Hoe ek amper gearresteer is weens foutiewe persepsies
Image deur Gerd Altmann
Persepsie is 'n moeilike ding. Wat ons dink ons ​​sien, is nie noodwendig wat regtig daar is nie. Ons moet baie versigtig wees met die oordele wat ons neem weens verkeerde persepsie.
Aldous Huxley sê in sy klassieke boek, Die deure van die persepsie"Daar is dinge wat bekend is en daar is onbekende dinge, en tussenin is die deure van die waarneming." Nog 'n manier om dit te sê: ons sien nie dinge soos hulle is nie, ons sien dinge soos ons is. Ons sien die wêreld deur ons eie filters, ons eie gemoedstoestand en emosies. Hoe gereeld het ons op ander geprojekteer wat ons self voel.
Wat hierna volg, is 'n ware verhaal wat met my gebeur het.
Ek het die afgelope lente van 'n solo-rivieruitstappie op die Owyhee-rivier in die suidooste van Oregon teruggekeer. Ek was in my bakkie, met die vragmotorbed vol riviertoerusting, en die agterste sitplek gevul met ons twee ouer goue retrievers, Rosie, en haar dogter, Gracie.
Toe ek deur Sacramento ry op die besige snelweg 80, met 6 bane in elke rigting, sien ek die flitsende liggies van die Highway Patrol-motor agter my met 'n sinkende gevoel in my maag. Ek het die luidspreker hoor beveel: "Neem die volgende afrit en trek oor." Miskien weet u daardie sinkende gevoel: ek is op die punt om 'n kaartjie te kry en weet nie wat ek gedoen het nie.
Ek het na 'n besige straat in die stad uitgegaan en na die randsteen getrek om op my lot te wag. Die polisiemotor het agter my opgetrek, ligte flikker, maar niemand klim uit die motor nie. Dit het vreemd gelyk. Toe ek in die truspieël kyk, kom daar 'n paar minute later 'n tweede motor agter die eerste, ook met ligte wat flikker. Toe trek 'n derde en uiteindelik 'n vierde polisiemotor in. Dit begin lyk soos 'n misdaadtoneel met al die ligte en ja, ek het begin wonder of ek die misdadiger is.
'Beampte, is iets verkeerd?'
Met vier polisiemotors agter my, neem ek aan dat die polisieman in die eerste motor behoorlik gerugsteun voel, sodat hy baie versigtig uit sy motor klim en stadig die passasierskant van my vragmotor nader. Ek het gesien hoe hy kom en die motor se voorvensters afstoot. Intussen het Rosie en Gracie, op die agtersitplek, regop gesit en waak. Die ander polisie het nou uit hul motors geklim en in ondersteuningsposisies beland. Dit het alles onwerklik gelyk.
Polisieman nommer een kom by die venster van die passasier aan, kyk in die vragmotor, fokus op die agtersitplek, kyk 'n oomblik verward aan, glimlag dan en sê: "Ag, hulle is honde."
Ek het gesê: "Beampte, is daar iets verkeerd?"
Hy het gesê: 'Ons het 'n 911-oproep gekry van iemand wat jou gevolg het. Hulle het 'n dronk bestuurder in 'n wit bakkie met jou borde beskryf en sukkel om in die baan te bly, met twee dogtertjies met blonde hare op die agtersitplek. asof hulle verkeerd was oor die meisies. '
Toe vra hy my: "Het jy gedrink?"
'Nee,' antwoord ek.
"Is jy moeg?"
'Eintlik, nee, ek het ongeveer 'n halfuur gelede gestop en 'n middagslapie gehad.'
'Waarom sou die bestuurder u beskryf as dronk, draaiend oor die hele snelweg?'
'Beampte, soos u kan sien, het ek 'n paar versnaperinge op die sitplek langs my. As ek na kos soek, kan ek dink dat ek 'n paar sentimeter hierheen beweeg, maar beslis nie uit my baan nie.'
'Sou u omgee om uit die vragmotor te gaan vir 'n soberheidstoets?'
Op daardie oomblik het ek nadink oor my voorkoms. Ek het 'n week of in die woestyn gery. Ek was ongeskeer. Ek het geen idee gehad hoe my hare gelyk het nie. En dan die kombinasie van my reuk, plus die twee honde se rivierreuk op die agtersitplek, wie weet wat die offisier se neus aangerand het toe hy in my venster leun.
Ek het uitgeklim en hom op die sypaadjie aangesluit. Hy hou 'n vinger op en vra dat ek daarop moet fokus terwyl hy dit van kant tot kant beweeg. Hy was op soek na nystagmus, 'n teken van bedwelming. Op 'n stadium het my oë sy vinger verlaat om in sy oë te kyk.
"Moenie na my kyk nie. Kyk net na my vinger," blaf hy. Wat kan ek sê? In my wêreld kyk ek mense se oë, nie na hul vingers nie.
Intussen het die polisiebeamptes van die ander drie motors, sommige saam met vennote, nou gaan kyk. Een beampte het my toestemming gevra om Rosie en Gracie te troetel. 'N Ander een kyk na my vragmotorbed en sê: "Sjoe, jy's 'n rafter! Ek is ook. Het jy net teruggekom van die Amerikaanse rivier af?"
Terwyl ek hom antwoord, kyk ek toevallig na die besige straat in die stad. Daar was 'n groot verkeersknoop in al vier bane, met motors wat teen 'n slakkepas beweeg, terwyl elke persoon in elke motor goed gekyk het na die belangrikste misdadiger wat deur die polisie op die sypaadjie omring is. Ek het my verbeel dat iemand uit hul motor leun en skree: "Barry Vissell, is dit jy?"
Niemand het my egter herken nie en dit het alles goed geëindig. Die polisiebeampte het my gewaarsku om versigtig te ry en my te laat gaan. Toe ek van die randsteen af ​​wegtrek, het ek my verbeel dat al die beamptes lekker lag vir die twee blonde hondjies op my sitplek.
Aannames kan ons in die moeilikheid bring
Ons sintuie is dikwels onbetroubaar. Dit is ons taak om dit te weet, en daarom onsself te bevraagteken voordat ons uitspraak lewer. Ek het myself al baie keer in die moeilikheid gestel deur dinge oor ander, veral my geliefde, Joyce, aan te neem.
As u die persoon is wat daardie dag 911 gebel het, vergewe ek u natuurlik, maar ek moedig u ook diep aan om altyd u sintuie te bevraagteken en nie so vinnig tot gevolgtrekkings te kom nie. En net om billik te wees, het Rosie en Gracie al die aandag geniet wat hulle gekry het.
Kopiereg 2020 deur Barry Vissell
Boek deur hierdie skrywer
Hartlikheid: 52 maniere om oop te wees vir meer liefde
deur Joyce en Barry Vissell.
Hartlikheid beteken soveel meer as sentimentaliteit of skmaltz. Die hartchakra in joga is die geestelike middelpunt van die liggaam, met drie chakra's bo en drie onder. Dit is die balanspunt tussen onderlyf en hoër liggaam, of tussen liggaam en gees. Om in u hart te woon, is dus om in balans te wees, om die onderste drie chakras met die hoër drie te integreer.
Klik hier vir meer inligting en / of om hierdie boo te bestelk (Ook beskikbaar as 'n Kindle-uitgawe)
Oor die outeur (s)
Joyce & Barry Vissell, 'n verpleegster / terapeut en psigiater egpaar sedert 1964, is beraders naby Santa Cruz, CA Hulle is wyd beskou as een van die wêreld se top-kundiges op bewuste verhouding en persoonlike groei. Hulle is die skrywers van Die Gedeelde Heart, modelle of Love, Risiko om gesond te word, Die Hart se wysheid, Bedoel om te wees, en 'N Moeder laaste geskenk.
Hier is 'n paar geleenthede om meer liefde en groei in jou lewe te bring, by die volgende gebeure onder leiding van Barry en Joyce Vissell: Jul 19-24, 2020 - Gedeelde Hart Somer Retreat by Breitenbush Hot Springs, OR (vir enkeles, paartjies en gesinne) en Okt 7-13, 2020 - Assisi Retreat, Assisi, Italië. Vir meer inligting oor beradingsessies per telefoon of persoonlik, hul boeke, opnames of hul skedule van gesprekke en werkswinkels. Besoek hul webwerf by SharedHeart.org.
Meer boeke deur hierdie skrywers
Jy is hier: Tuis > Persoonlike > Geluk en Sukses > Die skep van Realiteite > Hoe ek amper gearresteer is weens foutiewe persepsies
Die kuns om te laat gaan is aktief, nie passief nie
The Random Music Shuffle: Die bevestiging van die essensiële goedheid van die lewe
Die pandemie is 'n geleentheid vir wêreldwye verandering: 'n ...
Is jy op pad in die regte rigting?
Die web van die lig: die veld van heilige energie en die ...
Strewe na die onmoontlike: die manier om u ...
As jy gereed is: jou gedagtegang sal jou vry maak
Leer hoe om stres te hanteer: dit is tyd om 'n bietjie ...
Die krag van aandag en bedoeling: die ...
Waarom mense hardkoppig is om feite wat nie ...
Skuilplek by die huis: 'n ander soort dankbaarheid
Wakker word tot ons nuwe werklikheid: ons vrees en ons toekoms in die gesig staar
'N Sjamanistiese perspektief: die Corona-virus gesien deur die gedagte van 'n sjamaan
Horoscoop Huidige week: 6 - 12 April 2020
Die pandemie is 'n geleentheid vir wêreldwye verandering: 'n Beter wêreld wag om gebou te word
Beweeg deur die 7 rou stadiums van die Coronavirus-pandemie
Hoeveel van die lewe sal ons voorspel om veilig te bly?
'N Eenvoudige meditasie om u dag te begin: die herder se psalm
Herskrif van die skrif: van skeiding tot simbiose
7 stappe om uit die kwinkslag van uitstel te kom
Top 3 wenke vir professionele avonturiers om 'n krisis te oorleef
by Amy Posey en Kevin Vallely
Moenie toelaat dat Covid19 u verstand besmet nie
Debunking beweer dat vitamien C Coronavirus kan genees
by Peter McCaffery
5 maniere om uitstel te verminder en produktief te wees terwyl u tuis werk
Is daar mense met bloedgroep wat 'n groter risiko loop om COVID-19 te vang?
Hoe u kan ophou om u gesig te raak om die verspreiding van kieme te verminder
by Stephen D. Benning et al
Wat Walden ons kan vertel oor sosiale verspreiding en fokus op die lewensbehoeftes van die lewe
Liefde, vriendskap en Coronavirus: draai jy jou rug as iemand vir jou 'n hand, 'n soen of 'n drukkie bied?
Hoe COVID-19-toetse werk en wat in ontwikkeling is
Vir my kom leer dikwels uit die begrip "waarom". Waarom dinge is soos hulle is, waarom dinge gebeur, waarom mense is soos hulle is, waarom ek optree soos ek doen, waarom ander mense optree soos hulle ...
Ek het pas 'n wonderlike artikel gelees van Alan Lightman, 'n skrywer en fisikus wat onderrig gee by MIT. Alan is die skrywer van "In Praise of Wasting Time". Ek vind dit inspirerend om wetenskaplikes en fisici te vind ...
Ons het dit almal die afgelope paar weke baie keer gehoor ... was u hande vir ten minste 20 sekondes. OK, een en twee en drie ... Vir diegene van ons wat die tydsberekening uitgedaag het, of miskien effens toevoeg, het ons ...
Noudat elkeen die tyd het om kreatief te wees, kan u nie weet wat u sal vind om u innerlike self te vermaak nie.
Ons het drones in New York, Los Angeles, San Francisco en Seattle gestuur om te sien hoe die stede verander het sedert die COVID-19-sluiting.