Geskryf deur mc schraefel
COVID-19 het gesien hoe al die reëls verander wat sosiale betrokkenheid betref. Werkplekke en skole is gesluit, byeenkomste is verbied en die gebruik van sosiale media en ander aanlyn-instrumente het opgestaan om die gaping te oorbrug.
Maar as ons aanhou om aan te pas by die verskillende beperkings, moet ons onthou dat sosiale media die verfynde suiker van sosiale interaksie is. Net soos die vervaardiging van 'n bak wit korrels beteken dat minerale en vitamiene uit die suikerrietplant verwyder word, verwyder sosiale media baie waardevolle en soms noodwendig uitdagende dele van 'hele' menslike kommunikasie.
Fundamenteel is die sosiale media die nuanse van die hantering van 'n persoon in die vlees en al die ingewikkelde sein van liggaamstaal, vokale toon en spoed van uiting. Die onmiddellikheid en anonimiteit van sosiale media verwyder ook die (gesonde) uitdagings om aandag te gee, inligting behoorlik te verwerk en beskaafd te reageer.
As gevolg hiervan is sosiale media 'n vinnige en maklike manier om te kommunikeer. Maar hoewel die verwydering van ingewikkeldheid beslis gerieflik is, is daar algemeen getoon dat 'n dieet met baie verbindings via sosiale media 'n nadelige effek op ons fisiese en emosionele welstand.
Toegeneem angs en depressie is bekende newe-effekte. Daar is ook gevolge vir die neem van besluite gebaseer op simplistiese, 'verfynde' bronne van inligting. Ons is miskien minder oordeelkundig as ons sulke inligting beoordeel en met minder refleksie reageer. Ons sien 'n twiet en word onmiddellik daardeur geaktiveer - nie anders as 'n suikertreffer uit 'n sjokolade.
Meer komplekse soorte kommunikasie vra meer van ons, aangesien ons leer om die ingewikkeldheid van aangesig-tot-aangesig-interaksie te herken en daarby betrokke te raak - die tempo, nabyheid en liggaamstaal wat die nie-verbale leidrade van kommunikasie uitmaak wat in die sosiale ontbreek. media.
Hierdie leidrade kan selfs bestaan ​​omdat ons ontwikkel het om saam met ander te wees, om saam met ander te werk. Beskou byvoorbeeld die hormoon oksitoksien, wat verband hou met vertroue en laer stresvlakke en word geaktiveer as ons in die fisieke geselskap van ander is.
Nog 'n aanduiding van vertroue en betrokkenheid is die feit dat groep hartklop sinkroniseer wanneer u saamwerk. Maar om so 'n ritme van kommunikasie te bereik, verg inspanning, vaardigheid en oefening.
Pouse tot nadenke
Daar is 'n interessante element van elite atletiese prestasies, bekend as 'stil oog'. Dit verwys na die kort oomblik van pouse voordat 'n tennisspeler dien of 'n sokkerspeler 'n boete neem fokus op die doel. Dit lyk ook asof goeie kommunikeerders hierdie pouse neem, of dit nou in 'n aanbieding of 'n gesprek is - 'n oomblik verlore in die gejaag na sosiale media na 'n onmiddellike anonieme antwoord.
Nadat ek dit alles gesê het, glo ek nie dat sosiale media - of tafelsuiker - fundamenteel verkeerd is nie. Soos met 'n sny koek tydens 'n spesiale geleentheid, kan dit 'n plesier, 'n bederf en 'n gejaag wees. Maar probleme kom voor as dit ons dominante vorm van kommunikasie is. Soos om net koek te eet, verswak dit ons, wat ons baie minder in staat stel om in meer uitdagende omgewings te floreer.
COVID-19 het beteken dat 'n groter deel van baie mense se lewens aanlyn spandeer word. Maar selfs Zoom-vergaderings en -byeenkomste, hoewel dit intiemer is as 'n twiet of sosiale media-boodskap, het ook beperkings en lei tot moegheid.
In fisiologiese terme is die rede waarom hierdie ervarings so uitdagend is, dat ons veronderstel is om persoonlik met mekaar te skakel. Ons is vasbeslote om elke aspek van die persoonlike liggaamlike kontak te hanteer - van die ongemaklike gesprekke tot die uiters aangename gesprekke.
Ons ly daarsonder. Ons sien dit in energievlakke, algemene gesondheid en geestelike stabiliteit. Dit is fisies sowel as emosioneel. Inderdaad, navorsers het dit nou al meer as 'n dekade getoon eensaamheid maak dood. Wat navorsing nog moet toon, is as sosiale media dit versag.
Weereens is virtuele vergaderings nie intrinsiek verkeerd nie. Maar dit is, in fisiologiese terme van die mens, nie voldoende om te onderhou wat ons nodig het na 300,000 XNUMX jaar van evolusie nie.
Selfs in die dae voor coronavirus het sosiale media vir baie mense 'n dominante kommunikasiemiddel geword. Vinnig en maklik, maar ook dikwels gemeen, veroordelend, vlugtig - iets wat nie die beste in ons na vore bring nie.
Die hoop om hierdie analogie aan te bied, is dat ons deur te kontekstualiseer hoe sosiale media in terme van ons fisiologie werk, kan begin verstaan ​​hoe ons sosiale media met ander uitdagende, maar uiteindelik meer bevredigende vorme van kommunikasie moet balanseer. En ook hoe ons dalk virtuele kommunikasiemetodes moet ontwerp wat meer van die fisiologie van sosiale kontak wat ons benodig, en wat ons help om te floreer.
prof mc schraefel, phd, fbcs, ceng, cscs (kleinletters doelbewus). Professor in rekenaarwetenskap en menslike prestasies, genoot, Britse rekenaarvereniging, navorsingsleerstoel, Royal Academy of Engineering, geoktrooieerde ingenieur., Universiteit van Southampton
Jy is hier: Tuis > Persoonlike > Geluk en Sukses > Prestasie > Moet vroue het meer akute fisiese sintuie as mans?