Snelle e-bikes voorlopig niet op F35.jpeg (130.38 KiB) 2882 keer bekeken
Fietsbrug Auke Vleerstraat verbindt F35 tussen Hengelo en Enschede.jpeg (90.05 KiB) 2850 keer bekeken
Nieuwe fietsbrug in Enschede voor het eerst verlicht.jpeg (109.99 KiB) 2787 keer bekeken Versindaba » Blog Archive » Philip de Vos. My Hond (deel twee)
Tuesday, October 26th, 2010 | Uncategorized.
10 Kommentare op “Philip de Vos. My Hond (deel twee)”
Philip, daar is gelukkig ‘n versameling hondestories in Afrikaans, naamlik Abraham H. de Vries (samest.) se “Steekbaard: Die beste Afrikaanse hondestories: ‘n Keur” (Durbanville: Klipbok, 1989).
Phillipus, Jonge Man…
Jy, jou versies, jou stories, jou sang, jou fotos… sal ‘altyd’ deel van ‘ons’ kollektiewe geheue bly – wees verseker… Maar, bly weg van vee-artse!
October 27th, 2010 at 12:50 am
Ai Philip, hoe laat jy my nou verlang na my ou foksie met die naam Jislaaik wat wat ek as skoolseun gehad het! Baie dankie vir hierdie twee blogs van jou.
In Opperman se “Kunsmis” is daar ‘n versie, iets soos “Op ‘n Sondagmiddag gaan stap die weduwee Viljee met haar twee honde langs die see” (of min of meer so iets, ek het nie die boek hier nie) wat hy dan verwerk in die styl van ander digters, oa van Wyk Louw, Krige, Eybers en ander. Weliswaar gaan die gedigte nie spesisfiek oor honde nie, maar hulle feature darem. Ek onthou nog die een in die styl van Krige:
loop die weduwee
Ek onthou nog die rubriek van jou baie goed, juis omdat dit so mooi is. Van Langenhoven ken ek (hier oorgeneem uit Mieliestronk.co.za, waar ek dit danksy Google opgespoor het):
Trap hij die voordeur oop —
Trap hij twee rijtjies blommetjies
Soover als wat hij loop . . .
Dit is opmerklik dat in ‘n land waar mense veel makliker bewoë raak oor honde en renosters as oor die lot van plakkers daar so min hondgedigte is. In Engels verwag ‘n mens dit half, want daar is perde en honde hoeka meer aanvaarbaar as enige medemens.
Toegegee, ek is waarskynlik bevooroordeeld want toe ek hartgebroke op ses vir my geliefde hond ‘n begrafnis wou reël, het my ouma my gestop. ‘n Mens huil nie oor ‘n dier nie, het sy gemaan.
Hierdie versie uit vergange dae het iewers in my deurmekaar kop vasgesteek.
Some in jags
Soos Philip aangetoon het, is daar baie kat-gedigte. Oor olifante, vlermuise en kameelperde en sebras is gedig, oor muskiete en luise, ja sowaar, maar honde, die mens se beste vriende, net so hier en daar ‘n lykdig by wyse van spreke.
Pablo Neruda het dit oor ‘n oorlede hond en Oliver Goldsmith skryf met wrange humor oor ‘n hond wat na bewering mal geword en sy baas bevlieg het, maar toe gee die hond die gees.
George Macbeth, wat saam met Martin Booth The Book of Cats saamgestel het (en wat ‘n lekker boek is dit nie, hoewel na die uiterlik nie so rojaal soos Spies se rooi en goue nie) het ‘n alte mooi gedig gemaak oor An old English Sheep-dog met Eyes drowned in fur
An affectionate rough cumulus ens.
Dit vat egter ‘n Stevie Smith om die troetelhond op sy plek te sit in The Wild Dog.
Van Norman MacCaig se Praise of a Collie onthou ek net die frase
She flowed through fences like a piece of black wind . ..
Anoniem, daardie veel gepubliseerde digter skryf in My Dog
I’ve got a dog as thin as a rail
He’s got fleas all over his tail
Miskien kan daar tog A Book of Dogs of ‘n Honneboek saamgestel word deur Philip en Marlise, dink net al die mooi vertalings wat ons te wagte kan wees. Met prente deur Piet Grobler, Joan Rankin, Judith Mason en afdrukke van hondeskilderye.
En ‘n bietjie prosa ook, want ‘n storie soos Mrs Plum van Es’kia Mphahlele moet ingesluit word saam met daardie mooie Duitse Krambambuli.
Dit kan ‘n blitsverkoper word en al die gemaal oor wapenskandale verlig.
In simpatie met Philip se mat wat so deurgeloop het onder hond se kind, ‘n laaste blaffie, weer eens deur anon.
And said: Ah, oui, oui!
This time it’s not me,
But I’m bound to be blamed for it all.
Love that Dog, deur Sharon Creech. Oor digkuns en ‘n hond, vir kinders. Lieflik.
In vervolg op my eerdere Wisselkaarte inskrywing oor gedigte van Billy Collins en s’n hond is hier een uit ‘Ballistics’, die nuutste bundel:
In sy bundel Vermaning skryf Lucas Malan
die volgende roerende gedig:
Derek Theron :
Die digter Ted Hughes wat met Sylvia Plath getroud was, is ook bekend vir sy gedigte vir kinders:
He’s just a sack of snoring dog.
You can roll him with your foot,
He’ll stay snoring where he’s put.
I take him out for exercise,
He rolls in cowlap up to his eyes.
He’ll work as hard as you could wish
Emptying his dinner dish,
Then flops flat, and digs down deep,
Like a miner into sleep.
November 7th, 2010 at 7:54 am
Jou Winnie-storie is hartverskeurend mooi, Philip! Herinner my aan hoe ek snot en trane gehuill het die aand toe my twee worsies, Trompie en Saartjie, by ander mense moes gaan woon. Hulle is nou spekvet, gesond en baie geliefd, maar soms mis ek hulle nog vreeslik!