Waterpokkies entstof: wanneer maak dit sin?
Die waterpokkie-entstof (Varicella Vaccination) beskerm die besmetting van die varicella-zoster-virus teen besmetting. Sedert Augustus 2004 beveel die staande inentingskommissie (STIKO) by die Robert Koch Instituut hierdie entstof aan vir alle kinders en adolessente wat nog nie met die patogeen in aanraking gekom het nie. Die entstof is ook nuttig vir sekere volwassenes. Lees alle belangrike inligting oor die waterpokkies entstof hier.
Wanneer is die inenting nuttig?
Alhoewel waterpokkies by baie pasiënte skadelik is. Daar bestaan ​​egter 'n risiko vir komplikasies met enige siekte. Waterpokkies kan dus lei tot ernstige kursusse van longontsteking of enkefalitis. In sommige gevalle lei die siekte selfs tot die dood. Veral volwassenes, pasgeborenes en pasiënte met immuunbesoedeling en bejaardes word meer gereeld deur komplikasies geraak. Daarom beveel die staande inentingskommissie (STIKO) aan vir alle kinders die waterpokkies entstof.
Volwassenes en tienersdiegene wat nie waterpokkies as kind het nie en nie daarteen ingeënt is nie, moet die inenting in die volgende gevalle doen:
Ongevaccineerde 9- tot 17-jariges sonder tekens van 'n waterpokkie-infeksie
Pasiënte voor die aanvang van terapie wat die immuunstelsel verswak (soos deur middel van immuunonderdrukkende middels)
Hoe werk die waterpokkene-entstof?
Vir inenting teen waterpokkies word 'n lewendige entstof gebruik. Dit bevat verswakte patogene wat die siekte nie meer kan veroorsaak nie. Desondanks stimuleer hulle die menslike immuunstelsel om spesifieke teenliggaampies te produseer. Die entstof raak dus immuun teen waterpokkies.
Ten einde die waterpokkies-entstof 'n langtermyn-effek te hê, moet twee dosisse entstof gegee word (basiese immunisering):
Die eerste waterpokkin entstof word tussen 11 en 14 maande gegee, gewoonlik saam met die kombinasie-entstof vir masels, pampoentjies en rubella (MMR-entstof).
Die tweede dosis moet tussen die ouderdom van 15 en 23 maande gegee word. Daar moet minstens vier tot ses weke tussen die twee dosisse wees.
Selfs by adolessente en volwassenes word 'n vereiste waterpokkin entstof met twee dosisse entstof uitgevoer. As daar as kind ten minste een entstofdosis gegee is (onvolledige primêre inenting), kan dit voldoende wees om slegs nog een dosis toe te dien.
Is waterpokkies moontlik ondanks inenting?
Hoe lank die beskerming ná die waterpokkin entstof gegee word, weet u nie met sekerheid nie. Volgens studies is die beskerming teen varicella deur middel van 'n entstof teen waterpokkies baie hoog: Die waterpokkin-entstof (twee dosisse) kan 'n siekte in 70 tot 90 persent van die gevalle voorkom, en kursusse met ernstige siektes tot 97 persent.
By mense wat blootgestel word aan 'n verhoogde risiko vir waterpokkies (soos mediese personeel), kan herhaaldelike sogenaamde titers met tussenposes uitgevoer word. Die hoeveelheid teenliggaampies teen waterpokkies in die bloed word gemeet. Met 'n lae teenliggaam kan die aantal geïnokuleer word. Dit help om te voorkom dat iemand in die verlede waterpokkies opdoen ten spyte van inenting.
Waterpokkies entstof: newe-effekte
Oor die algemeen word die waterpokkene-entstof goed verdra. Soos met enige ander entstof, kan kortstondige reaksies egter op die inspuitplek voorkom. Dit sluit in rooiheid, swelling en pyn. Daarbenewens kan die liggaamstemperatuur effens verhoog word na die inenting van waterpokkies.
In sommige individue kom verswakte spatare-simptome voor tot een tot vier weke na die inenting van die waterpokkies. Dit sluit ligte koors en 'n effens rooierige, blisteragtige uitslag in.
Mense reageer baie selde allergies vir bestanddele van die waterpokkies entstof.
Waterpokkies inenting na (moontlike) infeksie
Oor die algemeen moet onbeskermde mense wegbly van pasiënte. Mense wat nog nie waterpokkies entstof ontvang het nie en nog nooit die siekte gehad het nie, word as onbeskermd beskou. Spesiale sorg moet gedra word as u blootgestel word aan 'n groter risiko om 'n ernstige en ingewikkelde siekte te ontwikkel. Dit sluit byvoorbeeld mense met 'n verswakte immuunstelsel in.
Ondanks alles, kom onbeskermde mense soms in kontak met die besmette, wat hulle (moontlik) die waterpokkvirus opdoen. Dit kan byvoorbeeld gebeur as hulle minstens een uur in dieselfde kamer as siek mense deurbring of in dieselfde huishouding saam met hulle woon. Selfs met 'n direkte gesigskontak kan 'n virus oordrag maklik.
In sulke gevalle is daar die moontlikheid om een ​​te hê Inenting sluit (postexposisionele inenting) Om waterpokkies te voorkom of ten minste die verloop positief te beïnvloed (met "blootstelling" word bedoel die blootstelling aan die patogene):
Óf onbeskermd binne vyf dae na die (potensiële) infeksie, of binne drie dae na die ontstaan ​​van die uitslag 'normaal', dit wil sê aktiewe waterpokkies entstof.
Of onbeskermd kry een passiewe waterpokkies entstof, dus afgewerkte teenliggaampies teen spatare-virusse. Dit moet binne drie dae na kontak met pasiënte gegee word (maksimum tien dae daarna). Dit is ook geskik vir pasgeborenes en vroeggebore babas.
Die aktiewe waterpokkies entstof moet nie tydens swangerskap toegedien word nie, want dit is 'n lewendige entstof. Onbeskermde swanger vroue kan slegs passiewe waterpokkies entstof kry ná kontak met pasiënte.