Te veel mense is besig om demokrasie te stel en word deur propaganda, valse nuus en politieke sterkers verlei. Hierdie Eerste Wêreldoorlogse plakkaat wys 'n reuse-Gibson-meisie as simbool van demokrasie, 'n Duitse soldaat wat Hindenburg lyk. (Shutter)
Ons moet nie 'n Super Bowl-kommersiële koste hê nie Van $ 10 miljoen Om ons te herinner dat inligting in 'n demokrasie aangewend moet word.
Tog die Die Washington Post Ons het gedink dat ons dit gedoen het. Dit het gesê dat 111 miljoen Amerikaners die Super Bowl kyk wat "ons weet om ons te bemagtig, om ons te help besluit om te weet dat ons ons bevry." Dit was nog 'n teken dat ons lang geloof in die mag van inligting val, demokrasie ondermyn. En as ons nie wil hê dat hierdie geloof vervang word deur outoritarisme nie, moet ons ons onderwys en politieke stelsels hervorm om ons geloof in feite te herstel.
Ek het belang gestel om die geskiedenis van daardie geloof in Kanada en die Verenigde State as gevolg van my te bestudeer ervarings as 'n ondersoekende joernalis, 'n beroep geplaas oor die belangrikheid van kennis.
Gedurende die 10-jare het ek provinsiale politiek in Brittanje, Kanada se westerste provinsie, gedek. Ek het gesien hoe die inligting wat ek verkry het, burokrate en politici van die kantoor kon dwing of hervormings benodig. Maar dit was 'n afwesigheid van inligting tydens die Wêreldoorloë wat gehelp het om sy reeds verhewe plek in ons samelewing te verhef.
Te midde van die ruïnes van daardie konflikte het ons gesukkel om te verstaan ​​wat miljoene mense nie een keer maar twee keer in die span van 31 jaar veroorsaak het nie. Vir sommige waarnemers destyds, die antwoord Daardie vraag was die regering se propaganda, sensuur en geheimhouding.
Plakkate is geblameer om bure in vyande te verander. uitsendings is geblameer om vrede-liefhebbers in oorlogsmense te verander. En burokrate is die skuld gegee om enigiets behalwe propaganda uit die openbare plein te spoel.
Kennis is mag?
As gevolg daarvan het baie ontleders gevoel dat die wete die oorloë en hul gruweldade kon weergee.
Byvoorbeeld, die redenasie het gegaan, as die Duitsers die waarheid net oor hul leiers en vermeende vyande bekend gehad het, sou hulle nooit die Nazi's se ekspansionistiese en volksmoordbeleid ondersteun het nie.
Met ander woorde, die parafraseer van die Die Washington Post, om te weet dat die Duitsers bemagtig sou wees, hulle gehelp het om te besluit en hulle vry te hou van die kettings van outoritarisme. Die beskikbaarheid van inligting het gesien as 'n waarborg vir toekomstige vrede, asook 'n manier om die Verenigde State en sy Westerse bondgenote van fascistiese en later kommunistiese lande te onderskei.
Trouens, so 'n geloof in inligting is sentraal in ons aannames oor hoe 'n vrye en demokratiese samelewing moet funksioneer. Met hierdie inligting moet ons beter verteenwoordigers kies, beter produkte koop of beter beleggings maak.
Sodoende kan ons ons regerings en korporasies beheer. En die inligting kan ons meer seker maak oor hulle, en skep die vertroue wat ons nodig het om vertroue in hierdie instellings te hê.
Sulke oortuigings het die naoorlogse politiek baie beïnvloed. Dit was 'n tydperk waar inligting gesien word as die geneesmiddel vir baie van die samelewing se ongesteldhede - 'n dinamiese wat ek in 'n hoofstuk uiteengesit het, wat binnekort in die gewysigde volume gepubliseer moet word. Vryheid van Inligting en Sosiale Wetenskap Navorsingsontwerp.
Dit was die era van die Koue Oorlog-groot regerings en groot besighede, waar burokrate en maatskappye mans meer van ons geweet het as wat ons oor hulle gedoen het, danksy hul geheimhouding, toesig en oënskynlik onbeperkte databanke.
Dit was ook die era waar regerings en besighede die burgers en verbruikers blootgestel het aan allerhande gevare - van asbes, thalidomide en radioaktiwiteit tot DDT, onveilige kos en ongelukke. En dit was die era waarin openbare betrekkinge en reklame ons vermoë om besluite oor hierdie instellings te maak, bedreig het, waarvan die gedrag meer onseker en onbeheerbaar was.
Geloof verkeerd geplaas
Hierdie bekommernisse het gelei tot wat die sosioloog Michael Schudson het verwys na as die opkoms van die "reg om te weet" - eise deur omgewingsaktiviste, verbruikersadvokate, ondersoekende joernaliste en ander vir maatreëls wat die vrylating van inligting, van vryheid van inligtingswette tot etiketteringsreëls mag dwing.
Ongelukkig het ons geloof in die jare sedertdien ons misverstaan ​​om te bewys dat die gevolglike inligting ons beheer en sekerheid oor regerings en korporasies sal bring.
En dit is omdat nie genoeg van ons besluite neem wat ons politieke en ekonomiese stelsels sal aanvaar nie. Of dit nou in die winkelsentrum van 'n kruidenierswinkel of op die vloer van 'n wetgewer is, maak ons ​​te veel oningeligte, irrasionele en werklose besluite.
U kan dit sien wanneer ons kandidate kies of aanstel met geskiedenis van wangedrag en onbevoegdheid. U kan dit sien as ons stem vir partye of beleid wat teen ons langtermyn- of selfs korttermynbelange werk. En jy kan dit sien as ons nie op alles van ekonomiese en maatskaplike ongelykheid tot klimaatsverandering optree nie.
Daar is baie potensiële verduidelikings vir ons oënskynlike onvermoë om ingeligte, rasionele en empatiese besluite te neem - van partydigheid en mededingendheid tot luiheid en vooroordeel.
Maar ongeag watter verduideliking ons glo, is die resultaat dat ons onsself in 'n era van inligting impotensie leef. Ons geloof in sy krag val, en maak die wêreld nog meer onseker en onbeheerbaar as wat dit in die 1970's was.
Dit is teen hierdie agtergrond dat baie van ons desperaat op soek is na ander middele van sekerheid en beheer. Deur dit te doen, is sommige 'n demokrasie en word verlei deur die pseudosekerheid en beheer van valse nuus en politieke sterkmans.
'Waarheid is moeilik'
Dis hoekom die Die Washington Post het die evangelie van inligting aan sokker-ondersteuners gepreek. Dis hoekom die New York Times het soortgelyke advertensies geloop vertel kykers oor hoe die waarheid "hard" is, maar "belangriker as ooit." En dis hoekom die Maart vir Wetenskap pleidooie vir "bewyse gebaseerde beleid" kan dalk meer duidelik gesien word as gebede vir inligting om weer saak te maak.
Dus, wat beteken dit vir enigiemand wat om demokrasie omgee? In deel beteken dit dat ons meer moet doen om ons kinders te leer hoe om inligting te evalueer, sowel as om ingeligte, beredeneerde, empatiese besluite te neem in hul privaat en openbare lewe.
Personeel landing vaartuig trek weg van 'n motor torpedo boot om hul inloop na die strande te begin tydens die aanval op Dieppe, Frankryk, op Aug. 19, 1942. DIE CANADIAN PERS / Nasionale Argiewe van Kanada
Met ander woorde, ons moet hulle die vaardighede gee wat nodig is om verantwoordelike verbruikers en burgers, sowel as politieke en ekonomiese leiers te wees.
Maar ons moet ook meer doen om seker te maak dat hul besluite in die konteks van ons privaat en openbare instellings val. Op die oomblik kan daardie instellings ondeurdringbaar wees vir die publieke opinie en besluit, of dit weens berrymandering, veldtogbydraes of partydissipline is. En dit beteken om aansienlike hervormings te maak aan hoe regerings en korporasies tradisioneel funksioneer.
Ons het min tyd om hierdie veranderinge te maak en ons geloof in die mag van inligting te herstel. Die probleme van die hede word steeds groter. En as ons nie veranderinge aanbring nie, sal ons nie veel van 'n toekoms hê om uit te sien nie.
Sean Holman, Medeprofessor van Joernalistiek, Mount Royal University
Jy is hier: Tuis > Sosiale en politieke > demokrasie > Waarom ons geloof in inligting val as ons die meeste nodig het