Bloedrooi logs of svidina - Tuin blomme, plante en struike - 2020
Kontrolelys op dendrologie Microsoft Word (2)
Rooi hondelhout (C. sanguinea) word beskou as een van die beste oplossings vir landskapsorgparke en vierkante, 'n huisgebied of 'n tuingrond. Die plant is baie pretensiel en benodig nie groot fisiese koste nie, en minimale sorg vir dit verseker sy dekoratiewe effek vir baie jare.
In Rusland word Svidina wyd gebruik van bloedrooi, wit logs, skrootdraad of skropdruk.
Vir tuinboustede in die middelste laan word rooibos meestal gebruik. Spuitbas - 'n dekoratiewe voorkoms, wat alpiene skyfies versier.
Dören behoort aan die familie Kizilov. Gedistribueer in Europa, verkieslik in gematigde klimaat. Kom voor in ruigtes, op die boskante, sowel as op die sagte oewers van reservoirs. In natuurlike omstandighede bereik die hoogte van die struik 4 meter. Die lote van 'n jong plant is baie buigsaam en het 'n groen lig. Met verloop van tyd word die kleur bruinerig of rooierig, en in die laat herfs, nadat die blare val, word die lote van kleur in Bourgondië en lyk dit baie helder.
blare is struik ovoid, ongeveer 5 cm in deursnee en bedek met groen hare,
die struik bloei aan die einde van Mei en bloei met romerige wit knoppies vir 3 weke,
vir die eerste keer bloei die struik op die ouderdom van 7,
onder gunstige temperatuurstoestande bloei die bos weer einde Augustus,
In die herfs verander die bloeiwyses in swart, oneetbare vrugte 5-8 millimeter in deursnee.
Die hare op die blare word bloedrooi of steenkleurig. Dit is te danke aan die kleur van blare en lote struik het sy naam.
Rooi hondelhout het goeie winterhardheidDit verdra koud winters van gematigde klimaat. So goed struik hitte bestand en nie bang vir die somer droogte nie.
Onpretensieus vir die chemiese samestelling van die grond, leem is uitstekend, sowel as matig klam kleigrond. Die wortelstelsel is goed ontwikkel en het 'n groot aantal klein wortels, waardeur die garing suksesvol is wat deur landboukundiges gebruik word om die hange te versterk.
Landing en plasing
Doren verkieslik geplant in 'n sonnige plek, vir die vorming van 'n digte en helder kroon. Die skaduwee en penumbra skrik egter nie op pretensieuse struik nie. In die skaduwee word lote getrek, en die blare word vervaag. Plek vir aanplanting word gekies sodat die rooi lote kontras op die gewone agtergrond van die struktuur lyk. Die struik lyk goed teen 'n wit baksteenmuur, 'n wilde klip, en ook 'n kombinasie met naaldplante: thuja, denne en spar.
Die helderheid van rooi blare hang af van die verligting van die landingsplek. Op dieselfde boom sal die blare helderder van die sonnige kant wees.
Die rooi diere groei baie vinnig en as die groei in die eerste jare onbeduidend is, is die lote sedert die vyfde jaar baie vinnig groei sodat jy 'n kroon op sy beurt kan vorm.
In die natuur groei rooi gras goed in feitlik alle soorte grond en verdra dit ook enige ongunstige weerstoestande. Wanneer jy op die somerhuisie plant, is rooi hout wenslik om voedingstowwe en kunsmis te verskaf vir vinnige groei. Dit is nodig om organiese kunsmis in die vorm van kompos of humus direk in die plantkuil by te voeg.
Vir die plant van struike op die terrein, kies 'n jong sappie, onder die ouderdom van 4 jaar ('n saailing gewortel vinniger). As die saailinge wortel gedroog het, moet jy dit vir 'n paar uur in 'n houer met water sit sodat die hare van die wortels versadig is met vog en reguit.
Die saailing word in die gat tot 60 cm diep geplant. As die plek vir plant te nat is, is die bodem van die gaatjie gevul met growwe sand of gebreekte stene om bykomende dreinering te skep en stagnante water by die wortels te voorkom.
Kenners beveel aan dat rooi dören in laat herfs of lente aangeplant word. In die herfs word die struik geplant voor die begin van ryp. Wanneer herfsaanplanting begin, groei saailinge in die lente en hulle benodig amper nie tyd om aan te pas nie. Om nie die wortelstelsel te versteur nie en nie te versteur nie, word die plant saam met 'n klomp van die grond oorgeplant. Aanvanklik word die grond rondom die geplantte struik gereeld natgemaak en gekap.
Gedurende die somer hitte, is dit raadsaam om die struik een of twee keer per week te water. Met 'n gebrek aan vog, kan die blare 'n bietjie kleur en helderheid verloor, maar wanneer hulle behoorlike besproeiing hervat, sal hulle weer afwerk en hul oorspronklike voorkoms aanneem.
bos vereis nie spesiale voer en komplekse kunsmis nieHy is egter baie reageer op grondveranderings. Goed water en bevrug met minerale komplekse bos, verhoog helderder en sappige lote, dik en helder blare.
'N Goed bevrugte struik het 'n digte kroon, bloei oorvloedig en vorm 'n groot aantal bessies, wat weer goed lyk teen 'n agtergrond van rooi blare.
Die hoof sorg vir struike is in die korrekte snoei. Ou lote verloor oor die tyd helder en pragtige kleur.daarom moet hulle skoongemaak word. Daarbenewens groei die struik sonder wortel in breedte en die takke onder hul gewig val amper op die grond. Groeiende en radikale groei, wat die plante ommekaar raak. As gevolg hiervan lyk dit onnet en nie esteties aangenaam nie, en dit het ook 'n negatiewe uitwerking op die groei van die omliggende plante.
Die eerste snoei word nie vroeër as 3-4 jaar na plant uitgevoer nie.. Snoei van ou lote word in die lente gedoen, wat 15-20 cm van die skiet laat. In die herfs word snoei van onderontwikkelde lote gedoen wat die dekoratiewe voorkoms van die plant negatief beïnvloed, en ook die kroon vorm gee.
Svidina bloedrooi onpretensieus en amper nie siek nie. Swak struikontwikkeling is moontlik as gevolg van grondverhoging. In hierdie geval moet dreinering vir mahonie gereël word, naamlik, grawe 'n sloot (30-40 cm diep) langs die grondval en vul dit met rommel, gebreekte stene of klippe.
Die tuinier moet gereeld die struik vir insekte en plae nagaan. Die mees algemene gas is plantluisDit voed op plantsaap. Nog 'n gevaarlike plaag rooi kak - wesp, die parasiet voed op die blare en knoppe van die struik. Die voorkoms van plae op die boom is 'n rariteit, dus voorkomende behandelings is opsioneel. Wanneer insekte egter opgespoor word, word rooi dreineer behandel met insekdoder chemikalieë.
Reproduksie van struike in die tuin
Daar is 2 tipes teelstruikgewasse - stadig en vinnig. Stadig sluit die groei van 'n struik van saad. Vinnig - enige metodes van vegetatiewe voortplanting:
Groeiende struike van saad neem baie tyd. Saad bly vir 7 jaar lewensvatbaar. Voor die plant moet die saad noodwendig 'n stratifikasieprosedure ondergaan.
Plant word in die herfs en lente gemaak. 'N Bed word opgegrawe en vorm vore waarin sade uitgegooi word in die berekening van 5 gram per 1 m². Plant diepte van nie meer as 7 cm. In die lente sal daar die eerste lote wees wat konstant water nodig het. 'N Volgroeide en volwasse bos met hierdie voortplantingsmetode sal eers na 6-8 jaar verskyn.
Teelmetode deur gelaagdheid is die maklikste en verg nie veel moeite nie. 'N Struik wat nie gesnoei is nie, word baie uitgestrekt, en sy lote buig naby die grond. Die takke self ontkiem nie, daarom word die syskiet met 'n metaalbeugel aan die grond vasgemaak en met kompos of humus 'n kruising met die grond besprinkel. In die herfs sal wortels groei by die kruising en so vroeg as volgende lente kan jy die plant oorplant.
Die struik word pragtig gepropageer deur te sny. In Junie word steggies van lote van beginners om kleur van groen na rooi te verander, met 'n skerp mes gesny. 'N mengsel van sand en turf word gebruik as 'n grond vir die plant. Geplant gesnyde steggies in 'n kweekhuis of kweekhuis in die lente. Die saailing is in 'n hoek van 45-50 ° in die grond vas, en al die blare en die bokant van die kop word met 'n snoeiskêr gesny. Aan die einde van die somer sal 'n wortelstelsel gevorm word, wat beteken dat dit tyd is om in die oop grond te plant.
Die volwasse bos groei sterk genoeg, dus dit kan in verskeie dele verdeel word en verskeie nuwe bosse in plaas van een vorm. Gedurende hierdie prosedure moet jy die bos heeltemal grawe, die grond afskud en die wortelstelsel verdeel. Blootleggingstasies moet blootgestel word met swamdoders om siektes te voorkom. Saailinge is gereed om te plant.
Dören rooi, of svidina bloedrooi
Natuurlik groei in bladwisselende woude van die suidelike en middelstreke van die Europese deel van Rusland. In kultuur word dit in stedelike groen gebiede van die natuurlike verspreidingstreek aangetref. Dit word in steppe bebossing gebruik. Toepassingsgebiede: Baltiese, middelwoudsone (tot in Moskou ingesluit), suidelike bos-steppe en steppe-sones van die Europese deel van Rusland. Dit is onpretensieus op die grond - groei bevredigend op relatief arm en droë grond, is droogtebestand, verdra die stedelike toestande baie goed. Shadow-proof. Dit is koudbestendig genoeg.
Sagte struik tot 3-4 m hoog met sterk verspreiding van donkerrooi, soms groen takke. Die blare is breed ellipties of afgerond-ovaal, 5-10 cm lank, 3-7 cm breed, met 'n puntige punt en 'n afgeronde of wye vormige basis, albei kante van die blare is bedek met hare, veral die ligter onderkant. Die blomme is klein, helderwit, met dik, sagte skille, tussen 4 en 5 cm in deursnee. Vrugte is 0,6 cm in deursnee, ronde, pers-swart, oneetbaar. Dit bloei in Mei-Junie, die vrugte word in September gejaag. Die rooiblapper in die herfs is baie dekoratief met bloedrooi blare, blaarloos en veral in die winter met rooi lote. Geskik vir plantgroepe in die rande en ondergroei. Dit het dekoratiewe vorms: Variegata - 'Variegata' (Dipp.) Pojark, donker pers - 'Atro-sanguinea' (gibbs.) Rehd. heldergroen - 'Viridissima' (Dieck) Schelle.
Klank. Die sapwood is wyd, pienkbruin, die kern is donker van kleur. Jaarlikse lae is skaars waarneembaar. By 15% humiditeit is die digtheid 0,8 g / cm³ en by 12% - 0,79 g / cm³.
Droog goed. Wanneer dit kunsmatig of natuurlik droog word, droog hout en krake.
Houtbestand teen rotting.
Dit voldoen bevredigend aan hoë kwaliteit kleefmiddels, en dit is makliker om hars kleefmiddels te hanteer as kleefmiddels van ander soorte. Goed gesit, gesaag.
Gebruik vir draai produkte en vir gereedskap handvatsels.
Vraag nommer 146. Wat is die morfologiese en biologiese eienskappe van die Manchuriaanse Aralia.
Botaniese eienskappe en biologiese eienskappe. Aralia Manchu - (doringboom, fokken boom) - Aralia mandshurica Rupr. et Maxim) is 'n klein boom van die Araliae-familie, 1,5-3 m hoog (soms tot 6), ongewoon in voorkoms en baie dekoratief.
Die stam is reguit, onvertakte, bedek met talle groot dorings, met 'n dik hoer van groot blare bo-op. Blare op lang blare, twee keer pinnate, tot 1 m lank. In die middel van die blaarbaard ontwikkel 'n bloeiwyse in die vorm van 'n uitgestrekte komplekse paniek. Die blomme is groen, onopvallend, klein, versamel in sferiese klein sambrele. Teen die val word sferiese, sappige, besagtige vrugte met vyf sade gevorm. Aralia-wortels lê horisontaal op 'n diepte van 10-25 cm van die grondoppervlak, wat radiologies in alle rigtings vanaf die stam op 'n afstand van tot 2-3 m (soms tot 5) geleë is. Dan gaan hulle skielik af tot 50-60 cm diep, vertak oorvloedig en vorm talle knoppe (tot 250 onbedoelde knoppies word per 1 m van wortels gevorm, maar slegs sommige van hulle gee aanleiding tot lote). Dit dui op 'n uitgesproke vermoë van die plant vir vegetatiewe voortplanting. Onder natuurlike toestande, na steggies en op die verbrandde gebiede, gee Aralia volop groei. Dikwels vorm dit digte ruigtes, waardeur dit moeilik is om te sluip sonder om klere te skeur. Hierdie aralia regverdig sy gewilde naam "doringboom."
Dit groei op brandwonde en skoonmaak van sederhoutlose woude van die suidelike en middelste Sikhote-Alin. Dit is 'n fotofiliese plant. In ongestoorde sederhoutwydte is dit net in die gapings of in verdunde gebiede.
verspreiding. Dit groei in die Verre Ooste - in Primorye, die suidelike deel van die Khabarovsk-gebied en in die suidooste van die Amurstreek.
Mediese waarde. Medisinale rou materiaal is 'n wortel wat triterpene saponiene bevat - aralosiede A, B, C, alkaloïede aralien, essensiële olie en tandvleis. Gebruik as 'n tonikum, identies aan ginseng. Die dwelm word in die vorm van tinktuur geproduseer.
billet. Industriële oes van grondstowwe word in twee Primorsky en Khabarovsk gebiede uitgevoer: in die herfs, begin in September en in die lente - vroeg in April - vroeg in Mei, voordat dit blaar. Die wortels word met skoppies gegrawe, met kraaie of spesiale toestelle in die vorm van 'n langmetale hefboom uitgetrek. Gegrawe die wortels begin van die stam af, versigtig beweeg na die periferie. Dun (minder as 1 cm in deursnee) en 1-2 groot radiale wortels raak nie aan nie: die talle adventiewe wortels wat daarop geleë is, verseker die herstel van die plant behoorlik.
Die uitgegrawe wortels word van die grond skoongemaak, dele van die wortels word van die swartgemaakte of verrotte kern verwyder en baie dik (meer as 3 cm in deursnee) wortels. Droog word uitgevoer in 'n droër by 'n temperatuur van ongeveer 60 ° C. Grondstowwe is stukke wortels, geheel of in die lengte,
met 'n deursnee van tot 3 cm, met 'n paar kleiner sywortels. Die wortels is lig, in die lengte gekrinkel, met 'n sterk vlerkende kurk, grysbruin aan die buitekant, geelgrys by die breek, die smaak is effens versigtig, bitter. Grondstowwe word verpak in sakkies wat 25-30 kg weeg en by aankooppunte afgelewer word. Die raklewe van grondstowwe vir 2 jaar.
Vraag nommer 147. Beskryf die omvang en omgewingsienskappe van voëlkersie.
Soet kersie, voëlkersie [bl. Avium (l.) Moench.]
Boom tot 3 m of meer in deursnee en tot 60 cm. Die bas is swartagtig, met bruin linne, met dun film oor. Lote is rooi-bruin, naak. Die blare is donkergroen, ovaal, obovaat of ellipties, tot 16 cm lank en tot 8 cm breed, blink, naak, dubbel, minder algemeen trojanopie, op blote blare. Die blomme is wit in 'n paar blom sambrele, op kaal peduncles. Blom saam met die blom van blare in April en Mei.
In Sochi, blom op 3 April, die einde van blom op 22 April. Op die proefstasie van die Lipetsk-bos-steppe, blom gemiddeld op 9 Mei met skommelinge van 28 April tot 21 Mei. Drupe sferiese, tot 15 mm in deursnee, donkerrooi of swart sappig, soet of bitter, met 'n gladde been, 1000 sade weeg ongeveer 165 g. Vrugte ryp in Junie - vroeg in Julie.
Soet kersie word in vars en gedroogde vorm gebruik vir kos en konfyt. Vrugte bevat tot 9-14% suikers en ander waardevolle stowwe. In die kern van saad tot 30% van die olie wat in parfumerie gebruik word. Die vrugte van gekweekte soorte kersies is groter en soeter, hulle kleur is anders. Die bas bevat tot 10% van tanniede en kleurstof. Die stamme gee gom, die blare bevat vitamien C. Heuningblomme. Gegroeid deur sade (sade), lei tot stomp groei.
Natuurlik groei dit in gemengde loof en naald-loofwoude in die weste en suidweste van Oekraïne, Moldawië, die Krim en die Kaukasus op diep vars grond. In die berge styg tot 2000 m bo seespieël. Dit word as 'n vrugte- en sierboom geteel, nie net binne sy bereik nie, maar ook effens na die noorde, ongeveer tot die breedtegraad van Minsk - Kursk - Voronezh. Dit is van belang vir bosskuiling en bebossing van kloof onder gepaste klimaatstoestande. Hout word gebruik vir skrynwerk en draai.
Vraag nommer 148 Beskryf die silwer- en nasionale ekonomiese belangrikheid van veld maple.
Veld maple (plat maple, neklёn, sleep) is 'n heuningplant.
Veld maple, of plat maple, of Neklin, of Paklen - lat. cer campstre is 'n spesie van bome van die Maple-familie van die Sapindaceae-familie.
Sagte boom tot 15 m hoog (in die Kaukasus tot 25 m) met 'n digte bolvormige kroon (selde struik). Verdeel in Europa, die Kaukasus, Klein-Asië en Iran.
In Rusland vind dit plaas in die chernozem-sone van die Europese deel, in die noorde - slegs in kultuur. Die noordelike grens van die gebied loop deur die Volynstreek, Zjytomyr, noord van Kiëf, styg deur die Orel langs die Oka-rivier na Tula, suid van Ryazan verby Tambov (in meer noordelike gebiede - net in kultuur), wat nie Penza en Saratov bereik nie, gaan die oostelike grens na die Don en verder in die Krim en die Kaukasus.
Dit groei in die middelste sone van die Europese Rusland en aangrensende lande in die tweede vlak en langs die rand van loofwoude, in die steppe-sone - in baai- en valleiwoude, in die Krim en Kaukasus in eikebome en ook in die riviervalleie waar dit die grootste groottes bereik, in die berge styg tot 1800 m hoogte.
Die stam is reguit of effens geboë, tot 60 cm in deursnee, bedek met dun, bruin-grys bas met longitudinale krake. Jong lote is geelbruin, dun, soms gevleueld van kurkgroei.
Листья супротивные, обычно пятилопастные, редко трёхпальчатолопастные, плотные, сидят на черешке длиной 5—13 см. Лопасти тупые, цельнокрайние или с немногими притупленными зубцами. Размеры листовой пластины: 4—17 см в длину и 4,5—10 см в ширину. Верхняя сторона листа тёмно-зелёная или светло-зелёная, слегка блестящая, а нижняя более светлая, светло-зелёная, мелкоопушённая или только с бородками в углах жилок. In die herfs (Oktober) word die blare goue geel van kleur.
Die bloeiwyses is die finale 15-20 blom regop corymbilous panicles ongeveer 3,5 cm in deursnee, met 'n uitgestrekte harige as en peduncles.
Die blomme is geelgroen, met 'n massiewe nektarskyf, blom amper gelyktydig met die ontplooiing van die blare, die vals-obsceen-pistillate en staminaat op een plant. Kort stam harig. Sepals langwerpige elliptiese, harige aan die buitekant en rondom die kante. Bloemblaadjies smaller, spatulasie, harig langs die rand. Daar is 8 meeldrade, hulle is langer in die staminaatblomme, in die pistillate blomme is hulle gelyk aan die periant, en die meeldrade is kaal. Ovary haarloos of pluizig.
Blom binne 10-15 dae in April-Mei na die blom van die blare.
Eersteklas heuningplant, gee tot 1000 kg nektar per hektaar aanplantings
Groei relatief stadig. Baie skaduwee verdraagsaam. Relatief droogtebestand, bestand teen ligte salinisasie van die grond. Vereis op die rykdom van die grond. Stagnante vog staan ​​nie. Meer termofiliese as Noorse esdoorn. Winterhardheidsone USDA (4) 5. Dit verdra die toestande van die stad, duursaam.
Dit word wyd gebruik in landskapargitektuur vir enkel- en groepaanplantings, heinings, asook geduldige kapsel. Maklike oordrag oorplanting.
Veld esdoorn in Emilia (Italië), saam met elm, word gebruik om druiwe te ondersteun. Hout word gebruik vir handwerk en word gebruik in meubelproduksie, dit is goed gepoleer en eerder dekoratief, hoewel dit nie 'n duidelike tekstuur het nie. Esdoorns is van groot belang vir die plattelandsontwikkeling, aangesien die rasse gebruik het om 'n kleermaker te skep, wat 'n langlyn, grondbeskermende ondergroei (struike) verrig. Hulle is baie vinnig groeiende. Oor die algemeen is maple van groot belang in bosbou.
Vraag nommer 149 Vergelyk swart okkerneut en Manchuriaanse okkerneut in terme van hul morfologiese en ekologiese eienskappe.
Manchuriaanse okkerneut (j. Manshnrica Maxim.)
Die boom is tot 28 m hoog en 1 m in deursnee, met donkergrys geskeurde bas. Die stam in die plant is reguit. Jong lote pubescent. Die blare is baie groot, tot 1 m lank en meer, en tot 40 cm breed, bestaande uit 9-12 elliptiese elliptiese, 10-25 cm lank langs die rand van die serrate blare, wat in 'n smal korakoïed uitsteek. Die blare ten tyde van die blom is rooibruin, kroesig, bo-aan die bors, amper kaal, dowwe, harig op die bodem langs die are.
Manlike blomme in eensame, multi-blom-okselvormige katjies, 10-30 cm lank, met 5-6 lobed perianth en 8-40 meeldrade aan die periant.
Pistille blomme apikale, 3-10 of meer saam. 'N Groot sferiese of langwerpige ovaal, met 'n vlesige, harde, ysterhoudende buitenste en harde donkerbruin innerlike perikarp, word aanbid. Okkernoot sonder dop, tot 4,5 cm lank en tot 3,5 cm in deursnee, met 'n skerp punt en 6-8 lengterribs. Die dop is hard en dik. Die kern is 18-20% van die gewig van 'n moer met 'n dop. Nuts is eetbaar en voedsaam. Die kern bevat meer as 55% vet, 19.5% proteïen en 15.1% koolhidrate. Noten word gebruik in die voedingsindustrie en in tegnologie op dieselfde manier as met okkerneut.
Fig. 41. Manchuriaanse okkerneut: 1-blaarlose tak met groeivlekke en oorbelle in knoppies, 2-blaar, 3-pistillate blom, 4-vrugte, 5, 6-neute en sny dit dwars.
Manchuriaanse okkerneutblomme in Mei-Junie gelyktydig met blom of blomblare, in Khabarovsk - gemiddeld 27 Mei. Besoedel deur wind en insekte. Neute ryp in September en val op die grond as 'n geheel of met 'n oop dop. Ontkieming bly vir 2-3 jaar. Vir lente saai, moet hulle gestratifiseer word vir 4-6 maande. Vrugte jaarliks, maar familie jare is in 2-3 jaar. 1000 neute weeg van 6 tot 8.3 kg. Geplant deur sade en lote van die stomp, wat tot die ouderdom kan gee. Dit groei baie vinnig. Om grond te eis. Meer winterhard as alle ander soorte okkerneut, maar jaarlikse saailinge word dikwels deur die laat lente ryp beskadig. Natuurlik groei dit in gemengde, naald-bladwisselende en loofwoude langs riviervalleie en op humusgronde, asook op klippies langs die oewers van bergriviere in die suidelike deel van die Khabarovsk-gebied en in Primorye. Wes kom na die rivier. Zei, in die noorde - in Primorye en Amur - tot 51 ° C. w. In die berge kom dit 600 m bo seespieël. Dit word dikwels geteel in die Europese deel van Rusland, suid van die Leningrad-Arkhangelsk-lyn, in Siberië - suid van Novosibirsk, in die eksperimentele Gorno-Altaisk, in Krasnoyarsk en elders, sowel as in Wes-Europa en Noord-Amerika. Vir droë steppe streke van die suide is dit min nut, aangesien dit 'n vogtige ras is en aan droogte sterf.
Manchu-okkerneuthout word op dieselfde manier as okkerneuthout gebruik.
Walnut swart (j. Nigra l.)
'N Nog sterker boom kom uit Noord-Amerika. Dit bereik 'n hoogte van tot 50 m en is tot 2 m in deursnee. Die bas op die stam is donkerbruin, diep geskeur. Die knoppe is kaal. Blare tot 30-60 cm lank, bestaande uit 13-23 langwerpige ovate, met harige blare onder, 6-10 cm lank, op kort blare. Pistillate blomme 2-5 per kwas. Die swart noot blom in Mei nadat die blare bloei. Vrugte bolvormige of peervormige, kaal, tot 6,5 cm in deursnee, met 'n nieopeningskulp wat in September ryp word. Nut kern eetbare. Groei vinnig. Om grond te eis. Mooi winterhard en droogtebestand.
Swart okkerneuthout is donkerbruin, met 'n pragtige patroon, soliede. Baie waardeer in die meubelbedryf.
Swart okkerneut word in die Kaukasus, Moldawië, in die Oekraïne, in Wit-Rusland geteel, op sommige plekke in die Baltiese lande, in sommige suidelike streke van die Europese deel van Rusland, maar gaan nie so ver as die grysneut in die noorde nie. Brei deur maai in die herfs. Vir die lente saai, moet die neute gestratifiseer word deur die winter. Wel hervat lote van die stomp.
Morfologiese aanwysers van neute van die genus Juglans
Derain (Cornus), of Svidina, is 'n genus van dekoratiewe-bladwisselende struike van die Cornel Family, dit kombineer 'n paar dosyn spesies (beide bladwisselende en immergroen), waarvan die meeste groei in gematigde breedtegrade van die Noordelike Halfrond.
Hierdie genus van struike word onderskei deur absolute onverbeterlike omstandighede, uitstekende rypweerstand. En daarbenewens is hulle baie dekoratief, en die hele jaar. In die lente en somer, geniet Deren ons met sy pragtige blare (veral gevarieerde variëteite) en mooi blomme. In die herfs word die blare baie helder en verstommende vrugte van wit, swart, blou of rooierige kleure ryp. In die winter sal hy ook nie in die tuin verloor word nie, want die bas van sy lote kan ryk groen, geel, rooi en koraalkleure hê.
Derain is 'n struik wat sterk en soliede hout het, waardeur dit sy naam het (vertaal uit Latyn beteken "horing").
In ornamentele tuinmaak word verskeie spesies van hierdie plant gebruik.
Die mees algemene in ons streek is wit deren (Сornus alba). Dit is 'n bladwisselende struik wat tot drie meter groei. Sy reguit opwaartse gerigte takke het 'n rooierige kleur van verskillende skakerings. Jong skiet dikwels met 'n ligte blou blou. Groen blare ovaal, wys op, effens gerimpelde. Mag 'n witterige rand hê. Die lengte van die plaat is ongeveer tien sentimeter. Dit blom twee keer per jaar: vir die eerste keer aan die begin van die somer, en die tweede in die eerste helfte van die herfs. Klein wit of blou pienk blomme word gekombineer in die bloeiwyse. Aan die einde van die somer, rypword oneetlike ronde vrugte druiwe, blou-wit of geel kleur.
Derain wit is verteenwoordig in ornamentele tuinmaak deur baie variëteite. Gee net aandag aan sommige van hulle.
Shpet (Spaethii) - 'n baie algemene vorm, het op die rand van die laken 'n goue geel rand in kombinasie met dieselfde kolle en strepe. In die herfs word blare pers. Skiet rooibruin. Bloei nie.
Aurea (Aurea)of goue- Met geel en geelgroen blare en rooi lote. Winterhardheid is gemiddeld.
Elegantissima (Elegantissima) - die mees rypbestande, verskil in 'n helder en wye wit grens, en ook rooi takke.
Gauchulti (Gauchaultii) - laag (tot 1,5 m), het ronde blare met pienk en geel-wit kolle.
Siberiese of Siberië (Sibirica) - Die hoogte van die bos en 'n half meter, het 'n baie pragtige rooi skaduwee van die takke. Die blare is groen, word geel en rooi kleure.
Siberiese variegata (Sibirica Variegata) - Gevlekte vorm (tot 2 m), blare met wit strepe en spikkels. In die herfs word die groen gedeelte van die blaar bruin-pers. Lote - helderrooi.
Argenteo-marginata (argenteo-marginata) - Die blare word onderskei deur 'n gryswit, asof dit silwer, grens, lote van maroen kleur is.
Kesselring (Kesselringii) - buitengewoon pragtige bos-kameleon. Die blare is persbruin, dan word dit groen-bruin, en teen die herfs kry hulle 'n brons skaduwee. Die vrugte is wit en die lote is swart en rooi.
Cream Cracker - Dit is een van die nuwe rasse, laag (ongeveer 1 m), met rooi lote, die blare het 'n gelerige rand, wat geleidelik romerig word.
Wit soet het baie meer rasse, hulle word almal onderskei deur goeie rypweerstand. Verteenwoordigers van hierdie spesie blom na twee jaar van die lewe.
Derain is rooi, of svidina is bloedrooi
Nog 'n uitsig is die rooi gras (Cornus sanguinea). 'N Bietjie minder algemeen in tuine as wit turf. Buigsame groen lote kry uiteindelik 'n rooi kleur. Puntige ovate blare bedek met villi. Donkergroen in die somer, in die herfs, brand hulle met alle rooi skakerings. As gevolg van die herfskleur van die blare het die spesie sy naam gekry. Bloei op die sewende jaar in die laat lente. Klein wit blomme word versamel in klompe bloeiwyses. Soms gebeur herbloei. In Augustus word swart ronde oneetbare vrugte ryp.
Derainrooi is ook 'n pretensieuse voorkoms, baie koudbestand, maar in baie ernstige winters kan dit effens ysig wees.
Dit het dekoratiewe vorms en variëteite:
Druk (Cornus sanguinea Compressa) - Baie interessante struik met saamgeperste ronde blare. In die somer blare donkergroen word rooi in die herfs. Die kroon is dig, vertikaal, ongeveer 1 m hoog. Die bas op die takke is rooibruin. Bloei nie.
Winterskoonheid (Cornus sanguinea Winterskoonheid) - eienaar van 'n afgeronde, uitgestrekte bos (ongeveer 2 m). Oranje-geel lote. Die blare is ovaal, opwaarts gewys. Donkergroen in die somer, en in die herfs - rooi.
Midwinter Fire (Cornus sanguinea Midwinter Fire) - Uitgestrekte bos tot een en 'n half meter, helder rooi-oranje lote. Die blare is ryk groen in die somer, verander kleur van geel-oranje tot donkerrooi in die herfs.
Varigeata (Cornus sanguinea Variegata) - 'n Verskeidenheid met blomblare, hulle het geelwit kolle en 'n grens op 'n groen agtergrond, dan word die blare rooi. Jong lote is groen, maar kry geleidelik 'n bourgondiese skaduwee.
Let ook op sommige van die dekoratiewe vorms:
Atro-sanguinea - Met diep pers takke.
viridissima - verskillende heldergroen vrugte en lote.
Mietschii - jong takkies en blare van 'n ongewone liggeel kleur.
Die rasse van bloedrooi svidina wat ons oorweeg het, sowel as die wit turf, is rypbestand.
Derain kousa, of Japannese dogwood
Hierdie soort, anders as dié soos wit en rooi bloed, is 'n lang blomstruik of selfs 'n boom en kan 'n hoogte van 9 m bereik. Die tuisland van die derm is coase, of benthamy (Cornus kousa), is Japan ( gevind in die natuur in China en Korea).
Die kroon is wydverspreid, die ou takke val horisontaal en vorm langlyne. Die blare is ovaal, boontoe wys. Die blare in die somer is donkergroen (onderkant met 'n blou streep), en met die aanvang van die herfs versprei hul palet van goudgeel tot donkerrooi. Bloei begin in Junie. Die blom is 'n eenvoudige geelgroen kop, saamgestel uit klein blomme, waaroor die skutblare-skutblare (skutblare). Dit is skutblare (tot 9 cm) wat blomme pragtig maak, aangesien hulle 'n interessante vorm en kleur het. Aan die einde van Augustus ryp die vrugte van die druiwe. Hulle het 'n pienk kleur en effens geronde vorm, soortgelyk aan aarbeie (ongeveer 2 cm). Die vrugte is eetbaar.
Satomi het pienkrooi skutblare,
Goue ster verskillende geel patroon in die middel van die vel,
Melkweg het 'n hoë opbrengs en skutblare,
Schmetterling Bloeiende verskeidenheid met wit skutblare.
Hierdie spesie word beskou as "aristokraat" en die mooiste onder sy genote. Maar ongelukkig, minder bestand teen ons winters.
Hierdie spesie het uit Noord-Amerika na ons gekom en is 'n bladwisselende boom met 'n spreidende kroon. Bloeiende Derain (Cornus florida) - bekend vir volop blom, wat voor die voorkoms van die blare voorkom. Blomme onopvallend, klein, versamel in 'n klein kop. Hul skoonheid lê in die groot skutblare, skutblare, wat in verskillende skakerings kom. Dit is hierdie aangepaste blare in die lente wat die blomme in groot sterre verander en ander se sienings aantrek.
In die somer is die blare van hierdie spesie eenvoudig groen, maar in die herfs, soos sy broers, gee dit nie op nie en kleef die blare heldergeel, oranje en rooi.
Hierdie spesie het ook ornamentele variëteite wat hoofsaaklik verskil in die kleur van skutblare.
rubra - Die gewildste hiervan, die skutblare kan van ligte pienk tot dieprooi gekleur word.
Cherokee prinses - het sneeuwit skutblare.
Cherokee Chif - Enchants met donker pienk skutblare.
Alhoewel hierdie spesie rypstande van meer as 20 grade kan weerstaan, is dit nie so winterbestendig as wit turf nie en kan dit effens vries.
Derain manlike of dogwood gewone
Deren mannetjie (Сornus mas) is bekend vir ons almal onder die naam "dogwood". Dit word wyd versprei in Rusland (Europese deel), Oekraïne, Moldawië, die Kaukasus, Wes-Europa en selfs in die Midde-Ooste. Onder natuurlike omstandighede kan dit tot 9 meter groei en tot 250 jaar leef.
Vir die meeste van ons word hierdie struik geassosieer met die rooi suur-soet, drupes van effens peervormige vorm. En met 'n lekker konfyt van hulle. Dogwood word egter as sierplant gebruik.
Sy lote het grysbruin (jong geelgroen) geribbel. Die blare is ovaal, opgemerk, bedek met klein hare, ryk groen kleur. Dit bloei in die lente, selfs voor die voorkoms van blare, versamel in talle sambrele bloeiwyses met geel blomme. Die vrugte ryp teen die einde van Augustus. Hulle is nie net lekker nie, maar het ook medisinale eienskappe.
Winterhardig genoeg, en met gedeeltelike vries groei vinnig.
Daar is baie variëteite cornel, wat daarop gemik is om die opbrengs en kwaliteit van vrugte te verhoog. Daar is egter dekoratiewe variëteite. Byvoorbeeld aurea verskillende geel blare Elegantissima Dit is 'n gevarieerde variëteit met 'n wye geel grens, en variegata - Met wit.
Benewens die bogenoemde spesies, kan mens ook die dwergse Kanadese kruipende koring (Cornus canadensis) noem, maar dit is nie rypbestand nie, sowel as die sapwood, of syagtige sap (Cornus stolonifera), wat baie ooreenstem met die wit turf, gee net groot groei.
Dus het jy besluit om in jou plot te plant. Maak dit beter in die vroeë lente. Alhoewel die tipes wat ons oorweeg het, baie onpretensieus is, moet u aandag gee aan sommige funksies.
Sit 'n sitplek. Moenie vergeet dat dit baie lang struike is nie, dus oorweeg die afstand tussen die plante self, sowel as die mure van geboue en ander tuinvoorwerpe. Hulle is nie besonder veeleisend vir verligting nie, maar in die direkte somer kan sonlig verbrand word. Daarom sal 'n ideale plek vir hulle 'n penumbra wees. Sunny plekke is geskik vir gevarieerde rasse.
Die grond is verkieslik neutraal, of effens suur, en noodwendig los. Sand moet by swaar kleigrond gevoeg word.
Ons berei 'n klein putjie (30-50 cm) voor, aangesien die wortels van die Deren oppervlakkig is. Ons reël dreinering. Hierdie plante is lief vir 'n effense nat grond en kan 'n bietjie droogte duld, maar stagnante water is skadelik vir hulle. Dit is moontlik om nie kunsmis te maak nie, dit is genoeg om 'n voedingstofmengsel voor te berei deur humus en kompos toe te voeg. Na plant, water goed en wees seker om die wortelsirkel te dek.
As 'n struik kan Deren geplant word deur steggies en lae, asook saad. Let egter daarop dat sommige ornamentele rasse nie vrug dra nie, wat saadverwerking uitsluit. En dogwood steggies wortel swak.
Wanneer die struik vol vrugte begin dra en dan bessies in die herfs bymekaarbring, kan hulle dadelik in die grond geplant word, met die keuse van 'n goed beligte area. Bovenkant met 'n dun laag sand en bedekking met gevalle blare. In die lente, wanneer die sade ontkiem, kies die sterkste monsters en laat nog 2 jaar groei. En eers dan moet hulle na jou gekose plek oorgeplant word.
U kan die saad stratifiseer en plant in die lente. Maar dit moet op gelet word dat saadvermenigvuldiging 'n baie lang proses is.
Die eenvoudigste teling van die boom word deur lae en nageslag geproduseer. Om steggies te maak, buig die onderste tak na die grond en prikopat (effens beseer die bas in die plek van val). Dit is wenslik om iets in die grond te verseker. Jy kan 'n draadhaak of net nie baie swaar klip gebruik nie. En as jou graad van spysenier nageslag gee, moet hulle net versigtig geskei en oorgeplant word.
Soos reeds genoem, is die turf 'n baie besondere plant. Maar minimale sorg is nodig vir hom.
Gegewe die oppervlakkige ligging van die wortelsisteem, moet die grond onder die bos konstant nat wees, maar dit word nie aanbeveel om die soet sterk te oorstroom nie. Konstante mulching is wenslik. In boomvorms kan grondbedekkings meerjarige plante rondom die romp geplant word, wat help om vog te behou.
Aëring is belangrik vir hierdie plant, daarom word gereelde losmaking aanbeveel. Dit is belangrik om die grond vlak te los sodat die oppervlakwortels van die struik nie beskadig word nie.
Derain voel fyn sonder kunsmis, maar die lente-komplekse voeding van 'n volwasse plant sal nie oorbodig wees nie. Dit is belangrik om nie die grond te alkaliseer nie.
Die tipe gras wat ons oorweeg het, is relatief winterhard. Die kwessie van skuiling vir die winter moet oorweeg word vir u spesifieke klimaatstoestande. In verpligte skuiling benodig eerstejaarsaailinge. Die winterkleurigste tipe is wit.
Derain verdra snoei, dit moet uitgevoer word afhangende van die tipe gebruik van die plant.
In die ou takke verdwyn die helder kleur met die tyd. As jy jou struik mooi wil sien in die winter, dan is die bossie vroeg in die lente (voor die blare verskyn) radikaal afgesny, slegs 20 cm van die hoogte. Dit sal die struik bywerk en aanleiding gee tot 'n verskeidenheid jong blink lote. Sodanige snoei word elke paar jaar gedoen. En jy kan net die ou takke in die lente sny en 'n jong groei laat.
Om pragtige blare te handhaaf, is sanitêre en giet snoei noodwendig nodig, aangesien dit sonder die onderste takke van die bos uiteindelik kaal word.
'N Skans moet afgekap word nadat jong lote die aktiewe groei vertraag (in die tweede helfte van die somer).
Begin snoei derde in die vierde jaar van die lewe.
Aflewering in landskapontwerp
Die klassieke gebruik van Deden-bosse is heinings. In hierdie rol is dit ideaal: rypbestand, onpretensieus en lojaal aan snoei. Veral wit.
Die gebrek aan fokus op beligting maak dit 'n goeie oplossing vir skaduryke areas van die tuin.
Derain is plastiek en sny goed, sodat dit maklik 'n geskikte vorm kan kry, dit is 'n onontbeerlike gehalte by die skep van topiêre. Ook gevormde bosse is uitstekende lintwurms. Hulle is baie oorspronklik in die vorm van balle, hemisfere, piramides, boë, en ook as standaardvorms.
Hulle word goed gekombineer met ander plante: naaldbome en meerjariges. Kan as agtergrond vir blomplante gebruik word. En 'n gevlekte turf sal perfek versier monochroom komposisies.
Die kouza en bloei is veral pragtig onder konifere. Grondbedekkings meerjariges sal oorspronklik rondom hul romp lyk.
En die mees onpretensieuse wit turf met sy oppervlakkige en sterk vertakte wortels sal die hange perfek regmaak.
Derain kan veilig die koning van provinsies genoem word. Dit is pragtig in die lente met sy blomme, dekoratief in die somer met sy blare, in die herfs veroorsaak dit bewondering met helder kleure blare en kolle van kontrasterende vrugte. In die winter word ons gefassineer deur rooi en geel wingerde op blink wit sneeu.
Om te sorg vir gras is eenvoudig: water, losmaak en snoei.
Derenes is meestal onpretensieuse en winterhardige plante, verkies om 'n sonnige of semi-skaduwee (hulle het ook met skaduwee) plek met enige tuingrond. By die voorbereiding van die terrein is dit raadsaam om die landingput met humus te vul. Aanbevole ingeboude landing. Om nie te eis nie. Gieter word uitgevoer in droë tye, in die lente is dit wenslik om met volle minerale kunsmis aan te trek.
Alle soorte het 'n groot pobegoobrazovatelnuyu vermoë en duld dus 'n kapsel. Danksy die kapsel kan jy die hoogte, verdikking en vorm van die bos aanpas.
Helder bas in jong takke, met ouderdom, dit daal sterk.
Plante gekweek vir takke wat in die winter pragtig is, word in die vroeë lente gesnoei, en lote van 5-20 cm bokant die grond verwyder. Plante wat geplant word ter wille van blomme of pragtige blare, word feitlik sonder snoei verbou, hulle spaar elke paar jaar net die kroon uit (ook vroeg in die lente, voor 'n breek).
Gebruik van sperma
Derain bloedrooi word geplant op die hange van klowe, aangesien dit baie wortelstamme gee en die grond goed regmaak. Dit verdra die bevredigende stedelike toestande, in die herfs is dit baie dekoratief danksy rooi blare. En in die winter ontbreek die natuur helder kleure, en draai met hul buitengewoon pragtige bas van jong lote voeg vrolike kleure wat letterlik gloei teen die agtergrond van sneeu. Bloedrooi Derain word ook in landscaping gebruik vir die skep van heinings, kleingroepe, binne-tuin-landskap, en hulle is goed in enkelplanting. Die vlesige perikarp van die vrugte en sade bevat nie-droog olie wat vir tegniese doeleindes gebruik word. In daardie tyd is bloedrooi hout baie sterk, dun laag, swak steek. Van die dun takke van die turf weef mandjies en maak hoepels.
Kopiereg © 1991-2015 APK "Vitus". Alle regte voorbehou.
Plant in die tuin
Groeiende rooi gras het verskeie eienskappe. Eerste van alles landing. Die struik groei pragtig en ontwikkel in die skaduwee, maar soos enige plant in sulke toestande word sy lote getrek, en die blaardeel is meer skaars. Daarom, as jy 'n digte en digte kroon wil hê, moet jy plant in gebiede wat oop is vir die son. Die volgende punt om te oorweeg is die klem op die dekoratiewe eienskappe van die struik. Om te fokus op die bloedrooi lote en blare, is dit beter om 'n bos naby die ooreenstemmende agtergrond te plant. Dit kan immergroen naaldplante of gewone mure wees. Sodanige aanplanting sal slegs die kontras verhoog en skoonheid aan die bos toevoeg.
Selfs as die turf en pretensieloos vir die samestelling van die grond, beveel tuinbouers om selfs die grond voor te berei en dit te bemes. Plant saailinge moet uitgevoer word in 'n voedingsgrond. Vir hierdie, nadat die plantput gegrawe is, word organiese materiaal daarin ingevoer, dit kan humus of kompos wees. Ook moet die put voorsien word van 'n dreineringslaag van groot riviersand en gebreekte stene of groot klippe. Die hout word dan met organiese bemesting gemeng. In so 'n bevrugte grond sal saailinge geplant word. Wanneer jy dit koop, is dit beter om vierjaarkopieë voorkeur te gee. Hulle is ten volle in staat om vinnig aan te pas by nuwe toestande. Saailinge voor plant word vyf tot ses uur by kamertemperatuur geplaas. Gedurende hierdie tyd is hulle versadig met vog en word dit elasties. Die takke van die gras het 'n bietjie snoei nodig, hulle verkort met tien of vyftien sentimeter. Dan word die bos geplant in vooraf voorbereide plantputte. Wortels liggies reguit en besprinkel bo-op die grond, wat effens vertrap en natgemaak word. Top grond deklaag met turf en saagsels.
Plant van bloedrooi sooie saailinge word vroeg in die lente of in die middel van die herfs uitgevoer. Herfs saailinge moet tyd hê om wortel te wortel voor die aanvang van koue weer. En vir die winter moet die radikale laag van die aarde met 'n laag turf of humus verhit word.
Sapings wat in die lente geplant word, benodig spesiale aandag. Hulle moet gereeld natgemaak word, die eerste keer dat die aarde voortdurend nat moet wees. Om vog te behou, is die grond geknip.
Na die plant van die rooi gras, vereis die verbouing daarvan 'n sekere sorg.
Svidina bloedrooi behoort aan die onversadigende plante, maar 'n elementêre sorg vir haar, selfs so nodig. Om die struik se maksimum dekorativiteit te bereik, benodig hy 'n behoorlike georganiseerde water. Let daarop dat oormatige vog vir hom skadelik is. Daarom word Deren slegs in twee gevalle natgemaak, wanneer dit te warm is en droë somer en in die eerste maand na plant. Dat die plant vog nodig het, sal die tuinier die struik self vertel. As die blare turgor verloor het, is daar nie genoeg vog in die grond nie en moet die water verdamp word.
Die versorging van 'n struik is nie voltooi sonder bevrugting nie. As dit nie moontlik is nie, kan jy dit sonder hulle doen. Maar Deren reageer volkome op minerale aanvullings. Dit vorm pragtige sappige lote en groeiende blare. Daarom beveel ons in die lente aan om 'n komplekse minerale kunsmis aan die grond toe te pas, wat voorheen die struik volop water gee.
Afsnygraf is 'n basiese sorg wat genoeg tyd en aandag gegee moet word. Snoeide struike begin op die ouderdom van vier. In die lente moet jy na die Derain kyk en ou lote en jong lote uit die bos verwyder, wat die voorkoms bederf. Moet ook die beskadigde en swak lote sny.
Aflewer rooi - skadu-verdraagsame plant, moet die graad van skaduwee in ag geneem word, gebaseer op die tipe. Gevarieerde rasse beter geplant in die son of in gedeeltelike skaduwee. Oor die algemeen is die gras onverbiddelik vir die samestelling van die grond, verkies om versuurde substrate, onpretensieel, vinnig aan te pas. Derain is rypbestand (veral Kanadese turf), maar sommige van sy spesies benodig skuiling (omstrede turf). Derain is bestand teen droogte, maar ontwikkel beter op klam grond.
Ook bekend as svidina (Cornus stolonifera). Dit verskil van die wit derena deur 'n groot aantal nakomelinge. Sagte struik met groot ovaal blare tot 10 cm lank. Lote is blink, buigsaam, maklik om te buig en wortel naby die bos. Die blomme is klein, geelwit, versamel in bloeiwyses. Bloei gaan van einde Mei tot vroeg in Junie. Aflewer kewersafstammelinge in Augustus - vroeg in September. Die vrugte is 'n wit drup.
Die bekendste rasse van Deden scion
"Flaviramea" - 'n verskeidenheid met lote van groen of geel kleur
"Kelsey" - staan ​​uit met 'n breë kroon en geel takke met helderrooi toppe
"Winter Flame" - heldergeel lote is kenmerkend vir die verskeidenheid
Witgoud is 'n baie groot struik met geel, wortelagtige takke. Die blare is witgemaak en die blomme is geelwit.
Alle spesies van die Derain-genus groei goed op feitlik alle soorte grond en verdra dit goed, maar die blink stamme kan slegs verkry word wanneer dit in 'n oop, goed beligte area gegroei word.
Plante weerstaan ​​oorstromings, dus word hulle dikwels gebruik om nat plekke of plekke met hoë vlakke grondwater te plant.
Byna al die grasse groei vinnig en verdra 'n goeie afsny. Die enigste uitsondering is rooi "Compressa", wat stadig groei.
As die boom 'n oop wortelstelsel het, word die plant die beste in die vroeë lente of in die middel van die herfs gedoen, wanneer die appel en ander bome geplant word. Plante in houers kan te eniger tyd in oop grond oorgedra word. Plantreëls is dieselfde as vir ander sierstruik. Derain is onpretensieus en herstel dus baie maklik van oorplantingspanning.
Formatiewe snoei word in die lente uitgevoer. Terselfdertyd sny tot 2/3 van die totale lengte van die lote. Gedurende die seisoen kan jy sanitêre snoei gebruik, siek of droë takke sny.
Gieter, losmaak en aantrek
Gieter word slegs benodig in 'n baie warm periode. Derain reageer goed op lente dressing met stikstof kunsmis. In die somer kan jy ook met turf of kompos voed.
Die wortelsisteem van svidina lê vlak: daarom moet die grond rondom die plant versigtig en tot 'n klein diepte losgemaak word.
En goeie video
Volwasse turfte ly selde aan siektes, maar jong plante word soms deur poeieragtige skimmel beïnvloed. Om te verhoed dat die plant besmet word, moet plante net onder die wortel natgemaak word.
As die plante nog siek is, moet die betrokke takke verwyder word, en die plante self moet met swamdoders (topsin, vinnig, koor) behandel word in dosisse en toedieningshoeveelhede vir struike.
Onder die plae van grasse beskadig bladluis en komma-agtige scapula, waaruit dit maklik is om ontslae te raak van aktelik of aktar.
Aubrieta: plant en sorg in die oop veld, groei van saad
Pietersielie sade - hoe om vinnig te ontkiem
Hoe om vir violette op die vensterbank te versorg
Helihrizum - groei van saad wanneer geplant
Eie eienskappe van grasperk sorg
Hoe om uie in die tuin te gebruik
Copyright 2020 \ Online tydskrif oor plante \ Kontrolelys op dendrologie Microsoft Word (2)