Besondere vrae wat vanuit hierdie perspektief bespreek word, sluit in die volgende: Ten opsigte van watter produkte - in die Wetsontwerp genoem ''goods'' - moet skuldlose aanspreeklikheid erken word (ook vir defekte in grond en gebrekkige inligting?); wanneer moet 'n produk as ''defek'' beskou word (is die maatstaf van verbruikersverwagtinge - ''consumer expectations'' - 'n geskikte een en is dit versoenbaar met die onregmatigheidsvereiste vir deliktuele aanspreeklikheid?); wie moet as verweerders teenoor die verbruikers van 'n defekte produk aanspreeklik wees (vervaardigers, verspreiders en ook andere?); vir watter soort skade moet aanspreeklikheid erken word (moet buiten vergoeding vir saakskade en liggaamlike besering ook ekonomiese verlies vergoed word?); watter verwere moet vir die vervaardiger of verspreider beskikbaar wees (ook die sogenaamde ontwikkelingsrisikoverweer - ''development risk defence''?); en vrae oor spesiale ree¨ ls vir kousaliteit en verjaring. Die resultate toon dat daar nie 'n unieke persoonlikheidsprofiel geïdentifiseer kon word wat bepalend is van werksbevrediging nie. 'n Selfgeldende persoonlikheidstipe is wel geïdentifiseer wat ontevrede is met die mate van werksverskeidenheid in inbelsentrums.