Rooivleisstudie het 'n opskudding veroorsaak - hier is wat nie bespreek is nie Mighty Natural
Photology1971 / Shutter
Akkurate, konsekwente voedingsadvies lyk al hoe moeiliker. Byvoorbeeld, a studie wat wyd gerapporteer is het onlangs beweer dat mense weens gesondheidsredes nie hul verbruik van rooi en verwerkte vleis hoef te verminder nie. Die verslag skerp verdeelde wetenskaplike mening, met sommige kenners wat dit as 'n 'streng' assessering prys, ander bevraagteken.
Skeptici met voeding kan baie soortgelyke voorbeelde noem van teenstrydige opinies, soos die veiligheid of gevare daarvan versadigde vet of van voedingsaanvullings. Sulke teenstrydighede vermeerder die wantroue in voedingsnavorsing net verder.
Maar betroubare advies is belangrik, veral vir die toenemende aantal mense wat anders reageer as die algemene bevolking. Dieetadvies gebruik meestal wetenskaplike navorsing wat die resultate van studies oor groot bevolkingsgroepe saamgevoeg het, maar dit kan groot risiko's tussen individue in daardie bevolkings voorkom.
Een maat pas nie by almal nie
'N Studie wat nie hoërisiko-individue in 'n algemene algemene bevolking met 'n lae risiko onderskei nie, kan 'n skewe algehele risiko-raming oplewer. Dit verseker ook verkeerdelik mense met 'n hoë risiko dat hul risiko dieselfde is as almal s'n. Maar 'n voedingsbeleid wat eerstens pas, is nie meer sin as om die gemiddelde skoengrootte in 'n bevolking te bereken en aan te beveel dat almal die grootte dra nie. selfs statistici stem saam dat “die middel 'n abstraksie is. Realiteit is variasie. ”
'N Eenvoudige veldtog vir openbare gesondheid is geregverdig as die sterkte van die verband tussen oorsaak en gevolg groot is vir die hele bevolking, net soos met rook en longkanker. Maar die meeste individuele voedingstowwe en voedsel het slegs 'n swak assosiasie met risiko as dit oor 'n hele bevolking beoordeel word. Dit is individue in subgroepe met 'n hoë risiko wat die meeste daaraan moet dink.
Mense wat oorgewig of vetsugtig is, reageer byvoorbeeld anders op ander. 'N Hoë-koolhidraat-dieet verhoog hul risiko vir koronêre hartsiektes, is dit egter baie minder bekommerd vir diegene wat maer is.
Mense wat oorgewig is, moet 'n dieet met 'n hoë koolhidraat vermy. Monkey Besigheid Prente / Shutterstock
Oorgewig en vetsugtig mense het ook gereeld hoër insulienvlakke in die bloed. Dit is 'n teken dat dit metabolies ongesond is en die risiko vir baie chroniese siektes verhoog.
Vetsug word dikwels beskou as 'n risikofaktor vir kolonkanker. Tog is dit nie vetsug self wat 'n persoon se risiko verhoog om kolonkanker te kry nie, dit is 'n hoë insulienvlak. Daar is geen verhoogde risiko nie kolonkanker vir vetsugtige mense wat normale insulienvlakke behou. Studies wat slegs die assosiasie tussen vetsug en kolonkanker meet - sonder om die grade van metaboliese gesondheid by hierdie vetsugtige mense in ag te neem - kan laer ramings van risiko vir almal oplewer, en die werklike gevare vir sommige van die groep wat bestudeer word, onwillekeurig vertoon.
Ongelukkig weet min mense hul insulienstatus, hoewel dit ten minste net so belangrik is vir die siekterisiko liggaamsmassa-indeks (BMI).
'N Ander groep wie se risiko vir dieet dramaties hoër kan wees as die gemiddelde is mense met voorkanker (byvoorbeeld abnormale selle wat gepaard gaan met 'n verhoogde risiko om kanker te ontwikkel). Foliensuur, byvoorbeeld, kan help beskerm teen kolonkanker by mense wat nie die siekte het nie, maar bestaande voorkankeragtige groeisels in die dikderm is meer geneig om volgroeide kanker te word met 'n hoë inname van foliensuur. Tog weet min mense of hulle 'n voorkanker het, en aanvaar dus dat hul risiko dieselfde is as almal anders.
Die meeste veldtogte vir openbare gesondheid neem nie hierdie verskille tussen individue in ag nie, maar jy kan dit in ag neem - ten minste tot 'n mate. Verpersoonlikte voedingsprogramme wat genetiese sifting insluit, is nou beskikbaar, hoewel slegs 'n paar gene daar is voldoende verstaan van enige werklike waarde te wees. Dit kan meer nuttig wees om 'n basiese gesondheidsrisiko-assessering te doen wat biomerkers vir siekterisiko meet, soos cholesterol, bloedsuiker, insulien en ontsteking.
'N Meer algemene strategie - maar dit word ondersteun deur 'n groot hoeveelheid bewyse - is om u weddenskappe met 'n bewys te verskans gesonde dieetpatroon, soos die Mediterreense dieet. Baie voedingstowwe werk saam in hierdie dieet, en die uitkoms word waarskynlik nie beïnvloed deur variasies tussen individue nie. In plaas daarvan om by die voedingskeptici aan te sluit wat met teenstrydige advies spot, is dit beter om uself te beskerm deur 'n bewese gesonde eetpatroon aan te neem wat die toets van die tyd was.
Richard Hoffman, Dosent in voedingsbiochemie, Universiteit van Hertfordshire