DIE WET EN DIE SONDE (3) – WAARDIG AS KONINGSKINDERS!
Rom. 7:15-20 – “Ek begryp self nie wat ek doen nie, want wat ek wil doen, dit doen ek nie, maar wat ek haat, juis dit doen ek. Dat ek nie wil doen wat ek doen nie, beteken dat ek toegee dat die wet goed is. Maar nou is dit nie meer ek wat dit doen nie, maar die sonde wat in my woon. Ek weet immers dat die goeie nie in my woon nie, nie in my sondige aard nie. Daar is by my wel die wil om die goeie te doen. Die goeie wat ek wil doen, doen ek nie, maar die slegte wat ek nie wil doen nie, dit doen ek. En as ek nou doen wat ek nie wil doen nie, dan is dit nie meer ek wat dit doen nie, maar die sonde wat in my woon.”
Soos ons reeds voorgehou het, is die groot vraag hier of Paulus na homself verwys wanneer hy vanaf vers 7 praat van “ek”? Wie is die “ek” wat hier aan die woord is? Deur die eeue heen is daar eerbiedwaardige kerkvaders wat reken die “ek” is die gelowige in sy innerlike stryd om van die “ou mens” na die “nuwe mens” te verander en so te bly; ander deurlugtige kerkvaders en teoloë reken weer die “ek” is die onverloste mens in sy innerlike verskeurdheid; dan is daar diegene wat sê Paulus verwys na homself vóór sy bekering toe hy as vroom Jood die wet van God tot die letter probeer nakom het.
Oor wie dit egter gaan, is minder belangrik. Wat wel belangrik is, is om te besef of die mens uit sy eie, sonder die Gees van God, aan die wet gehoorsaam kan wees. Die mag van die sonde in die lewe van die mens is so groot, dat ook diegene wat soos Paulus en alle gelowiges toestem dat die wet goed is en begeer om dit te gehoorsaam, dit nié kan doen nie. Dit is vir hulleself onbegryplik, want wat hulle wil doen, doen hulle nie, en wat hulle haat en nie wil doen nie, juis dit doen hulle. Die sonde is ’n irrasionele, onbegryplike krag wat die mens meevoer om in stryd met jou eie insig en begeerte, die kwaad te doen.
Dit is wel waar dat die ongeredde mens, nie sonder die Gees van God, aan die wet gehoorsaam kan wees nie. Dit is óók waar dat die gelowige wat nie voluit uit die Gees lewe nie, maar in eie krag probeer om aan die wet gehoorsaam te wees, magteloos is om in eie krag iets aan hierdie sondige toestand te doen. Die mag van die sonde in ons, is te sterk. Dit is dan wanneer ‘n mens homself toewikkel in kamoefleerdrag, daarin begin leef en selfs vergeet wie hy werklik is, liewer begin toneelspeel as om eerlik na homself te kyk, uit sy eie aanvaar dat “ek weet immers dat die goeie nie in my woon nie, nie in my sondige aard nie”, ek is so gemaak en so laat staan.
Daardie gesegde dra nie water nie want God maak nie foute nie. Ons kán nie deel wees van daardie “so-gemaak-en-so-gelaat-staan” mense nie. Ons is na God se beeld gemaak, (Gen. 1:26), en as skepping van God, kan niemand behalwe die Gees, ons verander nie! Ons Koninkrykskinders is ánders! Hou op om kwaad te wees vir jouself omdat jy steeds op sekere gebiede sukkel. As jy 'n deel van jou lewe moet verbeter, wees bekommerd daaroor, maar moenie dat dit jou verteer nie. Jy gaan altyd aan iets moet werk, so leer om jou "wie" van jou "doendinge" te skei.
Wie jy in Christus is, is 'n uitgemaakte saak. Elke keer as jy misluk, bied Christus Sy versoenende bloed aan om jou sonde te bedek. Ons is almal gelyk in Christus. Wanneer Christus deur die Heilige Gees in jou lewe kom, openbaar die Gees aan jou daardie dinge wat so lank reeds verborge gebly het of wat jy onderdruk het. Dan vul Hy jou geestelike lewe met Homself sodat jy besef dat jy deur Sy krag, die mens kán word wat God bedoel het jy sal wees.
Elke mens het dus in die hart en gedagtes van God begin. Dit is waar ons regtig vandaan kom en dit is die enigste konteks waar ek my ware identiteit ontdek. God het Sý beeld op my afgedruk en dit met Christus se bloed verlos. Hý bepaal my waarde en ek is al wat Hy belangstel om te hê. Ons moet begin om dit wat ons van onsself dink te bou op wat God van ons, van voor die skepping weet en niks anders nie, niks van ons verlede nie, nie op nasionaliteit, taal, kultuur, rykdom of armoede nie. Daar is slegs één ding wat ons definieer: God het vir jou en my, as Sy “verteenwoordiger, Sy beeld” gemaak. Dis God se kniel oor jou en my en ons kýk in Sy bewonderende oë, wat bepaal wie en wat ons is.
“God het die wêreld uit niks geskep en eers as ek en jy ook niks is nie, maak Hy ‘n nuwe skepping van ons” (Martin Luther).
Gebed: Dankie Here dat U my geskep het en U beeld op my afgedruk het sodat ek U verteenwoordiger op aarde kan wees. Die enormiteit van hierdie verbintenis is onpeilbaar! Skenk my die genade en ywer om nie daarin te faal nie. En as ek faal om U verteenwoordiger te wees en U beeld in ander nie met respek hanteer nie, vermaan my asseblief deur U Gees. Amen.