Ramón Gómez de la Serna: van die greguerías en ander suikermeulens | Huidige literatuur
John Ortiz | | Biografie, Geskiedenis van die literatuur, Books
Ramón Gómez de la Serna was 'n produktiewe en innoverende Spaanse skrywer, beskou as een van die belangrikste literêre eksponente van die Spaanstalige wêreld. Dit word gekenmerk deur sy unieke en oneerbiedige styl; die vestiging van die genre "las greguerías" is aan hom te danke. Met hierdie soort spontane tekste het die skrywer 'n goeie aantal boeke geproduseer wat as 'n aanhef tot surrealisme beskou word; onder hulle val op: Gregueries (1917) y Totaal van greguerías (1955).
Alhoewel sy greguerías hom erkenning gegee het, het hulle ook Hy het opgemerk vir die publikasie van 18 romans - gekenmerk deur die bevat van fiktiewe besonderhede van sy lewe -. Die eerste was La swart en wit weduwee (1917), 'n verhaal waarin daar gerugte is dat daar besonderhede is van sy verhouding met Carmen de Burgos. Reeds in ballingskap in Buenos Aires het hy een van sy belangrikste outobiografiese werke gepubliseer: Selfbesit (1948).
1 Biografiese opsomming van Gómez de la Serna
1.1 Vroeë literêre werke
1.2 Prometheus Tydskrif
1.3 Oprigting van «las greguerías»
1.4 Die dood van Gómez de la Serna
2 'N Paar boeke deur Ramón Gómez de la Serna
2.1 Die swart en wit weduwee (1917)
2.3 Die Ambervrou (1927)
2.4 The Knight of the Grey Mushroom (1928)
2.5 Self Dieing (1948)
Biografiese opsomming van Gómez de la Serna
Op Dinsdag 3 Julie 1888 - in die stad Rejas, Madrid - is Ramón Javier José y Eulogio gebore. Sy ouers was die prokureur Javier Gómez de la Serna en Josefa Puig Coronado. As gevolg van die Spaans-Amerikaanse oorlog (1898) het sy gesin besluit om na Palencia te verhuis. In die provinsie begin hy sy studies aan die Piarist -skool van San Isidoro.
Drie jaar later is sy pa verkies as 'n liberale adjunk. Daarna, Hulle keer terug na Madrid, waar Ramón sy opleiding aan die Instituto Cardenal Cisneros voortgesit het. In 1902, op 14 -jarige ouderdom, het hy begin publiseer El Postal, Journal of the Defense of Student Rights, 'n tydskrif met illustrasies en verskillende handgeskrewe tekste.
Vroeë literêre werke
Nadat hy die hoërskool voltooi het, het hy hom aan die Fakulteit Regsgeleerdheid ingeskryf - ondanks die feit dat hy geen affiniteit vir die loopbaan gehad het nie. In 1905, en danksy die finansiering van sy vader, publiseer hy sy eerste boek: Aan die brand gesteek. Gedurende 1908 sit hy sy regstudie aan die Universiteit van Oviedo voort. Net so, met passie vir skryf, publiseer hy dieselfde jaar sy tweede werk: Morbiditeite.
In sy vroeë dae as skrywer, Gómez de la Serna het die joernalistiek gewaag; daar het hy sy oorspronklikheid bewys, gekenmerk deur kritiek op die samelewing. Die resensie geskep Prometheus, waarin hy onder die skuilnaam "Tristán" geskryf het. Die publikasies wat hy in daardie medium gemaak het, het sy pa se beleid bevoordeel. Hy is hoogs verwyt oor sy artikels, word hy beskou: "... ikonoklast, anargis van briewe, godslasteraar".
Oprigting van «las greguerías»
Dit is unieke literêre werke, die gevolg van hul oorspronklikheid, intelligensie en vasberadenheid. Hy publiseer dit formeel in 1910 en beskryf dit as 'n "metafoor plus humor." Dit is op sigself 'n kort aforistiese uitdrukking wat gewoontes blootstel met sarkasme en humor. Om dit te doen, gebruik hy ongewone feite, geestige tekste of konseptuele speletjies.
Die dood van Gómez de la Serna
Aanhaling deur Ramón Gómez de la Serna
Gedurende sy hele lewe het die skrywer 'n robuuste literêre portefeulje opgebou wat romans, essays, biografieë en toneelstukke bevat. Sy tekste was 'n voorbeeld vir die daaropvolgende geslagte. Kritici beskou hom as een van die mees prominente Spaanse skrywers. Na die gewapende konflikte van 1936, Gomez van die Serna verhuis na Argentinië, waar sy tot haar dood op 12 Januarie 1963 woon.
'N Paar boeke deur Ramón Gómez de la Serna
Die swart en wit weduwee (1917)
Is 'n sielkundige vertelling gevestig in Madrid. Dit het twee hoofkarakters: die hedonis Rodrigo en die weduwee Cristina. Op 'n dag het die man die mis bygewoon en was hy bekommerd oor 'n raaiselagtige vrou wat sou bely. Nadat hy die dame getoets het, is hy teruggegee, en 'n kort rukkie later hulle het liefhebbers begin word. Van daar af het Rodrigo dit op hom geneem om elke middag vir Cristina in haar woonstel te besoek.
Die vrou -produk van die wonde van hom vorige huwelik- het geword 'n donker wese. Rodrigo het dit waargeneem, en daarom het hy ontmoeting na ontmoeting met vrees begin vervul. Dit was sy toestand, dit die man is deur spekulasie binnegeval oor die oorsake van haar geliefde se weduwee. Dit alles het 'n atmosfeer van agterdog geskep het hom geestelik gedestabiliseer, vervul hom met onsekerheid en twyfel.
Die swart en wit weduwee ...
Die inkongruente (1922)
In hierdie vertelling verskeie staaltjies uit Gustavo se lewe word aangebied, 'n individu wat geraak word deur die sogenaamde boosheid van die eeu: "inkongruksie". Dit is 'n jong man wat te vroeg gebore is en wie se liggaamlike ontwikkeling gekenmerk is deur die teenwoordigheid van fantastiese kenmerke. Die algemene ding in hul bestaan ​​is konstante verandering, eintlik ervaar hulle elke dag 'n soort verskillende verhale. Dit gee die indruk dat dit alles 'n droom is, 'n absurde werklikheid waarin voortdurend na liefde gesoek word.
Hierdie werk is uniek en word beskou as 'n voorloper van die surrealistiese genre, aangesien dit voor die eerste manifes en Kafka se werke gepubliseer is. Dit is 'n teks wat met intelligensie gemaak is; Die kwaliteite daarvan is moderniteit, poësie, humor, vooruitgang en paradoks. Die vertelling het 'n openingsteks van Julio Cortázar opgedra aan die skrywer, waar hy beweer: "'n Eerste uitroep van ontduiking in algemene fiksieliteratuur."
Die Ambervrou (1927)
Dit is 'n kort roman wat in Napels afspeel, gebaseer op die ervarings van die skrywer in die Italiaanse stad. Die teks word in die derde persoon vertel en vertel die verhaal van Lorenzo, 'n man uit Palencia wat na die Napolitaanse stad reis en Lucia ontmoet. Onmiddellik lief vir, albei leef eindelose emosies te midde van romanse. Die familie van Lucia verwerp egter die verhouding omdat een van haar voorouers weens 'n Spanjaard gesterf het.
Die Ambervrou. [Top...
Die ridder van die grys sampioen (1928)
Dit is 'n vertelling in die formaat van 'n reeks met Leonardo, 'n professionele kunstenaar. Hierdie man, as gevolg van sy kriminele werk, leef op vlug en dwaal deur verskillende stede in Europa. Op een van hierdie reise kom hy in Parys aan, gaan 'n basaar binne en kom af op 'n grys bolhoed; gefassineer deur dit, koop hy dit. As u die winkel verlaat, sien u dat mense u anders sien, net asof u 'n welgestelde persoon was.
Sedertdien, Leonardo besluit om voordeel te trek uit die boulerhoed en woon vergaderings van hoë samelewing by om sy swendelary uit te voer. Vir hom het hierdie eenvoudige voorwerp 'n gelukkige sjarme geword wat hom in staat stel om sy wandade op 'n hoër vlak te doen.
Die sampioen ridder ...
Dit is 'n outobiografiese werk wat die skrywer op 70 -jarige ouderdom in Argentinië bekend gemaak het. Kritici van die tyd beskou dit as sy mees relevante werk. Die teks beskryf 'n tydperk van 60 jaar van sy lewe (tussen 1888 en 1948). Die byna 800 bladsye bevat foto's en ontwerpe wat deur die Spanjaarde gemaak is. Dit is 'n verhaal van sy jeug, sy lewe as skrywer en hoe hy oud geword het sonder om dit op te let.
In sy voorwoord het die skrywer gesê: 'Ek het eers tydens die voltooiing van my outobiografie voorgestel om die gees van die siel te gee, vind uit dat ek lewe en dat ek sterf, maak die eggo wakker om te weet of ek 'n stem het. My gewete was meer verlig en rustiger nadat ek hierdie boek geskryf het, waarin ek al die verantwoordelikhede van my lewe aanvaar ".