Die hofsaak waarin die anti-Christelike organisasie Ogod ses Christelik-Afrikaanse skole aankla oor hulle onbeskaamde Christelike etos vind in die tweede kwartaal plaas. Met die hofsaak plaas Ogod openbare skole se reg op ’n Christelike etos op die kantelpunt.
Soos alle kantelpunte word hierdie hofsaak voorafgegaan deur ’n lang aanloop, waar veral twee faktore ’n wesenlike rol speel.
Ogod gaan verder. Die organisasie wil God uit skole verban. Hy plaas elke Christenbeheerliggaam, -skoolhoof, -onderwyser, -ouer en -leerder in die beskuldigdebank. Op die oog af pleit Ogod en sy meelopers vir ’n neutrale niksheid in staatskole, maar inderwaarheid poog hy deur die hofsaak om ’n anti-geloofstandpunt op Christelike skole af te dwing. Indien suksesvol, sal Ogod daarin slaag om die uitlewing van Christelike geloofsoortuiging in openbare skole te kriminaliseer. Sy regsaksie kan kwalik as iets anders gesien word as ’n aanval op die Christelike geloof. Deur regsdwang skep hy nie neutraliteit nie, maar ’n gevaarlike vakuum wat kort voor lank ’n teelaarde vir radikalisme en fundamentele ekstremiste sal word.
Ongelukkig is daar organisasies wat in die naam van politieke korrektheid Ogod sterk in sy kwaad. Deur ’n naïewe politieke korrektheid misken hulle nie net die Christelike geloofsoortuiging van die meerderheid van hulle lede en Suid-Afrikaners nie, maar loop dié gevaar: As jy alles vir almal wil wees, is jy later niks vir niemand nie. Hulle is blind vir die feit: Wanneer Christene opstaan vir die regte van hulle godsdiens, staan hulle ook op vir die reg op godsdiensvryheid vir alle godsdienste.
die Bybel is in 1973 die laaste keer in die parlament oop gemaak en gelees .die Here het sy hand toegemaak oor ons volk ,ons sal moet terug keer na sy woord en baie vinnig