Erysipelas van varke: oorsake en tekens, simptome en behandelings - Raad - 2022
Oorsake en simptome van vark erysipelas, behandelingsmetodes en voorkoming
Op 'n vroeë ouderdom word varkies blootgestel aan 'n verskeidenheid infeksies en virusse, wat die aantal varkies aansienlik kan verminder. Een van die algemeenste siektes is erysipelas. Om komplikasies te voorkom, moet elke boer die voorsorgmaatreëls en nuanses van voorkoming ken.
Beskrywing en gevaar van die siekte
Erysipelas is 'n aansteeklike siekte wat in 'n akute vorm of chronies in die vorm van ensoötiese uitbrake voorkom. Individue op die ouderdom van 3 maande tot 'n jaar loop die grootste risiko vir infeksie. Besmettings is nie net by varkies moontlik nie, maar ook onder kalkoene, lammers, fisante en eende.
Die siekte versprei sedert antieke tye, maar die manifestasie daarvan is voorheen verkeerdelik beskou as ander infeksies, insluitend miltsiekte. Dit is omdat die eksterne simptome soortgelyk lyk. Die besmetting kom nou voor in Rusland en 'n aantal Europese lande. Erysipelas dek dikwels groot gebiede en veroorsaak beduidende ekonomiese skade aan plase.
Bronne van erysipelas
Die virus is ook vatbaar vir hittebehandeling en ontsmettingsmiddels.
Aangesien die oppervlak van die aarde dikwels 'n bron van infeksie is, is erysipelas van die vark seisoenaal. In die reël kom infeksie-uitbrake slegs gedurende warmer periodes van die jaar voor. Na besmetting word klinies siek persone draers van die virus en versprei mikrobes saam met afvalstowwe. Daar is ook 'n risiko om siektes te ontwikkel sonder eksterne penetrasie van die virus as 'n latente infeksie onder varke geaktiveer word.
Vorme van die siekte en ooreenstemmende simptome
Vark erysipelas neem verskillende vorme aan, wat elk gekenmerk word deur sekere simptome. Om die vorm van die siekte volgens die toestand van die diere te bepaal, word aanbeveel dat u vertroud is met die nuanses van die verloop van alle moontlike vorms.
In die praktyk is die weerligvorm skaars. Die kenmerkende kenmerke van hierdie vorm sluit in:
'n skerp toename in liggaamstemperatuur;
Met 'n blitsvinnige verloop van die siekte kan individue nie behandel word nie. Die dood van vee vind plaas 10-12 uur na infeksie.
Die akute vorm word vaker fulminant waargeneem en word gekenmerk deur die manifestasie van septisemie. Besmette individue weier kos, hulle begin opgooi of hardlywigheid. As gevolg van die verswakte werk van die hart bestaan ​​die moontlikheid van longoedeem, sianose van die buik, ontluistering en nek. Pienkerige kolle kan op die vel vorm. Om die regte behandeling te begin, moet u 'n differensiële diagnose doen. Anders sterf besmette individue binne enkele dae.
Die mees algemene is die subakute vorm van erysipelas. By sôe en jong diere word dit deur die volgende simptome gemanifesteer:
verergering van dors;
Die duur van die siekte is 1-1,5 weke. Onder gunstige toestande is herstel moontlik na 2-3 dae.
Die chroniese vorm kom voor met 'n gevorderde siekte en word gemanifesteer deur skade aan interne organe. As gevolg van infeksie word groot dele van die vel rooi, dig en bestaan ​​dit uit 'n nekrotiese kors. Die duur van die siekte kan etlike maande duur, waartydens weefsels geleidelik verwerp word deur verval.
Varke wat aan chroniese besmetting ly, vertraag hul ontwikkeling en groei, daarom word hulle dikwels geslag. Om die chroniese vorm van erysipelas te diagnoseer, word dele van die buisvormige been, lewer, niere en milt in laboratoriumtoestande ontleed.
Veranderinge in die liggaam na die dood
Met die vinnige vordering van die siekte het eksterne simptome nie altyd tyd om te verskyn nie. In sulke situasies is dit moontlik om die infeksie eers op te spoor na die dood van die varke. Na disseksie van besmette individue is dit dikwels moontlik om herhaalde bloedings, longoedeem en hiperemie op te spoor.
As diere skielik sterf as gevolg van erysipelas, moet u die lyke vir navorsing aan spesialiste oordra om die oorblywende vee te beskerm.
In die latere stadiums kan die erysipelas van varke nie behandel word nie. Daarom, wanneer die infeksie gevorder word, word die varke vir die slag gestuur. Om kuddeverlies te verminder, moet die vark eienaar die infeksie vroegtydig identifiseer en dadelik behandel.
Onder die medisyne teen erysipelas van varke word serum gebruik, wat, wanneer dit besmet is, in 'n groot dosis met penisillien gekombineer word. Wanneer u diere met antibiotika behandel, insluitend bicillien en penisillien, neem 10-20 duisend eenhede per 1 kg diergewig en los die stof in die serum op, met die volgende verhoudings:
5-10 ml serum vir jong diere;
30-60 ml vir varke wat tot 50 kg weeg;
50-75 ml vir individue wat meer as 50 kg weeg.
Slegs steriele oplossings kan toegedien word. Hulle word twee keer per dag binnespiers in die area agter die oor ingespuit.
Tradisionele metodes laat tuis toe om die toestand van 'n besmette dier te verlig voordat hulle na 'n veeartsenykliniek gaan. Nadat u tekens van besmetting opgemerk het, moet u die kamer ontsmet en die siek vark van die res van die vee afsonder.
Om varke te behandel, moet u 'n bottel asynessens in 'n emmer water verdun, 'n dik lap in die oplossing week en die besmette diere bedek. As die varke hardlywigheid het, word 'n klyster met 'n seepoplossing in die hoeveelheid 1-2 liter gedoen. Rooierige vlekke op die vel van diere word met gebreekte kryt besprinkel en 'n rooi lapverband word aangebring. Die kompressie verlig geleidelik swelling en pyn. 'N Duisendblad en 'n goue balkompressie het 'n soortgelyke effek.
Is dit goed om die vleis van siek varke te eet?
Veeartse verbied nie die eet van vleis van varke met erysipelas nie. Om te verhoed dat die infeksie negatiewe gevolge vir 'n persoon het, is dit genoeg om eers die vleis te ontsmet deur deeglike hittebehandeling.
Ten spyte van die veiligheid, eet baie mense nie die vleis van siek diere nie, aangesien hulle sien hoe die infeksie manifesteer en ontwikkel. In die meeste situasies word vleisprodukte aan vleisverwerkingsaanlegte verkoop om wors te verwerk, aangesien die fokus van siektes absoluut onsigbaar is.
Voorkoming bestaan ​​meestal uit die gereelde instandhouding van die immuniteit van diere. Die doeltreffendste stamme word beskou as BP-2, wat weerstand bied teen erysipelas en pes. As die erysipelas-virus die varkboerdery kon binnedring, moet u 'n aantal aksies uitvoer. Insluitend:
Stel beperkings op die uitvoer en invoer van nuwe varke.
Isoleer besmette varke en gaan na 'n veeartsenykliniek.
Dien die entstof op die oorblywende vee toe en monitor hul welstand daagliks.
Ontsmet die perseel en aangrensende gebiede, drinkers en diereversorgingstoerusting.
Die verbod op die in- en uitvoer van produkte word van die plaas opgehef slegs enkele weke nadat die laaste vark herstel het. Gedurende hierdie periode word die aantal dooie varke en die beskikbaarheid van inentings by gesonde diere gemonitor. Die vlak van netheid in die pen en in die gebiede waar daar geloop is, word ook nagegaan.