Petra Courtney - 2011-10-14 die weerligvoël hoekom sirkel die weerligvoël vannag al om my hut, my dogter? hoekom klap hy sy donderende vlerke oor my woonplek? hoekom spoeg hy gevurkte vuurtonge wat sissend diep vore om my buitemure skroei?
ek het jou vanaand sien sit by die uitspattige vreemdeling om die vuur waar die mans sit en bier drink met sy vreemde rooi en wit klere het hy op lang bene voor al die vrouens gepronk met sy gekromde neus net skuinsweg aan die moutbier gesnuif en sy rooi voete het ’n eie onheilspellende ritme op die dansvloer uitgestamp
en toe die mans versigtig vyandig naderstaan nadat die vroue meegesleur sy ritme begin saamklap het hy stil-stil weggesluip
is dit die weerligvoël wat jou kom soek, my dogter? het sy gladde mond jou ore met bliksemwoorde toe laat slaan? het sy vuur jou verstand soos die swart geraamte van ’n boom laat stol? het hy jou, my skone, gehoorsame en getroue dogter, verheks?
ek sal my hut moet afbreek en op ’n ander plek gaan bou want ek sidder voor die woede van die weerligvoël wat met ’n enkele vlerkgeklap my hele woning verdelg en met sy krom rooi pote my tuin vol swart gate skop o my dogter, hoekom bly sit jy op sy onheilsnes?