God se leerplan van teenoorgesteldes! | "Is en Wat Was en Wat Kom" – die onbekende karakter van Jesus Christus en Sy Woord
← GOEIE NUUS: Jy sal sekerlik sterwe!
‘…wanneer sal hierdie dinge wees…?’ →
Posted on Maart 15, 2017	by 4windkoinonia
Daar is talle verwysings in die Skrifte waar mense gevangenisstraf moes uitdien. ‘n Paar name wat opkom sluit in die van Josef, Samson en ‘n paar van die profete in die Ou Testament soos Jeremia, Miga, Sedekía en Daniel. In die Nuwe Testament lees ons van fisiese gevangenisstraf in die lewens van Johannes die Doper, Petrus, Jakobus, Johannes, Silas, Paulus, Épafras, Aristárchus, Junia … selfs Jesus is fisies hande opgelê en in hegtenis geneem:
Mat 26:50 En Jesus sê vir hom: Vriend, waarvoor is jy hier? Toe kom hulle nader en slaan die hande aan Jesus en gryp Hom.
Die lewe in ‘n gevangenis word gekenmerk met baie gesug, gekerm, lyding, verdrukking en selfs die dood:
Psa 79:11 Laat die gesug van die gevangene voor u aangesig kom; na die grootheid van u sterkte bewaar U dié wat aangestel is om te sterf.
Psa 102: 20 Om die gekerm van die gevangene te hoor, aan diegene wat aangestel is om die dood te verloor.
1Kon 22:26-27 Maar die koning van Israel sê: Neem Miga en bring hom terug by Amon, die owerste van die stad, en by Joas, die seun van die koning. 27 En jy moet sê: So spreek die koning: Sit hierdie man in die gevangenis en spysig hom met brood van verdrukking en water van verdrukking totdat ek behoue tuiskom.
Ons moet weet, volgens die Skrifte, dat God se Woord primêr geestelik van aard is en dat ons vleeslike denke nie die geestelike dinge van God kan verstaan nie:
Maar God gebruik wel die fisiese wêreld en al ons vleeslike ervaringe om Sy geestelike dinge verstaanbaar te maak vir ons, veral diegene vir wie Hy hierdie insig gee om dit te verstaan:
As ons dus die geestelike verstaan, klou ons nie weer vas aan die fisiese dinge nie. Dit is wat GEESTELIKE BEVRYDING dan beteken.
Die natuurlike begrip van tronke en gevangeskap byvoorbeeld help ons dus ook om juis hierdie porses van geestelike bevryding te verstaan. Wanneer ons dus lees oor tronke in die Skrif, is dit ‘n geestelike tipe of skaduwee van wat die lewe in die vlees eintlik is vir ons almal in die eerste Adam. Die aardse lewe is inderdaad ‘n ervaring van alles wat boos is en ons in ‘n geestelike gevangenis bewaar tot die dag van vrymaking. Die Prediker noem hierdie aardse bestaan as die lewe “onder die hemel”:
Die aardse bestaan is inderdaad ‘n “moeilike taak wat God aan die mensekinders gegee het om hulle daarmee te kwel”. God het dit so geskep om as ‘n tydelike “gevangenis” te dien waarin ons deur baie verdriet en smarte belangrike lesse moet leer. Vanaf die aardse perspektief lyk dit definitief of alles ‘n “gejaag na wind” is, en so het Salomo ook gedink aan die einde van sy lewe toe hy heeltemal afvallig gewees het!
Pred 1:14-18 Ek het al die werke gesien wat onder die son gedoen word, en kyk, dit was alles tevergeefs en ‘n gejaag na wind. 15 Wat krom is, kan nie reguit word nie, en wat ontbreek, kan nie getel word nie. 16 Ek het met myself gespreek en gesê: Kyk, ék het groot en altyd groter wysheid verwerf bo almal wat voor my oor Jerusalem gewees het, en my hart het baie wysheid en kennis gesien. 17 Maar toe ek my hart daarop gerig het om wysheid en kennis, onverstandigheid en dwaasheid te leer ken, het ek ingesien dat dit ook ‘n gejaag na wind is. 18 Want by baie wysheid is baie verdriet, en wie kennis vermeerder, vermeerder smart.
Diegene wat glo dat Adam geestelik vry was en dat hy en Eva as gevolg van hul oortreding in hierdie gevangenis gewerp is, weet nie wat vlees is nie en hulle ken ook nie God se plan en Sy werke met die Adam nie.
Adam (en Eva) se oortreding was as gevolg van die gevangenis waarin God hulle geskep het, nie andersom nie. Die gevangenis (“die eerste Adam”) kom eerste en ons is binne-in die gevangenis en ons tree op soos gevangenes. Ons word DAARNA vrygelaat deur “die laaste Adam”:
Die vleeslike ADAM was nie net geskep in gevangenisskap t.o.v. hul fisiese kondisie nie, maat hulle was ook beperk tot ‘n spesifieke tuin, die “tuin van Eden”. Verder was hierdie gevangenis opset nog uitgebou deurdat hulle TOTAAL in ONKUNDE was oor wat goed en wat kwaad (boos) beteken. God het hierdie nodige kennis van goed en kwaad in ‘n boom geplaas in die middel van die tuin en Adam en Eva kon dus nie anders as om gereeld hierdie boom te sien en te onthou dat God hulle ‘n spesifieke opdrag gegee was om nie van die boom te eet nie.
Gen 2:8-9 Ook het die HERE God ‘n tuin geplant in Eden, in die Ooste, en daar aan die mens wat Hy geformeer het, ‘n plek gegee. 9 En die HERE God het allerhande bome uit die grond laat uitspruit, begeerlik om te sien en goed om van te eet; ook die boom van die lewe in die middel van die tuin, en die boom van die kennis van goed en kwaad.
Gen 2:16-17 En die HERE God het aan die mens bevel gegee en gesê: Van al die bome van die tuin mag jy vry eet, 17 maar van die boom van die kennis van goed en kwaad, daarvan mag jy nie eet nie; want die dag as jy daarvan eet, sal jy sekerlik sterwe.
Hierdie “wet” wat God aan Adam en Eva gegee het, het dieselfde funksie gehad as alle wette – om aan ons te wys wie ons is sodat die hoogmoed wat ons dink en praat van onsself “gestop” kan word!
Ons is SWAK en SONDE in ons vleeslike toestand:
Adam en Eva, en almal in vlees besit NIE die vermoë om God se wet te hou nie. Dit het God geweet want God het ‘n LEERPLAN wat min van bewus is. Hy wil ons leer van Homself maar dit kom deur ‘n tegniek wat 100% werk – die leerplan van TEENOORGESTELDES:
Rom 8:7-8 omdat wat die vlees bedink, vyandskap teen God is; want dit onderwerp hom nie aan die wet van God nie, want dit kan ook nie. 8 En die wat in die vlees is, kan God nie behaag nie.
Vlees KAN NIE God behaag nie. Vlees is in ‘n posisie geplaas waar hy nie “kan doen wat [hy] wil nie” – die gees van God beheer ALLES. Die fisiese liggaam is ‘n “liggaam van die sonde”. Soos geen kind daarvoor verantwoordelik gehou word as hy of sy “in sonde” voorgebring word nie, so kon Adam ook nie verantwoordelik gehou word as God hom “in sonde” geskep het nie:
God neem definitief VOLLE verantwoordelikheid vir Sy skepping – die heil (dit wat heilig is) en die wat onheilig (die onheil en die goddelose) is:
Die vleeslike mens is geskep “in [‘n gevangenis van] sonde” en sondig (“misluk”) omdat die hand van die Pottebakker dit so gemaak het en omdat Hy alles bewerkstellig om te gebeur soos Hy bepaal!
Job 2:10 Maar hy [Job] antwoord haar [sy vrou]: Soos ‘n dwaas praat, praat jy! Die goeie sou ons van God aanneem, en nie ook die slegte aanneem nie? By dit alles het Job nie gesondig met sy lippe nie.
God het alles “baie goed” geskape vir Sy doel….ja selfs die duisternis, die bose en dit wat onheilig is. God sê self so. Hoe word hierdie woorde gehaat deur diegene wat God probeer beskerm in hulle skynheiligheid. God se openlik dat Hy alleen die Skepper van alles is en dat ALLES “baie goed” geskep was tydens die ses dae skepping vir die doel wat Hy alles gebruik! Daar staan nie dat alles geestelik perfek geskep was nie. “Baie goed” en geestelik perfek is twee totaal verskillende konsepte:
Eks 20:11 Want in ses dae het die HERE die hemel en die aarde gemaak, die see en alles wat daarin is….
Die aardse lewe binne ‘n aardse liggaam is wat geestelike duisternis en geestelike dood vir ons uitbeeld – ‘n geestelike gevangenis:
Mat 4:16 die volk wat in duisternis sit, het ‘n groot lig gesien, en die wat sit in die land en skaduwee van die dood, vir hulle het ‘n lig opgegaan.
Dit is hoe sonde in die wêreld gekom het – deur die eerste Adam se skepping in ‘n doodsliggaam van vlees:
Net deur Jesus Christus kom geestelike lewe en bevryding – nie deur die eerste Adam nie!
“Die geestelike is NIE eerste nie”….!!!!! Daar staan dit oop en bloot dat die eerste Adam NIE geestelik was, of die geestelike lewe van die laaste Adam gehad het nie!!!
Ons word EERSTE in ‘n tronk geplaas VOORDAT ons vrygelaat word.
Ons ervaar EERSTE die donkerte VOORDAT ons die Lig sien.
Hier word die eerste fase in die proses in die eesrte verse van die skepping mooi verduidelik:
God “saai” eers die aardse om te sterf, om dood te ervaar, VOORDAT ons kan besef wat ware LEWE is in gees.
Dit is die proses en hier is dit duidelik gesê weereens. Ons moet eers in vlees “gesaai” word en die dood ervaar voordat ons die lewe van God kan verstaan en ervaar:
Die mens is eers in gevangenisskap van vlees en word eers op ‘n latere stadium uit hierdie geestelike gevangenis van die dood verlos deur Jesus, wanneer die tyd vir ons aangebreek het:
Psa 142: 7 Bring my siel uit die gevangenis om u Naam te loof: die regverdiges sal my omring; en jy sal aan my goed doen.
Jes 61: 1 Die Gees van die Here HERE is op My, omdat die HERE My gesalf het om die evangelie aan die ootmoediges; Hy het My gestuur om te verbind die gebrokenes van hart, om ‘n vrylating te verkondig aan die gevangenes en die opening van die gevangenis aan hulle wat gebind word.
Jesus Christus het deel van dieselfde gevangenis geword deur in die vlees te kom om sodoende die pad na geestelike lewe vir almal in hierdie gevangenis oop te maak deur Sy opstanding uit hierdie dood:
Gal 4:4-6 Maar toe die volheid van die tyd gekom het, het God sy Seun uitgestuur, gebore uit ‘n vrou, gebore onder die wet, 5 om die wat onder die wet was, los te koop, sodat ons die aanneming tot kinders kan ontvang. 6 En omdat julle kinders is, het God die Gees van sy Seun in julle harte uitgestuur, en Hy roep: Abba, Vader!
Paulus beskryf ook hierdie gevangenis van die vlees (en die aardse denke) as ‘n “ander wet in [sy] lede” waaronder hy en ons almal eerste leef, soos deur God bepaal. Niemand kies hierdie “wet” en sy gevangenislewe op sy eie nie. God bepaal dit en ons kan nie doen wat ons wil nie. Ons het ‘n wil, maar die wil is nioe vry nie – dit staan onder God se wette en God laat dinge gebeur soos HY WIL:
Rom 7:18-23 Want ek weet dat in my, dit wil sê in my vlees, niks goeds woon nie; want om te wil, is by my aanwesig, maar om goed te doen, dit vind ek nie. 19 Want die goeie wat ek wil, doen ek nie, maar die kwaad wat ek nie wil nie, dit doen ek. 20 Maar as ek doen wat ek nie wil nie, dan doen ek dit nie meer nie, maar die sonde wat in my woon. 21 Ek vind dus hierdie wet: as ek die goeie wil doen, is die kwaad by my aanwesig. 22 Want ek verlustig my in die wet van God na die innerlike mens; 23 maar ek sien ‘n ander wet in my lede wat stryd voer teen die wet van my gemoed en my gevange neem onder die wet van die sonde wat in my lede is.
So kies niemand ook op sy eie om die nuwe lewe te aanvaar of te verwerp nie:
Ons bevryding uit die gevangenis kom deur God self wat ons ook nou roep….en diegene wat kan hoor kom nou. Dit is alles God se werk! Ons kan niks hoor as God ons nie die oor gee om te hoor nie!
Heb 3:7-8 Daarom, soos die Heilige Gees spreek: Vandag as julle sy stem hoor, 8 verhard julle harte nie soos in die verbittering, in die dag van die versoeking in die woestyn nie.
God verag nie een van Sy gevangenisse in die vlees nie, en sal hulle almal red op die tyd soos Hy bepaal – deur Sy oordele:
Psa 69:34 Want die HERE luister na die behoeftiges en verag sy gevangenes nie.
Mat 5: 3 Salig is die wat arm van gees is, want aan hulle behoort die koninkryk van die hemel.
Om die koninkryk van God te kry in ons harte beteken dat ons moet God pleit om ons te laat afsien van hierdie aardse gedagtes wat ons wil oortuig dat dit lekker en voorspoedig is. Wat ‘n leuen en hoe baie glo dit. Hulle glo regtig dat rykdom en eer mense gelukkig maak. Die Skrifte is eerstens duidelik wat die aardse lewe is. Tweedens is dit ook absurd om te glo hierdie lewe op aarde is wonderlik as ons elke dag in die media hoor en om ons sien van die verganklikheid van die tydelike voorspoed. Nee, hulle wat kan sien dat hierdie aardse lewe net ‘n gejaag na wind is binne a tronk van smarte en verdriet, hulle roep na God vir barmhartigheid omdat hulle kan “sien” dat hulle blind is:
Mar 10:46-52 En hulle het in Jérigo gekom. En toe Hy en sy dissipels en ‘n aansienlike skare uit Jérigo uitgaan, sit die blinde man, Bartiméüs, die seun van Timéüs, langs die pad en bedel. 47 En toe hy hoor dat dit Jesus die Nasaréner was, begin hy om uit te roep en te sê: Seun van Dawid, Jesus, wees my barmhartig! 48 En baie het hom bestraf, dat hy moet stilbly; maar hy het al harder uitgeroep: Seun van Dawid, wees my barmhartig! 49 Toe gaan Jesus staan en sê dat hy geroep moes word; en hulle roep die blinde man en sê vir hom: Hou goeie moed, staan op! Hy roep jou. 50 En hy gooi sy oorkleed af, staan op en kom na Jesus toe. 51 En Jesus antwoord en sê vir hom: Wat wil jy hê moet Ek vir jou doen? En die blinde man sê vir Hom: Rabbóni, dat ek mag sien. 52 En Jesus sê vir hom: Gaan, jou geloof het jou gered. En dadelik het hy gesien en Jesus op die pad gevolg.
Om Jesus te volg is om gedoop te word in Sy dood. Dit beteken dat ons moet ons eie kruis dra deur te sterf vir ons eie vlees en die gees van die wêreld met al sy trots en begeertes in ons (1Kor 15:31; 1 Joh 2:16). Dit is ook gekoppel aan ons veragting en verwerping deur die wêreld omdat ons ter wille van God se Waarheid en vir Sy Naam wil gekruisig word. Dit is hoe ons die beker drink saam met Hom want Hy gee dit vir ons (Matt 10: 38-39; Matt 20: 22-23; Gal 2:20; 1 Kor 15:31):
Rom 6:1-4 Wat sal ons dan sê? Sal ons in die sonde bly, dat die genade meer kan word? 2 Nee, stellig nie! Ons wat die sonde afgesterf het, hoe kan ons nog daarin lewe? 3 Of weet julle nie dat ons almal wat in Christus Jesus gedoop is, in sy dood gedoop is nie? 4 Ons is dus saam met Hom begrawe deur die doop in die dood, sodat net soos Christus uit die dode opgewek is deur die heerlikheid van die Vader, ons ook so in ‘n nuwe lewe kan wandel.