Nuuskommentaar: Die ANC se skynheilige korrupsie-klaagliedPres. Cyril Ramaphosa (Foto: The Presidency/Twitter) In Augustus vanjaar vier die Zondo-kommissie sy tweede bestaansjaar. Twee jaar, 245 sittings en R700 miljoen later met nie een vervolging om daarvoor te wys nie. Byna elke vlak van regering en sfeer van ANC-mag is reeds by hierdie kommissie van een of ander vorm van korrupsie beskuldig. In die lig van hierdie herdenking is die ANC-uitsprake rondom korrupsie die afgelope maand besonders noemenswaardig. In pres. Cyril Ramaphosa se mees onlangse toespraak aan die nasie het hy ŉ nuwe Spesiale Ondersoekeenheid (SOE) aangekondig. Hierdie eenheid het ten doel om korrupsie te ondersoek wat uit die Covid-19-pandemie gespruit het. (Korrupsie wat natuurlik plaasgevind het ten spyte van die president se pleidooie om hierdie optrede te vermy.) In die daaropvolgende week is talle name geopper, waaronder dié van die president se eie seun, sy woordvoerder asook Ace Magashule se seuns. Die afgelope naweek het die ANC se nasionale uitvoerende komitee (NUK) oor die saak vergader. Uit dié vergadering het die NUK se verklaring by monde van Magashule gevloei. Verder het Ramaphosa sy weeklikse nuusbrief aan dié saak gewy: “Korrupsie tydens ŉ nasionale ramp is ŉ uiters gruwelike tipe misdaad, en daar gaan hard en ferm teen oortreders opgetree word.” Ace Magashule, sekretaris-generaal van die ANC (Foto: Simphiwe Mbokazi/African News Agency/ANA) Magashule het in die NUK se verklaring ook sterk uitgevaar teen korrupsie. Hy het erken dat die NUK skaam én woedend is oor die korrupsie en dat die openbare woede hieroor volledig geregverdig is. Buiten hierdie openbare belydenis van die ANC het hulle streng stappe teen die beweerde korrupsie aangekondig. (Uit die verklaring het ŉ mens wel die gevoel gekry dat Magashule nie noodwendig skaam en woedend is oor die korrupsie self nie, maar eerder oor die feit dat iemand gedurf het om daaroor verslag te gee.) Die verklaring spreek van ŉ ANC wat in grote vernedering gedwing is tot introspeksie. Ten einde die werklike belaglikheid van die situasie te waardeer, moet ŉ mens egter in ag neem wié die verklaring uitgereik het. In Maart verlede jaar is Pieter Louis-Myburgh se boek Gangster State: Unravelling Magashule’s Web of Capture gepubliseer. Hierdie absoluut verdoemende boek ondersoek Magashule se geskiedenis van korrupsie en sy posisie as hoof van ŉ goed georganiseerde staatskapingnetwerk. Die ondersoekende joernalis Pieter-Louis Myburgh maak verskeie aantygings in sy jongste boek oor staatskaping en veral oor die die sekretaris-generaal van die ANC, Ace Magashule. Uit die boek self het Magashule die bynaam “Mr 10 Percent” gekry. Die bynaam verwysend na die 10% van alle regeringskontrakte in die Vrystaat wat Magashule glo vereis het om te kry. Die Valke het ook in 2018 reeds in Magashule se kantoor ingevaar in ondersoek na sy bedrywighede as premier van die Vrystaat. In eenstemmigheid het die ANC en Magashule egter dié boek afgemaak as fopnuus en die reaksie daarop ŉ goed gekoördineerde media-aanval genoem. Volgens die ANC het Myburgh reeds sedert 2016 leuens oor Magashule versprei met dié boek as kroon van hierdie leuens. Die ANC het erken dat hulle al foute in die verlede gemaak het, maar dat hulle besig was om weer op te staan. Dit spesifiek onder leiding van pres. Ramaphosa en die top-ses. Enige aanklagte van korrupsie sou in die lig hiervan noodwendig absurd wees – die ANC was immers besig met ŉ morele herlewing. Hulle het Myburgh se bewerings van korrupsie en staatskaping afgemaak as sensasionele fopnuus wat beoog om die ANC se 2019 nasionale verkiesingsveldtog te ondermyn. Selfs nie die see kan Magashule skoonwas van al die bewerings en bewyse van staatskaping wat in sy loopbaan al teen hom ingebring is nie. Nou staan ons en luister hoe hierdie selfde man oor die korrupsie van die ANC treur. Dit is byna so lagwekkend skynheilig soos die anti-rassisme veldtog wat die ANC vroeër vanjaar van stapel gestuur het. ŉ Groter gaping tussen woord en daad bestaan daar waarskynlik nie as die ANC se hantering van korrupsie nie. Argieffoto Die ANC het nog nie een keer in die afgelope 26 jaar korrupte optrede openlik goedgepraat nie. Daar waar dit ontbloot is, het hulle dit nog altyd óf ontken óf hul foute erken. Tog het korrupsie oor die afgelope 26 jaar floreer. Staatskaping het Suid-Afrika na beraming reeds tussen R500 miljard en R1,5 biljoen gekos. Dit is dus irrelevant wat die ANC oor korrupsie sê. Hulle moet veel eerder op hul dade as hul woorde veroordeel word. En volgens dié maatstaf het hulle om die absolute minste te sê nie die beste geskiedenis nie. ŉ Onlangse studie van post-Sowjet-state het die verwantskap ondersoek tussen korrupsievlakke en die gewig van die politici in die staat. Die studie het bevind dat die mees korrupte state oor die algemeen vetter politici het. Die bevindinge is waarskynlik letterlik, maar beslis metafories op ons regering van toepassing. Die ANC het hulleself die afgelope 26 jaar dikgevreet aan die welvaart van hul landsburgers. Hulle het gesteel waar hulle kon vir so lank as wat hulle kon. Met elke rand wat gesteel is, het hulle plegtig verklaar dat korrupsie absoluut geen plek in ons samelewing het nie. Die enigste ding snaakser as die regering se skynheiligheid is die desperate hoop dat ons hulle nog glo.