Kid Works 2 - 2 скриншота - картинки на AG.ru
Скриншоты игры Kid Works 2 GUINESE HOENDERRASSE EN HUL BESKRYWING - PLUIMVEEBOERDERY
Garmelvoëls was nie altyd 'n pluimvee nie, vir ons het dit uit Afrika gekom waar die voëltjieswortel gemak was. Sedertdien is die parelhoender een van die gewilde voëls in die huishouding.
Weet jy? Garmelvoëls was gewild tydens die oudheid in Rome en antieke Griekeland.
Kameelvleisvleis het 'n eienaardige smaak wat lyk soos fazantvleis, dis nie vir niks dat Ivan the Terrible vleis van hierdie voël het om te proe. Bykomend tot lekker vleis, het parelhoenige eiers genesende eienskappe.
Meesluis word hoenderhokke in private tuine en plase gekweek. Oor watter rasse van parelhoenies word meestal op ons grondgebied gegroei, sowel as oor die algemeenste kippengoed van wilde rasse, sal hierdie artikel vertel.
Rasse van huishoudelike hoenderhokke
Huishoudelike hoendervogels word al hoe meer in die voorhowe van inwoners van die land gevind. Die eienskap van parelhoen is eerder "arm", dit is te wyte aan die feit dat daar nog nie so baie spesies van tamatiehokkies is wat deur telers geteel word nie. Elke ras van huishoudelike hoenderhokkies het sy eie vlak van produktiwiteit en sy spesifieke eienskappe, wat wissel van die ander rasse.
By die keuse van parelhoen vir jou plaas moet jy die volgende faktore oorweeg: produktiwiteit, vermoë om aan te pas by groeitoestande, buite eienskappe. Oorweeg die mees algemene ras van parelhoenies om tuis te groei.
Grysbevlekte of populêr gespikkelde parelhoenders het lank reeds 'n leidende posisie in die plaaslike pluimveeboerdery. Met die koms van nuwe rasse, het die grysperkende hoenderhok minder gewild geword, maar dit het nie sy voordele verminder nie. In die landbou is daar tans nie meer as 3 000 volwasse verteenwoordigers van hierdie ras nie. Die horisontale torso in die vorm van 'n verlengde ovaal eindig met 'n geboë nek en 'n klein kop, waarop daar feitlik geen vere is nie.
Op die kop is sigbaar 'n groei wat wit gekleur is met 'n blou patina. Die bek van 'n marshoen van hierdie spesie is donker pienk van kleur, die oorbelle is rooi. Die agterkant van die parelhoen val effens nader aan die stert, wat weer taamlik kort en verlaag is.
Die vlerke van hierdie spesie is redelik groot en goed ontwikkel. As die nek blou met 'n grys tint is, dan is die vere donkergrys met 'n dwarsstrepe patroon, die ander vere is versier met wit kolle, waarvoor hierdie voorkoms sy naam raak - gespikkel. Die bene van hierdie karentjies is kort, geverf in 'n vuil grys asfaltkleur.
Dit is belangrik! Die gewig van die vroulike grysperkende parelhoen is effens groter as die gewig van die mannetjie - 1,7 en 1,6 kg onderskeidelik.
Hierdie ras vereis nie groot uitgawes op voer nie: per 1 kg lewendige gewig sal 3.2-3.4 kilogram voer benodig. Van die jong voël kan die eerste eiers reeds in 8-8,5 maande versamel word, en dan kom die puberteit van die parelhoen.
Eiers word geoes, afhangende van die seisoen, die gemiddelde eierproduksie tydperk is 5-6 maande. Eiersmassa bereik 45 g, dop kleur - room. Die uitset van die jonger geslag bereik 55% per seisoen, en die veiligheid van die jonges - tot 99%.
Soos vir vleis, in een voëltjie 52% eetbare dele in verhouding tot die lewendige gewig van parelhoen. Die smaakgehalte van parelhoenvleis is redelik hoog. Vir hoë bevrugting, is dit beter om kunsmatige inseminasiemetodes te gebruik, dan is die broeibaarheid van eiers ongeveer 90%.
Wit-geborseldehare-hoenders word onderskei deur hul spesifieke kleur: Die rug en stert van verteenwoordigers van hierdie ras van dieselfde kleur en pigmentasie as in die grysperkende parelhoen, en die nek en die buik is wit, nie met kolle gemerk nie. Hierdie ras is baie soortgelyk aan die Siberiese witparadies, maar die vere van hierdie voëls is baie pluizig en los in struktuur. Die liggaam van die Zagorian Guinea Fowl is verleng Die bene is donkergrys en die kort stert is af. Gewoonlik bereik lewende gewig 1,7 kg by mans en 1,9 kg by vroue. Tot 140 eiers weeg tot 50 g kan per jaar ingesamel word.
Weet jy? Vir die teel van hierdie ras het 10 grysperkiespêrels en vier hoenders gebruik. Interessant genoeg, dit was die veerende kleur van Moskouhane wat oorheers het.
Die veiligheid van die jonges van hierdie ras is redelik hoog - tot 98%.
Siberiese witparelhare is "mutante", gefokteer nadat hulle gewone hoender met wit vere en Grysbevlekte tarentale gekruis het. Witkarentaal met 'n romerige vere en blink wit kolle het 'n lang lyf met 'n verlengde kielie en diep borsfossa. By wyfies is die torakale deel meer ontwikkeld as by mans. Die vel van die liggaam is wit en pienk. Die kop en nek is ligblou met 'n kontrasterende donker pienk snawel en rooi oorbelle. Die pootjies van die Siberiese witkameelhare is kort, van dieselfde kleur as die bek.
Die mannetjie se massa bereik 1.8 kg, en die wyfies - tot 2 kg. Eiers bereik 'n massa van 50 g, en gemiddeld in een jaar kan jy tot 100 eiers versamel. Hierdie voëls is nogal pretensieloos in hul sorg en verdra hulle makliker as die ander rasse.
Die pluimveevleis van hierdie ras is baie sag en smaak soos hoender, wat dit nog meer aantreklik maak vir teling. Dit is moontlik om hierdie ras beide kunsmatig en natuurlik te broei.
Room (suède parelhoen)
Room (suede) parelhoen - ras, wat lyk soos die Siberiese wit Tsesarka in voorkoms, maar verskil in sy kleiner grootte en donkerder karkas kleur. Die kleur van hierdie ras is romerig, soms selfs met 'n gelerige tint. Die massa van 'n volwasse man kan 1750 g bereik, en die massa van 'n vrou - 1650 g. Die eierproduksie van hierdie ras is baie laer as dié van ander rasse, hoewel die leeftyd verskil van die res: dit begin en eindig vroeër. Die verskil in gewig is ongeveer 1-1.5 g. Die eierdop is taamlik dig en kan 'n kleur van room tot bruin hê. Die uitbroeibaarheid van eiers bereik 70%.
Dit is belangrik! Roomprenthare verskil in die graad van pigmentasie: hoogs gepigmenteerde, swak gepigmenteerde en matig gepigmenteerde.
Ligte bruin agterkleedverf met 'n pers en blou tint - Dit gaan oor een van die skaars rasse, oor die blou gans. Hierdie ras het tot in ons tyd die vorm van die liggaam, kenmerkend van hul voorouers, bewaar. Op die nek en buik is daar 'n kenmerkende pers kleur, sonder spikkels, en die vere van die dorsale en stertdele is grysblou met klein wit kolle. Op die stertvere voeg die wit kolle saam om 'n dwarslyn te vorm.
'N Volwasse man kan 2 kg in gewig bereik en 'n vroulike 2,5 kg. Die gemiddelde eiergewig is 45 g, en een volwasse voël kan van 100 tot 150 eiers per jaar produseer. Die dop is bruin, kan 'n geel of rooierige tint hê. Klein kolletjies mag op die oppervlak van die eier voorkom.
Blou marsvinse reproduseer op 'n natuurlike of kunsmatige manier, en die vrugbaarheid van eiers bereik tot 75%. Blou marsvinse is nie baie algemeen in ons gebied nie, en vandag is daar nie meer as 1100 volwasse voëls nie.
Ras Volga-witparelhare is geteel uit die grys gespikkelde ras. Veral hierdie twee rasse verskil nie, net die kleur van die vere.
Weet jy? Die broei van hierdie ras het in verskeie stadiums plaasgevind en in die Stavropol Territory geëindig, waarna dit later die mees wydverspreide geword het.
Nou is daar ongeveer 20.000 volwasse individue. Hierdie spesie word voorgestel deur 'n voël met 'n verlengde lyf, kort bene. Die klein kop is versier met 'n bek van ryk pienk kleur met lig pienk oorbelle.
Die lewendige gewig van die vrou kan 1,9 kg bereik, en die mannetjie 1,6 kg. Die eierproduksie van die Volga-witkameelperd is 85-90 eiers per siklus, soms kan dit 100 eiers bereik. Teel van voëls van hierdie ras kan kunsmatige en natuurlike metodes wees, broeiplek eiers - 80% en 72%.
Hierdie ras word beter verkoop as gevolg van sy wit vere en die karkas self. Dit is ook gewild omdat voëls beter in die koudste gebiede van die land aangepas is.
Die hoenderhok van 'n ras 'n blou lila in die produktiewe eienskappe verskil nie van 'n blou voëltjie nie. Die enigste verskil is kleur. Vere van die perdehok van hierdie ras is geverf in 'n ryk indigo kleur, versier met wit kolle, soos in die blou voëltjies. Die nek- en borsdeel is taamlik dun.
Die volwasse vrou bereik 2,5 kg, en die mannetjie - 2 kg. Gemiddeld kan tot 150 eiers versamel word van een volwasse voël per siklus. Hierdie getal kan wissel van behuisingsomstandighede en voedselkwaliteit. Die eierdop is baie moeilik, en die massa van een eier bereik 45 g.
Die witkarentaal word onderskei deur die heeltemal wit kleur van vere, sonder enige punte of punte. Die bek en oorbelle van hierdie ras word geverf met behulp van die ombre-metode - van helder pienk tot wit aan die einde. Nader aan die punt, die kop van hierdie ras verkry 'n liggrys kleur. Die gewig van die vrou is gemiddeld 1,8 kg, en die mannetjie 1,5 kg. Vir een seisoen van eierproduksie kan u 90-100 eiers van een volwassene kry. Eiersmassa is 42-45 g, die dop is baie hard, geverf in geelbruin kleur. Die oppervlak van die dop is gestippeld met klein kolletjies.
Die voëls van hierdie ras is geverf in 'n sagte geel kleur. Op vere is daar nie 'n pêrel "afstof" nie. Die kleur van die verekleed verander op die nek en bors (in sy boonste gedeelte) en word geelrooi. Wat die grootte van die voël betref, verskil dit nie van die witparelhare nie, en die ander eienskappe van produktiwiteit in hierdie twee rasse is dieselfde.
Soorte wilde parels
Die wilde parelhoen is 'n voël wat tot 'n mindere mate verbou is (afhangend van die ras). Buitendien lyk dit soos 'n huiskalkoen, net kleiner in grootte. Hierdie voëls het nie net 'n spesifieke voorkoms nie, maar hul vleis is uitstekend in smaak en voldoen aan al die vereistes vir wildvleis.
Dit is belangrik! Wilde parelhoene leef uitsluitlik in redelik groot kuddes - van 20 tot 30 individue. Hulle is meer in staat om te oorleef as huishoudelike hoenderhokke.
Griffon parelhoen blyk spesiaal vanweë sy helder verekleed. Die beste lande om in hierdie voël te woon, is Kenia, Ethiopië en Somalië. Op grond van die taai natuurlike lewensomstandighede, is die perdehawel van hierdie ras goed met enige toestande, aangesien dit nie baie water en voer benodig nie. Die griffon parelhoen is 'n groot voël, dit kan tot 'n hoogte van 50 cm bereik, met helderblou vere, met swart en wit strepe op die vere. Vere het 'n violette gloed.
Die naam griffon is verbind met die feit dat die kop van die parelhoen en die kop van die nek ongeveer dieselfde vorm het. Die kop is sonder vere, slegs 'n klein "kraag" van die fluff op 'n lang, dun nek. Die bek van parelhoender het 'n ongewone vorm: die boonste gedeelte is langer en meer geboë.
Hierdie ras broei op 'n natuurlike manier, en van een paring kan die vrou van 8 tot 15 eiers dra. Nestlings broei oor 25 dae.
Weet jy? Die griffon parelhoen bou nie neste nie en lê eiers in putte in die grond gegrawe.
Griffon-parelhoenies loop nie alleen nie en beweeg van plek tot plek, afhangende van die beskikbaarheid van water. Swerms is klein, 20-30 individue, maar in sommige gevalle kan die aantal voëls 70 individue bereik.
Hierdie perdehokras is nogal skaam voëls wat nie in stryd is met ander rasse nie. Griffon-parelhoenies in veral noodsituasies kan 'n afstand van 50 tot 500 meter vlieg. Hulle voed op neute en plante, en meestal op soek na kos dwaal hulle in digte bosse. Bykomend tot plante eet parelhoen ook verskeie insekte en slakke.
Verteenwoordigers van kalkoenparadies is baie gewild in dieretuine, en die kalkoenras is een van die gewildste onder wilde spesies. Hierdie ras word onderskei deur die feit dat dit 'n blote kop het, 'n taamlike lang dun nek wat versier is met 'n wit krans van verevere. Die kop en nek voeg in kleure saam: pienk en rooi. Wit kolle word naby die ore van hierdie ras gevind. Die bene van die kalkoenparels is donkergrys, amper swart van kleur en nogal kort. Die stert van die voël word afwaarts gerig. 'N Volwassene kan 2 kg in gewig bereik.
Hierdie spesie voel perfek in gevangenskap, hoewel die voëls by die huis nogal skaam is.
Dit is belangrik! Elke kudde kalkoenparelvoël het 'n leier, waarop die waarskuwingsfunksie lê wanneer 'n roofdier naby gevind word.
Turkye parelhoen wat in die natuur leef, reageer feitlik nie op alles wat rondom hulle gebeur nie, hoewel die jong individue eerder skaam is. Garnale - 'n baie gewilde skakel in die voedselketting van diere soos hiënas, slange, luiperds, roofvoëls.
Vir die nag kies hoenderkippies boomtakke. In warm weer, die voëls sit in die ruigtes. Die paringseisoen begin met die eerste reëns - hierdie faktor bied genoeg vog vir die volgende generasie. Die wyfie lê altyd eiers op dieselfde plek, waarna die paar wag totdat die kuikens verskyn.
Krullerige parelhokke woon dikwels in die noordelike en oostelike streke van die Afrika-vasteland. Die beste vir die voëls is geskikte woude met jong struike.
Krullerige haelhare het swart vere met blou kolle. Onder die oë - rooi kolle. In die rooi geverfde en die onderste deel van die kop en nek. Op die kop is daar 'n helmteken in die vorm van 'n pet, gemonteer van sagte vere. Voëls van hierdie ras word al hoe meer in dieretuine gevind, waar hulle tuis gekoop kan word. Dit is baie belangrik om 'n groot ruimte vir die parelhok van hierdie ras te hê, omdat hulle skaars op een plek sit.
Hierdie voël bou nie neste nie, maar sit eiers net in 'n gat onder 'n bos. Gewoonlik lê die vrou van 9 tot 13 liggeel eiers met kolle 'n skaduwee twee donkerder in 'n seisoen. Kuikens leef vir 'n hele jaar saam met hul ouers tot die volgende nes. Dikwels val die perdehok by roofdiere. Daar kan tot 100 individue in 'n pakkie wees.
Weet jy? As 'n reël word die oudste man die leier van die pak.
Krullerige marshoenvoere voed op insekte, kruidagtige plante en verskeie korrels, en van tyd tot tyd kan voëls op veldmuise voed. Droogte is nie vreeslik vir hierdie ras nie, die voël kan droë gras eet, en vir water kom die meeste van die voëltjies uit kos.
Gekapte parelhoenjies word dikwels ook kam genoem. Dit word verklaar deurdat daar op die kop van hierdie ras 'n klein kruin-pet van bonsde vere is. Oor die algemeen is die kop blou met 'n grys tint gekleur. Die nek is bedek met swart vere met 'n blou tint. Die vere rondom die nek nader aan die punt is druppelvormig en vorm as gevolg van die wit kolle 'n soort kraag. Vere van swart kleur gee blou en versier met klein wit spikkels. Die grootste deel van die bek is ligblou, en die punt is geel. Pote van blou kleur met 'n blou skaduwee.
'N Volwasse individu van die kuifgeleentjies kan 55 cm bereik. Voëls leef in troppe, en een kudde kan tussen 50 en 100 verteenwoordigers tel. Gelei-eiers word in die putte gelê, op 'n tyd - tot 10-12 peervormige eiers. Kuikens verskyn in 23 dae. Albei ouers beskerm die nes.
Dit is belangrik! Ten einde die Kruin-Guinee gemaklik by die huis te laat voel, is dit beter vir haar om 'n groot volière met 'n landskap te reël.
Die hoenderhok het swart vere met blou kleure en is versier met wit kolle. Hierdie marshokke is die meeste in Noordoos-Afrika, Ethiopië en Somalië. Hierdie ras het 'n kort kort nek. Op die kop van die voël is blou oorbelle en 'n geel kam, gevorm van kort geelvere. Voëls, soos die res van die stokkies, leef in kleinvee en bou nie neste nie. In een seisoen broei 8 tot 12 eiers uit. Broedeiers wissel van 20 tot 25 dae. Dikwels word hierdie ras in dieretuine gevind.
Garmelvoëls - 'n bietjie skaars gas in die boerderyplase, maar hierdie voël verdien beslis aandag in die bestuur van die plaas. Hulle bied jou nie net lekker vleis van hoë gehalte nie, maar ook jou tuin met hul eksotiese voorkoms.
Kyk na die video: Dominion 2018 - full documentary Official (November 2019).