Winckler laat tone krul tot in die bad | Netwerk24
Deur J.B. Roux 25 April 2017 14:58
LUX VERBI, R170
Elsa Winckler het amper meer boeke geskryf as wat baie lesers gelees het en het drie Woordveertjies vir haar romanses gewen.
'n Liedjie vir Anine is deel van 'n reeks oor die Breedt- en Vos-families. Dié titels is effens lywiger as "gewone" romanses en het 'n Christelike inslag.
Vir hierdie roman het Winck­ler die wêreld van Afrikaanse popsangers as agtergrond gekies – baie slim, gesien die gewildheid van sangers in hierdie genre. Met dié dat Winckler se seun, Heinz, self 'n sanger is, was so 'n storie-agtergrond amper natuurlik.
Zander Breedt moet liedjies vir sy nuwe album skryf, maar kan met niks vorendag kom nie. Dié probleem het opgeduik nadat hy Anine Vos, 'n "ernstige" joernalis, op 'n Kersfeesbyeenkoms gesien het.
Die lirieke en musiek vloei wanneer hy by haar is. Anine is nie beïndruk met sangers van "oppervlakkige" liefdesliedjies nie, maar Zander bedink allerhande planne om by haar te wees.
Voeg daarby 'n wulpse group­ie met wie Zander nie in die bed wil spring nie, 'n wit Mercedes wat Anine agtervolg en haar onvermoë om haar suster se gewelddadige dood te verwerk en jy sit met 'n heerlike storie-ervaring. Dis maklik om op die karakters verlief te raak. Die storie lees maklik: Jy wil nie oor woorde struikel wanneer jy met 'n romantiese verhaal in die bed of bad klim nie.
Die geestelike sy voel effens "bygesleep" en Heinz Winckler se liriek vir 'n Liedjie vir Anine – strofes word deurgaans aangehaal en verskyn volledig agter in die boek – is gewoon laf. Maar voeg musiek en Heinz se bottergladde stem by – luister na die liedjie op Lux Verbi se webblad – en jou vooroordeel verdwyn.
Jy sal 'n Liedjie vir Anine vir 'n leesgierige buurvrou of niggie wil leen: Jy kan nie anders as om dit te geniet nie.