Wat ’n vreugde was dit darem nie om weer ’n boek van Deon Meyer te lees nie! Dit gebeur nie aldag dat ek 200 bladsye in ’n middag tussendeur twee spannende Curriebekerfinale deurlees nie – ’n ekstra spesiale prestasie vir my, want ek raak gou verveeld met boeke. Meyer is ’n rare uitsondering wat my altyd aan die lees kry. Maar ek wil nie hier sy deugde besing nie, dit word genoeg en veel beter elders gedoen. Vir die doel van hierdie lesersindruk wil ek net bietjie vertel van die boek en enkele gewaarwordinge deel. Ek gaan my bes doen om nie die hele storie weg te gee nie.
Die nuutste roman uit Deon Meyer se pen kombineer Suid-Afrika se uitdagings met staatskaping op briljante wyse met die wel en weë van die fiktiewe karakters Bennie Griessel, Mbali Kaleni en Vaughn Cupido, wat polisiebeamptes is by Suid-Afrika se elite-polisieeenheid, die Valke. Bennie Griessel is natuurlik geen onbekende vir Meyer se aanhangers nie. In die nuutste boek ondersoek Griessel en Cupido die dood van ’n passasier wat op ’n weelderige trein gereis het, en wie se liggaam in die Karoo ontdek word. Die aksie skuif dan heen en weer tussen Suid-Afrika en Frankryk, waar daar ’n misterieuse karakter met die naam “Daniel” ingetrek word in ’n komplot. Dit word later duidelik wie presies hierdie karakter is.
Soos dit moet, loop twee verhale natuurlik uiteindelik ineen, en dit gebeur nogal eers baie naby aan die einde van hierdie boek. Die oorkoepelende tema is egter staatskaping, en dit word baie spesifiek geskets teen Suid-Afrika se weergawe daarvan. Hoewel daar baie verwys word na “die Russe” en hulle president Vladimir Poetin, word die omstrede Suid-Afrikaanse president nooit by die naam genoem nie. Ook nie drie korrupte sakemanne van Indië word van enige name verskaf nie – daar word deurgaans slegs na hulle verwys as die drie mans van Indië.
Die boek Koors wat in 2016 verskyn het, het Meyer se aanhangers taamlik verdeeld gelaat, met sommige wat die boek baie geniet het en andere wat daarvan niks gehou het nie. Die daaropvolgende Vrou met die blou mantel was weer in ’n baie korter formaat, gans te kort vir ’n somervakansie. Koors was egter nie ’n tipiese Deon Meyer-misdaadroman, soos wat die geval met Prooi is nie, en waar Vrou met die blou mantel ’n kort roman was, beslaan Koors meer as 450 bladsye. Die boek Prooi sal veral die tradisionele lesers van Meyer se boeke tevrede laat, want dit is vol van die tipiese spanning, humor en kwinkslae (laasgenoemde veral danksy Vaughn Cupido) waaraan Meyer se misdaadromans gekenmerk word. Anders as die geval met Koors, sal Prooi die leserspubliek veel minder verdeeld laat.
Die ATKV se Filmverse, in samewerking met Diek Grobler, is ’n projek waar in ’n reeks kort animasiefilms geskep word wat geïnspireer is deur ’n keuse van 12 Afrikaanse gedigte. Elke animasiefilm word vergesel van ’n eie klankbaan waarop die gedig onder andere voorgelees word. Die eindproduk is ’n DVD van sowat 30 minute met die twaalf animasiefilms daarop wat tydens die Tuin van Digters deurlopend vertoon sal word. Dié vertonings word vergesel van ’n uitstalling van plakkate van elk van die twaalf animasie films. In aansluiting by die uitstalling, word ’n animasie-werkswinkel aangebied.
Die stem agter bekende liedjies soos Sout Manne Sout en Wie se kjênd is jy?, sorg dat jy jou fees in die regte luim ervaar.