Fenologie Geskiedenis en Invloed
Waarom Fenologie nou beskou word as 'n Pseudowetenskap
Kan 'n stamp op die agterkant van jou kop 'n idee gee van jou innerlike persoonlikheid ? Hierdie idee was 'n sentrale tema in die pseudowetenskap bekend as frenologie , 'n dissipline wat verband hou met die koppeling van stampe op 'n persoon se kop tot sekere aspekte van die individu se persoonlikheid en karakter.
Kom ons kyk nou hoe die frenologie gekom het, sy opkoms tot gewildheid en die invloed daarvan op die sielkunde.
'N Kort geskiedenis van fenologie
Fenologie is ontwikkel deur 'n Duitse dokter genaamd Franz Joseph Gall in die laat 1700's. Gall het opgemerk dat die serebrale korteks van mense baie groter was as dié van diere, wat volgens hom geglo het wat mense intellektueel beter gemaak het. Uiteindelik het hy oortuig geword dat die fisiese eienskappe van die korteks ook in die vorm en grootte van die skedel gesien kan word. Met ander woorde, hy het geglo dat stampe op die oppervlak van die brein opgespoor kan word deur die knoppe op die oppervlak van 'n individu se kop te voel.
Nadat hy die koppe van 'n aantal jong kuikens ondersoek het, het Gall gevind dat baie van hulle skote net bo hul ore op hul skedel gehad het. Hy het dan voorgestel dat die hobbels, indentasies en algehele vorm van die skedel gekoppel kan word aan verskillende aspekte van 'n persoon se persoonlikheid , karakter en vermoëns. Met sy jong tasakkies, byvoorbeeld, het hy voorgestel dat die stamp agter hulle ore geassosieer word met 'n neiging om te steel, te lieg of te mislei.
In sy boek oor die onderwerp van frenologie het Gall voorgestel dat:
Morele en intellektuele fakulteite was aangebore. Met ander woorde, mense is gebore met hul morele karakter en intelligensie. As jy 'n dief was, was dit omdat jy gebore was met 'n vooroordeel vir bedrog.
Die oefening of manifestasie van hierdie fakulteite was afhanklik van hul organisasie.
Die brein het al die geneigdhede, sentimente en fakulteite beheer.
Die brein is saamgestel uit soveel organe as daar verskillende fakulteite, geneigdhede en sentimente is.
Die vorm van die skedel het die vorm en ontwikkeling van die brein se organe voorgestel en weerspieël.
Gall het ondersteuning gesoek vir sy idees deur die skedels van mense in gevangenisse, hospitale en asiele te meet, veral dié met vreemdvormige koppe. Op grond van wat hy gevind het, ontwikkel Gall 'n stelsel van 27 verskillende "fakulteite" wat hy geglo het, kan direk gediagnoseer word deur spesifieke dele van die kop te assesseer.
Hy het ook 'n grafiek geskep wat gewys het watter dele van die skedel is geassosieer met spesifieke eienskappe of eienskappe.
Die 27 "Fakulteite" in Fenologie
So, wat was Gall se 27 fakulteite? Die volgende lysrekeninge vir die een wat hy geïdentifiseer het, elk waarvan hy geglo het, het ooreenstem met 'n bepaalde streek van die kop.
Die liefde van jou nageslag
Betroubaarheid en vriendskap
Selfverdediging, moed en veg
Guile, acuteness; slimheid
Eiendomsbeskouing; die neiging om te steel
Trotsheid, arrogansie, hoogmoed, liefde vir gesag, hoogmoed
Vanity, ambisie, liefde van glorie
Aanleg om opgevoed te word
Sense van ligging en plek
Herinnering van mense
Die gevoel van kleure
Sin vir klank en musikale talent
Satire en wit
vriendelikheid; deernis; sensitiwiteit; morele sin
Nagemaak en nabootsing
Probleme met Gall se Phrenology
Gall se metodes het egter wetenskaplike strengheid gehad en hy het verkies om eenvoudig geen bewyse te weerspreek wat sy idees weerspreek nie. Desondanks het die fenologie al vanaf die 1800's al hoe gewild geword in die vroeë 1900's.
Nadat u kop deur 'n frenoloog ondersoek is, was 'n gewilde aktiwiteit gedurende die Victoriaanse era en dit het redelik gewild gebly, selfs nadat bewyse begin het teen Gall se idees.
Gall se idees het baie volgelinge gekry, maar hy het aansienlike kritiek van wetenskaplikes sowel as ander groepe gelok. Die Katolieke kerk het geglo dat sy voorstel van 'n "godsdiensorgaan" atheïsties was, en in 1802 is sy publikasies by die Indeks van Verbode Boeke gevoeg.
Na Gall se dood in 1828, het verskeie van sy volgelinge voortgegaan met die ontwikkeling van frenologie, wat van Gall se pogings tot die wetenskap in iets van 'n kultus geneem het. Fenologie verwysings het ook dikwels in populêre kultuur begin verskyn.
Ten spyte van frenologie se kort gewildheid, is dit uiteindelik as 'n pseudowetenskap beskou, baie soos astrologie, numerologie en palmkunde. Kritiek van sommige van die bekendste breinnavorsers het 'n belangrike rol gespeel in hierdie omkering van populêre sienings van fenologie.
In 1843 het Pierre Flourens bevind dat die fundamentele aanname van frenologie - dat die skedel se kontoere ooreenstem met die onderliggende vorm van die brein - verkeerd was. In sy Elementêre Verhandeling oor Mensfisiologie het fisioloog Francois Magendie sy ontslag van frenologie opgesom deur te skryf:
Fenologie, 'n pseudowetenskap van die hedendaagse dag; soos astrologie, nekromansie en alchemie van voormalige tye, maak dit voor dat die verskillende soorte geheue in die brein gelokaliseer word. Maar sy pogings is blote bewerings, wat nie vir 'n oomblik ondersoek sal word nie.
Invloed van Fenologie
Terwyl fenologie lank reeds as 'n pseudowetenskap geïdentifiseer is, het dit help om belangrike bydraes tot die gebied van neurologie te maak. Danksy die fokus op fenologie, het navorsers meer belang gestel in die konsep van kortikale lokalisering, 'n idee wat daarop dui dat sekere verstandelike funksies in bepaalde dele van die brein gelokaliseer word.
Terwyl Gall en ander frenoloë verkeerdelik geglo het dat stampe op die kop ooreenstem met persoonlikheid en vermoëns, was hulle korrek om te glo dat verskillende geestelike vermoëns met verskillende areas van die brein geassosieer word. Moderne navorsingsmetodes stel wetenskaplikes in staat om gesofistikeerde gereedskap soos MRI- en PET-skanderings te gebruik om meer te leer oor die lokalisering van funksie binne die brein.