Palazzo Marescalchi, Bologna, Italië
20 Julie 1937
Nobelprys vir Fisika (1909)
Albert se medalje (1914)
Franklin se medalje (1918)
IEEE Erepenning (1920)
John Fritz se medalje (1923)
Guglielmo Marconi (Bologna, 25 April 1874 – Rome, 20 Julie 1937) was 'n Italiaanse uitvinder, en bekend as die vader van langafstand radio. Hy het die eerste radio telegraafstelsel ontwikkel, en daarmee draadlose kommunikasie tussen kontinente moontlik gemaak. Hy het ook Marconi se wet geformuleer. Marconi word soms bestempel as die uitvinder van die radio, en hy het die Nobelprys vir fisika in 1909 met Karl Ferdinand Braun gedeel vir die "herkenning van hulle bydra tot die ontwikkeling van draadlose telegrafie". Marconi het die firma The Wireless Telegraph & Signal Company in 1897 in Brittanje gestig, en later daarmee die eerste kommersiële sukses in radio bereik. Hy het gereeld op die werk van ander fisikuste en eksperimenteerders staat gemaak, en daarop voortgebou. Marconi het in 1924 die Italiaanse adellike titel markies ontvang, en dus Marchese Marconi geword.
2 Draadlose telegrafie
2.1 Transatlantiese uitsending
2.2 Latere werk
Marconi was die jongste seun van die Italiaanse landeienaar Giuseppe Marconi (1823-1904) en sy Ierse vrou Annie Jameson (1840-1920). In sy jeug was hy nie 'n goeie, of begeesterde student nie. Dit was eers nadat hy op die ouderdom van dertien by die Tegniese Instituut van Livorno beland het, en met fisika en skeikunde vertroud geraak het, dat sy belangstelling geprikkel is. Maar ten spyte hiervan kon hy nie die toelatingseksamen aan die universiteit van Bologna slaag nie. Sy moeder het toe daarvoor gesorg dat hy by Augusto Righi, 'n familievriend wat 'n fisika professor aan die universiteit was, privaat les sou kry. Deur Righi, wat destyds navorsing oor radiogolwe gedoen het, het Marconi blootstelling aan die werke van Maxwell, Hertz en andere gekry.
Draadlose telegrafie[wysig | wysig bron]
Marconi het in 1890 op sy ouers se landgoed met radiogolwe begin eksperimenteer. Na verskeie pogings en verbeterings slaag hy daarin om met tuisgemaakte toestelle draadlose seine te verstuur oor afstande van omtrent 2 km. Dit was aansienlik beter as die afstande van slegs tientalle meters wat vroeër deur Heinrich Hertz bereik is. Omdat die Italiaanse regering nie in sy werk belanggestel het nie, emigreer hy in 1896 na Brittanje, en neem hy sy radio apparaat saam. Deur familie en vriende word hy aan die hoof van die Britse Poskantoor, William Henry Preece voorgestel. Met die steun van Preece verkry Marconi op 2 Junie 1896 die wêreld se eerste patent vir sy draadlose telegrafiestelsel.
Hy demonstreer sy stelsel met groot sukses aan 'n amptelike afvaardiging van die Britse posdiens en die leër, deur 'n sein oor die 15 km wye Kanaal van Bristol te stuur. Met die help van sy vennote en sy moeder se familie rig hy in 1897 die Wireless Telegraph & Signal Company op. Dit sou 'n direkte voorloper van The Marconi Company word wat aan die einde van die twintigste eeu deel sou word van BAE Systems. Marconi se uitvinding verkry die steun van invloedryke bewonderaars, waaronder koningin Victoria. Die draadlose stelsel het haar in staat gestel om boodskappe tussen haar woning op die eiland Wight en die koninklike jag te stuur.
Transatlantiese uitsending[wysig | wysig bron]