Dit wil lyk of ʼn groot deel van die dilemma vervat is in reël 5(1a)in Wêreldrugby se reëlboekie: “Die skeidsregter is die enigste beoordelaar van feite en reëls op die veld. Hy moet die reëls van die spel in elke wedstryd regverdig toepas.”
Die kwessie spruit uit ʼn Wêreldbeker-aanspraakstryd tussen Spanje (destyds 19de op die wêreldranglys) en België (25ste) wat deur ʼn Roemeense skeidsregter hanteer is.
Ja, die spel het ʼn lang pad gekom sedert die vroeë dae toe die kapteins nog oor die oortreding van reëls beslis het, en vandag waar die skeidsregter onontbeerlik is.
Toe die eerste skeidsregters (umpires) omstreeks 1866 op die toneel verskyn het, is daar twee – een deur elke span aangewys – en het hulle sake van die kantlyn af gereël.
Natuurlik het die twee skeidsregters nie altyd saamgestem nie, en het ʼn geredekawel te veel tyd in beslag geneem. Teen 1885 is ’n derde skeidsregter (referee) aangestel met die beslissende stem in gevalle van ʼn dispuut tussen die ander twee (umpires).
Deesdae het die lynregters as assistent-skeidsregters beperkte magte om die blasers te help, en danksy tegnologiese ontwikkeling het die TV-skeidsregter sy verskyning gemaak.
As die kaptein in krieket die reg het om aan te dring dat die beslissing na die TV skeidsregter gaan, kan ek nie sien hoekom dit nie in rugby gebruik kan word nie. Ja dit raak omslagtig hierdie heeltyd verwysery na die TV, maar daar is so baie geld ter sprake in rugby, mens wil graag regverdigheid sien. En ek is ook daarteen dat neutrale skeidsregters nie in superrugby gebruik word nie. Ek glo ‘n skeidsregter is maar ‘n mens en min mense is nie diep binne maar wel partydig vir jou land nie. En minstens los dit die probleem… Lees meer »