Wat is auto-inflammatoriese siektes, die seldsame immuuntoestand met golwe van koors? | Mighty Natural
Geskryf deur John Silke en Najoua Lalaoui
Net meer as 20 jaar gelede is mense van drie geslagte van 'n Amerikaanse gesin na die land verwys National Institutes of Health (NIH) in Washington DC met 'n onbekende siekte.
Hulle was tien tot 82 jaar oud en het simptome gehad, waaronder maandelikse episodes van onverklaarbare hoë koors (tot 41 ℃), wat twee tot sewe dae duur.
Hulle het ook pynlik geswel limfknope, vergroot milt en lewers, buikpyn, maagsere, gewrigspyn, en 'n pleisterwerk van ander simptome.
Die simptome wat hulle sedert kort na die geboorte gehad het, het soos 'n inflammatoriese reaksie gelyk. Dokters kon egter nie die episodes na 'n infeksie naspeur nie.
Ons weet nou dat hierdie simptome tipies is auto-inflammatoriese siektes - seldsame toestande met oënskynlike koors en ontsteking.
Aangesien die inflammatoriese episodes gereeld voorkom, staan ​​die siektes ook bekend as “periodieke koorsindrome". Behalwe dat dit pynlik en verswak is, kan sommige van die toestande lewensbelangrike organe, soos die hart en longe, beskadig.
Wat veroorsaak outo-inflammatoriese siekte?
Auto-inflammatoriese siektes is veroorsaak deur abnormale aktivering van die aangebore immuunstelsel, die liggaam se eerste lyn verdediging teen indringende patogene.
Die aangebore immuunstelsel is 'n reaksie met 'n sterk bedrading wat vinnig kan mobiliseer om buitelandse indringers te beveg. Onder die vele rolle is die vrylating van sitokiene.
Dit is immuunboodskappers wat krities is vir die waarskuwing en werwing van ander selle vir die geveg, die bloedsomloop verhoog en koors veroorsaak. Meer oor sitokiene later.
In auto-inflammatoriese siektes veroorsaak indringende mikrobes egter nie die koors en inflammasie nie. In plaas daarvan lei genetiese veranderinge (mutasies) daartoe dat die aangebore immuunstelsel geaktiveer word vir geen rede nie, wat onbeheerde ontsteking veroorsaak.
Auto-inflammatoriese siektes begin tipies in die kinderjare, dikwels vanaf die geboorte, en is lewenslange toestande. Die genetiese mutasies kan van ouers na hul kinders oorgedra word, wat tot verskeie gevalle van siekte in 'n uitgebreide gesin kan lei.
Auto-inflammatoriese siektes verskil van outo-immuun siektes, soos veelvoudige sklerose, wat veroorsaak word deur defekte in die adaptiewe immuunstelsel, 'n ander arm van die immuunrespons.
Daar is 'n aantal verskillende auto-inflammatoriese siektes, wat dikwels veroorsaak word deur verskillende genetiese mutasies.
Hoe behandel ons outo-inflammatoriese siektes?
Auto-inflammatoriese siektes kan nie genees word nie, en die behandeling is gewoonlik om simptome tydens 'n aanval te verlig. Pasiënte word gereeld behandel met hoë dosisse kortikosteroïede, 'n breë kwasbenadering om die immuunstelsel te onderdruk.
Auto-inflammatoriese siektes is ook redelik skaars, wat dit in die verlede moeilik gemaak het om spesifieke behandelings te ontwikkel.
Aangesien outo-inflammatoriese siektes tipies gepaard gaan met die oormatige produksie van sitokiene, word hulle soms behandel met sogenaamde biologiese middels - teenliggaampies wat hierdie oortollige sitokiene opwek.
Dit is gewoonlik teenliggaampies teen die sitokiene tumor nekrose faktor (TNF) of interleukin-1.
Biologie is egter duur en kan dit hê beduidende newe-effekte.
Sonder om te weet wat die oorsaak van 'n inflammatoriese siekte is, is behandeling 'n proef- en foutproses; 'n middel wat vir een persoon werk, werk moontlik nie vir 'n ander persoon nie.
Teenliggaampies teen die molekule TNF (hierbo) kan gebruik word om oormatige ontsteking te behandel. van www.shutterstock.com/StudioMolekuul
Kan genetiese toetsing help?
Die ontdekking van mutasies in gene wat outo-inflammatoriese siektes veroorsaak, het gelei tot die ontwikkeling van genetiese toetse om die diagnose te help.
Sommige mense met outo-inflammatoriese siektes het egter nie 'n verandering in een van die bekende gene wat siektes veroorsaak nie.
Dus het ons navorsers die Australiese registrasie vir outomatiese inflammatoriese siektes om ander genetiese oorsake van auto-inflammatoriese siektes te help identifiseer.
Hoe ons uitgevind het oor die onderliggende meganisme
Terwyl die NIH-navorsers op soek was na 'n oorsaak van die Amerikaanse familie se siekte, speel 'n ander deel van die verhaal in Australië.
Ons het gekyk na die rol van die meester-sitokien TNF, wat baie aspekte van die inflammatoriese reaksie van die liggaam beheer, en sy maat RIPK1.
Gewoonlik het die liggaam baie kontroles en weegskaal om te verseker dat hierdie molekules dig beheer word.
Maar ons het met die Amerikaanse wetenskaplikes wat gevind het 'n kritiese mutasie in die geen wat vir RIPK1 kodeer. Ons het gevind dat hierdie mutasie, wat lei tot veranderinge in net een aminosuur, voldoende was om sy vennoot TNF in 'n elite-moordenaar te lei.
Dit is wat die onbeheerde ontsteking agter die Amerikaanse familie se siekte veroorsaak het.
Ons span het hierdie voorwaarde benoem CRIA-sindroom (splitsbestande RIPK1-geïnduseerde outo-inflammatoriese sindroom).
Om die molekulêre meganisme waardeur die CRIA-sindroom ontsteking veroorsaak, te begryp, gee ons die geleentheid om na die wortel van die probleem te kom en 'n alternatief vir bestaande behandelings te bied.
Vir hierdie Amerikaanse gesin kan behandeling met 'n middel wat die foutiewe RIPK1 belemmer, moontlik wees.
Laastens bevestig die ontdekking van die CRIA-sindroom dat RIPK1 'n belangrike rol kan speel in die regulering van inflammasie by mense. Sodat dit mag ook speel 'n rol in veel meer algemene siektes by mense, soos kolitis (ontsteking van die kolon), rumatoïede artritis en psoriase in die vel.
John Silke, leier, tema vir infeksie, ontsteking en immuniteit, Walter en Eliza Hall Instituut en Najoua Lalaoui, postdoktorale navorsingsgenoot, Inflammasie-afdeling, Walter en Eliza Hall Instituut