MA | SARIE
MA	deur Izak de Villiers
Ietwat na ’n wese iewers uit ’n woesteny gelyk het, gespog het oor hoe gesond hy eet en suinig hy drink, getrou daagliks oefeninge met gewigte gedoen het – en toe op ’n dag net dood is, nie lank ná hy vyftig geword het nie. Wat ’n mens laat wonder oor die “gesonde lewe in die natuur”.
Maar Josef Stalin – baas van die Opperste Sowjet en moordenaar van miljoene – het ook ’n ma gehad. Hy was sy ma se liewe klein “Sosso”, wat so mooi in die kerkkoorgesing het. Sy wou hê hy moes ’n priester word. Toe hy heerser van Rusland was, het hy haar nooit naby die Kremlin toegelaat nie.
Alan Paton skryf hoe hy die stasiebomplanter Harris in die tronk besoek het uit meegevoel. Harris was skynbaar gemaklik met homself en het gesê sy ma-hulle verstaan alles goed en dit gaan baie goed met hulle. In die tronkgang het hy Harris se ouers gesien, veral sy ma. Paton se kommentaar was wrang: “Their son had destroyed them.”Dis die een kant van die storie en ma-wees: kinders draai nie altyd uit soos ouers dit verwag nie. Die Bybel is vol sulke voorbeelde, reg van die begin af. En, natuurlik, daar is swak ma’s (en pa’s) wat toesien dat hul kinders self moet regkom of deur die strate grootgemaak moet word.
Hier langs my woon nou twee mediese dokters wat onlangs ’n seuntjie gehad het. Die ma loop oor van moederlike vreugde, die pa glimlag van oor tot oor en die oupas enoumas is in en uit. Die ma se selfoon lui met ’n kleuterliedjie en daar is ’n besondere hartlikheid in haar groet. Met Moedersdag aan die kom, dink ek aan die grootste moedersimbool van almal, Maria, die moeder van Jesus. Sy het Hom ontvang in ’n stal, Hom gevolg toe mense Hom verwerp het, in Hom geglo as haar wonderkind, en vanHom afskeid geneem aan ’n kruis toe dit donker geword het in Jerusalem. Volgens oorlewering het hulle sy stukkende liggaam aan haar gegee en sy het Hom vir ’n oomblik weer op haar skoot vasgehou.