Navorsers het veroorsaak dat mense se rekenaars in die geheim webwerwe besoek wat moontlik deur onderdrukkende regerings geblokkeer kon word.
In Maart 2014 het Sam Burnett en Nick Feamster Encore, 'n stelsel geloods om real-time en globale metings van internet sensuur te verskaf. Om dit te doen, het die navorsers, wat by Georgia Tech was, webwerweienaars aangemoedig om hierdie klein kode uit te voer in die bron lêers van hul webblaaie:
As u 'n webblad met hierdie kodeboodskap besoek, sal u webblaaier probeer om 'n webwerf te kontak wat die navorsers moniteer vir moontlike sensuur (bv. Die webwerf van 'n verbode politieke party). Dan sal u webblaaier terugrapporteer aan die navorsers oor of dit moontlik was om die potensiaal geblokkeerde webwerf te kontak (Figuur 6.2). Verder sal dit alles onsigbaar wees tensy u die HTML-bronlêer van die webblad nagaan. Sulke onsigbare versoeke van derdepartybladsye is eintlik baie algemeen op die web (Narayanan and Zevenbergen 2015) , maar hulle sluit selde eksplisiete pogings om sensuur te meet.
Figuur 6.2: Skematiese van die navorsingsontwerp van Encore (Burnett and Feamster 2015) . Die oorsprong webwerf het 'n klein kode snippie ingebed daarin (stap 1). Jou rekenaar maak die webblad, wat die metingstaak stoot (stap 2). U rekenaar probeer toegang tot 'n meting teiken, wat die webwerf van 'n verbode politieke groep kan wees (stap 3). 'N Sensor, soos 'n regering, kan dan jou toegang tot die metingsteiken blokkeer (stap 4). Uiteindelik, u rekenaar rapporteer die resultate van hierdie versoek aan die navorsers (nie in die figuur getoon nie). Herproduseer met toestemming van Burnett and Feamster (2015) , figuur 1.
Hierdie benadering tot die meet van sensuur het 'n paar baie aantreklike tegniese eienskappe. As 'n voldoende aantal webwerwe hierdie eenvoudige kode bevat, kan Encore 'n real-time, globale skaal meet van watter webwerwe gesensor word. Voordat die projek begin is, het die navorsers hulle IRB toegeken, wat geweier het om die projek te hersien omdat dit nie "menslike vakke-navorsing" onder die gemeenskaplike reël was nie (die stel van regulasies vir die meeste federale befondsde navorsing in die Verenigde State; vir meer inligting, sien die historiese bylaag aan die einde van hierdie hoofstuk).
Kort nadat Encore van stapel gestuur is, het Ben Zevenbergen, dan 'n gegradueerde, kontak gemaak met die navorsers om vrae oor die etiek van die projek in te samel. In die besonder was Zevenbergen bekommerd dat mense in sekere lande blootgestel kon word aan risiko as hul rekenaar probeer het om sekere sensitiewe webwerwe te besoek, en hierdie mense het nie toestemming gegee om aan die studie deel te neem nie. Op grond van hierdie gesprekke het die Encore-span die projek verander om te probeer om die sensuur van slegs Facebook, Twitter en YouTube te meet omdat derdepartypogings om toegang tot hierdie webwerwe te verkry, algemeen voorkom tydens normale webblaaie (Narayanan and Zevenbergen 2015) .
Na die versameling van data met behulp van hierdie gewysigde ontwerp, is 'n referaat wat die metodologie en sommige resultate beskryf, aan SIGCOMM, 'n gesogte rekenaarwetenskap konferensie, voorgelê. Die programkomitee het die tegniese bydrae van die vraestel waardeer, maar het kommer uitgespreek oor die gebrek aan ingeligte toestemming van deelnemers. Uiteindelik het die programkomitee besluit om die koerant te publiseer, maar met 'n ondertekening wat etiese kwessies uitdruk (Burnett and Feamster 2015) . So 'n ondertekening was nog nooit voorheen by SIGCOMM gebruik nie, en hierdie saak het daartoe gelei dat addisionele debat onder rekenaarwetenskaplikes oor die aard van etiek in hul navorsing (Narayanan and Zevenbergen 2015; B. Jones and Feamster 2015) .