Australië – Nie vir kinders
In Bali het ek weer bely dat ek die onderwysers uit my verlede nie genoeg waardeer het nie. Hulle is die mense wat my breuke, die desimaal en die metrieke sisteem verduidelik het en my gedwing het om tafels te leer. Hulle is ook die mense wat my geleer het om te spel, te skryf en te redeneer. Dan was daar dié wat my probeer Engels aanleer het en dié wat my geleer het oor ander lande en kulture en hoe om kaarte te lees. En dié wat probeer het om met Gesondheidsleer, Godsdiensonderrig en Jeugweerbaarheid my op die regte pad te kry. Nie almal het ‘n ewe goeie joppie gedoen nie, maar met genade het ek darem nie te vrot uitgedraai nie. Ek is jammer dat ek nie altyd dankbaar was nie.
Die geldstelsel van Indonesië werk met baie nulle. Geen honderde nie, net duisende, miljoene en biljoene. Skielik moes ek diep delf om die metrieke sisteem toe te pas en uit my kop te kan deel en vermenigvuldig. Waar kom die komma nou weer as ek met duisend maal? Onwillekeurig het ek teruggedink aan die Wiskundemenere uit my verlede vir wie ek dankbaarheid skuld. Die een uit my laerskooldae het ‘n weglêsnor gehad, die een in Standerd ses en sewe wou eerder rugbyspeel en die een van die senior standerds kon sonder moeite in vryhand ‘n waterpas streep en ‘n volmaakte sirkel met bordkryt trek. Hulle was Menere, geskryf met ‘n hoofletter.
Terug na Bali en Indonesië. Ons het nie eintlik beplan om Bali te besoek nie. By mede-reisigers gehoor van die baie toeriste, veral die jonges wat net wil suip en partytjies hou, en dat die pryse effens duurder is as gevolg hiervan as in die res van Indonesië. Die plan vooraf was dat ons net ‘n nag of twee op Bali Eiland oorbly en dan onmiddellik verder beweeg.
Langtand bespreek ons blyplek, en kies sommer een van die billike opsies omdat ons in elk geval in die middel van die nag arriveer.
Die blyplek se naam is Bread and Jam. Aan die einde van ‘n dwalende, nou straatjie die donkertes in. Ten spyte van die misleidende naam is dit ‘n lieflike plekkie – skoon, goedkoop en supersmaakvol. En ons word halfdrie in die nag met ‘n breë glimlag ontvang! Onwillekeurig dink ek aan Lukas 11 en al die ander lesse oor gasvryheid en vriendelikheid uit Die Bybel. En ek bely dat ek bevooroordeeld was oor ‘n naam, en oor gasvryheid.
Kuta, dié gedeelte van Bali waar ons bly, is besig. Baie besig. Die straatjies is nou en bedrywig. En alhoewel die strate oorvol is, is daar meer rede om opgewonde as teleurgesteld te raak.
Kuta is skoon, netjies en die Indonesiërs is gaaf. Ons beweeg bietjie rond, en begin bou aan mooi herinneringe. Want Bali is mooi. Soos ons sien dat die pryse eintlik bekostigbaar is, raak Bali vir ons al hoe mooier. Ek bely toe maar weer dat ek verkeerd was oor Bali.
Bali-eiland is Hindoe, in skrille teenstelling met die res van Indonesië wat oorwegend Moslem is. Die Hindoe-invloed is moeilik om mis te lyk; orals is tempels, brand wierook, en word blomme neergesit. Byna elke familiewoning het sy eie tempelhof, opsigtelik en soms in oordaad versier. Dis ook die sterk Hindoe-invloed wat Bali ‘n onmiskenbare styl gee – in die boukuns, dekor en tuine.
Dis ook poegiewêreld dié, besef ons. Maar ten spyte van die oorvol strate, is die verkeer verdraagsaam en respekterend. Ons word voorgekeer en welkom geheet. Vrae word gevra hoekom ons op Bali besluit het, hoe lank ons wil bly en hoe ‘n land Namibië is. En dan afgeëindig met seënwense om voorspoedig verder te reis en Indonesië te geniet. Ek kry jammer dat ek nie na Bali wou kom nie en ek bely weer.
Toerisme in Kuta is groot en baie indrukwekkend. Luukse hotelle sit ingeryg langs die strand, en dit wemel van eet- en drinkplekke, gedenkwinkels en streelpersele.
Een Rand is gelyk aan 994.04 Rupiah. Vir my doeleindes is dit rofweg 1 = 1000. Na my eerste besoekie aan die kitsbank voel ek nogal wintie want ek het skielik twee miljoen Rupiah in my beursie gehad. Die goeie nuus is verder dat een miljoen Rupiah jou verder bring as ‘n beskeie R1000. Dis goedkoop hier. En ek bely weer.
Die strande by Kuta is mooi. Baie mooi. Myle met kuierplekke. Hierdie deel van Bali moet baie meer gewild wees as wat ek gedink het. Ek bely weer.
Goed, Kuta Bali is eintlik ‘n speelplek vir Australiërs. En daar is baie van hulle hier. Manne met hangsnorre en hemde sonder moue, wat sport op die skerms kyk in die drinkplekke op straat; oorgewig vrouens wat al swetende beding oor die pryse van aandenkings. Nee wag, nou is ek weer bevooroordeeld. Maar ja, mens herken die ozzies maklik.
Ons sien ook hulle invloed. Ozzie dit en ozzie dat op die spyskaarte. Afslag vir ozzies by die winkels, by blyplekke, by verhurings. Ozzies oral.
Ons wonder oor die aaklige slagting van 2002 toe meer as 200 mense in ‘n bomontploffing gesterf het. Daarvan was die oorgrote deel Australiërs. Iemand noem ‘n syfer – omtrent die helfte van alle besoekers aan Kuta is van Australië. Vlugte tussen Australië en die lughawe van Bali, Denpasar, is inderdaad supergoedkoop. En wie sal nou nie daarvan gebruik maak nie?
Het ek al genoem dat die kuslyn van Bali Eiland mooi is?
Daar is lang, eindelose strande; strande wat iewers in ‘n klofie wegkruip; kranse wat geduldig die aanslag van die oseaan trotseer; ‘n see met branders en ‘n see sonder branders.
Bali bied inderdaad genoeg verskeidenheid om ‘n Bintang teen sonsondergang te geniet.
Die weer, en die verkeer, kortwiek bietjie ons planne om meer van Bali Eiland vanuit Kuta te verken. Nogtans besoek ons ‘n Hindoe tempel of twee en ry langs afgeleë dele van die kuslyn in die suide. Die paaie slinger tussen ryslande en kokospalms en is besoom met winkels – met Bali meubels, Bali batik, Bali dekor, Bali beelde en alles wat mens in tydskrifte sien oor die Bali-styl.
Hier moes al baie drome oor die begin van ‘n Bali-winkel ontstaan het, dink ek. Ons sien toeriste in gehuurde motors, op poegies en selfs op fietse. Bali is beslis gewilder as wat ek gedink het, bely ek weer.
Om meer van die Bali-kultuur te sien, besluit ons om te verskuif na Ubud. En om bietjie uit die bedrywigheid van Kuta te kom. Sommer om ook van die baie ozzies weg te kom.
Homestay hierdie keer, in Pondok Permata aan die bokant van Ubud. Op pad na ons pondok let ons op dat die homestays eintlik baie mooi plekke is. Pondok Permata stel nie teleur nie, dis ‘n pragtige en baie goed versorgde plek. En dit word nog mooier toe ons die prys hoor. Weer moet ek bely – omdat ek iets anders verwag het toe ek die woord pondok hoor.
Ubud is ‘n juweel van ‘n plek met pragtige geboue en verruklike tuine. Die hande van sorg, eerbied, respek en omgee is duidelik.
Ons stap in lieflike straatjies, met honderde klein winkeltjies, eetplekkies en interessante ingange.
Ubud is eintlik deurvleg met stappaadjies. Langs tempels, deur tuine, tussen ryslande, oor brûe. Ons stap ons gô uit.
En die kiekomaan werk oortyd.
Die rustigheid van Ubud staan in skerp kontras met Kuta. Australiërs is opvallend minder in Ubud. Dalk is dit ons verbeelding, maar die Britte is ook minder.
Die Hindoe-geloof is orals sigbaar in Ubud – in die vorm van tempels, maar ook in kulturele gebruike.
Dalk is dit die Hindoe-geloof wat so ‘n kalmerende invloed op Ubud het. Nie net is die pas stadiger nie, maar Ubud is ‘n fees vir die oog. Soveel aandag, soveel styl, soveel skoonheid. Ons nekke raak styf van kyk.
Ubud lê in die middel van ryslande. Jy kan stap tussen die ryslande, maar jy kan ook in ‘n eetplek sit en staar na Indonesië se stapelvoedsel. Ubud is ook sonder ‘n mol. Dalk is daar geen ooreenkoms nie, maar die meerderheid toeriste in Ubud is nie-Engelssprekend. Luukse hotelle en deftige restourante is ook minder. Ons wonder daaroor. En ons bely dat ons van Ubud hou.
Oor ‘n biertjie begin ons wonder waarom ons van Ubud hou. Toe die bier leeg is, weet ons – die slegte goed is uitgeskakel. Ons voel nie uitgebuit nie, daar is respek en belangstelling, geen pretensie, pryse is mooi laag, diens is goed en die mense is vriendelik en behulpsaam. En daar is genoeg mooi om te geniet sonder om jou tyd in luukse restourante en blyplekke en in mols deur te bring.
Author oudoringPosted on Augustus 7, 2017 Februarie 19, 2018 Categories Afrikaans, Dorp, Indonesië, reis, Stap, TravelTags Australië, Bali, Bread and Jam, Kuta, Pondok Permata, streelperseel, Ubud2 Kommentare op Belydenisse in Bali