Die fjord, wat sowat 200 kilometer noordoos van Bergen en 280 kilometer noordwes van Oslo geleë is, het 'n lengte van vyftien kilometer en is 'n sytak van die Storfjord ("Groot Fjord"). Die Geirangerfjord is – saam met 'n ander Wes-Noorse fjord, die Nærøyfjord – die langste en diepste fjord ter wêreld. Die rotswande aan sy weerskante troon 1 400 meter bo seevlak uit en strek 'n verdere 500 meter tot by die seebodem. Watervalle, gletsermere en bosgebiede langs die rotswande maak deel uit van die fjordlandskap. Die dorp Geiranger is sowat 100 kilometer van die kus af aan die eindpunt van die fjord geleë.
Die laaste bewoners het hul plase as gevolg van die moeilike lewensomstandighede teen die middel van die 19de eeu vir goed verlaat – sommige van hulle, wat hier nie net eensaamheid ervaar het nie, maar ook aan armoede en rotsstortings blootgestel was, het destyds net soos baie ander Nore 'n nuwe heenkome in Noord-Amerika gevind. Deesdae word die plaashuise as 'n kulturele erfenis beskou en herstel.
Die sogenaamde "Arendpad" (Noors: Ørneveien) met sy elf haarnaalddraaie is in 1953 voltooi en loop oor 'n maksimale hoogte van 600 meter bo seevlak. Die uitsigpunt Ørnesvingen langs die pad bied 'n uitsig oor die fjord.