Motorfiets-bloed, spoed vloei in sy are | News24
Motorfiets-bloed, spoed vloei in sy are
Die afgelope 52 jaar was Ralph Reading (68) nog nooit sonder ’n motorfiets nie en die laaste drie dekades is dit die oop pad wat sy hart warm laat klop. Foto: MONIQUE BASSON
DAAR is ’n gesegde wat lui: “Alles in Afrika byt, maar die motorfiets-gogga is die ergste van almal.”
Iewers op die lyf van Ralph Reading sal jy so ’n bytmerk kry, want dié 68-jarige pensionaris se hunkering na motorfiets-saamtrekke is nou eenmaal te groot. Hy spog met meer as 600 sulke byeenkomste op sy kerfstok en sy baadjies hang swaar van die balkies.
Dié Jeffreysbaaier se lewe is verweef met motorfietse. En ja, spoed is in sy bloed. Die afgelope 52 jaar was hy nog nooit sonder ’n motorfiets nie, en die laaste drie dekades is dit die oop pad wat sy hart warm laat klop.
Reading het sy eerste ysterperd, ’n Garelli 50cc, op 16 deur die strate van sy tuisdorp, Welkom, laat brul. Hier het sy sluimerende passie vlerke gekry. Vandag ry hy ’n Kawasaki 400cc - die enigste van sewe motorfietse wat hy oorgehou het.
Wat is dit van motorfietse wat hom so be-koor?
“Op die motorfiets kan die selfoon jou nie pla nie. In die draaie van ’n pas sit die dokter se rekening nie in jou kop nie. Dit is net mens en masjien, rubber op die teer, loutere genot,” sê Reading.
“Op die rug van jou ysterperd met die pad wat oop voor jou lê, skakel die worry deel van jou brein af. Dit gaan oor oorlewing - absolute ekstase.
“Jy is weer volkome mens. Een met die natuur - die wind, die son, die reën. Jy oorleef haastige drywers in 4x4’s en insekte wat jou helmklep inkleur.”
Volgens Reading het hy in 1982 sy eerste motorfiets-saamtrek bygewoon - en het hy tot vandag nog die T-hemp. Sedertdien het hy Suid-Afrka platgery van die een na die ander byeenkoms. “Ek pak slegs die minimum vir sulke byeenkomste: net genoeg hemde, onderklere en toiletware, nie eers ’n tent nie.
“As daar ’n byeenkoms is, moet ek gaan. My hande en voete begin te jeuk . . .”
Reading sê spoed bly maar ’n tameletjie. “Wanneer ek saam met ander motorfietliefhebbers ry, oorskry ons nooit 140km/h nie. Maar wanneer ek alleen is, is dit ’n perd van ’n ander kleur.” Presies hoe vinnig hy dan ry, bly ’n geheim. “Netnou sien die verkeersbeamptes my naam in die koerant en hoe vinnig ek ry, en lê my voor,” sê hy laggend.
Die vinnigste wat hy al ooit gery het was 307km/h. “Ek raak nou oud, ek sal seker stadiger moet ry.”
Op die vraag hoeveel boetes hy al gekry het, het hy laggend vir ’n sakrekenaar gevra. “Ek het lankal ophou tel. Wanneer ek op my motorfiets klim, wonder ek altyd hoeveel ‘liefdesbriewe’ ek dié keer van die Verkeersdepartement gaan kry.”
Reading het nog nooit ’n ongeluk met sy motorfiets gehad nie. Hy het wel al ’n lelike ongeluk met ’n vierwielmotorfiets gehad.
Sal hy ooit sy valhelm vir goed ophang? “Ek sal seker nog so vir 20 jaar ry.
“’n Motorfiets is in jou bloed. ’n Mens lewe net een keer. Elke mens het daar-die een ding nodig wat ons herinner - ons kom net een maal hierlangs verby. Hoekom nie maar op die agterwiel nie?”