Wysiging soos op 18:07, 24 Mei 2016
4 grepe bygevoeg , 4 jaar gelede
Wysiging soos op 16:06, 15 Mei 2016 (wysig)
k (→‎Geskiedkundige oorsig)
Wysiging soos op 18:07, 24 Mei 2016 (wysig) (maak ongedaan)
In die antieke Griekse filosofie het voor-Sokratiese filosowe soos Demokritos en Kritias in hulle werke reeds 'n wetenskaplike ateïsme ontwikkel wat gode as 'n menslike uitvinding ontmasker het. Volgens hulle was gode slegs 'n doeltreffende afskrikmiddel wat ingespan is om die morele orde te handhaaf. Die Griekse ateïsme was in die algemeen 'n persoonlike oortuiging van 'n klein aantal intellektuele denkers, terwyl die lewensgevoel van die meeste mense in die antieke oudheid nog steeds deur natuurgodsdienstige ervarings oorheers is.
Tydens die Europese Middeleeue kon daar nie sprake wees van 'n eksplisiete ateïsme nie, alhoewel daar vanaf die 13de eeu in toenemende mate kritiek op kerklike leerstellings gelewer is. [[Siger van Brabant]] het hom byvoorbeeld onder die invloed van [[Averroes]] se Arabiese Aristoteleskommentaar teen die kerklike skeppings- en sieleleer uitgespreek.
In die Westerse filosofie is die ateïsme later tot 'n duidelik geformuleerde algemene oortuiging ontwikkel. In die algemeen word daar drie hoofoorsake vir die ontstaan van ateïstiese oortuigings in die Westerse wêreld aangevoer: