Die Bok Franco Mostert se broer die Valke-kaptein, JP, het sewe maande gelede sy nek gebreek, maar glo hy sal weer loop. Die familie praat die eerste keer oor die tragedie.
Die boeties het rugbysterre geword, elkeen ’n unieke mens wat met sy eie talente woeker. Maar sewe maande gelede het die noodlot JP (30) onkant gevang toe sy nek in ’n motorongeluk gebreek is.
JP word in die Mediclinic Muelmed in Pretoria deur Mossie en Franco bygestaan. Hy het die gebruik van sy linkerarm herwin, maar sy regterarm is nog swak. Foto: Lubabalo Lesolle.
Vir Franco kom die woorde nie maklik nie en die trane loop telkens oor die groot rugbyster se wange.
“Ek speel eerstens vir God, tweedens vir my vrou en familie en om hulle trots te maak, en derdens jol ek nou vir my broer,” sê Franco en kyk sy broer teer in die oë.
Intussen was JP weens beserings aan sy longspiere die grootste deel van die afgelope sewe maande aan ’n asemhalingsmasjien gekoppel in die waakeenheid van die Netcare Milpark-hospitaal in Johannesburg.
JP is ná die ongeluk byna heeltemal verlam gelaat. Sy onderlyf is verlam, maar hy het heelwat beweging in sy linkerarm herwin. Sy regterarm is nog baie swak.
“Ek glo tot vandag toe ek gaan nog loop. As dit nie gebeur nie en die Here gee my ’n ander pad, sal ek daai pad ook stap.”
Hier, in die rehabilitasiesentrum, druk hy homself om weer die eenvoudige bewegings te begin maak wat ’n mens as so vanselfsprekend aanvaar.
Nou maak Franco en Zandré beurte om hom te help sodat hy sy koffie deur ’n strooitjie uit ’n wegneemkoppie kan drink
Dit was op die vooraand van Jacques se ramparty. JP en ’n vriend het vroegaand daar aangekom en in ’n enkelkajuitbakkie agter Jacques aangery om onder ’n grasdaklapa op die plaas te gaan braai.
Die bakkie, vertel hy, beland toe in ’n leë waterkanaal van sowat 2 m diep, slaan om en beland op sy dak.
“Ek kan onthou my vriend het my uit die bakkie gehaal en my kop op sy skoot gesit. Hy het my rustig gehou en gesê die ambulans is op pad. Ek het vir hom gesê hy moet asseblief mooi na Zandré kyk as ek iets gaan oorkom.”
JP is op die toneel deur nooddienswerkers gehelp en in die plaaslike staatshospitaal verder gestabiliseer.
Hy is per ambulans geneem na die rugbyveld van die Hoërskool Groblersdal, waar ’n helikopter hom kom oplaai en na die Netcare Milpark-hospitaal geneem het.
By die hospitaal is JP se ouers met die hartverskeurende nuus begroet: “Hy het nie ’n stukkende plek aan hom gehad nie, maar die skanderings het gewys ons seun het sy nek gebreek,” vertel Jannet.
Zandré hou haar hand liefdevol in JP s’n en sê: “Ons het onsself afgesny daarvan. Wat by ’n mens onmoontlik is, is by God moontlik. Niemand kan sê wat die toekoms inhou nie.”
“Ek het na die ingang van die hospitaal gehardloop. Daar het ek geskree: ‘Waar is die noodkamer?’ Hulle het my soontoe gevat, en net toe ek instap, stoot hulle JP in. Ek het net geskree: ‘JP, JP!’ ”
Sy ouers het geweet hy sou nie ’n oog kon toemaak as hy geweet het wat met sy broer gebeur het nie en sou die wedstryd selfs wou los.
Toe Juan-Ri die huil in haar man se stem hoor en gaan kyk wat skort, het sy op hom afgekom waar hy met sy hande oor sy oë staan terwyl die trane by sy wange afrol.
Die nuus het Franco geruk, maar hy het besluit om die wedstryd te speel – en toe boonop ’n drie gedruk. “Dit het my ’n hupstoot gegee, net die wete dat iemand wat baie graag daar wou wees nie daar kan wees nie,” sê hy.
“Dit het my gebreek om hom so leweloos te sien lê. Ek het met hom gepraat asof hy my kon hoor. Ek het vir hom bly sê hy moet sterk wees en moed hou; hy sal hierdeur kom.”
Maande lank moes die gesin langs JP se hospitaalbed waak. Hy het spinale en longbeserings gehad en is sowat ’n maand lank in ’n geïnduseerde koma gehou.
Hy het later ’n nekoperasie ondergaan om ’n plaat en skroewe in te sit waar hy sy C5- en C6-nekwerwel gebreek en die ligamente daar geskeur het.
Weens infeksie in sy longe moes hy ook ’n paar keer om sy lewe veg, en hy het meer as 20 prosedures ondergaan om die vog in sy longe te verwyder.
Die groot man, ’n mynbeampte by Lonmin by wie sy seuns hul rugbytalent en lengte geërf het, sien nie kans om oor sy seun te praat nie.