Filmprestasiebeoordeling: Nebraska (2013) - verslaggewer van die EU
Alweer op die pad
Gedurende die 1970s, reputasie Bruce Dern se as 'n boete karakter akteur is gestig deur films soos Hulle skiet Horses, nie waar nie? (1969), Silent Running (1972), Swart Sondag (1977), The Driver (1978) en Coming Home (1978), Waarvoor hy is ook genomineer vir 'n Oscar. Meer onlangs, het hy verskyn in Inside Out (2011), Django Unchained (2012) en Van Tot op Poppy Hill (2012).
Hy het ook (nogal tereg) ontvang 'n knipoog van die Akademie vir Nebraska (2013), waarin hy as die ouer wordende, drankgevulde vader Woody Grant speel, wat, oortuig daarvan dat hy 'n miljoen dollar in 'n Mega Sweepstakes Marketing-prysbedrog gewen het, 'n reis neem van Montana na Nebraska met sy vervreemde seun David (Will Forte) om sy 'winste' in te vorder. Onderweg gaan hy die klein stadjie van sy geboorte besoek, waar hy oënskynlik deur sy ou vriende en familie verwelkom word, maar kom gou agter dat hulle eintlik net belangstel in die geld wat hulle glo hy gewen het. Terwyl David saam met die fantasie van sy vader saamspeel ter wille van 'n bietjie tyd saam met hom, besef hy dat daar veel meer aan die ou man is as wat die oog sien.
Dit is skaars om so 'n werklik soet, wat film vind - Dern is uitstekend as die brommerig, bitter, maar nogtans trots Woody, soos Junie Squibb as sy lankmoedigheid vrou Kate wat, terwyl skynbaar geen tyd meer het vir haar man, nogtans het 'n diep en blywende liefde vir hom.
Alexander Payne, wat ook die uitstekende gemaak About Schmidt (2002) en sywaarts (2004), maak versigtig beweeg en werklike prestasie van sy hele cast, in 'n film wat praat skerp van spyt, verlies en frustrasie sonder oord te melodrama - jy sal verskeur, as ek was, tussen wortels vir Woody en wens dat hy en sy dysunctional familie, sou eenvoudig kry 'n greep, en die einde is onverwags, opbouende en werklik bewegende. Sterkte met die gong, ou seun.