Reïnkarnasie is die godsdienstige of filosofiese begrip dat die siel of gees, ná ’n biologiese dood, ’n nuwe lewe in ’n nuwe liggaam kan begin. Dié leerstelling is ’n sentrale begrip in Hindoeïsme. Dit is ook ’n algemene geloof in verskeie antieke en moderne godsdienste soos Spiritisme, Teosofie en Eckankar, en word aangetref in die geloof van baie stamme oor die wêreld heen op plekke soos Siberië, Wes-Afrika, Noord-Amerika en Australië.
In onlangse dekades het baie mense in ander dele van die wêreld begin belangstel in die idee van reïnkarnasie. Moderne rolprente, boeke en liedjies verwys dikwels daarna.
’n Filosofiese en godsdienstige geloof oor die bestaan of niebestaan van ’n onveranderlike "self" het ’n regstreekse invloed op hoe reïnkarnasie in ’n gegewe tradisie beskou word. Die Boeddha het in ’n tyd van groot filosofiese kreatiwiteit in Indië gewoon toe baie beskouings van die aard van die lewe en die dood voorgestel is. Sommige was materialisties en het beweer daar is geen bestaan nie en dat die self met die dood vernietig word. Ander het geglo in ’n soort siklusbestaan, waar ’n wese gebore word, lewe, doodgaan en dan herbore word, maar in die konteks van ’n soort determinisme of fatalisme waarin karma geen rol speel nie. Ander het geglo in ’n ewig bestaande self of siel soos dié in Judaïese monoteïsme: die atman in Hindoeïsme oorleef die dood en word as ’n ander lewende wese gereïnkarneer na gelang van sy karma. Dit is die idee wat (met sekere aanpassings) in moderne Hindoeïsme oorheers.
Die Orphisme, wat reïnkarnasie gepredik het, het in die 6de eeu v.C. vir die eerste keer opgang gemaak in Bulgarye en Griekeland. Orpheus, die legendariese stigter daarvan, het glo geleer die onsterflike siel probeer vryheid behaal, terwyl die liggaam dit gevange hou. Die wiel van geboorte draai, en die siel wissel tussen vryheid en gevangenskap. Volgens Orpheus was die genade van die gode, veral Dionysos, en selfreiniging nodig vir die siel om vir ewig te kan lewe.
In Antieke Romeinse letterkunde het Ennius vertel hoe Homeros in ’n droom aan hom verskyn het en hom verseker het dieselfde siel wat in albei digters voorgekom het, het eers aan ’n pou behoort. Virgilius gebruik die idee in sy weergawe van die Onderwêreld in die sesde boek van die Aeneis. Die idee kom ook voor by die laat klassieke denkers Plotinus en die ander Neoplatoniste. In die Hermetika, ’n Grieks-Egiptiese reeks oor kosmologie en spiritualiteit wat aan Hermes Trismegistus/Thoth toegeskryf word, is die leerstelling van reïnkarnasie sentraal.
Die skeptikus Carl Sagan het die Dalai Lama gevra wat hy sou doen as die wetenskap sou bewys reïnkarnasie bestaan nie. Die Dalai Lama het geantwoord as die wetenskap kan bewys dit bestaan nie, sal die Tibettaanse Boeddhisme afsien van reïnkarnasie; dit sal egter baie moeilik wees om dit te bewys.