Digitale oorvloed en hoekom dit so moeilik is om digitaal te laat gaan ... 10 - gesondheidLees Meer
Hoof gesondheid Digitale oorvloed en hoekom dit so moeilik is om digitaal te laat gaan ... 10
Digitale oorvloed en hoekom dit so moeilik is om digitaal te laat gaan ... 10
Jy verwag dalk nie 'n artikel oor digitale oorvloed van 'n blogger soos ek nie. En op een of ander manier is dit verstaanbaar: Sonder die digitale wêreld sou ons bloggers tog nie bestaan ​​nie. Ons gebruik nou digitale media intuïtief en as 'n vanselfsprekendheid: vir navorsing, beplanning, skryf en publisering van ons artikels. Ook vir nuusbriewe, sosiale netwerke, toepassings & Co en natuurlik vir die uitruil van idees met lesers, aanhangers en ander bloggers.
Baie van ons bloggers is digitale inboorlinge
Digitale inboorlinge is almal mense wat reeds heeltemal in die digitale wêreld grootgeword het. Ek sou myself ook aan hierdie groep mense toewys. In die boek "Born Digital " deur John Palfrey en Urs Gasser trek 1980, die oudste geboortejaar, 'n duidelike streep vir hierdie term. Vandat ek self in 1982 gebore is, glip ek maar daarin. En dit is waar – ek het beslis met digitale tegnologie grootgeword.
Teen die tyd dat ek gebore is, was televisies oral – selfs in kleur. Die CD het pas die plaat vervang, die eerste video-opnemers en speletjiekonsoles het op die mark gekom, Walkmans het musiek draagbaar gemaak vir almal, die eerste selfone is opgemerk en teen die einde van my skooldae, die oerknal uiteindelik gekom: die internet het normale verbruikers bereik.
Onthou jy wanneer en waar jy vir die eerste keer op die internet was?? Ek kan nog presies onthou: ek was 15 jaar oud, het hoërskool bygewoon en dit was op 'n uitstappie na ons plaaslike universiteit van toegepaste wetenskappe. Hulle het reeds 'n internetverbinding gehad en ons dataverwerkingonderwyser wou hê ons moet die nuwe medium leer ken. Alhoewel ons toe eintlik nog aan elektriese tikmasjiene gewerk het, was ons natuurlik nie van gister nie en het al verskeie kere van hierdie "onheilspellende" internet gehoor. Daar is gerugte dat 'n mens oor lang afstande skriftelik met mekaar kan kommunikeer. Natuurlik was dit destyds baie interessant vir ons kinders. Tydens hierdie eerste kontak met die internet het ek 'n baie lieflike student van Jena leer ken. By Chat-City. Na ons gesels het hy vir my 'n poskaart van homself by die huis gestuur en ek was opgewonde. 370 km lê tussen ons en tog was alles skielik so naby. Dit is hoe die liefde tussen my en die internet begin het.
Waar daar lig is, is daar altyd skaduwee
In die loop van al die jare wat ek die internet intensief met groot entoesiasme gebruik, moes ek op 'n stadium ook aan myself erken dat ongelukkig nie al wat glinster goud is nie. Die internet het vinnig gegroei en groei steeds teen 'n asemrowende tempo. Dit dring meer en meer in ons alledaagse lewe deur en waar dit prosesse makliker behoort te maak, veroorsaak dit nou dikwels vir ons probleme. Werk in die kantoor het byvoorbeeld ondenkbaar geword sonder die internet. 'n Bedienerfout? katastrofe! Ons het ook uiters ongeduldig geraak weens e-posse en die gepaardgaande konstante beskikbaarheid. En omdat ons almal ongeduldig geraak het, stel ons onsself ook bloot aan die stres om alles so vinnig as moontlik te moet beantwoord en verwerk.
Nog 'n probleem in die digitale lewe is om alles en almal te beheer (en moet dikwels kompulsief wees). Ons bloggers is 'n goeie voorbeeld hier. Ons kyk hoeveel keer per dag ons volgelinge op Facebook, kyk hoeveel besoekers op die blog was en wag gretig vir kommentaar en e-posse. Maar ander groepe word ook geraak. Atlete volg hul daaglikse prestasie met fiksheidsarmbande, vroue tel kalorieë in 'n wye verskeidenheid toepassings en jongmense staar ure lank na die selfoonskerm omdat die geliefde die WhatsApp-boodskap gelees het, maar eenvoudig nie reageer nie.
Om jou lewe te mors was nog nooit so maklik nie
Danksy digitale verandering mors ons ons waardevolle leeftyd meer en meer. Ons kuier in die digitale wêreld en sien nie eers raak wat in die regte wêreld aangaan nie. Ek moet regtig my eie neus hier gryp.
By aandete: die selfoon in die hand - kyk net vir 'n oomblik jou e-posse.
Kyk na 'n film op die bank: Selfoon weer in die hand - beantwoord net 'n opmerking op die blog.
Voordat jy gaan slaap: gaan weer jou e-posse na sodat niks belangrik wegraak nie.
Soggens ná wakker word: Kyk eers na Facebook – jy wil niks mis nie.
Eintlik wil ek dit nie meer hê nie. Ek wil nie toelaat dat die digitale wêreld my daaglikse roetine bepaal nie. Veral nie wanneer hierdie pragtige regte wêreld buite vir my wag nie. As 'n blogger, seker 'n utopiese idee, maar tog 'n bietjie iets wat ek kan doen om die digitale lokval 'n bietjie te ontsnap. Vee byvoorbeeld onnodige nuusbriefintekeninge uit. Of skep digitale time-outs – bv.B. tydens die ete. Ook goed: los net jou selfoon by die huis. Aspris.
Goeie besluite wat die moeite werd is om te implementeer.. ek sal dit doen
. Tot die volgende keer het ek weer outomaties my foon in my hand en die digitale malligheid begin weer van voor af.