster Aircraft Company gegaan. Dit het 'n nuwe onderneming geword wat ons vir die volgende jaar kon kontak, en dit sou 'n goeie idee wees om Alan Samuel Butler te bou. Hy het 'n groot belegging in die onderneming. Α ] Omsetningen eerste jaar was £ 32,782 en fortjenesten £ 2,387, en vroeg in 1922 koopte de Stag Lane -vliegveld vir £ 20,000. Β ] Die tyd vir die konstruksie in 1925 van die Havillands eie konstruksie, (eerste flyvning 22. Februarie 1925) het bewys dat dit presies kan wees wat verdens luftfart ventet. Γ ] I 1928 ble de Havilland Aircraft Company Limited børsnotert. Δ ]
Ek begin konsentrerte de Havilland om en- en toseteres dubbeldekkers, en 'n verdere bekendstelling van die reeks van DH-fly bygd van Airco, maar dit kan aangepas word vir gebruik by luftfartsselskaper, maar dit kan ook 'n reeks van minder vlieë van die Havilland se eie Gipsy-motor aanpas . Hierdie groepe bevat Gipsy Moth en Tiger Moth. Hierdie vlies het baie lugfartsrekorder, en dit kan ook met die Havilland self bak. Amy Johnson speel solo van Engeland tot Australië en Gipsy Moth in 1930.
Moth-reeks met flyforsatte met den mer forfinede Hornet Moth, with innebygget kabin, and Moth Minor, som var en lavvinget enkeltdekker bygd av tre. Et av de Havillands varemerker var at navnet på flytypen var malt på skroget i en elegant skrifttype. Wanneer dit var streik på fabrikken, used dekoratørene den same skrifttypen for å lage arbeidernes protestplakater.
DH 84 Dragon was die eerste vlieg wat deur Aer Lingus in 1936 geïnstalleer is, wat later deur DH 86B Dragon Express en DH 89 Dragon Rapide bedryf is. Die Havilland kan ook 'n hoë-ytsvlieg bou, insluitend racerflyet DH 88 Comet, waarna 'n mens 'n vinnige nommer van die MacRobertson Air Race van Engeland tot Australië in 1934 kan kry.
Konstruksies met hoë oppervlaktes en bruin van tre in bou van vlieënde kulminerte met Mosquito, wat var konstruert hoofsaaklik van tre vir 'n spaar strategiese materiaal wat aluminium onder ander verdenskrigr. U kan met die hornet gekyk word, maar dit was ook 'n vroeë voorbeeld van tegnologie met beperkte verbindings tussen metaal-metaal en metaal-metaal.
Etter den andre verdenskrig forsatte de Havilland med avanserte konstruksjoner both for militært and sivilt use, men multiple store katastrofer before for after to firmets undergang. Den eksprimentelle haleløse jetdrevne jageren de Havilland DH 108 Swallow styrtet i Themsenestuaret, and testpiloten, as var basisleggerens sønn, Geoffrey de Havilland, Jr., ble drept. En ekstra flyfabrikk op Hawarden Airport by Broughton in die omgewing van Chester, wat produksiekapasiteite op Hatfield kan verkoop, kan in 1948 gekoop word. i trafikk i 1952. Comet ble utsatt for tre store ulykker i lifetime av bare to år. Soos 'n katastrofale weergawe van Farnborough Airshow in 1952, het 'n prototipe van DH.110 'n oplossing vir lugversorging en verskeie publikasies gemaak.
Op grond van die strukturele probleme met die komeet, kan die huidige vlieg van 1954 en die Havilland plaasvind en 'n groter werk vir die opbou van 'n nuwe versie wat beide groter en sterker is. Resultaat, Komeet 4, het by die Havilland-passasjerflyet weer in 1958 plaasgevind. Mense het reeds 'n Amerikaanse Boeing 707 en Douglas DC-8-jetfly gekry, wat beide vinnige en ekonomiese dryf. Bestillingene op Comet tørket inn.
Hawker Siddeley het die Havilland in 1960 gekoop, en dit word gesien as 'n aparte onderneming tot 1963. de Havilland Afdeling i Hawker Siddeley Aviation Ε ] en alle modelle vir vervaardiging of ontwikkeling van 'DH' tot 'HS' (sien Hawker Siddeley Trident en BAe 125). Meer, met meer as een honderd tal van ander modelle en groot hoeveelhede vele ander maatskappye en ander konstruksies wat uiters wêreldwyd kan vlieg. Ζ ]
De Havilland het teruggekeer na langdistanseselskapene in 1962 met en tremotors passasjerfly, DH 121 Trident. Konstruksies kan nie meer gedoen word om aan te pas by 'n spesiale vliegskap nie - British European Airways. Ander flyselskapers kan nie aantreklik en bekend wees as die plaasvervanger -motor: Boeing 727 was ongeveer dieselfde grootte as die oorspronklike planlagte DH 121. de Havilland het slegs 117 Trident, terwyl Boeing na elke verkoop meer as 1800 727.
Die Havilland was ook met en ontwikkel langdistanseraketter, en#919 ] met Blue Streak, wat gebruik word om vloeibare materiaal te gebruik. Dit kan nie gebruik word om militêr te gebruik nie, maar die eerste stappe in die rakette van Europa sou gebruik word vir die gebruik van romfartøyer. Ek het 'n toets gehad vir Blue Streak -braaiers - maar ons het die volgende stappe, soos in Frankrik en Duitsland, soms ook meegebring. In 1973 het ek 'n kans vir 'n Europa-program, en ook Blue Streak. Die laaste einde van die huise wat gebruik word, kan gebruik word in 'n kyllinghuis. ⎖ ]
De Havilland Mosquito B Mk 35 - Geskiedenis
2,6 kanaal ontvanger
3,6 sel 22,2 V 5000 mAh LiPo -battery
Kontak ons ​​per e-pos as u die afslagprys van die groothandel wil weet.
As u gestuur na 'n afgeleë gebied afgelewer word, word hierdie heffing by u gestuurkoste gevoeg. As u na 'n afgeleë gebied kyk of dit nie 'n afgeleë gebied op die webwerf is nie: http: //remoteareas.dhl.com/jsp/first .jsp
Dit het 'n lang tyd aangebreek, maar uiteindelik het Freewing die langverwagte DH.98 voltooi!
Die beste van alles is dat hulle soveel detail in hierdie model ingesluit het; kyk net na die terugtrekkings, soliede metaal, wurmgedrewe, die perfekte kombinasie vir skaalvlug en skaalvoorkoms.
Heavy Duty EPO materiaal
Linker 3-lem propeller (1060) 1 stuks
Regter 3-lem propeller (1060) 1 stuks
2 stuks Outrunner-motor vooraf geïnstalleer
2 stuks 40A ESC
6 stuks 9Gservo.
1 stuks 17Gservo.
6 stuks LED lig
Elektriese skaal trek terug met sterk aluminiumonderdele
4S 14.8V 20c 2200mAh-3000mAh Lipo-battery (benodig)
Romp lengte 1060mm
Spanwydte: 1400 mm
Vluggewig: 1820 g
5-kanaals radiobeheer benodig (roer + neuswiel, aileron, hysbak, gashendel, rat)
Slagvaste EPO -skuimkonstruksie - maklik om te herstel
Bestuurbare neuswiel vir grondbeheer
Skaal -intrekbare landingsgestel met skokbrekers
Skaal Militêre Kleurskema
90% gemonteer - alle elektronika (servo's, ESC en motor) wat vooraf in die fabriek geïnstalleer is, voltooi net die raamwerk, koppel die servo's aan en vlieg!
Fabrieks geïnstalleerde NAV Lighting System
Toe die Mosquito in 1941 in produksie kom, was dit een van die vinnigste operasionele vliegtuie ter wêreld. Die Mosquito het in 1942 wydverspreide diens betree, en ondersteun die RAF se strategiese verdedigingsmagte in die Verenigde Koninkryk van Luftwaffe -aanvalle, veral die Duitse lugaanvalle Operasie Steinbock in 1944. van die swaar bomwerpers van RAF Bomber Command om RAF -bomwerperverliese in 1944 en 1945 te verminder. Die muskiet het die Duitse nagvegterverliese in so 'n mate verhoog dat die Duitsers twee oorwinnings behaal het omdat hulle een neergeskiet het. As bomwerper het dit deelgeneem aan spesiale aanvalle, soos aanvalle op krygsgevangenekampe (om ontsnappings te help), Gestapo- of Duitse intelligensie- en veiligheidsmagbase, asook taktiese aanvalle ter ondersteuning van die Britse leër in die Normandië veldtog. Sommige muskiete het ook aksie in RAF Coastal Command tydens die Slag van die Atlantiese Oseaan ondervind, wat die konsentrasie van Kriegsmarine U-Boat en transportskepe aangeval het, veral in die Baai van Biskaje-offensief in 1943 waarin 'n aansienlike aantal U-bote gesink of beskadig is.
Wat as Amerika De Havilland-muskiete in plaas van die B-17 Flying Fortress bou? (1 kyker)
Nuttige revisionisme poog om die besluite wat geneem is, te verstaan, gegewe die beskikbare inligting. Dit is nie Maandagoggend -quarterback soveel as wat dit die sleutelrolspelers bepaal en die filosofieë (dikwels remmend) oorheers nie. Besluitnemende burokrasieë moet insette van ingenieurs en vlieëniers absorbeer, dit is die waardevolste intellektuele hulpbronne om vorentoe te beweeg. (My onlangse ervaring met die bestuur van United -vlieëniers in Houston dui daarop dat hierdie les nog nie geleer is nie).
Kon hierdie selfde bekrompenheid van die militêre verstand bygedra het tot die F-35 $ 1.6 biljoen boogbril, 'n agteruitkykende konsep wat binnekort verouderd sal word en net nie sal sterf nie?
Dit strook nie met hierdie bewering nie:
& gt & gt Gelukkig vir die Britte is te min Me-262's toegewys aan die lug-superioriteitsrol, aangesien Hitler wou Schnellbombers. En daarvoor kan ons die Mosquito bedank. Toe 'n enkele muskiet in Maart 1943 'n fotorecon-sending oor Berlyn vlieg en vrugteloos deur verskeie Me-109's en Fw-190's agtervolg word, het die Führer besluit dat hy deur God 'n vloot super vinnige ligbomwerpers gaan hê, en die 262 aanvaar teësinnig 'n rol waarvoor dit nooit bedoel was nie.
Hermann Göring was nog 'n Mosquito -aanhanger. 'In 1940 kon ek in die meeste van my vliegtuie tot by Glasgow vlieg, maar nie nou nie!' het hy beroemd gesê. 'Dit maak my woedend as ek die muskiet sien. Ek word groen en geel van afguns. Die Britte, wat aluminium beter kan bekostig as wat ons kan, slaan 'n pragtige houtvliegtuig saam wat elke klavierfabriek daar bou ... Hulle het die genieë en ons het die nincompoops. "& Lt & lt
& quotDIE GROOT GAZOO & quot
Elliott Roosevelt, ('n drinkmaat van Vance Chipman) het hom daarvoor beywer volgens 'n Wikipedia -artikel:
& gt & gtElliott (met 'n vlieënier) het die eerste Amerikaanse verkenningsmissies oor die teater gevlieg in 'n geleende RAF de Havilland -muskiet. Dit het gelei tot 'n lang veldtog vir die Amerikaanse aanvaarding van hierdie Britse vliegtuig, aangesien Elliott die Amerikaanse eweknieë (aangepaste Boeing B-17C's en vroeë Lockheed P-38's) as onvoldoende beskou het en onwaarskynlik sou wees om in die omstrede lugruim te oorleef. & Lt & lt
"Terugwaarts gekyk" en tog is dit die gevegsvliegtuie wat die meeste verander het sedert die koms van geleide lug-tot-lug missiele?
O, en dit is 'n boogbril wat deur baie van die belangrikste bondgenote in Amerika ingekoop is, en sodoende die interoperabiliteit verbeter, soos blyk uit die ontplooiing van USMC F-35B's aan boord van HMS Queen Elizabeth, wat saam met hul RAF-eweknieë werk.
Wat sal die F-35 presies verouder? Vra geeste wil graag weet.
Hermann Göring was nog 'n Mosquito -aanhanger. 'In 1940 kon ek in die meeste van my vliegtuie tot by Glasgow vlieg, maar nie nou nie!' het hy beroemd gesê. 'Dit maak my woedend as ek die muskiet sien. Ek word groen en geel van afguns. Die Britte, wat aluminium beter as ons kan bekostig, slaan 'n pragtige houtvliegtuig wat elke klavierfabriek daar bou, saam. Hulle het die genieë en ons het die nincompoops. "& Lt & lt
Moet in die eerste plek nooit op Wikipedia staatmaak nie. Ooit.
Enigiemand kan dit redigeer sonder voordeel van ewekniebeoordeling.
Tweedens was Amerikaners betrokke by die waarneming van die Europese teater lank voor middel 1941, toe die eerste paar muskiete in werking getree het. Kontroleer die tydlyn om te sien wanneer die Mossie hoëspoedrekonstruksies uitgevoer het, u sal miskien verbaas wees. Die Spitfire en ander was voor die tyd in gebruik.
Met betrekking tot die F-35, blyk dit dat u die slagoffer geword het van die media-hype. Maar moenie sleg voel nie - dit duur al so lank as wat die mitary vliegtuie gebruik. Volgende keer as u 'n artikel oor die F-35 lees, vervang die woord & quotF-35 & quot; met & quotF-16 & quot of & quotB-1 & quot of selfs & quotB-36 & quot, en u het 'n diatribe wat feitlik woordeliks is.
To back up a few years, Heinkel introduced the world's first combat jet, the He280, which was a waar fighter with it's first flight in 1941, when the Me262 was still in the prototype stage (and a year away from flying under jet power) and the RLM yawned at it, even though it could have been in production by 1942 save for the engine issues.