Avarice - wat is sonde, hoe om dit te ontslae te raak - Sielkunde en Psigiatrie - 2019
Avarice is 'n persoonlikheidseienskap, wat deur aksies geopenbaar word, aangesien die begeerte om winsgewendheid te bevredig, beskou word as 'n sondige passie, verteenwoordig in Ortodoksie, wat lei tot die versterking van alle ander, die oorskadu van die verstand en die verdwyning van die geloof. Maar liefde vir geld is ook belangrik in die alledaagse lewe sonder 'n godsdienstige hoek en word dikwels vervang deur meer moderne eweknieë, wat een van die kante van 'n gegewe persoonlike gehalte weerspieël. Dit kan dus gierigheid wees om jou rykdom of stinginess te deel wanneer jy betaal vir iets, gierigheid en 'n voortdurende begeerte om te red. Dit is die vrees om jou eie spaargeld of dinge te verloor, maar nie die standaard waarskuwing wat inherent is aan alle mense nie, maar 'n oormatige gevoel vir dinge meer as geestelike lot, verhoudings, selfverwesenliking en selfbeeld.
Al hierdie is net 'n ander vorm van begeerte om meer en meer voordele te kry, terwyl die kwaliteit van geld, die liefde van geld altyd net negatief optree. Vir ander kan dit belaai word met hul eie verliese of die onvermoë om met so 'n persoon sake te doen. Vir die persoonlikheid self, is die begeerte om die gevoel van honger met materiële voordele voortdurend te versadig, die ontwikkeling van 'n gevoel van patologiese afguns, vergelyking met ander deur middel van materiële prestasies, eerder as persoonlike eienskappe en die ewige gevoel van gebrek aan dors omdat dit onmoontlik is om alles op materiële en finansiële vlak te kry.
Die basis vir die manifestasie van die liefde vir geld in die persoon is altyd 'n goeie selfvermoë en selfverhouding, en die liefde vir geld is slegs 'n manier om allerhande begeertes van die ego te vervul. Tog glo die meeste godsdienste dat bedrog die wortel van alle boosheid is, omdat dit ons dwing om die verlossing van die siel en die ontwikkeling van menslike, menslike eienskappe te vergeet.
In die konteks van die oorspronklike is daar minder en minder sprake van liefde, die konsep self is verplig deur sy oorsprong en gebruik vir godsdienstige beginsels, en in sosiale aangeleenthede word die oriëntasie na die materiële kant geaktualiseer, waar dit voordelig is om sondige prosesse te verduister deur te hernoem. Die sielkundige motivering van die begeerte om die materiaal aan te vul, is redelik natuurlik en in baie sielkundige konsepte vorm die basis vir die vorming van ander persoonlikheidstrukture. Die behoeftes van die piramide en die teorie van basiese sekuriteit sê dat slegs nadat die probleme van die materiaalvlak gesluit is, 'n persoon iets op die sielkundige kan produseer of verander, anders sal die oorlewingsprogram, wat die basis is, geaktiveer word.
Die negatiewe persepsie van die begeerte vir deurlopende verryking word nie verklaar deur die begeerte om te besit nie, maar deur die basiese vereiste vlak te versadig, soek 'n persoon nie maniere om sy eie persoonlikheid en siel te ontwikkel nie, met die klem op die akkumulasie van die materiaal. Hierdie proses is eindeloos en daar is geen oomblik van prestasie as sodanig, waar prestasie voor die hand liggend sal wees nie, aangesien nuwe begeertes ontstaan ​​as dinge verkry word. Die verkoopsbedryf bied elke dag nuwe maniere om geld te belê.
Daar moet op gelet word dat die liefde, as 'n persoonlikheidseienskap, nie in verband met die objektiewe data van die hoeveelheid geld voorkom nie, d.w.z. hang nie af van die werklike kant van welsyn nie. Dit is 'n interne behoefte om te hê, gierigheid vir die opgehoopte, die onvermoë om te deel of deel met geld. Dit kan beide onder ryk mense manifesteer, vir wie dit onmoontlik is om 'n bietjie te gee aan 'n bedelaar en onder die armoede, maar wie hul geluk net in geld of nuwe verkrygings sien.
Baie probeer om hul obsessie met geld, die teenwoordigheid van edele motiewe te regverdig en hul optrede te verduidelik deur ander omgee, as hulle net hul innerlike bedrog bedek. So ook diegene wat openbare bydraes verberg wat deur alle werknemers betaal word, met die argument dat dit nodig is om die gesin te voed, of so is diegene wat agter die kinders wegkruip, gratis reis nodig. Nie regtig om voordele te hê nie. Daar is baie voorvereistes vir die verkryging van voordele of bloot nie eie geld spandeer nie.
Die konsepte van opregte hulp en gevierde weldadigheid word uitsluitlik geskei in die kerk, wanneer die huidige samelewing vir die doel van ekonomiese ontwikkeling en individuele ontwikkeling en verryking van almal net meer en meer die konsepte verwar, rykdom aan 'n kultus verhoog en selfs 'n maatstaf om die status van 'n persoon as persoon te meet.
Hoe meer die waarde van die menslike persoonlikheid verlore gaan, die manifestasies van sy vryheid en uniekheid as sodanig, hoe minder die manifestasie van individualiteit en die algemene begeerte om jouself te ken, hoe meer word deur die uiterlike geopenbaar. Deesdae het 'n mens 'n hele paar idees oor sy eie siel en wat dit vol is, niemand oefen geestelike austerities, praktyke, doen nie selfkennis nie, selfs selfvolheid word iets supernormaal, dit word geleer en gemotiveer. In so 'n samelewing is daar geen geleentheid om jouself deur die buitewêreld voor te stel nie, wat beteken dat slegs die materiaal as selfuitdrukking dien, en liefde vir dit lyk as 'n vervanging vir ware liefde vir jouself.
Avarice in ortodoksie
Die sonde van liefde vir geld in Ortodoksie is een van die ernstigste misdade van die geloof, aangesien dit direk die tweede kerklike voorskrif oortree om nie rykdom te aanbid nie. Traksie na die onversadigbare toename in materiële goedere word geïnterpreteer as die afgode dien of die feit dat 'n man deur 'n duiwel, 'n bose entiteit bestuur word, en sy siel verder van die regverdige pad lei. Die teenoorgestelde kenmerk, aangemoedig in 'n godsdienstige konteks, is deugd wanneer 'n persoon die laaste kan gee of die klein dingetjie wat aan die behoeftiges beskikbaar is, kan deel.
Baie tekste praat van die liefde van geld as 'n lyn wat dit moontlik maak om na verryking te streef, is afsonderlike gode, wat al hoe meer krag in die wêreld inneem. Kerktekste waarsku die onmoontlikheid van diens en van God en geld, plaas liefde vir geld as afgodery, en verhoog die geld van geld op dieselfde vlak as 'n enkele godheid. Dit wys hoe sterk die begeerte na akkumulasie of gierigheid in afskeiding die menslike siel beïnvloed, wat dan die keuse van die pad en die ontwikkeling van die hele lewenspad beïnvloed.
Die ontleding van die liefde van geld, wat 'n sonde, die uitwerking daarvan op 'n mens kan gebaseer wees op die woorde van die heiliges, wat hom die mees fundamentele van alle boosheid op aarde genoem het. So het selfs die eerste mense besluit om 'n appel te hê, Lucifer, 'n engel wat besluit het om vryheid te hê en alle ander gelykenisse uit die Bybel, verstaan ​​dat die strewe na die oorbodige in wêreldse begrip lei tot die verdwyning van die geestelike lewe wat tot geloof in die konteks lei. Afgesien van die belangrikheid om tyd op gebed te spandeer, kan mense meer ure aan die werk spandeer, nie diegene in nood soek nie, op soek is na nuwe maniere om bedrogspul en onwettige verdienste te gebruik, selfs om te besoek, kan hul eie wins bereken. Daar is geen verbod op 'n ryk en selfs luukse lewe nie, veroordeel slegs die gedrag wanneer geld aan die voorpunt gestel word en met God meeding, en breek die hoofgebod.
Die algemeenste oorsake wat lei tot die opkoms van sluwe, selfs onder diep godsdienstige Christene, is baie sosiaal en sielkundig verduidelikbare prosesse. Onder die belangrikste is onsekerheid, gebrek aan stabiliteit en die vermoë om versekering te verseker vir 'n onvoorsiene gebeurtenis. Dit evalueer die gebrek aan basiese veiligheid, verswakte sielkundige trauma in die kinderjare of gebrek aan geloof in verlossing deur God in die hede.
Oormatige begeerte na geld is 'n effektiewe uitdrukking van wantroue teenoor God en sy krag, om hom van enige probleme te red. Veral gevaarlik is die manifestasie van hartseer onder mense wat deur hulle professionele oriëntasie aangewys word om mense te help, te ontwikkel en op die geestelike pad te stel. Daar is dus dokters wat onnodige toetse en operasies voorskryf wat dwelms dikker maak as die nodige eweknieë. Die onderwysers gee dus goeie grade, begelei deur persoonlike gewin, sonder om te dink aan die gevolge van daardie persoon se aktiwiteite en baie ander spesialiste.
Diegene wat vir hulself 'n steeds groter onderdompeling in die versorging van die materiaal sien, moet die hoofpunte vind wat help om terug te keer na die geestelike pad en om verloëning te verloën. Die eerste ding wat help om so 'n obsessie te hanteer, is geloof. Vir diegene wat in enige godsdienstige tradisie is, is dit 'n direkte geloof in God en sy hulp, dat alle toetse vir iets gegee word, en net die Almagtige weet uiteindelik watter pad die beste is vir 'n persoon om te gaan.
Om net oor die hede te dink, sonder om te probeer om armoede of probleme in die toekoms te voorkom, en nie om geld te spaar nie, is 'n geestelike praktyk, wat beide in godsdienstige tekste as in sielkundige teorieë aangedui word. Diegene wat ateïste is, word aanbeveel om die gebeure van hul lewens te onthou, wanneer dit moeilik of stukkies van die biografie van ander mense is wat probleme en armoede oorkom.
Onsekerheid oor môre kan aanleiding gee tot 'n neurotiese begeerte na gierigheid, hoarding en alles probeer tel. Hoe meer gemoedsrus en voorspelbaarheid tot lewe gebring word, hoe sterker word die innerlike ondersteunings, hoe minder take sal op materiële redding geplaas word. 'N Persoon wat verstaan ​​wat hy in staat is en dat hy uit enige situasie sal kom, skud minder en bring materiële dinge aan die kultus op, omdat hy weet dat die regte skat verteenwoordig word deur mense wat op die regte oomblik kan help.
Die idee van die eindigheid van die lewe en die feit dat die dood krities kan kom, sluit jou ook in om jou aksies en aspirasies te oorskat. Vir gelowiges is dit noodsaaklik om by die laaste oordeel te antwoord, waar hulle as sondaars geoordeel sal word vir die oortreding van die tweede gebod. Hierdie opsie hou voortdurend vrees en beskerm teen roem, maar daar is 'n meer lojale vorm, sonder intimidasie. Wanneer elke keer verstaan ​​word dat die lewe kan eindig, is die aantal minute wat deur die tyd gemeet word, taamlik klein, ware waardes begin verskyn, soos die omhelsing van 'n geliefde, die oorweging van die sonsondergang of die oordrag van hulle waardevolle kennis vir toekomstige geslagte. Dit is juis die nabyheid van die dood en die eindigheid wat dit nugter maak en dit moontlik maak om te verstaan ​​dat slegs die materiaal nie saam met jou geneem kan word nie en nie as 'n herinnering aan jouself gelaat sal word nie, aangesien Daar bly meestal stories, legendes, verhale voortspruitend uit die werklike menslike lewe.
Versprei aalmoese en voer ander weldoeners uit, selfs al word dit met geweld daartoe verbind om uiteindelik uiteindelik 'n vermindering van wanhoop te veroorsaak. Eerstens is jammer vir die spandeer verlore, en dan kom vreugde uit die goeie in ruil vir die denkbeeldige vreugde van geld. Dit kan 'n nuwe passie word - om alles wat verdien is te versprei om die vreugde van ander te sien, meer as hul eie te verhit. Jy kan terselfdertyd soberheid opstel - verdien net om lewe te ondersteun en behuising te bied, en alles wat bo of verdeel of ophou werk, bevry hierdie tyd vir geestelike praktyke, kommunikeer met die familie en sorg vir die wêreld om.
Kyk na die video: Die Mannheim Sage deur Lerina Erasmus (Augustus 2019).
Sielkundige hulp aan onkologiese pasiënte
Copyright 2019 \ none \ Hebsug