Om minder te doen - Kuba bied lesse oor MIV-voorkoming en -behandeling
Por Claudio Souza0437
In die Rose Garden vroeër vandeesmaand, President Obama aangekondig om die Amerikaanse volk en die wêreld dat die VSA sal sy ambassade in Havana vir die eerste keer in meer as 'n halfeeu oop te maak. "Die vordering wat ons vandag het, is die punt dat ons nie gevangenes van die verlede hoef te wees nie. Wanneer iets nie werk nie, kan en sal dit verander, "het die president opgemerk. In die algemeen, die Amerikaanse publiek is dit eens met President Barack Obama in die evaluering van die situasie met 63% van die bevolking is ten gunste van die herstel van diplomatieke betrekkinge met ons suidelike buurland. Vir baie van 51% van Kubaanse-Amerikaners wat ten gunste van hierdie herstel, maak die weë van diplomasie en handel gewortel in hul strewe na hereniging met familie en gee opnuut in die latente verhoudings wat reeds geteister vir dekades. Vir nie-Kubaanse Amerikaners, die opening van die Amerikaanse ambassade in Havana beteken nie net die einde van 54 jaar van isolasionistiese beleid, maar ook die ekonomiese seine en geleenthede om te reis in te samel, het Kuba was, weereens, die belangrikste toeristebestemming Amerikaanse mense in die Karibiese Eilande. Maar potensiële ruil hulpbronne tussen die twee nasies uit te brei verder as die idees asook goedere en dienste, en in die gebied van intellektuele kapitaal, daar is 'n paar Kubaanse invoer as waardevol as openbare gesondheidsbeleid!
Terselfdertyd het pres. Obama die Washingtonse diplomatieke toenadering met Havana aangekondig, berigte berigte dat Kuba het die eerste land ter wêreld geword om moeder-na-kind oordrag van MIV uit te roei. In punt van die feit, het die Kubane nie vertikale oordrag uit te roei, sodat twee kinders gebore MIV-positief is om MIV in 2013, maar sedert die huidige voorkomende maatreëls beskikbaar vir perinatale infeksie is nie onfeilbaar, twee is gelyk aan nul gesondheid oogpunt publiek.
Dit is 'n groot stap vorentoe vir die voorkoming van MIV praktyke regoor die wêreld, in die sin dat dit bied ander nasies met die hoop dat hulle ook kan kom om moeder-kind-oordrag van MIV te skakel. Aan die ander kant, Kuba se sukses in MIV-voorkoming is ou nuus. Met 'n voorkomssyfer van MIV net 0,2% in Volwassenes, Kuba het die laagste koers van MIV-infeksie onder Karibiese lande en is tradisioneel een van die mees volledige - omstrede saak - MIV / vigs-voorkomingsprogramme regdeur die wêreld.
In die vroeë 1980, op 'n tyd wanneer president Ronald Reagan het geweier om die bestaan ​​van vigs sy pers beampte is die aanspreek van die epidemie met minagting en lag in die openbaar te erken, het Kuba reeds begin voorbereidings om die verspreiding van die virus te stop . In 1983, nadat die waarneming van die virus te ontplof in die nasies rondom dit - meer as twee jaar voor die eerste gedokumenteerde geval van die virus die land se - die Kubaanse regering vernietig alle buitelandse bloedprodukte en gekonfigureer a Nasionale VIGS-kommissie. Sulke proaktiewe aksies was kenmerkend van die Kubaanse reaksie op die VIGS-epidemie, veral in die vroeë jare. Maar Kuba het in sekere benaderings ook die volk geopen na bewerings dat dit die menseregte van sy burgers misbruik het en deur die internasionale gemeenskap berispe was.
Huis in 1986, gestig Kuba 'n netwerk van hospitale regoor die land vir verpligte status kwarantyn van MIV-positiewe burgers. Vir sewe jaar, die versorging van MIV-positiewe pasiënte van die bevolking van Kuba is in hierdie 14 hospitale waar hulle ontvang mediese sorg en is geïsoleer gehou vir die algemene bevolking. Luister hierna kan beelde van onderdrukkende mentaliteit opduik, swak onderhou in hospitale. Maar hospitale is beskryf deur die Wêreld Gesondheidsorganisasie (WGO) as "voorstedelike gemeenskappe in verskeie hektaar grond met 'n moderne een- en twee-storie ... omring deur welige plantegroei en 'n klein tuin." Hoewel gehuisves in hierdie hospitale , is die pasiënte behandel deur familie dokters en gemonitor deur openbare gesondheidsbeamptes wat meer wil leer oor die natuurlike geskiedenis van die epidemie.
Mediese opvolging van pasiënte is gepaard met ander maatreëls, soos om die lyn van risiko-kontak te volg en seksgenote te wees van mense wat met MIV besmet is; en verpligte beheer van sekere groepe, insluitende bloedskenkers, swanger vroue en volwassenes met seksueel oordraagbare infeksies.
Kuba het ook groot klem gelê op onderwys, die implementering van 'n verpligte kursus genaamd "lewe met MIV" van al die nuut gediagnoseer, en bied kinders aan die begin van die vyfde jaar seksuele opvoeding. Sedert die einde van die 1993-jaar, wanneer die hospitaalhuisvesting opsioneel geword het, het die Kubaanse regering besig om MIV-positiewe burgers in die gemeenskap te integreer deur middel van 'n reeks maatreëls wat wissel van hospitaalwerk (Nota van die vertaler: Verstaan ​​hoe om in die hospitaal te werk) opleiding van anti-diskriminasie wette programme wat nie net werkgewers verbied om mense te skiet om draers van die MIV-virus te wees nie, maar vereis ook dat hulle lone betaal aan werknemers met MIV wat aan opvoedkundige programme deelneem of in 'n sanatorium woon. [Nota van die vertaler: dit heet sosiale geregtigheid]
Dit is maklik vir Amerikaners wat die individu se regte bo die kollektiewe wil plaas om die Kubaanse reaksie op MIV te analiseer en die gebrek aan outonomie te kritiseer; Kuba het sy MIV-positiewe pasiënte toegelaat om burgers te wees. Maar om op hierdie Kubaanse politieke beperking te fokus en die suksesse te ignoreer, is om die baba met die badwater weg te gooi. Die feit dat die twee programme van die Verenigde State van Amerika omtrent byna dieselfde leeftyd en dieselfde posisie in die posisie van Kuba het, het 'n voordeel van bykans agt keer 'n BBP per capita moet ons vertel dat daar aspekte van Kuba se benadering tot MIV en openbare gesondheid is wat gevolg moet word.
In 2011 in die Verenigde State van Amerika, het net 37% van mense wat met MIV leef voorgeskryf anti-retrovirale middels, terwyl Kuba was een van net 12 nasies om universele toegang tot antiretrovirale behandeling (gedefinieer deur die WHO as ten minste 80% van bereik in aanmerking komende persone). Ek weet nie van jou nie, maar ek het 'n baie moeilike tyd om te kyk na die skending van menseregte van mense wat met MIV leef in my land.
Drew Gibson is 'n vryskut maatskaplike werker en skrywer van Cincinnati, Ohio. Hy doen sy bes om sy tyd en pogings te deel tussen sy werk as 'n prosesbestuurder vir mense wat met MIV / vigs in Noord-Kentucky woon en die instandhouding van sy blog, "Virlik Onderdruk, "Wat 'n menigte kwessies dek wat verband hou met ongelykheid en sosiale geregtigheid. Jy kan hom op Twitter volg @SuppressThis.
Deur Drew Gibson Van TheBody.com
Vertaal deur Claudio Souza Oorspronklike in Doen meer met minder: Kuba se lesse oor MIV-behandeling en voorkoming