Egskeiding, wat nou? | Mal, dis al...EkWasHier...
Category Archives: Egskeiding, wat nou?
Liewe 'die ander vrou'
Almal skryf briewe oor en weer om te vertel hoe jammer hulle is oor hul egskeiding ens…maar ekke wil dit nie doen nie. Ek wil eintlik vir die nuwe vrou in my X se lewe 'n briefie skryf.
Liewe Die Ander Vrou
Ek hoop jy kan hom bied, dit wat ek nie kon nie en dit wat hy ook by ander vrouens gaan soek het. Nou mag hy seker die beste ding wees wat in jou lewe gekom het, en vir jou part hoop ek dit is. Ek hoop en wens vir jou net die beste toe.
Ek hoop nie hy laat jou met verloop van tyd so alleen en onvervuld soos hy met my gedoen het nie. Ek hoop hy laat jou by sy werk toe want ek was nooit daar toegelaat nie. Ek hoop nie hy raak mettertyd so moody en bring eina in jou soos hy met sy gesin gedoen het nie…Ek hoop hy is so lief vir jou dat hy wel na jou sal teruggaan al het hy op jou verneuk. Ek hoop dat sy liefde vir jou nie net op seks gebasseer is nie, maar op dit wat meer vervullend is, standvastig.
Ek hoop van harte dat hy nie met verloop van tyd vir jou gaan kwalik neem oor die liefde vir jou kinders nie. Ek hoop dat hy nie jou tienerdogters/seuns sal verwerp omdat hy jaloers gaan raak op jou tyd saam met hulle nie. Ek hoop hy woon dinge saam met jou by hul skool by en jy nie soos ek altyd alleen dit moes doen nie.
Ek hoop dat hy jou baie laat lag, en nie later van tyd trane en hoofpyne besorg nie Ek hoop hy is so lief vir jou dat hy jou kielie en met jou in die reën rond speel en soen en saam lag en selfs ure saam gesels oor die geestelike en dieper dinge in die lewe. Ek hoop hy dien God saam met jou en nie weer net saam met die vrouens by die werk nie. Ek wens vir jou dit toe wat ek graag wou gehad het…I let go en ek skenk dit waaraan ek vasgehou het aan jou. Ek hoop hy los jou nie ook deur die nag soos hy met my en Helen en die ander gedoen het nie en los dit wat belangrik was sonder om enige iets te bespreek of sonder hoop nie. Ek hoop nie dat hy jou liefde naderhand net as vanselfsprekend aanvaar nie. Ek hoop hy staan vir jou op wanneer sy susters agter jou rug skinder en selfs jou kant neem teen hulle en jou beskerm.
Ek hoop van harte dat hy jou bo alles sal bemin. Dat hy nie jou kies omdat hy eensaam is nie. Ek hoop jy help hom om sy eie kinders as belangrik te sien, nie net sy woorde wat dit moet spreek nie, maar sy dade. Tans sal hy natuurlik vir jou probeer beïndruk, maar ek hoop nie jy kry in die proses seer nie.
Ek dink julle pas nogal baie goed bymekaar. En ek gun jou die geluk. Ek hoop die keer maak hy die belofte voor God – tot die dood jul skei – (want vir my het hy gesê het hy nooit 'n eed voor God gemaak nie) vir ewig en die keer hoop ek dis waar wat hy dan gaan spreek. Liefde is so pragtig, so mooi, en mag jy gelukkig wees.
Ek hoop dat jy geblessed sal wees…
Met soveel liefde en deernis gun ek 'n vol lewe vir jou…noudat ek vergewe, kan ek die pad met 'n huppel voortsit…
Snaaks, ek voel vry…dankie vir die geleentheid dat ek 'n brief on skryf…die lewe gaan oor keuses en my keuse en mind-shift is vergifnis…
Skei is nie perdekoop nie…
Posted by EkWasHier in Egskeiding, wat nou?, Uncategorized
"Ek wil Skei…!" beier sy woorde in my ore. Wat? Wie? Nou? Hy het deur die nag sy klere gepak en alles in die motor gelaai. En, ek het dit nie sien kom nie, verslae, geskok staar ekke eers na hom. Dit voel asof 'n bak met yswater oor my geskokte lyf uitgegooi word. Ek baklei en skreeu en raas, tevergeefs. As Boet sy mind opgemaak het, het hy sy mind opgemaak…sê sy suster met smaak. Te bly dat hy geloop het, bly dat hy na haar luister…sy was sy 'ma' vir al die jare. " Groet ten minste jou kinders en verduidelik mooi hoekom jy loop" snou ek toe, maar hy wil dit nie eens doen nie…so vinnig wil hy wegkom in die arms van die ander vrou in. En ek was so oningelig, so dom dat ek dit nie gesien kom het nie.
Hoeveel vroue het nie 'n storie wat aan bogenoemde gekoppel is nie, en dan begin die fases van herstel ook, soms haak vrouens by woede vas en beweeg nie aan nie…soms treur sommiges, ek ingeslote vir jare…tot die deurbraak kom, dan kan jy lag en terug kyk…
Verder sal geen persoon die volle geluk vind terwyl ander partye in die gesin ongeluk ervaar nie. En ook het ek geleer om te vergewe, dan vergewe ek eintlik myself. Indien mens nie die lewensles van jou lewe leer nie, sal jy weer en weer dieselfde les leer en telkens sal die lesse net moeiliker gaan en moeiliker. Karma is beslis 'n..'n moeilike teenstander of eerder aanwakkermaker.
Soms dink mens die lewe is onregverdig, miskien is dit, maar ek sien nou na amper 6 jaar van op my eie wees die redes daartoe. Vergifnis is moeilik om aan te leer, om op jou eie bene te staan is ook moeilik. Om op ander staat te maak, leer jou om ander weer te vertrou. Om weer te leer lag is die ekstra bonus. Om te huil, maak jy jou siel skoon.
Soms voel ons vrouens dat ons, ons beste jare vir hul eggenote gegee het, net om in die steek gelaat te word…maar my siening is, miskien moet jy dan weer terugkom en jou lewe oor leef om die foute te herstel. Ons sal nooit weet waarom die goed gebeur nie, en dis nou lekker om daaroor te lag, maar op daardie oomblik bevind jy jou in 'n diep donker gat. En as jy nie deur die diepste donkerste duisternis gaan nie, hoe sal jy ooit die lig kan sien? Die diepste donkerste duisternis maak weer voorsiening vir die helder lig…na Winter kom Lente wat die Somer in die lewe bring.
Vroue, nou mag dinge dalk moeilik voel en donker lyk, maar die een wat verbrou het, se probleme duik gewoonlik so 7 – 10 miskien 15 jaar na die egskeiding na vore…en dan is dit wanneer mens terug dink en wonder…wat de hel het jy aangevang….maar as jy die onskuldige party is…sal jy in daardie jare dink, flip, nou is ek waaragtig gelukkig…en ek, ek is op pad na daardie gelukkige fase toe…
My woorde in hierdie hemelruim is…Infinite Spirit, Lord grant me the abundance that You have in mind for me since the beginning of this world…and so be it…Thank you, thank you, thank you…en soos God vir Jabes sy grondgebied vergroot het, so sal my grondgebied ook vergroot word en geluk lê vlak voor my deur…ek kan ophou soek, dit is op pad…en ek is dankbaar…
01 Sondag Mei 2016
Om te 'date' is een van die moeilikeste goed ooit. Ek sal veel eerder net smack-bang in die man wil vasloop en plat op die vloer wees as om afsprake na te kom. Ten minste sal hy my kan op help, my in my oë kyk, my jammer kry en vir koffie stiek sodat ek oor die val kan kom…dis mos meer romanties, is dit nie?
Wel, ek het nou al 'n paar manne ontmoet. Die een praat di e hele tyd oor sy oorlede vrou en hoe hy haar graf mooi en netjies hou en wys foto's daaroor. Die volgende gesels land en sand net oor wat hy in die lewe bereik het. Die volgende oor hoe sy vrou hom verneuk het met haar baas en die is 'n vrou…oe eh eh. Dan weer net oor bv. godsdiens en alles wat hy antwoord is; D.V. – as God wil. Ek glo aan God en alles, maar kan nie 3 ure dieselfde aanhoor nie. Ek is nie disrespekvol nie maar hy moet my beïndruk en nie beafsitdruk nie. Die ander weer dat die vrou hom wou verander het en bla…bleh…blah…bleg…ja, lag maar, maar dis soos dit gaan.
My dierbare vriendin, Wilma T, wil my al reg 'toor' met al haar praatjies en wanneer 'ma praat moet ek luister'. Ai tog, die aantrek is nie die probleem nie, ook nie die grimeer nie, ook nie om daar te kom nie, maar die eerste ontmoeting en die voorstel kan soms stresvol wees. Wat wil jy drink? Ek weet nie, wat gaan jy drink? Drink die persoon alkohol, of is dit koffie of water of sommer tee? So moeilik, maar wanneer jy op jou gemak is, dan dink ek sal 'n glasie semi-soet wyn of Spin of Strawberry Daquiree aangenaam wees.
Die gesels oor jouself is nogal moeilik want ek is nie lus om alles uit te blaker nie…bietjie-vir-bietjie is genoeg. Daar is so min mense wat dieselfde belangstellings deel en my standaarde is deksels hoog. En ergste is, ek raak eenvoudig nie maklik verlief nie. Is julle ander vroue ook so vol fiemies soos ek, of is ek daardie limited edition wat net moeilik is?
En nee, ek ontmoet geen man by my huis nie en basta met die res. Ek weier om my adres te gee, netnou stalk die man my en dan sal hy beslis nie lig daarvan af kom nie. Dis so gevaarlik in die hedendaagse lewe om iemand na jou huis te nooi. En, dames, weet julle wat…mens het nie iemand nodig om net die eensaamheid te vul nie (ek het nie daardie eensame gevoel nie). Mens het nie iemand nodig om net vir jou te sorg nie. Mens moet iemand kry om werklik 'n vriend, maat, sielsgenoot, kok, laggenoot ens. te wees. Dan is jy reg vir die oë in die wêreld te kyk en aan te gaan.
Wel, hoop julle 'dating-game' is netso weird en interessant soos myne, geniet dit en lag lekker daaroor.
So much for home alone…
23 Saterdag Apr 2016
Wie sien nie uit na ME-time nie? Na besige dae en rondry vir ekstra klasse en gym en tussen die liefdadigheid deur, aankope ens. is 'n ma ook soms uitgeput…reg? Reg!
Gisteraand het ek heerlike gelê en Hallmark movies gekyk. Die een netso voorspelbaar soos die ander een, dog heel ontspannend. Ek het presies dieselfde beplan vir vanaand. Hoe gaan daardie liedjie? Satuday night and I have nobody…♫♪♪♫♫…en vir my is dit hemel op aarde. So het ek gedink…my seun Whatsapp my – Ek is 4 uur tuis.
Nee, ek gee glad nie om as sy pa hom nie vir 'n naweek neem nie, maar ek voel hulle moet tog 'n band bou. Waarom bou hy dan nie die band met sy seun nie? Ai, daar is geen antwoord daarvoor nie. Soms voel ek pa skenk meer aandag aan die ander vrou en haar kinders en stoot die naamgenoot opsy. Maar ek gee regtig nie om nie, vanaand kan ek en hy bietjie tyd saam spandeer. (as jy nie weer moody tuis aankom nie, bygesê)
My seun moet eintlik 'n rolmodel kry, maar hierdie ma is nie so naarstigtelik opsoek na 'n man nie. Hy sal kom in tyd. Soms, soms wens ek dinge kon anders gewees het. Soms wens ek dat die lewe nie so wreed was nie en vrouens nie ander mans se vrouens na jag nie. Of om die kinders se geluk in gedrang te bring nie. Egskeidings is erg vir kinders. Ek sit in hierdie week en merk terwyl M besig is met ekstra klas. Dit was so net na 4, 'n matriek-dogter kom sit by my en gesels en so stap kinders in en gesels. Kinders lê ongelooflik na aan my hart en hulle praat gewoonlik hulle harte uit by my. En nee, ek sal nie hul seer en pyn oorvertel nie. Maar van die os op die jas, gesels die dogter oor haar ouers se egskeiding. Sy was maar nog klein, so 3 of 4 jaar oud. Tussen die gesels deur ontdek ek die seer in haar stem en hoe sy steeds na 15 jaar steeds die swaar rond dra.
Ouers, moenie kinders kry indien jy nie bereid is om die volle pad 100% saam met hulle te stap nie. Ek sien wat dit aan my kids gedoen het. Met opregte dankbaarheid in my hart kan ek sê dat ek nie die sondebok was nie, maar dis nie belangrik soos die kind nie. Hulle het letsels waaraan ouers nie dink nie. Hoe verlang kids nie na ouers wat saam is nie.
As julle ouers kan, werk liewers die probleme uit en werk aan julle gesinne. Dis tog soos God dit verlang…Beskerm jou kind met volle hart en siel, want dis 'n wonderwerkie.
Een van die matriek-seuns wat saam by die hospitaal Donderdag was, het na die tyd vir my vertel van die een baba-dogtertjie by wie hy gesit en gesels het…uit die mond van 'n 18 jarige seun: Juffrou, kinders is wonderwerke. Dit het my 'n traan laat weg pik…so jonk en besef die wonder van die lewe.
Ek is trots op al my leerders, en as ek net na jou luister, weet ek watse verskil jy in my lewe maak. Julle en natuurlik my kinders is my rede om dankbaar te voel. Lief julle geweldig baie.
Loyalty, a mere fiction?
Wat is lojaliteit? Bestaan dit nog? Soms wonder mens of die lewe werklik die moeite werd is, maar jy, vrou, is awesome, geweef van die beste uit genade uit 'n Goddelike hand. Jy is uniek, jy is so mooi, laat jou skoonheid van binne af uitstraal. Vergeet die mense om jou, vergeet die alles en wat van die mensdom wat jou hinder. Jy, jy is volmaak gemaak.
Soms wonder jy of jy mooi is, maer genoeg is, slim genoeg is…dis onbelangrik. Wat wel belangrik is, is jou innerlike.
Egskeiding is een moeilike situasie, maar jy is welkom om jouself deur al daardie fases te laat gaan, moet net nie by woede vashaak nie. Vloek as jy wil en kom deur dit. Moet nou nie 'n mamparra soos ek wees en vir 'n simpel 4 jaar gesukkel het om oor dit te kom nie. Gelukkig is ek oor dit, na 5 jaar en ek moet sê, ek is gelukkig. Nee, ek is steeds ongetroud, maar volgens Binnelandse Sake is ek nog getroud. Mnr. X het dit nie laat registreer nie, dus hou ek maar die egskeidingsdokument. Ek kan nou daaroor lag, en ek kan steeds daaroor giggel…nou is my hart, my siel nie meer seer nie. Nou is ek genees en dankie tog ek het nie 'n rebound as eggenoot geneem nie, dankie tog ek het vorentoe gekyk en aanhou beweeg. Vorentoe is die pad…en ek wuif slegs dit wat agter my is vaarwel.
Mens wonder soms of lojaliteit 'n mere fiction is, en ek wil sê nee, dit is nie fiction nie. Daar is goeie mense daarbuite wat nie jou sal seermaak nie. En ja, daar is wolwe daarbuite, hou jou oë oop. Moenie sommer op elke man wat jou kant toe kyk verlief raak nie. Noudat ek amper 6 jaar op my eie is, is ek nogal gereserveerd en suinig met my tyd. Mr. Right sal awesome moet wees voordat ek na hom sal kyk…Wag, ek het dit, sal liewers Mr. Left soek en hom Right leer en dan sal dit dalk goed gaan…Mr. Right of Left sal my nog eendag van my voete af moet loop in Checkers, en eers goed daaroor lag, vir my koffie koop, en my mooi in my grys-blou oë moet kyk en seker maak dat ek hom raaksien.
Onthou, lag is altyd die beste medisyne. Lag en kyk op Facebook al die lag-video's en laat jou kinders vir jou goed wys op hul rekenaars sodat jy hop soos jy skrik…en geniet dit.
Eensaam is ek beslis nie. Ek geniet baie my me-time. Eendag sal ek wel my me-time met Mr. Right wil deel, of is dit Left? Hehe, solank dit nie Mr. Wrong is nie…intussen geniet ek my lewe en weet, dit wat ek vra sal ek ontvang. Ek sal 'n lojale persoon ontvang en ek weet ek is lojaal en sal dan die geluk vind wat my toekom…
So sal jy, liewe vrou, ook jou geluk vind en jou vrede…almal is nie dieselfde nie, en elkeen kry dit wat haar toekom. Jy trek dit aan wat jy uitstraal…