Innibos-onderhoud: Lulu Botha vertel hoe Grieta geleerdheid kry | LitNet
luluraai, Naomi Meyer 2012-06-22
Datum en tyd: Do 28 Junie 13:00, Vr 29 Junie 11:00, Sa 30 Junie 10:00 en 15:00
Hoe speel jy iemand van die zef side? Of is dit nie soos jy haar vertolk nie? Hoe word jy sy, binne haar vel?
Grieta is baie meer real as die meeste mense van die "un-zef" side. Om 'n karakter te vertolk wat nie uit dieselfde agtergrond as jy kom nie, moet jy as akteur eerder stroop van jouself as om aan te las by die karakter – jy sal die essensie heeltemal verloor nog voor jy dit gehad het en op die ou end totaal kompenseer, of dan nou toneel speel in plaas daarvan om te wees. Sy is 'n mens met drome en ambisies en issues soos enige ander, al hou sy van loud oorbelle en al praat sy bietjie plat. Die repetisieproses is so 'n wonderlike fenomeen – as mens kan regkry om van jouself te vergeet, sal die karakter naderhand mooitjies vir jou wys presies wie en wat sy is.
Terwyl ek nou die vrae al klaar op hierdie punt so ingewikkeld gemaak het (maar is alles in hierdie land nie altyd bietjie meer ingewikkeld as waarvoor mens hoop nie?): Dink jy, in alle eerlikheid, dat iemand soos Grieta se grootste droom geleerdheid is? Ek hoor anderdag hulle het 'n meningsopname gedoen onder jeugdiges uit arm gebiede: wat wil jy wees, wat is jou drome? En toe is die antwoord: ek wil 'n politikus wees. Wat maak vir Grieta anders, dink jy, as jy van buite staan en vir die karakter kyk? En van binne: hoe probeer jy haar anders maak?
Grieta se grootste droom is inderdaad om geleerdheid te kry. Sy dink 'n graad sal haar help om bo haar omstandighede uit te styg; dat die vermoë om intellektuele gesprekke te voer, haar sal toelaat om haar eie keuses te maak. Sy wil verander, want sy dink dit sal haar vrymaak. Maar sy is eintlik met die intrapslag al "slim", op haar eie manier, al besef sy dit nie. Sy is anders, omdat niemand behalwe sy self wil hê sy moet verander nie. Ek probeer haar nie anders maak nie; sy is wie sy is en dit is alles daar in die teks.
Anderdag skryf iemand 'n brief op LitNet oor nuwe Afrikaanse musiek. Voel jy Grieta kry die bywoning wat sy verdien? Waarom moet mense van Grieta notisie neem, dink jy?
Bywoning by die feeste is baie goed. Maar ons onlangse speelvak by Artscape was ongelukkig vir heelwat leër sale. Mense gaan nie meer teater toe soos in die ou dae nie en dit is hartseer. Grieta is 'n vars bries, 'n verrykende triumph of the human spirit-storie wat jou hart warm maak.
Ten slotte: wat is vir jou lekker van Innibos (was jy al daar)?
Verlede jaar was my eerste keer by Innibos. Dit is 'n heerlike fees. Die organiseerders kyk baie mooi na die kunstenaars en die mense van Nelspruit is vriendelik.