1-3). Daar het hulle in hulle verdrukking as weggevoerde slawe gesit en dink aan die plek vanwaar die Here hulle weggevoer het. Die versoeke tot Sionsliedere deur hulle oorwinnaars het tot hulle pyn bygedra. Hulle het nie kans gesien om in hulle leed te sing nie, en het hulle liere aan die wilgerbome opgehang as simboliek van hulle hartseer en pyn. Gelukkig lees ek vroeër vanaand iets inspirenrend raak in een van daai boeke waarmee ek so stoei. Dis ‘n aanhaling uit ‘n lesing deur Joseph Brodsky: Haar woorde “laat waai meraai” het ek dikwels vir die jongmense herhaal. Die digters hét laat waai. En indien Ek dit gedoen het, waaroor julle kwaad word, is Ek dan aan julle verskuldig om rekenskap daaroor af te lê?! 13)! Die afguns van die Filistyne lei egter daartoe dat Isak se putte toegegooi word, en Abimelek vra dat hy eerder weg trek van hulle af, omdat hy: “te sterk geword” het.