Geen mens het mag oor die dag van sy dood nie. Dit geld ook vir iemand wat selfmoord pleeg, want wat as die poging onsuksesvol is? Buitendien kies die slagoffer nie wanneer hy sy laaste asem uitblaas nie.
Met Jesus was dit anders. Hy het mag oor sy eie lewe en dood gehad. Die manier waarop Jesus gesterf het illustreer dit. Mense wat gekruisig is het verdrink en versmoor, as gevolg van water en bloed wat opgebou het in hulle longe. Onder die gekruisigde se voete was daar ‘n hout blokkie, sodat sy arms nie die volle gewig van sy liggaam sou dra nie. Om sy diafragma te vergroot en asem te kry sou die persoon homself met sy bene opstoot. Voordat die slagoffer gesterf het, sou hy sy borskas oopmaak en sy kop optel vir nóg ‘n asem. Maar hy het dan sy laaste asem uitgeblaas en outomaties sou sy kop vooroor buig.
Hier is dit belangrik om te onthou dat Jesus God en mens is. Daar is sekere dinge wat Jesus in sy Godheid doen wat Hy nie in sy menslikheid doen nie. As God is Hy byvoorbeeld altyd met ons (Matteus 28:20), terwyl Hy as mens in die hemel is (Johannes 14:2-3). As God weet Hy alles, maar as mens het Hy nie die tyd van sy wederkoms geken nie (Markus 13:32). Die mens se liggaam sterf sonder dat sy siel sterf. En net so het Jesus in sy menslikheid gesterf, sonder dat sy Goddelike natuur gesterf het. As God kan Hy immers nie sterf nie (1 Timoteus 6:16).
Toe Jesus hier gesterf het, was daar weer lig. Ons onthou dat Hy voor sy dood tot sy “God” geroep het (v.46), omdat Hy geen sin van sy Vader se nabyheid gehad het nie. Maar nou, wanneer Hy sterf, roep Hy weer tot sy “Vader” (Lukas 23:46). Soos Jesus, kan Christene weet dat die lig weer sal skyn – selfs na die donkerste nag.
Die God-verlatenheid van die kruis. Dit was verby. Jesus sou nie weer deur sy Vader verlaat word nie.
Die sondes van mense in die Ou Testament. Ons wonder partykeer hoekom God Dawid se egbreuk en moord oorgesien en vergewe het. Die waarheid is dat dit nie oorgesien is nie. God het geweet dat Dawid se sonde aan die kruis gestraf sou word. Paulus sê: “Hom het God voorgestel in sy bloed as ‘n versoening deur die geloof, om sy geregtigheid te bewys deurdat Hy die sondes ongestraf laat bly het wat tevore gedoen is onder die verdraagsaamheid van God.” (Romeine 3:25).