Volume 31, Issue 1, 2010
Literator : Journal of Literary Criticism, Comparative Linguistics and Literary Studies - Volume 31, Issue 1, April 2010
Volume 31, Issue 1, April 2010
Third World Express : trains and "revolution" in Southern African poetry
Source: Literator : Journal of Literary Criticism, Comparative Linguistics and Literary Studies 31, pp 1 –18 (2010)
Alienation in Irvine Welsh&apos;s Trainspotting
Author B.A. Senekal
Source: Literator : Journal of Literary Criticism, Comparative Linguistics and Literary Studies 31, pp 19 –35 (2010)
This article examines how Melvin Seeman&apos;s theory of alienation (1959) and modern alienation research manifest in Irvine Welsh&apos;s "Trainspotting". This is an important novel, not only because of its commercial success, but also because it depicts a specific marginalised subculture. Postmodernism and systems theory approaches, as well as changes in the social and political spheres have motivated researchers such as Geyer (1996), Kalekin-Fishman (1998) and Neal and Collas (2000) to reinterpret Seeman&apos;s theory. This article attempts to incorporate this new theory of alienation in the analysis of contemporary fiction. Seeman identifies five aspects of alienation, namely powerlessness, meaninglessness, normlessness, social isolation and self-estrangement. Following Neal and Collas (2000), in particular, this article omits self-estrangement, but shows how the other four aspects of alienation have changed since Seeman&apos;s formulation. It is argued that "Trainspotting" depicts a specific occurrence of alienation in modern western society, besides normlessness, meaninglessness, and social isolation, highlighting Seeman&apos;s concept of powerlessness, in particular. The article further argues that applying Seeman&apos;s theory of alienation in the study of contemporary literature provides a fresh theoretical approach that contributes to the understanding of how fiction engages with its environment.
Vervreemding in Irvine Welsh se Trainspotting
Hierdie artikel ondersoek hoe Melvin Seeman se teorie van vervreemding (1959), sowel as moderne navorsing rondom vervreemding, in Irvine Welsh se "Trainspotting" manifesteer. "Trainspotting" is &apos;n belangrike roman, nie net omdat dit &apos;n kommersiële sukses was nie, maar ook omdat dit &apos;n spesifieke subkultuur uitbeeld. Postmodernisme en sisteemteoretiese benaderings, sowel as &apos;n veranderende sosiale en politieke klimaat, het navorsers soos Geyer (1996), Kalekin-Fishman (1998) en Neal en Collas (2000) genoodsaak om Seeman se teorie te herinterpreteer. Hierdie artikel is &apos;n poging om hierdie nuwe vervreemdingsteorie te inkorporeer in die analise van hedendaagse fiksie. Seeman identifiseer vyf aspekte van vervreemding: magteloosheid, betekenisloosheid, normloosheid, sosiale vervreemding en selfvervreemding. In navolging van veral Neal en Collas (2000) laat hierdie artikel die laaste aspek weg, maar wys hoe die ander vier aspekte van vervreemding sedert Seeman verander het. Daar word aangevoer dat "Trainspotting" &apos;n spesifieke vergestalting van vervreemding in die moderne westerse leefwêreld uitbeeld, wat veral Seeman se magteloosheid op die voorgrond plaas, alhoewel betekenisloosheid, normloosheid en sosiale isolasie ook &apos;n beduidende rol speel. Die artikel voer vervolgens aan dat die toepassing van Seeman se vervreemdingsteorie &apos;n nuwe benadering tot die hedendaagse literatuur bied, veral ten opsigte van die wyse waarop hierdie literatuur betrokkenheid met die omgewing toon.
Boer-uitbeeldings in Franse jeugliteratuur tydens die Anglo-Boereoorlog
Author J.E.T. Steyn
Source: Literator : Journal of Literary Criticism, Comparative Linguistics and Literary Studies 31, pp 37 –56 (2010)
Voorstellings van die "ander" of die "vreemde" word grootliks beïnvloed deur die voorsteller se eie historiese konteks. Wanneer hierdie konteks verander, gebeur dit dikwels dat die voorstelling van die "ander" ook aangepas word by hierdie veranderings. Hierdie artikel kyk kortliks hoedat die Franse voorstellings van die Boere verskil in jeugromans wat vóór die Anglo-Boereoorlog geskryf is van jeugromans wat oor die Anglo-Boereoorlog handel.
Vóór die oorlog word die Boer as &apos;n Nederlandse afstammeling beskryf wat byna agterlik en in uiterste eenvoud leef. Wanneer die Anglo-Boereoorlog uitbreek, word die Boer egter &apos;n soort alter ego vir die Franse wat indirek Frankryk se stryd teen die Britte voortsit. Hierdie artikel bespreek die manier waarop die Franse hulle voorstelling van die Boere aanpas sodat jong Franse lesers met die Boere kan identifiseer.
Representations of the Boer in French youth literature during the Anglo Boer War
Representations of the "other" or alterity are to a large extent influenced by the historical context of the onlooker. When this historical context changes, it often happens that the representation of the "other" is adapted accordingly. This article provides a short overview of the way in which French representations of the Boers in youth novels written before the Anglo-Boer War differ from youth novels about the war.
Before the war the Boer is described as a Dutch descendant living in utmost, almost barbaric, simplicity. When the Anglo-Boer War breaks out, the Boer becomes an alter ego for the French who indirectly continue the French struggle against the British. This article discusses the way in which the French adapt their representation of the Boers in order for young French readers to identify with the Boers.
Translating cultural transition in Kgebetli Moele&apos;s Room 207
Author S.S. Ibinga
Source: Literator : Journal of Literary Criticism, Comparative Linguistics and Literary Studies 31, pp 57 –75 (2010)
This article deals with the issue of cultural translation in a postapartheid text through the analysis of language, setting and discourse to highlight cultural transition in a society where socio-political mutations elicit new literary codes and symbols. The discussion is developed around concepts such as gender and ethnic identity or citizenship in a geographical environment where multi- and transcultural identities are endlessly being contested. The concept of translation is explored to show how Moele&apos;s text represents cultural transition within a postapartheid urban context by analysing the authorial transposition of everyday experience into the textual fabric. The article also examines how the narrative voice negotiates across the current multicultural divide in order to highlight cultural change both in South African literature and in society as a whole. This article addresses in the discussion the controversial debate raised by Michael Titlestad&apos;s (2007) review of the book published in the "Sunday times" on 25 March in which the critic evinces a negative reception of the book. This is used as a point of departure in order to explore a wide range of possibilities that fiction can offer by means of textual representation of the daily experience of black people in a postapartheid urban context.
Die vertaling van kulturele oorgang in Kgebetli Moele se Room 207
Hierdie artikel bespreek die kwessie van kulturele vertaling in &apos;n postapartheidsteks deur middel van die analise van taalgebruik, ruimte en diskoers om sodoende die kollig te laat val op kulturele oorgang in &apos;n samelewing waarin sosio-politieke aanpassings nuwe literêre kodes en simbole laat ontwikkel. Die diskussie ontwikkel rondom konsepte soos gender- en etniese identiteit of burgerskap, in &apos;n geografiese omgewing waarbinne multi- en transkulturele identiteite eindeloos betwis word. Die konsep van vertaling word ondersoek ten einde aan te toon hoe Moele se teks kulturele oorgang binne &apos;n postapartheid stedelike omgewing uitbeeld deur middel van &apos;n analise van die skrywer se omsetting van alledaagse ondervindings in die weefsel van sy teks. Die artikel ondersoek verder hoe die narratiewe stem die huidige multikulturele verdelings oorbrug ten einde kulturele verandering in sowel die Suid-Afrikaanse literatuur as die samelewing as geheel te belig. Die artikel bespreek die debat wat begin het met &apos;n artikel van Michael Titlestad (2007) wat in die "Sunday times" van 25 Maart verskyn het. In die artikel spreek hierdie kritikus ernstige bedenkings oor die teks uit. Sy kritiek word as vertrekpunt gebruik om die wye reeks moontlikhede wat fiksie bied te ondersoek by wyse van die tekstuele uitbeelding van die daaglikse ervaring van swart mense binne &apos;n postapartheid stedelike milieu.
Die sin as narratiewe kode in "Die uur van die idiote" deur Abraham H. de Vries
Author M.J. Prins
Source: Literator : Journal of Literary Criticism, Comparative Linguistics and Literary Studies 31, pp 77 –98 (2010)
In hierdie artikel word gefokus op die volgende aspekte van die sinshantering in "Die uur van die idiote" deur Abraham H. de Vries: woord- en fraseherhaling, enumerasie, weglating (ellips), woordorde, ritme, lengte en samestelling, en klankherhaling. Deur herhaling word die ironiese situasie waarin die karakters hulle bevind, gereleveer, asook hulle frustrasie en wedersydse magteloosheid. Enumerasie staan eweneens in diens van die ironie, meer bepaald ironie wat geskep word deur die teenstelling tussen materiële volheid en eksistensiële leegheid, asook van die feit dat die karakters verbruiksartikels is binne &apos;n metaforiese tronk waarin daar gebrek aan medemenslikheid is. Deur ellips word die sentrale karakter se ontnugtering gekommunikeer, asook die enigmaties-onsekere verhouding tussen hom en sy vrou, maar daarteenoor ook haar oortuiging dat liefde tóg nog tussen hulle moontlik is. Verder demonstreer dit die versaakliking van die mens. Woordordewysiging sluit aan by die paradigma van ontmensliking, maar dui ook op die oortuiging dat eksistensiële bevryding tóg moontlik is. Dit loop ook uit op &apos;n klimaks. Ritme staan in diens van die temas van ironie en eksistensiële ontreddering. Dit dien ook as emosionele kode vir die karakters se eksistensiële krisis. Sinslengte en -samestelling releveer &apos;n versteurde verhouding, asook eksistensiële gebondenheid; verder ook die soms magtelose sinisme van die sentrale karakter. Deur klankherhaling word die leser se aandag gevestig op begrippe wat vir die strekking van die verhaal belangrik is.
The sentence as narrative code in "Die uur van die idiote" ("The hour of the idiots") by Abraham H. de Vries
This article focuses on the following aspects of syntax in "Die uur van die idiote" by Abraham H. de Vries: word and phrase repetition, enumeration, omission (ellipsis), word order, rhythm, length and composition, and sound repetition. Through word and phrase repetition the ironic situation in which the characters find themselves is made relevant, as well as their frustration and mutual powerlessness. Enumeration also is an agent of irony, more specifically irony created by the contrast between material fullness and existential emptiness, as well as of the fact that the characters are consumer items inside a metaphorical prison in which there is a lack of humaneness. Through ellipsis the disillusionment of the central character is communicated, as well as the enigmatically uncertain relationship between him and his wife, contrasting with her conviction that love is still possible between them. It also demonstrates the objectification of the human being. Change in word order is connected to the paradigm of dehumanisation, but also indicates the conviction that existential liberation is after all possible. This also leads to a climax. Rhythm communicates the themes of irony and existential bewilderment. It also serves as an emotional code for the existential crisis of the characters. Sentence length and composition emphasise a disturbed relationship, existential imprisonment and the sometimes helpless cynicism of the central character. Through sound repetition the reader&apos;s attention is focused on concepts that are important for the meaning of the story.
Authorial intention and agency in Luke&apos;s Acts
Author E. Mkhatshwa
Source: Literator : Journal of Literary Criticism, Comparative Linguistics and Literary Studies 31, pp 99 –122 (2010)
This article affirms the presence of the intentional consciousness in texts which purport to depict reality or real events. Intentionality, in the context of this article, is not conceived as a pre-existing thought or idea, which precedes the text, but as something which inheres in the text and is produced in it. The Cartesian split between consciousness and being which the former conception enacts is here elided and authorial intention is seen as something which is reproduced in the processes of writing and interpretation. This distinction is significant because the main argument of this article is that authorial intention in texts that purport to depict real events and intervene in a particular socio-historical process for mobilisational purposes, leads to the production of a certain kind of text which deploys specific narrative strategies that consolidate its reading and rendering of events and reinforce narrative closures. These intentionally motivated closures are embedded in narrative strategies, which are seen as both necessary and imperative for the consolidation and legitimation of the message and to foreclose other readings. Very briefly, this article seeks to reinscribe the agency of the author in his/her intentional stance with regard to the text. It further shows how this agency is enacted within the world of the text.
Outeursintensie en handelingsrol in Lukas se Handelinge
Hierdie artikel bevestig die teenwoordigheid van intensionele bewussyn in tekste wat hulle ten doel stel om die werklikheid of werklike gebeure uit te beeld. In die konteks van hierdie artikel word intensionaliteit nie gesien as &apos;n reeds bestaande idee wat die teks voorafgaan nie, maar as iets wat in die teks gevestig is en wat in die teks tot stand kom. Die Cartesiaanse verdeling tussen bewussyn en syn wat deur die eersgenoemde siening vergestalt word, word hier nie erken nie, en outeursintensie word gesien as iets wat geproduseer en begryp word in die prosesse van skryf en interpretasie. Hierdie onderskeid is belangrik, aangesien die hoofargument in hierdie artikel is dat outeursintensie in tekste wat poog om die werklikheid of werklike gebeure uit te beeld en sodoende toetree tot &apos;n bepaalde sosiohistoriese proses vir doeleindes van mobilisasie, lei tot die produksie van &apos;n spesifieke tipe teks. In sodanige teks word spesifieke narratiewe strategieë ontplooi wat &apos;n bepaalde siening en weergawe van gebeure bevestig, waardeur die narratiewe uitkoms versterk word. Hierdie intensioneel gemotiveerde uitkomste is ingebed in narratiewe strategieë, wat as noodsaaklik en onontbeerlik beskou word vir die konsolidasie en legitimasie van &apos;n bepaalde boodskap asook vir die uitsluiting van ander lesings. Kortom, hierdie artikel wil die handelingsrol van die outeur binne sy/haar intensionele instelling in die teks herwaardeer. Die artikel toon ook aan hoe hierdie handelingsrol sigself binne die teks afspeel.
Songs about Zuma : revelations of divisions after democracy
Author M. Groenewald
Source: Literator : Journal of Literary Criticism, Comparative Linguistics and Literary Studies 31, pp 123 –146 (2010)
In February 2006, when he was Deputy President of the country, Mr Jacob Gedleyihlekisa Zuma appeared in the Supreme Court in Johannesburg to defend himself against charges of rape. The charge of rape by a woman known only as Khwezi against a powerful politician, popular with many trade unions and many ordinary folk, not only gave rise to one of the major media events in that year in South Africa, but also revealed divisions in society and in politics. While Zuma supporters sang in his defence and to his praise, activists against women abuse criticised Zuma. On the one hand, the supporters of Zuma defended him with reference to his moral integrity; they also stated that he was the popular choice for future president, while they ridiculed the futile actions of his enemies. On the other hand, the activists against women abuse attempted to highlight Zuma&apos;s behaviour as immoral and urged women to speak out against abuse. This opposition revealed new divisions in society at large, as will be shown in the analysis of the songs.
Liedjies oor Zuma: openbaring van skeidslyne na demokrasie
In Februarie 2006, terwyl mnr. Jacob Gedleyihlekisa Zuma Visepresident van die land was, het hy in die Hooggeregshof in Johannesburg verskyn om homself te verdedig teen &apos;n aanklag van verkragting. Die aanklag, aanhangig gemaak deur &apos;n vrou, slegs bekend as Kwezi, teen &apos;n sterk politikus, gewild by &apos;n groot aantal vakbonde en gewone landsburgers, het aanleiding gegee tot een van die grootste mediagebeurtenisse van daardie jaar en belangriker nog, het nuwe skeidslyne binne die bevolking en in die politiek aan die lig gebring. Terwyl Zuma-ondersteuners hom in hulle liedjies verdedig en prys, het aktiviste van geweld teen vroue Zuma in hulle liedjies gekritiseer. Aan die een kant het Zuma-ondersteuners sy morele integriteit voorgehou, dat hy die populêre keuse is as toekomstige president, en dat die pogings van sy vyande tevergeefs is. Aan die ander kant het die aktiviste van geweld teen vroue Zuma beskuldig van immorele gedrag en mishandeldes aangepor om hulleself hoorbaar te maak oor seksuele misdrywe. Hierdie tweestryd was die spits van nuwe skeidslyne in die gemeenskap, soos bewoord in die liedjies wat behandel word.
The Zimbabwean liberation war : contesting representations of nation and nationalism in historical fiction
Authors: I. Muwati, D.E. Mutasa and M.L. Bopape
Source: Literator : Journal of Literary Criticism, Comparative Linguistics and Literary Studies 31, pp 147 –173 (2010)
This article examines the array of macro and micro historical factors that stirred historical agency in the 1970s war against colonial settlerism as depicted in selected liberation war fiction. This war eventually led to a negotiated independence in April 1980. Historical fiction in the early 1980s is characterised by an abundance of fictional images that give expression to the macrofactors, while historical fiction in the late 1980s onwards parades a plethora of images which prioritise the microhistorical factors. Against this background, the article problematises the discussion of these factors within the context of postindependence Zimbabwean politics. It argues that the contesting representations of macro- and microfactors in historical fiction on the war symbolise the protean and fluid discourse on nation and nationalism in the Zimbabwean polity. Definitions and interpretations of nation and nationalism are at the centre of Zimbabwean politics, because they are linked to the protracted liberation war against colonialism and the politics of hegemony in the state. Macrofactors express and endorse an official view of nationalism and nation. On the other hand, microfactors problematise and contest the narrow appropriation of nation and nationalism by advocating multiple perspectives on the subject in order to subvert and counter the elite hegemony.
Die bevrydingsoorlog in Zimbabwe: botsende voorstellings van die nasie en nasionalisme in historiese fiksie
Hierdie artikel ondersoek die reeks makro- en mikrofaktore in die geskiedenis wat die sentiment teen die koloniste laat draai het soos dit in geselekteerde romans uit die bevrydingstyd uitgebeeld word. Hierdie oorlog het in April 1980 uiteindelik tot &apos;n onderhandelde skikking gelei. Historiese fiksie uit die vroeë tagtigerjare word gekenmerk deur &apos;n oorvloed fiksionele beelde van die makrofaktore, terwyl die fiksie uit die laat tagtigerjare en daarna &apos;n veelheid beelde van die mikrofaktore beklemtoon. Teen hierdie agtergrond bevraagteken die artikel die debat oor hierdie faktore binne die konteks van die Zimbabwiese politiek na onafhanklikheid. Ons betoog dat die botsende representasies van die makro- en mikrofaktore in die historiese fiksie oor die oorlog die veranderlikheid en vloeibaarheid van die diskoers oor die nasie en oor nasionalisme in Zimbabwe simboliseer. Definisies en interpretasies van nasie en nasionalisme staan sentraal in die Zimbabwiese politiek, omdat hulle verbind word met die uitgerekte bevrydingsoorlog en die politiek van staatshegemonie. Makrofaktore druk &apos;n amptelike beskouing van nasionalisme en die nasie uit en onderskryf dit ook. Andersyds problematiseer mikrofaktore die eng toeëiening van die nasie en nasionalisme, want dit druk veelvuldige perspektiewe op die onderwerp uit wat die hegemonie van die elite teenwerk en ondermyn.
Prinsloo versus Meyer versus die leser
Prinsloo versus, Adriaan Meyer : resensie
Author M.L. Crous
Source: Literator : Journal of Literary Criticism, Comparative Linguistics and Literary Studies 31, pp 177 –178 (2010)
Wat Koos Prinsloo betref, is daar twee kritici wat boeke oor sy werk geskryf het, te wete Riana Scheepers en Gerrit Olivier. Op p. 83 van Meyer se dramateks verwys hy na "jou mammie se tesis", synde &apos;n verwysing na Riana Scheepers en haar werk oor Prinsloo. Meyer gebruik egter nie net Scheepers se navorsing oor Prinsloo en sy geskryfdes vir sy drama nie, maar hy haal ook aan uit die werk van Prinsloo self, De Lange se intertekstuele gesprek met Prinsloo, asook Danie Botha, wat kritiek gelewer het op &apos;n vroeëre weergawe van hierdie dramateks. Dus - net soos by Prinsloo word die leser / kyker hier gekonfronteer met &apos;n uitgebreide korpus tekste en intertekste en is Meyer se teks &apos;n goeie voorbeeld van &apos;n postmodernistiese palimpses.
Groeipunte in die Afrikaanse digkuns
Versindaba 2009, Marlise Joubert : resensie
Author T.T. Cloete
Source: Literator : Journal of Literary Criticism, Comparative Linguistics and Literary Studies 31, pp 178 –179 (2010)
Versindaba wat gereeld in Stellenbosch gehou word, met die bundeling van die gedigte agterna deur Protea Boekhuis, het al &apos;n instelling geword wat die groeipunte in die Afrikaanse digkuns aandui.
Intieme afwesige : gedigte, Cas Vos : resensie
Source: Literator : Journal of Literary Criticism, Comparative Linguistics and Literary Studies 31, pp 180 –182 (2010)
Cas Vos is &apos;n bekende teoloog en akademikus van Pretoria. In sy werk neem die religieuse, kuns, liefde en erotiek &apos;n belangrike plek in. Hierdie elemente is grondbestanddele van die mistiek waarvan sy werk deurdronge is en waarmee hy soos sy groot voorganger, Sheila Cussons, &apos;n eiesoortige bydrae lewer tot die religieuse poësie in Afrikaans.
Elegie as Griekse digvorm
Vir Griekse fluite : vroeë Griekse elegiese poësie, W.J. Henderson : resensie
Source: Literator : Journal of Literary Criticism, Comparative Linguistics and Literary Studies 31, pp 183 –184 (2010)
Vir Griekse fluite: vroeë Griekse elegiese poësie is professor Henderson se tweede publikasie oor vroeë Griekse poësie. Die eerste, Op Griekse lier: vroeë Griekse liriese poësie (2004), het op die liriek as Griekse digvorm gefokus. Die onderhawige publikasie se fokus verskuif na die elegie as Griekse digvorm. Die outeur beskryf die werk as &apos;n sinchroniese ondersoek na die wesenseienskappe van die Griekse elegiese digvorm wat die werk van individuele digters of groepe digters aan die woord stel. Tog is daar ook spore van &apos;n diachroniese ontwikkelingsondersoek. Die outeur beskryf in die "Voorwoord" die teikenmark as "... steeds die klassikus, die literatuurwetenskaplike wat veral op genre fokus en die gevorderde student in klassieke of vergelykende literatuur; indien die gewone leser dit ook geniet of daarby baat vind, is dit &apos;n bonus".
Die liefde - "&apos;n duisend vorme"
Die huis van die digter en ander liefdesverhale, Hennie Aucamp : resensie
Author B. Van Der Merwe
Source: Literator : Journal of Literary Criticism, Comparative Linguistics and Literary Studies 31, pp 184 –186 (2010)
Sedert Hennie Aucamp in 1963 met die kortverhaalbundel Een somermiddag gedebuteer het, het meer as sestig publikasies uit sy pen verskyn. Hy is nie alleen een van die belangrikste kortverhaalskrywers in Afrikaans nie, maar verwerf ook bekendheid as skrywer van kabarettekste, as dramaturg, digter en akademikus.
Tafel vir twee, Ilse Van Staden : resensie
Author C.A. Breed
Source: Literator : Journal of Literary Criticism, Comparative Linguistics and Literary Studies 31, pp 187 –188 (2010)
Dat Ilse van Staden &apos;n vaardige skrywer is, is nie net duidelik uit die feit dat haar eerste digbundel, Watervlerk, in 2003 met die Eugène Marais- en Ingrid Jonker-pryse bekroon is nie. Dit is óók duidelik wanneer jy haar eerste prosabundel, Tafel vir twee, lees.
Woordman boei en amuseer
13 klutse kwyt - van Saambou tot die SAUK : werksherinneringe van dr. Anton, Anton F. Prinsloo : resensie
Source: Literator : Journal of Literary Criticism, Comparative Linguistics and Literary Studies 31, pp 188 –190 (2010)
Anton Prinsloo spin onvermoeid aan &apos;n indrukwekkende web van woorde. Ons het sy stem leer ken in die jare 1992 tot 2004, toe die radioprogram Wagwoorde elke Dinsdagaand op RSG gehoor is; die afgelope jare ontmoet ons hom weekliks in sy Volksblad-rubriek Taalkruie.
Source: Literator : Journal of Literary Criticism, Comparative Linguistics and Literary Studies 31, pp 193 –201 (2010)
Dancing in the Arms of the Shades - a song-poem for the guitar
Halala-halala, Kgosi Leruo Molotlegi! Re eme fa kae Aforika Borwa / Wees gegroet, Kgosi Leruo Molotlegi!
Waar staan ons Suid-Afrika
Grens : kortverhaal
Author H. Prins
Source: Literator : Journal of Literary Criticism, Comparative Linguistics and Literary Studies 31, pp 203 –206 (2010)
Dis so warm dat hy amper nie kan asem kry nie. En tog is hierdie &apos;n sagte landskap. In Ovamboland het hy nog nie &apos;n enkele klip gesien nie. Tussen die groot plat ooptes vol sagte, wit sand is daar af en toe shonas water omring deur makalanipalms wat poskaartmooi is.