Maart 2017 – Trommeltjie
Maart 23, 2017 trommeltjies
Maart 20, 2017 Maart 20, 2017 trommeltjies
Ek het n ding oor stamme…..
Al die foto’s is op my staptog by Hermanus geneem
As ek n boom gaan koop, koop ek nooit die een met die reguit stam nie. Vir my le die karakter, mooiheid van die boom juis in se kinkels en kronkels.
Hoekom as ons na mense kyk, wil ons he almal moet kierts regop staan, sonder kinkels en krommings wees en vlekloos?
Le ons karakters nie juis ook in ons gebrokenheid nie, ons vlekloosheid gewas in Jesus se bloed nie, ons onvolmaaktheid.
So, hoekom meet ons, ons aan die wereld se standaarde? Ek staan self skuldig, meet myself so dikwels aan wereld standaarde en staan so totaal verslae en veroordeeld. Hoekom laat ons dit toe? Hoekom kyk ons na die uiterlike onvermoe en “look”?
My bome se kromheid is juis vir my die mooiste aan hulle. Hoekom kan dit nie vir my in myself ook so wees nie. Wel soms, maar altyd?
Maart 13, 2017 trommeltjies
My gedagtes loop ver paaie vandag, my ma, sou as sy geleef het vandag 99 jaar oud gewees het.
Wat n merkwaardige vrou – Sy is in 1918 gebore, een van n tweeling, op Groot Marico. Hulle was 4 dogters, haar pa is oorlede toe sy sewe jaar oud was. Sy is dus toe as die “seun” in die huis beskou. Sy het bitter hard gewerk, daar in die boendoe sonder n pa.
Sy het standerd ses geslaag en soos gebruik, moes sy toe skool verlaat. Na die groot stad om vir hasrself te “fend”.
Sy en my pa is getroud toe sy agtien was, hulle altwee was kinders van die aarde, dus het hulle altyd waar hulle n rondjie kon kry met groente geboer. Pa het gewerk by die spoorwee dus moes sy die meeste werk doen. Selfs groente smous.
My ma was 42 toe ek gebore is na 3 broers. My oudste broer was toe reeds 22jaar oud, die ander onderskeidelik 16 en 10 jaar.
Vyf jaar daarna het my pa n totale senu ineenstorting geky en jare van n depressie pad sou volg. Daardie jare was daar nie dir kennis en medikasue van vandag nie. My pa het hom letterlik vir dae afgesonder in sy kamer. (Ander dag praat ek hieroor). Weereens moes my ma, pa en man van die huis wees. Hulle was arm, maar altyd het my ma haar heel beste vir haar kinders gegee.
Sy was formidabel en sterk. Het altyd met hasr vals hees stem gesing en almal was lief vir haar. Sy was lief vir haar mede mens.
Later in haar lewe het die rumatiek haar gekasty en later emilfiseem. Dit was hart brekend om hasr so sondet krag en asem te sien. Nooit het sy opgegee nie, altyd n grappie en n laggie.
Sy het altyd 3 versoeke gehad vir as sy die dag sterf – nie n paartie na die tyx nie, geen blomme nie en daar moet amazing grace gespeel word by haar graf. Sy is op die ouderdom van 75 oorlede.
Haar liefde leef voort in ons harte en ons kyk met groot deernis terug op haar lewe. My hart breek by die gedagte dat my kinders nooit regtig vir oums Hansie geken het nie. Hulle het as kleingoed so graAg by ouma in die bef gaan le en dan is daar hordes stories van Groot Marico se bosveld en oorlog stories, oorgedra deur haar ma, vertel. Hulle ht behoorlik aan haar lippe gehang.
Geen prentjies of fotos vandag nie. Dis hoe my moeder was, sonder pretensies.
Maart 1, 2017 trommeltjies
My dogter staan op die oomblik aan die einde van n seisoen in haar lewe en dit het my laat dink en bietjie in my trommeltjie laat grou.
Ons hele lewe is seisoene, soms is dit los skeur uit n ou seisoen en voel ons om n tantrum te gooi, want ons wil nie laat los nie. Soms hardloop ons weg van n ou seisoen omdat dit n moeilike tyd was.
Tog in elke seisoen word daar lewenservaring en kennis ingebou in ons. Reflekteet terug op jou lewe en kyk na jou seisoene, sien dan wat jy met jou kon saamneem in die lewe. Soms is daar soveel mooi gebore uit die sleg. In die woord se God vir ons dat Hy sieraad gee vir as. Uit die modder kom die mooiste lelies.
Ek moet se, ek sukkel nou al vir drie jaar om een seisoen regtig te laat los. Ek wil daai tantrum gooi omdat ek dit moes laat los. Dit is die ander ding, soms is dit nie uit vrye keuse nie, maar gedwonge keuse dat ons moet weg stap van n seisoen.
Elke seisoen se herfs bring saad vir die nuwe seisoen se groei en vrug dra.
Ek het bv vir n firma gewerk jare terug en dit was vir my n slegte tyd in my lewe, maar ek het soveel kennis en ervaring op gedoen dat toe ek my eie besigheid begin kon ek daardie saad so goed gebruik.
Wat ek net vandag vir my dogter wil se is: ” Ek weet jy is versigtig opgewonde oor hierdie ding van eie praktyk begin, maar ek weet, uit jou vorige seisoene is daar soveel saad wat jy kan saai in hierdie nuwe lente in jou lewe, dat ek weet jy gaan suksesvol wees. Loop net die pad met Jesus se hand in joune en delf uit jou trommeltjie die saad vir jou nuwe land.”