Wat is die Lujo-virus? Is dit verwant aan Ebola?
Skaars siektes Tipes
Wat is die Lujo-virus?
by Megan Coffee, MD, 'n gesertifiseerde dokter
Hoe is Lujo soortgelyk aan ander virale sindrome soos Ebola?
Die meeste siektes is uniek in hul bereik en effekte, en ons hoor nie altyd van hulle nie. Terwyl ons gehoor het van Ebola-uitbrake, is daar byvoorbeeld infeksies wat meer lewens as Ebola neem . TB het ongeveer 1,5 miljoen lewens in 2015 geneem. MIV het ongeveer 1,2 miljoen lewens in 2015 geneem. Malaria het in 2015 sowat 400,000 lewensgeleenthede geneem.
Daar is ander virusse wat verder en vinniger as Ebola kan versprei.
Dit kan versprei in hospitale en in die lug, soos die griep , of deur kos, soos salmonella , of vee, soos Rift Valley Fever . Daar is ander wat ook virale hemorragiese koors (VHF's) veroorsaak.
VHF's, hoewel beskryf as hemorragiese, veroorsaak gewoonlik nie baie bloeding nie. Die bloeding wat gebeur, kan van 'n IV, van die neus of mond, of deur braking en maklike kneusing wees. Hierdie virusse sluit in Krim-Kongo Hemoragiese Koors, Lassa , Nipah en Marburg , asook 'n hoogs fatale virus met slegs een van vyf bekende oorlewendes: Lujo.
Wat is Lujo?
Lujo kan luukse in Spaans beteken, maar hierdie virus is vernoem na die eerste twee briewe van die eerste twee stede waar dit gesien is-Lusaka en Johannesburg.
Soos genoem, is Lujo 'n virale hemorragiese koors, wat 'n groep virale sindrome is wat lei tot koorts en bloeding. Lujo hou verband met Lassa Fever-dit is 'n Arenavirus soos Lassa.
Lujo begin met 'n ligte siekte met koors, hoofpyn en spierpyne.
Dit kan dan 'n uitslag (soms rooi soos masels) op die gesig, bors en maag veroorsaak. Dit kan lei tot die gesig en nek swelling, saam met 'n seer keel. Sommige sal diarree ontwikkel. 'N Pasiënt kan lyk of hulle beter word, maar dan ervaar simptome soos probleme met asemhaling, verwarring, lusteloosheid en lae bloeddruk.
Soos baie VHF's, is daar gewoonlik nie soveel bloeding nie.
Nadat dit aan die virus blootgestel is, neem dit gewoonlik een tot twee weke om siek te word. Die siekte begin sag. Ongelukkig het die virus egter nie 'n gunstige uitkoms nie. Die meeste mense wat die virus gekontrakteer het, het binne 10 dae na twee weke oorlede.
Areas in gevaar
Ten spyte van die ongunstige uitkoms, is die meerderheid van die wêreld se bevolking tans nie in gevaar nie. Die virus is eers in Suider-Afrika gesien. Die eerste saak het in Zambië plaasgevind; Die kritiek siek pasiënt is toe na Suid-Afrika oorgeplaas waar die virus in die hospitaal na versorgers versprei het.
Hoe dit versprei
Die virus, afgekort as LUJV, versprei van persoon tot persoon in die hospitaal, waarskynlik deur kontak met liggaamsvloeistowwe. Aangesien daar so min gevalle was, weet ons nie al die besonderhede oor hoe waarskynlik dit is om tussen mense te versprei nie.
Die eerste geval het gelei tot 'n infeksie in die paramedikus wat haar gehelp het; Later was drie betrokke by die skoonmaak en / of verpleegkunde in die hospitaal ook besmet.
Buite hospitale weet ons nie regtig nie. Dit word vermoedelik versprei deur kontak met knaagdiere, soos met Lassa. Dit mag wees dat iemand die knaagdier, of hul druppels of urine moet aanraak.
Dit kan ook wees dat iemand die virus kan asemhaal, veral wanneer iemand 'n knaagdiernest of -druppel opvee of skoonmaak.
Die steunpilaar van die behandeling is "ondersteunende sorg." Dit beteken om seker te maak dat die pasiënt:
word gehidreer, hetsy deur te drink of deur IV vloeistowwe
het medikasie om hul bloeddruk hoog genoeg te hou as vloeistowwe nie genoeg is nie
het hulp asemhaal, met suurstof deur hul neus of mond, deur masjiene wat hulle help asemhaal, of deur intubasie met 'n masjien wat vir hulle kan asemhaal
is gemaklik met medikasie vir pyn, angs of sedasie soos benodig
het risiko's van bloeding geminimaliseer (met deeglike keuse van medikasie en vermindering van die risiko van besering)
het bloedoortappings, potensieel, indien nodig
Daar kan 'n rol vir ander medikasie wees. Die geneesmiddel ribavirien word in Lassa gebruik. Dit is ook gebruik in die enigste pasiënt wat van Lujo oorleef het.
Behandeling van arenavirus hemorragiese koorts met herhalende plasma terapie verminder die sterftes aansienlik en anekdotiese bewyse van die enigste oorlewende Lujo pasiënt toon dat die antivirale geneesmiddel ribavirien belofte kan bied in die behandeling van LUHF. Ribavirien is oorweeg om die ontwikkeling van siektes te voorkom in mense wat blootgestel word aan ander arenaviruses.
Ons weet nie presies nie. Wat ons weet, is dat 4 van die 5 besmetes dood is, ten spyte van mediese sorg. Die vyfde pasiënt - die eerste en net om te oorleef - is vroeg met ribavirien behandel.
Kan iemand die virus versprei nadat hulle beter gekry het?
Soos ons gesien het met ander virusse, soos Zika en Ebola, kan liggaamsvloeistowwe aansteeklik bly nadat die simptome verlaag het. Diegene wat met verwante virusse besmet is, kan virusse in urine of semen vergiet. Dit is ook moontlik dat Lujo ook 'n risiko kan hê vir seksuele vennote van herstelde pasiënte.
Lae bloedplaatjies, lae witbloedseltelling (by die aanvang, later opkoms) en verhoogde lewerfunksiewaardes was by alle pasiënte teenwoordig.
Aangesien arenavirus die fetus deur middel van infeksie van die moeder kan betree en anekdotiese bewyse dui daarop dat besmette swanger vroue miskrame kan ly, is dit redelik om te aanvaar dat beide infeksies van die fetus en miskraam geassosieer kan word met Lujo-infeksie in die moeder.
Omdat so min gediagnoseer is, word Lujo dikwels nie gedink nie.
Gedurende die akute fase van die febriele fase is Lujo-virus vanaf die dag 2 tot 13 na die begin van bloed geïsoleerd. Virus is ook geïsoleer van lewerweefsel wat ná mortem verkry is. 'N daaropvolgende volledige genomiese analise van Lujo virus het die ontwikkeling van spesifieke molekulêre opsporing (RT-PCR) toetse gefasiliteer.
Serologiese diagnose van Lujo hemorragiese koors kan gemaak word deur indirekte immunofluorescerende toetse en ELISA. Individue van endemiese gebiede wat koors, uitslag, farinksis, vergesel van laboratoriumbevindings met lae bloedplaatjie-tellings en verhoogde lewer ensieme, moet egter vermoed word dat hulle 'n infeksie van bloeding ontvang. Kliniese monsters moet getoets word met behulp van spesifieke toetse.