Dié voormalige Bok-kaptein het in vanjaar se Superreeks laas op Loftus uitgedraf, maar tydens die Curriebekerreeks ’n blaaskans geneem. Dít was goed vir hom – hy sê hy is nou weer uitgehonger om rugby te speel.
“Ek het teen die einde van 2016 ’n rugoperasie gehad en het probeer om so gou moontlik weer op die veld te kom, maar die ruskans wat ek nou gehad het, het uit ’n fisieke en geestelike oogpunt wondere vir my gedoen. Dit was lekker om vir ’n rukkie buite ’n rugby-omgewing te wees.
“Dis geen geheim dat 2016 nie ’n wonderlike jaar vir rugby was nie. Ons het in Superrugby ’n jong span gehad, en dit het sleg gegaan met die Bokke. Dit was moeilik, maar ek het darem geweet beter tye wag. Ek het my eerste Super-wedstryd al in 2006 gespeel – ek weet jy leer uit die moeilike tye,” sê Strauss met ’n glimlag.
Hoedanig dít die geval is, word duidelik terwyl Strauss grappies maak oor die wedstryde wat hy in November vir die Barbarians gespeel het.
“Op die oomblik voel ek soos ’n karakter in die fliek The Green Mile – dis die laaste gange vir my. Ek gaan nie meer baie jare speel nie, so ek wil soveel kry uit wat oor is as wat ek kan. Ek wil gee, ek wil dien. Ek kan dit sonder die kapteinskap doen. Ek wil eenvoudig my rugby geniet en teruggee.
“Ek is opgewonde oor die Bulle. Ek kon lankal al oorsee gegaan het, maar ek wil teruggee. Ek het al lankal gesê ek wil my laaste wedstryd in Suid Afrika speel.”