1 Henog, of die Boek van Henog (Ge'ez: መጽሐፈ ሄኖክ, maṣḥafa hēnok), is ’n antieke Hebreeuse godsdiensteks wat volgens tradisie deur Henog, die oupagrootjie van Noag, geskryf is. 1 Henog bevat unieke materiaal oor die oorsprong van demone en reuse, die val van sekere engele, ’n verduideliking van hoekom die sondvloed moreel noodsaaklik was, en ’n profetiese uiteensetting van die 1 000 jaar lange heerskappy van die Messias.
Die eerste deel van 1 Henog beskryf die val van die Wagters, die engele wie se kinders die Nefilim (reuse) was. Die res van die boek beskryf Henog se besoeke aan die hemel in die vorm van reise, visioene en drome, en sy openbaring.
Die meeste geleerdes glo die vyf dele was oorspronklik onafhanklike werke (met verskillende datums van oorsprong), en dat hulle in ’n groot mate verwerk is voordat hulle later saamgevoeg is om dit te vorm wat nou 1 Henog is.
Die boek bevat ’n beskrywing van die beweging van hemelliggame en van die uitspansel, as feite wat aan Henog onthul is tydens sy besoeke aan die hemel onder leiding van die aartsengel Uriël. Dit beskryf ’n sonkalender wat later ook in die Boek van Jubileë beskryf is en wat deur die Dooie See-sekte gebruik is. Die gebruik van dié kalender het dit onmoontlik gemaak om feeste op dieselfde tyd as by die tempel in Jerusalem te vier.