Net toe Helene dink die rit plaas toe gaan so stil verloop soos die een die oggend, gee Cronjé ’n ongemaklike kuggie. “Ons sal seker moet gesels oor hoe ons dinge gaan hanteer.”
“Ek moet my vasgestelde aantal ure in die akademie insit, verder kan ek eintlik kom en gaan soos ek wil. Ek het gedink dit sal goed wees as ek my teaterlyste om jou rooster kan beplan. Dit is die beste wat ek vir die huidige kan doen.”
Hy trek sy skouers op en skud dan sy kop. “Ek het Donderdagaand gedink dit pla jou, en Vrydag gewens dit is die geval, maar teen gister was ek vas oortuig dat as Lindi kon kies, dit jy sou wees. Ek is bly jy was in haar laaste oomblik by haar. Dat sy nie alleen was nie.”
Helene skud haar kop. Sy wil teenoor hom erken dat sy nooit regtig kwaad was daaroor nie, omdat sy immers self vir iemand anders lief was terwyl sy met Hannes uitgegaan het. Dit het gegaan oor die tydsberekening. Sy was kwaad omdat Frik Stander op sy sterfbed gelê het en sy hom nie kon haat nie, maar ook nie kon vergewe nie. Al wat sy egter uitkry, is: “Nee.”
die huis kom en die inkopies wegpak. Cronjé weet egter dat daar nog bitter baie goed is wat gesê moet word, daarom val hy met die deur in die huis toe Helene die ketel aansit. “Jy weet almal
“Dit is waarvoor ek bang is. As Retha die skinderbek agter die stories gaan wees, gaan almal weet jy is nie hier uit vrye wil nie.”
Sy skud haar kop en vir ’n oomblik verbeel Cronjé hom hy sien trane vlak in haar oë. “Ek is jammer. Ons is van mekaar vervreem, ons wil weer saam wees, en as die paw-paw die fan strike, dan sê ons net dit het toe net nie gewerk nie!”