(Aangestuur vanaf M104)
↑ G.R. Kepple, G.W. Sanner (1998). The Night Sky Observer's Guide. Willmann-Bell. p. 451. ISBN 0-943396-60-3.
↑ 2,0 2,1 K.G. Jones (1991). Messier's Nebulae and Star Clusters, 2nd, Cambridge University Press. ISBN 0-521-37079-5.
Ontsluit van "https://af.wikipedia.org/w/index.php?title=Sombrero-sterrestelsel&oldid=1624115"
Die bladsy is laas op 20 November 2017 om 06:56 bygewerk. Amniotiese Bandsindroom komplikasie van swangerskap - aanneming en pleegsorgLees Meer
Hoof aanneming en pleegsorgAmniotiese Bandsindroom komplikasie van swangerskap
Deur Robin Elise Weiss, PhD Opgedateer 29 April 2019 Medies hersien deur 'n raadsertifiseerde geneesheer
Amniotiese bandsindroom is 'n toestand wat ongeveer een uit elke 1200 tot een uit elke 15.000 lewende geboortes voorkom. Dit is redelik skaars om te ervaar, hoewel dit na raming ongeveer 178 uit elke 10.000 miskrame voorkom. Die gevolge van hierdie toestand kan wydverspreid, gevarieerd en drasties wees tussen 'n ligte en ernstige.
Ander name vir amniotiese bandsindroom sluit in:
Amniotiese volgorde sindroom
Alhoewel daar nog geen definitiewe antwoorde is oor wat die amniotiese bandsindroom veroorsaak nie, is die leidende teorie dat 'n komplikasie by vroeëre swangerskap tot hierdie probleem lei. Die amniotiese sak bestaan ​​uit twee lae, die amnion en die chorion. Die amnion is die laag wat die naaste aan u baba is. Hierdie twee lae is baie dun en heg mekaar aan, maar is steeds tegnies van mekaar geskei.
Amniotiese bandsindroom kom voor wanneer dele van die amnion, die binneste laag van die amniotiese sak, breek. Die drade van die vrektesak kan dele van die baba kleef of kruis - dit is die bande. Hierdie kleefmiddel kan groei, bloedvloei, of albei belemmer. Dit kan lei tot 'n ingewikkelde reeks geboortedefekte, wat dikwels syfers of ledemate ontbreek, gesplete lip en soms ander afwykings.
Daar word gemeen dat die amniotiese bande in die vroeë swangerskap en laat laat swangerskap kan voorkom uit moontlike ewekansige voorvalle tydens swangerskap. Wanneer hierdie pouse tydens swangerskap plaasvind, kan u besluit hoe ernstig die komplikasies vir die baba sal wees. Vroeg op is die risiko's byvoorbeeld baie meer verwoestend, terwyl 'n band wat later in swangerskap verskyn, hoegenaamd geen effek mag hê nie.
Daar is 'n ingewikkelde lys van potensiële probleme wat met hierdie toestand verband hou. Sommige hiervan is relatief gering, terwyl ander baie ingewikkeld of selfs dodelik is.
Hier is 'n paar van die moontlike gevolge vir die baba:
Verstrengingsringe of verlies aan gedeeltes of heel syfers (vingers en tone)
Verstrengingsringe of verlies aan dele van of hele ledemate (arms en bene)
Uiterste swelling van die liggaamsdeel verby die band
Klub hande of klub voete (drastiese draai van die hande of voete)
Geskeurde lip en / of verhemelte (verdeel in die lip of verhemelte)
Thoracoschisis (vernouing van die torakale wand)
Encefalocele ('n neurale buisdefek waar 'n deel van die brein deur die skedel uitstrooi)
Anencephaly ('n neurale buisdefek waar 'n deel van die brein en skedel ontbreek)
Verstrengeling van die naelstring (bloedtoevoer na die naelstring, dus baba, word afgesny)
Lem-liggaam-muurkompleks ('n kombinasie van 'n probleem met die ledemate en tipies die bors of buik)
Potensiële effekte op die moeder en die swangerskap
Terwyl u besorgdheid oor u baba die belangrikste is, is daar positiewe nuus dat dit nie iets is wat u swangerskaplengte verander nie. Die meeste moeders het geen bykomende risiko's vir hulself of hul swangerskap nie. Alhoewel daar 'n geringe risiko bestaan ​​dat u baba effens vroeër as die bevalling sal kan baar.
'N Kwessie wat miskien nie voldoende aangespreek word nie, is die sosiale en emosionele spanning om 'n baba met 'n komplikasie so kompleks soos hierdie te hê. As u kyk na die feit dat daar nie baie ander babas is wat hierdie probleme het nie, kan ondersteuning van ouers wat in u situasie was, nie so maklik wees as wat u sou hoop nie.
Daar is 'n paar aanlynbronne en verhale van ander gesinne wat hierdie situasie ondervind het, baie mense wat bereid is om met u te deel. Die probleem kan wees dat u waarskynlik nie iemand met dieselfde voorwaardes sal vind nie, gegewe die wye verskeidenheid moontlikhede. As u in een van die fetale sentrums kan kom wat die operasie ondergaan om die behandeling van vangsindroom te behandel, kan hulle 'n beter ingeboude ondersteuningsnetwerk hê.
In die afwesigheid van ander mense wat deur dieselfde omstandighede gegaan het, kan dit help om met professionele persone te praat wat ouers in 'n krisis hanteer. U plaaslike perinatoloog of intensiewe sorgeenheid in die neonatale vlak het moontlik 'n lys met hulpbronne, selfs nog voordat u baba gebore is.
Soos met enige komplikasie in swangerskap, is ons gereeld op soek na die rede waarom dit plaasgevind het. Die waarheid is, ons probeer nog steeds uitvind wat die oorsaak van die amniotiese bandsindroom is, wat 'n blik op die risikofaktore bemoeilik. Dit is verder ingewikkeld omdat dit so skaars is. Dit gesê, ons het wel 'n paar voorsprong oor wat die risiko van hierdie seldsame komplikasie kan verhoog.
Een studie het na 'n baie klein aantal vroue gekyk, maar daar is bevind dat diegene wat voorafgaande baarmoederoperasies gehad het, 'n hoër voorkoms van vangsiekte gehad het. In 'n ander studie is gekyk na die risiko's van hierdie komplikasie na chorionic villus steekproefneming (CVS). Dit is 'n indringende genetiese toets, waar sommige van die chorioniese villi verwyder word om genetiese toestande by die baba te bepaal.
Die hipotese is dat die punktuasie van die amniotiese sak om die materiaal te ontvang, die banding plaasvind. Daar is ook 'n vraag of dieselfde risiko's sou geld vir die amniosentese wat later tydens swangerskap uitgevoer word.
Daar was nog 'n klein studie wat getoon het dat daar 'n toename in die amniotiese bandsindroom was toe 'n moeder in die vroeë swangerskap aan die dwelm Misoprostol blootgestel is. Dit word gewoonlik as 'n manier gegee om 'n aborsie te veroorsaak, en nie 'n algemene medikasie vir swanger vroue nie.
Daar is ook moontlike risikofaktore wat bekend is daarvoor dat hulle verskillende tipes geboortedefekte en probleme tydens swangerskap veroorsaak, wat indien moontlik moet verminder of uitgeskakel word. Dit sluit die volgende in:
Amniotiese bandsindroom word gewoonlik in ultraklank aangetref, maar gewoonlik nie na die twaalfde week van swangerskap nie. Daar is gebiede wat deur die ultraklanktegnikus geïdentifiseer is vir verdere studie. Dit sal gewoonlik bykomende toetsing of meer in-diepte ultraklank of moontlik 'n MRI aanleiding gee. Die MRI sal ook nuttig wees om te bepaal hoeveel skade aangerig is.
Ander toetse wat bestel kan word, sluit in:
Gerigte ultraklank (3D)
Daar is tans geen manier om te voorkom dat amniotiese bandsindroom voorkom nie. Terwyl ons wel sien dat sommige van die gevalle indringende voorgeboortetoetsing kon behels, soos chorionic villus steekproefneming (CVS), het die getal vroue wat indringende toetsing kies, dramaties gedaal omdat minder indringende toetse beskikbaar is.
Daar is ook algemene aanbevelings vir 'n gesonde swangerskap wat gevolg kan word om die beste opsie te verseker ten opsigte van die vermindering van geboortedefekte. Dit is gewoonlik 'n deel van voorversorging.
Die erns van die komplikasies van die amniotiese bandsindroom hang af van verskillende faktore. Dit sluit in hoe vroeg in die swangerskap die drade aan die liggaamsdeel vasgemaak het of los gekom het. Hoe vroeër in swangerskap dit voorkom, hoe meer ingewikkeld is die probleme.
Daar is twee moontlike maniere om die vangsindroom te behandel: voor geboorte via fetale chirurgie en na geboorte met 'n verskeidenheid operasies en terapieë. In die oorgrote meerderheid van die gevalle kan die amniotiese bandsindroom eers na die geboorte behandel word.
Op hierdie punt is daar gewoonlik net sorg vir die simptome en terapie om die skade wat reeds opgedoen het, te behandel. Dit kan insluit fisiese terapie, ortopediese chirurgie, mond- en kaakchirurgie, of selfs palliatiewe sorg. Die behandelings en operasies wat u gebruik, sal afhang van die liggaamsdele wat geraak word en die erns van die skade.
Daar is 'n paar nuwe behandelings wat in 'n paar sentra regoor die Verenigde State via fetale chirurgie gedoen word om sommige gevalle van vangsiekte tydens swangerskap te behandel. Alhoewel nie alle gevalle geskik is vir chirurgie nie, is dit 'n bespreking wat u met 'n spesialis sal moet voer. Fetale chirurgie sal gewoonlik vereis dat u na een van hierdie sentrums reis vir die behandeling en chirurgie. Dit kan beteken of nie dat u naby die sentrum sal moet bly totdat u geboorte het nie.
Vir fetale chirurgie word 'n potloodtipe-instrument in die baarmoeder geplaas. Dit word gebruik om die band uitmekaar te trek om die band van die ledemaat of liggaamsdeel vry te laat. Soms is die resultate dramaties, sê een chirurg dat die been onmiddellik na die gebruik van 'n laser om 'n band van die baba se been te verwyder, weer pienk geword het toe die bloedvloei herstel is.
Kontroversies en risiko's van fetale chirurgie
Die gebruik van fetale chirurgie vir die behandeling van vangsindroom is nie sonder omstredenheid nie. Die twee algemeenste soorte chirurgie behels die verwydering van 'n band wat die naelstring bedreig, wat sonder die operasie waarskynlik sou sterf; of die verwydering van 'n band om amputasie van 'n ledemaat te voorkom.
Die risiko's van chirurgie sluit infeksie, komplikasies van narkose, voortydige bevalling en ander komplikasies in. Hierdie risiko's kan dodelik wees en het daartoe gelei dat nie almal ondersteun om fetale chirurgie te onderneem om 'n ledemaat te red nie, want die amputasie van 'n ledemaat is moeilik, hoewel dit moeilik is. Dit is etiese kwessies tussen die ouers, praktisyns en die etiekkomitees van die verskillende hospitale.
Daar was nie veel chirurgies of studies nie, maar die klein studies wat gedoen is, toon 'n belowende sukseskoers van ongeveer 50 persent. Dit klink nie na 'n reuse sukseskoers nie, maar gegewe die eksperimentele aard van fetale chirurgie en die ekstra risiko's dat dit nodig is om die swangerskap voort te sit, word dit beskou as 'n hoë sukses. Die hoop is dat hoe meer chirurgie gedoen word, hoe hoër sal hierdie suksesfrekwensie wees. Dit hang af van die vind van die optimale gevalle, maar ook om die prosedure te verfyn en na-prosedure te versorg.
As u dit tydens u swangerskap ervaar, kan u wonder of dit weer in 'n toekomstige swangerskap sal gebeur. Dit word beskou as 'n nie-herhalende sindroom, wat beteken dat dit waarskynlik nie weer sal voorkom nie.
Alhoewel u vanselfsprekend die moontlike risikofaktore kan vermy of die voorkoms kan versag of verminder, kan u uself miskien gemoedsrus gee.
Copyright aanneming en pleegsorg: Amniotiese Bandsindroom komplikasie van swangerskap - aanneming en pleegsorgLees Meer