Wilde en verboude plante van die wêreld: diversiteit, menslike gebruik - Tuin blomme, plante en struike - 2021
In die wêreld is daar wilde en gekweekte plante. Hul grootste verskil lê in die feit dat 'n gekweekte persoon doelbewus groei, 'n verskeidenheid rasse binne spesies toon.
Dit is egter 'n nie-wetenskaplike klassifikasie van flora verteenwoordigers.
Algemene klassifikasie van wilde en gekweekte plante
Wetenskaplikes verdeel alle plante in twee sub-koninkryke: laer en hoër. Die eerste groep bestaan ​​uit vier afdelings: bruin, groen, rooi en diatome. Die hoër afdelings sluit die volgende afdelings in: mosagtige, perdvormige, lentikulêre, psilotovidnye, varing, gimnosperme en angiosperme. Die eerste vyf groepe plante vermenigvuldig met behulp van spore, en die laaste twee - met sade. Gimnosperme verskil van angiosperme deurdat hulle blomme het, dus word die plante in hierdie afdeling ook blomplante genoem. Basies behoort die bewerkte plante van die wêreld tot die Angiosperms-afdeling. En in die algemeen is blom- en gimnosperme verreweg die meeste talle plante.
Gewilde en gekweekte plante, geproduseer deur sade, is baie uiteenlopend en talryk.
Kom ons kyk eers na die wetenskaplike klassifikasie van hierdie verteenwoordigers van die flora. Dus, wilde-groeiende en verboude plante wat by die blomdepartement behels, word in twee klasse verdeel, afhangende van die struktuur van die saad: monokotte en dicotte. Om eensaadlobbiges behoort sulke families as graan en lelie. Sulke plante word in die meeste gevalle verbou. Sulke spesies soos berk, willow, solanaceous, cruciferous, boontjie, komplekse-gekleurde, rosaceous kan toegeskryf word aan tweesaadlobbiges. Onder hulle is daar ook baie gewasse wat deur die mens gegroei word.
Ander plant klassifikasies
Afhangende van die lewensvorm, kan wilde en verboude plante in agt groepe verdeel word:
Bome. Dit is meerjarige plante met 'n houtagtige, uitgesproke stam van 2 meter hoog.
Struike (struike). Meerjarige verteenwoordigers van die flora met stywe stingels het egter nie 'n uitgesproke stam nie. Die vertakking van sulke plante begin vanaf die grond self.
Struike. Dit is meerjarige plante met verstewerde onderste dele van stingels en grasse boonste. Hulle hoogte is 1 meter. Dit is nie so 'n groot groep plante nie. Slegs sekere tipes ephedra, astragalus en dies meer behoort daaraan.
Struike. Besit dieselfde eienskappe as struike, maar 'n kleiner hoogte - nie meer as 0,5 meter nie.
Semishrubs. Baie soortgelyk aan struike, maar het ongeveer dieselfde hoogte as die struike. Half-struike sluit byvoorbeeld sekere soorte wurmhout in.
Vetplante. Meerjarige plante met sappige, vlesige stamme en blare, wat spaarwater bevat. Hierdie groep sluit baie binnenshuise blomme in: aalwyn, kalanchoe, kaktusse, ens.
Liana. Hulle benodig ondersteuning om die situasie te handhaaf. Hulle word verdeel in klim en klim.
Gras. Plante met sappige groen lote is nie styf nie. Hierdie lewensvorm het baie gekweekte plante en potblomme.
Daar is ook lewensvorme soos parasiete en epifiete. Hulle is soortgelyk deurdat hulle op ander plante vestig. Die verskil tussen hulle is egter dat parasiete ten koste van hul "eienaars" voed, en epifiete veroorsaak nie skade aan die plante waarop hulle woon nie.
Wilde en gekweekte plante, voorbeelde van wat in die prente gesien kan word, kan ook in groepe verdeel word afhangende van die duur van hul lewe. So, ken jaarlikse, tweejaarlikse en meerjarige toekennings toe. Annuale en tweejaarlikse plante is hoofsaaklik kruieagtige plante, terwyl meerjarige plante struike, halwe struike, bome, ens. Kan wees.
Gekweekte en wilde plante. name
Graad 2 van die sekondêre skool is die tydperk wanneer kinders begin om sistematiese kennis te ontvang oor voorwerpe van lewendige en oneindige natuur. 'N Vorige studie van die vak is propedeuties van aard. Maar reeds in die tweede graad word konsepte soos bewerkte en wilde plante byvoorbeeld ingevoer.
Die name van die groepe word duidelik vir kinders na die oefeninge, waar daar voorgestel word om pare plante te vergelyk. Byvoorbeeld, gran en appel, berk en pruim, kruisbes en jeneverbes, tamaties en voetsole, ertjies en sigorei. Die onderwyser nooi kinders uit om aandag te skenk aan waar die vergelykende spesies groei, watter voorwaardes vir hulle nodig is, wat omgee vir hulle.
Na die werk wat gedoen is, kom kinders maklik tot die gevolgtrekking dat alle plante in twee groot groepe verdeel word. Diegene wat omgee vir mense, word kultureel genoem. Wilde plante het hul naam gekry vanweë die feit dat hulle oral groei. Vir hulle ontwikkeling, benodig rypwording, vrugte geen menslike ingryping nie.
Wilde plante: voorbeelde
'N Mens kan baie voorbeelde van sulke verteenwoordigers van die fauna noem. Onder hierdie plante kan baie anders gevind word. In die algemeen kan hulle in drie groepe verdeel word.. Die eerste groep sluit in plante wat nie 'n persoon bring nie, ook nie goed of kwaad nie. Dit is die meerderheid. As 'n reël word hulle deur diere en voëls as weiding gebruik. Die tweede groep sluit plante in wat 'n mens bevoordeel. En laastens kan die derde groep blomme en kruie toegeskryf word, wat dit wenslik is om te omseil, aangesien dit net 'n mens skade aandoen.
Die "skadelike groep" sluit in giftige struike (byvoorbeeld, giftige mylpale) en onkruide wat groot skade aan die landbou veroorsaak, nuttige plante (byvoorbeeld grasveld of tuinlap) verdrink.. Die volgende kan toegeskryf word aan die "nuttige" groep:
Plante wat 'n persoon gebruik vir behandeling. Van hierdie mense berei mense medisinale afkooksels en infusies voor, broei tee saam met hulle, wat genesende eienskappe het. Voorbeelde hiervan is plantain, maagd, coltsfoot, paardebloem,
Pragtige blomme wat estetiese voordele vir die mens bring. Van hulle kan jy oorspronklike ruikers en blommerangskikkings maak. Dit sluit in 'n verskeidenheid bosblomme,
Kruie en blomme wat goeie heuningplante is, soos klawer,
Eetbare wortels en kruie wat mense eet. Hulle bevat 'n groot hoeveelheid vitamiene en voedingstowwe. Die belangrikste ding is om hulle nie langs die paaie te versamel nie, maar in die bos of in die veld. Die helderste voorbeelde van groen gras is wilde sout, snyt, brandnetel.
Baie wild daar is "gekweekte" dubbels. In hierdie geval verskil hulle van mekaar in grootte en voorkoms. Byvoorbeeld, wilde siroop verskil van sout, wat in die tuin gegroei word, kleiner in grootte en 'n ander vorm van blare. Net so verskil die wilde aarbei van sy "gekweekte" relatiewe, aarbeie of Victoria, in die vorm van blare, in grootte en smaak van bessies.
Hierdie flora verteenwoordigers baie interessante eienskappe. U kan hieroor lees in skoolhandboeke oor plantkunde, asook in spesiale naslaanboeke. Een van die mees opvallende kenmerke is die volgende:
Hulle pas goed by enige temperatuurskommelinge, op enige weer en klimaatstoestande,
In vergelyking met hul "kulturele" familie, is wilde-groeiende mense meer rypbestand en bestand teen aggressiewe eksterne invloede,
Hul vrugte is dikwels onvanpas vir kos as gevolg van die suur smaak. So, byvoorbeeld, kan die vrugte van die appel-wild heeltemal oneetbaar lyk in vergelyking met die vrugte van daardie appelbome wat in die tuin en tuin groei,
Gekweekte plante kan nie wild gemaak word nie. Selfs die struike en bome wat groei in verlate tuine en tuine, loop amper nie wild nie. Maar die wilde kan maklik deur 'n enting gekweek word.
Onder die wilde plante is baie giftigwat 'n sterflike gevaar vir die mens verteenwoordig. Een van die gevaarlikste is die giftige mylpaal, dit is selfs in die ou dae as gif gebruik as hulle 'n oneerlike persoon wou vernietig. Om dodelike gevaar te vermy, moet jy weet watter giftige plante lyk. U kan hul foto's op die internet en in gespesialiseerde literatuur sien. En kinders moet vas bewus wees dat dit streng verbied is om te braak, laat staan ​​hulle sonder toestemming van volwassenes in hul mond.
Hierdie elementêre reël van veilige gedrag in die bos en in die veld moet streng gevolg word. Weet ook dat die giftige plante "in die gesig" moet wees boere wat hulself geoes het, voer vir vee. Onder wilde plante is daar kruie wat skadeloos is vir die mens, maar dit kan ernstige voedselvergiftiging in huisdiere veroorsaak.
Onder hierdie plante is baie medisinale. Baie wildplante is ook uitstekende kos vir klein en groot horings. As jy lees oor die voordele van hierdie plante, kan jy baie interessante dinge leer. Van die vroegste tye is baie kruie in Rusland as genesend, voordelig en selfs voedsaam beskou. In die jare van hongersnood tydens swak oes is baie kruie geëet. Natuurlik, onder wilde grasse en blomme is daar baie giftige en skadelike onkruide. Daarom is dit baie belangrik om nie nuttige wilde plante te meng met skadelike of "neutrale" mense wat geen voordeel of skade bring nie.
So byvoorbeeld Wilde smaak is van twee soorte: eetbare sorrel (klein klein blare) en "perd" sout, wat geen voedingswaarde het nie en nie 'n aangename smaak het nie ('n plant met 'n dik lang stam en groot blare, gevorm soos eetbare wilde sout). Baie wilde plante met praktiese voordele, mense doelbewus plant en groei. Byvoorbeeld, die klawer kan op sigself groei, en dit kan gekweek word vir groot en klein beeste of as 'n heuningplant vir 'n byeboerderyplaas.
Nou is daar min mense wat goed vertroud is met die voordele van wilde plante, met die uitsondering van plantkundiges. Maar In die ou dae in Rusland was daar baie kruiedokters. Hulle het nie net medisyne van hulle voorberei nie, maar het ook sakrale of magiese eienskappe aan sekere kruie toegeskryf. Praktiese kennis van die voordele van wilde plante is gemeng met bygeloof. Tans is die antieke kruie-wetenskap 'n praktiese tak van medisyne - kruiemiddels.
Moderne fitoterapeute skryf nie meer magiese eienskappe aan wilde kruie toe nie, maar word gebruik om medisyne te maak wat baie ernstige siektes, insluitend onkologie, effektief behandel. Baie mense wat 'n gesonde lewenstyl lei, sluit aktiewe wortels in hul daaglikse dieet. Hul grootste voordeel is dat hulle kragtige antioksidante bevat wat die proses van fisiologiese veroudering vertraag.
Sedert antieke tye speel wilde plante 'n belangrike rol in die menslike lewe. Hulle mag weesvriende "en" vyande ". Daarom is dit baie belangrik om "deur die gesig" sowel nuttig as giftig te ken. Nuttige wilde plante - die eerste assistente van die mens in die behandeling, voeding, landbou. Om die bruikbare eienskappe so doeltreffend moontlik te benut, moet jy so dikwels as moontlik gespesialiseerde literatuur oor plantkunde, biologie en die aard van jou geboorteland lees.
Struktuur en beskerming
Die meeste verteenwoordigers van die flora het:
Ontsnap het die stam met blare genoem. Die stam is die stam van die boom. Die wortelstelsel en blare is die broodwenners van bome en grasse. En met die hulp van die wortels word hulle op die oppervlak van die aarde gehou. As gevolg van die ontwikkeling, wat vir eeue lank geduur het, het sommige lede van die plantyk geleer om hulself te beskerm teen insekte en diere wat herbivore is.
Dikwels in die rol van verdedigers is die stamme en blare. Blare kan 'n spesiale stof produseer wat die plant bitter in smaak of selfs giftig maak (naaldboom of wildewortel), of stingel (brandnetel) of skerp (sedge en kaktus). Dikwels omsingel die stamme hulself deur dorings en dorings.. Al hierdie metodes help om plante te beskerm teen almal wat hulle wil eet.
Dit is interessant: die sel sentrum is wat dit is, die waarde daarvan in die selverdelingstelsel.
Die flora van die Aarde is nie net ryk nie, maar divers. Dit is, die plante is baie anders as mekaar. Terselfdertyd kan hulle deur sommige funksies gekombineer word. In voorkoms is hulle verenig in die familie. Dit beteken dat hulle gemeenskaplike voorouers het wat baie, baie lank gelede verskyn het.
Byvoorbeeld Daar is 'n familie van graan, of grasse, wat die bekende plante wat in die ekonomie gebruik word, insluit:
Van al die graangewasse is die belangrikste een koring, wat hulle begin groei selfs wanneer mense in grotte gewoon het.
Meer plante word verdeel in spesies en genera. Hoe hierdie verdeling plaasvind, kan gevind word in spesiale boeke - naslaanboeke. Dit is nodig om te weet of dit moontlik is om 'n plant vir kos te gebruik, om medisyne daaruit te maak.
'N Groot aantal plante vorm nie sade, blomme en vrugte nie. Baie is nie groen geverf nie, en in sommige is daar glad nie chlorofil nie, soos in sampioene. In terme van hul grootte is die verteenwoordigers van die flora ook anders. Sommige is klein en kan slegs gesien word met 'n mikroskoop. Ander, wat hul volwassenheid bereik, word reuse.
Dit is interessant: hoeveel oë het 'n by, die struktuur van die visieorgane in bye.
Benewens die verskille hierbo beskryf., plante word gekweek en wild.
Kulturele is dié wat mense self aanplant en versorg.
En die wilde vermenigvuldig, groei, bloei en dra vrugte self.
Die graan wat reeds genoem is, word ook verbou. Hulle is die belangrikste vir die menslike lewe. Na hulle word aartappels, beet, ertjies en boontjies veral gewaardeer. Sommige gekweekte plante word nie net aan mense nie, maar ook aan diere geëet. Hulle word ook gebruik om medisyne te maak, hulle word gekweek vir skoonheid, plant hulle in parke, tuine en op die vensterbank.
Die mens gebruik verskillende dele van plante vir sy behoeftes:
Maar al die plante was aanvanklik wild. Baie soorte mense wat uit verskillende lande gebring iswaar daar ander weerstoestande was. Hulle moes die plante meer of minder vog en voedingstowwe gee, plant hulle vroeër of later.
Wild en huishoudelik
Nadat hulle gekweek is, het die plante baie verander, veral die dele wat mense nodig het. Hulle het in grootte gestyg, en hul eienskappe het verander. Byvoorbeeld, die vrugte van appel en aarbei het baie groter en lekker geword. Aartappels bevat nou meer stysel en word ook groter. Graankorrels in vergelyking met hul voorgangers bevat meer stowwe wat deur die mens benodig word.
Wildspesies het minder voedingstowwe as hul kulturele "broers". Die meeste van die wilde en gekweekte plante benodig baie vog vir hul lewe en ontwikkeling. Om 'n ryk oes in te samel, is dit nodig om te bestudeer wat nodig is vir elke spesie en die reëls te volg.
Daar is wild en gras, en bome en struike.
Oorweeg sommige van hulle.
Dit behoort aan die familie van plantains en is jaarliks ​​en meerjarig. Dit groei langs paaie, velde, wei en woestyne. Daar is baie soorte plantain, insluitend groot en medium. Dit word gebruik vir die vervaardiging van dwelms wat wonde genees, tinkture daarvan maak wat hulle drink, sodat voedsel verteer wanneer die keel seer word. Plantain sade hou vas aan die velle van diere, klere, skoene, mense - so hulle versprei oor groot gebiede.
Soos die plantain, groei dit naby paaie, in weivelde en velde. Dit is 'n meerjarige kruie wat aan die Compositae-familie behoort. Hierdie naam kom uit die feit dat die bruin wit blomme met baie blare het. Dit word as medisyne gebruik.Hulle word by verskeie geregte gevoeg om hul smaak te verbeter en word geteel om hulle te bewonder.
Dit is ook 'n meerjarige gras en behoort ook aan die asteraceae. Welbekend is die paardebloem officinalis. Hy het lang basale blare en helder geel blomme. Wanneer die nag val of in onweer, sluit dit. Wanneer die teeltyd kom, val die geel blomblare en word dit deur deursigtige hare vervang. Hulle word deur die wind opgetel en oor lang afstande oorgedra. Paardebloem is ook bekend as 'n medisinale plant, wat duidelik uit sy naam is.
Bloeiende kruie van die brandnetelfamilie. Sy stingels en blare bedek hare. Om die brandnetel aan te raak is dus gevaarlik - dit verbrand die vel en blase verskyn daarop. Gewoonlik veroorsaak sulke brandwonde nie veel skade nie, alhoewel hulle pyn veroorsaak. Maar in warm lande is daar 'n paar spesies wat jy kan sterf deur aan te raak. So, die plant is beskerm teen plante. Dit is een jaar en meer jaar. Плодом крапивы является маленький плоский орешек.
Крапиву применяют в медицине, из неё готовят суп и салат, ею кормят домашних животных. Чтобы она перестала быть жгучей, её нужно обдать кипятком. Крапиву хорошо добавлять в воду, когда волосы ополаскиваются после мытья. Daarna word hulle glad, syagtig.
Dit was lankal in Rusland van brandnetels seile en sterk sakke. In Japan is daar stof vervaardig, wat baie duursaam was. Uit hierdie stof het hulle klere vir krijgers gesaai en selfs skilde en boogstrings vir boë gemaak. Vandag word hierdie plant gebruik in die vervaardiging van ligweefsel.. En met die hulp van infusie van gedroogde brandnetelblare, veg hulle plae, soos plantluise.
In die natuur is daar plante wat ook in die tuin gegroei word:
Plante uit die Rooi Boek
Die aantal wilde plante is aansienlik verminder as gevolg van klimaatsverandering en menslike ekonomiese aktiwiteit. Hulle is ingesluit in die Rooi Boek, hulle moet beskerm word sodat die plante nie heeltemal van die aardbodem verdwyn nie.
Mag lelie van die vallei.
Sneeu wit sneeuwklok.
Oplossing in April. Sy blom is baie mooi. Dit bestaan ​​uit ses blomblare wit. Dit word ook 'n melkagtige blom genoem, aangesien 'n sneeuwklok knop soos 'n druppel melk lyk. As gevolg van sy skoonheid word hierdie plant deur groot hoeveelhede in mense geskeur. Daarom, rondom die groot stede, vind hy nie meer plaas nie. Versamel sneeuwklokjes, soos ander plante uit die Rooi Boek, is streng verbied.
'N Klein meerjarige plant met 'n vertakte wortel. Die blomme word versamel in bloeiwyses, sambrele. Wanneer hulle eers oopgaan, het hulle 'n helder pers kleur, en later verdonker. Namate die blomme geleidelik blom, het die longvis 'n veelkleurige kleur. Dit word sedert antieke tye in medisyne gebruik. Ontbind in April - Mei vir net een maand. Medunitsa plant is vernoem omdat die bye hulde daar in die vroeë lente versamel.
'N Klein regop struik. Hy het min takke met 'n grysgeel bas. Die stam en takke is bedek met bruin kolletjies. Die blare is lank, ovaal, draai aan die punte van die takke. 'N eienaardigheid van wolf bast is dat die eerste lilac-pienk blomme verskyn eerste, en dan verlaat. Blomme stoot 'n delikate geur uitDit lyk soos die reuk van vanille. Die giftige vrugte ryp in Augustus, dit is rooi van kleur, die blare is groen.
'N Klein kruie met los tossels van geurige wit blomme van dieselfde grootte. Lyubka blomme dubbele laat Mei en Junie. Dit word ook 'n bos orgidee genoem - vir sy skoonheid of nagviolet, aangesien dit in die aand baie sterk reuk.
In die natuur het plante natuurlike vyande, behalwe diere, dit is die sogenaamde plae wat insluit:
Bosluise. Hulle word in die natuur gevind duisend spesies. Die meeste is mikroskopies in grootte. Onder hulle is baie gevaarlik. Om op die blare of stingels te kom, suig hulle die sap uit hulle, daarom begin die lote die vorm verloor. Sommige bosluise is draers van virusse.
Mot bevind. Hierdie insekte behoort aan die vlinderfamilie. Klein klein larwes van klein grootte, het selde individue van medium grootte gevind, wat 'n vlerkspan van 5 tot 20 mm het. Russe eet blare, waarna die plant meestal doodgaan.
Volwasse plantluis. Daar is duisende plantluise. Dit is 'n baie klein insek van swart of groen kleur wat in grootte van 1 tot 5 mm wissel. In die middel van die somer het baie plantluise vlerke wat hulle help om lang afstande te beweeg om na nuwe kos te soek. Plantluis lewe op die onderkant van die blare, op die knoppe en boontjies van plantskote. Sy eet blare, stingels en blomme.
Met allerhande plae moet met behulp van spesiale gereedskap geveg word, anders kan hulle bome, gras en struike vernietig.
In die plantwêreld word flora volgens kenmerkende eienskappe, lewensverwagting en habitat geklassifiseer.. Die termyn van die lewe word in verskillende groeiperiode verdeel:
Jaarplante. Hulle volle siklus duur vir een jaar en eindig in volledige uitwissing. Dikwels groei op droë gronde van die steppe-sone, semi-woestyne en woestyne. In seldsame gevalle kan gevind word in die sirkumpolêre streke en hoë berge.
Twee-jariges leef van 'n jaar tot twee jaar. Onder gunstige omstandighede word die winterkoue goed verdra. In die eerste bestaansjaar word die stam, blare en wortelstelsel gevorm. Die volgende jaar kom die tyd van blom, die voorkoms van vrugte en sade, gevolg deur die dood.
Meerjarige verteenwoordigers van die flora, wat twee jaar of langer leef, word verdeel in bladwisselende en immergroen spesies. In die trope en subtrope groei steeds, in gematigde breedtegrade wat weerstand bied teen lae temperature. Hulle kan herhaal blom en vrugte.
Volgens hulle doel word hulle verdeel in eetbare, neutrale, medisinale en wilde plante wat gevaarlik is vir menslike aktiwiteit en menslike gesondheid. Die name en eienskappe van baie van hulle is belangrik om te weet om vergiftiging te vermy.
Nuttig - dit is plante wat in kook of kruie medisyne gebruik word.
Neutrale word nie deur mense verbruik nie en is nie skadelik nie. Hulle word deur herbivore en voëls geëet.
Gevaarlike kruie bevat giftige stowwe of is onkruid wat die groei van tuinbougewasse vertraag.
Sommige eetbare spesies het hul gekweekte tweeling. Dit sluit in siroop en wilde aarbeie. Hulle word onderskei van hul huishoudelike eweknieë deur hul kleiner blare en vrugte.
Baie wilde kruidagtige plante is beter in hul genesende eienskappe vir farmaseutiese preparate en word wyd gebruik in die voorkoming en behandeling van verskeie siektes. Sommige groei net in die wild, ander is al tuis gekweek. Die gewildste plante sluit die volgende tipes in:
Kloof, of klou, word wyd versprei naby menslike bewoning, in woude, in kloof. Dit het groot blare en dik risoom. Geplant deur sferiese stekels. Bloeitydperk - van Junie tot Augustus. Die wortel bevat essensiële olies, askorbiensuur, tanniene, proteïene. Gebruik in medisyne en skoonheidsmiddels.
Sigore - Asteraceae plant met blou blomme en melksap. Dit groei langs paaie, in velde en wei. Benewens inulien is dit ryk aan verskeie organiese sure, glikosiede, B-vitamiene, sink, koper, yster en chroom. Bekend as 'n goeie koffievervanger. Dit word aangedui vir diabetes, siektes van die kardiovaskulêre stelsel.
Pers Echinacea is bekend vir sy kragtige immunostimulerende effek. In die natuur is daar tien spesies plante met wit, geel en pienk blomme.
Yarrow is 'n baie gewilde medisyne in volksgeneeskunde. Behandel meerjarige plante met klein blomme mandjies van pienk of wit skaduwee. Dit groei in die steppe en woude. Dit word gebruik in inflammatoriese prosesse, allergiese reaksies, hoë bloeddruk. Dit bestaan ​​uit sure, harse, vetterige en essensiële olies.
Dubbele brandnetel word oral gevind. Dit het 'n lang kruipende risoom en brandende hare op die stam en blare. Dit het 'n hemostatiese en wondgenesende effek. Die plant is ryk aan askorbiensuur en miensuur, proteïene, tanniene.
Gebreekte seedoring is wild en tuin. Bekend vir sy uitstekende voedings- en genesende eienskappe. Die takke van klein bome of struike aan die einde van die somer word bedek met oranje vrugte. Die lys van bruikbare stowwe sluit in minerale soute, vitamiene P en C, vetterige olies.
Lug as gevolg van die ryk inhoud van essensiële olies, stysel, tanniene is nuttig in hipertensie, brongitis, siektes van die spysverteringskanaal. Dit woon naby nabygeleë moerasse, mere, vloedvlakte. Aangedraai in swangerskap, peptiese ulkus, nierversaking, hipotensie.
Paardebloem, ten spyte van sy waardevolle medisinale eienskappe, word as 'n onkruid beskou en vernietig. Dit bevat sulke nuttige elemente soos fosfor en kalium. Dit word aanbeveel as 'n kalmeermiddel, kalmeermiddel en tonikum. Sous en paardebloem sap reinig die liggaam van gifstowwe, verlig koors, verbeter die pankreas en spysverteringskanaal.
Sulke kruie soos mint en tiemie het nie net genesende eienskappe nie, maar gee ook die sous 'n aangename smaak. Gedroogde blare kan die hele jaar deur gebruik word van tee.
In die plantdiversiteit word 'n belangrike plek beset deur groter spesies flora wat aan die familie van struike behoort. Hulle is pretensieloos om weervoorspellings te verander, benodig nie kunsmatige bestuiwing nie en kan enige area versier. Struike, soos kruie, word in groepe verdeel:
Bloei is jasmyn, lila, spirea, Japannese kweepeer. Hulle dapper dorpe dadelik, hul groen bloei bring 'n unieke dekor, ongeag in die bos of in die tuin. Daarbenewens is die blomme van lila en jasmyn baie geurig.
Sagtevissoorte is algemeen in wild sowel as in tuintuine. Die gewildste is berberis, meidoorn, seedoorn, en wilde roos. Die vrugte van plante het 'n ryk samestelling van vitamiene en voordelige elemente. Wyd gebruik in medisyne en kosmetiese industrie.
Naaldbome is goed geskik vir landskapontwerp en die skepping van dekoratiewe heinings. Hul voordeel is die vermoë om in die winter groen te behaag. Dit sluit in dwerg denne, Kanadese spar, juniper.
Voordat jy die natuurlike struike na jou werf verskuif, moet jy jouself deeglik vergewis van hul eienskappe en hoe om vir hulle te sorg.
Die mooiste bosbewoners is blomplante. Elkeen het sy eie bloeiperiode. Daarom kan jy die subtiele skoonheid van bosblomme bewonder van vroeg in lente tot laat herfs.
Die eerste lente blomme verskyn op boskante wanneer daar nog sneeu is. Hulle staan ​​bekend as sneeuwklokjes. Wanneer die grond uiteindelik opwarm, begin die lelies van die vallei, viooltjies, krokusse, anemone blom. Onder die ornamentele rasse geteel deur telers Daar is ook baie skaars spesies op private erwe:
Die edele lewerkop lyk baie soos die glans en sneeuwklok. Blomme word oorvloedig bedek met stuifmeel wat insekte aantrek. Die blom het geen geur nie en verdwyn nie binne 'n week nie. Verkies oop areas, goed belig deur sonlig. Dit het medisinale eienskappe.
Lente Chistyak bloei heldergeel blink sterre en verskyn vroeg in die lente saam met sneeuwklokjes. Is 'n medisinale plant, maar tydens die volwassenheid van die blomme akkumuleer giftige stowwe. As gevolg van vinnige voortplanting kan 'n onkruid verander.
Kruiskan - sy bloeiwyses lyk soos 'n kwas, is pers of lila. Verkies gemengde woude en grond wat ryk is aan humus. Tuberous wortel. Die blom tydperk is twee maande - van middel-lente tot vroeë somer.
Mag lelie van die vallei op boskante en in klowe gevind word. Blomme lyk soos klokke met 'n ryk aroma en word omring deur groot, gladde blare. Hierdie plant is gewild onder kruiekundiges, aangesien dit gebruik word in die behandeling van verskeie patologieë van die kardiovaskulêre stelsel. Dit versprei met behulp van voëls wat die helderrooi vrugte van die lelie van die vallei eet.
Bloei in die somer
Die somer behaag met 'n ryk verskeidenheid natuurlike flora. Wilde blomme dek die vlaktes en die bosse.. Onder hulle is 'n spesiale plek bewoon deur plante met 'n genesende effek:
Ivan-tee, of smalblaarvuur, bereik 'n hoogte van twee meter, die stam is bestendig, die bloeiwyses is groot, versamel in 'n kwas. Kleur skarlaken met 'n pienk tint. Gunsteling habitat - sny, botsing, die hange van klowe. By die huis vereis dit verdunning as gevolg van die sterk groei van risome. Heuningplant met 'n massa genesende eienskappe.
Salomo druk, of kupena, die vorm van die blomme is 'n bietjie soos groot lelies van die vallei. Maar, anders as laasgenoemde, het geen reuk nie. Hy hou van nat grond onder bladwisselende en naaldbome. Vir verbouing in die tuin kan gepropageer word deur die wortel te verdeel. Kupena is giftig, maar is 'n medisinale plant.
Meadowsweet, of meadowsweet, met 'n hoë reguit stam en bloeiwyses in die vorm van 'n panicle, het 'n uitgesproke aroma van komkommer. Die blomme is klein, pienk of liggeel. Dit woon in steppe of bos-steppe streke. Meadowsweet is 'n baie vog-liefdevolle plant. Dit het uitstekende heuning en genesende eienskappe.
Somer wei het 'n groot hoeveelheid blomkruie. Onder hulle - korsblomme, vergeet-my-nie, klokkies, wilde poppies, kamille. Hulle kan vir terapeutiese doeleindes versamel word of pragtige ruikers vir estetiese plesier maak.
Herfs is 'n minder helder seisoen, wanneer baie plante vervaag, en hulle word vervang deur meer beskeie inwoners van die herfs natuur. Dit sluit in:
Oregano, of Oregano-gewone, is 'n klein ligte plant. Die ente van die takke is versier met pikke van pers kleur. Dit het 'n geurige geur en bitter smaak. Wyd gebruik in tradisionele medisyne en kook as 'n spesery. Dit groei in pyn- en aspen-areas van die bos.
Pansies, of tricolor violet, bloei die hele somer en tot die eerste ryp aan die einde van Oktober. Die bosviolet verskil van sy veld relatief slegs deur die kleur van die blare. Pretensieloos. Dit groei in lae woud, naby paaie en in bosbande op neutrale gronde. Dit word beskou as 'n medisinale plant.
Kolhikum, of herfs krokus, met die aanvang van herfs koue weer, geniet met groot blomme soos krokusse. Dit verkies die oewers van klein damme en waterweide. Plant dit by die dacha, dit moet onthou word dat kolhikum giftig is.
Ryk bosplantegroei sluit nie-blom spesies in. Dit is 'n meerjarige familie van varings, perdery en manchet. Hulle pas maklik by die huistoestande aan en kan 'n ekstra sjarme by die tuin voeg. Die hoek van wilde plantegroei wat op die terrein geskep word, stem volkome ooreen met die innerlike wêreld van die mens.
Verified by a expert
Wilde plante is plante wat niemand omgee nie, nie spesifiek plant nie, groei nie.
Voorbeelde: kamille, klawer, blomblom, lind, berk, denne, framboos, kersie, wilde roos, brandnetel, ens.
Gekweekte plante is plante wat 'n persoon spesifiek groei om in die alledaagse lewe te gebruik.
Voorbeelde: kool, perskes, sonneblom, druiwe, tamaties, rys, mielies, waatlemoen, ens. ens
Sluit Kennis Plus aan om al die antwoorde te kry. Vinnig, sonder advertensies en breek!
Moenie die belangrikheid mis nie - verbind Knowledge Plus om die antwoord nou te sien.
Kyk na die video om toegang tot die antwoord te kry
Sien antwoorde is verby
Die belangrikste verskille van wilde plante van gekweek
Sekere toestande is nodig vir plantegroei en -ontwikkeling. Kulturele spesies sulke toestande skep mense. Hy is op soek na 'n gunstige plek vir die aanplant van plante, produseer hulle voeding, verwyder onkruid, versamel gewasse, beskerm teen plae en siektes.
Wilde plante, waarvan die naam in talle naslaanboeke voorkom, hoef nie spesiale toestande te skep nie. Hulle pas hulself aan die lewe in die natuur aan.
Redes vir klassifikasie
Wilde plante, name en foto's waarvan ons so bekend is, het vroeër op die Aarde verskyn as kulturele spesies. Met ander woorde, die planeet was oorspronklik slegs bewoon deur wilde plante. Dit was hulle wat die ou man kos, skuiling, klere, gereedskap gegee het.
Tydens die byeenkoms het mense ondervinding opgedoen waardeur hulle die positiewe eienskappe van die wortels, blare, stamme en vrugte van sommige plante waardeer het. Geleidelik het 'n persoon die nuttigste spesie vir homself geleer om naby sy eie woning te groei en die resultate van sy werk vir 'n langer tydperk te gebruik as wat dit was by die insameling. So het kultivars van plante begin word as gevolg van versorging waarvoor hul smaak en ander eienskappe verbeter het.
Wilde plante, wie se name bekend is, word in groepe verdeel. Wetenskaplikes onderskei tussen hulle gras, bome, struike. Byvoorbeeld, jy kan maklik bepaal watter groep brandnetel, kamille, berk, hazel, rog, koringblom insluit. Daar moet gesê word dat gekweekte plante ook in sulke groepe verdeel word.
Natuurgebiede en plantverspreiding
Soort diversiteit, wat wild plante voorstel, hul name en hul belang in ekonomiese aktiwiteit is direk verwant aan die gebied van die Aarde waar hulle groei.
Die oorvloed van kos en medisinale wilde plantspesies word waargeneem in tropiese en subtropiese humiede klimaat. В зоне тундры и лесотундры видовое разнообразие растений более скудное, но здесь могут быть сосредоточены большие запасы, например, мхов, лишайников, используемых в разных отраслях народного хозяйства.Kruidagtige en struikplante, wat goeie oes bessies gee, is ook nie ongewoon vir die harde noordelike streke nie.
Onder medisinale grondstowwe word 'n spesiale plek bewoon deur wilde plante. Die name en betekenisse van medisyne wat gemaak word op grond van kruie, dele van bome en struike wat in die natuur groei, is onlangs aktief geskep en bestudeer, en hul lys het aansienlik uitgebrei. Die ryk ervaring van die gebruik van wilde plante as medisyne is beskikbaar by tradisionele genesers.
Die aantal volledig bestudeer en gebruik deur mense in die samestelling van medisinale produkte van verteenwoordigers van die flora is egter slegs 4% van die totale aantal spesies wat wilde plante is. Die name van nuwe spesies vul hierdie lys gereeld aan.
Daar moet kennis geneem word dat meer as die helfte van die grondstowwe wat bedoel is vir farmaseutiese produksie, verskaf word deur die versameling medisinale plante in die natuur. Slegs 'n klein deel van hulle word gekweek.
Grondstowwe versameling reëls
By die insameling van medisinale en eetbare wilde plante is dit noodsaaklik dat u die reëls volg waarmee u die feite van vergiftiging of ander negatiewe effekte op die liggaam kan elimineer. Slegs bekende plantspesies word toegelaat. Diegene wat twyfel in voorkoms, gebruiksreëls, kan nie versamel word nie. Verhoogde plantdele word gewoonlik geoes voor blom. Op hierdie tydstip is die lote en blare meer delikaat, bevat nie gevaarlike verbindings nie. Versameling van plante word aanbeveel om in die namiddag skoon te wees, wanneer die ontwaking van die dou uitgesluit word.
Verbied die versameling van plante langs paaie, naby stortingsterreine, riole of industriële fasiliteite. Verbrandingsprodukte, stof wat stowwe bevat wat gevaarlik is vir die mens se gesondheid word op hul dele versamel.
Versamelde grondstowwe moet nie te styf gelê word nie. Dit kan skade aan die plante veroorsaak. Dit manifesteer gewoonlik in die verduistering van hul dele. Doring- en brandende plante, soos brandnetel, bodyaga, dit is beter om handskoene te versamel. En die harde stamme van ander is meer gerieflik om met 'n mes te sny.
Dele van plante met sigbare skade, soos groei, roes, verrotting, word nie aanbeveel nie. Hulle mag stowwe bevat wat skadelik vir die menslike gesondheid is.