Daarom is kritiek ŉ teken van lewe by ŉ volk. En kwaai kritiek kan ŉ teken wees dat ŉ gevaarlike siekte binne die gemeenskap bestry word met die sterkste lewenskragte waaroor die gemeenskap beskik. Woorde is een van die maniere om weer met die Self te konnekteer. “Inboek” binne ‘n reis word ook opgeroep, met vrae oor bagasie en items om te verklaar. Die eerste is ‘n vers van Ruth Padel uit die nuutste ‘Poetry Review’ – haar groot-oupagrootjie was Charles Darwin en sy skryf graag oor die natuurwetenskappe; die tweede, ‘reconnaissance,’ is my eie. ‘n Bietjie poësie vir ‘n andersins droë Engelse Augustus. “As jy in jou kop iets teen iemand hou, bly jy op ’n emosionele vlak verbind aan die mens wat jy nie wil vergewe nie. ‘n Tronk het nie noodwendig tralies nie – jy kan jou eie tronk skep omdat jy nie bereid is om iemand of iets te vergewe nie.