Hierdie week is beide die vyfde herdenking van die fiskale ineenstorting wat byna die wêreld ekonomie en die tweede herdenking van Occupy Wall Street, die beweging wat die openbare bewustheid van inkomste ongelykheid verhoog het, tot gevolg gehad. Tog is die krisis erger as ooit - in die eerste drie jaar van die herstel het 95 persent van die ekonomiese winste net tot die top een persent van Amerikaners gegaan. En die deel van werkende mense in die VSA wat hulself as laer klas definieer, is in vier dekades op sy hoogste vlak.
Meer en meer veg terug. Volgens Robert Reich, Bill Clinton se sekretaris van arbeid: "Die kernbeginsel is dat ons 'n ekonomie wil hê wat vir almal werk, nie net vir 'n klein elite nie. Ons wil gelyke geleenthede hê, nie gelykheid van uitkoms nie. Ons wil seker maak dat daar weer opwaartse mobiliteit is, in ons samelewing en in ons ekonomie. "
Reich sluit hierdie week aan by Moyers & Company om 'n nuwe dokumentêre film, Ongelykheid vir Almal, te bespreek wat volgende week in teaters oor die land gaan plaasvind. Gerig deur Jacob Kornbluth, beoog die film om 'n spelwisselaar te wees in ons nasionale bespreking van ongelykheid in inkomste. Reich, wie Time-tydskrif een van die beste kabinetsekretarisse van die 20-eeu genoem het, sterre in hierdie dinamiese, geestige en vermaaklike dokumentêre.
Jy is hier: Tuis > Sosiale en politieke > ekonomie > Ongelykheid > Hoekom is dit so moeilik om die rassegesondheidsgap in die VSA te sluit?