Daar is ’n volgehoue en verbete aanval in die liberale media teen Christengelowiges vir wie die Bybel die geïnspireerde en onfeilbare Woord van God is. Enigiemand wat dit nog waag om te glo wat die Bybel sê, word eenvoudig afgemaak as fundamentalisties, ekstremisties, onwetenskaplik en ’n gevaar vir die samelewing.
Hierdie aversie wat die liberale media vir bybelgelowige Christene het, word gevoed deur ’n liberale teologie, soos dit gestalte kry in die Nuwe Hervorming, ‘the New Church’ en ander bewegings wat die waarheid en gesag van die Skrif probeer aftakel. Dié liberale teologie word ’n gerieflike stok in die hande van die media om die kerk mee by te kom. In die proses lag selfs ateïste in hulle mou oor hoe die kerk van binne gerysmier word deur sy eie teoloë - en hulle hang dit graag aan die groot klok. Vandag is sommige teoloë sélf die grootste ondergrawers van die Bybel, die fondament van die kerk. Natuurlik geskied dit alles onder die dekmantel van redelikheid en wetenskaplikheid.
Op basis van die ‘wetenskaplikheid’ van ewolusionisme word die ganse Skrif dan op sy kop gekeer, van skepping tot wederkoms, en net omtrent alles tussenin. En dié vergryp word eenvoudig gerasionaliseer as ’n nuwe verstaan van die Skrif. Die Bybel is nou nie meer die openbaring van God aan mense nie, maar mense se stories oor God. In die proses word die Bybel gereduseer tot 'n storieboek met 'n paar subjektiewe en tydgebonde sedelesse - 'n boek wat in wese niks van Rooikappie verskil nie.
Natuurlik ontgaan dit dié geleerdes aan die insig dat vir só ’n verstaan van die Skrif géén geloof in die Skrif meer nodig is nie, slegs ’n geloof in my eie verstaan daarvan. Die logiese konsekwensie daarvan is dat ek ook nie rêrig in God hoef te glo nie; ek hoef net in myself te glo. Nie dat hulle dít ooit sal erken nie! Ons praat van méér as ’n godsdiensverduistering, ons praat van ’n Godsverduistering. Die lig van die Evangelie word deur dwalende teoloë uitgedoof, en daarmee ook die uitsig op God self. En in die proses doen teoloë die duiwel se werk vir hom. (Maar dan, hulle glo mos nie in die duiwel nie!)
Dit bring ons terug by Paulus: wie eenmaal hierdie kopskuif gemaak het, sal op ’n wrede manier met die konsekwensies daarvan gekonfronteer word. Morele verval is die uiteinde van mense wat God nie in erkenning wil bring nie. (Rom. 1:26 e.v.) ’n Kerk wat gebou is op hierdie mense se teologie, verskil niks van die wêreld nie.
Die vraag is, wat staan die Kerk te doen in ’n tyd waarin dwaalleer ’n soort onaantasbare status verkry het? Een ding is seker: die tyd vir stilbly is verby. Elke ware gelowige moet nou bereid wees om ten alle koste standpunt in te neem vir die onvervalste waarheid van die Skrif. Dit is verstaanbaar waarom al meer lidmate dit begin oorweeg om hulle bydraes te staak, veral in gemeentes waar hierdie nuwe verstaan van die Skrif begin kop uitsteek. Hulle is oortuig dat die Kerklike leierskap eers die bedreiging met die nodige erns sal bejeën as hulle bankbalans rooi begin raak. Denkende lidmate wil nie dwaling subsidieer nie.
Hoe dit ook al sy, die NG Kerk is besig om baie van sy getrouste lidmate te vervreem en sy invloed in die samelewing ’n lelike knou te gee. Net mense met oogklappe op sal dit ontken.