Diskreditering van die Bybelse boodskap: Dit het ‘n moderne neiging geword om die Bybel as die geïnspireerde Woord van God te verwerp deur dit te reduseer na die vlak van ‘n menslike geskrif wat na bewering vol teenstrydighede en mitologiese verhale is. Geen Bybelse profesieë oor die eindtyd word letterlik aanvaar nie – dus ook nie profetiese boeke soos Daniël, Sagaria en Openbaring nie. Teoloë wat só onverskillig en subjektief met die Bybel omgaan deur alles te vergeestelik, te allegoriseer of histories te verklaar, word antichiliaste of preteriste genoem. Die meeste van hulle beweer dat alle sg. eindtydse profesieë oor goddelike oordele, die Antichris en die groot verdrukking in die eerste eeu tydens die bewind van Nero en die verwoesting van Jerusalem vervul is. Vir hulle het die letterlike boodskap van die Bybel tot ‘n groot mate verval – ook die talle profesieë oor Israel se eindtydse herstel. Geen wonder nie dat baie van hulle voortgaan om die Bybel af te takel deur ook ander leerstellings te bevraagteken en selfs te verwerp, soos bv. die Here Jesus se Godheid, sy opstanding uit die dood en die betekenis van sy kruisdood. Hiermee saam word Bybelse moraliteit ook nie ernstig opgeneem nie, maar as tydgebonde riglyne vir mense in historiese tye bestempel. Op hierdie manier “bevry” die postmoderne mens homself om vrye teuels aan sy vleeslike hartstogte te gee en selfs ook gruwelike sondes soos dronkenskap, owerspel en homoseksualiteit goed te praat.
Daar is geen Christelike koninkryk wat tydens die kerkbedeling aan enige nasie belowe kan word nie, omdat hulle almal deel van die huidige, bose wêreld en sy humanistiese instellings is. Selfs die ware Christene moet hulleself nie in die eindtyd voorberei om die koninkryke van die wêreld oor te neem nie, maar om die komende oordele van die verdrukking deur middel van die wegraping te ontvlug. Hierna sal hulle voor die regterstoel van Christus verskyn om genadeloon te ontvang (2 Kor. 5:10). Wederkomsprediking is egter totaal afwesig by die transformasiebyeenkomste, omdat die uitstorting van goddelike oordele lynreg in botsing is met hulle koninkryksvisie vir die laaste dae.
Ná die verdrukking sal Christus terugkeer om sy vyande te oordeel en die koninkryke van die wêreld op sy skouers te neem (Op. 11:15; 19:11-21). Sy heiliges sal dán eers saam met Hom regeer – nie nou al nie (Op. 2:25-27).
Dan is daar dié predikers wat wél ‘n saligmakende geloof in die Here Jesus het, alhoewel daar baie aspekte van God se raadsplan is wat hulle glad nie reg verstaan nie. Weens hulle onkunde oor sake soos die einde van die kerkbedeling, die wegraping, die oordele van God tydens die verdrukking, die Antichris en valse profeet, die wederkoms van Christus en die vrederyk daarna, raak hulle soms by ‘n totaal verkeerde eskatologie en koninkryksvisie betrokke, asook by die transformasiebeweging en sy geassosieerde ekumeniese beweging. Ons moet versigtig wees om nie sulke broeders as Christene te verwerp indien hulle ‘n getuienis van wedergeboorte het en werklik die Here Jesus eer en dien nie. Dit is egter ons plig om ter wille van die waarheid standpunt teen hulle verkeerde beskouings oor ander sake in te neem. Ons kan nie toekyk hoedat duisende mense agter verkeerde leringe oor die kerk se doel en roeping, asook oor die eskatologie, weggelok word nie.
Baie teleurgesteldes merk op dat Angus nie, soos Paulus, die volle raad van God aan sy derduisende volgelinge verkondig nie. Dit is insiggewend, want indien hy dit wel sou doen, sou hy in konkrete terme veel meer vir God kon bereik het as wat nou die geval is. Ten spyte van sy aansien, kan hy nie eers naastenby in dieselfde asem as ‘n herlewingsprediker soos Andrew Murray genoem word nie. Dit is inderwaarheid hoogs te betwyfel of dit wat hy ‘n herlewing noem, werklik kwalifiseer om só beskryf te word.