Minder vleis eet is een verandering wat baie van ons kan maak om ons bydrae tot klimaatsverandering te verminder. van www.shutterstock.com, CC BY-ND
Die belangrikste individuele klimaatsaksie sal afhang van die omstandighede van elke persoon, maar elkeen van ons kan 'n paar veranderinge aanbring om ons eie koolstofvoetspoor te verminder en om ander te ondersteun om dieselfde te doen.
Oor die algemeen is daar vier leefstylkeuses wat 'n groot verskil kan maak: eet minder of geen vleis nie, verlaat lugvervoer, gaan elektrisiteit of sloot u motor, en minder kinders hê.
In Nieu-Seeland, die helfte van ons kweekhuisgasvrystellings kom van die landbou. Dit is meer as alle vervoer-, kragopwekkings- en vervaardigingsbedrywe saam. Dit is dus duidelik dat die grootste verandering wat 'n individu kan maak, is verminder die verbruik van vleis en suiwel. 'N Skuif van dierlike tot plantaardige proteïene sou ons 'n 37% beter kans hê om temperatuurstygings onder 2 keeping te hou en 'n byna 50% beter kans om onder 1.5 staying te bly - die teikens van die Parys ooreenkoms.
Die beste van alles, dit kan nou gedoen word, op watter vlak u ook al kan bestuur, en daar is baie mense wat hierdie stap neem.
Een aspek wat dikwels misgekyk word, is dat vleisetende troeteldiere (veral honde, katte) baie vleis verbruik, met al die gepaardgaande gevolge hierbo. 'N Onlangse Amerikaanse studie die gevolgtrekking gekom dat eienaarskap van honde en katte verantwoordelik is vir byna een derde van die omgewingsimpakte wat met diereproduksie gepaard gaan (grondgebruik, water, fossielbrandstowwe). Dus, ideaal gesproke, as jy 'n nuwe troeteldier kry, gaan soek iets onkruidgewigs.
Koop plaaslik, eet seisoenaal
Koop plaaslike produkte, of dit nou plaaslik gekweek word of goedere wat plaaslik vervaardig word, eerder as wat dit van oorsee af ingevoer word. Goedere wat oor die hele wêreld vervoer word, is verantwoordelik daarvoor 3.3% van die wêreldwye uitstoot van koolstofdioksied en 33% van alle handelsverwante emissies van verbranding van fossielbrandstowwe, dus maak ons ​​afhanklikheid van invoer 'n groot verskil aan ons totale koolstofvoetspoor.
Die gebruik van motors is 'n probleem, want ons geniet almal van die persoonlike mobiliteit wat motors bied. Maar dit kom met 'n buitengewone hoë koolstofkoste. Die gebruik van openbare vervoer waar moontlik is natuurlik verkieslik, maar vir sommige is die gebrek aan persoonlike vryheid 'n groot nadeel, sowel as die soms minder as perfekte vervoernetwerke wat in baie dele van die land bestaan.
Een alternatief vir baie mense wat kort afstande wil pendel, is miskien 'n e-fiets, maar dink aan dit as 'n alternatief vir u motor eerder as 'n plaasvervanger vir u fiets. Vir diegene wat hul motor wil vervang, is die koop van 'n hibriede of 'n volledige elektriese model die beste uit 'n uitstootperspektief, selfs al is die produksie van die motors self nie heeltemal sonder omgewings probleme.
Nieu-Seeland se netwerk van elektriese voertuie (EV) laai vinnig uit, maar oor die algemeen is dit die maklikste om tuis te laai as u daagliks pendel. Dit word ekonomies as u 'n elektrisiteitsverskaffer het wat 'n spesiale lae tarief vir EV-laai.
Wat elektrisiteit betref, is dit 'n maklike en vinnige manier om u koolstofvoetspoor te verminder deur oor te skakel na 'n verskaffer wat slegs krag uit hernubare bronne opwek. In Nieu-Seeland het ons 'n oorvloed van hernubare opsies, van sonkrag, wind en hidro.
Om bome te plant, is baie ruimte nodig, maar as u grond beskikbaar het, is dit 'n goeie manier om bome in langer koolstofbepaling te belê. Daar is baie variasie tussen spesies, maar as 'n reël van 'n duim, sal 'n boom wat tot 40 of 50 jaar leef, hê ongeveer 'n ton koolstofdioksied opgeneem.
Lugvaart is vir baie van ons 'n wesenlike deel van ons werk. Daar is 'n mate van vordering op die gebied van vermindering van lugvaartuitstoot, maar dit is nog 'n lang entjie af. Op kort termyn moet ons alternatiewe vind, of dit nou in die vorm van telekonferensies is, of, indien reis noodsaaklik is, skema's vir kompensering van koolstof (hoewel dit ongelukkig verreweg 'n perfekte oplossing is).
Stem vir klimaatbewuste politici en raadsverteenwoordigers. Dit is mense wat die mag het om veranderinge buite die bestek van individuele aksies uit te voer. Laat u stem hoor deur te stem en deur 'n bydrae te lewer besprekings- en konsultasieprosesse.
Gemeenskapsinisiatiewe soos boomplanting of gedeelde tuine, of net die behoud van wilde ruimtes is ideaal vir koolstofsekwestrasie. Dit is nie net as gevolg van die plante wat hierdie ruimtes huisves nie, maar ook as gevolg van die grond. Grond hou twee tot drie keer wêreldwyd meer koolstof as die atmosfeer, maar die vermoë van grond om dit te behou, hang daarvan af dat dit goed bestuur word. Oor die algemeen, hoe langer en digter aangeplant 'n grondoppervlak, hoe beter sal dit koolstof oplos.
Hoe om te gaan
Een van die frustrasies is die besef dat klimaatsverandering nie iets is wat politici namens ons kan oorlaat nie. Die dringendheid is eenvoudig te groot. Die verantwoordelikheid is implisiet aan die individu ontleen, sonder enige vooraf toestemming.
Maar individuele aksies is op twee maniere baie belangrik. Eerstens het dit 'n onmiddellike impak op ons totale koolstofvoetspoor, sonder enige van die traagheid van politieke beroeringe. Tweedens stuur individue 'n duidelike boodskap aan politieke leiers deur aan te neem en te pleit vir lewenskeuse met 'n lae koolstofinhoud dat 'n groeiende deel van die stemgeregtigde bevolking beleid sal bevorder wat ooreenstem met soortgelyke prioriteite.
Dit is uiteraard moeilik om u in die lewe te hou en by nuwe lewensstylkeuses te hou wanneer u omring voel deur mense wat kies om nie te verander nie, of erger, bespot en kritiseer. Dit is normale menslike sielkunde. Mense voel onbewustelik aangeval as hulle sien dat iemand anders 'n sogenaamde etiese of morele keuse maak, asof hulle self beoordeel of gekritiseer word.
In die konteks van klimaatsverandering is die wetenskap so oorweldigend duidelik, en die huidige en toekomstige gevolge is so duidelik dat dit nie op 'n betekenisvolle manier erken nie, weerspieël óf 'n gebrek aan begrip of bewustheid, of bloot selfsugtig is. Eerder as om met die lede van die samelewing sprake te maak, is 'n meer positiewe benadering wat u kan help om die gevoel van marginalisering die hoof te bied, om aktiewe mense te soek.
Nick Golledge, Medeprofessor van Glaciologie, Victoria Universiteit van Wellington
Jy is hier: Tuis > Sosiale en politieke > omgewing > klimaat > Oplossings > Wat elkeen van ons kan doen om ons koolstofvoetspoor te verminder