My man is in (bevryde) Aleppo | Die Vryburger
In Macbeth van Shakespeare sê die Eerste Heks: "Her husband's to Aleppo gone, master o' the Tiger:"
Aleppo in Sirië in Shakespeare se tyd was deel van die Ottomanryk en vir die Britte 'n mistieke plek.
Vandag, danksy die oorlogsugtige Verenigde State van Amerika, is Sirië en veral ook Aleppo en Palmyra deur die IS ingeneem en vernietig. Tot verlede week.
Met die hulp van die Russiese lugmag, het die Siriese grondmagte daarin geslaag om weer die hoofweg na Aleppo en groot gedeeltes van die beleërde stad terug te wen.
'n Span het ingegaan en al die landmyne begin ontruim wat die terugtrekkende IS-terroriste langs die hoofweg weggegooi het.
Dié is nou weer oopgestel en die Siriese regering het konvooie met militêre toerusting en voedsel voorrade na die gebied gestuur. Die hoofweg is reeds vir burgerlikes oopgestel.
Aleppo is die ekonomiese hoofstad van Sirië. Sedert die oorlog het talle inwoners die stad verlaat en 'n heenkome in Damaskus gevind.
Die hoofweg wat onder die IS se beheer was, was die enigste verbinding tussen die weste en die ooste in Sirië en dus van groot belang om die ekonomie in die land staande te hou.
'n Interessante brokkie nuus is dat die koördinate om die IS aan te val, deur die Siriese opposisie aan die Russiese magte verskaf is.
Ook die Siriese rebelle bespreek tans die moontlikheid van 'n skietstilstand met Damaskus en Moskou.
In Verdi se opera Macbeth, gebaseer op die drama van Shakespeare, is daar die pragtige koorwerk "Patria Oppressa" oor die verdrukking van die Skotte deur die Engelse.
Luister gerus na die werk by hierdie skakel. Dit word hier uitgevoer word tydens Italië se jaarlikse republiekfeesvieringe. In hierdie geval is dit die Radio Simfonie-orkes en koor van Turyn wat dit uitvoer.
Die woorde is hartroerend mooi en baie van toepassing op ons situasie:
"Onderdrukte land!/ Jy dra nie meer die naam van moeder nie, noudat jy 'n graf vir jou seuns is./ Van wese, tot die wat rou,/ party vir vir eggenoot ander vir kinders, elke daeraad roep 'n weeklag ten hemele./ Daarop antwoord die hemel in simpatie,/ onderdrukte land, jou smart sal tot in ewigheid onthou word./ Die doodsklok lui oor die dooies/ maar niemand staan op en stort 'n traan vir die lyding en dood nie./ Ons onderdrukte land, my vaderland, o, my vaderland!"