5 sleutels vir die ontsluiting van jou innate kreatiwiteit
'N Leë doek. 'N Leë musiekpartituur. 'N Onlangs geopen Word-dokument of elektriese stroombaan simulasie ...
Wat is daardie knoppe en stampe op en onder die vel?
Soos ons ouer word, maak die gladde vel van die kinderjare plek vir allerhande geheimsinnige knoppe en stampe. In 'n…
Insekte op groot skaal is nie meer 'n biologiese of chemiese gevaar as ander vee nie ...
Vittorio Bufacchi, Universiteitskollege Cork
Wanneer gaan dinge weer normaal wees? Dit is wat almal blykbaar vra, wat verstaanbaar is gegewe die pyn en opoffering wat baie die afgelope 18 maande verduur het. Maar moet dinge weer normaal gaan? Sommige sal redelikerwys redeneer dat 'normaal' 'n mislukte ekonomiese model is wat verantwoordelik is vir die vervaardiging van onaanvaarbare vlakke van ongelykheid wat die sosiale en morele struktuur van ons samelewing ingeduik het.
Terwyl ou en nuwe uitdagings ons in die gesig staar, is daar 'n handjievol filosowe wat ons kan lei deur die volgende fase van die pandemie en daarna, waarvan ek in my onlangse boek oor die filosofiese lesse van toesluit. Hier is sewe van hulle waarvan die idees ons kan help om 'n beter wêreld te bou deur ongelykheid aan te pak, privatisering om te keer en demokrasie te versterk.
'N Oneweredige aantal van die 3.4 miljoen mense wêreldwyd wat aan COVID-19 gesterf het, was ook die slagoffers van ongelykheid. Na die pandemie moet die opbou van 'n meer regverdige samelewing, waar gelykheid 'n voorwaarde vir vryheid is, ons prioriteit wees. Brian Barry is 'n goeie plek om te begin.
In Waarom sosiale geregtigheid saak maak (2005), betwis hy die manier waarop gelyke geleenthede vandag verstaan ​​word, waarin persoonlike verantwoordelikheid gesien word as die mees basiese en noodsaaklike van alle individuele deugde. Maar Barry voer aan dat die moderne mantra van persoonlike verantwoordelikheid en meritokrasie 'n mite is - 'n ideologie wat gebruik word om die minderbevoorregte lede van die samelewing te straf.
In ons huidige wêreld word mense beskou as verantwoordelik vir hul armoede, hul ellende, hul gebrek aan hulpbronne. As hulle voor COVID swig, word dit ook as hul skuld beskou. Vir Barry kan daar net gelyke geleenthede wees as daar toegang tot hulpbronne is, dit is waarna ons moet werk in 'n wêreld na die COVID.
COVID-19 het die strukturele onreg aan die lig gebring wat ons samelewing ondersteun, wat manifesteer in galopende sosiale en ekonomiese ongelykhede en meedoënlose uitbuiting. Tydens die pandemie het die rykes nog ryker en magtiger geword, terwyl die armes onsekerder leef.
Ons loop die gevaar om ons demokrasieë in plutokrasieë te omskep - regerings deur rykes. Die veelvuldige nadele van ongelykheid word deur Thomas Scanlon, een van die invloedrykste lewende morele filosowe, in sy boek ontleed. Waarom is daar ongelykheid? (2017).
Die herbou van die samelewing op meer regverdige fondamente verg 'n radikale herbesinning oor die rol van die staat in die samelewing. Tydens die pandemie het mense na hul regerings om redding gekyk, en COVID-19 is 'n herinnering dat 'n sterk saak aangevoer kan word vir die behoefte om politiek rondom openbare instellings te organiseer. Nog nooit het sleutelinstellings soos 'n uitgebreide, genasionaliseerde, openbare gesondheidsdiens meer waardeer, en nodig.
Die pad vorentoe is om meer staat te hê, nie minder nie. COVID-19 bevestig dat ons ons sosiale en politieke sake rondom die politieke filosofie van moet organiseer John Rawls, wat aangevoer het dat 'n regverdige samelewing eis dat hulpbronne oor die samelewing herverdeel word.
Die afgelope veertig jaar het ons gesien hoe belangrike staatsfunksies onophoudelik aan die private sfeer oorgedra word, met verwoestende gevolge. Die tyd het aangebreek om hierdie neiging om te keer. In liberale demokrasieë regoor die wêreld het die private sfeer die openbare sfeer binnegedring en die fondamente van demokrasie ondermyn, soveel so dat private bedrywe vandag die take verrig wat histories deur openbare instellings gedoen is.
Dit is nie net die geval van regeringsministers wat kontrakte uitdeel aan private ondernemings met wie hulle persoonlike bande het nie (volgens die veldtoggroep Transparency International UK vereis 'n vyfde van alle COVID-kontrakte van die regering ondersoek vir moontlike korrupsie. Daar is ook die feit dat die openbare sfeer en sy instellings toenemend geprivatiseer is.
Soos Chiara Cordelli in haar boek beklemtoon, Die Geprivatiseerde Staat (2020), baie regeringsfunksies vandag, van die bestuur van gevangenisse en welsynskantore tot oorlogvoering en finansiële regulering, word aan private instansies uitgekontrakteer. Selfs onderwys en gesondheidsorg word deels deur private filantropie eerder as deur belasting gefinansier. In die post-COVID-wêreld moet grondwetlike perke op privatisering 'n prioriteit wees.
Martin O'Neill en Shepley Orr
Onbillike verdeling van inkomste, of gevaarlike ongelyke opeenhoping van welvaart, kan en moet reggestel word deur belasting. Ongelykheid is een van die redes waarom COVID-19 so verwoestend in Indië en ander wêrelddele was.
Belasting bly een van die doeltreffendste instrumente om hierdie groeiende, sosiale kwaadaardigheid te keer en om sosiale geregtigheid te bewerkstellig. Die kernrol van belasting in die moderne regering kan nie oorskat word nie, soos Martin O'Neill en Shepley Orr ons in hul geredigeerde bundel herinner. Belasting: Filosofiese perspektiewe(2018).
Selfs een is genoeg: wat sou liefde doen?
Gedurende hierdie pandemie was wetenskaplike kundiges aan die voorpunt van ons stryd teen COVID-19, en die lewensreddende belang van navorsing het vir almal duidelik geword. In die toekoms sal ons meer kundiges benodig. Ons het ook geleer om te onderskei tussen waarheid en postwaarheid, en hoe dodelik dit kan wees tydens krisistye: vra net die honderdduisende mense wat gesterf het aan COVID-19 in die VSA, Brasilië, Indië en die VK net omdat hulle regerings nie kundige advies ernstig opgeneem het nie.
Maar van toesluit tot maskerdra tot internasionale reise, kundiges stem nie altyd saam oor COVID (of enigiets anders nie). Maria Baghramian, 'n filosoof aan die University College in Dublin, is 'n wêreldowerheid om sin te maak uit wanneer kundiges nie saamstem nie. Sy is projekleier van PERITIA, 'n projek wat die vertroue van die publiek in kundigheid ondersoek, en het uitgebreid en oortuigend geskryf oor die oorvleuelende vrae van relativisme, vertroue en kundiges.
Dit is miskien nie wys om aan nostalgiese herinneringe oor die "goeie ou dae" voor-COVID te dink nie. Daar is baie lesse wat ons uit die huidige krisis moet leer, en ons kan slegter doen as om te luister na die filosowe wat hulle al lank voor die pandemie beter, regverdiger, gesonder wêrelde voorgestel het.
Vittorio Bufacchi, Senior Lektor, Departement Filosofie, Universiteitskollege Cork
by Romain Fathi, senior lektor, geskiedenis, Flinders Universiteit
Franse mense wat in Engelssprekende lande reis of woon, is soms verbaas as hulle ...
by David B Roberts, King's College in Londen
Hoe 'n feministiese buitelandse beleid die wêreld sou verander
by Rollie Lal en Shirley Graham
Die regering in Biden het 'n vrou, vise-president Kamala Harris, in sy tweede hoogste posisie, ...
Mense pas beter op as hulle voel dat hulle daaraan deelneem
Mense kan 'sielkundige eienaarskap' voel, 'n gevoel van persoonlike verbintenis, selfs vir parke en ander ...