EK kan nie enige iets spreek wat HY nie spreek nie en gespreek het nie. (vergelyk Joh. Maar ja, die ritmiese aanslag in gedigte, en wat jy noem “resonerende klanke”, is moontlik die gevolg van ŉ soms onbewuste, soms doelbewuste instelling van die oor vir dit wat gesê wil word. Daar is mos deesdae studies oor die neurologiese prosesse van dig en skryf – dit wat so op sy eie ritme aangeslibben kom … miskien bly dit net ŉ deuntjie in jou kop, miskien word dit iets magies. ‘n Verdere toevoeging: lees ook Stephen Burt se reaksie wat in “Tne Boston Review” verskyn het. http://bostonreview.net/blog/every-generation-response-mark-edmundson 2:13) nie, omdat hy afgeskaal is tot op die vlak van ‘n gewone mens wat niemand se siel kan red nie. ‘n Ander gees is nie die Heilige Gees wat mense van sonde oortuig en wederbaar nie, maar ‘n verleidende gees van Satan. EK roep na MY Verlore Skape wat hulself MYNE genoem het en nogtans na 'n ander herder se arms gehardloop het. 'n 'Vals" herder, een wat hulle wie eens MY Lammers genoem is, ter slagting sal lei.