Islam in Suid-Afrika - Wikipedia
Soefi-Moskee, Ladysmith, KwaZulu-Natal
Islam in Suid-Afrika is 'n minderheidsgodsdiens wat volgens 2015-skattings deur sowat 1,9% van die bevolking uitgeoefen word. Islam in Suid-Afrika het in drie fases gegroei. Die eerste Moslems het as deel van die onwillekeurige migrasie van slawe, politieke gevangenes en bannelinge van Afrika en Asië (veral van die Maleise argipel) vanaf 1652 tot die middel-1800's gekom. Die tweede fase was tussen 1860 en 1868, en weer van 1874 tot 1911, die koms van kontrakarbeiders van Brits-Indië om op die suikerrietvelde van Natal te werk. Van die omtrent 176 000 Indiërs van alle godsdienste wat na Natal gebring is, was sowat 7–10% Moslems.
Die derde – post-apartheid – fase word gekenmerk deur die migrasie van Moslems uit Afrika na Suid-Afrika. Onlangse syfers word op tussen 75 000 en 100 000 geskat. Daarbenewens is daar 'n aansienlike aantal Moslems uit Suid-Asië wat hulle hulle as ekonomiese emigrante gevestig het. Die meerderheid Moslems is Soenniete, gevolg deur Sjiiete en Ahmadi, veral in Kaapstad.
Islam in Suid-Afrika kan vóór die koloniale tydperk waargeneem word, dit het uit geïsoleerde verhoudings met Arabiese handelaars van Oos-Afrika ontstaan. Baie Moslems beskryf hulself as Kleurlinge, veral in die Wes-Kaap, party van hulle voorouers het as slawe van die Maleise argipel (Melayu Tanjung/Kaapse Maleiers) gekom. Ander Moslems beskryf hulself as Indiërs, veral in KwaZulu-Natal, hulle voorouers het hoofsaaklik as kontrakarbeiders en entrepreneurs uit Suid-Asië gekom. Kaapstad, Durban, Port Elizabeth, Oos-Londen, Kimberley, Pretoria en Johannesburg vorm hedendaagse sentrums van Islam in Suid-Afrika.
Kulturele bydraes tot die skepping van die Afrikaanse taalWysig
Sien ook: Arabiese Afrikaans
Die oudste tekste wat in die Afrikaanse taal opgeteken word, is vertalings uit Arabies, wat deur Kaapse Moslems geskryf word. Die Bayaan-ud-diyn – "Uiteensetting van die godsdiens" – ontstaan in 1869. Die Kaapse Moslemgemeenskap gebruik vir hierdie publikasies die Arabiese alfabet. Abu Bakr Effendi word as 'n baanbreker van Afrikaans en Islam in Suid-Afrika beskou. Van die eerste manuskripte in Arabiese Afrikaans, Uiteensetting van die godsdiens, is in 1869 deur Abu Bakr Effendi geskryf en in Istanboel, destyds die hoofstad van die Ottomaanse Ryk, laat druk.
Die eerste Moslems het Durban met die koms van Indiese kontrakarbeiders uit Brits-Indië tussen 1860 en 1868 bereik. Die Juma Masjid-moskee, in 1881 begin en in 1930 voltooi, is die eerste moskee in Durban en die grootste moskee in die Suidelike Halfrond. In 1911 is 152 641 Indiërs na Natal gebring. Vandag is sowat 3,2% van dié stad se bevolking Moslems.
Kaapstad huisves die oudste gemeenskap van Moslems in Suid-Afrika. Enkele jare na die stigting van die Moederstad is in 1667 onder die gesag van die Verenigde Oos-Indiese Kompanjie die eerste Maleiers as slawe van Nederlands-Indië na die Nederlandse Kaapkolonie gebring. Hulle het 'n groot invloed op die Suid-Afrikaanse kookkuns en die ontstaan van Afrikaans uitgeoefen. Die Bo-Kaap het vanaf die 18de eeu tot die kulturele sentrum van die Kaapse Maleiers ontwikkel, nadat hulle uit slawerny vrygelaat is. Vandag bly omtrent 166 000 Kaapse Maleiers rondom Kaapstad, waarvan die oorgrote meerderheid Moslems is en Afrikaans praat. Nes hul moskees is die Kaapse Maleiers vir die vyf kramats rondom Kaapstad bekend wat as heiligdomme vir oorledene persoonlikhede dien. Van die kramats is dié van sjeik Yusuf van Gowa in Macassar, die kramate van Tuan Sayeed Alawie en sjeik Mohammed Hassan Ghaibie op Seinheuwel, die kramat van sjeik Abdurachman Matebe Shah in Constantia en die kramat van Sayed Abduraghman Motura op Robbeneiland.
In Kaapstad kom honderde Moslems tydens die laaste aand van Ramadan in Seepunt bymekaar om na die maan te kyk. Dié byeenkoms bring mense van alle vlakke van die samelewing bymekaar en elkeen bring iets saam om dit met ander tydens die breek van die vas te deel. Die Maghrib- of sonsondergebed word gemeenskaplik gedoen en die formele maansienresultate word bekend gemaak.
Eid-oel-Fiter word gevier deur in die oggend eers die moskee vir die Eidgebed by te woon. Vervolgens word gesinne en bure besoek. Kinders ontvang geskenke en geld van ouer lede van die gesin, verwante en bure. Die meeste mense dra nuwe klere met helder kleure, terwyl koekies, koeke, samoesas, pasteie en terte vir besoekers aangebied word. Middagete word gewoonlik in gesinsgroepe geniet.
↑ (en) Statistics South Africa. "General Household Survey 2015" (PDF). p. 28. Besoek op 6 Januarie 2019.
↑ (en) Faizal Dawjee. "Muslims in the Struggle.". Besoek op 24 Mei 2013.
↑ (en) Abdulkader Tayob. Islamic Resurgence in South Africa: The Muslim Youth Movement. p. 104. Besoek op 6 Januarie 2019.
↑ (af) A. van Selms (1979). Abu Bakr se 'Uiteensetting van die Godsdiens'. Amsterdam/Oxford/New York: North-Holland Publishing Company. ISBN 0-7204-8450-2.
↑ 7,0 7,1 (en) timeanddate.com. Eid ul Fitr. Besoek op 6 Januarie 2019.
Wikimedia Commons het meer media in die kategorie Islam in Suid-Afrika.
Ontsluit van "https://af.wikipedia.org/w/index.php?title=Islam_in_Suid-Afrika&oldid=1893099"
Last edited on 17 Januarie 2019, at 23:13