Jan Hus. Fantasieportret, geskilder deur 'n onbekende 16de eeuse meester. Tydens sy leeftyd is geen betroubare portrette van Hus geskilder nie
Jan Hus (volgens sy waarskynlike geboorteplek Husinec, Okres Prachatice; * omstreeks 1369; † 6 Julie 1415 in Konstanz), ook (verkeerdelik) Johannes Huss genoem, was 'n christelike hervormer en martelaar.
Hy ontvang 'n meestersgraad van die Karelsuniversiteit in Praag in 1396, word 'n professor van teologie in 1398 in Bohemië (nou deel van die Tsjeggiese Republiek), is as priester georden in 1400, en word aangestel as rektor van die Universiteit in 1402.
In dié tyd was daar 'n gesagskrisis in die Rooms-Katolieke Kerk. In 1305, onder druk van die koning van Frankryk, is die setel van die pouse verskuif van Rome na Avignon in Frankryk, waar dit vir die volgende 70 jaar gebly het. (Hierdie tydperk staan bekend as die "Babiloniese ballingskap van die pousdom", wat terug verwys na die 70 jaar wat Jerusalem 'n wildernis was nadat die Jode na Babilon gedeporteer is.) In 1376 het die destydse pous na Rome teruggekeer. Na sy dood was die kardinale, wat meestal Frans was, van voorneme om weer ŉ Franse pous te kies. Die inwoners van Rome het beswaar gemaak omdat hulle bevrees was dat ŉ Franse pous weer die pouslike setel na Frankryk sou verskuif. Die kardinale verkies derhalwe 'n Italiaanse pous, maar vlug elders waar hulle ŉ Franse pous verkies met die bewering dat die eerste verkiesing onder dwang uitgevoer, en derhalwe ongeldig was. Op hierdie wyse was daar twee (later drie) aanspraakmakers op die pouslike titel. Die Raad van Constance is byeengeroep om die probleem op te los. Een pouslike aanspraakmaker erken die gesag van die Raad en abdikeer. Die Raad reageer deur aan te kondig dat hy die ware pous was, en onttroon die ander twee. Hierna word ŉ nuwe pous verkies om die skeuring te heel.
Intussen het Huss begin om verskeie kerkmisbruike in sy preke aan die kaak te stel. Sy geskille met die kerklike gesag het nie betrekking gehad op basiese teologiese verskille nie, maar eerder op aspekte van kerklike dissipline en praktyk. Die gebruik het by nagmaalsvieringe ontstaan dat die nagmaalsbrood aan alle Christene uitgedeel is, maar die nagmaalsbeker beperk was tot die diensdoende priester (selebrant). H