Is karakter belangriker as kennis?Paul Tough se boek getiteld “How Children Succeed”. (Foto: PaulTough.com) Vir dekades en selfs eeue het onderwyskenners hul drome en voorspellings vir die toekoms van onderwys in tydskrifte en boeke vasgevang. In hierdie reeks rubrieke gaan navorsers van die Solidariteit Skoleondersteuningsentrum (SOS) met kenners van ouds “praat” en hulle boodskap oor vernuwing in die onderwys, wat vir dekades in ŉ spreekwoordelike bottel verseël en dikwels verlore geraak het, weer aan lesers bekendstel. Deur Johan Koekemoer Een oggend stap ek deur die Bosveld. Ek verkies om nie op die reeds deurtrapte paadjies te loop nie, maar om ŉ rigting in te slaan en die “wildernis” te ervaar; ŉ wildrit op voete. Idees en planne rol my gedagtes soos ŉ vloed binne. Die stilte en natuur se uitwerking op my psige. Een van die gedagtes verskyn in die vorm van ŉ vraag: “As ek die perfekte kurrikulum kan bottel, wat sal die inhoud wees en wat sal ek meet om sukses te bepaal?” Dadelik verskyn die voorblad van Paul Tough se boek, How Children Succeed, voor my geestesoog. Paul Tough is ŉ groot kritikus van die huidige skoolstelsel wat op die kognitiewe hipotese, soos hy dit beskryf, gebou is. Dit is die geloof dat sukses vandag hoofsaaklik van kognitiewe vaardighede afhanklik is wat met IK-toetse meetbaar is en deur herhaalde oefening ingeskerp word. Paul argumenteer in die boek dat konvensionele wysheid rondom kinderontwikkeling oor die afgelope paar dekades mislei is en dat die skoolstelsel se fokus ten opsigte van vaardigheidsontwikkeling nie net misplaas is nie, maar absoluut verkeerd is. Hy argumenteer dat die fokus van vaardigheidsontwikkeling eerder geplaas moet word op sagte vaardighede soos karakter, deursettingsvermoë en vasbyt. Paul ondersoek onder andere die bekende KIPP-skole (Knowledge Is Power Programme) in Chicago, VSA waar jaarliks verslag gelewer word oor leerders se karakter eerder as hul akademiese prestasie. Paul gebruik die KIPP-skole se sukses, ondanks hul uitdagende geografiese ligging, om sy hoofuitgangspunt te ondersteun, naamlik dat karakter belangriker is as kennis. Johan Koekemoer van die SOS. (Foto: Verskaf) Die inhoud van Paul se boek het my so begeester dat ek nie eens besef het ek is besig om ŉ koppie uit te klim nie! Bo-op die koppie begin my gedagtes weer dwaal soos ek die uitspansel aanskou. Die uitsig laat my oor die inhoud van Paul se boek nadink. Is goeie karakter werklik die enigste bestanddeel vir sukses? Is dit al wat nodig is om in die perfekte kurrikulum te ontwikkel? Dit kan tog nie wees nie, want dan sou die meerderheid van ons voorgangers almal suksesvol gewees het. Karakter was, anders as vandag, ŉ gegewe in die samelewings van ouds. Toe onthou ek dat die antwoorde op groot vraagstukke byna nooit in die ekstreme opvattings lê nie. Wat is dus die goue middeweg? Die antwoord op die perfekte kurrikulum, dink ek, word besonder goed in die woorde van prof. Danie Goosen opgesom: “Opleiding (kennis en vaardighede) is van die hoogste belang. Opleiding word egter versterk wanneer dit deur opvoeding (karakter- en waardeontwikkeling) ondersteun en aangevul word.” Opvoeders speel dus ŉ sleutelrol in die perfekte kurrikulum – hul taak is om voor te staan en te onderrig, en voor te loop en op te voed.