Sekere onaangenaam ervarings is eintlik goed vir ons geestelike evolusie, soos 'n gewelddadige onweer wat onaangenaam is, maar bring groot reën om die aarde te verbrand, plante te voed en die hele natuur te verheug. Om die uitdagings van die lewe te verwerp, om hulself van hulle te isoleer, ontneem 'n persoon van noodsaaklike ervarings, net soos 'n reënskild tot aridheid lei.
Die Ontwaking Proses
Die onbewuste probeer om met ons te praat oor aksies en gedrag wat nie in ooreenstemming met ons geestelike evolusie is nie. Dit probeer ons aandag kry deur fisiese, sielkundige of emosionele lyding. Aanvanklik stuur dit voorlopige boodskappe; dan skreeu en skreeu ons as ons nie luister nie en kan ons nie uitvind wat in ons gedrag of denke onenigbaar is met ons groei nie.
Dit is dus baie belangrik om die ware betekenis agter enige pyn, siekte en lyding te verstaan ​​as ons werklik ware en diep genesing wil hê. Daarom sal die moderne wetenskaplike / mediese benadering van die stryd teen hierdie diepgaande uitdrukkings van ons verhouding tot die lewe in die algemeen en in ons eie lewe altyd 'n verlore stryd wees. Die lewe sal altyd een stap voor ons wees, en ons sal nooit bestuur nie (dankie!) Om haar te stil, om haar te slyp.
Hoe meer mediese wetenskap poog om 'n siekte deur 'n meganistiese model te behandel, hoe meer word die siekte nog meer verdiep, moeiliker om te hanteer en meer in staat om te mutasieer omdat ons die dieper boodskap agter die siekte ignoreer.
Dit is soveel beter om te probeer verstaan ​​wat ons pyn en siekte probeer om ons te vertel in plaas daarvan om dit deur farmaseutiese dwelms te stil of deur dit te verduur. Gelowig is die godsdienstige dogma wat leer dat lyding verpligtend is, onvermydelik en verdien omdat ons is "sondaars."
Hoe om lyding en siekte te voorkom
Kan ons lyding en siekte vermy? Ja, wanneer ons werklik soek na nuwe begrip. Selfs wanneer ons die dood in die gesig staar, kan ons ons pyn en lyding in 'n terugvoerproses plaas waarin ons kyk na wat die pyn ons probeer vertel.
Sodra die onderliggende oorsake van pyn die digte fisiese vlak van uitdrukking bereik, is dit moontlik dat pyn omdraai en in die teenoorgestelde rigting gaan deur 'n proses van vrylating en vryheid. Maar hierdie transformasie kan slegs plaasvind as ons nie die digte energieë blokkeer nie.
Deur hul uitdrukking te "doodmaak" deur uself te genees of deur te glo dat ons een of ander manier verdien om te ly, onderbreek ons ​​die all-important terugvoerlus. Ons verhoed dat die onderliggende boodskap van pyn weer opbou, terugkeer na die bron op 'n subtiele vlak van die onbewuste, sodat die pyn op die eerste geleentheid weer manifesteer, en nie net die energie van spanning in daardie oomblik vrystel nie, in die konteks, maar ook die energie van al die voorafgaande situasies wat nie bevry is nie of dat ons stil gesit het.
Die proses van bevryding
As ons die natuurlike vloei van ons energie met ons innerlike hindernisse blokkeer - die negatiewe emosies van woede, bitterheid, wrewel, ens. - die spanning en lyding bly binne-in ons en produseer 'n boemerang-effek wat op homself voed en ons daaglikse lewe verduister, net soos lugbesoedeling 'n meer en meer ondeursigtige koepel bo ons stede skep.
As ons egter nie hierdie energieë blokkeer nie, veral as ons pyn aanvaar vir wat dit op 'n dieper vlak beteken, as ons dit selfs in die vorm van ons eie struikelblokke binne sien en dit vermy, vermy die noodsaaklikheid daarvan om verskyn uitwendig as siekte, word die proses van bevryding in werking gestel. Dit manifesteer op die fisiese vlak as verligting van lyding en pyn, 'n ervaring wat werklik voel soos bevryding of selfs 'n wonderwerk. Ek glo nie daar is iets anders as dit agter wat beskryf word as "wonderbaarlike" genesings soos spontane remissie van kanker wat deur die wetenskap so onverklaarbaar lyk nie.
Hier kan ek nie help nie, maar dink aan 'n skouspelagtige voorbeeld van hierdie proses van bevryding wat ek ooit ervaar het. 'N Jong vrou het gekom om my te sien vir ontspanningswerk en harmonisering van haar energie. Sy was baie gespanne en in pyn as gevolg van 'n ernstig hernieuse skyf in die servikale werwels en was geskeduleer om chirurgie te ondergaan. In 'n nekstut gesluit met haar gesig wat die gevolge van talle slapelose nagte toon, het sy vanselfsprekend baie moeilik gegaan.
Nadat ons die eerste harmoniseringswerk gedoen het, kon ons die kern van haar probleem bereik, wat regtig agter haar fisiese lyding was. Eerstens het ek haar gelei om te identifiseer watter emosionele trauma agter die fisiese probleem weggesteek kan word. Toe het ons gewerk om te probeer verstaan ​​wat daardie trauma kan beteken, hoe dit in haar lewe geëet en wat die ware betekenis daarvan was.
Wat gebeur het, was verstommend. Terwyl ons saam gewerk het, het sy haar nek geleidelik begin los terwyl sy haar praat en haar trane laat vloei. Sy het al hoe meer begin om haar kop te beweeg en sodanig te verander dat ek haar ná 'n rukkie onderbreek het om te sê: "Besef jy dat jy jou kop perfek normaalweg beweeg, sonder enige ooglopende belemmering?"
Sy het opgehou praat vir 'n paar sekondes en het toe met trane in haar oë gespring. Haar nekstut het nou geen doel gedien nie en het ook nie haar pyn gedoen nie. Sy het verstaan ​​en aanvaar die gevoel van die swaar beproewing wat haar so lank gelede getref het en sy kon die emosionele geheue wat in haar nek vasgehou het, uitwis as ernstige pyn.
Hier is wat belangrik is: As sy voorheen gegaan het en die operasie gekry het, wat sy gedoen het om 'n hernieerde skyf vroeër op te los, sou sy nie dieper verstaan ​​het wat soveel pyn in haar lewe veroorsaak het nie . Sy sou deur die operasiepyn gegaan het sonder dieper begrip daarvan, 'n begrip wat haar genesing op die fisiese vlak tot gevolg gehad het.
Hierdie voorbeeld wys hoe dit baie belangrik is dat ons pyn as deel van 'n ontdekkingsproses aanvaar. As ons dit moontlik maak om dit te ontplooi, kan dit, sover moontlik, 'n krisispunt bereik. Dan sal die proses met besef en begrip verander, en die fisiese effekte van die dieper probleem sal verminder en uiteindelik heeltemal verdwyn.
Hierdie punt van krisis kan nie altyd bereik word deur almal wat aan pyn ly nie, maar dit is nie die belangrikste nie. Wat belangrik is, is om so ver as wat ons kan in die proses, elke keer 'n bietjie meer vordering te maak. Dit is soos oefening in sport-daaglikse strek, maak die spiere en gewrigte oop en maak die liggaam buigsaam.
Daaglikse pynwerk as 'n ontdekkingsproses maak dit moontlik om die liggaam geleidelik oop te maak. Maar pas op, dit alles werk op 'n gesonde manier slegs op voorwaarde dat ons intelligent optree en nie te ver gaan nie, verander 'n ontwikkelingsproses in 'n nuwe vorm van disfunksionele gedrag.
Bewussyn Die rol van "deurhouer" speel.
Die ontwaking van die bewussyn sal ons hierdeur help deur die rol van "deurwagter" te speel. Deur die emosies wat op beide bewuste en onbewuste vlakke voorkom, te fasiliteer, fasiliteer ons ons eie ontwaking.
Hierdie ontwaking maak sy pad tot die vlak van die holografiese bewussyn, en een keer daar kan dit nuwe ervaringswyses kies. Dit is op hierdie vlak dat die persoon tot die fase van aanvaarding kom, tot die integrasie van die ervaring van die diep gevoelens. Hierdie fase is moeilik, want dit behoort aan die bewuste en huidige vlak waarin die mens voortdurend bestaande gevoelens ervaar.
Deur hierdie moeilike emosies te aanvaar, in plaas daarvan om hulle weg te stoot, kan ons dit op 'n nuwe manier aanskou omdat ons die dieper betekenis van die ervaring integreer. Dit maak weer die vergifnis moontlik, wat fundamenteel en noodsaaklik is vir die proses, aangesien dit die verskuiwing na die onbewuste aandui.
As hierdie skof nie plaasvind nie, val die persoon terug in dieselfde ou patroon, sodat hy of sy dieselfde fisiese ervarings ondergaan, dikwels sterker met elke herhaling, omdat die onderliggende boodskap van die siekte nie aanvaar en verstaan ​​is nie. .
Aan die ander kant, as die verskuiwing korrek gedoen word, beweeg die vryproses dan in die onbewustelike vlak, waar die werk na 'n dieper sielkundige vlak verskuif na dieselfde logika as op die bewuste vlak, byvoorbeeld in drome. In hierdie fase moet die persoon teruggaan na die ou, diep binnewonde wat byvoorbeeld aan die kinderjare gekoppel is om die herinneringe van die seer te verstaan ​​en te probeer simpatiseer met die emosies wat hulle oplei - dit is om hulle te aanvaar en te herken vir Wat hulle is, sonder om hulle te oordeel of teen hulle te sukkel.
Dit is op hierdie vlak dat die werklike laat gaan gebeur, die soort loslaat wat plaasvind wanneer die lewe ons tot die maksimum stoot. Hier is ons verplig om te laat gaan, want om voort te gaan om te veg teen die momentum van die proses is nutteloos. Daar is niks meer te doen as om te aanvaar wat plaasvind en vergewe indien nodig nie.
Dit is die loslaatfase, die Christen "U wil geskied" en die Islamitiese "Inshallah." Dit is nooit 'n verlating, 'n abdikasie nie; In plaas daarvan verteenwoordig dit 'n aanvaarding, 'n innerlike verwelkoming van die manier waarop dinge wat verder gaan as ons persoonlike ego-self. Dit is op hierdie punt dat dinge op verrassende maniere verander, sodat eenmalig onlosmaaklike situasies heeltemal omdraai.
Sogenaamde spontane remissies vind plaas in mense wat in die finale stadiums van kanker is en as terminale gediagnoseer is. Sonder niks meer kan hulle red nie. Hulle het gesê dat hulle baie min tyd oor het en om hul sake in orde te kry. Dit is op hierdie oomblik dat sekere mense verskuif na hierdie laaste vlak, die stadium van aanvaarding, van integrasie.
In 'n verstommende klein hoeveelheid tyd ('n paar dae in baie gevalle) word hul liggame heeltemal gesond. Met aanvaarding en integrasie van die dieper betekenis van die siekte word stilstaande energie bevry en herinneringe van die verlede herschryf, wat ruimte bied vir nuwe interpretasies van ou herinneringe en keuses. Dit is hierdie finale aanvaarding wat die "wonderbaarlike" remissie fasiliteer.
As ons nie deur een van hierdie loslatingsfases gaan as ons probleme ondervind nie, moet ons die proses onafwendbaar begin totdat ons die realiteit van die situasie aanvaar.
Dit is natuurlik duidelik dat al hierdie ontdekkingsprosesse deurlopend op alle vlakke en met wisselende intensiteitsgrade funksioneer, en nie alleen deur ernstige siektes of intense lyding te veroorsaak nie. Meeste van die tyd is hulle onbewus en dit is net in moeilike gevalle dat hulle met soveel geweld manifesteer. Hierdie prosesse sal egter voortdurend op ons digste energieke vlak voorkom, dit wil sê in ons fisiese liggaam.
Jy is hier: Tuis > Persoonlike > Houdingsaanpassings > gedragsverandering > Hoe om die proses van ontwaking te gebruik om te verhoed dat lyding en siekte voorkom