24 kitskosrestaurante wat ons wens in die Verenigde State was - Nuwe resepte - 2021
24 kitskosrestaurante wat ons wens in die Verenigde State was
Een van Amerika se mees invloedryke - en soms omstrede - uitvoer is kitskos. Die hedendaagse kitskosbedryf in Amerika is op 13 September 1921 in Wichita, Kan., Gebore toe Walter A. Anderson saamgewerk het met Edgar Waldo "Billy" Ingram om die eerste White Castle te open. In die volgende 15 jaar sou White Castle nog sewe plekke oopmaak en na ander mid-Westerse markte uitbrei. Die McDonald-broers kom byna twintig jaar later op die toneel, gevolg deur Kentucky Fried Chicken en Burger King (destyds Insta-Burger King) in die 50's en Wendy's in die 60's. Die kitskosgier versnel van daar af en maak plek vir ons nuwe nasionale tydverdryf: onmiddellike gebraaide bevrediging.
Baie van die eerste Amerikaanse kitskosinstellings het groot trek gekry oorsee; vandag is daar meer as 23 000 McDonald's -plekke buite die VSA (ongeveer 9 000 meer as op sy tuisveld) en KFC se internasionale liggings is meer as dié in Amerika nege tot een. Terwyl sommige oorsese restaurante groot Amerikaanse instellings probeer navolg, het ander egter hul eie plaaslike weergawes van kitskos geskep.
Van Nigerië, waar Mr. Bigg's meer as 170 plekke het waar tradisionele kookkuns bedien word, soos vleispasteie, krammet Niger -varkmout (gestoomde boontjiepoeding) en jollofrys (rys, tamaties en tamatiepuree, ui, sout en rooi peper) na Indië waar Jumbo King tot dusver 100 miljoen vada pav ('n Indiese versnapering van 'n pittige gefrituurde aartappelpattie tussen 'n broodrolletjie) bedien het, kan diners deesdae feitlik oral in die wêreld kitskoskettings vind. Lees verder vir 'n paar van die beste buitelandse kitskos-franchises waarmee u na u paspoort kan hardloop.
Burger Ranch Die eerste keer in 1976 in Tel Aviv geopen en het nou meer as 100 restaurante in Israel. Alhoewel die restaurante nie as kosjer geklassifiseer word nie, is die individuele bestanddele vir die hamburgers, hoenderhakies, patat en dies meer, en items soos kaasburgers en seekos en bykomstighede soos spek is nie op die spyskaart nie.
Watter beter manier om u tyd in die tropiese paradys te vier as met kitskos? Sjokolade, 'n ketting met 14 plekke in Barbados plus 'n buitepos op die Grantley Adams Internasionale Lughawe, is vernoem deur die woorde "sjef" (om te kook) en "fees" (om te partytjie) te kombineer. Die ketting is bekend vir sy roti, gemaak met kerrie groente en vleis en toegedraai in koringmeel wrap. Probeer die hoender- en aartappelroti of die bees- en aartappelroti. Die spyskaart bevat ook pizza, gebraaide hoender, hamburgers, hoenderbroodjies, veggieburgers en slaaie.
Lees verder vir meer van die 24 kitskosrestaurante wat ons wens in die Verenigde State
Lauren Mack is die reisredakteur in New York vir The Daily Meal. Volg haar op Twitter @lmack.
Ons het 24 kitskos-souse probeer, en dit is die beste (en die ergste)
Alhoewel daar 'n paar basiese souse is wat die meeste kitskettings bied (dink ranch, BBQ en heuningmosterd), is die realiteit dat die meeste van die speserye amper dieselfde smaak. Spesiale souse met unieke geure soos Burger King's Zesty Sauce of Arby's Horsey Sauce? Hulle is anders. Hulle is deurslaggewend. Omdat ons helde is, het ons 24 spesiale kitskos-souse geproe-hier is wat u moet weet, insluitend watter u moet vermy, gevolg deur die beste kitskos-souse in die spel wat u nie moet misloop nie.
Wil u 'n paar van u gunsteling speserye tuis probeer? Hier is hoe om 24 kitskos -souse tuis te maak.
Top 9 nou-ontbinde L.A.-kitskosrestaurantkettings + die terugkeer van nommer 3
Met die verdere uitbreiding van Chick-fil-A in Los Angeles, die onlangse aankondiging van Papaya King wat na Hollywood kom en die aankoms van Australië se Oporto na die Suidland, het ons by Inkvis ink het gedink dit is 'n geskikte tyd vir 'n trip down memory lane. Hier is ons, in geen spesifieke volgorde nie top 9 nou ontbinde L.A. kitskos kettings, plus een (#3) wat onlangs teruggekeer het.
Begin deur Richard Naugle, was daar net drie winkels in Riverside County in 1971 toe Harold Butler, die stigter van Denny's, dit gekoop het. 10 jaar later was daar 68 in ses state en 14 in Los Angeles County. Teen hul hoogtepunt in 1984 was daar meer as 200. Bekend vir spyskaartitems wat voorafgegaan is deur "Macho " (dws "Macho Burrito ", "Macho Taco ") en 24 uur se ry-thrus voordat dit algemeen was, Naugles is gekoop deur Collins Foods, moedermaatskappy van KFC en Sizzler, voordat dit in 1988 met Del Taco saamgesmelt het.
9. Die All American Burger:
Hierdie ketting, wat bekend is vir die Amerikaanse hamburger, chili -burger en hickory -burger van 'n kwart pond, het verskeie winkels aan die Westside gehad. Dit het in die sewentigerjare genoeg gegroei om ander kettings te koop voor 'n skielike val. In 1981 het die ketting aansoek gedoen vir hoofstuk 11 -bankrotskap, wat vinnig gevolg is deur die stigter wat deur die SEC beskuldig word van bedrog. Die enigste oorlewende All American Burger, op Sunset Blvd., het gevorder totdat dit verlede jaar gesluit het.
8. Puppy 'n ' Taco:
Met oranje en wit bordjies en oranje dak A -rame, was Pup 'n ' Tacos eens 'n algemene gesig in die omgewing. Gestart deur Russ Wendell, dieselfde man wat vir ons die Big Donut gebring het, het die eerste afsetpunt in 1965 geopen. Dit is duidelik dat Pup 'n ' Taco -spyskaarte, wat bekend is vir worsbroodjies en taco's, ook 'n verskeidenheid slushes bevat. Daar was 99 plekke, meestal in Suid -Kalifornië, toe Taco Bell dit in 1984 gekoop het. Verlede jaar is die bekende oranje dak in die biopie opgemerk Die weglopers, onder die dekmantel van "Pup 'n ' Fries ".
'N Instituut in Texas, waarna daar telkens na die TV verwys word Koning van die Heuwel, Whataburger het byna 700 plekke wat strek oor die suidelike deel van die vasteland. In die middel van die 70's kan die oranje en wit dakgeboue in Suid-Kalifornië gevind word, met ses plekke in Ventura County en een in Topanga Canyon Blvd. in Canoga Park. Teen die middel van die 80's het hulle verdwyn. Die naaste plek is nou in Goodyear, Arizona, wes van Phoenix.
Kenny Rogers Roasters in Hollywood. Krediet: Andrew Novak
6. Kenny Rogers Roasters:
Kenny Rogers Roasters, wat in 1991 gestig is deur die gewilde country-popsanger en voormalige goewerneur in Kentucky, John Y. Brown (die man wat Kentucky Fried Chicken van Harland Sanders gekoop en uitgebrei het), het 'n vinnige groei beleef. In vier jaar het die ketting meer as 350 restaurante gehad en het hulle hul spyskaart uitgebrei met houtvleis -rotisserie -hoender deur kalkoen, ribbetjies en sye by te voeg, insluitend broccoli. Die volgende jaar was die restaurant die middelpunt van 'n onvergeetlike Seinfeld -episode, maar in April 1999 het Kenny Rogers Roasters aansoek gedoen om bankrotskap in hoofstuk 11. Nathan's het die ketting gekoop, en teen 2000 was daar slegs 40 restaurante in die Verenigde State. In 2008 verkoop Nathan 's die ketting aan hul Asiatiese franchiseerder wat die ketting op daardie kontinent laat groei het. Tans is daar baie winkels in Maleisië en die Filippyne, asook vyf plekke in Beijing. Daar is nog steeds 'n kans om Kenny Rogers Roasters in die omgewing te proe, aangesien een plek nog steeds in die VSA in die Ontario Mills Mall in Ontario werk.
5. Roy Rogers ' Roast Beef:
Aan die einde van die 60's was kitskos -franchises vernoem na entertainers en sportfigure: Arthur Treacher, voetbal Joe Namath, basketbalster Jerry Lucas, gospel -sangeres Mahalia Jackson en country -komediant Minnie Pearl het almal restaurante op hul naam (Minnie) Pearl's Chicken is 'n verhaal op sigself). Op dieselfde manier het Roy Rogers, die beroemde singende cowboy van opnames, films en TV, sy naam gelisensieer aan Marriott Corporation, wat 'n ketting restaurante geopen het met gebraaide beesvleis bedien op geroosterde, gesmelte sesambroodjies. Toe die grond in Oktober 1968 gebreek word vir die vyfde plek in Suid -Kalifornië, aan die Van Nuys Blvd. & Hartland in Van Nuys, Rogers het saam met die franchise -opsiener en Marriott VP, Bob Wian - die "Bob " in Bob's Big Boy. Die argitektoniese ontwerp was informeel en uitnodigend met blootgestelde balke, rooihout en gebruikte baksteen en die binnekant wat gedomineer is deur 'n massiewe koperkappie wat oor die voedselbereidingsgebied strek. Gebraaide hoender, friet, koolslaai en vier geure melkskommels was ook op die spyskaart van die restaurante gemerk met 'n bordjie in die vorm van 'n bedekte wa. Na 'n ingewikkelde geskiedenis, insluitend die besit van Carl 's Jr., en amper verdwyn, is daar tans 47 Roy Rogers ' -plekke in nege state, met Cincinnati, Ohio, die naaste aan Los Angeles.
Chano's, op Figueroa, was eens 'n Kentucky Roast Beef & Ham. Stel jou voor twee bruin skakerings. Krediet: Jim Thurman
4. Kentucky Roast Beef & Ham:
Almal ken KFC, maar hoeveel van julle is bewus van die kolonel wat braaivleis aandurf? Saam met Roy Rogers en Arby's in die kompetisie om die ontluikende mark, begin Kentucky Roast Beef & Ham -restaurante aan die einde van die 1960's. 'N Mens kan patat kry of met die toebroodjies by die restaurante gesny word, twee bruin skakerings met bordjies wat die kolonel se gesig dra. Gebiede het 3844 S. Figueroa, Noord -Hollywood en Long Beach ingesluit. Alhoewel 'n paar verre buiteposte jare lank voortgeduur het, het die meeste gesluit of in kort bestelling omgeskakel in KFC's. Dit is net so goed, want dit is moeilik om voor te stel dat KRBH die volksmond betree.
3. Arthur Treacher's Fish & Chips:
Wat Ed McMahon was vir Johnny Carson Andy Richter is by Conan O 'Brien, Arthur Treacher was vir Merv Griffin, die veteraan -akteur van die Britse karakter wat as 'n skerp omroeper/sidekick op Griffin se lang geselsprogram was. Toe vis & -skyfies aan die einde van die 60's 'n kitskos -neiging word, lyk Treacher as 'n natuurlike boegbeeld en gee sy naam. Nadat die resep gekoop is by die bekendste vis & -skyfieswinkel in Londen, het die eerste plek in 1969 in Columbus, Ohio, geopen, met 'n hoof in die franchise, die ene Dave Thomas, wat Wendy sou stig. Die eerste in die groter Los Angeles was winkel #700, geleë in Lakewood, wat in Maart 1978 tot groot fanfare oopgemaak het met 'n verskyning deur Jamie Lee Curtis, waarna hy 'n hoofrol speel in 'n ABC -sitkom. Nog ses is in die Los Angeles -omgewing beplan, en een is in Canoga Park gebou, maar teen die 80's het hulle uit die gebied verdwyn. Nadat hy deur verskeie korporasies gegaan het, waaronder mevrou Paul's, is die onderneming deur Nathan's aangeskaf (ja, die worsbroodjie staan). Verlede somer, na 'n byna 30 jaar afwesigheid uit die omgewing, het een in Hawthorne geopen.
2. Hickory Bell:
Glen Bell staan ​​bekend as die man agter Taco Bell, maar in Februarie 1970 het die ketting planne aangekondig om Hickory Bell: 'n Westerse restaurant in 'n barbecue te franchise. " Eienaars van Taco Bell -franchises is Hickory Bell -franchises naby hul winkels aangebied. Die geboue is oorheers deur houtgevels en relings, wat die voorkoms van 'n huisie gee. Bekende liggings van hierdie kortstondige kitskos -eetplek was in Lawndale, Canoga Park en 'n plek op 301 N. Sepulveda in Manhattan Beach, wat beide Taco en Hickory Bells huisves. Hickory Bell het gou vervaag in die geskiedenis, 'n vergete, duistere voetnoot.
Die eensame Lone Ranger Family Restaurant wat nog steeds staan, nou Earlez Grill. Krediet: Jim Thurman
1. The Lone Ranger Family Restaurant:
Keer nou saam met ons terug na die opwindende dae van weleer. Of miskien nie. In 1969, Jack Wrather, die nyweraar agter Die eensame ruiter TV -program, het planne aangekondig om 'n ketting kitskosrestaurante oop te maak met 'n tema rondom die gemaskerde man. 'N Prototipe is op Wilshire in Santa Monica gebou met 'n huurkontrak van 99 jaar, en nog drie het gevolg: in Los Angeles op Crenshaw en op W. Pico, in Torrance en in Huntington Beach. Die aantrekkingskrag was aandete (saalbag ") etes (kartondose wat soos saalsakke gelyk het), met die keuse van Westerse gebraaide hoender, Sherrif's Steak Sandwich of Ranchburger bedien met Wild West Beans en koolslaai. Mieliehonde is gemerk as Kemo Sabay, en die tema word voortgesit. Deur 'n koppie van 15 sent te koop, word hervulling van vars, gesonde drank met vrugte by die Quick Draw Drink Bar toegelaat en kaaskoek met nagereg. Die kos was subpar, selfs vir kitskos van die era (" amper oneetbaar " was 'n term wat gebruik is). Gooi bedieners in soos The Lone Ranger en Tonto, ten minste op die Torrance -plek, en die huurooreenkoms van 99 jaar was belaglik optimisties. Teen 1973 was die toerusting vir restaurante op 'n veiling, beskryf as minder as 'n jaar gebruik. Vandag staan ​​slegs een van die kenmerkende geboue op 3630 Crenshaw, waar dit nou Earlez Grill is.
Volwassenes het ongeveer 1300 mg natrium in 'n enkele kitskos-ete geëet, wat meer as die helfte van die boonste aanbevole limiet vir die dag is. Tog was die gemiddelde raaiskoot slegs 200 mg, sê studie -skrywer Alyssa Moran, 'n geregistreerde dieetkundige en doktorale student aan die Harvard School of Public Health. Hulle was ongeveer 650%laer.
Dit was toe hulle 'n raaiskoot waag. 25% van die mense wat ons genader het, het absoluut geen idee gehad van die hoeveelheid natrium in hul maaltyd nie, en kon selfs nie 'n skatting gee nie, sê Moran.
Natrium -inligting word nie sigbaar in kettingrestaurante gepubliseer nie. Maar in 2015 word New York die eerste stad in die land wat vereis dat kettings waarskuwingsetikette op spyskaartitems met meer as 2300 mg natrium plaas. Op die oomblik is dit slegs in New York, maar ons het die gevoel dat ander plaaslike regerings waarskynlik sal volg, sê Moran. Ons het gesien dat dit gebeur het toe New York City kalorieë op spyskaarte begin plaas het. "
Deur dit te doen, kan mense uiteindelik leer hoeveel natrium in hul voedsel is, en dit kan selfs maatskappye aanmoedig om die ergste oortreders te herformuleer.
Kyk of u kan raai hoeveel natrium in die voedselrestaurante hieronder skuil.
Foto's deur Javier Sirvent vir TIME/Illustrasies deur Lon Tweeten vir TIME
Noord -Amerika het die grootste aandeel van meer as 40,0% in 2019 gehad. Verskillende soorte kitskos was gewild in die VSA, Kanada en Mexiko. Volgens 'n verslag wat deur die Sentrum vir Siektebeheer en -voorkoming uitgereik is, het 36,6% van die volwassenes op 'n gegewe dag kitskos geëet. 44,9% van die kitskosverbruikers is tussen 20 en 39 jaar oud, 37,7% is tussen 40 en 59 jaar oud en 24,1% is 60 jaar en ouer. Die gevolgtrekking is dat die verbruik van kitskos met ouderdom verminder het. Daar is ook opgemerk dat 'n groter aantal mans kitskos verteer in vergelyking met vroue.
Asië -Stille Oseaan is die snelgroeiende plaaslike mark met 'n CAGR van 6.2% van 2020 tot 2027. Die streek het 'n wye indringing van plaaslike sowel as buitelandse kitskosrestaurantkettings. McDonald & rsquos, Burger King en KFC is van die gewildste Amerikaanse restaurantkettings in die streek. Sommige van die plaaslike kitskosrestaurante in die streek is Trung Nguyen Coffee in Vietnam Kebab Turki Baba Raffi in Indonesië Caf & eacute Amazon in Thailand en Jollibee Foods in die Filippyne.
Tydreise vir eetlustiges: 10 werklik ou resepte
Wyne met heuning, wat bekend staan ​​as mulsum in die Keiserlike Romein era (ongeveer 27 v.C. tot 400 n.C.), is as drankies voor etes by partytjies bedien. Dit was selde dat resepte soos hierdie presiese hoeveelhede vir die bestanddele bevat, wat daarop dui dat dit vir medisinale doeleindes ontwikkel is.
Hierdie antieke Romein resep vir knoffel-, kruie- en Pecorino-kaaspesto kom uit 'n gedig wat toegeskryf word aan die eerste eeu v.G.J. digter Virgil (hoewel geleerdes nou bevraagteken of die skrywer eintlik 'n vals "Pseudo-Virgil" was). In die gedig maal 'n boer met die naam Similus 'n kragtige mengsel van knoffel, sout harde kaas, olie, asyn en vars kruie om saam met gewone brood te eet en dit lekkerder te maak.
In 13de -eeuse Arabies kook, die geur van 'n gereg was noodsaaklik, en sjefs het 'n verskeidenheid speserye en bestanddele soos roosknoppies en saffraan gebruik om hul kos te parfuum. Hierdie eiervrug-jogurt dip word mildelik besprinkel met 'n speserymengsel wat laventel, neutmuskaat, naeltjies en roosknoppies bevat.
Laat die aromatiese mengsel van kaneel, koljander, feta en lamsvleis u na die Middeleeuse Midde -Ooste met hierdie hartige gebakte lam. Kokke bedien hierdie gereg gereeld met dun noedels geweek in 'n gekruide, verminderde sous.
Oorspronklik geskryf tydens die Italiaanse Renaissance (ongeveer 1300 tot 1600 nC), het hierdie ravioli -resep 'n varkvleis of 'n kalf se kop gevul, wat 'n bietjie uitdagend is vir die kok van vandag. Die kulinêre historikus Cathy Kaufman het die gereg aangepas vir moderne smaak deur shiitake -sampioene te vervang wat perfek pas by die mascarpone, parmesaan en gemaalde speserye in die vulsel.
Gaan ook uit na die Italiaanse Renaissance, hierdie resep vir blaargroen en vars kruieslaai word eintlik taamlik "gekruid" met net olie, sout en 'n klein bietjie asyn. Kulinêre kenners van die tyd het 'n slaai soos hierdie aanbeveel nie word aan die begin van 'n maaltyd bedien, tensy u 'n groot maaltyd beplan, want blaarslaai stimuleer die eetlus.
Voor die nederlaag van die Asteke deur die Europeërs in die 1500's, was warm sjokolade in Mexiko niks soos die soet melk wat ons vandag geniet nie. Dit was effens bitter en verfrissend, die drank van edeles in die tyd van Moctezuma ('n liniaal in voor-Columbiaanse Mexiko), gemaak van water, gemaalde kakaobone, gedroogde chilipoeier en ander speserye.
Tamales gevul met verskillende bestanddele, van bone tot kalkoen tot pepers en vis, was lank deel van die Mexikaanse dieet voor Columbus vaar die see blou. Hierdie moderne interpretasie vereis dat die boontjies geur word met epazoot, 'n kenmerkende, skerp Mexikaanse kruie wat nie 'n presiese plaasvervanger het nie, maar waarvan die geur vergelyk is met koriander of 'n mengsel van hartige en pietersielie.
Die stigterspapier se kooknotaboeke skets 'n prentjie van lekker eet Koloniale Amerika, wat 'n kookkuns van Engelse, Nederlandse, Franse, Afrikaanse en selfs Mexikaanse erfenisse was. Jefferson het baie in Frankryk gereis, en baie van sy resepte, soos hierdie romerige vissop, weerspieël 'n Franse invloed.
Thomas Jefferson s'n Koloniale era patatpoeding is baie soos 'n patattert wat jy vandag op die Thanksgiving -tafels sal kry. Sy resep was 'n verwerking van die een wat gemaak is deur Mary Randolph, die vrou van die prominente Virginian David Meade Randolph. Sy het uiteindelik haar eie resepteboek gepubliseer, Die Virginia-huisvrou, in 1824.
Die eerste kitskosrestaurant
Die geskiedenis van kitskos in Amerika loop parallel met die uitvinding van die motor. Hierdie twee bedrywe is so verweef dat die meeste mense vandag aan kitskos dink as alles wat uit 'n venster en in 'n motor bedien word. McDonald & rsquos kan maklik bekendheid verwerf vir die vervolmaking van die diens en styl van kook wat ons vandag as kitskos ken, maar die eerste kitskosrestaurant in die VSA was nie 'n McDonald's nie. Dit was White Castle, 'n hamburgergewrig wat in 1916 in Wichita, Kansas, geopen is.
Beperkingsdiens, waar 'n werknemer van 'n kitskosrestaurant kos uit die restaurant aan wagkliënte buite in hul motors aflewer, het in die 1920's as 'n nuwigheid begin by 'n A & W Root Beer -winkel, maar dit was so gewild dat die praktyk in kort bestelling oor die hele land versprei is. Teen die veertigerjare het die vriendelike karafpersoon wat die kos by die motors afgelewer het, ook selfoon gedra en rolskaats gedra vir vinnige diens. Deurloopvensters het spoedig gevolg.
'N Krokante, soute, Amerikaanse geskiedenis van kitskos
'N Voedselgeveg het middel Februarie op Twitter uitgebreek. Dit was nie oor die toebroodjie van 'n worsbroodjie of die regte manier om 'n sny pizza te eet nie, maar is aangespoor deur 'n tweet van die Los Angeles Times ' Voedselafdeling.
Die koerant het pas sy " amptelike kitskos-braaivleisranglys bekend gemaak " en die kosrubriekskrywer, Lucas Kwan Peterson, het gewaag om In-N-Out, die geliefde ketting wat in die veertigerjare gestig is, in Baldwin Park, oos van LA, te noem die absolute bodem.
Een van die kollegas van Peterson het sy ontevredenheid sardonies getwiet: Hallo, ek is 'n internis op sosiale media en moet dit deel, maar ek stem heeltemal nie saam nie. " In-N-Out-aanhangers 'n jarelange instelling in Suid -Kalifornië sou 'n ander verraai, hulle woede bekend maak op die sosiale media -platform en in die Tye' opmerkingsafdelings.
Voorkeure (en trots) kan wissel tussen die plaaslike kettings, of dit nou in-N-Out in die Weste, Culver 's in die Midde-Weste of Chick-Fil-A in die Suide is, maar Amerikaanse verbruikers bly fanatikus in kitskos. 'N Gallup -opname het getoon dat 80 persent van die Amerikaners minstens een keer per maand by kitskoskettings eet.
Die passie wat Amerikaners oor kitskos voel, is die kern van die joernalis Adam Chandler se nuwe boek, Drive-Thru Dreams. Daar is geen geërfde rites in Amerika nie, maar as 'n mens naby sou kom, sou dit die natrium onder die vertroostende fluorescentie van 'n anonieme kitskos -eetkamer of onder die koepellig van 'n motor behels, 'skryf hy in die inleiding. Chandler het gesels Smithsonian oor die kruising tussen die Amerikaanse geskiedenis en kitskos, die blywende gewildheid daarvan en hoe die kettings verander om tred te hou met verbruikers.
Drive-Thru Dreams: 'n reis deur die hart van Amerika se kitskos-koninkryk
Drive-Thru Dreams deur Adam Chandler vertel 'n intieme en kontemporêre verhaal van Amerika, sy nederige begin, sy vernuwings en mislukkings, sy internasionale charisma en sy plaaslike identiteit en deur sy geliefde reis langs die pad.
Hoekom wou jy hierdie boek skryf?
Ek het grootgeword in Texas, waar dit nie polariseer om kitskos te eet nie. Dit is glad nie verdelend nie. Nou woon ek in Brooklyn, New York, waar dit is. Ek dink dat die reis tussen die twee plekke my baie laat besef het dat daar 'n baie interessante skeiding hieroor is en dat ek dit meer wil ondersoek.
Wat dink jy maak kitskos so tipies Amerikaans? Wat onthul die geskiedenis van die Amerikaanse geskiedenis?
Kitskos [het grootliks gegroei] as gevolg van die snelwegstelsel wat ons in die 1950's en die 1960's gebou het. Amerika het meer as ooit tevore begin ry en ons het ons stede herrangskik op grond van motorreise, ten goede of ten kwade. En dit was 'n natuurlike reaksie op die Amerikaanse lewenstyl onderweg.
Die stigters van al hierdie kitskoskettings is [deel van] wat ons die tipiese Amerikaanse droom sou noem. Hulle was oor die algemeen van 'n nederige begin. Hulle het dikwels arm grootgeword, tot laat in hul lewe nie sukses behaal nie en het al hierdie terugslae gehad. Kolonel Sanders is 'n belangrike voorbeeld van iemand wat sy hele lewe lank gesukkel het en dit toe ryk gemaak het met 'n hoenderresep wat hy vervolmaak het terwyl hy by 'n vulstasie in die suidooste van Kentucky gewerk het. Daar is al hierdie indrukwekkende verhale wat ek dink in 'n ander era sou beskou as die ideaal van Amerikaanse sukses.
En dan is daar die kos. Die kos is vreeslik, en dit is heerlik, en dit is heeltemal belaglik en ons is mal daaroor. Ek bedoel, nie almal hou daarvan nie, maar dit bevat hierdie element van hucksterisme, hierdie kranksinnige idees wat gemaak word. Dit is 'n baie Amerikaanse idee om net die grootste, gekste burger of die wildste ding te hê.
U kan na 'n McDonald's gaan, na 'n Taco Bell, en u sal letterlik elke demografiese groepering daar sien. Oud, jonk, alle rasse, alle ouderdomme, alle ekonomiese agtergronde, soos 'n maaltyd. Daar is nie baie plekke wat dit bied nie.
White Castle was die land se eerste kitskosketting toe dit in 1921 in Wichita, Kansas, geopen is. Wat het dit so aantreklik vir Amerikaners gemaak?
Dit pas by die tegnologiese fassinasies van die 821720's. Daar was 'n ware vurigheid in die band wat in Amerika woed. White Castle het hierdie model aangeneem en hulle het voedsel gehad wat vinnig op 'n baie gemeganiseerde, hoogs gesistematiseerde manier voorberei is. Elke sentimeter van die rooster is bedoel vir die brood of die beesvleis in klein, vierkantige pasteitjies.
[White Castle] het hierdie doeltreffendheid ingebou wat werklik tot die fassinasies van die era spreek. En nou sou dit vreemd klink, die idee dat u ervaring elke keer dieselfde moet wees en dat elke kliënt telkens dieselfde kos kry. Iets wat baie bekend is, word nou as 'n negatiewe beskou, maar destyds was dit absoluut 'n gekoesterde deel van die ervaring.
'N Werknemer maak aantekeninge by die toonbank in McDonald's, Southfield, Michigan, VSA, Julie 1978. (Foto deur Barbara Alper/Getty Images)
Kitskos was lankal gekoppel aan die voorstedelike lewe, maar aan die einde van die sestigerjare het ondernemings moeite gedoen om franchises in stedelike gebiede te open. Kan u praat oor die dinamika wat daar speel?
Dit is 'n politieke derde spoor op baie maniere, want waar kitskos beland het, is dit dikwels 'n voedselwoestyn in verskillende gemeenskappe. Dit is 'n plek waarheen mense gaan, saam met hoekwinkels, wat nie baie voedsame en voedingsryke kosse het nie. Dit beskou homself beslis per ongeluk as 'n soort embleem van ontbering vir sekere gemeenskappe.
Kitskos het laat in die 1960's na die stedelike sentrums verhuis, en 'n deel daarvan was die gevolg dat hulle die voorstede versadig het en moes uitbrei. En dit het baie te doen gehad met die Civil Rights -era, wat 'n fassinerende soort kruising in die verhaal is. Besighede in swart besit, ondernemings in minderheid, het gehoop om ekonomiese basisse te skep in middestede waar wit vlug en baie ander sosiale faktore, soos die bou van die snelweë, gemeenskappe verdeel het. Kitskos is deur aktiviste en deur die regering gesien, wat uiteindelik lenings sou uitreik om klein ondernemings te help om kitskoskettings oop te maak en as 'n oplossing vir die probleem.
Die werklike voordeel of aantrekkingskrag van die opening van 'n kitskosrestaurant is vanselfsprekend. Dit is bekend, dit is maklik om weer te gee, en dit is gewild en relatief goedkoop. Die winsmarges is hoër as by baie ander besighede, veral kruidenierswinkels. Dit het dus 'n perfekte sop geskep van al hierdie mededingende faktore wat verenig was om kitskos in stedelike sentrums te versprei, en dit is waar hulle opgestyg het.
Hoe het die kitskosbedryf ander nywerhede gevorm? En hoe het ander nywerhede dit gevorm?
Baie mense erken en kritiseer kitskos deur die aanbied van hierdie soort franchise -model wat u oral in die Verenigde State en oor die hele wêreld sien, of dit nou haarsny of matrasse of gimnasiums is. Elke soort diens [waar] u 'n franchise vir baie mense sien, spoor terug na die oorsprong van McDonald's as 'n ware nasionale handelsmerk.
Wat vir my interessant was oor kitskos en die verhouding met ander besighede, is in die eerste plek allerhande vreemde, vreemde ondernemings wat die kitskos -ryk binnedring, of dit nou verpakkings skep, toerusting bou of speserye of geure opdis. . Elke keer as McDonald's 'n nuwe produk skep wat 'n nuwe toerusting benodig om dit voor te berei, moet hulle 'n hele onderneming stig om die een produk te bou, want die produk gaan 30 000 keer herhaal word.
Kitskos is op 'n manier meer reaktief op die druk en trekke van die Amerikaanse ekonomie, en dit het te doen met saketendense. Dit het te doen met hoe mense deesdae inkopies doen en eet en eet. Dus, soveel as wat die deurloop so 'n oorheersende krag in die Verenigde State was en bly, sien ons dat Uber Eats, Seamless, DoorDash en al hierdie nuwe ondernemings hulself op 'n totaal onverwagte manier by kitskos betrek. Ek persoonlik kan nie dink aan iets wat vir my minder aantreklik lyk as om 'n burger te eet wat u waarskynlik binne 5 of 10 minute binne 20 of 30 by u deur moet afgee nie, maar dit blyk uiters gewild te wees.
Na die vrystelling van die dokumentêr van Morgan Spurlock 's Maak my groot en die publikasie van die boek Eric Schlosser KitskosnasieDaar was 'n stoot in die 2000's vir mense om gesonder te eet en kitskos uit te sny. Hoe effektief was hierdie poging? Waarom het ons nie 'n daadwerklike verandering in die eetgewoontes van kitskos gesien nie?
Daar is deur die dekades heen pogings aangewend om kitskos te verander. In die 1990's het Kentucky Fried Chicken eintlik sy naam tot KFC verkort, want "fried " was eintlik so 'n slegte woord.
In die boek praat ek met [joernalis] Michael Pollan dat hy gesprekke voer met 'n paar van sy akteurs en sy volgelinge, en ek vra hulle basies: 'Hoe sou u voel as u eendag wakker word en McDonald's organies was? , geen GMO, geen mieliesiroop met hoë fruktose nie? " En die mense het geantwoord [dat hulle teleurgesteld sal wees]. Dus, daar is 'n emosionele komponent hiervan, naamlik dat ons van kitskos hou van 'n toegeeflikheid, 'n lekkerny, 'n soort ongesonde, skuldige plesier.
Baie mense wil nie hê dat die kos moet verander nie. Dit is nie iets wat die belangrikste kitskosverbruiker regtig sweet op 'n manier wat u miskien meer oor die kus of in sekere enklawe hoor nie, waar die fokus meer is op die verandering van dieetgewoontes en die verbetering van die voedselstelsels.
'N Kentucky Fried Chicken -stalletjie met 'n beeld van kolonel Sanders, die stigter van die onderneming. (Foto deur Ernst Haas/Ernst Haas/Getty Images)
Jou boek is vol vermaaklike staaltjies, soos KFC Kersfees in Japan. Het u 'n gunstelingverhaal uit die boek?
Die skepping van Doritos Locos Tacos is my gunstelingverhaal in die boek. Meestal omdat dit 'n wonderlike persoon behels wat op die mees verwante manier op sy bank gesit en Taco Bell eet en 'n Doritos-advertensie sien en dink: 'Dit is presies wat ek wil hê met 'n taco-dop met 'n Doritos-geur. " Hy het 'n lobby vir Frito-Lay gemaak om die skulpe te skep, en hulle het gesê, " Nee, ons kan dit nie doen nie. "
Daarom het hy 'n Facebook -groep begin waar hy sy Photoshop -vaardighede gebruik het om hierdie tabelle van beroemde foto's saam met Doritos Locos Taco -skulpe daarin saam te stel. Baie mense het daaraan begin aandag gee. En Taco Bell, wat 20 jaar tevore eintlik die idee geskep het, en dit as gevolg van gevegte onder die knie gelaat het, was van plan om die produk vry te stel en het hierdie man saamgeneem vir die reis. Dit was 'n baie fassinerende verhaal. Hy leef om die produksie te sien, maar sterf baie kort daarna. En sy familie en vriende kom bymekaar, en hulle gaan almal na die Taco Bell na die begrafnis, en hulle eet hul Doritos Locos Tacos.
Sedert u u boek klaar geskryf het, Burger King het die plant-gebaseerde Impossible Burger in baie van sy winkels bekendgestel. Is dit net die nuutste voorbeeld van wat insiders in die bedryf noem "stealth health "? Dink jy dit sal inhaal?
Burger King was die eerste nasionale ketting wat 'n groenteburger op hul spyskaart gehad het, en dit het een sedert 821702 of 821703 gehad. Wat interessant is aan die onmoontlike burger, is dat dit aan die kriteria voldoen vir mense wat 'n meer ekologies progressiewe burger wil hê, in teenstelling met die wat eintlik gesonder vir jou is. The Impossible Burger has GMOs, it's highly processed, and it has about as many calories in many instances as a normal beef burger does especially once you build on the bread and the toppings and everything else. So, in a lot of ways, while it is impressive and while it does have its merits, from a health standpoint it's more smoke-and-mirrors than anything. And so, if we're talking about improving American diets, the Impossible Burger is probably not the answer.
Anna Diamond is the former assistant editor for Smithsonian tydskrif.
Kyk die video: 24H Ramen Convenience Store, Korean Instant Noodles - Korean Street Food ASMR (Oktober 2021).