Maak asb. seker dat jou video voldoen aan ons Aanvaarbare gebruiksriglyne voor jy dit oplaai. Werkgewers is geregtig om tugstappe te neem in terme van die dissiplinêre prosedure in situasies waar werknemers bloot wegbly net omdat daar ŉ persepsie bestaan dat hulle geregtig op die voordele is. Ten einde te verseker dat die verlof geneem word vir die doeleindes soos bespreek, is die werkgewer geregtig om te vra vir redelike bewyse soos bv. ŉ mediese sertifikaat en geboorte sertifikate alvorens betaalde verlof vir gesinsverantwoordelikheid toegestaan word.</span></p> <p> </p> <p><span style="font-family: tahoma,arial,helvetica,sans-serif; font-size: 10pt;">Vir meer inligting kontak <strong><span style="color: #00b0f0;"><a href="mailto:info@labourguide.co.za"><span style="color: #00b0f0;">info@labourguide.co.za</span></a></span></strong></span></p></div> Dit is egter baie interessant hoe die regte dit wat Derrida aan die lig probeer bring het en wat o.a. eenvoudig beskryf kan word as “verskoon my ek het nie bedoel om iets (waar) te sê nie (pardon de ne pas vouloir dire, “pardon for not meaning (to say) [any thing]”), op konkrete empiriese vlak raakloop.