Die magsbalans in die wêreld kan op verskeie wyses ontwikkel. Een moontlikheid is dat wêreldstate ‘n belangrike rol sal bly speel. ‘n Ander is dat multinasionale organisasies, oorgrens heen, onbeperk deur soewereiniteits-oorwegings, en minder gestruktureerd, ‘n belangriker rol kan speel. Tendense dui daarop dat daar sterk magspole in die wêreld sal bestaan in die VSA, die Europese Unie en Suidoos Asië. Die oorheersende magtige posisie van die is soms problematies aangesien hulle maklik optree in eie belang sonder inagneming van die effek op die res van die wêreld, wat tot irritasie by ander state lei, veral ten opsigte van Frankryk, die Russiese Federasie en die Republiek van China. Aan die ander kant is die Westfaliese model van die staat besig om te misluk in ander dele van die wêreld. In Asië lê die ontwikkelingspotensiaal by Japan en die Republiek van China, terwyl Rusland bepaalde probleme het wat toekomstige ontwikkeling strem, soos byvoorbeeld kriminaliteit en korrupsie, onvermoë van politieke stelsels om leiding te gee ens. Die ontwikkelde wêreld sal waarskynlik suksesvol kan integreer in die wêreldwye ekonomie terwyl in die ontwikkelende state daar ‘n gemengde situasie sal wees en heelwat van die state waarskynlik sal misluk.
Globalisering sal van die volgende gevolge hê: Die VSA sal die wêreld domineer terwyl baie state verswak en sommige selfs faal. Wêreldwye organisasies sal meer en meer beherende rolle speel. Groot finansiële onstabiliteit word voorsien en die soeweriniteit van die state sal al hoe meer onder druk kom, terwyl wêreldwye- en streeksorganisasies meer gesag sal oorneem. Terselfdertyd kan ‘n etno-kulturele verwerping van globalisering in party state ook verwag word. Dit sal ‘n uitdaging wees vir die wêreld om die ontsaglike ekonomiese sosiale- en tegniese ongelykhede in die wêreld te bestuur, asook die verwydering wat as gevolg daarvan kan ontstaan tussen die ekonomiese magsblokke.
Makrofaktore wat die toekoms drywe is die volgende: Eerstens globalisering wat veroorsaak word deur geweldige toenames in finansiële en inligtings vloeie en standarisering op meer effektiewe werkspraktye wêreldwyd. ‘n Verdere faktor is liberalisering in die ekonomie en die politiek, waar die markte ‘n groter sê in alles kry. Dit word deur tegnologie-ontwikkeling aangejaag. ‘n Ander faktor is regionalisering wat beteken daar is druk op state om binne hul streeksverband hegter te integreer. Dit kan tot gevolg hê dat swak state misluk. Ander faktore is die volgende: Die dominansie van die wêreld deur die VSA; Krisisse in die bestaan van multinasionale organises wat nie aan hul doel voldoen nie (VN, Wêreldbank, IMF en Wêreld arbeidsorganisasie). Die rol van ideologie as ‘n drywer in die wêreld is besig om te vervaag.. Ander akteurs as state speel toenmende belangrike rolle soos byvoorbeeld magtige internasionale maatskappye. Sowat 46 State in die wêreld is so klein dat hulle nie eers ingesluit sou kan word in die Fortune 500 lys, die lys van die 500 grootste maatskapye in die VSA, nie. Suid Afrika self sou maar derde of vierde op die lys lê. Al hierdie klein state het verteenwoordiging in, en is onderworpe en die reëls van die Verenigde Nasies, maar die reusagtige maatskappye het op die selfde forums geen sê nie en is ook nie aan die reëls onderworpe nie. Kleiner state en groepe is magteloos teen hierdie ontsaglike strome, maar daar is tog ‘n entno-kulturele teenreaksie te wagte (Soos byvoorbeeld in terme van Islamitiese fundametalisme gesien kan word).
Die Pentagon identifiseer vyf moontlike veiligheidscenario’s vir die wêreld se voortbestaan en vir elk hiervan bepaal hulle die implikasies vir hul eie magsontwerp.