Net in: Lapierre e: i Suspensie 🚴‍ Dvuhkolessny Vriend
Net in: Lapierre e: i Suspensie
Dit lyk dalk futuristies, maar die elektronies beheerde skorsing is eintlik al vir meer as 15 jaar in een of ander vorm, maar dit het altyd gelyk of dit nie heeltemal gereed was vir die eerste keer nie.
Een van die eerste stelsels debuteer in die laat 1990's, van K2 en skokmaat Noleen. Dit het 'n piëzo-elektriese suspensie vir voor en agter gebruik, wat Smart Shock genoem word. Die stelsel het redelik goed gewerk vir die tyd, maar het gewoonlik (soms vinnig) misluk toe dit nat geword het.
Aangesien elektronika toenemend deel van ons ry-ervaring word, is dit dalk onvermydelik dat die skorsing die volgende grens is. Lapierre blyk dit so te dink, en sy e: i skok is 'n belowende stap vorentoe.
Die e: i-stelsel is 'n Lapierre-eksklusiewe, wat op sommige modelle in sy Zesty-roete, Zesty All-Mountain, en Pittige bergfietslyne gevind word.
Daar is drie hoofkomponente: die elektroniese beheerstelsel, versnellingsensors en die battery.
Die beheerstelsel bevat 'n skokgemonteerde elektroniese motor wat die agtervering se kompressiedemping tussen drie posisies skakel: slot, pedaal en oop.
Die motor word beheer deur 'n stewige rekenaar met 'n enkele knoppie om te wissel tussen outomatiese en drie manuele instellings: gesluit, pedaal en oop.
'N LED-aanduiding dui aan watter kompressiedempingsinstelling jy in is: rooi vir gesluit, geel vir pedaal, en groen vir oop. Die lig is solied wanneer dit in die outomatiese modus is en in handmatige modusse flits.
In die outomatiese modus, terwyl die ruiter trap, versteur die stelsel die versperringsdemping, maar skuif na die matige hobbelrige terrein en die volle oop modus vir groot treffers. Wanneer jy stoot, skakel die skok outomaties om oop te maak. Die gebruiker kan drie vlakke van sensitiwiteit stel, wat bepaal hoeveel krag die sensors moet neem voordat die stelsel uit die sluitingsmodus skakel.
Om die kragte te monitor, ontvang die rekenaar insette van versnellingsmeters wat op die stingel, vurk en onderbeugel gemonteer is. Die vurk self word nie deur die stelsel beheer nie, maar die sensors herlei inligting oor die terrein en die ophanging na die rekenaar, wat die skokmotor vertel om die modus te skakel. Al wat gebeur in minder as 'n tiende van 'n sekonde, sê Lapierre, en aangesien daar twee sensors naby die voorkant van die fiets is, kan die veringstelsel verander voordat die agterwiel selfs 'n botsing ervaar.
Dit word almal aangedryf deur 'n slanke silindriese battery wat op die aftrekbuis gemonteer is. Lapierre beweer 'n batteryduur van 25 uur, en die battery is maklik verwyderbaar vir laai.
Ek het net 'n paar ritte op die stelsel gehad, maar hulle was belowend. Ons toetsslae is 'n Lapierre Spicy 527, 'n 27,5-duim-wielfiets wat op die enduro-mark gerig is. Dit kom met RockShox se uitstekende Pike RC vurk (160mm reis) en Monarch agter skok (150mm reis).
In die outomatiese modus skakel die skorsing skoon en maklik tussen die kompressiedempingsinstellings. Die LED verander voortdurend kleure afhangende van watter instelling dit is, maar dit is moeilik om selfs te kyk terwyl jy ry. Jou primêre idee dat die stelsel werk, is die klank van die motorskakelinstellings. Dit is baie soos die geluid wat 'n elektroniese front derailleur maak wanneer dit verskuif.
Daar is 'n effense lag wanneer jy kus voordat die stelsel oorskakel na die oop modus. (As jy stoot, probeer jy nie pedaalkragte teenwerk nie, dus jy het nie 'n baie doeltreffende opskorting benodig nie.) In die mees aggressiewe sensitiwiteitsinstelling vereis die fiets 'n redelike groot treffer om van gesluit tot pedaal te skakel, en merkbaar minder so in die ander twee sensitiwiteitsvlakke.
Uit die oogpunt van die ruiter is die stelsel redelik elegant. Lapierre het die rekenaar aan 'n eenknoppie koppelvlak gestroom en die kontroleskerm van die eerste weergawe vrygestel wat in 2014 vrygestel is. Daar is eksterne drade vir die vurksensor en rekenaar en die battery is ekstern gemonteer, maar die res word binne-in die raam ingesteek. . Die onderste bracket sensor en drade is heeltemal in die raam.
Ons het nog nie 'n langtermyn-ervaring op die fiets nie, en bergfietsry se strawwe omstandighede, veral in enduro-stylry, is opvallend moeilik. Met sensitiewe elektroniese komponente in die vurk en onderbeugel, bly dit te sien hoe duursaam die stelsel is en maklik om te onderhou. Soek later 'n langtermyn-oorsig van die stelsel.