Cliffview - Resensies
Jouberta se Terugvoer
Gaste wat na Cliffview gekyk het, het ook belangstelling getoon in die volgende lekke plekke: Die Bybel en Afrika Christendom - Africa Health
Die Bybel en Afrika Christendom.
As jong man het William Wilberforce tot bekering gekom onder John Newton ŉ Anglikaan se boodskap. Toe hy vir Newton se raad vra of hy ŉ klerklike moet word toe het Newton aanbeveel hy moet ŉ politikus word, want daar lê sy talent. Dit was dan onder Wilberforce se leiding dan slawerny tot ŉ einde gekom het in 1806 net ŉ jaar voor Newton se afsterwe. Dit was egter nie die einde van slawerny nie en Sir Thomas Fowell het by Wilberforce oorgeneem as ŉ politikus, as Christen Quaker en kampvegter vir slawerny. Dit is hier waar Livingstone geïnspireerd geword het om Afrika toe te gaan oor die slawerny kwessie. Die stamme in Afrika het voorsien in die vraag van slawe deur diegene te verkoop wat in stamoorloë buit geneem is vir gewere en materiaal. Die Arabiere en Portugese was die vernaamste kopers van slawe. Livingstone het Afrika van Oos na Wes te voet gekruis, sy idee was dat voorspoed en handel in Afrika sal ŉ einde maak aan slawehandel. Om ŉ lang storie kort te maak het hy in al sy eksplorasie ŉ belangrike ding ontdek, en dit is dat Afrika gefragmenteer is in duisende stamme, elk met sy konings, tradisies, kulture en gebiede. Livingstone het besef dat dit nooit sal verander nie maar dat Christendom eenheid kan bring. Hy het egter nie rekening gehou by die kragtige invloed van volkstamkultuur in Afrika nie.
Dit was ook dan Brittanje se plan vir Indië met sy Hindoes en Moslems. In 1858 het Koningin Victoria alle pogings om die kolonies te verchristelik, gestaak as ŉ mislukking. Volgens Niall Ferguson, The Rise and Demise of the British World Order and the Lessons of Global Power, het Livingstone egter gedink wat in Indië nie geslaag het nie sal in Afrika slaag. Deur Christendom, Handel en Beskawing.
Alhoewel daar weinig vrugte was op Livingstone se werk as ŉ sendeling was daar tog baie saad gesaai vir die Koninkryk van God. Dit was wat daarna gebeur het met Brittanje se kolonialisme met Handel en Beskawing wat groot gevolge gehad het vir die Christendom wat nou te vore tree in die skaduwee van hierdie kolonialisme.
Kolonialisme het verhewe roepings gehad. Volgens Niall Ferguson het Brittanje nie net gedroom om die wêreld te regeer nie maar om te verlos van sy donkere barbaarsheid. Nie langer om dit te misbruik nie maar ander rasse te ontwikkel. Te beskaafd, die Franse en Brittanje wou Franse maak en Engelse maak met Europese kultuur, maar helaas dit het misluk en die Afrikane het verneder gevoel deur hulle besetters. Die Franse het gepraat van hulle mission civillisatrice. Daar is net ŉ mate van sukses behaal met die taal. Die Franse en Engelse kultuur het egter nie posgevat nie. Hulle is beskuldig van rassisme.
Die storie van Kolonialisme in Afrika kon anders verloop het en ŉ sukses storie gewees het soos in Hong Kong, Singapoer, Australië, New Zeeland, Indië, die Stille Oseaan eilande en Indië wat na die Koloniale tydperk gefloreer het. Dit is egter ŉ ander storie in Afrika met sy gefragmenteerde stamkulture. Hier is dit nie wat kolonialisme vir Afrika gedoen het nie maar wat kolonialisme aan Afrika gedoen het. Koloniale ryke het Afrika verlaat en ŉ suur smaak gelos van oorheersing deur vreemde kulture. Die goeie dinge egter soos goeie skool sisteme, goeie regering, handel strukture, Christelike kultuur, goeie boerdery metodes en wetenskap en vele ander dinge is en word vernietig. Die Portugese, die Belge, Nederland het infrastruktuur gelaat soos spoorlyn verbindings in die hele Afrika. Hierdie beskawing het baie gou in tru-rat gegaan met agteruitgang in meeste dele van Afrika. Die feit is dat Afrika hedendaags nie veel verskil as wat Livingstone geken het meer as ŉ eeu vroeër. Is dit so in Suider Afrika ook die geval? Beslis, min frons vandag oor die terugkeer na Muti moorde, besnyding, veelwywery, toordokters, sg. Tradisionele genesers. Selfs veelwywery en tientalle kinders van Presidente word geduld as tradisie. Hier word Bybelse beginsels uitgegooi ter wille van tradisie en nie anders om soos dit behoort te wees nie. Waar sendeling in Afrika dromme, veelwywery, voorvadergeeste aanbidding, toordokters uitgegooi het terwyl hulle hul lewe gegee het word dit nou teruggebring, selfs in die Afrika Kerk. Korrupsie is in elke departement, ŉ kultuur van korrupsie word gehandhaaf.
Daar is geen blywende vrede in die fragmenteerde Afrika nie, dus, is voorspoed is raar. Dit is onmoontlik om die armoede in Afrika te oordryf wat die direkte uitkoms is van gefaalde regering, volkstam gevegte, burgeroorloë, en die sistematiese korrupsie in regerings veral Suid-Afrika. Nieteenstaande die geweldige grote van hulpbronne insluitende goeie landbougrond en reënval, word Afrika gekenmerk volgens George B. N. Ayittey, Africa in Chaos, “bevuil in stomende morsigheid, ellende, deprivasie en chaos.” Almal vlug armoede, na Suid-Afrika, na die stede wat swel van 10 miljoen immigrante en vlugtelinge om hier te sit, te staar, op sypaadjie te sit en wag vir werk wat daar nie is nie in hulle tienduisende, te wag vir wie weet wat. Diegene vreemdelinge wat entrepreneurs is en suksesvol is, word geplunder, beroof deur jaloerse plaaslike volkstamme wat nie self die mas kan opkom nie in die naam van vreemdeling haat. Die wêreldbeker het weinig bygedra, kleingeld tot die ekonomie en is verby, die pragtige stadiums, die pride of the nation gaan in mot en roes agteruitgang beleef. Die Euforbia is verby nou terug na die werklikheid. Dit is heerlik om vakansie te hou selfs in Zimbabwe maar bly daar is ŉ ander saak met sy stamkultuur. Dit is heerlik om in Suid Afrika te kom sokker kyk maar bly daar is ŉ ander saak. Armoede sal nooit uitgeroei word nie dit is hier om te bly. Sosialisme is die laaste toevlug tot tydelike rykdom om alles te neem soos die myne tot verryking van sommige, en as alles klaar gemyn is, landbougrond klaar uitgedeel is en die natuur neem oor die destydse pragtige lande met gewasse dan kyk ons terug met honger mae na die nalatenskap van Afrika kultuur. Volgens George Ayittey is Afrika is in die greep van ŉ ongeneeslike krisis.
Volgens die ekonomiese formule wat die Internasionale Monetêre Fonds gebruik is wat die Amerikaanse algemene burger kan koop met ŉ doller is die gekombineerde totaal van Suid Afrika, Angola, Chad, die DRC, die Republiek van die Kongo, Egipte, Gambia, Ghana, Listeria, Malawi, Mosambiek, Namibië, Niger, Nigerië, Rwanda, Sudan, Uganda, Zambië, en Zimbabwe. In elke groot stad in Afrika, soos Kaapstad se swelling met sy vreemdelinge wat oor die grense heen kom na die laaste uitvlug van mislukte regerings sê Ryszard Kapuscinski in sy boek The Shadow of the Sun die volgende. “Hulle dryf hierdie kant toe en daardie kant toe, sit in die koelte, staar, slaap, niks om te doen nie. Niemand verwag dat hulle iets doen nie. Meeste is gewoonlik honger….lanterfanter, wag vir wie weet wat, bly wie weet waar-die aangapers van die wêreld.” Dit die agtergrond, van wat ons eintlik wil by uitkom is die ontwikkeling van Afrika Christendom.
Daar is ligpunte in Afrika waar skrifgefundeerde lesse in tien Afrika lande in weeshuise geleer word. Dit is in ŉ stel van 600 lesse en word nou meer wydverspreid gebruik. Uganda het dit nou ook in gebruik is sy skole. In die reënboognasie sal dit natuurlik nooit plaasvind nie. Dit is geskryf deur die Rafiki Foundation wat veral werk onder weeskinders wat wees gelaat is deur HIV. Hulle verskaf ook kort termyn uitreik vir die wat sending werk wil doen. Dan is daar ook die Afrika Bybelkommentaar in 2006 van 1600 bladsye geskryf deur 69 Afrika teoloë wat skrifgefundeerde is. Tokunboh het ŉ ere doktersgraad van Potchefstroomse Universiteit gekry vir sy werk. Dit kan Afrika Pastore help om ander Afrika evangelies die nek in te slaan en Afrika uit Christendom te kry.
Dele van die artikel kom uit David Wells se artikel in Modern Reformation.