Generaal Marceau, held van die rewolusionêre leër - Verskeie
Generaal Marceau, held van die rewolusionêre leër
Portret van generaal Marceau.
SERGEANT Antoine (1751 - 1847)
Eer aan die dapper generaal Marceau.
Testament van generaal Marceau.
Projek van die graf van Marceau, aangebied deur die leër van Sambre-et-Meuse, ontwerp deur Antoine Sergent.
Titel: Portret van generaal Marceau.
Skrywer: SERGEANT Antoine (1751 - 1847)
Skeppingsdatum : 1798
Afmetings: Hoogte 42 - Breedte 32
Tegniek en ander aanduidings: In kleur ets "Verkoop in Parys by die outeur, Rue des Poitevins-afdeling [i] van die Franse teater nr. 16 in Basel by Decker Libraire in Frankfurt, Guilhauman Libr. Gepubliseer op 26 Germinal Year VI onder die waarborg van die Wet van 19 Julie Jaar II van die Republiek [liqu] e "
Stoorplek: Departementele argiewe van die webwerf Eure-et-Loir
Kontak kopiereg: © Departementele argiewe van Eure-et-Loir - Phot.J.Y. Webpopulusiet
Prentverwysing: AD028 / Jusselin-versameling, nr. 231
© Departementele argiewe van Eure-et-Loir - Phot.J.Y Populu
Titel: Eer aan die dapper generaal Marceau.
Skeppingsdatum : 1797
Afmetings: Hoogte 25,7 - Breedte 40,8
Tegniek en ander aanduidings: Kleur akwatint Bewys voor die brief "Eer het teruggekeer na die dapper generaal Marceau: bevelvoerder van die regtervleuel van die leër van Sambre en Maas deur prins Charles en die generaals van die leër van HM Imperial / geteken en gegraveer deur skoonmoeder Sergent broer. In Parys, saam met die skrywer, lan V. me "
Prentverwysing: AD028 / Jusselin-versameling, nr. 242
Titel: Testament van generaal Marceau.
Datum getoon: 21 September 1796
Afmetings: Hoogte 12,5 - Breedte 13
Tegniek en ander aanduidings: Testament aan Jean-Baptiste Souhait, kaptein van ingenieurs, gedikteer. Handtekening van handtekening van Marceau Op 11 November 1933 is Canon Yves Delaporte, argivaris van die bisdom Chartres, op 11 November 1933 aan die departementele argiewe van Eure-et-Loir versamel deur vriende van Marceau en toe deur versamelaars.
Prentverwysing: AD028 / Jusselin-versameling, nr. 239
Titel: Projek van die graf van Marceau, aangebied deur die leër van Sambre-et-Meuse, ontwerp deur Antoine Sergent.
Datum getoon: 1796
Afmetings: Hoogte 24 - Breedte 41
Tegniek en ander aanduidings: Pentekening, kleurverhoog Inskripsie in die hand van Kléber, onderteken deur generaals Kléber, Bernadotte en Championnet. Ons, die ondergetekende offisiere, onderneem om tydens die uitvoering van die monument hande te vat ter nagedagtenis aan die dapper generaal Marceau, ons metgesel van wapens, waarvan die projek uitgedruk word in die tekening hieronder aangebied deur sy swaer.Kléber g [enera] l van afdeling Bernadotte Championnet
Prentverwysing: AD028 / Jusselin-versameling, nr. 254
'N Jong generaal wat in aksie vermoor is
François Séverin Marceau-Desgraviers is op 1 Maart 1769 in Chartres gebore. Beampte in 1791 van die bataljon vrywilligers van Eure-et-Loir, hy het op 7 November 1792 sy herinstelling in die gewone leër met die rang van luitenant behaal. van berede.
In 1793 het die oorlog in Vendée hom 'n reeks vinnige en uitsonderlike bevorderings besorg: 'n eenvoudige kaptein op 1 Mei, brigadegeneraal op 16 Oktober, afdelingsgeneraal op 10 November, hy word waarnemende generaal-generaal van die leër van die West op 5 Desember 1793. Die volgende dae het hy twee beslissende oorwinnings in Le Mans, toe op Savenay, behaal; hy is nog nie 25 jaar oud nie.
Aangestel in die Ardennes-leër, die toekomstige leër van Sambre-et-Meuse, neem hy deel aan die hoofgevegte van die 1794-veldtog, insluitend die oorwinning van Fleurus (26 Junie) en ontvang die oorgawe van Koblenz op 23 Oktober, wat die aansluiting by die leër van die Ryn-en-Moselle.
Hy is aangekla vir die bewaking van die Rynkruisings, terwyl die twee leërs onsuksesvolle veldtogte teen die Oostenrykers gehad het, en hy is in September 1796 noodlottig gewond naby Altenkirchen, terwyl hy die terugtog van Franse troepe beskerm het.
Die graver Antoine Sergent (Chartres, 1751-Nice, 1847), wat met Marceau se ouer suster getroud is, self 'n graveur, het hom toegewy aan die postume glorie van die jong held.
Portret van Marceau
Marceau, in Fort Petersberg in Koblenz, in 1794, sy regterbeen links gevou, sy linkerhand opgehef, dra 'n shako met 'n driekleurige pluim, 'n dolman met paddas en die broek van die 11de chasseurs. Aan sy voete, sy aide-de-camp Wish, wat hom in sy laaste oomblikke sal vergesel. Die beeld van die soldate in lappe van Jaar II is nie meer toepaslik onder die gids nie; vleiende Republikeinse weermaguniforms word verkies, hoewel die werklikheid van militêre veldtogte nog lank nie skitterend is nie. Volgens sy eie erkenning het Sergent die rooi skuif van die divisie-generaals bygevoeg, Marceau het dit nie gedra tydens die oorgawe van Koblenz nie en sy pluim is tydens die Limbourg-saak deur 'n koeël gesny!
Die kunstenaar toon sy verwantskap met die jong held deur Sergent Marceau te onderteken. Hierdie kleurgravure, moontlik sy meesterstuk, gee 'n portret weer wat deur hom uit die lewe geskilder is, "ad vivum ". Sersant begin publikasie kort nadat die skildery in die Salon de l'Ain VI uitgestal is. Dit word in Basel en Frankfurt sowel as in Parys verkoop, en dit is wyd in die koerante geadverteer, wat sy prys gegee het: 48 frank voor die brief (dit wil sê sonder die teks) en 24 frank met die brief, soos hierdie eksemplaar. . Die gravure, waarvan die verspreiding gebaseer is op 'n goed georkestreerde kommersiële veldtog, is op 'n groot Europese kliënte gerig, veral deur te assosieer met die twee Franse verse wat Lesur tot eer van Marceau gewy het in lied VIII van die Francs na 'n aanhaling in Duits uit a Übersicht des Feldzuges - waarmee ons kan uitstraal Veldtog hersiening - gepubliseer in Wene.
Laaste eerbewyse gelewer deur die vyand
Marceau is op 21 September 1796 in Altenkirchen oorlede, nadat hy op die 19de deur 'n Oostenrykse skerpskutter getref is, 'n lid van 'n elite-eenheid wat spesiaal opgelei is om Franse offisiere af te skiet. Die Oostenrykse generaal-generaal, aartshertog Charles, jonger broer van keiser François II (en neef van koningin Marie Antoinette) besluit om hom militêre eerbewyse te betaal en sy oorskot aan die Franse terug te besorg. Hy is op 24 September in Koblenz begrawe.
Hierdie bewys voor die brief van die gravering van Sergent wat in Julie 1797 gepubliseer is, getuig van die erkenning van die verdienste van Marceau deur sy vyande  op die toneel van die stryd: aan die regterkant, die aartshertog Charles, in die agtergrond die ere-begeleiding wat bestaan ​​uit Oostenrykse husare en, op die hoogte, enkele inwoners van die streek wat hul administrasie huldig. Die suiwer denkbeeldige omgewing - Altenkirchen is 'n klein stadjie, nie 'n bos in die bos nie - dra by tot die dramatiese intensiteit van die toneel.
Testament van Marceau
Die nag van 20 op 21 September 1796 het sterwende Marceau hierdie testament aan die ingenieurskaptein Jean-Baptiste Souhait gedikteer en dit met sy hand onderteken. Hy verdeel tussen sy ouer suster, vrou van Sergent, en sy jonger broer, Auguste, 'n bedrag van 14 400 pond. Die grootte van Marceau se neseier het miskien 'n verrassing gekom, maar die lewenstyl van die generaals van destyds het dikwels nie verband gehou met hul betaling nie. Die bedrag van 'n afdelingsgeneraal beloop kontant 45 pond ('n pond is skaars meer as 'n frank werd) per maand sedert die bevele van 16 en 23 eerste jaar IV (5 en 12 April 1796), hierdie som aangevul deur belangrike voorrade in natura: voedsel, voer en perde.
In 1796, kort na Marceau se dood, het Sergent 'n projek vir 'n graf ter nagedagtenis vir hom opgestel en probeer om die geld in te samel. Die melding op die tekening, regs bo, deur generaals Kléber, Bernadotte en Championnet, het betrekking op die oop intekening vir die verwesenliking daarvan: die drie metgeselle van Marceau bevestig dat hulle sal sorg vir die regte uitvoering daarvan.
Die projek wat Sergent wou hê, sal nooit uitgevoer word nie. Te duur, ongetwyfeld ... Dit is uiteindelik in 'n soberer monument, 'n eenvoudige piramide wat op die plan van Kléber geopper is, dat die urn met die as van Marceau op 24 September 1797 geplaas word, een jaar na die dag na sy begrafnis. . Hierdie begrafnisplegtigheid, uitsonderlik onder die gids, verskans die glorie van 'n held.
'N Revolusionêre generaal uit die kleinburgery, wat jonk gesterf het in 'n geveg, word Marceau deur die leër betreur en deur sy vyande vereer, en laat die beeld, miskien 'n bietjie geïdealiseerd, van die held van die jeugdige en dapper generasie van 1793 agter Die emosie wat deur sy dood gewek is, het die heldhaftigheid van Jourdan na die Ryn in 1796 gekleur.
Selfs meer as Hoche, sal hy nog lank in die patriotiese veldtogte die simbool van die republikeinse getrouheid bly, al oortref die ontluikende glorie van Bonaparte vinnig dié van hierdie jong helde.
Marceau se roem het Sergent ook baie te danke. Jacobyn, konvensioneel, doodslag, word die graveur ná Thermidor verdag en moet vir twee jaar in Basel skuil. Sy swaerskwaliteit van generaal Marceau beskerm hom teen sy verlede: hy word beskuldig van verduistering en ook van provokasie vir die bloedbad in September, wat minder geregverdig lyk. Hy het groot moeite gedoen om die glorie en dood van die jong Marceau bekend te maak deur sy gravures, en ook 'n wins uit die verkoop te maak. As 'n 'eksklusiewe' Jacobin verban na die aanval op Saint-Nicaise op Bonaparte, woon hy in Venesië en Milaan, toe, vanaf 1824, in Nice, toe 'n stad van Sardinië, waar hy in 1847 oorlede is.
Anne-Marie JOLY, Die legende van Marceau: stigtingsdokumente, katalogus van die tentoonstelling aangebied in die Departementele Argief van Eure-et-Loir van 30 September tot 23 November 1996, Chartres, Algemene Raad van Eure-et-Loir, 1996. Auguste KUSCINSKI, Konvensionele woordeboek, Parys, Society of the History of the French Revolution, 1916, herdruk Ed. Van Frans Vexin, Brueil-en-Vexin, 1973. Georges SIX, Biografiese woordeboek van Franse generaals en admirale van die Revolusie en die Ryk (1792-1814), 2 volumes, Parys, Éd. Georges Saffroy, 1934.