Quervain tendovaginitis - Siektes - 2022
Sogenaamde tendonitis kan in verskillende dele van die liggaam voorkom. 'N Spesiale vorm is Tendovaginitis de Quervain, wat 'n pynlike siekte in die ekstensor van die duim vorm. Die naam kom van die Switserse chirurg Fritz de Quervain, wat die siekte die eerste keer in 1896 beskryf het. Vir diegene wat geraak word, word hierdie spesiale tendonitis dikwels geassosieer met aansienlike beperkings, aangesien die beweging van die duim ernstige pyn veroorsaak en die vermoë om te beweeg dienooreenkomstig aangetas word.
Die ekstense senuwees van die duim (vanaf die ontvoerder pollicis en extensor pollicis brevis spiere), soos die ekstense tendons van die ander vingers, loop in 'n soort tonnel wat die tendon kompartement genoem word. Met Quervain se siekte word die eerste seningkompartement van die hand aangetas. Hier vorm 'n ontsteking wat dan ooreenstemmende klagtes veroorsaak. In die internasionale klassifikasie van siektes deur die Wêreldgesondheidsorganisasie (ICD-10-WGO weergawe 2016), word die simptome gelys onder "M65.4 Tendovaginitis stenosans [de Quervain]". Ander terme wat gebruik word, sluit in Quervain se siekte, Quervain se tendovaginitis en Quervain se siekte.
Tendovaginitis de Quervain oorsake
Die oorsake van Quervain se siekte is nog nie definitief uitgeklaar nie, maar verkeerd of oorlaai word as 'n duidelike risikofaktor beskou. Aktiwiteite waarin die duim gereeld versprei, soos om kort boodskappe op die slimfoon te tik, maar ook om die kind vas te hou terwyl hy borsvoed, en baie aktiwiteite in die huishouding hou verband met oormatige spanning op die duim (in sommige gevalle word die simptome ook die duim van die huisvrou genoem) ).
Opeenhoping is egter nie die enigste bekende risikofaktor nie. Dokters neem ook aan dat daar 'n verband is met die gebrek aan ruimte in die eerste seningkompartement. Hier kan die senings teen mekaar vryf, wat dan tendovaginitis de Quervain veroorsaak. Boonop is dit by sommige mense - as anatomiese eienaardigheid - in plaas van twee drie senings in die eerste peeskompartement, wat natuurlik lei tot 'n sekere nouheid wat die voorkoms van die siekte bevoordeel. In hierdie gevalle is daar 'n anatomiese ingesteldheid vir die siekte, so te sê.
Pyn by die beweging van die duim is 'n belangrike kenmerk van Tendovaginitis de Quervain. Dit kan van die gebied onder die duimgewrig oor die agterkant van die hand na die onderarm uitstraal. Daar kan ook swelling en plaaslike sagtheid wees in die gebied van die eerste seningkompartement. Sommige lyers het ook 'n gevoel van vryf in die seningarea as hulle hul duime beweeg. As die behandeling verwaarloos word, kan daar in die slegste geval littekens en plak van die sening in die eerste seningkompartement voorkom, wat gepaard gaan met ooreenstemmende beperkings op die beweeglikheid van die duim.
Die sogenaamde Finkelstein-toets, vernoem na die Amerikaanse chirurg Harry Finkelstein, is 'n betroubare plaaslike toets vir die diagnose van Quervain se siekte. Die hand word prakties soos 'n handdruk gehou, net duidelik na onder gekantel en die punt van die duim in die rigting van die vinger na onder getrek. As daar pyn in die area van die onderkant van die spraakgaarmaak, die sogenaamde proses styloideus radii, is, moet dit gesien word as 'n duidelike bewys van die siekte van Quervain.
Beeldvormingsmetodes soos X-straalondersoeke kan ook gebruik word vir differensiële diagnose, byvoorbeeld om gewrigsiektes in die vorm van rhizarthrosis uit te sluit. Daarbenewens ondersoek 'n holistiese benadering ook alle invloei- en uitvloeipaaie van die handvate, met inagneming van verskeie nou punte in die arms en skouers. Veral in die geval van moeders wat borsvoed, skouers skuur, is daar dikwels faktore wat kan lei tot 'n knippie van die vate buite die pols en dus 'n konfyt. Benewens die meganiese faktore, moet hormonale en metaboliese eienaardighede, wat die kwaliteit van die weefsel beïnvloed, in die mediese geskiedenis in ag geneem word.
Die beskerming of immobilisasie van die duim vorm die basis van die terapie. Dit is noodsaaklik om verdere oorbelasting te vermy. Hier kan 'n bandverband, 'n spalk of 'n gipsgiet verligting bied. Boonop word anti-inflammatoriese middels toegedien. Handterapieë is ook 'n integrale deel van die behandeling hier en in die meeste gevalle kan die simptome na 'n rukkie reggestel word met behulp van die genoemde maatreëls. As dit nie die geval is nie, kan kortisoon teen die siekte gebruik word, maar ook hier is daar geen waarborg vir sukses nie. Die laaste opsie is 'n chirurgiese prosedure waarin die eerste peeskompartement in die lengte oopgemaak word en moontlike insnydings of kleefmiddels verwyder word.
Tendovaginitis de Quervain naturopatie
Benewens die moontlikhede van handterapie, is verskeie eksterne behandelings vir Quervain-siekte in naturopatie beskikbaar. Hier word gesê dat koeverte gebaseer op aluminiumdiacetaat (asynsuuralumina) en koue klei-omhulsels, wat oor etlike ure (verkieslik snags) toegedien word, 'n positiewe uitwerking het. Daarbenewens kan verskillende homeopatiese middels gebruik word, waardeur benewens Arnica veral Rhus toxicodendron in baie gevalle gebruik word. (jvs, fp)
Merck and Co., Inc .: Tendovaginitis stenosans de Quervain (toeganklik: 16 Augustus 2019), msdmanuals.com
Amboss GmbH: Tendovaginitis (tendonitis) (verkrygbaar: 16 Augustus 2019), amboss.com
Mayo Clinic: De Quervain's tenosynovitis (toegang: 16 Augustus 2019), mayoclinic.org
VS National Library of Medicine: De Quervain tendinitis (toegang: 16 Augustus 2019), medlineplus.gov
American Academy of Family Physicians: De Quervain's Tenosynovitis (toegang: 16 Augustus 2019), familydoctor.org
ICD-kodes vir hierdie siekte: M65ICD-kodes is internasionaal geldige kodes vir mediese diagnoses. U kan uself vind, bv. in doktersbriewe of op ongeskiktheidsertifikate.