8 Groot vordering vir vryheid in die Amerikaanse geskiedenis - GESKIEDENIS - Inligting - 2022
8 Groot vordering vir vryheid in die Amerikaanse geskiedenis
Die stigtervaders stel 'n hoë standaard vir die nuwe nasie in 1776. Maar van die begin af was debat oor die beste manier om dit te doen, 'n inherente deel van die Amerikaanse eksperiment. Sedert die stigting het die Verenigde State hoë en lae oomblikke onderweg gehad om vryheid en gelykheid vir sy burgers te verseker. Kyk terug na agt oomblikke in die geskiedenis toe die land vordering gemaak het om lewens, vryheid en die strewe na geluk te verseker - vir almal.
1. Die Onafhanklikheidsverklaring
Meer as 'n jaar nadat gevegte tussen koloniale milisie en Britse magte in April 1775 uitgebreek het, het die Kontinentale Kongres in Philadelphia uiteindelik besluit om die onafhanklikheid van die Noord -Amerikaanse kolonies te verklaar. Die hoofdoel van die Onafhanklikheidsverklaring, wat op 4 Julie 1776 aangeneem is, was om die koloniste se griewe teen Groot-Brittanje voor te lê, maar dit sou Thomas Jefferson se inleidende woorde wees ('Ons glo dat hierdie waarhede vanselfsprekend is; dat alle mense gelyk geskape word; dat hulle deur hul Skepper sekere onvervreembare regte toegerus is ... ") wat die sterkste in die komende geslagte sou weerklink.
2. Die Handves van Regte
VIDEO: Die Amerikaanse grondwet
Na verskeie mislukte pogings om 'n regering te skep, word 'n konvensie van 1787 opgeroep om 'n nuwe regstelsel vir die Verenigde State op te stel. Hierdie nuwe grondwet maak voorsiening vir verhoogde federale gesag, terwyl die basiese regte van sy burgers steeds beskerm word.
In die vroegste jare van die nuwe nasie het baie mense die Grondwet gekant omdat hulle gedink het dit gee die federale regering te veel mag oor sy mense. Sodra die nuwe Amerikaanse kongres vergader het, het hy begin debatteer oor 'n aantal grondwetlike wysigings, waarvan die eerste tien in Desember 1791 as die Handves van Regte bekragtig is. Deur sekere fundamentele regte te verseker - insluitend vryheid van spraak en godsdiens, die reg om wapens te dra en die reg op 'n regverdige verhoor - teen die skending van die federale regering, het die Handves van Regte die burgerlike vryhede van Amerikaners aansienlik uitgebrei, met implikasies wat nog steeds bestaan word vandag gedebatteer.
3. Die afskaffing van slawerny
Teen 1862 het president Abraham Lincoln daarvan oortuig dat die vrystelling van die suide van die suide van kritieke belang was vir die poging van die Unie om die burgeroorlog te wen. Alhoewel die Emancipation Proclamation, wat die daaropvolgende jaar van krag geword het, slegs van toepassing was op die slawe in die Konfederale state, het Lincoln dit in sy historiese Gettysburg -toespraak duidelik gemaak dat die Unie nou baklei het om 'n 'nuwe geboorte van vryheid' te bied eerder as om net die suide te bring terug in die vou. Die verloop van die 13de wysiging van die Grondwet in 1865 het die instelling van slawerny afgeskaf en meer as 4 miljoen swart mans, vroue en kinders wat vroeër in slawerny was, vryheid verleen.
4. 'Verlange om asem te haal' - die era van immigrasie
'Gee my u moeges, u armes/u gedrukte massas wat smag om asem te haal,' verbeel die digter Emma Lazarus die Statue of Liberty vir die wêreld in haar beroemde sonnet 'The New Colossus'. Van 1880 tot 1920 het meer as 20 miljoen immigrante na die Verenigde State gekom om vryheid en nuwe geleenthede te soek. Of hulle nou vlug vir godsdiensvervolging (Oos -Europese Jode), honger en armoede (Italianers), of oorlog of revolusie tuis (Armenië en Mexiko), die Verenigde State verwelkom hierdie nuwe aankomelinge - met die uitsondering van mense uit Asiatiese lande, wie se toegang was streng beperk deur wette soos die Chinese uitsluitingswet van 1882. Hierdie betreklik oop deurbeleid het geëindig met die aanvang van die Eerste Wêreldoorlog, en in die 1920's sou 'n reeks nuwe wette ingestel word om immigrasie te beperk.
5. Die 19de wysiging
Sowat 72 jaar nadat die nasionale vroueregtebeweging by Seneca Falls begin is, het die bekragtiging van die 19de wysiging in 1920 uiteindelik aan vroue die stemreg gegee. Ondanks terugslae en interne verdeeldheid in die dekades na die burgeroorlog, het die stemregbeweging in die vroeë 20ste eeu momentum gekry, aangesien betogers gearresteer, gevange geneem en in sommige gevalle hongerstakings vir die saak gedoen het. Nadat Tennessee die laaste noodsaaklike staat geword het om die 19de wysiging in Augustus 1920 te bekragtig, het vroue regoor die land na die stembus gegaan om hul langverwagte reg uit te oefen om in die presidentsverkiesing te val.
'Mense van Wes -Europa ... die uur van u bevryding kom nader', het generaal Dwight D. Eisenhower, opperbevelvoerder van die Allied Expeditionary Force, aangekondig in 'n toespraak wat op 6 Junie 1944 oor die radio uitgesaai is. Teen die einde van daardie dag het sommige 156 000 Amerikaanse, Britse en Kanadese magte het gelyktydig op vyf strandhoofde in Noord -Frankryk geland, wat die geallieerde inval in Wes -Europa tydens die Tweede Wêreldoorlog begin het. Soos die toespraak van Eisenhower voorspel het, was die seëvierende landing die begin van die einde vir Adolf Hitler se Nazi -magte, wat minder as 'n jaar later onvoorwaardelik sou oorgee.
7. Die Burgerregtewet van 1964
VIDEO: Wet op Burgerregte
Na jare se stryd en terugslae, vier advokate vir gelykheid die verloop van wetgewing wat rassediskriminasie verbied.
In 1963, toe burgerregte -aktiviste teen segregasie en stemmingsbeperking in die suide protesteer, gewelddadige opposisie teëgekom het, en honderdduisende mense opgeruk het na Washington om 'Jobs and Freedom' te eis, het president John F. Kennedy die eerste groot burgerregtelike wetgewing ingestel sedert Heropbou. Na die moord op JFK in November, het sy opvolger Lyndon B. Johnson die saak aangeneem en die wetsontwerp hardnekkig deur stywe Demokratiese opposisie in die kongres gestoot. Op 2 Junie 1964 onderteken Johnson die Wet op Burgerregte, wat die skeiding van openbare en baie private fasiliteite beëindig het en diskriminasie op grond van ras, kleur, godsdiens, geslag of nasionale oorsprong verbied.
8. Vryheid om te trou
Op 26 Junie 2015 het die Hooggeregshof 'n belangrike uitspraak gelewer waarin verklaar word dat die Grondwet aan egpare van dieselfde geslag die vryheid om te trou waarborg. Die saak wat gelei het tot hierdie mylpaalprestasie vir die gay -regte -beweging, Obergefell v. Hodges, het begin toe paartjies van dieselfde geslag in Ohio, Michigan, Kentucky en Tennessee gedagvaar het en verklaar dat die verbod van hul state op gay-huwelike ongrondwetlik is. In 'n besluit wat die hof se uitspraak van 1967 bevestig het Loving v. Virginia, wat staatswette verbied wat 'n huwelik tussen rasse verbied, het regter Anthony Kennedy verklaar dat die vryheid om te trou een van die mees fundamentele vryhede is wat individue ingevolge die 14de wysiging gewaarborg is, en moet geld vir egpare van dieselfde geslag, net soos vir heteroseksuele paartjies. "Hulle vra om gelyke waardigheid in die oë van die wet," het Kennedy geskryf. 'Die Grondwet gee hulle die reg.'
Swart geskiedenis tydlyn: 1930–1939
Te midde van die wette van die Groot Depressie en Jim Crow gedurende die dertigerjare, maak swart Amerikaners steeds groot vordering op die gebied van sport, opvoeding, visuele kuns en musiek. In hierdie dekade word baie revolusionêre boeke en romans gepubliseer en die vorming van verskeie belangrike swart organisasies en instellings.
7 April: Een van die eerste kunsgalerye met swart kuns is oop vir die publiek aan die Howard -universiteit. Die Howard University Gallery of Art, gestig deur James V. Herring, 'n Swart Amerikaner, is die eerste in sy soort en sy eerste uitstalling is so suksesvol dat 'n permanente versameling geskep word. Sedert die oprigting van die universiteit se kunsafdeling in 1928, het Herring die departement se artistieke visie gerig en dit gebruik om swart kuns 'n platform te gee. Haring het 'n sê oor alle werk wat ten toon gestel word, en 'n hand in die loopbane van baie opkomende swart kunstenaars wat deur die Howard-universiteit kom, waaronder Alma Thomas en David Driskell. Haring is 'n voorstander van die afbreek van rassegrense binne kuns in plaas van slegs swart kuns, en bevat ook die werk van swart en nie-swart kunstenaars saam in sy galerye. Hy voel dat die skeiding van swart en wit kuns slegs bydra tot die verhaal dat swart kuns nie gelyk is aan wit kuns nie en dat ooreenkomste gevier moet word.
4 Julie: Die Swart Islamitiese beweging bekend as die Nation of Islam (NOI) is in Detroit, Michigan, gestig deur Wallace Fard Muhammad. Binne vier jaar neem Elijah Muhammad beheer oor die godsdienstige beweging na Wallace Fard Muhammad se uittrede, en verplaas sy hoofkwartier na Chicago. Die doel van hierdie radikale swart godsdienstige groep is om die lewens van swart Amerikaners te verbeter deur hulle te help om onafhanklikheid, vrede en eenheid met mekaar te bereik. 'N Paar jaar nadat dit gestig is, verkry die NOI baie volgelinge. Maar omdat die groep swart nasionalistiese idees ondersteun, insluitend die skeiding van swart mense van die res van die samelewing en antisemitiese en anti-blanke ideologieë bevorder, kry hierdie groep ook baie kritici, waaronder swart Amerikaners wat hierdie beweging as skadelik vir die burgerregte beskou. beweging.
Walter White as NAACP -sekretaris: Die National Association for the Advancement of Colored People (NAACP) huur Walter White aan as sy uitvoerende sekretaris. Met White in hierdie rol, word die organisasie meer effektief om rassediskriminasie bloot te stel en te verminder. Hy implementeer meer aggressiewe veldtogtaktieke, insluitend protesoptrede en steun aan politici en ander elite -Amerikaners, strategieë wat die organisasie sterker maak as ooit tevore. White slaag ook daarin om geld in te samel vir die NAACP, onder leiding van regsveldtogte, en ondersteun baie swart kunstenaars tydens die Harlem Renaissance.
Belangrik vir White se sukses is die feit dat hy 'n swart man is, wie se ligter vel hom dikwels as White verwar. Hy gebruik dit tot sy voordeel om naby magtige wit mense te kom en gevalle van geweld teen swart mense soos lynchings en onluste te ondersoek. Hy onthul inligting oor meer as agt rasse -onluste en 40 lynchings wat in hierdie ondersoeke verkry is en bring hierdie onreg teenoor swart mense aan die publiek bloot.
Simfonie nr. 1 "Afro-Amerikaans": Die simfoniekomponis William Grant Still word die eerste swart Amerikaner wat sy musiek deur 'n groot orkes laat uitvoer. Sy stuk, 'Symphony No. 1' Afro-American ',' is in 1930 gekomponeer, uitgevoer deur die Rochester Philharmonic in 1931 en vier jaar later uitgevoer deur die New York Philharmonic in Carnegie Hall. Die simfonie bevat elemente van jazz en blues en word vergelyk met 'n Black spiritual. Still se musiek vier die swart kultuur en beeld die beproewinge en swaarkry uit wat swart Amerikaners al eeue lank ondervind het, insluitend slawerny en diskriminasie.
25 Maart: In Maart word nege swart jong mans - waarvan een slegs 13 jaar oud en die oudste 20 - daarvan beskuldig dat hulle twee blanke vroue in Scottsboro, Alabama, verkrag het. Hulle staan ​​bekend as die Scottsboro -seuns. Die seuns word onwettig in die trein gevind en deur die polisie in hegtenis geneem, wat twee blanke vroue, Victoria Price en Ruby Bates, oortuig om te beweer dat die seuns hulle verkrag het. Die jong vroue maak die valse bewerings waarskynlik omdat hulle nie wil hê dat dit aan die lig gebring moet word dat hulle ook onwettig met die trein gery het nie, maar Price is 'n baie meer gewillige getuie as Bates, wat baie min tydens die verhoor sê. Die nege swart jeugdiges is Andrew Wright, Leroy Wright, Charlie Weems, Clarence Norris, Eugene Williams, Haywood Patterson, Olen Montgomery, Ozie Powell en Willie Roberson. Hulle saak begin op 6 April en hulle word vinnig skuldig bevind aan die misdade en tot die dood veroordeel Leroy Wright, die jongste, lewenslank. Samuel Leibowitz is hul advokaat, en hy werk sonder betaling.
Die saak van die Scottsboro Boys kry vinnig nasionale aandag danksy die pogings van verskillende organisasies en betogers wat vir hul vryheid veg. Die NAACP en die Amerikaanse Kommunistiese Party, veral die Internasionale Arbeidsverdediging, kom saam om die Scottsboro -verdedigingskomitee te vorm. Hierdie komitee verseker dat die saak so openbaar moontlik gehou word en dat Amerika verstaan ​​dat rassisme ter sprake is. In 1933 getuig Bates dat sy en Price nog nooit verkrag is nie en dat sy deelneem aan die stryd om die seuns te bevry. In 1937 word vier van die seuns vrygelaat. Oor die volgende paar jaar word die oorblywende vyf op parool of ontsnap uit die tronk.
Tuskegee -studie: 'N Studie van 40 jaar begin in Tuskegee, Alabama, en toets die impak van sifilis op 600 swart mans. Driehonderd nege en negentig van die mans het sifilis en 201 nie. Die "Tuskegee -studie van onbehandelde sifilis in die negermans" of die Tuskegee -sifilis -eksperiment word in samewerking met die Tuskegee -universiteit deur die Amerikaanse openbare gesondheidsdiens opgestel. Die mans word nooit ingelig dat hulle die siekte het nie, of die werklike doel van die studie word vertel: dit is nie om hulle te help nie, maar om die gevolge van laatfase-sifilis wat onbehandeld gelaat word, te ondersoek. Omdat die deelnemers mislei word oor die doel van die eksperiment en gelieg word oor hul behandeling, is die studie, wat sonder hul ingeligte toestemming uitgevoer is, een van die ergste onetiese eksperimente wat ooit uitgevoer is. Die studie duur 40 jaar aan.
Die deelnemers word vertel dat hulle behandel word vir 'slegte bloed' en vergoed word vir hul deelname met gratis kos en mediese ondersoeke, maar niemand kry behoorlike behandeling vir hul sifilis nie, selfs al word bevind dat penisillien baie effektief is in die behandeling van die siekte. Slegs placebo's en metodes wat reeds bekend is as ondoeltreffend en/of giftig, word toegedien, sowel as nie-terapeutiese diagnostiese prosedures, soos ruggraatkrane, wat die dokters behandelings noem om die pasiënte daartoe in te stem. Die dokters is 'n paar jaar na die eksperiment bewus van die gevare van onbehandelde sifilisinfeksies, wat hartkomplikasies en onder meer verlamming insluit, maar hulle gaan voort met die eksperiment. Hierdie studie verteenwoordig die wydverspreide probleem van rassisme op mediese gebied en veroorsaak dat baie Swart Amerikaners die bedoelings van mediese spesialiste wantrou. As die eksperiment uiteindelik in 1972 beëindig word, het die meeste deelnemers sifilis aan hul vennote oorgedra en dit aan hul kinders oorgedra, en baie is dood aan gesondheidsprobleme wat verband hou met hul onbehandelde sifilis.
"Neem my hand, kosbare Heer": Thomas Dorsey, bekend as die 'vader van Afro-Amerikaanse gospelmusiek', skryf 'Take My Hand, Precious Lord'. Sy werk sluit aan by gospel- en bluesmusiek, twee genres wat opvallend is in die swart kultuur, en word 'n leidende invloed in die nuutste genre van gospelblues. Hy beïnvloed ook die manier waarop gospelmusiek uitgevoer word, en moedig koorlede aan om hul liggame en dans te beweeg terwyl hulle musikale komposisies los speel en interpreteer.
Los Angeles Sentinel: Leon H. Washington publiseer Sentinel in Los Angeles. Hierdie weeklikse swart koerant is die grootste swart koerant in die land en ook een van die oudste swart publikasies.
Savage Studio of Arts and Crafts: Beeldhouer Augusta Savage open die Savage Studio of Arts and Crafts uit Harlem, New York. Dit is die grootste kunssentrum in die Verenigde State. Savage word die eerste swart vrou wat by die National Association of Women Painters and Sculptors aangesluit het. Haar werk bring hulde aan Swart Amerikaners - sommige kunstenaars en musikante, sommige politici en leiers en ander gewone mense - en beeld dit outentiek en met groot detail uit. In die loop van haar loopbaan beeld Savage borsbeelde van beide Marcus Garvey, swart nasionalis en stigter van die Universal Negro Improvement Association, en W.E.B. DuBois, 'n skrywer en burgerregte -aktivis. Een van Savage se bekendste beelde, Gamin, beeld 'n swart seuntjie, haar neef, met realistiese kenmerke uit, 'n relatief atipiese praktyk in styl en onderwerp. Swart kinders sien haar beeldhouwerk en waardeer dit uiteindelik om kuns te sien wat soos hulle lyk.
Donaldson -versameling / Getty Images
Op hierdie manier:James Weldon Johnson publiseer sy outobiografie, "Along This Way." Johnson, 'n skrywer en aktivis sy hele lewe lank en die uitvoerende sekretaris van die NAACP van 1920 tot 1930, skryf oor sy ervarings as 'n Swart Amerikaner en die diskriminasie waarmee hy in sy persoonlike lewe en loopbaan te kampe gehad het. Nadat hy by die NAACP afgetree het, word Johnson professor in Fisk32 in 1932 en die eerste swart professor aan die Universiteit van New York in 1934. Ander gepubliseerde werke van Johnson sluit in "The Autobiography of an Ex-Colored Man", "God's Trombones: Seven Negro" Preke in vers, "" Vyftig jaar en ander gedigte "en" Boek van Amerikaanse negerpoësie. " Johnson sluit aan by prominente figure van die Harlem Renaissance, waaronder Zora Neale Hurston, Louis Armstrong en Langston Hughes en verteenwoordig swart intellektualisme.
Wanopvoeding van die neger:Historikus Dr. Carter G. Woodson publiseer "Mis-education of the Negro." Dr Woodson, 'n opvoeder sedert 1903, voel passievol daaroor om die land se onderwysstelsel vir swart Amerikaners te verbeter. Hierdie boek beskryf alles wat hy verkeerd sien met die manier waarop die Amerikaanse onderwysstelsel swart studente opvoed of 'verkeerd opvoed'. Hy kritiseer veral die manier waarop skole swart studente misluk deur nie hul omgewings en ervarings as swart Amerikaners in ag te neem by die onderrig daarvan nie. Hierdie benadering, meen dr. Woodson, is 'n ongerief vir swart studente, omdat dit hulle ontmoedig om hul kultuur en geskiedenis te omhels en hulle laat voel dat die enigste manier om te slaag, meer is soos wit mense en doen wat vir hulle gesê word. Die boek van Dr. Die ander boeke van dr. Woodson, waarvan baie onderwerpe bespreek wat in 'Mis-education of the Negro' aangebied word, sluit in 'The Education of the Negro Before 1861' en 'The Negro in Our History'.
Dr. W.E.B. Du Bois verlaat die NAACP: Dr. W.E.B. Du Bois bedank uit die NAACP. Hy was die direkteur van publisiteit en navorsing van die organisasie en lid van die raad van direkteure van 1910 tot 1934. Dr Du Bois, wat gehelp het om die NAACP te stig, bestuur ook die organisasie se maandelikse publikasie, Die Krisis. Hy neem die besluit om die NAACP te verlaat wanneer sy toenemende belangstelling in marxisme, Afrika -nasionalisme en meer radikale benaderings tot die bestryding van rassisme nie meer strook met die begeerte van die organisasie om gelykheid vir swart Amerikaners te bewerkstellig deur voorspraak en wetgewende vooruitgang nie.
'Jonah's Gourd Vine': Antropoloog Zora Neale Hurston publiseer haar eerste roman, "Jonah's Gourd Vine." Hurston is onafskeidbaar van die Harlem Renaissance en sy verdien baie lof en terugslag vir haar werk, wat sosiale norme weerstaan. Sy skryf amper uitsluitlik oor Swart Amerikaners, en sy doen dit sonder om aspekte van hul identiteit of die stryd waarmee hulle te kampe het, te verberg. "Jonah's Gourd Vine" is die eerste van vele romans wat sy sou skryf, en dit vertel die verhaal van 'n jong swart egpaar. Hierdie roman bevat elemente van die suidelike swart kultuur, soos hoodoo -praktyke, en Hurston skryf realisties oor die lewe as 'n swart Amerikaner in 'n gemeenskap wat deur rassisme oorheers word. Sy skryf in Black Vernacular Engels en haar bereidwilligheid om swart Amerikaners werklik uit te beeld, is ongekend en skuif grense wat deur skrywers voor haar gestel is. Haar romans en toneelstukke, met die gebruik van folklore en swart kulturele temas, dra op 'n klein manier by tot 'n groter aanvaarding van Swart Amerikaners in die samelewing deur wit mense.
Afro -koerant / Gado / Getty Images
Count Basie -orkes: Pianis Count Basie stig die Count Basie -orkes, wat een van die gewildste orkeste van die Swing Era word. Basie en sy groep kom om die klank van 'n groot band te definieer en die jazz -genre gewild te maak. Hy neem op met ander prominente swart musikante, waaronder Dizzy Gillespie en Ella Fitzgerald.
Februarie - April: Die Amerikaanse hooggeregshof beslis in Norris v. Alabama dat 'n verweerder die reg het op 'n verhoor deur 'n jurie van hul eweknieë. Hierdie uitspraak vernietig die vroeë skuldigbevinding van die Scottsboro Boys, wat deur 'n all-White-jurie uitgespreek is. By ondersoek ontdek die hof dat Swart Amerikaners nog nooit as jurielede in die land waar die verhore plaasgevind het, gemaak is nie en vind die doelbewuste uitsluiting van gekwalifiseerde kandidate op grond van ras ongrondwetlik. Hierdie uitspraak beïnvloed nie net die uitslag van die Scottsboro -saak deur die uitspraak van die oorspronklike jurie om te keer nie, maar beïnvloed ook die Amerikaanse regstelsel deur amptenare te dwing om die belangrikheid van diversiteit en insluiting in die Amerikaanse hofstelsel te oorweeg.
Julie: Die Southern Tenant Farmer's Union (STFU) word deur die Sosialistiese Party gestig om suidelike deelnemers te help om te veg vir beter lone en werksomstandighede. Veehouers en huurders word deur grondeienaars en planters uitgebuit en met billike lone bedrieg, soms selfs sonder rede. Die vakbond word gevorm deur 11 Blanke en sewe Swart mans wat voel dat hulle op dieselfde manier as boere benadeel word. Die STFU is een van die eerste vakbonde wat ten volle geïntegreer is, en dit is hierdie feit sowel as die sosialistiese bande van die organisasie wat negatiewe aandag trek. Baie aanvalle vind plaas tydens vakbondvergaderings, sommige op ras gebaseer en ander op grond van vrees vir die kommunistiese party. Vroue mag sommige vergaderings bywoon, wat ook hierdie vakbond laat opval.
5 Desember: Dr Mary McLeod Bethune stig die National Council of Negro Women en roep meer as 28 leiers van nasionale vroue -organisasies saam. Dit is die eerste nasionale raad wat uit swart vroue -organisasies bestaan. Aangesien swart vroue gewoond was aan diskriminasie en uitgesluit word van die politiek, kom lede van hierdie raad bymekaar om vir hulself te pleit en gelykheid te bewerkstellig in 'n samelewing wat hulle benadeel vanweë die kleur van hul vel en hul geslag. Dr Bethune kies Washington, DC, vir die raad se hoofkwartier. Coretta Scott King is een van die lede. Die groep borg pogings wat bedoel is om Swart Amerikaners toe te rus met kennis oor hoe hulle hul lewensgehalte kan verbeter, en beoefen politici vir alles, van diversiteit in die Withuis tot die afskaffing van meningspeilings wat bedoel is om swart kiesers uit te skakel.
Afdeling Negersake: Dr Bethune word aangestel as direkteur van die Afdeling Negersake vir die National Youth Administration. Sy is die eerste swart vrou wat 'n presidensiële aanstelling ontvang het en is die hoogste swart vrou in 'n administratiewe posisie in die administrasie van president Theodore Roosevelt. Hierdie tak werk saam met universiteite, politici en sake -eienaars om swart vroue te help voorberei op die arbeidsmag. Duisende swart meisies en jong vroue neem deel aan programme wat Bethune organiseer, geld verdien tydens hul werksopleiding en hul gemeenskappe verbeter deur noodsaaklike bedrywe soos gesondheidsorg en opvoeding te ondersteun. Na raming kom 300 000 swart jong vroue deur hierdie program.
Sifilis en die behandeling daarvan:Dr William Augustus Hinton word die eerste swart Amerikaner wat 'n handboek publiseer wanneer hy skryf Sifilis en die behandeling daarvan. In 1929 het Hinton 'n bloedtoets vir die diagnose van sifilis ontwikkel wat vasberade was om beter te wees as bestaande toetse - insluitend Wassermann en Sigma - omdat dit meer akkurate resultate gelewer het en makliker was om toe te dien. Hierdie boek bespreek die bevindinge van Hinton na jare se navorsing oor sifilis. Hinton se werk het 'n groot impak op die gebied van geneeskunde en sy handboek geniet die respek van baie mediese spesialiste en geleerdes. Op hierdie manier help hy om die vermoëns van Swart Amerikaners te bewys. Alle lede van die wetenskaplike gemeenskap erken egter nie sy prestasies of neem hom ernstig as 'n professionele persoon nie, want hy is swart, en Hinton streef daarna om die proewe wat sy ras gedurende sy loopbaan aangebied het, te oorkom.
Eerste swart federale regter: William H. Hastie word deur president Roosevelt aangestel as die eerste swart federale regter. Hastie dien op die federale bank in die Amerikaanse Maagde -eilande. Roosevelt se besluit om 'n swart regter aan te stel, word gedryf deur sy begeerte om die sukses van die swart regsowerhede wat die Britte in die Wes -Indiese Eilande aangestel het, te herhaal. Hy voel dat die aanstelling van 'n swart persoon in 'n regterlike kantoor op die Maagde -eilande, waar die bevolking oorwegend swart is, voordelig sal wees vir kiesers. Hastie is tot 1939 regter hier.
Augustus: Jesse Owens verower vier goue medaljes tydens die Olimpiese Spele in Berlyn. Sy prestasie dwarsboom Adolf Hitler se plan om die Olimpiese Spele te gebruik om 'Aryan Supremacy' aan die wêreld te demonstreer. As Owens, 'n swart man, wen, bewys hy dat swart mense in staat is om teen wit atlete te staan. Baie meen dat sy deelname aan die Olimpiese Spele hierdie jaar gevaarlik was onder Hitler se leiding, en die direkteur van die NAACP, Walter White, het Owens aangespoor om nie deel te neem nie. Owens was egter van mening dat dit belangrik was om Swart Amerikaners in sport te verteenwoordig en het gegaan ten spyte van die gevaar dat Swart onder Hitler se rassistiese regime inhou.
Negerdansgroep: Katherine Dunham vorm die Negro Dance Group. Dunham se groep voer Afro-Karibiese dans en voer roetines uit wat volksverhale en elemente van Swart erfenis uitbeeld. Dunham maak 'n revolusie in die moderne konsertdans deur rasseboodskappe in haar choreografie op te neem en stel gewaagde en ritmiese interpretasies bekend wat nie standaard is vir Europese geïnspireerde dans gedurende hierdie tyd nie.
22 Junie: Joe Louis wen die swaargewigkampioenskap teen James J. Braddock op Comiskey Park in Chicago. Dit maak hom die eerste swart swaargewigkampioen. Dit word beskou as 'n klein oorwinning vir Swart Amerikaners in die strewe na gelykheid, omdat die prestasie van 'n swart man baie bekend gemaak word.
18 September: Zora Neale Hurston publiseer die roman "They Eyes Were Watching God."Hierdie boek oor 'n jong swart vrou wat op soek is na liefde terwyl sy in hartseer navigeer, is waarskynlik haar bekendste en invloedrykste werk, en dit neem sy plek in as een van die wonderbaarlikste produkte van die Harlem Renaissance. Die roman is ryk aan swart kulturele verwysings en dek kwessies rassisme in die suide. Dit word egter nie goed ontvang deur baie swart lesers wat meen dat Hurston se uitbeelding van swart Amerikaners vol rassestereotipes is nie, en nie in diepte is nie, miskien met die doel om blanke lesers te paai. Onder diegene wat kritiek lewer op die roman op hierdie manier is Alain Locke en Richard Wright.Die roman verkoop in die eerste 30 jaar minder as 5 000 eksemplare.
Oktober: The Brotherhood of Sleeping Car Porters and Maids teken 'n kollektiewe bedingingsooreenkoms met die Pullman Company. Hierdie kontrak verhoog lone vir spoorwerkers, verkort hul ure en verbeter hul werksomstandighede.
Eerste swart vrou wat 'n staatsverteenwoordiger geword het: Crystal Bird Fauset word die eerste swart vrou wat tot 'n staatswetgewer verkies is. Sy word gekies vir die Pennsylvania House of Representatives, wat bestaan ​​uit twee derdes van die blanke verteenwoordigers. In hierdie rol stel sy nege rekeninge voor. Fauset is ook verantwoordelik vir die stigting van beide die swart vroue -afdeling van die Demokratiese Nasionale Komitee, bekend as die Coloured Women's Activities Club en die United Nations Council of Philadelphia.
Februarie: Jacob Lawrence debuteer sy werk in 'n uitstalling by die Harlem YMCA. Lawrence beeld die lewe as 'n swart persoon op baie genuanseerde maniere uit en skilder swart historiese figure, waaronder Harriet Tubman en Frederick Douglass. Lawrence is van mening dat daar 'n skoonheid is om probleme te oorkom, en hy kies om swart mense te skilder wat eeue lank slawerny en onderdrukking verduur het. Sy unieke styl is 'n vorm van kubisme, en sy werk word vinnig tot 'n vlak van nasionale erkenning verhoog. Sommige van sy mees opvallende werke sluit in "The Life of Toussaint L'Ouverture", "The Migration of the Negro" en "Harlem."
Black Actors Guild of America: Die Negro Actors Guild of America of die Black Actor's Guild word gestig deur Fredi Washington, Ethel Waters, en ander in samewerking met die Theatre Authority, 'n niewinsorganisasie wat welsynspogings vir kunstenaars organiseer. Die tapdanser Bill "Bojangles" Robinson word tot ere -president van die groep aangewys. Hierdie organisasie is gevorm om die manier waarop swart Amerikaners in die media uitgebeeld word, positief te verander, ondersteuning aan verarmde entertainers te gee en die publiek op te voed oor die werk as 'n swart entertainer. Die negerakteur, 'n kwartaallikse tydskrif, word hoofsaaklik gepubliseer om laasgenoemde te bereik.
Eerste swart vrou wat 'n beoordelaar geword het: Jane M. Bolin word aangestel by die hof vir binnelandse betrekkinge in New York. Hierdie afspraak maak haar die eerste swart vrou wat 'n regter in die Verenigde State geword het.
9 April: Marian Anderson sing op Paassondag by die Lincoln Memorial voor 75 000 mense. Dit is beduidend vir Anderson se loopbaan omdat sy deur die jare baie besprekings geweier is weens rassisme en Eleanor Roosevelt ook vanjaar die NAACP Spingarn -medalje aan haar oorhandig.
12 gedagtes oor & ldquo Fighting for the Four Freedoms & rdquo
Hoe het minderhede tydens die Tweede Wêreldoorlog bedreigings vir hul vryhede in die buiteland en in die buiteland ondervind?
Minderhede in die VSA het tydens die Tweede Wêreldoorlog baie beproewings ondergaan. Amerika het 'n 'gelukkige' prentjie uitgebeeld waarin minderhede gelyk is aan wit mense. In werklikheid het minderhede geveg om hul vryhede te behou en 'n gevoel van gelykheid as die Amerikaners te handhaaf. U kan die bespotting van die Good Neighbor -beleid sien deur die manier waarop Mexikaanse Amerikaners gedurende hierdie tyd behandel is. Volgens die beleid sou die VSA 'n goeie buurman van Latyns -Amerikaanse lande wees. Gedurende die oorlogstyd was daar 'n gebrek aan veldwerkers hier in die VSA. Die Mexikaanse en Amerikaanse regering het besluit om die Bracero -program op te stel, waardeur Meksikane na die VSA kon kom om te werk. Dit was 'n goeie ekonomiese idee om meer produkte te verkoop om te verkoop, maar die behandeling van die werkers was nie die beste nie. Mexikane is gedwing om in moeilike omstandighede te werk omdat hulle nie burgers was nie en dus te eniger tyd gedeporteer kon word. Selfs die Mexikane wat burgers was, het dit moeilik gehad hier in die VSA. Hulle was genoodsaak om vir minder geld te werk in vergelyking met die blanke Amerikaners. Sommige van hul vryhede is teruggegee nadat Texas die resolusie Equal Privileges geskep het. Aangesien Mexikane as Kaukasies beskou is, was hulle "geregtig op gelyke behandeling in plekke van openbare verblyf".
Vryhede vir inheemse Amerikaners en swartes word sedert die begin van hierdie land uitgedaag. Volgens 'n swart staalwerker sou die vier vryhede alle rasse insluit. Gedurende die Tweede Wêreldoorlog het hierdie oorlogsveterane uit hierdie groepe probeer om die G.I. Uit die twee groepe was swartes die groep mense wat nog beperkings gehad het oor hoe hulle dit kon gebruik. Weens segregasie kon hulle die wetsontwerp slegs in spesifieke swart kolleges gebruik. Alhoewel hul vryhede in hierdie tyd steeds uitgedaag is, was dit die begin van die einde van segregasie.
Die Japannese was die minderheidsgroep hier in die VSA wat tydens die Tweede Wêreldoorlog die swaarste beleef het. Hulle is van al hul vryheid ontneem en gedwing om in interneringskampe te woon weens die vrees wat die VSA het vir spioene wat op ons grond geplant word. Hulle is met geweld geneem om in 'n gevangenisagtige plek te woon met 'n gevangenis soos skedule sonder om selfs bevraagteken te word oor hul lojaliteit aan Amerika. Volgens die teks was daar meer as 110 000 Japannese Amerikaners wat in hierdie interneringskampe moes woon. Na dit alles is hulle gedwing om in die weermag in te skryf nadat hulle gedwing is om lojaliteit aan Amerika te belowe. Daar was slegs 2 opsies. Doen soos die soldate sê of sit in die tronk weens 'n gebrek aan Amerikaanse trots.
2. Watter faktore na 1939 het gelei tot Amerikaanse betrokkenheid by die Tweede Wêreldoorlog?
Die betrokkenheid van die VSA in die Tweede Wêreldoorlog het stadig begin deurdat die VSA hulp aan die Geallieerde moondhede verleen het. Hierdie hulp het begin omdat Duitsland en Rusland Pole aangeval het. Hierdie hulp is gedoen deur 'n kontant- en vragmotor wat Brittanje in kontant vir die goedere sou betaal, en dan moes hulle dit vervoer of op Britse skepe "vervoer". Ander gebeurtenisse, nader aan die aanvalle op Pearl Harbor, sluit in die vries van Japannese bates om hul vermoë om olie van die internasionale mark te koop te beperk, en die USS -vernietiger, Reuben James, is deur Duitsland laat sink. Wat ek glo die grootste faktor is vir die Amerikaanse betrokkenheid by die Tweede Wêreldoorlog, is die aanval op Pearl Harbor. Hierdie direkte aanval op die VSA het die VSA gedwing om oorlog teen Japan te verklaar, wat daartoe gelei het dat die asmagte oorlog teen die VSA verklaar het en ons het die oorlogsverklaring weergee.
1. Waarom het die meeste Amerikaners in die 1930's isolationisme ondersteun?
Antwoord: Amerikaners was in die dertigerjare baie lief vir isolationisme. Spanning as gevolg van Japannese en Duitse betrekkinge was irrelevant vir die alledaagse Amerikaanse lewe. Dit was goed vir Amerikaanse burgers om nie betrokke te wees by wêreldkonflikte nie, veral nadat hulle so onlangs uit 'n verwoestende wêreldoorlog gekom het. Daar was ook reeds sake met die betrokke lande, en die mense en maatskappye wat betrokke was, wou nie die winspotensiaal in die buiteland prysgee nie. Die olie-, motor- en vliegtuigmarkte was diep gekoppel aan Japan, Duitsland en die Sowjetunie, wat die verbintenis met hierdie nasies onaantreklik maak. Daar is ironie in die verenigbaarheid van sake in die buiteland saam met 'n intense vrees vir buitelandse betrekkinge. Verset teen oorlog was algemeen in die land, en burgers ondersteun vrede, veral nadat verhale verskyn het oor die regering wat baie baat by die Eerste Wêreldoorlog. Die getrouheid van immigrante aan hul tuislande is gedurende die dertigerjare versterk, wat Amerikaners verder laat vrees het vir die idee om na die buiteland uit te brei. Daarbenewens is daar neutraliteitswette deur die kongres aangeneem, wat die verkoop van wapens aan lande in 'n oorlog verbied het. Dit is ingestel in die hoop om konflik in die vryheid van seevaart en reis te vermy, wat 'n groot deel was van Amerika se aanvanklike betrokkenheid by die Eerste Wêreldoorlog.
A. Na die einde van die Eerste Wêreldoorlog en deur die Groot Depressie was daar 'n oorweldigende teenoorlogse sentiment in Amerika. Isolasionistiese sienings het die kongres oorheers terwyl neutraliteitswette aangeneem is en tienduisende kollege -studente besig was met 'stakings vir vrede'.
Isolasie kon egter nie lank gehandhaaf word nie. Foner sê dat Winston Churchill 'die nuwe wêreld in alle mag en mag' gevra het om die ou wêreld te red. Binnekort het die kongres besluit om wapens aan Brittanje te verkoop op 'n "kontant -en -dra" basis. FDR is vir 'n derde ampstermyn verkies, sodat sy planne ononderbroke kon plaasvind. Die betrokkenheid by ander lande het toegeneem namate die VSA die Lend-Lease Act aangeneem het en miljarde dollars aangegaan het om China, Brittanje en die Sowjetunie met wapens te help.
Dit het die lang verklaarde rede vir die stryd om Amerika teruggebring. Dat die wêreld 'n vrye plek vir demokrasie kan wees, het 'n opgestane rede vir betrokkenheid by die oorlog geword. Wat oorgebly het, was dat hierdie kreet die kreet van die algemene publiek sou word, en dit kom veral na vore in die "Fight for Freedom" -byeenkoms in New York. Die eis om 'n onmiddellike oorlogsverklaring teen Duitsland is beëindig.
Vraag: Hoe het die einde van die oorlog die naoorlogse wêreld begin vorm?
Oorloë lei gewoonlik tot nuwe internasionale beleid en vooruitgang in tegnologie en ekonomie. Die einde van die Tweede Wêreldoorlog was nie anders nie. Met die einde van die oorlog gekenmerk deur geweld en politieke onrus, was die jare daarna getrou aan hul wortels. Internasionale verhoudings was oor die hele wêreld gespanne. Nuwe tegnologie wat tydens die oorlog ontstaan ​​het, sal die manier waarop oorloë gevoer word, verander. Uiteindelik was daar 'n massiewe finansiële oplewing in baie lande.
Internasionale betrekkinge sal noodwendig gespanne wees na 'n oorlog. Na WW. die verhouding tussen die VSA en sy voormalige bondgenote was ten beste swak. Die grootste voorbeeld hiervan was die verhouding tussen die VSA en Rusland. Voordat die oorlog eers geëindig het, was baie van die bondgenote in die eerste plek onrustig oor hul verhoudings. Daar was geen vertroue nie, en hulle was net verenig as gevolg van hul gemeenskaplike energie. Na die oorlog het hierdie gebrek aan vertroue gelei tot 'n groter spanning op die verhouding, wat uiteindelik sou lei tot die begin van die Koue Oorlog en die wapenwedloop wat die verhouding van die lande tot in die negentigerjare sou kenmerk. Dit gesê, ander internasionale verhoudings was ook gespanne. Die tweede helfte van die 20ste eeu is wêreldwyd gekenmerk deur dekolonisering en stryd om onafhanklikheid. Sentimente wat tydens die oorlog ontstaan ​​het, was 'n belangrike bydraende faktor tot hierdie revolusie, namate internasionale steun toegeneem het. Dit alles het bygedra tot die werklike behoefte om die VN, wat na die Tweede Wêreldoorlog geskep is, te benut.
Tegnologie kan die verloop van die geskiedenis verander, soos tydens en na die Tweede Wêreldoorlog. Voor die keerpunt in die oorlog was daar 'n sterk klem op U-skepe en slagskepe. Na die Slag van Midway was daar egter 'n massiewe verskuiwing na vliegdekskepe. Dit beteken 'n verskuiwing in die klem van militêre takke en die ontwikkeling van meer vliegtuigtegnologie.Die belangrikste vooruitgang was egter in die ontwikkeling van kernkopkoppe deur die Manhattan -projek. Die ontwikkeling van die kernplofkop het die atoomtydperk ingelui, sowel as die wapenwedloop wat voorheen genoem is. Dit het sy eie voor- en nadele, omdat dit gehelp het om die spanning tussen lande te verhoog en die spanning tot 'n mate verhinder het tot 'n volwaardige kernoorlog. Hulle het vrees gebruik, maar die gevolge was onmiskenbaar.
Uiteindelik het die ekonomie van die naoorlogse ekonomie gegroei. Lande het meestal groot vooruitgang beleef namate tegnologiese vooruitgang gemaak is en hulle handel met ander lande uitgebrei het. Die VSA het ook 'n swaar hand gehad in die totstandkoming van die Wêreldbank en die Internasionale Monetêre Fonds. Hierdie skeppings, alhoewel dit ontwerp is om die finansiële vryhede van ontwikkelende lande te verhoog, het eintlik bygedra tot die groeiende gaping tussen die lande en die wêreldmoondhede. Hulle het bygedra tot die vooruitgang van die lande wat reeds voor hul skepping magtig was, maar baie min gedoen het om ander te bevorder. Hierdie effekte sou egter eers later gevoel word. Eers, soos voorheen genoem, het die ekonomieë gegroei danksy uitbreiding, internasionale handel en tegnologiese vooruitgang.
3. Eerste Wêreldoorlog het 'n vaste idee bevorder dat die federale regering tydens groot konflikte of krisisse die plig moes neem om tydsbevoegdhede te neem om die land se veiligheid en ekonomie te beskerm. Hierdie idee is tydens die Tweede Wêreldoorlog aansienlik vergroot onder die Roosevelt -administrasie. In plaas van 'n enkele War Industries Board soos in WWI, het die regering die War Production Board, War Manpower Commission en die Office of Price Administration gestig. Hierdie departemente was bedoel om met ondernemings en arbeid saam te werk om die uitset en doeltreffendheid van die oorlogspoging te maksimeer. Om dit te doen, het die regering egter geweet dat dit 'n winsgewende aansporing vir besighede moes bied. Om dit te doen, bied Roosevelt lenings met lae rente, belastingtoegewings en kontrakte met gewaarborgde winste aan groot ondernemings aan. Byvoorbeeld, die fabriek van Henry Ford ' het sy produksie van motors na tenks verander in die lig van die hulp van die land, terwyl dit steeds wins maak. As gevolg hiervan het die BBP die hoogte ingeskiet en die oorblyfsels van die depressie het verdwyn met die vervaardiging van honderde skepe, duisende vliegtuie en tenks en miljoene vragmotors wat van die monteerbaan af rol. Dit het die regering en die onderneming geraak deur die rol van die regering in die ekonomie te vergroot deur so 'n aktiewe hand te neem in die produksie en die aansporing van sake. Boonop het sulke beleid per ongeluk 'n militêr-industriële kompleks geskep wat 'n gemilitariseerde federale regering met groot ondernemings verbind het. Arbeidsbewegings het ook groot vordering gemaak. Om die produksievlakke en vrede op die werkplek te handhaaf, het die federale regering besighede gedwing om vakbonde te erken, waardeur vakbondlidmaatskap aansienlik kon toeneem. Eise soos 'n maksimum uur werkweek en minimum loon het algemeen in die ekonomie geword. Hierdie driesydige ooreenkoms tussen die regering, die sakewêreld en die arbeid het 'n florerende oorlogsekonomie tot stand gebring wat die produksie maksimaliseer en wins vir elke groep behaal het.
Terwyl die oorlog inderdaad die oë van baie Amerikaners geopen het om die behoefte te sien om assimilasie te aanvaar en die diskriminasie van ander nasionaliteite wat die Verenigde State binnegaan, te beëindig, het dit nie noodwendig die diskriminasie van diegene buite die blanke ras beëindig nie. Soos Foner dit stel, het die patriotiese assimilasie by die kleurlyn gestop. " Vir Mexiko-Amerikaners was daar inderdaad werkgeleenthede en 'n paar regte verleen deur die Bracero-program. Baie Mexikane het egter voortdurend onrustig gevoel oor die dreigende kans om op enige oomblik gedeporteer te word. Nie net dit nie, maar Mexikane is dikwels gediskrimineer deur die laagste loon of 'n laer loon te betaal as mede -blanke werknemers wat dieselfde werk doen. Die Japannese Amerikaners het in hierdie oorlogstyd werklik 'n stryd gehad, want elke persoon van Japannese etnisiteit, of hulle nou betrokke was by die Japannese kultuur of nie, word as 'n moontlike spioen beskou. As gevolg hiervan is meer as 110 000 etnies Japannese burgers na verskuiwingskampe verhuis waar baie van die basiese vryhede waarvoor geveg is, nie gevind kon word nie. Vir Indiërs-Amerikaners het die oorlogspoging aan die lig gebring hoe beperk hul vryhede was. Baie het in die weermag gedien en baie ander het die voorbehoude verlaat om vir werk in oorlogsbedrywe te werk. Dit was die enigste manier om voordeel te trek. Andersins is die status van lewe op voorbehoude geensins bevoordeel nie. En uiteindelik het die kwessie van behandeling van Swart-Amerikaners gedurende hierdie tyd baie ironies huis toe gebring wat gelei het tot die vroeë vonke van die Burgerregtebeweging. Daar was nog steeds groot hoeveelhede vooroordeel in hierdie tyd waarin die Nazi -rasteorie probeer word beëindig. Terwyl hulle probeer het om Europeërs te bevry, was daar gedurende die jare van 1940 en 1941 13 gevalle van lynchings van swartes aan die tuisfront. Mediese beroepslui het geweier om negers en witbloedskenkings te meng sonder wetenskaplike basis. Baie wat in die weermag gedien het, het huis toe gekom met beperkte toegang tot die voordele van die GI -wetsontwerp. Uiteindelik is verstaan ​​dat die werklike stryd teen rassevooroordeel tuis net so nodig was as in die buiteland.
6. Hoe het die oorlog die lewens van vroue op die voorgrond verander, en wat dink verskillende groepe sou met die status van vroue na die oorlog gebeur?
Omdat mans in die oorlog moes veg, moes vroue in industriële werk werk om die leë plekke te vul. Die idee van 'n sterk werkende vrou is nie net gewild onder die OWI nie, maar ook in Hollywood en privaat advertensies. Rosie the Riveter het tydens die Tweede Wêreldoorlog 'n simbool geword van die werkende vrou, en teen die middel van die veertigerjare het vroue meer as 'n derde van die burgerlike werkers uitgemaak (en selfs 'n aansienlike aantal militante beroepe beklee). As gevolg van die oorlog het vroue baie meer werkgeleenthede gehad en kon hulle in tradisioneel deur mans gedomineerde loopbane werk.
Daarbenewens het ouer (getroude) vroue meer gereeld begin werk, en uiteindelik was dit meer as jong en alleenstaande vroue. Die nuwe werksgeleenthede vir vroue het 'n behoefte aan vroulike vakbonde veroorsaak wat probleme ondervind wat spesifiek vroue in die arbeidsmag raak. Baie vroue geniet die nuwe vryhede wat hulle as werkende burgers gehad het, en het gehoop dat hierdie vryhede ná die einde van die oorlog sou lewe.
Alhoewel die pas werkende vroue op 'n permanente aanpassing gehoop het, was vroue in die arbeidsmag 'n tydelike ding wat volgens hulle nie 'n blywende verandering by die regering, werkgewers en vakbonde was nie. Vroue werk net omdat hulle die leë plekke wat die oorlogsmanne agtergelaat het, moes vul. Baie mense het trouens aangevoer dat vroue wettiglik van hul werk ontslaan moet word wanneer die mans van die oorlog af terugkeer. In advertensies is vroue vertel dat hulle ook vir vryheid veg. Die vryheid was egter nie die vryheid van vroue op die arbeidsveld nie, maar die oorwinning van die weermag. Die primêre siening van die vrou was steeds dat sy 'n goeie vrou en moeder was wat haar gesin onderhou, wat die kern van 'n suksesvolle Amerikaanse samelewing was.
8. Die aard van die ideologiese stryd wat tydens die Tweede Wêreldoorlog plaasgevind het, was die sleutel tot die bevordering van die bande tussen rassisme in die Verenigde State en kolonialisme regoor die wêreld. Die Tweede Wêreldoorlog was 'n stryd teen die ideologie van die Nazi's en ander as -magte en hul mishandeling van mense. Roosevelt se vier vryhede is gegee in reaksie op hierdie mishandeling, veral die Nazi se mishandeling van die Joodse volk. Die vryheid van godsdiens en die vryheid van vrees is die belangrikste hier. Die ontkenning van die reg op werk op die As -mag en die vermoë om hulle teen die regering en leiers uit te spreek, bring verder die fokus van die vryheid van gebrek en die vryheid van spraak. Met elkeen van hierdie het die mag en begeerte om die as -magte te weerstaan, gegroei, maar dit word ook blatant duidelik van die teenstrydighede in die stryd wat die Geallieerdes teen die as -magte gelewer het, terwyl hulle dieselfde rassistiese en koloniale beperkings onder hul eie bewind toegelaat het.
Binne die Verenigde State het die skeiding van die swartes en blankes, sowel as die behandeling van die Japannese-Amerikaners tydens die oorlog getoon dat rassisme nie net 'n geval was onder Nazisme nie. Hierdie behandeling van die ander rasse het die krag van die stryd teen rassisme in ander dele van die wêreld verminder, terwyl dit terselfdertyd die rede was vir die behoefte aan meer gelyke behandeling van diegene in die Verenigde State.
Kolonialisme het 'n soortgelyke uitwerking gehad. Terwyl die kolonies deelgeneem het en gekyk het hoe hul koloniale leiers veg vir volle vryheid teen die asmagte, het dit duidelik geword dat daar 'n teenstrydigheid was in wat hulle veg vir verse hoe hulle kolonies behandel word. Hierin kan Roosevelt se vier vryhede weer op die voorgrond gesien word, aangesien die mense in die kolonies die basis van die stryd teen die asmagte as rede vir hul verdienstelike uitgebreide vryhede gebruik het.
Vraag 4: Hoe het verskillende groepe die vier vryhede anders verstaan ​​of ervaar?
As klas het ons die Norman Rockwell -versameling by die Museum of Art besoek. 'N Deel van die versameling het die vier vryhede as skilderye uitgebeeld. President Roosevelt in sy toespraak in die staatsrede in 1941 het die vier vryhede beskryf wat 'noodsaaklike menslike vryhede' is. Die vier vryhede was: (1) vryheid van spraak, (2) vryheid van aanbidding, (3) vryheid van gebrek en (4) vryheid van vrees. Verskillende groepe mense het verskillende sienings oor die vier vryhede.
Eerstens beskou vroue in die Verenigde State die vier vryhede op 'n unieke manier. Vroue het byvoorbeeld 'n unieke siening gehad oor die vryheid van gebrek. Aangesien baie mans oorlog toe gaan, moes vroue werk en posisies beklee om 'n oorlogstydse ekonomie te ondersteun. Vroue sou ongeveer 1/3 van die poste vervul wat mans ontruim het wat na die oorlog gegaan het. Hulle het egter steeds hul eie soorte gevegte op die tuisfront gehad. Vroue het die vier vryhede op 'n ander manier gesoek. Hulle soek gelykheid in salaris, kinderopvangbystand en ander voordele, soos kraamverlof. Dan was daar ook die vraag - wat sou gebeur as die oorlog geëindig het? Vroue word dikwels na die oorlog ontslaan weens die terugkeer van die mans. Die handboek lui: 'Manne in die weermag het blykbaar aangeneem dat hulle sou terugkeer huis toe om die tradisionele gesinslewe te hervat' deur 'n liefdevolle vrou tuis te hê en 'n paar kinders.
Die volgende groep sou Mexikaan-Amerikaners wees. Dit het gelyk asof minderheidsgroepe almal die vryheid van vrees op 'n unieke manier ervaar het. Vir baie Mexiko-Amerikaners was dit moeilik om hul regte uit te spreek. In die "zoot suit" onluste is sommige van die Mexiko-Amerikaanse bevolking aangeval. By Mexikaans-Amerikaners (en baie ander minderheidsgroepe) is die vier vryhede in twyfel getrek. Die vryhede was blykbaar beperk tot wit mans en nie die res van die Amerikaanse bevolking nie. Diskriminasie en segregasie was nog steeds 'n belangrike kwessie. Sommige dele van die land, soos Texas, het wetgewing aangeneem om die diskriminasie teen te werk, ten minste vir sommige minderheidsgroepe. Wetgewing soos die "Kaukasiese ras - resolusie van gelyke voorregte" het toegelaat dat "alle persone van die Kaukasiese ras" in die openbaar gelyk behandel word. Aangesien Mexikane as wit gedefinieer is, het hulle 'n bietjie vryheid gekry, maar wat van swartes?
Swartes is nog steeds hard behandel tydens oorlogstyd. Hulle veg steeds vir hul basiese vryhede, insluitend al vier vryhede. Lynch het steeds plaasgevind en rassisme was nog steeds hoog. Selfs bloedskenkings aan die Rooi Kruis is geskei. Swartes in die weermag was kokke of het ander pligte uitgevoer, wat 'nie -bestrydende take' was. Toe hulle voordele van die GI -wetsontwerp soek, het hulle meer rassediskriminasie ondervind waar hulle nie dieselfde voordele ontvang het as wat in die wetsontwerp beloof is nie. Daar is nog steeds gesoek na die vier vryhede omdat dit vir almal van alle rasse bedoel was. Die Burgerregtebeweging sou gedurende hierdie tydperk begin om gelykheid te soek. Die idee van die Double-V sou aangebied word. Die Double-V was destyds 'n swart houding wat gesoek het na oorwinning in die oorlog en oorwinning oor segregasie.
Die grootste groep wat diskriminasie van die vier vryhede ondervind het, was Asiërs-Amerikaners, veral Japannese-Amerikaners. Hulle het die vryhede van gebrek en vrees op 'n treffende manier ervaar. Enigiemand van Japannese etnisiteit word beskou as 'n potensiële spioen. Hierdie gevoelens het daartoe gelei dat alle Japannese Amerikaners per uitvoerende bevel 9066 na die interneringskampe gestuur is, behalwe die Japannese Amerikaners op die Hawaiiaanse eilande waar die Japannese Amerikaners ongeveer 40% van die bevolking uitgemaak het. Selfs regeringspropaganda was anti-Japannees wat hulle as vyande geteiken het en met dierlike diere vergelyk het. Gedurende hierdie tydperk sal daar ook baie geweld teen hulle wees.
Oor die algemeen dink ek die boek stel dit die beste as daar gesê word dat 'oorlog basiese vryhede kan ondermyn'. Ek dink dat hierdie vier vryhede 'n goeie idee is en dat ons daarvoor moet veg en verdedig moet word. Hulle is egter anders ervaar deur verskillende groepe mense omdat oorlog baie lewensaspekte verander. Die wêreld word verander deur oorlog. Uit wat ek gelees het, het dit amper gelyk asof ons as 'n land sal veg en sterf vir die f
Terwyl ek hierdie opdrag ingedien het, het dit my laaste sin afgesny. Dit is die laaste sin: Uit wat ek gelees het, het dit amper gelyk asof ons as 'n land sal veg en sterf vir die vier vryhede, solank jy 'n blanke is.
As historikus wat werk oor slawerny en afskaffing, is ek opgewonde oor nuwe speletjies oor hierdie kwessies. Hierdie skuldige land lyk na 'n fassinerende inval in die onderwerp. 'N Ander onlangse deelnemer het my genoop om kennis te maak met die eienaardige spelontwerper Phil Eklund, wat 'n nog groter saak maak in Pax Emancipation. Hierdie speletjies fassineer my - nie net omdat dit seldsame speletjies is oor die beëindiging van slawerny nie (vir analoë kom slegs Freedom: The Underground Railroad in gedagte), maar ook omdat hul ontwerpers dit gebruik om eksplisiete argumente oor die verlede te voer.
Ek het eers in Pax Em ingeduik, en dit was inderdaad 'n diep duik. Ek is van plan om later meer oor die spel self te skryf. Laat ek eers begin met die ondersoek na die minste ludiese komponent in die boks. Sierra Madre se lewendige reëlboek vir die spel bevat 125 voetnote, wat elkeen belangstel om terme te definieer en te verduidelik wat die spel beteken. Dit wissel van interessant tot woedend tot soms sommer dom. Maar omdat hulle gesamentlik insig bied in wat die ontwerper in gedagte gehad het, is dit van onskatbare waarde vir diegene wat die spel en die argument daarvan wil verstaan.
In die volgende gee ek 'n paar eerste opmerkings oor die eerste tien van hierdie voetnote. Ek is nie seker of ek die eerste tien sal bereik nie, wat nog te sê tot 125. Maar ek het gedink dat dit 'n effektiewe manier is om 'n paar gedagtes op te neem en 'n paar nuttige gesprekke oor die spel te genereer.
Vir wat dit werd is, word ek persoonlik verstom deur die Eklund -speletjies wat ek ken. Ek is geïnspireer deur sy kreatiwiteit om speletjies te gebruik om komplekse verskynsels te modelleer wat nie gereeld in speletjies voorkom nie, ek is onder die indruk van die ooglopende passie en tyd wat in sy speletjies spandeer, en ek is geïntrigeerd deur sy begeerte om speletjies te gebruik om kragtige argumente. Vanuit meganiese oogpunt is Pax Em 'n uitstekende, innoverende en diep ontwerp. Ek hoop dat baie mense dit speel, selfs al dink ek dat die sentrale argument daarvan baie gebrekkig en ahistories is. Ek is geïnteresseerd om te dink oor hoe speletjies historiese argumente voer, en om ons almal te help om 'n bietjie meer bedagsaam te wees oor die geskiedenis wat ons deur die populêre en verbruikerskultuur absorbeer - van historiese fiksie, tot historiese films, tot historiese speletjies. Dit gaan dus oor die gee van die spel die respek wat dit verdien en sy idees aanneem in die gees van konstruktiewe diskoers.
Edit: Dit is die moeite werd om te sê hoekom ek op hierdie manier te werk gaan. Sedert ek Pax Em maande gelede teëgekom het, het ek geweet dat ek die argument van Eklund in hierdie speletjie wou ondersoek. Die probleem is dat dit feitlik onmoontlik is om te vind. 'N Historiese monografie of opstel bevat alles netjies en binne 'n struktuur wat die leser help om te verstaan ​​hoe dit bymekaar pas. Eklund werp eerder sy reëlboek neer met voetnote, bylaes en sykant. Dit is sy argumente. Die probleem is dat dit gereeld lyk asof hulle mekaar weerspreek of ondermyn. Geskiedkundiges werk oor die algemeen deur die sake van hul gespreksgenote op te stel voordat hulle dit aanspreek. 'N Basiese beginsel van wetenskaplike diskoers is dat ons nie strooijonters oprig wat maklik is om neer te slaan nie; ons probeer altyd om die beste argumente wat ons kan vind, te voer. Dit is moeilik om te doen as u nie 'n sentrale, samehangende stelling van die volledige argument kan vind nie. Ek sukkel om oor hierdie speletjie te skryf, want my impuls was om die argument bondig te probeer vasvang. Uiteindelik het dit my opgeval dat ek nie harder hoef te werk as Eklund self om 'n samehangende saak vir hom te maak nie. Aangesien Eklund sy argument opgesom het, was dit die mees lewensvatbare manier om aan die gang te kom deur die voetnote te werk.
Edit: As u meer wil weet oor die akademiese ervaring wat my gedagtes inlig, het ek 'n bietjie biografie aan die einde van hierdie pos bygevoeg.
1. Dit is nie so dat 'wêreldwye emansipasie' deur die 19de-eeuse anti-slawerny-aktiviste bereik is nie (slawerny in Mauritanië is eers in 1981 verbied, en natuurlik bly baie mense onwettig verslaaf), en dit is ook nie die geval nie alle mense het hul lewe vir ander geleef in 'n hiërargie van diensbaarheid met 'n absolute monarg bo -op. " Natuurlik het baie samelewings nie absolute monarge gehad nie, selfs diegene wat klassiek as absolutiste beskou word, soos James I van Engeland, het enorme uitdagings gekonfronteer om hul gesag "absoluut" uit te oefen.
2. "Intellektuele slawerny" is nie 'n term wat tipies deur historici gebruik word nie. Alhoewel sommige praat van 'geestelike slawerny' om die maniere waarop die slawe aangemoedig is, te beskryf om die minderwaardigheid wat hulle toegeskryf word, te internaliseer, herverklaar Eklund dit in praktyke wat nie slawerny hoef te wees nie, soos militêre dienspligging of sensuur van die pers. Hier is 'n goeie voorbeeld van verwarde kategorieë: 'n 'geselslaaf' ly aan 'intellektuele slawerny' omdat hy gesê word 'vir wie om te stem'. Ek is nie vertroud met gevalle waarin slawe wyd en wettig gestem het nie.
3. Die Verligting was nie 'n 'ontdekking' nie. Die term impliseer nuwe kennis van iets wat reeds bestaan, en dit is nie 'n akkurate beskrywing van die Verligting nie. Hoewel die filosowe hulself moontlik as ontdekkers van natuurlike waarhede voorgestel het (dit is altyd 'n nuttige legitimerende stigtingsmite), kom hul ideologiese innovasies nie uit die natuur nie, maar uit hul eie gedagtes. Wiskunde bestaan ​​in die natuur sekularisme en regte is menslike konstruksies.Boonop bevat Eklund se lys van vroeë afskaffingslede name wat nie veral bekend is vir hul anti -slawerny nie (Adam Smith was verre van 'n afskaffer) en sluit werklike ideoloë uit die vroeë antislawery uit, soos Benjamin Lay of Samuel Sewall (wat geskryf en gepubliseer het op die eerste pamflette teen slawerny) , Die verkoop van Josef, in 1700). Boonop vind baie rasionele uitbuiters en afbuiters (van diegene wat voordeel trek uit sweetwinkels tot diegene wat voordeel trek uit omgewingsuitbuiting) dit in hul rasionele belang "om 'n individu se regte te skend." Dit wil sê, uitbuiting is dikwels rasioneel en winsgewend. Laastens sou niemand Eklund se morele evaluering van slawe as onverskillige parasiete betwis nie, maar sulke stellings dui daarop dat sy onderneming belaai is met sy eie waarde -oordele, eerder as die suiwer uitdrukking van die rede wat hy dit voorhou.
4. Eklund noem John Locke se tweede verhandeling oor die regering, wat inderdaad 'n kragtige verklaring van natuurlike regte is. Hy versuim egter om al die maniere waarop Locke slawerny ondersteun het, te noem, deur byvoorbeeld die basiese legitimiteit van slawerny as gevolg van regverdige oorloë te erken, of sy beleggings in die Royal African Company (die staatsondersteunde Britse slawehandelonderneming) ), of dit opskryf in die wette van die kolonie Carolina waarvan hy die eienaar was. (Vir meer hieroor, kontrasteer hierdie Jakobynse opstel oor Locke en slawerny met Holly Brewer se onlangse rehabilitasie van hom.)
Hier het ons een van die vele gevalle waarin Eklund nie geneig is om te onderskei tussen ideale en historiese werklikheid nie. Hy kan Locke se verdediging van slawerny as 'n ongelukkige voorbeeld van afvalligheid voorstel (mense is tog nie perfek nie), maar spreek nooit die enorme klowe aan tussen die edele ideale wat mense voorgehou het en die oneindige maniere waarop hulle gevind het om hulself te verskoon van die beoefening van wat hulle verkondig het . Hierdie tema verskyn weer in die reëlboek: As Eklund van mening is dat historiese akteurs by die ideale hou, beoefen hulle "vryheid" as hulle dit nie doen nie, dit is hulle nie, selfs al sê hulle dit (byvoorbeeld, Eklund assosieer Hegel met "nasionale sosialisme") , "Wat hy met slawerny assosieer - 'n formulering wat Hegel self ongetwyfeld sou betwis).
5. Eklund ondersteun sy bewering dat die glorieryke rewolusie 'n belangrike oomblik in die ontwikkeling van die konsep van wetlike en grondwetlike regte was deur aan te haal E.P. Thompson. Weet nie hoekom hy oor hierdie E.P. Thompson, 'n titaniese figuur in die arbeidsgeskiedenis, eerder as, byvoorbeeld, Macaulay of ander wat klassiek verband hou met hierdie Whiggish -geskiedenisbeskouing.
6. Eklund stel tereg voor dat die idee om slawerny af te skaf, grootliks ondenkbaar was voor die teenwoordigheid van slawerny onder die uiteenlopende sektes in die laat C17, net soos hy tereg opgemerk het dat die Bybel slawerny deurgaans toelaat. Die gevaar hier lê in die verwarring van 'n nuwe ideologiese formulering (slawerny is 'n plaag op die beskawing wat afgeskaf moet word) met die 'ontdekking' van 'natuurlike' beginsel wat tot dusver verborge was (ons het net agtergekom dat slawerny die hele tyd eintlik verkeerd was, wie weet? ). Dit lei tot 'n triomfalistiese interpretasie waarin sekulêre rasionaliteit uiteindelik die duisternis en bygeloof van godsdiens verdryf (wat Eklund in wese as 'Oosterse' 'n voor die hand liggende stuk of Orientalisme stel). Miskien ironies genoeg, verminder dit Eklund se Verligting tot 'n virtuele godsdiens, organies en objektief werklik, wat self heeltemal weerstandig is teen rasionele ondersoek van buite, hy beweer die morele waardes van die Verligting (eintlik sy weergawe daarvan) as 'n selfbewys en dus onaanvegbaar. Dit is vanselfsprekend dat hoewel Thomas Thomas Jefferson sy eie bewerings gestel het, dit nie die manier is waarop intellektuele historici werk nie, maar ook nie hoe verantwoordelik moderne wetenskap die Verligting verstaan ​​nie. Uiteindelik laat dit toe dat groot kategorieë van verskille na vore gekom het in die Verligting wat toe en later gebruik is om die grense van burgerlike gemeenskappe te definieer. Kortom, dit is waar ons wetenskaplike rassisme gekry het.
7. Onderskei tussen vryheid van fisiese dwang en vryheid van natuurlike prosesse. Hy dui geen bron hiervoor aan nie, maar dit lyk swak deurdag. Want natuurlik is die twee skaars onnauwkeurig. Soos hy sê, kan ons nie aanspraak maak op slawerny omdat ons nie 'n Mercedes kan bekostig nie, maar hierdie aantekening dui daarop dat slegs die natuur ons tereg verhinder om dit te doen, is dit 'n slawerny vir 'n mens om my te verbied om 'n Mercedes te kry? Is dit vryheid of slawerny as gekwalifiseerde werksaansoekers geweier word op grond van hul ras-, godsdienstige of seksuele identiteit? Was dit vryheid of slawerny toe administrateurs in die na-emansipasie Jamaika die vrymense gedwing het om belasting in kontant te betaal, wat slegs kon gebeur deur deel te neem aan 'n uitbuitende arbeidsmark? Is dit vryheid as korporatiewe uitbuiting van die omgewing onleefbare grond oplewer wat eens menslike bestaan ​​kan ondersteun? Laastens ontken die geskiedenis die bewering dat die mens se groot vordering "slegs moontlik is as alle moontlike entrepreneurs politieke vryheid verleen word". Die regering het baie van die kollektiewe goedere wat ons koester, geborg, van 'n funksionele federale snelwegstelsel tot verstandige voedsel- en dwelmregulering. Entrepreneurs het nie die maan bereik wat die regering bereik het nie. Afskaffing self is eintlik net gedeeltelik aangedryf deur markkragte, wat state geneem het om slawerny af te dwing, en dit het state geneem om dit te beëindig. En kapitalisme self sou nie kon bestaan ​​sonder 'n manier om die kontrak af te dwing nie.
8. Mooi stelling oor individuele regte, maar dit mis die kritieke uitdaging wat alle regimes van individuele regte bied: wat gebeur as regte bots? As ek van die meulstroom afhanklik is om my stompe stroom-af te stuur, en u besluit om 'n dam op te bou om u meul aan te dryf, wat is my regte? Regte is slegs nodig as dit betwis word, dit is die enigste rede en rede waarom dit wettig bestaan. Eklund se formulering is te eenvoudig om te besef hoe hierdie vraag die politiek van die era van demokratiese revolusie fundamenteel ingelig het. Die planters van Virginia wat hul broers in Massachusetts ondersteun het, het hul opstand voorspel oor hul absolute reg om eiendom te besit en te geniet, wat volgens hulle die kroon afskaf. Watter soort eiendom? Eiendom in die mens. Terwyl Samuel Johnson tydens die revolusionêre krisis geskerts het, 'hoe hoor ons die hardste jubel om vryheid onder die bestuurders van negers?' Die afskaffing van slawerny was nie net om slawerny te dwing om op die punt van 'n geweerboot te eindig nie, dit gaan oor die ontwikkelende wêreld van vryemarkkapitalisme wat besluit of mense eiendom mag wees.
Meer later, soos tyd en bui dit toelaat.
Edit: Aangesien u my nie ken nie, laat ek 'n oomblik praat oor wat ek hiermee bring. Ek is 'n spesialis in Afro -Amerikaanse geskiedenis, met 'n Ph.D. van die Universiteit van Kalifornië, Berkeley. My boeke sluit in: Agt-en-tagtig jaar: die lang dood van slawerny in die Verenigde State, 1777-1865 (Athene: University of Georgia Press, 2015) Afro-Amerikaanse aktivisme voor die burgeroorlog: The Freedom Struggle in the Antebellum North (Routledge , 2008) Black Protest and Black Identity in the Antebellum North (Chapel Hill: University of North Carolina Press, 2002) en Pamphlets of Protest: An Anthology of Early African-American Protest Literature, 1790-1860 (New York: Routledge Press, 2001 ).
Ek het befondsing en ondersteuning ontvang in die vorm van mededingende genootskappe van (onder andere) die National Endowment for the Humanities the Gilder Lerhman Center for the Study of Slavery, Resistance, and Abolition Center for the Study of Religion aan die Princeton University American Historical Association en Library of Congress die American Antiquarian Society, die Library Company of Philadelphia en die Smithsonian Institution.
Ek is 'n vooraanstaande dosent vir die organisasie van Amerikaanse historici en mederedakteur vir 'n reeks boeke oor ras in die Atlantiese wêreld deur die University of Georgia Press. Ek het talle opstelle en boekhoofstukke, tientalle boekresensies, Afro-Amerikaanse geskiedenisleerplanne en verskeie digitale projekte in dieselfde trant geskryf. En ek het byna 'n kwarteeu lank geskiedenis geleer - van die VSA, Afro -Amerikaners, Atlantiese slawerny, die burgeroorlog, militêre geskiedenis en ander vakke - by 'n selektiewe liberale kunskollege.
Ten slotte, ek is 'n redelik ywerige speler, met belangstellings wat wissel van ligte partytjiepryse tot swaarder oorlogspele in die GMT-aar (al speel ek nie baie klassieke heks-en-toonbankgevegsimulasies nie).
Alice Paul: kampioen van vrouestemreg
Die National Museum of American History en fotograaf Robert Weingarten werk saam om 'n historiese portret te bou met hulp van die publiek. Gedurende die week van 7 tot 11 Mei bied die museum vyf blogs oor belangrike individue in die Amerikaanse geskiedenis. Tussen 11-28 Mei kan besoekers stem oor watter van hierdie historiese figure hulle die graagste in die portret sou wou sien. Sodra 'n wenner aangekondig is, kry die publiek 'n verdere geleentheid om by te dra tot die unieke proses van visuele biografie van Weingarten. Die voltooide portret word hierdie naweek by die Smithsonian vertoon.
Hierdie projek is geïnspireer deur die uitstalling Pushing Boundaries: Portrette deur Robert Weingarten, te sien van 2 Julie tot 14 Oktober in die Smithsonian's International Gallery, Ripley Center in die National Mall.
U het moontlik nog nooit van Alice Paul gehoor nie, maar as u hierdie verkiesingseisoen stem, sê u die persoon wat so baie gedoen het om stemreg te kry, stil dankie.
Alice Paul, omstreeks 1913
Alice Paul kom in 1913 na Washington, vasbeslote om die gevestigde landskap van die stemregbeweging te verander wat daarop konsentreer om die stemming een staat op 'n slag te wen. Binne 'n paar weke het sy 'n optog en parade saamgestel wat in Pennsylvania Avenue afgetrek het en 'n grondwetlike wysiging geëis wat vroue in die Verenigde State stemreg gee. Die parade het op 3 Maart, die dag voor Woodrow Wilson se inhuldiging, plaasgevind, wat die inkomende president effektief op die hoogte gebring het dat 'n nuwe generasie vroulike suffragiste letterlik vorentoe beweeg. Die dag is bederf deur geweld van vyandige menigtes, wat 'n kongresondersoek na die DC -polisie se beskerming van die optoggangers veroorsaak het, maar die gebeurtenis en die gevolge daarvan het opslae gemaak. En opskrifte, wat openbare aandag, openbare debat en moontlik openbare steun en druk gebring het, was presies wat Alice Paul wou hê. Sy hou sewe jaar lank die vraag na stemreg vir vroue in die openbaar en in die presidensiële oë in demonstrasies wat uiteindelik toegeneem het tot die uitverkiesing van die Withuis en die afbranding van president Wilson se toesprake. Toe haar taktiek te "radikaal" raak vir die National American Woman Suffrage Association, stig sy die National Woman's Party en gaan voort.
Paulus se lewe het haar voorberei op hierdie werk. Gebore in 1885, het haar Quaker -opvoeding haar geleer dat mans en vroue gelyk is. Sy het gevorderde grade in sosiologie behaal, maar was gefrustreerd oor die stadige vordering van maatskaplike werk. Om die probleme van armoede, gesondheid en opvoeding reg te stel, was dit nodig om wette te verander - en wette wat verander het, het die stemme van vroue vereis. Paul het tydens die kollege vir stemreg vir vroue gewerk, maar tydens haar nagraadse studie in Engeland word sy blootgestel aan die konfronterende taktiek van die Engelse "suffragettes". Toe sy terugkeer na die Verenigde State, was sy gereed om hul taktiek vir 'n Amerikaanse gehoor aan te pas.
Die mees dramatiese episode van Paulus se stemregstryd word geïllustreer deur twee klein voorwerpe in die versameling van die museum - 'n klein silwer speld in die vorm van 'n tronkdeur met 'n hart vir 'n slot en 'n geskeurde stuk geel stof. Sulke delikate voorwerpe om sulke groot moed te herdenk. In Januarie 1917, ontmoedig deur president Wilson se volgehoue ​​opposisie teen die stemregwysiging, het Paul posse by die Withuis se hekke geplaas - die eerste mense wat ooit die Withuis gekies het. Hierdie 'stille wagte' het aan diens gebly in alle weersomstandighede en te midde van dreigemente, bespotting en fisieke geweld. Met hul baniere en hul stille moed het hulle gevra: 'Mnr. President, hoe lank moet vroue wag op hul vryheid? " en "Mnr. President, wat sal u doen vir vrouestemreg? " In die hoop om 'n reaksie uit te lok, het die taal op die baniere meer ontroerend geword. Hulle gebruik die president se eie woorde teen hom en wys op die skynheiligheid van die leiding van die land in die eerste wêreldoorlog om vryheid te verdedig, terwyl dit die vroue van sy eie land ontken.
'Kaiser Wilson' -protesbanier, met vergunning van die Library of Congress
Afval van die protesbanier in die museumversamelings
Menigtes wat geglo het dat die plakkate se aktiwiteite in 'n oorlogstyd ontrou was, het die suffragiste aangeval en hul baniere vernietig. In Julie het die polisie begin om die paaltjies in hegtenis te neem weens 'obstruksie van die verkeer'. Toe hulle weier om boetes te betaal, is hulle gevange geneem. Toe hulle hongerstakings onderneem het om die regte van politieke gevangenes te eis, is hulle met geweld gevoed - 'n pynlike en indringende prosedure. Ondanks die risiko het die piekies voortgegaan. Paul het sulke behandeling verduur terwyl sy in Engeland was. Alhoewel sy geweet het wat voorlê en dat sy, as die organiseerder van die uitverkiesing, 'n swaarder vonnis sou kry, het sy daarop aangedring om haar plek op die poslyn in te neem. Sy is in Oktober in hegtenis geneem. Terwyl sy in die tronk was, is sy met geweld gevoed en gedreig met verbintenis tot 'n kranksinnige asiel. Berigte oor die lang vonnisse, mishandeling en die moed van die suffragiste het openbaar geword en alle gevangenes is in November vrygelaat. Tydens 'n seremonie in Desember is die gevangene suffragiste toegeken met die silwer penne "gevangenisstraf vir vryheid". Fisiek verswak deur die beproewing, maar vasbeslote om te seëvier, het Paul en haar suster -suffragiste baklei.
Die 19de wysiging wat vroue die stemreg gee, is op 18 Augustus 1920 bekragtig. Vroue het die stemming gewen, maar nie volle gelykheid nie, daarom het Paul en die National Woman's Party die stryd vir gelyke regte aangegaan. In die oortuiging dat hoe meer sy van reg verstaan, hoe nuttiger sy sou wees, het Paul teruggegaan skool toe en drie regsgrade behaal. In 1923 het sy die teks van die wysiging van gelyke regte opgestel en die res van haar loopbaan gewerk vir gelykheid van vroue in nasionale en internasionale forums. In 1972, toe die kongres die wysiging van gelyke regte goedgekeur het en dit vir bekragtiging na die state gestuur het, begin Paul met 'n stel sjarme -armbande wat nou in die museum se versameling is. Sy het 'n sjarme bygevoeg met die datum waarop elke staat die wysiging bekragtig het. Sy het met haar vierde armband begin toe sy in 1974 'n beroerte gekry het. 'N Charmante stemming uit Ohio, wat op 7/7/74 gedateer is, was die laaste een wat sy bygevoeg het. Alice Paul sterf op 9 Julie 1977 op 92 -jarige ouderdom. Sy sou nooit weet dat die wysiging waarvoor sy so lank en hard geveg het, nie bekragtig sou word nie.
Die voorwerpe bly. Ek beskou dit nie as juweliersware en stofskroot nie, maar as 'n toekenning vir dapperheid, 'n telling van stemme in silwer en emalje eerder met potloodbosluise op papier en 'n herinnering aan die geveg. Alice Paul het haar lewe daaraan gewy om vroue en hul regte te verdedig. Onthou haar die volgende keer as jy stem.
Die Sewall-Belmont-huis en -museum aan Constitutionlaan was jare lank die finale hoofkwartier van die National Woman's Party en Alice Paul se huis. Besoek die Turning Point Suffragist Memorial om meer te wete te kom oor die poging om 'n gedenkteken vir die gevange kiesregte te skep. Die museum bied ook inligting oor die vrouestembeweging vir kinders op die OurStory -webwerf.
Lisa Kathleen Graddy is die kurator van die politieke geskiedenis van vroue in die museum se afdeling Politieke Geskiedenis. Die Alice Paul -versameling is een van die eerste dinge waaraan sy gewerk het toe sy by die museum kom, en dit het haar belangstelling in die geskiedenis van vroue verstewig.
Gewildste presidente in die Amerikaanse geskiedenis
1 Barack Obama Barack Hussein Obama II was die 44ste president van die Verenigde State van Amerika. Hy is in 2008 verkies nadat hy van 2005-08 in die senaat gedien het, John McCain verslaan en die eerste Afro-Amerikaner geword het wat tot president van die Verenigde State verkies is. Hy is weer in 2012 verkies, en het Mitt geklop. lees meer.
Die Bush -administrasie het die staat Amerika beskadig. Daarom het die herverkiesing van die Republikeinse Party 'n noodlottige gevolg gevoel. Mccain het self vooroorlogs gebly en het dieselfde mening as Bush gedeel, terwyl die res van die Amerikaners sterk daarteen gekant was. Sarah Palin was ook die rede waarom almal teen die Mccain gekeer het. Obama se missie om Amerika te herstel, was 'n uitdaging, maar uiteindelik het die ekonomie stabiel gebly danksy sy beleid en sy benadering. Die oorlog in die Midde -Ooste was nog steeds 'n struikelblok vir sy presidentskap, want dit was nog steeds aan die gang, maar hy beveel die moord op Osama Bin Laden, 'n terroris wat ondergronds werk en verantwoordelik was vir die aanvalle op 11 September. Obama is werklik 'n medelydende man wat omgee vir alle Amerikaners. Hy is die moderne president wat ek bewonder, maar is verre van perfek.
Barack Obama is so 'n ware leier vir die VSA. Hy is 'n goeie man vir die hele wêreld, net nie vir die VSA nie, maar wil altyd vrede hê.
Hierdie president moes een van die ergste ekonomiese afswaaie in die geskiedenis van die land ondervind. Boonop het die opposisieparty verklaar dat hierdie president geen hulp van die opposisieparty sou kry nie. Hierdie president het hierdie vyand nommer een laat vang, waar sy voorgangers dit nie kon regkry nie. Hierdie president het 'n gesondheidsrekening op die kongres gekry sonder die hulp van die opposisieparty. Dit is jammer dat hierdie land steeds luister na die verkeerde dele van die burgers wat nie gelykheid en harmonie in hierdie land wil hê nie. President Obama het presteer sonder dat die opposisie hom kon seermaak.
Hy het 'n moeilike uitdaging gehad om hierdie land weer op die been te bring, en ek het gevoel dat hy die werk kon doen! Taak voltooi.
2 Abraham Lincoln Abraham Lincoln was die 16de president van die Verenigde State en dien van Maart 1861 tot sy sluipmoord in April 1865. Lincoln het die Verenigde State gelei in sy bloedigste oorlog en sy grootste morele, grondwetlike en politieke krisis. Abraham Lincoln is gebore op 12 Februarie 1809 in Hardin County, Kentucky. . lees meer.
Hahaaahahaaha! Waarom is Barack Obama nommer 1? Niemand hou van hom nie, en dit is nie omdat hy swart is nie, so almal wat sê dat ek rassisties is, moet die werklikheid in ag neem en verstaan ​​dat die meeste mense nie omgee vir jou velkleur nie en dat hulle nie van jou persoonlikheid hou nie, jammer . Abraham Lincoln is die persoon na wie ons moet opkyk vir die beëindiging van rassisme, nie 'n ou wat net swart was nie! Om te sê dat wit mense wat republikeine is en nie van Obama hou nie, rassisties is, is self rassisties! As ons swart was, sou jy dit nie gesê het nie! As u grootouers (as hulle slawe was) nou hier was. Hulle sal dankbaar wees dat hul nageslag al die gelykheid het wat hulle het. Hulle sou Abraham Abraham baie dankbaarder wees as Barack Obama.
My vraag is waarom die hel BARACK OBAMA is voor die man wat die slawe bevry, die vakbond bymekaar gehou het en aan alle mans stemreg gegee het. Barack Obama, as Benghazi was, is moontlik in 'n ander land gebore (moenie eers aan die gang kom hoe dit rassisties is nie. As George Bush in Frankryk gebore is, sou ons steeds 'n probleem gehad het) het miljoene Amerikaners bespied en ISIS toegelaat neem Sirië en Irak oor.
Obama is net hoër, want hy is onlangs Lincoln sal meer onthou word as wat Obama nommer 1 en Washington nommer 2 moet wees
Ek hou baie van Lincoln, hy was my gunsteling president. Hy was nie perfek in alles nie, maar hy het sy hele lewe lank sy bes probeer. Ek kon nie glo dat hy vermoor is nie
3 John F. Kennedy John Fitzgerald Kennedy (29 Mei 1917 - 22 November 1963) waarna sy voorletters JFK gereeld verwys, was 'n Amerikaanse politikus wat van Januarie 1961 tot sy sluipmoord as die 35ste president van die Verenigde State gedien het. Die Kubaanse missielkrisis, die inval van die baai van varke, die verbod op die toets van kerne. lees meer.
John F. Kennedy het die hoogste goedkeuring in die presidensiële geskiedenis. Hy was 'n jong, aantreklike en innemende leier wat die Burgerregtebeweging ondersteun en die Ruimtewedren uitgebrei het deur die Eerste Man op die Maan te stuur. Hierdie man, ondanks die feit dat hy slegs twee jaar in sy eerste termyn uitgedien het omdat hy vermoor is. Hy is 'n inspirasie vir baie en vir die Amerikaners. Kennedy was alles oor die vryheid en die enigste Demokratiese president wat die Republikeine baie bewonder. Hy was basies die Lincoln van die 60's. Hy het gekyk na hoe belastingbetalersgeld gestuur word, veral nadat hy telefonies oor meubels was. Sameswering ontstaan ​​steeds, aangesien niemand weet wie die 35ste president van die Verenigde State werklik vermoor het nie.
John Fitzgerald Kennedy het geweet daar is sameswerings binne die Amerikaanse regering. Hy was op pad om hulle bloot te stel. Daarom is hierdie wonderlike man so vroeg van ons weggeneem. Net soos sy broer Bobby wie se bedoeling dieselfde was. Om die korrupte politici bloot te stel wat probeer het om ons land te vernietig. Hy het groot drome vir die VSA gehad, drome waarmee sy seun wou uitgaan en nogmaals is hy ook geneem. Daar sal nooit weer een soos JFK wees nie.
Hy was 'n Amerikaanse man met 'n normale gesin en was 'n wonderlike voorsitter. Hy was 'n groot vader en 'n leier. Hy was 'n man wat sy land liefgehad het en gedoen het wat die beste vir sy mense was.
Hy was taamlik ongewild toe hy geleef het, en die werklikheid is dat hy slegs ongeveer duisend dae lank president was en nie veel bereik het nie, met die uitsondering van 'n lekker kragmeting oor missiele in Kuba. jonk en mooi, en sy moord was 'n groot
4 Ronald Reagan Ronald Wilson Reagan (1911-2004) was 'n Amerikaanse politikus en akteur wat van 1981 tot 1989 die 40ste president van die Verenigde State was. Voor sy presidentskap was hy die 33ste goewerneur van Kalifornië van 1967 tot 1975, na 'n loopbaan as Hollywood -akteur en vakbondleier tot met sy dood in 2004
Slegste president in die Amerikaanse geskiedenis. Mense wat hom ondersteun, is oningelig. Die feite =
1) Amerikaanse skuld verdriedubbel terwyl die grense verlam is en Amerikaanse vervaardiging uitkontrakteer
2) Verdubbel misdaad en armoede terwyl infrastruktuur vir "Star Wars" verwaarloos word
3) Haal Amerikaanse rykdom uit die middelklas en skep elite "1%" met Reaganomics
4) Vernietigde onderwys- en sosiale veiligheidsnet met begrotingsbesnoeiings wat gelei het tot moderne status wêreldwyd in wiskunde, wetenskap, gesondheidsorg en sosiale mobiliteit
5) Ongereguleerde groot banke en nywerhede het tot gevolg gehad dat aandelemarkte in '87 en '99 ineenstort en in 2009 die groot een. In teenstelling hiermee het FDR-beleid EEN ineenstorting van '32 -'82 moontlik gemaak.
Hy was die grootste president sedert Carter. dus nie wonderlik nie. Trouens, hy was een van die ergste wêreldleiers van alle tye. Ek weet dat ek mense sal laat sê: 'Nee, hy was 'n uitstekende president, u hoort in 'n asiel', maar ek vind die skuld van 'n land groter, omkoop terroriste met wapens en verontagsaam 'n siekte omdat u homofobies is jaag om iemand 'n redelike vreeslike mens te maak, laat staan ​​nog 'n president.
Ronald Reagan het altyd Amerika se beste belang op die hart gedra. Hy het ons trots gemaak om Amerikaners te wees. Miljoene werkgeleenthede geskep en ons uit die duisternis gehaal wat veroorsaak is deur inflasie en binnegevegte. Die woord wat vandag nog steeds in my ore weerklink, is 'hierdie muur afbreek', en dit was ook die Berlynse muur wat afgekom het. Hy was altyd so respekvol vir sy weermag en so trots op hulle. Hy was 'n goeie een, beter as die meeste. Wens ons het nog een soos hy.
Reagan het 25 jaar van ekomiese voorspoed ingelui met sy konserwatiewe beleid. Carters se resessie was erger as Obamas en Reagan het ons daaruit gehaal met werklike konserwatiewe beleide, laer belasting deregulering en kleiner regering. Obama doen wat Carter 10 keer gedoen het, en die land ly daaronder. Mark Levin kom uit met 'n boek The Liberty Amendments. Ek dink dat hulle die oplossing kan wees vir ons uitgewisde beheer buite beheer. Ons MOET ernstig daarna kyk.
5 George Washington George Washington was die eerste president van die Verenigde State, die opperbevelhebber van die kontinentale leër tydens die Amerikaanse rewolusionêre oorlog, en een van die stigters van die Verenigde State.
Washington was die primêre stigter van ons land toe hy die milisie en kontinentale weermag in belangrike veldslae gelei het. Nadat die oorlog gewen is, was hy die voorsitter van die konstitusionele konvensie en later die eerste en enigste eenparige verkose president van die Verenigde State. Hy word beskou as 'n oorlogsheld en 'n halfgod onder die mense, waardeur hy genoeg mag het om die vakbond te stig. Omdat hy onpartydig was, het hy die jong land deur sy vroeë groeipyne gelei en dit 'n meer stabiele instelling gelaat ten tyde van sy aftrede.
George Washington behoort nommer 1 te wees. Die enigste president wat eenparig verkies is. Die president wat geweier het om vir 'n derde termyn aan te bied toe hy gevra is om 'n vreedsame oordrag van mag te verseker. Sonder hom as president het selfs sy vyande nie gedink die nuwe nasie sou oorleef het nie. Hy het op 'n onpartydige manier opgetree, ten bate van die land, aangesien hy baie bewus was dat die wêreld die Amerikaanse eksperiment in nasiebou dopgehou het.
Hy was die bevelvoerder van die kontinentale leër by die president, en hy het die voorbeeld gestel vir ander toe hy die amp van die presidensie eers aanvaar het en daarna opsy gesit het vir sy verkose opvolger. sy bedanking van sy byna absolute gesag is 'n voorbeeld van uitnemende leierskap, diens aan die groter goeie en burgerlike deug. ons Cincinnatus.
Baie presidente soos George Washing, Abraham Lincoln en Thomas Jefferson verdien die plek. Nie Hy nie!
6 Franklin D. Roosevelt Franklin Delano Roosevelt, algemeen bekend as FDR, was 'n Amerikaanse staatsman en politieke leier wat van 1933 tot 1945 as die 32ste president van die Verenigde State gedien het. sentrale figuur in wêreldgebeure. lees meer.
Die belangrikste president sedert Lincoln, het die land gelei deur die Groot Depressie en tot 'n geallieerde oorwinning in die Tweede Wêreldoorlog. Die eerste en enigste president wat tot vier termyne verkies is, het die presedent van 2 minute met Washinton verbreek.
FDR was so gewild dat hy vir vier opeenvolgende termyne verkies is. Sy liberale beleid het Amerika nie net gehelp om die Nazi's in die Tweede Wêreldoorlog te verslaan nie, maar dit het ons ook die sterkste ekonomie in die geskiedenis gegee. FDR se programme van die New Deal, byvoorbeeld sosiale sekerheid, is vandag nog steeds wyd gebruik. FDR was nie net een van die beste presidente ooit nie, hy was een van die beste leiers ter wêreld.
Hy is 4 keer verkies, geen ander president is ooit 4 keer verkies nie, die meeste is 2.
Fantastiese staatsman wat sy beloftes gestand gedoen het goedhartige, optimistiese, intelligente individu wat ook ongelooflik realisties en pragmaties was in moeilike omstandighede.
7 Theodore Roosevelt Theodore Roosevelt was 'n Amerikaanse staatsman, skrywer, ontdekkingsreisiger, soldaat, natuurkundige en hervormer wat as die 26ste president van die Verenigde State van 1901 tot 1909 gedien het. As leier van die Republikeinse Party het hy gedurende hierdie tyd 'n dryfveer geword vir die Progressiewe era in die Verenigde State in die. lees meer.
Hou van jag, hou van die natuur. Hou van baklei, hou van mense. 'N Man wat 'n republikeinse gees en 'n Demokrate se oortuigings uitoefen. Hierdie man is Americana net deur na hom te kyk. Beide 'n veteraan en politikus, het hy die gewone man bevry van die slang wat monopolieë was, en dus 'n groot man en president.
'N Ongelooflike taai persoon wat 'n sluipmoordaanval tydens 'n veldtogrede oorleef het en die koeël teen sy ribbes neergelê het, het die toespraak nog afgehandel voordat hy na die hospitaal gegaan het. Dit is jammer dat ons vandag niemand so het nie.
Leier wat baie vermag het. Panamakanaal, ons nasionale parke, die opbou van ons vloot, wat die Verenigde State 'n dominante mag in die wêreld maak. Hy was 'n aangename, geestige persoon wat dit vertel het soos dit was.
Hoe loop Barack Obama hierdie man voor? Het iemand al ooit van die Rough Riders gehoor? Het iemand ooit gehoor van Obama se tweede termyn diktatuur?
8 Thomas Jefferson Thomas Jefferson was 'n Amerikaanse stigtervader wat die hoofskrywer van die Onafhanklikheidsverklaring was en dien as die 3de president van die Verenigde State van 1801-1809. Hy is gebore op 13 April 1743 en sterf op 4 Julie 1826 op dieselfde dag as die 2de Amerikaanse president John Adams.
Komaan, hy is die beste! 'N Wetenskaplike, 'n ateïs, 'n slim man wat nie betrokke was by 'n skaduryke onderneming nie, het deelgeneem aan die skepping van die Handves van Regte; sy aanhalings is tot dusver inspirerend. Ek kan so vir ewig aangaan. Hy is net die beste, los hande
Sjoe, ek hoop dat baie van die kiesers op hierdie lys nie-Amerikaners is, wat verskoon kan word omdat hulle nie die name ken nie.
Andersins reflekteer dit baie swak oor ons huidige onderwysstelsel.
Die Onafhanklikheidsverklaring geskryf en die grondgebied van Louisiana gekoop.
9 Bill Clinton William Jefferson Clinton (gebore 19 Augustus 1946) is 'n Amerikaanse politikus wat die 42ste president van die Verenigde State was. Hy het voorheen as goewerneur van Arkansas gedien. Hy word president nadat hy die huidige president, George H.W. Bush in 1992. Hy is in 1996 herkies nadat hy Senator verslaan het. lees meer.
Dit is een van die beste presidente wat ons nog ooit gehad het. Hy was Rhode Scholar, 'n briljante, welsprekende, verwoede, menslike, deernisvolle, suksesvolle en geliefde president en mens! wens ons kon hom vir 'n onbeperkte tydperk gehad het!
Hoe hierdie man ooit vir die tweede keer verkies is, is my te vergeet. Die een is nooit eintlik twee verskillende mense nie, moreel en eerlik in een situasie en korrup in 'n ander. Hy trek regtig die wol oor die oë van miljoene mense met sy gladde praatjies. Nee, hierdie man moes nooit die eerste keer verkies gewees het nie, en beslis nooit die tweede keer nie. Die feit dat hy op hierdie lys is, spreek nie goed van die burgers van hierdie land nie!
Hy was nog 'n besweerder. Ek het sy presidentskap geniet. Ek het betreklik veilig by hom in die Withuis gevoel - nie so veilig soos met JFK nie (maar moeilik om na te dink) 20/2, en ongelukkig glo ek dat hy ernstige foute gemaak het, soos met CAFTA en/of NAFTA, onder andere. Ek glo Hillary het geleer uit sy foute en die beste president sedert JFK gemaak. Hier is hoop.
'N Talentvolle en tog magtige president van die Verenigde State. Amerika in die 90's het goed onder sy presidentskap gegaan toe die ekonomie toegeneem het ondanks gebreke sowel as die Lewinsky -skandaal. Hy speel saksofoon omdat hy hardop huil! dit wys dat kragtige presidente met talente Amerika die beste maak
10 Donald Trump Donald John Trump (gebore 14 Junie 1946) is 'n Amerikaanse sakeman, televisiepersoonlikheid, politikus en die 45ste president van die Verenigde State. Trump is gebore en getoë in Queens, New York, en ontvang 'n ekonomiese graad aan die Wharton School van die Universiteit van Pennsylvania in 1968. In 1971,. lees meer.
Hy is 'n man met die regte idees. Hy is nie bang om sy rykdom te bestee aan dinge waarvan hy hou nie, en hy is beslis nie bang om die reaksie van die Amerikaanse samelewing die hoof te bied nie.
Hy speel nie die rol van die 'goeie' of 'slegte' ou nie - hy doen net sy eie ding en spreek sy gedagtes uit. Hy is 'n man wat met selfvertroue besluite kan neem, 'n man wat Amerika nodig het.
Presidente is nie filantrope nie. Presidente is mense. Mense kan vrygewig wees. Mense kan ook selfsugtig wees. Om die een of die ander te wees, maak nie van jou 'n slegte mens nie.
Aangesien ons land min of meer bestaan ​​uit arm, desperate mense wat hou van mense wat gratis geld uitdeel, is dit geen verrassing dat hulle teen Trump en sy konserwatiewe maniere is nie.
Trump gaan ons weer wonderlik maak; ons was op baie maniere baie jare lank op die totempaal en ons is nie meer besig om af te neem nie. Ek hou van 'n president wat daagliks met die mense praat, voortdurend misbruik neem uit alle aspekte van die media, nie die rol van politikus speel soos die res van Washington nie en steeds daarin slaag om dinge te bereik wat niemand in 70 jaar plus het nie. Alle politici in Washington het groot voordele, so waarom moet u dinge verander? Hulle is reg vir die lewe, is jy? Hulle is almal bang vir 'n regte persoon. En 'n persoon wat wil verander wat nodig is. Ek hou van die opmerking oor Obama, hy het NIKS vir my of my gesondheid gedoen nie
versekering. En Bill Clinton LOL, hy gebruik die kantoor dat ons, die burgers van hierdie land, EIE eie is vir ons eie plesier. Trump is 'n president waaroor u kleinkinders moet lees, en as gevolg van hom sal hulle toekoms blink wees.
Wat? 10de? Sou hy Amerika weer wonderlik maak? kyk na sy hantering van COVID-19 en die George Floyd-protes! Hy het gedreig om 26 miljoen mense dood te maak, is rassisties (deur Kung Flu te ondersteun, dit is rassisties in die Verenigde State), mense gedwing om bleikmiddel te drink, slegs die entstof gekry, die toetsing vertraag sodat ons nie weet wie positief getoets vir COVID, en, die ergste van alles, het dit NIE GEDOEN OM MENSE TE STERF NIE VAN COVID19 EN SLEGS GESORG OM DIE VEILIGHEID VAN ONS!
Beste president sedert Reagan. Nie eens naby nie. Het selfrespek teruggebring na die VSA nadat Obama agt jaar lank vir ons 'n grap gemaak het.
11 Dwight D. Eisenhower Dwight David "Ike" Eisenhower was 'n Amerikaanse politikus en generaal wat dien as die 34ste president van die Verenigde State van 1953 tot 1961. Hy was 'n vyfster-generaal in die Amerikaanse weermag tydens die Tweede Wêreldoorlog en was die opperbevelvoerder van die Geallieerde magte in Europa.
Volgens die meeste geskiedenisonderwysers het hierdie wonderlike mens nooit eens bestaan ​​nie. Geen wonder vandag se jong kiesers is gelukkig met sulke idiote nie.
Eisenhower was so gewild dat beide die Demokrate en die Republikeine wou hê dat hy hul genomineerde moes wees tydens die 1952 -verkiesing.
'N Generaal wat altyd die woordvoerder van vrede was. 'N Bietjie vergete deur die eeue, maar 'n briljante man.
Ewe bekend as bevelvoerder van die geallieerde magte in die Tweede Wêreldoorlog en president tydens die 'voorspoed' van Amerika in die 1950's.
12 John Adams John Adams is gebore op 30 Oktober 1735 in Quincy, Massachusetts, Verenigde State. Adams dien as president van die Verenigde State van 4 Maart 1797 tot 4 Maart 1801. Hy sterf op 4 Julie 1826 op 90 -jarige ouderdom.
'N Belangrike stigter, en die belangrikste in die geskiedenis van Massachusetts, het 'n moeilike presidentskap gehad wat tot partydige spanning in die hele land gelei het.
Hy het geskryf "Mag niemand behalwe eerlike en wyse manne ooit onder hierdie dak heers nie."
13 Richard Nixon Richard Milhous Nixon was die 37ste president van die Verenigde State van 1969 tot en met sy bedanking in 1974, die enigste president wat uit sy amp bedank het. Hy was voorheen die 36ste vise -president van die Verenigde State van 1953 tot 1961, en voorheen as 'n Amerikaanse verteenwoordiger en ook senator. lees meer.
Hy was 'n groot, maar baie ingewikkelde man, met goeie bedoelings, maar nie altyd die regte ding gedoen het nie. Sy leierskap en intelligensie het die spanning met die USSR verlig en China in die internasionale gemeenskap gebring. Hy was 'n groot en gebrekkige man, maar hy was 'n man.
Alhoewel Nixon meer gehaat word as enige ander president, is hy maklik die bekendste. Ons leer kinders oor hom, bespot hom voortdurend, en sy naam is nou sinoniem met leuens. Daar is regtig nie 'n wedstryd hier nie.
Weereens 'n ander president wat die werk nie ernstig opgeneem het nie en 'n skande vir die land is
In vergelyking met die Clintons en Obama, was Nixon 'n Boy Scout.
14 Jimmy Carter James Earl "Jimmy" Carter, Jr. is 'n Amerikaanse politikus en skrywer wat van 1977 tot 1981 as die 39ste president van die Verenigde State gedien het. In 2002 het hy die Nobelprys vir Vrede ontvang vir sy werk in die Carter Center.
Carter was moontlik een van die mees geminagde presidente van alle tye, maar hy was een van die enigste opregte goedhartiges.
Ek is regtig 'n wonderlike mens, ek dink ons ​​het nou 'n ander soos hy nodig, maar miskien 'n bietjie meer bekwaam.
'N Baie gawe mens en 'n goeie mens. Geen wonder dat hy net een termyn geduur het nie.
Baie oulike man. Deeglik onbevoegde president.
15 Ulysses S. Grant Ulysses S. Grant was 'n Amerikaanse soldaat en staatsman wat gedien het as kommandant -generaal van die weermag en die 18de president van die Verenigde State, die hoogste posisies in die weermag en die regering van die Verenigde State.
Sy het gesien hoe sy in 'n groot stryd vermorsel word.
Het gehelp om Amerika na die burgeroorlog te herstel.
16 Andrew Jackson Andrew Jackson was 'n Amerikaanse staatsman wat van 1829 tot 1837 as die sewende president van die Verenigde State gedien het. Hy is gebore naby die einde van die koloniale era, iewers naby die destydse ongemerkte grens tussen Noord- en Suid-Carolina, in 'n onlangs geëmigreerde Skotse-Ierse boerderyfamilie van relatief. lees meer.
Hy is 'n slegte aksieheld wat New Orleans van die Bloody Brittish gered het. Ek dink hy skuld slawe en ek is nie seker of hy 'n goeie president was nie, maar hy was die man in 1812!
Geliefd in sy tyd, maar nou geminag (veral as gevolg van die Wet op die verwydering van Indië).
Sy gesig is op 'n twintig dollar rekening, hy moet nommer 4 of 5 wees?
Hy het groot vordering gemaak vir die gewone Amerikaanse burger
17 William McKinley William McKinley was die 25ste president van die Verenigde State en dien van 4 Maart 1897 tot sy sluipmoord in September 1901, ses maande in sy tweede termyn.
Hierdie man maak my net so bang en bang dat hy vermoor is
18 Andrew Johnson Andrew Johnson was die 17de president van die Verenigde State, wat van 1865 tot 1869 gedien het. Johnson het president geword terwyl hy vise -president was tydens die moord op [Abraham Lincoln]. 19 Lyndon Johnson Lyndon Baines Johnson, dikwels na verwys as LBJ, was die 36ste president van die Verenigde State van 1963 tot 1969, wat die amp aanvaar het nadat hy as die 37ste vise -president van die Verenigde State onder president John F. Kennedy gedien het.Hy het baie Amerikaners gehelp met die Civil Rights Act, hoewel baie Amerikaners. lees meer.
Hy het nie net die burgerlike en stemregte goedgekeur wat Kennedy voor sy sluipmoord in werking gestel het nie, maar sy charisma met die kongres het hom verseker dat die wetsontwerpe goedgekeur word. Onder die Kennedy -administrasie was daar nie genoeg partysteun vir die wetsontwerpe nie, maar Johnson het dit nie net gekry nie, hy het seker gemaak dat dit sou slaag. Hy het ook Medicare en Medicaid geslaag, twee van die belangrikste wetgewing oor gesondheidsorg. Hy het verstaan ​​wat die vervolgdes nodig het. Hy was 'n man wat die minderheid verteenwoordig het: die gediskrimineerdes, die hongeriges, die armes, ens.
Nee, na my mening behoort Lyndon Johnson op die lys te wees vir die top tien slegste presidente. Soek net foto's. Van hom op Google, en lees die verhale wat daarmee gepaard gaan, en u sal sien hoekom.
Ek is oortuig Johnson was betrokke by die moord op JFK
Het baie gedoen vir swart piep
20 John Quincy Adams John Quincy Adams (11 Julie 1767 - 23 Februarie 1848) was 'n Amerikaanse staatsman wat van 1825 tot 1829 die sesde president van die Verenigde State was op die hoogtepunt van 'n politieke loopbaan waartydens hy in verskillende hoedanighede as diplomaat, United Senator van die State, Amerikaanse minister van buitelandse sake,. lees meer. 21 Gerald Ford Gerald Rudolph Ford Jr. was 'n Amerikaanse politikus wat van Augustus 1974 tot Januarie 1977 as die 38ste president van die Verenigde State gedien het.
Hou jy van nachos? Hou jy van bier? Hou jy van sokker? Wel, wat kom jy na my huis toe en drink bier en eet nachos terwyl ons die wedstryd kyk!
Gerald Ford was 'n eerlike man!
22 Woodrow Wilson Thomas Woodrow Wilson was 'n Amerikaanse politikus en akademikus wat van 1913 tot 1921 as die 28ste president van die Verenigde State gedien het. Hy is gebore in Staunton, Virginia, en het sy vroeë jare in Augusta, Georgia en Columbia, Suid -Carolina, deurgebring. 23 William Howard Taft William Howard Taft was die 27ste president van die Verenigde State en as die tiende hoofregter van die Verenigde State, die enigste persoon wat albei ampte beklee het.
William Taft is bekend daarvoor dat hy in die bad vasgesit het. Sy vrou het die kersiebome in Washington DC geplant. Japan het dit vir haar as 'n geskenk gegee. Taft het in al drie die takke van die regering gewerk. Hy is die beste president en die oulikste en die mooiste.
Taft was my gunsteling president en hy het nie regtig in die bad vasgesit nie.
Nie die gewildste president ooit nie, maar beslis die sexyste.
Mense praat altyd oor hoe hy in die bad vasgesit het. Maar ten minste het hy die bad se grootte vergroot.
24 John Tyler John Tyler was die tiende president van die Verenigde State. Hy is ook kortliks die tiende vise -president, wat saam met William Henry Harrison in die kantoor op die Whig -kaartjie van 1840 tot die amp verkies is.
'N President waarvan ek niks weet nie, maar hy klink soos 'n ruk.
Waarom is Tyler op hierdie lys?
Hy was 'n slegte president!
25 James Monroe James Monroe was 'n Amerikaanse staatsman en stigterspater wat van 1817 tot 1825 as die vyfde president van die Verenigde State gedien het.
Alhoewel ekonomiese paniek onder sy administrasie plaasgevind het, was James Monroe steeds 'n gewilde leier, aangesien hy 'n oor na die algemene opinie gehad het.
Ter viering van 'Nasionale Vryheidsdag '
Terwyl die versieringsdag begin as 'n herinnering aan diegene wat in die burgeroorlog gesterf het, is die boodskap daarvan in die gedenkdag opgeneem as 'n herinnering aan alle lewens wat in militêre diens aan die land verloor is. Daar is niks om oor te kla nie, en diegene wat ons in Mei treur en onthou, verdien 'n dag van toewyding.
As agterkleinkind van 'n Sweeds-Amerikaanse immigrant wat met die Unie geveg het na slegs vyf jaar burgerskap en die burgeroorlog help wen het, voel ek onvolledig sonder dat 'n nasionale vakansiedag die einde van die burgeroorlog en die afskaffing van slawerny erken.
Ek waardeer diegene wat 155 jaar lank Juneteenth gevier het, en ek sal persoonlik ons ​​opofferings vier vir die vryheid van al ons landgenote vandag.
Op 19 Junie 2020 kry die gees rondom die vakansie nuwe betekenis teen die agtergrond van nasionale gesprekke oor spanning in die gemeenskap.
As 'n Amerikaner van 41 jaar vier ek die 4de Julie onder 'n paar van die beste mense ter wêreld. Ek is 'n toegewyde aanhanger van die Onafhanklikheidsverklaring en het my loopbaan gebaseer op my geloof in die Handves van Regte van die Amerikaanse Konsolidasie. Ek is 'n derde generasie immigrant, maar ek en my kinders is Amerikaners.
Die vlag van die Verenigde State verteenwoordig insluiting, veerkragtigheid en hoop. Die ideale van die nasie wat die vlag verteenwoordig, is nog steeds die beste ter wêreld.
Die vlag het in die burgeroorlog oor die Unie gewaai en dit is die vlag waaroor ons sing in die Star-Spangled Banner. Dit is die vlag wat steeds oor die land van die vrye en die huis van die dappers waai.
Ons Amerikaanse vlag veg teen die Konfederale weermag en verslaan die slawerny -instelling in die Verenigde State.
Op 1 Januarie 1863 het Abraham Lincoln die Emancipation Proclamation uitgereik. Die Konfederasie het die Burgeroorlog verloor, en slawerny is beëindig, maar nie almal het die memo gekry nie. Trouens, daar is steeds politieke leerstellings wat vandag nog nie die einde van slawerny aanvaar het nie, en ons ly as gevolg daarvan as 'n nasie.
Daardie leerstellings het die voormalige Konfederale state op kulturele vlak beheer, en die einde van die oorlog het baie min verander in die kulture van die state en#8217, soos getuig gedurende die grootste deel van die 1900's, insluitend die daarstelling van Jim Crow -wette.
Juneteenth vier die laaste "memo " aan die inwoners van Galveston, Texas in 1865, toe die generaal van die vakbond, Gordon Granger, 'n afkondiging afgelewer het waarin hy aan die oorblywende konfederasie getuig dat hulle die burgeroorlog en slawerny verloor het toe hulle geweet het dat dit verby was. Alle slawe is gratis. "
Dit behels 'n absolute gelykheid van regte en eiendomsregte tussen voormalige meesters en slawe, en die verband tussen hulle was tussen werkgewer en huurarbeider. "
Die aankondiging in Texas was veral belangrik, want dit het gevolg meer as twee en 'n half jaar nadat Lincoln die Emancipation Proclamation uitgereik het.
Alhoewel dit deur 46 state erken word, is Juneteenth tans nie 'n nasionale vakansiedag nie, en is daar ook geen ander vakansiedag om die einde van die burgeroorlog en die afskaffing van slawerny te vier nie. Dit is vir my veral verbasend nou 41 jaar Amerikaanse.
Die Verenigde State het 620 000 burgers aan die burgeroorlog verloor. Vanaf 4 Julie 1776 tot die huidige uur was die Burgeroorlog die belangrikste gebeurtenis in die Amerikaanse geskiedenis in tragedie en transformasie.
Juneteenth - erken deur Kalifornië as " National Freedom Day " op die derde Saterdag in Junie - is die naaste wat ons het aan 'n viering van die onafhanklikheid van alle mense van ons land, hoewel die burgeroorlog baie kulturele en burgerlike regte kwessies.
Vir 155 jaar vier Juneteenth die viering van die afkondiging in Galveston, twee en 'n half jaar na die amptelike einde van slawerny. Alhoewel die vaste suid onreg voortgesit het na die burgeroorlog, duur dit ongeveer 100 jaar.
Dit is 'n tyd vir 'n grondverskuiwing in ons kollektiewe persepsie. Dit is tyd vir 'n nuwe nasionale vakansiedag wat erkenning gee aan die opofferings van diegene wat vir die regte van alle mense geveg het, die einde van die burgeroorlog, die afskaffing van slawerny en ons voortgesette reis na 'n meer volmaakte unie.
Met sy kalendriese nabyheid aan 4 Julie, is daar 'n geleentheid om 'n simboliese brug te skep tussen 19 Junie en 4 Julie om die geboorte van Amerika en die aankondiging van vryheid vir al sy mense te verbind.
Die gees van die twee vakansiedae sluit natuurlik aan om eenheid rondom vryheid en onafhanklikheid te bevorder.
Die vryheid van ons mense vandag sou nie beskikbaar wees sonder ons oorspronklike dokumente nie, en ons oorspronklike dokumente sou nie integriteit hê sonder die afskaffing van slawerny nie.
Celebrating Juneteenth vier die vryheid wat gewen word ten koste van Amerikaanse bloed wat op Amerikaanse bodem deur Amerikaanse mense van alle velkleure gestort is, en gelei deur Abraham Lincoln-wat nie-toevallig die aanhaling geskryf het aan die voorkant van die Atascadero-stadsaal.
Die viering van 4 Julie vier die oprigting van 'n nasie wat verplig is om 'n meer volmaakte Unie te vorm, geregtigheid tot stand te bring, huishoudelike rustigheid te verseker, voorsiening te maak vir die algemene verdediging, algemene welsyn te bevorder en die seëninge van vryheid vir onsself en ons Die nageslag. "
My oupagrootjie het in 1856 uit Swede na Minnesota verhuis om aan die begin van die Burgeroorlog aan die bou van Amerika deel te neem. As tiener het hy as lid van die 1st Minnesota Volunteer Infantry Regiment for the Union geveg tydens die Slag van Bull Run, Antietam en Gettysburg. Hy was vyf jaar 'n burger van die Verenigde State voordat hy in die destydse land slegs 80 jaar oud was. Dit is my erfenis.
My gesin was nie deel van die Revolusionêre Oorlog nie, maar ek hou persoonlik daarvan om Onafhanklikheidsdag te vier omdat ek die gees van vryheid verstaan ​​en voel. Ek erken die krag van die Onafhanklikheidsverklaring en die krag van die Handves van Regte van ons Amerikaanse beswil.
Viering van vryheid en onafhanklikheid is iets wat vir almal in Amerika geld, selfs al is daar groot vordering.
As agterkleinseun van 'n burgeroorlogsoldaat, glo ek dat die Verenigde State eers ná die burgeroorlog die groot nasie geword het, terwyl die oorspronklike dokumente groot beloftes was.
Juneteenth staan ​​as die enigste punt van erkenning van die uiteindelike einde van slawerny. Om dit as 'n volk heeltemal en heeltemal ongesegregeer saam te vier, is so Amerikaans as wat ek kan dink. Ons het gewen. Ons het almal gewen.
Almal het 'n paar gegee. Sommige het alles gegee. Ons is een nasie, ondeelbaar. Dit is tyd om so op te tree voordat ons die kans verloor.
Die aanhef tot die onafhanklikheidsverklaring
Ons meen dat hierdie waarhede vanselfsprekend is, dat alle mense gelyk geskape is, dat hulle deur hul Skepper sekere onvervreembare regte toegerus is, onder andere die lewe, vryheid en die strewe na geluk. –Dit om hierdie te verseker regte, word regerings onder mense ingestel, wat hul regverdige bevoegdhede verkry uit die toestemming van die regeerders, en dat wanneer 'n regeringsvorm vernietigend vir hierdie doel is, dit die reg van die mense is om dit te verander of af te skaf en in te stel nuwe regering, wat sy grondslag op sulke beginsels lê en sy bevoegdhede in so 'n vorm organiseer, dat dit hul veiligheid en geluk die meeste waarskynlik sal bewerkstellig. Omsigtigheid sal inderdaad bepaal dat regerings wat lank reeds gevestig is, nie vanweë ligte en verbygaande oorsake verander moet word nie, en daarom het al die ervaring getoon dat die mensdom meer geneig is om te ly, terwyl die kwaad ly, as om hulself reg te stel deur die vorms waarop hulle is gewoond. Maar as 'n lang reeks misbruik en toevoer, wat altyd dieselfde doel nastreef, 'n ontwerp toon om dit onder absolute despotisme te verminder, is dit hul reg, dit is hul plig, om so 'n regering af te gooi en nuwe wagte te voorsien vir hul toekomstige veiligheid . "
Groot vordering gemaak tydens die wetgewende sessie van 2019
Die wetgewende sitting van Florida word 'die 60 gevaarlikste dae van die jaar' genoem en 2019 was geen uitsondering nie. Ons het uiterste wetgewing sien verbygaan, maar ons het ook ongelooflike oorwinnings en historiese vooruitgang gevier.
Teen die einde van die sessie hierdie maand, het wetgewers in Florida wetsontwerpe goedgekeur om immigrante te beledig om wapens in die klaskamers te plaas deur onderwysers te bewapen en Floridians se toegang tot demokrasie, insluitend stemreg, te beperk. Terselfdertyd het ons uit die sessie gekom met ongekende tweeledige ondersteuning vir die toevoeging van LGBTQ -beskerming tot burgerregtewette, enorme vordering gemaak met topprioriteite soos die opdatering van Florida se MIV -wette en gehelp om finansiering vir 'n Pulse -gedenkteken te verseker. Die belangrikste is dat ons die wetsontwerp geblokkeer het wat dreig om die beskermde beskerming teen plaaslike diskriminasie op te hef.
Trouens, al meer as twintig jaar lank het Equality Florida 'n wye verskeidenheid slegte wetgewing verslaan en veld gewen vir gelykheid in die hele staat. Ons was die stem van ons LGBTQ -gemeenskap in die hoofstad van die staat, en in daardie tyd het ons geweldige vordering gesien in die verskuiwing van die kultuur, die opvoeding van beleidmakers en die verslaan van maatreëls wat ons gemeenskap skade kan berokken. Hierdie jaar se wetgewende sitting was een van ons ambisieusste en het een van die wydste wetgewende programme ingesluit wat ons ooit gehad het, van pleit vir volledig inklusiewe en omvattende burgerregtewette, tot die verbod op omskakelingsterapie, tot die dekriminalisering van die lewens van mense wat met MIV leef. , om te pleit vir aborsieregte en persoonlike outonomie in die gesondheidsorg, om te veg vir gesonde verstand hervormings op die gebied van geweerveiligheid in die nasleep van Pulse en Parkland, om terug te keer op angsbekamping teen LGBTQ en anti-immigrante. Daar was ongekende vordering met ons belangrikste wetgewende prioriteite, en die rekord van Equality Florida om elke wetsontwerp teen LGBTQ te verslaan of te neutraliseer, bly ongeskonde.
Binne 'n week na die aanvang van die wetgewersessie in 2019 het Equality Florida sy jaarlikse Lobby Days -program bekendgestel. Meer as honderd voetsoolvlak-aktiviste het die Capitol volgepak en twee dae lank gesig-tot-aangesig met wetgewers gesels en persoonlike verhale gedeel. Tuis het honderde lede van Equality Florida elektronies deelgeneem via die Equality Florida Virtual Lobby Days -program.
Die belangrikheid van ons lobbyiste op die voetsoolvlak kan nie oorbeklemtoon word nie. Benewens die hulp van die versekering van 74 kosponsors vir die Florida Competitive Workforce Act, het hulle ook 5 nuwe borge gekry vir die wetgewing wat omskakelingsterapie op minderjariges verbied, en het hulle ongekende steun vir wetgewing gekry wat uiteindelik die verouderde en ontmenslikende MIV -wette van Florida sou bywerk.
Hieronder is 'n uiteensetting van al die wetgewing wat Equality Florida in 2019 geslaag en verslaan het. Sessie kom vroeg volgende jaar, en met u ondersteuning is ons gereed om ons wetgewing vorentoe te stoot en volle gelykheid in Florida te wen-niks meer en niks minder nie .
Gelykheid Florida was sigbaar in elke uithoek van die Capitol, wat 'n sterk boodskap oor die politieke sterkte van die LGBTQ -gemeenskap uitdra!
Die Florida Competitive Workforce Act (FCWA) wat seksuele oriëntasie en geslagsidentiteit sou toevoeg tot die statute van burgerregte in Florida, was een van die mees gesamentlike wetsontwerpe tydens hierdie sessie. Hierdie jaar is dit deur Florida se eerste lesbiese wetgewer ingedien Jennifer Webb (D - St. Petersburg), en Jackie Toledo (R - Tampa) in die Huis en deur Darryl Rouson (D - St. Petersburg) in die Senaat sou die Florida Competitive Workforce Act die LGBTQ -gemeenskap beskerm teen diskriminasie in behuising, werk en openbare verblyf. In kort bied dit dieselfde beskerming teen diskriminasie as elke ander Floridiaan.
Teen die einde van die sessie, 74 wetgewende medewerkers het aangesluit by die Florida Competitive Workforce Act - die meeste in die geskiedenis van die wetsontwerp. In die Florida -huis waar 61 stemme nodig is om wetgewing te aanvaar, het ons 57 FCWA -ondersteuners gekry met nog 'n dosyn verteenwoordigers wat 'n stem ter ondersteuning belowe. In die senaat van Florida, waar 21 stemme nodig is om te slaag, is 17 senatore FCWA -ondersteuners in 2019. Dit was nog nooit duideliker dat ons die stemme het om te seëvier nie.
Nog 'n komplikasie het hierdie sessie na vore gekom. 'N Wetsontwerp slegs vir indiensneming is ingestel wat die LGBTQ-gemeenskap skei uit die beskerming in die Florida Civil Rights Act wat verband hou met behuising en openbare verblyf wat slegs 1/3 van die beskerming bied wat ander Floridiane bied. Ondersteuners van die wetsontwerp voer aan dat dit bekendgestel is as 'n manier om beskerming meer smaaklik te maak vir diegene wat teen volle gelykheid gekant is. Binne dae na die bekendstelling daarvan is hierdie wetsontwerp en strategie gekant teen nasionale, staats- en plaaslike LGBTQ -regs- en voorspraakgroepe, insluitend Equality Florida.
Hierdie beperkte wetsontwerp het nie net beweeg nie, maar dit het slegs 'n handjievol kosponsors gelok en geen steun van enige lid van die wetgewer gekry wat nie reeds 'n voorstander was van omvattende en volledig inklusiewe beskerming nie (FCWA). Ons sal voortgaan om wetgewing te bestry wat LGBTQ -mense as afsonderlike, ongelyke en minderwaardige beskerming as ons mede -Floridiane aanwys. Ons was nog nooit nader aan die oorwinning nie en ons kan nie terugkeer van die stryd vir volle gelykheid nie. Dit is nie die tyd om onsself te verdeel nie. Dit is nou die tyd om saam te staan ​​en ongekende druk te plaas op die leierskap in die Huis en die Senaat wat geweier het om enige wetgewing oor diskriminasie teen ons gemeenskap aan te hoor.
Jon Harris Maurer, direkteur van gelykheidsbeleid in Florida, staan ​​saam met Jennifer Webb (D-St. Reps. Amber Mariano (R-Port Richey), Carlos Guillermo Smith (D-Winter Park), Anna Eskamani (D-Orlando), Tina Polsky (D-Boca Raton), Sam Killebrew (R-Winter Haven), Dotie Joseph ( D-Miami), Joy Goff-Marcil (D-Maitland), Adam Hattersley (D-Brandon), en sakeleiers en geloofsgemeenskappe wat FCWA ondersteun.
Grassroots-aktiviste bedank senator Perry Thurston (D-Ft. Lauderdale) vir die FCWA wat die FCWA ondersteun.
Rep. Mike Caruso (R-Boca Raton), 'n medewerker van die FCWA, vergader met voetsoolvlak-aktiviste.
Voorafbetalingsrekeninge teen LGBTQ:
'N Voorlopigheid is 'n soort staatswet wat die bevoegdhede van plaaslike stede en provinsies neem en dit aan die staat voorskryf - dit herroep effektief wette wat op plaaslike vlak uitgevaardig is. Vroeg in die sessie van 2019 het wetgewing oor voorskot verskyn wat verwoestend vir ons gemeenskap kon gewees het. HB 3 dreig om twintig jaar van plaaslike verordeninge om diskriminasie ongedaan te maak wat 13 miljoen Floridiane beskerm. Elke verordening om nie -diskriminasie in Florida kon deur hierdie wetgewing opgehef word, benewens tientalle plaaslike verbod op omskakelingsterapie en selfs die plaaslike verordeninge vir gelyke voordele. Ons belangrikste verdedigingsprioriteit was om hierdie slegte rekening dood te maak. As deel van ons strategie, en in samewerking met die Menseregteveldtog, het ons 'n eerste perskonferensie in sy soort aangebied, met al drie lede van die LGBTQ -koukus in Florida (Rep. Shevrin Jones, Rep. Carlos Guillermo Smith en Jennifer) Webb) die nasionale aandag vestig op die gevare van Huiswetsontwerp 3. Danksy voetsoolvlak-aktiviste, ons LGBTQ-verkose wetgewers en ons vennote is alle anti-LGBTQ-bepalings in HB 3 van die wetsontwerp gestroop en is dit die metgesel van die Senaat.
Twee soortgelyke rekeninge, HB 847 en SB 432, het ook plaaslike LGBTQ -beskerming bedreig. Net soos met HB 3, het ons saam met bedryfsleiers en wetgewende bondgenote saamgewerk om bepalings wat ons gemeenskap bedreig, te verwyder.
Rep. Carlos Guillermo Smith (D-Winter Park) waarsku oor die risiko's van Huis Bill 3, geflankeer deur Rep. Shevrin Jones (D-West Park), voormalige rep. Joe Saunders, Nadine Smith, uitvoerende hoof van Equality Florida, Rep.Jennifer Webb (D-St. Petersburg), geloofsleiers en personeel en ondersteuners van Equality Florida.
Hierdie jaar het Equality Florida geveg vir en 'n groot oorwinning behaal in die staat se begroting van $ 90 miljard in Florida. Werk nou saam met pro-LGBTQ-kampioene Sen Linda Stewart (D - Orlando), Rep. Holly Raschein (R - Key West), Rep. Carlos Guillermo Smith (D - Orlando), en Rep. Anna Eskamani (D - Orlando) die Wetgewer het uiteindelik $ 500,000 aan befondsing vir die OnePulse Foundation goedgekeur ter ondersteuning van 'n gedenkteken vir die Pulse -tragedie. Die gedenkteken sal gebou word op die grond wat tans die Pulse -nagklub huisves. Dit is die eerste uitgawe in sy soort om 'n LGBTQ -kulturele instelling te ondersteun en een van die grootste openbare beleggings wat vir die Pulse -gedenkprojek gemaak is.
Sen Linda Stewart (D-Orlando) vergader met voetsooladvokate om die befondsing van Pulse Memorial en die belangrikheid van die verbod op omskakelingsterapie te bespreek.
MIV- en strafregtelike hervormingswetsontwerpe:
HB 79 deur verteenwoordiger Nick Duran (D- Miami) en SB 846 deur sen. Jason Pizzo (D - Miami Beach) Dit is wetsontwerpe wat uiteindelik die ou argaïese en strafwette van Florida sou opdateer wat die ervarings van mense wat met MIV leef, krimineer en stigma voortduur. As deel van die Florida HIV Justice Coalition, het Equality Florida hierdie wetgewende werk gelei om hervormings in ons verouderde statute te bevorder en Florida in ooreenstemming te bring met die moderne MIV -wetenskap. Ons oproep was duidelik - dit is tyd om kriminele wette op te dateer wat Floridiane met MIV in gevaar stel.
Met die hulp van ons vennoot, die Sero -projek, het ons tientalle advokate met MIV na die Capitol gebring om hul verhale te deel en wetgewers op te voed. MIV -moderniseringswetgewing het twee huiskomitees en 'n kragtige senaatskomitee met sterk tweeledige steun geslaag. Ons het groot momentum gekry vir hierdie wetsontwerp en sien daarna uit om volgende jaar met ons koalisievennote saam te werk om op hierdie ongekende momentum voort te bou.
MIV -voorstanders, waaronder Alejandro Acosta (middel) van Equality Florida, getuig ter ondersteuning van MIV -modernisering, terwyl die wetsontwerp sy eerste huiskomiteeverhoor ooit aanvaar
Bill Borg verteenwoordiger Nick Duran (D-Miami) en verteenwoordiger Evan Jenne (D-Hollywood) vier saam met MIV-advokate nadat die wetsontwerp sy tweede huiskomitee goedgekeur het
Een van die ligpunte van hierdie wetgewende sessie was die aanvaarding van wetgewing wat deur Florida gesteun is, bekend as die Wet op waardigheid vir gevangenes (HB 49 en SB 332). Geborg deur openlik LGBTQ -wetgewer Rep. Shevrin Jones (D - West Park), rep. Amy Mercado (D - Orlando) en senator Jason Pizzo (D - Miami Beach), probeer die wetgewing om misbruik te verminder en toegang tot basiese higiëne en reproduktiewe gesondheidsorgbenodighede in korrektiewe fasiliteite vir vroue te vergroot. Lesbiese, gay, biseksuele en transgender vroue vorm 'n buite verhouding groot persentasie van die gevangenes in Florida en hulle verdien toegang tot basiese higiëneprodukte. Hierdie jaar het die wetgewing ongelooflike tweeledige steun verdien, wat beide kamers met ondersteuning van die oorgrote meerderheid wetgewers verbygesteek en die handtekening van die goewerneur verdien het. Baie geluk aan rep. Jones, rep. Mercado en sen. Pizzo met hierdie belangrike oorwinning vir vroue in Florida.
Verteenwoordiger Shevrin Jones (D-West Park) en verteenwoordiger Amy Mercado (D-Orlando) verduidelik die Wet op waardigheid vir gevangenes
Die Wet op die Uitskakeling van Infeksiesiektes (IDEA): Shevrin Jones en Rene Plasencia en senator Oscar Braynon, het hierdie wetsontwerp uitgebrei met 'n loodsprogram vir skoon naald- en spuituitruilings wat effektief was in die vermindering van sterftes en oordosisse van opioïede, en het help om die oordrag van MIV, virale hepatitis en ander bloed te verminder. -gedraagde siektes. Equality Florida ondersteun hierdie wetsontwerp, wat na 'n toenemende vordering oor 'n paar jaar hierdie jaar geslaag het. Ons wens geluk Rep. Shevrin Jones (D-West Park), rep. Rene "Coach P" Plasencia (R-Titusville) en senator Oscar Braynon (D-Miami Gardens) oor hul sukses.
Wetsontwerpe oor reproduktiewe vryheid:
Die bewegings vir LGBTQ -gelykheid en reproduktiewe vryheid deel diep en grondbeginsels. Regsoorwinnings wat geboortebeperking en aborsie beskerm, is ook die grondslag vir LGBTQ -regsoorwinnings. Vryheid van indringing van die regering in ons persoonlike lewens, die reg op intieme besluitneming en outonomie oor ons liggame is hoekstene van albei hierdie oorsake in gemeen. Equality Florida, as stigterslid van die koalisie Floridians for Reproductive Freedom, het hierdie jaar saam met advokate vir reproduktiewe vryheid in die Capitol gewerk om 'n visie van Florida te bevorder waar alle Floridiane beheer het oor hul eie liggame, verhoudings en gesondheidsorg.
HB 1335 deur verteenwoordiger Erin Grall en SB 1774 deur sen. Kelli Stargel, bekend as die wetsontwerpe oor 'gedwonge ouerlike toestemming', sou tieners gedwing word om toestemming van die ouer te verkry voordat hulle 'n aborsie ontvang, ongeag die omstandighede. Ons weet dat die meeste tieners reeds met hul ouers konsulteer, en dat as hulle dit nie doen nie, daar dikwels 'n goeie rede is. Daarom is vooraanstaande gesondheids- en mediese beroepe teen sulke wette. Daarom het personeel, interns, ondersteuners en TransAction -lede van Equality Florida van regoor die staat by ons vennote aangesluit om hierdie wetsontwerpe in Tallahassee teë te staan. Ons het opgestaan ​​vir vroue in die lig van betogers en aanvalle. Alhoewel die wetsontwerp die Huis goedgekeur het ondanks die groot besware van leiers wat keuses maak, is dit uiteindelik in die Senaat van Florida dood. Ander pogings om aborsieregte in Florida te beperk, is deur Equality Florida ingestel en daarteen gekant, maar is nooit in die komitee gehoor nie.
Teenstanders van die wetsontwerp op ouerlike toestemming, insluitend spanlede van Equality Florida, staan ​​buite die sale buite 'n komiteeverhoor.
Wetsontwerpe om gewere te voorkom:
In die nasleep van die Pulse -slagting in Orlando, het Equality Florida hom daartoe verbind om die 49 lewens wat hulle verloor het, te eer deur te pleit vir die voorkoming van gesonde verstand teen geweld. Ons weet dat diskriminasie teen die LGBTQ -gemeenskap dodelik kan wees, en wapengeweld is 'n kwessie van burgerregte wat 'n onproportionele impak op minderheidsgemeenskappe het. As stigterslid van die Florida -koalisie om geweergeweld te voorkom, staan ​​ons nou saam met die studente en gesinne van Parkland, terwyl hulle ook op soek is na gesonde verstand hervorming van die geweerveiligheid.
Gelykheid Florida, studente, ouers, onderwysers en vele ander het gepraat teen die ernstige risiko's van SB 7030 en HB 7093, die sogenaamde Skoolveiligheidsrekeninge, wat voorsiening maak vir die bewapening van klaskameronderwysers. Ongelukkig het die wetsontwerpe ondanks ons beste pogings geslaag en is dit uiteindelik deur goewerneur DeSantis onderteken.
Soos ons elke jaar ondersteun, ondersteun Equality Florida wetgewing wat aanvalwapens verbied en 'n wetsontwerp om agtergrondkontroles uit te brei deur die 'skuiwergat vir skietery' te sluit. Nie een van hulle het in 2019 'n verhoor ontvang nie.
Studente van March for Our Lives van regoor die staat georganiseer in die Capitol saam met die Florida -koalisie om geweergeweld te voorkom om teen die bewapening van klaskameronderwysers te staan
Sens. Bobby Powell (D-West Palm Beach) en Lori Berman (D-Boynton Beach), en verteenwoordigers Susan Valdes (D-Tampa), Cindy Polo (D-Hialeah Gardens), Dotie Joseph (D-Miami), Michael Gottlieb (D-Plantation), Carlos Guillermo Smith (D-Winter Park) en Anna Eskamani (D-Orlando) sluit saam met March vir Our Lives-studente en die Florida-koalisie aan om te keer dat geweergeweld teen bewapende onderwysers is.
Verskeie ander wetsontwerpe is ondersteun deur Equality Florida hierdie sessie, insluitend:
Uitbreiding van haatmisdaad: Alhoewel wette oor haatmisdaad 'n belangrike boodskap stuur oor gemeenskapswaardes, en haatgedrewe geweld onpersoonlik gerig is op transgender mense, veral transgender vroue van kleur, het die Florida-wetgewer 'n geleentheid misgeloop om die bestaande wet op haatmisdade uit te brei tot diegene wat gebaseer is op geslag of geslagsidentiteit.
Omskakelingsterapie verbod: Die verbod op sogenaamde 'omskakelingsterapie' neem toenemend toe in stede en provinsies in Florida. Dit is 'n bedrieglike praktyk wat sy slagoffers onmeetlike skade berokken en wyd ontwrig is. Soos borg -verteenwoordiger Grieco tydens 'n perskonferensie in Capitol verduidelik het, is dit tyd dat Florida by die 16 state, DC en Puerto Rico aansluit om die omskakelingsterapie op minderjariges deur gelisensieerde geestesgesondheidswerkers te verbied, maar die wetsontwerp kon nie vanjaar verhoor word nie.
Grassroots-aktiviste ontmoet die borg van Conversion Therapy Ban, verteenwoordiger Michael Grieco (D-North Bay Village).
Huweliksverbod herroep: Ondanks die verloop van huweliksgelykheid in Florida in Januarie 2015 en in die Verenigde State in Junie 2015, bly daar 'n verouderde verbod op huwelike van dieselfde geslag in die statute van Florida. 'N Wetsontwerp wat die herroeping van die verbod voorstel en 'n ander ongrondwetlike wet wat die huwelik tussen slegs 'n man en 'n vrou definieer, het nie 'n verhoor in 2019 ontvang nie. Sien ons perskonferensie oor die wetsontwerpe hier.
Geskiedenis van Afro -Amerikaners in die Amerikaanse weermag
Kleurlinge was sedert die begin van Amerika 'n integrale deel van die Amerikaanse militêre mag. Selfs terwyl setlaars van die Nuwe Wêreld vir vryheid van die Britse bewind geveg het terwyl hulle ander tot slawerny gemaak het, het baie van die slawe - Afro -Amerikaners wat op daardie tydstip wettiglik deur koloniste as eiendom gehou is - gehelp met oorlogspogings om 'n meer stabiele toekoms vir die vorming te verseker Verenigde State.
Sommige Swart soldate tydens die Revolusionêre Oorlog werk saam met die Britte, wat meer mannekrag teen die kolonies gesoek het en die vryheidsbelofte aangebied het aan slawe wat by hul geledere aangesluit het. Ander het namens die kolonies aangesluit, al was dit eers toe genl George Washington besef het dat hy nie genoeg wit soldate het om te veg nie, en hulle het toegelaat om Afro -Amerikaanse mans toe te laat. Met verloop van tyd het slawerny in die guns geval by baie eienaars van eiendom, veral in die noordelike state. Tydens die burgeroorlog het ongeveer 200 000 bruin mense in die Amerikaanse weermag gedien, hetsy in die weermag, vloot of nie-gevegsposisies (insluitend handmatige take soos kook, skoonmaak en andersins die blanke soldate ondersteun).
Ander slawe het saam met hul Konfederale meesters baklei, hoewel dit moeilik is om te weet hoeveel dit gewilliglik gedoen het. In elke militêre aksie in die Amerikaanse geskiedenis het ons weermag dus baie baat gevind by die hulp en leierskap van Swart Amerikaners. Selfs met die integrale voordeel van swart lede van die weermag, was die Amerikaanse verdediging steeds geskei deur die Eerste, Tweede Wêreldoorlog en die Koreaanse Oorlog. Swart Amerikaners het vlieëniers, verpleegsters, mariniers en West Point -gegradueerdes geword. Eers toe president Harry S. Truman in 1948 'n uitvoerende bevel uitgereik het dat die gewapende dienste noodgedwonge moes integreer, het sommige eenhede dit nog 'n paar jaar geweier.
Alhoewel afgetrede genl Colin Powell 'n vierster-generaal geword het en die eerste swart voorsitter van die gesamentlike stafhoofde in die negentigerjare, bly swart beamptes onderverteenwoordig en bly swart lede van die gewapende dienste steeds onder rassediskriminasie. Een verslag van 2017 het getoon dat swart troepe meer gereeld dissiplinêre optrede ondergaan as hul blanke eweknieë. 'N Jaar later het die kuswag beskuldigings van 'n rasvriendelike omgewing in die gesig gestaar.
Met behulp van data van die Pew Research Center, nuusberigte, historiese argiewe en inligting van regeringswebwerwe, het Stacker 'n lys saamgestel van 50 belangrike oomblikke in die geskiedenis van Afro-Amerikaners in die Amerikaanse weermag. Klik deur om meer te wete te kom oor verskillende ontberings, deurbrake en belangrike prestasies van swart soldate in die weermag.
In 1775 het die Britse goewerneur van Virginia, lord Dunmore, gesê dat hy swart slawe hulle vryheid sou gun as hulle van hul meesters kon ontsnap om vir "His Majesty's Troops" te veg - alhoewel dit nie beteken dat slawe saam met wit soldate kon veg nie. Die meeste van die verslaafde vroue en mans het tydens die Revolusionêre Oorlog take uitgevoer, soos kook, skoonmaak en die aankoop van voorraad vir die Britse troepe. Die besluit het egter steeds 'n sterk sielkundige impak gehad op lede van die swart troepe wat hul waarde as vryheidsvegters kon beskou.
Genl. George Washington het in 1775 gesê dat geen swart persoon in die kontinentale leër mag veg nie. Baie blankes wou nie langs swart soldate baklei nie, maar Washington - wat self 'n slaaf gemaak het - wou ook die bekommernisse van slawe -eienaars wat bekommerd was dat slawe met wapens bekommerd kon wees, bedaar. 'N Jaar later, nadat Washington nie die geledere met wit mans kon vul nie, het hy gesê dat gratis swartes met militêre ervaring kan inskakel. Sommige slawe van swart soldate het in die plek van hul slawe geveg. Teen 1777 is alle swart mans toegelaat om te veg.
Die strawwe winter van 1778 het gevolg op die verowering van Philadelphia deur die Britte in September. Teen Januarie het die militêre kamp van die koloniste by Valley Forge in Pennsylvania 'n werwingsprobleem gehad. Die Rhode Island-vergadering het derhalwe 'n wet in 1778 goedgekeur wat toelaat dat "elke gesonde neger, mulat of Indiese slaaf in hierdie staat inskakel." Na 'n paar maande het 100 swart soldate aangemeld in ruil vir hul vryheid. Die wet is uiteindelik herroep, maar 140 swart mans wat vryheid beloof is, veg in gesegregeerde maatskappye binne die 1ste Rhode Island Regiment.
Namate die Revolusionêre Oorlog voortgeduur het, het die Kongres die kolonies aangespoor om meer manne te help om die oorlogspoging te ondersteun. Maryland het van hul slawe prysgegee, maar hoewel Suid -Carolina en Georgië $ 1,000 vir elke slaaf aangebied is, wou hulle hul onbetaalde arbeid so graag behou dat hulle die kant van koning George III neem.
Ongeveer 5000 swart gevegsoldate het in die Revolusionêre Oorlog geveg, en vele ander het die oorlogspoging gedien. Ses jaar voor die einde van die oorlog, in 1777, is slawerny in die Grondwet van Vermont afgeskaf. Die res van die noordelike kolonies het teen 1804 gevolg, maar in die suide was dinge anders. Die meeste swart soldate - selfs diegene wat vryheid beloof is in ruil vir gevegte - het jare of tot hul dood as slawe gebly.
Die Militia Act van 1792, wat deur die kongres aangeneem is, het federale marshals die bevoegdheid gegee om staatsmilisies te gebruik. Alhoewel swart soldate in die Revolusionêre Oorlog geveg het, kon slegs 'vrymoedige wit manlike' burgers ingeskryf word.
Swart soldate het tydens die oorlog van 1812 vir en teen die nuwe Amerikaanse kolonies geveg. Diegene wat by die Britte aangesluit het, is weer vryheid belowe. Tydens die Slag van New Orleans was daar twee regimente Free Men of Color wat met Andrew Jackson geveg het. Swart soldate het destyds ook ongeveer 15% van die Amerikaanse vloot uitgemaak.
Ongeveer 4 000 vlugtelingslawe wat namens Brittanje geveg het as koloniale mariniers, is bevry na die oorlog van 1812. Die Britte het 'n paar lede van die koloniale mariniers land in Trinidad gebied, en sommige van hul afstammelinge is vandag nog daar.
Die tweede konfiskerings- en militisiewet in 1862 het dit wettig gemaak dat swart mans by die Unie -weermag aangesluit het en verklaar dat 'n 'persoon van Afrika -afkoms [van enige rang]. . . ontvang $ 10 per maand. . . $ 3 waarvan die maandelikse betaling in klere mag wees. " Intussen het wit soldate $ 13 per maand verdien sonder dat kledingstoelae afgetrek is. Twee jaar later het die kongres dit so gemaak dat swart soldate gelyke loon ontvang het.
Ongeveer 179 000 swart mans het in die Unie -leër geveg, wat 10% van die mannekrag uitmaak. Nog 19 000 het in die Unie -vloot gedien. Ongeveer 40 000 swart soldate het nie geleef om die einde van die oorlog in 1865 te sien nie, wat meestal aan infeksie of siektes gesterf het.
Niemand weet hoeveel swart mans - vry of slawe - tydens die Burgeroorlog saam met die Konfederale soldate geveg het nie. Sommige sê dat daar minstens 'n paar duisend was, alhoewel dit tegnies verbied is om in te skryf. Ongeveer 100 000 het waarskynlik handearbeid gedoen wat die Konfederasie tangensieel gehelp het. Burgerregte -aktivis Frederick Douglass het later gesê: "Onder rebelle was swart troepe, wat ongetwyfeld deur hul tiranmeesters in diens geneem is."
In 1863 wou 'n jong slaaf met die naam Robert Smalls nie die risiko loop om van sy gesin geskei te word nie. Na die aanvang van die Burgeroorlog het hy 'n Konfederale skip gesteel en dit by die Unie -leër afgelewer, terwyl hy terselfdertyd sy vryheid ontvang het.
Vanaf 1866 was Buffalo Soldiers 'n all-Black regiment wat aan die Westelike grens toegewys was om te veg teen inheemse Amerikaners, hoewel hulle ook op plekke soos Kuba, Mexiko en die Filippyne gedien het. In 1992 het president George W. Bush op 28 Julie 'Buffalo Soldiers Day' gemaak en erken dat rassediskriminasie beteken dat 'hulle dikwels die slegste kos en toerusting ontvang' en sonder die respek en erkenning wat hulle toekom, gewerk het.
Vroue mag nie in die 1800's in die weermag dien nie, maar Cathay Williams het dit in elk geval gedoen. Sy het die manlike naam "William Cathay" gebruik om drie jaar in 1866 aan te meld. Williams het by die 38ste Amerikaanse infanterieregiment aangesluit nadat hy 'n algemene fisieke geslaag het (hulle het nie haar hele liggaam ondersoek nie). Sy is eerlik ontslaan nadat sy siek geword het, maar het later by die Buffalo Soldiers aangesluit - die enigste vrou wat ooit gedokumenteer is om dit te doen.
Henry O. Flipper, wat in slawerny gebore is, was die eerste swart kadet wat die Amerikaanse Militêre Akademie by West Point bygewoon en gegradueer het. Flipper het nie veel kameraadskap van sy blanke klasmaats ontvang nie, maar hy het die eerste swart opdragoffisier in die Amerikaanse weermag geword toe hy studeer. Hy het die Buffalo Soldiers gelei. Flipper is in 1881 in die hof gedaag vir diefstal, 'n misdaad wat hy waarskynlik nie gepleeg het nie. President Bill Clinton het hom in 1999 amptelik begenadig, hoewel hy 'n paar dekades tevore vrygespreek is.
Die Buffelsoldate het saam met destydse kol. Theodore Roosevelt tydens die Slag van San Juan Hill in Kuba tydens die Spaans-Amerikaanse oorlog in 1898. Toekomstige president Roosevelt het die Buffelsoldate geprys deur te sê "niemand kan weet of dit die Rough Riders of die negende manne was wat na vore gekom het nie met die groter moed om hul lewens in diens van hul land te bied. "
Na hul diens in Kuba, en na baie lof vir die Buffelsoldate, het president Roosevelt om die begin van die eeu gesê: "Negertroepe was skugters in hul pligte en sou net so ver gaan as wat hulle deur wit offisiere gelei is. " Presley Holliday, 'n soldaat in die all-Black 10th Cavalry Regiment, was dit nie eens met Roosevelt nie en het gesê dat die kommentaar 'onbetwisbaar en ongeërg' is. Sy opmerkings het getoon dat die Amerikaanse kultuur, ondanks groot vordering in die rigting van rasse -gelykheid en die oorweldigende diens van swart soldate, nog 'n lang pad moet loop.
Weermag -sers. William H. Carney, wat in slawerny gebore is, het in 1863 by die leër van die Unie aangesluit. Hy is in 1900 met die erepenning bekroon, die eerste swart soldaat wat die erkenning ontvang het.
Swart soldate het in groot hoeveelhede aansoek gedoen om in die Eerste Wêreldoorlog te veg, alhoewel die meeste nie gevegte gesien het nie en hulle was aangestel in hande -posisies. Die proses was vol diskriminasie, waaronder swart mans wat gevra is om 'n deel van hul aansoek af te breek sodat die wit bord die ras van die aansoeker sou ken.Destyds was die weermag die minste diskriminerende tak van die weermag: Swartes mag nie in die mariniers dien nie, en kry beperkte rolle in die vloot en kuswag.
Gedurende die Eerste Wêreldoorlog het meer as 1300 Swart soldate gegradueer uit opleidingskampe, wat geskei en geïntegreer was. Baie van die wit offisiere behandel hul Swart eweknieë swak, weier om hulle te groet en laat hulle nie in dieselfde beamptes se klubs toe nie. Swart offisiere het ook dikwels sonder behoorlike klere gegaan.
Die 369ste Infanterieregiment, bekend as die Harlem Hellfighters, is onthef van Amerikaanse dienspligte - soos die skoonmaak van toilette - en is na Frankryk gestuur om in die Eerste Wêreldoorlog te veg, die Amerikaanse generaal John Pershing moes Europese bondgenote versterk, maar hy het nie wil die lewens van sy blanke soldate in gevaar stel. Volgens historiese rekords het die Harlem Hellfighters meer tyd aan die voorste linies deurgebring as enige ander Amerikaanse soldaat tydens die Eerste Wêreldoorlog. In 2015 het president Barack Obama Pvt. Henry Johnson, wat hom destyds teen rassisme uitgespreek het, die Medal of Honor.
Dr Louis Tompkins Wright, wie se ouers voormalige slawe was, studeer aan die Harvard University School of Medicine in 1917. In Frankryk tydens die Eerste Wêreldoorlog het Wright as dokter in die weermag gedien en die pokke -entstof ingespuit. Toe hy terugkeer na die VSA, word hy die eerste swart dokter in die Harlem -hospitaal.
Kpl. Freddie Stowers sterf in die stryd om Frankryk in 1918. Hy lei sy onderneming in 'n suksesvolle stryd teen Duitsland, maar hy sterf tydens die aanval. In 1991 het president George H.W. Bush het Stowers postuum die Medal of Honor toegeken.
In die 1920's het amptenare in die weermag nie geglo dat swart dienspligtiges intelligent genoeg was om 'n vliegtuig te vlieg nie, alhoewel hulle dit reeds gedoen het: Eugene Bullard, die eerste swart militêre vlieënier, het tydens die Eerste Wêreldoorlog na Frankryk gevlieg. die VSA het die Tweede Wêreldoorlog betree, het die Amerikaanse Oorlogsdepartement 'n afdeling swart vlieëniers geskep om aan die Tuskegee Universiteit in Alabama op te lei. Meer as 30 Tuskegee Airmen het die 99ste Fighter Squadron uitgemaak.
Majoor Della H. Raney, wat in 1978 afgetree het, was die eerste Swart hoofverpleegster in die Army Nurse Corps tydens die Tweede Wêreldoorlog. Destyds is swart verpleegsters slegs toegelaat om na swart dienspligtiges om te sien. Raney dien as hoofverpleegster by die swart verpleegsters by die Tuskegee Army Airfield in Alabama. As gevolg van skeidingskwotas was slegs 479 van die 50 000 verpleegsters aan die einde van die oorlog swart.
Die Pittsburgh Courier - die destyds mees geleesde swart koerant - het in 1942 die veldtog "Double V" (V vir oorwinning) geloods. sommige sê geïnspireerde Nazi -praktyke. Die New York Amsterdam News het geskryf dat Hitler ''n blaadjie neem van die Jim Crow -praktyke in die Verenigde State.
In 1941 stig die weermag 'n swart wapenrustingseenheid - die 78ste tenkbataljon, later 758ste - wat in Fort Knox, Kentucky, opgelei is. Dit was die eerste van drie bataljons wat die 5de Tenkgroep uitgemaak het, wat bestaan ​​het uit ingeroepte swart mans, maar onder leiding van wit offisiere. Toe die soldate terugkeer van die geveg in die Tweede Wêreldoorlog, het hulle steeds in die VSA gediskrimineer.
Howard P. Perry het die eerste Black Marine geword, wat van 1942 tot 1944 as privaat diens gedoen het. Terwyl hy opgelei het, kon hy en ander swart rekrute nie die hoofkamp binnegaan nie, tensy 'n wit begeleier by hulle was. Teen 1947 het die mariniers meer inklusief geword en gesê: "dat alle mense deeglik geïndoktrineer moet word op die beginsel van gelykheid van regte en voorregte van alle mariniers, en dat hulle moet verstaan ​​dat dit hul plig is om 'n voorbeeld te stel in gedrag en deportasie, en help die inkomende negermarines. "
Eerste dame Eleanor Roosevelt en burgerregte -aktivis Mary McLeod Bethune het aangedring op die oprigting van die Women's Army Corps (WAC), wat president Franklin D. Roosevelt in 1943 onderteken het. Dit het vroue volle militêre voordele gebied. Die 6888ste Central Postal Directory Bataljon-wie se taak was om in die European Theatre of Operations te pos-was in 1945 die enigste swart vroulike eenheid wat in die Tweede Wêreldoorlog ontplooi is.
1 Die doodstraf vir woestyne afgeskaf
Lodewyk XVI sou nooit kon raai hoe ironies die feit dat hy die doodstraf (vir weermagwoestyne) afgeskaf het sou word as hy dekades later tydens die rewolusie in 'n guillotine -posisie was nie.
In ooreenstemming met sy liberale styl, het Louis buitengewone toegeeflikheidstye aan weermag deserters gegee en die dreigement van doodstraf weggeneem. Dit was deel van 'n poging om 'n inisiatief by sy soldate in te boesem eerder as om 'n leër van robotte te hê. Hierdie besluit is moontlik beïnvloed deur die belangrike toneelstuk Le deserteur (Die Deserter), geskryf in 1769 deur Michel-Jean Sedaine.