Wat jy moet weet oor Louis Farrakhan: 'n Biografie
Scandal het sy invloed deur die jare nie gedemp nie
Minister Louis Farrakhan is een van die mees omstrede openbare figure in die Verenigde State. Terwyl skandaal 'n aantal leiers laat neerkom het, het Farrakhan daarin geslaag om 'n invloedryke mag in die Amerikaanse politiek, rasseverhoudinge en godsdiens te bly . Met hierdie biografie leer meer oor die lewe van die Nasie van Islam-leier en hoe hy relevant bly in 'n toenemend verdeelde Amerika.
Soos so baie noemenswaardige Amerikaners, het Louis Farrakhan grootgeword in 'n immigrant familie.
Hy is gebore 11 Mei 1933, in die Bronx, New York. Albei sy ouers het vanuit die Karibiese Eilande na die Verenigde State geëmigreer. Sy ma, Sarah Mae Manning, het van die eiland St Kitts gekom en sy vader, Percival Clark, het van Jamaika gekom . In 1996 het Farrakhan gesê sy pa, wat na bewering Portugese erfenis gehad het, was dalk Joods. Die geleerde en historikus Henry Louis Gates het Farrakhan se aanspraak geloofwaardig genoem, aangesien Iberiane in Jamaika geneig is om 'n Sephardiese Joodse afkoms te hê. Omdat die Joodse gemeenskap Farrakhan dikwels daarvan beskuldig het dat hy 'n anti-Semiet is, is sy eise oor sy pa se afkoms merkwaardig, indien waar.
Farrakhan se geboortenaam, Louis Eugene Walcott, onthul die onenigheid in sy ouers se verhouding. Farrakhan het gesê dat sy pa se skuiling sy ma in die arms van 'n man genaamd Louis Wolcott gedryf het, met wie sy 'n kind gehad het en vir wie sy tot die Islam bekeer het. Sy het beplan om 'n nuwe lewe met Wolcott te begin, maar kortliks met Clark versoen, wat 'n onbeplande swangerskap tot gevolg gehad het.
Manning het herhaaldelik probeer om die swangerskap te beëindig, volgens Farrakhan, maar het uiteindelik opgehou met beëindiging. Toe die kind aankom, het Wolcott, met ligte vel en krullerige, welphaar, geweet die baba was nie sy en het Manning verlaat nie. Dit het haar nie verhoed om die kind "Louis" na hom te noem nie. Maar Farrakhan se regte pa het ook nie 'n aktiewe rol in sy lewe gespeel nie, het hy gesê.
Sy ma het 'n stabiele invloed gebly. 'N Musiekliefhebber, sy het hom aan die viool blootgestel. Hy het nie dadelik belangstelling in die instrument gehad nie.
"Ek het uiteindelik verlief geraak op die instrument," het hy onthou. "En ek het haar gek gemaak omdat ek nou in die badkamer sou gaan oefen omdat dit 'n geluid het soosof jy in 'n ateljee was en mense kon nie ' kom nie in die badkamer nie omdat Louis in die badkamer was.
Hy het gesê dat hy op 12-jarige ouderdom gespeel het om te speel met die Boston-simfonie, die Boston College-orkes en sy plesierklub. Benewens die viool gespeel, het Farrakhan goed gesing. In 1954 het hy selfs die treffer "Back to Back, Belly to Belly", 'n omslag van Jumbie Jamboree, aangeteken. 'N Jaar voor die opname het Farrakhan sy vrou, Khadijah, getroud. Hy het nege kinders gehad.
Die musikaal geneigde Farrakhan het daarin geslaag om sy talente in diens van die Nasie van Islam te gebruik. Tydens die uitvoering het hy 'n vergadering van die groep bygewoon, wat Elia Mohammed in 1930 in Detroit begin het. As leier het Muhammad 'n afsonderlike staat vir Afro-Amerikaners gesoek en rasse-segregasie onderskryf. Prominente NOI-leier Malcolm X het Farrakhan oorgehaal om by die groep aan te sluit.
So, het hy gedoen, net 'n jaar na die opname van sy hit single. Aanvanklik was Farrakhan bekend as Louis X, en hy het die liedjie "A White Man's Heaven, Black Man's Hell" vir die Nasie geskryf.
Uiteindelik het Mohammed aan Farrakhan die van gegee wat hy vandag wêreldberoemd is. Farrakhan het vinnig deur die geledere van die groep opgestaan. Hy het Malcolm X by die groep se Boston-moskee gehelp en het sy superieur se rol aanvaar toe Malcolm Boston verlaat het om in Harlem te preek.
In 1964 het deurlopende spanning met Mohammed Malcolm X gelei om die Nasie te verlaat. Ná sy vertrek het Farrakhan sy plek in wese geneem en sy verhouding met Mohammed verdiep. In teenstelling hiermee het Farrakhan en Malcolm X se verhouding gespanne toe laasgenoemde die groep en sy leier gekritiseer het.
Spesifiek, Malcolm X het aan die wêreld gesê dat Mohammad kinders met baie van sy tienersekretarisse gehad het.
Malcolm X beskou hom as 'n huigelaar, aangesien NOI teen buite-egtelike seks gesproke het. Maar Farrakhan beskou Malcolm X as 'n verraaier om hierdie nuus aan die publiek bekend te maak. Twee maande voor Malcolm se moord in Harlem se Audubon Ballroom op 21 Februarie 1965, het Farrakhan van hom gesê, "so 'n man is die dood waardig."
Toe die polisie drie NOI-lede in hegtenis geneem het om 39-jarige Malcolm X te vermoor, het hulle baie gewonder of Farrakhan 'n rol in die moord gespeel het. Farrakhan het erken dat sy harde woorde oor Malcolm X waarskynlik die atmosfeer vir die dood geskep het.
"Ek kon meegevoel gewees het in woorde wat ek gepraat het tot 21 Februarie 1965." Farrakhan het in 2000 aan Malcolm X se dogter, Atallah Shabazz en die 60 minute-korrespondent, Mike Wallace, gesê. "Ek erken dit en spyt dat enige woord wat ek het gesê die verlies van die lewe van 'n mens veroorsaak het. "
'N Sesjarige Shabazz het die skietery gesien, saam met haar broers en susters en ma. Sy het Farrakhan bedank vir die verantwoordelikheid, maar het gesê sy het hom nie vergewe nie.
"Hy het dit nooit voor die publiek erken nie," het sy gesê. "Tot nou toe het hy my pa se kinders nooit gestroop nie. Ek bedank hom vir die erkenning van sy skuld en ek wens hom vrede. "
Malcolm X se weduwee, die laat Betty Shabazz , het Farrakhan daarvan beskuldig dat hy 'n hand in die sluipmoord gehad het. Sy het in 1994 oënskynlik met hom verander, toe haar dogter, Qubilah, gekla het, later laat val het vir 'n beweerde plot om hom dood te maak.
Farrakhan Begin NOI Splinter Groep
Elf jaar na Malcolm X se dood het Elia Mohammed gesterf.
Dit was 1975, en die groep se toekoms het onseker geword. Mohammed het sy seun, Warith Deen Mohammad, in beheer gelaat. Die jonger Mohammed wou NOI verander in 'n meer konvensionele Moslemgroep genaamd Amerikaanse Moslem-sending. (Malcolm X het ook die tradisionele Islam omhels nadat hy die NOI verlaat het.) Warith Deen Mohammad het ook sy pa se separatistiese leerstellings verwerp. Farrakhan het egter nie saamgestem met hierdie visie nie en het die groep verlaat om 'n weergawe van NOI in lyn met Elia Mohammed se filosofie te begin. Hy het ook die The Final Call-koerant begin om sy groep se oortuigings bekend te maak.
Farrakhan het ook betrokke geraak by die politiek. Voorheen het NOI aan lede gesê om van politieke betrokkenheid af te sien, maar Farrakhan het besluit om die ds. Jesse Jackson se bod vir president te onderskryf. Beide die NOI en Jackson se burgerregte groep, Operation PUSH, was gebaseer op Chicago se South Side. Vrugte van Islam, deel van NOI, het Jackson selfs tydens sy veldtog bewaak.
"Ek glo dat ds. Jackson se kandidatuur die seël vir ewig opgehef het van die denke van swart mense, veral swart jeug," het Farrakhan gesê. "Ons sal nooit weer dink dat hulle almal kan wees nie, is sangers en dansers, musikante en sokkerspelers en sportlui. Maar deur eerwaarde Jackson sien ons dat ons teoretici, wetenskaplikes en wat nie kan wees nie. Vir daardie een ding wat hy alleen gedoen het, sou hy my stem hê. ''
Jackson het egter nie in 1984 of in 1988 sy presidensiële bod gewen nie. Hy het sy eerste veldtog ontwrig toe hy na die Jode as "Hymies" en New York City verwys het as "Hymietown", beide antisemitiese terme, tydens 'n onderhoud met 'n swart Washington Post verslaggewer.
'N Golf van protes het plaasgevind. Aanvanklik het Jackson die opmerkings ontken. Toe het hy sy wysie verander en beskuldig Jode dat hy sy veldtog probeer sink. Hy het later toegelaat om die kommentaar te lewer en het die Joodse gemeenskap gevra om hom te vergewe. Maar hy het geweier om maniere met Farrakhan te deel.
Farrakhan het probeer om sy vriend te verdedig deur op die radio te gaan en beide die posverslaggewer, Milton Coleman, en Jode bedreig oor hul behandeling van Jackson.
"As jy hierdie broer [Jackson] benadeel, sal dit die laaste een wees wat jy benadeel," het hy gesê.
Farrakhan het na bewering Coleman 'n verraaier genoem en het aan die Afrika-Amerikaanse gemeenskap gesê om hom te vermy. Die NOI-leier het ook gekonfronteer met die bedreiging van Coleman se lewe.
"Eendag sal ons jou met die dood straf," het Farrakhan gesê. Daarna het hy die dreigende Coleman ontken.
Farrakhan lei 'n nasionale beweging
Alhoewel Farrakhan lank gelede gekonfronteer is met antisemitisme en kritiek op swart burgerlike groepe soos die NAACP het, het hy daarin geslaag om relevant te bly in 'n veranderende Amerika. Op 16 Oktober 1995 het hy byvoorbeeld die historiese Million Man March georganiseer op die National Mall in Washington, DC. Burgerregte-leiers, insluitende Rosa Parks, Jackson en Shabazz, het byeengekom by die geleentheid wat ontwerp is vir jong Afrika-Amerikaanse mans om die dringende kwessies wat die swart gemeenskap raak. Volgens sommige ramings het ongeveer 'n halfmiljoen mense uitgedaag vir die optog. Ander ramings rapporteer 'n skare wat so groot is as twee miljoen. In elk geval is daar geen twyfel dat honderde duisende individue bymekaargekom het nie, 'n indrukwekkende prestasie vir enige organiseerder.
Die Nasie van Islam se webwerf wys daarop dat die optog stereotipes van Afrika-Amerikaanse mans uitgedaag het.
"Die wêreld het nie diewe, misdadigers en wraak gesien nie, soos gewoonlik deur hoofstroom-musiek, flieks en ander vorme van media uitgebeeld; Op daardie dag het die wêreld 'n heel ander beeld gesien van die swartman in Amerika. Die wêreld het swart mans getoon dat hulle bereid was om hulself en die gemeenskap te verbeter. Daar was nie een slag of een inhegtenisneming daardie dag nie. Daar was geen rook of drink nie. Die Washington Mall, waar die Maart gehou is, is so skoon gelaat soos dit gevind is. "
Farrakhan het later 2000's Million Family March georganiseer. En 20 jaar na die Million Man March, het hy die landmerk gebeurtenis herdenk.
Farrakhan het lof vir die Million Man Maart verdien, maar net 'n jaar later het hy weer kontroversie aangevoer. In 1996 het hy Libië besoek. Toe het die Libiese heerser, die wyle Muammar al-Qaddafi, 'n skenking aan die Nasie van Islam gemaak, maar die federale regering het Farrakhan nie die gawe aanvaar nie. Ten spyte van sulke voorvalle en 'n lang lys van ontstekende opmerkings, het Farrakhan die ondersteuning van mense in en buite die swart gemeenskap gewen. Hulle nooi NOI om te veg teen sosiale ongeregtigheid, wat onder andere vir onderwys en teen bendegeweld pleit.
Die ds. Michael L. Pfleger, 'n wit Rooms-Katolieke priester met 'n gemeente op die suidelike kant van Chicago, is 'n voorbeeld. Hy het Farrakhan sy naaste adviseur genoem.
"Ek het vriende verloor en ek het verlore geraak. Ek is van plekke af ontwrig - vanweë my verhouding met Farrakhan," het die priester in 2016 aan die New Yorker gesê. Maar hy het bygevoeg: "Ek sal 'n koeël neem vir [hom en ander] enige dag van die week. "
Intussen bly Farrakhan publisiteit vir sy snykommentaar. Kort na Donald Trump se inhuldiging het hy die Verenigde State "die mees vrot nasie op aarde" genoem.