In onlangse jare het die regse politieke partye in Europa gebruik gemaak van krisisse om hul steunbasis te bou. Baie van hierdie pogings het tot magsposisies gekom. Die finansiële krisis van 2008, die vlugtelingkrisis wat in 2014 begin het en die voortdurende debat oor klimaatsverandering, het almal geleenthede geskep om groeiende onsekerheid en wrok vir politieke doeleindes te benut.
Vroeë tekens dui daarop dat hierdie groepe nie dieselfde sukses behaal het tydens die koronaviruskrisis nie. Op die oomblik lyk dit asof die Europese regerings in beheer is.
Op die internet het die regse gemeenskappe 'n rol gespeel in die verspreiding sameswerings teorieë oor die oorsprong van COVID-19 tydens die pandemie. Hulle het gehelp om die idee te versprei dat die virus in 'n laboratorium ontstaan ​​het eerder as om uit die natuur te kom - en selfs dat dit opsetlik vrygestel is - ondanks die feit dat dit Oorweldigende bewyse Inteendeel. Hulle het het minderhede die skuld gegee vir die verspreiding van die siekte en aangeneem a rassistiese retoriek wat China die pandemie blameer.
Op hul beurt het baie regse politieke partye die temas opgesom en in die sak gebring hoofstroomdiskoers.
Gegewe die groot toename in samesweringsteorieë wat die afgelope paar maande aanlyn versprei is, was daar kommer dat daar nog 'n oplewing in die teen-vestiging xenofobiese politiek vir Europa is. Die bekommernis was dat heel regs weer wins sal maak as gevolg daarvan. Maar tot dusver blyk dit dat hierdie krisis nie eintlik 'winsgewend' vir hierdie groepe was nie. In werklikheid lyk dit asof hulle fladder.
In Duitsland is die regse AfD openlik omhels samesweringsteorieë. Die lede het beweer dat Angela Merkel se afsluitingsmaatreëls onnodig was.
Dit het aanvanklik traksie gekry by 'n publiek wat probeer om aan te pas by 'n vreemde nuwe manier van lewe. Maar die AfD het vinnig gesien hulself in 'n hoek geverf toe dit duidelik word dat die Duitsland se afsluitings die gewenste effek oplewer en infeksies daal.
Die AfD het tydens die pandemie 'n aansienlike hoeveelheid steun verloor en het van ongeveer 15% goedkeuring in XNUMX verval pre-coronavirus peilings tot iets meer soos nou 9%. Dit is 'n slag vir Duitse ultranationaliste.
Intussen het Matteo Salvini, leier van die Liga-party, in Italië dit baie moeilik gevind hou die aandag van die nasionale media - wat vir hom 'n nuwe ervaring is. Die liga se boodskappe was verwarrend. Aan die einde van Februarie het die party aanvanklik gevra dat die gedeeltelik afgeslote streek Lombardia heropen moet word, maar het later 'n volledige sluiting geëis. Die nuuswebwerf Politico se ontleding van meningspeilings in Italië toon dat die liga se gewildheid is af 11% vanaf verlede somer.
Die nasionale tydren in Frankryk het ook beter dae gesien. Party leier Marine Le Pen het dit beaam dit is sinvol om te vra as COVID-19 in 'n laboratorium gemaak is. 'N Onlangse poll bevind dat 40% van die National Rally-kiesers glo dat die virus opsetlik in 'n laboratorium ontwerp is. Ondersteuning vir Le Pen se party blyk te wees flatlined tydens die pandemie.
In Griekeland is die leier van 'n nuwe regse groep genaamd Greek Solution ondersoek deur die Hooggeregshof vir die vervaardiging van reklamebalsems vir TV-advertensies wat mense effektief teen koronavirus beskerm. Vox in Spanje het ook nie daarin geslaag om stembus te bevorder nie, terwyl hoofstroompartye in die land 'n aansienlike hupstoot geniet het.
Belange hou steun
Ten spyte van die voortdurende pogings van die regse regs om verdere onstabiliteit tydens die pandemie te veroorsaak, het die meeste Europese lande rondom hul regerings saamgetrek. Selfs opposisiepartye van die hoofstroom het gesukkel om 'n impak te maak.
Duitsers het hulle ondersteun Merkel se bewysgebaseerde benadering , terwyl beide Frankryk se Emmanuel Macron en Italië se Giuseppe Conte hul goedkeuringswaardering gesien het klim.
Griekeland se sukses om die virus tot dusver te beheer, het ook nie ongemerk geraak nie. Dit is moeilik vir opposisiepartye van enige aard om vastrap te kry wanneer die huidige regering daarin geslaag het om totale infeksies tot minder as 4,000 XNUMX te hou deur vinnig op te tree om beweging te beperk.
Die ergernis van Europa se regse en nasionalistiese partye verteenwoordig 'n baie interessante breuk met die verlede. Die afgelope dekade het die meeste krisisse op die vasteland met 'n bekende wenner gespeel. Daar was 'n beduidende onenigheid tussen Europese leiers met betrekking tot die bestuur van die finansiële ongeluk en die vlugtelingkrisis. Dit het die Europese Unie gebreek en 'n ruimte oopgemaak vir heel regs.
Uit ou idees van identiteit en 'n hupstoot gegee deur aanlyn-samesweringsteorieë, het die regse akteurs weer eens openlik twyfel oor die Europese beleid en gepoog om die krisis te benut. Maar in vergelyking met die meer wetenskaplike en realistiese benaderings van die meeste Europese regerings, lyk hul reaksie onvoldoende.
Heel regs was die beduidende verloorder van die pandemie. Hierdie groepe het nie net geloofwaardigheid verloor nie, maar hulle nasionalistiese agenda lyk baie irrelevant in die era van COVID-19. Te midde van afsluitings en geslote grense, het die kwessie van immigrasie in 2020 sy belang verloor en die versuim om lewensvatbare oplossings vir die grootste probleem van die dag te kry, het die gewildheid van regse akteurs benadeel.
Die fokus het egter nou verskuif na die behoefte om terug te keer na 'normaliteit', dinge kan verander. Ongeduld groei by bevolkings wat al maande lank in 'n afswaai leef.
'N Resessie is besig om te wag - en dit lyk of die laaste dwerg sal wees. Dit bied geleenthede aan regerings sowel as bykomende groepe - geleenthede waarna heel regs aktief sal kyk om die liberale demokrasieë verder te verswak.
Georgios Samaras, PhD-kandidaat, Departement Europese en internasionale studies, King's College London
Jy is hier: Tuis > Sosiale en politieke > demokrasie > Het die Coronavirus 'n krisis te ver vir die regterkant bewys?