Met die koms van boerdery het die moontlikheid gehad om oorvloedige kos te voorsien om menslike bevolkings te stabiliseer, en as gevolg hiervan het hulle eksponensieel gegroei. Maar boerdery het ook die gesig van die Aarde en die mense wat die planeet bewoon het, verander.
Evolusie kom nie bloot deur veranderinge in die omgewing voor nie. Plante en diere self kompeteer vir hulpbronne en pas altyd aan by die toestande, insluitend dié wat deur mekaar gestel word (soos in die geval van die plante wat hul chemiese verdediging voortdurend verskuif na insekte wat hulle wil eet).
Selfs as die hele omgewing stabiel was, met geen evolusie nie, sou die plant- en diernasies en individuele plante en diere voortgaan om in hul dans met mekaar en binne hul eie spesies te beweeg. Dit is waarom organiese middels reg is. Chemiese toepassings is altyd kortsigtig omdat plante en diere vinnig aanpas, en selfs meer aangaande die negatiewe impak van gifstowwe in die omgewing en gesondheidseffekte is dikwels langdurig as byprodukte van kunsmatige insette. .
Die impak van boerdery op menslike populasies
Wetenskaplikes wat die DNA van mense bestudeer, kan nou die impak van boerdery op menslike bevolkings sien. Boerdery het nie net stabiele en vinnig groeiende gemeenskappe geskep nie, maar het ook die biologie van die mens verander.
In Asië, byvoorbeeld, is die na-ystydse afstammelinge van Negritoes, jagter-versamelaars uit Afrika, biologies oorweldig deur die groeiende bevolkings van Asiatiese rysboere. Dit word ook weerspieël in vroeë Europese gene wat naastenby Oosterse eienskappe toon. Menslike bevolkings het verskuif as gevolg van hoe voedsel geproduseer is. Dit is 'n globale verskynsel, gegewe die bevolkingsgroei wat die landbou verskaf het, en dit het alles in 'n relatief kort 10,000-jaar gebeur.
Maar daar is ook 'n ander dimensie. Die verandering in dieet het populasies verander, hul genetika verander, en ook biologiese kulturele verandering geproduseer. Geloofstelsels verskuif saam met hierdie kos en genetiese veranderinge.
Peter Bellwood het 'n vuurstorm met sy boek geskep, Eerste Boere: Die Oorsprong van Landbouverenigings (Wiley-Blackwell, 2004), wat die appelkar van die ortodoksie ontstel het dat Europa, wat as 'n kontinent vir homself bestaan, op een of ander manier immuun was van die biokulturele veranderinge van die Neolithiese rewolusie. Die verskuiwing in voedsel en menslike bevolkings het die geenpool, sowel as die kultuur, verskuif. Toenemend toon taalkundige, genetiese en argeologiese data dat kulture op meer verreikende wyses verander het as bloot of plante deur wilde jagers versamel of opsetlik geplant is.
Nie net kan omgewingstoestande aanpassings van plant- en dierspesies veroorsaak nie, maar biologiese veranderinge kan ook evolusionêre veranderinge aanwakker. Trouens, dit is 'n tweerigtingstraat: 'n verandering in geografiese toestande kan biologiese en evolusionêre veranderinge aanwakker, maar biologiese en evolusionêre veranderinge kan ook geografiese veranderinge aanleiding gee.
Gilgamesh het die woude afgesny om stede te bou en gewasse te plant, maar die gevolglike siltasie het die water ondrinkbaar gemaak en die verwoestyning vernietig die beskawing wat hy gestig het.
Die verval van die ou wêreld en onvolhoubare boerderypraktyke
In sy boek, Die laaste ure van antieke sonlig: Die lot van die wêreld en wat ons kan doen voordat dit te laat is (Broadway, 2004), vertel Thom Hartmann hoe die Paleolitiese rewolusie die laaste Mesopotamiese ryk verwoes het, en onvolhoubare boerderypraktyke (eerlik soos dié wat deur die "wetenskaplike", "moderne" en "konvensionele" boerdery afgekondig word) het die groot woestyn geskep wat bestaan ​​vandag.
Die ondergang van hierdie ryk het die weg gesit vir die opkoms van Griekeland. Maar Griekeland het ook die manier van landbou van die antieke Mesopotamiërs geërf, en sy woude ontwyk vir die plant van monokulture. Sy ekonomie het uiteindelik ook ineengestort, want die onvrugbare landskappe kon net olyfbome groei. Oorversadigde riviere, opgehoopte besproeiingsoute en uitgeputte grond het misluk om sy bevolking te voed, en stede het agteruitgegaan. Dit het gelei tot die opkoms van Rome, wat dieselfde landboupraktyke gevolg het wat ook tot die afname gelei het.
Die patroon is herhaal sedert, met uitputting in die Ou Wêreld wat lei tot verkenning en verowering van die Nuwe Wêreld, tot nou toe is daar nie meer wêreld om te oorwin nie - net ons wêreld wat oorgebly het met onvolhoubare praktyke en op pad na die globale klimaat ondergang.
Die bottom line is hierdie: Die verdeling tussen geografiese of omgewingsevolusie en aanpassing en genetiese en spesie-evolusie en aanpassing is nie 'n geldige een nie. Ons is holografies in beide hoe ons reageer en wat ons kies om te doen, en ons omgewing is deel van daardie adaptiewe dinamiek. Die omgewing is nie "daar buite nie", maar net hier - wat doen jy met jou hande en jou hart en jou verstand. En ook nie jou hande kan sonder jou gevolg van jou hart of van jou verstand geskei word nie.
Sinergie en Eenheid van Doel
Die produksie van biochar * as 'n geestelike en praktiese aktiwiteit deur inheemse volke van die Amerikas het 'n gebalanseerde sinergistiese verhouding tussen mense en die omgewing weerspieël. Die eenheid van die doel en die gevolglike positiewe resultate was opgewek deur die inval van die Europese setlaars wat destruktiewe, korttermynontwikkelingspatrone met hulle gebring het. Dit gaan vandag voort, met die vernietiging van die reënwoude in Suid-Amerika, sowel as onttrekkingspraktyke elders, wat 'n onvolhoubare en vernietigende hologram van sy eie skep.
Soos met enige hologram, verander dit as aksie verander. Ons kan tans in 'n situasie wees wat wêreldwyd donker lyk rakende klimaatsverandering en, tensy menslike gedrag verander, sal dit waarskynlik vererger. Maar as ons ons gedrag verander, verander die situasie ook. In sy uitstaande boek, EaarthBill McKibben mag dalk die feite hê dat dit te laat kan wees om terug te keer na die seisoene en biologiese omgewing wat ons eens vanselfsprekend aanvaar het, dat die koolstofdele per biljoen in die atmosfeer ons toekomstige realiteit nou kan skryf.
Maar dit beteken nie dat kollektiewe optrede te min is nie, of dat individuele optrede betekenisloos is. Inderdaad, soos elke groot leier sedert die tyd voordat Mahatma Gandhi weet, het individue die krag van keuse aan hulle kant; 'n krag wat nie deur enige instansie gestop kan word nie, maak nie saak hoe sogenaamde kragtig of gesaghebbend is nie.
Soos Jesus gesê het, kan die grootte van 'n mosterdsaad inderdaad berge beweeg. Die krag van menslike geloof en aksie wat deur Gees gelei word, kan transformerend wees. Realiteite is niks anders as verwissel keuses vir onsterflike geestelike wesens nie; selfs en veral in menslike liggame; in 'n oneindige heelal. Herkenning en gebruik van geestelike krag is die sleutel om te verander.
[* Biochar is 'n naam vir houtskool wanneer dit vir spesifieke doeleindes gebruik word, veral as a grond wysiging... Biochar het dus die potensiaal om te help versag klimaatverandering, via koolstof sekwestrasie. Onafhanklik kan biochar toeneem grondvrugbaarheid of suur gronde (lae pH gronde), verhoog landbouproduktiwiteit en beskerm teen sommige blaar- en grondgedraagde siektes ...] Bron: Wikipedia.
Wanneer het groei en kos geëet om as heilig beskou te word? Hoe het voedsel sy verband met gesondheid verloor? Hoekom is ons voedselstelsel buite beheer? Watter eenvoudige stappe kan ons elkeen neem om ons wêreld as 'n gesonder plek vir ons almal te verander? Joernalis, skrywer Jim PathFinder Ewing beantwoord hierdie en ander vrae met sy nuwe boek, Bewuste Voedsel. Die boek beskryf hoe moderne mense kan vermy die slagoffers van biokulturele evolusie en die gevolglike entropie van dalende globale en persoonlike gesondheid - en eerder bydra tot die beweging na verstandige voedselkeuses en beter wêreldgesondheid, beide fisies en geestelik. Die skrywer bespreek hoe die samelewing die ongesonde Geeswêreld kan deurdring wat plante deur middel van nondominasionele geestelike begrypings insluit. Dit sluit in voorbeelde vir die groei van organiese kos en die bevordering van 'n ondersteunende gemeenskap en stedelike landbou, sowel as aantekeninge vir uitgebreide hulpbronne.
Jy is hier: Tuis > Sosiale en politieke > demokrasie > hervormings > Hoekom ons nie die Bilderberg-konspirasies moet afwys nie