Briewe van ‘n bekende
Mits dese wil ek vir jou sê, deur Hennie Aucamp. Resensie: Daniel Hugo. (Rapport Boeke)
Die Afrikaanse leserspubliek weet meer van Hennie Aucamp se smake, voorkeure en menings as wat hulle van enige ander Afrikaanse skrywer s’n weet. Daarvoor sorg Aucamp deur skynbaar alles wat hy nog ooit geskryf het, te laat publiseer. Ek kan nie onthou dat enige resensent hom al tromp-op geloop het oor sy narsisme nie, maar Daniel Hugo kry dit reg om ten minste ‘n gevoel van ironiese agterdog by die leser van hierdie resensie te laat ontstaan. Laat ek eers sê dat mens jou met sommige van Aucamp se standpunte kan vereenselwig. Hy het ‘n manier om deur te dring tot die essensie van ‘n probleem, en ‘n nugtere siening daarvan te gee. Dit laat Hugo deurskemer. Dan haal hy Aucamp aan oor die kwessie van “openbare briewe”: “Ek is dus gesteld daarop dat ’n briewebundel ook afreken met die vals beeld wat daar van my geskep is – moedswilliglik en ook kwaadwilliglik – as esteet in sy ivore toring.” Hugo wys onmiddelik daarop dat daar leemtes in die versameling is wat só ‘n strewe ongedaan maak, kritieke tye in ons geskiedenis waartydens Aucamp nie briewe geskryf het nie. Nog meer betekenisvol vir my is dat Hugo nie rapporteer wat die ontvangers se reaksie was nie. Miskien is dit iets waaroor Aucamp nie skryf nie, miskien was briewe nie vir hom ‘n gesprek nie.
Wolf, wolf, deur Eben Venter. Resensie: Thys Human (Boeke24)
Probleme, probleme. Thys Human, een van ons heel beste Afrikaanse resensente, kom vorendag met ‘n resensie waarin hy twyfel oor sy eie oordeel. “Maar net omdat ék nie al die aspekte van die uiteindelike ontknoping geloofwaardig en oortuigend gevind het nie, behoort dit geen leser te verhinder om die roman op te tel en self te oordeel nie.” Wat ek veral problematies vind, is dat die resensie sonder daardie paragraaf kon gedoen het. Human het die roman geweeg, hy het oordele uitgespreek. En dit goed gedoen, sover mens kan oordeel. Dis tog die versweë ooreenkoms tussen leser en resensent, dat mens sy oordele as opreg en eerlik en suiwer aanvaar. Hoekom nou self die geldigheid daarvan betwyfel? Dan liewer nie die resensie skryf nie, nè.
‘n Nuwe wildernis, deur Ben Viljoen. Resensie: Gert van der Westhuizen (Boeke24)
Van der Westhuizen sê in die begin van sy resensie dat daar seker nooit genoeg oor die Grensoorlog in Namibië en Angola geskryf kan word nie. Dan gaan hy voort om die inhoud van Ben Viljoen se boek te beskryf, en dit interessant genoeg te laat klink vir mense wat in hierdie onderwerp belangstel. Hy sê egter nie watse nuwe insigte die boek bring nie, of wat dit uniek binne die genre maak nie. En dit is wat ek nodig het om my te oortuig dat ek ‘n Nuwe wildernis moet lees. Ek wil nie hoor dat dit ‘n boek is wat my weer ‘n slag diep sal laat dink oor daardie oorlog nie.
&larr Persoonlike reaksie
4 antwoorde op Briewe van ‘n bekende
stuiwer-in-die-armbeurs het gesê op April 9, 2013
Moet die slot van Thys Human se resensie oor Wolf. wolf noodwendig beskou word as ‘n twyfel aan eie oordeel? Vir my klink die resensent heel seker oor wat hy van die roman dink. Kan dit nie ook gelees word as ‘n “uitdaging” aan die leser om van hom te verskil (soos wat dit dikwels die geval is wanneer dit by lesers en hul reaksie op resensies/resensente kom) nie? En hoekom is dit dan beter om glad nie ‘n resensie te skryf nie?
crito het gesê op April 16, 2013
Wat dit vir my sê, is: “Ek het die slot nie geloofwaardig en oortuigend gevind nie, maar wie is ek? Moet jou nie aan my steur nie. My mening tel nie. Gaan lees en besluit self.” Só ‘n opmerking is vir my ‘n “cop-out”, ‘n poging van die resensent om homself te verontskuldig. Hoekom die verontskuldiging invoeg – die res van die resensie was werklik goed geskryf. Ek het al geleer dat as Thys Human vir my sê ‘n slot is ongeloofwaardig en onoortuigend, dan is hy 99% van die kere heeltemal korrek, en die ander 1% het hy dit nie sterk genoeg gestel nie. Dis vir my irriterend as ‘n top-resensent my met ‘n “ek-mag-verkeerd-wees”-kluitjie in die riet probeer stuur. Dan liewer geen resensie nie. Andersins moet hy van die begin af sê hy neem in ag dat smaak verskil, en oordele verskil, en hier weet hy nou baie mense gaan nie met hom saamstem nie. Maar wat nou gebeur, is dat ek agterdogtig raak oor die aanloop van hierdie resensie, en die dinge wat Thys Human goed vind, op dieselfde manier beoordeel. Moet ek dus die resensie lees in die wete dat ek ook heeltemal mag verskil van alles wat hy positiefs oor die roman sê? Wat help dit dat mens ‘n roman resenseer en nie wil staan of val by jou mening nie?
stuiwer-in-die-armbeurs het gesê op April 16, 2013
Touché! Ek het veral die opmerking dat dit gesien kan word as ‘n poging tot selfverontskuldiging, oortuigend gevind.
Thys het gesê op April 18, 2013
Die opmerking oor Aucamp in gebreke bly om in sy brieweboek te berig wat ontvangers se reaksie was, laat dink my aan die aangeklamde ou wat vir die man gevra het: Wa’s jou naam? en die geirreteerde antwoord gekry het: My naam is Paulus. Waarop die dronkie toe vervolg: Dan’s dit gelukkig lat ek jou teenkom, want ek wou al lank vir jou gevra het: het die
Korinthiërs jou toe geantwoord?