Hoe diabetes die lewe van 'n kind beperk - Inligting - 2021
Hoe diabetes die lewe van 'n kind beperk
Hoe beperk diabetes die lewe van 'n kind? Die eenvoudigste antwoord op hierdie ingewikkelde vraag sou wees: "Glad nie." Geen twee kinders is egter dieselfde of twee soortgelyke suikersiekte nie, dus moet ons onsself nie afvra hoe of hoeveel diabetes die kind se lewe beperk nie, maar hoe hanteer die kind die suikersiekte waarmee hy moes leef? Omdat ons vir eers oor 'n chroniese siekte praat, en met chroniese siektes wat u nie leef nie, woon u saam.
Die fundamentele aksioma is dat die lewe van die diabeet nie anders is as die van die nie-diabeet nie. Die probleem is dat daar te veel nuanses is wat hierdie maksimum kan laat fluktueer. Dit is byvoorbeeld nie dieselfde vir 'n diabeet om op 6 maande te debuteer as om dit op 14 te doen nie. Die diabetiese baba sal 'n ietwat ander lewe hê, veral sy ouers:
- Niemand sal aan u kan verduidelik waarom ma en pa u 'n paar keer per dag met 'n naald of 'n lanset prik en seergemaak het nie: 'Asseblief, liewe ouers, kan u weet hoeveel entstowwe ek kry?'
- As die insulien al aan is, word die puree meer as net 'n gebeurtenis in die kinderjare, aangesien die risiko van hipoglisemie soos 'n swart wolk op die horison dreig, wat vroeër of later sal kom.
- Minimale veranderinge in die insulien dosis, selfs veranderinge van minder as 0,1 IE, kan lei tot groot variasies in die bloedglukosevlakke.
- Fisieke oefening is nie 'n aanneemlike opsie om hiperglisemie te verminder nie.
- Benewens die moeilike loopbaan om ouers te wees, is daar 'n meestersgraad in calculus, drie reëls, koolhidrate en insuline-eenhede, wat boonop slegs goedgekeur word nadat dit by meer as een keer voorheen gedruip het.
Die kind, wat verstaan ​​word as 'n oorgangsfase tussen die eerste gesprekke met 'n sekere rede en die koms van adolessensie, sal 'n redelike normale lewe hê:
- Ons sal moet verduidelik wat om nie te eet nie Op die skool, al word die onderwysers ingelig, word die skottelgoed deur die duiwel gelaai. Nie alles wat smaak, smaak soos lig nie, en nie alles wat as 'suikervry' gemerk is, is gratis om te verbruik nie. Van die vroegste kinderjare af is dit nodig om die verskille tussen proteïene, vette en koolhidrate te ken.
- Dit sal nodig wees om hom te laat verstaan ​​dat hy nie anders is as die res nie, want hy moet die wurms en die snoepgoed uit die herdenking van sy klasmaats verwerp. Dit sou ook nie verkeerd wees om met ander ouers te praat om te verduidelik dat verjaardag nie sinoniem met lekkergoed is nie. Sal die dag aanbreek wanneer die vakansie met vars lemoensap gevier word?
- Oor die jare heen, en dit word sterk aanbeveel voordat u adolessensie bereik, sal dit nodig wees om te onthul dat diabetes nie van ma en pa af kom nie, maar eerder van die kind. Selfbeheersing, op byna alle lewensterreine, is die basis van diabetesbehandeling. Daar is geen beter endokrinoloog as die diabeet self nie, maar dit is net nog een van die formidabele sinne wat moeilik is om te kry.
- Een van die belangrikste probleme by diabetiese kinders is hul ouers se oorbeskerming. Dit is verstaanbaar, maar jy moet jouself soos die ander laat vlieg, vir jou eie beswil. Hulle is slegs diabeet; hulle bene is nie van glas nie.
Die adolessent, wat verstaan ​​word as 'n oorgangsfase tussen die naïwiteit van die kinderjare en die landing van helderheid in die neurone (en aanvaar dat hierdie tydperk by sommige mense tot langer as 30 jaar kan strek), moet 'n lewe hê presies dieselfde as die nie-diabeet. , hoewel:
- Die toegeeflike frase: "totaal, niks gebeur vir 'n dag nie", moet op 'n oordeelkundige manier gebruik word.
- Alkohol is 'n oor-die-toonbank dwelm en is te aanvaar in ons samelewing. Moenie u kind verbied om te drink nie. Verduidelik hoe u 'n goeie wyn of 'n goeie bier kan geniet, en hoe sterk drank hul bloedglukosevlakke sal beïnvloed.
- Gee dit 'n bietjie ruimte. Daar sal goeie en slegte dae wees. Moenie hom agtervolg in die strewe na streng bloedglukosebeheer nie. Tydens 'afkeer' kan aandrang op die nastreef van 'n sekere doel presies die teenoorgestelde uitwerking hê. Plaas u kinders goed by die beginpunt en lei hulle op die pad. Daar is klippe wat jy moet struikel om te leer.
In die algemeen, watter ander aspekte sal daarvan afhang of 'n diabeet sy lewe beperk of nie?
- Aanvaarding van die siekte. Dit gaan oor die tipiese reisgenoot waarvoor niemand gevra het nie, maar wat hulle aan u afdwing. Ons sal moet leer om met hom saam te leef. Anders sal ons reis 'n ware hel wees, ongeag die ouderdom.
- Van die lewenshouding. Beheer van diabetes sal nie altyd perfek wees nie, aangesien die siekte mettertyd verander. Vanuit elke fout moet u leer. Pessimisme, selfvoldaanheid of pasotisme is van geen nut nie. "Waarvoor? Dit maak nie saak nie" is slegs geldig aangesien die antwoord op die getal "e" op X verhoog word wanneer ons dit vra om aan te sluit. Die res, diabete en nie-diabete, moet altyd die oplossing vir ons daaglikse probleme soek.
- Om "met u diabetes" te leef en nie "vir u diabetes" nie. U moet die oortuiging hê dat u nie net diabeties is nie.
Kortom, ek kan die artikel sluit soos dit begin het: suikersiekte beperk die kind se lewe glad nie; of kwalifiseer dit voordat u klaar is: diabetes beperk u lewe soveel u wil. As u nog te jonk is om hierdie briewe te lees, is u lewe seker iets anders, maar moenie bekommerd wees nie; in die nabye toekoms, as u wil, sal dit nie meer wees nie.
Daar sal diegene wees wat dit alles lees en dink: 'Kyk na die dokter, hoe maklik is dit om te skryf. Ek sal dit moet uitleef om te weet hoe sleg dit is met hierdie diabetes ". As dit u geval is, maak u gereed om Luke Skywalker aan te trek toe hy tussen die wolke van Bespin ontdek wie sy regte vader is. Ek is diabeet.
U kan meer artikels lees soos Hoe diabetes die lewe van 'n kind beperk, in die kategorie Diabetes op die terrein.