My ouma se briewe – Toortsie, Kameel en Bokbaaivygie se blog
My ouma se briewe
November 11, 2015 November 13, 2015 ~ Toortsie
Die blogmaats was so nuuskierig toe ek, niksbedoelend, ‘n foto geplaas het van my ouma se briewekassie. Wat is daarin? Wat staan in die briewe?
Sy het die pragtigste, fynste ou kaartjies in die kissie. Verjaarsdagkaartjies. Nuwejaarskaartjies.
Ek is nie altyd seker of dit háár briewe is, en dalk eerder briewe wat aan haar ma, my oumagrootjie, dus, geskryf is nie. Baie briewe is in Hollands geskryf, op die fynste papier, met ‘n vulpen.
Hier is ook koerantberiggies, die een met die dood van my oupagrootjie, en die ander met die dood van ‘n jongman. Sies tog, om ‘n kind te begrawe wens ek niemand toe nie.
Dis meestal geselsbriefies. Een dierbare briefie van my jonge ouma aan háár ouma. Sy moes toe nog baie jonk gewees het, geskryf op 10 Januarie 1901. Hoe oud kon sy toe wees? 10 jaar?
Wat vir my vreeslik oulik is, is hulle poging op papier te spaar. Sodra die bladsy vol geskryf was, is dit eenvoudig dwars gedraai en is daar verder geskryf. Tog te netjies, nie so ‘n gekrap soos wat ek deesdae doen nie! Wat daarin staan? Geen idee! 🙂
Party briewe is duidelik oor en oor gelees, hulle val behoorlik uit mekaar.
Dit was die tye voor telefone, toe daar nog briewe geskryf was en mense mekaar baie min gesien het. Tog dink ek ook nie daar was weekliks geskryf nie. Sjoe! Sou ons jongmense wat elke 4 sekondes moet weet waar die ander een is, dit kon oorleef?
Die kommunikasie het gebeur in Hollands, of Engels.
Hierdie briefie het my laat glimlag. Dis ‘n briefie van my oumagrootjie se seun aan haar, in Engels geskryf, waarmee hy nie heeltemal gemaklik is nie. Hoekom hy nie eerder in Hollands skryf nie, weet ek nie. Hy vertel haar van ‘n gesondheidsprobleempie wat hy het. Sy briewe lyk soos myne lyk, hier en daar doodgekrap, ens. 🙂
Weet julle waaraan dink ek nou? Dis meestal my oumagrootjie se briewe. Hier is name in van mense, wie se name in nasate herhaal sal wees, mense wat ek glad nie ken nie. Vir al wat jy weet, lees ander van haar nasate vandag hierdie blog, en dan weet ons nie eers ons is familie nie!
Wel Xena, ek hou nou op grawe, en is jammer om te moet sê dat ek nou nog nie op die skat afgekom het nie. Jammer vir hulle wat liefdesbriewe verwag het, dalk het my ouma dit uit respek uitgehaal! Dis meestal briewe uit die laat 1800’s en vroeë 1900’s. Dalk moes ek verder soek!
Hierdie briewekassie is oorgedra van geslag na geslag, my oumagrootjie, my ouma, my ma, nou ek.
‹ PreviousWie is Sebastiaan?
Next ›As ek ooit weer ‘n resepteboek uitgee, wat sal ek anders doen?
23 thoughts on “My ouma se briewe”
November 11, 2015 om 9:21 vm
Sjoe dis fantasties om so iets so oud te hê!
November 11, 2015 om 10:18 vm
Dit is n besonderse versameling wat in die kassie is. Om te dink dit is van meer as 100 jaar gelede. Kosbare besitting wat seker na jou dogter gaan
November 11, 2015 om 10:22 vm
En soos dit vir my lyk is dit die oor-oumagrootjie wie se naam sy dra, wie se goed dit is.
November 11, 2015 om 10:24 vm
Wow, dis nog meer spesiaal!
November 11, 2015 om 10:36 vm
Toortsie, dit is kosbaar verby.
November 11, 2015 om 10:39 vm
My ma sê daar is ‘n verlangse verwantskap tussen ons en my skoondogter.
Een van die briefies is waar my oumagrootjie se broer die familie in kennis stel dat hy met ‘n sekere dame gaan trou, wat ek vermoed, my skoondogter se verlangse familie is!
November 11, 2015 om 10:45 vm
My suster was ons familie se genealogie gedoen het, het baie sulke verwantskappe ontdek. Ek is waarskynlik ook verlangs van jóú familie as ons begin krap.
November 11, 2015 om 10:54 vm
Ek daag jou uit! 🙂
November 11, 2015 om 10:53 vm
Ai, dis nou interessant gewees om te lees. Die seun wat so in “Ingels” skryf…..laat mens wonder nê? Dis die jaar wat die Anglo Boere oorlog uitgebreek het…..
November 11, 2015 om 10:55 vm
Dink jy dis hoekom? Shame, hy weet toe nie wat ‘n bloedvint in Engels is nie. Ek weet steeds nie!
November 11, 2015 om 3:09 nm
Ja siestog!! Nee, dit het my net laat dink…..soos wat “die manne op die grens” se briewe altyd eers gesensor is voordat dit gepos is?
November 11, 2015 om 11:10 vm
Dis baie kosbaar dat dit so mooi behoue gebly het.
November 11, 2015 om 11:11 vm
Ek dink nie ek het regtig die waarde daarvan besef nie. Dit was sommer ‘n nice to have.
November 11, 2015 om 11:47 vm
Dis ‘n ongelooflike konneksie met vorige generasies.
November 11, 2015 om 11:53 vm
‘n Kosbare erfenis.
November 11, 2015 om 12:34 nm
Die mense van toe het ‘n kuns gemaak van briefskryf. My moeder het al die jare nog ‘n brief gehou wat haar een broer aan sy moeder geskryf het na ‘n ander broer se afsterwe. Dis in die laat twintigerjare geskryf, in Afrikaans met so ‘n klankie van Hollands daarin. Die rou hartseer en die troos wat hy gesoek by sy ouer het so duidelik geblyk. Nou weet niemand skielik wat van die brief geword het nie. Ai!
November 11, 2015 om 2:45 nm
Ai tog, so iets raak so maklik verlore. Ek soek weer my oom se speelgoed. Hy het verdrink toe hy 20 was. In die onderste laai in ons spaarkamer was sy speelgoed: Dominoes, bordspeletjies. Ek wou altyd graag daarmee speel, maar nee, dis oom Daantjie s’n. Dit het seker ook maar verlore geraak toe my ouers dorp toe getrek het. Daardie kas staan nou in my huis en die speelgoed is nie daarin nie.
November 11, 2015 om 3:04 nm
Jip, so raak dele van die lewe sommer langs pad weg. Maar wat, ons kry weer nuwe herinneringe en speelgoed om voort te gaan en die herinneringe bly.
November 11, 2015 om 2:32 nm
Mensig – dis nou baie spesiaal.
November 11, 2015 om 3:51 nm
Dis so wonderlik om die ou briewe te lees en teruggesit te word in n ander wereld in!
November 11, 2015 om 9:30 nm
Dit is baie kosbaar!
November 11, 2015 om 9:45 nm
Sjoe,dis ‘n groot skat!
November 12, 2015 om 9:36 vm