Die 2013 Philadelphia Vendy -toekennings - Nuutste resepte - 2022
Die 2013 Philadelphia Vendy -toekennings
Die idee om middagete of 'n peuselhappie uit 'n Philadelphia -waentjie te bestel, beteken jare lank slap worsbroodjies, deeglike warm pretzels of hartseer kaassteaks. Maar nie meer nie! Die revolusie van die vragmotor het ons stad deurgemaak en is hier om te bly. U sal die bewyse sien in die pragtig versierde, blink vragmotors wat deur die stad geparkeer staan, en allerhande kreatiewe toebroodjies, broodjies uit Asië, handgemaakte koffie, lekkernye en meer verkoop.
Op Saterdag, 8 Junieste, die 3rd Jaarlikse Vendy -toekennings is gehou om die beste van die beste nuwe kosvoertuie/-waentjies teen mekaar in 'n stryd om die Vendy -beker op te vang en om geld in te samel vir The Food Trust. Teen 'n rustige agtergrond van die Delaware-rivier in Penn-verdragspark in Fishtown, het 'n tiental voedselvragmotors omgedop en honderde monsters van hul beste goed aan honger byeenkomsgangers opgedis. Koue blikkies bier van Brooklyn Brewery het gehelp om almal verfrissend te hou tussen happies gourmet -straatkos.
Hartige versnaperinge en lekkers was albei verteenwoordig. Chewy's, 'n troosvoedsel -vragmotor, bedien varkbakkies en gebakte hoender en wafels. Poi Dog, 'n nuwe Hawaiiaanse koswa, bied 'n verfrissende tofu poke -slaai, Spam misubi en heerlike klein varkbuik -taco's, in pastor -styl. Die hele middag sluip 'n lang tou na The Cow en The Curd -vragmotor vir gebraaide kaasvleis met pittige souse.
Alhoewel baie beweer dat die kolwyntjie se oomblik verby is, was daar nie een nie, maar drie kolwyntjievragmotors wat meeding om die beste soetvragmotor, saam met die geïnspireerde macarons met 'n cocktail -smaak van Sugar Truck en fynproewersies van Lil Pop Shop - groen tee met mochi was veral verfrissend op die warm middag).
Gaste het hul stem uitgebring, saam met die beoordelaarspaneel (wat Paul Kimport - sjef/mede -eienaar van Johnny Brenda's en mede-eienaar van Standaard kraan, Emilio Mignucci, derde generasie eienaar van Philadelphia se ikoniese Di Bruno Bros, Lauren Purcell, die hoofredakteur, Elke dag saam met Rachael Ray, en Andrew Gerson, 'n inwoner van Philly en uitvoerende sjef van Brooklyn Brewery). Die groot wenners van die dag was die King of Falafel -kar, wat 'Best Street Vendor' huis toe geneem het, The Cow and the Curd het 'People's Taste' en Tide's 'gewen Sleg maar tog lekker. " Vir die tweede agtereenvolgende jaar wen Lil 'Pop Shop die beste nagereg. Hopelik sal hierdie vlak van erkenning nog meer sake vir hierdie hardwerkende kulinêre spesialiste opdis, en dromers van die vragmotorvoertuie aanmoedig om die sprong te neem en hul eie mobiele kombuise oop te maak.
EKSKLUSIEF: Topverkopers van voedselwaens veg dit uit tydens die Vendy Awards 'Master's Cup
Die bekendste straatvoedselverkopers in New York wil die koning van Falafel onttroon.
Die kar in die Midde -Ooste is moontlik die enigste wenner van twee gesogte Vendy -toekennings in dieselfde jaar - maar hierdie keer is hul mededinging baie harder.
Vir die eerste keer ooit in die 10-jarige geskiedenis van die straatvoedselkompetisie, sal vorige wenners die stryd aansê in 'n spesiale kragmeting met die meesterbeker. Dit gaan alles af by die Vendy -toekennings op 13 September op Governors Island.
Vier ander oorwinnaars van Vendy - Hallo Berlin, NY Dosas, Calexico en Solber Pupusas - wat die organiseerders van die byeenkoms uitsluitlik aan die Daily News onthul het, sal teen die Koning van Falafel te staan ​​kom.
"Die Master's Cup behoort 'n uitstekende manier te wees om te erken hoe ver die Vendy -toekennings gekom het en waar straatkos die afgelope tien jaar gekom het," sê Sean Basinski, hoof van die Street Vendor Project, wat die toekennings aanbied.
Sedert sy begin 'n dekade gelede, het die Vendys uitgebrei na geleenthede in ander stede, waaronder Philadelphia, Chicago, New Orleans en Los Angeles. 'Tien jaar gelede was daar regtig geen luukse kosvragmotors regoor die land nie,' sê Basinski. "Die Vendys het baie mense inspirasie verskaf en 'n neiging begin."
Al vyf die waens en vragmotors in die Master's Cup het in 'n vorige jaar 'n Vendy Cup gewen - toegeken vir die beste straatkos, beoordeel deur 'n paneel sjefs, foodie TV -persoonlikhede en bestuurders. King of Falafel het die eer om in 2010 beide 'n Vendy Cup en 'n People's Choice -toekenning te wen (wat deur die byeenkomsgangers gestem is).
Om 'n Vendy te wen, beteken aandag-en baie besighede het dit uitgelê in uitbreidings en selfs die oopmaak van restaurante.
'Hierdie meesters se finaliste is almal bekend vir wat hulle gedoen het - en dit behoort te wees,' sê Basinski en merk op dat hulle die persepsie van 'straatvleis' van karre en vragmotors wat voedsel van lae gehalte bedien, verander het.
'Elke straatkenner kan hulle ken, hulle is in gidsboeke opgeskryf en toeriste maak 'n reis om hulle te sien, net soos vir Katz's Deli of Bouley.'
Kaartjies vir die Vendy -toekennings kos $ 95 vir onbeperkte kos uit deelnemende karre en vragmotors, asook bier en wyn, terwyl $ 145 VIP -behandeling met vroeë toegang sal koop. Deelnemers kan stem vir die wenner van die People's Choice -toekenning, sowel as die nuwe meestersbeker. vendyawards.streetvendor.org
Hierdie Duitse straatkar was die oorspronklike Vendy -wenner by die heel eerste geleentheid. Die kar en 'n Hell's Kitchen -restaurant word deur Rolf Babiel bestuur tot met sy dood in 2009. Die onderneming word nou bestuur deur sy gesin, waaronder die vrou Bernadette, broer Wolfgang en seuns.
"Pa was die eerste wenner van die Vendy -toekennings, so toe hulle ons bel oor die meestersbeker, voel dit asof dit die regte ding is om deel te neem," sê Peter Babiel, een van Rolf se seuns. 'Ons wou dit doen om hom te eer.'
Peter sê die Vendy -spyskaart sal braaiwors en Duitse aartappels insluit.
'Ek is redelik seker dat ons kan wen,' sê hy. "Dit is eenvoudige kos - maar mense hou daarvan."
Gereelde plekke: Straatkarretjie by 54th St. en Fifth Ave., en 'n restaurant by 626 Tenth Ave. halloberlinrestaurant.com.
Kos: Sri Lankaanse vegan
Thiru Kumar is 'n eenmanwonder agter sy Washington Square Park-wa, wat hy sedert 2001 bedryf het. Daar is altyd 'n rits mense-waardeur Kumar werk terwyl hy oproepe maak van gereelde mense wat seker maak dat hy daar is, en gesels met gunsteling kliënte wat bymekaarkom aan die ander kant van die wa. Vir die Vendys maak hy sy kenmerkende dosas (pannekoeke gevul met 'n pittige aartappelmengsel), sowel as 'n verskeidenheid Sri Lankaanse veganistiese geregte, waaronder samosas, groentestokkies en sop.
'Ek is baie trots daarop dat veganiese kos deel van die kompetisie is,' sê Kumar. 'Ek dink nie regtig aan my kompetisie nie. Ek sal aanhou om dieselfde te doen as wat ek doen en probeer om te wen.
'Ek bring my bekroonde pondicherry,' voeg Kumar by van die crêpe gemaak van rys en lensiemeel en gevul met groente en aartappels.
Die Philadelphia -verhaal
Toe ek omtrent nege jaar oud was, het ek gaan kyk Op Golden Pond saam met my beste vriendin en haar ma. Ek het geen idee hoekom hierdie vriendin en die ma van rsquos gedink het dat twee negejarige meisies 'n fliek sou wou sien oor twee bejaardes wat die somer in hul meerhuis besoek nie, maar ek was toe al lief daarvoor. En nog meer, ek het verlief geraak op Katharine Hepburn.
Sy was so koninklik. Selfs as Ethel Thayer (donderslae soos I & rsquom) in haar sinvolle broek en hemde met knope. Ek wou hê sy moes my ouma wees, want sy was die perfekte kombinasie van warm en snaaks, gemeng sonder nonsens. En selfs toe ek 'n klein dogtertjie was, het iets in my hart gebreek toe sy vir Henry Fonda fluister as Norman, en ek het my ridder in 'n glansende pantser gesoek.
Min het ek geweet dat ek net die oppervlak van die hoeveelheid wat ek groei, geborsel het om Katharine Hepburn te aanbid.
Dit was jare later. Ek het sopas die universiteit voltooi en alleen in 'n woonstel in 'n stad gewoon waar ek niemand ken nie. En ek het besluit dat dit 'n goeie tyd is om na elke klassieke film te kyk waaroor ek ooit gehoor het, maar ek het nog nooit die tyd geneem om te kyk nie, want ek was te besig om te wens dat ek iemand soos Patrick Swayze op 'n somer -familiekamp sou ontmoet. Al sou dit baie moeilik gewees het, aangesien my gesin nooit na die somer -familiekamp gegaan het nie.
Ek programmeer dus my videorecorder (nadat ek in die sneeu bergop gestap het na my televisie) om allerhande films op AMC op te neem. Ek het uiteindelik gekyk Casablanca, Agterruit, Smith gaan na Washington en soveel ander films waarvan ek altyd gehoor het, maar nog nooit gesien het nie.
Maar die mense vir wie ek die liefste was, was dié met Katharine Hepburn. Baba grootmaak, Die Afrikaanse koningin, Vakansie, Pat en Mike, Haan Cogburn en Raai wie & rsquos kom na aandete.
En toe was daar Die Philadelphia -verhaal.
Hoe het ek nagelaat om na hierdie briljante liefdesverhaal met Katharine Hepburn in die hoofrol saam met Cary Grant en Jimmy Stewart te kyk? Hoe het ek gelewe? Waar was dit my hele lewe?
Ek het die eerste aand twee keer agtereenvolgens daarna gekyk. Ek kon nie die skerp, snaakse dialoog, die gebrekkige karakters en die asemrowende rokke oorkom nie.
The Philadelphia Story handel oor 'n jong geselligheid genaamd Tracy Lord wat geskei het van sy mede -geslag C.K. Dexter Haven omdat hy 'n alkoholis was en sy geen verdraagsaamheid vir enige swakheid gehad het nie. Twee jaar later gaan sy trou met George Kittredge, 'n politikus en 'n sosiale klimmer.
Maar die naderende troue word ingewikkeld wanneer verslaggewer, Macaulay Conner, en fotograaf, Liz Imbrie, by Spy Magazine opdaag om die feestelikhede van binne te sien. Verdere komplikasies: hulle is daar saam met die eksman, Tracy en rsquos, C.K. Dexter Haven, wat aan Tracy verduidelik dat sy die storie moet laat deurgaan, anders publiseer hul redakteur, Sydney Kidd, 'n skandalige artikel oor haar pa.
Tracy stem in om hulle te laat bly om haar gesin te beskerm teen slegte publisiteit, en ons kyk hoe gevoelens ontwikkel en sy vind haarself skeef tussen haar eksman, die verslaggewer en haar verloofde, terwyl sy ontdek wie sy werklik is en waaruit sy wil lewe.
Uiteindelik is dit meer as 'n liefdesverhaal. Dit is 'n verhaal van die aanvaarding van mense vir wie hulle is, besef dat ons soms almal foute begaan en die oomblik aangryp. Dit is een van die films wat ek oor en oor kan kyk en elke keer iets nuuts kan vind.
Die beste deel is dat die loopbaan van Katharine Hepburn en rsquos byna dood was in die water voor hierdie fliek. Sy is as kassorgif verklaar en het sake in eie hande geneem. Sy het die filmregte op The Philadelphia Story gekoop en haar eie terugkeer georkestreer. Dit is daarna genomineer vir ses Oscar -toekennings en was 'n reuse sukses. En dit maak my nog meer lief vir die vrou op die skerm.
As jy nog nie gesien het nie Die Philadelphia -verhaal, gaan kyk dit nou. Ek belowe dat u nie teleurgesteld sal wees nie. In die woorde van Tracy Lord is dit & ldquoyar & rdquo.
Cocktail Apprentice -vergoedingsprogram
Tales of the Cocktail Foundation bied voormalige geleenthede vir Cocktail-leerlinge aan via die vergoedingsprogram, mediese bystandsfonds, BAR 5-dae™ Beurse en die CAP -beursprogram wat toekennings toeken in verskillende projekte wat kroegmanne wil volg. Enige voormalige Cocktail -vakleerling kan aansoek doen om klasgeldvergoedingsvoordele.
Die Tales of the Cocktail Foundation (TOTCF) Onderrigvergoedingsprogram moedig en ondersteun Cocktail Apprentice -alumni wat inskryf vir kollege-, universiteit-, tegniese skool- of gasvryheidskursusse om 'n Associate's, Bachelor, Master, Doctoral, tegniese graad of 'n sertifikaat van voltooiing wat 'n graad het.
Amy Zitelman is uitvoerende hoof van Soom Foods in Philadelphia, die toonaangewende verskaffer van tahini- en tahini-produkte in die Amerikaanse mark, wat sy in 2013 saam gestig het. Soom is volgens bedryfsdeskundiges aangewys as die beste tahini New York tydskrif in 2019 en verskyn in Die New York Times, Kos en wyn, smaaklike ete, en ander publikasies. Sy is vernoem na Forbes tydskrif se "30 onder 30" klas van 2018.
Andrew Schloss is die skrywer van 23 kookboeke, insluitend Bemeester die rooster (wenner van 'n World Gourmand -toekenning en a New York Times topverkoper) en Die wetenskap van goeie kos (wenner van 'n IACP-kookboekprys), albei mede-outeur van David Joachim Vyftig maniere om die meeste van alles te kook ('n hoofkeuse vir Book of the Month Home Style Club) Tuisgemaakte koeldrank Een-pot koeke en nog vele meer. Sy artikels en resepte verskyn in tydskrifte, koerante en resepte -versamelbundels.
Eli Kulp het hom reeds toegewy aan 'n lewe in die bedryf toe hy in 2003 by die Culinary Institute of America ingeskryf het. Hy het op 14 -jarige ouderdom professioneel begin kook en geweet dat hy die verfyning en diepgaande kennis nodig het wat die CIA aanbied. Nadat hy in 2005 gestudeer het, verhuis Kulp na New York om by Casa Lever te werk voordat hy by Josh DeChellis by Fonda del Sol aansluit. Kulp het teruggekeer na die Italiaanse kookkuns by Del Posto onder sjef Mark Ladner. Daar het hy as leier in die kombuis gegroei en sy eie styl begin ontwikkel.
In 2010 het Kulp sy opleiding en nuutgevonde inspirasie na die Italiaanse spesialiteite van Torrisi geneem. As sjef van die kombuis het Kulp gehelp om die kreatiewe oorheersing van die restaurant en rsquos te versterk deur die sjefs Rich Torrisi en Mario Carbone. In 2012 het die eienaar van Fork, Ellen Yin, Kulp die geleentheid gebied om sy eie kombuis in Philadelphia te bestuur. Net 'n paar maande na sy rol as uitvoerende sjef, verdien Kulp 'n 2013 StarChefs Rising Stars -toekenning. In 2014 is hy aangewys as a Kos en wyn & ldquo Beste nuwe sjef. & rdquo
Philadelphia botterkoek. As jy nog nooit daarvan gehoor het nie, is jy ooit in vir 'n bederf.
Philadelphia Butter Cake is 'n ryk, botteragtige koek met 'n taai middel wat in kroegvorm bedien word. Te oordeel na die prentjie en die naam, kan u in die versoeking kom om te dink dat Philadelphia Butter Cake soortgelyk is aan Gooey Butter Cake, 'n spesialiteit in St. Maar jy is nie nogal reg: hoewel hulle soortgelyke eienskappe het, sou ek hulle meer 'neefs' as 'tweeling' noem. Die Philadelphia -weergawe het twee duidelike verskille met Gooey Butter Cake: eerstens bevat die bolaag nie roomkaas nie, en tweedens bevat die basis gis.
As u lus is vir lug-koeke, moet u dit nie pla nie. Alhoewel die smaak en voorkoms op 'n sekere manier redelik eenvoudig is, is dit beslis 'n toegeeflikheid. Philadelphia Butter Cake is byna onbeskryflik ryk: As u uself kan voorstel dat die botterkoek sonder roomkaas is, en met 'n basis wat 'n bietjie soos 'n fyngedrukte Deense is, dan kry u die regte idee. Dit is soos 'n geleentheid om die siel van botter te geniet in 'n kompakte, soet plein.
Die 2013 Philadelphia Vendy Awards - Resepte
Onderhoud met 2013 Philadelphia Rising Star Artisan Chef Joe Cicala
Caroline Hatchett: Wat het jou geïnspireer om professioneel te kook?
Joe Cicala: Ek was van plan om vir kunsgeskiedenis skool te gaan, maar het besef dat daar geen geld in was nie. Terwyl ek saam met my ma by haar spysenieringswerk gewerk het, het ek besef dat dit 'n beter medium was om myself uit te druk. Ek voel dat u meer sintuie kan stimuleer, die kos kan hoor sis, dit kan proe en die kleur en tekstuur kan sien. U kry dit nie met skildery en beeldhouwerk nie. Boonop was ek kultureel daaraan verbonde.
CH: Sal u kulinêre skool aan voornemende kokke aanbeveel? Huur u sjefs aan met en sonder 'n kookkuns -agtergrond?
JC: Ek is in konflik. Daar is beter maniere om te leer. Ek het kulinêre skool gegaan, maar net laboratoriumklasse geneem, genoeg om werk te kry en in die veld te leer. Jy studeer en jy het boonop skuld. Ek huur mense in elk geval, solank jy passievol is.
CH: Wie is 'n paar van u mentors? Wat het jy by hulle geleer?
JC: Die naaste is sjef Fabio Salvatore van Café Milano in DC Dit was baie lekker om met hom te praat oor kos wat hy so hartstogtelik gevoel het. Dit was so ontroerend. Ek onthou gesprekke tussen middagete en aandete. Hy was van Abruzzo - ek het geleer om die kookkuns uit die streek te kook. Toe ek kom proe [by Le Virtù], Het ek in die repertorium gedompel, en dit was een van die redes waarom ek aangestel is.
CH: Watter raad sal u aan die jong sjefs gee as u eers begin?
JC: Dit is 'n lang pad om dit te bereik en nie moedeloos te word nie. As u geld verdien, is u om die verkeerde redes daarin. Hou jou kop op en kan baie mishandeling opdoen. U het ook baie gelukkige pouses nodig. Dit is moontlik om suksesvol te wees, maar jy moet weet waarvoor jy jou begewe.
CH: Wat is u filosofie oor kos en eet?
JC: Kos moet lekker wees. Ek probeer interessante geregte uit Italië vind en ontdek iets wat niemand nog ooit gesien het nie. Die uitdagings is om bestanddele in die Verenigde State van dieselfde kwaliteit as Italië te vind. Ek verander nie resepte wat by die Amerikaanse smaak pas nie. Ek bly getrou aan wat die Italianers eet. Sommige gaste verstaan ​​dit nie, maar 'n meerderheid van ons kliënte het tyd in Italië deurgebring en hulle het ['n skottel] nie gehad sedert hul ouers oorlede is nie. Ons bly getrou aan tradisie. As ek iets kreatiefs doen, bly ek gewortel in die kultuur.
CH: Hoe bly jy geïnspireer?
JC: As ek uitgebrand word, gaan ek dadelik na Italië. My gesindheid word verfris. Die lewenstyl is iets wat ek mis. Kitchens neem baie uit u, en dit herinner my aan hoekom ek dit in die eerste plek gedoen het. Ek lees ook baie boeke en internet. Maar u moet na Italië gaan om dit terug te bring.
CH: Wat is jou gunsteling gereg wat jy ooit gemaak het?
JC: Verlede jaar het ek 'n culatello oopgemaak wat een en 'n half jaar oud was. Ek kon die blomme van die vorm wat ontwikkel het, nie glo nie. Dit was semi-eufories-dit was regtig. Dit het so lank geneem. As u dit reg doen, is dit 'n groot verrassing.
CH: Wat beteken sukses vir jou?
JC: Leef gemaklik en wees gelukkig en trots op wat jy doen.
CH: Vertel my van u volgende projek.
JC: Ons het 'n nuwe restaurant. Dit is 'n herfsopening, en ons ontken die eiendom. Die konsep is 'n enoteca met 'n houtstoofoond. Ek wil die kos Suid -Italiaans hou. Dit is vir my 'n prettige manier om buite Abruzzo te kom en na 'n ander streek te gaan. Dit gaan Napolitaanse DOP -pizza doen. Ek het 'n vriend wat daar verbonde is aan die skool, en ek wil die [pizza] kursus volg. U weet nooit wat u sal leer nie, en ek sal enige verskoning gebruik om te gaan. Ek wil baie dinge uit die oond doen. Dink aan vleis in die oond, gebakte pasta en brood. Ek hou dit in die styl van 'n enoteca en bedien wyne van regoor Italië. Dit is 'n uitstekende manier om mense meer te wete te kom oor Italiaanse wyne en dinge te probeer wat hulle nie op die wynkieslys sien nie. Die lekkerste aspek is die kroeg. Ons bedryf 'n tradisionele Italiaanse kroeg met antipasti agter die kroeg, soos sagte skywe salumi. Soos Spaanse tapas, maar 'n antipasteria, soos hulle dit in Italië noem.
"Joey Baldino kook sonder voorbehoud uit sy hart en ter viering van diegene wat voor hom by die klub geëet, gedrink en gekommunikeer het. Aandete by die klub maak die rykdom en magie van die Italiaans-Amerikaanse South Philly lewendig, en die versameling wenresepte sal almal wat in die huis se kombuis ingaan, aanspoor om 'baie te eet, meer te drink, en meestal: wees sosiaal'. x22
―Danny Meyer, restaurateur en uitvoerende hoof van Union Square Hospitality Group
Palizzi Social Club is 'n South Philly-instelling en 'n nasionale bestemming: outydse, outentieke en met kos waarop 'n Italiaanse ouma saam sou teken. U moet ook lid wees om in te gaan, wat beteken dat die meeste mense dit nooit sal sien nie. Daarom is ek verheug dat hierdie boek bestaan. Dit laat almal toe, ten minste vir 'n oomblik, in die glorie van die plek. " ―Questlove, musikant van The Roots
ȭinner At The Club is 'n blik op 'n ware relikwie uit die geskiedenis van Philadelphia, die Palizzi Social Club. Met pragtige verhale en heerlike resepte behou hierdie boek die geheue en vier dit die hart van die Italiaanse kultuur in die stad en vervoer dit na 'n ete by die klub. " ―Marcus Samuelsson, bekroonde sjef, restaurateur en mede-eienaar van die Rooi Haan Harlem
Ou geure en opregte aanbieding sorg vir 'n heerlike mengsel in hierdie seldsame voorkoms in 'n South Philly-instelling. " ―-Publishers Weekly sterre resensie
ȭie boek is goud. " ―-Eet u boeke -Hierdie teks verwys na die hardeband-uitgawe.
Die sjef en restaurateur Joey Baldino, bekend vir sy diep tradisionele Italiaanse kookkuns, besit die Siciliaanse BYOB Zeppoli in Collingswood, NJ en Palizzi Social Club. Voordat hy Zeppoli oopgemaak het, het hy sy kulinêre vaardighede as chef de cuisine by Vetri, sous chef vir die opening van Osteria, en in die kombuise van ander top -Philadelphia -sjefs, waaronder Georges Perrier, Michael Solomonov en Jose Garces, geslyp. As jong kok leer hy by Alice Waters by haar legendariese restaurant Chez Panisse in Kalifornië en by Daniel Boulud se vlagskip Daniel in New York. Vandag woon hy met trots net 'n paar blokke van die Palizzi Social Club af, met sy familie se South Philly -erfenis van goeie kos en outentieke gasvryheid.
Academy Awards Food: Silver Linings Playbook ' Homemades ' And ' Crabby Snacks '
David O. Russell se trefferfilm "Silver Lining's Playbook", aangepas uit die roman deur Matthew Quick, handel oor 'n bekoorlik disfunksionele gesin wie se gunsteling tydverdryf die Philadelphia Eagles toeneem.
Om voor te berei vir Eagles -speletjies, skep die ma van die protagonis (Jacki Weaver) snacks wat bekendheid verwerf het, nie net onder familielede nie, maar ook onder bure en vriende van haar seun.
Crabby snacks en tuisgemaakte items word so nonchalant in die film genoem dat 'n kyker veilig kan aanvaar dat die snacks Philadelphian -krammetjies is, maar dit is nie die geval nie. Examiner.com ontken die mite en verduidelik waar produsent David O. Russell die idee vir die draaiboek gekry het:
Die film is geskiet in 'n woonbuurt in Philadelphia in die straat van mev Cappelletti - die moeder van die Hall of Fame -voetbalspeler John Cappelletti. Sy het Russell na haar huis toe gebring voordat die verfilming begin het, en het vir Russell peuselhappies aangebied wat hulle krapbekers en tuisteskeppers noem. Russell het aangeneem dat dit 'n tradisionele porsie versnaperinge is wat in die meeste huise in Philadelphia voorkom. Maar nadat die verfilming voltooi is, het Bradley Cooper aan Russell gesê dat hy, toe hy in Philadelphia grootgeword het, nog nooit van een van die snacks gehoor het nie. Crabbies en tuistes kan dus net 'n skepping van mev. Cappelletti wees.
So wat is krapperige versnaperinge en tuisgemaakte produkte? Ons het 'n bietjie gesukkel om uit te vind.
Matthew Quick, die skrywer van die boek, het onlangs 'n foto getwiet van lekker eetgoed. Die gereg bevat tradisioneel krapvleis, smeer kaas en 'n paar geurmiddels op Engelse muffins. Alternatiewelik kan 'n paar knapperige versnaperinge sonder enige krap gemaak word - die 'krapperige' verwys na 'n soort Old Bay -geurmiddels - en behels 'n dip met cheddar, mosterd en paprika.
Hier is 'n paar resepte om uit te probeer:
As Philadelphians na 'tuisgemaakte' verwys, praat hulle gewoonlik oor tuisgemaakte eiernoedels. Hierdie bynaam is deur Italiaans-Amerikaners in die suide van Philadelphia aangeneem. Matthew Quick se boek bevat egter nie die term nie, maar bespreek slegs tuisgemaakte pizza wat deur Pat se ma gemaak is, met toppings soos hamburger en hoender.