Nuuskommentaar: Die regering en sy maatjies voor die hofArgieffoto Die saak het lank gevat, maar uiteindelik het die hof beslis ook familie van pres. Jacob Zuma en oudpres. Nelson Mandela moet miljarde opdok. Daar sal stellig geappelleer word en ’n frustrerende tyd lê voor. Hierteenoor voer pres. Zuma se regspan in die saak om meer as 700 sake teen hom te heropen, aan dat die saak (eintlik sake) dood is. Die saak dien juis voor die hof sodat die hof kan beslis of dit inderdaad dood is. Intussen het die regering aangekondig dat die kabinet gaan besin oor voortgesette deelname aan die internasionale strafhof. Dit kom nie as verrassing nie, ná veral dr. Blade Nzimande die howe erg gekritiseer het. Nzimande het dit laat klink of die howe die reg kan toepas of laat vaar. Dit is, in normale omstandighede, ’n langsame proses om deur die howe te werk. In die Aurora-geval het dit vyf jaar geduur en was die instelling van 11 regsaksies nodig. Solidariteit het ’n reusebydrae gelewer om dit moontlik te maak. Nie alle sake het egter ’n arbeidsregtelike herkoms sodat vakbonde kan intree nie. Die manier waarop e-tol Gauteng getref het, is ’n goeie voorbeeld hoe noodsaaklik dit is dat die publiek in geheel kan saamspan en soms enorme bedrae geld moet kan insamel. Boonop is sukses nie gewaarborg nie. Tog, die jongste sameloop skep hoop. Hoop dat die howe selfs magtige en invloedryke persone, selfs die regering, tot orde kan roep. Dit is egter ook duidelik dat dit nie genoeg is nie. Daar rus ’n enorme onus op opposisiepartye en bestaande liggame, soos kultuurliggame. Die individu se rol kan nie onderskat word nie, en die media het ’n bepaalde waghondfunksie. Sterk burgerlike instellings het hulleself bewys. Want eendrag maak mag.