Ontkenning as 'n simptoom van alkoholisme
Soos Alkoholisme vorder, word ook die ontkenning
Een van die mees frustrerende faktore in die hantering van alkoholisme, as 'n familielid, vriend of professionele, is dat dit amper altyd vergesel word van 'n fenomeen wat bekend staan ​​as 'ontkenning'.
In die lang pad neem die alkoholis na geestelike, fisiese en morele afname, gewoonlik is die eerste ding om te gaan eerlikheid. Hy lê eenvoudig oor sy drink. Klein leuens is eerste.
Ek het net twee gehad. Ek het nie 'n week gedrink nie. Ek drink nie soveel as wat hy doen nie.
Soos die alkoholis meer begin drink, en meer dikwels begin hy hierdie feit wegsteek van diegene rondom hom. Afhangende van sy omstandighede mag hy openlik drink, maar gewoonlik sal hy die hoeveelheid wat hy drink, verberg, deur nie diegene wat die naaste aan hom is, te drink nie.
As iemand sy drank met hom probeer bespreek, weier hy eenvoudig om daaroor te praat, of ontslaan dit as nie 'n werklike probleem nie. Hy is immers nou 'n groot seun en hy kan drink as hy wil, dit is niemand anders se besigheid nie.
Leidrade tot 'n dieper probleem
Maar hierdie eenvoudige dade van ontkenning, lê oor sy drink of weier om dit te bespreek, is leidrade dat die alkoholis self diep in die binnekant weet dat hy 'n probleem het. As dit nie 'n probleem is nie, waarom lê dit vir enigiemand? Om hulle te beskerm?
Maar die ware alkoholis, die persoon wat die siekte het, bedek en ontken sy drink uit sy eie gevoelens dat daar iets anders of "verkeerd" daaroor is.
Iewers daarin besef hy dat sy drink meer beteken vir hom wat hy bereid is om te erken.
Namate die siekte vorder en sy drink begin om werklike probleme in sy lewe te veroorsaak, word die ontkenning ook merkwaardig. Alhoewel sy spruite hom in werklike moeilikheid gekry het, ontken hy dat dit alles met sy drink te doen het.
Sommige sê dit is suiwer 'n verdedigingsmeganisme.
Hoe is dit moontlik? Gewoonlik teen die tyd dat die siekte op die krisispunt gekom het, het hy 'n ondersteuningsstelsel van familie en vriende ontwikkel wat hom onbewus in staat stel om voort te gaan in sy ontkenning.
"Beskerming van die Alkoholiese
Omdat hulle lief is vir die lieflike, slim en geestige alkoholis, tree hulle op om hom te beskerm deur te bedek vir hom, om die werk te doen wat hy nie doen nie, om die rekeninge wat hy nie betaal nie te betaal, om hom te red uit sy skrape met die wet , en oor die algemeen die verantwoordelikhede aanvaar wat hy verlaat het.
Hy kan vandag nie in die werk kom nie, hy het 'n virus. Ons moet hom uit die tronk kry. Hy sal sy werk verloor! Dan, wat sal ons doen? Dit was my skuld, beampte, ek het gesê dinge moet ek nie gesê het nie ...
Gered uit die gevolge
Deur hierdie dinge te doen, beskerm hulle die alkoholis teen die gevolge van sy eie dade. Hy moet nooit die werklike pyn wat deur sy drink veroorsaak word, voel nie. Hulle haas in om "kussings" onder hom te plaas sodat hy nie homself in die herfs kan seermaak nie. Gevolglik vind die alkoholis nooit uit hoe dit voel om te val nie.
Alhoewel drank hom in 'n hulpelose en afhanklike posisie geplaas het, kan die alkoholis voortgaan om te glo dat hy steeds onafhanklik is omdat hy deur sy goed bedoelende familie, vriende, mede-werkers, werkgewers en soms geestelikes en raadgewers uit sy probleme gered is.
Voorkom van die onderkant van die onderkant
Die rolle wat hierdie enablers speel om die alkoholis te "help", kan net so obsessief en skadelik wees as wat die alkoholis drink, wat dikwels 'n onderwerp van ontkenning vir die geliefdes se geliefdes is.
Met hierdie toestelle in plek is die alkoholis vry om voort te gaan met die voortgang van sy siekte, met sy ontkenning ongeskonde totdat hy miskien die punt bereik om die onderkant te slaan . In daardie stadium moet selfs die mees toegewyde drinker uiteindelik erken dat daar 'n probleem is . Maar daar is geen manier vir hom om ooit ondertoe te slaan as dit altyd bedek is met kussings nie. Onseker as u 'n alkoholis in u lewe toelaat?