Die Old Hararians-veld met sy uitsonderlik hoë doelpale van 20 m wat deur hoë bloekombome omring is, het ’n pragtige agtergrond geskep. Meer as 13 000 mense het soos sardyne ingeprop gesit en hoog bo in die bloekombome het mense vasgehou en aan takke gehang in groot afwagting vir die wedstryd.
Die draaipunt van die wedstryd was in die 55ste minuut toe Bob Scott, heelagter, probeer het om ’n rollende bal op te tel en dit duidelik aangeslaan het. Die Rhodesiërs het gehuiwer en gewag dat die skeidsregter die fluitjie vir ’n skrum blaas.
Dit was 'n groot oordeelsfout, want die huiwering op verdediging is net waarvoor die All Blacks gewag het. Scott het deur ’n gaping geglip en 60 m na die doellyn genael om ’n drie te druk wat die telling gelykop gemaak het.
Die storie het natuurlik ’n amusante stertjie. Die All Blacks het die aand per trein terug na Suid-Afrika vertrek en op Salisbury se stasie het 300 mense die span afgesien en lustig “For They Are Jolly Good Fellows” vir die spelers gesing.
Allen het ná die harde wedstryd doodmoeg op sy treinbank aan die slaap geraak, sy lyf baie seer ná die taai wedstryd.
Die trein was egter met sy vertrek in ’n ligte botsing betrokke. Allen is deur die stamp uit sy slaapbank gegooi en het wakkergeskrik met die woorde: “Oh no, not that Van Schoor again.”
Ek verwys na die berig oor die “Melkskandaal” (27.02). Die Vrystaatse Ontwikkelingskorporasie moet verduidelik wat doen E’Tsho wat R1,029 miljoen per maand kry vir professionele dienste om die Vrede-projek namens hulle te bestuur.