Boeke vir kokke: Volgraan-oggende - Nuwe resepte
Boeke vir kokke: Volgraan-oggende
U oggendete is 'n geleentheid om die meeste van u volgraanbehoeftes vir die dag in te vul. Ons het dit in ons Januarie-uitgawe behandel met 10 heerlike volgraan-ontbytresepte, en Gordon gee nog baie meer heerlike idees in haar boek. Ons het verskeie resepte geproe en was verbaas oor haar vindingrykheid. Cherry Hazelnut Quinoa Bars en Zucchini Farro Cakes was 'n ware uitblinker; ons mense het ter plaatse afskrifte van die resepte gemaak.Foto: Randy Mayor
Ek is baie opgewonde om julle te vertel van hierdie nuwe boek wat ek gekry het: Volgraan-oggende deur Megan Gordon. Sandra het dit 'n paar weke gelede vir my gekoop, want sy is wonderlik en weet ek is altyd op die uitkyk vir voedende ontbyte. Hierdie een het baie goeie resensies aanlyn gekry, en sy het gedink ek sal daarvan hou. Wel, sy was verkeerd - ek is mal daaroor!
Sy het terselfdertyd vir my 'n paar ander kookboeke gekoop - alles gefokus op volgraan en ander gesondheidsbewuste voedsel - maar ek was so versot daarop Volgraan-oggende dat daardie boeke nog skaars gekyk het. Oeps. Ek was nog nie so opgewonde oor 'n nuwe kookboek sedert Fuchsia Dunlop's nie Elke ryskorrel, en voor dit, die van Nigella Kombuis. En as u my ken, weet u dat dit beteken dat ek hierdie boek baie, baie hoog beoordeel.
Die belangrikste ding wat ek van Whole-Grain Mornings hou, is Megan se rustige benadering-alhoewel die boek op volgraan fokus, is dit nie 'n 'gesondheids'-boek as sodanig nie, en bestanddele soos esdoringstroop, botter, vetmelk, room en spek verskyn deurgaans. Verfrissend, sy is nie voorskriftelik of veroordelend oor die kos wat jy moet "eet" nie. Sy skryf dat sy persoonlik nie bang is vir vet nie, maar besluit om haar suikerinname te beperk omdat dit vir haar werk, en merk dan op: "ons is almal anders. Dankie tog". Hou van hierdie houding! En hoewel sy weet watter korrels en meel glutenvry is, "as dit 'n gesondheidsorg vir u is", is daar geen twyfel dat gluten kwaad of algemeen "opgeblase" of moeilik verteerbaar is nie. Yay.
Die boek is ook baie goed georganiseer - seisoenale hoofstukke, elk verdeel in 'Besige weeksdae', 'Stadige Sondae', 'Brunch' en 'Smeer en byvulsels', 'n 'Basics' -hoofstuk en 'n uitgebreide inleiding wat 'n handige kaart bevat vir kook verskillende korrels. Ek weet nie van jou nie, maar ek hou regtig nie van lukraak gerangskikte kookboeke nie, en ek waardeer dit as 'n boek bedagsaam opgestel word.
Voordat ek hierdie boek gekry het, het ek geen idee wie Megan Gordon was nie, maar ek weet nou dat sy die stigter is van Marge Granola, gebaseer in Seattle, wat ek glo baie gewild is, en skryf 'n wonderlike blog genaamd: A Sweet Spoonful!
In die twee weke wat ek die boek besit, het ek al elf resepte gemaak, met nog vele meer op my "to do" lys. Ek wou die heeltyd blog, maar het aanhou dink: "Ooh - ek moet net hierdie resep of die resep maak voordat ek dit doen". En toe besef ek, as ek aanhou om dit te doen, sou ek alles in die boek gemaak het voordat ek daaroor sou blog! So hier gaan ons.
Van die Die basiese hoofstuk. Ek het dit al 'n paar keer gemaak. Dit is net soos pap, maar die verskil is in die kooktegniek. Eerstens gee Megan jou die opdrag om die gerolde hawer in 'n bietjie botter (ZOMG) te rooster, en dan in net-gekookte water en melk te gooi, die hitte af te skakel en die deksel vas te maak. Sewe minute later het jy 'n bak vol hawermout! Voordat ek werk, was dit 'n pyn om pap voor te berei, maar hierdie resep pas perfek in my oggendroetine - dit neem net 'n paar minute om dit op te stel, dan kan ek aantrek en grimering doen terwyl die hawer steek.
Ek dink dit smaak ook fantasties - die roosterbrood maak regtig 'n verskil. (En ek dink jy kan die botter weglaat as jy wil, maar jy sal nog steeds 'n lekker geur kry deur die hawer in 'n droë pan te rooster). Omdat u die hawer nie "kook" nie, word hulle nie pap nie, maar bly hulle stewig.
"Die heel beste hawermout" met ligte muskovadosuiker en botter
Ek hou daarvan met 'n bietjie bruinsuiker (klapper of ligte muskovado), soms 'n skeut room of botter (dekadent!), Of vars bessies. Ek het ook 'n lepel aalbessies ingegooi voor die trek, en dit is ook 'n goeie manier om soet by te voeg.
"Die heel beste hawermout" met bloubessies en frambose
Hierdie resep is 'n smaaklike en voedsame mengsel van gaar gars (ek het freekeh gebruik), met spruite, wit kaas (ek het bokke gebruik), neute en 'n gesnyde avokado, met 'n suurlemoen -jogurtsous. (Die sous is 'n aparte resep, so ek neem dit by my telling van "elf" resepte!)
Hierdie een is 'n skaars versoete, mieliemeelkoek-sny-vla. Ek het dit een aand vir 'n nagereg bedien, en die res het 'n heerlike ontbyt gemaak. Ons het nie huckleberries hier nie, so ek het bloubessies en frambose vervang. (Eintlik was die enigste ander plek wat ek ooit van huckleberries gehoor het, op The Simpsons - ek kan tog nie die enigste wees nie?)
Nelson Muntz: [praat met 'n groep kinders] Die ding met huckleberries is dat as jy eers vars gedrink het, jy nooit weer na blik kan gaan nie.
[Skinner loop verby]
Nelson Muntz: Uhm. ek het in elk geval die man se gat geskop!
[Skinner knik en loop weg]
Nelson Muntz: As die bessies te tert is, bestrooi ek dit net met suiker. (Bron).
Ek het met kos uit die baarmoeder gekom. My ma het gesê dat ek vier jaar oud was, aan die ontbyttafel gesit het, en sy het gesê dat ek sou vra wat ons vir middagete en aandete eet terwyl ek ontbyt eet. En sy het altyd vir my gesê: " Melissa, eet om te lewe, leef nie om te eet nie. " En ek leef nog steeds om te eet en ek eet om te lewe. Ek is lief vir kos.
Dit het dus begin met 'n liefde vir kos, en namate ek grootgeword het, het ek waarskynlik as klein dogtertjie na my buurman se huis gegaan en koekies gemaak. Ek was selfs lief daarvoor om te bak as 'n jong meisie en dan op die hoërskool, en sodra ek my eie gemors kon opruim, sou my ma u anders vertel, maar ek het in die kombuis begin bak en met allerhande gekke dinge geëksperimenteer. . Mense was so gaaf om my goed te probeer. En dit het net so aangegaan.
Sodra ons na Chicago gegaan het en ek alleen was, getroud was, drie maaltye per dag, moes ek op een of ander manier voorberei en ek wou graag weet hoe om dinge te doen. Ek het daarvan gehou om die wetenskap agter dinge te ken, ek het daarvan gehou om te weet hoe dinge werk, en ek dink dat dit soort van dinge is wat die kookkuns aanvuur: hoe werk dit? Hoe werk koeksoda met vloeistof in die oond, teen watter temperatuur?
Op die universiteit dink ek dat ek waarskynlik die enigste een was wat dit gedoen het; ek het naweke na Martha Stewart gekyk, dit was baie gaaf. En dit het die belangstelling aangewakker, en sy het baie gepraat oor teorieë agter dinge, so ek het genoeg geleer om daaroor te kan praat. En toe ek 'n Kersfees vra, ek dink dit was King Arthur Whole Grain Baking Cookbook, dit was hierdie groot dik kookboek. Ek dink dit was 'n ligte pienk. Ek lees die ding van voor tot agter. Ek het geleer oor koring en die kiem en die endosperm, en alles. Ek het geleer hoe koring bitter is en hoe om die bitterheid te sny.
Ek was so lief vir kos dat ek myself moes aanskou, so toe ek bak, het ek probeer om koringmeel te gebruik en toe probeer om dinge vir 'n lang tyd ligter te maak. Ek gebruik nou nog baie koringmeel. Maar ek dink ek sal baie van die kennis aan die King Arthur Whole Grain Baking -Bybel toeskryf. Dit is dik, dit is dik.
Ek het dit lanklaas gelees. Ek is seker baie bloggers, en net huiskokke ervaar dit in die algemeen. U maak aanvanklik baie ander mense se dinge, totdat u begin leer wat die bestanddele saam doen en waarvan u hou. En nou het ek my koekresep, of my broodresep, of my muffinresep, soos 'n basisresep, en dan pas ek dit van daar af aan. Dit is dus my resepte, maar dit is 'n lang erfenis van mense en boeke waarvan ek geleer het.
Volgraanoggende (en weggee)
Om te probeer besluit wat ek elke jaar vir Kersoggend gaan maak, is baie soos om te besluit hoe ek my kalkoen gaan kook. In beide gevalle het ek geen tradisie nie, geen borgstelling oor hoe dit moet wees nie. Die aand voor Thanksgiving hou ek nog steeds 'n boks sout in my hand, en probeer besluit of pekelwater of pekelwater natgemaak of pekelwater geskroef moet word en miskien 'n gevaarlike toebehore in die agterplaas oprig om dit diep te braai en steek die bos aan die brand. Op dieselfde manier soek ek kookboeke en blogs en die woorde van enigiemand wat wil deel as dit kom by wat om op Kersoggend te maak. Ek soek deur my boeke asof ons nog nooit Kersfees gehad het nie. Ek begin nuut, en ek soek die gereg wat my in vier-delige volmaakte lofsang sal aanroep. Ek vind dit gewoonlik, en dan begin ek weer die volgende jaar.
Die afgelope paar weke het ek 'n nuwe boek gehad om my te help.
Eerlik gesê, dit is nie die eerste keer dat ek dit gesien het nie Volgraan -oggende. Megan het my in die somer 'n pdf -weergawe van die boek gestuur, en ek het toe daarmee begin kook. Haar redakteur het gevra of ek 'n paar lofprysinge vir die agterkant van die boek kan hê, en my eerste reaksie was om te lag vir die woord.#8220 A paar woorde? Ek kan die hele agterkant van die boek vul deur te praat oor wat ek van hierdie boek hou! Maar ek het my bes gedoen om dit neer te lê, en dan het ek die res vir eers gebêre, as ek dit met u kan deel.
Ek weet nog steeds nie wat die magiese element is wat my werklik van 'n kookboek laat hou nie. Natuurlik hou ek van resepte wat werk, bestanddele wat ek kan vind, en 'n skrywer met wie ek tyd wil spandeer. Maar op die ou end is daar sekere boeke waarna ek uitreik elke keer as ek nie seker is wat ek wil kook nie. Ek sal die boek van die rak af haal, en die bank in die kombuis sal my daarheen trek, en dan is ek daar, en lees weer deur die boek en vou bladsye neer. Dit is 'n kwaliteit wat ek nie kan vasmaak nie, maar ek vind nie te gereeld 'n boek daarmee nie.
Volgraan -oggende het dit. Selfs Sadie het dit gevoel- sy het die boek saamgeneem die eerste aand toe dit aankom en die volgende dag vroeg wakker geword om die Hasty Pudding-resep te maak. Megan is so warm en toeganklik, en haar resepte is kreatief en inspirerend, maar ook vir almal moontlik. Daar is resepte wat u dae lank moet maak as u ontbyt by die deur uit eet, en daar is resepte om stadig te verslap terwyl u die naweek 'n tweede koppie koffie drink. Maar waaroor ek die meeste van die boek hou, is hoe Megan se liefde en waardering vir die bestanddele deurkom. Dit kan maklik wees om aan volle korrels te dink as (om 'n term wat ek lief is by Mollie Katzen te leen) en 'n klein kombuis, en minder lekker en deugsamer as hul verrykte verhoudings. Maar hierdie resepte (Zucchini Farro Cakes! Fresh Fig Parfaits met Popped Amaranth and Amandel Cream! Bacon and Kale Polenta Squares! Huckleberry Cornmeal Custard!) Is allesbehalwe berouvolle kookkuns. Veral as bestanddele soos gierst, faro en quinoa nie in u normale omwenteling is nie, is hierdie resepte die beste inleiding tot hoe om dit voor te berei op maniere wat wys hoe heerlik dit werklik is. En selfs as u en volgraan heeltemal teruggaan, dink ek dat u hier baie nuwe inspirasie sal vind. Die boek verskyn eintlik nie voor Oujaarsaand nie, maar dit is genoeg in 2013 om dit een van my gunsteling kookboeke van die jaar te maak.
Ten Speed ​​Press het ingestem dat ek 'n afskrif van Volgraan -oggende, en die wenner sal hul eksemplaar kry net soos die boek uitkom. Sal u u spyskaartplanne vir Kersoggend deel om in te skryf? Of die resep wat u altyd maak, die een wat dit regtig soos Kersfees laat voel? (Ek het natuurlik nog steeds geen idee wat ek maak nie. Ek kan hulp gebruik.) Of as Kersfees nie 'n vakansie is nie, vertel ons nog 'n gunsteling ontbyttradisie vir een van die vele Desembervakansies. EN ek het 'n plan bedink om u nog 'n inskrywing te gee, as u so geneig is. Hier is hoe dit werk: 'n opmerking laat u inskryf, maar u kry 'n ekstra kans as u my vertel dat u vooraf bestel het Volgraan -oggende (uit enige bron- selfs plaaslike boekwinkels bied gewoonlik die moontlikheid om vooraf te bestel). As u die gelukkige wenner is en u ook vooraf bestel het, dan verseker ek u dat die boek een is wat u as 'n geskenk wil gee. Die weggee is slegs oop vir mense in die kontinentale VSA, maar ek hoop dat u sal inskakel by die gesprek, selfs al is u verder weg en laat ek net weet dat u nie daarin slaag om die goedere te gebruik nie. En nog 'n opmerking: as u 'n skakel na 'n resep deel of in die kommentaar plaas, en die opmerking nie verskyn nie, is dit net my lastige (maar ongelooflike) gemorsposfilter wat op my uitkyk. Stuur net 'n e -pos aan my, en ek vind u kommentaar. Ek sal die wenner op 26 Desember kies.
Ek weet hawermout klink nie na 'n deftige ontbyt op Kersoggend nie, maar as dit gebak en in laag met speserye en vrugte gelê word, is dit 'n heeltemal nuwe dier. Ek het dit in my eie kombuis getoets deur dit te maak en dit 'n paar uur in die yskas te laat sit voor ek dit gebak het, en dit het goed gewerk. Dus, as u dit voor die tyd wil maak en dit soggens in die oond wil plaas, werk dit ook.
Piesang okkerneut gebakte hawermout
1/2 koppie gesnyde amandels, gerooster en afgekoel
1 koppie okkerneute, gerooster en afgekoel (jy kan beide amandels en okkerneute saam rooster op 'n skinkbord in 'n oond van 350 ° F vir ongeveer 8 minute)
3 eetlepels gemaalde vlasaad
1/2 koppie appelmoes
1/3 koppie esdoringstroop, plus meer vir opdiening
3 ryp piesangs, in skywe van 1/2-duim gesny
3 eetlepels klapperolie of botter, gesmelt, blou meer om die pan te smeer
Skilferige sout (opsioneel)
Warm room of melk, vir opdiening, opsioneel
1. Voorverhit die oond tot 375 ° F. Smeer 'n diep, 8-duim-vierkantige bak met klapperolie of botter.
2. Meng die hawer, amandels, okkerneute, gemaalde vlasaad, bakpoeier, speserye en sout in 'n groot bak.
3. Klits in 'n aparte bak 1 koppie melk, karringmelk, appelmoes, esdoringstroop, eier en vanielje saam. Voeg die melkmengsel by die droë mengsel en vou dit liggies in. (Megan spoor ons aan om nie kragtig hier te roer om die hawer heel te hou nie.)
4. Smeer 'n laag gesnyde piesangs oor die bodem van die voorbereide bak. Skep die helfte van die hawermengsel bo -oor die piesangs. Laai die oorblywende piesangs bo -op die hawer en eindig dan met die res van die hawermengsel. Giet die oorblywende melk oor die hawer, en laastens die gesmelte klapperolie of botter. Bak tot die bokant goudbruin is, sowat 40 minute. Laat staan ​​vir 15 minute voor opdiening. Die oorskiet kan in die oond of op die stoof verhit word.
Dankie aan Ten Speed ​​Press dat u hierdie weggee moontlik gemaak het, en aan Megan Gordon vir die skryf van 'n boek wat ons dae op so 'n goeie manier kan begin.
Boeke vir kokke: volgraanoggende - resepte
Eet hierdie gedig
'N Literêre fees van resepte geïnspireer deur poësie
'N Literêre kookboek wat vier kos en poësie, twee van die belangrikste bestanddele van die lewe.
Op dieselfde manier as wat sout bestanddele bevat om hul geure na vore te bring, seisoen ons poësie ons lewens as dit saam gevier word, ons daaglikse oomblikke en maaltye is ryker en betekenisvoller. Die vyf en twintig inspirerende gedigte in hierdie boek & mdash van digters soos Marge Piercy, Louise Gl & uumlck, Mark Strand, Mary Oliver, Billy Collins, Jane Hirshfield en mdashare vergesel van vyf en sewentig resepte wat die rykdom van woorde in ons kombuis, op ons bord, lewendig maak , en deur ons verhemelte. Eet hierdie gedig maak ons ​​oop vir nuwe maniere om poësie te verkry en gee nuwe betekenis aan die kos wat ons kook.
Prys vir Eet hierdie gedig: 'n literêre fees van resepte geïnspireer deur poësie& hellip
"Blaai deur die bladsye van Eet hierdie gedig sal jou laat voel asof jy met 'n ou, wyse vriend gaan sit en tee drink met die afwagting van 'n heerlike maaltyd. Die gedigte en die verhale agter elke resep versterk hoe betekenisvol die eenvoudige daad om onsself en ons gesin te voed en te voed. 'N Moet vir die leser en kok in u lewe! " & mdashMegan Gordon, skrywer van Volgraan-oggende
Ek het altyd gewaardeer hoe Nicole 'n rustigheid en stilte in die kombuis bring, terwyl sy resepte met poësie verbind. Wat 'n kunswerk om 'n boek te hê wat met die twee heerlik trou. & Rdquo & mdash Sara Forte, skrywer van Die ontkiemde kombuiskom + lepel
"Soos [Gulotta] uitwys, is beide digters en kokke vervaardigers, en sy vier die kunsvlyt van hierdie ambagsmanne met meer as 75 resepte en gepaardgaande gedigte. & Rdquo & mdashBoekelys
"Lees en eet. Wat kan meer troos?" & mdashToronto Star
Kookboekoorsig: Roxana Jullapat se 'Mother Grains' het alles moontlik vir 'n nuwe klassieke
Terwyl ons begin deurbreek na die bevrydingskant van The Great Confinement, voel dit asof dit 'n sonnige manier is om die wêreld en wat ons deurgemaak het, te vind.
Een van die silwer voeringe is dat ons as 'n samelewing meer in staat is om ons voedselkeuses te beheer, en ons gaan voort uit langdurige aannames oor die voedsel wat ons beskikbaar het. Suurdeegbeheptheid illustreer dit in mikrokosmos. Mense kon nie lekker brood kry nie. Hulle het ingeduik, hulle toegewy aan die wetenskap en voeding van suurdeeg, aan die bak van brood en dit agtergekom. Dit was transformerend vir baie.
Verwant aan die verskynsel is 'n nuwe belangstelling in graan: waar hulle vandaan kom (geografies en histories), wie met hulle boer, hoe hulle gemaal word en hoe ondersteuning, aankoop, bak of kook met en eet daarvan lewens rondom en in kan verbeter verskeie maniere.
Ek is nie 'n gereelde broodbakker nie, maar as ek af en toe 'n nie-knie-Nederlandse nommer maak, is dit altyd volgraan. Tydens pandemie het ek verslaaf geraak aan die erfenismeel wat deur 'n plaaslike (ish) meulenaar, Barton Springs Mill, aangebied word. Buiten die bak, raak ek ook versot op die erfmielies wat deur Masienda verkoop word, die verskaffer in Los Angeles wat sy gedroogde mielies (en masa harina daarvan) van kleinskaalse plase in Mexiko verkry. Dit het vir my lewens verander, aangesien ek nie meer hoef te skik vir tortillas gemaak van goedere-mielies en brood gemaak van handelsmeel nie. Die geure en teksture wat ek geniet, is soveel beter - net soos ek voel oor die ondersteuning van die boere en meulenaars wat dit alles moontlik maak.
Beide Barton Springs Mill en Masienda maak deel uit van 'n groter 'graanrevolusie' - wat die onderwerp van Roxana Jullapat se uitstaande nuwe kookboek is, Moeder korrels.
Gespelde bloubessie -muffins met streusel -bolaag, van Roxana Jullapat se 'Mother Grains'.
Jullapat, die bekende bakker en mede-eienaar van Friends & amp Family in Los Angeles, het geïnspireer geraak deur die graanboere en klein meulens met wie se produkte sy gewerk het toe sy en haar man, sjef Daniel Mattern, 'n restaurant genaamd Cooks County gehad het (dit in 2011 geopen). "Ek het volgraan in ons brood en gebak begin gebruik en het vir die eerste keer aandag gegee aan hoe hierdie nuwe bestanddele die manier waarop ek gebak het, kan verander," skryf sy in die inleiding.
Gebore in Orange County, CA, aan immigrantouers - 'n Thaise moeder en 'n Costa Ricaanse vader - het Jullapat haar ma verloor toe sy net twee jaar oud was, en haar pa het die gesin na Costa Rica verhuis en weer getroud. Sy het daar grootgeword, daarna studeer hy joernalistiek aan die kollege, oorweeg dit nadat sy haar graad behaal het, maar het teruggekeer na Kalifornië en die Southern California School of Culinary Arts bygewoon. Daar ontmoet sy Mattern, en hulle werk albei by die gevierde restaurant van Campanile, Nancy Silverton en Mark Peel. Jullapat dien toe as sjokolade -sjef by twee ander wonderlike restaurante - Lucques en A.O.C. (Mattern was chef de cuisine by A.O.C.)
Nadat sy en Mattern Cooks County in 2015 gesluit het, het Jullapat twee jaar geneem om te eksperimenteer met erfkorrels van regoor die Verenigde State en oor die hele wêreld - en om te reis. 'Ek het na Bhoetan gegaan', skryf sy, 'waar ek 'n dun en dik pannekoek van die Himalaja geproe het en 'n proefneming van aardse rooi rys uit Bhutanese. Daarna het ek na Turkye gegaan, waar ou koringbessies gereeld in hartige geregte voorkom. . . . Terug in Costa Rica ontdek ek erfbloublou mielies wat organies in die noordelike gebied van Nicoya verbou is. " Tussen die reise besoek sy plase in Suid -Kalifornië wat die plaaslike graanbeweging gelei het.
Die boek bied baie kennis oor die agt ou "moederkorrels" wat die titel geïnspireer het: gars bokwiet koring hawer rys rog sorghum en koring. Het u geweet dat rog 'n nuwer graan is-slegs 2000 of 3000 jaar oud-en dat dit sy oorsprong het in Anatolië, naby die huidige Turkye? Dat dit floreer in koue, klam klimate, daarom is dit alomteenwoordig in Skandinawië, Rusland en Oos -Europa? Of dat bokwiet 'n pseudograin is, soos quinoa, wat beteken dat dit nie uit 'n gras kom nie, maar uit 'n blaarryke, bloeiende bos?
Het u geweet dat meel-veral volgraanmeel-bederfbaar is, en dat aankope by ambagsmeulens of plaaslike verspreiders 'n uitstekende manier is om varsheid te verseker?
Spelt, het ek uit die boek geleer, is waarskynlik die bekendste "ou" koring, die een wat Jullapat beskou as 'n "poort" vir bakkers wat ou korrels begin verken. (Ander ou koring is einkorn, emmer, ook bekend as farro, khorasan koring en durum.)
Wil u die sjarme van die spel ontdek? Bederf jouself met Jullapat se Spelt Blueberry Muffins. Ek het, en dit was verreweg die beste bloubessie-muffins wat ek nog ooit geproe het.
Trouens, die resepte van Jullapat is oor die algemeen skouspelagtig - daarom dink ek dat haar boek verdien om 'n klassieke te word. Ek het tientalle bladsye met resepte gemerk wat ek wil probeer, en byna al die sewe wat ek tot dusver gemaak het, was uitsonderlik.
Die Macadamia Brown Butter Blondies wat Jullapat gebak het "elke dag sedert die opening van Friends & amp Family in 2017", is 'n goeie voorbeeld. Bruin botter en garsmeel gee hulle 'n wonderlike diepte, maar moenie bekommerd wees nie - hulle is ryk en dekadent genoeg om alle besoekers, insluitend kinders, te bekoor.
Macadamia Brown Butter Blondies, van 'Mother Grains' deur Roxana Jullapat. Jullapat skryf dat sy dit 'elke dag' gebak het sedert die opening van Friends & amp Family in 2017. '
Hulle word in 'n ronde koekpan gebak, "om te verseker dat elke stuk 'n taai, geroosterde buitekant en 'n sagte middelpunt het." Jullapat wys daarop dat, omdat dit so maklik is om te maak, dit vir 'n paar dae bewaar en goed reis, "dit is 'n ideale tuisgemaakte geskenk wat u aan vriende en familie oor die hele land kan stuur."
Nie alle resepte is soet nie. Een van my gunstelinge is eintlik 'n hartige: Bokwietblini met Dungeness -krapslaai.
Blini is, soos u al dan nie weet nie, gesuurde pannekoeke wat tradisioneel in Rusland is. Daar word hulle bedek met suurroom of gesmelte botter en lekkernye soos gerookte salm, witvis, haring of kaviaar. Volgens Anya von Bremzen, skrywer van Bemeester die kuns van Sowjet -kookkuns, blini is pieringgrootte, "nooit cocktailgrootte nie, en deesdae verkies mense koring bo die argaïese bokwiet."
Dit is voer vir 'n ander verhaal, een oor blini -kultuur. Ek was in elk geval so lief vir die argaïese bokwiet mini-blini in die boek van Jullapat dat ek hulle twee keer in twee weke gemaak het. Of miskien kan ons vier keer sê: Haar resep maak genoeg beslag vir ongeveer 3 dosyn blini, en albei keer dat ek dit gemaak het, het ek 'n deel van die beslag gestoor om die volgende dag blini te kook. Hulle is so goed - en soveel pret om te maak - dat ek dit oorweeg om dit môre weer te maak.
Wat die bolaag betref, stel Jullapat voor dat as u nie 'n Wes -Onderlegger is nie en nie toegang tot die Dungeness -krap het nie, met behulp van alles wat plaaslik beskikbaar is. Ek gebruik ontdooide bevrore, bloublou krap, en dit was goed, maar ek weet dat dit skouspelagtig sou wees met Dungeness. Ek het dit ook bedek met 'n beslag van crème fraîche en 'n bietjie gerookte salm of gerookte forel, 'n bietjie suurlemoen en 'n takkie dille of grasuie. So goed.
Bokwietblini met krabslaai, avokado en dille, van Roxana Jullapat se 'Mother Grains'
Ons moet wel met 'n lekkergoed afsluit, en Mother Grains se sjokolade -dinamietkoekies is wenners. Die "dinamiet" genoem vanweë Jullapat se waarneming dat dit ontploffende positiewe reaksies uitlok by diegene wat dit probeer, is die fudgy, brownie-agtige koekies koringvry (gemaak met donker rogmeel) en heeltemal volgraan. Nogal verstommend vir iets wat so toegeeflik smaak. Jullapat belowe dat as u dit maak, u uitgenooi word na "elke potluck, piekniek en aandete." Ek is seker sy is reg!
Ek het 'n klein probleem daarmee gehad die eerste keer dat ek dit gebak het, alhoewel ek nie presies kan sê dat dit die resep se skuld is nie. Die koekies het so wonderlik geword soos belowe, maar ek het my gunsteling Oxo-mengbak in die proses verloor, danksy 'n eiesoortige fisika waarin 'n vakuum ontstaan ​​het deur die sjokoladesmeltopstelling wat Jullapat voorgeskryf het. Ek moes daardie bak en die pot waaraan dit permanent en onherroeplik geheg is, weggooi. My aanpassing sal jou nie in die moeilikheid bring nie, want ek het die smeltmetode aangepas, en een vervang deur die sjokoladekenner Alice Medrich.
Ek het ook die menginstruksies aangepas vir kokke wat, net soos ek, nie 'n staanmenger besit nie, maar eerder 'n handmenger het.
Dit bring my by die een klein wens wat ek vir die boek het. Omdat ek wil hê dat dit vir ewig in druk moet bly - met 'n wye gehoor en passievolle aanhangers - ek hoop dat 'n toekomstige uitgawe 'n nuwe ronde noukeuriger redigering sal kry as wat dit die eerste keer was. Onder die sewe resepte wat ek getoets het, het byna almal nuttige inligting ontbreek - veral oor watter grootte bakke u vir verskillende take moet gebruik - wat meer raaiwerk en/of ekstra skottelgoed was om te was as wat ideaal is in 'n klassieke kookboek.
Daar is ook 'n beduidende fout in die boek - van die soort wat 'n oplettende redakteur of kopieredakteur moes gehad het. 'N Resep vir Vegan Pozole Verde vereis "2 koppies, of 170 g." van gedroogde hominy. In my kombuis weeg 2 koppies gedroogde hominy meer as 300 g, terwyl 170 gram 1 groot koppie is. Ek berei die pozole voor met 170 g. eerder as 2 koppies, wat die regte raaiskoot was.
Dit is in elk geval klein gebreke wat maklik is om op te los tydens die volgende rondte, as dit sou gebeur. Die belangrikste is Moeder korrels is 'n wonderlike boek, een waarvan ek skaars gekrap het. Daar is soveel meer dinge wat ek wil probeer: Nektarien en Blackberry Crisp gemaak met hawer. Gryp (druiwe en appel) Tert gemaak met Sonora Koringtertdeeg. Semolina koekies met vinkel stuifmeel. Hawermout -datumkoekies. Crepes Suzette met Blood Orange en Mascarpone.
Wil jy die heerlikheid geniet? Probeer een of meer van die resepte wat ons hier by CWB aangepas het. As u so lief is vir ons soos ons, wil u dit koop Moeder korrels lek-gesplete.
Ontbyt gelaaide patat
'Soetpatatbroodjies' het onlangs die rondte in die nuwerwets resepwêreld gemaak, danksy die avokado -roosterbrood wat groente 'n gewilde ontbytkeuse maak. Maar u hoef nie u patat op 'n stukkie brood te laai om dit vir ontbyt te geniet nie! Sny die middelman uit en verander u patat in 'n houer om jogurt en granola mee te dra.
Kry ons resep vir Breakfast Loaded Sweet Potato.
Molly Wizenberg se gunsteling kookboeke
Ek het die blog van Molly Wizenberg, Orangette, in 2004 begin lees, die somer wat dit begin het. Ek het pas gegradueer en bevind my in 'n spleet tussen twee boekrakke se vensterlose kantoor by 'n uitgewery op die Union Square in New York, wat herdruknommers en papierkoste in 'n handgeskrewe sigblad invul en soms fotokopieë van kopieregbladsye na ander verdiepings neem meer gekwalifiseerde mense kan na hulle kyk. Die werk vereis nie my hele fokus nie, en blogs soos Orangette het die ure gevul tussen my oggendpendel en my aandpoging om aandete vir my kamermaats te maak. Ek sou die resepte neerskryf, maar meestal het ek vir Molly by Orangette gekom. Kosblogs kom en gaan, maar Orangette het aangehou omdat Molly se lesers lief is vir haar stem en gretig is om tyd saam met haar deur te bring deur die blog weer en weer te besoek.
Sy het nou ook boeke geskryf: 'N Tuisgemaakte lewe, en mees onlangs, Delancey, wat die verhaal vertel van haar man, Brandon, se pizzeria -restaurant in Seattle. Ek het onlangs die kans gekry om Molly uit te vra oor haar gunsteling kookboeke en kosblogs. Hier is haar keuses.
Waarna soek jy in 'n kookboek? Dit is meer as enigiets 'n gevoel. Ek hou van kookboeke wat fokus op seisoenale bestanddele en relatief eenvoudige voorbereidings. Niks met agt biljoen verskillende geure aan die gang nie. Ek hou van kosfotografie wat natuurlik voel, met 'n regte bui en tekstuur. (Die boeke van Heidi Swanson is 'n goeie voorbeeld hiervan, net soos die van Nigel Slater.)
En ek hou van kookboeke wat my nie laat wegskram om baie inligting te gee nie! Ek hou daarvan om diep in die besonderhede te kyk waarom 'n skrywer 'n sekere gereg op 'n sekere manier maak, of waarom 'n gegewe appel die beste is vir 'n gegewe voorbereiding. (Ek dink weer aan Nigel Slater, en aan Judy Rodger se wonderlike, wonderlike Zuni Cafe kookboek.) Ek hou van 'n kookboek om toeganklik te voel, maar om my ook iets nuuts te kan leer.
Watter gunsteling kookboeke is gebruik in u gesinshuis toe u grootgeword het? My pa was die soort kok wat 'n handjievol kookboeke sou uittrek en resepte vir dieselfde gereg sou vergelyk, kies watter elemente hy wil, en dan sy eie weergawe maak. Die boek wat ek onthou dat hy die meeste gebruik het, was Die New York Times Kookboek deur Craig Claiborne, maar ek onthou dat hy ook verlief was op hom Eenvoudig tot skouspelagtig deur Jean-Georges Vongerichten en Mark Bittman.
Wat my ma betref, ek kan nie onthou wat sy gebruik het nie! Ek het nog altyd meer as 'n kookboekleser aan haar gedink as 'n kosblaaier. Soos baie kokke in die 80's, het sy die Silver Palate -boeke gehad, en ek onthou hoe sy dit gebruik het, maar meer gereeld onthou ek hoe sy deur 'n laai skuifel vol tydskrifresepuitknipsels.
Gunsteling-vegetariese of groente-gebaseerde kookboek? Deesdae sou ek moes sê Baie deur Yotam Ottolenghi, of miskien Tender: Deel 1 deur Nigel Slater. Maar ek het ook 'n tydperk van vertroue beleef Chez Panisse Groente, wat 'n tydlose bron is, en toe ek vroeg in die twintigerjare was, het 'n vriend my 'n eksemplaar van die wonderlike boek gegee Vars van die Boeremark deur Janet Fletcher. Ek gebruik dit steeds gereeld! O, en toe ek die eerste keer vir myself begin kook het, was ek mal oor al die Moosewood -boeke.
Gunsteling kookboek vir nageregte? Vir daaglikse nageregte is ek 'n groot fan van Goed vir die graan deur Kim Boyce. En voor dit was ek mal oor die van Dorie Greenspan Paris Sweets. Maar meestal vind ek hier en daar nageregresepte, in allerhande kookboeke. Een van my gunsteling koeke van alle tye is Amanda Hesser se amandelkoek, van Kook vir meneer Latte.
Gunsteling bron vir resepte as jy vir 'n groep kook? When I'm cooking for a group, I usually do very simple stuff—a side of salmon, for instance, cooked like this—or recipes I've made a million times before and posted on my blog.
In this deeply moving and unforgettable memoir, a New York Times bestseller and Books-A-Million's Non-Fiction Book Club May 2012 pick, Ashley Judd describes her odyssey, from lost child to fiercely dedicated advocate, from anger and isolation to forgiveness and activism.