Cordilina: tuisversorging, voortplanting, oorplanting, soorte, foto's - Inligting
Cordilina: tuisversorging, voortplanting, oorplanting, soorte, foto's
Huisplante Gepubliseer: 25 Junie 2012 Herdruk: Laaste wysigings:
Cordilina (lat. Cordyline) behoort tot die familie van aspersieplante en het ongeveer 20 plantspesies. In die natuur groei hulle in subtropiese en tropiese sones regoor die wêreld.
Cordilina is struike of bome. Die wortels van die plant is kragtig, dik, in die konteks van wit. Blare in verskillende soorte is xifoïed, lansetvormig of lineêr. Dit blom gewoonlik met rooi of wit blomme, soms pers.
In binnenshuise omstandighede word die plant selde meer as anderhalf meter hoog. As gevolg van die val van die onderste blare met ouderdom, neem cordilina die vorm van 'n vals palm aan. In die kultuur word die plant gekweek ter wille van pragtige blare.
Bloei: die plant word gekweek as 'n sierwisselende plant.
Beligting: helder diffuse lig. Donkerblaarvorms ontwikkel goed, selfs in gedeeltelike skaduwee.
Temperatuur: in die somer - van 20 tot 25 ºC. In die herfs word die temperatuur vir subtropiese spesies geleidelik verlaag en in die winter word dit op 5-10 ºC gehou, terwyl tropiese cordilina-spesies in die winter op 18-20 ºC slaap.
Gieter: in die lente en somer word die substraat onmiddellik bevochtig nadat die boonste laag droog is. In die winter moet water skraps wees as die erdklont net nie droog word nie.
Lug humiditeit: toegeneem. Beide tropiese en subtropiese spesies benodig die blare gereeld tydens warm weer met warm water.
Topversiering: elke week van lente tot herfs met komplekse minerale kunsmis. In die winter word topbemesting nie meer as een keer per maand toegedien nie.
Rustyd: van laat herfs tot lente.
Oordrag: in die vroeë lente: jong plante - jaarliks ​​volwassenes - een keer elke 2-3 jaar wanneer die wortels die hele pot vul.
Ondergrond: drie dele effens suur tuingrond, en een deel turf en sand.
Voortplanting: sade, steggies en verdeling van die risoom.
Peste: witvlieë, skaalinsekte, spinnekoppe, witluise.
Siektes: vrot as gevolg van versuiping van die substraat en die verlies aan dekoratiewe blare as gevolg van onbehoorlike instandhouding en swak versorging.
Lees hieronder meer oor die kweek van cordilina.
Foto van cordilina
Versorging van cordilina tuis
Die beste van alles is dat die cordilin-plant tuis voel by die westelike en oostelike vensters, aangesien dit nie direkte sonlig nodig het nie - dit het helder, maar diffuse beligting nodig. Donkerblaarvariëteite kan ook in laer lig gekweek word.
In die somer benodig binnenshuise cordilina 'n temperatuur van 20 tot 25 ° C. Vir subtropiese spesies begin die temperatuur geleidelik afneem in die herfs, en in die winter word dit op 'n temperatuur van 5-10 ° C bo nul gehou. Tropiese spesies moet by 'n hoër temperatuur van 18-20 ° C slaap. Huiskoordilines moet nie in 'n trek geplaas word nie.
Giet die cordilina
Die cordilina-plant word in die lente-somerperiode natgemaak onmiddellik nadat die bogrond gedroog het. In die winter moet u versigtig water gee, sodat die grond nie kan uitdroog nie, maar dit nie te vogtig nie. Spesies wat by lae temperature oorwinter, word baie versigtig natgemaak. Die water moet sag wees, dit is beter om dit 24 uur voor water te staan.
'N Cordilina-blom by die huis moet nie in die winter langs verwarmingsradiator geplaas word nie. Subtropiese spesies is nie baie veeleisend vir lugvogtigheid nie - hulle word van tyd tot tyd gespuit. Dit is raadsaam om van Mei tot Augustus minstens een keer per dag tropiese spesies te spuit. Water vir bespuiting word sag en afsak gebruik. Dit is ook nodig om te verseker dat die groeipunte van die cordilina nie verrot tydens bespuiting nie.
Van lente tot herfs word binnenshuise kordiliene 4 keer per maand met komplekse kunsmis gevoer. In die winter word voeding minder gereeld uitgevoer - een keer per maand.
Jong monsters benodig 'n jaarlikse oorplanting, en ouer elke twee tot drie jaar. As die wortels die pot gevul het, moet die plant volgende lente in 'n groter pot oorgeplant word. Dreinering word aan die onderkant van die pot gegooi en die substraat is effens suur van tuingrond, sand en turf (3: 1: 1). Kordiliene kan hidroponies gekweek word.
Slegs die oorspronklike vorme van cordilin kan deur saad vermeerder word, aangesien die gekweekte variëteite hul variëteiteienskappe verloor. Saad word vroeg tot middel Maart gesaai in 'n substraat van gelyke dele sand en gras. Saailinge lyk ongelyk - hulle begin oor 'n maand en eindig in 3.
Vir enting word kordiliene gesny deur steggies met ten minste een knoop. Beide steggies van bo en dele van 'n blaarlose stam is gewortel, maar die snywerk moet in elk geval halfbruin wees. Steggies is gewortel in sand of 'n substraat van gelyke dele sand, turf en blaargrond (in plaas van blaar kan jy humus neem). Die houer met die steggies word gespuit en die temperatuur word op 25 tot 30 ° C gehou. Met behoorlike versorging binne 'n maand kan plante in individuele potte oorgeplant word in 'n mengsel van gelyke dele turf, humus, gras en sand. Die volgende keer word cordilina oorgedra na 'n substraat van gelyke dele sand, humus en komposgrond (in plaas van kompos kan u gras neem).
Wanneer die risoom verdeel word, word die wortels van die geplantte deel verwyder en geplant in 'n mengsel wat gebruik word om steggies te wortel. Wanneer die wortelstok wortel skiet, word die cordilina in 'n substraat vir volwasse plante geplant.
Bruin kolle op cordilina-blare. Gebrek aan vog lei tot die voorkoms van bruin kolle op die blare.
Die blare van die cordilina val. As die onderste blare van die cordilina afval, is daar niks mee verkeerd nie - dit is 'n natuurlike proses.
Cordilina vrot. Oormatige vog lei tot verrotting van die onderste deel van die stam. Die oplossing vir die probleem is om die bokant af te sny en te wortel.
Vlekke op die blare van die cordilina. Droë ligte kolle op die blare dui op 'n oormaat beligting - die plant hou nie van direkte sonlig nie.
Cordilina laat krul. As die blare hul turgor en krul verloor, dui dit op 'n te lae temperatuur.
Die punte van die blare van die cordilina word bruin. As die rante en punte van die blare 'n bruin tint kry, dui dit op 'n lae lugvog.
Cordilina plae. Cordilina is baie vatbaar vir skade deur plae - witvlieg, spinmyt, witluise en skubbeinsekte.
Cordyline Banks / Cordyline banksii
Dit groei in hoogte van 1,5 tot 3 m. Die stam is reguit en dun. Die blare is op blare van 15-30 cm vas. Die blare is opwaarts gerig, na bo gewys, langwerpig lansetvormig, tot 1,5 m lank en tot 8 cm breed; die boonste kant van die plaat is groen en die onderkant is groen-grys. Die bloeiwyse is 'n baie groot pluim met wit blomme. Groei die beste in koel kamers.
Cordilina apikale / Cordyline terminalis
Ook genoem boskordilina (Cordyline fruticosa) of dracaena apikale (Dracaena terminalis)... Dit is struike met dun stamme. Soms kan daar verskeie koffers wees. Blare is lansetvormig, tot 0,5 m lank en tot 10 cm breed, met are; groen of bont - met 'n pers tint. Die blaarsteel is 15 cm lank.
Cordilina rooi / Cordyline rubra
Ander naam - dracaena rooi (Dracaena rubra)... Hoë (tot 4 m) struike, gewoonlik nie vertakkend nie. Blare tot 0,5 m lank en tot 5 cm breed, lansetvormig, leeragtig en groen van kleur, met are. Petioles tot 15 cm lank, gegroef. Bloeiwyse is 'n okselplaat met lila blomme op kort pedicels. Voel die beste in koel kamers.
Cordilina onverdeeld / Cordyline indivisa
Ander naam - Dracaena onverdeeld (Dracaena indivisa)... Hierdie spesie is lang bome (tot 12 m). Die stam is solied, buig nie, hoewel dun. Die blare is gordelvormig, tot 15 cm breed, tot 1,5 m lank. Die middelaar is rooi, die boonste kant van die bladplaat is dofgroen en die onderste een is blouerig. Wit blomme groei op 'n hangende bloeiwyse. Hou van koel kamers.
Cordilina reguit / Cordyline stricta
Word ook onder die name aangetref Dracaena congesta of Dracaena stricta... Die stam is dun, word tot 3 m hoog. Die blare is leeragtig om aan te raak en langs die kante getand; groen, lang-lansetvormig, bo-op gewys; in lengte groei hulle 'n bietjie meer as 0,5 m en in breedte - tot 3 cm. Klein seringblomme groei in paniekagtige bloeiwyses. Bloeiwyses groei aan die bokant van die plant en vanaf die blaaroksels.
Suidelike Cordilina / Cordyline australis
Ander naam - suidelike dracaena (Dracaena australis)... Hierdie spesie is bome wat tot 12 m hoog word. Die stam brei uit na die basis en buig nie. Die blare is xifoid, sittend; leeragtig aanraak, groen van kleur met 'n breë ligte middellyf. Blomme ruik lekker wit.
Kenmerke en ander plante van die familie Aspersies
Afdelings: Huisplante Sier-bladwisselende skadu-verdraagsame aspersieplante op K
Vriezia is 'n nie-wispelturige plant en pas hom perfek aan by die huislike omstandighede, maar sekere reëls vir versorging en onderhoud moet nagekom word.
Vriezia is 'n termofiele plant. In die lente en somer is die optimale temperatuur 20-25 grade. In die herfs-winter tyd 18-22 grade. Die daling van minder as 16 grade is onaanvaarbaar, die plant hou op bloei en kan doodgaan, dus moet verwarmers in so 'n kamer aangeskakel word.
Verwysing! Dit word nie aanbeveel om vriezia na 'n balkon, loggia of tuin uit te neem nie, want dit hou nie van skielike veranderinge in temperatuur en trek nie.
Die plant benodig hoë humiditeit.
Daarom word Vriezia elke dag in die oggend en saans bespuit, terwyl vog op die blomme vermy word, aangesien daar vlekke van water op verskyn.
En ook langs die pot word lugbevochtigers of skottelgoed met water aangebring.
Een keer per week word die blare van die vriezia met 'n klam lap van stof afgevee.
Die plant is liggies lief. Groei die beste op oostelike vensterbanke, en die middaguur moet die pot skaduwee wees vir direkte sonlig, anders verloor dit sy dekoratiewe eienskappe en kan brandwonde op die blare voorkom.
In die winterseisoen word Vriezia op die suidelike vensters geplaas, terwyl bykomende beligting in die vorm van fitolampe in die omgewing geïnstalleer word om voldoende lig te bied.
Hoe om water te gee?
Vriezia word gereeld natgemaak en die watervlak in sy uitlaat word gehandhaaf. In die somer word die grond drie keer per week bevogtig. In die winter word water verminder en uitgevoer nadat die boonste laag van die substraat droog is.
Water van die palet moet gedreineer word, anders kan die wortels verrot word. En die water in die uitlaat word elke 4-5 dae verander, die ou word verwyder met 'n watte.
Belangrik! As die peduncle pas verskyn het, word water nie in die uitlaat gegooi nie, anders verrot dit vinnig.
In die winter word die water in die uitlaat slegs enkele ure gelaat, waarna dit verwyder word.
Water vir besproeiing word gefiltreer, reën of kamertemperatuur gebruik.
Bemes Vriezia van vroeg Maart tot September, voordat u blom, nie meer as 2 keer per maand nie, voer dit vir orgideë of bromelia's.
U kan universele kunsmisstowwe neem vir blomplante, maar dit word in 'n groot hoeveelheid water verdun en slegs 25% van die gespesifiseerde dosis.
Topbemesting word bygevoeg deur dit in 'n uitlaat te gooi of dit in die blare te strooi. In die winter word die plant nie bevrug nie.
Die kunsmis moet nie kalsium, koper en boor bevat nie, dit het 'n nadelige uitwerking op die blom.
Volwasse vriezia word nie meer as een keer elke 4-6 jaar oorgeplant nie, jong monsters elke jaar totdat die eerste bloeiwyse verskyn. 'N Plant wat in 'n winkel gekoop word, word twee weke na aankoop oorgeplant as daar geen blom is nie, aangesien die ondergrond van die winkel 'n slegte uitwerking op die blom het.
Oorplanting word in die lente of vroeë somer uitgevoer. Die proses bestaan ​​uit die volgende stappe:
Hulle koop 'n nuwe pot van 10-15 cm groter as die vorige.
'N Dreineringslaag van uitgebreide klei of klippies word op die bodem gegooi en houtskool word bygevoeg wat die versuring van die grond en die ontwikkeling van verskillende infeksies voorkom.
'N Klein laag van die voorbereide substraat word bo-op gegooi.
Die plant word versigtig uit die pot gehaal en saam met 'n erdklont in die middel van 'n nuwe blompot geplaas.
Vul die grond aan. Terselfdertyd sorg hulle dat die blaaruitlaat nie in die grond wegsak nie, anders kan dit lei tot verval van die nek van die vriezia, wat kan veroorsaak dat dit sterf.
Die boonste laag aarde is liggies vasgedruk.
Plaas die pot saam met die plant op 'n goed beligte, warm plek. Gieter word deur 'n uitlaat uitgevoer.
In die natuur kan cordilina 15 m hoog word. Die stam is hard, vertak feitlik nie, bedek met blare wat blare bevat. Met verloop van tyd val die blare af en begin die plant baie soos 'n palmboom lyk. Tuis kan die boom nie meer as 2 m hoog word nie, daarom word dit dikwels 'n vals palm genoem.
Die blare is groen by die meeste spesies, maar daar is ook verskillende soorte. Sulke plante kan blare hê:
met veelkleurige kolle
Die blomme is pienk of wit, buisvormig (het 'n blomdek wat saamgevoeg is in 'n buis aan die onderkant). Bloeiwyses is paniekagtig, lank, geleë in die blaaroksels. Vrugte in die vorm van bessies droog onmiddellik op nadat dit ryp geword het. Die wortels van die cordilina is vlesig, knobbelig, kruipend. Baie lote met spruite word daarop gevorm, wat gebruik kan word vir voortplanting.
Hierdie plant is van die kategorie langlewers. En hoewel sommige van sy soorte redelik ordentlik kan groei, groei dit baie stadig. Die versorging van cordilina is nie besonder moeilik nie en is feitlik dieselfde vir alle gewilde spesies.
Die plant is liggies lief en ly baie onder 'n gebrek aan lig. Dit geld veral vir spesies en variëteite met bont blare. As gevolg van gebrek aan lig, sal hulle hul "bontheid" verloor en dus dekoratief wees. Maar direkte sonlig kan cordilina aansienlik benadeel. Onder hul invloed verskyn ligte, lelike kolle op die blare. Die beste plek om dit te plaas, is naby die vensters wat na die ooste- of westekant kyk. In die winter, as die son nie so aktief is nie, kan u dit naby die suidvenster plaas. Die positiewe eienskappe van hierdie plant sluit in die vermoë om onder kunsmatige lig te groei.
In die somer vaar alle cordilins baie goed buite. Maar terselfdertyd moet in gedagte gehou word dat sy nie van konsepte en skielike veranderinge in temperatuur hou nie. In vertrekke word dit gewoonlik gedurende hierdie periode by normale temperature (+ 20-25 grade) gehou. En oor die algemeen stel Cordilina in die warm seisoen nie spesiale eise aan die temperatuurregime nie. In die winter is dit 'n ander saak. Die meeste subtropiese spesies van hierdie plant verkies om in koel toestande te oorwinter. Hulle wil hê dat die temperatuur moet daal tot + 5-10 grade. Maar nie elke amateur-bloemiste, en veral 'n beginner, kan sulke omstandighede vir haar skep nie. Praktyk het getoon dat hierdie plante by hoër temperature kan aanpas. Maar onder die soorte cordilin is daar termofiele, hoewel dit minder algemeen voorkom. Inteendeel, dit is baie ongewens om die temperatuur onder +18 grade te verlaag.
Ondanks die feit dat dit nodig is om die cordilina oorvloedig en gereeld te water, hou sy nie van versuiping en stagnasie van water nie. Die droogte van die grond is ook baie ongewens. Maar dit is in die somer. In die winter hang water af van die temperatuur waarteen die plant gehou word. Maar in elk geval - water verminder.
Cordilina-blare sal baie gelukkig wees met gereelde bespuiting. In hierdie geval is dit baie wenslik om dit aan beide kante te spuit. Wanneer 'n mens spuit, soos tydens water, moet jy nie veral meegevoer word nie en vog in die diepte van die roset van blare laat stagneer, dit kan verval.
As die plant aktief groei, voer dit elke week gereeld in. U kan enige kunsmis vir sierwisselende plante neem. As u cordilina in 'n warm kamer het, kan u dit een keer per maand kunsmis gee. As dit koel is, hoef u nie te voer nie.
Alhoewel daar van mening is dat jong plante jaarliks ​​weer geplant moet word, is daar geen besondere behoefte daaraan nie. Dit is nodig om cordilina tuis oor te plant soos dit groei, wanneer die skottelgoed waarin dit groei, beknop raak. Let veral op wanneer u oorplant, goeie dreinering om oortollige vog te verwyder. Sommige produsente verbou cordilina suksesvol in hidrogel, en op industriële skaal word dit dikwels hidroponies gekweek. En van grondmengsels vir hierdie binnenshuise plant, is die grond vir dracaena-plante ideaal, met 'n klein toevoeging van houtskool.
Voortplanting van cordilina
Cordilina word meestal versprei deur apikale steggies. Die tegnologie is soortgelyk aan die reproduksie van dracaena, maar dit is ingewikkelder en duur langer. Die grootste probleem lê in die konstante handhawing van 'n hoë (+ 25-30 grade) temperatuur gedurende die hele worteltyd. Slegs onder hierdie omstandighede sal die steel wortels gee. As die steel voldoende lank is, kan dit verdeel word deur dele van die stam te wortel.
As die plant nageslag gegee het, is dit die maklikste manier om hierdie plant te plant, om dit van die moederplant met 'n deel van die wortel te skei. Risome word in die lente verdeel.
Sade van cordilin vermeerder feitlik nie tuis nie.
Raad. Ek sal myself herhaal. Reproduksie van hierdie binnenshuise plant, as gevolg van die besonderhede van die struktuur, is nie 'n maklike taak nie. Ek raai beginnersboere aan om hulle voorlopig daarvan te weerhou.
Cordilina word meestal aangeval deur spinmyt en blaaspootjie. Lees hier hoe om 'n regmerkie te hanteer en die voorkoms daarvan te voorkom. En met blaaspootjies sal dit help om die blare te vryf met 'n spons wat in bier gedoop is.
Baie mense het 'n vraag: moet dit onmiddellik oorgeplant word nadat hulle 'n Saintpaulia gekoop het? Nadat u viooltjies gekoop het, moet u die plant inspekteer, droë blare en blomme verwyder.
Spoel die blare deeglik met lopende water af om plae en swamsiektes te verwyder. Moenie die viooltjie vir 'n rukkie natmaak nie, laat die grond in die pot effens uitdroog.
Vervolgens, plant die viooltjie in 'n voedsame ondergrond, aangesien Duitse en Nederlandse produsente klam veen gebruik wat geneig is tot versuring en allerhande hormonale middels en groeistimulante om te groei.
Nadat u Saintpaulia oorgeplant het, bedek dit 'n rukkie met plastiek, en strooi die plant liggies met warm water.
Water die viooltjie na twee dae matig, en verwyder die sellofaan na drie dae 'n rukkie, na 'n week kan dit heeltemal verwyder word.
Vir die oorplanting en reproduksie van Saintpaulias, kan u 'n universele substraat neem of dit self voorberei: neem een ​​deel naald- en veenland, twee dele gras en drie blaardele. Dit alles moet deeglik gemeng word en, indien verlang, bakpoeier byvoeg: vermikuliet, sfagnum, perliet of growwe sand.
Viooltjies kan vermeerder deur die bos en net blare te verdeel. As verskeie afsetpunte gelyktydig in die potte gegroei het, kan die gevormde voetstukke versigtig verdeel word en onmiddellik in ander houers oorgeplant word.
Voortplanting deur blare kan op twee maniere gedoen word: deur 'n blaar in water te plaas (om nuwe wortels te loods) of deur dit direk in die grond te plant.
Dit is glad nie moeilik as daar aan alle voorwaardes voldoen word nie. Plaas die varsgesnyde blaar in 'n klein pot voedingsmedium, water, plaas dit in 'n plastieksak en bind vas, en laat 'n groot ruimte vir lug.
'N Vogtige "kamer" vir die plant word met 'n konstante temperatuur geskep. Maak die sak gereeld oop om die violet nat te maak, en met die voorkoms van nuwe blare kan dit heeltemal verwyder word. In plaas van 'n plastieksak, kan u 'n glaspot gebruik.
Hoe die plant voortplant
Selfs 'n beginner-produsent behoort geen probleme met die voortplanting van beloperoon te hê nie. Steggies wortel maklik, sade kan sonder probleme by spesiale winkels gekoop word. Plante van steggies blom na 8-10 maande, saailinge - na 2-3 jaar.
Steggies van Beloperone is die toppe van eenjarige lote van 12-15 cm lank. Plantmateriaal word verkry tydens die lente-snoei van die plant. Maar in beginsel kan u die blom op 'n sekere oomblik raai deur die steel op die regte tyd af te sny.
Beloperone het gereelde snoeiwerk nodig, dus daar word gewaarborg dat daar geen probleme met plantmateriaal is nie.
Laat die steggies 4-6 uur droog word.
Vul klein koppies of potte met 'n 1: 1 mengsel van blom en sand vir alle doeleindes. Maak die ondergrond effens nat.
Besprinkel die basis van die snywerk met enige poeieragtige biostimulant (barnsteensuur, Zirkoon, Heteroauxin, Kornevin). Plant dit in voorbereide houers.
Bedek die potte met plastieksakke of glasflesse. Voorsien helder, diffuse lig, 22-25 ° C temperatuur en onderverhitting. Terwyl die grond opdroog, spuit dit met 'n spuitbottel, maak die "kas" daagliks vir 5-7 minute oop om te lug.
Wanneer wortels verskyn (na ongeveer 20-25 dae), plant die plant oor in 'n mengsel van blaaragtige, turfgrond en sand (gelyk). Voer die plant na 2-3 dae en knyp die bokant 1-1,5 cm.
Die snywortel sal vinniger wees as u dit in 'n mini-kas of tuisgemaakte kas plaas.
Video: voortplanting van binneplante deur steggies
Die beste tyd om saad te saai, is Maart.
Beloperone sade reproduseer ook redelik maklik
Vul plat, wye houers met 'n 4: 1 mengsel van aarde en sand. Maak die substraat glad en bevogtig.
Smeer die saad eweredig oor die grond. U hoef dit nie te verdiep nie.
Voorsien dieselfde voorwaardes as vir steggies. Wanneer die eerste paar ware blare verskyn, plant die saailinge in klein potjies gevul met 'n mengsel van blaaragtige, grond en sand (5: 5: 6).
In beloperone wat tot 'n hoogte van 10-12 cm gegroei het, knyp die toppe vas vir 'n groter "bossigheid".
Oorplant hierdie blomme in grond wat geskik is vir volwasse plante.
Selfs 'n beginner-bloemiste kan die verbouing van beloperone die hoof bied. Die plant is redelik neerhalend vir sommige versorgingsfoute en benodig niks bonatuurliks ​​van die eienaar nie. Oorvloedige bloei en helder blare verbly die oog altyd, en die afmetings maak dit moontlik om beloperone te gebruik om 'n effektiewe aksent in die binneland te skep.