En ek dog nogal ek is beter as skelms | Netwerk24
Deur Piet Matipa 18 Februarie 2017 07:20
Ek is nou ’n dief gedoop.
In klerewinkels dink mense ek werk daar, maar in kruidenierswarewinkels dink hulle ek kom steel.
Ek is weer nou die dag van my boefstatus bewus gemaak – al was dit nie die eerste keer nie. Ek het besluit om myself te bederf met ’n heerlike pastagereg. Ek het ’n onnatuurlike aangetrokkenheid tot pasta.
Dit maak my glimlag op maniere wat sjokolade altyd gedoen het, maar omdat ek nog al my tande wil hê, moes ek afskeid van die soetighede neem. Ek het winkelwaarts gegaan. Maalvleis gaan kry en later in die pastarak gaan rondkrap.
Ek neurie ewe lekker terwyl ek soek. In die hoek van my oog verskyn die winkelwag. Hy patrolleer toe kastig die ry waarby ek koop. Ek gaan aan met my soektog, min gepla. Hy doen maar net sy werk.
Daarna beweeg ek na die sousrak toe. ’n Tamatierigheid saam met maalvleis en pasta is vertroosting vir die siel. En sowaar is mnr. Winkelwag ook daar. Ek merk toe op dat hy so nou en dan vir my kyk.
As ek terugkyk, draai hy spoedig sy gesig weg en maak kastig asof sy oë elders besig is. Daar gaan kry ek toe kaas. Kaas rond mos so ’n maaltyd lekker af. Winkelwag is toe nêrens te vinde nie.
Ek vat ’n blok kaas en daar koekeloer dié vir my van ’n ent af en verdwyn toe ek vir hom kyk. So maak ek ook my weg na die tiermelk-gedeelte van die winkel en hy hou my steeds dop asof hy ’n Big Brother-kamera is.
Ja, ek is maer en lyk seker honger.
Hoekom ek, het ek gewonder.
Toe besef ek die vent dink ek is ’n winkelbooswig. Hy het seker gedink ek gaan iets in my klere druk of laat spaander as hy sy oog geknip het.
Hy is soos ’n spioen vir die winkelintelligensie. Hy het seker ’n boodskap van die hoofkantoor ontvang dat daar gevaar in die winkel was. Dié mnr. Winkelwag was duidelik nie ’n gesoute spioen nie, want niks van wat hy gedoen het, was subtiel nie.
Ek was in die gesig gevat. Ek dra dan nie ’n balaklawa nie. Ek het nog altyd gedink ek lyk baie onskuldig. Ja, ek is maer en lyk seker honger. Ja, ek het kaalvoet in die winkel in gegaan, want skoene is ’n onderdrukker (want dit is onder in jou lyf en dit druk jou voete – onderdrukker).
Ja, my hare was op die dag nie gekam nie en ja, ek het ’n bokbaardjie wat my effens gevaarlik laat lyk. Ek dog my groot bril sou al hierdie uitkanselleer en my onskuldig laat lyk.
Ek het toe na die toonbank toe beweeg, my rooi beursie uit my sak gehaal en betaal. Net daar besef ek wat my probleem was.
Ek moes van die begin af met my mooi rooi beursie in die winkel ingeloop het en hom gerus gestel het dat ek nie ’n bedreiging is nie.
Ek hou my nog al die jare beter as die skelms, net om uit te vind ek is een van hulle.