Wanneer iemand in ’n abusive verhouding bly, is daar baie redes, soos ’n gebrek aan selfwaarde, ’n gebrek aan selfrespek, geen eie plek in die samelewing nie of omdat sy ’n skadu van die man geword het. Hoe kan ’n vrou staande bly te midde van fisiese, emosionele of finansiële mishandeling en heel aan die anderkant uitkom? Die antwoord is, sommige kom nie heel uit nie.
Genoeg het geen maatstaf nie. Vandag is dit ’n hoop sand en môre is dit net ’n korrel wat daai kameel se rug finaal laat breek. Genoeg! Stop! Nee! Ek weier! Nie meer nie!
So baie keer word die woorde gegil, maar die aksie of wil om tot daardie aksie oor te gaan, ontbreek. Dit verskil van persoon tot persoon. Vir een vrou is dit een of twee verbale woede-uitbarstings, vir ’n ander ’n gewelddadige pluk aan die arm en vir ’n ander is dit jare se klappe, skoppe, vuishoue, blou oë, gebreekte ribbes en leuens.
Dié gevaarlike situasie word dan ’n gemaksone. Wanneer jy in ’n gemaksone is, strem jy persoonlike groei en kan jy nie in die beste weergawe van jouself ontwikkel nie. Wat van die kinders?
Mishandeling speel ’n groot rol in kinders se karakter en menseverhoudings. Hierdie kinders het ’n versteurde beeld van wat ’n verhouding moet wees. Hulle kan voel dis hul skuld en met ’n ewige skuldgevoel saamlewe wat hul lewens op alle vlakke negatief beïnvloed. In baie gevalle is skoolboelies ook kinders wat by die huis mishandel word.
Dit gee hulle ’n gevoel van beheer en daarom sal hulle maklike teikens uitsoek. In ander gevalle herhaal die geskiedenis van gesinsgeweld homself wanneer die kinders wat slagoffers was, self in verhoudings ingaan. Dit weerspieël die teenoorgestelde van ’n liefdevolle en vredeliewende verhouding.
• Reël met ’n familielid of vriendin vir tydelike verblyf. Dit is nooit te laat vir ’n nuwe begin nie. Solank as wat jy vandag ’n beter besluit as gister neem, beweeg jy vorentoe.
Sanparke het ’n beroep op die publiek gedoen om te help om die bedreigde Knysna-seeperdjie te beskerm.
In die Tuinroete kom die seeperdjie hoofsaaklik in die Knysna-strandmeer voor en ’n klein aantal ook in die Keurboomsrivier in Plettenbergbaai en Swartvlei naby Sedgefield.
In April verlede jaar is ’n aantal dooie Knysna-seeperdjies in ’n vangnet in die Knysna-strandmeer gevind, skaars ’n maand nadat twee mans lewende seeperdjies in ’n bottel naby Theseneiland aan iemand wou verkoop.
Die plaasliek suikerbedryf trek swaar en die Suid-Afrikaanse Suikervereniging sê oor die volgende 12 maande kan daar waarskynlik net 14 suikermeulens in bedryf gehou word.
Terwyl die regering volhou die onlangse verhoging van die invoertarief op suiker sal die sukkelende plaaslike bedryf ’n blaaskans gee, word ’n verdere insinking steeds verwag.
Dié bedryfsliggaam het in Februarie gevra vir ’n verhoging van $856 per ton in die verwysingsprys in dollar waarop invoertariewe gegrond word. Hy het in sy aansoek beklemtoon dat die bedryf dringend beskerm moet word omdat ander lande se subsidies aan hul eie bedrywe die internasionale mark skeeftrek.
Selfs indien al die faktore positief is in die volgende drie jaar, naamlik ’n aanmerklike verhoging in die internasionale suikerpryse, ’n swak wisselkoers (wat die plaaslike mark teen invoer beskerm en die waarde van randgegronde uitvoer verhoog) en produksiekoste net met 5% per jaar styg, is ’n inkrimping in die bedryf onvermydelik.
Donderdag het Ncumisa Mcata-Mhlauli, hoofdirekteur vir landbouverwerking by die departement van handel en nywerheid, gesê die onlangse tariefverhoging sal die “onmiddellike verligting” vir die suikerbedryf bring wat hy benodig en hom beskerm teen die verhoogde suikerinvoer.
Die plaaslike bedryf neem die regering kwalik oor ’n “administratiewe fout” wat veroorsaak het dat suiker die land van 28 Julie 2017 tot 15 September 2017 tariefvry binnegekom het. Boonop was die tarief vir die res van die jaar aansienlik laer as wat dit moes wees.
Omdat die verskuilde pyn glo op ’n spesifieke kol in die brein “gevind” sal word – vandaar die naam brainspotting – en die terapie dan op dié plek fokus, lewer dit vinnig resultate, volgens die kenners wat dit aanhang.
“Nes ’n akkedis se stert wat afval om ’n roofdier se aandag af te lei,” vertel Hermann, “is jou liggaamselle geprogrammeer om trauma ter wille van oorlewing iewers in die lyf weg te bêre. Maar as dit jou aan bande lê, moet dit verwerk word.”
Hermann span ’n wysstokkie in om die pasiënt se oë te volg en so te bepaal op watter kol in die brein die trauma gesetel is; vandaar die naam. Foto: Verskaf
Wêreldwyd is daar 13 000. Hermann en Marise Swart, ’n sielkundige van Pretoria, is al Suid-Afrikaners wat gevorderde opleiding in dié terapie in New York ontvang het by die skepper daarvan, dr. David Grand.
Hulle kan nou ander sielkundiges daarin oplei. Hermann haal ’n silwer wysstokkie uit, die soort waarmee ’n onderwyser iets op ’n bord sal uitwys. Hy gaan dit heen en weer in my gesigsveld beweeg, verduidelik hy.
“Volg die punt daarvan met jou oë. Wanneer ek op ’n punt kom waar ’n spesifieke emosionele of fisiologiese reaksie is, sal ek die reikwydte bepaal en jy sal my die spesifieke punt of punte help vind (waar die reaksie die sterkste is).”