Sedert sy vroegste wortels in die werke van die Britse empiriste, was die positiviste verbind tot die basiese stellings van die empirisme, nl. dat alle menslike kennis gebaseer is op die menslike ervaring, d.w.s. op empiries waarneembare indrukke ("impressions") en dat alle stellings wat die mens maak, uiteindelik getoets moet word in hoe 'n mate dit ooreenstem met empiriese ervaring. Kolakowski (1972) noem dit die reël van fenomenalisme: "Ons is slegs daarop geregtig om dit wat werklik in ervaring uitgedruk word, neer te skryf'".
Dit is hierdie beheptheid of selfs obsessie met die empiries voor-die-hand-liggende, wat verder daartoe lei dat positiviste deur die eeue 'n fundamentele afkeur het in die metafisika. In die metafisika waag die mens verby die ooglopende, die waarneembare, en maak riskante uitsprake oor sg. dieperliggende essensies en entiteite.
Wat wel waar is, is dat die meerderheid logiese positiviste die ideaal van 'n eenheidswetenskap deel. Dit vind o.a. neerslag in 'n versamelreeks onder die titel van die International Encyclopedia of Unified Science wat tot in die vroeë sestigerjare verskyn het.
Die positivisme is 'n kind van die MODERNISME en deel dan ook daarom die modernistiese geloof in die vooruitgang van die menslike rede en die daarmee gepaardgaande vertroue dat die mens deur die geesteswetenskappe in staat gestel word om 'n nuwe, wetenskaplik-gefundeerde, maatskappy te vestig.
In die literatuur vind die positivisme veral sy uitdrukking in die LITERATUURGESKIEDSKRYWING van die 19e eeu en in die NATURALISME. Die groot, omvangryke literatuurgeskiedenisse van die 19e eeu kan direk teruggevoer word na die neiging om die studie van die literatuur op positiewe feite te baseer, veral dan die race, milieu en moment (oorerwing, omgewing en tydsmoment) wat Taine (1871) so belangrik geag het. Dit lei tot die versameling van massas feite oor die outeur se herkoms, sy omgewing en die epog waarbinne hy werk. En sy tekste word beskou as dokumente, skulpe, "lifeless wrecks", wat waarde het slegs as leidrade vir die rekonstruksie van sy lewende bestaan en die sentrale morele kenmerke van sy tyd.
Ook die klem vandag op 'n vaster metodologie en 'n metataal vir die Literatuurwetenskap, verraai die invloed van die positivistiese geloof in objektiwiteit, verifikasie en empirisme.