Bekkenpyn: oorsake en behandeling - Inguinal streek - 2021
Die term "bekkenpyn" verwys gewoonlik na al die klagtes wat voorkom in die area tussen die buik en dye. Presiese lokalisering is egter dikwels moeilik, daarom word daar gereeld gepraat van heup- of buikpyn. Alhoewel laasgenoemde meer voorkom in verband met die organe wat in die bekkenarea geleë is (maag, ingewande, pankreas, ens.), Ontstaan ​​die bekkenprobleme meestal uit die benerige gordel. 'N Algemene oorsaak is dienooreenkomstig beserings soos kneusplekke of 'n bekkenbreuk, maar ook swak liggaamshouding, osteoporose en 'n bekkenhelling, wat benewens die tipiese bekken- en rugpyn, bv. kan ook lei tot klagtes in die nek en kop. As gevolg van die soms moeilike lokalisering, moet 'n dokter altyd geraadpleeg word as 'n voorsorgmaatreël vir pelviese pyn om die oorsaak te verduidelik en ernstige siektes uit te sluit.
Die term "pelvispyn" word gewoonlik gebruik om 'n opsomming van alle simptome in die pelvis, dws die liggaamsgedeelte tussen die buik (buik) en bene (minderwaardige membraan). Die benige bekken bestaan ​​uit die sakrum (Os sacrum), die koksik (Os coccygis) en die twee heupbene (Os coxae dextrum et sinistrum). Terwyl daar na die ruimte tussen die twee lepelstokkies verwys word as die 'groot bekken' (pelvis majeur), is die ruimte onder die 'klein bekken' (pelvis minor), wat nouer word na die onderkant en daarom die sogenaamde bekken tregter verteenwoordig.
Die bekken word enersyds gebruik om die stamkelet aan die bene te koppel, en die struktuur en sterkte daarvan stel die menslike liggaam in staat om stabiliteit en 'n regop liggaamshouding te handhaaf. Dit beskerm ook die organe in die bekkenarea, soos die prostaat, baarmoeder en blaas, en dien as die punt van die kind tydens die geboorte. Gevolglik is daar duidelike verskille tussen die geslagte by die opbou van vroue, byvoorbeeld, dat die bekkenblaaie sywaarts uitsteek, en die hoek tussen die twee pubiese takke is aansienlik groter as by mans.
Die pyn in die bekken kan in baie verskillende intensiteite voorkom en straal ook uit na ander dele van die liggaam, wat kan lei tot pyn in die lies, been en / of boude. In baie gevalle kan die simptome in hierdie omgewing nie duidelik geïdentifiseer of toegeken word nie, sodat daar dikwels na abdominale, abdominale of heuppyn verwys word. Afbakening is inderdaad hier dikwels moeilik, maar hoewel pelviese pyn meestal afkomstig is van die benige pelvisgordel, is buik- en buikpyn dikwels meer verwant aan die organe wat daar geleë is (maag, ingewande, lewer, pankreas, baarmoeder, ens.). Daar is talle oorsake, soos Hardlywigheid, obstruksie van die ingewande, ontsteking van die blaas of nier, refluks, diarree of 'n sogenaamde prikkelbare dermsindroom.
Oorsake van pelviese pyn
Die oorsake van pyn in die bekkenarea is uiteenlopend, juis omdat dit dikwels moeilik is om die presiese ligging te bepaal, en dit kan byvoorbeeld ook buik- of rugpyn uitstraal. In baie gevalle word klagtes in die bekkenbeen veroorsaak deur beserings soos kneusplekke of breuke. Dikwels (veral by ouer mense) is daar osteoporose (beenverlies), wat 'n siekte is wat gekenmerk word deur 'n afname in beendigtheid as gevolg van 'n buitensporige vinnige afbreek van die botstof en -struktuur.
Daarbenewens kan die pyn in die bekken ook veroorsaak word deur die organe wat daar geleë is. Gevolglik kan dit veroorsaak word deur prostaatkwale, siektes van die vroulike geslagsorgane (vulvitis, adnexitis, ens.) Of sistitis. Dit is ook moontlik dat die klagtes afkomstig is van 'n prikkelbare derm of 'n gewas of 'n dogtertumor (metastase), asook chroniese inflammatoriese dermsiektes, voedselintoleransie soos bv. 'n glutenallergie, 'n swak dieet of aansteeklike siektes.
Laaste maar nie die minste nie, kan die pyn in die bekkenarea natuurlik ook psigosomaties van aard wees. In hierdie geval kan geen organiese oorsaak vir die klagtes gevind word nie, maar is dit 'n uitdrukking van 'n geestelike spanning soos spanning, spanning, oorweldiging of vrees.
'N Baie algemene oorsaak van eensydige pyn in die heup- en bekkenarea is verkeerde liggaamshouding, wat kan voortspruit uit beserings of' slegte gewoontes ', soos gesien kan word in verband met liggaamshouding by baie mense. 'N Tipiese voorbeeld hiervan is die verskuiwing van gewig as u op een been staan, wat veroorsaak dat die hele liggaam skeef raak.
Die sneller is om pyn (bv. Weens 'n vorige been- of voetbesering) te probeer vermy deur die aangetaste kant te beskerm en slegs die 'ongeskonde' been te laai. As gevolg hiervan, is dit dikwels meer gespierd en uitgesproke as die ander, word die verkeerde of sagte houding gewoonlik ook in ander posisies gehandhaaf, bv. selfs as jy sit, word die gewig na 'n sekere kant verskuif. Hierdie verskuiwing word uiteindelik in die heup- en bekkenarea opgemerk, want aangesien die gewig oor slegs een been versprei is, is daar permanente spanning aan die kant van die heup, en word die bekken verdraai en aan die een kant opwaarts geneig.
As daar so 'n verhoogde spanning in die spiere is, neem diegene wat geraak word, die verkeerde liggaamshouding herhaaldelik 'outomaties' aan, wat in baie gevalle ontwikkel tot 'n mate dat dit as "normaal" beskou word. Gevolglik spruit die eensydige bekkenpyn by vroue voort omdat hulle hul kleuters gewoonlik asimmetries op hul heupe dra, wat beteken dat dit egter op en na die ooreenstemmende kant gedruk moet word. Gevolglik is daar dikwels ongemaklike en pynlike spanning wat nie langer onder permanente spanning op hul eie opgelos kan word nie, maar in plaas daarvan deur die sogenaamde pelviese skuinsheid vergoed word.
Bekkenheid van die bekken
Een van die algemeenste oorsake van pyn in die bekken- en heuparea is die sogenaamde "bekkenhelling". Die agtergrond hier is dat die bekken 'n belangrike rol speel vir die hele liggaamshouding en ideaal gesproke in 'n byna horisontale posisie is. Is b.v. die rugspiere is gespanne of die bene is nie dieselfde lengte nie, die kant van die bekken kantel vanaf hierdie normale posisie. In beginsel is dit egter nie ongewoon nie, want slegs baie min mense het 'n reguit wasbak, maar daar word beraam dat elke tweede persoon in die Westerse geïndustrialiseerde lande deur 'n afwyking geraak word.
As dit slegs effens teenwoordig is, kan die liggaam gewoonlik die wanbalans self vergoed, sodat die persoon wat geraak word min of geen klagtes of beperkings ervaar nie. As dit egter 'n meer uitgesproke bekkenhelling is, moet die ruggraat meer buig om te kompenseer, wat permanente laterale buiging (skoliose) bedreig. As gevolg hiervan kom rugpyn en ongemak gereeld in die bekken- of heuparea voor, en die hellende bekken kan ook ander dele van die skelet beïnvloed, byvoorbeeld Veroorsaak pyn in die skouer of knie. Probleme met die bis is ook moontlik, bv. Nagtelike gekners van die tande of 'n sterk knyp van die tande, wat op sy beurt kan lei tot gespanne nekspiere en hoofpyn van die nek.
Die bekkenhelling kan baie oorsake hê, met 'n mediese onderskeid tussen twee kategorieë: as daar 'n sogenaamde 'strukturele skuinsheid' is, is dit 'n anatomiese toestand wat keer dat die ruggraat op sy eie na 'n reguit posisie terugkeer. Dit kan veroorsaak word deur ongelukke, operasies of 'n genetiese aanleg soos aangebore skoliose, maar in die meeste gevalle is daar 'n verskil in beenlengte. 'N Paar millimeter verskil is gewoonlik nie 'n probleem nie, maar hoe groter dit word, hoe groter is die klagtes.
Daarbenewens kan skeuring ook ontstaan ​​as gevolg van spierspanning in die boude en onderrugspiere, aangesien die bekken in hierdie geval in skuins posisie verander om die pyn te "vermy". 'N Spierwanbalans kan ook die sneller wees, wat bv. kan spruit uit eensydige spanning in sport of beserings aan die muskuloskeletale stelsel. Gevolglik raak die bekken ongebalanseerd en kantel dit na die een kant, wat die indruk skep van 'n verskil in beenlengte, alhoewel albei bene dieselfde lengte het ("funksionele skuins bekken").
'N Ander moontlike oorsaak is die sogenaamde bekkenring-sindroom. Dit is patologiese afwykings op die gebiede van sakrum, sakroiliac gewrigte (kort: ISG, ook genoem "sacroiliac gewrigte") en heupbene, wat saam die sogenaamde bekkenring vorm. Hiervoor kan verskillende oorsake oorweeg word, byvoorbeeld verstopping van die sakroiliale gewrig of irritasie van die ligamenteapparaat. 'N' Lumbale ruggraat-sindroom '(kort:' LWS ') is ook denkbaar, wat verwys na al die pyne wat in die onderrug of lumbale streek voorkom. Dit kan byvoorbeeld veroorsaak word deur degeneratiewe veranderinge (skade aan die intervertebrale skyfies, funksionele afwykings van die bandjies, ens.), Aangebore misvormings van die ruggraat, groeisiektes of inflammatoriese siektes, en frakture of beserings (trauma) kan ook lei tot 'n LWS-sindroom.
Afhangend van die verskeidenheid oorsake, kan die pelvispyn in 'n bekkenring-sindroom ook op baie verskillende plekke met verskillende intensiteite voorkom en bv. straal in die boude, lies of bene uit. As perifere senuwees ook aangetas word, kan neurologiese mislukkings ook voorkom.
Bekkenpyn tydens swangerskap
As die bekkenpyn tydens swangerskap voorkom, kan die sogenaamde "verslapping van die simfise" ook die oorsaak wees, wat by ongeveer een uit 600 swanger vroue voorkom. Dit is 'n losmaking van die pubiese simfise (simfise) wat voor of tydens die bevalling plaasvind, wat verwys na 'n skyfagtige, kraakbeenverbinding van die twee helftes van die bekken aan die voorkant. In die loop van die swangerskap, namate die kind groei, neem die druk op die bekkenbene en dus ook op die simfise toe, en die bindweefsel word losser en meer elasties as gevolg van die hormonale veranderinge. Dit beïnvloed veral die ligamente van die pubiese simfise, wat tydens swangerskap kan verbreed om die baba se paadjie deur die bekken so maklik moontlik te maak.
Aan die ander kant kan hierdie hormoonverwante losmaking en die rek van die simfise bande as gevolg van die verhoogde druk ook lei tot klagtes, wat gereeld in die pubiese area en in die liesarea voorkom. Aangesien die hele pelvisgordel aangetas word, kan die simptome ook in die rug of binne-dye uitstraal. Diegene wat geraak word, praat ook gereeld van heuppyn. 'N Vryf- of knarsgevoel in die simfise-omgewing is moontlik, en in die meeste gevalle word die klagtes sterker as hulle beweeg. Daarbenewens begin die pyn in sommige gevalle voor bevalling en kan dit voortdurend toeneem.
Ander vroue, daarenteen, ervaar slegs 'n skielike skietpyn tydens of selfs na die bevalling, bv. as 'n baie groot kind gebore is, of as die geboorte ryg. Die snellers vir die losmaking van die simfise is nog nie volledig uitgeklaar nie, maar risikofaktore soos vorige rugprobleme, heupbeserings en artritis gewrigsontsteking word beskou as voordelig vir die verslapping van die simfise.
Behandelings in die bekkenpyn
In die geval van nie-spesifieke bekkenpyn, moet 'n dokter altyd geraadpleeg word, veral as die oorsaak nie duidelik herkenbaar is nie en / of die simptome uitgespreek word. Met behulp van 'n uitgebreide mediese geskiedenis en 'n deeglike ondersoek, kan die dokter dikwels 'n diagnose maak, en in sommige gevalle word ondersteunende beeldvormingsprosedures soos ultraklank of magnetiese resonansbeelding (MRI) gebruik. As die pyn skielik en op groot skaal voorkom of vir 'n langer tydperk aanhou, moet 'n kliniek verwys word om ernstige of selfs lewensgevaarlike siektes soos 'n dermbelemmering of 'n appendektomie uit te sluit.
Die behandeling van pyn hang af van die oorsaak en kan dus van verskillende gevalle af verskillende periodes, maatreëls en prosedures beteken. Byvoorbeeld, as daar 'n verslapping van die simfise is as gevolg van swangerskap, word die behandeling gewoonlik ook volgens die simptome uitgevoer, en die belangrikste stap is die stabilisering van die bekkenring. Dit kan dikwels eenvoudig bereik word met 'n skootriem wat die derm bene verlig en die pyn verlig. Daarbenewens is daar ander moontlike behandelingsmaatreëls soos hitteterapieë, langgolfbehandeling of spesiale bekkenvloeroefeninge, maar in seldsame gevalle word chirurgiese ingrepe getoon om die simfise te stabiliseer.
As die bekken effens skuins is, is daar geen spesiale behandeling nodig nie, want dit kan gewoonlik deur die liggaam self vergoed word. As die kromming egter meer uitgesproke is en / of klagtes ontstaan ​​as gevolg van skeef, word terapie beslis aanbeveel, hoewel die spesifieke maatreëls afhang van die oorsaak, die ouderdom van die persoon wat geraak word en die omvang van die wanposisie. Is die sneller by volwassenes bv. 'n 'regte' beenlengteverskil ('strukturele pelviese skuinsheid'), hakskoene (tot 'n sentimeter verskil) of 'n hak- of soolverhoging (tot drie sentimeter) kan gebruik word.
Die sogenaamde ruggraatterapie volgens Dorn en Breuss kan nuttig wees om oënskynlike verskille in beenlengte ("funksionele bekkenhelling") reg te stel. Aan die ander kant, as daar 'n spierwanbalans is, is spesiale krag- of fisioterapie-oefeninge nuttig om die balans te herstel. As die rede vir die kromheid spanning is, kan oefeninge om spanning te verminder ook baie voordelig en pynverligend wees, byvoorbeeld, veral joga en progressiewe spierverslapping (PMR), is veral geskik.
Huismiddels en naturopatie vir pelviese pyn
As alternatief of benewens die konvensionele behandelingsmetodes, kan afhangende van die oorsaak ook natuurlike genesingsmetodes in sommige gevalle gebruik word. Byvoorbeeld, akupunktuur, magnetiese veldterapie of fisiese verkoue of verwarmingstoepassings word hier ter sprake gebring, en in baie gevalle het masserings, Schüssler-soute en ooreenstemmende middels uit die veld van homeopatie ook hul waarde bewys. Die betrokkenes moet egter altyd vooraf bespreek watter prosedures hier geskik en geskik is met 'n naturopaat of naturopatiese dokter, asook die presiese dosis, duur van die gebruik of moontlike interaksies.
Osteopatie kan help met pyn in die heup- en bekkenarea en bied meer mobiliteit deur spesiale greepstegnieke te gebruik, bv. Spierspanning, geblokkeerde gewrigte of 'n bekkenhelling kan reggestel word. In die geval van 'n hellende bekken, kan diegene wat geraak word egter dikwels iets self doen om die simptome te verlig. Omdat dit dikwels spruit uit spierspanning of wanbalans, byvoorbeeld as gevolg van konstante spanning op die een helfte van die liggaam tydens die dra van klein kinders of tydens sport. Hier kan egter meestal verbetering verkry word met spesiale kragoefeninge of fisioterapie deur balans te herstel en sodoende 'n regop simmetriese liggaamshouding te bevorder. Ontspanningstegnieke kan ook baie nuttig en voordelig wees, veral in die geval van spanning, insluitend joga, outogene oefening, masserings of meditatiewe bewegingsvorme soos qigong en tai chi.
Selfs in die geval van die swangerskapverwante verslapping van die simfise, kan diegene wat geraak word 'n paar dinge self doen om die pyn te verlig. Byvoorbeeld, gereelde oefeninge vir die versterking van die bekkenbodem, boude en stamspiere kan gebruik word om die bekken te verlig. Hier is byvoorbeeld 'n oefensessie geskik waarvoor die vrou op haar rug lê en haar bene op 'n regte hoek en heupwydte lig. As u asemhaal, word die bekkenbodem en onderbuikspiere gespan, dan word die voete stewig in die vloer gedruk totdat die bekken effens opstaan. In hierdie posisie word die spanning nou vir 'n paar asemteue gehandhaaf en uiteindelik weer vrygestel. Hierdie oefening moet ses keer herhaal word, maar sorg altyd dat daar geen holle rug is nie.
Benewens bekkenbodemoefeninge, kan sagte sportsoorte soos swem, ligte (water) gimnastiek of individueel aangepaste fisioterapie nuttig wees. Wanneer die simfise losgemaak word, moet vroue beslis aktiwiteite vermy soos swaar optel of dra. Gereelde trappe of byvoorbeeld kruisbeen sit, is ongunstig. In plaas daarvan kan 'n borsvoedkussing tussen jou bene 'n goeie seën wees terwyl jy slaap. Gedurende die dag help gereelde pouses onder meer deur die betrokkene op 'n groot oefenbal te sit en hul heupe stadig te draai, en die sogenaamde "viervoetstaander" kan ook 'n aangename verligting bied vir die bekken.
Voorkoming van pelvispyn
Ten einde pelviese pyn te voorkom, moet daar gewoonlik gesorg word dat die rug versterk word en 'n regop liggaamshouding gehandhaaf word. Gereelde beweging is noodsaaklik, veral as bv. jy werk elke dag ure in 'n sittende posisie. Om die spiere op te lei, hoef niemand na 'n duur gimnasium te gaan nie. Inteendeel, daar is baie plekke in die alledaagse lewe 'n bietjie meer beweging, byvoorbeeld deur die fiets of die trappe in plaas van die hysbak in plaas van die motor te gebruik.
Benewens oefening, is voldoende rus en ontspanning nodig vir 'n gesonde en pynlose rug, omdat diegene wat voortdurend onder negatiewe spanning, druk en 'hoë spanning' verkeer, die gesondheidseffekte vinnig waag. Benewens die pelviese skuinsheid as gevolg van spanning, hoofpyn en rugpyn, is hoë bloeddruk, verharding van die are of slegte spysvertering moontlik, maar ook lewensgevaarlike siektes soos 'n hartaanval of beroerte. (Geen)
Fritz Uwe Niethard; Joachim Pfeil; Peter Biberthaler: Ortopedie en traumakirurgie in dubbele reekse, Thieme, 2017
Horst Huber; Eva Winter: Kontrolelys Pynterapie, Thieme, 2005
M.E.-sak; W. Weidner; E. Brähler: "Chronic Pelvic Pain and Its Comorbidity", in: The Urologist, Edition A, Volume 43 Issue 3, 2004, Springer
Beate Carrière: bekkenbodem, Thieme, 2012
Pschyrembel Online: www.pschyrembel.de (toegang: 16 Augustus 2019), skuins bekken
Uwe Wegner: Sportbeserings: simptome, oorsake, terapie, Schlütersche Verlag, 2003
Maurice Stephan Michel; Joachim Wilhelm Thüroff: Urologiese differensiële diagnose, Thieme, 2019
Marion Stüwe: Postgimnastiek en regressiewe gimnastiek, Thieme, 2004
Zongshi Qin; Jiani Wu; Jing Zhou; Zhishun Liu: "Stelselmatige oorsig van akupunktuur vir chroniese prostatitis / chroniese bekkenpynsindroom", in: Medicine (Baltimore), Volume 95 Uitgawe 11, 2016, NCBI
Oliver Ploss: Naturopatie vir spier- en neuromuskulêre siektes: fibromialgie, (laat) Lyme-siekte, rustelose sindroom, poli-neuropatie, Karl F. Haug, 2010