Wat moet kinders werklik suksesvol en gelukkige mense wees? Ouers, opvoeders en die samelewing as geheel kon nie 'n meer belangrike vraag vra nie. Hoe jy hierdie vraag beantwoord sal bepaal hoe jy jou kind sal verhoog, watter lesse jou kind sal leer, watter waardes hy sal aanneem, en uiteindelik watter soort volwassene hy sal word.
Die vraag wat kinders regtig nodig het om suksesvolle en gelukkige mense te word, word sedert die Verligting gevra. Die antwoorde was baie en uiteenlopend, en dit wissel van 'spaar die staaf, bederf die kind' tot 'om hul eie weg te vind'.
Soos met sulke kwessies, lê die antwoord op hierdie vraag waarskynlik tussen die twee uiterstes. Mense het die neiging om hierdie aangeleenthede te veel te vereenvoudig omdat dit 'n ingewikkelde saak makliker hanteer. Maar dit maak die antwoord waarskynlik ook nie voldoende nie.
WAT BENODIG KINDERS WERKLIK?
My antwoord op hierdie vraag reflekteer terug op wat ouers goed gedoen het en waar hulle gedurende die afgelope vyftig jaar van kinderopvoeding misgeloop het. Dit kyk ook na die hede om te verstaan ​​wat uniek is oor ons samelewing gedurende hierdie tydperk in ons geskiedenis wat kinders so 'n uitdaging laat opbou. En my antwoord poog om te kyk na die toekoms om ons samelewing beter te verstaan ​​en waar kinderopvoeding moontlik gaan.
My antwoord op die vraag "Wat het kinders regtig nodig?" is 'n tweedelige antwoord. Die eerste deel van my antwoord fokus op die "wat" van die vraag, naamlik die noodsaaklike eienskappe wat elke kind nodig het om 'n suksesvolle en gelukkige volwassene te word. Die tweede deel van my antwoord spreek die "hoe" van die vraag, spesifiek hoe jy jou kind kan help om daardie eienskappe te ontwikkel. Uiteindelik is my antwoord daarop gemik om u te bemagtig om u waardes en oortuigings op te tree en om 'n positiewe, aktiewe en doelgerigte krag in u kind se lewe te word.
DRIE PILLARS VAN SUKSESVOLLE ACHIEVERS
Ouers wat wil hê dat hul kinders iets wat 'sukses' genoem word, kan vind dat hierdie doel bots met hul begeerte dat hul kinders ook gelukkig moet word. Om sukses te behaal, soos gereeld deur ons samelewing omskryf, beklemtoon welvaart en sosiale status en is dikwels in stryd met tevredenheid, tevredenheid en geluk.
Die sielkunde-afdeling van enige boekwinkel kan sien dat die doel om op sigself sukses te behaal, nie voldoende is nie. Soos Dr. Jack Wetter, 'n kliniese sielkundige in Los Angeles, opmerk,
Aan die een kant het u boeke oor hoe om suksesvolle kinders groot te maak. En daarbenewens het u boeke vir volwassenes oor hoe u u depressie kan oorkom en u selfbeeld kan verhoog.
Die doel - en die tema - van Positiewe Pushing is om u te begelei om u kind te verhoog om 'n suksesvolle presteerder te wees. Suksesvolle presteerders word onderskei van diegene wat daarin slaag om sukses daarin te behaal. Vir suksesvolle presteerders is sukses en geluk sinoniem. Nie net sien hulle sukses en geluk as wedersyds eksklusief nie, ouers van suksesvolle presteerders sien hulle as noodwendig wedersyds insluitend. Sukses sonder geluk is glad nie sukses nie.
Implisiete in die idee van suksesvolle presteerders is dat 'n noodsaaklike deel van sukses en geluk die internalisering van kinders is van universele waardes soos respek, oorweging, vriendelikheid, vrygewigheid, regverdigheid, altruïsme, integriteit, eerlikheid, interafhanklikheid en deernis. Kinders kan nie suksesvolle presteerders word nie, tensy hulle hierdie noodsaaklike lewensverrykende waardes aanneem en leef.
Die ontwikkeling van suksesvolle presteerders kom uit die bevordering van die drie pilare van suksesvolle presteerders: selfbeeld, eienaarskap en emosionele bemeestering. Hierdie drie areas bied die basis vir die verhoging van kinders wat suksesvol, gelukkig is en lewenswaarderende waardes het. Die doel van Positiewe Pushing is om jou te wys hoe om jou kind te verhoog met hierdie drie pilare sodat sy of haar kinderontwikkeling tot 'n lewe van sukses en geluk sal lei.
EERSTE PILLAR: SELF-ESTEEM
Selfbeeld is dalk die mees misverstaan ​​en swak ontwikkelingsgebied in onlangse geslagte. In die laaste paar dekades is ouers gelei om te glo dat die selfbeeld ontwikkel het as 'n kind geliefd en gewaardeer voel. Hierdie oortuiging het veroorsaak dat ouers hul kinders met liefde, aanmoediging en ondersteuning stort, ongeag wat hul kinders eintlik gedoen het.
Tog is hierdie "onvoorwaardelike liefde" slegs een helfte van die selfbeeldvergelyking. Die tweede deel is dat kinders 'n gevoel van bekwaamheid en bemeestering oor hul wêreld moet ontwikkel. Meestal moet kinders leer dat hul optrede saak maak, dat hul optrede gevolge het. Sedert die 1970's het ouers dikwels versuim om hul kinders te voorsien van hierdie noodsaaklike komponent van selfbeeld.
Jou kind sal hoë selfbeeld ontwikkel deur toepaslike liefde, aanmoediging en ondersteuning te ontvang, maar ook uit die vaardigheidsvorm ontwikkel hy uit geleenthede wat jy hom gee om vaardighede te leer en vaardighede te benut in die strewe na prestasie. Hoë selfbeeld dien ook as die grondslag vir die ander twee pilare wat die essensie van suksesvolle presteerders vorm.
TWEEDE PILLAR: EIENAARSKAP
Nog 'n fout wat ouers kan maak om 'n hoë selfbeeld in hul kinders te ontwikkel, is om hulle te veel liefde, aanmoediging en ondersteuning te bied. Deur soveel van hul eie selfbeeld in hul kind se pogings te belê, aanvaar ouers inderdaad eienaarskap van hul kind se prestasies. Alhoewel hierdie pogings dikwels goed bedoel is, is die gevolg dat kinders geen gevoel van verbondenheid en verantwoordelikheid vir hul pogings voel nie. Die kinders eindig nie in staat om te sê, "Ek doen dit omdat ek wil."
Kinders moet 'n gevoel van eienaarskap van hul lewens se belange, pogings en prestasies kry. Hierdie eienaarskap beteken dat hulle betrokke is by 'n aktiwiteit uit 'n blywende liefde vir dit en 'n intern afgeleide bepaling om hul beste te doen. Hierdie eienaarskap bied hulle ook 'n groot bron van bevrediging en vreugde uit hul pogings wat hulle verder motiveer om hoër in hul prestasieaktiwiteite te streef.
DERDE PILLAR: EMOSIONELE MAGISTERIE
Die derde pilaar van suksesvolle presteerders, emosionele meesterskap, is dalk die mees verwaarloosde aspek van 'n kind se ontwikkeling. Ouers word gelei om te glo dat hul kinders negatiewe emosies ervaar, soos frustrasie, woede en hartseer sal hulle benadeel. Op grond van hierdie oortuiging het ouers die behoefte gevoel om hul kinders te beskerm om sleg te voel. Hulle rasionaliseer mislukking, lei kinders af om emosies diep te ervaar, negatiewe emosies te bevredig, en kunsmatige positiewe emosies te skep.
Tog, ouers wat hul kinders beskerm teen hul emosies, is eintlik inmeng met hul kinders se emosionele groei. Hierdie kinders eindig nooit om te leer hoe om effektief met hul emosies te handel nie en om volwassenheid in te stel vir hul emosionele eise. Slegs deur emosies te ervaar, kan kinders uitvind watter emosies hulle voel, wat die emosies vir hulle beteken, en hoe hulle hulle effektief kan bestuur.
Hierdie derde pilaar verduidelik dat jy jou kindgeleenthede wil gee om emosies ten volle te beleef - positief en negatief - en gee haar leiding om te verstaan ​​en bemeestering te kry oor haar emosionele lewe. Kinders wat nie emosioneel ontwikkel nie, kan steeds sukses behaal, maar die prys wat hulle betaal, is dikwels ontevredenheid en ongelukkigheid in hul suksesse. Emosionele meesterskap stel kinders in staat om nie alleen suksesvol te word nie, maar ook om tevredenheid en vreugde in hul pogings te vind.
WAAROM KINDERS NODIG MOET WORD
Baie kinders is traagheidstowwe (soos baie volwassenes). Hulle sal in hul huidige toestand bly - byvoorbeeld, lê die hele dag op die bank en kyk televisie - tensy jy 'n krag op hulle uitoefen. As jy nie jou kind stoot nie, sal sy grootliks verhinder word in haar leer om te loop en te praat. Sy sal nie baie hard werk nie of streef daarna om baie te doen. Op sy beste, sonder om te stoot, sal sy dinge stadiger of minder goed doen as wat sy in staat is.
Kinders hou nie van ongemak nie. Wanneer hulle eers iets nuuts probeer, sal hulle dikwels moeite doen totdat dit moeilik of ongemaklik raak. Dan sal hulle na ander kyk - dikwels vir jou - om te sien of hulle ver genoeg gegaan het. As jy sê, "Groot werk. Jy kan stop as jy wil," sal hulle dikwels. Deur te stop, sal jou kind nooit uitvind wat hy in staat is nie en sal hy nie tevrede wees om uit sy geriefsone te beweeg en sy perke te druk nie.
As jy hom stoot om harder te probeer en langer aanhou, is 'n goeie werk tot dusver, maar ons is van mening dat jy nog beter kan doen. 'Hy is meer geneig om sy ongemak te ervaar en 'n hoër vlak van prestasie en bevrediging te behaal. Soos Boston Globe-skrywer John Powers waarneem, "'n Snaaks ding gebeur wanneer jy die kroeg oprig. Mense vind 'n manier om daaroor te kom, sodra hulle besef dat dit verwag word. Mense kan wonderlike dinge doen - as hulle gevra word."
VLIEG, BABA, VLIEG
'N Kragtige metafoor is dié van die moedervoël en die babavoël in die nes. Die tyd het aangebreek vir die baba voël om te leer vlieg. Maar die baba weet dit nie. As dit na sy eie toestelle oorgelaat word, kan dit vir altyd in die warmte, gemak en veiligheid van die nes bly. Die ma weet die tyd het aangebreek vir die baba voël om die nes te verlaat. Die ma weet dat vroeër die baba onvoorbereid sou wees om te vlieg en moontlik op die grond geval het. En die ma weet dat later en die baba weerstaan ​​om die nes te verlaat. Dus, met 'n stewige nudge stoot die moedervoël die baba-voël uit die nes, met die volle geloof dat haar baba gereed is. En die baba voël vlieg!
Die beste manier om te illustreer waarom u kind so belangrik is, is om die eienskappe te beskryf wat suksesvolle presteerders suksesvol en gelukkig maak. Suksesvolle presteerders het wesenlike waardes ingeburger wat hulle in staat stel om produktiewe, omgee en bedagsame mense te wees. Hierdie waardes laat hulle op hul beurt weer waag om hul volle vermoëns te ondersoek, te toets en te besef.
Hierdie ervarings leer suksesvolle presteerders oor die verband tussen hul pogings en hul resultate, en versterk hul gevoel van beheer oor hul lewens. In die loop van hul pogings ervaar suksesvolle presteerders sukses sowel as mislukking, en leer die waardevolle lesse van elkeen. Hierdie ervarings bied hulle groot bevrediging en vervulling deur die beste te lewer, ongeag of hulle slaag of misluk. Die hoogtepunt van hierdie proses lei daartoe dat suksesvolle presteerders verstaan ​​wat hulle die gelukkigste maak, hulle help om hul lewenspassie te vind en hulle daartoe dwing om hul drome na te streef.
As jy nie jou kind stoot nie, sal sy 'n baie moeiliker tyd hê om hierdie noodsaaklike elemente te ontwikkel om 'n suksesvolle presteerder te word. Sommige mense het beskryf dat kinders kinders as 'n vorm van kindermishandeling (en dit kan wees), maar nie jou kind stoot nie, kan 'n vorm van verwaarlosing wees wat ewe vernietigend kan wees. Soos die moedervoël met haar baba voël, moet jy bereid wees om jou kind te druk sodat sy sal leer vlieg en na haar grootste hoogtes beweeg.
WAAROM PUSHING 'N BAD RAP HET
Die gewilde siening van stoot hou vas dat ouers hul kinders moet dwing om dinge te doen wat hulle nie wil doen nie, soos om hul kamers skoon te maak, hul huiswerk te doen of op die klavier te oefen. Vandag se ouers het gesê dat die stoot hul kinders kwaad en kwaadwillig sal maak, verminder hul begeerte om te bereik, en laat permanente emosionele letsels wat hulle vir die lewe belemmer. Daar blyk 'n waarheid te wees aan daardie idee van stoot. Die navorsers van die Universiteit van Massachusetts Ena en Ronald Nuttall het bevind dat ouers wat te hard gestoot het, in die vorm van streng en kwaad beheer, eintlik hul kinders se motivering verminder het om te bereik. Ongelukkig het misverstand van navorsing van hierdie tipe en sommige ouers se eie ervarings daartoe gelei dat baie van hulle teruggehou het om hul kinders heeltemal te druk eerder as om te leer hoe om op 'n gesonde en gepaste manier te stoot.
Baie baba boomers het blykbaar ongelukkige herinneringe aan hul opvoeding. Ek hoor dikwels dat ouers iets sê soos: "Ek wil my kind nie oprig soos die ouers my opgewek het nie." Wanneer ek hierdie ouers oor hul kinderjare vra, beskryf hulle hul eie opvoerings as "onderdrukkend, koud, beperkend of beheersend." Drs. Don Dinkmeyer en Gary D. McKay, die skrywers van Verhoging van 'n Verantwoordelike Kind, let op dat "ons outokratiese tradisie, met klem op straf en beloning, ons opgelei het om te prod en nag eerder as om aan te moedig. Dikwels spreek ons ​​taal slegs die kommentaar wat ons eie ouers aan ons gemaak het."
Wat bogenoemde navorsing en hierdie aanhaling ons vertel, is dat druk vernietigend is as dit negatief, kwaad, beheersend en neerhalend is. Hierdie tipe stoot veroorsaak dat kinders bedreig voel. Kinders is inherent gemotiveerd om dreigemente te vermy en sal, as hulle bedreig word, vermy om iets te bereik. Omdat dit lyk asof baie ouers met hierdie negatiewe vorm van opvoeding grootgeword het, vrees hulle dat hulle oor die algemeen iets moet aandoen wat hul kinders sal seermaak. As gevolg van hierdie negatiewe siening van stoot, kan baie ouers nie sien dat die probleem is hoe hulle stoot nie, nie of hulle stoot nie.
Dit is 'n groot verlies vir hul kinders. Soos Ena en Ronald Nuttall bevind het, maak ouers wat meer aanvaarbaar en bemoedigend en minder vyandig is, kinders op wat hardwerkend, bekwaam en ambisieus is. Positiewe stoot werk.
Hierdie huidige geslag ouers lyk na te dink oor hoe hulle opgevoed is en dan kies om hul eie kinders op 'n heel ander manier op te voed. Ongelukkig, om die verwoorde foute van hul ouers se kinderopvangmetodes reg te stel, gaan baie nuwe ouers na die teenoorgestelde kant van die kinderopvangspektrum, met behulp van 'n laissez-faire benadering wat kinders klein rigting in alle aspekte van hul lewens bied. Die navorsers van die Universiteit van Georgië Rex Forehand en Britton Mc-Kinney het die dissiplinêre praktyke van ouers die afgelope veertig jaar opgespoor en het vier primêre tendense gevind wat hierdie oorreaksie en weerstand teen stoot bevorder het: (1) 'n verskuiwing van streng tot laksdissipline wat gee kinders gemengde boodskappe, (2) leiding oor dissipline beweeg van Puritaanse godsdienstige oortuigings na "kundiges" op gebiede soos sielkunde, (3) wetgewende veranderinge gemik op die bevordering van kinderregte en (4) 'n verminderde rol van vaders in die opvoeding en dissipline van kinders. .
Dit blyk duidelik dat baie ouers van die laaste geslag te hard, te onverbiddelik en onvanpas gestoot het, en baie kinders het daardeur gely. Jy mag dalk een van hulle wees. Die huidige dominante kinderopvangfilosofie blyk 'n goeie bedoeling om hierdie foute reg te stel. Ongelukkig het hierdie oorreaksie weggeneem van ouers 'n noodsaaklike ouerskap.
PUSHING IS 'N MORELE IMPERATIEF
Ek glo dat jy jou kind moet stoot. Nie net is dit goed nie, dit is jou reg, verantwoordelikheid en jou absolute morele imperatief as ouer. Ek gaan probeer om jou te wys hoekom jy jou kind moet stoot. Ek sal beskryf wat ek beskou as die gevare om nie u kind te stoot nie. En ek gaan probeer om jou te wys hoe om jou kind te stoot sodat jou kind 'n baie groter geleentheid sal hê om 'n suksesvolle presteerder te word, in plaas van die werklike moontlikheid van jou bydrae tot die verhoging van 'n ongelukkige en onproduktiewe persoon.
Ek hoop om die manier waarop jy dink oor die stoot van jou kind te verander deur die definisie van wat stoot beteken, te beskryf en die regte en verkeerde maniere om te druk, te verruim. Ek gaan jou toestemming gee om te doen wat jy al baie lank wou doen, maar was te bang om te doen. Stoot jou kind die suksesvolste en gelukkigste persoon wat sy kan wees.
DIE KRAG VAN POSITIEWE PUSHING
Positiewe druk is daarop gemik om jou kind te motiveer. Dit moedig groei aan in jou kind. Positiewe stoot impliseer jou kind om uit haar geriefsone te beweeg, te verken en risiko's te neem. Dit bevorder prestasie en sukses. Tot dusver mag positiewe druk nie veel verskil van stoot soos jy dit ken nie. Wat skei positiewe druk van die ou styl stoot is dat dit positief en bemoedigend is, soos die term sou stel. Positiewe stoot wys altyd die liefde, respek en waarde wat jy vir jou kind hou. Positiewe druk kan jou kind in beheer van haar prestasiepogings voel. Dit is ook buigsaam en reageer op jou kind se behoeftes. As gevolg van positiewe druk, sien jou kind dat jou stoot bedoel is om in haar beste belang te wees.
Positiewe druk behels die uitoefening van 'n kragtige invloed op die waardes, oortuigings en houdings wat u wil hê u kind moet internaliseer. Daar is drie maniere waarop jy jou kind kan "stoot".
Eerstens beïnvloed jy jou kind deur middel van modellering, waarin jou kind jou emosionele uitdrukkings, probleemoplossingsstrategieë en hantering van gedrag waarneem. Positiewe druk behels die "loop van die loop" op jou oortuigings, houdings en waardes. "Doen soos ek sê, nie soos ek nie" sny dit nie met positiewe druk nie. Jy moet leef en handel oor wat jy glo.
Tweedens leer jy of lei jou kind af, lei direkte inligting, instruksie en leiding oor waardes, oortuigings en gedrag. Dit sluit in om met jou kind te praat oor wat jy waardeer in die lewe en om jou perspektiewe op lewens-, familie-, loopbaan- en ander gebiede te deel.
Derde, jy bestuur jou kind se omgewing en aktiwiteite - portuur-interaksies, prestasieaktiwiteite, kulturele ervarings, ontspanningsaktiwiteite - op maniere wat die waardes, houdings en gedrag wat jy wil hê, moet weerspieël. Positiewe druk beteken om 'n omgewing in die huis, in die skool en in jou gemeenskap te skep wat sukses en geluk sal bevorder.
Positiewe druk beklemtoon die skep van opsies vir kinders waaruit hulle 'n rigting kan kies, en beklemtoon dat niks doen nie 'n opsie is nie. Dit vereis dat kinders verskillende dinge probeer voordat hulle oordele oor hulle maak. Positiewe druk vereis dat jy jou kinders stoot om verder te gaan as wat hulle glo, hulle grense is. Om jou kinders aan te moedig, om emosionele, praktiese, finansiële en ander vorme van ondersteuning te bied, leiding en terugvoer te gee, en liefde en aandag te gee, is ook vorme van positiewe druk.
Ja, positiewe druk beteken ook soms dat u kind u kind rig om dinge te doen wat hy nie wil doen nie. U sal u kind op hierdie manier kan stoot omdat u glo dat dit in sy beste belang is. U moet u kind aan sekere verwagtinge hou wat u waardes en oortuigings weerspieël, byvoorbeeld volgehoue ​​inspanning, verantwoordelikheid, oorweging en samewerking. Hierdie waardes sal weerspieël word in skoolwerk, huishoudelike take en ander help. Slegs deur te vereis dat u kind hierdie waardes nakom, sal hy aan hulle blootgestel word, hulle leer, en uiteindelik internaliseer. Verder, as jou kind eintlik betrokke is by aktiwiteite wat die waardes toepas wat jy belangrik ag, is hy meer geneig om hulle as sy eie aan te neem.
Hierdie soort positiewe druk is veral belangrik om jou kind te help om ingeligte besluite te neem. Te dikwels besluit 'n kind oor iets wat vir haar van nut kan wees sonder om dit te probeer. Miskien het sy 'n paar vooropgestelde begrippe daaroor, het dit van vriende gehoor, of dit lyk nie of dit besonder aantreklik is nie. In hierdie situasies moet jy sterk aanmoedig om jou kind te stoot om dit eintlik te ervaar, ongeag die "dit", sodat sy 'n ingeligte besluit kan neem oor sy waarde en belangstelling en of hy die aktiwiteit moet voortgaan.
Dit is veral belangrik omdat die meeste dinge van waarde in die lewe 'n mate van ongemak veroorsaak wanneer hulle die eerste keer ervaar. Byvoorbeeld, die eentonigheid van huiswerk, die herhaling van 'n musiekinstrument, of die fisiese eise om 'n sport te leer, kan almal aanvanklik ontmoedig. As jou kind toegelaat word om te stop voordat sy 'n punt bereik het waar sy van die voordele van 'n aktiwiteit kan ervaar, sal sy twee lewensnoodsaaklikhede misloop. Jou kind sal nie die waarde van verbintenis tot die bereiking van sukses en geluk leer nie, en sy sal nie die bevrediging en suiwer vreugde van prestasie ervaar nie.
DIE DOEL VAN POSITIEWE PUSHING
Wat waardeer jy in die verhoging van jou kind? Wat is belangrik vir jou in sy ontwikkeling en sy vordering tot volwasse jare? Watter eienskappe wil jy in hom instel? Wil jy hê hy moet bereik of gelukkig, gedrewe of inhoud, suksesvol of tevrede wees, of al hierdie? Hierdie is fundamentele vrae wat u moet vra wanneer u kind jonk is. Die antwoorde op hierdie vrae sal 'n groot invloed hê op watter pad jou kind kies en watter soort persoon jou kind word.
Die antwoorde wat u op hierdie vrae vind, weerspieël u siening van die betekenis van die lewe en die waardes wat u uit hierdie perspektief kry. Hoe jy familie, geloof, opvoeding, sosiale geregtigheid, gesondheid, prestasie, geluk en leefstyl waardeer, sal beïnvloed hoe jy jou kind verhoog. Of jy dit bewustelik doen of nie, jy kommunikeer jou waardes aan jou kind deur die lewe wat jy lei en die keuses wat jy maak. Soos Calvin Trillin, die skrywer van Boodskappe van my Vader, let op, "Dit lyk vir my dat opvoerings temas het. Die ouers stel die tema, hetsy uitdruklik of implisiet, en die kinders haal dit op, soms akkuraat en soms nie so akkuraat nie." Positiewe druk is hoe jy jou tema kan deurstuur. Dit is die manier waarop jy doelbewus kies, kommunikeer en die waardes en perspektiewe in jou kind instel.
DIE KUNS VAN POSITIEWE PUSHING
Positiewe druk is nie 'n presiese wetenskap waarin duidelike reëls aan jou gegee kan word oor hoe en wanneer om jou kind te stoot nie. Inteendeel, positiewe druk is 'n kuns wat gedagtes, sensitiwiteit en eksperimenteer om uit te vind wat die tipe en intensiteit van stoot is wat die beste met jou spesifieke kind sal wees. Sommige ouers druk hul kind meedoënloos sonder om die impak van hierdie onderdrukkende krag op hom te oorweeg. Ander ouers gee hul kind vrye teelt om te doen wat hy wil, sonder om te rekenskap gee van hoe hierdie onbeperkte vryheid hom raak. Die kuns van positiewe druk behels die vind van 'n gesonde balans tussen hierdie twee uiterstes.
Die kuns van positiewe druk vereis dat jy jou verwagtinge van sukses met liefde vir jou kind temper. Alles wat jy met jou kind doen, is 'n uitdrukking van die mate van beheer (stoot) en aanvaarding (liefde) wat jy uitdruk. Ouers met 'n lae beheer en lae in aanvaarding produseer kinders wat die ergste is omdat hulle min van hul ouers ontvang in terme van liefde of grense. Hierdie kinders is geneig om ongelukkig, ongedissiplineerd, onfokus en emosioneel onvolwasse te wees. Ouers met 'n lae beheer en hoë aanvaarding verhoog kinders wat bederf, impulsief, onverantwoordelik en afhanklik is. Ouers wat hoë beheer het en lae aanvaarding het, het kinders met 'n lae selfbeeld wat sosiaal ongeskoold is, onbetroubaar voel en kwaad is vir en wreed van hul ouers.
Die ideale kombinasie van hierdie eienskappe is ouers wat hoog in beheer en aanvaarding is. Die kinders wat die voordeel van hierdie soort ouerskap gehad het, is geneig om hoë selfbeeld te hê, emosioneel volwasse te wees, en is hoë presteerders. Soos dr. Mary Pipher, die skrywer van Herleef Opheliastel voor dat hierdie laasgenoemde ouers 'n balans vind tussen sekuriteit en vryheid, ooreenstemming met gesinswaardes en outonomie ... beskerming en uitdagings ... liefde en struktuur. [Kinders] hoor die boodskap: "Ek is lief vir jou, maar ek het verwagtinge. ' In hierdie huise stel ouers stewige riglyne vas en kommunikeer hulle hoë verwagtinge. "
Die kuns van positiewe druk behels leer wanneer jy te hard stoot. As jy te hard druk, kan jy korttermyn resultate lewer as verbeterde poging en beter prestasie. Kinders wat minder volwasse of minder in staat is om hul gevoelens teenoor hul ouers uit te druk, sal vir 'n tyd reageer op hul ouers se onverbiddelike uitwissing van die vrees dat hul ouers se liefde verlore gaan met sterk inspanning en hoë prestasie. Hierdie aanvanklike voordele kan ouers mislei om te glo dat hul kragtige drukwerk werk. Maar oormatige druk sal altyd terugkom om beide ouers en hul kinders te spook. Alhoewel hierdie kinders vir 'n geruime tyd hoogprestasies kan wees, sal hulle ook baie ongelukkig wees weens die geweldige druk wat hulle van hul ouers ervaar. Op 'n stadium sal hierdie kinders 'n mate van volwassenheid bereik, of die las van hul ouers sal so groot word dat hulle op 'n vernietigende manier terugdruk om die druk te verlig. Watter resultate is kinders wat onsuksesvol en ongelukkig is.
Kinders het dikwels moeilik om hul ouers direk te vertel dat hulle te hard druk omdat hulle bang is dat hul ouers in hulle teleurgesteld sal wees. In plaas daarvan kommunikeer kinders met hul ouers dat hulle aanvanklik te veel druk voel op subtiele - en dikwels onduidelik - maniere, soos om nie so hard te probeer, toerusting of materiaal te breek of te verloor of hul prestasiepogings te saboteer nie. Ongelukkig interpreteer ouers hierdie gedrag as 'n gebrek aan motivering en waardering. Eerder as om te oorweeg watter boodskap hulle kinders probeer oordra, het ouers dikwels 'n knie-reaksie-reaksie van woede en aanvaar 'n "Hoe ondankbaar, nadat ek alles vir jou gedoen het" houding wat die druk op hul kinders verder verhoog. Hierdie teenstrydige reaksies produseer 'n bose kringloop van woede en weerstand, en 'n vernietigende sleepboog vir beheer oor die kind se lewe. As hierdie stryd van testamente voortduur, kan kinders hul boodskappe meer "hard" kommunikeer deur meer vernietigende "taal" te gebruik, soos openlike opstand, ontwrigtende gedrag of dwelmmisbruik.
Kinders het 'n goeie vermoë om met hul ouers te kommunikeer dat hulle te hard gestoot word. Ongelukkig praat hulle dikwels met hul ouers in 'n taal waarin hul ouers nie vlot is nie. Die kuns van positiewe druk beteken om sensitief te wees vir hoe jou kind reageer op jou stoot. 'N noodsaaklike deel van sensitiwiteit is om te leer om jou kind se taal te praat. Hierdie begrip behels ook die doelbewuste oorweging van die boodskap wat jou kind probeer kommunikeer - wat dikwels jou kind nie eens bewus weet nie - en reageer op 'n manier wat aan jou kind meedeel dat jy hoor wat sy sê. Deur jou kind se taal te leer, kan jy haar boodskappe akkuraat interpreteer en in haar beste belangstel.
Twee kragte word benodig om in 'n stootwedstryd betrokke te raak. As jy te hard druk, sal jou kind harder stoot om die krag te weerstaan. As jy jou druk verlig, sal jou kind ook opstaan. Wat ouers dikwels nie besef nie, is dat dit soms minder is - as jy nie weer kan stoot nie, laat dit jou kind toe om voort te gaan in die rigting wat hy (en jou) wil gaan. Deur te ondersteun, verhoog jy die waarskynlikheid dat jou kind sy motivering sal herwin, terugkeer na sy hoë vlak van prestasie en werklik weer pret hê in die prestasieaktiwiteit.
Soos John Gray, Ph.D., die skrywer van Kinders is van die hemel af, merk: "Wanneer kinders 'n ouer weerstaan, is dit dikwels omdat hulle iets anders wil hê en hulle aanvaar dat as jy net verstaan ​​het, jy hul wil, wens of behoefte wil ondersteun ... Die krag om jou kinders se begrip te verstaan weerstand is dat dit dadelik weerstand weergee. As kinders die boodskap kry dat jy verstaan ​​wat hulle wil en hoe belangrik dit is, verander hulle weerstandsvlak. "
POSITIEWE PUSHING BETEKEN JOU SELF
Positiewe stoot verwys nie net na die doen of nie aan jou kind doen nie. Om jou kind toepaslik te stoot, moet jy jouself eers stoot. In my jare se werk met jong presteerders het ek nie werklik gemeen of slegte ouers ervaar nie. Ek ontmoet ouers wat dikwels misleidend is, soms verward word en soms versteur word. Meestal vind ek ouers wat hul kinders liefhet en die beste vir hulle wil hê, maar hulle weet ook nie wat die beste is vir hulle nie, of hulle dra soveel emosionele "bagasie" van hul eie opvoerings wat hulle nie kan tree op wat die beste is vir hul kinders. Ek het gevind dat wanneer die meeste ouers gelei word om te verstaan ​​wat in hul kinders se beste belange is, sal ouers probeer om te doen wat hulle kan om te voorsien wat die beste is vir hulle.
Of 'n kind suksesvol en gelukkig word, hang nie noodwendig af van hoe 'goed' of 'sleg' jy is as ouer of watter soort foute jy maak om jou kind te verhoog nie. Eerder, hoe jou kind uiteindelik blyk, hang af van jou openheid om dinge te doen of veranderinge aan te bring wat in die beste belang van jou kind is. As jy bereid is om te doen wat die beste is vir jou kind - dit kan insluit om jouself te verander en die verandering in jou kind te ondersteun - is die moontlikhede vir jou kind se toekoms goed. As jy nie gewillig is of kan doen wat die beste is vir jou kind nie, of jy kan nie jouself of pleegverandering in jou kind verander nie, sal jou kind 'n kleiner waarskynlikheid hê vir 'n ryk ontwikkelde volwassenheid.
Ek het twee tipes probleem-ouers in my werk ondervind met jong presteerders. Die moeilikste ouer is een wat onwillig is of nie in staat is om in sy kind se beste belange te reageer of veranderinge aan te bring wat sy kind sal help nie. Hierdie ouer is so streng in sy oortuiging dat hy die regte ding doen of hy dra soveel emosionele bagasie dat hy eenvoudig nie die vermoë het om op sy kind se behoeftes te reageer of om noodsaaklike veranderinge in homself te maak nie. Hierdie ouer kan nie oorweeg dat hy foute gemaak het om sy kind te verhoog nie en word bedreig deur die voorstel dat hy moet verander om sy kind te help. As hierdie kind alleen oorgebly het om haar nie-ondersteunende ouer te hanteer, is haar kanse om 'n suksesvolle presteerder te word, skraal. As hierdie kind gelukkig is om ondersteuning te kry van byvoorbeeld haar ander ouer, 'n psigoterapeut, onderwyser, afrigter of instrukteur, het sy 'n kans, maar dit sal 'n opdraande stryd wees omdat sy die kragtige en altyd teenwoordig moet weerstaan. invloed van haar nie-ondersteunende ouer in 'n ongesonde familie omgewing.
Die tweede tipe ouer is een wat ook emosionele bagasie kan dra en kan ook foute gemaak het, maar die een of ander manier vind die moed om die skade wat sy aan haar kind doen, te ervaar, haar probleme te ervaar en veranderinge in haar kind te ondersteun. Hierdie ouer sal dikwels professionele behandeling aanvra en sal haar kind met soortgelyke geleenthede voorsien. Met hierdie ouer se bereidwilligheid om te verander, het haar kind 'n nuwe omgewing wat hom eerder kan bemoedig as om sy prestasie en geluk te inhibeer, en die kans is dat hy produktief en goed aangepas word. Ek het groot respek vir hierdie ouer wat haar kind se behoeftes voor haarself stel, haar eie persoonlike demone in die gesig staar, en ervaar dikwels groot pyn om haar kind te help. Hierdie soort ouer se onbaatsugtigheid, moed en krag is merkwaardig.
Byvoorbeeld, Michelle was 'n belowende violis wie se pa, Howard, die afgelope tien jaar aan haar musikale loopbaan toegewy het. Soos Michelle verbeter en groot belofte toon, het Howard toenemend meer druk op haar uitgeoefen om te oefen en te presteer, en sy woede, wat die grootste deel van sy lewe teenwoordig was, het deel geword van haar daaglikse regime. Toe Michelle dertien was, het probleme ontstaan. Sy sal paniekaanvalle voor haar oorwegings hê, wat veroorsaak dat sy swak presteer. Howard kon nie sien dat hy sy dogter se probleme veroorsaak het nie en 'n sielkundige gehuur het om met haar te werk. In 'n kort tyd het dit vir die sielkundige duidelik geword dat Howard die probleem was. Die sielkundige het vinnig geleer dat Howard die meeste van sy lewe klinies depressief was en sy depressie deur woede uitdruk. Op aanbeveling van die sielkundige het Howard begin om 'n psigiater te sien en is hy op antidepressante medikasie aangewend. Die vinnige verandering in Howard was merkwaardig. Sy woede het gedaal en hy kon terugkom van Michelle se musiek. Michelle se gedrag het ook dramaties verander. Asof 'n groot gewig van haar skouers opgehef is, het Michelle weer vreugde in haar viool gevind.
Positiewe druk beteken jouself om te verstaan ​​wat die beste is vir jou kind. Dit behels ook om in die spieël te kyk en te sien wat in jouself kan inmeng met die maak van die regte keuses en die regte ding vir jou kind. Ten slotte beteken positiewe druk die moed hê om die veranderinge aan te bring wat jou kind in staat sal stel om 'n suksesvolle presteerder te word.
POSITIEWE stoot: Hoe om 'n suksesvolle en gelukkige kind te maak
deur Jim Taylor, Ph.D.
Ouers wonder gereeld - "Stoot ons ons kinders te veel of te min?" Wat het kinders regtig nodig om suksesvolle en gelukkige mense te wees? Hoe ouers hierdie vraag beantwoord, bepaal vir ouers hoe hulle hul kinders sal grootmaak, watter lesse hul kinders sal leer, watter waardes hulle sal aanneem en uiteindelik watter soort volwassenes hulle sal word.
Jim Taylor, 'n ervare dokter in sielkunde, gee ouers duidelike en gebalanseerde instruksies oor hoe hulle kinders net so kan aanmoedig om 'n gelukkige, suksesvolle en tevrede presteerder te lewer. As hulle behoorlik gedruk word, meen Taylor, sal kinders groei tot volwassenes wat gereed is om die vele uitdagings van die lewe die hoof te bied. Met sy drie-pilaarbenadering fokus Taylor op selfbeeld, eienaarskap en emosionele bemeestering, en hou vol dat stoot eerder as 'n bron van motivering en as 'n katalisator vir groei, wat belangrike waardes kan inbou. kinders se lewens. Hy leer ouers hoe om hul eie verwagtinge te temper sodat dit by hul kinders se emosionele, intellektuele en fisieke ontwikkeling pas, en identifiseer gewone rooi vlae wat aandui wanneer 'n kind te hard gedruk word - of nie genoeg nie.
Info / Bestel hierdie boek (hardeband) or in paperback.
Jim Taylor, Ph.D. Sielkunde is 'n internasionaal erkende outoriteit oor die sielkunde van prestasie, sport en ouerskap. Sy professionele kundigheid omvat prestasie- en sportsielkunde, kinderontwikkeling en ouerskap en opleiding vir afrigters. Dr. Taylor het saam met professionele atlete van wêreldgehalte, kollegas en junior elite gewerk in tennis, ski, fietsry, driekamp, ​​baan en veld, swem, sokker, gholf, bofbal en vele ander sportsoorte. Hy het ook baie buite die sportsoorte gewerk, onder meer in die onderwys, besigheid, medisyne, tegnologie en die uitvoerende kunste. Dr. Taylor bied drie podcasts aan: Lei u gedagtes op vir atletiese sukses, Jong atlete grootmaak, en Krisis tot geleentheid.
Hy is die skrywer van verskeie boeke oor prestasie en hou seminare oor die onderwerp regdeur Noord-Amerika en Europa. Besoek sy webwerf by www.drjimtaylor.com.