25 Maar wat het julle uitgegaan om te sien? 'n Man met sagte klere aan? Die groter aantal lettergrepe in ‘n bepaalde vertaling hoef dus nie op sigself ‘n belemmering in te hou nie, mits die betekenis, klank en vloei in die doeltaal geëwenaar word. ‘n Mens sou egter kon vra of Van hee se “in kleuren wordt gezet” (reël 3 van die eerste strofe) ‘n waardige ekwivalent verkry in Hugo se “kleure kry”, en of die betekenisoordrag nie sterker sou staan as “in kleur ontbrand” gebruik is nie; ‘n bietjie clichématig miskien, maar tog minder banaal en ook vloeiender as “kry”, om maar een moontlike oplossing te noem. By hierdie voorneme hou hy hom streng, want sien is in hierdie bundel baie meer prominent as besinning. ‘n Mens sou die bundel selfs met ‘n foto-verslag van Kaapstad kon vergelyk. Die leser moet dan ook tydens die lees van die bundel waak teen die gevaar om slegs in ’n tematiese lees vas te steek. Dié gevaar is wesenlik, en veral omdat van Rooyen sy tegniek so goed beheers dat die gedigte almal moeiteloos lees, byna soos die volmaak geoefende bewegings deur ’n vaardige ruiter.