AFRIKAANE OPSOMMING: In hierdie studie ondersoek ek die skemer motief in W.G. Sebald se Austerlitz. Ek ontleed die manier waarop skemer dien as ’n deurlopende ruimtelike-tydseffek in die roman en die potensiaal daarvan as ’n metaforiese toetrede tot 'n ondersoek van die roman se posisie ten opsigte van moderniteit. Ek gaan voort om die rol van wandeling te ontleed, en wys uit dat beweging op straatvlak dien as ’n manier om die skeiding van die hede van die verlede, wat die moderne wêreld karakteriseer, te ondermyn. Deur middel van die afwyking en nie-lineariteit, wat inherent is aan wandel, versamel die karakters in Austerlitz stories op maniere wat die ligging en enkelvoud van individuele lewens beklemtoon. Terselfdertyd word hierdie stories impliseer, as gevolge die vervaging van grense wat met skemer verband hou, in 'n verenigde visie van die geskiedenis as rampspoed.