Die beste pop-liedjieskrywerspan ooit? Verenigde State Library of Congress
John Lennon was deeglik bewus van sy plek in die musikale geslagslyn en die sterk en swak punte van sy eie liedjieskryf. Sy neiging om met vetdrukke te praat - "Voor Elvis was daar niks!" - het soms die verskeidenheid in sy werk en die ingewikkelde nalatenskap daarvan gelok.
Lennon sou op 80 Oktober 9 jaar oud gewees het, en sy seun Sean onlangs onderhoud met Paul McCartney beklemtoon 'n paar aspekte van hoe hul vennootskap populêre musiekpraktyk gevorm het. McCartney onthou dat Lennon plaaslik rondgekom het - in die bus, in die tou vir vis en skyfies - voor hul beroemde eerste ontmoeting op die Woolton Fête, met destydse goedkeuring op Lennon se ontluikende identifikasie met die Teddy Boy-subkultuur.
Wat belangrik is, was dat hul gedeelde sosiale milieu 'n belangrike grondslag vir die musikale vennootskap was. Sean Lennon wonder ook oor die onveiligheid van sy vader as musikant en die gevoel dat: 'Op een of andere manier was hy nie amptelik 'n ware musikant nie, en al die ander ook.'
Die antwoord van McCartney lui: 'Ek dink nie dat een van ons dit was nie, vertel u die waarheid. En ek dink dit was eintlik 'n baie goeie, sterk ding van ons. '
'N Deel van die belang van The Beatles as 'n verskynsel, en die Lennon-McCartney-vennootskap daarin, was dat die oorweldigende industriële en kreatiewe sukses daarvan gehelp het om die' band 'as 'n werkswyse vir die maak van populêre musiek in 'n gemeenskaplike kulturele geldeenheid te laat groei.
Ek hou van hierdie prentjie, dit herinner my aan die band tussen ons. Gelukkige 80ste John. Wees lief vir Paul#John Lennon # LENNON80 pic.twitter.com/ePrHqvZxVB
Die self-geleerde, eweknie-gedrewe manier van musiekmaak wat ontstaan ​​het uit die vroeë rock and roll en skiffle, is verstewig toe die volgende generasie van sy eksponente - insluitend Lennon en McCartney - gebruik maak van die ontspannende sosiale omstandighede, aangesien die 50's plek gemaak het vir die 60's, en die gaping tussen amateur- en kommersiële aktiwiteite verminder.
Mick Jagger het eens na die Beatles verwys as 'n 'vierkoppige monster". Inderdaad, The Rolling Stones se eie skeppingsmite - 'n jeugdige Jagger en Keith Richards wat weer 'n kindervriendskap aan die brand steek Dartford-treinstasie oor 'n toevallige ontmoeting en 'n pakket bluesplate - speel 'n soortgelyke plek in die historiese verhaal as Lennon en McCartney se eerste ontmoeting.
'N Belangrike onderliggende aspek van hoe sulke vennootskappe gewerk het, is egter dat hulle nie net uit selfgeleerde musikaliteit nie, maar ook die onstuimige sosiale lewens weg van die formele eise van die skool en die volwasse samelewing, saamgevoeg het. was dikwels afsonderlike funksies - dié van liedjieskrywer en uitvoerende kunstenaar. Dit was nie uitsluitlik die geval in rock nie.
Die rol van die liedjieskrywer as 'n merker van egtheid in rockmusiek - die sing van eie komposisies - is afkomstig van 'n romantiese bron, wat terugdun tot die 18de eeu, van kunstenaars as 'n bron van inspirasie en waarde as om bloot entertainers te wees. Dit is ook afkomstig van volksradisies, aangesien sanger-liedjieskrywers hul individualiteit beweer - Bob Dylan is hier 'n voorbeeld.
Maar daar was 'n groeiende gevoel van egtheid in bands, wat in die lidmaatskap sowel as die musiek woonagtig is. Dit maak byvoorbeeld saak toe Ringo Starr mangelontsteking opgedoen het en vervang is vir 'n deel van 'n toer deur Australië deur die vervangende tromspeler Jimmy Nicol. En vennootskappe vir liedjieskryf soos Lennon-McCartney en Jagger, Richards (soos dit in die krediete verskyn het) was die kern hiervan.
Hulle was ook sentraal in die kragdinamiek binne die bande. Daar was - en is - 'n finansiële voordeel om as liedjieskrywer gekrediteer te word bo en behalwe om 'n kunstenaar te wees in terme van die regte en tantieme wat daaraan verbonde is. 'N Band is 'n vennootskap op verskeie vlakke: sosiaal, kreatief en finansieel. Inderdaad, sommige handelinge het hul reëlings doelbewus heroriënteer om dit te verantwoord.
REM, die Red Hot Chilli Peppers en U2het byvoorbeeld daarop gemik om alle lede van die groep te erken, ongeag wie 'n spesifieke liedjie of gedeelte geskryf het. En Queen het oorgeskakel na so 'n verwerking en weg van krediete van individuele komponiste, deels as 'n manier om twis binne die band oor die liedjies om as enkelspel te kies, te verminder.
In die geval van die Beatles het Lennon en McCartney die liedjies etlike jare opgehou om mede te skryf voordat die band eintlik gesplit het, maar as kunstenaars en orkesmaats het hulle voortgegaan om hulle te help vorm in die produksieproses. Spanning oor een van hierdie asse kan volhoubaar wees. Die Beatles het in die 60's uiteenlopende paaie geloop, soos natuurlik genoeg is vir skoolvriende as hulle deur volwassenheid beweeg en gesinne begin.
Maar teen die einde van die dekade het die vennootskap gelyktydig uiteenlopend op die kreatiewe, sosiale en finansiële manier die vennootskap onhanteerbaar gemaak. Daar word dikwels grappenderwys na 'musikale verskille' verwys as 'n gevolmagtigde vir persoonlike vyandskap. Maar in werklikheid is dit moeilik om die verskillende drade te ontwrig.
Uiteindelik vul Lennon en McCartney mekaar aan as persoonlikhede en as musikante. McCartney se melodiese fasiliteit het sommige van Lennon se growwer kante glad gemaak. Lennon se korrel het tekstuur bygevoeg en sommige van McCartney se meer sakkarine neigings gesuur.
Hul nalatenskap was egter meer as net musikaal. Hul sukses het saamgeval met, en gehelp om 'n ontploffing van jeugkultuur as kreatiewe en kommersiële onderneming te vorm.
Ons kan natuurlik nie weet wat sou gebeur het as Lennon tot 80 sou leef nie, veral omdat sy persoonlike probleme met McCartney met die aanvang van die 1980's weer warmer geword het - hul sakeprobleme het in die verlede teruggeval. Met die hewig-rats van die Beatles agter die rug, het hulle 'n algemene grondslag gevind oor die meer prosaïese aangeleenthede van die middeljare.
Soos McCartney plaas dit:
Ons gesels oor hoe om brood te maak. Net gewone goed, weet jy. Hy het toe al 'n baba gehad - hy het Sean gehad - sodat ons babas en familie en brood en goed kon praat. Dit het dit dus 'n bietjie makliker gemaak, die feit dat ons vriende was.
Maar die feit dat hul evolusie as liedjieskrywers en vriende terselfdertyd plaasgevind het, word steeds gevoel in die opkoms van gewilde musiekondernemings van skooltuine en jeugdige portuurgroepe in rock en daarbuite.
Jy is hier: Tuis > Lewe > Ontspanning & Creativity > Twee van ons: Inside John Lennon's Incredible Songwriting Partnership With Paul McCartney