Deel van: Nóú pra' jy, Ouerskap
Ek is van mening dat daar te veel gemaak word van sport in ons skole. En dit skole die hef in die hand laat om ouers liederlik uit te buit! Ek praat in die week met 'n vriend van my wat twee kinders op skool het en wat in besonder BAIE goed presteer – akademies en sport. Die seun speel rugby, word in die Cravenweekspan ingesluit en dit kos hom R7500-00. Sy dogter word in die provinsiale hokkiespan ingesluit, sy is vooraf aangese om R1000-00 saam te bring indien sy ingesluit sou word. NET vir registrasie. Sy word in 'n uitsoek atletiekgroep ingesluit vir 'n toer na Europa, R45000-00 later, sakgeld uitgesluit! Wat dan nou van die arm kind wie se ouers dit NIE kan bekostig nie? Daardie ou is heelwarskynlik beter as baie ander, maar weens die feit dat ons skole in winsgewende organisasies verander het en nie meer op die kind gevestig is nie, sal hy nooit die geleentheid kry nie!! Maak dit dan nou van ons skole Wereldklas skole?
'n Dringend-noodsaaklike en gesaghebbende vermaning van Dr Edwards.
Ek dink egter dat ook die blink kant van sy munt nie so blink is as wat hy beskryf nie. Ek meen dat, vir die grootste gros, skoolsport soos volg onthou word: Die eeste week van die skooljaar word volledig daaraan gewy om die 90% leerlinge te identifiseer wat NIE vir die skool medaljes gaan inbring nie.
Hulle word op die paviljoen geplaas om vir die res van die jaar te skree en te vreet.
Daarom lê die kern van Dr Edwards se boodskap vir my in sy pleidooi om "waardeherbesinning". Maar dit geld elke aspek van die onderwys, insluitende die idees en aannames waarop die skool self as instelling gegrondves is.