Ek sien sommer hoe frons jy klaar, dit kan nie wees nie. Ek vertel dan gereeld hoe veilig dit hier in Qazaqstan is. Wel, ek vertel dan seker te min dat ek dinge in Suid-Afrika dophou. En dat my Suid-Afrikaanse brein nie genoegsaam afskakel nie. Ek is waaksaam, al voel ek veilig.
Die son het ongenadig op my afgebrand en ek het besluit om by die eerste deurgang onderdeur die geboue te kom om in die koelte agter die geboue te stap. Teen drie-uur smiddae is dit heerlik, die paadjie is in koelte gehul.
Net nadat ek onderdeur die brug is, het ek gesien dat ‘n effens verslonste man agter my aankom, selfoon in die hand. Ek het in die paadjie gedraai en vinniger gestap en hy het ook in die paadjie gedraai. Ek het besluit om af te draai en deur die speelpark te loop, vir myself gelag en teruggestap op die paadjie.
Toe ek by die deurgang onder ons gebou kom, besluit ek om daardeur na die voorkant van die gebou te gaan. Om die man agter my af te skud. Maar veral sodat hy nie weet watter gebou ons gebou is nie.
Hy is baie langer as ek en ek voel hoe ek ontspan, ek dink nie dit is die verslonste man nie, al was hy die laaste mens agter my. Die man se arms is langs sy sye en nie gereed om my te vang nie. Die hemp is blou! Genugtig, blou! Ek het vervaard teruggetree. Die polisieman moes haastig gewees het, hy het my op ‘n manier ingehaal.
Terug in ons plekkie was ek verstom dat ek so groot kon skrik. Hier in Ust. Maar dan moet ek seker maar ingedagte hou dat mens nie iemand so na aan jou verwag as jy stap nie. so naby dat jy in sy lyf vasdraai as jy omdraai. Ek het heelwat meer persoonlike spasie nodig.
Nie een van die twee het hulle aan my gesteur nie. Die polisieman het net om die probleem gesystap. En die ander man het nie eens gekyk waarheen ek draai nie. Elkeen op sy eie paadjie, ek was net ‘n oogwink in hulle s’n. Die mense hier kyk nie vir my nie, gee nie om wag ek doen nie, elkeen op sy eie paadjie. Dit is ek wat my brein moet afskakel, weet nie waarom ek vandag so geskrik het nie.
Ek vermoed ek sou presies nes jy opgetree het. Ons is nie verniet Suid-Afrikaanse vroue nie; altyd paraat.