“Dit gaan daaroor om hul verbeelding aan te gryp, die gehoor regtig in te trek, hulle te laat dink, te laat huil, iets te laat voel, om hulle op ’n ander manier na die wêreld te laat kyk. En natuurlik lag ook, maar soveel meer.
Voor dit was hy ’n hoërskoolonderwyser wat wiskunde in Pietermaritzburg gegee het. Hy het daar grootgeword.
“Wanneer jy pantomime doen, is dit gróót!” en hy strek sy arms uit. “Dit is ál manier hoe jy dit kan doen. Daar is nie subtiliteit nie, ek het baie pret daarmee. Komedie is altyd moeilik. Ek sou nie sê moeiliker as ander genres nie, maar jy moet ’n ander soort ingesteldheid hê.”
“Ek vertrou myself nie genoeg om ten volle in Afrikaans te werk nie, want ek klink te Engels. Ek onthou jare gelede was ek in ’n advertensie oor plastieksakke, waarin ek Afrikaans en Engels moes praat. Ek moes oefen en oefen en oefen. Die eerste sin was: ‘Kom ons kyk watter sakkie dinge varser hou.’ Dis moeilik om dit vinnig te sê. Daar was ’n taalkundige wat gesê het my Afrikaans is nie goed genoeg nie. Ek het toe gesê hulle is welkom om daardie deel oor te klank. Uiteindelik het hulle nie.”
Hy onthou die verhaal van Robin Hood in boekvorm, en hy het dit ook kleintyd vir sy en sy vrou, Bev Elgie, se enigste seun, Thomas (nou 21), gelees. Sy seun het verveeld geraak.
“Die slegte ou kom roer maar dinge maar net ’n bietjie. Hierdie produksie is ’n mengsel van Robin Hood en Hansie en Grietjie. Hierdie keer verdwaal hulle in die Sherwood-woud.”