Die Tsjeggiese Krisis van 1938 - Verloop van Geskiedenis - 2021
'N Krisis in Tsjeggo-Slowakye het Europa in 1938 in beroering gebring.
Tsjeggo-Slowakye is in 1919 tot stand gebring. Die nuwe nasie is geskep uit die ou Oostenryk-Hongaarse Ryk en bevat talle nasionaliteite:
3.200.000 Duitsers 7.450.000 Tsjegge 2.300.000 Slowake 720.000 Magyars 560.000 Ruthenes 100.000 Pole
Dit was bykans onvermydelik dat daar probleme tussen die verskillende nasionaliteite sou ontstaan. Dit was veral die geval met die Duitsers wat woedend was onder die bewind van buitelanders. Die Duitsers het meestal in die streek aan die westelike grens met Duitsland gewoon - die Sudetenland.
In 1931 stig hulle die Sudeten German Peoples Party onder leiding van Konrad Henlein. Die dringendste vraag was dat die Sudetenland onder Duitsland beheer moes word. dit wil sê dat die streek na Duitsland oorgedra moet word. Die party het groot steun onder die Sudeten-Duitsers gehad, maar dit is nie deur die Tsjeggiese regering erken nie.
Daar was baie redes waarom die Tsjeggiese regering nie met die houding van die Sudeten-Duitsers saamgestem het nie - sou die gebied aan die Duitsers oorhandig word, sou dit daartoe lei dat ander nasionaliteite in Tsjeggo-Slowakye onafhanklikheid wou hê? Die Sudetenland bevat ook baie waardevolle hulpbronne soos ligniet, steenkool en die gebied was omtrent die land se belangrikste verdedigingsgebied, aangesien die Sudetenland baie grensversterkings met Duitsland bevat het.
Die Sudeten German Peoples Party het mondelinge en finansiële steun van Hitler ontvang. Hitler het voortdurend gepraat oor die plasing van alle Duitsers in een Ryk en dat geen ware Duitser buite Duitsland hoef te woon nie. In 1938 beveel Hitler sy generaals om planne te begin maak vir die inval in Tsjeggo-Slowakye. Hy het ook Henlein en sy volgelinge beveel om probleme in die Sudetenland te begin skep en daarom aan die buitewêreld bewys dat die Tsjeggiese regering nie in staat was om die orde in sy eie staat te handhaaf nie. Hitler beplan om hierdie chaos te gebruik om sy leër in die Sudetenland te plaas om wet en orde te herstel.
Hitler se plan was riskant, veral omdat die Tsjeggiese leër sterk en professioneel was. Die terrein van Duitsland na die Sudetenland was baie steil en dit was waarskynlik dat die Wehrmacht se gebruik van Blitzkrieg van geen waarde sou wees in so 'n heuwelagtige en beboste gebied nie. Net so sou die vestingwerke aan die grens tussen Duitsland en Tsjeggo-Slowakye baie voordele vir die verdedigende leër inhou.
Frankryk het ook 'n ooreenkoms met Tsjeggo-Slowakye onderteken wat steun bied as die land aangeval word. Hitler kon egter allesbehalwe waarborg dat die Franse in 1938 niks sou doen nie. Die USSR het Tsjeggo-Slowakye ook 'n belofte van hulp gegee, maar die USSR was gedurende hierdie tyd in interne chaos en dit was onwaarskynlik dat Tsjeggo-Slowakye sal help. As daar wel oorlog uitgebreek het, was dit waarskynlik tussen Duitsland en Tsjeggo-Slowakye. Die oorwinning vir die Duitse leër kon egter nie gewaarborg word nie.
Die houding van die Britte was geneig om die siening van die meerderheid in Brittanje op hierdie tydstip te weerspieël. As daar 'n kans was om oor 'n vrede te onderhandel, moet die kans gebruik word. Die beleid van paaibeleid word sedert 1938 oor die jare gekritiseer, maar die vrees vir oorlog in 1938 was baie werklik. Die beelde in die teaters van die gruwels wat in Guernica tydens die Spaanse Burgeroorlog gesien is, het baie geskrik - en Duitsland het vanaf 1936 die mag van die Luftwaffe met sy vele bomwerpers openlik vertoon. Dit was ook Duitse bomwerpers wat so 'n verwoesting in Guernica veroorsaak het.
Brittanje het onder Neville Chamberlain verkies om met Hitler te onderhandel oor die Sudenten-krisis. Chamberlain het goed geweet dat Tsjeggo-Slowakye 'n land is wat op land gesluit is en dat die militêre mag van Brittanje - sy vloot - hier geen rol in 'n konflik kon speel nie. Brittanje se leër - hoewel professioneel - was klein. Die Britse lugmag was ver van sterk en het ondergaan van 'n tweeplanke krag na die gebruik van die nuwe monoplanke wat nog nie gereed was vir geveg nie.
Sy militêre hoofde het Chamberlain aangeraai dat meer as een miljoen mense binne 60 dae deur bomaanvalle doodgemaak sou word en dat massagrafte nodig sou wees, omdat daar eenvoudig nie genoeg hout vir houtkiste sou wees nie. Enige vorm van konflik met Duitsland was belaai met gevare - vandaar die verlange van Chamberlain na 'n onderhandelde vrede. Baie Britte het destyds Chamberlain gesteun en voordat die vergaderings plaasgevind het, sou niemand geweet het wat dit sou wees om met Hitler te onderhandel nie. Dit het gelyk asof daar probeer word om 'n ooreenkoms te onderhandel en die pogings om te slaag in September 1938 begin het.
Die eerste van drie vergaderings het plaasgevind om Bertesgaden, naby München in die suide van Duitsland. Op hierdie vergadering het Hitler geëis dat die Sudetenland aan Duitsland oorhandig moes word. Sonder om die Tsjeggies te raadpleeg, het Chamberlain ingestem dat daardie gebiede wat meer as 50% Duitsers in hulle bevat, aan Duitsland moet terugbesorg word. Chamberlain het daarin geslaag om die Tsjegge en die Franse te laat instem tot hierdie oplossing.
Op 22 September vlug Chamberlain na Slegte Godesberg om Hitler te ontmoet sodat die finale besonderhede van die plan uitgewerk kan word. Op hierdie vergadering het Hitler nuwe eise gestel wat Chamberlain verras het. Hitler wou hê dat Duitse troepe die Sudetenland moes beset. Hy het ook geëis dat grond wat die meerderheid Pole en Magyars bevat ook na Pole en Hongarye terugbesorg moet word. Brittanje en Frankryk het hierdie eise van die hand gewys, en beide die Franse en Britse regerings het hulle voorberei op oorlog.
Op voorstel van Mussolini is 'n viermagkonferensie gehou om die probleme op te los. Dit was die derde vergadering wat gehou is op München. Duitsland, Brittanje, Frankryk en Italië was verteenwoordig - Tsjeggo-Slowakye was dit nie. Die Sowjetunie het ook nie die leier, Joseph Stalin, kwaad gemaak nie.
Sonder om die Tsjeggies te raadpleeg, het die vier magte ooreengekom dat die Sudetenland onmiddellik aan Duitsland gegee moes word. Die regerings van Brittanje en Frankryk het dit vir Tsjeggo-Slowakye duidelik gemaak dat indien die Tsjegge hierdie oplossing sou verwerp, hulle self teen Duitsland sal moet veg.
Op 1 Oktober 1938 verlaat die Tsjeggiese grenswagte hul poste en Duitse troepe beset die Sudetenland. Baie kort daarna het Poolse en Hongaarse troepe gebiede van Tsjeggo-Slowakye ingeneem wat 'n meerderheid Pole en Magyars bevat het.
Chamberlain het teruggekeer na die Croydon-lughawe naby Londen as 'n held; die man wat vrede in Europa gered het. Sy 'stuk papier', wat deur Chamberlain en Hitler onderteken is, is later deur Hitler 'n 'papiertjie' genoem.