Ontmoeting met die Joodse doodbewaarder van Kalkutta - Diverse
Robert Hirschfield vind uiteindelik die jongste Jood in Calcutta op en praat met hom oor sy werk.
Ek staan ​​buite die kliniek in Free Schoolstraat en kyk hoe hy in sy sakkerige swart broek nader kom soos valse valskerms. Ek dink daaraan, so lyk die waarskynlike laaste Jood van Calcutta. Effens onheilspellend, kamer in sy klere vir strooimeisies.
Wat maak die jongste Jood in Kalkutta die oudste? Sy nader aan die dood as enigiemand anders.
Shalom Israel is agt en dertig. Byna almal in die Joodse gemeenskap van Calcutta, wat minder as veertig is, is in die sewentiger-, tagtiger- en negentigerjare. Israel woon in die Joodse begraafplaas (die gemeenskap het vir hom 'n huis gebou), waar hy die grafte versorg.
Toe ek dit die eerste keer hoor, het dit amper soos 'n raaisel geklink: Wat maak die jongste Jood in Kalkutta die oudste? Sy nader aan die dood as enigiemand anders. Ek het die hele week probeer om hom op sy selfoon te kry. Hy vra om verskoning dat hy nie geantwoord het nie. Ek is in die versoeking om te vra, wat moet 'n mens doen in 'n begraafplaas wat nie kan wag nie?
Hy is by die kliniek om nog een van sy werk te doen. 'N Negentigjarige vrou het geval en haar femur gebreek. Hy het haar van die eerste keer saam met die Xrays na 'n tweede kliniek geneem. 'Ek kan 'n oomblik praat,' sê Israel. Ek begin deur hom uit te vra oor sy derde werk.
'U voer die Tahara (die rituele was van lyke voor begrafnis) op die mans wat sterf. Is dit nie sielkundig moeilik vir iemand wat nog jonk is nie? '
"Nie regtig nie. Dit was vir my moeilik toe ek my pa, wat ook die tahara opgetree het, die eerste keer help. Ek was toe sestien. Nou is ek gewoond daaraan. Ek sien dit as 'n belangrike geestelike daad wat ek vir die gemeenskap doen. "
Ek verbeel my 'n onsigbare naald wat hierdie Joodse doodsritueel en karma-joga saamwerk. Ek sien hom as die grond van konvergenes, maar sosiaal gestrand. Hy is ongetroud, en tensy 'n Joodse vrou van êrens in sy dood gedefinieerde wentelbaan dryf, onhuwelik. Ek twyfel of hy dateer. As 'n vrou hom sou vra waar hy woon, wat sou hy dan sê? As hy sou voorstel dat hulle na sy plek teruggaan, wat sou sy dan doen?
Hy vind glad nie vreemd in 'n begraafplaas nie, wat vreemd en aangenaam is. 'Dit is nie die dooies wat ons in hierdie lewe skade berokken nie,' verduidelik hy. 'Dit is die lewende.'
Hy verdwyn in die kliniek en kom na 'n klein, bewende vrou, wit soos 'n sneeukraan. Terwyl hy in die moordenaar verkeer, sien hy 'n handgetrekte riksja en lig die ou vrou op die hoë sitplek asof sy 'n sak eiers is.
My oë sê vir Shalom Israel: "Sal dit werk?" Sy oë antwoord: "Dit beter." Ek gis terwyl hy langs die riksja trotseer. Dan ontspan ek. Israel is 'n man wat sien dat sy gemeenskap in sy hande verkrummel. Hy is nie soos ek of jy nie.