Solomon Northup was 'n vrye swart inwoner van die staat New York wat in die lente van 1841 op 'n reis na Washington, DC gesaai is en aan 'n slawehandelaar verkoop is. Geslaan en geketting, is hy per skip vervoer na 'n slawe-mark in New Orleans en het meer as 'n dekade van serwituut op Louisiana plantasies gely.
Northup moes sy geletterdheid of risiko geweld verberg. En hy kon jare lank geen woord aan iemand in die Noorde gee om hulle te laat weet waar hy was nie.
Gelukkig kon hy uiteindelik boodskappe stuur wat aanleiding gegee het tot regstappe wat sy vryheid verseker het.
Na sy vryheid te herstel en wonderbaarlik terug te keer na sy familie in New York, werk hy saam met 'n plaaslike prokureur om 'n skokkende verslag van sy beproewing, Twaalf Jaar 'n Slaaf , wat in Mei 1853 gepubliseer is, te skryf.
Northup se geval en sy boek het baie aandag getrek. Die meeste slaweverhale is geskryf deur voormalige slawe wat in slawerny gebore is, maar Northup se perspektief op 'n vrye man wat ontvoer is en gedwing word om jare op die plantasies te spandeer, was veral ontstellend.
Northup se boek het goed verkoop, en sy naam verskyn soms in koerante langs sulke prominente afvallige stemme soos Harriet Beecher Stowe en Frederick Douglass . Tog het hy nie 'n blywende stem geword in die veldtog om slawerny te beëindig nie.
Alhoewel sy roem vlugtig was, het Northup 'n impak gemaak op hoe die samelewing slawerny gesien het.
Sy boek het gelyk as gevolg van abolitionistiese argumente wat deur mense soos William Lloyd Garrison gevorder is. En twaalf jaar 'n Slaaf is gepubliseer in 'n tyd toe kontroversie oor die Vluchtelingenwet en gebeurtenisse soos die Christiana Riot nog steeds op die publiek se gedagtes was.
Sy storie het die afgelope jaar tot prominensie gekom, danksy 'n groot rolprent, "12 Years a Slave," deur die Britse regisseur Steve McQueen.
Die rolprent het die Oscar vir die Beste Beeld van 2014 gewen.
Northup se lewe as 'n vry man
Volgens sy eie rekening is Solomon Northup in Julie 1808 in Essex County, New York, gebore. Sy pa, Mintus Northup, is 'n slaaf gebore, maar sy eienaar, 'n familielid, genaamd Northup, het hom bevry.
Solomon het geleer om te lees en ook geleer om die viool te speel. In 1829 het hy getroud, en hy en sy vrou, Anne, het uiteindelik drie kinders gehad. Solomon het werk by verskeie ambagte gevind, en in die 1830's het die gesin verhuis na Saratoga, 'n oord-dorp, waar hy in diens was van 'n hack, die perdegetekende ekwivalent van 'n taxi.
Soms het hy werk gekry om die viool te speel, en vroeg in 1841 is hy deur 'n paar reispresteerders genooi om saam met hulle na Washington, DC, waar hulle lukratiewe werk met 'n sirkus kon vind. Nadat hy die vraestelle in New York City gekry het en vasgestel het dat hy vry was, het hy die twee wit mans na die land se hoofstad vergesel waar slawerny wettig was.
Ontvoering in Washington
Northup en sy metgeselle, wie se name hy glo Merrill Brown en Abram Hamilton, het in April 1841 in Washington aangekom, net betyds om die begrafnisproses te sien vir William Henry Harrison , die eerste president wat in die kantoor moes sterf .
Northup het onthou om die skouspel met Brown en Hamilton te kyk.
Daardie aand, nadat sy met sy metgeselle gedrink het, het Northup siek geword. Op 'n stadium het hy die bewussyn verloor.
Toe hy wakker word, was hy in 'n klipkelder, vasgeketting aan die vloer. Sy sakke is leeggemaak en die vraestelle wat dokumenteer dat hy 'n vryman was, was weg.
Northup het gou geleer dat hy binne 'n slaafpen gesluit was wat binne die perseel van die Amerikaanse Capitol-gebou was. 'N Slawehandelaar genaamd James Burch het hom meegedeel dat hy aangekoop is en na New Orleans gestuur sal word.
Toe Northup protesteer en beweer dat hy vry was, het Burch en 'n ander man 'n sweep en 'n paddle geproduseer en hom wreed geslaan. Northup het geleer dat dit uiters gevaarlik is om sy status as 'n vryman te verklaar.
Jaar van serwituut
Northup is per skip geneem na Virginia en dan verder na New Orleans.
In 'n slawemark is hy aan 'n plantasie-eienaar verkoop van die streek van die Rooi Rivier, naby Marksville, Louisiana. Sy eerste eienaar was 'n goedaardige en godsdienstige man, maar toe hy in finansiële moeilikheid gekom het, was Northup verkoop.
In 'n hartseer episode in twaalf jaar het 'n slaaf , Northup, vertel hoe hy met 'n gewelddadige wit meester in 'n fisiese verwarring gekom het en amper opgehang. Hy het ure gebind met toue gebind, sonder om te weet of hy gou sou sterf.
Hy het herinner aan die dag wat in die brandende son gaan staan ​​het:
"Wat my meditasies was - die ontelbare gedagtes wat deur my afgeleefde brein verstrooi het - ek sal nie probeer om uitdrukking te gee nie. Dit is so goed dat ek die hele lang dag nie eens tot die slotsom gekom het dat die suidelike slaaf, gevoed, geklee, geslaan en beskerm deur sy meester, is gelukkiger as die vrygekleurde burger van die Noorde.
" Tot daardie gevolgtrekking is ek nog nooit daar aangekom nie. Daar is egter baie, selfs in die Noord-state, welwillend en weldadige manne, wat my mening verkeerd uitspreek en ernstig voortgaan om die bewering met 'n argument te staaf. Ek het nog nooit van die bitter beker van slawerny gedrink nie. "
Northup het daardie vroeë borsel met hangende oorleef, hoofsaaklik omdat dit duidelik gemaak is dat hy waardevolle eiendom was. Nadat hy weer verkoop is, sou hy tien jaar lank spandeer op die land Edwin Epps, 'n plantasie-eienaar wat sy slawe brutaal behandel het.
Dit was bekend dat Northup die viool kon speel, en hy sou na ander plantasies reis om by danse uit te voer.
Maar ondanks die feit dat hy oor die vermoë beskik om te beweeg, was hy nog steeds geïsoleer uit die samelewing waarin hy voor sy ontvoering versprei het.
Northup was geletterd, 'n feit wat hy verborge gehou het omdat slawe nie toegelaat het om te lees of skryf nie. Ten spyte van sy vermoë om te kommunikeer, kon hy nie briewe pos nie. Die een keer was hy in staat om papier te steel en 'n brief te skryf. Hy kon nie 'n betroubare siel vind om dit na sy familie en vriende in New York te stuur nie.
Na jare van volgehoue ​​dwangarbeid, onder bedreiging van sweep, het Northup uiteindelik iemand ontmoet wat hy geglo het dat hy in 1852 kon vertrou. 'N Man genaamd Bass, wat Northup beskryf het as 'n "inwoner van Kanada", het in die omgewing rondom Marksville, Louisiana gevestig en gewerk. as 'n timmerman.
Bass het aan 'n nuwe huis gewerk vir Northup se meester, Edwin Epps, en Northup het hom gehoord teen die slawerny. Hy is oortuig dat hy Bass kon vertrou, Northup het aan hom bekend gemaak dat hy vry was in New York State en is ontvoer en na Louisiana teen sy wil gebring.
Skepties, Bass bevraagteken Northup en word oortuig van sy storie. En hy het besluit om hom te help om sy vryheid te verkry. Hy het 'n reeks briewe aan mense in New York bekend gemaak wat Northup geken het.
'N familielid wat Northup se pa gehad het toe die slawerny wettig was in New York, Henry B. Northup, het van Salomo se lot geleer. 'N Prokureur self, hy het buitengewone regstappe geneem en die behoorlike dokumente behaal wat hom in staat stel om in die Suid-Slaaf te reis en 'n vryman te kry.
In Januarie 1853, ná 'n lang reis wat 'n stop in Washington ingesluit het waar hy 'n Louisiana senator ontmoet het, het Henry B.
Northup het die gebied bereik waar Solomon Northup verslaaf was. Nadat hy die naam van Salomo as slaaf gekry het, kon hy hom vind en regstappe begin. Binne dae was Henry B. Northup en Solomon Northup terug na die Noorde.
Op pad terug na New York, besoek Northup Washington, DC weer. 'N Poging is aangewend om 'n slawehandelaar wat vroeër in sy ontvoering betrokke was, te vervolg, maar die getuienis van Solomon Northup mag nie gehoor word nie, aangesien hy swart was. En sonder sy getuienis het die saak in duie gestort.
'N Lang artikel in die New York Times op 20 Januarie 1853, met die titel "The Kidnapping Case", vertel die verhaal van Northup se lot en die gedwonge poging om reg te soek. In die volgende paar maande het Northup saam met 'n redakteur, David Wilson, gewerk en twaalf jaar 'n Slaaf geskryf .
Geen twyfel oor skeptisisme nie, het Northup en Wilson uitgebreide dokumentasie aan die einde van Northup se rekening van sy lewe as slaaf bygevoeg. Beëdigde verklarings en ander regsdokumente wat die waarheid van die storie bevestig, het tientalle bladsye aan die einde van die boek bygevoeg.
Die publikasie van twaalf jaar 'n slaaf in Mei 1853 het aandag getrek. 'N koerant in die nasie se hoofstad, die Washington Evening Star, het Northup genoem in 'n blatante rassistiese item wat gepubliseer is met die opskrif "Handiwork of Abolitionists":
"Daar was 'n tyd toe dit moontlik was om orde onder die negende bevolking van Washington te behou, maar dan was die groot meerderheid van die bevolking slawe. Sedert Mev. Stowe en haar landgenote, Solomon Northup en Fred Douglass, was dit opwindend die vrye negere van die Noorde tot 'aksie' en sommige van ons inwoners 'filantrope' het as agente in daardie 'heilige saak' opgetree, ons stad is vinnig besig om dronk, waardeloos, vuil, dobbelary te word, diefstal van gratis negasies uit die Noorde, of afloop van die Suide. "
Solomon Northup het nie 'n prominente figuur in die abolitionistiese beweging geword nie en blykbaar blykbaar met sy gesin in New York gewoon. Daar word geglo dat hy iewers in die 1860's gesterf het, maar teen daardie tyd het sy roem vervaag en koerante het nie sy verbygaan genoem nie.
In haar nie-fiksie-verdediging van Uncle Tom's Cabin , gepubliseer as The Key to Uncle Tom's Cabin , het Harriet Beecher Stowe na Northup se saak verwys. "Die waarskynlikheid is dat honderde vrye mans en vroue en kinders alreeds op hierdie manier in slawerny neersit," het sy geskryf.
Northup se geval was hoogs ongewoon. Hy kon na 'n dekade van probeer 'n manier vind om met die buitewêreld te kommunikeer. En dit kan nooit bekend wees hoeveel ander swartes in slawerny ontvoer is nie en is nooit weer gehoor nie.