Genoeg leuens is vertel. Hierdie boek handel oor die leuens wat aan elke Suid-Afrikaner opgedis word. Dit is tyd vir Suid-Afri- kaners om die waarheid te leer ken. Hierdie boek handel nie so- seer oor die verlede nie, maar wél oor die hede en die toekoms. Nietemin is foute van die verlede belangrik sodat die regte be- sluite in die toekoms geneem kan word om groei te bevorder. Die skrywer poog nie om ’n literêre prys met hierdie boek te verower nie, dus, ja, daar sal seker styl- en skryffoute in voorkom, want hy is in die eerste plek nie ’n skrywer nie, maar kenner van wat in die binnekringe van die ANC aan die gang is, dinge waaroor Suid-Afrikaners nie eens droom nie. Die belangrikste is dat hy hierdie inligting wil oordra akkurate inligting, wat skokkende waarhede, sal blootlê.
Die skrywer sal die leser oor al hierdie leuens inlig, en, alhoe- wel dit skokkend sal wees, is die tyd ryp vir gewone mense om die waarheid te hoor, want dit is gewone mense wat hierdie leuens moet regstel. Die regering sal dit nooit self doen nie. Maar voordat die publiek kan optree, moet hulle eers weet wat aan- gaan. By wyse van spreke: wanneer mense in ’n teater sit, kan hulle sien wat op die verhoog aangaan. Die geheim is egter om agter die skerms te kan “sien” wat daar gebeur.
Een van die grootste foute wat blanke Suid-Afrikaners begaan het, was om hulle leiers blindelings te volg, omdat hierdie leiers hulle van Britse oorheersing bevry het. Eintlik is dit nie die poli- tieke leiers wat hulle bevry het nie, maar die kiesers self deur te stem. As gevolg van hierdie nuutgevonde vryheid, het blankes die politici na apartheid gevolg. Baie mense wou dalk in hulle harte nie volg nie, maar omdat hulle deur hierdie mense van Brit- se oorheersing bevry is, word hulle nog steeds blindelings ge- volg. Swart Suid-Afrikaners bevind hulleself nou in dieselfde verknorsing deur leiers te volg wat hulle van apartheid bevry het, maar hulle beskik nou oor kennis wat die blankes nie gehad het nie. Moenie leiers blindelings volg nie! Julle móét eers weet wat agter die skerms aangaan!
Lesers sal eers teen die einde van die boek die volledige prent- jie kry en die waarheid sal finaal bekend word. Sekere inligting, of sekere detail sal egter nie geopenbaar kan word nie, aangesien die skrywer die land nie wil destabiliseer nie en hy ook sy bronne moet beskerm. Die bewyse vir wat die skrywer hier sê, beslaan etlike honderde geskrewe/getikte bladsye, tientalle foto’s, asook videomateriaal wat alles saam ’n veel skokkender beeld gee as wat die skrywer ooit op skrif kon stel, maar hierdie inligting sal slegs feitelik word wanneer dit in ’n geregshof bewys moet word. Dit is ’n opsie om hof toe te gaan selfs in die buiteland en bewys te lewer oor hoe korrup die Suid-Afrikaanse politiek werklik is. Hy het nietemin daarvoor voorsiening gemaak dat indien iets ‘onvoorsiens’ sou gebeur, hetsy met die skrywer, drukker, uitge- wer of verspreider, die bewysstukke onmiddellik deur ’n oorsese kontak aan die media beskikbaar gestel sal word.
Dit moet egter in gedagte gehou word dat die Westerse politiek in sy geheel ewe korrup is, aangesien al die groot wêreldrege- rings ten volle van die situasie bewus is soos dit in hierdie boek uiteengesit word.
Die name van die skuldiges word genoem. Die skrywer noem hierdie spesifieke name omdat hy nie wil veralgemeen nie. Die verrotting is groot, maar nie alles is verrot nie. Die leser kan daarvan seker wees dat hierdie mense geen betrokkenheid by hulle aktiwiteite sal erken nie. Wat Suid-Afrika vandag nodig het, is mense met integriteit en hulle moet van die verrottes ontslae raak. Slegs dán sal Suid-Afrika tot sy volle potensiaal ontwikkel.
’n Oorweldigende teenaksie sal teen die skrywer en hierdie boek geloods word. Maar lesers sal maar self oor die krediet- waardigheid van die skrywer moet besluit wanneer hulle die boek klaar gelees het. ’n Hofsaak sal egter hierdie probleem op- los. Lesers moet ook in ag neem dat die skrywer nie altyd die fy- ner besonderhede kan gee nie, die bronne en dokumente in die skrywer se besit moet beskerm word. Besonderhede sal slegs in ’n hof bekend gemaak word. Dan kan die bronne en dokumente binne ’n beheerde omgewing vrygestel word waar bewyse nie verander kan word nie.
Daar bestaan drie hoofgroeperings in Suid-Afrika wat as uiters invloedryk beskou kan word. Elkeen van hierdie groepe verteenwoordig ’n verskillende ideologie en probeer om die Suid- Afrikaanse regering te manipuleer. Eerstens kry ons die Verligte Aksie Groep wat essensieel die Afrikanerbond is en wat vroeër as die Broederbond bekend was.
Die skrywer beskik nou oor genoeg getuienis om te staaf dat die VAG niks anders as die Broederbond/Afrikanerbond is nie.
Die Afrikanerbond vergader gereeld, gewoonlik een maal per maand, en essensiëel het hierdie byeenkomste dit ten doel om die Afrikaner se belange te bevorder. Altans, dit is wat hulle voorgee. In werklike terme is die Afrikanerbond niks anders as ’n groep Afrikaners wat hulleself in die naam van die Afrikaner verryk nie.
Sover dit die skrywer betref, is die Afrikanerbond vir alle praktiese doeleindes die Boere-mafia. Nog ’n rede vir hulle assosiasie is rasegtheid - dit was een van die redes waarom die Broe- derbond aanvanklik gestig was. Dit is ook die basis vir hulle verhouding met die Duitse Adler-groep.
Met Britse oorheersing steeds in hul gedagtes het die Afrikanerbond gedurende die tagtigerjare ’n plan begin formuleer om in beheer te bly (Die Afrikaner het na Britse heerskappy besluit dat niemand anders hulle weer sou oorheers nie). Dit is belangrik om te besef dat die Afrikanerbond geweet/geglo het dat blankes nie weer in Suid-Afrika sou regeer nie. Dit beteken egter nie dat die Afrikanerbond die idee verwerp het nie. Die idee is slegs ver- fyn sodat die Afrikanerbond 80% beheer sou hê nadat die ANC as regering verkies is.
b). Beheer oor die ekonomie te bekom. As jy die ekonomie be- heer, beheer jy die regering (Hoofstuk 3).
Die metodologie van die Afrikanerbond om hulle doelwitte te bereik, is baie ingewikkeld omdat hulle gebruik maak van afhok- king. Byvoorbeeld, hulle het verskeie projekte soos Sunrock en Odesa in die ekonomiese kompartement, en die persone wat by Sunrock betrokke is, weet slegs van Sunrock. Daar is dus baie name binne die groep, en selfs diegene in hierdie groepe het geen benul van die groter prentjie nie. Soos reeds gemeld, het die skrywer self die naam VAG aan die groep gegee, want niemand buite die groep ken die regte naam van die “binnekring” nie. Toe die skrywer die illustrasie (Fig. 1) aan genl. Tienie Groe- newald getoon het, het Groenewald gesê dat hy met die totale illustrasie kan saamstem, behalwe die naam, VAG. Die skrywer het nou bekend gemaak dat die VAG in werklikheid ’n groep binne die Afrikanerbond is.
Omdat die skrywer die naam VAG uitgedink het, en die naam VAG slegs in die Intelligensiedienste bekend was, is dit duidelik dat die Intelligensiedienste waarneming op hierdie mense gedoen het, waarna hulle van hulle informante in die media gebruik gemaak het om die artikels te publiseer. Bantu Holomisa was ook teenwoordig, maar sy rol sal later verduidelik word (hy is egter nie ’n lid van die Afrikanerbond nie, aangesien die Afrikaner- bond slegs uit blankes bestaan).
Later het verskeie koerante artikels gepubliseer waarin na ’n geheime groep verwys word wat die land probeer destabiliseer. So byvoorbeeld, het Rapport van 30-11-1997 se opskrifte gelui “Mandela se Spioene”. Nelson Mandela het ook na ’n geheime groep mense verwys wat saam met vorige ANC-spioene die land probeer destabiliseer (Aanhangsel 6). Tienie Groenewald het ook teenoor die skrywer gemeld dat president Mandela hom na sy kantoor ontbied het en hom die artikel in die Star gewys het, en gemeld dat hulle oor bewyse beskik dat ’n geheime organisasie bestaan wat die ANC wou omverwerp. Wat Nelson Mandela daar- deur wou bereik, gaan die verstand te bowe, want hy kon immers nie verwag dat Tienie Groenewald enige van hulle aktiwiteite aan hom sou erken nie.
Die aanvanklike doelwit van die Afrikanerbond was om ’n nuwe politieke beweging (deur die Afrikanerbond beheer) op die been te bring. Die aanvanklike plan om hierdie doelwit te bereik, was om soveel moontlike hooggeplaaste ANC, Cosatu en SAKP amptenare te werf, ’n nuwe politieke beweging te stig en hulle almal na die nuwe beweging te laat oorstap. Deel van hierdie proses is ook om die land sover moontlik tot ’n punt van anargie te destabiliseer, die ANC dan daarvoor te blameer en die swartes op grondvlak teen die ANC te laat draai. Wanneer die leiers na die nuwe beweging oorstap, sal die proses dan voltooi wees.
Vóór die 1994 en 1999 verkiesings was agt van die tien top- ANC leiers op die ANC se nasionale kieserslys direk of indirek deel van VAG se Intelligensie beheer. Nelson Mandela het op ’n NUK-vergadering van die ANC gemeld dat hy lêers het oor al- mal van hulle het betreffende die NUK-lede se betrokkenheid/sa- mewerking met die Apartheid-Intelligensie. Die rede waarom die- gene wat indirek betrokke was, ingesluit is, is omdat sommige mense sonder hulle medewete deur die direkte mense gebruik is. ’n Onlangse voorbeeld is die ondersoek na die wapentransaksie waar “skoon” mense gebruik is om die “misdadigers” binne die ANC te beskerm sodat die “skoon” mense in die proses besoe- deld geraak het.
Die tweede deel van die plan is om ’n skeuring binne die ANC/- Cosatu/SAKP-alliansie te skep. Daar word voorsien dat Cosatu en die SAKP sal wegbreek en ’n party links van die huidige ANC tot stand sal bring en dat dit iets soos die Sosialistiese- of Ar- beiders Party sal heet. Die media het gedurende Augustus 2000 ook begin spekuleer oor ’n skeuring in die alliansie, wat die skry- wer se standpunt sedert 1996 bevestig (Aanhangsel . In Thabo Mbeki se openingsrede tydens die Cosatu 2000-kongres op 18 September 2000, het hy die feit erken dat daar ’n groep mense in Suid-Afrika is wat voorgee om die beskermers van demokrasie en menseregte te wees, maar wat eintlik die alliansie wil vernie- tig. Hy het hulle die kapitaalbeskermers genoem (Die mense wat die ekonomie beheer, beheer die regering). (Aanhangsel 9). Wat hét Mbeki bedoel toe hy dit gesê het? Hy het ooglopend na ’n ge- heime groep verwys wat die alliansie wil vernietig.
Daar is ook ’n opmerklike toename in kwelpunt-gebaseerde groepe wat hulle menings uitspreek. ANC-ministers is reeds ag- ter die skerms besig om hulle ontevredenheid oor Mbeki uit te spreek. Mbeki speel ’n baie gevaarlike rol met die Afrikanerbond en volgens bronne lewe hy in vrees wat aan paranoia grens, maar dit kan ook aan sy gebruik van dwelms toegeskryf word, dit is ’n bekende simptoom van langtermyn kokaïen-misbruik. Gerugte doen ook die ronde in Intelligensiekringe dat Thabo soggens ’n glukose-drup benodig om hom aan die gang te kry vanweë sy oor- matige drinkery. Sy lyfwagte moet hom soms toesluit om hom van alkohol af weg te hou. Wat ook interessant is, is die afwesig- heid van blanke lyfwagte vir Mbeki, omdat Mbeki baie rassisties raak wanneer hy dronk is.
Hy verkeer ook onder groot druk van verskillende geheime groepe wat elk aan hom probeer voorskryf om op te tree op ’n wyse wat vir hulself die meeste voordeel inhou, en hulle dreig agteraf om hom aan die kaak te stel, indien hy nie saamspeel nie. Met so baie mense om tevrede te stel, is dit die skrywer se opinie dat hy nie sy ampstermyn sal voltooi nie. In sekere ingeligte kringe is dit alreeds ’n byna voldonge feit dat Cyril Ramaphosa (Aanhangsel 10) as volgende president sal oorneem. Indien Rama- phosa oorneem, sal dit vir ’n maksimum van vier jaar wees voor- dat die volgende fase van die plan in werking gestel word, naam- lik ’n herhaling van die Europese geskiedenis in die jare 40, maar slegs in die vorm van ’n VSSA. die Afrikanerbond sou verkies om Mosiuoa Lekota as President te hê. Daar is egter soveel agendas tussen rolspelers, (die Afrikanerbond, Wyse Manne en Islami- tiese ekstremiste) tesame met die buitelandse invloed dat dit moeilik voorspelbaar is wat volgende gaan gebeur.
Die jongste inligting dui daarop dat die Afrikanerbond se plan veel meer ingewikkeld is as wat hierbo beskryf word. Hulle in- vloed is nie net tot Suid-Afrika beperk nie, maar die hele SADEK-gebied. die Afrikanerbond se finale plan is om die SADEK-gebied tot ’n Verenigde State van Suidelike Afrika te omskep. Dit wil die VSSA as ’n supermoondheid/gebied sien. Die Afrikanerbond is tans baie aktief in Afrika en speel reeds ’n groot rol deur NEPAD (Mbeki se baba?). Die vraag is egter wie sit agter die Afrikanerbond?
Die volgende fase van die plan, naamlik ’n herhaling van die Europese geskiedenis van die 1940’s, maar slegs in die vorm van ’n VSSA, is reeds besig om vorm aan te neem d.m.v. NEPAD. Hieronder is ’n figuur van die samestelling van die Afrikaner- bondstruktuur. Dieselfde model kan vir alle SADEK-lande aange- wend word.
Die skrywer was bewus van die tweede groep, die Wyse Manne (WM), maar nie so breedvoerig soos tans nie. Hulle doelwit kan na die strategiese plan wat tussen die ou Sowjetunie en Sjina ty- dens die Koue Oorlog opgetrek is, teruggespoor word. Alhoewel die WM Kommunisties blyk te wees, kan hulle ook as ’n “Swart Afrikanerbond” beskryf word. Dit is moontlik dat sommige Afri- kanerbond-lede binne die WM te vinde sal wees. Die rede hier- voor is dat alhoewel die WM ’n kommunistiese uitgangspunt het, was hulle goed geïnfiltreer deur die ou spioene van die apart- heidsregering (Die rede hiervoor was tweeledig, enersyds omdat die top-ANC-lede almal ook SAKP was en andersyds dat die apartheidsregering KGB-agente kon identifiseer om weer te werf om toegang tot o.a. wapens te kry. In die Wouter Basson-saak het hy erken hy was met ’n Rus getroud om toegang te bewerkstellig. Iemand moes die vrou geïdentifiseer en voorgestel het. Dit is nie noodwendig wat gebeur het nie, maar dit illustreer die idee).
Bron A was tydens die vorige apartheidsregime ’n wapenhan- delaar en is tans ’n spioen vir SAGD/DIS(ANC-intelligensie) wat die Adler-groep ondersoek, en Bron B was deel van die Spe- siale Projekte Eenheid wat deur Thabo Mbeki opgestel is. Hy het die skrywer ook aan Winnie Mandela, Riaan Stander en Mathews Phosa voorgestel. Bron C is ’n vooraanstaande politikus en Bron D ’n hoëprofiel sakeman.
Verdere bevestiging van die bestaan van die WM het van Bron C gekom. Dié het aan die skrywer gemeld dat Mathews Phosa, Tokyo Sexwale, Cyril Ramaphosa en andere die WM tydens die ANC-kongres in 1995 probeer stop het. Volgens die bron het Nel- son Mandela tydens die kongres aan hulle gesê dat alle hoofbe- sluite binne die ANC deur die WM gehanteer sou word.
Soos reeds genoem, is die WM hoofsaaklik Kommunisties. Soos Geraldine Frazer-Moleketi tydens ’n onderhoud gesê het, was dit ’n groot eer vir ’n ANC-lid om deur die SAKP genader te word om by die SAKP aan te sluit. Slegs die bestes word deur die SAKP gewerf. Dit is ook noemenswaardig dat daar maar sowat 18 000 SAKP-lede is en dit is dus verstaanbaar waarom die aan- tal SAKP-kabinetsposisies buite verhouding hoog is. Mens moet egter in gedagte hou dat die oorgrote meerderheid leiers binne die SAKP informante of spioene was.
Die metodologiese benadering van hierdie groep is ook multi- dimensioneel. Aangesien die WM oorwegend Kommunisties is, kan dit as ’n moderne weergawe van die ou Kommunistiese presidium gesien word. In die Kommunistiese ideologie bestaan die presidium uit die mense agter die skerms wat hoofsaaklik die regering beheer of daaroor waak, maar dit hou ook toesig dat die ideologie deurentyd toegepas word. Daarom sal hulle ook poog om as katalisator teen die Afrikanerbond op te tree. Dit dien egter slegs as rookskerm.
Die situasie het onlangs verander omdat die Lusaka-groep (Re- gering) openlik probeer het om ’n wig tussen partye te slaan wat tot ’n skeuring kan lei. Dit is presies wat die Afrikanerbond wil bereik en hier sal die WM baie waardevol vir die Afrikanerbond wees. Die Afrikanerbond kan nou strategieë beplan en die WM tot sy eie voordeel aanwend.
Die swak punt in hierdie plan is dat Mbeki slegs die kabinet beheer. Hy kan egter sy Intelligensie-apparate gebruik om mense binne die alliansie te diskrediteer, en Cosatu en die SAKP (“sko- nes”) begin nou hulle kommer daaroor uitspreek. Omdat die Afri- kanerbond die korruptes in beheer wil hê om beheer oor die ANC uit te oefen, blyk dit duidelik waarom Mbeki hierdie weg baie versigtig gekies het.
’n Bron in die Skerpioene het op verskillende geleenthede aan die skrywer gesê dat Cyril Ramaphosa eintlik die ANC se Nr. 1 man is. Dus, indien Mbeki wil oorleef, moet hy Ramaphosa neutra- liseer. Wat ook belangrik is om in ag te neem, is die klaarblyklike inligting wat deur die media in Augustus 2000 gelek is dat Rama- phosa deel van ’n Amerikaanse/Britse plan was om van Thabo Mbeki ontslae te raak. Onlangse beweerde sameswerings maak nou sin as mens in ag neem dat die Afrikanerbond ’n noue ver- bintenis met die CIA en MI6 het. Mbeki is op hierdie stadium die grootste vlieg in die salf vir byna al die rolspelers.
Cyril Ramaphosa het tydens ’n jag-ekspedisie waarop generaals Constand Viljoen en Tienie Groenewald hom skuins voor die ’94 verkiesing geneem het, aan hulle vertel dat hy altyd ’n Kom- munis sal wees. Voorheen was die enigste probleem met die Kommuniste dat hulle nooit die beheer oor die ekonomie kon be- kom nie. Hulle beheer nog steeds nie die ekonomie nie, en sal dit ook nooit wees nie, omdat die Afrikanerbond dit beheer, maar hulle (die Kommuniste) beheer feitlik alle HOP-aanstellings met ’n ystervuis. Die geld vir die HOP-projekte kom egter van dwelms af waarvan die infrastruktuur deur die apartheidsregering geskep is maar meer hieroor later. Alle persverklarings en openbare toe- sprake deur HOP-benoemdes geskied onder toesig van die WM, en die Afrikanerbond finansier dit.
Intussen word privatisering al meer ’n twispunt tussen die ANC en die vakbond Cosatu. ’n Breekspul kan binnekort verwag word en dit kan die ANC-regering in ’n krisis dompel. Die eerste breuk tussen die ANC en Cosatu het gegaan oor die ANC se Gear- standpunte. Voorheen het hulle HOP as beleid gehad, en toe Co- satu hulle daarvan beskuldig dat hulle die arm massas in die steek laat, het hulle Gear as beleid aanvaar. Dit behels privatisering waardeur staatsbates verkoop word en in die hande van die Jode geplaas word. Volgens Cosatu is dit direk in stryd met die begin- sels van die Freedom Charter wat reeds in 1955 die grondslag vir die ANC se toekomstige beleid uiteengesit het, en daarvolgens behoort alle staatsgrond en -eiendomme aan die mense wat daar werk of dit bewerk.
Figuur 2 toon ’n basiese struktuur van die WM. Daar moet ge- meld word dat die basiese model van Figuur 1 in aldrie groepe toepaslik is, maar Figure 2 en 3 is bykomend tot die basiese model.
Die derde groep, die Islamitiese Ekstremiste (IE) se aktiwiteite is ook bekend. Hulle is besig met ’n sewejaar-oornameplan vir Suid- Afrika. Die bekende Amerikaanse Moslem-leier, Farra Khan, van die Nasie van Islam-organisasie, wat ’n paar jaar gelede Suid-Afrika besoek het, is uiters aktief in Suid-Afrika. Sy groep se aktiwiteite en werwingsveldtog is ver meer gevorderd as wat enigiemand sal wil erken. Hulle hoofdoelwit is om Suid-Afrika binne sewe jaar in ’n Moslem-staat te omskep.
Hulle is met ’n intensiewe werwingsprogram onder die swartes besig, veral in die landelike en arm gebiede. Die groep maak uit- gebreide gebruik van die hoë misdaad-vlakke om swartes te werf. Selfs die berugte rower, Chauke, het hom tot Islam bekeer.
Die beste IE-rekrute gaan na Johannesburg, Durban en Kaap- stad vir meer gevorderde opleiding. En dan word die bestes on- der hulle gekeur om in lande soos Afganistan en Libanon verdere opleiding te kry. Soos vroeër in hierdie hoofstuk aangedui, hoef daar nie net bande met die Ekstremiste alleen gesmee te word nie, want Islam is ’n lewenswyse en nie net ’n ideologie nie. Die bande kan ook met gewone Moslem-organisasies wees.
Maar met die Islamitiese Ekstremiste reeds goed in die Suid- Afrikaanse Intelligensiedienste vasgewortel, het hulle deur amp- telike strukture met ’n teenoperasie begin. Polisie-Intelligensie is reeds die afgelope vyf jaar besig met ’n ondersoek na MOSSAD se aktiwiteite in Suid-Afrika. Toe die skrywer dit teenoor Bertie Jackson en Ivan Pillay van SAGD meld, het hulle genoem dat die polisie die projek van SAGD gesteel het. Mo Shaik, ’n Moslem en ’n vorige senior lid in NIKOK, was een van die vorige apart- heidsspioene wat vir die blootstelling van Operasie-VULA van die ANC verantwoordelik was, volgens ’n hooggeplaaste bron in die Skerpioene.
Telefoongesprekke op band is nog beskikbaar tussen Dullah Omar (nie ’n Moslem nie) en die PAGAD-leier, waartydens Omar PAGAD oor polisieklopjagte gewaarsku het terwyl hy nog Minister van Justisie en Intelligensie was. Die afgetrede Polisie- kommissaris, Suiker Brits, het hierdie ondersoeke gelei en werk nou vir ’n privaat maatskappy, AIN (Associated Intelligence Network meer oor hierdie organisasie in Hoofstuk 4.) Daar word geglo dat AIN hulle stigtingsfonds van MOSSAD verkry het. Neem in ag dat meer bomme in die afgelope twee jaar in die Wes- Kaap ontplof het as gedurende die ANC se militêre aanslag teen apartheid in die Wes-Kaap.
Die skrywer wil dit duidelik maak dat hierdie nie ’n aanval op enigiemand is nie, maar vrae móét gevra word oor wat in Suid- Afrika aangaan. Wanneer iemand ’n huis wil bou, wil die eienaar ingelig wees oor die kwaliteit van boumateriale wat gebruik word. Dieselfde beginsel het betrekking op die regering van die land; mense moet weet wat aangaan, want dis is hulle kinders se toekoms waarmee daar gespeel word.
Minister Steve Tshwete het op SABC 2-nuus op 11 September 2000 erken dat Suid-Afrika in ’n tweede Algerië ontaard het. Volgens die Minister is die Ekstremiste besig om ’n “Jihad” (Hei- lige oorlog) teen Suid-Afrika te voer en die situasie kan tot ’n volskaalse stedelike terroristeoorlog uitbrei (Die mees onrusba- rende is dat die Afrikanerbond, deur PAGAD-agente, hierdie proses ondersteun). Die skrywer se kontak in die Skerpioene het gemeld dat die Moslem-ekstremiste die Wes-Kaap in ’n Moslem- staat wil omskep. Dit was mnr. P.W. Botha wat by geleentheid vir Nelson Mandela gewaarsku dat die Moslem Ekstremiste die ANC nog sal vernietig.
Die doel van hierdie hoofstuk is om aan die leser te toon tot wat- ter mate Intelligensie-infiltrasie in die verskillende partye plaas- gevind het. Die infiltrasie bereik ’n hoogtepunt met invloede wat die Suid-Afrikaanse politieke arena in niks anders as ’n grap omskep het nie. Dit is ook opvallend dat sedert die NNP in die ANC opgegaan het, die ander partye hulle sigbaar daarvan weer- hou om die ANC aan te val. Afrikanerbonders binne hierdie par- tye gebruik dus hulle invloed om die verskillende partye te kal- meer.
Mense wat as gevolg van hulle ondersteuning vir die ANC in bal- lingskap was, het nooit 50 000 oorskry nie. Senior Intelligen- sie-ontleders het vasgestel dat die meeste van die sogenaamde “comrades” wat die land na die 1976-opstande verlaat het, eintlik gewone misdadigers was. ANC-informante is vanuit hierdie hoek gewerf en het ook ander besoedel voordat hulle gewerf is. Ander wat nie ontvanklik was nie, is deur hulle eweknieë eenkant toe gestoot. Indien die ANC nie spoedig van hierdie bose elemente ontslae raak nie, sal hulle dit nooit oorleef nie, want geheime magte sal voortgaan om die land op slinkse wyse te bestuur soos hulle wil, en mettertyd sal Suid-Afrika net nog ’n Afrika-statis- tiek wees.
Nie al die spioene se name is op die lys nie. Die skrywer verkies om nie al sy inligting te openbaar nie. Baie van die hanteerders is persoonlik aan die skrywer bekend.
Nelson Mandela was nie op die betaalrol nie, maar hy kon beïn- vloed word. Die rede hiervoor was dat hy tydens sy gevangeskap opgelei is om te verseker dat ’n gladde oorgang bewerkstellig word. Dit was strategies vir hom om vorige spioene aan te stel. Dit het ook sy hand versterk, aangesien Mandela met radikales binne die ANC moes saamwerk. Maar sekerlik die grootste grap was dat die ANC hulleself internasionaal as suksesvolle onder- handelaars vir vrede probeer verkoop het! As dit nie was vir die 80% Judasse in hulle geledere nie, sou daar geen oorgang gewees het nie, laat staan nog ’n vreedsame een.
In die derde fase het die Intelligensiegemeenskap prominente leiers deur middel van dwelmaktiwiteite besoedel. Dit was so ’n groot sukses dat selfs New Africa Foundation, ’n ANC ekono- miese orgaan, groot voordele uit die kapitaal wat daaruit verwek is, ontvang het. Dit maak van die HOP-projek ’n grap, aangesien dit oornag in duie kan stort indien bv. VAG sou besluit om die in- ligting te openbaar, aangesien baie van die HOP-projekte met dwelm geld gefinansier is.
Die ANC/SAKP/Cosatu-alliansie het dit ook maklik vir die Intelligensiegemeenskap gemaak vanweë die beleid binne die al- liansie waar misdaad toegelaat is om fondse vir die ANC te ge- nereer. Die misdaad-vir-geldbeleid het na die 1976-opstande taamlik aktief geraak toe baie van die mense eintlik gewone mis- dadigers was wat landuit gevlug, en by die ANC aangesluit het om inhegtenisneming te ontduik. Veral Militêre Intelligensie (MI) het die ommeswaai uitgebuit deur hierdie misdadigers te werf om die ANC te infiltreer. Die operasie was so ’n sukses dat hulle selfs daarin geslaag het om sommige prominente leiers bin- ne die meeste SADEK-lande te infiltreer. Die was gedurende hierdie fase dat die onderskeie Mafia’s ’n rol begin speel het omdat hierdie mense maklik binne Afrika met hulle buitelandse paspoorte kon reis.
Hierdie operasies is selfs vandag nog aktief en word deur die drie geheime groepe uitgebuit. Selfs die buitelandse Mafia mis- bruik die posisies van hulle vriende wat nou hoë posisies vul. In sommige gevalle word hulle amptelike adviseurs wie se krimi- nele rekords net eenvoudig spoorloos verdwyn het. Die ANC sal hierdie aktiwiteite nooit kan stopsit nie, tensy hulle van hierdie misdadige elemente ontslae raak. Kyk mens na korrupsie binne regerings- en provinsiale strukture, wat, vir alle praktiese doeleindes, deur ANC-lede gepleeg word, sal die leser ’n beter begrip kry van die probleem waarin Suid-Afrika hom bevind, en dit is tans gevaarliker as op enige ander gegewe tydstip in die Suid-Afrikaanse geskiedenis. Die rede daarvoor is omdat ’n kultuur van korrupsie geskep moet word, iets wat vir ’n baie lang tyd in Suid-Afrika gaan bestaan. Uit ’n politieke oogpunt gesien, vererger dit die probleem omdat daar nie baie werklike alternatiewe vir Suid-Afrikaners bestaan nie. Wat die probleem nog verder versleg het, is die skynbare samewerking van die NNP in die ANC.
Die plan was vir alle praktiese doeleindes om die betrokke par- tye te besoedel. Irvan Khosa is nou een van die 27 sindikaatleiers wat deur die polisie ondersoek word. Gibson Thula is ’n gewese lid van die IFP en het toe in ’n ANC-familie ingetrou en daarna ook by die ANC aangesluit. Die skrywer sal verbaas wees indien hierdie nie net nóg ’n operasie van die Afrikanerbond-Intelli- gensie is nie. Gibson was hoof van die Suid-Afrikaanse Dia- mantraad. Strategies is dit vir die Afrikanerbond ’n baie be- langrike posisie.
Thabo Mbeki se broer, Moeletsi Mbeki, het daarvan melding gemaak dat hy in 1985 deur ’n professor verbonde aan Harvard Universiteit (VSA) genader is. Die professor het aan Thabo se broer, Moeletsi, gesê dat hy so pas van Rusland af teruggekeer het en dat die Amerikaners ’n ooreenkoms met die Russe aan- gegaan het dat hulle die ANC nie langer op militêre en ekono- miese gebied sou ondersteun nie. Maar die professor het gesê dat Amerika die ANC ekonomies sou ondersteun indien die ANC gewillig sou wees om van die radikales, by name Chris Hani en Winnie Mandela, ontslae te raak. Moeletsi is gevra om die bood- skap aan die ANC-leierskap in Lusaka oor te dra.
Mbeki beheer die regering ter wille van die Afrikanerbond. In Illustrasie 1 is dit duidelik dat die Afrikanerbond se toegang tot Mbeki uitstekend is. Mbeki was, en is as gevolg van sy dwelmgebruik beheerbaar. Dit is miskien nie direk nie. Die feit is egter dat Mbeki baie aktief is in die vernietiging van die alliansie en meer onlangs tot standkoming van ’n “nuwe” politieke vennootskap met die NNP. Die jongste gebeure insoverre dat die NNP by die ANC aangesluit het, is niks meer as ’n nuwe wen- ding wat die Afrikanerbond gebruik om ’n breuk te bewerkstellig binne die alliansie nie. Dit is egter nie so belangrik dat die breuk plaasvind nie; ’n breuk sal slegs nodig wees wanneer die Afrikanerbond ’n dreigement teen die “ANC-regering” nie kan beheer nie. Hierdie “situasie” kan deur die Afrikanerbond- strategie geïdentifiseer word as die “Judas” se posisie aangeval word.
Spekulasie binne die media is warm oor wanneer die breuk binne die alliansie gaan plaasvind. Daar is wye aanvaarding dat Cosatu en die SAKP ’n nuwe party links van die ANC wil stig. Die SAKP weet hulle sal nooit ’n faktor as politieke party wees nie omdat hulle nie die ondersteuning van die massas geniet nie. Om egter te wys hoe swak die ANC-leierskap is, word magsposisies binne die ANC deur SAKP-lede gehou wat wys tot watter mate die SAKP se manipulasie strek. Om te illustreer hoe groot parasiet die SAKP is, hoef mens net na die ANC en sy alliansies se huidige beleid te kyk. Dit kom nie eers naby amptelike SAKP-beleid nie.
Dit mag moontlik ook verduidelik waarom die Afrikanerbond so hard probeer om deur middel van hulle betrokkenheid met NEPAD onvervangbaar te word. Aan die anderkant mag dit miskien ook ’n rede wees waarom die NNP by die ANC “aangesluit” het.
Die term, Globalisasie, is maar net ’n ander weergawe van die uitdrukking Nuwe Wêreldorde, albei het dieselfde betekenis. Volgens oud-pres. PW Botha, is verskeie pogings tydens sy Presidentskap aangewend om Suid-Afrika deel van die Nuwe Wêreldorde te maak. Hy het botweg geweier omdat hy die Afrikaners nie wou uitverkoop nie. Volgens hom is hy drie keer genader. Anton Rupert het hom die eerste keer genader, die tweede keer was dit Meyer Khan en die derde maal was dit Henry Kissinger. Nadat hy na die derde ontmoeting geweier het, en kort na sy beroerte-aanval, stel hy dit só: “Ek is deur my eie mense verraai.” PW Botha het FW de Klerk agterna gekonfronteer en aan hom gesê dat hy die Afrikaner uitverkoop het en dat hy (FW) geld van Anton Rupert ontvang het. FW se antwoord was: “Ja, maar ek het nie al die geld vir myself gehou nie. Ek het baie daarvan aan die Universiteit van Potchefstroom geskenk.”
Dan is daar Marthinus van Schalkwyk, ’n selferkende spioen, wat die Nasionale Party man-alleen “vernietig” het. Die vraag is: Hoeveel hiervan is deur die Afrikanerbond en die WM beplan om blanke Suid-Afrikaners in ’n spesifieke politieke rigting te dwing? Dit lyk asof die Afrikanerbond wil hê dat blanke Suid-Afrikaners by die ANC moet aansluit en Thabo Mbeki moet ondersteun. Die groot vraag is of Pik Botha en ander se aksies om by die ANC aan te sluit as simbole of as aansporing dien vir gewone mense om dieselfde pad te volg? Waarom het die NP eers ’n alliansie met die DP aangegaan, as die inligting was dat hulle met die ANC sou handevat? Kan dit wees dat die NP die DP, wat nou ’n blanke toevlugsoord geword het, wil diskrediteer sodat blankes die NP na die ANC moet volg? Wat ook al die antwoord, kiesers in Suid-Afrika het geen reg om watter politieke party ook al te blameer nie. Indien mens onkundig oor die waarheid is, moet hulle nie ander daarvoor blameer nie.
Die dokument (Aanhangsel 12) dui aan dat die NIA aktief deur ene Van der Westhuizen by die party betrokke was. Die skryfstyl van die brief in Aanhangsel 12 is egter dié van Militêre Intelligensie. Dit is algemene praktyk om ’n ander Intelligensie- agentskap die skuld te gee om jou eie belange te beskerm. Die ACDP is deur die Intelligensienetwerk gestig en bestuur. Daar word geglo dat die nuwe swart leier van die ACDP eintlik maar net ’n uitbreiding van Van der Westhuizen se aktiwiteite is. Die rol van die ACDP is om stemme vanuit die swart Christene in die ANC te trek.
Inkatha was deur die veiligheidstak van die SAPD in Durban bestuur. Die hanteerder van hierdie projek is ’n afgetrede kolo- nel, Louis Botha. Met die stigting van UWUSA, Inkatha se ar- beidsunie, het die Durbanse tak beskerming aan Buthelezi ver- leen. Die hele loodsing van UWUSA is uit die geheime fonds van die Veiligheidstak in Durban betaal. Die Veiligheidstak het vir die busse betaal wat ondersteuners na die loodsing vervoer het. Alles wat Buthelezi benodig het, is deur Louis Botha aan Inkatha deur die Veiligheidstak van die Suid-Afrikaanse Polisie (SAP), Durban, verskaf. Dit is nou ook geskiedenis dat die Intelligensie- strukture militêre opleiding aan die IFP gegee het om die ANC teen te staan. Sedert 1998 het die IFP ook geldelike steun van die CIA ontvang. Buthelezi het aan die skrywer gesê dat hy gehoor het dat Mbeki gebruik kokaïen.
’n Eertydse kolonel wat by teen-spioenasie van die Intelligensie- afdeling binne die Veiligheidstak van die polisie gewerk het, het die skrywer meegedeel dat die PAC deur die Suid-Afrikaanse Militêre Intelligensie gestig is om teen die ANC te werk. ’n Senior lid van die PAC het ook bevestig dat hierdie gerug die rondtes in die PAC doen. Dit is egter meer waarskynlik dat dit deur Stratcom by MI beplan is om ’n interne skeuring te veroorsaak. Dit is in 1999 bevestig dat die PAC oor volle militêre opleidingskampe in die Oos-Kaap beskik.
Gerugte is wyd verspreid dat Eugene Terre’Blanche vir die Veiligheidstak van die polisie gewerk het. Sommige vorige lede het verklarings in hierdie verband afgelê, wat die gerug bevestig. Maar aan die anderkant kan dit ook disinformasie wees om hom te diskrediteer. Tans dien hy tronkstraf uit vir ’n misdaad wat hy waarskynlik nie gepleeg het nie; en anders as sy swart mede- gevangenes aan wie geredelik parool (en amnestie) toegestaan word, moet hy sy volle straf uitdien.
Die BKA was ook ’n Veiligheidstak-projek. Dit het alle radikale regses in die boeregemeenskap in ’n organisasie betrek wat deur die Veiligheidstak gemonitor is. Dit het dit baie maklik gemaak om alle toekomstige verdagtes te identifiseer.
Alhoewel daar geglo word dat dit die enigste “skoon” politieke party is, is die teendeel waar. Die redakteur van die party se nuusblad werk vir SAGD, soos die skrywer in hoofstuk 1 ver- duidelik het.
Mnr. Jaap Marais(nou oorlede) het aan die skrywer gesê dat hy oor bewyse beskik dat Constand Viljoen en Tienie Groenewald geld ontvang het, maar van wie, en waarom, het hy nie gesê nie. Adv. Piet Pretorius meld in sy boek Volksverraad (later in Engels as Sell-Out! uitgegee) dat Tienie Groenewald ’n NIA informant was. ’n Ander bron het aan die skrywer gemeld dat daar agterdog oor Tienie Groenewald binne die party was vanweë ’n beweerde inbraak by sy huis waartydens Groenewald se rekenaar, met sensitiewe inligting rakende die Vryheidsfront daarop, “gesteel” is.
Genl. Constand Viljoen het nie amnestie verkry vir die Vry- heidsfront se beplanning vir ’n militêre ingryping nie, wat be- vestig dat daar ’n plan vir burgeroorlog was. Dit mag miskien teenstrydig klink, want die skrywer het pas gemeld dat die Intelli- gensie-gemeenskap die party gestig het, maar die NP-regering/- Broederbond/Afrikanerbond het ’n party benodig wat op militêre wyse kon ingryp indien die onderhandelings met die ANC ver- suur.
Weereens klink dit teenstrydig vir die leser, want indien die onderhandelings nie gewerk het nie, kon die NP hulle eie mag gebruik en ingegryp het, deurdat hulle die Weermag agter hulle gehad het. Maar die NP sou internasionaal nie oorleef het indien hulle hul eie mag gebruik en ingegryp het nie, dus het hulle ’n buitestaander met ‘regse’ verbintenisse nodig gehad waarop die skuld dan gepak kon word. En dit was om daardie rede dat die Vryheidsfront gestig is. Dus, indien militêre ingryping nodig was, kon hulle die Vryheidsfront as sondebok gebruik en gerieflik die blaam op die regse elemente in die land pak.
Sommige leiers in die VF is Afrikanerbond-lede. Die VF is slegs daar om die konserwatiewe Afrikaner in toom te hou. die Afrikanerbond-lede binne die VF werk saam met die ANC-al- liansie. Hulle het ’n totale ander agenda as wat hulle aan hulle on- dersteuners voorgee. Hulle ondersteun in der waarheid die visie van die NNP.
Die Afrikanerbond se plan was om die UDM te skep om as mags- basis teen die ANC te gebruik. Soos in Hoofstuk Een verduide- lik, was die plan om ’n politieke beweging met vorige prominen- te ANC amptenare te skep om kiesers weg te lok. Die plan het nie gewerk nie omdat Bantu Holomisa onwillig was om saam te werk en alternatiewe is geskep. Om aan die leser te illustreer dat hulle die UDM wél vir hierdie doel gebruik het, wil die skrywer sê dat in Aanhangsel 3 word dit gemeld dat ’n Afrikanerbond- vergadering (te Lyttelton) plaasgevind het wat ook deur Bantu Holomisa bygewoon is. Holomisa was egter nie vir hierdie plan te vinde nie, en Roelf Meyer het die party kort daarna verlaat.
Die skrywer kon geen inligting oor enige verkeerde dinge in verband met die DP bekom nie. Dit sal egter ’n onthulling wees oor hoeveel Afrikanerbond-lede in die DP is en hoe hulle die leierskap beïnvloed.
Alhoewel daar geen aanduiding van direkte Intelligensie-aktiwi- teit in die Demokratiese Alliansie (DA) blyk te wees nie, was daar mense soos Marthinus van Schalkwyk in die topstruktuur wat besoedel is. Van Schalkwyk se nuwe stap om die alliansie te verlaat, kan moontlik ’n poging (opdrag?) wees om die DA te vernietig. Dit word al hoe meer ooglopend met verloop van tyd. Die doel van die onlangse aanvalle op die DP is ’n definitiewe po- ging deur die Afrikanerbond om blankes uit die DP te “dwing”. Een opsie vir mense wat die DP verlaat, is om by die NNP/ANC aan te sluit.
Hierdie tipe transaksies vind daagliks in elke jurisdiksie dwars- oor die wêreld plaas sonder enige vrees dat die bank van uitrei- king nie sy verpligtinge sal nakom nie, mits die bank van ’n aan- vaarbare aard is. Die kredietbrief word op so ’n manier uitgereik dat dit Internasionaal erken word. Dit staan normaalweg bekend as ’n dokumentêre kredietbrief en is altyd handels- of transak- sieverbonde.
’n Normale bystandskredietbrief (BK) is ’n onomkeerbare ver- pligting. ’n BK kan ’n direkte trekking op die bank wees, of be- skikbaar in geval van nalatigheid deur die kliënt om te betaal. Omdat hierdie bystandskredietbriewe op die moontlike formele wanbetaling van die applikant gebaseer is, word hulle as “wanba- lansstate” deur die bank gehou.
Die bankwese werk ook soos ’n besigheid met bates en laste, die verskil is dat ’n bank net met geldwaardes werk in die vorm van bates soos kontantposisie, insluitende deposito’s, sekuriteite, ens., teenoor sy lenings, debiete en ander verpligtinge wat ’n ratio van likiditeit. Daar is in die wêreldbankwese verskillende minimum voldoende kapitaal behoeftes en, afhangende van die status van die betrokke bank, ratio oor bates waarin die bank effektief kan sake doen, kan kapitaalbehoeftes so hoog as twintig maal die mi- nimum wees. ’n Bank werk dus op teoretiese syfers en nie altyd met harde kontant in die kluis nie
Hierdie bystandskredietbrief moet nou verkoop word sodat dit binne die jaar geld vir die bank kan verdien. Die “verpligting” word in ’n “wanbalansstaat” gehou soos vroeër verduidelik.
Die huidige jaarlikse rentekoers in die VSA is ongeveer 3%- 4%. Baie klein beleggers binne die VSA beskik oor likiede bates van tussen VSA$5.000.000,00 en VSA$10.000.000,00. Met die huidige depositokoerse en inflasiekoers, is dit nie goed vir enige korttermyn beleggingsplan nie. Beleggers is egter in die mark om geld te maak en die banke wil nie die kleiner beleggers as kliënte verloor nie. Om vir hierdie beleggers ’n geldmaakge- leentheid te skep, is oorrolprogramme in die lewe geroep.
Na aankoop, lewer hulle die bystandskredietbrief aan die trust wat die program administreer en verkoop aan die trust namens die trusts en bankkliënte die bystandskredietbrief teen ’n prys van 90% van hulle sigwaarde.
Die proses kan tot soveel as driemaal per week oorgerol word wat die hoofvoordeel aan die aanvanklike belegger gee; daarom die rede vir die aanvraag van Obligasies en die volume waarteen hulle benodig word.
Sodoende word die ekonomie deur die rykes gemelk en uitein- delik is dit die man op straat wat al duurder vir enigiets vanaf ’n liter melk tot finansiering vir die koop van ’n motor moet betaal.
Die skematiese illustrasie onder, Figuur 4, oor samestelling van Odesa, is deur Toerien aan die skrywer gegee.
Volgens ’n kontak van die skrywer is die voorafgaande skema- tiese voorstelling bykans 75% akkuraat. Soos in die voorwoord verduidelik, is die skrywer se doelwit om die skakels aan te toon en nie om elke besonderheid bloot te lê nie, omdat dit eenvoudig te veel sal kos. Die skrywer wil dit ook duidelik stel dat die ge- noemde maatskappye in die Suid-Afrikaanse mark in hierdie il- lustrasie nie direk betrokke is nie. Dit is individue binne hierdie maatskappye.
Die geld wat die Afrikanerbond skep, word uit frontmaatskap- pye oorsee gebruik om die Suid-Afrikaanse ekonomie te mani- puleer (as jy die ekonomie beheer, beheer jy ook die regering (Aanhangsel 9)). die Afrikanerbond is daartoe in staat om die aandelemark te manipuleer. Met die val van die rand in 1997, het die Minister van Finansies, Trevor Manuel gesê hulle kan nie verstaan wat met die rand gebeur nie. Agtien maande voor die val van die rand in 2001 is die skrywer hieroor deur ’n vorige Oos- Duitse spioen ingelig. Die skrywer het dit aan verskeie kontakte gemeld, wat uiters verbaas was. Die rede vir hulle verbasing was dat dit die derde maal was dat dié vorige Oos-Duitser die val van die rand, tot op die presiese bedrag, voorspel het.
Nog ’n greep wat die Afrikanerbond op die ekonomie het, is dat sommige van die swart bemagtigingsgroepe in Suid-Afrika hulle geld/aanvangskapitaal van die Afrikanerbond ontvang. In die mees- te gevalle weet die persone nie eers waar die geld vandaan kom nie, soos in die geval van Nazala Beleggings. Maar ondanks al die miljoene wat vir swart bemagtiging gekanaliseer word, kon weinig van hulle projekte nog van die grond af kom óf staande bly.
’n Steurende faktor betreffende die bestaan van Jurg Jacomed is dat toe skrywer SAGD omtrent Jacomed ingelig het, hulle gesê het daar bestaan nie so ’n persoon nie. Toerien het in sy eie hand- skrif die besonderhede oor Jacomed aan die skrywer gegee, saam met sekere Odesa-transaksiekodes.
Die SPE het ook verslae oor FW de Klerk se betrokkenheid in die finansiële destabilisasie-aksies ingedien. Die SPE het van ’n Griekse kontak gebruik gemaak wat hulle blykbaar oor die Afrikanerbond se aktiwiteite ingelig het, sowel as die rol van die Suid-Afrikaanse Portugese en Griekse gemeenskappe, wat die oordrag van groot hoeveelhede geld na Portugal en Griekeland behartig het (Aanhangsel 18).
Dirk Kruger het die volgende skematiese illustrasie aan die skrywer gegee. Dimitri Econ het dit aan Drik Kruger gewys. Kol.-dr. Pieter Joubert, ’n vorige MI-operateur, en Osmium- navorser het dieselfde illustrasie aan die skrywer gegee terwyl hy by ’n MI-front, Serengeti-groep van Maatskappye gewerk het.
Tito Mboweni, die nuwe Goewerneur van die Reserwebank, maak ook deel van die Afrikanerbond-plan uit, en is net ’n voort- setting van die Afrikanerbond se invloed. Hy is dus net ’n uit- breiding van Chris Stals. Niemand glo werklik dat die oorname deur ’n Cosatu-leier so gladweg sou verloop het sonder goedkeu- ring van mense in die sakewêreld nie.
Maar die duidelikste skakel tussen die Afrikanerbond wat met hulle spioene saamwerk met betrekking tot CEP-projekte, was die Mpumalanga Parkeraad se poging om ’n CEP-projek te bou. Blykbaar het die Gauteng Provinsie gedurende dieselfde tyd ’n CEP-projek voltooi.
In ’n pamflet wat Mark Hillman in 1971 versprei het om sy Ame- rikaanse volksgenote teen die uitbuiting van die bankstelsel te waarsku, skryf hy:
Die Federale Reserwebank ‘verteenwoordig’ hulle plaaslik, en moet die lening goedkeur, maar die Fed is ’n privaat maatskappy met ’n winsmotief en daarom soek hy betaling vir dienste wat ge- lewer word. Dus gaan hy ’n ooreenkoms met die Amerikaanse regering aan om die $1 000 000 000 in geld of krediet te lewer in ruil vir die regering se onderneming om dit terug te betaal - met rente natuurlik.
’n Mens vra jouself af wat is die gevolge van hierdie fantastiese transaksie? Wel, die regering ontvang natuurlik die $1 miljard, maar hy kan dit nie self terugbetaal nie, en daarom plaas hy die onus op sy onderdane om die uitstaande skuld plus rente aan die superbankiers (binne ’n sekere tyd) terug te betaal! Tienduisende sulke transaksies het al oor die jare plaasgevind.
Behalwe vir die enorme rykdomme wat die bankiers bymekaar- maak met hierdie byna onbeperkte woekerrente, het die hoof- uitvoerende beamptes van hierdie superbanke die alleenmag om lenings aan lande of groot en suksesvolle maatskappye goed of af te keur. Hierdie magte is so omvattend dat die weiering van ’n multimiljoen rand lening tot gevolg kan hê dat die betrokke land of maatskappy se geldeenheid of aandele in duie stort.
Maar toe besluit die ANC-regering hy is nie langer gediend met die absolute mag van ’n ‘onafhanklike wit’ Reserwebank nie, kondig Thabo Mbeki ’n opvolger vir die huidige president van die Reserwebank, dr. Chris Stals aan.
Met die stigting van die Reserwebank, is daar ook wetgewing aangeneem wat verseker het dat dit die énigste maatskappy in die land is waarvan die bevolking nie mag weet wie die bank besit en wie sy aandeelhouers is nie. Die regering mag ook geen enkele aandeel in die bank besit nie en het geen seggenskap oor hom nie.
As enige landsburger of maatskappy in geldelike moeilikheid raak, dan speel hy bankrot. As jy egter deel, of ’n front van die NWO is, dan gebruik die Reserwebank die belastingbetalers se geld om jou te steun. Daar is talle voorbeelde waar hierdie bank privaatmaatskappye gered het deur aan hulle geld te ‘leen’. Die bekendste geval was ’n aantal jare gelede met die Bankorp oor- name deur ABSA.
Daar sal in die toekoms nooit weer toegelaat kan word dat ge- heime organisasies gestig word nie. Mense wat in die duisternis bymekaarkom, agter geslote deure net om te konkel teen hulle eie volksgenote, moet geëlimineer word. Ons het oor die jare gesien hoedat ’n persoon in die Nasionale Party alleenlik ’n ka- binets- of ander senior pos kon beklee, as hy ’n Broederbonder was.
Die Sakeredaksie van Die Burger berig op 7 Julie 1998 soos volg oor Mbeki se aankondiging: Kaapstad. Suid-Afrika se finan- siële markte het gister negatief gereageer op die nuus dat die ANC politikus mnr. Tito Mboweni, Minister van Arbeid, oor ’n jaar die leisels by dr. Chris Stals sal oorneem as president van die Reserwebank. Die rand het onder meer die oggend tot ’n vlak van R6.75 teenoor die dollar getuimel.
’n Ontleder het gister in Londen gesê Mboweni se aanwysing wakker onsekerheid aan omdat Suid-Afrika se Wet op die Reser- webank duidelik lui ’n president kan net aangestel word as hy ondervinding van die bankwese het.
Die rol wat die Oppenheimers in die oorgang na die Nuwe Suid-Afrika gespeel het, het onlangs aan die lig gekom met die bekendmaking dat Harry Oppenheimer, wat toe nog in lewe was, in 1990 R1 miljoen aan die ANC geskenk het.
Nelson Mandela het self hierdie inligting wat bedoel was om ’n dig bewaarde geheim te bly, bekendgemaak toe hy die opening van ’n kraamsaal by die Catherine Booth Hospitaal in Gingindlo- vu in Zoeloeland waargeneem het. Mandela het vermeld dat hy ten sterkste aangemaan is om hierdie skenking dig te hou om te verhoed dat dit wêreldkundig word. Oppenheimer het die geld aan die ANC geskenk as voorsitter van Anglo American.
Die Daily Express berig die multimiljoenêrsgesin Oppenhei- mer wil die hele maatskappy vir homself toe-eien. `Die Oppen- heimers wil die maatskappy goedkoop verkry, en hulle het dit so aangevoer dat dit na ’n familie-kokery lyk. Op sy beurt sê die Daily Telegraph weer dit is buitengewoon vir ’n voorsitter (mnr. Nicky Oppenheimer) om die oorname voor te stel van ’n maat- skappy waarin hy ’n aansienlike persoonlike aandeel het.
’n Mens sou verwag dat pres. Thabo Mbeki teen die oorname van De Beers gekant sou wees, aangesien die sluiting van De Beers die SA ekonomie nog uiters nadelig gaan tref. Maar uit sy reaksie blyk dit dat Thabo Mbeki heel in sy skik was met die transaksie.
Mbeki het in 2001 in sy repliek op die debat oor sy staatsrede by die opening van die parlement verwys na die ooreenkoms oor die transaksie. Hy het gesê dat na raming sal buitelandse valuta van $2,8 miljard, of sowat R21,8 miljard, Suid-Afrika onmid- dellik binnevloei danksy Anglo American se oorname van die diamantreus De Beers.
Hy het ook die Oppenheimer-familie en Anglo American geprys vir die vertroue wat hulle met die transaksie in die nuwe Suid-Afrika stel. “Ek wil my opregte waardering uitspreek vir die vertroue wat in die nuwe Suid-Afrika getoon word deur ’n groep en ’n familie wat vir meer as ’n eeu ’n belangrike rol in ons land se ekonomiese groei en ontwikkeling gespeel het,” het Mbe- ki in die nasionale vergadering gesê. Dit het groot applous van parlementslede van alle politieke partye uitgelok.
Oppenheimer het vroeër ook gesê die transaksie is positief vir Suid-Afrika en Mbeki se presidentskap omdat dit ’n belangrike belegging deur Anglo American in die toekoms van die land ver- teenwoordig.
Die Afrikanerbond het operatiewe in formele strukture, sowel as vorige operateurs wat in die informele sektore werk. Elkeen van die vier Intelligensie-strukture het primêre en sekondêre rolle. Dis belangrik om te noem dat dit nie ’n formele beleid van die Intelligensie-groepe is nie, maar die Afrikanerbond se beleid met hulle mense in die strukture. Beide die Wyse Manne en Is- lamitiese Ekstremiste maak gebruik van dieselfde strategie, maar met hoofsaaklik ander rolspelers. Die skrywer het hoofsaaklik op die Afrikanerbond gekonsentreer.
MI was vir die hoëleweringprogramme verantwoordelik, goud- en platinasmokkelary, en die implementering van die dwelmbe- soedelingsprojek. Hulle het ook misdadigers gewerf om hulle destabilisasieproses te bestuur (Ferdi Barnard tydens WVK ver- hoor op 2-10-2000). Byvoorbeeld, Mathews Phosa was ’n informant teen R1600 per maand en is deur NIA ondersoek vir sy rol in die dwelmroete vanuit Maputo in Mosambiek, wat ook met Alex Kouvaris, ’n agent wat aan die BSB bekend is, verbind word. Dit is ook op 10-11-2000 aan die skrywer bevestig dat die BSB steeds aktief is. ’n Diep-koverte SAGD agent het hierdie in- ligting aan die skrywer gegee.
Neem ook in ag die feit dat ’n kontak van die skrywer met Di- mitri Econ in verband met Sunrock in aanraking was. Dimitri het die kontak gewys hoe die rolprogram opgestel is en dit korre- spondeer met dr. Pieter Joubert se verduideliking aan die skry- wer. Die skrywer het later uitgevind dat die BSB steeds ten volle operasioneel is, veral met dwelms en diamante. Die kontak is vanuit ’n BSB sel. Die BSB en DCC is baie aktief in die gebruik van verskeie mafias met hulle kriminele aktiwiteite. Voeg die Lu- saka-groep daar by wat oor die mag beskik, waarvan die meeste misdadigers is en wat ook saam met verskeie Mafias werk. Dus is die rede vir die hoë misdaadsyfer verstaanbaar.
“Veër” vir die Afrikanerbond en toesig oor die Afrikanerbond se geheimhouding, en die Afrikanerbond ingelig te hou deur lek- plekke te vind. Soos die skrywer vroeër aangedui het, het die Afrikanerbond toegang tot die rekenaars en Intelligensie-struk- ture.
Walus was saam met sy broer ook met wapensmokkelary vir die apartheid regering, sowel as die ANC betrokke.
’n Ander belangrike faktor is die feit dat indien Suider-Afri- kalande se skulde afgeskryf gaan word, sal hierdie streek vir alle praktiese doeleindes die rykste gebied in die wêreld word. Neem in ag dat mineraalgewys is Suider-Afrika een van die rykste bronne in die wêreld. Dus, deur NEPAD posisioneer Suid-Afrika homself in ’n baie goeie posisie, en sonder enige skuld, sal hy ’n globale speler wees.
Ook is dit belangrik om te onthou dat in die moderne spioena- siewêreld, het besigheid die norm as ’n front geword. Hierdie sakemanne is statusbewus, spoggerig en beweeg altyd in die “regte kringe”, dus is dit feitlik onmoontlik om teen hulle op te tree, om van arrestasie nie eens te praat nie. Een van die moderne spioene se taak is om ook ekonomiese voordele vir sy land te verseker. ’n Praktiese voorbeeld is die reeds veelbesproke wapen- transaksie, en die Franse spioene se betrokkenheid is ooglopend.
John Kipp is ’n CIA-operateur wat voortdurend in verbinding met Tienie Groenewald en Thabo Mbeki is. Soos reeds vermeld, was John Kipp saam met Mbeki toe Mbeki dwelms van Alex Kouvaris ontvang het. Omdat Intelligensie-operateurs verskil- lende name gebruik, is dit moeilik om te bepaal wat hulle regte name is, en met wie hulle kontak het. Daar is egter vasgestel dat John Kipp werklik bestaan. Die CIA is baie aktief in Rwanda, wat senuweeagtigheid veroorsaak, veral in die DRK. Die skry- wer het bevestig dat die CIA kontak met die Afrikanerbond, sowel as die IVP het. ’n Bron in die Afrikanerbond het aan die skrywer gesê dat inligting tussen hulle en die CIA uitgeruil word. Dit is nogal ironies dat die VSA, wat homself as ’n morele reg- verdige nasie na buite projekteer, terselfdertyd Mbeki, ’n dwelm- gebruiker, ondersteun. Die CIA is reeds lankal in besit van hier- die inligting, aangesien hulle operateurs in Lusaka weet wat in Lusaka aangaan insoverre dit dwelmhandel betref. Hulle weet dat die Suid-Afrikaanse Apartheid Intelligensie-operateurs met ANC-lede in dwelmhandel betrokke was.
Volgens ’n hooggeplaaste bron in die Afrikanerbond, is CEIX ’n MI6 front. Hulle “optrede” as ’n vooraanstaande “private” maat- skappy wat in ekonomiese ondersoeke spesialiseer, gee hulle die perfekte verskoning om enige inligting op hierdie gebied in te sa- mel, en dit help hulle ook om toegang tot geheime inligting uit regeringsbronne te bekom. MI6 het direkte toegang tot Mbeki deur CEIX. Dit is belangrik om te weet dat totdat die ANC deur FW de Klerk ontban is, was Mbeki ’n SAKP lid in Brittanje.
’n Duitse agent wat vanuit ’n internasionale frontmaatskappy werk, en wat die skrywer by geleentheid ontmoet het, het gemeld dat een van die groot bekommernisse vir die Duitse regering die verdwyning van 72 taktiese kernkoppe was. ’n Senior ANC poli- tikus het bevestig dat die ANC daarvan bewus is en hulle konsen- treer hulle pogings in Mpumalanga om die koppe terug te pro- beer vind, daar Mpumalanga geografies die mees logiese plek is waar hierdie koppe versteek kan word.
Dit is ook aan die skrywer gesê dat AIN eers ’n MOSSAD frontmaatskappy was. Blykbaar was Goldblatt een van die kon- tak persone. Dit is ook gemeld dat die tydmeganismes vir die bomme in die Wes-Kaap deur AIN gekoop is en daarna aan PAGAD verskaf is. Blykbaar is die skakel dat MOSSAD Hizbol- lah gestig het as teenvoeter vir Hamass, en hulle het PAGAD deur Hizbollah geïnfiltreer met die doel om die Suid-Afrikaanse regering te dwing om enige neutrale Islamitiese ekstremiste te neutraliseer. Dit gee MOSSAD toe die kans vanuit ’n ander hoek om die Ekstremiste wêreldwyd te infiltreer.
’n Ander area waarin AIN ook na bewering betrokke is, is die verkryging van monopolieë in die selfoonbedryf en hulle buit doelbewus die wedywering tussen Vodacom en MTN, sowel as die sogenaamde HITS-stelsel uit.
Mbeki het sy amptelike posisie as President effektief gebruik deur die Suid-Afrikaanse Intelligensiedienste opdrag te gee om aan CIEX Intelligensie inligting te verskaf om te “ondersoek” en dus beland dit effektief in MI6 se hande. As President spioeneer hy wettiglik vir Brittanje, wat ’n bespotting van die Suid-Afri- kaanse Intelligensiedienste maak.
Toe die skrywer Martin Welz, die redakteur van Noseweek te- lefonies geskakel het in verband met sekere inligting wat Luci Fikaseco, die Uitvoerende Direkteur van CEIX, van die skrywer verlang het, het Luci self die skrywer ’n halfuur later gebel en hom gewaarsku om versigtig te wees met wie hy praat. ’n Ander voorbeeld was toe Mbeki tydens ’n mediakonferensie ’n organo- gram in verband met die wapentransaksie getoon het. Mbeki het aan die media vertel dat hy die organogram van Intelligensie- dienste ontvang het, en ’n paar dae later het Welz in die media bevestig dat hy self die organogram geteken het. Dit is ook wel- bekend dat Luci ongeveer R1-miljoen per maand van verskillen- de staatsdepartemente ontvang om sogenaamde ondersoeke/In- telligensie te doen.
Dit is ’n bekende feit dat die ANC steeds van hulle ou Intelligen- siestruktuur, DIS, as ’n alternatief vir die formele Intelligensie- strukture gebruik maak, en in die proses lei dit tot ’n situasie waar die formele Intelligensiestrukture totaal oneffektief raak. Indien enige ander politieke party sou poog om ’n soortgelyke struktuur te lanseer, sou die ANC “onwettig” geskree het. Hier- die arrogansie veroorsaak ’n presedent wat daartoe kan lei dat ander politieke partye of groeperings dieselfde doen. In die regte hande is Intelligensie meer magtig as ’n fisiese oorlog.
Terwyl Thabo Kubu, ’n vorige DIS-lid en nou NIA-werkne- mer, weens korrupsie gedurende sy termyn as hoof van die spe- siale ondersoekspan geskors is, het hy vir die ANC Intelligensie eenheid by Shell-huis gewerk.
Voordat die destabilisasie van veral die ‘swart magte’ kan plaas- vind, moet die ‘blanke magte’ sover moontlik gestabiliseer word, en daar moet verhoed word dat hulle tot geweld oorgaan. Die suiwerste voorbeeld hiervan was Constand Viljoen se oorlogs- praatjies vóór die 1994-verkiesing, en sy ommekeer toe hy sy ondersteuners in die steek gelaat het om aan die verkiesing te gaan deelneem. Adv. Piet Pretorius stel dit duidelik in sy boek, Sell-Out! (Volksverraad) waar hy sê dat “Die plan van die AVF om ’n Volkstaat gewelddadig af te stig, het ’n gevorderde stadium bereik”. Maar dit moes baie vinnig in die kiem gesmoor word omdat dit nie die Afrikanerbond se werklike doel was om tot geweld oor te gaan nie. Dit was slegs ’n opsie indien hulle onderhandelinge met die ANC verkeerd sou loop. Constand Vil- joen moes dus in der haas ingryp en die Afrikaner probeer oor- reed om liewer aan die verkiesing te gaan deelneem. Hy het dit dan ook in ’n toespraak op 29 Januarie 1994 gedoen, maar die voorstel is deur die massa verwerp en die woedende skare het hom as ’n verraaier uitgekryt. Desnieteenstaande het hy aan die Afrikanerbond-opdrag gehoor gegee en aan die verkiesing gaan deelneem.
Na afloop daarvan is Viljoen parlement toe en nie lank daarna nie is die Volkstaatsraad gestig sodat die volk sy hoop daarop kon vestig en niks sou doen wat die land verder destabiliseer nie. Maar R16 miljoen later is die raad ontbind en sy verslae lê in die ANC- en VF-agriewe. Ondersteuners van ’n volkstaat is nou nog in die duister oor die uitslag en of hulle enigsins daarby gebaat het. Die enigste persone wat wel by hierdie oefening gebaat het, was die groep raadslede wat maandeliks elkeen ’n vet tjek uit die Skatkis ontvang het.
Van omstreeks 1990 word die een organisasie en komitee na die ander gestig wat niks meer oplewer as net nog ’n organisasie en nog ’n nuwe komitee nie. Niks kom egter tot stand nie en die volk se vryheidstryd word die een hersenskim op die ander.
Die volk weet niks van die afgelope drie jaar se geheime verga- derings of van die stigting of bestaan van die sogenaamde Sekretariaat vir Volksbou nie. Nog minder van die beplanning om op 12 Oktober 2002 ’n interim volksgesagsliggaam te stig nie.
Die Strategie sal glo die “Boervolk” na hulle vryheid lei in ’n eie te stigte republiek binne die voormalige Boere-republieke. Ander organisasies soos die AWB en Vryheid 2000, is hoogs on- tevrede omdat hulle nie genooi was om deel te neem nie.
Sameroepers het dit ook teen Van den Berg dat hy steeds sy Afrikaner Toekoms oor die senders van Radio Pretoria propageer, terwyl hy beloof het om die boekie te onttrek. Daar word gesê dat Radio Pretoria ook op pad na Artikel 185 is, want hy kan dit nie bekostig om buite-parlementêr betrokke te raak nie anders kan hy al sy lisensies verloor. Hy het juis nou ’n stryd om van sy lisensies hernieu te kry.
Nadat die interim volksgesagsliggaam in Oktober vanjaar aan- gewys is, wil drs. Jordaan en Liebenberg in die rigting van ’n verkiesing beweeg sodat die volk self die volksverteenwoordigende liggaam kan aanwys. Dis egter duidelik dat daar geen verkiesing sal kan wees nie, want weens die lekkasies het die wanpersepsies tot ’n monster begin aangroei. Mense weier om hulle by die sogenaamde Sekretariaat te registreer.
Sommige van die betrokke volksorganisasies het reeds aan die Strategie onttrek omdat hulle nie langer die vrede vertrou nie.
Drs. Jordaan en Liebenberg hou ook aan die organisasies voor dat die volksgesagsliggaam wat gestig gaan word, ’n veiligheids- en ’n politieke vleuel sal hê. Wat die politieke vleuel betref, was daar in ’n stadium ’n politieke forum aan die gang, maar dit het doodgeloop. Die jongste blyk nou te wees dat die uitgemergelde KP moontlik daardie rol kan inneem. Boere-organisasies is egter teen alle vorige en huidige politici gekant. Wat die sogenaamde militêre vleuel betref, is daar groot onduidelikheid oor, maar ’n sterk aanduiding is dat dit uit ’n paar perdekommando’s en ’n klein niksbeduidende groepie sal bestaan.
Die verdeling blyk fyn georkestreer te wees, so asof daar agter die skerms ’n fyn uitgewerkte plan is om met voorbedagte rade sake tot vervelens toe uit te rek sodat sekere wittes geleentheid kan kry om ’n eie geheime agenda in werking te kry.
Die skrywer sal die leser ook ’n idee gee aangaande sekere mis- daadprioriteite en die Afrikanerbond se betrokkenheid daarby.
Nico Anders, nou Sceaver, ’n eertydse Duitser wat blykbaar nou met Craig Williams saamgewerk het in die sluipmoord op Es- cobar, is ook persoonlik aktief betrokke by Jeff Rabede se desta- bilisasie van die RSA regering se HOP-behuisingsprojek. Nico Sceaver (van Joodse afkoms) is die naam waaronder hy nou ope- reer; sy regte van is Anders (Duits). Hy is in Afrika gebore en het saam met sy ouers Suid-Amerika toe verhuis terwyl hy nog in sy tienerjare was. Op skool het hy baie goed met Escobar bevriend geraak. Na skoolverlating het hy vir Escobar geld gewas in olie- transaksies (daar is aanduidings dat hy Suid-Afrika ook gehelp het om sanksies te omseil). Blykbaar het hy toe al sy geld op een of ander transaksie verloor toe iets daarmee verkeerd geloop het. Hy is daarna Israel toe waar hy by ’n Kibboets gewerk het; hy het in dié tyd ook die Joodse geloof aangeneem, en sy van na Sceaver verander. Daarna het hy Suid-Afrika toe gekom waar hy ’n win- kel in sentraal-Johannesburg gehad het. Hy het met ’n slinkse swendelary Volkskas van sowat R300 miljoen beroof toe hy ’n ooreenkoms met die bank aangegaan het. Daarna het hy in die tronk beland en Jeff Rabede ontmoet en met hom bevriend ge- raak. Die geld is nooit teruggewin nie.
Rapport berig op 4 Augustus 2002 dat die SAKP in Julie twee ANC-Kommuniste, Essop Pahad en Jeff Rabede, uitgestem het uit die SAKP se Sentrale Komitee. Die spanning in die SAKP/- ANC-alliansie het ook toegeneem met ’n verklaring deur die SAKP dat sy hoofsekretaris, dr. Blade Nzimande, nie beskikbaar is vir ’n posisie in die ANC se nasionale uitvoerende komitee nie.
Met hierdie optrede het die SAKP seker gemaak dat hy op koers is met sy oogmerk om die “alliansie” finaal tot ’n einde te bring. Die verwagting is dat die SAKP en Cosatu die ANC dan met volle geweld sal aanvat in ’n poging om beheer van die land oor te neem.
’n Ander aspek van behuising waaroor die media jare lank reeds swyg, maar waarna beslis gekyk moet word, is die strate- giese plasing van plakkerskampe rondom dorpe en stede. Dit is nie toevallig dat dit so gebeur nie. Die idee het Mandela glo in Rusland gekry met sy eerste besoek aan dié land na sy vrylating uit die gevangenis. Dit kom daarop neer dat wanneer die ANC/- SAKP vroeër of later gaan besluit om die juk van die witman finaal af te skud, dit net met geweld gedoen sal kan word. En as die opdrag dan kom, sal dit nie vir die ‘vryheidsvegters’ nodig wees om groot afstande te voet af te lê nie,want hulle sal hulle dan binne loopafstand van blanke gebiede bevind. In die groot ste- de sal van taxi’s gebruik gemaak word. Daar word glo ook gesê die doel van die plaasmoorde is om blanke boere na die dorpe en stede te dryf om die uiteindelike ‘opruiming’ makliker te maak.
Volgens ’n bron van die skrywer in die Intelligensiediens het ’n swart Weermag-generaal ’n vrou (wat verbonde is aan die De- partement van Justisie) tydens ’n ANC-konferensie in Durban gewerf. Sy het opdrag gekry om die Departement op enige ma- nier moontlik te destabiliseer. Blykbaar het die generaal sy op- drag persoonlik van senior Afrikanerbond-lede ontvang. Indien dit die waarheid is en mens na die patrone kyk, kan dieselfde op Gesondheid, Opvoeding, Polisie, Korrektiewe Dienste, Verdedi- ging, Provinsiale Sake, Arbeid, Landbou, Buitelandse Sake, Bin- nelandse Sake, ens., van toepassing wees. As mens in ag neem dat die meeste van die departemente se DG’s vorige spioene vir die Apartheidsregering was, is dit nie vergesog dat ’n patroon werklik bestaan nie, en dat die Afrikanerbond vir hierdie aksies verantwoordelik is. Soos sake staan, was dit die beleid om Apart- heidsspioene spesifiek in Direkteur-generaals posisies aan te stel, aangesien die DG’s vir die minister se kantoor verantwoor- delik is.
Ons weet nou dat Bulelani Ngcuka sy BMW 740i van Callie Botha, ’n eertydse BSB lid, “gekoop” het. Ngcuka het ook geweier om Palazzola aan Italië uit te lewer, ten spyte daarvan dat ’n lasbrief vir Palazzola se inhegtenisneming in Italië bestaan en ’n aansoek aan Suid-Afrika om hom uit te lewer. Dit bewys weer- eens dat die regering met misdadigers/mafias saamwerk.
Hierdie feite het in ’n hofsaak in 2001 aan die lig gekom toe Perumal Naidoo, een van die aangeklaagdes wat in 1996 betrokke was by die roof van etlike miljoene rand. Naidoo, ’n gewese werknemer van SBV Services, het in die hof gesê dat hy geen persoonlike voordeel uit die rooftog ontvang het nie, want sy “opdrag” was om die R31 miljoen wat hy in die roof gebuit het, net so aan die SAKP te oorhandig. Hy het selfs die naam van die amptenaar van die SAKP genoem aan wie hy die geld gegee het. Dit was ene Haroon Aziz.
Die huidige Minister is Dullah Omar. Dit is belangrik, want wan- neer mens na die herstruktering van byvoorbeeld die taxi-bedryf kyk, vind mens dat dieselfde mense wat in die wapentransaksie betrokke is, ook ’n hand het in die “hervorming” van die taxi bedryf. Een van die areas waar die BSB direk by die destabi- lisasieproses betrokke was, is taxi-geweld. Neem dan in ag dat die BSB steeds aktief is, en ’n mens kan jou voorstel wat die uiteindelike gevolge gaan wees. BSB vorm ook deel van die me- ganismes van die Afrikanerbond. Dit is dus duidelik dat die Afri- kanerbond-lede agter die destabilisasie sit. Daar moet ook gevra word wat is hulle verhouding met die herstrukteringsproses van die taxi-bedryf. Kan dit wees dat die hand van Mercedes Benz dalk ook verbind word met die versekering van kontrakte om nuwe taxi’s te voorsien?
Die herstruktering van byvoorbeeld Telkom is ’n poging van die Wyse Manne om die ekonomie in die hande te kry. Die herstruk- turering is veronderstel om HOP te bevoordeel, maar indien mens na die nuwe selfoonmaatskappy, Sel-C, kyk aan wie die kontrak toegeken is, is dit weereens dieselfde mense wat by die wapentransaksie betrokke is. Die skrywer het reeds die verhou- ding van hierdie mense met die Afrikanerbond bespreek.
Die nuwe wet wat lui dat alle minerale regte van nou af aan die staat sal behoort, is maar net ’n ander manier om die ekonomiese rykdomme in die land vir eie voordeel te gryp.
Om te verstaan wat aan die gang is, moet die skrywer die fokus op die provinsies plaas. Die leser kan dan tot sy/haar eie bereken- de gevolgtrekking oor die res van die provinsies kom.
Die Wes Kaap, net soos KwaZulu-Natal, val huidiglik nie onder ANC beheer nie. Dit is in sekere kringe ’n verleentheid vir die ANC, maar nie veel van ’n probleem nie. Die probleem in die Wes-Kaap is die klaarblyklike onrus in die gebied.
’n Ander belangrike bron van dwelmaktiwiteite in Suid-Afrika wat tot dusver geïgnoreer is, is die nou berugte ‘People’s Poet,’ Mzwakhe Mbuli, wat openlik verklaar het dat hy oor inligting oor dwelmhandel in Suid-Afrika beskik (Beeld 11-11-2000). ’n Kontak van die skrywer wat met Mbuli gepraat het, het bevestig dat Mbuli inligting oor dwelmhandel beskik, en dat Thabo Mbe- ki een van die betrokkenes is.
’n Ander bron van die skrywer, wat ’n diep koverte polisie- agent was, het die skrywer na een van sy teikens geneem. Die tei- ken het vertel dat sy moeder persoonlik verskeie kere met Thabo Mbeki ontmoet het in verband met die smokkel van Mandrax- tablette in hulle huis. Die skrywer wil net aan lesers meld dat die ontmoeting onder sekere geheime omstandighede plaasgevind het om die agent te beskerm.
Dit word deur ’n vorige NIA operateur bevestig dat Ramaphosa ook ondersoek is en ’n foto (Aanhangsel 23) word uit die lêer hierby ingesluit. Die foto toon ’n vrou, ene Renatie le Fleur. Sy is by die Jan Smuts-lughawe in Cyril Ramaphosa se persoonlike voertuig opgelaai nadat sy van ’n vlug teruggekeer het waar sy reëlings getref het vir die smokkel van 35 000 pakkies Mandrax na Suid-Afrika. ’n Ander bron het oor Mbeki en Econ gerappor- teer, asook oor Ramaphosa se betrokkenheid met klein seuntjies (Hierdie skakel sal later onder kindersmokkelary bespreek word). (Foto van woonstel nr. 202 word ingesluit aanhangsel 22, bo). ’n SAKP volksraadslid het aan die skrywer gesê dat Cyril Ramaphosa homoseksueel is en dat sy huwelik ’n klug is.
Volgens Ramaphosa is die swartes in Suid-Afrika nie meer te- vrede met net grondbesettings nie, hulle eis blanke welvaart op. Hy het dit baie duidelik gestel toe hy in ’n onderhoud oor die BBC se program, “Hard talk” opgetree het.