Hondsepilepsie | Troeteldiere Huishouding
'N Algemene breinversteuring by honde
"Epilepsie" is 'n algemene term vir neurologiese afwykings wat gekenmerk word deur herhalende aanvalle. In sommige gevalle word die aanvalle veroorsaak deur trauma, 'n toksien, 'n brein tumor, 'n infeksie, of 'n probleem met jou hond se bloed, niere of ander organe. Op ander tye word die epilepsie na verwys as "idiopatiese", wat eenvoudig beteken dat daar geen identifiseerbare onderliggende oorsaak is nie.
Beserings val gewoonlik in twee kategorieë: veralgemeend (groot mal) of gedeeltelik (brandpunt). Algemene beslagleggings verskyn gewoonlik as onwillekeurige stoot of dwarsbewegings van al vier ledemate met verlies van bewussyn. Gedeeltelike aanvalle mag een ledemaat, sy of sy lyf of gesig insluit. Gedeeltelike aanvalle kan tot algemene beslagleggings vorder. Beserings kan ook lei tot abnormale gedrag, vokalisering, speeksel, chomping / kou en onwillekeurige urinering en ontlasting.
Honde met idiopatiese epileptiese tipes het hul eerste aanvalle tussen 6 maande en 6 jaar. Alhoewel idiopatiese epilepsie in enige ras voorkom, word dit as 'n oorerflike siekte in baie rasse beskou en in sommige rasse is 'n genetiese basis geïdentifiseer. Daarom moet honde wat met idiopatiese epilepsie gediagnoseer word, nie vir teling gebruik word nie. Algemeen geraakte rasse sluit in:
Langdurige aanvalle wat langer as 5 minute duur of twee of meer opeenvolgende aanvalle sonder volle herstel word na verwys as status epilepticus. Dit is 'n ware noodgeval en jy moet onmiddellike veeartsenykundige sorg vir jou troeteldier soek. Twee of meer aanvalle in 24 uur word na verwys as cluster aanvallen en is 'n aanduiding van die begin van anti-beslaglegging medikasie.
By honde kom beslagleggings dikwels in drie afsonderlike fases voor:
Die eerste is die gehoorfase en die mees algemene tekens is gedragsveranderinge. Hierdie veranderinge kan subtiel wees en sluit onrustigheid, aandag soek of angstige gedrag in.
Die tweede fase, die ictal fase, is wanneer die beslaglegging self plaasvind. 'N Aanval kan van net 'n paar sekondes tot 'n paar minute duur.
Die finale fase word die postikale fase, wat na die beslaglegging plaasvind. Tydens hierdie fase mag jou hond rusteloos, ongekoördineerd en / of gedisoriënteer lyk. Soms kan tydelike blindheid, doofheid of ander neurologiese abnormaliteite voorkom.
Dit kan moeilik wees om te kyk of jou troeteldier beslag gelê het, maar die meeste is van kort duur en veroorsaak geen permanente skade nie. Vermy om gebyt te word deur jou hande weg te hou van jou troeteldier se mond tydens 'n beslaglegging. As dit veilig gedoen kan word, voorsien vulling en beweeg jou troeteldier weg van trappe om beserings te voorkom.
Jou veearts sal 'n volledige geskiedenis neem en 'n deeglike fisiese en neurologiese eksamen uitvoer om te bepaal of daar 'n identifiseerbare onderliggende oorsaak is van jou hond se beslaglegging.
Om dit te kan doen, kan die volgende toetse aanbeveel word:
Chemie toetse om nier-, lewer- en pankreasfunksie te evalueer, sowel as suikervlakke en elektroliete
'N Volledige bloedtelling tot skerm vir infeksie, inflammasie, bloedarmoede en ander bloedverwante toestande
PCR toetsing en / of serologie om te evalueer vir aansteeklike siektes wat aanvalle kan veroorsaak
Verwysing na 'n neuroloog vir gevorderde toetsing, insluitend MRI en serebrospinale vloeistof analise
Kulture, PCR toetse en ander gespesialiseerde toetse wat kan identifiseer of spesifieke parasiete of siektes die oorsaak kan wees
Epilepsie kan nie genees word nie, maar kan gewoonlik met antikonvulsiewe middels beheer word. As u veearts bepaal dat u hond se epilepsie idiopaties is, kan een of meer van die volgende medisyne voorgeskryf word:
Phenobarbital help om die frekwensie van jou hond se aanvalle te verminder en is die mees voorgeskrewe medikasie vir honde met idiopatiese epilepsie. Dit is oor die algemeen 'n goed verdraaide dwelm.
Kaliumbromied is 'n ander aanval medisyne wat by jou hond se behandeling gevoeg mag word, as sy nie goed reageer op fenobarbital alleen nie.
Met hierdie medikasie, soos met alle dwelms, ervaar sommige pasiënte newe-effekte. Om seker te maak dat 'n voldoende dosis gegee word en om te monitor vir newe-effekte, is dit belangrik dat die bloedvlakke van elke medikasie sowel as die volledige bloedtellings en bloedchemieprofiele periodiek gemonitor word. Lewerfunksietoetse kan ook aangedui word. Jou veearts sal adviseer watter monitering gedoen moet word en hoe gereeld. Medikasie dosisse moet nie verander word sonder om met jou veearts te praat nie.
Honde wat met idiopatiese epilepsie gediagnoseer word, kan behandeling vir die lewe vereis, en soms word meer as een geneesmiddel benodig vir toereikende beslaglegging. En terwyl baie honde goed beheer word, is sommige nie ten spyte van verskeie medisyne nie. Daarbenewens verseker voldoende toevallingsbeheer nie noodwendig dat 'n hond heeltemal beslaglegging vry sal wees nie. Die mate van beslaglegging beheer moet moontlik gebalanseer word teen moontlike newe-effekte van die medikasie.
Behalwe medikasie, is daar baie maniere om jou troeteldier se epilepsie te help bestuur:
Handhaaf 'n beslagleggingstrokie wat die datum, tyd, lengte en erns van aanvalle asook videoband aandui en dit met jou veearts deel.
Moenie medikasie verander of staak sonder om u veearts te raadpleeg nie
Hou bloedwerk en ander laboratoriumwerk gedoen wanneer dit deur u veearts aanbeveel word
Raadpleeg u veearts wanneer u 'n verandering in u troeteldier se toestand sien
Plaas 'n mediese waarskuwingsteken op jou troeteldier se kraag sodat as hy verlore raak, elkeen wat hom bevind, bewus sal wees van hul beslagleggingsversteuring en die behoefte aan medikasie.
Verskeie behandelings is beskikbaar vir troeteldiere met epilepsie. Deur nou saam met jou veearts te werk, kan jy die kanse om die wanorde te beheer, maksimeer en jou troeteldier 'n lang, gelukkige en gemaklike lewe gee.