Filmresensie: Marriage story | LitNet
Draaiboek en regie: Noah Baumbach
Akteurs: Adam Driver, Scarlett Johansson, Azhy Robertson, Laura Dern, Alan Alda
Onder vanjaar se Oscar-mededingers is daar drie films wat sterk outobiografiese elemente van die skrywer-regisseurs bevat: Pedro Almodóvar se uitstaande Pain and glory, die enigsins middelmatige Once upon a time … in Hollywood van Quentin Tarantino, en Marriage story deur Noah Baumbach. Laasgenoemde is vervaardig vir Netflix en is losweg gebaseer op Baumbach se egskeiding van die aktrise Jennifer Jason Leigh.
Teaterregisseur Charlie (Adam Driver) en aktrise Nicole (Scarlett Johansson) se verhouding was die tipiese sprokie: twee talentvolle mense wat mekaar gevind, verlief geraak en getrou het. Teen die tyd dat hul seun, Henry (Azhy Robertson), agt jaar oud is, val dinge egter uitmekaar: Nicole kry die geleentheid om in 'n TV-reeks te speel, maar daarvoor moet sy na Los Angeles trek, terwyl Charlie weier om hul tuiste in New York te verlaat. Hul onversoenlike verskille lei tot die skeihof, wat 'n haaitenk van formaat blyk te wees.
Hierdie pynlik eerlike film is tegelyk 'n liefdesverklaring en die bestekopname van 'n huwelik en ouerskap. Hoewel die swaartepunt van die verhaal by Charlie lê, word Nicole se standpunt met net soveel deernis en kompleksiteit uitgebeeld. Die slotsom? Soms is daar nie 'n blote reg of verkeerd nie, en meer as dikwels is liefde nie genoeg om 'n intieme verhouding enduit te dra nie.
Al verdien Scarlett Johansson haar Oscar-benoeming deur en deur, is Adam Driver die ster van hierdie film. Sedert hy die vermaakwêreld in 2009 betree het, het hy geleidelik opgang gemaak in onder meer Inside Llewyn Davis, While we're young (ook saam met Noah Baumbach), Star Wars, Silence en BlacKkKlansmen, wat hom 'n Oscar-benoeming as beste manlike byspeler besorg het. Vanjaar se Oscar vir beste akteur sal seker gaan aan Joaquin Phoenix vir Joker, maar met hierdie vertolking is die 37-jarige Driver gereed om Hollywood se A-lys te haal.
My enigste beswaar teen die film is dat dit teen 2 h 17 min onnodig lank is, nes Once upon a time (2 h 41 min), terwyl Almodóvar sy meesterstuk in 'n netjiese 1 h 53 min kon inpas.