"In die literatuur is 'n anthologie 'n reeks werke wat in 'n enkele volume versamel word, gewoonlik met 'n verenigende tema of onderwerp. Hierdie werke kan kortverhale, opstelle, gedigte, lirieke of toneelstukke wees, en word gewoonlik deur 'n redakteur gekies of 'n klein redaksie. Dit moet opgemerk word dat as die werke wat in die volume gemonteer is almal deur dieselfde skrywer is, die boek meer akkuraat beskryf word as 'n versameling in plaas van 'n antologie.
Antologieë word tipies rondom temas gereël in plaas van outeurs.
Antologieë was baie langer as die roman, wat nie vroeg in die 11de eeu as 'n duidelike literêre vorm voorgekom het nie. Die "Classic of Poetry" (alternatief bekend as die "Book of Song") is 'n anthologie van Chinese digkuns wat tussen die 7de en 11de eeu vC opgestel is. Die term "antologie" self kom uit Meleager of Gadara's Anthologia ('n Grieks woord wat beteken 'n versameling blomme of krans), 'n versameling gedigte gebaseer op 'n tema van poësie as blomme wat hy in die 1 ste eeu gemonteer het.
Die 20ste eeu
Terwyl anthologieë voor die 20ste eeu bestaan ​​het, was dit die hedendaagse uitgewery wat die anthologie as 'n literêre vorm in sy eie gebring het. Die voordele van die antologie as 'n bemarkingsapparaat was volop:
Nuwe skrywers kan gekoppel word aan 'n meer bemarkbare naam
Korter werke kan versamel en makliker gemaak word
Ontdekking van skrywers met soortgelyke style of temas lok lesers op soek na nuwe leesmateriaal
Terselfdertyd het die gebruik van anthologieë in die onderwys traksie gekry, aangesien die blote volume literêre werke wat nodig is vir selfs 'n basiese oorsig gegroei het tot groot proporsies.
Die "Norton Anthology", 'n mammoet boek, versamel stories, opstelle, poësie en ander geskrifte van 'n wye verskeidenheid outeurs (kom in baie uitgawes oor spesifieke streke [bv. "The Norton Anthology of American Literature"]), wat in 1962 van stapel gestuur is. en het vinnig 'n stapelvoedsel van klaskamers regoor die wêreld geword. Die antologie bied 'n wye of ietwat vlakse oorsig van literatuur in 'n relatief kort formaat.
Die Ekonomie van Antropologieë
Antologieë handhaaf 'n sterk teenwoordigheid in die wêreld van fiksie. Die beste Amerikaanse reeks (bekendgestel in 1915) maak gebruik van bekende redakteurs uit spesifieke velde (byvoorbeeld, "The Best American Nonrequired Reading 2004", geredigeer deur Dave Eggers en Viggo Mortensen) om lesers te lok na kort werke waarvan hulle onbekend is.
In baie genres, soos wetenskapfiksie of misterie, is die anthologie 'n kragtige instrument om nuwe stemme te bevorder, maar dit is ook 'n manier vir redakteurs om geld te verdien. 'N Redakteur kan 'n uitgewer uitstippel met 'n idee vir 'n antologie en moontlik 'n vaste verbintenis van 'n hoëprofiel skrywer om by te dra. Hulle neem die voorskot wat hulle gegee het en maak stories van ander skrywers in die veld op, en bied hulle 'n vooruit-en-eenmalige betaling (of soms geen vooruitbetaling maar 'n gedeelte van die tantième).
Wat ookal oorbly wanneer hulle die stories bymekaarmaak, is hul eie fooi vir die redigering van die boek.
Voorbeelde van Antologieë
Antologieë tel onder sommige van die mees invloedryke boeke in die moderne literêre geskiedenis:
"Gevaarlike Visies ", geredigeer deur Harlan Ellison. Gepubliseer in 1967, het hierdie anthologie van stapel gestuur wat nou die "New Wave" van wetenskapfiksie genoem word, en was instrumenteel in die totstandkoming van wetenskaplike fiksie as 'n ernstige literêre onderneming en nie dom stories wat op kinders gerig is nie. Met stories wat van sommige van die mees talentvolle skrywers van die tyd versamel is, en 'n onbesliste benadering tot uitbeeldings van seks, dwelms of ander volwasse temas, was die anthologie op baie maniere baanbrekend. Die stories was eksperimenteel en uitdagend en het vir ewig verander hoe wetenskapfiksie beskou word.
"Georgiese Poësie" , uitgegee deur Edward Marsh. Die vyf oorspronklike boeke in hierdie reeks is tussen 1912 en 1922 gepubliseer, en het die werke van Engelse digters versamel wat deel was van die generasie wat tydens die regering van King George V (begin 1910) gestig is. Die anthologie het in 1912 as 'n grap begin op 'n fees. daar was 'n doolhof vir klein boeke van poësie, en die partytjiegangers (insluitend toekomstige redakteur Marsh) het die idee bespot, wat daarop dui dat hulle iets soortgelyks doen. Hulle het vinnig besluit die idee het werklike verdienste, en die antologie was 'n keerpunt. Dit het getoon dat deur 'n groep in 'n 'handelsmerk' te versamel (alhoewel die term nie op daardie wyse gebruik is nie) groter kommersiële sukses behaal kon word as om alleenlik te publiseer.
"Literatuur van Misdaad ," geredigeer deur Ellery Queen. Koningin, die pseudoniem van neefs Daniel Nathan en Emanuel Benjamin Lepofsky, het hierdie merkwaardige anthologie in 1952 saamgestel. Nie net het dit misdaadfiksie uit die goedkoop paperbacks verhef in die gebied van "literatuur" nie (slegs deur aspirasie) deur selfbewustelik stories in te sluit deur bekende skrywers wat nie normaalweg as misdaadskrywers beskou word nie , insluitende Ernest Hemingway, Aldous Huxley, Charles Dickens, John Steinbeck en Mark Twain.