Dit staan volgens sommige bekend as die “moederbelofte” waarin die oorwinning van Christus aan die kruis oor die werk van die Satan voorspel word. In Gereformeerde kringe word die woord moederbelofte gewoonlik vermy onder andere weens ‘n ongemak met ‘n Rooms-Katolieke interpretasie wat dit aan die verhaal van Moeder Maria koppel sowel as ‘n ongemak om die gedeelte in die lig van die NT uit te lê. Baiekeer besef ander nie hoeveel innerlike spanning hulle ervaar nie. ’n Verlies aan beheer, soos ’n afspraak wat onverwags uitgestel word, kan hulle dramaties affekteer. Gelukkig, anders het die kerk geen toekoms gehad nie. Anders sou die kerk ook ‘n ruïne geword het, net soos alle ander geboue. Dis 'n verdubbeling van die ou Romeinse mistaken identity stories - nie een nie, maar twee stelle twins arriveer op dieselfde dag in dieselfde dorpie. 'n Baie effektiewe, snaakse komedie. God se groot passie is dus nie net die uitsonderlike grootsheid van die heelal soos in die eerste skeppingsverhaal nie. Hy is nie tevrede met die unieke verskeidenheid van die fauna en flora van die aarde nie, al is dit ook hoe aantreklik en interessant. Hy is nie eers tevrede net met die skepping van die kroon van sy skepping, die mens, nie. Nee, God se doel met dit alles is om in verhouding te tree met die mens en Sy tuiste te vind by ons. Die God wat alles gemaak het, wat vir alles ‘n plek gevind het, wil by ons kom woon. Sy plek is by ons, soos Jesus op so ‘n diep roerende manier in Johannes 14-17 vir ons sou kom vertel.