The Tudors - The Reformation - History - Volke en nasies - 2021
Die Hervorming het begin toe 'n Duitser met die naam Martin Luther die mag en praktyke van die Katolieke Kerk gekritiseer het. In 1517 het hy 95 griewe teen die Katolieke Kerk aangeteken en aan die deur van die kerk in Wittenburg vasgespyker. Die pous was baie dwars en het hom gekommunikeer. Baie mense stem egter saam met sy kritiek en sluit aan by sy protes teen die Katolieke Kerk. Hulle het bekend geword as Protestante. Die Protestantse beweging het van Duitsland na Skandinawië en Skotland versprei. Die Hervorming in Engeland het in 1527 begin, maar was nie net 'n saak van godsdiens nie ...
Sommige van Martin Luther se oortuigings oor die Katolieke Kerk:
Dat mense nie hulle sondes kon 'koop' deur geld aan die Kerk te betaal nie, slegs God kon sondes vergewe, nie die Kerk nie.
Dat mense van nature sondig was en dat hulle verlossing moes soek deur in God te glo, pelgrimstogte na heilige plekke te maak en deur goeie werke te doen.
Dat priesters op dieselfde manier aan gewone land en mans onderworpe moet wees.
Dat priesters nie goddelike wesens was nie.
Dat alle mense toegelaat moet word om die Bybel te lees, nie net priesters nie. Die Katolieke Kerk het geglo dat as alle mense toegelaat word om die Bybel te lees, hulle eie opinies sou vorm en dat die Bybel belangriker sou word as die Kerk.
Dat die Kerk nie ryke beelde van heiliges en kruisigings moet vertoon nie en dat priesters nie uitgebreide klere moet dra nie.
Dat priesters nie die krag gehad het om die brood en wyn in die liggaam en bloed van Christus tydens die nagmaal te omskep nie.
Die Hervorming in Engeland
In 1527 het Henry VIII 'n boek met die titel Fidei Defensor geskryf. Die boek het Martin Luther gekritiseer en die status van die pous bevestig. Slegs ses jaar later in 1533 het Henry wetgewing aanvaar wat die invloed van die pous in Engeland verwyder het en homself die hoof van die Church of England gemaak het.
In 1527 begin Henry VIII twyfel hê oor die geldigheid van sy huwelik met Catherine van Aragon. In die 18 jaar wat hulle getroud is, het sy ses kinders gebaar, maar net een het oorleef, 'n meisie, Mary. Henry het geglo dat sy gebrek aan manlike erfgenaam van die troon God se manier was om hom te straf omdat hy met sy broer se vrou getrou het. Henry het 'n gedeelte in die Bybel gevind wat sy geloof ondersteun. Teen hierdie tyd het Henry ook 'n entoesiasme gehad oor Anne Boleyn. Hy het Catherine gevra om 'n egskeiding aan hom te gee, maar sy het geweier. Volgens die Engelse wet kon slegs die pous 'n egskeiding aan die koning gee en omdat die pous goed gevaar het met die neef van Catherine, Charles V van Spanje, het hy die besluit uitgestel. Na vyf jaar van wag het Henry sake in eie hande begin neem:
Alle biskoppe is gedwing om 'n dokument te onderteken waarin gesê word dat hulle geen nuwe wette sou instel sonder die toestemming van die koning nie, dat alle bestaande wette deur die kommissarisse van die koning hersien sou word en dat amptenare van die kerk nie sou vergader sonder die goedkeuring van die koning nie.
'N Wet is goedgekeur wat die Engelse kerk verhinder het om geld na Rome te stuur.
Thomas Cranmer, wat geglo het dat die koning hoof van die kerk moet wees, is aangestel as aartsbiskop van Canterbury - die hoogste en invloedrykste kerklike posisie in Engeland.
Anne Boleyn het swanger geraak. Henry is in die geheim met haar getroud. Hy het verklaar dat sy huwelik met Catherine ongeldig was.
Die wet op beperking van appèl is goedgekeur. Hierdie daad het dit vir enige buitelander onwettig gemaak om in die Engelse reg in te meng of om meer gesag in Engeland te hê as die Koning.
Daar is 'n wet aanvaar wat alle gelde wat normaalweg na Rome gestuur sou word, oorgedra het. Dit het Henry ook tot die enigste opperste hoof op aarde van die Church of England verklaar.
Die Wet op Erfreg is aanvaar. Dit het Mary van die erfreg verwyder en die kinders van sy verhouding met Anne Boleyn opvolg. Die wet bevat ook 'n klousule wat Henry toelaat om almal in die land te dwing om 'n eed te sweer met die erkenning van die bepalings van die wet. Enigiemand wat weier om die eed af te lê, is skuldig aan hoogverraad. Beide John Fisher en Thomas More het geweier om die eed te sweer en albei mans is tereggestel.
Die Wet op Heerskappy is aanvaar. In hierdie wet word Engeland as 'n soewereine staat verklaar met die koning as hoof van beide die land en die kerk. Dit het aan Henry die bevoegdheid gegee om die kerk na sy goeddunke te hervorm, en ook kerkmense na eie keuse aan te stel.
Die Treasons Act is aangeneem. Hierdie wet het dit tot 'n hoogverraad gemaak om enige van die King-titels te weier. Daar word gesê dat kwaadwillige wens, wil of begeerte om die koning of koningin die titel of naam van hul koninklike landgoed te ontneem, as verraad beskou sou word.
Die Wet teen die Pous se gesag. Hierdie wet het die laaste spore van die pouslike mag in Engeland verwyder, insluitend die reg van die pous om betwiste Skrifpunte te beslis. deur die aanneming van hierdie Wet, tesame met die Wet op die Beperking van Appèl (1533) en die Act of Supremacy (1534), is dit onaanvaarbaar dat kloofgemeenskappe, wat trou aan ouerinstellings buite Engeland verskuldig was, sou bly.
Sluiting van die kloosters. Alle kloosters in Engeland was gesluit. Die koning het hul goud en rykdom geëis.
Na die Hervorming het die Nagmaal die Katolieke Mis vervang
Na die Hervorming was uitgebreide kruisies en kruisigings verbode.
Na die Hervorming is alle kloosters gesluit en die land aan lojale edeles gegee
Weiering om die eed van trou aan die Koning te sweer, kan tot teregstelling lei
Kyk die video: Ten Minute English and British History #17 - The Early Tudors: Henry VIII and the Church of England (Mei 2021).