Kameel – My seun – Kameel se gebabbel
On Februarie 21, 2020 Februarie 21, 2020 By KameelIn Uitdagings
Vuurvliegie se Woordsnoere 1/2020 Swart op Wit.
My hart was oorvol die dag toe ek na soveel jare weer my twee seuns sou sien. Miskien sal die skaduwee wat al vir so lank oor my hang uiteindelik lig, en plek maak vir sonskyn. My bedevaartslied deur die jare heen was vir vrede, en die herstel van gebreekte bande. Hoeveel leed het die onbesonnenheid van 'n man op vlug met my kinders, nie oor ons lewenspad gebring nie!!! Maar ek kan hom nie as skuiwergat gebruik vir die groot hartseer in my lewe nie. Dit sal absurd wees… die indruk skep dat ek geen aandeel in die verkrummeling van ons huwelik gehad het nie. 'n Klakkelose beskuldiging teen 'n man wie se hart net te goed was…. dit is totdat die drankduiwel hom beetgekry het.
Hulle is daar toe ek by my ousus se huis aankom. Die vyf en vierjarige seuntjies wat ek agtergelaat het, is nou twee tienersseuns van sestien en vyftien jaar onderskeidelik. Ek wou na hulle toe uitreik, hulle teen my hart koester, maar die ys moes eers gebreek, en hulle vertroue gewen word. Hulle het 'n ruimte nodig gehad waar hulle vrylik vrae kon vra. Hoeveel pyn dié vrae in die jare vorentoe sou bring, het ek nie besef nie. Ook nie dat ek vele kere oopgevlek op my bed sou lê terwyl die trane soos reën oor my wange stroom nie. Dat dié pyn deel van God se geneeskrag was sou ek eers later uitvind. Maar op daardie heuglike dag van versoening het my hart oorgeloop van dankbaarheid. Hulle was naby my, en vir die oomblik was dit genoeg.
Hoe wonderlik sou dit wees as hulle daarna ons drumpel kom deurtrap het, maar daarvoor het hulle te vêr gebly. Hulle het vakansies kom kuier, goed ingeskakel met ons ses kinders, en ek het geglo dat alles vorentoe vlot sal verloop. Groot was my skok toe die jongste seun vier jaar later laat weet dat hy niks met my te doen wil hê nie. Kan ek maar sê ek het daarna ongebonde my gang gegaan… maar binne my was alles in 'n warboel. Hy was saam met ons op ons Kaapse toer, en het dit so geniet. "Hoekom die skielike verandering?" My gedagtes was soos 'n warrelwind… dan hier, dan daar. Antwoorde was daar nie. Vir die tweede keer word hy my verlore seun.
Agtien jaar verloop. 'n Pastoor in Polokwane is vir my 'n groot inspirasie toe hy – wat my glad nie ken nie – gedurende 'n diens alles los, en na my toe stap. Hy wil weet wie van my kinders is in die polisiemag. Op my antwoord vra hy hoe ons verhouding is. Op my "geen," salf en bid hy oor my, en sê die Here sê Hy herstel ons verhouding. Met 'n hart wat brand van dankbaarheid stap ek later motor toe. Die versoening het nie dadelik gekom nie – dit het nog in die verskiet gelê. Drie jaar later droom ek, ek sien 'n persoon aan die oorkant van 'n bruglose rivier stap. Die volgende oomblik begin 'n brug vorm aanneem, en die persoon begin oor die brug na my toe stap. In my hart weet ek dis die verlore seun. Die afstand tussen ons word kleiner en dan staan hy voor my. Sy oë straal terwyl hy breed glimlag. Kort na hierdie droom is ek en die verlore seun herenig. "Waar was jy hierdie een en twintig jaar my seun?" Tot vandag toe verstaan ek nie, maar ek bêre al hierdie herinneringe in die laaikas van my hart. Dit is met vrede en verwondering wat ek daarna kyk en weet by God is niks onmoontlik nie.
Mooi loop en skep moed!!!
31 gedagtes oor "Kameel – My seun"
Ons Kameeltjie, die pad wat jy geloop het was ver en uitputtend. Is nog steeds. Weet net, jy is ń inspirasie vir my, ń voorbeeld van ń vrou wat net haar God het om op te vertrou.
Februarie 21, 2020 om 5:27 nm	 Antwoord
Dankie Una. Ek weet vir 'n feit dat somder Hom ek dit nie sou gemaak het nie. Ek sou myself van kant gemaak het. Dis nie drama wat hier praat nie. ❤
Februarie 21, 2020 om 5:41 nm	 Antwoord
Kameel, ek is sprakeloos, sprakeloos. Dat my snoere 'n hartsnoer vir jou kan wees en vir ons 'n rigtingwyser. 💝😇
Februarie 21, 2020 om 5:30 nm	 Antwoord
Toe ek daardie prentjie sien toe weet ek net dit praat met my hart oor my pragtige seun.
Kyk ek mis… ek sien nie waar ek dit moet gaan plak nie. Sal weer kyk. ❤
Februarie 21, 2020 om 5:45 nm	 Antwoord
Ek sal waardeer as jy die skakel bylas op jou skrywe. Onderaan my blog
Februarie 21, 2020 om 5:58 nm
Una en Vuurvliegie het eintlik alles gesê…
Februarie 21, 2020 om 6:30 nm	 Antwoord
Februarie 21, 2020 om 6:35 nm	 Antwoord
Jy raak my hart diep diep met hierdie skrywe
Februarie 21, 2020 om 7:29 nm	 Antwoord
Februarie 21, 2020 om 7:33 nm	 Antwoord
💕 Dis 'n vreeslike pad om te stap. Maar om jou kinders terug te wen, sal jy elke tree stap sonder om te kla. Ek is bly daar het vir jou ook versoening gekom, Kameel.
Februarie 21, 2020 om 7:36 nm	 Antwoord
Dankie Hester. Wat vir my wonderlik is, is dat hy baie diep dinge rondom sy lewe op oomblik met my deel. So asof ek sy vertroueling geword het. Ongelukkig bly hy in die Kaap, dus sien ons min maar het gereelde kontak. Hy het twee dogters wat ontsettend goed op skool en sportveld presteer. So dankbaar sy lewe het mooi uitgedraai. Hy drink glad nie omdat hy gesien en ondervind het wat alkohol aan sy pa gedoen het.
Februarie 21, 2020 om 7:44 nm	 Antwoord
Dis wonderlik Lana. Wonderlik dat julle verhouding so in plek begin val het. Ons lewens (myne en joune) het meer raakpunte as wat beide van ons voorheen geweet het.
Februarie 22, 2020 om 6:36 vm
Dan verstaan jy goed. Mens verstaan eers rêgtig 'n ander se hart as jy die pad jouself ken.
Ons het lekker reën gehad,en die donderweer het behoorlik sy stem dik gemaak!!!
Februarie 22, 2020 om 8:11 vm
Dis goeie nuus. Dit lyk asof ons vanaand weer aan die beurt kom. Die wind het vroegoggend reeds opgesteek.
Februarie 22, 2020 om 10:19 vm
Klakkeloos… Ek vermoed die woord klakkeloos is nie klakkeloos ingesluit nie
Februarie 21, 2020 om 9:28 nm	 Antwoord
Jammer Kameel ek is verward ek dog ek lewer kommentaar by Vuurvliegie
Februarie 21, 2020 om 9:30 nm	 Antwoord
Ek het dit nou gelees dit is darem maar 'n moeilike pad
Februarie 21, 2020 om 9:35 nm
Baie seer pad gewees Abrie. Soveel verkeerde besluite in my lewe gemaak.
Februarie 22, 2020 om 12:43 vm
Bly ek is nie al verwarde persoon op aardbol nie 🤔
Februarie 22, 2020 om 12:39 vm
Dis nou werklik n vingerwysing dat God steeds in beheer is. Baie bly dat julle twee mekaar gevind het na al die jare. Daardie pastoor het beslis as rigtingwyser opgetree so sonder dat julle dit besef het. Jy laat my nou ook dinge oproep van gebeurtenisse met my man se twee seuns. Twee pragtige kinders en geheel uiteenlopend. Die wig was die moeder alhoewel my man ook baie skuld gehad het. Dankie vir die kykie in jou ryke verlede.
Februarie 22, 2020 om 11:16 vm	 Antwoord
God werk op wonderlike maniere, en sy werke is groot. Die dag toe ek opgehou het met die vrugtelose gesoek na my twee seuns het ek vir Hom gesê aangesien ek hulle nie kan grootmaak nie, sal Hy dit asseblief doen. Die feit dat albei my seuns pragtige mans uitgedraai het skryf ek aan Sy groot genade toe. Die wonderlikste was toe ek en die verlore seun vir die tweede keer herenig is, die verlede net weggeval het, en daar 'n sterk band tussen ons twee was. Hoe pragtig was dit nie toe ons na al daardie jare voor mekaar staan, en hy met sy hand op sy hart sê sê "Hier binne is daar geen wrok meer nie, net totale vergifnis."
Ek dink baie aan jou, vertrou dit gaan goed!!!
Februarie 22, 2020 om 11:43 vm	 Antwoord
Dit wys tog maar wie in beheer is. My man se jongste seun het uit sy eie my man opgesoek en alles het baie mooi gegaan totdat die kind se ma weer hom weggehou het. Die ander seun het kom kennis maak maar wou niks weet van sy pa nie. Hy is die oudste en het dit eger gevind as jonger broer as ek so kan noem. Ek dink ook gedurig aan jou. Is bly jy skryf weer n bietjie. Alles gaan darem aan hier. Maar die stryd van om skoonma te wees is heel onplesierig. Geniet klein Bea baie en my seun ook.
Februarie 22, 2020 om 11:10 nm
Verstaan nie hoekom party mense net weier om in vrede te leef nie. In my geval was dit weer my skoonma wat my nie voor haar oë kon verdra nie. In die eerste plek omdat ek Afrikaans was… en dan sommer omdat sy niks van my gehou het nie. Sy het my baie sarkasties "her majesty" genoem. Vir Kenneth kon sy ook nie verdra nie omdat hy my en Ken se kind was. Niks lekker om nie 'n goeie skoonma en skoondogter verhouding te hê nie.
Februarie 23, 2020 om 8:00 vm
Ja-nee, kan ook nie verstaan hoekom dit so moeilik is om te aanvaar al is dit dan vir die ander helfte se gaval. Gelukkig vir my noem Bea my toe Mamma tot haar groot ontsteltenis. Wou toe weet wie is jou tweede Mamma waarop sy antw Mamma Ouma. Dit breek my hart. Hoop jy het n mooi dag. Myne was stil en rustig.
Februarie 23, 2020 om 8:24 vm
Februarie 23, 2020 om 8:47 nm	 Antwoord
Februarie 24, 2020 om 1:40 nm	 Antwoord
Een van die baie sandpaaie van my lewe. Baie seer pad gewees, maar God is getrou ❤
Februarie 24, 2020 om 1:42 nm	 Antwoord
Sjoe Kameel, dis ń seer pad maar ek sien die genade deurweef deur onse Vader. Ek verstaan van ń kind verloor, terug wen en weer verloor.
Februarie 25, 2020 om 4:10 vm	 Antwoord
Jou verhaal gee my koue rillings, van hartseer en vreugde. Dankie dat jy met ons deel
Februarie 26, 2020 om 9:01 vm	 Antwoord
Dankie Positief. Een ding wat hy my rondom daardie 21 jaar vertel het was sy lus om 'n einde aan al die hartseer in sy lewe te maak. (Van die twee seuns is hy die sagte een.) So het hy eendag sy rewolwer teen sy slaap gehou om alles te eindig, maar hy kon daardie sneller nie trek nie. Ek dank die Here vir Sy groot genade. Hy het hulle mooi opgepas al het hulle 'n harde lewe onder my eks gehad.