'N Oorsig van fetale ontwikkeling - aktiewe spelLees Meer
Hoof aktiewe spel'N Oorsig van fetale ontwikkeling
Fetale ontwikkeling is die term wat gebruik word as ons praat oor die optog van gebeure wat begin wanneer sperm en eier mekaar ontmoet en ontvou in 'n ordelike vordering om 'n baba te vorm. Dit is ongelooflik ingewikkeld vir iets wat "net gebeur" sodra 'n vrou swanger raak, en baie pret om na te dink.
Dit is belangrik om te weet dat swangerskap ongeveer 40 weke duur vanaf die eerste dag van u laaste periode tot die voltooiing van die swangerskap, baring en geboorte. U praktisyn sal die weke gebruik om te bepaal waar u swangerskap is en wat op watter punt moet gebeur. Hierdie weke word ook in trimesters ingedeel:
Hierdie telmetodes is meer amptelik en prakties. Dit sal in al u mediese kaarte en besluite gebruik word. Mense sal u miskien nog vra hoeveel maande daar in u swangerskap is. Dit is lekker om mee te tel, maar swangerskap is nie heeltemal nege maande nie.
Fases van fetale ontwikkeling
As u met mense praat wat genetika en fetale ontwikkeling bestudeer, kyk hulle op 'n heel ander manier na swangerskap. Die drie fases waarna hulle kyk is:
Die kiemstadium (week 2 tot 4)
Die embrionale stadium (week 5 tot 9)
Die fetale fase (Weke van 10+)
Hierdie vroegste ontwikkelingsfase is een van die mense wat die minste bekend is. Dit begin sodra die eier en sperm in die buitenste derde van een van die fallopiese buise bymekaarkom. Sodra die twee een geword het, ontstaan ​​'n sigoot en dit gaan voort na die baarmoeder. Op hierdie punt is die liggaam nie erken dat die swangerskap plaasgevind het. Dit kan sewe of meer dae neem om die lengte van die buis te reis en die bevrugte eier in die baarmoeder wag.
Die baarmoeder het 'n voering opgebou in afwagting van 'n bevrugte eier. Die hele reis het gesien dat selverdeling vanaf 'n enkele sel gaan. In die begin is al die selle identies. Dit is eers voordat die selle die agt-selstadium bereik, dat hulle die tipe selle wat hulle gaan onderskei, begin onderskei. Die binneselle begin vorm wat die embrio sal wees. Daar is drie lae:
Ectoderm (vel en senuweestelsel)
Endoderm (respiratoriese en spysverteringstelsel)
Die buitenste selle (trofektoderm) ontwikkel in die plasenta. Sodra die blastosist in die baarmoeder begin inplant, word die chorioniese gonadotropien (hCG) van die mens vrygestel, wat die moeder se liggaam in staat stel om die swangerskap op te spoor. Uiteindelik kan hierdie hCG opgemerk word in genoeg hoeveelheid dat 'n swangerskapstoets positief sal word. Sodra inplanting plaasgevind het, sal dit die liggaam aanwys om die chemie van die liggaam te verander om te voorkom dat die menstruele siklus weer opdaag totdat die swangerskap verby is.
Die ontbrekende menstruele siklus is gewoonlik wat daartoe lei dat die meeste vroue 'n swangerskapstoets aflê.
Die selle word nou as 'n embrio beskou. Alhoewel dit nou baie duidelik van menslike aard is, lyk die embrio steeds nie soos die meeste van ons as ons aan 'n baba dink nie. Die embrioniese periode is baie kritiek omdat elke orgaanstelsel gevorm word.
'N Stelsel wat in hierdie kritieke periode baie bespreek word, is die neurale buis (wat uiteindelik die rugmurg, senuweestelsel en brein word). Dit begin 22 dae na bevrugting vorm, ongeveer 36 dae vanaf die eerste dag van u laaste periode. Spina bifida en anencephaly is twee tipes neurale buisdefekte wat kan voorkom, veral as daar nie genoeg foliensuur in die liggaam is nie. Dit is een van die grootste redes waarom vroue van die voortplantingsouderdom dringend is om voorgeboortelike vitamiene of ten minste foliensuur te neem. Dit kan baie moeilik wees om swangerskap so vroeg vas te stel, veral omdat ongeveer 50 persent van alle swangerskappe nie beplan is nie.
Die baba se hart vorm ook vinnig. Dit begin as 'n enkele bloedvat wat begin pols rondom die vyfde week van swangerskap. Dit is nog te vroeg om dit te hoor, selfs met behulp van Doppler-tegnologie. Dit sal eers tot ongeveer week 10 gebeur, hoewel 'n transvaginale ultraklank klein pixels kan fluit terwyl die bloedvat klop met 'n aktiwiteit wat ongeveer ses tot sewe begin. Die hartklop van 'n baba is baie vinniger as die van 'n volwassene, maar dit begin stadig, word vinnig opgetrek (op pad na 180 slae per minuut) en sit dan in die 120 tot 160-reeks vir die res van die swangerskap in die fetale stadium.
Die liggaam vorm ook vorm. U sal prente met gate of donker kolle sien wat neusgate, oë, mond en ore word. U sien ook arm- en beenknoppe, wat vinnig verander om gewrigte (elmboë en knieë) in te sluit. U sal 'n bietjie later in hierdie periode duidelike vinger- en teenstrale sien.
Alhoewel die besluit of die baba vroulik of manlik is of nie geneties besluit is nie, lyk elke baba op hierdie punt ekstern dieselfde (alhoewel die eksterne geslagsorgane teenwoordig is, kan u nie 'n klitoris van 'n penis vertel nie).
Hierdie embrioniese stadium is slegs vyf weke lank. Aan die einde van hierdie periode weeg die embrio ongeveer dieselfde as 'n papierklem en is ongeveer 'n duim lank, en tog het hy byna elke orgaanstelsel en -struktuur wat nodig is vir die eksterne lewe.
Die term fetus is baie wat mense gehoor het. Dit is die tegniese naam vir die baba in die fetale stadium en is Latyn vir 'nageslag' of 'nuut vrugte'. Die fetale stadium is skynbaar minder opwindend. Terwyl alles aanwesig is, is daar baie nuanses en baie fyn instellings om die fetus voor te berei op die lewe buite die baarmoeder.
Tussen 12 en 14 weke kan u net begin om die seuns van eksterne geslagsorgane te onderskei van die meisies, alhoewel dit - selfs met ultraklank - in hierdie fase moeilik is om akkuraat te wees met seksbepaling. Dit word die beste gedoen tussen weke 18 en 22 tydens 'n fetale anatomie-skandering. Daar sal 'n babadogtertjie gebore word met elke eier wat sy ooit in haar lewe sal hê, terwyl 'n babaseuntjie nie sperm in sy testes het nie.
Daar is dinge waaraan u miskien nie gedink het nie, soos vingerafdrukke, oogwimpers, hare en tande. Selfs die permanente tande het gedurende hierdie deel van die swangerskap begin vorm. Die liggaam is bedek met 'n fyn hare genaamd lanugo en daar is 'n deklaag op die vel genaamd vernix caseosa.
Rondom die derde trimester, of 28 weke vanaf die laaste periode, begin die senuweestelsel meer reageer soos dié van 'n pasgebore baba. U kan sien dat dit lyk asof u baba gereelde periodes van rus en aktiwiteit het, net soos 'n pasgebore. U baba oefen selfs die amniotiese vloeistof, wat gedeeltelik uit fetale uriene bestaan, inasem.
Die fetus sal beslis van 'n een gram, een duim tot ongeveer sewe pond weeg en ongeveer twintig duim lank wees, maar die fetale stadium is omtrent groter as in gewig en lengte. Die orrelstelsels benodig baie genuanseerde veranderinge. Die brein van die baba sal byvoorbeeld in grootte en vorm groei, maar dit is eers in die laaste weke dat die voue van die brein verdiep en die gewigstoename in die brein aansienlik is. (Dit is een van die vele redes waarom die einde van die swangerskap van uiterse belang is vir die gesondheid en welstand van u baba.)
Komplikasies met fetale ontwikkeling
Daar is dinge wat die verloop van gesonde fetale ontwikkeling op genetiese vlak kan verander, sowel as fisieke probleme wat kan inmeng. Soms stop hierdie probleme die hele proses saam en sal die baba ophou groei en die swangerskap eindig. Dit is waarskynlik in die ontkiemingsfase, as die moeder nie eers weet dat sy swanger is nie, of in die embrionale stadium, waar sy al dan nie weet dat sy swanger is nie.
'N Genetiese of fisiese probleem kan ook 'n afwyking veroorsaak wat nie die lewensvatbaarheid van die baba beïnvloed nie, maar tog voor die hand liggend is. Dit kan iets soos Down-sindroom (geneties) of klubvoet (liggaamlik) wees.
Daar is baie dinge wat verkeerd kan gaan, maar gelukkig doen hulle dit nie so gereeld nie. Die oorgrote meerderheid babas sien dat hul ontwikkeling tot die geboorte belemmer word.
As 'n gesin 'n geskiedenis van genetiese probleme het, of as die moeder ouer as vyf en dertig is, is dit redelik dat genetiese sifting aangebied word voor of tydens swangerskap. Voor 'n swangerskap kan 'n gesin gesoek word na genetiese siektes soos Tay-Sachs-siekte, sekelsel en ander. Sodra dit swanger is, verskuif die fokus van toetsing na die sifting van die spesifieke swangerskap en baba vir afwykings.
Dit is belangrik om die verskil tussen die screening van u baba en die werklike genetiese toetsing te verstaan. Met die keuring kan aangedui word dat u of u baba 'n besondere siekte het. Dit word gewoonlik vergelyk met die gemiddelde risiko vir iemand van u agtergrond en ouderdom. 'N Positiewe skerm sou dus aandui dat u toetsing toon dat u of u baba 'n groter risiko as die gemiddelde vir u ouderdom en agtergrond het.
Sodra u 'n positiewe skerm het, hetsy deur bloedwerk of met ultraklank, moet u genetiese toetsing kry. Aangesien hierdie toetse 'n klein, maar werklike risiko vir swangerskapverlies het, word dit nie aanbeveel dat almal hierdie toetse gebruik nie. Die twee algemeenste is chorionic villus sampling (CVS) en amniosentese. U sal saam met u praktisyn, u genetiese berader en ander werk om die proses te ondersoek.
Gesondheid van die swangerskap
Die gesondheid van die swangerskap sal tot 'n sekere mate afhang van die gesondheid van die moeder en die maat. Dit sluit die gesondheid van albei in die maande voor die swangerskap in. Dit is een van die redes waarom vooropgestelde gesondheidsbesoeke en voortplantingslewe belangrik is, soos aanbeveel deur die Centers for Disease Control and Prevention (CDC).
Voorgeboortelike sorg begin sodra die swangerskap bevestig is en sal voortgaan met die voltooiing van die swangerskap. Dit sluit voorkomende sorg, sifting en behandeling van komplikasies en potensiële komplikasies in soos dit voorkom.
Dit is ook belangrik om te weet dat daar omgewingsfaktore speel waaroor u miskien geen beheer het nie. Sommige is inherent aan u lewe. Byvoorbeeld, as u blootgestel word aan diethylstilbestrol (DES) - 'n sintetiese vorm van estrogeen wat vanaf die 1930's tot 1970's aan vroue voorgeskryf is - as 'n fetus, kan u 'n groter risiko hê om baarmoeder-anomalieë of miskraam te hê. U kan niks doen om die risiko's van u DES-blootstelling te verbeter nie. U kan egter kyk na moontlike chemiese en omgewingsrisiko's by die werk; u dokter of vroedvrou kan u help om te vra waaroor u moet vra.