Deur die dag was ek baie geirriteerd, asof iets my pla. Ek het dit maar geïgnoreer. Teen die middel van die dag het ek en ‘n vriendin gesels oor die Christen-geloof, ek het natuurlik vir haar vertel dat dit net ‘n storie was, maar sy het my verseker dat dit nie was nie. Ek het toe kwaad begin word en op haar geskree dat dit net ‘n storie was! Toe was ek eers geïrriteerd. Ek het besluit ek het nou genoeg gehad van die hele storie en ek wou self gan uitvind hoekom ek n ateïs was. Ek het vir Lulu gan soek, uiteindelik vind ek haar by die parkeerarea van die skool. Sy was amper oppad om te ry. Ek het haar gevra of sy nie dalk vining vyf minute gehad het nie. Sy het toe nog bietjie tyd gehad om te gesels.
Ons twee sit toe op die skool se paviljoen en begin gesels. Ek het haar gevra hoekom ek is soos wat ek is. Wat maak my nie glo nie? Hoekom kan mense aan iets glo wat nie bestaan nie? Ek het haar so baie vrae gevra, sy het gesê dat sy nie vir my al die antwoorde gehad het nie, maar sy kan my wel n paar goedjies vertel. Sy het my begin vertel dat die duiwel my vasgehad het. Ek sê toe vir haar dat ek nie eers in die duiwel geglo het nie, hoe dan? Sy vertel dat dit nie saak maak dat ek in die duiwel glo of nie. Die duiwel wil net hê dat mense nie aan God moet glo nie, hy dryf mense weg van God af. Die duiwel gee nie om of ek in hom glo of nie. Hy wou net gehad het ek moes nie glo in God nie. Dis waarom ek so baie vrae gehad het, waarom so baie dinge nie vir my sin gemaak het nie, waarom ek so hardkoppig was so lank in my lewe! Die duiwel het my gedagtes beheer sonder dat ek daarvan weet. Toe ek dit besef het was ek amper in n koma van skok. Ek kon nie glo ek was so dom gewees nie.
Lulu sê toe vir my dat dit my keuse was as ek die Here weer terug in my lewe wou he. Ek was so onseker. So bang, maar net daar besef ek toe ek moes die Almagtige weer terug aanvaar en my hart vir Hom gee. Ek kon nie meer my ou lewe hanteer nie. So baie negatiwiteit, onsekerheid en hel. Ek wou vry wees. Skoon van die duiwel se euwel. Ek vra toe vir Lulu dat sy my kon help. My weer op die regte pad moet kry. Sy begin toe vir my bid. Ek het vir die Here diep onverskoning gevra. Net daar en dan, het ek skoon gevoel. Weer soos n mens gevoel. Nie meer haat en negatiwiteit nie. Ek was weer Christen!
Die volgende oggend het ons netbal wedstryd gespeel en ek het my vriendin gesien maar haar nie gegroet nie omdat sy my nooit terug groet nie. Sy het my egter gestop en ek voel net hoe die Here langs my staan en Hy sê vir my Hy werk elke dag deur my en ek moet net die regte paaie volg. Ons het vir mekaar ‘n drukkie gegee en ek het besef hoe mooi die Here werk en dat Hy vooruit trek en ons paaie vir ons gelykmaak en verhoudings herstel.”