COVID-19: Tyd om wetenskap ernstig op te neem - AfricArXiv
uitgegee deur Mahmoud Bukar Maina, African Science Literacy Network on 5th April 2020 5th April 2020
[oorspronklik gepubliseer op newsdiaryonline.com/.../]
Die COVID-19 (Coronavirus) pandemie is een van die ergste krisisse in ons tyd. Tans is meer as een miljoen mense besmet, met meer as 60 000 sterftes. Hierdie krisis het selfs die mees gevorderde lande in chaos gebring, wat wêreldwyd getref is ekonomie hard, het gelei tot die wêreldwye opskorting van baie aktiwiteite (bv. Sport), die sluiting van stede, kwarantyn van selfs die invloedrykste mense, bv. Britse premier. As gevolg hiervan soek die wêreld nou wetenskaplikes vir 'n langtermynoplossing. Die meerderheid van die ontwikkelde lande is afhanklik van Wetenskaplike advies in die ontwerp van hul beleid om die oordrag van COVID-19 tot die minimum te beperk of te vertraag om nie hul gesondheidstelsels te verongeluk nie. Terwyl lande voortgaan om maatreëls te gebruik om "maak die kromme plat', die wêreld hou ernstig dop en wag dat wetenskaplikes entstowwe of medisyne ontwikkel om hierdie pandemie te stop.
Ongelukkig word wetenskaplikes in Nigerië onderwaardeer. Daar is ook 'n hoë vlak van wanopvattings oor die rol van wetenskaplikes. Dikwels verwar mense wetenskaplikes met geneeshere. Alhoewel beide in sommige gevalle dieselfde kan wees, speel hulle in die meeste gevalle verskillende rolle. En hoewel mediese praktisyns 'n onmisbare rol speel in alle aspekte van menslike gesondheid, handel hierdie artikel oor die algemeen oor oplossings wat deur wetenskap gedryf word. As daar een les is wat ons almal uit die COVID-19-pandemie behoort te leer, is dit dat ons die wetenskap moet ondersteun! Hier gee ek 'n opsomming van my redes en enkele van die padversperrings wat die wetenskap in Nigerië beïnvloed.
Huidige COVID-19-strategieë is om tyd te koop voordat wetenskaplikes 'n langtermynoplossing vind
In die huidige stryd teen COVID-19 is een van die belangrikste strategieë wat die Wêreldgesondheidsorganisasie (WGO) aanbeveel, om soveel as moontlik individue te toets. Die rede hiervoor is om identifiseer, isoleer, kontak spoor mense met die siekte en reël dat hulle die nodige sorg ontvang en sodoende die verspreiding van die virus verminder. Toetsing sal nie die verspreiding van die virus stop nie, maar dit sal lande in staat stel om die verspreiding van die infeksie te bevat en sodoende 'n skielike invloed op die gesondheidstelsel verminder wat kan voortspruit uit 'n toename in die aantal besmette individue gelyktydig. Hierdie strategie stel die gesondheidsisteem in staat om voort te gaan om ondersteuning te bied voordat dit effektief is entstof, of 'n middel word geproduseer deur wetenskaplike navorsing. Dit beklemtoon die belangrikheid van wetenskaplike navorsing!
Moet ons van die globale Noorde afhang?
COVID-19-entstowwe word tans in baie lande ontwikkel. Niks gebeur in Afrika suid van die Sahara nie. Soos gewoonlik met die meeste kere, wag ons op die wetenskaplikes uit die "Noord-Noord" om die entstowwe te produseer wat ons uiteindelik sou koop, smeek of wag om getoets te word soos proefkonijnen soos beplan deur sommige Franse wetenskaplikes. In krisistye is mense geneig om eers na hulself te kyk. In Maart het president Trump sonder sukses 'n groot bedrag aangebied eksklusiewe Amerikaanse toegang teen COVID-19-entstof wat tans deur 'n Duitse mediese maatskappy ontwikkel word. N paar dae gelede, hy het gestop 'n Amerikaanse vervaardigingsonderneming wat asemhalings na Kanada stuur. Hierdie voorbeelde moet dien as 'n sein dat ons ons wetenskaplike vermoëns moet opgradeer. Omdat ons nie altyd hulp kry as ons dit die nodigste het as ons heeltyd van ander afhanklik is nie. Selfs as COVID-19-entstowwe en medisyne uiteindelik ontwikkel en wêreldwyd beskikbaar gestel word, sal ons ander probleme hê wat vir ons eie is (bv. Lassa-koors). Wie kan u help as ons nie plaaslike navorsing ondersteun om sommige van hierdie probleme aan te spreek nie?
Interessant genoeg, die Ministerie van Wetenskap en Tegnologie in Februarie aangekondig dat hulle N36 miljoen sal beloon aan enige wetenskaplike wat 'n kuur teen COVID-19 en Lassa-koors ontwikkel. Alhoewel dit prysenswaardig is, hoe kan die wetenskaplikes in die eerste plek die ontdekking doen sonder 'n goeie laboratorium en geld om die navorsing te doen?
Ons moet ons steun vir wetenskap verhoog en wetenskaplikes ondersteun om navorsing te doen
Ons lei verlede jaar 'n span van meer as 10 wetenskaplikes in Afrika het 'n artikel gepubliseer in die European Journal of Neuroscience, waarin ons aangetoon het dat slegs 20% van die navorsing wat deur Nigeriese neurowetenskaplikes gedoen is, oor die afgelope 8 jaar baie belangrike "gevorderde" metodes gebruik wat geredelik beskikbaar is vir navorsers buite Afrika, soos polimerase kettingreaksie (PCR) , fluoressensie of elektronmikroskopie, onder andere. Om dit in perspektief te plaas, het meer as die helfte van die Nobelpryse wat in die afgelope twee dekades in Fisiologie of Geneeskunde gewen is, sulke gevorderde navorsingsmetodes gebruik. Verder is dit die metodes wat wetenskaplikes tans gebruik om COVID-19-infeksies en siekteproses te toets en te verstaan. Om ons wetenskaplike probleme op te los, moet ons die belegging maak om Nigeriese laboratoriums toe te rus met moderne navorsingsinstrumente en wetenskaplikes te ondersteun met toelaes vir navorsing.
Vanweë die COVID-19-pandemie, duisende wetenskaplikes regoor die wêreld maak hul tyd vry om die virus te help verslaan, byvoorbeeld deur COVID-19-toetsvermoë te vergroot. In Duitsland, 500, 000 PCR's per week word individue vir COVID-19 getoets. As ons wetenskaplike navorsingslaboratoriums toegerus was, sou ons wetenskaplikes ook 'n helpende hand in sulke moeilike tye bied om ons voortdurende pogings om hierdie pandemie te verslaan, te ondersteun.
Gee wetenskaplikes meer tyd vir navorsing
Weereens, een van die belangrikste probleme wat Nigeriese wetenskaplikes beïnvloed, is te veel onderriglas. In die globale noorde word onderrig- ​​en navorsingsposisies dikwels van mekaar geskei. In situasies waar dit nie die geval is nie, kry wetenskaplikes genoeg tyd vir hul navorsing. In Nigerië fokus die meeste universiteite meer op onderrig as navorsing. Dit beteken dat akademici nie die nodige tyd kry om navorsing te doen en ontdekkings te doen nie. Dit beïnvloed die produktiwiteit en kwaliteit van navorsing wat hulle lewer. Voordat dit verander, selfs al sou die regering meer geld vir navorsing inruil, sal wetenskaplikes nie produktief wees op die verwagte vlak nie. Dit is 'n kwessie waaraan die Ministerie van Onderwys moet aandag gee.
Dr Mahmoud Bukar in sy Sussex-universiteitslaboratorium
Aansporing vir wetenskaplike kommunikasie-aktiwiteite
Tipies met sulke moeilike tye is wetenskaplike wanopvattings en disinformasie hoogstens hoog, veral op sosiale media. Dit sluit in samesweringsteorieë oor die oorsprong van COVID-19, genesing vir COVID-19 van ongetoetsde kruiemedisyne en ontkennings vir die bestaan ​​van die virus. Net so het 'n paar Nigeriese wetenskaplikes hierdie verwarring onprofessioneel aangevuur deur te beweer dat hulle 'n kuur vir COVID-19 ontwikkel het sonder om hul wetenskaplike bewyse te lewer. Volgens een verslag het 'n universiteitsprofessor gesê dat hy 'n kuur vir COVID-19 ontdek het. As sulks, "hy daag enige gesondheidsinstelling of -agentskap uit om enige bekende geval van koronavirus na hom toe te bring en te kyk hoe dit binne enkele dae sal verdwyn. " Dit is nie hoe wetenskap gedoen word nie! Wetenskaplike ontdekkings word eers deur wetenskaplike publikasies aangekondig, nie aan die media nie. Enige wetenskaplike wat na die pers jaag om sulke aansprake te maak sonder om deur die wetenskaplike gemeenskap te gaan, moet nie ernstig opgeneem word nie.
Baie wetenskaplikes in die Noord-Noord is besig met wetenskaplike kommunikasie om hierdie wanopvattings en verkeerde inligting aan te spreek. Op die oomblik word wetenskapskommunikasie egter nie deur Nigeriese wetenskaplikes hoog aangeslaan nie. In oomblikke van vrees en onsekerhede soos die huidige situasie, kan Nigeriese wetenskaplikes sulke wanopvattings en disinformasie in hul gemeenskappe teenwerk. Dit sou die regering help om vrede en die gesondheid van die burgers te handhaaf. Daarom het ons COVID-19 toegewyde bladsy oor Science Communications Hub Nigeria (van stapel gestuur) (www.SciComNigeria.org) en die African Science Literacy Network (www.AfricanSciLit.org) om wanopvattings van wetenskap in Engels en plaaslike tale te beveg. Om dit in Nigerië aan te moedig, moet wetenskapskommunikasie aangespoor word. Dit kan byvoorbeeld as 'n komponent van akademiese bevorderings gemaak word, en 'n vereiste vir nasionale navorsingstoekennings en / of aktiewe wetenskaplike kommunikatore moet erken word met toekennings vir hul diens deur die regering en wetenskaplike verenigings.
Ter afsluiting bevestig die COVID-19-krisis die belangrikheid van wetenskap en waarom ons wetenskaplikes moet ondersteun. Nigerië moet dit as 'n les gebruik om die stand van wetenskap in die land te verbeter en sy wetenskaplikes te ondersteun om navorsing van wêreldgehalte te doen. Siektes sal aanval. Wetenskaplikes vorm 'n integrale deel van ons verdediging teen sulke aanvalle. Ons moet hulle ondersteun om te alle tye voorbereid te wees.
Maina is 'n Nigeriese wetenskaplike, opvoeder en navorser, gebaseer aan die Universiteit van Sussex in die Verenigde Koninkryk. Sy navorsing fokus op neurodegenerasie. Benewens sy navorsing is Mahmoud 'n passievolle wetenskaplike kommunikator. Hy is die stigter van Science Communication Hub Nigeria en African Science Literacy Network waardeur hy uitreikwerk verrig om jongmense in Afrika te inspireer om wetenskap te beoefen en om die openbare begrip van wetenskap te verhoog. Hy kan bereik word via @mahmoudbukar