Geskryf deur Peter Knight
Bill Kaysing was 'n voormalige Amerikaanse vlootbeampte wat as 'n tegniese skrywer gewerk het vir een van die vuurpylvervaardigers vir NASA se Apollo maan missies. Hy het beweer dat hy kennis gehad het van 'n regeringskonspirasie om die maanlandings te verval en baie samesweringsteorieë oor die Apollo-maanlandings wat tot vandag toe voortduur, kan teruggespoor word na sy 1976-boek, Ons het nooit na die maan gegaan nie: Amerika se Dertig Billion Dollar Swindle.
Die basiese sjabloon van die samesweringsteorie is dat NASA nie teen die einde van die 1960s as 'n man op die maan veilig kon land soos president John F Kennedy belowe het nie, en dit het net ruimtevaarders in die Aarde-baan gestuur. Conspiracy theorists beweer dan dat NASA die maanlandings in 'n filmateljeer opgevoer het en dat daar vertroulike tekens op die beeldmateriaal en die foto's is wat die spel weggee. Hulle beweer dat NASA sedertdien die uitgewerkte hoax bedek het.
Maanlandende skeptici verwys na veronderstelde leidrade soos foto's wat die ruimtevaarders voor die kruishare vertoon wat op die kamera glas geverf is, of 'n geheimsinnige letter C sigbaar op 'n maanrots. Hierdie en baie ander skynbare afwykings was debunked, maar die maanlande van samesweringsteorieë het volgehou in die gewilde verbeelding.
Die arend berei voor om op die maan te land. NASA
In die VSA, meningspeilings dui aan dat tussen 5-10% van Amerikaners die amptelike weergawe van gebeure mislei. In die Verenigde Koninkryk, a YouGov-peiling in 2012 het bevind dat 12% van die Britte in die samesweringsteorie geglo het. 'N Onlangse opname het bevind dat 20% van Italianers glo dat die maanlandings 'n hoax was, terwyl 'n 2018 poll in Rusland sit die figuur daar so hoog soos 57%, onverbeterlik gegewe die gewildheid van anti-Westerse samesweringsteorieë daar.
Klaar om nie te glo nie
Dat Kaysing se samesweringsteorie in die middel van 1970s gevang het. Amerika is grootliks weens 'n groter vertroueskrisis in die land. In 1971 lees die burgers die lek Pentagon-dokumente, wat daarop dui dat die Johnson-administrasie stelselmatig oor die Viëtnam-oorlog gelê het. Hulle het nagemaak vir die verhore oor die Watergate-inbraak en die daaropvolgende afdekking.
'N reeks kongres verslae gedetailleerde CIA malfeasance sowel by die huis en in die buiteland, en in 1976, die Huisgekose Komitee vir Moorde gesluit - in teenstelling met die Warren-kommissie meer as 'n dekade vroeër - dat daar 'n hoë waarskynlikheid was dat daar 'n sameswering was om Kennedy dood te maak. Hierdie openbarings het brandstof a gehelp wyer verskuiwing in sameswering sedert die laat 1960's, van 'n geloof in eksterne vyande, soos kommuniste, tot die vermoede dat die Amerikaanse staat self teen sy burgers saamspan.
Maanlandende samesweringsteorieë het sedertdien besonder taai geword. Om hul gewildheid te verstaan, moet ons hul kulturele konteks oorweeg, asook die sielkundige ingesteldheid van gelowiges.
Soos met die Kennedy-sluipmoord het hulle 'n nuwe soort konspirasie-teoretisering gevorm. Hierdie teorieë herinterpreteer die publieke beskikbare bewyse en vind onbestaanbaarheid in die amptelike rekord, eerder as om onderdrukte inligting te ontbloot. Visuele bewyse is noodsaaklik: vir al hul skeptisisme is hulle uitgangspunt dat sienende glo. In die konteks van fotobewyse is die aanname dat almal 'n speurder kan wees. In die samesweringsteorie het gemeenskappe wat by die einde van die 1960s ontstaan ​​het, die sentrale rolprent geword.
Die maan wat konspirasietheorieë geland het, het ook die idee gebring dat beduidende gebeure nie is wat hulle lyk nie: hulle is opgevoer, deel van 'n amptelike disinformasie-veldtog. Die idee dat tragiese gebeure geskep word deur "krisisaktore" in diens van die regering, word die standaard verduideliking vir baie geleenthede vandag, van 9 / 11 tot massa-skietery. Hierdie soort konspirasie-teorie is besonder skadelik. Byvoorbeeld, ouers van kinders wat in die Sandy Hook-laerskool doodgeskiet is, was byvoorbeeld meedoënloos gejaag Deur internet trollies beweer hulle is bloot betaal stooges.
Die verhaal wat die maanlandings plaasgevind het, lui egter ook met die meer aanneemlike idee dat die ruimtetoer self soveel 'n Koue Oorlog-skouspel was as 'n triomf van die menslike gees.
Die 1978 Hollywood-film Capricorn Een het veel gedoen om die samesweringsteorieë van die maan te land. Gebaseer op Kaysing se boek, het dit gedink dat 'n Mars-landing in 'n filmatelje vervaag is en in die sameswering gerugte het dat die maanlandings self deur Stanley Kubrick gerig is. Hierdie suggestiewe mite is gedeeltelik gebaseer op die idee dat spesiale effekte baie meer gesofistikeerd geword het met Kubrick se 1968 film 2001: A Space Odyssey, hoewel dit nog ver van die vermoëns wat die samesweringsteorieë veronderstel.
Selfs as hulle feitelike terme veroorsaak is, noem die maanlanding van samesweringsteorieë die meer aannemelijke moontlikheid wat in ons media-versadigde ouderdom-realiteit self gebou word, indien nie eintlik verval nie.
Peter Knight, Professor van Amerikaanse Studies, Universiteit van Manchester
Jy is hier: Tuis > Lewe > Wetenskap en Tegnologie > Hoe Maan Landing Conspiracy Theories begin en waarom hulle voortduur vandag