PressReader - Huisgenoot: 2017-09-21 - Ons goue ja­re hoef g’n wag-op-die-dood-ja­re te wees nie. ’n Le­ser ver­tel as se­ni­or bur­ger leef sy el­ke dag ten vol­le – vir haar én die ge­meen­skap
Ons goue ja­re hoef g’n wag-op-die-dood-ja­re te wees nie. ’n Le­ser ver­tel as se­ni­or bur­ger leef sy el­ke dag ten vol­le – vir haar én die ge­meen­skap
Huisgenoot - 2017-09-21 - Gesels Saam - TRIX, ALBERTON E-pos hgn­brief@huis­ge­noot.com. By­dra­es vir My Sto­rie moe­nie lan­ger as 300 woor­de wees nie.
EKis skoon ja­loers wan­neer ek op Fa­ce­book sien hoe baie vroue van my ou­der­dom fo­to’s van hul kuns­ti­ge han­de­werk plaas.
Dis kwilt­werk, he­kel­won­der­wer­ke, fyn­ge­bak uit die boon­ste rak­ke en al­les wat met be­kwa­me han­de op­ge­to­wer kan word.
Ure word be­stee aan al­ler­han­de skep­pen­de werk om die se­ni­or ja­re die moei­te werd te maak.
Ge­luk­kig hoef die res van ons, wie se han­de om wat­ter re­de ook al nie meer so ge­wil­lig is of so goed raak vat nie, da­rem nie be­drem­meld langs die kant­lyn te sit nie.
As jy nog e­nig­sins ’n pen kan vas­hou, kan jy die le­dig­heid snoe­ker met fan­tas­tie­se in­kleur­boe­ke vir vol­was­se­nes, blok­raai­sels, ver­bind-die- nom­mer­prent­jies . . . en lees, lees, lees – wat ook al jou voor­keur is. Want ’n mens is nooit te oud om te leer en die fyn­kos van die ge­skre­we woord te ge­niet nie.
As jou be­ne en voe­te jou nog kan dra, s­tap deur jou woon­buurt, al is dit maar so skui­fel-skui­fel. En laat jou oë tot nut wees van an­der ter­wyl jy s­tap. As jy wa­ter­py­pe sien wat lek of straat­lig­te wat hel­der oor­dag brand, meld dit aan by jou plaas­li­ke mu­ni­si­pa­li­teit. So le­wer jy nog ’n diens aan jou ge­meen­skap.
Kan jy soos baie be­jaar­des nog be­stuur? Ry jou klein­kin­ders rond, be­soek an­der be­jaar­des wat meer ver­swak as jy is of help an­der wat nie ver­voer het nie hul in­ko­pies doen of by die dok­ter kom.
Een ding wat jy nie moet doen nie, my me­de- se­ni­or bur­ger, is om net te sit en wag vir die doods­en­gel.
Maak ’n plan! Jou le­we het nog waar­de vir jou en jou naas­te.