God laat nie met Hom mors nie!
Nood leer bid! Hierdie woorde ken ons almal baie goed. Dit is ‘n wonderlike troos om te weet dat God altyd tot ons hulp bereid is. Ongelukkig skuil daar ook ‘n aanklag teen die Christendom in hierdie woorde – ons soek die Here se teenwoordigheid in ons lewe as ons van mening is dat ons Hom nodig het, maar laat Hom so maklik op die agtergrond wanneer ons selfvoldaan in beheer van ons eie lewe probeer bly.
Die verhaal van Eli en sy ongehoorsame, sowel as hardhorende seuns, Hofni en Pinehas, voorspel die begin van die einde van God se geduld met hierdie ongehoorsame volk.
Reeds in 1 Samuel 2 sien ons hoe die Here, Eli en die volk waarsku: “Ek het nadruklik gesê: Jou huis en jou nageslag sal My altyd in die tempel dien. Maar nou sê Ek, die Here: Dit sal nie gebeur nie, want die een wat My eer, sal Ek eer, en die een wat My minag, sal ek minag” (30 & 31).
Hierdie volk en priesters het God geminag en wou Hom misbruik en manipuleer tot hulle eie voordeel en geluk. So sien ons dat hulle die ark nadersleep in hul veldslag teen die Filistyne, natuurlik met die hoop dat God hulle sou beskerm. Maar hulle ken God nie, hulle slaan nie ag op Sy bevele nie en gebruik Hom net insoverre hul verhouding met God vir hulle wêreldse voordeel inhou.
Die uiteinde van hierdie roekelose verhouding met God, is Ikabod, dat die eer van God weggevat is uit Israel. Ballingskap en verdriet staar hulle in die gesig, omrede hulle nie God eer nie.
Mag ons in voorspoed en teëspoed, tot eer van God leef. Mag ons Hom dank vir Sy goedheid en Hom smeek in ons verdriet en mag ons Hom nooit minag nie.
Ds. Frans Marais, Grootvlei