Wat is 'n krities bedreigde spesie? - teenwoordig Lees Meer
Hoof teenwoordig Wat is 'n krities bedreigde spesie?
Wat is 'n krities bedreigde spesie?
'N Krities bedreigde spesie is 'n spesie wat op die punt staan ​​om uit die natuurlike omgewing te verdwyn. Daar is verskillende kriteria om in ag te neem vir hierdie katalogisering.
Vandag loop meer as 32 000 spesies die uitsterwing, waarvan byna 7 000 op die rand van uitsterwing is. As gevolg van hierdie kommerwekkende syfer, is dit noodsaaklik dat terme soos 'kritiek bedreigde spesies' aan die algemene bevolking bekend is.
Sonder kennis van oorsaak is daar geen aksie nie, en daarom, so onaangenaam as wat dit mag lyk, is dit verpligtend om ons te dompel in die wêreld van habitat en vernietiging van biodiversiteit. Hier wys ons u kriteria en voorbeelde van spesies wat op die punt staan ​​om te verdwyn.
Volgens die International Union for Conservation of Nature (IUCN) is 'n krities bedreigde spesie een wat 'n uiterste risiko van uitsterwing in sy natuurlike omgewing dra. Ons beklemtoon die woord 'natuurlik', aangesien hierdie terminologie verwarring kan veroorsaak. Kom ons neem 'n voorbeeld.
Volgens die National geographic tydskrif is die axolotl (Ambystoma mexicanum) 'n amfibie wat in ernstige gevaar is. Dit kan paradigmaties wees, want dit is 'n wydverspreide spesie in die wêreld van akwariste en baie mense besit monsters.
Dit is as gevolg daarvan spesiale klem word gelê op die toestand van die dier self in die natuur. Die bestaan ​​van bevolkings in gevangenskap met duisende individue is nie onverenigbaar met die feit dat 'n spesie ernstig bedreig word nie (CR).
Tog is daar baie meer oorwegings wat in ag geneem moet word by die lys van 'n spesie wat bedreig word. Ons bied hulle hieronder aan.
Vermindering in bevolkingsgrootte
Dit is een van die voor die hand liggendste parameters, aangesien die gebrek aan individue van 'n spesie in 'n wilde populasie tot verskeie nadelige gevolge kan lei. Een van die duidelikste is inteling en die vermindering van genetiese diversiteit.
Daar moet egter aan 'n aantal vereistes voldoen word om 'n wilde populasie as gevaarlik laag te beskou:
Die vermindering van die populasies moes vir 10 jaar of drie dieregeslagte geregistreer word.
Die oorsaak van die afname moet bekend wees en het dit wetenskaplik gekontrasteer.
As die rede vir die verdwyning van individue reeds opgehou het en die staat omgedraai kan word, moes die bevolking teen hierdie tyd 90% van die individue verloor. As die probleemagent aanhou werk, daal hierdie persentasie tot 80%.
Vermindering van geografiese omvang
Dit is ook duidelik dat hoe kleiner die uitbreiding van 'n spesie is, hoe groter die kans dat dit sal verdwyn. Woon in 'n gebied met beperkte hulpbronne, enige nadelige omgewingsverandering kan dit uiters moeilik maak vir die bevolking om te oorleef.
Dit is nodig om te beperk dat die vermindering oor 'n oppervlakte van 100 vierkante kilometer moet plaasvind sodat dit as 'n kritieke toestand beskou kan word. Boonop vind ons weer sekere vereistes. Dit is die volgende:
Erge versplintering van die habitat in die besettingsgebied van die spesie of dat dit op 'n enkele plek bestaan.
Uiterste skommelinge in die besettingsgebied, aantal plekke / subbevolkings of in die aantal seksueel volwasse individue.
Die afname in ander biogeografiese parameters wat met die spesie verband hou.
Alhoewel die vermindering van die aantal individue wat die populasie uitmaak of die afname in hul omvang van aksie die duidelikste parameters is, is dit nie die enigste wat in ag geneem moet word by die beoordeling van die status van 'n spesie in sy wilde omgewing nie.
Daar is ander parameters wat nodig is, soos persentasie afname in die bevolking of uitsterwingskans. Dit is in elk geval nodig om daarop te let dat dit genoeg is dat 'n spesie aan een van die bogenoemde kriteria voldoen om 'n spesie as kritiek bedreig te beskou.
Bronne wat voorheen aangehaal is, versamel voorbeelde van sommige van die spesies wat in 2020 'n kritieke gevaar van uitwissing (CR) het. Ons bied 'n lys met voorbeelde:
Goue aap met die neus.
Ongelukkig, ons kan voortgaan om voorbeelde by te voeg tot 'n byna eindelose lys. Verlies aan habitat, die bekendstelling van indringerspesies, klimaatsverandering of die voorkoms van chroniese siektes is die algemeenste oorsake van die verdwyning van spesies in die natuur.
'N Pynlike werklikheid
Hoe onaangenaam dit ook al mag wees, maar dit is onmiskenbaar dat die tempo van verdwyning van spesies op wêreldwye skaal kommerwekkend is en dat mense dit grotendeels die skuld daarvoor het.
Die bewusmaking van die publiek is die eerste stap om 'n verandering in gewoontes wêreldwyd teweeg te bring, en daarom is hierdie tipe syfers en kwessies nou noodsaakliker as ooit. Die verandering van die toekoms van die planeet is in die hand van ons spesie.