Ek het gedink ek het nikotienverslawing gelek - 'n terugvalverhaal
Ek stel jou graag voor aan Jenn, 'n lid van die ondersteuningsforum hier.
Na drie maande van rookstaking het alles op die dorp verander. Lees Jenn se storie en onthou dit die volgende keer 'n drang om treffers te rook .
Dankie dat jy jou verhaal so eerlik vertel het, Jenn. Terugval is pynlik, maar nooit mors as die les wat dit aanbied, geleer en toegepas word nie, die volgende keer.
LAAT EK JOU VERTEL.......
Ek het regtig geglo ek het nikotienverslawing geskop. Gaan die hele dag sonder om ooit aan 'n sigaret te dink. Jammer vir die armes wat buite staan ​​in hierdie negatiewe graad van Cleveland-rook. Om nie die gevoel van die samelewing op jou te hê nie, want jy is 'n "roker" soos jy 'n walglike asblik is. Die god is 'n vreeslike hoes. Die olifant is van jou bors af. Die wonderlike gevoel in jou longe, want hulle brei groter uit as jy diep asem haal. Die ekstra geld wat jy uiteindelik begin sien. My seuntjie is trots op my en sê Mama rook nie meer nie! Dit is net 'n paar van die wonderlike voordele wat ek die afgelope drie maande ervaar het.
Tot verlede Saterdagaand ...
Drie jaar gelede het my pa aan kanker gesterf, dit het deur sy hele liggaam versprei. Ons het een maand gehad van die tyd dat ons uitgevind het dat hy siek was tot die dag toe hy gesterf het.
Een maand is nie veel kennis nie. Hy was tuis en my ma en ek het vir hom gesorg en gekyk hoe hy doodgaan.
Op een van daardie dae, in werklikheid, ons ware laaste gesprek, het ek begin huil en ons het ons woorde gehad en toe ons gesprek beëindig, het hy my gevra om op te hou rook (hy was 'n swaar roker en het 5 jaar vroeër gesluit).
So ek het gesê pa ek belowe eendag wat ek wil. Ek het 'n belofte aan myself gedoen by die begrafnis wat ek sou verlaat toe ek 40 was. Wel, ek het nie met 40 opgehou nie, ek het een maand voor my 41ste verjaardag opgehou. Ek het my belofte nie ten volle nagekom nie, maar naby my naby. Ek hou op 23 November 2014.
Ek het opgehou met twee ander mense wat aktief rook in die huis waarin ek woon. Ek het dit gemaak deur Thanksgiving, my 41ste verjaarsdag aand om te drink, Kersfees en Nuwejaars. O, en ook 'n 19-jarige seun wat my knoppies regtig druk! Dit is baie om deur te gaan, laat ek jou vertel! En ek het net geweet. Dit gaan my altyd wees.
Verlede Saterdag ... Goeie ole verlede Saterdag. Laat ek jou vertel hoeveel pret ek daardie aand gehad het! Ek is gewoonlik 'n homebody, wat ek selde drink. As ek 3 bier per jaar het, is dit baie! Wel ... my beste vriend en ek gaan uit en het 'n swaar drinknat. Hoekom nie, ek betaal nie of ry nie. Ek word toegelaat om elke keer in 'n rukkie los te laat! Yep! Ek het seker laat los en een verlig! Ek onthou om my beste vriend te vertel, laat my asseblief net een hê . Ek belowe dat ek dit nie môre sal onthou nie. Ek onthou alrighty, en so het die verslawing wat dormant gelê het, aangesien ek wil ophou.
Sondag het ek nie een gehad nie, ek was te hungover om selfs daaroor te dink.
Maandag was ek nog steeds reg. Ek het wakker geword, uit die bed gegaan, op die forum gespring en gesien dat een van my groeplede ook geval het. Ek het besluit om vas te hou met my Nov-afsluitingsdatum. Sy het gedink dit was ook ok. Maar ek het nie vir myself getrou gevoel nie, dit het my gebuig.
Voordat ek dit geweet het, het die bietjie junkie wat stil geword het vir 'n geruime tyd gekom. Hoe onregverdig , dit het gesê, jy het nie eens onthou of jy dit geniet het of nie. Het daardie twee sigarette werklik iets gedoen? GEEN! Oor en oor. Die volgende ding wat ek geweet het, het ek 'n sigaret van my ma gesmoor en in die badkamer rook gery.
Laat ek jou vertel ....
Ek het erger gevoel. Meer teleurgesteld in myself. Meer onwaar aan myself.
Dinsdag gebeur daar 'n baie stresvolle ding met my oudste seun en hy laat sy sigaretpak en ligter in my motor. En dit is die einde van die storie, die einde van die stryd wat ek die afgelope drie maande so hard geveg het.
Vandag is Sondag, 8 dae sedert my klein, klein "fout". Vanmiddag na werk kon ek nie wag om huis toe te gaan en 'n rook te hê nie. Laat ek jou vertel hoe vinnig jy gou terug in die swaai van hierdie verskriklike verslawing kom. Dit was 8 vinnige dae vir my.
Laat ek jou vertel as jy 'n paar weke, maande en jare in jou ophou is en daardie klein stemme in jou kop begin fluister dat net een gewoond raak of jy is te veel stres en moet net een rook ... Of laat net sien hoe dit voel om te rook een na al hierdie tyd ... sal jy dit nie geniet of wil jy ...
Laat ek jou vertel wat gaan gebeur. Laat ek jou vertel hoe jy gaan voel.
Jy gaan fisies siek word.
Jou kop gaan erger as 'n migraine vir twee dae reguit.
Jy gaan siek wees in jou maag.
Jou longe sal dadelik seergemaak word. Dit sal seer wees om asem te haal en jou lugweë sal weer opdring.
Jy gaan eindig met die ergste sinus- en borsinfeksie wat jy kan voorstel.
Jy sal jou hart wedloop voel waar jy dink jy kan 'n hartaanval hê. U kan eintlik voel dat u bloedvate toeneem.
Jy gaan GEEN energie hê nie.
Mentally ... jy gaan so teleurgesteld wees in jouself en voel soos die walglike afval wat die samelewing jou laat uitmaak. Soos almal jou 'n myl kan ruik.
JY MOET JY SOOS JOU WEES.
So laat ek jou vertel ... maak nie saak op watter punt in jou ophou jy is nie, as daardie klein stem in jou kop opkom en jy dink selfs op afstand, stop. Neem 'n diep asem en dink oor wat jy gaan doen. Moenie 'n dwaas wees nie ... wag die 3 tot 5 minute , vat diep asem, drink 'n bietjie water, stort, maak 'n paar springbaadjies of wat ookal, wat jou sal help om verby die foutiewe gedagtes van rook te kom. MOENIE GEE IN DIE VERSKILLENDE VERSKILLENDE STEM NIE.
Laat ek jou vertel .. Ek gee nie op nie en my stryd sal bly soos November 2014, maar my nuwe sluitingsdatum sal binnekort wees.