Wat is soewereiniteit? In die moderne politiek en internasionale betrekkinge geweldig algemene definisie. Diplomate, LP, verskeie regeringsamptenare op soek na gewildheid en hul kowtowing na die mense van tyd tot tyd verwys na hierdie konsep. Meer dikwels dit verskyn wanneer dit kom by die betrekkinge tussen Rusland en sy buurlande: die Oekraïne, Wit-Rusland, Pole, Kazakstan en ander. Om verwarring te voorkom, laat ons probeer om te verstaan in detail wat soewereiniteit.
Die konsep van soewereiniteit impliseer die reg van die hoogste politieke mag oor enigiets, en die onafhanklikheid van die optrede van enige eksterne kragte. Dit wil sê, in hierdie geval, wat is die soewereiniteit van die staat? Hierdie polities-wetlike kapasiteit van openbare owerhede vrylik en ten volle gebruik te maak van die daad in die binnelandse en buitelandse beleid. Politieke wetenskaplikes onderskei tussen twee tipes staat soewereiniteit. Interne, wat die absolute volheid van die regering se gesag spreek oor die hele regering stelsels, sy 'n monopolie oor die wetgewende, uitvoerende en regterlike gesag. Eksterne: staan vir onafhanklikheid en gelykheid van verteenwoordigers staat in die internasionale arena, die ontoelaatbare inmenging van ander lande in buitelandse sake. Die eerste vraag wat hierdie soewereiniteit sommige van sy variëteite sal ondersoek. As hierdie konsep kan aansoek doen om beide die openbare onderwys en spesifiek by mense se liggaam.
Tot op datum, die internasionale reg onderskei die konsep van nie net die staat maar ook 'n nasionale en populêre soewereiniteit. Die idee van nasionale soewereiniteit het sy vorm opgedoen tydens die negentiende eeu, die periode van die geboorte van die werklike nasies in hulle moderne sin. Massa nasionale beweging na onafhanklikheid van die volke, dit hoef nie (in die negentiende eeu - die pole, Tsjegge, Hongare, aan die begin van die twintigste - Oekraïners, Litouwers, Ierse en ander) het die wêreldwye sosio-politieke denke gestoot om die geloof dat elke nasie het die reg om die verkryging van die absolute politieke vryheid van ander nasies en die vestiging van hul toestand. Deur middel van hul eie staat enige nasie besef sy hoogste aspirasies en ambisies van al die historiese aspekte. In die hedendaagse internasionale reg, is hierdie wese het die frase dat elke nasie het die reg op selfbeskikking. Daar is egter in die internasionale reg, daar is nog steeds 'n onopgeloste konflik, omdat hierdie beginsel kom met 'n ander beginsel - die sekuriteit van die bestaande grense.
Die konsep van populêre soewereiniteit gebore effens vroeër nasionale. Dit het ontstaan met die idees van die Franse Verligting van 'n demokratiese, nie die monargie. Eintlik was dit die feit dat mense die bron en die oppergesag in die staat, en die verkose regering - net sy instrument, en dit word aanvaar dat ons praat oor die nasionale soewereiniteit.