Die meeste mense stem saam oor wat hulle uit die lewe wil hê. Hulle wil die basiese beginsels hê - kos, klere, skuiling, goeie gesondheid. Hulle wil 'n pragtige en gesonde natuurlike omgewing hê. Hulle wil geleenthede hê - opvoeding, werk en persoonlike groei. Hulle wil menswaardigheid en 'n geestelike lewe hê. Hulle wil liefde hê. Hulle wil vrede hê.
Wat so gek is, is dat die meeste van hierdie behoeftes nodig is kan word ontmoet, maar ons ontmoet hulle nie. Ons leef in 'n wêreld waarin honderde miljoene lewe sonder voldoende kos, klere of skuiling. Honderde miljoene mense is siek en leef in swak omgewings, sonder die geleentheid vir goeie opvoeding, werk of persoonlike groei. Honderde miljoene stryd vir menswaardigheid en geestelike groei. Daar is nie genoeg liefde nie, nie genoeg vrede nie.
Dit hoef nie so te wees nie. Daar is geen wette van wetenskap of menslike natuur wat ons verhinder om die wêreld vir ons almal dramaties te verbeter nie. Daar is geen tekort aan intelligensie of hulpbronne nie.
Die padblokkades is in ons koppe en harte. Daar is historiese vyandighede, sowel as politieke en kulturele verskille, wat diep loop en moeilik is om te oorkom. Houdings is moeilik om te verander. Maar hulle kan verander. Dit neem tyd en moeite. Dit verg onderwys, onderhandeling en die bou van wedersydse begrip.
Maar dit kan gedoen word. En dit is die moeite werd om te doen.
1. Watter probleme of probleme veroorsaak my of maak my die meeste opgewonde?
2. Het ek die probleme of probleme bestudeer? Hoe kan ek meer leer?
3. Wie werk reeds aan hierdie probleme? Wat kan ek doen?
4. Wie kan ek nooi om by my aan te sluit?
5. Kan ons begin in ons eie omgewing, of stad of staat?
6. Wanneer gaan ons begin?
Moenie bekommerd wees oor hoe groot 'n verskil is nie
Wanneer jy 'n manier sien om 'n verskil te maak deur mense lief te hê, goed te doen of te slaag, of eerlik en eerlik te wees, of groot te dink, of om te veg vir die onderdog, of om te bou, of om mense te help of om jou bes te doen Dit. Doen dit omdat dit jou betekenis en geluk gee. Moenie bekommerd wees nie hoe groot 'n verskil wat dit sal maak. Die impak van u optrede kan vooraf moeilik wees om te oordeel. Trouens, jy mag nooit al die impakte weet nie. Jy hoef nie. Al wat jy moet weet is dat jy iets sinvols gedoen het.
Paul Katz vertel die verhaal van iets wat hy gedoen het wat vir hom eenvoudig was, maar het 'n groot impak gehad op die lewe van 'n jong man. Hy moes twaalf jaar oud wees, die eerste somer, omtrent vyf en twintig jaar gelede.
Ek was vars uit die kollege en was werksaam as die direkteur van 'n YMCA somerwildernis kampprogram vir preadolescente. Gavin was 'n aktiewe, skinnige kind met 'n skelm vinnige wit en die geneigdheid om op die verkeerde tyd in die verkeerde plek te wees.
Ons kamp het 'n paar keer in die somer 'n drie weke-program herhaal. Gavin was die hele dag, elke dag, die hele somer. In die loop van daardie lang somerdae het dit geblyk dat hy elke hand en voetstuk van die rotse gesigte wat ons geklim het, geleer het, elke vinnige stroom van die riviere wat ons kan, en elke duim van die Appalachiese roete in Connecticut het ons weggekom. Hy het al die reëls geken en het, in die gees van pret en onheil, geweet hoe om hulle te breek sonder om sorg vir veiligheid te veroorsaak.
Ek onthou hom as een van daardie kinders wat ek gegroei het om te geniet, maar altyd, altyd het dopgehou. Ek het geweet dat hy die perk sou stoot en my gesag toets, maar ek het hom vryheid en ruimte gegee om in elk geval te verken.
Op die laaste aand van ons derde en laaste weeklange rugsak saamgekom, het ek 'n havikveder op die pad gesien. Die simbool van krag, genade en natuurlike skoonheid het my destyds as die perfekte manier om Gavin se deelname aan die program te erken, getref. Die volgende oggend, in 'n eenvoudige maar ernstige seremonie, het my mede-leier en ek hom met die veer aangebied. Ons het daardie dag uitgetrek, en ek is nie seker ek het weer oor die veer gedink nie.
Twintig jaar later het ek by 'n YMCA in Wes-Massachusetts gewerk. In my leierskapsrol was ek nooit verbaas om geroep te word aan die liddiensbureau om 'n voornemende lid te ontmoet nie. Ek was egter verbaas toe die persoon oor die lessenaar van my na my en my naammerker gekyk en gesê het: "Jy is Paul Katz. Het jy gewerk in Westport, Connecticut? Ek is Gavin."
Ek was verbaas. Sy gesig was onmiskenbaar, maar hy was meer as ses voet lank! In my gedagtes was hy natuurlik nog die skraal klein kind wat ek onthou het.
Gavin het pas sy graad in maatskaplike werk voltooi en sy loopbaankeuse toegeskryf aan die lesse wat hy met my op die roete geleer het. Hy het my vertel dat die somer in die woestynkamp 'n keerpunt in sy lewe was.
"Onthou jy die havikveer wat jy my aan die einde van die kamp gegee het?" het hy gevra.
Ek het al die jare gelede die eenvoudige seremonie herroep.
"Ek het dit nog steeds," het hy gesê, verduidelik dat dit saam met hom gereis het en altyd 'n spesiale plek in sy slaapkamer het. Hy het gevra of hy sy nuwe vrou na die Y kon bring om my te ontmoet. Sy het alles van die havikveer geweet. Sy het gehoor van sy tyd in die woestyn en het stories oor my gehoor. Ek was op 'n onbeskryflike manier vereer, soos ek aan Gavin gesê het. Ek het daarna uitgesien om sy vrou te ontmoet.
Paulus het 'n waardevolle les geleer: 'n aksie wat vir ons klein lyk, kan 'n groot impak op iemand anders hê.
"Die geskenk wat ek van Gavin ontvang het, het my geleer dat ons die lewens van jongmense moet ondersteun, uitdaag en lei," sê Paul. "Hulle mag dalk nie hul waardering wys of selfs ons pogings erken nie. In werklikheid kan ons nooit weet of ons 'n impak gemaak het nie, maar ons moet in elk geval ondersteun, uitdaag en lei."
Weet ek hoe groot 'n verskil ek kan maak?
1. Kan ek 'n klein daad van vriendelikheid of erkenning onthou wat 'n groot impak op my gemaak het?
2. Kan ek 'n klein daad van my eie onthou wat 'n groot impak op iemand anders gemaak het?
3. Watter klein daad van vriendelikheid of erkenning kan ek vandag uitvoer? Môre?
Moenie dink jy het te min om te bied nie
Om 'n verskil te maak is iets wat elkeen van ons kan doen ... Wat ook al ons toestand, ongeag ons talent of vermoë, kan elkeen van ons 'n verskil maak.
Ek onthou 'n situasie waarin ek so min geken het dat dit my die geleentheid gegee het om ander te help. Ek was 'n wetsklerk tydens die somer van 1975 by die Tokio-kantoor van 'n internasionale regsfirma. Die prokureurs daar was meestal Amerikaners wat as adviseurs op die Amerikaanse reg dien.
Ek was een van vyf regsklerkers, en die ander vier was ver voor my in hul Japannese taalvermoë. Ek was toegewys om Japannese regsdokumente te vertaal, wat baie gespesialiseerde en argaïese wetlike bepalings bevat. Ek het dag na dag daar gesit, omring deur woordeboeke, woorde opkyk. Dit was vervelig, moeisame werk.
Omdat ek geweet het dat ek waarskynlik dieselfde en dieselfde terme in ander dokumente sou kon kom, het ek besluit om die definisie van elke nuwe termyn neer te skryf, soos ek saamgegaan het. Teen die einde van die somer het ek 'n klein woordeboek van Japannese wetlike terme en hul Engelse vertalings geskep. Ek het dit aan die senior vennoot gegee, wat daarop dui dat dit in die toekoms vir regsklerkte nuttig kan wees. Hy was verheug. Hy duim deur die bladsye en draai toe na my en glimlag. "Jy het 'n tekort aan 'n bydrae gemaak," het hy eenvoudig gesê.
Op klein maniere of groot kan elkeen van ons 'n manier vind om 'n verskil te maak. Soms, om te ontdek hoe om die beste van 'n slegte situasie te maak, ontdek ons ​​hoe om dinge beter vir ander te maak en persoonlike betekenis in die proses te verkry.
Weet ek wat ek moet aanbied?
1. Het ek 'n unieke vaardigheid of stokperdjie? Kan ek dit gebruik om 'n verskil te maak?
2. Het ek die geduld om dinge te doen wat ander nie sal doen nie? Kan ek daardie persoonlike kwaliteit gebruik om 'n verskil te maak?
3. Het ek 'n tekort of beperking wat ek tot 'n bydrae kan maak?
Hersien met toestemming van die uitgewer, New World Library, Novato, CA.
© 2008. www.newworldlibrary.com of 800-972-6657 uitbr. 52.
Doen dit in elk geval: Vind Persoonlike Betekenis en Diepe Geluk deur die Paradoksale Gebooie van Kent M. Keith te leef.
Kent M. Keith is die skrywer van Doen dit in elk geval, Jesus het dit nogtans en In elk geval: Die Paradoxdical Gebooie. Hy het verskyn in die nasionale media uit Vandag New York Times. 'N Voormalige prokureur en universiteit president, hy is 'n gewilde spreker op die vind van persoonlike betekenis in 'n chaotiese wêreld. Sy webwerf is www.kentmkeith.com. Besoek hom ook by www.paradoxicalcommandments.com.
Die krag om verandering teweeg te bring, is in ons hande. Dit is omdat die belangrikste ding wat elkeen ...