Weerlose kinders fisiek, emosioneel deur virus geraak(Argieffoto: pixabay) Die Covid-19-pandemie het fisieke én emosionele letsels op Suid-Afrika se kinders in kinderhuise gelaat en dit kan nog jare later ŉ invloed op dié kinders hê. Die Abraham Kriel-kinderhuis Nylstroom in Modimolle (Nylstroom) het dié gevolgtrekking gemaak in ŉ verslag wat hulle oor die onsigbare uitwerking van Covid-19 op kinders in kinder- en jeugsorgsentrums uitgereik het. Dié bevindings is Vrydag bekendgemaak. Volgens Elize Sauer, die kinderhuis se hoof- maatskaplike werkster, het die kinderhuis eerstehandse ervaring oor die uitwerking van die Covid-19-inperking op kinders wat in gevaarlike en ongesonde omgewings woon. Die kinderhuis het ten tyde van die inperking vir altesaam 170 kinders gesorg, wat in 15 huise op die terrein verdeel is. Fisieke afsondering Volgens Sauer het die trefslag van die pandemie begin toe kinders se planne om by hul ouers in die Maart-vakansie te kuier, deur die virus gekniehalter is. Die kinders was teleurgesteld en kon nie begryp dat hul wêreld nou deur ŉ onsigbare virus omvergegooi moet word nie. “Die kinders en versorgers was beperk tot die kinderhuis se perseel, met niemand, selfs maatskaplike werkers, wat van buite die perseel kon betree nie. Meer druk is op die personeel geplaas om noodsaaklike dienslewering by die kinderhuis aan te pas. Kinderversorgers het tekens van uitbranding getoon omdat hulle langer ure as gewoonlik moes werk. Hulle moes ook heeltyd aan kreatiewe maniere dink om die kinders besig te hou en tussendeur emosionele kinders troos,” sê Sauer. Weens die inperking is maatskaplike werkers boonop verhinder om betyds in te gryp in situasies waar kinders weerloos gelaat is. Die verwydering van kinders uit gevaarlike situasies en die verkryging van hofbevele om kinders in veilige sorg te hou, is ook belemmer deur die inperking. Sauer sê die kinderhuis is ook finansieel geraak omdat kinders se behoeftes daagliks eksponensieel toegeneem het. Sy sê die feit dat die kinders elke dag heeldag op die terrein was en dus ook meer voorrade gebruik het, het bykomende druk op die kinderhuis se begroting geplaas. Sielkundige uitwerking Sauer sê op ŉ sielkundige vlak moes kinders noodgedwonge ŉ situasie hanteer wat as ŉ “eiland van isolasie” beskryf kan word. Kinders was vir maande lank van besoekers, hul ouers en vriende by die skool afgesonder. Die meeste kinders kon hul ouers vir die eerste keer in Desember 2020 weer sien. Kinders se interaksie met hul ouers was beperk tot ŉ telefoonoproep, video-oproep of sosiale media. “Die verlies aan gereelde kontak tussen die kinders en hul ouers is uitgelig as een van die grootste stresfaktore wat die kinders ervaar het. Afgesien daarvan dat kinders na hul ouers verlang het, het van hulle ook met die vrees geleef dat hul ouers weens die virus kan doodgaan en dat hulle hul nooit weer sal sien nie.” Volgens Sauer kon kinders se verlies in sosiale interaksie met hul ouers en skoolvriende in onbeheerste gedrag gesien word. “Van die kinders het van die kinderhuis probeer wegloop, om geen rede gehuil nie of woedebuie gehad.” Sauer sê oor die algemeen was die toename in depressie en hartseer onder kinders kommerwekkend. Sauer sê soos die afsonderingstydperk verleng is, het daar ook ŉ gevoel van moedeloosheid en onsekerheid onder kinders en personeel ontstaan, omdat niemand geweet het hoe lank die inperking nog sal duur nie. Angs om terug te keer skool toe “Die kinders het groot angs en vrees beleef om ná byna drie maande van isolasie weer terug te keer skool toe. Skielik word hulle uit ŉ veilige, virusvrye omgewing geruk.” Sauer sê kinders het ook stres ervaar weens die ekstra eise en uitdagings wat aan hulle gestel is. “Die kinders se idee van skool voor die pandemie was heeltemal anders. Hulle moes skielik aan ŉ hele paar nuwe regulasies en voorwaardes voldoen. Hulle moes sosiale afstand van hul maatjies behou en heeltyd gesigmaskers dra, wat dit moeilik maak om gesigsuitdrukking te identifiseer. Hulle kon ook nie meer aan buitemuurse aktiwiteite deelneem of op klimrame speel nie. “Daar is ook ekstra eise in die klaskamers gestel – kinders het meer huiswerk gekry en moes teen ŉ vinniger werkpas werk om verlore akademiese tyd in te haal. Van die kinders is akademies teruggehou. Matrikulante het ook gestres dat hulle dalk nie hul eksamens sal kan skryf nie en sodoende hul toekomsplanne eers agterweë sal moet laat.” Langtermyn-uitwerking Sauer sê hierdie waarnemings bevestig studies wat daarop dui dat die isolasie, verlies aan keuse en outonomie, asook angs wat deur die pandemie veroorsaak word, langtermyn-implikasies vir kinders inhou. Sy sê daar sal opvolgstudies oor die langtermyn-uitwerking gedoen word. “Ons kan die uitwerking van die onderbroke skoolbywoning reeds in leerders se lees- en spelvaardighede sien.” Ondanks die negatiewe gevolge kon die kinderhuis tydens die pandemie wel te alle tye ŉ veilige omgewing vir die kinders bied. Kinders het ook die geleentheid gekry om hul volle potensiaal te bereik en kreatief te raak in die manier hoe hulle hul skoolwerk en ander aktiwiteite binne ŉ beperkte omgewing aanpak.