Die Britse eerste minister, Harold Macmillan, is dadelik van die gebeure in kennis gestel en het ’n boodskap van meegevoel en spoedige herstel gestuur. Die Amerikaanse president, Dwight Eisenhower, was baie bekommerd oor die aanval en het sy ambassadeur in Suid-Afrika gelas om spyt te kenne te gee oor die “laakbare aanval” op dr. Verwoerd.113
Intussen is ’n geregtelike kommissie van ondersoek oor die Sharpeville-voorval geloods,117 maar die regering het onversetlik gebly oor die dra van pasboeke en het geweier om die noodtoestand op te hef.118 Klopjagte is in Soweto uitgevoer om wapens van “opstandige naturelle” af te neem.119
Pratt het nie op die eerste hofdag na die Paasnaweek in die landdroshof verskyn nie. Hy is aanvanklik aangehou kragtens die noodregulasies. Pratt het eers op 20 en 21 Julie 1960 vir ’n voorlopige verhoor in die hof verskyn. Die rede waarom die eerste verhoordatum van Pratt vir so lank na die skietery vasgestel is, was dat die prokureur-generaal wou wag om te sien hoe die oor-operasie van Verwoerd verloop en of hy sy gehoor verloor. Indien hy weens die skietwonde of die operasie binne die bestek van 101 dae na die aanslag sou sterf, moes die aanklag van poging tot moord in ’n aanklag van moord verander word. Die getuies wat vir die voorlopige verhoor gedagvaar was, het die burgemeester van Johannesburg, Alec Gorshel, asook Laubscher, Harrison, hoofkonstabel Koekemoer, Pratt se chauffeur, en die medici wat Verwoerd opereer het, ingesluit. Verwoerd self moes nie in die hof verskyn nie.123
Hoewel haar vriende haar afgeraai het om die voorlopige verhoor by te woon, was Susan Pratt tog in die hof op haar pa se versoek. Sy het baie las van die pers gehad. ’n Joernalis van ’n oorsese koerant het selfs in ’n boom voor hulle huis weggekruip en langs haar afgespring toe sy op die sypaadjie verbystap. Die koerante het gewedywer om Susan, wat as model in Londen opgang gemaak het, en haar klere te beskryf.124