Foto deur Miguel Barroso / Flickr
Volgens DieNuwe Republiek tydskrif in Junie vanjaar: 'U sal opofferings moet maak om die planeet te red', terwyl die Amerikaanse koerant Metro vra: 'Wat sou u prysgee om klimaatsverandering te beëindig?' Hierdie opskrifte, gelees op my lessenaar in Londen, waar ek navorsing in omgewingsielkunde doen, bied ons keuses: tussen self en die samelewing, welstand en moraliteit. Dit maak my bekommerd dat die omgewingsoptrede op hierdie manier gelyk gestel word aan persoonlike opoffering. Dit laat my ook wonder of ons die inhoud van 'n derde onlangse titel kan verander, hierdie keer van Sky News - 'Meerderheid Britte wat nie wil besnoei om klimaatsverandering te beveg nie' - deur te herformuleer hoe ons praat oor pro-omgewingsgedrag.
'N Groeiende navorsingstudie dui daarop dat die aanvaarding van 'n meer volhoubare leefstyl 'n weg na 'n meer tevrede lewe eerder as om 'n bedreiging vir individuele welstand in te stel. Talle studies het bevind dat mense wat aankoop groen produkte, wie herwin of wie vrywilliger vir groen oorsake beweer hulle is meer tevrede met hul lewens as hul minder omgewingsvriendelike eweknieë. In die mees stelselmatige ondersoek na hierdie verhouding tot nog toe het die sosiale sielkundige Michael Schmitt aan die Simon Fraser Universiteit in Kanada en kollegas gevind dat 39 van die 37-pro-omgewingsgedrag wat ondersoek is, positief gekoppel was aan lewensbevrediging (die uitsonderings is die gebruik van openbare vervoer of samesmelting, en die wasmasjien / droër slegs as dit vol is).
Die dieptes van hierdie 2018-artikel het dieper ingegrawe en gevind dat die sterkste positiewe verhoudings bestaan ​​tussen lewensbevrediging en gedrag wat geld, tyd of moeite verbonde was. Om deel te neem aan plaaslike omgewingsaktiwiteite is dus baie meer voorspellend vir lewensbevrediging as, byvoorbeeld, om die kraan af te skakel terwyl u tande borsel (hoewel dit 'n meer besige onderneming is). In aanvulling op die tyd toe die sielkundige Stacey Ann Rich aan die La Trobe-universiteit in Melbourne en kollegas na mense aan die einde van die volhoubare leefstylskaal gekyk het, het hulle gevind dat 'vrywillige vereenvoudigers' - of mense wat vrylik kies om spaarsamig te leef - hoër lewensbevrediging rapporteer as nie-vereenvoudigers in verskillende studies. Ver van die idee dat mense verloor as hulle aansienlike pogings aanwend om 'n volhoubare lewe te leef, blyk dit dat hoe meer jy inruim, hoe meer kan jy verdien.
Thy is 'n belowende bewys, maar die maatstaf wat gebruik word - lewensbevrediging - kan sommige van die potensiële nuanses in die spel mis as mense oor hul lewens dink (en voel). My eie navorsing by die London School of Economics spreek hierdie kwessie aan deur te kyk hoe pro-omgewingsgedrag met mekaar verband hou tipes van welstand. Ek onderskei veral tussen hedoniese welstand, wat verband hou met die emosies wat mense ervaar, en eudemonic welstand, wat hul gevoel van doel weerspieël.
Daar is goeie redes om te dink dat hierdie onderskeid wel van belang kan wees. Sommige pro-omgewingsgedrag kan mense se gemoedstoestand verhoog: stel jou voor dat jy fietsry om te werk eerder as om deur middel van die Londense verkeer te ry. Daar kan moontlik nie van ander gedrag wat op outopilot uitgevoer word, soos herwinning, verwag word nie. Nog ander kan mense se gevoelens van spanning ervaar, soos iemand wat onlangs probeer het om 'n kort, koue stort te neem.
Kontrasteer dit met die manier waarop ons kan verwag dat pro-omgewingsgedrag verband hou met mense se sin van doel. Die omgewingsielkundige Tim Kasser, 'n kenner van materialisme en welstand, en nou professor in emeritus aan die Knox College in Illinois, het aangevoer dat pro-omgewingsgedrag kan bydra tot die behoeftes van mense vir outonomie, verwantskap en bekwaamheid - dit is almal die belangrikste dryfvere vir eudemoniese welstand. Meer direk, in die mate dat mense betrokkenheid by 'n wye verskeidenheid pro-omgewingsgedrag beskou as 'die regte ding doen', kan ons van almal verwag om 'n bydrae te lewer tot mense se sin vir die doel.
As deel van my PhD, het ek ondersoek hierdie idees met behulp van vraelysdata van 'n steekproef van meer as 5,000 Engelse inwoners. Ek het gevind dat die geluks- of angsvlakke van mense die vorige dag betrokke was by hul omgewingsgedrag. Dit dui daarop dat, hoewel individue geen plesier kan put uit pro-omgewingsgedrag nie, en dat hierdie gedrag gewoonlik nie 'n emosionele koste is nie. Terselfdertyd dui my navorsing aan dat hoe meer omgewingsaksies mense doen, hoe meer die moeite werd is om hul aktiwiteite as oorhoofs te beskou.
As ek saamgevoeg word, vlieg die bewyse van lewensbevrediging en die resultate van my eie werk in die lig van die siening van pro-omgewingsgedrag as 'n opoffering, en wys eerder op 'n verskeidenheid potensiële sielkundige voordele van groen word. Ons is nog in die vroeë stadium van die begrip van wat hierdie oënskynlike voordele inhou, maar onlangse werk deur die ekonome Heinz Welsch en Jan Kühling aan die Universiteit van Oldenburg in Duitsland, onder ander wetenskaplikes, dui daarop dat voldoen met sosiale norme, met 'n positiewe selfbeeld en geleenthede om almal te sosialiseer, speel 'n rol.
As u pro-omgewingsgedrag as beledigend beskou, dan is morele beroepe op die soort 'U moet opofferings maak om die planeet te red' nooit ver agter nie. Dit is beter om mense aan te moedig om op te tree teen klimaatsverandering deur omgewingsake as persoonlik relevant aan te bied. Die subjektiewe bewyse van welstand gee ons die geleentheid om ons fokus te verskuif van dit wat mense sal moet opgee of klaarkom, en die moontlike winste om nie slegter of anders te leef nie. Sulke positiewe boodskappe motiveer beter omgewingsaksies wat regstreeks bydra tot individuele welstand en terselfdertyd die welstand van ander en die toekomstige geslagte beskerm.
Kate Laffan is 'n genoot in die departement sielkundige en gedragswetenskap aan die London School of Economics and Political Science. In November 2019 neem sy 'n Marie Curie-beurs aan by die Geary Institute for Public Policy aan die University College Dublin. Sy woon in Londen.
Jy is hier: Tuis > Persoonlike > Houdingsaanpassings > gedragsverandering > Bemeestering Die kuns van liefde is 'n lewenslange uitdaging
'Ek sal hê wat sy het' - hoe en waarom ons kopieër ...