Die tegniek van ses stappe om enige fout betroubaar op te los
Sodra u die vertroue gekry het dat u die fout reggestel het, wil u kyk of u veranderinge veroorsaak dat die stelselverandering misluk, werk of verstaan ​​word.
As u agterkom dat die toets van sekere modules of areas van die toepassing foutief is, moet u nie daarop fokus om die fout op te los nie. As 'n nuwe probleem u vermoë om probleme op te los beïnvloed (byvoorbeeld, so erg ineenstort dat u nie u eksperimente kan uitvoer nie), moet u die probleemoplossing herprioritiseer. Probleemoplossing is belangrik, maar dit is net so belangrik om maniere te identifiseer om u proses op te los.
Wanneer 'n span af en toe oorval word met foutverslae, is dit maklik om in die strik te trap om kop-aan-kop in brutaliteit te trap om 'n oorvloed probleme op te los sonder enige teken van dieper probleme. As 'n toetspersoon 'n fout in die verkeerde weergawe van presies dieselfde kodebasis vind, kan dit onmoontlik wees om die bron van die probleem op te spoor. Bedryfstelsel-, samesteller-, raamwerk- of biblioteekfoute in jou sagteware kan skadeloos wees, maar jou kanse is skraal om die verkoper te kry om aandag aan jou te gee as jy nie stappe verskaf om 'n probleem te reproduseer nie.
Net soos 'n wetenskaplike 'n teorie toets of 'n speurder 'n saak bewys, benodig u 'n betroubare metode om 'n fout te herhaal om dit as die sleutel tot bewys te gebruik. Sodra u die saak vir die fout getoets het, is dit u doel om die toetswerk te doen. Die span voltooi stap 1, en as u klaar is met wat gebeur het, hersien die bewyse en kom u tot u eie gevolgtrekking oor hoe u die fout kan herhaal.
Sodra u die fout reggemaak het, wil u al die toetsgevalle in u regressietoetspakket hou om te verseker dat die fout nooit weer voorkom nie. Die moeite wat u doen om die toetskas kleiner en herhaalbaar te maak, sal vrugte afwerp as u dit keer op keer uitvoer terwyl u na die fout soek en 'n oplossing daarvoor ontwikkel. Sodra u 'n klein toetskas gevind het, soek dit en herstel dit en gaan dan terug na die oorspronklike verkeerde invoer om te bevestig dat u dit reggestel het.
Die veranderinge wat nodig is om 'n fout op te los, is duur, beïnvloed baie ander komponente en verg uitgebreide toetse. Die kollaterale skade is die bekendstelling van verskillende gebreke en kodeveranderings (insluitend foutoplossings) met betrekking tot die onmiddellike nabyheid van die vrystellingsdatum. As die fout vir die komende weergawe opgelos moet word, is dit nie 'n hoë prioriteit nie.
Ongeag hoe klein die herhaling is, help stap-vir-stap uitvoering om foute onder beheer te hou en verseker dat u dit vroeg in u proses regstel as dit goedkoper is om dit op te spoor en op te los.
Die enigste kritieke stap is vir ontwikkelaars om te werk aan die herstel van ontdekte foute voordat u met 'n nuwe ontwikkeling begin. Probleemoplossing wissel na gelang van die produksoort en die kritieke taak. Die plan vir foutoplossing is om foute voor die produksie reg te stel en saam met die foutidentifikasiespan om sulke foute op te los.
Die eerste stap is om 'n foutverslag in te dien om die probleem te identifiseer. Daar is baie verskillende tipes programmeringsfoute wat stelselimplementeringsfoute veroorsaak en spesifieke foutoplossings vereis wat deur die ontwikkeling- en ander IT-spanne aangespreek moet word. 'n Foutoplossing is 'n verandering in die stelsel of produk ontwerp om 'n programmeringsfout of fout reg te stel.
Om 'n Coldfix te implementeer, moet die gebruiker by die sagteware en die hele stelsel moet herbegin word vir die regstelling om in werking te tree. Foutlekkasies vind plaas wanneer 'n fout deur die eindgebruiker (kliënt) opgespoor word en nie deur die toetsspan wat die sagteware.
'n Pleister is 'n reeks veranderinge aan 'n rekenaarprogram of sy ondersteunende data wat bedoel is om die program op te dateer, te herstel of te verbeter. 'n Regstelling kan regstellings vir sekuriteit kwesbaarhede of ander foute, soos regstellings (ook genoem foutoplossings of foutoplossings).
sagteware maatskappye stel pleisters vry om foute in hul programme reg te stel, reg te stel sekuriteit kwessies, en voeg funksionaliteit by. Die meeste weergawes bevat 'n mengsel van gedragsveranderinge en verskeie foutoplossings.
Wanneer buffertye 'n gereelde deel van daaglikse roetine word en tyd van ander verpligtinge steel, pas nie alle foutoplossings binne die gegewe tydraamwerk nie. Sommige foute het voldoende prioriteit om 'n spesifieke vrystelling te regverdig, of dele van die kode wat in 'n module vervat is, moet reggemaak word. Die prioriteitsklassifikasie moet in lyn wees met die produkvrystelling, bv. Met kritieke prioriteit, wat aandui dat die fout in die volgende reggestel moet word sagteware vry te laat.
Wanneer 'n sagteware span werk aan verskeie programme, dit behoort inligting oor vorige foute in te samel en hoe lank dit geneem het om dit reg te stel. Stel 'n maatstaf bekend Die span moet 'n maatstaf gebruik om te skat hoeveel foute dit per maand kan regmaak.
Gebruik tydhouer vir foutoplossings: bestee 'n deel van u werksdag aan die herstel van tydhoufoute. Probleemoplossing is dikwels vinniger en minder ontwrigtend vir produksiespanne met 'n beplande benadering. Beperk die aantal foutoplossings wat gelyktydig verwerk kan word tot 'n klein aantal.
Begin deur al die komponente afsonderlik bymekaar te bring sodra die fout verskyn. Sodra die fout in alle stelselkomponente verskyn het, begin elke komponent afsonderlik en verminder dit tot die minimum funksionaliteit sodat hulle weer kan werk.
As u oorweldig voel, neem 'n stap terug en bevestig dat die fout met hierdie oplossing reggestel kan word. Sommige ontwikkelaars vind dit 'n nuttige herinnering om nie die uitvoer van stap 2 uit te voer nie, mits die fout reggestel is, maar om 'n stap verder te gaan en dit terug te druk.