Stamvader Johann Andreas Bam van Schwerin, kom in 1725 na die Kaap op die skip “Geertruyda”. Hy was ‘n soldaat in diens van die VOC.
Schwerin se naam gaan moontlik ook terug op die Slawiese god Svarog, sodat Swarzyn letterlik “Plek van Svarog” sou beteken. Dit is die hoofstad van die Duitse deelstaat Mecklenburg-Voorpommere en is ‘n pragtige stadjie met mere en groen woude.
Die heel eerste verwysings na Schwerin was so vroeg as 1012. Die oorspronklike dorpie het oor eeue heen om ‘n fort ontwikkel.
‘n Groot deel van Schwerin is gedurende die Dertigjarige Oorlog en deur verwoestende brande in die 17de en 18de eeue vernietig, maar ‘n gedeelte van die ou stad het gelukkig bly staan, asook ‘n gedeelte wat die “Schelf” genoem word net buite die ou stad se grense.
Oppad van Hamburg-lughawe na Schwerin – 24 April 2013.
‘n Jagterskuiling. Dit is oral te sien op die platteland op die oop landerye langs woude.
Huisies in tradisionele Noord-Duitse boustyl.
Ons eerste stop is die Schwerin Opelug Museum. Die adres is Alte Crivitzer Landstraße 13, maar die museum se hoofingang is op hierdie grondpaadjie wat uit Alte Crivitzer Landstraße draai.
Die museum is in die vorm van ‘n antieke dorpie en is geleë in die “Mueßer Bucht” (die Mueß Cove) van die meer “Schweriner see” . Hier sien jy tradisionele Noord-Duitse huise, ‘n skaapwagter se huis, die dorpskool met sy hout bankies en ‘n smid se winkel, waar die smid nog elke Woensdag sy ysters bewerk. Saam met ‘n uitgestrekte tuin, plaaswerwe, skape wat wei en ‘n vrugteboord kry mens ‘n idee hoe ons Duitse voorvaders drie na vier eeue gelede geleef het.
Ingang na die “Bauernhof” (plaas).
Die skuur op die plaaswerf.
Die kontrepsie maak mens dankbaar vir huise met lopende water in krane!
Die plaashuis se “voordeur”.
Daardie jare was die gebruik om plaashuis, slaapplek vir die werkers en stalle vir die plaasdiers alles saam onder een dak te bou.
Die voordeur lei na ‘n oop spasie – ‘n werkspasie vir die boer. Aan die regterhand is die stalle.
Aan die linkerkant is die werkerskwartiere met die ingang na die plaashuis agter te sien.
Ons voorvaders was beslis kort mensies!
‘n Boeregesin wat ‘n eeu of twee terug in hierdie huis gewoon het.
‘n Plaaswerker se woonkwartiere.
‘n Slaapkamer in die plaashuis. Aan die bed kan mens ook die grootte van die mense aflei .
Die hart van die huis – die kombuis.
Die boervrou se “laundry”.
Trappe uit die kombuis lei na ‘n kelder.
Die boer se werkkamer.
Van die geboue in die museumdorpie.
‘n Sterk Skandinawiese invloed is oral te sien.
Die meeste mense in en om Schwerin was van landbou afhanklik maar die die stad se mere en ligging aan die Oossee (Baltiese See) het gesorg vir ‘n lewendige vissersbedryf.
“mak’t handwerk du ok buten swart, holl rein de hand un rein de hart”
Met dié demonstrasie neem ons afskeid van die museum en gaan soek na die mooiste gebou in Schwerin – die kasteel.
Pragtige ou geboue oppad na die kasteel.
Die Mecklenburgisches Staatstheater – ontwerp deur Georg Daniel en gebou tussen 1883 en1886 nadat die vorige teater in 1882 deur ‘n vuur vernietig is.
Sprokies mooie Schwerin kasteel.
Die kasteel staan op ‘n eiland in ‘n meer en vir eeue was dit die tuiste van die hertoë van Mecklenburg (later Mecklenburg-Schwerin). Dit is huidiglik die setel van die staatsparlement. Die publieke deel van die kasteel was ongelukkig toe weens restourasiewerk en ons kon daarom net buite om verken.
Beelde deur Christian Genschow aan weerskante van die brug.
Die grootste deel van die kasteel is in ‘n Barokse styl gebou, met hier en daar ‘n ander styl wat aangbou is. Hier aan die agterkant lyk die kasteel weer anders as voor en heel regs is ‘n Goties deel wat ouer lyk as die res.
Die pragtige tuine en terasse om die kasteel is daagliks oop vir die publiek.
‘n Beeld op die agterste terras van die kasteel – “Shepherd, attacked by a panther”
Boothuisies op die oorkantse oewer van die meer.
Ons ry die ou “Schelfstadt” binne.
Hertog Friedrich Wilhelm die ou “Schelfstadt” is in 1705. Sy doel was om handelaars en ambagsmanne na Schwerin te lok om die ekonomie en politieke onafhanklikheid te versterk. Die “Schelfstadt” het eers in 1832 deel geword het van die stad Schwerin.
Vandag lok sy vakmanshuise, die pragtige “Schelfmarkt” plein en die barok kerk in die “Puschkinstraße” talle besoekers.
In die Schelfstadt staan ‘n ou ‘n Evangeliese Lutherse kerk toegewy aan Saint Nicholas en is oorspronklik gebou in 1238, maar nadat dit vernietig is deur ‘n storm is dit in 1713 herbou na in die Barok-styl. Aangesien Johann Andreas Bam ‘n protestant was, sou hy heel moontlik deel van hierdie gemeente gewees het.
Die Schelfkirche voor 1651.
Cindy Bam en vriend. ‘n Beeld langs die kerk.
Aandete by Burwitz Legendär, Puschkinstraße 81, in die hartjie van ou Schwerin.
Oppad na ons hotel ry ons verby die Pfaffenteich meer. Dit het begin reën en die fotos is ongelukkig nie baie duidelik nie.
In die hartjie van die stad lê die “Pfaffenteich” meer. Rondom die meer, wat in die 13de eeu kunsmatig geskep as ‘n molendam (meuledam), is daar verskeie elegante geboue soos die huis van die hof argitek Demmler ( die “Küken” huis).
Op die oorkantste oewer is die groot oranje-kleurige, kasteelagtige Arsenaal , ook deur Demmler gebou in 1837 as die Groothertog se Arsenaal. Dit is in die Engelse Tudor-styl en huisves deesdae die Ministerie van Binnelandse Sake van Mecklenburg-Vorpommern.
Die pragtige Schwerin treinstasie vanuit ons hotelkamer.
Ons hotel – Inter City Hotel, Schwerin. Voor die hotel en die stasie in ‘n oop plein waar vroegogged stalletjies opgeslaan word met kos en plante.
Lekker gerookte vis…
Lente in Schwerin.
Weer oppad – hierdie keer na Gollmitz in die Uckermark.
‘n Laaste stop by ‘n supermark is die Schelfstadt vir voorrade vir die dag.
Terug na Hamburg… – Gaan na Gollmitz…
Posted on April 21, 2014 December 3, 2016 Author FamCategories Schwerin
Previous Previous post: Duitsland