Geskryf deur Heather Alberro
Jeff Bezos, uitvoerende hoof van Amazon en die rykste man in die lewe, het onlangs nuus gekry nadat hy belowe het om $ 10 miljard aan 'n nuwe "Bezos Earth Fund" te skenk om klimaatsverandering te help bekamp. Dis een van die grootste liefdadigheidsgeskenke in die geskiedenis. Alhoewel besonderhede oor die presiese soort werk wat gefinansier word, skaars is, het Bezos in sy brief gesê aankondiging op Instagram dat die nuwe wêreldwye inisiatief “wetenskaplikes, aktiviste, nieregeringsorganisasies sal befonds - enige poging wat 'n werklike moontlikheid bied om die natuurlike wêreld te bewaar en te beskerm”.
Alhoewel Bezos se belangstelling in klimaatsverandering prysenswaardig is, is sy jongste onderneming baie meer problematies as wat dit aanvanklik kon lyk. Sommige het reeds die aandag gevestig op die ironie van sy besluit gegewe Amazon se enorme koolstofvoetspoor en staatmaak op voortdurende goedkoop verbruik.
Dan is daar die talle kontroversies rondom die betaal- en werksomstandighede, veral Bezos se besluit om verminder voordele vir die gesondheid vir deeltydse werkers by sy Whole Foods-kruidenierswinkels, wat die ekwivalent van wat hy verdien binne 'n paar uur spaar.
Bezos se bydrae beklemtoon die gevare van die vertroue op filantropie van miljardêrs ten koste van die demokratiese sosiale transformasie wat nodig is om die klimaat- en ekologiese krisis voldoende aan te spreek. Deur sulke beduidende bedrae by te dra, oefen die welgestelde elite steeds groter invloed oor die organisasies wat hulle beheer, mediaplatforms en openbare beleidbesprekings.
Miskien die belangrikste, miljardêrs soos Bezos verteenwoordig 'n mislukte sosio-ekonomiese stelsel wat ongelykheid verskans en vererger die agteruitgang van die omgewing.
Dit is geen geheim dat die wêreld se welgestelde elite - die rykste 26 van wie meer rykdom besit as die armste helfte van die mensdom - het 'n aansienlike invloed op ons sosiale en politieke lewe. Hulle gebruik hul enorme rykdom om vorm beleid en verkiesings, en selfs die inligting wat ons via die hoofstroommedia ontvang. Jeff Bezos besit die The Washington Post, byvoorbeeld, terwyl Rupert Murdoch, die mediakundige besit en beheer 70% van Australië se koerantsirkulasie en verskeie nasionale koerante in die Verenigde Koninkryk.
Murdoch-winkels of beheerde afsetpunte versprei dikwels klimaatsverloëning. SlayStorm / luike
Op 'n soortgelyke manier is die biljoene in liefdadigheidsbydraes deur individue soos Bezos en Bill Gates, laat hulle beheer oor wat organisasies soos die nuwe “Bezos Earth Fund” doen en hoe hulle funksioneer. As die Amerikaanse ekonoom Robert Reich wys daarop, is dit deur sulke ondernemings dat die ryk “hul private bates in openbare invloed omskakel”.
Op die gebied van politieke wetenskap en sosiologie, “elite teoretici" soos C. Wright Mills het 'n lang tyd gewys op die ondemokratiese implikasies van ryk mense en sakebelange wat buitensporige politieke mag het.
Miskien is die mees problematiese aspek van biljoenêr-filantropie dat individue soos Bezos 'n belangrike deel van die probleme is wat hulle wil aanpak. Dit is die onvermydelike produkte van neoliberale kapitalisme, 'n sosio-ekonomiese stelsel gebaseer op eindelose groei, privatisering van die gemeenskap en kapitaalakkumulasie in al hoe minder hande.
Soos ek het voorheen bespreek, 'n groeiende liggaam van bewyse dui op 'n assosiasie tussen uiterste rykdom, ongelykheid en ekologiese agteruitgang.
Die beroepslewe van die rykes is hoog hulpbron- en koolstofintensief - Daar word geskat dat emissies wat veroorsaak word deur die lewenstyl van die rykste 1% van die mensdom, meer as 30 keer groter is as die armste 50%. Verder, navorsing dui daarop dat hoe ongelyk 'n samelewing is, hoe groter is die ekologiese voetspoor daarvan. Dit is omdat die uiterste gaping tussen die “haves” en die “have-nots” druk op laasgenoemde plaas om hul sosiale status te verhoog deur verhoogde materiaalverbruik.
Wat kan ons doen? Beperk ekstreme welvaart
Miljardêrs en buitengewone rykdomongelykheid is meestal skadelik vir sosiale en ekologiese welstand. Vandaar die prominente Franse ekonoom Thomas Piketty se onlangse oproep tot belasting miljardêrs uit hul bestaan.
Eerder as om te vertrou op bydraes van die ultra-rykes ter wêreld, is die neem van maatreëls om sosio-ekonomiese ongelykheid radikaal te verminder, 'n beginpunt. Dit kan bereik word deur progressiewe belastingskemas soos voorgestel deur Piketty en progressiewe politici soos Bernie Sanders, of deur die minimum loon te verhoog en 'n maksimum loon. Die fondse wat gegenereer word, kan gebruik word om inisiatiewe soos die Green New Deal.
Ons kan nie op die vrygewigheid van die wêreld se welgestelde elite vertrou nie, hoe goed ookal die geval is. Die onevenredige hoeveelheid rykdom en politieke mag wat hulle besit - en hul wettige verbruik van die wêreld se hulpbronne - vorm die kern van ons huidige ekologiese probleme.
Heather Alberro, Medepresedent / PhD Kandidaat in Politieke Ekologie, Nottingham Trent Universiteit
Jy is hier: Tuis > Sosiale en politieke > omgewing > Politieke > Sal miljardêrs-klimaatfilantrope altyd deel van die probleem wees