Die liefde is blind | rooi rose Die liefde is blind | rooi rose
Die liefde is blind
Dat die liefde blind is, het elkeen van ons al gehoor òf gesê. Wat dit eintlik meen, is: "Wag maar tot die skille van daardie arme drommel se oë afval. Dan sal hy gou sien watter … (kies jou eie onvleiende selfstandige naamwoord) sy is!"
Dis 'n feit dat mense hulle selfs in die tweede helfte van hul lewe tromp-op teen onvoorsiene onversoenbaarheid vasloop, dikwels ná 'n euforiese vlaag van verliefdheid. Ek vermoed nie een van ons is regtig hiervan gevrywaar nie. Ons bly maar blootgestel.
Hoe gebeur dit dat jy vir 'n algeheel onvanpaste maat val? Volgens 'n Britse studie onderdruk liefdesgevoelens die aktiwiteitsareas van die brein wat kritiese denke beheer. Amerikaanse navorsers het bevind dat dit 'n vyfde van 'n sekonde kan neem om verlief te raak, waarná die brein ekstase-skeppende chemikalië soos dopamien, oksitosien, adrenalien en vasopressien vrylaat.
Maar wie of wat bepaal dat jy juis op daardie spesifieke persoon gefikseer raak?
Ek het 'n sterk vermoede die wetenskap gaan min bevredigende antwoorde verskaf. Vir al wat ons weet, is daar toe al die tyd iets soos karma. Of word party mense onweerstaanbaar na 'n uitdaging (lees: moeilikheid) aangetrek. Of is ons op die aarde om sensasioneel karakterbouende lessies te leer.
My vraag is of mensekennis en selfinsig die liefde is blind-ding kan keer. Wat dink jy – kan dit?
Dalk moet ons die internet deurkruis op soek na Liefde Is Blind 101: 'n kursus wat mense leer waar en wanneer hulle om liefdeswil 'n blinde oog moet gooi. Dan skryf ons op die daad ons lewensmaats in.