JUDAS (PERSOON) - eCKE (betroubare christelike kernensiklopedie)
JUDAS (PERSOON) is die naam van verskeie persone in die Bybel*.
‑Jehuda (Hebreeus* – “om te dank, te loof”; Grieks: Juda*1, Judas*) was die naam van een van die seuns van Jakob*, en het die naam van ’n stam (Kyk by: Juda2) ge­word, uiteindelik die suidelike koninkryk (Kyk by: Juda4) nadat Israel* in twee koninkryke uiteengeval het.
‑Die apostel Judas was Jakobus* se seun en hy word net in Luk 6:16, waar Mark 3:18 en Matt 10:3 Taddeus noem, as een van die twaalf vermeld (kyk Hand 1:13).
‑’n Rewolusionêr uit Gamla in Galilea* (Hand 5:37). Toe Judea* ’n anneks van die Romeinese provinsie (Kyk by: Romeinse Ryk) Sirië geword het en Sirenius* kopbelasting in Judea* ingevoer het (in 6 nC), het Judas die Galileër ’n opstand georganiseer.
‑Judas Iskariot was een van die twaalf dissipels* van Jesus* (Mark 14:43). Hy word dikwels beskryf as die een “wat vir Jesus verraai het” (Matt 10:4; Mark 3:19). Luk 6:16 noem hom die “verraaier”. Sy pa was Simon Iskariot (Joh 13:2). Die familie het waarskynlik uit die dorp Keriot in die suide van Judea* gekom. Hy was dus die enigste dissipel uit Judea. In die dissipelkring was hy vir die gemeenskaplike fondse verant­woor­delik (Joh 12:4-6; 13:29). Joh 12:6 oordeel skerp oor Judas se geveinsde beswaar omdat Maria*5 Jesus se voete met kosbare nardusolie gesalf het. Mark 14:10-11 vertel dat Judas Jesus aan die hoëpriesters* wou uitlewer en dat hulle hom daarvoor geld beloof het. Dit sou daarmee kon saamhang dat Jesus volgens Mark 14:3-9 van plan was om te sterf. Maar Mark 14:21 weerspreek die gedagte dat Judas vir Jesus gehelp het om sy oogmerk (om te sterf) te verwesenlik. Volgens Matt 26:14-5 het hy geld* gevra en hulle het hom dertig silwerstukke aangebied. In Mark 14:45 identifiseer hy Jesus met ’n soen as die een wat gevange geneem moet word. Matt 27:3-6 vertel dat Judas ná berou die geld teruggegee en homself opgehang het, en dat hy op die grond wat hy met die geld gekoop het, voor­oorgeval en oopgebars het (Hand 1:18). Hoewel daar ge­spe­kuleer kan word oor die redes waarom en die manier waarop Judas, as ’n dissipel wat deur Jesus self gekies is, Jesus uiteindelik verraai het, kan ons nie werklik hiervoor ’n verklaring gee nie. Die nuutontdekte gnostiese* sg Judas–Evangelie uit die 2de/3de eeu nC skilder Judas as die enigste ware dissipel. Dat Jesus aan Judas ge­­heim­sin­nige kennis sou meegedeel het wat aan niemand anders bekend was nie, en wat hom daartoe gebring het om op te tree soos hy dit gedoen het, moet egter in die konteks van die gnostiese denke verstaan word. Die gnostiese Judas–Evangelie verteenwoordig op stuk van sake ’n heel ander geloof as wat deur die Vroeë Kerk* bely is.
‑die pas bekeerde Paulus* is deur Judas van Reguitstraat in Damaskus* in sy huis opgeneem (Hand 9:11).
‑’n Vroeg-Christelike profeet* (Hand 15:32) wat leiding in die gemeente* van Jeru­salem* geneem het, was bekend as Judas Barsabbas. Volgens Hand 15:22, 27, 37 is hy na afloop van die apostelvergadering deel van die Jerusalemse afvaardiging na Antiogië* in Sirië om die besluite van die byeenkoms aan die nie-Joodse Chris­tene* te gaan oordra.
‑Saam met Jakobus*2, Josef*4 en Simon*4 word Judas, soos Jesus afkomstig uit Nasaret*, Maria*1 se seun en Jesus se broer genoem (Mark 6:3; Matt 13:55). Die Judas*-brief word aan hierdie Judas toegeskryf (Jud 1).
JUDAS (BYBELBOEK) «» Judas Makkabeus