Moskou het onlangs tonele van emosionele uitbarsting beleef soos wat selde gesien is. Daar was jubelende vreugde en emmers vol trane. En midde-in hierdie katarsis staan Frankryk. Frankryk, wat ons landjie in 1688 ’n stuk of 200 Hugenote-gesinne geskenk het wat Suid-Afrika se geskiedenis onherroeplik geraak het. Die verstommende kulturele bydraes van die Du Plessis’s, Du Toits, Bothas, Jouberts, die Retiefs en baie ander loop soos ’n goue draad deur ons geskiedenis.
En toe wen Didier Deschamps se manne die mees gesogte prys in wêreldsport: die Coupe du Monde. En meer as ’n miljard sokkeraanhangers en gewone ouens soos ek, sit vasgenael voor die kassie om te kyk hoe Les Bleus Kroasië kafloop… Deschamps word slegs die derde persoon in die geskiedenis wat dié beker beide as ’n speler en as afrigter kon wen.
Twintig jaar gelede lig hierdie baasbreier met die aanvallige vrou – Claude – die beker van suiwer goud in Parys toe sy span Brasilië 3-0 onder sy kapteinskap onder stof loop. En laat ons nie vergeet nie: dit was ’n Fransman, Jules Rimer, wat met die idee vorendag gekom het om die lande van ons planeetjie te laat meeding om ’n trofee wat jou amptelik die beste span op aarde maak. Net soos dit ’n Fransman, Baron Pierre de Coubertin was wat die vader van die moderne Olimpiese beweging was.
En toe die eindfluitjie blaas, ontplof Parys se Champs-Elysées en ’n miljoen opgewonde Les Bleus-aanhangers begin die grootste straatpartytjie wat die wêreld nog gesien het. Die bekendste boulevard wat ooit bestaan het, word ’n see van rooi, wit en blou en ’n uitbarsting van onkeerbare patriotiese trots.
Terug in Moskou gaan die hemele oop, maar vir Hugo Lloris en sy dapper ridders maak dit nie saak nie: die Wêreldbeker – die hele 18 karaat suiwer goud soos hy daar staan – gaan Parys toe en vir die volgende vier jaar sal hulle die kroon met trots dra.
Frankryk se leier is ’n jong, aantreklike man, sjarmant en galant, met ’n glimlag wat die vrouens laat swymel en die hardvogtigste hart sal laat smelt. Die president van Frankryk, die grootste land op aarde, in talle opsigte. Sy naam? Emmanuel Macron. Charismaties, inspirerend, sag op die oog. Aan sy sy is sy vrou, Brigitte, ’n fyn elegante blondine, sy eksonderwyseres. Macron is seker vandag die enigste staatshoof wat die beskrywing “staatsman” waardig is.
En net die dag vantevore, op 14 Julie – in 1789 het die wêreld op daardie dag finaal verander – erken Emmanuel Macron op Bastilledag die saluut in die Champs Elysées vir die defilé, sekerlik die grootste militêre verbymars op aarde, wat elke Franse hart laat swel van trots. En laaste in die optog marsjeer die Pioniers van die Vreemde Legioen – laaste omdat hulle teen 88 pas de minute van die Arc de Triomphe, waar Franse oorwinningsroem pronk, marsjeer, en nie die gebruiklike 120 treë soos ’n gewone soldaat nie.
Te midde hiervan bied Frankryk die grootste fietsren ter wêreld aan: die manjifieke Tour de France, die grootste skouspel in sy soort wat bestaan. Dis ’n toonvenster vir Frankryk en die asembenewende argitektuur van die skilderagtige, geskiedenisdeurdrenkte ou dorpies waardeur die seningtaai trappers op hul martelpype vleg. Dit gryp jou aan soos confit de canard en ’n Sablet van die Côtes de Rhône…
Pierre Francois Massyn is ’n ongeneesbare frankofiel. Sy 42 voet-seiljag Waterblommetjie was die eerste seiljag in menseheugenis met ’n Afrikaanse naam en die Franse Tricolere.
Ai die Hugenote, was hulle nou weer aan ons geskenk of was hulle asielsoekers? Waarom sou hulle die wonderlike Frankryk verlaat, wonder ek. Snaaks dat hulle vandag so baie siele inneem, selfs die sportspanne lyk of hulle ingevoer is. Amerika bestaan a.g.v. Frankryk? Ek dink die Britte sal dalk iets daaroor te se he, selfs dalk die Hollanders ook. Gelukkig het die Franse demokrasie aan die wiel gesit, of meerendeels so. Hulle het dit selfs beter as die Irakese gedoen en die Koningshuis sommer self bestorm en die klomp self tereg gestel. Natuurlik is daar heelwat wat hulle met die Arabiere in gemeen het, het selfs so onglangs as die 1970’s ook kriminele se koppe afgekap. Ai ek wens net mens kan ‘n manier kry om paddaboutjie so te braai dat dit soos bees proe, aan die anderkant kan jy seker net bees braai, of skaap. Gelukkig het Frankryk ‘n president wat weet hoe om mooi te lyk op TV, anders sou daar niks gewees het om oor hom te se of skryf nie, net soos daar niks sou wees om oor Frankryk te skryf as dit nie was vir al die ingevoerde mense nie.
Chewe Machaka, vir die verdediging, het vertoë gelewer vir die saak om by die Lenasia-landdroshof aangehoor te word en het versoek dat dit tot 6 November uitgestel word vir ŉ pleit- en vonnisooreenkoms.
“Ons sal vertoë lewer vir ŉ mindere aanklag. Ons sal pleit op strafbare manslag. Ons hoop die staat sal instem vir ŉ pleit op ŉ mindere aanklag,” het Machaka tydens die hofverrigtinge gesê.
Tshabalala voer aan hy het sy seun per ongeluk doodgeskiet nadat hy in sy motor aan die slaap geraak het terwyl hy vir sy seun gewag het om klaar te maak met nauurse klasse. Luyanda het skielik aan die venster geklop; Tshabalala sê hy het gedink dit is ŉ kaper en het instinktief geskiet.
Vir my as n leek, die pa dien al reeds n “Vonnis” uit met die wete dat hy vir sy kind se dood verantwoordelik is.
Ek kry die pa so jammer. Dis ons Regering se skuld dat hy sy seun geskiet het en niemand anders sin nie. Almal van ons leef heeldag in vrees. SA bestaan 90% net uit misdaad. Ek hoop regtig hy kom los, geen ouer behoort deur so iets te gaan nie. Hy suffer erg genoeg met die wete dat hy sy seun geskiet het. Sterkte.
Ek voel jammer vir die gesin, maar om regs – regverdig te wees moet die saak soos Oscar sin hanteer word.
Nee genugtig Chris hierdie geval is soos in glad nie dieselfde as Oscar sin nie. Maar buiten daarvoor om ‘n kind te verloor kan jy vir niemand beskryf nie en om dan die kind op so manier te verloor sal jou lewe lank by jou bly. Sterkte vir die pa en die hele familie
Ek stem saam dat die regering aangekla moet word. Daar is meer as een geval wat soortgelyke omstandighede het. Bv die pa wat op die voertuig geskiet het waarin sy dogter was toe dit gekaap word.. Ons word gedwing om met gevaarlike wapens rond te loop om ons self te beskerm want die gereg is besig met wie weet wat en die publiek word nie beskerm soos verwag word van n polisie diens nie…. Wat ek maw se, die regering maak ons moordenaars van ons eie kinders.
in ons land moet jy altyd paraat wees en dan is dit moontlik om so n ongeluk te maak. Ek dink hyt sy straf weg
Die doodstraf is afgestel dus mag jy, as vuurwapeneienaar, nie meer net skiet omdat jy geskrik het nie. As iemand by jou huis inbreek terwyl jy by die huis is en jou meubels uitdra SONDER om jou of jou gesin se lewens te bedreig, mag jy hom nie sommer net skiet nie. Daar is nie ‘n misdaad wat jy kan pleeg waarvoor jy die doodstraf opgelê kan word nie. Volgens my oordeel was die Pa onverantwoordelik in die hantering van sy vuurwapen en moet dus daarvoor ook aangekla word. Wat die dood van sy seun aanbetref aanvaar ek dat die Speurder in bevel van die ondersoek sy werk deeglik sou gedoen het deur ook te kyk na die omstandighede tuis. Die sake word verwys na die Prokureur-Generaal wat dan besluit of daar enige vervolging moet wees of nie.
Vraagteken, is jy nie bietjie gevoelloos om te dink dit sal regverdig wees as hierdie pa ‘n lang tronkstraf kry nie? Heng, hierdie man sal sy hele lewe lank in sy hart boet. ‘n Kind se dood is die ergste seer wat ‘n ouer kan hê, maar om self vir jou kind se dood verantwoordelik te wees, moet ‘n absolute hel wees. My hart gaan uit na hierdie familie en veral na die pa.
Wat ek nie verstaan nie, is die pleit en vonnis verrigtinge gaan saam afgehandel word, so ek neem daaruit aan dat die pa skuldig gaan pleit?