Will en Ariel Durant in 1930
(1885-11-05)5 November 1885
7 November 1981 (op 96)
Joseph Durant en Mary Allard
Columbia-universiteit (PhD, filosofie, 1917)
Geskiedkundige, skrywer, filosoof, onderwyser
William James "Will" Durant (5 November 1885 – 7 November 1981) was 'n Amerikaanse skrywer, historikus en filosoof. Hy was die bekendste vir sy werk The Story of Civilization, 11 volumes geskryf in samewerking met sy vrou, Ariel Durant, en gepubliseer tussen 1935 en 1975. Hy het vroeër aangdag getrek met The Story of Philosophy (1926), beskryf as 'n baanbrekende werk wat gehelp het om filosofie te populariseer. "Hy beskou filosofie as 'n totale perspektief of sien dinge subspecie totius ('n frase geïnspireer deur Spinoza se subspecie aeternitatis).
Hy het probeer om die groot volume van historiese kennis te verenig en te vernuwe, wat gefragmenteerd gegroei het in esoteriese spesialiteite en dit vir hedendaagse toepassings te vernuwe. Die Durants het die Pulitzer-prys vir Algemene Nie-Fiksie in 1968 gewen en die VSA Presidensiële Medalje van Vryheid is in 1977 aan hulle toegeken.
3.1 Die verhaal van filosofie
3.2 Die verhaal van die beskawing
3.3 Ander werke
3.3.1 Finale jare
3.4 Skryfwerk oor Rusland
3.5 Skryfwerk oor Indië
4.1 Oor die agteruitgang en herbou van beskawings
4.2 Oor godsdiens en evolusie
4.3 Oor geskiedenis en Bybel
5 Geselekteerde boeke
Durant is in Noord-Adams, Massachusetts, in 'n Frans-Kanadese Katolieke familie met Joseph Durant en Mary Allard as ouers, gebore. Hulle was deel was van die Quebec-emigrasie na die Verenigde State. In 1900 is Durant opgevoed deur die Jesuïete by St. Peter's Preparatory School en later, Saint Peter's College in Jersey City, New Jersey.
In 1905 het hy met die sosialistiese filosofie begin eksperimenteer, maar na die Eerste Wêreldoorlog het hy tot die gevolgtrekking gekom dat "begeerte vir mag" die basis vorm van alle vorme van politieke gedrag. Maar selfs voor die oorlog, "het ander aspekte van sy sensitiewe gevoelens begin meegeding met sy radikale geneigthede," sê historikus Joan Rubin. Sy voeg by dat "Die mees konkrete van dié was 'n aanhoudende voorliefde vir filosofie." Met sy energie gefokus hy op Baruch Spinoza, maar gee min aandag aan die Russiese anargis Mikhail Bakunin.
Durant het in 1907 gegradueer. Hy het as verslaggewer vir Arthur Brisbane se New York Evening Journal vir 10 dollar per week gewerk. By die aandjoernaal het ek verskeie artikels oor seksuele misdadigers geskryf. In 1907 het hy Latyn, Frans, Engels en meetkunde aan die Seton Hall Universiteit, South Orange, New Jersey, onderrig. Hy was ook daar die bibliotekaris.
In 1911 het hy die kweekskool verlaat. Hy het die skoolhoof geword van Ferrer Modern School, 'n gevorderde skool gefokus om die werkersklasse op te voed; hy het ook daar klas gegee. Alden Freeman, 'n ondersteuner van die Ferrer Moderne Skool, het hom geborg vir 'n toer in Europa. By die Moderne Skool het hy verlief geraak op en met 'n 15-jarige leerling, Chaya (Ida) Kaufman, en is later getroud. Hy het haar die bynaam "Ariel" gegee. Die Durants het een dogter, Ethel, gehad en het 'n seun, Louis, aangeneem.
Teen 1914 het hy begin om "intimasies van menslike boosheid" te verwerp, volgens Rubin en "het terug getrek van radikale sosiale verandering." Sy som die veranderinge in sy algemene filosofie op:
"In plaas daarvan om menslike vooruitgang tot die opkoms van die proletariaat te koppel, is dit die onvermydelike uitkoms van 'die lag van jongmense of die uithouvermoë van ouers se huwelik'. Soos Ariel dit later opgesom het, het teen die middel van sy 30s, 'daardie sentimentele, idealiserende mengsel van liefde, filosofie, Christendom en sosialisme het sy geestelike chemie' vir die res van sy lewe, oorheers."
Die eienskappe het hom uiteindelik weggedraai van radikalisme as 'n alternatiewe religie. In plaas daarvan het in 1913 'n ander strewe begin: die verspreiding van kultuur.
In 1913 het hy sy pos as onderwyser bedank. Om hulself te ondersteun, het hy in 'n Presbiteriaanse Kerk (VSA) vir $ 5 en $ 10 lesings aangebied; Die materiaal vir die lesings het die beginpunt vir The Story of Civilization geword.
In 1917 het hy sy eerste boek Philosophy and the Social Problem geskryf terwyl aan sy doktorsgraad in die filosofie aan die Universiteit van Columbia gewerk het. Hy het die idee bespreek dat die filosofie nie gegroei het nie omdat dit nie die werklike probleme van die samelewing vermy het. Hy het dieselfde jaar van Columbia sy doktorsgraad ontvang. Hy was ook 'n dosent aan die universiteit.
Die verhaal van filosofie[wysig | wysig bron]
The Story of Philosophy het ontstaan uit 'n reeks Little Blue Books (opvoedkundige pamflette wat gefokus was op werkers) wat so gewild was dat dit in 1926 deur Simon & Schuster as 'n hardeband boek gepubliseer is en ook 'n besverkoper geword het. Dit het aan die Durants die finansiële onafhanklikheid gegee wat hulle in staat gestel het om gereeld deur die wêreld te reis en dekades te spandeer om die verhaal van die beskawing te kan skryf. Will het die onderrig verlaat en begin werk aan die 11-volumes van die Story of Civilization.
Die verhaal van die beskawing[wysig | wysig bron]
Die Durants streef dwarsdeur The Story of Civilization wat hulle "integrale geskiedenis" noem, te skep. Hulle was gekant teen die "spesialisering" van die geskiedenis, 'n afwagtende verwerping van wat die sogenaamde "kultus van die deskundige" genoem het. Hul doel was om 'n "biografie" van die beskawing te skryf, in hierdie geval die Weste, nie net die gewone oorloë, politiek en biografie van grootheid en skurkery nie, maar ook die kultuur, kuns, filosofie, godsdiens en die opkoms van massa kommunikasie. Baie van hierdie verhaal beskou die lewensomstandighede van die algemene persoon deur die 2500 jaar van die Weste se geskiedenis. Hulle bring ook 'n morele raamwerk saam met vertellinge, wat voortdurend die "oorheersing van sterke oor die swakke" beklemtoon.
Die eerste volume van The Story of Civilization-reeks, Our Oriental Heritage (1935), word in 'n inleiding en drie boeke verdeel. Die inleiding neem die leser deur verskillende aspekte van beskawing (ekonomies, politiek, moreel en geestelik). Boek Een is gefokus op die beskawings van die Midde-Ooste (Sumerië, Egipte, Babilonië, Assirië, Judea en Persië). Boek twee is "Indië en haar bure." Boek drie beweeg na die Ooste, waar Chinese beskawing floreer en Japan begin om sy plek in die wêreld se politieke kaart te vind.
The Story of Civilization is die mees suksesvolle historiografiese reeks in die geskiedenis. Daar is gesê dat die reeks "Simon & Schuster op die kaart as 'n uitgewery geplaas het. In die 1990's is 'n onverkorte oudioboek produksie van al 11 volumes vervaardig deur Books On Tape Inc. en is gelees deur Alexander Adams (Grover Gardner).
Vir Rousseau and Revolution (1967), die 10de volume van The Story of Civilization, is die Durants die Pulitzer-prys vir literatuur toegeken. In 1977 is dit gevolg deur een van die twee hoogste toekennings wat deur die Verenigde State van Amerika aan siviele mense toegeken word, die Presidensiële Medalje van Vryheid, toegeken is deur Gerald Ford.
Op 8 April 1944 is Durant deur twee leiers van die Joodse en Christelike geloof, Meyer David en Christian Richard, genader om 'n 'beweging te begin om morele standaarde te verhoog'. Hy het eerder voorgestel dat hulle 'n beweging teen rasseonverdraagsaamheid begin en het sy idees vir 'n "Verklaring van Interafhanklikheid" uiteensit. Die beweging vir die verklaring, "Verklaring van INTER-afhanklikheid", is op 22 Maart 1945 by 'n gala funksie by die Hollywood Roosevelt Hotel geloods. Dit is bygewoon deur meer as 400 mense, waaronder Thomas Mann en Bette Davis. Die verklaring is ingelees in die VSA Kongresrekord op 1 Oktober 1945, deur Ellis E. Patterson.
Gedurende sy loopbaan het Durant verskeie toesprake gelewer, insluitende die "Persia in the History of Civilization", wat op 21 April 1948 as 'n voordrag voor die Iran-Amerika-vereniging in Teheran, Iran, aangebied is. Rousseau and Revolution is gevolg deur 'n dunner volume waarnemings genaamd The Lessons of History, wat beide 'n opsomming van die reeks sowel as analise was.
Alhoewel Ariel en Will beoog het om die werk aan The Story of Civilisation tot in die 20ste eeu voort te bou, het hulle op hul nou baie gevorderde ouderdom verwag dat die 10de volume hul laaste sal wees. Hulle het egter 'n finale volume, hul 11de, The Age of Napoleon in 1975, gepubliseer. Hulle het ook notas agtergelaat vir 'n 12de volume, The Age of Darwin, en 'n raamwerk vir 'n 13de, The Age of Einstein, wat die verhaal van beskawing tot in 1945 sou geneem het.
Drie werke van Durant is na sy dood gepubliseer, The Greatest Minds and Ideas of All Time (2002),Heroes of History: A Brief History of Civilization from Ancient Times to the Dawn of the Modern Age (2001), en Fallen Leaves (2014).
Die Durants het ook 'n intense liefde vir mekaar gedeel, soos verduidelik in hul dubbele outobiografie. Nadat Ariel in die hospitaal opgeneem is, het sy opgehou om te eet en het sy op 25 Oktober 1981 gesterf. Alhoewel hul dogter, Ethel en kleinkinders gepoog het om Ariel se dood van die verswakte Will te weerhou, het hy dit op die aandnuus gehoor en is hy twee weke later dood, op 96-jarige ouderdom, op 7 November 1981. Will is begrawe langs Ariel in die Westwood Village Memorial Park Begraafplaas, in Los Angeles.
Skryfwerk oor Rusland[wysig | wysig bron]
In 1933 het hy Tragedy of Russia: Impressions from a Brief Visit en kort daarna The Lesson of Russia, gepubliseer. 'n Paar jaar nadat die boeke gepubliseer is, het sosiale kommentator Will Rogers hulle gelees en 'n simposium beskryf wat hy bygewoon het. Durant was een van die bydraers. Hy het later van Durant geskryf: "Hy is omtrent ons beste skrywer oor Rusland. Hy is die mees vreeslose skrywer wat daar was. Hy vertel jou net hoe dit is. Hy maak 'n wonderlike goeie argument. Een van die interessantste dosente wat ons het en 'n goeie medemens."
Skryfwerk oor Indië[wysig | wysig bron]
In 1930 het hy The Case for India gepubliseer terwyl hy in Indië op besoek was as deel van die insameling van data vir The Story of Civilization. Hy was so verbaas oor die verwoestende armoede en hongersnood wat hy as gevolg van die Britse imperiale beleid in Indië gesien het dat hy tyd van sy verklaarde doel af geneem het en in plaas daarvan gekonsentreer het op sy polemiek, wat die Indiese onafhanklikheid sterk bepleit.
Durant het hom beywer vir gelyke lone, stemreg vir vroue en regverdiger werksomstandighede vir die Amerikaanse arbeidsmag. Durant het nie net oor baie onderwerpe geskryf nie, maar ook sy idees in werking gestel. Durant, dit is wyd gesê, probeer om die filosofie na die gewone mens te bring.
Hy het probeer om begrip van sienings van mense te verbeter en om ander te vergewe en te vergewe. Hy het die gemaklike insulariteit van wat nou as Eurosentrisme bekend staan veroordeel, deur te wys op die oosterse erfenis van Europa. Hy het gekla oor "die provinsialisme van ons tradisionele geskiedenisse wat met Griekeland begin het en Asië in 'n lyn opgesom het" en gesê hulle het " 'n moontlik fatale fout van perspektief en intelligensie getoon".
Oor die agteruitgang en herbou van beskawings[wysig | wysig bron]
Soos Oswald Spengler, het hy die agteruitgang van 'n beskawing gesien as 'n samevoeging van twis tussen godsdiens en sekulêre intellektualisme, en sodoende die instellings van konvensie en moraliteit omverwerp:
"Daarom is 'n sekere spanning tussen godsdiens en samelewing aanduiders van die hoër stadiums van elke beskawing. Godsdiens begin deur magiese hulp aan geteisterde en verwarde mans te bied; dit kulmineer deur aan 'n volk daardie eenheid van morele waardes en oortuiging te gee wat vir staatsmanskap en kuns so gunstig lyk; dit eindig deur selfmoordagtig te veg vir die verlore saak van die verlede. Want soos kennis voortdurend groei of verander, bots dit met mitologie en teologie, wat verander met geologiese vryetyd. Priesterlike beheer oor kuns en lettere word dan as 'n voetboei of haatlike versperring beskou, en die intellektuele geskiedenis neem die karakter aan van 'n 'konflik tussen wetenskap en godsdiens' in. Instellings wat aanvanklik in die hande van die geestelikes was, soos wette en straf, opvoeding en moraliteit, huwelik en egskeiding, is geneig om te ontsnap uit kerklike beheer, en word sekulêr, selfs onheilig. Die intellektuele klasse verlaat die antieke teologie en-na aarseling, die morele kode wat daarmee saamhang; literatuur en filosofie word anti-klerikaal. Die beweging van bevryding styg tot 'n uitbundige aanbidding van rede en val tot 'n verlammende ontnugtering met elke dogma en elke idee. Gedrag, ontneem van sy godsdienstige steun, versleg in epikuristiese chaos; en die lewe self, afgesonder van troos, word 'n las vir bewuste armoede en vermoeide rykdom. Op die ou end is 'n samelewing en sy godsdiens geneig om saam te val soos 'n liggaam en siel in 'n harmonieuse dood. Intussen ontstaan onder die onderdruktes 'n ander mite, gee nuwe vorm aan menslike hoop, nuwe moed vir menslike inspanning, en ná eeue van chaos bou 'n ander beskawing."
Meer as twintig jaar na sy dood, verskyn 'n aanhaling van Durant, "'n Groot beskawing word nie van buite verower nie, voordat dit self van binne verwoes is nie" as die openingsreël van Mel Gibson se 2006-film Apocalypto. Durant was ook die geskiedenis konsultant vir Anthony Mann se 1964 film The Fall of the Roman Empire. Die vertelling aan die begin en einde van die film word amper direk van Durant se werk, Caesar and Christus, geneem.
Oor godsdiens en evolusie[wysig | wysig bron]
In 'n artikel in 1927 het hy sy gedagtes oor die versoening van godsdiens en Darwinisme geskryf:
"Om die evolusieteorie te harmoniseer met die Bybelse weergawe van die skepping, glo ek nie dat dit gedoen kan word nie, en ek sien nie hoekom dit moet wees nie. Die verhaal van Genesis is pragtig, en baie belangrik as simboliek: daar is geen goeie rede om dit tot in ooreenstemming met die moderne teorie te forseer nie."
Oor geskiedenis en Bybel[wysig | wysig bron]
In Our Oriental Heritage het Durant geskryf:
"Die ontdekkings wat hier opgesom is, het 'n aansienlike bydrae gelewer aan die hoofstukke van Genesis wat die vroeë tradisies van die Jode opteken. In die buitelyne, en die uitsondering van bonatuurlike voorvalle, het die verhaal van die Jode soos in die Ou Testament ontvou, die toets van kritiek en argeologie gestaan; elke jaar voeg bevestiging van dokumente, monumente, of uitgrawings. Ons moet die Bybelse beskrywing voorlopig aanvaar totdat dit verwerp word."
Geselekteerde boeke[wysig | wysig bron]
1929: The Mansions of Philosophy. New York: Simon & Schuster. Later met hersienings gepubliseer as The Pleasures of Philosophy.
1931: A Program for America: New York: Simon & Schuster.
1968: (met Ariel Durant) The Lessons of History. New York: Simon & Schuster.
1970: (met Ariel Durant) Interpretations of Life. New York: Simon & Schuster.
1977: (met Ariel Durant) A Dual Autobiography. New York: Simon & Schuster.
The Story of Civilization[wysig | wysig bron]
1961: (met Ariel Durant) The Age of Reason Begins. New York: Simon & Schuster.
1963: (met Ariel Durant) The Age of Louis XIV. New York: Simon & Schuster.
1965: (met Ariel Durant) The Age of Voltaire. New York: Simon & Schuster.
1967: (met Ariel Durant) Rousseau and Revolution. New York: Simon & Schuster.
1975: (met Ariel Durant) The Age of Napoleon. New York: Simon & Schuster.
Wikimedia Commons het meer media in die kategorie Will Durant.
Ontsluit van "https://af.wikipedia.org/w/index.php?title=Will_Durant&oldid=2041244"
Die bladsy is laas op 17 September 2019 om 11:06 bygewerk.