POLITIEKE RUKWIND HET 'N INTERNASIONALE TORNADO GEWORD. - Afrikanervolksparty
POLITIEKE RUKWIND HET 'N INTERNASIONALE TORNADO GEWORD.
Gepubliseer op 19 Oktober 2018 | Geskryf deur Danie Varkevisser | | | Trefslae: 2261
"maar wanneer ons by 'n geleentheid soos die huidige, waar ons heeltemal openhartig is, krities daarna kyk, sien ons, anders as u, dat daardie beleidsrigting groot gevare kan inhou. Juis die doel wat u beoog, kan deur hulle verydel word."(Dr. H.F. Verwoerd aan Harold MacMillan na sy Winds of change toespraak.)
6 SEPTEMBER 1966... 'n POLITIEKE RUKWIND IN SUID-AFRIKA!
Soos 'n Tornado wat kolk en draai en verbreek. Wat die penwortel van Nasionalisme uit Afrikanergrond uitruk met geweld! Van die "Winds of Change" toespraak op 3 Februarie 1960 van die Britse Eerste Minister van Brittanje, mnr. Harold Macmillan voor senatore en volksraadslede, dus albei huise van die parlement in Kaapstad, is dié wind al sterker gestu deur die blaasbalk van die liberalisme van buite en binne Suid Afrika, tot die rukwind van 6 September 1966! 'n Kunsmatig geskepte "politieke stormwind" wat moes verander, maar ook moes vernietig wat die Britte nie deur oorlog en barbaarse verskroeide aarde beleid mee kon vermag nie! Wat in sy kolkspoor agterbly is chaos, verwarring, wantroue, verval en agteruitgang.... maar ook tog die oorblyfsel van ankerwortels wat onverbidddelik ge-anker in vaste grond van geloof en beginsel, gewond maar onoorwonne, weer sal bloei en uitloop in sy vaste spoor!
Die enigste Afrikaner Eerste Minister wat nie hier gebore is nie maar op 8 September 1901 in Amsterdam in Nederland, het sy gelowige ouers hom na Suid Afrika gebring. Hulle kom in 1903 in Kaapstad aan, gedring deur hulle meegevoel met die Afrkanervolk, kort na die vrede in 1902 terwyl Suid Afrika in puin lê en worstel om op te staan uit die verwoesting van huis en haard, veroorsaak deur die Engelse se verskroeide aarde beleid tydens die Anglo-Boereoorlog op ons afgedwing.
BEKWAAM VIR SY ROEPING
Dr. Verwoerd se uitstaande verstandelike vermoë is van jongs af bekend en vasgelê in toekennings van prestasies wat veral op universiteit na vore gekom het.
In 1924 word Hendrik Frensch Verwoerd doktor in Wysbegeerte en op 26 jarige ouderdom bevorder tot professor in Toegepaste Sielkunde en Psigotegniek by die Universiteit van Stellenbosch. Hy verstom mense deur bladsye aantekeninge aan sy studente uit die vuis te dikteer. Hy word in 1929 versoek om die akademiese jaar te open met die tema, "Die Universiteit en die Lewe". Om iets van dr. Verwoerd se menslike ingesteldheid te verstaan is dit noodsaaklik om enkele aanhalings uit "Man van die Volk" uitstekende gedenkalbum van H.F. Verwoerd, geskryf deur Pieter W. Grobbelaar, vir u hier te herhaal ten einde die negatiewe retoriek van sy en die Afrikanervolk se vyande, oor hom uit te daag.
Dr. Verwoerd veroorsaak 'n opskudding toe hy die akademiese jaar met 'n lang en ingewikkelde betoog open sonder 'n énkele nota, aantekening of geskrif ! Dertig jaar later toe hy weer die opening waarneem som hy sy toespraak van dertig jaar gelede so op: "Die grondgedagte wat ek toe verkondig het, was dat die universiteit met sy kloosteroorsprong, sy afgesonderdheid van die daaglikse lewe, nie meer in die moderne tyd dieselfde rol beklee nie. As in die universiteit die student nie nader gebring word aan dit wat dwarsdeur sy lewe vir hom belangrik is nie, dan het die moderne universiteit gefaal in sy plig; maar ek het toe juis beklemtoon dat die universiteit toe wel so geword het. Die universiteit moet die student vir 'n beroep voorberei. 'n Beroep beteken veel meer as 'n middel om vir eie belang te sorg. Dit skep in die eerste plek die geleentheid om vir iemand anders iets te doen, en op die ou end om vir jou volk iets te doen, al kan elke mens maar één steentjie lê in die muur wat gebou word deur dié generasie waarvan jy deel is. Daarom het ek toe beklemtoon dat voorbereiding vir 'n beroep, wat 'n universiteit se een verband met die lewe van 'n student is, tegelykertyd ook die verband vorm van die universiteit met die volk en die volk se groei. Sodoende sou dit nie net 'n voorbereiding vir die selfsug wees nie, maar 'n voorbereiding vir die offerdaad." Aldus dr. Verwoerd.
Dr. Verwoerd se geestelike en morele waardes wat as kind deur sy gelowige ouers in hom gevestig is, het regdeur sy volwasse lewe, in optrede en uitspraak duidelik geblyk. In 1921 behaal hy die graad B.A. met lof maar word weens gewetensbeswaar nooit Kweekskoolstudent nie. Die oorsaak volgens van sy vriende, was die bepaling dat na aflegging van die admissie eksamen, studente hulle by die Grootte kerk in Kaapstad aanmeld. Daar moes elke student 'n getuigskrif van sy predikant aan die eksaminatore voorlê. Sy verduideliking was dat hy selde in Brandfort kom aan wie se gemeente hy behoort, hy die predikant nie persoonlik ken en die predikant derhalwe hom ook nie ken nie. Hoe kan hy dus vir 'n getuigskrif van die predikant vra? Die eksaminatore is onverbiddellik, vereis 'n getuigskrif en beveel aan dat hy vir sy predikant skryf. Dr. Verwoerd is egter net so onwrikbaar in sy siening dat só 'n getuigskrif vals sal wees en trek hy derhalwe sy aansoek vir toelating tot die kweekskool terug.
MOED OM TE STAAN BY DIT WAARIN HY GLO
Dit is juis hierdie vaste geloof in dit waarin hy geglo het, wat dr. Verwoerd Suid Afrika se aansoek vir toelating tot die Statebond na republiekwording op 31 Mei 1961 laat terugtrek het! 'n Kragtige toonbeeld van geloof en beginselvastheid, en die moed om daarby te staan of te val!
Sy verstaan van die betekenis en noodsaaklikheid vir die handhawing van Afsonderlike ontwikkeling, wat van voor sy geboorte reeds in Suid Afrika en elders bestaan het, het hy met dieselfde oortuiging en ywer uitgebou, aangepas en instand gehou. Omdat die nadelige en destruktiewe gevolge van die teendeel vir hom helder en duidelik was en in debat onomstootlik vir sy opponente aangetoon kon word, was dit die enigste pad waarvan sy insig en begrip van reg en verkeerd, hom oortuig het.
AFRIKAANS GEBRUIK OM OORSPRONG VAN APARTHEID TE VERDOESEL
GESKIEDENIS DIE BRON WAARUIT DIE LEUEN BLOOTGELÊ MOET WORD
Met die oog op die vyftigjarige herdenking van die sluipmoordaanslag op dr. Verwoerd, is dit nodig om die aanloop, die ontplooiing en die gevolge van die aanslag op dr. Verwoerd se lewe vir ons nageslag te bewaar en telkens weer te beklemtoon as teëvoeter vir die kwaadwillige leuens wat aanhoudend oor hom versprei word. Ek wil ook beklemtoon dat diégene wat die leuens en verdraaiings van die waarheid versprei, saam met hulle wat kies om die leuens en verdraaiings te glo ten koste van die waarheid, uiteindelik daardeur verteersal word!
Die politieke rukwind wat as 'n beheersde politieke waarskuwing oor 'n wind van verandering deur die Britse Eerste Minister in die begin van 1960 begin is, sonder dat dr. Verwoerd die gebruiklike geleentheid gebied is om hom daarop voor te berei, was die begin van 'n internasionale sameswering wat in die ses jaar wat daarop gevolg het, aangeblaas is tot die vernietigende gevolg op 6 September 1966. Vir die afgedwaalde gelowige Afrikanervolk dalk 'n wekroep tot die besef dat die getal 666 waarvan die Woord van God praat, die getal van 'n mens is!
Dat daar binnelands en nog nader, selfs binne die Verwoerd kabinet "Judasse" gesit het, word bevestig deur die feit dat daar vlytig saamgewerk is om vir Harold Macmillan die geleentheid te skep om beide die senatore en volksraadslede toe te spreek sonder dat die Eerste minister vooraf daaroor ingelig is.
In die eetsaal van die Parlement, aan die hooftafel sit Harold Macmillan met 'n uitgewerkte, fyn beplande en versigtig bewoorde toespraak, waarvan dr. Verwoerd niks geweet het ten spyte daarvan dat Macmillan by die Verwoerds tuisgegaan het tydens sy besoek!
Langs hom, aan sy regterkant sit kommandant C.A. van Niekerk, President van die Senaat. Aan sy linkerkant sit mnr. J.H. Conradie, Speaker van die Volksraad, dan dr. Verwoerd en De Villiiers Graaf Leier van die Opposisie.
Macmillan staan op met voor hom 'n gesamentlike byeenkoms van die Unieparlement. Die datum is 3 Februarie 1960, kort na die aankondiging in die Transvaler van 21 Januarie 1960 deur dr. Verwoerd dat die al die blankes binne afsienbare tyd, ongeag hulle politieke siening, geleentheid gaan kry om in 'n referendum hulle uit te spreek oor of die Unie van Suid Afrika 'n Republiek moet word of nie.
Aan dr Verwoerd het hy geen woord gerep van sy voorbereide toespraak nie, ten spyte daarvan dat dit sy gasheer was. Eie aan die Brit se onderduimse aard soos oor jare aan die Afrikaner openbaar in hulle uitspraak en optrede, sit Britse amptenare en persmanne in die galerye met afskrifte van Macmillan se toespraak waarin dr. Verwoerd geen insae gehad het nie. Selfs tuis sit nog twee amptenare met afskrifte by mev. Betsie Verwoerd voor die radio en 'n sagte bries van verandering begin roer in die parlementsgebou se eetsaal.
EERSTE MINISTER VAN BRITTANJE, HAROLD MACMILLAN SE TOESPRAAK
Macmillan begin: "In die twintigste eeu, en veral sedert die einde van die oorlog, is die proses waardeur die volkstate van Europa tot stand gekom het, oor die wêreld herhaal. Ons het die ontwikkeling van 'n nasionale bewussyn by volkere gesien wat eeue lank in afhanklikheid van die een of ander moondheid bestaan het.
Vyftien jaar gelede het hierdie beweging deur Asië versprei. Dáár het baie lande, van verskillende rasse en beskawings, aangedring op 'n onafhanklike volksbestaan. Vandag gebeur dit ook in Afrika. Die treffendste van al my indrukke sedert ek London 'n maand gelede verlaat het, is die krag van hierdie nasionale bewussyn in Afrika. Op verskillende plekke kan dit dalk verskillende vorms aanneem. Maar dit gebeur orals. Die wind van verandering waai oor die vasteland."
"Soos ek gesê het is die opkoms van 'n nasionale bewussyn in Afrika 'n politieke feit wat ons moet aanvaar. Dit beteken, meen ek, dat ons daarmee 'n vergelyk moet tref. Ek glo vas dat as ons dit nie kan regkry nie, ons die onsekere balans tussen Ooste en Weste, waarop wêreldvrede berus, kan versteur.... As ek openlik mag praat , sal ek nou graag dit wil sê: Wat regerings en parlemente van die Verenigde Koningkryk sedert die vorige oorlog gedoen het deur onafhanklikheid aan Indië, Pakistan, Ceylon, Maleia en Ghana toe te ken, en wat hulle vir Nigerië en ander state wat nou onafhanklikheid nader, sal doen, dit alles, hoewel ons daarvoor die volle verantwoordelikheid moet en sal dra, is volgens ons geloof die enigste manier om die toekoms van die Statebond en die vrye wêreld op 'n gesonde grondslag te plaas....
As medelid van die Statebond probeer ons altyd, en ek dink ons het daarin geslaag, om Suid Afrika ons volle steun en aanmoediging te gee, maar ek hoop u sal my dit nie kwalik neem nie as ek openlik sê dat daar sommige aspekte van u beleid is wat dit vir ons onmoontlik maak om dit te doen sonder om ons eie, diepgewortelde oortuigings oor die politieke lotgevalle van vrye volkere, waaraan ons in ons gebiede uitdrukking probeer gee, te verraai.
Macmillan verwys verder dat hy kyk na die toekoms wanneer die geskille van vandag bloot geskiedenis sal wees en bevestig verder dat verdeeldheid tot verswakking lei, maar dat eendrag mag maak. Hy maak verskoning dat hy so lank gepraat het.
Hierdie toespraak van Harold Macmillan wat die aanloop was tot die sluipmoord op dr. Verwoerd, word in Engels aangehaal ten einde die korrektheid van wat in Afrikaans daaruit aangehaal is te bevestig:
Here follows an excerpt of the transcript of Harold Macmillan's Wind of Change speech, delivered before the Parliament of South Africa, Cape Town, South Africa - February 3, 1960.
DR. VERWOERD ANTWOORD MACMILLAN
Sonder die gebruiklike voorsiening van 'n voorbereide toespraak waarop van die Eerste Minister verwag word om te antwoord, het dr. Verwoerd uit die vuis as volg geantwoord:
"Geagte Eerste Minister, u het aan my 'n aansienlike taak gestel. Ons het genoeg vraagstukke in Suid Afrika sonder dat u kom om daaraan toe te voeg deur so 'n belangrike verklaring te doen en van my te verwag om u in 'n paar kort woorde te bedank.
Soos ek kan aflei, glo u die beleid wat ons vir Suid Afrika nie net raadsaam ag nie maar wat, na ons glo en indien reg verstaan, 'n uitwerking op Afrika en op die wêreld behoort te hê, nie tot voordeel strek van daardie ideale waarna u en ons strewe nie! Indien ons beleidsrigting reg verstaan word, glo ons egter dat daar ingesien sou word dat wat ons probeer doen, nie aan die nuwe rigting in Afrika vreemd is nie, maar volkome in ooreenstemming daarmee is.
Ons matig ons dit nooit aan om die toepassing van ander beleidsrigtings in die gebiede waarvoor u verantwoordelik is te kritiseer nie, maar wanneer ons by 'n geleentheid soos die huidige, waar ons heeltemal openhartig is, krities daarna kyk, sien ons, anders as u, dat daardie beleidsrigting groot gevare kan inhou. Juis die doel wat u beoog, kan deur hulle verydel word.
Ons het 'n land beset wat kaal was. Die Bantoes het ook na hierdie land gekom om sekere dele vir hulself te beset. Dit is in ooreenstemming met die denkrigting van Afrika om aan hulle daar die volste reg toe te staan wat ook ons, net soos u, toegee dat alle mense behoort te hê. Ons glo in die verskaffing van daardie regte vir daardie mense in die volste mate in daardie deel van Suid Afrika wat hul voorvaders vir hulself gevind en beset het.
Maar ons glo ook in die ewewigtigheid. Ons glo daarin om presies daardie selfde geleenthede binne die bereik van die witman te laat in die gebiede wat hy beset het,die witman wat dit alles moontlik gemaak het. Ons beskou onsself as deel van die Westerse wêreld, 'n ware blankestaat in Afrika, nieteenstaande die moontlikheid om aan die swartman in ons midde 'n volle toekoms toe te ken. Ons beskou onsself as onontbeerlik vir die blanke wêreld.... As daar 'n verdeling in die toekoms moet wees, hoe kan Suid Afrika dan ten beste sy rol speel sowel wat betref samewerking met die wit nasies van die wêreld as wat betref die maak van vriende in die swart state van Afrika op so 'n manier dat hulle krag sal verleen aan die arm van diegene wat veg vir die beskawing waarin ons glo?
Ons is die skakel. Ons is wit, maar ons is in Afrika. Ons skakel met albei en dit plaas op ons 'n buitengewone plig, en ons besef dit.
En as u met u koms hierheen niks meer gedoen het as om dit moontlik te maak dat oral bekend gemaak word dat niemand iets kan bereik deur 'n ander te probeer seermaak van wie hy verskil nie, maar dat slegs goed gebore kan word uit pogings om aan andere goed te doen, dan was u reis tot so ver as hierdie suidpunt goed beloon." (Aldus dr. Verwoerd)
'n Paar dae na die Rivoniaverhoor vlug Jacobson landuit en vestig in Brighton naby London in 'n pos as psigiater in 'n hospitaal vir swaksinniges, waar Tsafendas behandel is voor sy vertrek na Suid Afrika.
In 'n volledige beskrywing van sy gesprekke met Genl. Lang Hedrik van den Bergh en Brigadier Johan Coetzee, hoof van die Veiligheidspolisie, word die Internasionale betrokkenheid by die moord op Dr, Verwoerd helder belig! Die afwykende houding waarmee die SAP en Veiligheidshoofde die inligting waaroor hy beskik het en aan hulle oorgedra het, en Coetzee se verklarings aan hom, het hom onder die indruk van hulle betrokkenheid by die Joodse Mossad en Israel gebring.
Ek haal 'n enkele voorbeeld aan van sy ywer om almal, selfs die voortvarende jeug te oortuig van sy standpunt: Op 4 September 1965, op 2 dae na, presies 'n jaar voor Stafendas se moord op hom, spreek hy die Nasionale Jeugbond toe op hulle versoek by Loskopdam. Hulle kongrestema was "die stryd teen Afrikaner-nasionalisme, juis met die oog op die twee Engelse wat hy in die kabinet opgeneem het en volgens húlle be-oordeling, Afrikaner Nasionalisme bedreig het!.
DIE POLITIEKE RUKWIND NOU 'N INTERNASIONALE TORNADO
In Europa asook in Amerika en Brittanje, is die beleid van rasseintegrasie besig om 'n spoor van onrus en vrees tot gevolg te hê. Wat kwel is dat al die ongeregtighede wat daarmee gepaardgaan, deur "politieke korrektheid" ondersteun en instandgehou word, al stem instansies nie daarmee saam nie!
Akademici wat met verhewe intellektuele verwaandheid hierdie euwele afwykings van beproefde Woordgefundeerde beginsels met drogredenasies in studente se koppe inprent, het 'n golf van liberalisme die wêreld ingestuur wat in kerk en staat die vergoeiliking van alles wat voorheen verwerplik was, as die "evangelie" gevestig het.
'n Kolk van vernietiging van geloof en waardes en sedes en standaarde en norme wat oral sigbaar besig is om te manifesteer in misdaad, korrupsie, moord en okkultiese praktyke. Volke vlug uit hulle lande en oorstroom grense vir kos en beskerming. Ongekende druk op infrastruktuur en ontoereikende hulp as gevolg daarvan veroorsaak opstand en onluste. Vreemde volke en kulture vestig in ander lande wat inheemse volke se voortbestaan bedreig. Die flenters van Harold MacMillan se "Winds of Change" wat 'n tornado geword het, lê wyd verspreid.
Die profetiese waarskuwing van dr. Verwoerd aan MacMillan is besig om in vervulling te gaan! "maar wanneer ons by 'n geleentheid soos die huidige, waar ons heeltemal openhartig is, krities daarna kyk, sien ons, anders as u, dat daardie beleidsrigting groot gevare kan inhou. Juis die doel wat u beoog, kan deur hulle verydel word."