Polemiek: De Gaulle se oorlogsgeheue op hoërskool - Interessant
Polemiek: De Gaulle se oorlogsgeheue op hoërskool
Charles De Gaulle het beslis nog nie klaar gepraat oor hom in hierdie jaar van die 70ste herdenking van "die beroep van 18 Junie" nie. Die baie ernstige National Union of Higher Education (SNES) is de facto op die bord gestap en aanvanklik kritiek gelewer op die aanvaarding van die derde volume van Oorlogsherinneringe Generaal de Gaulle in die literatuurprogram van Terminale Littéraire, wat hy nie 'n politieke doel verberg nie ...
Dit is egter moeilik om te sien, selfs deur intensiewe intellektuele werk te doen, hoe die regering enige belangstelling sal vind om die studie van hierdie werk op professore van briewe af te dwing. De Gaulle was eintlik politiek nie meer 'links' as 'regs' nie - as hierdie terme 'n betekenis het - geen aanstoot aan Martine Aubry wat vandag verduidelik het dat die karakter ' baie amptelik regs ". Generaal de Gaulle is kortweg die enigste politikus wat 'amptelik' regs was sonder dat hy dit ooit gesê het en sonder dat hy ooit bewys is dat hy dit nie eens was nie. 'amptelik.
Tweede argument, en nie die minste nie, wat deur die SNES gebruik word: die literêre kwaliteit van die teks. Die vakbond probeer, met meer ongeluk as sukses, argumenteer dat as 'n mens nie sekere politieke eienskappe van generaal de Gaulle kan wegneem nie, dit nie die plek is om deur hoërskoolleerlinge. Dit toon onkunde, die generaal, vir hom Oorlogsherinneringe, het hy in 1953 nie die heilige Nobelprys vir letterkunde verwerf nie?
Die laaste punt wat aangespreek word, is die gebrek aan nabetragting van literêre onderwysers wanneer hulle voor 'historiese' skryfwerk te staan ​​kom. Die teks is egter inderdaad net so literêr soos histories, en 'n minimum kennis van die karakter sal hierdie leemte ongetwyfeld uit die weg ruim. Maar sou die leser 'n mate van empatie toon en verstaan ​​dat dit 'n onbegonne poging is om die hooflyne van die geskiedenis van die bekendste Franse politieke figuur van die 20ste eeu te ken. Hierdie kontroversie, nutteloos as dit ooit was, openbaar boonop dat intradissiplinêre werk weer nie in almal se smaak is nie. Laat die geskiedenis ietwat inmeng in die literatuur, en 'n beslis twisgierige geskil ontstaan ​​onmiddellik en roep uit vir rampspoed. Maar wat sê die studente basies, hoewel hulle die eerste bekommerd is?