In ŉ onlangse video-greep het die Austin Instituut in Amerika probeer om die stand van sake te ontleed. Hoewel hulle met ŉ baie akademiese aanslag te werk gaan, wat een invalshoek belig, gee hulle ŉ baie goeie ontleding van die werklikheid. Hulle wys daarop dat die huwelikspersentasie in die VSA op sy laagste ooit is, terwyl die inkomste wat deur “online dating”-agentskappe gegenereer word, die hoogte ingeskiet het. Die invloed van seks op die duursaamheid van verhoudings kan nie geïgnoreer word nie. Volgens die Austin Instituut kan seks in ekonomiese terme ten diepste as ŉ ruiltransaksie beskryf word. Die vraag is egter: Wie het die hef in die hand? Wie is die prysbepalers vir hierdie transaksie wat moet plaasvind?
Toevallig is ek besig om die afgelope tyd bietjie studie te doen oor die onderwerp – uit ‘n Bybelse perspektief en wat God se opinie daaroor is.
Ek dink die meeste ouers weet self nie eers wat om hulle kinders te vertel nie, want hulle ouers het dalk nie eers geweet wat om hulle te vertel nie.
Ek moes die artikel twee keer deur lees om agter die kap van die byl te kom. Die outeur se mening is dat “soekhoekies” plekke is waar mense los, goedkoop en kortstondige verhoudings soek. Aangesien dit sy mening is, is die res van die artikel verdag.
Vir my val die fokus van die artikel eintlik nie op hoe (of hoekom) mense mekaar ontmoet nie, maar, aan die een kant op die dinamiek van seks en verhoudings in die breër samelewing en aan die ander kant, op die aard van seks en verhoudings binne ‘n Christelike verwysingsraamwerk. Die feit dat die Here seks binne ‘n huwelik (en daarmee saam die huwelik) wil seën – soos wat C*S opgemerk het, hou direk verband met die hoër ‘…waarde en duursaamheid van die produk…’ soos waarna die skrywer van die artikel verwys. Dit is egter so dat diegene wat hierdie waarde herken en waardeer al hoe minder word in ‘n gebroke wêreld waar ons die hele tyd met ‘n skewe beeld van seks gebombardeer word. Die produk is reeds gesog, maar (ek dink), soos die geval soos baie ander gesogte produkte, moeilik verkrygbaar.
Ek dink die skrywer moet aanvaar dat mense se opvattinge en gebruike verander, soos die tyd aanstap. Troues word dikwels kort en privaat geleenthede wat sommer buite die kerkgebou plaasvind.
Danksy die internet en ‘n magdom ander ontwikkelinge oor die afgelope 100 jaar, word ons planeet by die dag en by die uur kleiner en kleiner en word die moontlikhede en verskeidenheid om ‘n geskikte lewensmaat te vind, alhoe meer.
Vir my gaan die artikel eintlik oor die aard van seks en verhoudings in die samelewing en uiteindelik oor die plek wat gelowiges binne hierdie samelewing inneem (of nie inneem nie). Die kommentaar deur C*S wat sê dat ons dalk God se plan met seks misverstaan as iets wat ons ontneem word en dat Hy seks binne die huwelik (en die huwelik self) eerder wil seën, hou verband met die gehalte van die sg. ‘produk’ wat ‘n gelowige ‘bied’, soos die skrywer van die artikel daarna verwys. Dit wil sê dat die kwaliteit (dus waarde) van ‘n verhouding en uiteindelik seks (in die geval van ‘n liefdesverhouding), volgens gelowiges verhoog as die Here in alle fasette daarvan teenwoordig is. Ek weet egter nie of mense in die gebroke wêreld die waarde van hierdie kwaliteit produk raaksien te midde van die skeefgetrekte beeld waarmee ons daagliks gebombardeer word nie. Vir die wat wel die kwaliteit raaksien, is dit reeds ‘n gesogte produk. Soos die meeste gesogte produkte is dit egter nie maklik verkrygbaar nie en bly dit ‘n probleem om ‘n pot en ‘n deksel wat bymekaar pas, op te spoor.
Hoofregter Mogoeng Mogoeng se vasvat van die speaker, Baleka Mbete, omdat sy die onpartydigheid van sommige regters onder verdenking geplaas het, pas so netjies in die raamwerk van ’n staat wat aan die kwyn is. Maar, met staatskaping, ’n president soos Jacob Zuma en vele meer, is die Suid-Afrikaanse situasie nog veel ingewikkelder.
’n Paar onlangse kwessies belig hoekom Suid-Afrika, volgens heelwat waarnemers, besig is om stil-stil as staat “te verdwyn.”
Natuurlik is regters nie volmaak nie, soos soms blyk uit appèlsake, wat op haas elke ander vlak van appèl met dieselfde feite en bewyse, die teenoorgestelde uitspraak oplewer. Die Renate Barnard-saak is ’n goeie voorbeeld. Die Seriti-kommissie wat “ondersoek” gedoen het na die wapentransaksiesaak het die beeld van die regbank ernstig geskaad. Die interne prosesse om regters wat oortree vas te vat boesem ook nie baie vertroue in nie weens onder meer die uitsonderlike lang tye wat dit neem, soos die gevalle John Hlope en Nkola Motata toon. Die regbank tree egter tot dusver oorweldigend knap en eerlik op. Veral as dit met die Zuma-bewind vergelyk word.
Nog ’n belangrike kwessie wat op ’n staat wys wat besig is om te verdwyn, is die waarskuwing van dr. Jackie Cilliers van die Instituut vir Sekerheidstudies en wat hoofsaaklik op tendense en patrone dui. Hy het onder meer na die inbrake by eers die Valke se hoofkantoor en toe by ’n kantoor van die Nasionale Vervolgingsgesag verwys, en die moontlikheid geopper dat dit met die faksiestryd in die ANC te make het. Die belangrike is egter dat hy meen Suid-Afrika staan voor die moontlikheid om ’n “skadustaat” te word.
Suid-Afrika het rommelstatus, beleef ’n resessie, die groeikoers is daarmee heen en heelwat hiervan moet voor die deur van die regering gelê word, eerder as die inherente krag van die ekonomie self. Elke oomblik wat daar nie ’n verandering in regering intree nie, word voortgegaan met die verskansing van ekonomiese wandade soos met kaderaanstellings, nie-markgedrewe ekonomiese beleidsaspekte en vele meer, en word die taak om dit af te takel wanneer ’n nuwe regering verkies word al groter en moeiliker.
Ek dink ons moet maar hoop die ” momentum” laat ons oor die “reset” knoppie rol want ” iemand” is nou niemand.
Herman, dankie dat jy nie (ook) oom Jan betrek nie. Dit sal nie regverdig wees om 1652 se koeie uit die sloot te grawe nie.
Maar die regters, nie net sommiges nie, is ook teen Afrikaans en die minderheids groepe gekant, misken hul grondwetlike regte, miskien moet hulle ook die hoofregter daaroor in die pers/media aanvat.
Beteffende Mbete, miskien moet Afrikaans en die minderheidsgroepe ook die regters/Mogoeng in die media aanvat oor hul partydigheid teen daardie groepe en hoe hulle daardie groepe/Afrikaans se grondwetlike regte misken. Miskien kry hulle die gewensde reaksie.