’n Gedig van NP van Wyk Louw, Ballade van die bose, wat vertel van die bose wat die mens se permanente metgesel is, begin en eindig so: Ken jy my nou? Het jy die spieël gesien, en ken jy jou? Dit is belangrik vir ’n mens om jouself te ken, só te ken soos jy werklik is, want jy staan in die laaste instansie in verantwoording voor God.
Uit onsself kan ons egter nie iets aan hierdie jammerlike situasie doen nie. Die edelste bedoeling en ywerigste wetsonderhouding kan nie die sonde wegneem nie. Die ewige verlorenheid wag vir ons elkeen. Maar moet dit ons nou moedeloos maak?
Voor die een wat sy sonde en onvolmaaktheid ootmoedig voor God erken, word nie net die spieël gehou om homself te sien nie, maar word die beeld van Christus afgeteken: Christus, die Seun van die Allerhoogste God, wat uit die hemel neergedaal het en volmaakte mens geword het om as mens die straf wat oor die sondaar moes kom, op Hom te neem. Sý verdienste word aan die gelowige mens toegereken asof die mens self vir sy eie sonde geboet het. Die mens kan dit in geloof, wat gawe van God is, aanvaar. Die aaklige beeld van onsself wat ons in die spieël sien, word oordek deur die verdienste van Jesus Christus.
Vir die mense wat in ballingskap sit, maar ook vir ons wat somtyds hoop verloor, sê die profeet Jesaja: Julle wat sê God is nie almagtig nie, Hy gee nie meer om vir ons nie, ons is sonder hoop... Wag, laat ek julle ’n ding vertel. Julle dink miskien julle is uitgelewer aan die natuur, maar jul God, die God van jul voorvaders, het die natuur aanmekaar geweef.
Net so is dit met die afgodsdienaars en hul beelde. Dit is niks voor die Here nie. Dit is verganklik. En so ook met die sterre wat die magtige nasies aanbid. Op die oog af lyk hulle magtig, maar God het elkeen van hulle gemaak.
Jesaja sê vir ons: Moenie hoop verloor nie. Moenie jou blind staar teen al die ellende van die wêreld nie. Fokus op die Here en besef dat dit wat jou daagliks bedreig, niks is in die oë van die Here nie. Hy is immers die Skepper van die hemel en die aarde. Hy is die Almagtige.
Die Here, ons Here, wat sy hand na elkeen van ons uitsteek in Jesus Christus se koms na die aarde, is nie net almagtig nie. Nee, Hy is ook barmhartig. Hy is nie ’n magtige, veraf God nie. Nee. Hy is God-met-ons. Hy is God-tussen-ons wat Hom bemoei met die ellende en die pyn van sy kinders. Hierdie God raak nooit moeg of afgemat nie en sy insig en kennis het geen perke nie. God, ons God, die Almagtige, gee aan vermoeides krag. Hy versterk dié wat nie meer kan nie.
Wanneer dit dan vir ons voel asof alles net te veel word, wanneer dit voel of die ellende van die wêreld, die siekte, depressie, selfmoord en oorloë en ongeloof ons hoop van ons steel, moet ons net onthou: Die Here, ons Here, is almagtig. En Hy hou al sy kinders met al hul hartseer in sy hand.