Kongres 2018: Presidentsrede – Vroue Landbouvereniging van Kaapland
Kongres 2018: Presidentsrede
Home>Announcements >Kongres 2018: Presidentsrede
Posted by VLV in Announcements, Uit Die President Se Pen 30 Oct 2018
Karien van Schalkwyk
LAAT ‘N VOETSPOOR / LEAVE A FOOTPRINT
Wat is Voetspore? Dis die sigbare merke wat dag vir dag verklap waar ons was. Voetspore in die grond, voetspore in die lewe, al die merke wat ons agterlaat,
Voetspore is in kort die lewensafdruk – soos ‘n vingerafdruk, wat ons agter laat, en lank nadat ons verby is lê daardie spore nog daar. Sommige spore laat iets moois en ander spore laat letsels
Hoe lyk die voetspore wat ander mense in jou lewe los?
INVLOEDE EN INDRUKKE
Ons loop daagliks verskillende paaie, elke pad het sy eie bestemming, verwagtings en eise op ons tyd, intellek en vermoëns.
Ons beweeg ‘n groot gedeelte van die dag tussen mense, raak betrokke by groepe, leer almal ken of stoot mense weg na gelang van die situasie.
Ons kommunikeer, deel gedagtes, lag, huil en skinder soms oor dié wat in ons wêreld in beweeg asof dit alledaags is sonder om te dink aan die gevolge; alles het in ‘n meerdere of mindere mate invloed op ons. Sommige ontmoetings is so vlietend dat ons nie eers die gesig ‘n uur later kan oproep nie.
Maar in al hierdie wandel los ons spore agter, en sonder dat ons bewus is daarvan maak ons ‘n indruk op ‘n ander persoon en hulle op ons en so veroorsaak ons rimpel effekte in mekaar se lewens.
Voetspore is in kort die lewensafdruk wat ons agter laat, en lank nadat ons verby is, lê daardie spore nog daar.
Sommige spore laat iets moois agter, ander ‘n gal bitter smaak wat mense laat wegdeins.
Ander weer bring ‘n seer op wat selfs jare later nog trane laat rol; ‘n outomatiese beweging waaroor jy geen beheer het nie.
Ons kan dink aan verskeie spore wat trane in ons oë laat opwel asof met ‘n skakelaar. Jy het geen beheer daaroor nie, die geringste belewenis ontketen ‘n stortvloed van emosies en amper niks kan dit weg wens nie; dit is dan slegs met ysere wil wat jy weer beheer oor jou emosies kry.
Voetspore kom in verskillende vorms voor: ‘n liedjie oor die radio, ‘n gedig, die samekoms van vriende, die skielike konfrontasie wanneer jy ‘n foto sien, of ‘n spesifieke geur, ‘n stem, ‘n klank – en so kan ek aangaan met die lysie.
Die fisiese uitwerking van daardie onthou is so oorweldigend dat dit soos ‘n hamer jou tref en al die ou gevoelens kom weer terug in ‘n vloedgolf. Dit kan insluit: haat, woede, hartseer, pyn, ‘n traan, ‘n glimlag ens.
As die lewensvoetspore maar net so maklik weggewas kan word soos dié wat jy op nat sand kry sou die lewe baie makliker gewees het maar helaas dit is nie: Elke spoor los ‘n unieke afdruk soos ‘n vingerafdruk agter en sekere goed laat die alarm in jou afgaan ………..sonder waarskuwing.
Sommige voetspore is soos die negatiewe van ‘n film. Jy word met die wit en swart van die gebeurtenis gekonfronteer; dis die rede dat ons dit nogsteeds so intens kan beleef – selfs jare na almal vergeet het.
Ons kry traumatiese belewenisse waar die skielike dood van ‘n geliefde so diep in jou sny dat die spore daarvan nooit verdof nie.
So kry ons ook die spore van verbreekte vertroue.
Die pyn in onbeantwoorde liefde.
Woorde wat diep gekerf het of ‘n gruwel daad soos moord of selfmoord – weereens is die lysie lank.
HOE BEWEEG ONS AAN?
Niemand is gevrywaar van hierdie diep spore nie.
As mens loop ons almal daardeur, maar dit is ons benadering wat bepaal hoe ons verder aanbeweeg.
Soms verstaan ons nie die rye spore nie en snap ons nie die lesse wat dit vir ons agter laat nie. Dit is soms so raaiselagtig dat dit jou in verwarring laat en jy net nie die sin daarin kan raaksien nie. Jare terug het iemand, kom ons noem haar Susan, ook so ‘n traumatiese tyd beleef toe hul besigheid toegemaak het. Mense het gesê: “maar dit is mos nie so erg nie, beweeg aan en stof dit af, laat dit soos water van ‘n eend se rug van jou afrol.” Makliker gesê as gedaan, want u sien, toe hul die besigheid begin het, het hul uit ‘n lang tyd van werkloosheid gekom. Daar is dan so baie vooraf gebid. Daardie besigheid was soos ‘n kosbare baba wat hul in die lewe geroep het en gesien groei
het. Toe dit 9 jaar later toegemaak word en hul nog slegter af is as voorheen, het die gebeurtenis só ‘n effek op Susan gelaat dat sy nou nog wonder oor die hoekoms. Hulle hele lewe het na 2009 verander, niks was meer dieselfde nie; armoede het aan hul deur geklop en homself tuisgemaak in hul lewens. Nou, na 9 jaar kan die invloed
van daardie gebeure nog steeds gesien word en is die vrae nog meer en die voetspore onherroeplik deel van Susan se lewe.
Die realiteit van daardie gebeure dryf Susan voortdurend en haar benadering tot mense is sku en versigtig. Trots weerhou haar om te vra vir hulp en daar gaan nie ‘n dag verby wat verbittering haar nie wil oorweldig nie. Sy dra dit saam met haar, asof die gebeure ‘n permanente woonplek in haar het. Dit beinvloed haar besluite, die manier wat sy na mense kyk, of sy mense vertrou of nie.
Ek is seker dat jy ook sulke herinneringe het: die vraag is hoe hanteer jy dit?
Elkeen van ons hanteer die spore op ‘n ander manier; wees gewaarsku: alkohol of pille vrywaar jou nie en is nie die oplossing nie.
Die slim mense sê: Daar is net een manier: Voorwaarts! “ Head’s on”. Konfronteer die seer direk, verwyder die sluier; trek af die pleister.
Ek kan nie waarborg dat jy antwoorde sal kry nie, maar vrede en berusting, kan ek wel waarborg.
Nie die vlietende aard wat nou hier is en later weer sy kop uitsteek nie. Hierdie “vrede” is ewigdurend.
Met elke konfrontasie breek daar nog ‘n bietjie seer af sodat daardie vrede en aanvaarding en berusting waarna ons so smag, deel word van ons.
My wens is dat u ook daardie vrede en berusting sal vind en dat ons die lewe in die oë kan kyk sonder om bang te wees vir die diep, seer voetspore wat jou gedurig aan swaarkry wil herinner. En dink volgende keer voordat jy praat of iemand oordeel.
“Whatever is hurtful to you, do not do to any other person.
Ek sluit af met die bekende “Voetspore”
Ek het gedroom dat ek op die strand loop
en gebeure uit my verlede het voor my afgespeel.
In elke toneel het ek twee rye voetspore in die sand gesien:
myne voetspore en die Here s’n.
Toe die laaste toneel voor my afspeel‚
het ek teruggekyk na die voetspore in die sand
en merk toe op dat daar soms net een ry spore was.
Dit was telkens gedurende die eensaamste en droewigste tye in my lewe!
Dit het my gehinder en ek het gevra:
“Here‚ toe ek begin het om U te volg‚ het U beloof dat U my nooit in die steek sal laat nie.
Hoekom was daar dan net een ry spore gedurende daardie moeilike tye in my lewe?
Ek kan nie verstaan waarom U‚
in die tye wat ek dit die nodigste gehad het‚ my verlaat het nie.”
Die Here het geantwoord: “My liewe kind!
Ek het jou lief en sal jou nooit verlaat nie.
Die tye wat jy net een ry spore gesien het
was die tye toe Ek jou gedra het.”
Ek wens u veerligte voetspore toe.
Lynelle Clark [12 Augustus 2016]