Image deur Michael Belgeri
Kontemporêre sielkundige navorsing toon dat sommige individue, wanneer hulle in 'n hoogs gejaagde gemoedstoestand is, onbewus is van hoe hulle voel. Hul harte kan wedrenne, hul bloeddruk klim en hulle mag baie swaai, maar hulle is nie bewus daarvan dat hulle kwaad of bang of angstig is nie.
Ongeveer een persoon in ses vertoon hierdie patroon. Is dit so onbewus van hul eie pyn, is dit moontlik dat hulle kan verstaan ​​of empatie met wat iemand anders kan voel? Om nie te empatieer nie, hoe kan hulle lewe voltooi?
Ontwikkeling van empatie: bou van 'n brug na die pyn van ander
Ware Moraliteit: Onbetroubare Onwilligheid om Lede te veroorsaak
In Boeddhistiese leringe word 'n beeld gebruik om hierdie gedagtegang te weerspieël: 'n veer wat naby 'n vlam gehou word, dadelik krul weg van die hitte. Wanneer ons gedagtes raakgesien word met begrip van hoe lyding voel en vul met 'n medelydende drang om nie meer daarvan te veroorsaak nie, herstel ons natuurlik om skade te veroorsaak. Dit gebeur sonder selfbewussyn of selfgeregtigheid; Dit gebeur as 'n natuurlike uitdrukking van die hart. Soos Hannah Arendt het gesê, "Gewete is die een wat jou groet as en wanneer jy ooit by die huis kom."
Twee eienskappe word tradisioneel toegeskryf aan hierdie pragtige en delikate gevoel van gewete wat aanleiding gee tot onskuld. In Pali staan ​​hulle bekend as biri en ottapab, tradisioneel vertaal as "morele skande" en "morele vrees".
Die vertaling is ietwat misleidend, aangesien hierdie eienskappe niks te doen het met vrees of skaamte in die selfvervalende sin nie. Inteendeel, hulle moet dit natuurlik en volledig doen om weg te keer dat hulle skade veroorsaak. Ottapah, of morele vrees, kom uit 'n gevoel van onrus by die moontlikheid om onsself of ander seer te maak. Hiri, morele skaamte, manifesteer in die vorm van 'n onwilligheid om pyn in ander te veroorsaak omdat ons ten volle in onsself weet hoe dit voel.
In hierdie opsig kan die opening van ons eie lyding die bron wees van ons diep verband met ander. Ons staan ​​oop vir hierdie pyn, nie ter wille van depressie nie, maar vir wat dit ons moet leer: om dinge op 'n ander manier te sien, moed om nie te beseer nie, te erken dat ons nie alleen is nie en nooit alleen kan wees nie.
Verbind tot pyn deur deernis en bewussyn
Soms is ons bang om iets pynlik te maak omdat dit lyk asof dit ons sal verteer. Tog is die aard van verstandigheid dat dit nooit oorwin word deur wat die huidige doel van bewustheid is nie. As ons 'n gedraaide of verwronge gemoedstoestand in gedagte hou, word die gedagtes nie gedraai of verwring nie. Selfs die mees pynlike gemoedstoestand of die moeilikste gevoel in die liggaam versteur nie gedagtes nie. 'N Ware opening, gebore uit bewustheid, word gekenmerk deur ruimheid en genade.
In ons kultuur word ons geleer om weg te stoot om ons gevoelens te vermy. Hierdie soort afkeer is die optrede van 'n gedagte wat in skeiding gevang word. Of dit nou in die aktiewe, vurige vorm van woede en woede, of in 'n meer innerlike, bevrore vorm soos vrees, is die primêre funksie van hierdie geestelike toestande om ons te skei van wat ons ervaar. Maar die enigste manier waarop ons vry kan wees om onsself te ly en om ander nie seer te maak nie, is deur verbinding - 'n verband met ons eie pyn en deur middel van bewustheid en deernis, 'n verband met die pyn van ander. Ons leer om nie skeiding te maak van enigiets of enigiemand nie. Dit is empatie.
Hierdie artikel word met toestemming herdruk. © 1997.
Gepubliseer deur Shambhala Publications, Inc., Boston.
Sharon Salzberg is 'n mede-stigter van die Insight Meditation Society in Barre, Massachusetts, en skrywer van talle boeke, insluitend: Liefdadigheid: Die Revolusionêre Kuns van Geluk. Vir 'n skedule van Sharon se werkswinkels, besoek http://www.dharma.org/sharon/sharon.htm.
Video / animasie Vertel deur Sharon Salzberg: How Mindfulness Empowers Us
Jy is hier: Tuis > Persoonlike > Spirituality & Mindfulness > Mindfulness > Hoe u Mindful Empathy, True Morality, Deep compassion en permanente Bewustheid kan ontwikkel