Nogtans slaag hy daarin om alledaagse ondervindings met die onverwagte te jukstaponeer. Sy gedigte versinnebeeld ‘n intense interaksie tussen die digter en die natuur in mistieke ondervindings met verbeeldingryke woordgebruik wat mens nie dikwels by ander digters teenkom nie.
‘n Frase in die volgende gedig het my laat dink aan wat Joan Hambidge onlangs hier gesê het oor die digkuns as die algebra van nood. Toe ek die gedig die eerste keer gelees het moes ek gaan naslaan wat Acehron is – vir die enkele lesers van Versindaba wat ewe onkundig is oor die Griekse mitologie, dis die rivier van pyn. Ash-keys is die gevleuelde saad van die “ash tree” – weet nie wat dit in Afrikaans is nie.