Afrigting - tipes, modelle, tegnieke, metodes - Sielkunde en Psigiatrie - 2020
Afrigting is 'n spesiale opleidingsmetode wat daarop gemik is om duidelike doelwitte te bereik (dit beteken nie die algemene ontwikkeling van 'n persoon of 'n verskeidenheid eienskappe nie, maar eienskappe wat uitsluitlik nodig is om spesifieke doelwitte te bereik). Betrek spanwerk met 'n afrigter, 'n persoon wat 'n afrigter op hierdie gebied is (lewe of professionele).
Afrigting en mentorskap het meer algemene standpunte as ontwikkeling en mentorskap, dit wil sê, hulle het 'n duidelike fokus op aktiwiteit, in plaas van 'n uitgebreide verbeteringsplan.
Soorte tipes opleidingsmetode
Daar is baie tipes afrigting, afhangende van die omvang van die aansoek, en die belangrikste is lewensafrigting (lewe) en korporatiewe afrigting (professionele). Die eerste een is baie naby aan sy metodes en in baie opsigte is dit aan die sielkunde beperk. Spesialiste wat hierdie gebied spesialiseer, kan in baie verwante spesialisasies (medisyne, sosiologie, onderrig) gesertifiseer word, maar nie 'n suiwer verteenwoordiger van enige van hulle nie.
In eenvoudige woorde verwys afrigting met betrekking tot professionele aktiwiteite gewoonlik na die verbetering van werknemerprestasie, wat vir korporasies of bestuurders gedoen word, om leierskapsvaardighede te ontwikkel, asook om kritiese terugvoer van 'n besigheidskonsultant te ontvang.
Dit is moontlik om afrigtingsontwikkelingstegnieke toe te pas by die voorbereiding van atlete vir kompetisies en by die keuse van 'n loopbaan, selfs wanneer 'n huiswerkstrategie ontwikkel word.
Afrigting om jou finansiële vloei te bestuur (toepaslik vir groot maatskappye en gesinsbegrotingsinligting), sowel as die afrigting van 'n gesonde leefstyl (om gesondheid te behou of om te gaan en met chroniese siektes te leer), is nie so algemeen nie, maar baie effektiewe strategieë. Dikwels in sulke smal takke is daar nie eens 'n afrigter as afrigter nie, meer dikwels word hulle konsultante of dokters en ekonome gebruik die afrigter-metode, maar die kern van merkbare positiewe veranderinge verander nie.
Dikwels word sulke metodes onderwerp aan morele kritiek, aangesien die doelwit gebaseer is op die bereiking van 'n doel, word dikwels nie die maniere en middele in ag geneem nie. Daarbenewens volg die afrigter, in teenstelling met die aktiwiteite van soortgelyke areas (psigoterapie, sosiologie) duidelike algoritmes van werk en vereis dit streng advies van die kliënt, terwyl aktiwiteite op hierdie gebied nie wettig goedgekeur word nie en slegs Coaching Federasie beheer regulasies van aksies en resultate.
Die definisies van afrigting is uiteenlopend en sluit die menslike omgewing so op dat die beweging na die doel genot, die skep van ontwikkelingsomstandighede, die onvervreembaarheid van die langtermynverhouding tussen die kliënt en die afrigter, aangesien op baie maniere afrigting en mentorskap soortgelyk is. Dit sluit ook die definisie van afrigting in as 'n interaksie tussen sosiale en persoonlike, professionele en kreatiewe vermoëns en talente van alle deelnemers in die proses om maksimum verdere voordele te bekom.
Om verwarring te vermy van die konsep van wat afrigting is, moet 'n mens onderskei tussen afrigting, opleiding, raadpleging en psigoterapie (dit is die areas wat meestal verwar en ontevrede is met die resultate as gevolg van die aanvanklike foutiewe keuse).
Dus, in die opleiding is daar 'n sekere scenario en aanbevelings van die leier oor die beste gedragstrategieë, dit wil sê, jy neem 'n regs antwoord en leer om dit toe te pas op jou lewe.
Daar is nie gereed vir antwoorde in afrigting nie, en die konsultant sal saam met jou die beste oplossings soek. Die soektog na hierdie oplossings, ondersteuning, advies en verwysing in jou beweging na die afrigter, maak tot op die oomblik van prestasie (dit is die kriterium vir die einde van die werk, en nie die tyd of die aantal sessies nie).
Dit verskil van raadpleging, waar advies en aanbevelings verkry word, waarna niemand anders aan die kliënt se lewe deelneem nie, die geselekteerde tegnieke na eie oorweging verlaat en om nuwe raad te kry, moet jy nuwe verhoudings vestig. Miskien is die meeste ooreenkomste in die bou van vennootskappe met afrigting met psigoterapie, maar as die terapeutiese sessie gekenmerk word deur 'n taamlike groot aandag aan die traumas van die verlede, dan word in die afrigting al die aandag gefokus op die huidige oomblik en strewe na die toekoms.
Afrigtingsessies kan eenmalig (of periodies) wees as 'n kliënt spesifieke kwessies aanspreek - hierdie tipe word as vryslag beskou. Daarenteen is daar prosesafrigting, wanneer daar baie verskillende probleme met mekaar verband hou of nie, waarvoor 'n aparte program ontwikkel word waarvan die duur een jaar of meer kan wees.
Die tipes probleme wat hierby betrokke is, word gewoonlik verdeel in gedrag (wanneer dit nodig is vir sekere reaksies, byvoorbeeld onsekerheid met 'n groot aantal mense), evolusionêre (met betrekking tot persoonlike ontwikkeling of ontwikkeling as 'n professionele), transformasie (wat eksistensiële probleme van betekenis en doel beïnvloed).
Afrigting, as 'n vorm van opleiding, is effektief in die hantering van negatiewe emosionele toestande, soos langdurige griewe, onbeheerbare woede, patologiese jaloesie en verwerking daarvan tot positiewe (dit beteken nie noodwendig dat hierdie emosies uit die getoetsde spektrum uitgesluit word nie, maar dit moontlik maak om hulle in 'n nuttige kursus vir die individu te gee. ). Hoë resultate van afrigtingstrategieë vir die vorming van weerstand teen eksterne traumatiese gebeure, handhawing van 'n holistiese selfbeeld en die handhawing van voldoende selfbeeld (asook die toename daarvan) asook die verset teen verslawing (in verhoudings of chemies).
In lewensafrigting kan jy die nodige persoonlike eienskappe ontwikkel (vertroue en positiwiteit, toewyding en toewyding), ongewenste of vernietigende eliminasies. U kan ook werk met gedragstrategieë, gewoontes, die vermoë om hul eksterne manifestasies en interne toestande te bestuur. Maar bykomend tot sulke duidelike doelwitte, is daar 'n geleentheid om jou lewensroete uit te vind, om die doelwitte self te bepaal. Daar sal 'n begeerte wees om onvoorsiene kritiese lewensveranderings te oorkom, voormalige riglyne te slaan (egskeiding, militêre aksies, beroepskonflik, konflikte en vele ander).
Dit is een van die gewildste takke van hierdie aktiwiteit. Dit is die verhouding op professionele vlak tussen 'n afrigter, as ontwikkelingspesialis (besigheids- of professionele bevoegdheid van 'n individuele werknemer) en 'n kliënt (bestuurder, personeelbestuurder, individuele werknemer met persoonlike doelwitte). Net soos lewensafrigting, is daar konstante ondersteuning, ondersteuning en ontwikkeling van strategieë om doelwitte te bereik. Hierdie verhouding duur solank dit tyd neem om die gestelde behoeftes te bereik.
Besigheidsafrigting is die mees gevraagde onder mediumgrootte sakebestuurders, waar daar nie die moontlikheid is om 'n voldoende groot aantal gespesialiseerde werknemers te huur nie, en jy moet self alles volg.
Probleme kan voortspruit uit 'n gebrek aan kennis op enige van die gebiede (dit is moeilik om 'n rekenmeester, 'n motiverende sielkundige en 'n aankopebestuurder te kombineer, met al die vaardighede ewe), werkslading en die onvermoë om alle prosesse te hou (dit mag 'n verkeerde verdeling van take wees, foute tydsbestuur en gebrek aan rus). Van die nie-werkende oomblikke raak persoonlike verhoudings wat noodwendig ontstaan ​​wanneer 'n klein besigheid bedryf word, dikwels 'n groot invloed op besigheidsukses. Kollegas word vriende, die baas weet wat die werker se kind is siek van, en familielede is betrokke by die werkvloei, wat die begrip van wat gebeur, heeltemal verwar.
'N Afrigter is in staat om na die situasie as geheel te kyk en in die perspektief van ontwikkeling, swak punte te isoleer (en nie altyd sal dit suiwer werkende oomblikke wees nie, soms beïnvloed persoonlike lewe baie meer betekenisvol). Nadat die perspektief gestel is en die doelwitte vir werk uitgelig word, word 'n plan opgestel om die doeltreffendheid van die maatskappy te verbeter, met inagneming van die inhibisie faktore wat gevind word.
Korporatiewe afrigting sluit nie individuele afrigting van elke werknemer uit nie, met die doel om sy bevordering of opleiding te verbeter, motivering, kommunikasie in 'n span, die bou van 'n persoonlike effektiewe konsep van werk, of die verbetering van die nodige kwaliteite (volharding, strategiese denke of leierskap). Sulke aktiwiteite is soos 'n sielkundige wat spesialiseer in werksielkunde, met die verskil dat die sielkundige die mees geskikte toestande vir die aktiwiteit moet voorsien, terwyl die afrigter die hele span kan reorganiseer en soek na daardie oomblikke wat werknemers se vreugde uit hul werk sal bring. Ook sal die afrigter nooit verlaat nie, net nadat hy die uitslae gesien het. Daar is gewoonlik nuwe instruksies vir die werk met die span, die korporatiewe kultuur self en 'n duidelike plan van verdere aksies word gereorganiseer.
'N Besigheidsafrigting kan uitgevoer word deur 'n interne maatskappyafrigter wat 'n posisie en verantwoordelikhede in 'n organisasie het en verantwoordelik is vir die produktiwiteit van die prosesse wat aan hom toevertrou word (gewoonlik gebeur dit in groot ondernemings). Waar daar nie 'n permanente afrigter is nie, werk die meganisme van 'n genooide eksterne konsultant, wie se werk in 'n organisasie eindig wanneer doelwitte bereik word (gewoonlik word die dienste van spesialiste aangewend as die maatskappy in 'n krisis is). Maar jy moet nie vir spesialiste hoop nie, aangesien enige bestuurder 'n afrigter vir sy werknemers is, kan hulle motivering verhoog of regressieprosesse verstaan.
Smal besigheidsafrigtingskundiges word uitgenooi om 'n bestaande projek te transformeer of 'n nuwe een te maak, terwyl vennootskappe gestig word of personeelmotivering verhoog word. Maar advies en intervensies kan ook belangrik wees in die opstel van advertensieprodukte en die bepaling van prysbeleid, aangesien sulke momente dikwels beïnvloed word deur 'n mens se innerlike persepsie, sy persoonlike ambisies en komplekse, wat 'n ondoeltreffende prioriteit kan gee.
Die probleem om 'n persoon aan effektiewe lewensstrategieë te leer, was nog altyd die voorreg van sielkundiges, en dit begin met die basiese beginsels van die werking van die brein en psige dat die hoofbeginsels van afrigting ontwikkel is. Marilyn Atkinson, wat die werk van Milton Erickson bestudeer het, het 'n universiteit gestig waar almal data wat reeds op hierdie gebied beskikbaar is, kan uitruil en ontwikkel (op die oomblik is dit 'n geakkrediteerde onderwysinstelling). Erickson self ontwikkel die konsep van psigoterapie en hipnoterapie, met behulp van beginsels in die lewe wat nie voorheen in wetenskaplike kringe verskyn het nie. Dit was hierdie idees wat 'n persoon toegelaat het om nie net die werksmomente en sommige eienskappe van sy persoonlikheid te verander nie, maar ook sy lewe heeltemal, beheer oor sy manifestasies en verdere ontwikkeling.
Metodes wat nie die konsep van psigoterapeutiese skole pas nie, het geskok, maar gewerk. Die basis van hulle was die soektog na 'n optimale oplossing, uit 'n situasie wat reeds ontwikkel het, sonder onnodige maatskappye in die verlede en op soek na oorsake. Die eerste en hoof kursus by Erickson Universiteit is gebou op advies oor die vind van oplossings met behulp van NLP en hipnoterapie. Vanaf hierdie punt het afrigtingopleiding begin plaasvind, waar die basis die beweging van 'n persoon vorentoe en die transformasie van sy lewe tot die beter was. Konsultante, wat hierdie nuwe voorkoms beoefen het, het nie probeer om die diep oorsake van die krisis te soek nie, en nie alle problematiese faktore aan te dui nie. Hul oë was altyd gerig op die toekoms. Hulle het geglo dat dit nie saak gemaak het waarna 'n persoon koud gekry het nie, dit is baie beter om dit te begin behandel. sonder om die redes te ken.
Erickson afrigting skuld sy naam aan wat gebaseer is op die beginsels en metodes wat deur Milton Erickson ontwikkel is. Die primêre onder hulle is die geloof in elke persoon en die beskikbaarheid van al die nodige hulpbronne om hul eie probleemsituasie op te los. Die afrigter is slegs 'n leidende funksie en vra vrae om 'n uitweg te vind. En die volgende is die begrip dat absoluut enigiemand in staat is om veranderings aan die interne, sy lewe, besigheid of enige ander deel te maak, terwyl hy die resultate van die veranderinge vinnig kan oplet.
Daarbenewens, as jy in die model van Erickson-afrigting duik, kan jy afskeid neem van die aanvalle. Wie beskou hierdie model immoreel. Die basis vir toegang tot verandering is gebaseer op 'n harmonieuse kombinasie van vier teenoorgestelde polariteite: wetenskap en kuns, verhoudings en planne, strategieë en innovasies, en materieel en geestelik. En dit is die handhawing van die ewe hoë vlak van ontwikkeling en wedersydse oorgang van hierdie dele wat harmonieuse ontwikkeling bevorder.
Soos met enige stelsel wat menslike ontwikkeling bevorder, het afrigting sy eie modelle, wat die basis vorm van die sessie. Dit is 'n stel tegnieke wat die situasie op 'n holistiese manier kan toelaat, eerder as die individuele komponente, aangesien dit nie altyd die probleem is nie, vereis herorganisasie, en vereis deelname aan ander gebiede. Hierdie modelle laat die afrigter ook toe om die invloed van verdraaide faktore te weerstaan ​​en bly in voldoende begrip van wat gebeur. Die model is nie een nie, aangesien die rigting self relevant is om met verskillende areas van die menslike lewe te werk en die beginsels van verskillende teorieë geabsorbeer het. Dit gee die veranderlikheid van toepassing en uitsluiting van aksies wat ondoeltreffend is vir 'n bepaalde situasie.
Die algemene beginsels vir alle afrigtingsmodelle is om oop en vertrouende verhoudings te vestig (die basis daarvan is die volledige vertroulikheid van die inligting wat ontvang word en die deurlopende prosesse). Die formulering van doelwitte en waardes is gebaseer op die belang, verwagtinge en behoeftes van die kliënt, ongeag die konsultant se oortuigings. Dit word gefasiliteer deur 'n ander verenigende beginsel. Die eerste stap sal altyd 'n gedetailleerde klantevaluering wees en vertroud wees met die situasie, asook die daaropvolgende opleiding vir onafhanklike aksies.
Die keuse van die modelle wat ons uitgewerk het, die uiters geskikte persoonlike styl afrigter of 'n kombinasie van die bestaande uitwerk, verminder nie doeltreffendheid nie, maar gee altyd 'n nuwe benadering tot gevolg. Met dieselfde versoek aan vyf verskillende spesialiste ontvang u vyf verskillende strategieë.
Die mees algemene GROW-model, bestaande uit die stappe van:
- definisie en opstel van kort- en langtermyndoelwitte;
- bestudering van die situasie op die oomblik;
- die studie en soek na bestaande geleenthede vir die verwesenliking van doelwitte;
- die definisie van toekomstige aksies, insluitende die aanduiding van beide die aksies self en hul tydperk, sowel as die betrokke persone.
Onafhanklike toepassing van die model, selfs al weet sy stadiums, is baie moeilik, want om nuwe inligting te kry, benodig jy 'n blik van die ander kant, en dit is nie 'n afrigter se voorkoms nie. Sy taak is om 'n groot aantal vrae te vra wat 'n persoon help om die omvang van die situasie, nuwe geleenthede en risiko's te sien.
Tegnieke is die instrument waarmee die doelwitte van die kliënt, wat in die versoek aangedui word, bereik word. Hul arsenaal is groot, en soms word hulle tydens die sessie gebore, maar daar is basiese mense wat oral sal pas.
Die belangrikste tegniek is die probleme, aangesien direkte advies nie ingesluit is in die konsep van die stelsel self nie. Vrae stel jou in staat om die situasie uit te vind en 'n persoon te laat praat, dink. Ondubbelsinnige geslote vrae is nie geskik vir hierdie nie, die vraag moet so gestel word dat dit 'n antwoord soortgelyk aan 'n klein storie genereer en dan met vrae van dieselfde plan verduidelik word.
Die volgende belangrike instrument is skaal, dit kan beide die emosionele toestand betref (angs op agt uit tien) en die stand van sake (die wins is vier vlakke uit tien). Dit help nie net om die huidige posisie en beeld van die wêreld by die kliënt te stel nie, maar is ook nodig om doelwitte te stel.
Afrigting is die mees spesifieke oefening en die bewoording "verhoog selfbeeld" is te vaag. Dit word dus nodig om vas te stel op watter vlak van selfbeeld nou en op watter vlak 'n persoon wil bereik. Verder is dit moontlik om detail deur 'n tydraamwerk en stel aanwysers in prioriteit te stel.
Nog 'n skaal opsie is die tydlyn, waar die plan vir die bereiking van die doel, sy hoofstadia, op voorwaardelike tydperke opgestel word. Техника хороша, чтобы разгрузить восприятие больших и сложных ситуаций, когда долгий проект или тяжелую работу разбивают на вполне обозримые кусочки, достижение которых видно и запланировано.
Если коуч видит, что достижению цели мешает собственное сопротивление клиента, то используется техника "а что если?", где предполагается, что называемые человеком трудности устранены. Dit handel oor bewustheid en nugtere rede, wat baie kreatiewe energie vrystel vir die oplossing van kwessies. Die tegniek om ware waardes te openbaar, is ook goed wanneer 'n persoon vir elke antwoord gevra word: "Wat is waardevol in hierdie vir jou?" ensovoorts totdat die opeenvolging van dialoog stilstaan ​​- laasgenoemde sal die ware waarde van die kliënt wees. Die ontdekking van sulke waardes gee 'n begrip van waarom ander misluk, byvoorbeeld wanneer die basiese waarde van 'n verhouding 'n loopbaan stelselmatig kan ineenstort om hierdie verhoudings te bewaar.
Die langste tegniek is die afrigtingswiel wat 'n visuele beeld vereis (deur die sirkel in sektore te verdeel) wat die prentjie van die kliënt se lewe verteenwoordig, waar elke deel 'n sekere kant (vriendskap, geld, gesondheid, familie, ens.) Simboliseer met simbole van die ontwikkelingsvlak van hierdie deel. So, areas wat aandag benodig, word geïdentifiseer, en dit is ook moontlik om die lewe te harmoniseer wanneer dit veral onbegryplik is in wat die oorsaak van ongemaklike selfbeeld is.
Dit is net 'n lys van basiese tegnieke wat met mekaar gekombineer kan word en met ander, sommige van hulle is ideaal vir selfafrigting of om die huidige situasie te hanteer. Sommige vereis die direkte deelname van 'n afrigter. Ten spyte van die eenvoud van sommige en die kompleksiteit van ander, hang doeltreffendheid nie af van die duur en hulpbronne wat bestee word nie, die akkuraatheid van die aansoek is belangriker. Soms kan 'n eenvoudige vraag 'n mens goeie inspirasie en begrip van die veranderende situasie gee.