'N sekere mate van angs is 'n normale deel van 'n kind se gesonde ontwikkeling. Kort skeiding angs, vrese van die donker, van vreemdelinge, van harde geluide of van storms is almal algemene bekommernisse wat kinders mag ervaar wanneer hulle groei en volwasse word.
Puberteit kan addisionele stressors en gevoelens van selfbewussyn veroorsaak wat tot angs byvoeg. Kinders met ADHD kan 'n besonder moeilike tyd hê.
Frustrasie en herhaalde probleme in sosiale verhoudings en skoolprestasie kan lei tot verhoogde angs oor verleentheid in die voorkant van eweknieë, asook vrese om ouers of onderwysers te laat sak. Alhoewel hierdie gevoelens normaal is, as hulle nie met die tyd verdraag nie en in plaas daarvan eskaleer of begin om in te meng met 'n kind se daaglikse aktiwiteite, is daar meer rede tot kommer.
Ongeveer 5% tot 10% van die kinders in die algemene bevolking stryd met angsversteurings . Onder kinders met ADHD blyk die koers selfs groter te wees. 'N Eerste stap om 'n kind te help om angs te beheer en te oorkom, is om dit te erken, en soms kan dit moeilik wees. Angstig kinders kan ook stil wees, skaam, versigtig en onttrek word. Hulle kan baie voldoen en gretig wees om volwassenes te behaag. Aan die ander kant kan 'n angstige kind 'n beroep doen op tantrums , huil, vermyding en ongehoorsaamheid. Hierdie gedrag kan verkeerd vertolk word as opposisie en "moeilik" wanneer hulle eintlik angsverwant is.
As ouer is dit belangrik om bewus te wees van sommige van die maniere wat ernstige angs by kinders kan voorkom. Met verhoogde bewustheid, sal u vroegtydig kan ingryp en hulp kry.
Kinders met skeidingsangs ervaar oormatige vrees om geskei te word van hul huis en ouer (s), opsigter of aan wie die kind aangeheg is.
Die kind kan aanhoudend kommerwekkend ontwikkel tot op die punt om paniek te word, weier om skool toe te gaan, groot tantrums te gooi en aan die ouer vas te klou. Sy kan vreesbevange wees, selfs vir kort tydperke.
Eenvoudig die afwagting van skeiding kan uiterste stres en rou gevoelens van kwesbaarheid veroorsaak. Dit is dikwels moeilik vir hierdie kinders om alleen te slaap as gevolg van die skeiding wat plaasvind gedurende die nagtyd. Hierdie kinders mag herhaalde nagmerries hê en kla oor gereelde fisiese simptome soos hoofpyn of maagpyne wat die gevolg van die angs veroorsaak.
Kinders met algemene angs ervaar oormatige, onrealistiese bekommernis en vrees oor alledaagse dinge. Hulle verwag dikwels rampe. Die spanning en stres is chronies en afwykend, wat verskeie areas van die kind se lewe beïnvloed. Net deur die dag kan 'n stryd wees.
Alhoewel die kind kan erken dat sy angs oordrewe is, het hy steeds groot moeite om dit te beheer en te bestuur. Daar kan ook rusteloosheid wees; probleme om te konsentreer (selfs wanneer die kind se "gedagte leeg is"); prikkelbaarheid; edginess; spierspanning; moegheid; moeite om te sluk; 'n behoefte aan gereelde urinering; maagkrampe; en slaap probleme wat verband hou met die angs.
Die kind kan maklik begin skrik en kan net nie ontspan nie.
Kinders kan ook fobies of aanhoudende, irrasionele en uiterste vrese oor 'n spesifieke saak of situasie ontwikkel. Hierdie angs veroorsaak dat die kind die voorwerp, aktiwiteit of situasie ten alle koste vermy. As dit nie vermy kan word nie, word dit pynlik verduur.
Spesifieke fobies lei tot angswekkende interne nood - gevoelens van dreigende gevaar of straf; die behoefte om te ontsnap; hartkloppings; sweet; bewing; kortasem of selfs 'n gevoel van gesmoor asof jy nie kan asemhaal nie; borspyn; duiseligheid; 'n vrees om beheer te verloor en 'mal te gaan' of om dood te gaan.
Kinders met sosiale fobie (ook bekend as sosiale angs ) is bekommerd oor die ondersoek en negatief beoordeel. Hulle vrees verleentheid en plaag in sosiale situasies. Op skool kan hulle baie moeilik wees om vrae in die klas te beantwoord, hardop te lees, gesprekke te begin, met onbekende mense te praat en sosiale aktiwiteite by te woon. Hulle voel magteloos om angs te beheer en is geneig om min sosiale verhoudings te hê, wat selfs meer isolasie, eensaamheid en gevoelens van andersheid tot gevolg het.
Wanneer 'n kind 'n paniekaanval het, ervaar hy of sy 'n tydperk van intense vrees wat skielik begin en kan tot die punt van vreesaanjaende gedagtes van dreigende straf as daar geen werklike gevaar is nie. Die aanvalle is onverwags (en kan selfs voorkom tydens slaap) en herhalende. Hulle is so intens dat die kind nie net paniekerig raak tydens die aanvalle nie, maar word bekommerd oor die gevreesde afwagting van die aanvalle.
Benewens die oorweldigende vrees dat daar iets sleg gaan gebeur, kan die kind ook kortasem ervaar; verstikking of versmetting van sensasies; kronkelende hartklop; borspyn; naarheid; lighoofdigheid; bewing en skud; en vrees om jou gemoed te verloor.
As jy bekommerd is of vrae het oor moontlike simptome van angs in jou kind, moet jy praat met jou pediater of geestesgesondheidswerker. Vroeë intervensie en behandeling kan 'n wêreld van verskil vir jou kind maak en kan verdere komplikasies rondom die angs voorkom.
Amerikaanse Akademie vir Kinder- en Adolessente Psigiatrie. Oefenparameter vir die assessering en behandeling van kinders en adolessente met angsversteurings . J. Am. ACAD. Kinder Adolesc. Psigiatrie, 46: 2, Feb. 2007.
Angsversteuringsvereniging van Amerika. Verstaan ​​angs. adaa.org
Thomas E. Brown, PhD. Aandagtekortversteuring: Die ongerigte gees in kinders en volwassenes. Yale Universiteit Pers. 2005.