Ultraklank van portale aartrombose - SIFSOF
Portale aartrombose is verstopping of vernouing van die portale aar (die bloedvat wat bloed na die lewer uit die ingewande bring) deur 'n bloedklont. Die term portaal veneuse trombose omvat 'n breë spektrum van patologiese toestande.
Portale aartrombose kan in 'n verskeidenheid kliniese kontekste gesien word, en wanneer akuut 'n lewensbedreigende toestand kan wees. Dit is 'n belangrike oorsaak van nie-sirrotiese presinusoïdale portale hipertensie. Portale veneuse trombus kan sag en / of kwaadaardig wees (dws tumortrombus), en dit is 'n kritieke bevinding by kandidate vir leweroorplanting, omdat dit oorplanting voorkom.
Akute trombose kan moeilik wees om slegs met grysskaalbeelde op te spoor, aangesien die trombose hipoekoïes kan wees. Met verloop van tyd word dit meer eggogeen en makliker om dit te identifiseer. Kleur Doppler moet in staat wees om afwesige vloei in die portale aar te demonstreer en selfs gedeeltelike trombose op te spoor, maar aandag aan die Doppler-aanwins en filters is nodig om kleuroorskrywing van gedeeltelike trombose te vermy.
Watter ultraklank-skandeerder is die beste vir die diagnose van trombose in portale are?
Kleur- en spektraaldoppler word gebruik om vloei-eienskappe in die portaal en lewervate te evalueer. 'N Hoëfrekwensie lineêre transducer SIFULTRAS-3.5 word gebruik vir PVT-diagnose.
Kleur Doppler is ook nuttig om te evalueer vir tumor trombus, wat interne kleurvaatvorming sal toon. Bland trombus, in vergelyking, is vaskulêr op kleur Doppler. Laasgenoemde is die eerste reëlbeeldstudie vir die diagnose van PVT; magnetiese resonansie-angiografie en CT-angiografie is geldige alternatiewe.
Dit is baie makliker om presiese inligting oor die abdominale vate en hul vloei-eienskappe te verkry. As gevolg hiervan word PVT met toenemende frekwensie gediagnoseer. Belangrike vooruitgang is ook gemaak op die gebied van oorerflike en verworwe stollingsversteurings, wat nuwe lig werp op die moontlike oorsake van veneuse trombose.
In die verlede is trombose van die portale vate met angiografie of splenoportografie gediagnoseer. Vandag kan die vaartuie van die splanchnic-distrik akkuraat ondersoek word met nie-indringende diagnostiese metodes soos ultraklank of kleurdoppler-ultraklank.
Die sonografiese diagnose van trombose in die portale aar is gebaseer op demonstrasie van echogene materiaal wat die lumen van die vaat belemmer en die volledige of gedeeltelike afwesigheid van vloei in die portale aar of op die teenwoordigheid van kollaterale stroombane wat die verstopte vaart omseil, die meeste tipiese vorm is die cavernoma, 'n warboel van kronkelende vate, onreëlmatig van kaliber, wat die vasa vasorum van die portale aar en die pericholecystic vate insluit.
As die obstruksie gedeeltelik is, kleur Doppler kan gebiede van die lumen wat openbaar is en / of die teenwoordigheid van sommige stroomaf van die trombus, openbaar; die volledige afwesigheid van vloei moet met gepulseerde Doppler bevestig word.
Soos aangehaal in Portale aartrombose: ultraklankbeelding "Die verbetering van die beeldingsprosedures neem toe al hoe meer. Met 'n negatiewe voorspellingswaarde van 98% word Doppler-ultraklank in kleur beskou as die beeldvormende keuse om portale aartrombose op te spoor. "