Galery vir No.86 Squadron - Geskiedenis Podcasts - 2021
Galery vir No.86 Squadron
RAF Marham (IATA: KNF, ICAO: EGIEF) is 'n Royal Air Force -stasie en militêre vliegbasis naby die dorpie Marham in die Engelse graafskap Norfolk, East Anglia.
Dit is die tuiste van No.138 Expeditionary Air Wing (138 EAW) en is as sodanig een van die RAF se "Main Operating Bases" (MOB). Sedert 6 Junie 2018 is dit die tuiste van die vyfde generasie Lockheed Martin F-35B Lightning wat bestuur word deur nommer 617 (The Dambusters) eskader. No 207 Squadron het die tweede Lightning-eskader geword wat by RAF Marham gevestig was toe dit op 1 Augustus 2019 hervorm is as die F-35 Operational Conversion Unit. 
Seevliegtuie het in Kefalonia en Ithaca verniel
Dit is bekend dat die see in sy omvang baie monumente uit die geskiedenis verberg, maar sommige daarvan is meer onverwags as ander. In die dieptes van die see en#8230 en die geskiedenis vergeet, is vliegtuie wat onderaan beland, besoekers van 'n vreemde wêreld in hierdie wêrelde en word sterk gekenmerk deur hierdie teenstelling, terwyl 'n skip wat op see sink, nie meer beskou word nie normaal. Dit is hoekom vliegtuigwrakke altyd uitgeoefen het en 'n besondere sjarme het vir diegene wat dit besoek.
Volgens die huidige verslae en opnames wat uitgevoer is, is daar waarskynlik meer as 20 militêre vliegtuie uit die tydperk van die Tweede Wêreldoorlog in die seewater rondom Kefalonia en Ithaca. Sommige hiervan is geïdentifiseer en nagevors, sommige is geïdentifiseer as doelwitte van 'n sonic bottom survey -stelsel, en ander is pas aangeteken en bevestig as verliese (deur amptelike bemanningsverslae) en die ligging daarvan is nog nie goed bekend nie. Tot op hede is slegs drie vliegtuigskeepswrakke deur duikers ondersoek, terwyl ten minste 18 ander verslae geïdentifiseer is.
Vliegtuie van die Italiaanse Royal Air Force (" Regia Aeronautica Italiana ")
Dit is die skaarsste, aangesien Italiaanse lugvaart, veral in die Ioniese See, bloedarmoede was. U gebruik meestal seevliegtuie met brandstofbasis op Korfu en 'n mate van vervolging, maar as gevolg van die beskerming wat deur die natuurlike hawe Argostoli gebied word, het die seevliegtuie tydens operasies dikwels na Kefalonia vervoer. Besonderhede word gegee deur 'n Britse missieverslag in Malta, wat die gebied patrolleer en die Italiaanse vliegtuie raaksien deur dit te vernietig.
(a) Een (1) identifikasie van die driepoot seebodem en soek / redding (waarskynlik nie Z.506B "Airone ") in die Golf van Argostoli wat tydens 'n waterval in Junie 1940 deur 'n Britse vliegtuig getref is.
As gevolg van die sterk Italiaanse lugweerverdediging rondom Argostoli in die weerstand van die 33º Divisione fanteria "Acqui " en die sterk teenwoordigheid van geallieerde vliegtuie gedurende die laaste besettingsperiode in Griekeland, Kefalonia en Ithaca, 'n redelik groot aantal Duitsers vliegtuie (11 verwysingsgebaseerde vliegtuie). Data word verskaf deur die Duitse lugmagoorlogrekords en ander bronne.
(a) Ses (6) effense enkelvliegtuigbomwerpers (Junkers Ju 87D "Stuka ") wat óf deur Italiaanse vuurvliegtuigvuur neergeskiet is, óf deur meganiese skade terwyl ten minste een in September 1943 in die see beland het.
b) Een (1) dubbele bomwerper (waarskynlik Junkers Ju 88A-4) aan die suidelike kus van Ithaca, wat waarskynlik in Maart 1943 laat val is. Die skipbreuk is toeganklik en word deur duikers verken.
c) Een (1) dubbele bomwerper (Junkers Ju88) aan die kus van Kefalonia wat in Julie 1944 geval het. Die skeepswrak is nie geïdentifiseer nie.
(d) Een (1) eenvliegtuig-identifikasie (Arado Ar 196) in die groter gebied van die Golf van Argostoli wat in September 1943 getref is. Die skeepswrak is nie geïdentifiseer nie.
e) Twee (2) driewielers (Junkers Ju 52) in die groter gebied van die Golf van Argostoli het in September 1943 getref. Die skeepswrakke is nie geïdentifiseer nie.
Britse vliegtuie het aan die begin van die oorlog uitsluitlik vanaf Malta probeer, die belangrikste en belangrikste basis van die Britte in die sentrale Middellandse See, en later het die bondgenote toegang tot lughawens op Kreta gekry. Die noodsaaklikheid om die konvooi van die as te stop, wat na 1941, om homself te beskerm, aan die weskus van Griekeland weg van Malta beweeg het, het baie gereelde patrolliepatrollies rondom die Ioniese Eilande vereis. Die natuurlike hawe van Argostoli en die Italiaanse omhulsel van die versterkte plekke in die heuwels rondom die Golf het Italiaans-Duitse skepe gelok, wat weer die Britse Lugmag aggressiewe formasies aangetrek het. Besonderhede word gegee uit die missies van die British Airways.
a) Een (2) liggewig dubbelbomwerper (Bristol Beaufighter TF Mk.X, No. 603 Squadron RAF) aan die oewer van die noordelike Kefalonia wat in Julie 1944 neergeval het. Die wrak is grotendeels vernietig, nie net deur die aanvanklike impak op die oppervlak, maar ook van die naoorlogse pogings om die edelmetaal (aluminium) op te hef met behulp van plofstof deur die inwoners. Die wrak is toeganklik en deur duikers verken.
b) Een (1) liggewig dubbelbomwerper (Bristol Beaufighter MkVI, No.19 Squadron SAAF) aan die noordelike kus van Ithaca, land in September 1944. Die wrak is in diep water, wat dit ontoeganklik maak vir duikrekreasie, maar is ondersoek en geïdentifiseer deur duikers.
c) Twee (2) ligte tweelingbomwerpers (Bristol Blenheim Mk.IV, No.107 Squadron RAF) in die Golf van Argostoli het in Desember 1941 geland tydens 'n aanval op 'n konvooi. Die twee vliegtuie bly onbesorg, terwyl een van hulle in vlug van lugafweervuur ​​ontbind het volgens beskikbare berigte.
d) Drie (3) ligte tweelingbomwerpers / torpedolas (Bristol Beaufort Mk.II, nr. 86 eskader RAF) langs die suidwestelike punt van Kefalonia, wat in Julie 1942 geval het tydens 'n aanval op 'n konvooi. Vliegtuie bly onduidelik.
e) Twee (2) ligte tweelingbomwerpers (Bristol Beaufighter TF Mk.X, No.252 Squadron RAF) aan die oostelike kus van Kefalonia, wat in Augustus 1944 tydens 'n patrollie geland het. Vliegtuie bly onduidelik.
Die bepaling van die posisie van 'n vliegtuig tydens die vlug met die beskikbare mariene toerusting van die tyd (voor die aankoms van verwysingsstasies vir land- en satellietposisies) het baie beperkings op akkuraatheid gehad en was moeilik om te hanteer. Dit was 'n probleem wat vererger is deur die bestaande bedreigings in gevegsoperasies (in die teenwoordigheid van vyandelike vliegtuie, oppervlakteskepe met lugafweerstoerusting of vuurwapens in vuurwapens). As gevolg hiervan is die dithering of neerstorting van die vliegtuie wat in die lugrederye ingesluit is, óf van 'n lae presisie óf 'n beduidende fout en 'n groot afwyking. Boonop kan vliegtuie vanweë hul ligte konstruksie, hul grootte en hul moontlike botsing met die oppervlak,
Skeepswrakke is geïdentifiseer of nie, en is 'n hoofstuk uit die menslike geskiedenis, 'n voorbeeld van die plaaslike kulturele erfenis van die Middellandse See en 'n nasionale trekpleister vir duikers en#8211 besoekers aan die seebodem. Hulle benodig onderskeidelik die studie, beskerming en embleem van die landmonumente, anders word hul bestaan ​​op die seebodem van ons see nie effektief uitgebuit nie. Maar daar is ook diegene wat nie historiese monumente is nie, maar dit word gebruik om kunsmatige riwwe te skep wat as habitat vir 'n aantal mariene organismes dien (vir die opgradering van die swak seebodem en die verryking van visvangplekke), maar ook as duikbote van aantrekkingskragte .
Dit is kenmerkend dat baie lande op soek is na die skepping van kunsmatige riwwe met die hoofdoel om duiktoerisme te ontwikkel, naamlik deur vliegtuie te kies wat teruggetrek is, byvoorbeeld: Bulgarye was in 2011 die voormalige Tupolev Tu-154 Government Civil Aircraft, Turkye in 2016 in die oostelike Egeïese burgerlike vliegtuie "Airbus A300 ", terwyl Jordanië in 2017 in die Golf van Aqaba in die Rooi See voormalige militêre vliegtuie "Lockheed C-130 Hercules ". 'N Ander belangrike voordeel van kunsmatig veroorsaak wrakke is dat dit voorberei word (deur dit skoon te maak van giftige stowwe uit die omgewing en addisionele openinge oop te maak om die veiligheid van duikers te verbeter) en (in vlak en beskutte waters) geplaas word na deeglike beplanning om hul bydrae tot die omgewing te optimaliseer,
Die saamgestelde eskader van Bethesda-Chevy het voortgegaan met die opleiding, ontwikkeling en begeleiding van karakterleiers sedert dit in 1965 gestig is. Ons is tans 'n plaaslike eenheid van Gaithersburg, Maryland. Burgerlike lugpatrollie. As 'n vrywilligersorganisasie en deel van die amptelike hulp van die Amerikaanse lugmag, is ons belas met die implementering van drie missies wat deur die Kongres opdrag gegee is: Lugdiensonderrig, Kadetprogramme en Nooddienste.
Danksy die harde werk van ons vrywilligers, is ons trots op die geskiedenis van uitnemendheid van ons eskader. In 2012 is ons erken as een van Civil Air Patrol se National Squadrons of Distinction. Meer onlangs is die eskader erken van die Quality Cadet Unit Award van 2014-2020 en is dit bekroon met die Squadron Aerospace Achievement Award vir 2020. Ook in 2015 is die eskader erken as die 2015 Maryland Wing Squadron van die jaar, 2015 Groep I Eskader van die Jaar, en het selfs sy 50ste bestaansjaar gevier! In 2016 en 2017 is die Squadron's Ground Team erken as die Maryland Wing Ground Team van die Jaar en verdien dit ook die Middle Team Region Team of the Year in 2016 en 2017. In 2020 is die Squadron erken as die Group 1 Squadron van die jaar. Hierdie jaar het Maryland Wing die eskader erken as die Maryland Wing Squadron of Merit in 2021!
As 'n saamgestelde eskader bestaan ​​ons lidmaatskap uit kadette (tussen 12 en 20 jaar) en senior lede (18 jaar en ouer). Ons kom elke week bymekaar Donderdag van 1900 (19:00) tot 2130 (21:30), by die hoofkwartier van openbare veiligheid in Montgomery County, geleë op 100 Edison Park Drive, Gaithersburg, MD 20878. Sien ons kalender- en vergadering-/geleentheidsinligting hieronder vir meer inligting oor die komende aktiwiteite. As u belangstel om by ons organisasie aan te sluit, verwelkom ons u by enige van ons weeklikse Donderdagbyeenkomste om waar te neem, ons personeel te ontmoet en meer te wete te kom!
Galery vir No.86 Squadron - Geskiedenis
Ons het vier virtuele kunsgalerye wat hieronder ingebed is met 'n oorsig van wat elkeen bevat.
Daar is 18 skilderye in hierdie galery. Die oorspronklikes is in museums, in privaat huise (aangebied aan afgetrede bevelvoerders), of hang aan die mure van die kantore by die 400 Squadron Hangar by CFB Borden.
As u rustige musiek wil hê terwyl u ons kunsgalery besoek, klik dan op die speelknoppie en pas u volume aan, en besoek dan die galery hieronder
Gebruik die volskermmodus om die galery te sien
Daar is xx skilderye in hierdie galery. Almal word uitgestal by die CFB Borden's Base Museum.
Ons is almal Carl Mills baie dank verskuldig vir sy visie, die keuse van onderwerpe, die keuse en samewerking met die verskillende kunstenaars wat almal lede is van die Canadian Aircraft Artists Association. Carl het die leeue -deel van die werk gedoen om sy visie te verwesenlik, insluitend die aansienlike finansiering wat nodig is vir elke skildery. $ 4,500,00
Aan die eskaderlede wat finansieel bygedra het tot Carl se pogings om fondse in te samel, bedank ons ​​opreg.
In November 1944 word die Adelaide Soaring Club (destyds bekend as die Gliding and Soaring Club of South Australia) gestig. Hierdie groep entoesiastiese vlieëniers het aanvanklik vanaf 'n vliegveld in Virginia gevlieg en het vinnig 'n tradisie ontwikkel van uitnemende uitnemendheid en veiligheid wat die klub al 60 jaar laat floreer. Van die begin af het die klub altyd daarna gestreef om aan die voorpunt van vlugtegnologie te wees en klublede het 'n aantal baanbrekende vliegtuie gebou. Die S.A.5, die klub se eerste twee sitplekke, was 'n voorbeeld van so 'n seilvliegtuig. Twee sitplek -afrigters was destyds nie beskikbaar nie, om die veiliger en doeltreffender vlieëniersopleiding te bevorder, het die ASC die S.A.5 in 1946 gebou. Die S.A.5 was die eerste twee sitplek -afrigters van ASC.
Die Adelaide Soaring Club verhuis na die Gawler-vliegveld in 1950. Hierdie vliegveld is in 1941 deur die Royal Australian Air Force opgerig en is vir 'n kort tydperk gebruik deur eskader 86, vlieënde P-40 Kittyhawk-vegters.
Na 1945 en tot met die bou van die Adelaide -lughawe (by West Beach), is hierdie vliegveld deur kommersiële vliegtuie gebruik as 'n alternatief vir Parafield toe laasgenoemde weens swak weer ondiensbaar was.
Die klub het die afgelope halfeeu duisende mense aan die opwinding van vlug bekendgestel en honderde vlieëniers opgelei. Net die afgelope dekade het ons ongeveer 50 000 sweeftuigvlugte uitgevoer, wat 32 000 uur se styging verteenwoordig. Dit weerspieël die klub se bevordering van aangename en veilige vlieg. Die klub se entoesiasme vir die sweeftuig het ook talle staats- en nasionale kompetisies en selfs 'n wêreldkampioenskap aangebied.
In die afgelope dekades het die klub aangedryf met ultra -ligte vlieg, wat sedert 2009 na moderne en groter ligte sportvliegtuie beweeg het met 'n vloot Australiese Jabiru J170 -reeks vliegtuie. en stel nou honderde mense bekend aan die opwinding van motorvlug.
Die onderstaande foto toon Gawler Airfield voor die bou van die Northern Expressway, cica 2006.
Oorspronklik vernoem Fairfield-Suisun Army Air Base, bou begin op Travis in 1942. Oorspronklik was medium aanvalsbomwerpers veronderstel om by die basis gestasioneer te wees. Die Amerikaanse vloot het vliegtuie by die basis gehad vir opleiding, maar dit was tydelik. In Oktober 1942 het die Oorlogsdepartement die basis aan die Lugvervoerbevel toegewys. Die basiese missie van die basis tydens die Tweede Wêreldoorlog was om vliegtuie en voorrade na die Pacific Theatre te vervoer.
Na die einde van die Tweede Wêreldoorlog en die oprigting van die Amerikaanse lugmag as 'n aparte diens in 1947, is die installasie herdoop tot die Fairfield-Suisun-lugmagbasis.
Op 1 Mei 1949 het die Strategic Air Command (SAC) die hoofkommando van Travis AFB geword, wat dit 'n groot verkennings- en interkontinentale bomaanval vir die 9de bomgroep/9de bomvleuel gemaak het. Vir die volgende nege jaar het lugbrugbedrywighede sekondêr geword terwyl Travis as tuiste gedien het vir SAC-bomwerpers, soos die B-29 Superfortress, B-36 Peacemaker, en uiteindelik die B-52 Stratofortress. Gedurende hierdie tydperk het nuwe hangars verskyn, aanloopbane is bygevoeg en verbreed, en permanente kaserne en gesinswoning is gebou. 
Die basis is in 1951 herdoop na die lugmagbasis Travis vir brigadier-generaal Robert F. Travis, wat dood is toe 'n B-29 Superfortress neergestort het kort na die opstyg op 5 Augustus 1950. Die gevolglike brand het die 10 000 pond hoë plofstof in die vrag van die vliegtuig veroorsaak. - 'n kernwapen van Mark 4 - om te ontplof en General Travis en 18 ander dood te maak. (Die plutoniumput van die bom is in 'n ander vliegtuig vervoer.) 
Die Militêre Lugvervoerdiens (MATS) het op 1 Julie 1958 die bevel oor Travis AFB hervat, nadat die nuwe verspreidingsbeleid van die SAC gelei het tot die oordrag van die 14de Lugafdeling na Beale AFB, Kalifornië en die 1501ste Lugvervoervleuel (Swaar) die gasheereenheid geword het . Op 1 Januarie 1966 is MATS herontwerp as die Military Airlift Command (MAC) en op 6 Januarie 1966 vervang die 60ste Militêre Airlift Wing (60 MAW) die 1501ste ATW as die gasheereenheid.
Aangesien Travis 'n belangrike SAC-basis was, het dit in die vyftigerjare lugweerafweer gekry. Die 436ste anti-vliegtuig-artilleriebataljon was teen 1955 aktief. Die 436ste AAAB is op 5 Januarie 1957 herontwerp as 'n artillerie-missielbataljon en het daarna vier Nike Ajax-terreine beset, wat na 1ste missielbataljon, 61ste artillerie op 1 September 1958 gegaan het. die SAM's was die 29ste artilleriegroep (lugverdediging). 
In die volgende drie dekades sou Travis bekend staan ​​as die "Gateway to the Pacific" in sy rol as die belangrikste militêre lugbrugknooppunt in die westelike Verenigde State. Aanvanklik toegerus met die ou C-124 Globemaster- en C-133 Cargomaster-vliegtuie vanaf die 1501ste, sou die jaar 1966 ook die 60 MAW die nuwe lugmag-swaardraaier van die lugmag, die C-141 Starlifter, bekendstel. In 1969 is die 349ste militêre lugvaartvleuel (349 MAW) van die lugmagreservaat (AFRES) ook gestig as 'n "geassosieerde" vleuel vir die 60 MAW, met albei eenhede wat dieselfde vliegtuig deel en uiteindelik vlugpersoneel, onderhoudspanne naadloos meng. en ander ondersteuningspersoneel. In 1970 sou die 60 MAW en 349 MAW (Assoc) gelyktydig begin met die lugmag se grootste lugbrugvliegtuig, die C-5 Galaxy. In 1991 is die 60 MAW herontwerp as die 60ste Airlift Wing (60 AW) en die 349 MAW is die volgende jaar herontwerp as die 349th Airlift Wing (349 AW).
In 1992, met die herorganisasie van die Lugmag na die einde van die Koue Oorlog, is Military Airlift Command (MAC) geïnaktiveer en Travis het onder die beheer van die nuutgestigte Air Mobility Command (AMC) gekom. Met die gelyktydige inaktivering van Strategic Air Command (SAC) en die oordrag van die meeste SAC se lugaanvullingsvliegtuie na AMC, het die 60 AW KC-10 Extender-vliegtuie gekry wat voorheen aan AFB, Kalifornië, toegewys is. Met die insluiting van 'n lugtank-missie in die langtermyn strategiese missie, is die 60 AW en die 349 AW herontwerp as die 60ste Air Mobility Wing (60 AMW) en die 349th Air Mobility Wing (349 AMW). hou vandag nog vas. In 1997 het die 349 AMW (Assoc) ook deel geword van die nuutgestigte Lugmagreserwe-bevel (AFRC) terwyl dit operasioneel deur AMC 'behaal' is.
In 1997 het die 60 AMW ook sy C-141-vliegtuie gestort, wat na ander lugmag-, AFRC- en Air National Guard (ANG) -vleuels oorgeplaas is, terwyl sy C-5- en KC-10-vliegtuie behoue ​​gebly het. In 2006 het die 60 AMW en 349 AMW (Assoc) weer 'n derde tipe vliegtuig in hul voorraad verkry met die aankoms van die C-17 Globemaster III. [ mislukte verifikasie ]
In Maart 2018 het 'n voertuig vol propaantenks deur die hoofhek van die basis gestamp en in 'n sloot gery. Toe het die bestuurder 'n brand binne -in aangesteek, wat veroorsaak het dat die voertuig ontplof en homself doodgemaak het. Dit het daartoe gelei dat die hoofhek twaalf uur lank gesluit was.  Die bestuurder is later geïdentifiseer as Hafiz Kazi, 'n 51-jarige inwoner van die San Francisco-baai in Indië, wat sedert 1993 'n wettige permanente inwoner van die VSA was.  Die FBI se Sacramento Field Office en die United State Air Force Office of Special Investigation het die voorval ondersoek as 'n daad van terrorisme,  , maar hulle het gesê dat hulle geen bewyse van godsdienstige verbintenisse gevind het nie. 
In Augustus 2020 is die basis ontruim weens die brand in Hennessey, wat gelei het tot die verbranding van meer as 315,000 hektaar (127 476 ha) in vyf provinsies, insluitend in Solano County. 
Rol en bedrywighede
Die gasheereenheid van die basis, die 60ste Air Mobility Wing, is die grootste vleuel in die Air Force se Air Mobility Command, met 'n veelsydige vloot van 26 C-5 Galaxies, 27 KC-10 Extenders en 13 C-17 Globemaster III vliegtuie.
Boonop is die voormalige Strategic Air Command Alert Facility van die basis nou 'n Amerikaanse vlootkompleks wat tipies twee oorgangs Navy E-6B Mercury TACAMO-vliegtuie ondersteun wat toegewys is aan Fleet Air Reconnaissance Squadron THREE (VQ-3) Detachment en gewoonlik tuisgebaseer by Tinker AFB , Oklahoma.
Die basis is ook gasheer vir David Grant USAF Mediese Sentrum, 'n 265 beddens, $ 200 miljoen Air Force-onderrighospitaal, wat diens doen vir sowel diens as afgetrede militêre personeel.  
Die 60ste vliegtuigonderhoudskader bied gevegsgereed onderhoudspersoneel en organisatoriese ondersteuning aan om 26 toegewese C-5-vliegtuie te inspekteer, te onderhou en te herstel, en onderhoudsondersteuning vir Transient Alert. Dit genereer 'n 24-uur-per-dag strategiese lugbrug om vier vlieënde eskaders te ondersteun en verseker dat personeel en toerusting gereed is vir ontplooiing. Dit hou vliegtuie wat gereed is vir sending, in staat om wêreldwyd strategiese lugbrug te ondersteun, wat die globale missie van AMC ondersteun.
Die 60ste vliegtuigonderhoudskader bied gevegsgereed onderhoudspersoneel en organisatoriese ondersteuning aan om alle verbygaande en 27 toegewysde KC-10A-vliegtuie, 46% van die voorraad van DOD, te ondersoek, te onderhou en te herstel. Dit genereer lugopvulling en strategiese lugbrug om die vliegaktiwiteite van vier lugtankvliegtuie te ondersteun. Dit verseker gereedheid van personeel en toerusting vir implementering. Dit beskik oor vliegtuie met 'n missie wat AMC se globale missie ondersteun.
Die 60ste Onderhoudskader bied organisasie- en veldvlakherstel, onderhoud, inspeksie en opknapping van 26 C-5, 27 KC-10 en 13 C-17 vliegtuie. Dit ondersoek, onderhou en hersien 674 eenhede grondtoerusting ter waarde van meer as $ 12 miljoen. Dit bestuur 'n opbergingsgebied van 55 hektaar. Bied vliegtuie wat in staat is om missies te ondersteun ter ondersteuning van AMC se wêreldwye missie. Dit inspekteer, onderhou en hersien vliegtuigbrandstofstelsels. Dit onderhou avioniese, hidrouliese, elektriese en omgewingsisteemkomponente vir C-5 en C-17 vliegtuie. Dit kalibreer en herstel meer as 8 800 items in 'n plaaslike laboratorium vir toets-, metings- en diagnostiese toerusting. Dit ondersteun AMC se wêreldwye bereikmissie vir AMC se grootste vleuel direk.
60ste Eskader vir Onderhoudsbedrywighede
Die 60ste onderhoudsoperasie-eskader bied kritieke ondersteuning vir die instandhouding, aanpassing en skedulering van 26 C-5 en 27 KC-10 vliegtuie ter waarde van $ 9 miljard. Dit beheer instandhoudingsaksies en bestuur alle vliegtuig- en missiestatistieke. Dit bestuur $ 340 miljoen aan vaste eiendom en bied mobiliteitsondersteuning op groepvlak vir AMC se grootste vleuel. Dit ontwikkel en voer vliegtuie/aanvullende opleiding uit en bied ondersteuning vir opleiding in vliegtuigonderhoud vir die Pacific Rim.
Die 860ste vliegtuigonderhoudskader bied gevegsklaar onderhoudspersoneel en organisatoriese ondersteuning aan om 13 toegewese C-17A-vliegtuie te inspekteer, te onderhou en te herstel, en onderhoudsondersteuning vir Transient Alert. Dit genereer 'n 24-uur-per-dag strategiese lugbrug om twee vlieënde eskaders te ondersteun en verseker dat personeel en toerusting gereed is vir implementering. Dit hou vliegtuie wat gereed is vir sending, in staat om wêreldwyd strategiese lugbrug te ondersteun, wat die globale missie van AMC ondersteun.
Vlieënde en opvallende nie-vlieënde eenhede is gebaseer op die Travis-lugmagbasis.   
Eenhede gemerk GSU is geografies aparte eenhede, wat, hoewel gebaseer op Travis, ondergeskik is aan 'n ouer -eenheid op 'n ander plek.
Hoofkwartier 60ste Air Mobility Wing
60ste EK -eskader
-KC-10A Extender-KC-10A Extender-C-17A Globemaster III-C-5M Galaxy
60ste ondersteunings eskader vir operasies
60ste Aerial Port Squadron
60ste onderhoudsoperasie -eskader
60ste Aerospace Medicine Squadron
60ste tandheelkundige eskader
60ste Diagnostics & amp Therapeutics Squadron
60ste binnepasiënt -eskader
60ste mediese operasionele eskader
60ste mediese ondersteunings eskader
60ste operasionele eskader
60ste siviele ingenieur eskader
60ste kommunikasie -eskader
60ste Kontrakterende Eskader
60ste Force Support Squadron
60ste Logistieke Gereedheidskader
60ste Veiligheidsmagte -eskader
621ste lugmobiliteitsadviesgroep (GSU)
321ste lugmobiliteitsoperasie -eskader
571ste advies -eskader vir mobiliteitsondersteuning
821ste gebeurlikheidsreaksie -eskader
821ste ondersteunings eskader vir gebeurlikheidsreaksie
Hoofkwartier 349ste Air Mobility Wing
349ste Aeromedical Evacuation Squadron
349ste operasionele ondersteunings eskader
349ste lugmobiliteitsoperasie -eskader
349ste Aerospace Medicine Squadron
349ste Aeromedical Stadium -eskader
349ste mediese eskader
45ste lugboord -eskader
55ste Lughawe -eskader
82ste Lughawe -eskader
349ste siviele ingenieur eskader
349ste Logistieke gereedheidskader
349ste veiligheidsmagte -eskader
Navorsingsrekenaar- en telekommunikasie -eenheid vir strategiese kommunikasie
Agentskap vir verdedigingsbedreiging (DTRA)
Travis AFB is gasheer vir die Travis Air Force Base Heritage Centre, een van die grootste versamelings militêre vliegtuie aan die weskus.
Die Museum of Military Aviation History beskik oor 'n verteenwoordigende versameling Amerikaanse militêre vliegtuie uit verskillende tydperke: vegters, bomwerpers, opleiers, vrag- en skakelvliegtuie. Sy uitstallings toon Jimmy Doolittle en die Tokyo Raiders, die 15de AF in die Tweede Wêreldoorlog, die Tuskegee Airmen, die verhaal van Consairways, die Berlynse luglift en die geskiedenis van Travis AFB met spesiale klem op die Koreaanse Oorlog, die Viëtnam -oorlog en ander belangrike militêre missies.
Ander uitstallings sluit in 'n ruimtekapsel vir kinders, lugmaguniforms, die neus van 'n WWII-sweeftuig, WWII-vliegtuigherkenningsmodelle, 'n Link Trainer, vliegtuigmotors en die kajuit van 'n T-28, 'n T-37 en 'n F- 100.
Marines plaas die letter "M" na die eerste letter om aan te dui dat dit Semper Fi-ness is
voorbeeld: VF (USN)
radioboodskap van admiraal Nimitz aan die vloot, "Hou op met offensiewe operasies teen Japannese magte. gaan voort met soektogte en patrollies. Handhaaf defensiewe veiligheid. pas op vir verraderlikheid of aanvalle op die laaste oomblik deur vyandelike magte of individue."
Hallo Brian -
In Julie 1945 was ek 'n 22-jarige Lt. (j.g.) Naval Aviator wat F4U-4D "Corsair" -vegters gevlieg het. Ek het aangesluit by VBF-93 aan boord van die nuwe USS BOXER (CV-21) by N.A.S. Norfolk, VA. Ek het my geborduurde eskaderlap verloor en wil net 'n kleurfoto -afdruk saam met my Navy -memorabilia hê en uiteindelik saam met my seun vertrek. Ek is 80 jaar oud en het hartversaking. Ek het aangemeld vir u CD-ROM as dit klaar is, maar wil so gou moontlik 'n kleurafdruk van my VBF-93 Patch kry-met u hulp! Dankie by voorbaat.
William M. Melvin, DC (afgetree) 8 Lugmedaljes, DFC, Navy Unit Commendation, China Service Medal, Philippine Liberation Medal.
Dankie vir u uitstekende diens aan ons land. U het my grootste respek en dankbaarheid. Hier is die beste foto wat ek van hierdie pleister het. Ek is jammer vir die motgate. Die motte hou ook van die pleister. Ek wens u 'n herstel en 'n lang lewe toe. As u ooit by So kom. Kalifornië, laat weet my asseblief.
Terwyl ek vanoggend in ons kuil was en die Nashville: Tennessean gelees het, het my vrou van 52 jaar lank ons ​​e-pos nagegaan en sy het my na ons kantoor gebel (eintlik 'n ongebruikte slaapkamer). Toe ek daar aankom, het sy gesê: "Ek dink u sal 'n e-pos van Brian wil lees. "
En ek het gesê: "DIT IS ONS PATCH"! Brian, ek wil baie dankie sê dat u die foto van ons pleisterblad gestuur het. Ek is van plan om dit uit te druk op 'n gladde plakkaatbord, dit in te raam en onder 'n groot foto van ons VBF-93-eskader aan boord van die USS BOXER (CV-21) langs T'Sintao, China in November 1945 te hang. Ek sal probeer om die foto te skandeer en dit per e-pos aan u te stuur, oké. Ek hoop dit kom reg. Weereens dankie - as die foto blyk, is ek die lang man met die lug agter my kop regs van die onderste stut van #34 Corsair.
Ek belowe jou dat ek jou nie sal "pla" nie, maar laat ek jou dit verduidelik:
VBF-93 was my tweede Carrier Cruise. Nadat ek aan Corpus Christi gegradueer het, was my eerste opdrag om 'n opleidingssillabus vir duikbommenwerpers by N.A.S. Jacksonville, FL (Cecil Field) vlieg SBD "Dauntless" duikbomwerpers. Ek was vol vertroue dat ek met duikbomme na die vloot sou gaan, aangesien die SBD's die meeste gevegte by Cotal Sea en Midway beleef het. Toe ek by die loodsbad by San Diego aangemeld het, is my meegedeel dat die Pacific Fleet al die vervangende SBD -vlieëniers het wat dit nodig het. Dus is ek na Seattle, WA, gestuur om by 'n saamgestelde eskader (VC-82) aan te sluit wat pas in Desember 1943 gestig is. CA, het toe by die USS ANZIO (CVE-57) in San Diego aangesluit. Ons het uit N.A.S. Ford Island, Hawaii, en was aktief by die Leyte Gulf, Mindoro en Lingayen Gulf in die Filippyne en by Iwo Jima en ChiChi Jima in die Bonins.
My seun en my naamgenoot (wat deur Bill aangewys word) is 'n senior stelselanalis vir Northrop-Grumman Corp in Huntsville, AL. Hy, met die hulp van my vrou (en sonder om dit te weet) het dit op hom geneem om 'n webwerf op te stel om die vlieëniers van VC-82 te herdenk. Daar is 4 fotogalerye, sodat die webwerf stadig kan aflaai, maar u vind dit miskien interessant. Sien die webwerf van My seun (My Dad the War Hero!) Op http://mywebpages.comcast.net/bmmelvin/warhero/ww2main.htm
Hallo, dankie vir die skakel na die webwerf oor u. Ek was mal oor die webwerf. Dit bring trane in my oë dat ouens soos jy en jou tydgenote die moed en moed gehad het om te gaan waarheen jy gegaan het, doen wat jy gedoen het en te verduur wat jy moes om ons lewenswyse te beskerm. Ek was mal oor die webwerf en het ons korrespondensie en skakels na u webwerf by my USN -bladsy gevoeg.
Datum: 8/10/2002 23:24:01 Stille Oseaan -daglig
Meneer, u ongeïdentifiseerde lappie (#9)- Scrappers- was nie 'n Marine sqn- maar vloot VBF-80, aangesien my pa 'n vlieënier in sqn was in 1946, 'n vredestoevoer op Boxer. Sqn werk op in Corsairs by Holtville, toe eindig die oorlog, sodat sqn oorskakel na Hellcats (El Centro), vir 9 mn vaart, 3 môre in Mauii, TH. Die xo ,, en verskeie ander leef nog. Daar was verskeie as in vierkante meter, meestal van VF-29 op Cabot. My pa van VBF-3 op Yorktown- gebruik dieselfde Felix the Cat-kentekens as VF-3. Die xo was saam met VF-5 op Franklin toe hy deur kamikazes getref is. CO- nou oorlede was lcdr "Grabba" Holt, afkomstig uit die VT-gemeenskap. Ek het 'n VBF-80-rooster, die Scrappers-insig daarop- in swart en wit, bly om te sien dat u dit in kleur het. Na VBF-80 het pa na VBF-98 gegaan-het u die insig ?? Ek doen nie. Pa het 24 jaar in die vloot gegaan, 'n bevelvoerder afgetree, was 'n CO van va-54 en va-151.
Goeie werf! Dennis.
Onderwerp: "BESTELLING - Betaling is wel gedoen PAYPAL"
Datum: 5/1/2008 4:15:26 AM Stille Oseaan -daglig
Hi. Ek het jou verlede jaar per e -pos gestuur vir hierdie pleister (my pa se eskader/skip in die Tweede Wêreldoorlog wat tydens Iwo Jima gesink is), maar hy het in September 'n beroerte gehad en dit het my poging vertraag om 'n vlootbaadjie van Navy saam met sy ou te maak embleme. Dit gaan in elk geval beter met hom en vandag is dit sy 84ste verjaardag, so ek bestel dit uiteindelik. Ek het 'n PayPal vir jou gedoen. As u weet waar ek 'n CVE-95-lappie van die USS Bismarck See kan opgrawe, sal dit beslis help . Heg 'n foto van my pa (man aan die regterkant, John Mayer) op die dek van die Bismarcksee saam met sy bemanning toe hulle pas terugkom van die sink van 'n Jap -skip. Hy het my vertel dat hy meer as 200 missies gevlieg het voordat sy skip gesink is. Wat ek interessant gevind het, is dat hy om 17 jaar by die vloot aangesluit het. maar ek het nog nooit daaroor gepraat nie tot verlede jaar nadat my ma gesterf het. Hy het my by Iwo vertel dat hy en sy bemanning op 'n manier vorendag gekom het om hul bomme te modder met die handgemaakte napalm wat hy op die skip gemeng het, sodat hulle die Japs in die grotte kon bombardeer. he said their normal torpedoes and bombs were for water attacks and didnt work, so they improvised.