Gedraaide testikels - testikulêre torsie: oorsake, simptome en behandeling - Siektes - 2021
Testikulêre torsie verwys na 'n stylrotasie van die testikel en spermatiese koord om die lengte-as. Op 'n ander manier word gesê dat die testikel gedraai het. Babas, kinders en adolessente word gereeld aangetas deur die skielike begin en soms dramatiese simptome, wat die verlies van een of albei testikels kan beteken. As daar ernstige erge pyn op die testikels en in aangrensende gebiede voorkom, is onmiddellike optrede nodig. In die geval van hierdie urologiese noodgeval, moet chirurgie binne 'n paar uur plaasvind.
nota: Die neonatale testikulêre torsies het 'n spesiale posisie (veral met betrekking tot simptome, diagnose en behandeling) en word nie in die volgende artikel oorweeg nie.
Testikulêre torsie is 'n akute draai van die testikels (testis of testiculus) en spermatiese koord (funiculus spermaticus) om die lengte-as. Die resultaat is 'n verminderde bloedvloei of 'n volledige onderbreking van die bloedvloei binne die skrotum (skrotum). In die meeste gevalle verskyn 'n akute skrotum (erge pyn, testikelswel en rooiheid van die testikels) en ander simptome baie vinnig.
Aangesien daar gewoonlik binne enkele ure (gemiddeld ses tot agt uur) na draaiing die risiko bestaan ​​vir testikelweefselnekrose (nekrose), is dit 'n urologiese noodgeval. Onmiddellike behandeling is noodsaaklik om orgaanverlies te voorkom.
Testikulêre torsie kan aan een of albei kante en in beginsel op enige ouderdom voorkom. Seuns tussen die ouderdomme van twaalf en agtien word egter die meeste aangetas. Daar is ook 'n toename in die eerste lewensjaar, veral by pasgeborenes.
Tipies verskyn baie erge testikelpyn, 'n eerste teken van 'n akute skrotum. Die pyn kan in die onderbuik en liesarea uitstraal. Die testikels en ander gebiede is baie sensitief vir druk en beweging. In die verdere verloop ontwikkel swelling en rooiheid of donkerrooi verkleuring.
Afhangend van die erns, kan gepaardgaande simptome soos naarheid en braking, sweet en vinnige hartklop (tagikardie) voorkom. In uiterste gevalle is daar 'n bloedsomloopskok.
In sommige gevalle kan die tipiese pyn in die area van die testikels ook nie afwesig wees nie en kom die pyn slegs in ander gebiede voor. Dit is een van die redes vir die taamlik gereelde en ernstige komplikasies. As 'n torsie met onderbreking in die bloedtoevoer nie vinnig genoeg behandel word nie, kan onvrugbaarheid en dood van die betrokke testikel voorkom. Die testikel moet dalk verwyder word.
Die omvang en tydsduur bepaal die erns van die gevolge, waardeur 'n onvolledige verdraaiing, waarin slegs die veneuse bloedvloei aangetas word en skrotale edeem ontwikkel, verskil van die verloop van 'n volledige onderbreking van die bloedvloei (volledige torsie). In ongeveer 'n derde van diegene wat geraak word, kom herhaalde onvolledige torsikulêre torsie met tydelike simptome voor voordat 'n volledige draai. Volledige draai lei direk tot 'n iskemiese testikulêre infarksie.
Daar word aanvaar dat die oorsaak van testikulêre torsie 'n abnormale interne mobiliteit van die testikel en die suspensie daarvan is - as gevolg van verskillende anatomiese afwykings, soos 'n opwaartse fiksasie van die vaginale tunica (testikulêre vaginale membraan). 'N Ander bekende afwyking is die sogenaamde Bell Clapper-anomalie met 'n gepaardgaande dwarsposisie van die testikel, aangesien daar geen reëlmatige verankering tussen die klierligament (gubernaculum testis), testis en epididymis is nie.
In mediese kringe word verskillende vorme onderskei, afhangende van die ligging van die draai. Die algemeenste vorm is intravaginale torsie, wat tipies aangetref word by seuns met ononderbroke testikels (behoue ​​testikels) na die ouderdom van tien. Ekstravaginale torsies kom byna uitsluitlik by pasgeborenes voor. Hierdie vorm kom ook gereeld voor voor puberteit voor. Mesorchiale torsie in die ontwikkeling tussen die testikels en epididimis is baie skaars.
In die geval van onbedoelde testikels en 'n vertraagde verskuiwing in die skrotum (testikels te laat neerdaal), is daar in beginsel 'n groter risiko vir draai. Daar is ook 'n verhoogde risiko vir slinger-testikels in die kinderjare. Die testikel is gewoonlik in die regte posisie, maar onttrek tydelik in die inguinale kanaal onder sekere irritasietoestande.
In seldsame gevalle kan trauma, soos ongelukkige bewegings tydens oefen of speel, veroorsaak dat die testikels draai.
Aangesien die erge pyn gewoonlik skielik voorkom, kan die meeste van diegene wat geraak word presies onthou wanneer die simptome die eerste keer verskyn het. Dit gee reeds 'n belangrike wenk in die pasiëntopname in soverre dit moontlik is. Die kliniese ondersoek, ideaal met urologiese kundigheid, toon gewoonlik ernstige drukpyn as u die aangetaste liggaamsstreke palpeer.
As die pyn toeneem wanneer die testikel opgelig word of onveranderd bly (negatiewe Prehn-teken) en die sogenaamde Kremaster-refleks (stimulus-geïnduseerde testikel-opheffing) nie geaktiveer kan word nie, is dit verdere leidrade in die diagnose.
'N Betroubare diagnose is slegs moontlik deur addisionele ondersoekmetodes te kombineer. Dit bevat hoofsaaklik ultraklankondersoeke van die testikels, waarin strukturele veranderinge moontlik sigbaar gemaak kan word. Spesiale ultraklankmetodes, soos kleur Doppler of dupleks sonografie, maak dit moontlik om die bloedvloei te bepaal. Die resultate kan egter nie altyd duidelike stellings lewer nie.
Diagnose is veral moeilik by pasgeborenes en kleuters en in die teenwoordigheid van ongevraagde testikels of abdominale testikels. As die torsie nie met sekerheid uitgesluit kan word nadat die ondersoeke uitgevoer is nie, moet 'n operasie met testikulêre blootstelling so gou moontlik uitgevoer word.
Gereelde differensiële diagnoses wat tydens die ondersoek in ag geneem moet word, sluit in torsie van aanhangsels van die testikels en epididimis (hidatiede torsie), epididimitis (epididymitis) en testikulêre gewasse.
Aangesien onmiddellike behandeling van groot belang is vir die moontlike mate van orgaanbeskadiging, kan onder sekere omstandighede die oorbrugging deur 'n spesialis omgekeer word (handmatige aanhouding). As hierdie maatreël suksesvol is, moet die simptome onmiddellik ontbreek. Maar geensins lei al die stappe en die geselekteerde draairigtings tot sukses nie. In elk geval moet 'n testikel binne 24 uur ontbloot word, waarin die testis gewoonlik ook vas is (orchidopexy).
Die algemene aanbeveling is 'n oop chirurgiese opsporing binne die eerste ses uur indien moontlik. Tydens die prosedure word waargeneem of die weefsel herstel. As die prosedure suksesvol is, is die testikels gewoonlik vas. In die geval van eensydige torsie word die tweede gesonde testikel dikwels terselfdertyd vasgemaak om verdere draai te voorkom. Dit is belangrik om daarop te let dat fiksering die risiko van herhalende torsie verminder, maar dit nie uitgesluit word nie.
Chirurgiese blootstelling aan testikels word reeds aanbeveel as vermoed word dat testikulêre torsie is, of as daar betroubare bewyse is van herhaalde onvolledige kinkels (intermitterende torsies). As laasgenoemde die geval is, moet fiksasie ook in die nie-akute toestand plaasvind.
As nekrose aan die ander kant nie vermy kan word tydens die operasie nie en die diagnose bevestig word, moet die testikel verwyder word (ablatio testis). In beginsel kan 'n testikulêre prostese gebruik word.
Naturopatiese en alternatiewe behandeling
Aangesien testikulêre torsie 'n ernstige gebeurtenis en 'n noodgeval is, moet u nood- of spesialis-mediese sorg altyd onmiddellik gewaarborg word. Dit is die enigste manier om 'n potensiële en vinnige verlies van een of albei testikels te voorkom.
Na konvensionele behandeling, kan homeopatie en verskillende naturopatiese behandelings soos Bach-blomterapie selfgenesing ondersteun. (jvs, cs)
Duitse vereniging vir pediatriese chirurgie (DGKCH) en Duitse vereniging vir urologie (DGU): S2k-riglyn: akute skrotum in die kinder- en tienerjare. Vanaf Augustus 2015. AWMF-register no. 006/023, awmf.org
Günther, Patrick en Rübben, Iris: Akute skrotum in die kinder- en adolessensie, in: Deutsches Ärzteblatt International, Jaargang 109/2012, Uitgawe 25, pp. 449-458, aerzteblatt.de
Eissler, Manfred et al .: Leer uit foute: Testikulêre torsie, in: Ärzteblatt Baden-Württemberg, uitgawe 08/2009, pp. 330-331, aerztekammer-bw.de
AMBOSS verwysings- en kenniswerk vir dokters: testikulêre torsie (verkrygbaar: 03.07.2019), amboss.com
ICD-kodes vir hierdie siekte: N44.0ICD-kodes is internasionaal geldige koderingskodes vir mediese diagnoses. U kan bv. in doktersbriewe of op ongeskiktheidsertifikate.