May 2017 ~ Die Affêre
Posted on May 16, 2017 by Annalize
Die potte waarin ek vir my gesin kos kook is 22 jaar oud. Die handvatsels is van die deksels afgebreek en ek het al allerhande kunsies aangeleer om nie my hande te brand as ek die deksel oplig nie. My … Continue reading →
Posted in Mens Wees, Voelgoed Blogs
My sonneblomkind met die ADHD
Posted on May 13, 2017 by Annalize
Daar groei ‘n blom in ons huis. Sy is klein, tingerig en lyk op die oog af broos. Sy is so mooi dat ek partykeer in verwondering na haar staar. Baie mense sal haar verwar met ‘n geel madeliefie, maar ons wat haar ken weet sy is ‘n jong sonneblom.
FacebookTwiaar groei ‘n blom in ons huis. Sy is klein, tingerig en lyk op die oog af broos. Sy is so mooi dat ek partykeer in verwondering na haar staar. Baie mense sal haar verwar met ‘n geel madeliefie, maar ons wat haar ken weet sy is ‘n jong sonneblom.
Woorde is haar son en ons aanraking haar water. Ons liefde is haar grond.
‘n Klein blougrys pilletjie is die stutpaal wat haar tenger stingel beskerm teen onweer en wind. Ons sonneblom het ADHD.
In perfekte weersomstandighede bly haar kop na die son gedraai, maar soos die lewe gaan, bly die weer nie perfek nie. Sonder Concerta knak haar stingeltjie maklik as die wind waai.
Wanneer jy openlik praat oor ADHD is daar baie opinies en raad. Meeste mense minimaliseer dit en maak dit af as net bésig en verstrooid, swak dissipline of gebrek aan roetine. Hulle laat jou as ‘n ouer onbewustelik bietjie soos ‘n mislukking voel… Wanneer jy die woord medikasie noem, dan is baie vinnig om met geligte wenkbroue te vertel van die newe-effekte en raad te gee oor alternatiewe terapieë en aanvullings.
Bitter min mense verstaan werklik wat ADHD is en watse effek dit op jou kind en jou huisgesin het. Hulle weet nie dat hierdie klein pilletjie my kind se wêreld verander het nie, want sien… ‘n kind met ADHD se lewe is nie so eenvoudig nie.
Hulle weet nie hoe dit voel as mense die heeltyd aanmerkings maak oor hoe lewendig en besig jy is nie. Meeste mense vergeet dat jy nie doof is nie en dat jy hulle kommentaar kan hoor. Hulle plak daardie etiket regoor jou voorkop vir almal om te sien.
Hulle weet nie hoe dit voel as jy per ongeluk by die skool ‘n maatjie deur die gesig slaan omdat jy met jou arms uitgestrek in die rondte tol omdat jou sensoriese sisteem oorlaai is nie. Hulle weet nie hoe bang jy raak vir die gevolge van sulke gebeurtenisse nie en dat geen woorde, drukkies en gerusstelling die vrees wegvat nie.
Hulle weet nie hoe magteloos jy voel as jou kind in ‘n impulsiewe woede oomblik ‘n skêr vat en die helfte van haar pragtige hare afsny nie. Hulle weet nie hoe dit voel as jou agtjarige dogtertjie met haar blonde hare in haar hande voor jou staan en huilend vir jou sê, ‘Hoekom doen ek dit Mamma? Hoekom het ek nie gedink nie?’
Hulle weet nie hoe breek jou hart as jou kind vir jou sê ‘Ek wens ek kan doodgaan Mamma. Almal raas net altyd met my.’
Hulle weet nie hoe dit voel as jou kind op ‘n rondomtalie by ‘n speelparkie is en dit so vinnig in die rondte draai dat al die ander kinders haar smeek om op te hou en sy lag en lag nie… want vir haar is daar nie perke aan vinniger nie.
Impulsiwiteit maak vriendskappe moeilik, want sy speel rof en sê goed sonder om te dink aan die gevolge van haar woorde. Sy is soos kwik wat jy probeer vasvat, maar dit gly tussen jou vingers deur. Ek het al baie keer gesien hoe maatjies haar probeer bymekaar hou en dit nie regkry nie en uiteindelik omdraai en wegstap.
Hulle weet nie hoe dit voel om jou kind se wiskunde vraestel terug te kry en te sien hoe sy antwoorde agterstevoor en deurmekaar geskryf het nie, want so besig soos haar lyfie is, net so besig is haar brein.
Dan gee jy in en gee vir haar die pilletjie wat na toetse en aanvullings en terapieë voorgeskryf is, want jy is raadop en desperaat. Jy weeg twee slegte situasies teen mekaar op en kies die beste sleg.
Jy sien binne ‘n paar dae ‘n verskil. Sy bou ‘n legkaart klaar. Sy lê in die sonnetjie op die bank en lees ‘n boek. Sy sit so stil by haar ousus se klavier kunswedstryd dat ‘n goeie vriendin wat dieselfde pad met haar seun geloop het saam met my ‘n traan wegpink van dankbaarheid. Sy wieg saam met die musiek en jy moet jouself keer om nie die heeltyd na haar te staar nie.
Haar wiskunde punte verbeter met 23%. Sy kry meer positiewe terugvoer van die wêreld as negatiewe woorde en sy gedy in die son.
Jý mis haar soos sy was. Sy is getem en haar passie is gedemp. Dít is die ander sleg. In die aand wag jy vir dit, want dit kom elke aand as die medikasie uitgewerk het terug. Ons nar, ons wawielmakende, katjagende, sussietergende, warrelwind, grapjas liefste Sonneblom.
Sy doen niks op ‘n gewone manier nie. Sy bak koek met haar eie resep, want om resepte te volg is soooo boring… Sy maak vir haar sagte speelgoed rokke en mantels en kopbande met klere (wat sy nog dra!) wat sy opknip in haar impulsiewe oomblikke. Sy bou kunswerke met al die skatte wat sy opgaar. Sy gaar álles op. Haar kamer is chaoties. Haar kleredrag is uniek en flambojant.
Naweke gee jy vir haar ‘n breuk sodat sy kan eet en vrolik wees. Teen Saterdagmiddag sit jy met jou hande in jou hare, jy raas en keer en ignoreer haar tienersussie se verwytende kyke. Jy lag en gryp haar vir ‘n stywe drukkie as sy verby jou spoed.
ADHD is ‘n werklikheid in baie mense se lewens. As jy dalk ‘n kind ken wat soos myne klink, wees genadig. Sien hulle uniekheid raak. Pluk die labels af. Kyk met deernis na hulle. Hulle kan nie help nie.
© 2017 – 2019, Annalize. All rights reserved.
Posted in ADHD, Finesse Voelgoed Blogs	Tagged ADHD
Die bekentenis van ñ (net-net) goed genoeg Ma.
Posted on May 2, 2017 by Annalize
FacebookTwitterSk het Sondag in die kerk met ‘n vrou gepraat wat ‘n klein, pienk vyf maande oue babatjie het. Ek het Sondag in die kerk met Haar oë blink terwyl sy praat oor min slaap, haar kind wat skree as sy vir haar skoene aantrek en hoe moeilik dit is om kerk toe te gaan met die pragtige dingetjie. Sy maak my skoon tranerig terwyl sy praat oor haar babatjie se perfeksie, slaap roetines en die vreugde van Ma wees.
by Blogger – / Oct 31, 2016 / 4 Kommentaar / Gelees deur 81799 mense.
Ek het Sondag in die kerk met ‘n vrou gepraat wat ‘n klein, pienk vyf maande oue babatjie het.
Haar oë blink terwyl sy praat oor min slaap, haar kind wat skree as sy vir haar skoene aantrek en hoe moeilik dit is om kerk toe te gaan met die pragtige dingetjie. Sy maak my skoon tranerig terwyl sy praat oor haar babatjie se perfeksie, slaap roetines en die vreugde van Ma wees.
Op pad huis toe dink ek, my jongste se slaap roetine is om voor die TV aan die slaap te raak terwyl ek haar rug kielie en hierdie nuwe Mamma sal my nooit glo as ek vir haar vertel dat sy eendag heel moontlik met ŉ histeriese ondertoon in haar stem SHARRAAAAAAP vir die pienk dingetjie sal skree nie. Of dat sy haarself in die badkamer sal wil toesluit, want sy het die behoefte om ŉ glas pienk melk oor haar vierjarige se kop uit te smyt nadat sy ŉ tantrum gooi omdat jy gewaag het om eerste die melk, en toe die poeier in te gooi. DIT MOET GLO ANDERSOM WEES.
Ek is soms so deurmekaar dat my oudste dogter van dertien haar wekker tien minute voor myne stel om seker te maak ek staan betyds op om hulle almal wakker te maak.
‘The Middle’ is my gunsteling TV program, want dit laat my effens normaal voel. Ek voer my kinders gereeld bokspap in die aand as hulle kla oor die groente op hulle borde..
Ja, Ma wees.
Niks berei jou voor op hierdie reis nie. Selfs die mees gefokusde, georganiseerde Ma doen dit soms verkeerd. Ons skree soms wanneer ons moet sag praat en ons ignoreer goed wat ons moet straf. Ons gee vir gluten intolerante kinders pizza met ŉ koring basis en vir hiperaktiewes MSG en rooi koeldrank. Ons drink soms twee glase wyn om ons oorblywende sinne te preserveer. Ons het soms net nie krag om te wonder oor die effek van ons woorde en aksies op ons bloedjies nie. Ons probeer ons uiterste bes in die sirkus waarin ons ons bevind.
Die grootste guns wat ek nog ooit vir myself gedoen het, was die dag toe ek besluit het om elke dag te leef soos dit kom. Eg en opreg.
Bid hardop vir jou kinders en laat hulle hoor wanneer jy vir die Here dankie sê dat hy jou geseën het met super spesiale, pragtige kinders. Laat hulle ook hoor dat jy jammer sê vir dit wat jy verkeerd gedoen het. Druk jou kinders styf teen jou vas, sê meer ja as nee. Laat hulle bak en brou en verf en plak en plak hulle skepsels teen die yskas en kamermure. Sê vir hulle jy is lief vir hulle. Lag vir die chaos, laat hulle foute maak, leer hulle naaste liefde deur self jou naaste lief te hê. Sê en wys vir hulle dat hulle goed genoeg is. Maak ŉ fuss van hulle uniekheid.
Straf hulle wanneer hulle verkeerd is, gil as die situasie dit vereis. Sê opreg jammer vir die kere wanneer jy wel onnodig baklei het. Budget vir goeie koffie en goeie wyn. Gebruik Bergamot Essence vir al die hare wat jy uit jou kop getrek het. Kry ŉ sleutel vir jou kamerdeur. Leer hulle van die simptome van PMS en dat jy soms soos ŉ leeu voel wat skapies vir brekfis wil opvreet.
Wys hulle dat jy nie perfek is nie sodat hulle nie eendag perfeksie van die lewe verwag nie. Wys vir hulle jou hartseer. Ons doen nie ons kinders ŉ guns deur hulle die heeltyd te beskerm teen die moeilike goed nie. Ons kan hulle nie vir altyd beskerm nie. Rus hulle toe vir hulle eie sirkus eendag.
Jy is goed genoeg. Foute en al. Goed genoeg. So steek ŉ vuur aan en skink ŉ glas van daardie goeie wyn, en ontspan.
Posted in Finesse Voelgoed Blogs, Ma Wees	Tagged Moedersdag