Image deur Ashely Barli
Tydens 'n kundalini-ontwaking beweeg ons van die gevoel asof ons mense is wat iets geesteliks beleef na 'n direkte ervaring van ons transendente aard. Ons gaan van iemand wees wat voel dat kundalini ons bewussyn verhoog, tot begrip dat kundalini bewussyn is en dat ons bewussyn is. Ons kan selfs in 'n toestand verder gaan as om selfbewus te wees.
Namate die slang van kundalini binne en buite ons middellyn ontvou, beweeg ons van basiese eiebelang na groter bewustheid. Elke keer as die slang krul, beweeg ons na 'n nuwe stadium van wese. Elke chakra of knoop waardeur ons beweeg, is 'n aanvangsproses waarin ons individuele bewussyn ontwikkel. Met die eerste krul van die slang is ons gefokus op selfgenesing. Dit is die opwinding van die eerste en tweede chakras in die geslagsdele en onderbuik. In hierdie stadium is die fokus nog steeds op die self. Ons begin besef dat ons meer is as die chaos en geraas waaruit ons daaglikse lewens bestaan.
Alhoewel die hele kundalini-ontwaking 'n suiweringsproses genoem kan word, word gedurende die eerste fase dikwels gefokus op vroeë kinderjare en gebiede wat goed deur die moderne sielkunde gedek word, sowel as die voorvaderlike en vorige lewenspatrone wat geneties of geestelik bygedra het tot ons beperkte begrip van wie ons is.
Die eerste fase van kundalini-ontwaking is die brandsuiweringsfase - die vrystelling van vorige trauma uit die stelsel. In hierdie stadium verbrand die vuur en die hitte wat deur kundalini-ontwaking gegenereer word ons persoonlike en transpersoonlike traumas.
Die tweede fase: beweeg verder as eie belang
Tydens die tweede fase van kundalini-ontwaking draai die slang sy tweede en derde aspekte om, en die fokus val op die derde chakra (solar pleksus) deur middel van hartchakra, waarin ons dit buite basiese eiebelang gemaak het en nou begin kyk op die wêreld en onsself met groter perspektief.
In hierdie tweede fase gaan ons van iemand wat kundalini het, na iemand wat kundalini ervaar. Alhoewel dit na 'n klein onderskeid lyk, is dit die begin van die begrip dat die krag wat in ons opkom, die bewussyn self is, en dat baie van ons vorige ervarings neweprodukte was, of vrystellings van beperkte perspektief, om die self as bewussyn te besef.
Gedurende hierdie fase begin ons skei van die ongesonde materiaal van ons eerste en tweede chakras en om baie van hierdie patrone op te los. Die dramas wat ons vir onsself opstel, die illusies, die egoïese behoeftes soos om beter te wees as ander, word oplos. Deur onsself te sien as meer as net 'n afsonderlike self, wat teen onsself, die wêreld en die mense daarin veg, begin ons medelye met diegene rondom ons verstaan ​​en ervaar.
Terwyl sonvleksel en hartchakra's deurboor word deur die slang wat binneste opkom, besef ons dat wat ons in die buitenste wêreld sien, 'n projeksie is. In die tantriese begrip is elke persoon wat ons raakloop 'n aspek van onsself, en ons kan na binne kyk waarna ons reageer in die buitenste wêreld. In ander stelsels word dit 'skaduwerk' genoem.
In hierdie fase ervaar ons die basiese onderliggende verband tussen onsself en ander. Ons begin eenheid erken as meer as 'n intellektuele begrip. 'N Perspektiefverskuiwing vind plaas: ons sien dat ons die buitenste wêreld, die mense daarin, en enige persoonlike lyding wat oorbly, kan benut om te verstaan ​​wat verdere besef blokkeer.
Dit is 'n proses van dekondisionering wat ons in staat stel om oorblywende kwessies oor vervolgers te genees (die tye wat ons, ons voorouers of vorige lewens, skade in hierdie wêreld veroorsaak het). Ons maak onsself los van die samelewing, kultuur of die wêreld wat ons wil doen of wees.
Die derde fase: besef dat ons is bewussyn
Terwyl die slang sy derde krul oopvou, dring kundalini deur die keel en in die derde oog. Op hierdie stadium begin ons besef dat ons is bewussyn. Soos kundalini in die brein beweeg, ervaar ons ontsaglike lig sowel as 'n onbeskryflike sensasie van vloei. Ons is 'n druppel in die oseaan van goddelike bewussyn en terselfdertyd die hele oseaan.
Dit kan nogal salig voel; daar word om 'n rede daarna verwys as verligting. Ons ervaar helder lig, genade, ekstatiese toestande en geweldige vloei deur die liggaam. In hierdie stadium begin ons interne werk doen tot voordeel van die wêreld en die mense daarin; ons gee ons oor aan goddelike genade en word daardeur gelei.
Die vierde en laaste verhoog: een wees met die heelal (egodood)
In die laaste fase ontvou die slang se laaste helfte van die derde oog deur die kroon. Die slang het sy drie en 'n half krulle reggeruk en kundalini kan permanent deur die middellyn en deur die hele liggaam vloei. Dit word gewoonlik ego-dood genoem, waarin ons ervaar dat ons een is met die Heelal, ongedifferensieerd, deel van die totaliteit in plaas van bloot 'n geïndividualiseerde mens in 'n fisiese vorm. Die vrees vir die dood neem op. 'N drastiese reorganisasieproses vind plaas, waarin ons nie meer fokus op die soort oproer en projeksies wat ontstaan ​​uit trauma en blinde emosionele reaksie nie, en ons ook nie identifiseer met die menslike vorm as die dominante krag en bekommernis in ons bestaan ​​nie.
Nadat die kroon ten volle geopen het, kan die vroulike en manlike energieë van die liggaam permanent in heelheid beweeg. Sodra dit plaasgevind het, kan die nou ongedifferensieerde krag weer afwaarts vloei, die geestelike hart oopmaak en die proses van verligting voltooi.
Nog 'n opsie: die pad van die Bodhisattva
Sommige kies om die bereiking van volle verligting uit te stel om hul medemens tot diens te wees, om 'n katalisator of assistent te wees vir die evolusie van die mensdom. Dit is die pad van die Bodhisattva. Daar is 'n ou Zen-gesegde wat baie van u waarskynlik ken: 'Hak hout en dra water voor verligting; kap hout en dra water na die verligting. " Die einde van die pad is die afdaling van genade - 'n terugkeer na die menslike vorm met 'n gevoel van vloei en penetrasie deur die hart.
In enige tipe gegronde spiritualiteit, wat nie die belangrikheid van die menslike vorm verwerp nie, is die uiteindelike gevolg van ontwaking om jouself terug te bring na die wêreld en deur die fisiese vorm verligting te ervaar. Van Plato's Allegorie van die grot aan Zen-besef van verligting, word die voltooiing van die pad uitgedruk as 'n duidelikheid wat ons in ons daaglikse aktiwiteite dra, en losbandigheid en diensbaarheid.
'N Aktiwiteit wat bedoel is om die liggaam of sy sintuie te transendeer, is tydelik en vir 'n duidelike doel: om die perspektief van die liggaam en sy bewussyn te verskuif. In latere fases van ontwaking is daar 'n herintegrasie met die sintuie en die fisiese vorm, maar sonder om daaraan vas te hou, aangesien ons in minder bewuste toestande was.
Ons gryp dikwels na transendentale state, aangesien ons baie geestelike ervarings doen, om dit te gebruik om persoonlike ideologieë aan te wakker, eerder as om bevryding te ervaar. Alhoewel ervarings van leegheid, saligheid, liefde of ekstase belangrik is, is die skepping van 'n padkaart dikwels in sulke toestande. Dit is baie makliker om met 'n kaart met 'n nuwe pad af te ry as sonder een. Terwyl ervarings van kundalini wat tydelik ontstaan, nogal skouspelagtig kan wees, is dit maklik om die skepping van 'n padkaart met permanente bereiking te vergis.
Uitdagings langs die pad
Met die afkoms van genade werk ons ​​deur wat ons verhinder om met onsself, mekaar en die wêreld te verbind. Helder lig en die sensasie van vloei word deur die hele liggaam gevoel, en die areas van statiese bewussyn bly oplos. As die sintuie oopgaan, kan emosies vloei en voel ons diep en outentiek. Ons aandag is te wyte aan persoonlike selfsug teenoor ander in hierdie wêreld, deur middel van ons sintuie, sodat ons diep aanvaar kan word, sowel binne as buite onsself.
Maak die sintuie wyd oop
In die vroeë stadiums is ons so getraumatiseerd en vasgevang in ons eie chaos dat ons die illusie skep dat ons deur onsself te genees tot 'n onmenslike toestand sal kom om nie meer te voel of net liefde te ervaar nie. Tog is dit paradoksaal genoeg deur diep gevoel, deur die sintuie wyd oop te maak, deur al ons emosies as geldig te aanvaar, dat ons liefde kan voel.
Voortdurende inspanning word vereis deur diegene wat wil bly in enigiets buite die mees oppervlakkige toestande van verwesenliking. Die pad van wesenlike ontwaking is dissipline. Om ons bewussyn deurlopend deur ons te laat vloei, vereis balans en stabiliteit, sowel as geestelike, emosionele, geestelike en fisiese gesondheid.
Dit is 'n paradoks van hierdie weg dat 'n proses om ons na eenheid te beweeg ook 'n diep individuele proses is. Alhoewel ons almal bewussyn is, het ons verskillende geskiedenisse, verskillende uitdrukkings van die elemente in ons en verskillende aanlegte in hierdie wêreld. Die kreatiwiteit wat inherent is aan kundalini, druk homself anders uit - ons siklusse van geboorte en dood, ons fisiese voortplantingsvermoë, ons seksuele wese, ons vermoë om op soveel verskillende vlakke te skep en te ontwikkel. Deur hierdie proses word ons individuele goddelike potensiaal besef, en die verwydering deur alles wat die potensiaal blokkeer, te suiwer.
Verdieping van die verbinding met ons en ander
Dit is die gevolg van illusie om dit te romantiseer as 'n groot geestelike onderwyser of miljoenêr. Een van die wakkerste mense wat ek ken, is 'n wiskunde-onderwyser op hoërskool. Sy potensiaal is om sy ontwaking te gebruik om die studente te bereik wat deur sy skool gaan. Hy is nie goed betaal of beroemd nie, maar hy het die gelofte van die Bodhisattva baie afgelê en op baie maniere sy geestelike weg voltooi. Baie ander individue wat ek ken wat 'n groot bewussyn bereik het, keer eenvoudig terug na hul daaglikse lewens; hulle leef in die vreugde om die verbintenis met hulleself en ander te verdiep, terwyl hulle nog steeds die voordeel het om in die menslike vorm te wees.
Baie groot kunstenaars - skilders, denkers, uitvinders, musikante, digters - wie se skeppings uit kundalini ontstaan ​​het, is in hierdie wêreld, ten minste gedurende hul menselewens, nie goed ontmoet nie. Diegene wat 'n diep geestelike weg loop, vind hul lewens gevul met unieke probleme, wat verskil van die tipiese chaos en projeksies waarmee die meeste mense te doen het.
Die voltooiing van die reis van kundalini-ontwaking is die styging van energie deur die middellyn uit die kop en dan die afdaling van genade, wat op 'n permanente basis vloei, met helder lig wat deur die hart sowel as die hele liggaam uitgaan. Maar sulke bewussyn kan altyd duideliker ontvou, meer verbind, meer voel en meer vloei. Kundalini is 'n evolusionêre proses en binne die menslike vorm kan ons altyd meer ontwikkel.
Valle en illusies langs die pad
So 'n pad is moeilik, en baie verdwaal langs die pad. Daar is baie strikke en illusies langs die pad. Die eerste is altyd dat ons die eerste stap op die geestelike weg vir die laaste keer misgis. Die tweede is dat ons ons so maklik kan verdiep in ongegronde mitiese skeppings eerder as geïntegreerde of gegronde werklikhede.
Ons weet wanneer ons deurdrenk is van illusie omdat ons mitiese weergawes van onsself en ons alledaagse werklikheid en innerlike gevoelens te ver van mekaar is. Ons weet altyd of iets van pyn of gebrek aan genesing kom. Ons weet wanneer ons gewond is, wanneer ons nie ons outentieke self in die wêreld bring nie, wanneer ons 'n masker aangetrek het.
Bewusmaking is nie altyd 'n geskenk nie
Die verhoogde perspektief wat ons kry as ons loergat verbreed, openbaar 'n wêreld gevul met illusie, trauma, pyn, ontkoppeling en samelewingstrukture wat dit vir baie mense in ons wêreld onmoontlik maak om werklik te floreer. Dit is 'n pynlike besef; bewustheid is nie altyd 'n geskenk nie.
Geestelike vloei, of kundalini, ontstaan ​​om 'n rede deur ons fisiese vorms. Daar is geen ander manier waarop ons kan ontwikkel nie; ons moet alle aspekte van ons wese transformeer, ook die digte fisiese vorm. Ons kan wakker word deur direk na ons projeksies, na ons maskers en na die lyding daaronder te kyk.