Joseph Vissarionovich Stalin - Inligting - 2022
Joseph Vissarionovich Stalin, die regte naam van Dzhugashvili (6 (18) .12.1878 (volgens die amptelike weergawe 9 (21) .12.1879) - 03/05/1953) is 'n rewolusionêre, staats-, politieke, party- en militêre leier, die leier van alle volke.
Van 1917 tot 1923, People's Commissar for Nationalities of the RSFSR. In 1919 word hy verkies tot Volkskommissaris van Staatsbeheer van die RSFSR. Van 1920 tot 1922 inspekteer die Volkskommissaris van die Arbeiders- en Boere-inspeksie van die RSFSR; Algemene Sekretaris van die Sentrale Komitee van die RCP (b) (1922 -1925); Algemene Sekretaris van die Sentrale Komitee van die CPSU (b) (1925-1934); dien as sekretaris van die Sentrale Komitee van die CPSU (b) (1934-1952); het die reg om by te woon en die reg om te stem as sekretaris van die CPSU Sentrale Komitee (1952-1953) tydens vergaderings van die Politburo van die CPSU Sentrale Komitee.
Van 1941 tot 1946 was voorsitter van die Raad van Volkskommissarisse van die USSR (die Raad van Volkskommissarisse in daardie tyd die hoogste uitvoerende en administratiewe liggaam van die USSR); Voorsitter van die Raad van Ministers van die USSR (1946-1953). In 1941 word hy aangestel as opperbevelhebber van die gewapende magte van die USSR; Voorsitter van die Komitee vir Staatsverdediging (1941-1945), People's Commissar of Defense of the USSR (1941-1946), People's Commissar of the Armed Forces of the USSR (1946-1947).
In 1943 word hy Marshal van die Sowjetunie (die titel is 41 keer toegeken, waarvan 36 keer - aan professionele militêre mans, 4 - aan politici wat militêre poste beklee het (Stalin, Beria, Bulganin en Brezhnev)).
Na die oorreding van Marshal van die Sowjetunie K. Rokossovsky, het hy in 1945 sy toestemming verleen om die titel Generalissimo van die Sowjetunie te ontvang. Lid van die Uitvoerende Komitee van die Komintern (1925-1943). Erelid van die USSR Akademie vir Wetenskappe (sedert 1939). Sedert 1939 Hero of Socialist Labour (hoogste onderskeiding vir arbeid); Aan die einde van die Tweede Wêreldoorlog in 1945 het hy die hoogste onderskeiding van die USSR ontvang - die titel Hero of the Soviet Union.
Stalin se geboortedatum is 9 Desember 1879. Gedurende die lewe van Stalin en in alle naslaanboeke, is die verjaarsdag van I. V. Stalin op 9 Desember (21), 1879, getel. In die metrieke boek van die Gori-veronderstellingskatedraalkerk is daar 'n rekord van die geboorte van Joseph Vissarionovich Dzhugashvili - 6 Desember (18), 1878. Daar is ook inligting (rekords van die polisie) wat die geboortejare van Joseph Stalin in 1879 en 1881 aandui. In die vraelys (Desember 1920) van die Sweedse dagblad "Folkets Dagblad Politiken" het I. Stalin sy eie geboortedatum aangedui - 1878.
Stalin was nie die seun van Dzhugashvili nie. Daar is baie standpunte oor wie Stalin se pa was. Een van die weergawes is dat die beroemde reisiger Przhevalsky die vader van Joseph Stalin was. Hierdie mite spruit uit die portret-ooreenkoms tussen Nikolai Mikhailovich Przhevalsky en Joseph Stalin. Maar op die aangeduide tyd was Przhevalsky nie in Georgië nie. Daar is 'n ander siening (Aleksandr Lepshin verwoord dit in die boek Fatal Combat, 1997) dat die vader van die leier 'n sekere Adelkhanov (eienaar van 'n skoenfabriek) was, vir wie die moeder van Stalin gewerk het. En na bewering het Adelkhanov reeds swanger getrou, van hom die toekomstige moeder van die leier van Vissarion Dzhugashvili. Boonop beweer Lepshin dat Stalin daarna die erfenis van Adelkhanov gedagvaar het deur te probeer bewys dat hy sy regte vader was. Baie navorsers is geneig tot die standpunt dat Dzhuganashvili per slot van rekening Stalin se pa was. Eers is 'n argieffoto van Vissarion Ivanovich Dzhugashvili gevind. Dit toon die ooreenkoms van Joseph Vissarionovich met Vissarion Dzhugashvili. Tweedens het die DNA-ontleding die aantyging van die verhouding weerlê: Przewalski en Stalin. Derdens, Stalin se seun (Yakov) was opvallend soortgelyk aan die oupa van Vissarion.
Joseph Dzhugashvili was die eerste en enigste seun van Ekaterina Georgievna Dzhugashvili (nee Geladze). Nie seker op die manier nie. Die eerste twee seuns van Ekaterina Dzhugashvili is onmiddellik na die geboorte oorlede. Haar derde seun (en laaste kind) is Joseph Dzhugashvili.
Stalin het van kleintyd af Russies begin studeer. In 1886 is Joseph nie toegelaat tot die Gori Ortodokse Teologiese Skool nie, omdat hy nie Russies kon nie. In 1886 - 1888 het die kinders van die priester Christopher Charkviani die Russiese taal aan Joseph Vissarionovich begin leer. 'N Dieper beheersing van die taal wat Joseph by die skool voortgesit het, het die onderwyser Zakhari Alekseevich Davitashvili hom baie hierin gehelp. Stalin het Russies geleer, maar het altyd met 'n aksent gepraat.
In sy jeug het Dzhugashvili gedigte geskryf. Dit is waar. Ilya Grigorievich Chavchavadze (klassiek van Georgiese letterkunde) het sy literêre werk beïnvloed. Die gedigte van die sestien-jarige seminaar I.V. Dzhugashvili, is in die uitgawes van 17 Junie, 22 September, 11, 25 en 29, 1895 in die Tiflis-literêre koerant "Iveria" gepubliseer. Die volgende gedigte het die lig gesien: opgedra aan die digter Rafael Eristavi "As die bitter aandeel van die boer ...", "Die maan", "Hy stap van huis tot huis ...", "Wanneer die maan skyn met sy ...", "Morning". Die sesde gedig "Ouderling Ninika" is op 28 Julie 1896 op die bladsye van die koerant "Kvali" gepubliseer. Die werk van Joseph Dzhugashvili is waardeer deur die lesers, en die gedig "Morning", op aanbeveling van Ilya Chavchavadze, is selfs in die primer "Dada Ena" gepubliseer en was vir baie jare een van die gunsteling eerste gedigte van kinders.
Stalin se linkerarm is beseer. Ja dit is. Toe Joseph ses jaar oud was (volgens sommige bronne, tien), het hy sy linkerarm erg gekneus (atrofie van die skouer en elmbooggewrigte). Die gebrek het lewenslank gebly, die linkerhand was effens korter as die regterkant en gebrekkig.
Dzhugashvili se eerste vrou was Nadezhda Alliluyeva. Nee, Josef se eerste vrou was Ekaterina Svanidze van die dorp Didi-Lilo. Dzhugashvili in die geheim (trou nie onder die rewolusies verwelkom nie) het op 16 Julie 1904 met haar getrou. Volgens een weergawe is die huwelik deur Dzhugashvili se ma vergemaklik, volgens 'n ander weergawe is hulle deur Alexander Svanidze (Joseph se vriend op die kweekskool), die broer van die meisie, voorgestel. Kato het haar man afgeneem en was baie skaam. Sy het gewerk as naaldwerkster, wassery. In 1909 het Kato ernstig siek geword en gesterf.
Stalin se eerste party se bynaam "Koba". Daar is 'n weergawe dat die verbeelding van die jong Joseph Stalin deur die roman beïnvloed is deur A. Kazbegi (Georgiese skrywer, verteenwoordiger van die kritiese realisme van die 19de eeu), "Vader-moordenaar" (vertel van die stryd van bergboere vir vryheid en vryheid). Een van die helde van die roman, die dapper Koba, het 'n afgod geword vir Stalin, en hy het homself Koboi begin noem. Dit was die eerste party se naam van die leier. In die dertigerjare het die Bolsjewiste gereeld Joseph Stalin Koba genoem. Stalin het baie byname by die party gehad, byvoorbeeld: "Besoshvili", "Nizheradze", "Chizhikov", "Ivanovich", "Vasily", "Vasiliev". Maar in 1912 is die skuilnaam "Koba" uiteindelik vir Stalin opgerig.
Stalin het aan die Oktoberrevolusie deelgeneem. Hierdie mite is uitgevind om Stalin op een of ander manier tot die leier van die rewolusie te lei. Die argief bevat inligting oor alle aktiewe deelnemers aan die Revolusie van 1917; Stalin verskyn nie daarin nie. Waar Joseph Vissarionovich destyds was, is daar geen betroubare gegewens nie. Die rol van Stalin in die Oktoberrevolusie is oordrewe.
Vroue was lief vir Stalin. Joseph was uiterlik aantreklik, en vrouens hou ook van sy imperiale aard, charisma. Joseph Stalin het geweet hoe om sjarmant te wees. Vroue hou van Stalin, hulle kyk na hom met liefdevolle oë. Die meeste van alles was hy aangetrokke tot jong meisies. Sy eerste vrou, Katya Svanidze, was sestien. Nadezhda Alliluyeva was agtien toe sy vrou geword het. Die derde buite-egtelike vrou, Valentina Istomina, was sewentien jaar oud. Sy jongste minnares was Lydia Pereprygina, sy was veertien.
Stalin was nooit hulpeloos nie, hy het altyd geweet hoe om op te tree. Vir die eerste keer in die dae van die oorlog het Joseph Stalin in die algemeen in 'n staat van neerslag verval ('n toestand van uiterste uitputting, ontspanning, hulpeloosheid). Hy tree af (29 - 30 Junie 1941) by die "Blizhnyaya Dacha" in Kuntsevo, het niemand ontvang voordat lede van die Politburo na hom toe gekom het nie. Daarna het Stalin die amp aanvaar. Boris Bazhanov (partyleier, persoonlike sekretaris van V.I. Stalin) beweer in sy aantekeninge dat Stalin 'n uiters versigtige en besluitelose persoon was, maar het dit nie getoon nie.
Stalin het twee seuns gehad. Ja, Stalin het twee wettige seuns, die ouderling Yakov uit sy eerste huwelik en die jonger Vasily uit sy tweede huwelik. Daar was ook 'n aangenome seun, Artyom Fedorovich Sergeev (seun van die oorlede rewolusionêre Fedor Sergeev), het grootgeword en is grootgemaak in die familie van Stalin, was 'n vriend van Vasily Stalin. Toe Artem vyf maande oud was, het Elizaveta Lvovna (die moeder van die kind) baie siek geword, en Stalin en sy vrou, Nadya (Nadya en Liza, was vriende), het die kind saamgeneem. Volgens die inligting ('n geheime brief wat op 18 Julie 1956 aan Khrushchev geskryf is), die KGB-voorsitter, Ivan Alexandrovich Serov, het Stalin nog twee buite-egtelike seuns gehad: Konstantin Kuzakov (1912) en Alexander Dzhugashvili (1917). Matryona was Kuzakov se ma. Die ballingskap Dzhugashvili het in haar woonstel in Solvychegodsk gewoon. Matryona het 'n seun gebaar wat skerp van haar blonde broers en susters verskil. Kostya het aan haar man geskryf, wat twee jaar voor die geboorte van die kind gesterf het. Nadat Matryona Moskou-behuising en registrasie ontvang het. Kuzakov Konstantin het in die propaganda-afdeling van die Sentrale Komitee gewerk. Beria het Kuzakov beskuldig van betrokkenheid by 'atoomspioenasie' en hom uit die party verdryf. Maar Stalin het alle onderdrukkings teen Konstantyn gekanselleer. Van 1914 tot 1916 was Joseph Dzhugashvili in ballingskap in die Turukhansk-streek, in die dorp Kureyka. Hy het gewoon en saam met die 14-jarige Lida Pereprygina gewoon. Sy het twee babas van hom gebaar. Die eerste een is dood. Die tweede is deur Alexander Dzhugashvili benoem. Nadat hy sy ballingskap uitgedien het, verlaat Josef Lida. Alexander is deur die boer Yakov Davydov aangeneem. Lydia het briewe aan Stalin geskryf, maar hy het haar nie geantwoord nie. Stalin het geen persoonlike kontak met buite-egtelike seuns gehad nie.
Stalin het kinders toegelaat om wapens te neem. In die huis van Stalin is wapens nie vir kinders weggesteek nie. Sodra dit die leier amper doodgemaak het. Die tienjariges Vasya en Artem het met 'n 12-meterpistool gespeel; dit was by hul dacha in Zubalovo. Die kinders het die geweer, wat deur Stalin aan die muur hang, gelaai, en sonder om dit op die veiligheid te plaas, het hulle dit opgehang. Toe Stalin kantoor toe gaan, lui 'n dubbele skoot. Die gesin het die kantoor binnegedring en twee gate in die muur gesien, 'n geskeurde baadjiehuls, waaruit bloed drup. Die seuns het vir 'n week nie skool toe gegaan nie, hulle het die reëls van die gebruik van wapens bemeester.
Stalin het mense in 'n motor as woordelose "menslike tand" gesien. Hierdie mite verskyn na 'n roosterbrood wat deur Joseph Vissarionovich gemaak is ter ere van die deelnemers aan die Victory Parade op 25 Junie 1945, waarin die woord "tandradjies" geklink het. In werklikheid het die leier 'n roosterbrood verklaar vir mense met min geledere en 'n onbetwisbare titel. Vir mense wat beskou word as 'snoete' van die groot staatsmeganisme, maar sonder wie almal - moerasse en bevelvoerders van fronte en leërs - grofweg praat, is dit nie 'n verdoemende ding nie. Dit is op 27 Junie 1945 in die koerant Pravda geskryf.
Die uitdrukking "Daar is 'n persoon - daar is 'n probleem, as daar geen persoon is nie - daar is geen probleem nie", behoort aan Joseph Stalin. Hierdie frase word dikwels toegeskryf aan Iosif Vissarionovich, maar in werklikheid behoort die frase aan Anatoly Rybakov (Stalin-pryswenner, skrywer). Dit was hy wat hierdie stelling aan Stalin toegeskryf het in die roman Children of the Arbat (1987). Rybakov was baie trots daarop dat die frase wat hy so organies uitgevind het, in die beeld van die leier pas. Hy skryf hieroor in sy outobiografiese roman "Novel-Memories" (1997).
Die uitdrukking "Die dood van een persoon is 'n tragedie, die dood van miljoene is 'n statistiek" word aan die leier toegeskryf. In werklikheid is die skrywer van die frase Erich Maria Remarque ('n beroemde Duitse skrywer). Remarque, het dit uitgedruk in sy roman "Black Obelisk" (1956): "Maar blykbaar gebeur dit altyd so: die dood van een persoon is die dood, en die dood van twee miljoen is slegs statistiek." Vroeër het Tucholsky (Duitse joernalis en skrywer) 'n soortgelyke frase gehad in sy essay "Französischer Witz" (1932).
Stalin het sy seun Yakov nie uit die Duitse ballingskap gered nie. Nie ver van die stad Liozno af nie, word op 16 Julie 1941 Yakov Dzhugashvili gevange geneem. Die Duitsers wou Jacob verander na veldmaarskalk Friedrich Paulus, wat in ballingskap van die Rooi Leër was. Maar Stalin het geweier. Hy het gesê dat hy nie 'n veldmaarskalk vir 'n soldaat verander het nie. Volgens een weergawe is Yakov Dzhugashvili in April 1943 in 'n konsentrasiekamp oorlede, terwyl hy volgens 'n ander probeer ontsnap het, het hy selfmoord gepleeg.
Stalin is 'n agent van die veiligheidsafdeling van die polisie. Nee dit is nie waar nie. In 1956 word 'n dokument in die buiteland gepubliseer waarin gesê word dat Stalin in 1913 'n agent van die departement van veiligheidspolisie was (onder leiding van die departement was daar veiligheidsafdelings, polisie-agentskappe, speurdepartemente, adresbanke en brandweer). Maar wetenskaplike navorsers (insluitend dié wat deur Stalin se teenstanders uitgevoer is) stel ons in staat om die dokument as 'n valse en kompromiserende bewys te beskou.
Hitler verbied die publikasie van 'n foto van Stalin met 'n sigaret. Dit het in 1939 plaasgevind tydens die ondertekening van die Molotov-Ribbentrop-verdrag (nie-aggressie-verdrag tussen Duitsland en die Sowjetunie). Hitler het gedink dat so 'n foto ligsinnigheid afgee. En die ondertekening van die verdrag is 'n amptelike daad, want daar is nie plek vir 'n man met 'n sigaret in sy tande nie. En dit kan die Duitse volk beledig. Die sigaret is gerettoneer.
Churchill het vleiend oor Stalin gepraat. Churchill het Stalin regtig geprys, hierdie stellings verwys na die oorlogstydperk. Die laaste geldige vleiende oorsig (Fulton-toespraak) kom van Winston Churchill op 5 Maart 1946 aan die Westminster College in Fulton, Missouri. In die USSR was dit die sein vir die begin van die Koue Oorlog.
Stalin hou daarvan om vrygewig te wees. Help die armes en die lyding. Die koerant 'Eenheid' (nr. 2 vir 1999) het 'n saak uit die lewe van Tamara Orlovskaya, kandidaat van die Filologie, gepubliseer oor hoe Stalin hulle en sy moeder na Baku gehelp het om die permanente toelae te betaal. Die volgende geval. Op 16 Januarie 1947 gee die akademici Tsitsin vir Stalin 'n nota van die dorp Pchelka, Parbig-distrik, Tomsk-streek, van kameraad V. Solomin om hulp te vra. Stalin het persoonlik sesduisend roebels uit sy salaris gestuur. Nog 'n geval. Gedurende die oorlog, toe hy verneem dat hy 'n sekere hoeveelheid geld opgetel het, waarvan hy vergeet het, stuur Stalin die geld na sy kinderjare: Peter Kopnadze, Grigory Glurdzhidze, Mikhail Dzeradze.
Stalin was 73 jaar oud danksy die feit dat hy 'n gesonde leefstyl gelei het. Nee, dit is nie waar nie, Stalin se leefstyl kan nie gesond genoem word nie. Hy het nooit vir sport ingegaan nie, nie fisieke werk gedoen nie, baie gesit, 'n pyp gerook, wyn gedrink (verkies Kakhetian), baie geëet. Dit is verbasend hoe hy daarin geslaag het om 'n lang tyd te leef deur so 'n lewenstyl te lei.
Stalin was siek van paranoia. Hierdie weergawe het wydverspreid in die laat 1980's gekom. Die pers skryf dat professor Vladimir Bekhterev ('n talentvolle Russiese psigiater, neuropatoloog, fisioloog, sielkundige, stigter van refleksologie en patopsigologiese rigting, akademici) Stalin met 'paranoia' gediagnoseer het, en daarvoor is hy vergiftig. Hierdie weergawe is aanvanklik ondersteun deur die kleindogter van die akademici, Natalia Bekhtereva. In September 1995 weerlê sy haar stelling in die koerant "Argumenty i Fakty" en verklaar dat sy gedwing is om hierdie stelling te maak. Daarbenewens het psigiaters in Augustus 1989 hierdie kwessie aan 'n ronde tafel in die redaksie van Literaturnaya Gazeta bespreek. Die dokters het 'n gevolgtrekking gemaak oor die geestelike toereikendheid van die leier. N.P.Bekhtereva het ook aan die ronde tafel deelgeneem.
Stalin het die viering van die Victory Day gekanselleer. Ja, dit is waar. Van die begin af het Joseph Stalin nie 'n positiewe houding ten opsigte van die viering van die Oorwinning oor Nazi-Duitsland gesteun nie (volgens generaal Zhukov het die leier geweier om die Victory Parade op 24 Junie 1945 te aanvaar). Oorwinningsdagvieringe is in Desember 1947 gekanselleer. Die amptelike weergawe van die owerhede was logies en kort, sê hulle, jy moet werk, daar is nie tyd om te vier nie. Die weergawe is soos volg: die weermag en veterane het verstaan ​​dat Stalin niks met die oorwinning te doen gehad het nie. Die leier was deeglik bewus hiervan. Viktor Bogdanovich Suvorov (Rezun) voer verskeie redes aan: Stalin het, soos niemand anders nie, die werklike koste van die oorwinning geken.Hy het 'n gevoel van ergernis en teleurstelling gevoel, omdat Hitler sy planne vir die bevryding van Europa deur die Rooi Leër verbreek het.
Gedurende sy leeftyd het Stalin 'n dubbele. Daar was baie legendes oor hierdie kwessie. Daar is selfs 'n verhaal deur Varlen Strongin (prosaskrywer, kunstenaar) "Stalin's Double". Verskeie studies weerspreek dit egter.
Stalin het Alaska verkoop. Nee, dit is 'n misleiding. Daar is verskillende weergawes oor die verkoop van Alaska: Alaska is nie verkoop nie, maar vir 99 jaar gehuur, maar die USSR het dit om een ​​of ander rede nie terugbesorg nie. Alaska is deur keiserin Catherine II verkoop. Volgens historiese dokumente het die verkoop egter inderdaad tydens die bewind van Alexander II plaasgevind. Die amptelike oordrag van Alaska na die Verenigde State het op 18 Oktober 1867 plaasgevind.
Lenin wou Stalin nie as sy opvolger sien nie. Hierdie mite is nog nie volledig ontgin nie. Hierdie standpunt kom na vore in 1985-1991, die sogenaamde "jare van perestroika". Daar bestaan ​​'n mening oor die bestaan ​​van Lenin se wil, wat sê dat Stalin nie die land moet lei nie. Hierdie standpunt word in hul boeke ondersteun deur Robert Tucker (Amerikaanse politieke wetenskaplike, professor, doktor in historiese wetenskappe), Robert Conquest (Britse intelligensiebeampte, diplomaat, skrywer van werke oor politieke geskiedenis), Isaac Deutscher (historikus en publicist, skrywer van boeke oor geskiedenis en sosiologie), maar hulle verwys almal net na die verklaring van Trotsky. In Desember 1922, in sy "Brief aan die Kongres", skryf Lenin dat Stalin, nadat hy hoofsekretaris geword het, geweldige mag in sy hande gekonsentreer het, en hy was nie seker of Joseph Stalin hierdie mag altyd met voldoende omsigtigheid sou kon gebruik nie. Vladimir Ilyich het ook gepraat oor Trotsky se "kleinskaalse" ism, beklemtoon die ideologiese onstabiliteit van Zinoviev, Kamenev, Bukharin, Pyatakov. Daarbenewens het hy op 4 Januarie 1923 geskryf dat Stalin te onbeskof was, en hierdie tekortkoming was onaanvaarbaar in die pos van algemene sekretaris. Daarom het Lenin voorgestel om die moontlikheid te oorweeg om Stalin uit die pos van algemene sekretaris te onthef en 'n ander persoon aan te stel. Lektor aan Moskou State University V.A. Sakharov ("Lenin se politieke testament. Die werklikheid van die geskiedenis en die mites van die politiek") skryf dat 'n mens nie die egtheid van Lenin se "testament" kan glo nie, want dit is aan hom gedikteer, wat beteken dat dit vervals kon gewees het. In die eerste plek val die agterdog oor Nadezhda Krupskaya, wat haar eie politieke standpunt gehad het en Trotsky eerder as Stalin ondersteun het. Uit die oogpunt van V.V. Karpov (skrywer, publisist, openbare figuur "Generalissimo" (boek 1)) was daar onder die lede van die Politburo geen ander persoon nie as Stalin, waarop Lenin kon vertrou en die rol van die partyleier aan hom sou oordra. Stalin was meer geskik as die opvolger as ander. Hy het nooit met sy teorieë vorendag gekom nie, hy het aan die idees van Lenin getrou gebly, hom ferm gevolg en as hy foute begaan, het hy dit vinnig reggestel. 'N Mens sou kon hoop dat hy nie van die revolusionêre Leninistiese weg sou afwyk nie.
Daar is nog geen wetenskaplike biografie oor Stalin nie. Daar is baie boeke oor Joseph Stalin geskryf wat hom 'n engel of 'n duiwel maak. Maar 'n wetenskaplik gebaseerde biografie is nog nie geskep nie, hoewel die argiewe sedert die 90's oop was. Die mees gedetailleerde biografie (in drie volumes) van Stalin is geskryf deur Robert Tucker. Hierdie biografie word in die Weste 'psigobiografie' genoem. Die eerste bundel "Stalin. Die pad na die mag, 1917-1929." gepubliseer in Moskou in 1991. Die tweede deel - "Stalin in Power, 1929 -1941." in 1997 in Russies vertaal. Daar is nog geen inligting oor die derde volume beskikbaar nie.
Stalin het gereeld met St. Matrona van Moskou. Hierdie mite het onlangs verskyn. Daarna op 26 November 2008, op inisiatief van Hegumen Eustathius (Zhakov), rektor van die Kerk van die Heilige Gelykwaardige Prinses Olga (Streln, Petrodvorets-distrik St. Petersburg). Dit is in hierdie tempel dat die ikoon "Matrona en Stalin" geplaas is. Die ikoon was onderhewig aan skerp kritiek van die bisdom, en die kerk het ook gesê dat Stalin se gesprekke met St. Matronoy is 'n legende en stem nie ooreen met die werklike stand van sake nie.