Selfs in Afrikaans was die vampier van redelik vroeg af reeds ‘n monster wat dikwels in fiksie voorgekom het. Van die vroeëre werke in Afrikaans was byvoorbeeld die boek van Casper H Marais – Rooi Jan en die Vampiere.
Nog ‘n werk wat uit die vroeë Afrikaanse fiksie dateer, is A P du Plessis se Land van die Vampiere.
In ‘n relatief onbekende reeks oor monsters het hierdie tema ook al voorgekom, soos hierdie boek – Monsters no. 2.
En selfs die Olaf Bouwer reeks het ‘n boek met hierdie onderwerp uitgegee, naamlik Die Vampier deur Stoffel Pienaar.
Meer onlangs het François Bloemhof ‘n boek oor vampiere geskryf – Die Vampiere van Londen.
En natuurlik het die karakter van die vampier so algemeen begin raak in ons moderne kultuur dat selfs kinderlektuur dit gebruik in fiksie vir kinders. So byvoorbeeld kry ons in Teresa van Baalen se Sanri Steyn reeks Die Vampiere van Vlermuishoogte.
…of Vampierfoto’s van Jaco Jacobs en Chris Venter.
Selfs in die mark van vertaalde werke is daar voorbeelde hiervan te vind. Vianka van Bokkem se boek Vampier bedags, Weerwolf snags kan hieronder genoem word.
Een ding is seker – die vampier het permanent deel geraak van ons kultuur as ‘n karakter wat òf in wetenskapfiksie, òf in fantasie uitgebeeld kan word. En ons gaan nog talle nuwe toevoegings van hierdie interessante karakters in die toekom sien.