Die eerste volksmoorde op Armeense en Assiriese Christene in die Midde-Ooste is reeds in 1870 deur die Ottomaanse Ryk uitgevoer. Die groot krisis het egter tydens die Eerste Wêreldoorlog ontstaan toe die hele wêreld op Europa gefokus was en Turkse Ottomane grootskaalse volksmoorde kon begin uitvoer.
Hoessein was self ’n Soenniete Moslem (wat in Irak in die minderheid is) en daar het ’n soort sosiale kontrak tussen die minderhede van Irak bestaan. Ná die verwydering van Hoessein kon die aanslag op die Christengemeenskappe van Irak begin. Die Islamitiese Staat en die Koerde in die noordooste van Irak het ’n uitwissingsveldtog teen Christene gelei wat ’n paar jaar gelede deur die Amerikaanse minister van buitelandse sake, John Kerry, as ’n volksmoord beskryf is.
Terwyl die VSA die Koerde as ’n bondgenoot beskou het en steeds doen, het die Koerde meegehelp aan die moorde op Christene. Turkye, steeds ’n bondgenoot van die VSA en Europa, het toegelaat dat die Islamitiese Staat opleidingskampe op Turkse grondgebied bedryf. Duisende radikale Moslems van oor die wêreld heen het via Turkye na Sirië en Irak gereis om by die Islamitiese Staat aan te sluit. Tog het Westerse lande tot vandag toe nie teen Turkye opgetree nie.