“Nee edelagbare, ek het nie ’n bende nie en ek is nie lid van ’n bende nie. Ek is ’n onafhanklike kontrakteur; ek freelance.” Die verhoor is op versoek van die polisie in camera en hy vervolg: “Ek freelance primarily vir die polisie.”
“U sien, edelagbare, ek het spesiale skills, en dan maak die een, dan die ander daarvan gebruik. Ek sit altyd ’n masker op dan kan niemand met sy hand op die Bybel sê dit was genuine ek wat betrokke was nie.”
Vir Jan Spesiaal was dit min of meer om’t ewe of hy binne of buite die tronk was. Hy is byvoorbeeld daarvan verdink dat hy die meesterbrein was dat die beskuldigdes vir ’n paar dae na mekaar stormdronk in die hof verskyn het.
Ná ’n grootskaalse ondersoek is vasgestel dat ’n sersant toegang tot ’n parsery se gegiste moes gekry het, en dié in die geut onder die hofselle se tralievensters laat afloop het. Toe verkoop hy strooitjies aan die gevangenes waarmee hulle hulle aan die moes kon behelp.
Maar in die proses het Jan se veroordelings so baie geword dat hy tot gewoontemisdadiger verklaar moes word. Vandaar die versoek van die polisie dat die saak in camera moet wees. ’n Week of wat se bed en verblyf was vir Jan een ding, maar langtermyngevangenisstraf ’n heel ander.
Maar die landdros is dié dag nukkerig en dit lyk al hoe meer of sy haar mes vir Jan Spesiaal in het en hy sy alie gaan sien. Jan self besef later dat die gewone regsargumente (waarmee hy baie goed vertroud was) nie gaan werk nie. Terstond begin hy die landdros as “edeldierbare” aanspreek, en jou werklik, hy begin haar sag maak.
… enigeen wat ’n kind van God is, kan die sondige wêreld oorwin. En die oorwinning wat ons oor die wêreld behaal het, is deur ons geloof. Wie anders is dit wat die wêreld oorwin as hy wat glo dat Jesus die Seun van God is? (1 Johannes 5:4-5)
Daar is ’n storie wat vertel van ’n familie van muise wat in ’n groot klavier woon. Hulle is lief vir hulle klavierwêreld en die musiek wat hulle lewe met pragtige klanke vul. Die pragtige musiek betower en troos hulle. Hulle is gevul met bewondering vir die persoon wat die musiek maak. Alhoewel die musikant onsigbaar is, voel hy naby aan hulle. Hulle is lief daarvoor om oor die onsigbare pianis te dink en te praat – al kan hulle hom nooit sien nie.
Op ’n dag besluit ’n avontuurlustige muis om in die klavier op te klim. Toe hy na ’n tyd terugkeer, vertel hy vir die ander hy het ontdek hoe die musiek gemaak word. Die snare is die geheim – dit is waar die klanke vandaan kom. Só begin al hoe minder muise in die Onsigbare Klavierspeler glo, want die snare is dan al die tyd die bron van hulle musiek.
Heelwat later keer ’n ander muis terug van so ’n ekspedisie. By sy terugkeer deel hy sy nuwe ontdekking met die ander muise: Die hamers is die eintlike geheim. Daar is baie hamers wat op die snare dans. Baie ander muise gaan kyk toe en, sowaar … hulle sien self hoe die hamers op die snare dans. Hulle skuif die Onsigbare Klavierspeler nog verder uit hulle gedagtes.
Tog is daar ’n paar muise wat al hierdie stories oor snare en hamers as niks meer as teorieë beskou nie. Wanneer die musiek hulle wêreld vul, kom hulle bymekaar en praat met bewondering oor die Onsigbare Klavierspeler wat hulle lewe so mooi maak. Die ander muise skud net die kop oor dié muise wat in die Onsigbare Klavierspeler bly glo …
Ons leef in ’n tyd waarin mense meer rasioneel dink as ooit, bewyse soek vir alles en slegs geloof nie ’n opsie is nie. Gelowiges moet besef dit is nie deur eie prestasie dat ons die sondige wêreld oorwin nie maar slegs op grond van ons geloofsverbintenis aan Jesus Christus, die Oorwinnaar wat klaar oorwin het.