Skaam | Slaai Sonder Blare
Ek weet twee dinge:
1. Oulike meisies bloos maklik.
2. Kitskos is ongesond.
Vanaand moet ek egter blosend erken dat ek kitskos bestel het vir die hele gesin. As jy aan een of ander psigotiese suikersiekte ly en jy kan dit nie uitstaan om te lees hoe kinders se mondjies smul aan geprosesseerde kaas, suikerbelaaide broodrolletjies of vleis wat tien teen een in ‘n laboratorium aanmekaar geflans is nie, stop dan by hierdie punt: punt.
Die verkoue wil my nie laat staan nie. Ek hoes. Dit klink of ek skelm in die nag ‘n pakkie Camels gaan rook het. Daar is genoeg vloeistof in my sinuskanale om die droogte in die Karoo op te los. Wel, so voel dit vir my. Na ‘n nag van min rus en ‘n besonderse lang dag by die skool, was ek ongetwyfeld nie lus vir ‘n uur voor die stoof staan nie. En toe doen ek iets wat die lesers van ‘Baba en Kleuter’ in hul rooibostee sal laat stik: ek bestel kitskos. Wat sommer by ons voordeur afgelaai word. Erger nog: ek voel nie eers skuldig hieroor nie. Inteendeel, ek was lanklaas so dankbaar vir ‘n ongesonde burger, diepgebraaide hoenderbolletjies en tjips. Met gaskoeldrank! (Snak na asem!)
Ek weet dat daar moontlik nie eers hoender in die bolletjies was nie. Ek besef dat die burger suiker, msg, tartazien en al daardie ander gastronomiese vloekwoorde bevat. Ek verstaan die gevaar dat daar moontlik nie eers aartappels beseer is tydens die maak van die tjips nie. Die gaskoeldrank is nie net gif in ‘n blikkie nie, dit maak ook dat die voedsel makliker en vinniger in die slukderm kan verdwyn. En al hierdie feite, vat niks weg van die genot en plesier van hierdie kitskos nie.
My kinders klim vanaand met ‘n vol maag in die bed. Ek kan, met behulp van ‘n handvol pille, lekker vroeg gaan slaap. Ek gaan droom vanaand. Ongesond lekker droom. Want daar is soveel probleme in die wêreld, tog kies mense steeds om te oordeel as ander kitskos eet. Daar is hongersnood en kanker. Infertiliteit, geweld en armoede. Kindersiektes, egskeidings en aansoeke vir paspoorte. Maar al hierdie probleme word oorskadu deur een of twee mense se idee dat kitskos en oorgewig kinders die grootste probleem van ons tyd is. En verstaan my nie verkeerd nie, ek sê glad nie dat dit NIE ‘n probleem is nie… maar gaan ek werklik vanaand wakker lê oor my besluit om hulp in te roep? Nee.
Ek gaan ook nie meer hieroor bloos nie. Om te bloos beteken ek kry skaam. Ek sal eienaarskap van my besluit met trots neem. Ek sal eerder skaam kry oor my onvanpaste taalgebruik in die teenwoordigheid van kerkmense tydens ‘n oomblik van opgewondenheid. En ek sal eerder bloos as Manlief aan al my kollegas uitblaker dat ek… nee wag, ek hoef mos nie daardie brokkie inligting wèèr te herhaal nie.
Hoe meer ek oor die konsep van bloos nadink, hoe meer besef ek dat die vingerwysers nie noodwendig blosers is nie. Op hoogheilige trone met bakkies vol slaaiblare op hul etenstafels rol hulle oë vir die wat kitskos eet en gaskoeldrank drink. Ek is seker dis ook die mense wat meer as vier keer per week oefeninge doen, net die wit van die eier gebruik en hul meeste leeswerk doen as hulle etikette op kospakkies bestudeer. Dis wonderlik dat hierdie mense tyd, energie en passie het vir die gesonde leefstyl. Ek is jaloers as ek dink dat hulle tien teen een ouer gaan word as ek, altyd mooier gaan lyk in ‘n bikini en hul organe sonder skaamte geskenk sal kan word aan navorsing. Ek salueer hulle.
Maar dan dink ek aan die lelike kritiek op sosiale media wat tussen grootmense rondgeslinger word. Ek sit verwonderd en staar na die uitlatings wat ontlas word in kommentare oor ‘goeie ouerskap’. Dan vat ek nog ‘n hap van my burger, sluk dit af met gaskoeldrank en voel ek dankbaar dat al bloos ek maklik, ek eintlik min het om myself oor te skaam.
Posted in Die sage van die soetrissie,O...lywe,Tamatie-toesprake
2 thoughts on “Skaam”
Junie 21, 2016 at 6:21 vm
DIE kolonel het al meer huis-oorloë voorkom en stres-bloedrukke verlaag as al die sielkundiges en dokters tesame.
Hier by ons word dit sommer die sonder-skottelgoed dag ook as die skyfies in die hoender se dosie uitgeskud word en die reste in die deksel beweaar word todat jy klaar is en en die gebruikte servet en sout sakkies as versiering bo-oor kom en mens dit met die laaste flenter gewete toegevou in die dosie en en na die rommelhoop pos in ‘n asblik
Mei 9, 2016 at 6:10 nm
Op 77 onthou ek my Pa Gert 87 se woorde. “Eet wat jy wil en staan die gevolge”.