Wat was die literêre produksie van die afgelope drie jaar se digtersalonne? Kan daar ’n punt agter hierdie momentopname geplaas word? Neem die muse nie haar eie tyd wanneer die digter iets wil skryf nie? Hoe word die duur van ’n kreatiewe impuls bepaal? Met hierdie vrae in gedagte sal die leser waarskynlik besef dat ’n ideale middag by die Literaire Salon in’t Wevershuisje kreatiwiteit met intense krag aktiveer.
Tydens dieselfde salon in 2013 het die digter Willy Martin uit Leuven (België) vir die eerste keer sy hand aan ’n vertaling gewaag. Vir Martin geld die voorwaarde “goed”. Du Plooy se Lemoene I het hom inspireer. Martin is eerstens ’n uiters aandagtige luisteraar en daarna (na aanleiding van navorsing oor hoe en wat ánder van vertaling dink) ’n eiesinnige vertaler. Hy verduidelik: