In antwoord op my vraag oor die titel van Namens de ander noem jy dat die titel ook oor die huidige situasie in Nederland gaan. Kan jy hierop uitbrei? In Suid-Afrika word die vraag nogal dikwels gestel of dit eties verantwoord is om namens die (kulturele) ander te praat. Wit skrywers wat oor swart karakters skryf, moet soms kritiek verduur dat hulle hulself hoegenaamd as bevoeg sien om hulle in die ervarings van swart mense in te leef. Self glo ek dat hierdie inlewingsvermoë in ’n multikulturele land nie alleenlik onvermydelik is nie, maar selfs baie nodig en wenslik is. Aan die einde van die vrederyk sal alle sondaars van alle eeue voor die groot wit troon gedaag word om hulle finale oordeel te ontvang (Op. 20:11-15). Gelowiges wat nie in die lig van Christus se wederkoms leef nie, is geneig om gedurende die kerkbedeling allerlei regte en voorregte op te eis, bv. om ryk, probleemvry en gelukkig te wees, die mag te hê om wonderwerke te doen en selfs ook as konings te regeer.