Vierde Sondag van Advent – Sondag van liefde - Missio
Vierde Sondag van Advent – Sondag van liefde
Op die vierde Sondag van Advent word daar op Maria gefokus, veral op haar gehoorsaamheid aan God se opdrag aan haar.
Skriflesing: uit Jesaja 8 en 9
Loflied 345 "Kom alle getroues vs 1,2,3,4′
Skriflesing: Lukas 1:26-38
Die aansteek van die Adventskrans is 'n fokuspunt aan die begin van die erediens. Dit kan deur 'n familie of 'n verteenwoordiger van 'n diensgroep in die gemeente gedoen word.
Die kerse van die Adventkrans herinner ons aan God se voorbereiding vir die koms van sy Seun na die wêreld.
Die eerste kers is aangesteek ter herinnering aan Abraham, Isak, Moses en Dawid.
Die tweede kers is aangesteek ter herinnering aan die profete Jesaja, Jeremia, Esegiël en Miga.
Die derde kers is aangesteek ter herinnering Johannes die Doper.
Vandag onthou ons hoe God Gabriël gestuur het om Maria te vertel dat sy gekies is om die moeder van Jesus, die Seun van God, te wees. Maria was gehoorsaam en God se plan gaan so in vervulling.
Terwyl ons die vierde kers aansteek onthou ons Maria en haar gehoorsame vertroue op God
Ruim 'n geleentheid vir stilte aan die begin van die erediens in. Dit gee die gemeente kans gee om te erken dat hulle uit die geraas van die wêreld kom om na die stem van die Here te luister.
2Maar vir julle
wat eerbied het vir my Naam,
sal die son van redding skyn
met genesing in sy strale.
Julle sal vry word en bokspring
soos vetgemaakte kalwers.
Genade en vrede vir julle van God ons Vader en die Here Jesus Christus! (Romeine 1)
Gemeente (G): Dáár is die Lam van God wat die sonde van die wêreld wegneem!
G: Ons weet dat Hy werklik die Verlosser van die wêreld is!
(Uit: Vir die erediens- 'n Handleiding: 2007 (Bybel Media))
F42. "Alles Het Nuut Geword"
Teks en Musiek: Paul Bouwer
(2 Kor 5:17-18)
Al die ou dinge het verbygegaan.
Alles het nuut geword.
Al die ou dinge het verbygegaan
Nuwe mens, nuwe mens!
F251. "Ek Hef My Hande Op'
Teks en Musiek: Jaco du Plessis
Ek hef my hande op
Na U, o Here God
Ek wil nog nader kom as nou
Ek plaas U in beheer
en wil nou my alles gee
U hoor my as ek sing
Halleluja, U is Heer
Ek buig my lewe voor U neer
Laat als wat asem het U loof
Want U is God en ek sê dit in geloof
Skriflesing Lukas 1:26-38
Dramatiseer die verhaal uit Die Nuwe Testament vir Kinders deur Stephan Joubert, Jan van der Watt en Hennie Stander, 1999.
26–28 Toe Elisabet ses maande swanger was, het God die engel* Gabriël na Nasaret toe gestuur. Dit is 'n dorp in Galilea. Hy moes met 'n jong meisie gaan praat wat daar gebly het. Haar naam was Maria. Sy was verloof aan Josef, 'n man uit koning Dawid se familie. Toe Gabriël by Maria kom, sê hy: "Goeiedag. Ek het goeie nuus vir jou: die Here is by jou!"
29–33 Maria het groot geskrik. "Wat is aan die gang?" het sy gewonder. Die engel* sê vir haar: "Moenie bang wees nie. God is goed vir jou. Jy sal binnekort 'n seun hê. Jy moet Hom Jesus noem. Hy sal baie belangrik wees. Hy sal die Seun van die Allerhoogste God genoem word. Hy sal vir altyd koning wees oor die mense van Israel."
34–35 Maria vra toe vir Gabriël: "Hoe kan so iets gebeur? Ek is nog nie getroud nie."
Toe sê Gabriël: "Die Heilige Gees* sal sorg dat jy 'n Kindjie kry. Die Allerhoogste se krag sal jou laat verwag. Hierdie Kind van jou sal die Seun van God genoem word."
36–37 "Ek het nog goeie nuus vir jou," sê Gabriel. "Elisabet,'n familielid van jou, verwag ook. Sy is al oud. Maar sy sal een van die dae 'n seun hê. Sy verwag nou al ses maande lank. God kan enigiets doen."
38 Toe sê Maria: "My lewe is in die Here se hand. Dit wat Hy wil hê, moet met my gebeur."
Onderstreep die feit dat Maria 'n gewone persoon was wat deur God gebruik is om Sy plan met die wêreld te realiseer. Belangrik is die feit dat Maria gewoon gehoorsaam was en so die besondere persoon was waardeur Jesus as Messias na die wêreld kom.
Die Bybel wemel van verhale van eenvoudige mense wat deur God geroep is, mense wat dikwels in hul eie oë geen kandidate was om deur God gebruik te word nie:
Moses dink God kan hom nie gebruik nie, want hy praat nie goed nie;
Jeremia is te jonk, na sy eie mening,
Dawid is 'n nederige skaapwagtertjie, die jongste van sy broers;
Gideon soek tekens voor hy bereid is om tot aksie oor te gaan.
Só dink en is baie mense vandag nog. Mense is dikwels oortuig God kan hulle eintlik nie gebruik nie. Ons glo God gebruik mense op grond van bepaalde eienskappe waaroor hulle beskik. Dit beteken God gebruik net die bekwames, geskiktes, aanvaarbares, die mense met inbors, gewilliges en vromes in sy diens. God se keuse of Hy ons kan gebruik sluit dus aan by 'n bepaalde geestelike kwaliteit of vermoë in ons.
Die gebrek hieraan diskwalifiseer ons dan om in diens van die Here te staan. Baie mense is daarom absoluut oortuig God sal hulle nooit kan gebruik nie.
Om te sien of dié oordeel korrek is, kan ons vra: Waarom het Maria die moeder van Jesus geword? Dit kan nie wees omdat sy iemand besonders was nie. Sy kom uit die nederige Nasaret, 'n dorpie wat nie bekend was vir sy vooraanstaande inwoners nie. Inteendeel, dit was volgens opgrawings maar 'n armoedige plekkie.
Maria was verloof aan Josef, en word beskryf as 'n maagd. Verlowing kon op 12-jarige ouderdom plaasvind en het gewoonlik een jaar geduur. Seksuele omgang in hierdie tyd was onaanvaarbaar. Verlowing was 'n plegtige onderneming om te trou. Dit was bindend sodat egskeiding nodig was om dit te ontbind.
Marie was dus doodgewoon (1:27). Sy was een van ons. Maria was ook bloedjonk. Ons lees in die teks sy verstaan nie eens wat eintlik met haar gebeur nie (1:29). Sy het geen besondere invloed, vermoë of uitgelese familiegeskiedenis nie.
Nogtans gebruik die Here haar om die wonderlikste daad denkbaar te verrig. Sy word die moeder van Jesus. Deur haar word die Seun van God 'n mens, kom God in die gedaante van 'n mens op God se aarde aan.
God gebruik die doodgewone, jeugdige Maria bloot op grond van God se genade (1:28, 30). Hierdie verhaal benadruk dat God gewoon in mense se lewe intree en hulle in sy diens stel. God sou sonder Maria kon aangaan. Dit was sy besluit om haar in te sluit (1:31).
Wie God kies
Dis hoe God met mense werk. Hy kies dikwels die mees onwaarskynlike mense. As ons eers vir die Here ontvanklik moes wees voordat Hy ons sou kon stuur, sou daar nooit so 'n boodskap na ons gekom het nie. Deurgaans is dit die styl van God in die Bybel: Jeremia is jonk en praat nie goed nie; Gideon is 'n afgodsdienaar en twyfelaar; Moses het 'n swak selfbeeld en hakkel; Dawid is die kleinste en 'n sondaar; Jona is 'n voortvlugtende wat God se son nie oor ander kan sien skyn nie; Paulus is 'n vervolger van die kerk.
God is die een wat die onmoontlike moontlik maak. Omdat Hy dit doen, verkrummel ons vrees voor Hom en gee ons onsself oor aan sy wil vir ons lewe. Ons moet weer ontdek: dit is wanneer ons met ons kwaliteite, vermoëns, prestasies, talente, ons vol hande voor die Here staan, dat sy krag nie tot volle openbaring kan kom nie. Onbekwaamheid is nie 'n diskwalifikasie nie. Dis 'n vereiste om in diens van die Here te staan.
Maria is 'n dissipel
Maria se gehoorsaamheid aan die Here maak haar 'n dissipel van die Here. Sy hoor dat God haar wil gebruik, en hoe God haar gaan gebruik. En dan sê sy die woorde van elke egte dissipel: "Ek is tot beskikking van die Here. Laat met my gebeur wat u gesê het." (38)
Maria reageer positief op God se genade. Anders as Sagaria wat 'n teken vra en Sara wat lag, is sy bereid om 'n slaaf of diensmeisie te wees. Sy is bereidwillig as gevolg van God se genade. Sy gee haarself oor aan God se wil vir haar lewe.
Ons moet geen oomblik dink dit sou Maria nie 'n prys kos nie. Sy moes besef hoe radikaal dit haar posisie in die samelewing en verhouding teenoor Josef sou verander as sy voor haar huwelik swanger word. Tog besluit sy as dissipel en gelowige om God te gehoorsaam.
Prof Dirkie Smit skryf verhelderend hieroor:
Nie haar fisiese verbintenis met Jesus gee haar enige waarde nie, dog slegs haar geloof. Sy staan volkome aan óns kant. Sy is een van ons, soos ons. Sy is 'n dissipel, 'n gelowige. Sy is wat ons almal kan en moet wees."
Daarom is ware geloof om jouself geheel en al aan God se wil oor te gee. Geloof is, skryf prof. Smit:
… om tevrede te wees met wat Hy doen, om stil te wees voor Hom en bereid dat sy wil met jou sal geskied . . . Daar is niks wat die geloof méér begeer nie as die vreugde om God God te laat wees.
Terwyl mens verwonderd staan oor Maria se dissipelskap, en verstom is oor wie God inskakel by sy heilsplan, is dit duidelik dat God self die hoofkarakter in hierdie gedeelte is.
Die Engel se woorde aan Maria laat die klem val op die maagdelike geboorte, die inisiatief wat God neem, en beeld die Kind se karakter met name, titels en die vermelding van sy koningskap uit:
Moenie bang wees nie, Maria, want God bewys genade aan jou. Jy sal swanger word en 'n seun in die wêreld bring, en jy moet Hom die naam Jesus gee. Hy sal groot wees en die Seun van die Allerhoogste genoem word. Die Here God sal Hom die troon van sy voorvader Dawid gee, en Hy sal as koning oor die nageslag van Jakob heers tot in ewigheid. Aan sy koningskap sal daar geen einde wees nie. (30-33)
Lukas maak dit duidelik dat Jesus nie bloot 'n gewone mens is nie. Hy is die Seun van God. Hy kan waarlik die Verlosser wees, Hy is die egte Saligmaker. Hy word uit 'n maagd gebore deur die tussenkoms van God self:
Die Heilige Gees sal oor jou kom, en die krag van die Allerhoogste sal die lewe in jou wek. Daarom sal die een wat gebore word, heilig genoem word, die Seun van God (35) Niks is vir God onmoontlik nie. (37)
Kan ons die maagdelike geboorte glo?
Baie mense is vandag geneig om te sê die maagdelike geboorte is nie so belangrik nie. Mense verwys graag na ander figure wat beweer het hulle is uit gode gebore, en sê hierdie is maar net nog 'n voorbeeld daarvan. Eintlik is dit 'n mite wat maar net wil beklemtoon dat Jesus 'n belangrike mens was.
Lukas, noukeurige navorser wat hy was, teken egter die engel se woorde met die bedoeling op dat dit 'n egte, historiese gebeurtenis was. Hierdie aankondiging het werklik so in vervulling gegaan: die Heilige Gees het nuwe lewe in Maria gewek. Daarom is Jesus werklik die ewige Seun van God gebore as mens. Hy kon waarlik die Verlosser wees.
Prof Dirkie Smit vra of die teëspraak van die moderne denke nie teen veel meer as net die wonder van die maagdelike geboorte gemik is nie? Is die ontkenners van die maagdelike geboorte nie heimlik reeds besig om die geheimenis van Jesus Christus te ontken nie? Hy is wel uit 'n menslike moeder gebore, maar nie deur die mensdom voortgebring nie.
Lukas wil ons nie verbyster deur mirakelagtige gebeure waarvoor hy ons geloof eis nie. Hy wil die wese van Jesus duidelik stel. Dit is die kardinale punt. Lukas stel hierdie verhaal soos 'n magtige uitroepteken aan die begin van die evangelie sodat elke leser dadelik kan besef met wie hy hier te make het. Die gebeurtenis tussen Gabriël en Maria is vol misterie, maar Lukas se punt is duidelik: Die seun van Maria is die Seun van God, die beloofde Messias.
Mens word in hierdie verse bewus van die kragtige inisiatief van God, vir Wie niks onmoontlik is nie. En jy verneem van die totale oorgawe van 'n nederige mense wat God se wil in vervulling laat gaan.
Hubert Simpson skryf dat totale oorgawe die uiteinde is van almal wat deur 'n lewende geloof met Christus verenig is. Dis nie 'n sprong in die duisternis nie, nie in die onbekende niks nie, maar 'n stille tuiskoms. Dis nie oorgawe aan 'n onbekende mag nie, maar aan die Vader van ons Here Jesus Christus. Dietrich Bonhoeffer se woorde is 'n gepaste uitdrukking van Maria se gesindheid: "Die belangrikste is om in pas met God te loop, om nie vooruit te loop nie, maar ook nie om agter te bly nie."
Antwoord op God se trou
Hoe is dit alles moontlik? Maria se totale oorgawe is meer as net 'n gehoorsame daad. Dit was die antwoord op die trou van God. Dit was die gevolg van 'n spesiale ontmoeting tussen God en 'n gewone mens. Hemel en aarde het ontmoet.
Die afspraak wat God met Maria deur die engel Gabriël gehad het, was meer as 'n blote ontmoeting in die klein dorpie van Nasaret. Dit was die aankondiging van die kulminasie van die geskiedenis van die Verbondsgod met sy mense.
Die aankondiging van die heerskappy van Jesus Christus in hierdie situasie wys hoe God nie sy beloftes vergeet nie. As Christene kyk ons terug op hierdie gebeure. Ons weet Hy het gekom en sal weer kom. Ons kyk vorentoe met hoop omdat God sy woord in Christus gestand gedoen het.
Maria se reaksie op die nuus van God se ingrype is dié van algehele oorgawe aan God se wil. Sy moes die engel gewoon op sy woord neem. Wanneer God belowe, is dit soos iets wat reeds gebeur het. Dit is die aansporing, die toesegging van God wat ons oortuig om soos klei in sy hande te word. Al sien ons nie die heerskappy en koningskap van Christus elke dag nie, aanvaar ons sy heerskappy oor ons lewe omdat ons weet dat Hy weer sal ingryp. Dan word ons instrumente in sy hand, buig ons voor Hom met 'n loflied. Ons gee ons lewe as lewende en heilige offers wat vir Hom aanneemlik is, omdat ons sy ontferming ervaar het (Rom. 12:1).
Advent daag ons uit om in totale oorgawe aan Hom te lewe. Dit is die gepaste reaksie van Adventsmense wat wag op die finale koms van sy koninkryk.