'N Paar dekades gelede kon die seedoring in byna elke voorstedelike gebied gevind word, maar die belangstelling daarin het mettertyd verdwyn. Vandag is die glans van die seedoring weer besig om te herleef danksy die koms van nuwe variëteite, sonder die tekortkominge van die "ou generasie". Een daarvan is die duindoornvariëteit Elizabeth. Die groot nageregvrugte is handig om te versamel weens die afwesigheid van dorings, en die bos self, met behoorlike sorg, sal 'n ware versiering van die werf word.
Seeduif Elizabeth is 'n mediumgrootte struik, waarvan die hoogte volgens die beskrywing selde 5 m bereik, wat die plant ideaal maak vir klein tuintjies. Die veelstamige "konstruksie" van die seedoring vorm 'n sferiese kroon, maar deur 'n boom te snoei, kan dit die voorkoms van 'n boom met 'n netjiese ovale vorm kry. Aan die bokant van die lote is die blare donkergroen, langwerpig, en nader aan die onderkant kry hulle 'n olyfkleurige kleur met 'n effense silwer deklaag aan die agterkant. Verhoogde deel: 1 - wortelnek; 2 - stam; 3 - 'n tak van die eerste vertakking; 4 - 'n tak van die tweede takorde; 5 - 'n derde-orde tak van 'n tak (vrugdraende tak); 6 - 'n tak van die vierde orde van vertakking (groei van die huidige jaar). Die lote het feitlik geen stekelrige prosesse nie, dus is dit maklik om vrugte daaruit te versamel. Die struik begin vanaf die vierde jaar vrugte dra, en die bessies ryp teen die einde van Augustus. Met goeie sorg kan u hoë produktiwiteit behaal - tot 15 kg vrugte van een plant. Terselfdertyd is die boudoringbessies in die see groot, sappig, tot 1 cm lank en weeg tot 1,1 g, het hulle 'n aangename nagereggeur en 'n helder oranje kleur. As hulle bessiebosse kweek, vertrou baie van hul voordelige eienskappe.
Het jy geweet? Die eerste melding van die see-duindoorn is vervat in die Tibetaanse mediese tekste wat uit die 8ste eeu dateer.
Dus is die seedoring Elizabeth die plant wat as medisinaal beskou kan word. Die vrugte en blare bevat 'n groot vitamien kompleks, en meestal askorbiensuur (vitamien C) - ongeveer 100 mg per 100 g bessies. Ook in die chemiese samestelling is daar mikro- en makro-elemente (kalsium, magnesium, kalium, ens.), Fosfolipiede, die herstel van selweefsel, vetsure wat die breinfunksie stimuleer, spysverteringskanaal en baie ander nuttige stowwe.
Die seeduifsoort Elizabeth is sy oorsprong aan die telerwetenskaplike Elizaveta Panteleeva. Dit is nie moeilik om te raai dat dit tot haar eer was dat die plant sy naam gekry het nie. Terloops, die bronmateriaal was die verskeidenheid Pantelejevski - ook die breinkind van 'n wetenskaplike. Kweek het plaasgevind by die NIISS hulle. M.A. Lisavenko. In 1981 word die saad van Panteleevskaya-seedoring gesaai.
Plantmateriaal is vooraf behandel met 'n chemiese middel wat veroorsaak dat die plant geneties muteer. Vir 16 jaar was die kultuur onderworpe aan waarneming, die identifisering van nuwe verbeterde funksies. As gevolg van deurdagte werk in 1997, is 'n nuwe verskeidenheid Elizabeth in die Staatsregister gelys.
Landing is die beginproses, waarvan die korrektheid afhang van hoeveel die kultuur op die terrein kan wortel skiet en in die toekoms normaal kan ontwikkel. Dit is veral belangrik om 'n goeie saaiboerdery te kies, die beste tyd om te plant en 'n gunstige grond voor te berei.
Video: die lente plant die seeldoring
Seeduifboom kan in die herfs en lente geplant word. Volgens tuiniers is dit tog beter om dit in die lente - in April - te doen. Herfsaanplantings is gevaarlik omdat vroeë ryp die wortelstelsel, wat nog nie wortel geskiet het nie, nadelig kan beïnvloed.In die geval dat die plant in die herfs die enigste opsie is, probeer om nie die gewas tot einde September uit te stel nie.
Seeduif verdra oorplantings baie sleg, daarom moet u dadelik die plek van sy konstante groei bepaal. Dit is beter dat dit 'n sonnige en windvrye omgewing is - 'n dik skaduwee sal die bos seermaak. Pasop vir baie natgebiede - swammikroörganismes ontwikkel vinnig in moerasagtige gebiede. Spesiale aandag moet aan die grond gegee word. Seeduif verkies vrugbare grond met 'n ligte struktuur.
Belangrik! Die seedoring moet nie geplant word waar klipvrugte voorheen gegroei het nie: pere, appelbome, ens., Aangesien dit tot siektes kan lei.
Kleigrond word verkieslik met riviersand en turf verdun. Berei die grond vooraf voor: as u in die herfs 'n struik gaan plant, is dit beter om 'n plek voor te berei vir 'n maand, en in die lente - vir ses maande. Die land moet opgegrawe word, verwyder onkruidgras. Tydens grawe word aanbeveel om die aarde met humus (10 kg per 1 m²) en houtas (200 g per 1 m²) te bemes, wat terloops die suurgehalte sal verlaag as dit verhoog word.
Dit is belangrik om in ag te neem dat die seedoring 'n tweeslagtige plant is met manlike en vroulike verteenwoordigers. As u nie net 'n pragtige boom op u erf wil hê nie, maar ook nuttige vrugte daaruit moet versamel, moet u albei geslagte plant. As u saailinge kies, is dit baie moeilik om tussen hulle te onderskei, dus is dit verkieslik om materiaal te koop wat in kwekerye geplant kan word, waar dit waarskynliker is om 'n saaiboer van 'n spesifieke geslag te koop.
As u dit verkoop, kan u ook agterkom dat die basters voorkom - deesdae het hulle in kwekerye geleer om monokultiese kulture te kweek wat self bemes kan word. PKyk na die saailing goed as u dit koop. As u gekrimpte, beskadigde gebiede, skrape of plooie op hout vind - weier om te koop. Die boom moet heeltemal gesond lyk met 'n digpassende bas. 'N Twee jaar oue saailing het 'n hoogte van ongeveer 50 cm en 'n deursnee van 5-7 cm. Op hierdie ouderdom behoort dit al 6–8 skeletwortels te hê, wat met 20-25 cm gegroei het. Dit is verkieslik om jong materiaal van 1-2 jaar te kies.
As u reeds 'n plek en 'n saaiboer voorberei het, kan u direk aangaan met die plantproses, wat bestaan ​​uit die volgende:
Grawe 'n gat van ongeveer 60 cm diep en so breed soos dit is. As u van plan is om verskeie struike tegelyk te plant, moet die afstand tussen hulle minstens 2 m wees.
Berei voedingsgrond voor. Neem tuingrond, sand en turf in gelyke hoeveelhede van 10-15 kg en meng, voeg 50 g fosfaat kunsmis en 40 g potas by.
Aan die onderkant van die put, lê 'n dreineringslaag van 10 cm dik met behulp van gruis of gekapte baksteen.
Giet 'n derde van die pit met voedingsmengsel en vorm 'n klein heuwel daaruit.
Sit 'n boompie bo-op die knop, versprei die wortels. Maak dadelik seker dat die wortelnek na instilling op grondvlak bly, maar nie meer as 5 cm verdiep nie.
Vul die landing, tamp liggies.
Gooi saailinge oorvloedig in en gebruik 2 emmers water.
Bedek die grond met turf of riviersand met 'n laag van 5-6 cm.
Sodat die jong struik nie leun nie, is dit raadsaam om 'n houtpen langsaan te ry en die plant vas te bind.
Die seedoring is nie 'n besondere veeleisende plant nie, maar om die struik met sy estetiese eienskappe te behaag, vrugte dra en nie siek word nie, moet die tuinier hom behoorlik versorg. Dit geld veral vir jong, nog nie sterk plante nie.
Seeduif is 'n droogteverdraagsame gewas, maar dit is ook periodiek nodig vir natmaak, veral gedurende die vrugvorming.Agrotechnics maak voorsiening vir 3 verpligte besproeiing: tydens blom, tydens die groei van die eierstok (Julie) en tydens die vul van bessies (vroeg in Augustus). Daar moet ook gedurende die groeiseisoen gesien word dat die aarde nie uitdroog nie en ook nie kraak nie. Vir die seeboerdery is dit belangrik dat die hoeveelheid water nie versadig word nie.
Belangrik! Dit is onmoontlik dat die wortelnek diep in die grond is, aangesien dit die groei van die kultuur vertraag en selfs tot die dood daarvan kan lei.
Aangesien die wortelstelsel van die struik diep in die grond (ongeveer 80 cm) gaan, neem dit baie water om so 'n dikte van die grond nat te maak. Tydens een besproeiing word elke emmer drie emmers bestee vir 'n jong plantjie en 6–8 vir 'n volwasse vrugtebos. In reënperiodes word die seedoring nie natgemaak nie. As u die grond goed geplant het tydens plant, kan u dit nie die eerste drie jaar voed nie. In die toekoms is gereelde bemesting nodig. Veral as daar verskeie struike op 'n perseel naby mekaar groei. In April word die grond met ammoniumnitraat (20 g per 1 m²) besprinkel en effens losgemaak. In die somer is kalium-fosfor-topbesitting nodig, wat soos volg voorberei word: 2 eetlepels word in 10 liter water verdun. l dubbel superfosfaat, 1 eetlepel. kaliumsulfaat en 2 uur van die Uniflor-mikro-mengsel. Hierdie volume word bereken vir wortelbedekking van een struik.
Volwasse vrugtebome benodig ook ekstra wortelbedekking. Die eerste word in die lente uitgevoer, wanneer die blare begin blom. Om dit te kan doen, kan u vloeibare kunsmis "Rocsa" of 'n oplossing van ureum gebruik (1 eetlepel. Per 10 liter water). Na bevrugting moet u 200 g houtas en 100 g superfosfaat voer om die grond te verryk en die lewenskragtigheid van die struik te herstel. Kunsmis word gelyktydig met grawe toegedien tydens voorbereiding van die winterkultuur.
Losmaak is 'n verpligte prosedure, wat wenslik is om gelyktydig met natmaak uitgevoer te word. Na die losmaak is die stamkring met 'n laag van ongeveer 10 cm bedek. Dit moet gedoen word sodat die deklaag nie goed teen die romp pas nie, aangesien die klam omgewing daarvan kan verrot word. Omhulsel help om die vog van die grond gedurende die langste moontlike periode gedurende warm periodes te bewaar en beskerm wortels teen oorverkoeling in die winter. Maklik grawe, tot 'n diepte van 10 cm, sal help om die grond deurlaatbaar te maak vir vog en lug, sowel as om van onkruid ontslae te raak. Vir die seeduif is die beste deklaagmateriaal turf, sand of verrotte mis (geensins vars nie). Dit is raadsaam om nie die gesnyde gras en gevalle blare vir hierdie doeleindes te gebruik nie, aangesien skadelike mikro-organismes daarin kan vorder.
Snoei word in die lente uitgevoer voordat die knoppe begin blom (middel einde Maart). Tot 5-jarige ouderdom word kapselvorms uitgevoer wat abnormaal groeiende lote verwyder. Na 8 jaar word aanbeveel dat stukkies teen veroudering uitgevoer word - sny alle ou takke met klein inkremente af. Slegs lote, nie ouer as drie jaar nie, moet op die boom bly.
Bykomend tot hierdie basiese prosedures, moet u elke jaar gedurende die seisoen die seehout inspekteer en indien beskadigde, gedroogde of siek takke gevind word, moet u dit onmiddellik verwyder. Sanitêre snoei begin in die lente, en laat herfs eindig wanneer die gewas voorberei word vir oorwintering.
Die voorbereiding van die seehout vir die winter kom neer op eenvoudige prosedures: die grond grawe met kunsmis en deklaag, snoei, die gebied skoonmaak van biologiese puin, voorkomende behandeling van siektes en plae. Aangesien volwasse seehout kalm kalm tot -35 ° C verdra, het sy geen bykomende skuiling nodig nie - 'n deklaag is voldoende. Jong saailinge word die beste bedek met nie-geweefde materiaal.
Soos enige plant, kan die duindoorn ook aanval deur insekplae en swamsiektes. Die oorsaak van die siekte is meestal die nie-nakoming van die reëls vir landbou-ingenieurswese: versuipte grond, plant in 'n verdonkerde gebied, verdikking van die bosse, 'n gebrek aan topbekleding, wat die immuniteit van die plant baie verswak.
Het jy geweet? Seeduifblare is in antieke Griekeland gebruik as medisyne vir perde. Nadat die diere hulle geëet het, het hulle 'n mooi voorkoms gekry, en die hare het blink en glad geword.
Om dit te vermy, is dit noodsaaklik om die versorgingsreëls te volg en periodiek voorkomende bespuiting met chemikalieë uit te voer, soos Bordeaux-mengsel, Fufanon, Fitoverm.
Die gevaarlikste plae van seedoring is:
boontjie plantluis - 'n klein insek, hoogstens 3 mm, wat die sap van jong blare weef, wat hul vervorming en verdraaiing veroorsaak. Lote stop hul groei en droog dikwels uit, bruin gedenkplaat op 'n gevorderde stadium is moontlik. Hulle bestry plantluise deur struike met Actellic of Inta-Vir te spuit;
seedoring - dieselfde klein insek wat spring. Larwes word vroeg in die lente geaktiveer, voed eers die sap van geswelde knoppe en beweeg dan na jong blare. Behandeling met Kemifos help om van hulle ontslae te raak;
sorrel bug - Suigplaag tot 1,5 mm lank, beskadig vinnig knoppe, jong lote, blare, eierstokke en vrugte. As gevolg van sy lewe verloor die blare sy kleur, draai dit, en word die eierstokke vervorm. Om die inval van insekte te oorkom, help periodieke verwerking deur Kinmiks of Iskra.
Benewens plae, kan die duindoring deur swamsiektes bedreig word. Die ergste hiervan is stamvrot, kortikale nekrose en bruinvlek. In geval van die opsporing van tekens van die siekte (stratifikasie van die bas, bruin kolle op die blare), moet die aangetaste gebiede dringend gesny en verbrand word, die snypunte behandel word met 'n 1% oplossing van kopersulfaat en met Abiga-Pikom of HOMom-struik gespuit word.
Groeiende seedoring van die Elizabeth-variëteit op die werf sal nie net die landskap met die oorspronklike dwergstruik versier nie, maar ook die vrugte van die vrugte daarvan benut. Per slot van rekening is dit lankal bekend dat boudoringbessies in die see 'n massa genesende eienskappe het en al eeue suksesvol in volksgeneeskunde gebruik word.