Boekresensie: Tuisland deur Karin Brynard in LitNet – myAfrikaans
myafrikaans	Aug 3, 2016	Karin Brynard, Litnet, Uncategorized
Met hierdie uitroep maak 'n mens Karin Brynard se nuwe spanningsroman toe. Sy buig die taal en speel daarmee tot jou tone omkrul van plesierigheid … "Suster, moenie vir jou laat omtiep deur die benoudigheide nie. Dinge sal weer mooikom vorentoe."
"Maar die Boesmans hier … Wat jy hier sien … Dis, dis … Hoe kan ek dit stel? 'n Kultuur … taal, alles wat jou maak wie jy is. Wat jou selfrespek gee en jou bind aan 'n groep, 'n plek, jou identiteit, jou siel. Hierdie mense is van alles beroof."
Dit is egter 'n tema met vele gesigte. Terwyl die Boesmans hunker na eie grond, reken die wit boer wat op sterwe lê: "En die plaas … Ag, dis net grond. Niemand besit dit regtig nie. Net die herinner … jou herinneringe …"
Hier en daar is ook 'n teenstrydigheid of herhaling waaroor 'n mens nie seker is nie, soos Beeslaar wat vir generaal Mogale sê hy wil nog daardie selfde dag Johannesburg toe ry en hy beplan nie om terug te kom nie. Daar word ook spesifiek melding gemaak van sy splinternuwe tweedehandse bakkie wat hy vir hom gekoop het, maar 'n paar bladsye verder "sit hy op een van die mees godverlate vlaktes op aarde, en meantime moes hy op 'n vliegtuig Johannesburg toe gesit het om 'n nuwe lewe te begin".