Flou weerligstrale en 'n heuningby - Tafelberg Gemeente (Dolerend)
Flou weerligstrale en ‘n heuningby
DEEL 5: RIGTERS 4 > DIE HERE SEËVIER DEUR FLOU WEERLIGSTRALE EN ‘N HEUNINGBY
Dis byna ondenkbaar dat die Here se gemeente wéér afvallig geword het ná Ehud se dood. Was Ehud se waagmoed dan nie genoeg om die jeug te oortuig dat die HERE die enigste God is nie? Dalk was hulle te kortsigtig en te groot vir hulle skoene. Voor hulle hul kom kry, was hulle slawe van Sisera met sy 900 strydwaens. Sisera was koning Jabin van Hasor se generaal. Volgens Josua 11 het Josua ‘n koning Jabin van Hasor verslaan en die stad verbrand. Blykbaar is Hasor herbou en was daar ‘n tweede Jabin op die troon. Ons weet nie, maar ons trek nie die Bybel in twyfel nie. Dalk word Hasor nog opgegrawe en word dit bewys. In elk geval: 900 strydwaens was baie! Byna soos hedendaagse kernbomme. Israel het geswig en is 20 jaar lank deur Sisera verneder. En toe – skielik – onthou die Here se gemeente weer wíé hulle in werklikheid is: hulle is Jahwe se volk! Toe roep hulle Hom aan. 900 strydwaens is nie sterker as Hy nie. Soms raak ons só verskrik deur die oormag van teenstand teen Christus, Sy kerk en Sy kinders – dat ons skoon vergeet dat Hy groter is!
Nou gaan die Here iets doen wat elke Hebreër moes verbyster het. Die Here kon twéé weerigstrale gebruik het om Sisera te oorwin, maar Hy gebruik ‘n heuningby! Nog erger: díé heuningby is ‘n vrou! In die ou tyd het ‘n vrou ‘n minderwaardige posisie in die samelewing beklee. Israel was glad nie daaraan gewoond dat ‘n vróú leiding neem nie. Maar, op ‘n onverwagse manier toon die Here dat Hy God is. Deborah se naam beteken “heuningby”. Haar man, Lappidot, se naam beteken “weerligstraal”. Hy staan egter in haar skadu en beteken nie veel nie. Toe roep Deborah iemand anders se hulp in: Barak. Sy naam is ‘n ander Hebreeuse woord wat óók “weerligstraal” beteken. Maar, hy is net so flou! Deborah verseker hom dat die Here vir Sisera in sy mag sal gee. Maar hy klou om lewe en dood aan Deborah se rokspand vas! Hierdie weerligstraal sê prontuit vir die heuningby: “As jý nie saamgaan nie, gaan ek nêrens.” Dis asof die Here die manlike geslag – wat soms so treurig vertoon in die diens van die Here – wil beskaam. Rigters 4 beklemtoon dit dat Deborah nie net ‘n vrou was nie, maar ás vrou, ook ‘n profeet! So-iets was ondenkbaar in Israel. Sy sê vir Barak: “Die Here sal Sisera oorlewer, maar die eer sal nie jóúne wees nie. Die Here sal Sisera in die hand van ‘n vrou gee.” Hier verwys sy nie na haarself nie, maar na ‘n ander vrou, Jael. Hier gebeur iets wat eintlik eers met Christus se koms ‘n werklikheid sou word: dat die vrou weer in haar gelykwaardige (alhoewel andersoortige) status met die man herstel is deur die kruis van Golgota. Sonder die vrou, kan die Here se kerk nie bestaan nie. In Christus se kerk is die man en vrou gelykwaardig, alhoewel hulle andersoortige take verrig. 1 Kor 14:34 en 1 Tim 2: 11-12 laat byvoorbeeld blyk dat die Here nie aan die vrou die taak van leraar in die kerk gee nie. Dit beteken egter nie dat sy nie gelykwaardig met die man is nie.
Vashouende aan die heuningbytjie, trek die weerligstraal met 10000 man op berg Tabor saam. Toe Sisera hoor dat die rebellemagte sy gesag uitdaag, besluit hy om gou-gou met hulle te gaan afreken. Hy neem al 900 strydwaens saam na berg Tabor. Die ysterwaens kan egter nie berg-op nie. Daarom wag Sisera dat Israel skrik en self afkom. Op die berg sit daar egter ‘n profetes van Jahwe, God almagtig. Alhoewel net ‘n heuningbytjie, spreek sy magtige woorde van die lewende God. Selfs skerper as Ehud se swaard. “Gereed Barak? Vandag gee Jahwe Sisera in jou hand. Los my rokspand en gáán!” Toe trek die weerligstraal die berg af – 10000 man saam met hom. Die een oomblik was die heidense soldate nog meerderwaardig in volle beheer van die situasie – die volgende oomblik val die Israeliete soos weerligstrale op hulle. Sisera se manne wou terugveg, maar iets snaaks was aan die gebeur. Dit was byna asof ‘n groot “hand” hulle vashou en deurmekaar roer. Dit was asof almal skielik in almal se pad is. Sisera vlug en kom weg, maar sy makkers word afgemaai. Ja, alhoewel die Here die afgodsdienaars gebruik om Sy volk te tugtig, maak dit hulle nie Sy bondgenote nie! Hulle staan steeds – as ongelowiges – skuldig voor Hom en verantwoordelik vir hulle afgodsdiens.
Die vlugtende Sisera kom toe op ‘n groot geluk af. Terwyl hy so vlug, kom hy by ‘n tent waar vriende van hom gewoon het: Heber en Jael. Jael ontvang hom toe en steek hom weg. Sy gee hom selfs melk om te drink. Van uitputting raak Sisera aan die slaap. En toe gebeur die onverklaarbare. Jael – ‘n vriendin – vermoor hom. Sy slaan ‘n tentpen deur sy kop terwyl hy slaap. Waarom, weet nugter. Die mees voor die handliggende verklaring is dat Jael moes besef het dat Israel oorwin het en dat – indien hulle uitvind sý het vir Sisera weggesteek – dit klaarpraat is. En, so gee die Here vir Sisera oor aan die hand van (‘n tweede) vróú. Soos Deborah voorspel het. Toe Barak daar aankom en die dooie Sisera sien lê, moes die woorde van Deborah dalk tot hom deurgedring het: “die eer sal nie joune wees nie.” (Rig 4:9). Só hou God woord – tot in detail.
Dwarsdeur die sonderlinge geskiedenis van die wel en weë van God se volk in die Beloofde Land, ontdek ‘n mens telkens weer: as God ‘n bepaalde doel voor oë het, bereik Hy dit. Die Here het Sy volk nooit aan hulle eie lot oorgelaat nie. Op vreemde maniere (soos deur hierdie vrou met haar hamer en tentpen) bring Hy telkens weer Sy mense na Hom terug en behou Hy hulle in die Beloofde Land – totdat die Beloofde Messias dáár gebore word. God ontspoor nie – al gebeur wat ookal.