Hoe om tot bekering te roep - Nuttige wenke - 2021
Die doop van die Here is die begin van die prediking van Jesus Christus. Ons hoor by die Goddelike Liturgie die begin van die evangelie van Jesus Christus, die Seun van God. Hierdie Evangelie, 'n goeie, vreugdevolle boodskap waarin die bestemmings van die mens onlosmaaklik met die verborgenheid van God verbind word. Dit is die boodskap van die begin af, wat by God is, in die Ewige Raad. En die geskiedenis van die mensdom van begin tot einde is in die kennis en visioen van die Here, en ons moet vir niks bang wees nie. En ons neem deel aan God se Raad, nie in die verre toekoms wanneer die Here alles sal oorwin nie, maar nou te midde van wat rondom ons gebeur.
Elkeen van ons word geroep om die weë van die Here, wat vandag na die mense toe gaan, voor te berei om sy paaie reguit te maak. As ons luister na die woorde van die Voorloper, gerig aan die Jode, besin ons oor ons Russiese volk, op die tweede doop van Rusland, wat nie iets is wat nie plaasgevind het nie, maar nie ons lewe in die vesting van die Here vervul het nie. Nie net omdat mense in die onlangse tyd, soos gesê, meer welwillend as godvresend sal wees nie, en nie net omdat die vyand meer gesofistikeerd as ooit was nie, maar ook omdat dit vir die kerk 'n tyd van gemiste geleenthede was. Na die viering van die millennium van die doop van Rus, het miljoene mense daarna verlang om 'n lewende woord oor Christus te hoor, die mense blyk oop te wees vir die aanneming van geloof, skares het na tempels gekom, maar die wonder het nie gebeur nie.
Wie sal vandag die stem hoor hoor van een wat huil in die woestyn? Uit die woestyn kom die Voorloper na die stede en stede, wat geestelik ook 'n woestyn was. Hoe naby is hierdie warm woestyn naby die Dooie See aan ons lewe vandag! Hoe voor die hand liggend moet dit nou vir almal wees dat die lewe sonder God verwoes word. En ons sal nie nog een feit vergeet wat vir ons baie duidelik is nie: die groot stilte van vyf eeue het die profetiese stem van Johannes voorafgegaan. Nie 'n enkele profeet het in hierdie tyd ná Maleagi by die kruisings van strate of by die stadspoorte verskyn nie. As die skares na Johannes, van die hele Judea en die omliggende Jordaan, na Johannes gevlug het, was dit omdat die gebeurtenis werklik ongelooflik was.
In Rusland het Khrusjtsjof die hele volk belowe om op die televisie te wys kort voor die millennium van die doop van die laaste priester. En toe almal met die begin van perestroika die eerste priester op die skerms sien en die klokkies hoor lui, het die hart van baie gebewe. Maar kort voor lank kry almal die geleentheid om seker te maak dat dit slegs 'n skermbewaarder was, 'n pragtige patroon, wat boonop om die een of ander rede sekerlik met onduidelikhede moet wissel.
Vir ons saamgeperste tyd, waar alles met vreeslike versnelling bewerkstellig word, sodat een jaar as tien kan tel, was sewentig jaar kommunistiese ballingskap nie minder nie as daardie vyf eeue. En vandag weet ons, ondanks nuwe verskriklike beproewings en teleurstellings, na so 'n lang stilte dat ons volk, soos eens Israel, vol verwagtinge is. Hierdie verwagting is diep, dit is oneindig dieper as wat politici en sosioloë kan sien, hoewel dit natuurlik nie op die oppervlak is nie - die hoop, soos Israel eens is, om ontslae te raak van nasionale vernedering en korrupsie wat almal omring.
Die woord van die voorloper is 'n gebed van berou vir die heilige patriarg Tikhon, wat in ons tempels gelees word. Sy stel gelyk aan moord en dronkenskap, aanhitsing en versoeking en leer geestelike realisme en dring ons aan om redelik en nugter te wees in ons prediking.
Johannes die Doper verskyn voor die volk en waarsku oor die komende oordeel, van die dag van die Here. Hy word omring deur skares mense en verteenwoordigers van amptelike godsdienstige bewegings. En hier is sy formidabele woord aan diegene wat skynheilig in die tempel van God ingaan en die doop formeel aanvaar: "Die nakomeling van aders! wie het jou geïnspireer om te vlug van toekomstige woede? 'Skep 'n waardige vrug van berou ... Die byl lê ook aan die wortel van die bome: elke boom wat nie goeie vrugte dra nie, word afgekap en in die vuur gegooi.' Wat om te doen? Bekeer jou, draai, dit wil sê, verander die manier, verander jou hart. Die lewe moet honderd-en-tagtig grade draai.
Maar wanneer Johannes gewone mense aanspreek, eis hy nie dade van hulle nie, of dat hulle, soos hy, in die woestyn woon. Laat hulle net doen wat toeganklik is vir die gewete van elke persoon. Aan hierdie skares wat na hom toe gekom het, om suiwering te soek deur die doop wat hy in die Jordaan gedoen het, spreek die Heilige Voorloper die gewone vereistes aan wat vir almal verstaanbaar is sonder uitsondering. Hoe relevant is hulle altyd, en veral vandag, en hoe moeilik is dit vir die menslike hart om te bereik wat in die woorde van profetiese eenvoud vervat is!
Wat moet ons doen? wie twee klere het, gee dit aan die armes, en wat eet, doen dieselfde. Iemand sou waarskynlik van belastinginvorderaars, tollenaars, wie se aktiwiteite met eiebelang en afpersing verband hou, kon eis om hierdie beroep as onwaardig te laat - John eis om dit eerlik uit te voer. En hy sê dieselfde vir die soldate - moenie iemand aanstoot gee en tevrede wees met u salaris nie, maak nie saak watter geld u aangebied word nie, moenie geweld pleeg nie.
Dit lyk te eenvoudig en nie geestelik nie. Maar ons sal nooit vergeet dat dit deur die eerste mense gesê word wat die geleentheid gekry het om die geheim van die Heilige Drie-eenheid te besin nie. En hierdie woorde, dit blyk, kan deurslaggewend word vir die lot van die mense en die mensdom. Slegs diegene wat in 'n goeie gewete wil lewe, kan die dieptes van die doop ontdek. Na die heilige apostel sal Petrus sê: "Die doop is 'n belofte aan God van 'n goeie gewete wat ons red deur die opstanding van Christus '(1 Pet. 3, 21).
Onderdompeling in Jordaanse water was nie 'n nuwe ritme nie, maar met die voorspelling van die Voorloper gee dit 'n nuwe betekenis. En die belangrikste - en dit is al sy bediening - kondig hy met groot stemme aan dat na hom, agter hom, agter hom kom, iemand wat in werklikheid die sterkste van hom is. So sterk dat hy homself as onwaardig beskou om die bediening van 'n slaaf te verrig, neer te buig en die band van sy skoene los te maak: "Ek sal jou in water doop, maar Hy sal jou doop met die Heilige Gees."
Die Here sal wys wat sy doop beteken. Water en bloed vloei uit 'n geribde geperforeerde kopie, water en die Heilige Gees, Pinkster vuur. Vandag doop ons priesters ook met water, maar die Here wat voor elke persoon voorlê, is altyd teenwoordig in die sakrament van die Kerk deur die dood en opstanding en doop almal met die Heilige Gees. As ons eng, heilige woorde uitspreek, word die hemel gekombineer met die aarde, dan is God verenig met die mens. Maar die aanvaarding van hierdie geskenk deur ons en diegene wat in die water beland, hang af van hoe waardig ons is vir almal wat hier staan.
Waarom was die preek van Johannes so effektief en het die skare uitgegaan om na hom te luister en die doop aanvaar, wat slegs 'n skaduwee was van wat tans gebeur? Ons sal probeer om die beste van die twee vroue wat gebore is, twee wesenlike dinge te leer wat sy hele bediening bepaal. Dit was 'n man wat God waarlik liefgehad het en waarlik van die evangelie geleef het. Nie net sy woorde nie - sy hele lewe was 'n verklaring van sy moderne lewe. Die woestyn waarin hy gewoon het, sy klere van kameelhare en 'n leerriem aan sy heupe (dié met sagte klere woon in paleise, sê Christus), en die voedsel van die armstes van die armes - acridas en wilde heuning - roep dit uit vir sy groot eenvoud en betrokkenheid. tot die einde van wat die mense het, al hul lyding en armoede.
Ons praat nie van betekenislose uiterlike nabootsing soos hy self leer nie, maar oor die pyn en wonde van mense wat ons persoonlike pyn en ons persoonlike wonde word. Die feit dat 'n preek oor skatte in die hemel onmoontlik is vir diegene wat dink hoe om skatte op aarde te versamel. En die woorde oor die saligheid van armoede kan niemand bereik as dit uit geestelike en liggaamlike gemak uitgespreek word nie.
Hier is 'n beeld van moed in die oortuiging van kwaad en korrupsie, wat St. Johannes die Doper aan die kerk gee vir alles, en veral ons s'n, in die afgelope tyd. Die gevangenisstraf en die dood van Johannes bevestig die woord van Christus dat hierdie man voor die magte wat nie 'n riet is nie, geskud word deur die wind. En dit is juis die oorsaak van sy dood. Herinner Herodus se nagmaal en die verdorwe dans onder die armoede aan ons aan wat soms in Rusland gebeur? Na die riviere bloed, in plaas van bekering, is daar die lag van Sataniese vrolikheid, en hulle is op die punt om die hoof van die prediker van berou op die gereg te eis, sodat die profesieë oor die nuwe vervolging van die Kerk vervul sal word.
Van die woestyn af, van die eensaamheid daarvan, van die gebedsstilte en die stilte, vertel Johannes ons, en niks word gehoor nie, behalwe die stem van God, behalwe vir die woorde waarmee Christus uitgekom het om na die doop te preek: "Bekeer jou, want die koninkryk van die hemel is naby." Omdat hy God so liefgehad het, was die mense hom so dierbaar, en hy het gesê dat mense met die diepte van hul hart weet en weet wat hulle verlang om te hoor. En toe Johannes tot bekering geroep het, is daar in die dieptes van menseharte besluit om hierdie oproep te beantwoord. En die ander Johannes, die apostel van die liefde, verklaar: "Ek sê nie vir u wat u nie weet nie, maar dit waarvan u weet dat ek u spreek."
Geen woord het so 'n krag soos dit wat gerig is op die gewete van 'n persoon nie, en hierdie woord word onweerstaanbaar wanneer dit uitgespreek word deur iemand wat die reg verdien het om dit uit te spreek. Mense het lank gewag op die regte woord van God, en hulle het dit van Johannes gehoor. Hy was herkenbaar, hy kom van God, en om na hom te luister, was om God te erken, sonder wie daar niemand is nie. En hy is gehoor omdat hy gepraat het van wat die menslike magte oortref.
Hy het Christus nie alleen verduister nie - valse profete en antichris sal probeer om dit te doen. Hy het God ontmoet en uitgeskakel, om aan Hom te openbaar Wie groter en sterker as hy is. En mense het na hom geluister, want hy het gewys op die Een wat almal nodig het.
Vir baie is dit nou duidelik dat slegs 'n wonderwerk Rusland kan red. "Here, verhef ons mans van sterkte en rede!" - ons bid met die gebed van die St. Patriarg Tikhon. Soos Johannes van Kronstadt, voor wie duisende mense in die tempels bely het op die vooraand van die naderende ramp met trane van berou. Of is dit net reg om na Elia self, die tweede voorloper van die koms van Christus, te kom in wie se gees en krag Johannes die Doper gekom het? Want te oordeel na die Skrif en die aard van die huidige mense, soos die monnik Silvanus van Athos sê, is die einde naby die deur. Maar in u gesag, Here, sê hy vir die hele Kerk om wonderwerke te verrig. En daar is geen groter wonderwerk as om 'n sondaar lief te hê in sy sondeval nie. En die preek op die byl wat by die boom staan, en op die verskriklike vuur wil oopgaan vir die hart van die mense van die Heilige Gees, neerdaal in die vorm van 'n duif, - liefde.
As elkeen wat die doop aanvaar, dit eintlik aanvaar, sou die prediking van bekering die hele wêreld omhels, sou dit vir almal besparend wees, want die mindere in die koninkryk van die hemele is groter as hy, meer as die grootste profeet.