Stedelike tuine en stad groente - Soektogte - 2021
Stedelike tuine en stad groente
Om te hê 'n groentetuin by die huis is genoeg 'n terras. Neem Fulco Pratesi, stigter en ere-president van WWF Italië, hy is ook 'n voorstander van groente in die stad en in die paar vierkante meter van sy terras in Rome verbou hy tamaties, aromatiese plante soos lourierblare, roosmaryn en pietersielie, 'n suurlemoen, 'n bitter lemoen, 'n appelboom, 'n appelkoosboom, twee medlerbome en 'n vy.
'N Bietjie ruimte en 'n bietjie son, genoeg water: hier is dit die groentetuin wat almal kan doen, so ver as moontlik. En nie net tuis nie: dit kan daar wees die tuin op skool en ook die groentetuin op die plaas, twee inisiatiewe wat momentum kry; omdat die tuin gehou word en daar soveel behoefte is. 'N Paar getalle (bron WWF Italië) om dit te besef.
Vandag stede beslaan slegs 2% van die wêreld se landmassa, maar hulle verbruik 75% van alle hulpbronne, veel meer as diegene wat binne hul grense teenwoordig is. Dit was nie altyd die geval nie: in 1950 woon net 29% van die mense in stede, sedert 2008 woon meer as 50% van die wêreldbevolking daar en teen 2025 kan ons 65% bereik. Gedurende die volgende 40 jaar sal stede 'n gebied beslaan wat gelyk is aan Wes-Europa, terwyl daar in die volgende 90 jaar elke 10 dae ongeveer 'n stad van 1 miljoen mense gebore sal word.
Wat beteken dit? Daardie stedelike uitbreiding dit sal onvermydelik ten koste van landbougrond en natuurlike habitats kom. In hierdie scenario is die belangrikheid van die uitbreiding van groen gebiede binne stede nog duideliker. Volgens die 2012-verslag vanISPRA, in meer as die helfte van die Italiaanse stede bereik die openbare groen gebied nie 5% van die munisipale gebied nie, met negatiewe pieke in Taranto van minder as 0,05%, Foggia 0,2%, Latina 0,5%, terwyl die persentasie groen in 90 stede is hoër as 20%. Die 6 Italiaanse stede met die grootste aandeel stedelike groen gebiede is: Palermo (32,1%), Ravenna (29,9%), Brescia (29,1%), Ancona (28,1%), Rome (27,5%)) en Monza (25,0%) .
Dan is daar 'n ander aspek: op wêreldvlak selfproduksie van voedsel dit is ook 'n reaksie op 'n groeiende reaksie verlies aan vrugbare grond en armoedevermindering, en dra by tot plaaslike ekonomiese ontwikkeling en sosiale insluiting, veral by vroue. As ons na die wêreld kyk, is ongeveer 800 miljoen mense besig met stedelike landbou, wat 15-20% van die totale voedsel produseer. Daar is 70 miljoen stedelike tuine in die Verenigde State, 18 miljoen in Italië.
Om al die mense van die planeet op 'n gesonde en veilige manier te voed, is die hulp van die wetenskap in die toekoms nodig, maar bowenal goeie wil en praktiese sin. Hier is 'n paar nuttige skakels waar u inligting kan kry.