Die belydenisdoop | Kerkbode
October 23, 2019 Marcel VoslooBriewe
Ek het ’n studiestuk oor die belydenisdoop aan die Algemene Sinode gestuur. My versoek was dat daar navorsing gedoen sal word om te kyk of die belyde­nisdoop uit die Skrif geregverdig kan word. My versoek is Vrydag 11 Oktober afgekeur. Dit was die laaste iets wat ek deur die jare in die kerk kon doen om ons weer opnuut na hierdie belangrike sakrament te laat kyk. Ek het my dus op Sondag 13 Oktober laat doop.
Die Skrif is konsekwent daaroor dat jy persoonlik moet glo om die doop te kan ontvang. Al die kommentators ver­klaar by die doopgedeeltes dat persoonlike geloof in Jesus, jou belydenis van Hom, veronderstel word by die doop.
Selfs by al die gedeeltes waar ons ‘huis­dope’ kry, kan jy duidelik sien die persone wat gedoop is, was rasioneel ver­antwoordbaar of het persoonlik reageer op hul doop. Prof JL de Villiers sê bv in sy kommentaar oor Handelinge hoof­stuk 16:30-33: “Dit beteken nie dat die huisgesin outomaties gered word as die vader glo nie, die huisgesin kan ge­red word indien hulle ook glo (vgl 11:14).”
Ons moet verder onthou dat die verbond eers na baie eeue as begronding vir die suigelingdoop gebruik is. Gaan kyk gerus weer na die eksegese van Galasiërs 3:26-29. Ons lees in vers 26-27: “Julle is immers almal kinders van God deur die geloof in Christus Jesus, want julle wat in Christus gedoop is, het Christus soos ’n kleed aangetrek”. Be­langrik in vers 29 is dan die woord “AS” – “En AS julle aan Christus behoort, dan is julle nakomelinge van Abraham …” Die punt wat Romeine 4 en Galasiërs 3 wil maak is dat redding deur persoonlike geloof kom.
Die afgelope sinodesitting het baie ge­wag gemaak oor diversiteit. Sal ons in die toekoms ook ruimte maak vir persone met ’n alternatiewe doopbeskouing?
Selfdegeslagbelsuit: ‘Diversiteit is ’n gawe’
Die vroeë kerk het floreer met diversiteit