“Oudtshoorn is die gasheer van die fees; ons beset net die dorp vir ’n wyle en ons is dankbaar vir die gul ontvangs.”
Hy het aan almal gesê hoe lekker dit is om deel van hierdie movement te wees. En veral in die jaar wat die fees sy 24ste jaar vier.
Hy het Snyman bedank wat ná bykans ’n kwarteeu by die fees uittree om ’n ander, nuwe hoofstuk in haar lewe te begin en haar gelukgewens met haar persoonlike groei by die fees en ook die fees se groei onder haar leiding.
Hy het ander voorsitters van die ander kunstefeeste verwelkom, waaronder Ismail Mohamed van die Nasionale Kunstefees en Saartjie Botha van die US Woordfees, en gesê hy sien uit om saam met ander kunstefeeste te werk, omdat die feeste ’n nasionale projek is.
Hy het bygevoeg dat kunstefeeste oor baie meer gaan as net sitplekke vul; die kunstefeeste bestaan in ’n ekostelsel en dat Gerards en die Nederlandse ambassade deurslaggewend was om dié ekostelsel lewendig te hou.
Die ambassadeur het op haar beurt in haar afskeidstoespraak gesê haar vier jaar van betrokkenheid by die KKNK en die kunste was ’n spanpoging en sy weet dat sy die vriendskappe wat hier in die Klein-Karoo gesmee is, vir altyd sal saamdra en koester. “Die kunste is baie spesiaal. Dit verbind mense aan mekaar, maar dit verander ook moeilike kwessies in iets wat ’n mens kan bespreek.”
“Humor is so belangrik hier, want dit laat ons vir onsself lag en die spanning verlig. Ek en my man het met ons aankoms in Suid-Afrika die DVD’s van Trevor Noah gekoop en soveel van jul land geleer. Hy dryf die spot met almal en ook homself en dit het ons geweldige insigte in jul land en sy mense gegee.”
Die laaste toespraak voor aandete bedien is, is deur Snyman waargeneem. Sy het gesê – met apologie aan die mans in die vertrek – dat sy nog altyd deur indrukwekkende vroue geïnspireer is. “Karen, jy is eerste. Dankie vir die grondslag wat jy vir my gegee het; dankie vir die neerlê van daardie kunsliefde. Alles wat ek van die kunste weet, het jy my geleer.
“Eureka Barnard, wat destyds die kurator van die CP Nel-museum was en ook vanaand hier is, jy het my kultuur geleer.”
“En ten slotte, Marisa, jy was ’n ware inspirasie vir my. Jou egtheid en hulp was van onskatbare waarde. Ons skuld haar ’n groot dankie. Toe ons Suid-Afrikaanse fondse opdroog, het sy ingespring en gehelp. En hoewel die fondse minder was as voorheen, was daar fondse.”