Ons leef in ‘n tyd waar onbeheerste gedrag op feitlik elke gebied eskaleer. Of dit oor morele aangeleenthede of fisieke gedrag gaan, die skade aan ons volk is groot! Die gewoonte om vir die geringste aangeleentheid in ‘n onbedaarlike woedebui los te bars met ‘n sarsie vloekwoorde wat al swetsende na iemand anders geslinger word, en of dit erger gevolge meebring soos dikwels waar padwoede ter sprake is, bly dit afbrekende gedrag wat ons volksgenote al verder uitmekaar dryf omdat ons naderhand nie meer die ware vyande raaksien nie.
Hierdie onbeteuelde woede is meesal ‘n openbaring van swakheid, onsekerheid en vrees by die vloeker. Dit gaan gewoonlik ook gepaard met ‘n gebrek aan selfvertroue. In die waan dat hy sy teëstander daarmee kan oorrompel of afskrik, takel hy dié dan met beledigings en gekruide taal.
In Matthéüs 15:11 sê Christus: “ Nie wat in die mond ingaan maak die mens onrein nie, maar wat uit die mond uitgaan.” Daarom is die swetsende vloeker aanhoudend besig om homself te besmet terwyl die persoon teen wie hy dit rig nie in die minste mate daardeur geraak behoort te word nie. Het jy al gesien hoe vinnig verander ‘n padverwoede tweebeen-buffel wanneer jy sag en verskonend optree al het jy nie skuld aan die situasie nie? Die wind waai dadelik uit sy seile en hy kalmeer al is dit ook met ‘n baasspelerige houding teenoor jou – wat jy ook met die nodige sagtheid kan hanteer want jy weet netnou as jy alleen is gaan jy heerlik lag omdat hy nie weet dat jy in beheer van die situasie was nie. ‘n Sagte antwoord keer waarlik die grimmigheid af, probeer dit gerus!
Ons moet voortgaan met ons Goddelike opdrag as Geloftevolk hier in ons Gelofteland waar God ons geplaas het sonder dat die vyande se pogings ons raak want ons wil nie net soos hulle word nie. Soms is dit moeilik om nie op dieselfde wyse terug te reageer op vernederende aantygings en skeltaal teenoor ons nie maar in Spreuke 26:4 lees ons: “Antwoord ‘n dwaas nie na sy sotheid nie sodat jy ook nie net soos hy word nie.”
“Laat daar geen vuil woord uit julle mond uitgaan nie, maar net ‘n woord wat goed is vir die nodige stigting, sodat dit genade kan gee aan dié wat dit hoor. “ - Efésiërs 4:29