Die galerye van die Palais-Royal, voorouer van bedekte gedeeltes - Inligting
Die galerye van die Palais-Royal, voorouer van die bedekte gedeeltes
Titel: Galerye van die koninklike paleis.
Skeppingsdatum : 1809
Afmetings: Hoogte 50 - Breedte 63
Galerye van die koninklike paleis.
Publikasiedatum: Februarie 2006
Die Palais-Royal het in Februarie 1692 die eiendom geword van die Orléans, jonger tak van die koninkryk van Frankryk, toe Lodewyk XIV dit aan sy broer Monsieur aangebied het. Die paleistuin was toe oop vir die stad.
In 1781 was Philippe d´Orléans, hertog van Chartres, beter bekend as Philippe Égalité, op die punt van ondergang toe hy 'n groot projek vir vaste eiendomspekulasie onderneem het wat die omtrek van die tuin van die Palais-Royal onderverdeel het. Die huise, drie of vier arkades wyd, is op sewe verdiepings gebou: 'n keldervloer, 'n grondvloer wat bedoel is vir winkels en oorval deur 'n mezzanine, 'n edele vloer, 'n solder, 'n mansvloer en 'n laaste , op die solder geneem, vir die dienaars. Hierdie toekenning het die tuin met byna 60 meter lank en 40 meter breed afgesny, tot kommer van die aangrensende eienaars wat die blombeddings uit die oog verloor het.
In 1786 is die klipgalerye aan drie kante voltooi. Hierdie tydelike kaserne (veertig jaar later gesloop!) Sal dien as prototipes vir die bedekte gedeeltes van Parys.
Modeverkopers, haarkappers, limonadekafees, drukkers, leeskamers, boekhandelaars en ander handelaars het die agt-en-tagtig winkels gedeel, terwyl 'n menigte klapwaentjies, dobbelaars, sakkerollers en prostitute het die plek oorgeneem en dit 'n sukses en reputasie gemaak.
Hierdie olieverfskildery wat 'n afdruk naboots, is die hervatting van 'n skildery, waarskynlik in kleur, wat Boilly in die Salon van 1804 uitgestal het en wat na bewering tydens die brand in die departement Parys in 1871 vernietig is.
Die beeld, wat deur die arkades geboei word, word van links na regs gelees. Die punt word bekendgestel deur gesprekke tussen 'n man agter die hek en 'n vrou wat van agter gesien word en wie se twee honde, een swart en een wit, mekaar eggo. Die fries-komposisie wentel dan om drie groepe figure waarin 'n vroulike karakter, geklee in helder en in volle lig, en 'n manlike karakter in donker kostuum, in die skaduwee wissel. Die naakte, krom arms van die jong dames is 'n uitnodiging om 'n draai te maak, terwyl die sy-blik en die "Gender Notice" -kas dit moontlik maak om die aktiwiteite van hierdie dames te verstaan. In die eerste groep lyk dit asof die verhouding afgehandel is en die man gryp die vrou aan die middellyf. Saam met 'n klein seuntjie verkoop die vrou in die tweede groep haar sjarme aan die twee mans voor haar. Die teenwoordigheid van die kind sou die interpretasie van 'n eenvoudige toneel uit die alledaagse lewe kon tipeer, maar die gebaar en die blik van die jong vrou laat geen ruimte vir dubbelsinnigheid nie. Wat die derde groep betref, gebruik dit 'n losbandige ikonografie wat baie gewild was in die 18de eeu: 'n meisie streel oor 'n grondhond in die mandjie van 'n klein Savoyard met die goedkeuring van haar verpleegster wat in die skaduwee sy tussenpersoon dien.
Kritici van destyds het Boilly gekritiseer omdat hy nie teen die fenomeen prostitusie standpunt ingeneem het nie. Inderdaad, hy behandel hierdie toneel realisties, in die vorm van 'n eenvoudige beskrywing van die alledaagse lewe, en sy prostitute kan byna verkeerdelik as eerlike vroue beskou word.
Die einde van 'n brandpunt van prostitusie
Die toneel is geleë in die galery van die Tribunaat, waarvan die Palais-Royal die setel was van 1800 tot 1807. Die plek was bekend sedert die oprigting van die galerye as die ontmoetingsplek van die openbare meisies wat hul ambagte kom beoefen het (hulle gesê om "hul paleis te maak"). Bronne het destyds beraam dat 600 tot 800 meisies in die Palais-Royal woon, waarby die 'swaeltjies' gevoeg moet word wat nie daar woon nie, maar wat saans kliënte kom soek. Prostitusie was gratis, maar baie georganiseerd: die halfbeavers was in die stegies en houtgalerye, die bevers in die klipgalerye en die luukse kasserolle op die terras van die Café du Caveau.
Hierdie aktiwiteit van die Palais-Royal sal ophou met die toekomstige koning Louis-Philippe, aan wie die paleis en sy tuin in 1814 terugbesorg sal word. In 1829 vervang hy eers die houtgalerye met die Orléans-galery. Dit is ruim (65 meter lank en 8,5 meter breed) en bedek met 'n weelderige glasdak en vier en twintig winkels. In 1935 heeltemal afgebreek, is vandag nog net die dubbele klipkolonnade oor.
Sodra hy in 1830 aan die bewind gekom het, het Louis-Philippe prostitusie gereguleer, wat nou buite die gelisensieerde bordele verbied is. Die Palais-Royal was verlate toe hierdie maatreëls in 1836 bygevoeg is vir diegene wat die sluiting van speelkamers bepaal het. By die meisies en die spelers het al die jeug die plek verlaat om terug te val op die speletjies. boulevards.
Die koninklike paleis, katalogus van die uitstalling in die Musée Carnavalet, 9 Mei - 4 September 1988, Parys, Parys-Musées, 1988.
Béatrice MÉON-VINGTRINIER, "Die galerye van die Palais-Royal, voorvader van bedekte gedeeltes"
Video: Marlène Duroux - - Le quartier royal
Copyright © salvadoryoscar.com | Die galerye van die Palais-Royal, voorouer van die bedekte gedeeltes...