Interessante verkiesing wag op Frankryk | Netwerk24
Deur Leopold Scholtz 02 Maart 2021 05:05
Die gemiddelde van alle peilings het onlangs gewys dat die veglustige regs-populistiese Marine le Pen vir die eerste keer gewilder as die ewe veglustige gematig-regse pres. Emmanuel Macron is. As die peilings korrek is, kan sy 26% van die stemme in die eerste ronde behaal teenoor die 24% vir Macron, wat die politieke sentrum in Frankryk nogal laat skrik het.
Die Franse stelsel bepaal dat die suksesvolle kandidaat 'n volstrekte meerderheid van die stemme – dus meer as 50% – moet trek. Omdat dit op nasionale vlak nooit gebeur nie, vind die verkiesing in twee rondes plaas.
Die eerste is eintlik maar 'n uitdunronde. Slegs die twee kandidate wat die meeste stemme behaal, kan aan die tweede deelneem; die res sak almal uit.
Die peilings wys dus dat Le Pen marginaal gewilder as Macron is. Maar dit geld net vir die eerste ronde. In die tweede sal Macron na verwagting 56% van die stemme behaal teenoor Le Pen se 44%. In 2017 het Macron in die eerste ronde met 24% teenoor Le Pen se 21,3% gewen, en in die tweede met 66,1% teenoor die 33,9% vir Le Pen.
Natuurlik moet 'n mens peilings altyd maar baie versigtig benader, want uiteindelik is daar slegs één peiling wat geld en dit is die verkiesingsuitslag self. Tog, selfs al sou Le Pen luidens die nuutste peilings steeds in die tweede, beslissende ronde verloor, vaar sy duidelik beter as die uitslag van 2017.
Die peilings wys dus dat Le Pen marginaal gewilder as Macron is.
Wat sou die rede wees?
Le Pen kom uit 'n regs-ekstremistiese agtergrond. Haar pa is wyle Jean-Marie le Pen, wat berugtheid verwerf het met 'n stelling waarin hy die Nazi's se gaskamers (waar 'n geskatte 6 miljoen Jode vermoor is) afgemaak het as bloot " 'n detail in die geskiedenis van die Tweede Wêreldoorlog". Die Nazi-besetting van Frankryk in 1940-'45 was vir hom "nie buitengewoon onmenslik nie".
Nadat sy die leiding van haar pa se party in 2011 oorgeneem het, het Marine aanvanklik dié se rigting voortgesit. Maar sy het ingesien dat dit sou beteken dat sy nooit in der ewigheid haar intrek in die Elyséés-paleis sou kon neem nie.
Dus het sy die party van ekstreemregs aansienlik nader aan die politieke sentrum laat swaai. In die proses het 'n breuk tussen pa en dogter ontstaan.
Daardeur het die politieke landskap in Frank­ryk wel verander. Pleks van die tradisionele geveg tussen sosialiste en konserwatiewe, het dit 'n mededinging tussen gematig regs en behóórlik regs (ofskoon ruim binne die grense van die liberale demokrasie) geword.