Erediens Goeie Vrydag 2014 : Die Suiderkruis oorbrug die Kloof - Lynnwood Gemeente
Gepubliseer deur Immanuel van tonder op 18 April 2014 om 12:19
GOEIE VRYDAG : NG Lynnwood : 18 April 2014
Die Kruis oorbrug die Kloof - Luk 23:33-49
VOTUM: Ons oordink die 7 Kruiswoorde
Sang: LB 396:1,2,3
Skriflesing aankondig: Luk 23:33-49
GEBED: Metafoor vir Gebed: Radio instem op u golflente, geraas in my, stil, baie ander stemme,
Sang: LB 257:1,2
LEES: Luk 23:33-49
In die Fried Contemporary kunsgallery in Justice Mahommadstraat was daar die afgelope weke 'n interessante uitstalling van Georgia Papageorge. Haar kerntema van haar kunswerke die afgelope 20 jaar is die ontdekking van die kloof en verskeurdhede in onsself en in die wêreld. Op uiterlike vlak gebruik sy die skeur in Gondwannaland wat opgebreek het in kontinente as duidelike voorbeeld hoe die verskeuring afstand en verwydering gebring.
Sy verwys ook na innerlike skeuring en verwydering tussen fasette aan jou binnekant. Soms is daar 'n stryd en skeur tussen dit wat jy wil doen en dit wat gedoen moet word. Ander kere is daar dele van jou eie geskiedenis wat jy verwerp en jouself net daarvan wil losmaak al was dit jou lewe. Party mense kan hulself net nie aanvaar nie en veroorsaak diep verwydering met hulle lyf, emosies, gedagtes of drome. Daar is drome en ideale wat ons het wat nie realiseer nie.
Skeuring vind ook plaas tussen mens en mens. In naby verhoudings vind daar soms diep verwerping en verwydering plaas. Mense wat mekaar as eggenote, gesin, familie verwerp en diep sere en skeure veroorsaak. Verwydering word soms net met tyd al groter en groter soos mense van mekaar wegdryf en die kloof tussen hulle net groter word. Die kloof onstaan ook soms uit die anderheid tussen ons en ander: 'n ander geslag, taal, kultuur, ras, seksuele oriëntering, maatskappy, politieke party word mense vyande. Die gaping tussen mense skeur net al meer soos dit gevul word met haat, agterdog, woede, vooroordeel.
Daar kom ook 'n verskeurdheid met die aarde tot stand soos wat ons ons eie voordeel en gemak plaas voor die langtermyn gesondheid van die aarde. Die verbintenis met die aarde en die natuur gaan dan verlore as die natuur kreun onder die uitbuiting en vernietiging van die natuur.
Die diepste verskeurdheid wat mense ervaar, is egter die afstand tussen mens en God. Wanneer die kloof tussen God en mens al wyer word verloor ons ons identiteit en sin. Soms dryf ons lewens soos groot kontinente al verder weg van God en reuse skeure ontstaan tussen ons en God.
As mens eerlik na jou eie lewe kyk en die groot verskeurdheid raaksien kan mens die gevolge van die verwydering en verbreking van eenheid raaksien raak dit al meer tragies... Hoe erg is dit nie dat mens van jou self verwyderd raak! Dat jy nie tuis is in jou eie lyf en met jou eie lewe nie. Mense vervorm hulle lywe met pyn of kosmeties ipv om die uniekheid te vier. Ander verloor hulle sin in die lewe want hulle sien nie kans om om hulle eie lewe verder te leef nie. Die verskeurdheid tussen mense laat wrakke agter soos mense mekaar met fisies en met woorde aanrand. Daar is soveel lewende dooies agv die emosionele geweld en vernietiging wat mense deurgaan. Die kloof eis sy lyke...
Die grootste hartseer is egter as mense die diepste verbintenis en identiteit met God self verloor want dit is die kernoriëntasiepunt van die lewe. Waar mense van God verwyderd raak verloor mens sin, rigting, stabiliteit, sekuriteit, wysheid, geborgenheid, hoop, liefde, vrede, vreugde, verwondering... alles val in die diep skeur wat tot stand kom tussen ons en God.
Die verskeurdheid bring 'n diep pyn mee en maak dat ons nie tuis kan kom in onsself, by ander, op die aarde of by God nie. Daar bly net groot leegheid, vrees en afstand.
Georgia Papageorge se antwoord op die verskeurdheid is die kruis! Die kruis gee die rigting en pad vir die verwyderde wêrelde om mekaar te ontmoet. In haar uitstalling Bloodlines gebruik sy orals kuise om die afstand en klowe te oorbrug. Die suiderkruis is simbool van die kruis wat ons die rigting gee om die diep kloof te oorbrug. Georgie het massiewe kunswerke gemaak om die boodskap uit te basuin deur byvoorbeeld in Botswana 'n reuse kruis met rooi lap te plaas op 'n soutpan. Die groot rooi kruise word spirituele oordenkings en gebede op die land. Sy gebruik die konsep van die herder wat sy lewe gee en sy vee oppas as kernmetafoor vir die genesing en oorbrugging van die afstand.
Hier teen die muur lyk die kruis net soos die suiderkruis met liggies op die punte van die kruis. Die kuis oorbrug die afstande en verskeurdheid wat op alle vlakke plaasvind. Die boodskap van die kruis word deur eeue verkondig, en hier in die muur bevestig... Die kloof in jouself, en tussen mense en God word oorbrug deur die sterre van die kruis, wat soos die Suiderkruis die rigting aandui...
Die teks help ons om meer te verstaan wat die rigting is wat die kruis aandui... Daar is twee dele van die kruispad... Prysgee (self) en Oorgee (aan God).
Die kruis beteken opoffering en prysgawe. Dit vra soms pyn en ongemak. Dit nooi jou uit jou gemaksone. Soms vra dit jy iets opoffer wat vir jou waardevol is. Dit vra jou tyd, fokus, aandag, gesindheid, emosie, gedagtes en selfs besittings. Die proses van prysgee en oorgee loop regdeur die Evangelies en die teks. God vra nie "iets" van ons nie, maar onsself. Soos wat die Goeie Herder sy lewe aflê vir sy skape en Jesus sy bestaan op Godgelyke wyse prysgegee het! (Fil 1)
Die proses van prysgawe is meestal iets soos die dood. Om saam met Jesus te sterf... Dit is 'n gevoel van verlies. Daar is iets wat sterf.... iets van jouself....
Augustinus van Hippo het gesê: Gee my wat U van my vra en vra my net wat U wil.
Soms probeer ons nog met die een hand vashou aan dit wat ons moet laat gaan en tegelyk met my ander hand in God se hand plaas. Ek nooi jou om die hand te los wat jy moet laat gaan... Om prys te gee wat Hy van jou vra en sy totale omhelsing te ervaar!
Moody het juis gesê dat God niemand leeg wegstuur nie, behalwe hulle wat vol van hulleself wil bly. As onsself deur God leeg laat maak, kan Hy ons vul.
Die tweede deel van die proses is meegee of oorgee... Om jou self ten volle aan God toe te vertrou. Jou op God alleen te verlaat... Om nou vry van jouself en die bande wat jou bind jou tot God te wend en aan Hom oor te gee. Dit is om mee te gee aan die werk wat God in jou doen. Dis 'n vrylating in die hande van God.
As jy wil weet aan wie jy jou oorgee: Kyk na die kruis. Die kruis is die venster waardeur jy die gesig van god kan sien. As jy deur die kruisvenster kyk sien jy 'n liefdevolle God! Jy sien 'n God wat self bereid is om op te offer en sy kosbaarste prys te gee twv jou! Dit is die Here aan wie jy jouself kan oorgee. Daar is geen groter liefde as een wat sy lewe aflê vir sy vriende nie.
In die kruis sien ons die twee kante van prysgawe en oorgawe. Jesus oorbrug elke keer die afstand met prysgawe en oorgawe...
In die teks sien ons die innerlike verskeurdheid wat Jesus ook in Homself ervaar. In Getsemane al word die innerlike worsteling van Jesus uitgebeeld as Jesus in se stryd tussen wat hy wil en wat die wil van die Vader is. Sy wil is dat die beker by hom verbygaan terwyl die blyk dat die Vader se wil anders is. Die stryd in hom woed so sterk dat hy bloed sweet en deur diep wroeging gaan. Op die ou end is dit die kruis van prysgawe en oorgawe wat hom laat bid: "Here laat hierdie beker by my verbygaan, maar laat nog steeds nie my wil nie, maar u wil geskied." Die kloof in sy binneste word oorbrug deur die rigting van die kruis, nl selfopoffering en oorgawe. Jesus gee sy eie wil prys twv die wil van die Vader. Dit is nie 'n maklike proses nie, maar hy gee Hom oor aan die Vader.
Die verskeurdheid tussen mense word so duidelik uitgebeeld in die gedeelte. Sy beste vriende hardloop weg van hom af weg in die tyd wat hy hulle die nodigste het. O die pyn daarvan! Verder is daar die kloof van verwydering tussen die Jode en die Romeine. . Die intense haat tussen Jode en Romeine word duidelik uitgebeeld met die barbaarse lyding wat Jesus aangedoen word met swepe, bespotting en uiteindelik die uiters gewelddadige kruisiging.
Die romeinse filosoof Seneca vertel dat mense wat gekruisig is vreeslike vervloekings uitgespreek het teen naastes en Romeinse soldate. Cicero het bv aangeteken dat soldate soms selfs die tonge van misdadigers uitgesny het omdat hulle net nie meer die vreeslike taal en woede van die misdadigers kon vat nie...
Maar ipv dat Jesus die kloof vergroot deur verder haat en vervloeking sê Jesus: Vergeef hulle want hulle weet nie wat hulle doen nie". Die veragte misdadigers word langs hom gekruisig en Jesus antwoord na gesprek die een: "Vandag sal jy saam met my in die paradys wees". Jesus gee die haat en wraak prys! Hy gee oor aan die krag van God wat hom laat vergewe!
Sien jy hoe die kloof oorbrug word deur die kruis? Die kruis word die sterkste preek wat die liefde van die God vir Jesus se vyande demonstreer. Aan die kruis lewer Jesus 'n preek van onbeperkte liefde en aanvaarding en vergifnis....
Maar daar is ook 'n ander kloof wat Jesus deur die kruis oorbrug. Deur die kruis word die kloof tussen ons en God oorbrug. Jesus roep eers die woorde van Psalm 22:1 uit, "My God, my God, waarom het U my verlaat?" en dan later "Vader in U hande gee ek my lewe oor". Daarna het Hy sy laaste asem uitgeblaas. Jesus gee sy lewe prys en gee Homself totaal oor in die hande van God! Daardeur oorbrug God die kloof tussen God en mens sodat Hy by ons en in ons kom woon!
Dit is baie besonders dat Jesus self die intense ervaring van godverlatenheid ervaar het. Soos wat Dawid, Job en ander gelowiges al die diep donker van godverlatenheid ervaar het gaan Jesus ook daardeur. Hy gee alles prys sodat ons nooit deur God verlaat sou word nie.
Wat wo besonders is in die optrede van Jesus is dat Hy juis in die oomblikke van godverlatenheid steeds na God roep as hy uit roep "My God, My God"! Hy wend hom steeds tot God al is die kloof tussen hom en sy Vader op daardie oomblik so groot!
Dit is in winter oomblikke soos hierdie waar jy genooi word om prys te gee en oor te gee.
Waar lê die diepste verskeurdheid in jou lewe? Meestal word die skeiding aangedui deur sinloosheid, pyn en leegheid... dalk moet jy vra waar jy tans die meeste pyn en leegheid ervaar. Van wie of wat is die verwydering?
Die wêreld (natuur en kultuur)?
Wat maak die verskeurdheid met jou? Watter effek het dit oor wat jy van jou self dink, jou lewe en rigting in die lewe, .... sin en verbintenisse? Dit is soms juis in die tye waar dit lyk of voel dat God ons totaal verlaat het waar ons volledig aan God kan oorgee en ervaar hoe Hy ons vang.
In tye waar jy die pyn van die afstand en skeuring beleef word jy juis genooi om na die suiderkruis te kyk en die rigting te sien wat die kruis aandui. Die sterre van die kruis nooi jou na die pad wat Jesus geloop het en jou om self die pad te stap... die pad van prysgawe en oorgawe. Daardeur oorbrug ons die kloof tussen God en mens deur homself te gee aan die kruis.
Ek nooi jou om die pad van dood in Christus te loop en jou eie ek prys te gee... Hierdie proses is nie maklik nie en kan net deur God self in ons gewerk word. Wil jy nie jou self oopstel dat God jou in staat stel om prys te gee en oor te gee nie?
Die kruis word die simbool, pad en rigting vir die genesing van die afstand en verskeurdheid in ons menswees.
Die pad van opoffering om verbintenisse te heel, om die genesing van God te omhels, om sy omhelsing as Herder te ervaar en weer tuis te kom! Mag jy dan tuis kom in jou eie, lyf, jou eie lewe, met die mense om jou, die vreemdes en in die hart van God!
God is kruisvormig... Wanneer ons liefde leef (prysgee en oorgee) word ons soos God, al meer sy beeld gelyk. So moet die ons lyk: Kruisvorming: Prysgee en oorgee!