Die boek en die hoed van Donkerwoud – Storiewerf
In hierdie wonder wêreld wil Marinda uitvind wat Kleintoon met haar boek gedoen het.
Ouderdomsgroep: Graad 1-3
Karakter: Marinda – 'n Ou, eksentrieke dame met 'n groot strooihoed vol plastiekrose. Haar stem klink soos die geskree van 'n kraai. Daar is 'n frons tussen haar oë en sy is kwaad oor haar boek wat Karel Kleintoor in sy besit het. Sy loop in 'n sirkel en wys met 'n krom vinger voor haar op die grond. Haar rok is vuil by die soom en 'n toon met 'n lang vuil nael steek nou en dan uit. Karel Kleintoor – Vet, kort kabouter wat sonder sy hoed is. Sy kop is bles en blink en hy lag die heeltyd. Maatjie – Onskuldige kabouter wat 'n rooi punthoed aan het. Hy glimlag die heel tyd. Boomkoning – 'n Groot boom met 'n rooi gesig in die stam en twee takarms. Sy stem is stadig en vibreer soos 'n saag. Hy is baie ernstig en dwing gesag af.
Stel: 'n Woud met bome en gras en 'n groot rots waaragter 'n groen punt hoed staan.
EFFEKTE: Bosgeluide, voëltjies wat sing en water wat loop. Die voëltjies hou op sing wanneer die boomkoning verskyn. Daar is 'n plofgeluid en 'n rookwolk wat opstyg wanneer Karel probeer toor.
MARINDA: (Loop in 'n sirkel met haar vinger wat wys en mompel onderlangs.) Ek sal daai Kleintoon wys. Daai hoed is hier iewers. Ek is die slimste en die sterkste towenaar nog. As ek daai boek kry beter hy hol!
(Karel en 'n kaboutermaatjie verskyn tussen die bome. Die maatjie is bang om te beweeg al wys Karel hy moet kom.)
KAREL: Sy sal niks aan jou doen nie. Sonder haar boek is sy 'n swak towenaar.
(Maatjie stap versigtig nader. Marinda sien Karel en skree soos 'n kraai.)
KAREL: (Frons erg kwaai.) My naam is Karel Kleintoor, nie Kleintoon nie. Toor soos 'n towenaar. En eendag gaan almal my Karel Groottoor noem. Ek gaan die beste towenaar in die woud word. (Lag skielik.) Nou, Marinda Hoogag, waar is my hoed? As jy my nie my hoed gee nie, gee ek nie jou boek nie. Dis wat die boomkoning gesê het.
MARINDA: Ek sal daardie hoed kry en dan bars jy piepklein Kleintoon. Dan bars jy…
(Karel lag vir Marinda. Die kabouters loop weg, maar skielik roep Karel se maatjie uit. Hy wys na 'n groen hoed wat agter 'n groot rots staan.)
KAREL: (Gryp sy maatjie se arm.) Nee! As Marinda sien ek het my hoed moet ek die boek teruggee. Sy dink mos sy is nooit verkeerd nie. Nou gaan sy verewig in 'n sirkel loop en soek na my hoed. En ek gaan die boek hou.
MAATJIE: (Skud sy kop en begin wegloop.) Ek sal eerder my hoed wil hê as 'n simpel boek.
(Karel bly agter en kyk verlangend na sy hoed. Hy gee 'n tree in die hoed se rigting, maar stop dan, skud sy kop en loop vinnig weg. Voor Karel tree 'n boom skielik in en Karel skrik hom flou. Hy roep uit en hou sy bors vas waar sy hartjie onstuimig klop. Marinda sien die boomkoning en buig haar lyf en skerm met haar hande asof sy bang is vir hom.)
KAREL: (Kyk van die boomkoning na Marina en gee nog 'n tree terug. Sy ogies vernou kwaai.) Ek gaan nie die boek teruggee nie. Dis myne. Ek sal julle wys. Ek is 'n groot towenaar. (Lig sy handjies op en waai hulle heen en weer. Skielik ontplof 'n wit stofwolkie by die boomkoning se worters. Die boomkoning lag lekker.)