Gustaaf Pienaar - 2011-12-14 En ek dog nogal “sjalom” is ’n mooi Joodse groetwoord… Talle huiseienaars in ons kusdorp versier Kerstyd hul huise met veelkleurige liggies en so fiets vroutjie en ek nou een Vrydagaand deur die strate om die skouspel te geniet. Ons kom ’n Joodse gesin teë wat op pad terug is van die sinagoge. Die gesin – pa, ma en vier kinders – stap aan die regterkant van die straat. Hulle is uitgedos in deftige wit en swart sinagogeklere. Ons groet en ry verby. Ons beland uiteindelik in ’n stil systraat. Skielik roep iemand uit die donker na ons. Dis sowaar die pa-Jood nog in sy sinagoge-klere. Hulle hou vakansie in die tandarts se huis en vra hulp met ’n elektriese probleem. Ons volg hom na die voordeur. Die binneligte is verdof. Op ’n tafel in die voorportaal brand tientalle kersies in 'n bak. Dié gesin maak erns van die Sabbat, besef ons. In die woonkamer sit die egpaar se vier telge. Dit kom by my op om hul iets vriendeliks in Hebreeus toe te wens. Al Hebreeuse woord wat ek ken is “sjalom”. Ek sê dit met oorgawe en rond my groet met ’n teatrale handgebaar af. Die Joodjies gaap my aan en ek besef dis waarskynlik óf die verkeerde woord óf dis verkeerd uitgespreek. Vroutjie giggel senuagtig. Ons gaan na die kombuis, waar die probleem is. Daar is drie warm skinkborde met kastrolle vol geurige disse daarop. Die kos is vóór sonsondergang voorberei en op die skinkborde warm gehou vir ná sinagoge. Een skinkbord se kos is egter nou koud, want daar’s fout met die muurprop. En dis waar ek in die storie inpas: hoewel die Joodse geloof hul veroorloof om op die Sabbat elektrisiteit te gebruik, mag hul nie kragproppe verwissel nie. Sal ek dus asseblief die skinkbord se prop by die foutiewe muurprop uittrek en by die werkende een langsaan inprop? Oorbluf deur die eenvoud van die versoek, doen ek die nodige. Die warm skinkbord se rooi liggie gaan aan en daar is ’n klik-geluidjie soos wat die element begin werk. Daar gaan ’n gejuig op. Die klein Joodjies is duidelik al erg honger, want dis naby negeuur. Buite by die wagtende fietse stel pa-Jood hom aan ons voor. Hy is ’n mediese spesialis van Gauteng. Hy vra verskoning vir die ongerief, erken ruiterlik dat ons dalk nie begrip vir hul probleem sal hê nie en bedank my vir die hulp. Ek antwoord dat ons sy godsdienstige oortuigings respekteer en ons groet – dié keer met “totsiens” eerder as “sjalom”. Ons ry in stilte huis toe – dankbaar dat die kind van Bethlehem óns kom bevry het van ’n onverbiddellike Wetsonderhouding. Hy het immers self koring op die Sabbat uitgevryf toe Hy honger was. Méér nog: Hy het op die Sabbat gesond gemaak. En Hy het geweet dat Wetsonderhouding alleen ons nie van die sondelas kan bevry nie. Daarmee veroordeel of kritiseer ons nie die Joodse geloof nie. Allermins. Wat ’n wonderlike, kultureel diverse en steeds verbasende land is Suid-Afrika nie… Sjalom vir julle – en ’n geseënde Kersfees.
Klik hier vir die kompetisie-besonderhede.