Versindaba » Blog Archive » Marlies Taljard: Die skryfproses: “skryfode” van Antjie Krog
Tags: Feminisme, gediganalise, Kleur kom nooit alleen nie, skryfode	Saturday, April 6th, 2013 |
Artikels, essays, e.a., Binneblik, Marlies Taljard.
12 Kommentare op “Marlies Taljard: Die skryfproses: “skryfode” van Antjie Krog”
April 8th, 2013 at 9:40 am Marlies , ek is verheug dat jy hierdie gedig gekies het. Sedert ek die bundel gekoop het, ‘n paar jaar gelede, is hierdie ‘n lieflingsgedig vir my. Die agtergrond en mitiese eggoes is interesant. Maar dit is die gedig self wat meesterlik beweeg deur die bogrondse en ondergrondse, met stukke gedigte self ingeweef wat organies uit die ondergrond goei maar ook analities herkenbaar kan wees bogronds.
Aan die einde van die gedig het mens ‘n lang en veelvlakkige reis onderneem met die digter deur Afrika en deur die wispelturige lewe saam met ‘n geliefde. Dit het vir my ‘n diepe bevrediging gegee en . Ek voel eindeloos verryk en uitgelate na die lees van die gedig. Dit is aansteeklik. Ek het my man ook geinspireer om ‘n deel daarvan op Vers en Klank voor te lees, wat hy gedoen het.
(O, ja. Ek het jou stuk oor Pythadoras ook baie geniet!; Die saamdans van wiskunde en die mistiese. My laat dink aan Lewis Carol ( op ‘n meer speelse trant) wie as wiskundige die absurde wëreld van “Alice in Wonderland” kon skep waar ons heerlik bollemakiesie slaan deur baie onwiskundige ruimtes.
Alice laughed. “There’s no use trying”, she said; “one can’t believe impossible things.”
“I daresay you haven’t had much practice”, said the Queen. “When I was your age, I always did it for half an hour a day. Why, sometimes I have believed as many as six impossible things before breakfast.”
April 9th, 2013 at 12:25 pm Evette, “skryfode” is my lieflingsgedig in Antjie se oeuvre. Dit is so ‘n intieme vervlegting van teorie en lyflikheid, van sensoriese belewing en kognitiewe prosesse, van werklikheid en sprokie, mite en mistiek. Ek kan my indink hoe jy dit in beelde sou uitdruk. (So jammer ek het jou uitstalling by die Woordfees gemis – hoop jy het my e-pos gekry). Ek sou sê dit wat jy hier oor Pythagoras en Lewis Carol sê, is ook tot ‘n mate op “skryfode” van toepassing.
April 13th, 2013 at 12:17 am Jy beskryf die gedig so kolskoot, in die hart en siel daarvan! Ek wil meer lees, soos jy reeds beloof het.
Dis altyd ‘n lekker skatkis om ‘n nuwe blog van jou oop te maak.
Wat die dans tussen die mistiese en die wetenskap betref,het jy The Tao of Physics van Frietjoff Kapra gelees? Quantum fisika en die mistiese dans saam.
Ek het nie ‘n vonkpos van jou gekry nie. Ek weet self hoe besig lewens is en om alles te balanseer is soms net te gejaagd.
April 13th, 2013 at 2:07 pm Ek het ook “The turning point” van Fridjof Capra gelees – net so ‘n interessante boek. “The Tao of Physics” illustreer natuurlik ten beste die ingewikkelde en verstommende dans tussen mistieke begrippe en die fisika. Ek dink natuurlik nog steeds dat Wiskunde ‘n vorm van poësie is en dat ‘n goeie gedig meer as oppervlakkige raakpunte met die Wiskunde het. Lyk my iewers in die kuberruim gaan ons vonkposse verlore – ek stuur dit na die adres waarvandaan jou kommentare kom … al ‘n paar gestuur. Dalk iewers in die swart gate van ons onkunde verlore geraak.
April 14th, 2013 at 8:42 pm Die oorgroote meerderheid fisici beskou Capra se potsierlike mengsel van (meestal) Oosterse filosofiee en kwantumfisika as, wel, potsierlik, en heel tereg ook. Kwantumteorie het beslis baie eienaardige begrippe maar daar is geen mistiek aan verbonde nie, dit is een van die mees suksesvolle teoriee wat die fisika nog geskep het en elke en iedere voorspelling wat hierdie teorie nog gemaak het is korrek bewys – en korrekte voorspellings is een van die belangrikste maatstawwe van ‘n natuurwetenskaplike teorie. Daar is baie, sommer baie, beter skrywers oor hierdie onderwerp, oa Victor Stenger en my persoonlike gunstelinge, Richard Feynman en Steven Weinberg.
April 15th, 2013 at 8:58 am Dankie Leon! Ek gaan beslis die twee skrywers lees. Vir ons wat hier aan die ander uiterste van die kampus klasgee (ons Lettere fakulteit en die Natuurwetenskappe is aan twee uiterste punte van die kampus)is rigtings soos die kwantumfisika wel fassinerend, maar ons werk nie elke dag daarmee nie en is daarom nie altyd op datum met wat verskyn nie. Groete.
April 15th, 2013 at 2:21 pm Marlies, ek is seker dat jul bib iets deur Feynman sal he.
April 15th, 2013 at 3:02 pm Dankie, Leon – ek het meer as 30 titels van Feynman gevind en gaan dadelik begin lees!
July 27th, 2013 at 1:06 am @Marlies: ek is altyd nuuskierig om te weet wat mense dink van skrywers wat ek aanbeveel het, ek hoor graag jou opinie oor Feynman en dalk ook Weinberg indien jy sy skryfsels dalk ook in die hande gekry het.
August 4th, 2013 at 10:17 am @Leon. Ek moet erken dat ek Cappra se werke meer as ‘n dekade gelede laas gelees het en intussen baie ander insigte bygekry het. Ek het wel gekyk na die skrywers wat jy aanbeveel het en elke een op sy eie manier fassinerend gevind. Tog moes ek nou eers weer gaan kyk en vinnig gaan oplees om jou vraag te beantwoord. Van Victor Stenger het ek “God the failed hypothesis” gelees waarin hy gebruik maak van die metode van hipotese toetsing. Ek was beïndruk met sy logika en die groot aantal voorbeelde wat hy ter stawing aanvoer – baie daarvan bokant my vuurmaakplek, want hoewel ek belangstel in fisika, het ek laas in my matriekjaar self daarmee gewerk. Vir my as geskoolde letterkundige was dit ŉ toets in selfbeheersing om die werk klaar te lees. Weinberg het my meer beïndruk met sy toeganklike styl en in agneming van ŉ wyer akademiese veld, veral wanneer hy skryf oor die ontwerp van die heelal. Wat my betref hou ek die meeste van Richard Feynman se benadering. Sy entoesiasme en sy kennis van ander vakgebiede buiten die fisika het my nogal beïndruk, asook sy oop ingesteldheid. Daar is wel baie van sy insigte waarmee ek tot ŉ mate kan identifiseer. Hoewel, soos ek gesê het, my belangstelling intussen verander het en my leeswerk (wanner ek tyd kry) ŉ heeltemal ander rigting inslaan.
August 4th, 2013 at 10:38 pm @Marlies: ja weet jy, Stenger kan soms bietjie monomanies raak, maar desnieteenstaande het hy goeie argumente. Weinberg en Feynman is uitstekende skrywers – kyk, ek is nie iemand wat “helde” het nie, maar sou ek wel he dan sou daardie twee van my “helde” wees. Jy kan gerus ook Murray Gell-Mann se “The Quark and the Jaguar” in die hande kry – ‘n boek wat nie sonder rede kritiek ontvang het nie maar darem. Gell-Mann het die bestaan van kwarke voorspel en hy is/was getroud met ‘n professor in Engelse letterkunde. Ek seg met opset is/was want hy is al in sy 80’s en ek weet nie of sy vrou nog leef nie. Sy kennis van letterkunde skyn deur in die boek. Uitstekende leesstof! Dis jammer dat jy min kans het om nog na fisika te kyk, dit fassineer my net soos molekulere biologie en biochemie – ek was eens op ‘n tyd ‘n biochemikus. Ek wens dat daar meer raakpunte was tussen letterkundiges en natuurwetenskaplikes.
August 5th, 2013 at 8:34 am @Leon: Ek sal beslis Gell-Mann se werk gaan opsoek, veral as hy ‘n aanvoeling het vir die letterkunde. My indruk is dat baie natuurwetenskaplikes die letterkunde kan waardeer en veral musiek – daar moet tog iewers ‘n raakpunt wees, dalk in die logiese, skoon denke wat die vakgebiede in gemeen het … ek weet nie! Ek was met ‘n natuurwetenskaplike getroud en ons kon ure na mekaar luister. Dalk is dit waarom ek my liefde vir die fisika behou het. Ek dink die basis van alle soeke na waarheid is om by die kern van ‘n saak uit te kom, en dit is waarskynlik waarom die kwantumfisika (en die biochemie) ons so bly fassineer. Dalk moet letterkundiges en natuurwetenskaplikes meer met mekaar begin praat – ‘n literêr-natuurwetenskaplike kongres sou ‘n beginpunt kon wees …