Alles wat u moet weet oor die afleiding van lig en hoe dit werk Netwerk meteorologie
Die wêreld van fisika en fotografie word beïnvloed deur 'n ligverskynsel wat bekend staan ​​as diffraksie van lig. Daar is baie professionele kameralense wat ontwerp is om baie goeie skerpte te bied. Alhoewel dit van baie goeie gehalte is, kan hulle nie ontsnap van hierdie ligverskynsel nie.
In hierdie artikel gaan ons vertel wat die afleiding van lig is en wat die eienskappe en belangrikheid daarvan is.
1 Wat is diffraksie van die lig
3 Diffraksie van die lig en die Huygens-beginsel
Wat is diffraksie van die lig
Wanneer liggolwe deur klein openinge en om hindernisse of skerp kante gaan, word ligfractie genaamd gegenereer. As 'n voorwerp ondeursigtig is en tussen die ligpunt en 'n skerm lê, is die grens tussen die gekleurde en gemerkte streke op die skerm sal nie gedefinieer word nie. Dit kan gesien word as 'n deel van die gekleurde en verligte streke wat klein hoeveelhede lig aandui wat na die skadu streke herlei word.
Daar kan gesê word dat die diffraksie van lig 'n verskynsel is wat plaasvind wanneer die golwe waaruit die lig bestaan, deur 'n nou gat gaan. As dit gebeur, word die liggolwe geleidelik gevorm en het hulle nie meer 'n balkvordering nie. Wanneer ons oor 'n ligpunt praat, moet ons weet wat 'n ligstraal is. Hierdie ligstraal is niks anders as 'n 'stroom' waar die lig deur die lug gaan nie. In hierdie geval, as dit deur 'n gat gaan, gaan die liggolwe in die middel van die nag net soos in die kopligte van 'n motor oop, want die gat is die een wat dien as die nuwe ligstraal.
Diffraksie van lig word in kameras gebruik om lig deur 'n baie klein gaatjie te dwing. Dit word gebruik om die hoeveelheid lig wat ons sal gebruik om die foto te neem, te kies.
Die diffraksie van lig veroorsaak dat dit nie tot 'n presiese punt gekonsentreer word nie. Hierdie verskynsel laat dit versprei en vorm wat bekend staan ​​as Lugtige skyf. Hierdie skyf is niks anders as die weergawe van die vervorming van die ligstraal en die golwe wat op 'n vlak geprojekteer word nie. In die geval van fotografie is die vliegtuig die sensor van die kamera.
Die Airy-album is waarna fotografie soek om 'n balans te skep. U probeer 'n beeld met 'n diepte van die veld vaslê sodat alles goed in fokus kan vertoon. Danksy die verskynsel van ligdiffraksie kan die diafragma van die kamera toegemaak word om meer doeltreffend op dinge in 'n foto te fokus. Daar kom 'n punt waar die diafragma sluit as daar 'n algemene verlies aan skerpte is. Om hierdie rede is dit belangrik om te weet hoe die verskynsel van ligdiffraksie werk as ons die foto's wil optimaliseer.
Hierdie verskynsel word ook in advertensies gebruik om visualisasies te genereer wat die aandag met die blote oog vestig. Die term diffraksie is afkomstig van die Latynse diffractus, wat beteken het gebreek. Dit kom hoofsaaklik voor omdat 'n slinger in staat is om 'n hindernis in sy voortplanting te omseil en weg te beweeg van die gedrag van reglynige strale. Daar moet op gelet word dat die belangrikste effekte van ligdiffraksie gereeld klein is.
Die verskynsel van afleiding kan met die blote oog gesien word deur 'n ligbron wat twee vingers op 'n afstand van tien sentimeter van een oog af plaas, wat 'n baie klein spasie tussen die vingers maak. Dit is hier waar ons 'n reeks donker lyne en ander ligte kan sien. Die lyne wat gesien kan word, word hoofsaaklik veroorsaak deur wat bekend staan ​​as konstruktiewe en vernietigende ligstoornisse. Hierdie steurings gaan om die vingers om hierdie effek te veroorsaak.
Diffraksie van die lig en die Huygens-beginsel
Die rede vir wat met inmenging gebeur, is nie heeltemal voor die hand liggend nie. Die wetenskaplike Christian Huygens het 'n verklaring vir hierdie verskynsel aangebied. Die verklaring is gebaseer op elektromagnetiese straling en die dinamika daarvan wanneer die herverkiesing tot die magnetiese hoogtepunt die bron verlaat waaruit dit uitgestraal word en uitbrei terwyl dit beweeg. Die uitbreiding daarvan word in 'n reguit lyn uitgevoer asof dit die oppervlak bedek van 'n wag wat voortdurend uitbrei. Die hele area van liguitbreiding neem proporsioneel toe aan die vierkant van die afstand wat die straling beweeg.
Ons is van mening dat elektromagnetiese energie vanaf 'n puntbron in vlakke golwe kan voortplant. In hierdie geval pas ons nie net die omgekeerde vierkantige wet op die kragbron toe nie, maar moet ons ook van toepassing wees op enige punt in 'n plat slinger. Daarom kan gesê word dat die golwe so beskou word dit word voortdurend vanaf elke punt in die vlak geskep en word in alle rigtings voortgeplant. As ons die area verminder waar ons die lig uitlaat, sal die area waardeur die ligstraal beweeg verminder word.
Hierdie Huygens-beginsel is meer as 300 jaar gelede gepubliseer en 'n nuwe meganisme word voorgestel om die voortplanting van lig te ken soos ons dit vandag ken. Op hierdie tydstip is daar van mening dat lig as golwe beweeg in 'n soort fiktiewe saak wat eter genoem word, en daar word aanvaar dat dit die hele ruimte gevul het. Elke deeltjie eter wat vibreer, word gesien as die oorsprong van nuwe golwe. Die sferiese golwe wat tot die aanvanklike ligdiffraksie behoort, kom uit 'n puntbron en word gedeeltelik deur 'n oneindige skerm S verduister.
Die beweging van liggolwe word gedefinieër deur 'n snelheid in die keël wat beperk word deur die opening van die skerm. Die opening van die skerm staan ​​bekend as die oppervlak waardeur die lig kan uitgaan. Hierdie beginsel word gebruik om die wette van refleksie van breking van vlakgolwe goed te keur. Huygens se beginsel is relevant vir optiese meetkunde en is geldig vir uiters klein golflengtes. Aan die ander kant kan ons dit nie gebruik om al die verskynsels van liggolwe te verklaar nie. Dit dien byvoorbeeld nie om die afbuiging van golwe vanaf 'n reglynige voortplanting van ligstrale te verklaar as dit deur die rand van 'n voorwerp of deur klein openinge gaan nie.