Wetenskaplikes ontdek dat voorouers 3,5 miljoen jaar gelede gras geëet het - Nuwe resepte
Wetenskaplikes ontdek dat voorouers 3,5 miljoen jaar gelede gras geëet het
Toe hulle moeg geword het om blare en vrugte te eet, het ons voorouers gras probeer
Lus vir gras vir aandete? Hoekom nie? Ons voorouers het 3,5 miljoen jaar gelede gedoen. Dit was voordat ons begin jag het, ontdek het hoe om vuur te maak en vleis geleer het - ongeveer 2,3 miljoen jaar gelede.
In vier afsonderlike studies het wetenskaplikes noukeurig gekyk na koolstofisotope in die gefossileerde tandemalje van ons voorouers en bobbejane in Afrika van vier miljoen tot 10 000 jaar gelede en gevind dat hulle gras en takke, grasagtige plante met driehoekige stingels, bygevoeg het hul dieet van vrugte en blare, volgens 'n nuusverklaring deur die Universiteit van Utah.
Waarom moet ons omgee? Dieet is 'n belangrike dryfveer in menslike evolusie, sê Matt Sponheimer, 'n Universiteit van Colorado, antropoloog van Boulder, voormalige postdoktorale universiteit van Utah en hoofskrywer van die vierde studie. Hy sê veranderinge in die dieet van ons voorouers hou verband met 'n groter breingrootte en die koms van regop loop, wat tot ons moderne mense lei.
Miskien is ons nou meer oop vir nuwe kosse. Insekte iemand?
Navorsers vind dat menslike voorouers vroeër oorgegaan het om grasse te eet as wat gedink is
(Phys.org) - 'n Internasionale span navorsers het bewyse gevind wat dui op 'n menslike voorouer - Australopithecus bahrelghazali - het amper 'n miljoen jaar vroeër grasplante geëet as wat die meeste wetenskaplikes gedink het. In hul koerant gepubliseer in die Verrigtinge van die National Academy of Sciences, sê die span koolstofdatering van tandfossielmonsters wat in Tsjad gevind is, dui aan dat vroeë hominiene geëet het op 'n dieet wat baie plante bevat, wat vier koolstofatome (C4) bevat, wat tipies is van grasse of stokke.
Daar word geglo dat baie vroeë menslike voorouers meestal vrugte en insekte geëet het, 'n eienskap wat hulle met die meeste moderne ape gedeel het. Maar op 'n stadium, namate die klimaat verander het, het ons voorouers hul dieet aangepas om grasse en kranse in te sluit. Vorige getuienis het getoon dat a Paranthropus boisei hominien het bestaan ​​deur meestal plante te eet, maar koolstofdatering het getoon dat die persoon ongeveer 2,8 miljoen jaar gelede geleef het. Die A. bahrelghazali tandfossiele in hierdie nuwe studie is van 3 tot 3,5 miljoen jaar gelede, wat die datum dat ons voorouers uit die bome afgekom het, terugdruk, hoewel dit nie duidelik is of hulle werklike grasblaaie of die wortels en knolle eet nie wat sulke plante ondersteun.
A. bahrelghazali staan ​​ongeveer vyf voet lank (soortgelyk aan moderne sjimpansees) en loop op twee bene. Dit het ook 'n uitsteekende kakebeen met kragtige spiere en groot tande wat dit moontlik gemaak het om plantmateriaal te maal om vertering te bevorder. Gedurende sy tyd was die deel van die Afrika waarin dit gewoon het, bedek met mere, vloedvlaktes en beboste grasvelde, wat natuurlik sou lei tot 'n verandering in eetgewoontes as 'n lewenspatroon in plaas van bome ontwikkel.
Grasse en saailinge is oor die algemeen veselryke kosse wat ook komplekse stysels bevat, en sommige selfs weefsel wat ook voedingstowwe bied. A. bahrelghazali sou op so 'n dieet kon oorleef ondanks die feit dat hy nie 'n gesofistikeerde spysverteringstelsel ontwikkel het soos by moderne koeie nie.
Die navorsers erken dat omdat daar so min fossielbewyse is om mee te werk, die koolstofvlakke in die tandfossiele gevind kan word as gevolg van die eet van diere wat C4 -plante verbruik het, maar tot dusver is daar geen ander bewyse dat dit die geval was nie .
Voedsel van C4 -plante was belangrik in die dieet -ekologie van vroeë Pleistoseen -hominiene in suidelike en oostelike Afrika, maar die oorsprong en geografiese veranderlikheid van hierdie verhouding bly onbekend. Koolstofisotoopdata toon aan dat Australopithecus bahrelghazali -individue van Koro Toro in Tsjad aansienlik verryk is in 13C, wat dui op 'n afhanklikheid van C4 -hulpbronne. Aangesien hierdie terreine meer as 3 miljoen jaar oud is, brei die resultate die patroon van C4 -afhanklikheid in Paranthropus boisei in Oos -Afrika met meer as 1,5 miljoen jaar uit. Die Koro Toro hominin -fossiele is gevind in sandsteenvlakke, saam met volop weidings- en waterelemente wat in kombinasie dui op die teenwoordigheid van oop beboste grasvelde en stroomkanale wat verband hou met 'n sterk vergrote Tsjaadmeer. In so 'n omgewing was die meeste C4 -planthulpbronne wat A. bahrelghazali beskikbaar het, grasse en rante, wat nie gewoonlik as 'n standaard aapgeld beskou word nie. Die resultate dui op 'n vroeë en fundamentele verskuiwing in die dieet -ekologie van hominiene wat die benutting van nuwe habitatte vergemaklik het.
Ons menslike voorouers het 'n dieet vol gras gehad
Vier nuwe studies het 'n nuwe blik op die dieet van ons voorvaders gekry en gevind dat hul gedrag ongeveer 3,5 miljoen jaar gelede 'n verandering in die spel was vir vroeë mense. 'N Aapagtige dieet wat grasse en rande insluit, het die weg gebaan vir 'n dieet wat ryk is aan graan, vleis en suiwelprodukte van weidende diere.
In die eerste van die vier studies het navorsers van die Universiteit van Colorado Boulder hoëtegnologiese toetse uitgevoer op tandemalje van ou oorblyfsels. Volgens die toetse het Afrika -hominiede vier miljoen jaar gelede soos sjimpansees geëet, wat hoofsaaklik uit vrugte en blare bestaan ​​het, volgens professor Matt Sponheimer, hoofskrywer van die studie. Ondanks die feit dat grasse beskikbaar was, het die hominiede dit geruime tyd lank as voedselbron geïgnoreer.
"Ons weet nie presies wat gebeur het nie," het Sponheimer gesê. Maar ons weet wel dat sommige van hierdie hominiede na ongeveer 3,5 miljoen jaar gelede dinge begin eet het wat hulle nie voorheen geëet het nie, en dit is heel moontlik dat hierdie veranderinge in die dieet 'n belangrike stap was om mens te word. "
Sponheimer se koerant is hierdie week aanlyn gepubliseer in die Verrigtinge van die National Academy of Sciences (PNAS), saam met die drie ander verwante referate.
Voor hierdie baanbrekende navorsing het wetenskaplikes tande van 87 hominiede ontleed. Die nuwe koerant van CU bied inligting oor 'n bykomende 88 eksemplare, waaronder vyf voorheen onanaliseerde hominiedspesies.
Sponheimer, wat spesialiseer in stabiele isotoopanalise, het bepaalde vorme van dieselfde chemiese element in gefossileerde tande vergelyk. Koolstofisotope wat uit die ou hominiede verkry is, kan navorsers help om die soorte plante wat destyds geëet is, saam te stel, het hy opgemerk.
Die koolstofseine van die ou tande is afgelei van twee verskillende fotosintetiese paaie, het hy bygevoeg. C3 -seine kom van plante soos bome en bosse, en C4 -seine kom van grasse en rande. Die dra van die tande het ook meer inligting verskaf oor die tipe kos wat hierdie hominiede monsters geëet het.
Na die ontwikkeling van Australopithecus, die genus Homo waarskynlik sy voedselkeuses wou verbreed. Gedurende hierdie tyd, een kort, regop hominied bekend as Paranthropus boisei uit Oos -Afrika was op pad na 'n C4 -dieet. Hierdie spesie, wat oorspronklik die '#8220Nutcracker Man' genoem is vanweë sy groot, plat tande en kragtige kake, is later herdefinieer, met wetenskaplikes wat teoretiseer dat die agtertande eintlik gebruik is vir die maal van grasse en kranse, verduidelik Sponheimer.
Ons het nou die eerste direkte bewyse dat namate die wangetande op hominiede groter geword het, die verbruik van plante soos grasse en struikgewasse toegeneem het, het hy gesê. "Ons sien ook nisdifferensiasie tussen Homo en Paranthropus — dit lyk waarskynlik Paranthropus boisei 'n relatief beperkte dieet gehad het, terwyl lede van die genus Homo het 'n groter verskeidenheid dinge geëet. "
"Die genus Paranthropus het ongeveer 1 miljoen jaar gelede uitgesterf, terwyl die genus Homo dit sluit ons natuurlik nie in nie, " het Sponheimer gesê.
Sponheimer het opgemerk dat daar nog 'n paar raaiselagtige verskille bestaan ​​tussen die evolusionêre boom van hominiede in Oos -Afrika en dié van Suider -Afrika. P. robustus van suidelike Afrika was anatomies soortgelyk aan sy neef P. boisei in Oos -Afrika, maar die nuwe analise dui aan dat die twee spesies baie verskillende koolstofisotopiese samestellings in hul tande gehad het. P. robustus dit lyk asof dit 'n redelike hoeveelheid C3 -plantegroei saam met die ontwikkelde C4 -dieet verbruik het.
Dit was waarskynlik tot dusver een van die grootste verrassings vir ons, het Sponheimer gesê. Ons het oor die algemeen aanvaar dat die Paranthropus -spesies slegs variante oor dieselfde ekologiese tema is, en dat hul dieet waarskynlik nie meer sou verskil as dié van twee naverwante ape in dieselfde woud nie. "
Maar ons het gevind dat hul dieet soveel isotopies verskil as dié van boschimpansees en savanne -bobbejane, wat kan aandui dat hul dieet net so anders is as wat primate -diëte kan wees, en hy het gesê. Ou fossiele onthul nie altyd wat ons dink hulle sal doen nie. Die voordeel van hierdie ontkoppeling is dat dit ons baie kan leer, insluitend die behoefte aan omsigtigheid om uitsprake te maak oor die dieet van langdood beeste. "
Thure Cerling, 'n geochemikus van die Universiteit van Utah, en hoofskrywer van twee van die vier artikels wat aanlyn in PNAS, gesê: " Uiteindelik kyk ons ​​na 4 miljoen jaar van die dieetontwikkeling van mense en hul voorouers. "
" Vir 'n lang tyd het primate vasgesteek by die ou restaurante – blare en vrugte, maar 3,5 miljoen jaar gelede het hulle begin om nuwe dieetmoontlikhede te ondersoek – tropiese grasse en struikgewas –dat weidende diere lank tevore ontdek het, ongeveer 10 miljoen jaar gelede gelede, het Cerling gesê, toe die Afrikaanse savanne begin uitbrei.
Hy het opgemerk dat tropiese grasse vroeë hominiede 'n nuwe voedselopsie bied en daar is toenemende bewyse dat ons voorouers vreemd genoeg op hierdie bron staatgemaak het, dat die meeste primate vandag nog steeds nie grasse eet nie.
Tussen ses en sewe miljoen jaar gelede was daar grasagtige savanne en grasveld in Oos -Afrika. Maar die vraag wat oorbly, is waarom ons voorouers hierdie hulpbron nie tot minder as vier miljoen jaar gelede begin gebruik het nie.
Die isotopiese metode kan 'n goeie prentjie gee van die tipe plantegroei wat verbruik is, maar dit kan nie onderskei watter dele van hierdie plante geëet is nie, soos blare, stamme, sade of wortels. Dit kan ook nie presies bepaal wanneer ons voorouers 'n groot deel van hul gras begin haal het deur die gebruik van grasvretende insekte of deur weidende diere nie.
Cerling het gesê dat direkte bewyse van vleisopruiming eers ongeveer 2,5 miljoen jaar gelede voorkom, en dat daar slegs 500 000 jaar gelede definitiewe bewyse van jag bestaan. Die nuwe bewyse maak 'n deel van die raaisel duidelik oor wat op ons voorouers se bordjies was, maar daar is steeds onsekerhede, het hy bygevoeg.
Ons weet nie of dit suiwer herbivore of vleiseters was nie, of hulle vis eet [wat 'n tandsein laat lyk wat soos gras eet], of hulle insekte eet of 'n mengsel hiervan eet, " het hy gesê.
Die vier koerante verskyn in die joernaal PNAS hierdie week.
'N Vraestel oor die tande van hominiede uit die Ethipoia-omgewing van Hadar-Dikika is deur die hoofskrywer Jonathan Wynn, programdirekteur van die NSF ´s-afdeling Aardwetenskappe, met verlof van die Universiteit van Suid-Florida geskryf. Ander hoofskrywers is die Arizona State University, William Kimbel, en die wetenskaplike van die Kaliforniese Akademie vir Wetenskappe, Zeresenay Alemseged.
Een van Cerling ´s se vraestelle is op die tande uit die Turkana Basin in Kenia, en werk saam met die hoofskrywer paleoantropoloog Meave Leakey van Turkana Basin Institute en geoloog Frank Brown van die Universiteit van Utah. Sy ander koerant is oor bobbejaandieet.
Die navorsingsartikel van Sponheimer ´s gee 'n opsomming van die ander drie studies.
Vorige navorsing het getoon dat 'n vroeë familielid van die mens, Ardipithecus ramidus ("Ardi "), van Ethipoia het hoofsaaklik C3 blare en vrugte geëet.
Tussen 4,2 en 4 miljoen jaar gelede aan die Keniaanse kant van die Turkana -kom, stel Cerling voor Aus. anamensis bestaan ​​uit ten minste 90 persent blare en vrugte en dieselfde dieet as moderne sjimpansees.
Teen 3,4 miljoen jaar gelede beskryf Wynn Aus. afarensis van Ethiopië ´s Awash Basin wat op 'n ryk dieet (gemiddeld 22 persent) van C4 grasse en rande leef, wat van nul tot 69 persent van hul dieet strek.
Die oorskakeling na C4 -plantegroei " dokumenteer 'n transformasiestadium in ons ekologiese geskiedenis, het Wynn gesê.
Baie wetenskaplikes het voorheen geglo Aus. afarensis het 'n aapagtige C3-dieet gehad. Dit bly 'n raaisel hoekom Aus. afarensis het sy spyskaart uitgebrei tot C4 grasse toe sy waarskynlike voorouer, Aus. anamensis, het dit nie gedoen nie, alhoewel beide bewoonde savannehabitats, sê Wynn.
Ongeveer 3,4 miljoen jaar gelede het die menslike familielid ook Kenyanthropus platyops oorgegaan na 'n baie gevarieerde dieet van beide C3- en C4 -plantegroei. Die gemiddelde was 40 persent grasse en rande, maar individue het baie gewissel en tussen 5 en 65 persent geëet, verduidelik Cerling.
In die bobbejaanstudie van Cerling ´s het hy bevindings gelewer dat twee uitgestorwe Keniaanse bobbejaansoorte die enigste primaatgeslag is wat hoofsaaklik grasse deur die geskiedenis heen geëet het.
"Theropithecus brumpti het 'n 65 persent tropiese gras-en-seder-dieet geëet toe die bobbejane tussen vier miljoen en 2,5 miljoen jaar gelede geleef het, wat die vorige bewerings dat hulle bosvoedsel geëet het, weerspreek. Theropithecus oswaldi het twee miljoen jaar gelede 'n 75 persent grasdieet geëet en 'n 100 persent grasdieet teen 'n miljoen jaar gelede. Beide spesies het uitgesterf, miskien as gevolg van die mededinging van weidingdiere wat deur grawe gesweef is. "
Die meeste moderne bobbejane eet slegs C3-seisoengras.
Die navorsing is befonds deur die National Science Foundation (NSF), die National Research Foundation in Suid-Afrika, die Leakey Foundation, die Wenner-Gren Foundation, Arizona State University, die CU-Boulder Dean 's Fund for Excellence en George Washington University (GWU).
Vroeë menslike voorouers het die dieet rondom Lucy se tyd verander
Vroeë menslike voorouers het 'n drastiese verandering in hul dieet gemaak, van die uitsluitlike eet van vrugte en blare tot die insluiting van grasse en vetplante ongeveer 3,5 miljoen jaar gelede, dui nuwe navorsing aan.
Die nuwe resultate, wat vandag (3 Junie) in die tydskrif Proceedings of the National Academy of Sciences (PNAS) in verskeie studies gepubliseer is, is gevind deur die fraksie van verskillende koolstofisotope, of atome van dieselfde chemikalie met verskillende molekulêre gewigte, te ontleed in tandemalje van meer as 100 versteende tande van verskeie soorte vroeë menslike voorouers.
'Tot ongeveer 4 miljoen jaar gelede het ons vroeë hominienvoorvaders 'n dieet gehad wat ten minste isotopies baie soortgelyk was aan sjimpansees,' sê Matt Sponheimer, 'n paleoantropoloog aan die Universiteit van Colorado in Boulder. "Hulle het ongeveer 3,5 miljoen jaar gelede nuwe dinge begin eet en die landskap op nuwe maniere gebruik. Dit is heel moontlik dat dit een van die belangrike stappe was in die diversifikasie van ons geslag." [Die 10 grootste raaisels van die eerste mense]
Omdat plante wat verskillende fotosintese -metodes gebruik om te groei, verskillende hoeveelhede koolstofisotope absorbeer, kan die verhouding tussen die isotope in tandemalje insig gee oor die voedingsgewoontes van vroeë menslike voorouers.
Sogenaamde C3-plante absorbeer byvoorbeeld meer van die swaar isotoop koolstof-13 in weefsel as C4- of CAM-plante.
Om te ontleed wat die ou menslike voorvaders geëet het, het die span die breuk van verskillende koolstofisotope in die tande ontleed uit elke vroeë menslike fossiel wat geneem kan word: 175 individue van 11 verskillende spesies wat tussen 4 miljoen en 1,3 miljoen jaar oud is. Die fossiele het die spesie ingesluit Australopithecus afarensis, die spesie wat die 3.2-miljoen-jarige "Lucy" insluit, sowel as vroeg Homo spesie.
Voor ongeveer 3,5 miljoen jaar gelede het menslike voorouers uitsluitlik C3 -plante geëet. Maar daarna het hul dieet, ondanks die lewe in 'n baie soortgelyke omgewing, 'n radikale transformasie ondergaan om C4- en CAM -plante in te sluit.
Dit beteken 'n verandering van uitsluitlik die eet van blare en vrugte na voedsel wat uit grasse en vetplante kom. Dit kan grassade en ondergrondse wortels insluit, en selfs termiete of klein, gevriesde diere, hoewel die presiese samestelling van die dieet nog steeds 'n raaisel bly.
Die bevindinge dui daarop dat menslike voorouers begin het rondom die tyd van Lucy, van 'n redelik beperkte dieet oorgegaan het na 'n dieet met meer variëteite, en dit het moontlik tot hul diversifikasie gelei, het Sponheimer gesê.
'Dit lyk asof Lucy en sy bereid is om omtrent alles te eet,' het Sponheimer aan LiveScience gesê.
Daarteenoor kan sommige spesies soos Paranthropus bosei, of 'Nutcracker Man', word meer gespesialiseerd, verlaag hul dieet en fokus op C4 -voedsel. Alhoewel oorspronklik vermoed word dat die groot kake gebruik word om neute te kraak, glo navorsers nou dat hulle hul kake gebruik het om grasse en sade te maal.
Die bevindinge bevestig grootliks wat wetenskaplikes vermoed het, het Richard Klein, 'n bioloog aan die Stanford Universiteit, geskryf in 'n meegaande kommentaarartikel wat in PNAS gepubliseer is.
"Twintig jaar gelede sou ons kon raai, hoofsaaklik gebaseer op die savanne -omgewings waarin vroeë hominiene ontwikkel het, dat hulle toenemend afhang van grasvoedsel of wesens wat grasse eet. Die kraniodentale morfologie van P. boisei Dit het moontlik ook daartoe gelei dat ons kon bespiegel dat dit veral in groot mate op grasvoedsel staatgemaak het, "het Klein geskryf." Danksy stabiele isotoopontledings hoef ons nie meer te raai nie, en die breë patroon van vroeë hominiene dieetontwikkeling. gevestig is. "
Verandering van dieet kan 'n sleutel tot menslike evolusie wees
Die debat tussen Darwiniërs, Kreasioniste en nou die Panspermians om die oorsprong van die mens te verduidelik, is al dekades aan die gang en elke week word nuwe bewyse aangebied om die een of ander teorie korrek te probeer bewys. In die jongste navorsing het wetenskaplikes voorgestel dat die dieet van ons ou voorouers moontlik die sleutel tot biologiese evolusie was.
Wetenskaplikes van verskeie instellings het die emalje van die tande van elf verskillende spesies ou mense (Homo, Australopithecus, Paranthropus, ens.) En bobbejane in Afrika bestudeer wat oor 'n tydperk van 4 miljoen jaar strek. Deur die koolstofisotope te ontleed, het hulle ontdek dat die dieet van ons ou voorouers ongeveer 3,5 miljoen jaar gelede verander het deur grasse en grasagtige plante by hul gewone dieet te voeg, soortgelyk aan die dieet van ape.
Hulle kon egter nie hul presiese dieet bepaal nie, omdat die isotoopmetode wat gebruik word, nie kan onderskei tussen verskillende voedselsoorte nie, maar slegs algemene kategorieë.
Die vleis het ongeveer 2,5 miljoen jaar gelede in ons dieet gekom, maar daar is slegs 500 000 jaar gelede bewyse vir jag. Natuurlik moet ons besef dat wat ons gevind het, 'n klein fraksie is van wat werklik daar is wat wag om ontdek te word.
Wat het ons voorouers skielik hul dieet laat verander en dinge eet wat hulle nie voorheen geëet het nie? Kan dit klimaatsverandering of veranderings in die omgewing wees, of selfs waarneem hoe ander spesies 'n ander dieet het wat hulle probeer naboots? Alhoewel daar nie 'n definitiewe antwoord is nie, stem die meeste wetenskaplikes saam met die algemene mening dat 'n omgewingsverandering die verandering in die dieet van ons voorouers veroorsaak het, wat volgens hierdie studie 'n stap was in die rigting van 'n biologiese evolusie wat die Darwiniese teorie van menslike evolusie.
Dr John (Ioannis) Syrigos het aanvanklik begin skryf oor Ancient Origins onder die pseudoniem John Black. Hy is beide 'n mede-eienaar en mede-stigter van Ancient Origins.
John is 'n rekenaar- en elektriese ingenieur met 'n PhD in kunsmatige intelligensie, a. Lees meer
Die tande van die ou menslike voorouer toon 'n uiteenlopende dieet
Die uitbreiding van ons voorouer en dieet vir miljoene jare gelede was moontlik 'n transformerende fase in ons ekologiese en evolusionêre geskiedenis. In vier verwante navorsingsartikels voer wetenskaplikes aan dat menslike voorouers wat 3,5 miljoen jaar gelede geleef het, die eerste spesies van hominins en ndash was wat nader aan mense was as aan sjimpansees en om te bewys dat hulle hul voorkeur in hul plantdieet verhoog het. Die toevoeging van tropiese grasse en struikgewasse tot 'n aapagtige dieet het die weg gebaan vir ons moderne dieet van graan, grasse en vleis en suiwel van weidende diere. Laai die volledige prent af
Dieet is lankal geïmpliseer as 'n dryfveer in die evolusie van mense. Veranderinge in die tipe voedsel wat verbruik word en die manier waarop dit bymekaargemaak word, hou verband met die groei van die brein en die opkoms van bipedalisme, sowel as ekologiese, sosiale en kulturele evolusie binne die geslagslyn.
Die referate verskyn in die uitgawe van 3 Junie van die Proceedings of the National Academy of Sciences. Die grootste deel van die befondsing vir die navorsing was deur toelaes van die National Science Foundation.
Twee van die koerante, en ldquoIsotopiese bewyse van vroeë hominin -diëte: verlede, hede en toekoms & rdquo en & ldquo Dieet van Australopithecus afarensis van die Pliocene Hadar Formation, Ethiopië, insluitend William Kimbel, direkteur van Institute of Human Origins (IHO) en navorsingsgenoot Kaye Reed as mede -outeurs onder 'n groep navorsers van regoor die VSA.
Australopithecus afarensis is ontdek en genoem deur 'n span onder leiding van IHO se stigter, Donald Johanson, wat die fossielskelet "Lucy" in Hadar, Ethiopië in 1974 gevind het. Kimbel en Reed is professore in die School of Human Evolution and Social Change in die College of Liberal Kuns en Wetenskappe.
In die nuwe werk het die wetenskaplikes koolstofisotoopanalise gebruik om die dieet seine te onttrek van gefossileerde tande van Afrika-hominiene spesies wat 4,5-1,5 miljoen jaar gelede dateer.
Die isotoopanalise is gebaseer op die idee dat & ldquoyou is wat u eet. & Rdquo Die koolstof -isotopiese samestelling van vorige maaltye word opgeneem in die vormende tandemalje, betyds gevries, maar na miljoene jare herstelbaar. Koolstofisotope is veral waardevol om diëte te onderskei op grond van & ldquoC3 en rdquo of & ldquoC4 & rdquo plante, wat verskil in hoe doeltreffend koolstof tydens fotosintese herwin word. C3-plante bevat bome, struike en kruie, en oorheers in beboste toestande of in goed natgemaakte gebiede. C4 -plante is die grasse en rante wat hoofsaaklik oop omgewings bewoon. By lewende diere onderskei koolstofisotoopverhoudings in tandemalje maklik grasvoerders, soos sebras en wildebeeste, van vrugte- of blaarvreters, soos sjimpansees en kameelperde.
Wetenskaplikes het koolstof -isotoopdata versamel van 173 monsters wat 11 vroeë homininsoorte verteenwoordig, wat wissel van ouderdom van 4,4 miljoen jaar gelede tot 1,3 miljoen jaar gelede. In die nuwe navorsing, A. afarensis van die Hadar- en Dikika -terreine in Ethiopië is vir die eerste keer ontleed.
Die dieet van die vroegste hominin -spesies, Ardipithecus ramidus en Australopithecus anamensis van 4,4 tot 4 miljoen jaar gelede, is oorheers deur C3 -aanlegte. Maar ongeveer 3,5 miljoen jaar gelede begin data van Hadar en Dikika in Ethiopië en Wes -Turkana in Kenia dit toon A. afarensis en 'n ander spesie genoem Kenyanthropus platyops voedsel uit beide C4 en C3 plant gemeenskappe. Hierdie uitbreiding in dieetvoorkeur verteenwoordig die eerste gebruik van C4 plantvoedsel wat al minstens een miljoen jaar in die omgewing voorkom. Alle daaropvolgende hominin -spesies kon beide C3- en C4 -voedsel eet, 'n buigsame aanpassing wat deur die moderne mens geërf is.
Ons het geweet dat hominiene voor vier miljoen jaar gelede aapagtige diëte gehad het vanuit 'n isotopiese perspektief en dat die dieet na drie miljoen jaar gelede uitgebrei het tot 'n wye verskeidenheid nuwe hulpbronne, 'het Kimbel opgemerk. & ldquoDie tydperk van A. afarensis is die sleutel tot presies wanneer hierdie oorgang plaasgevind het. & rdquo
Watter omgewingsfaktore kan daartoe gelei het? A. afarensis om sy dieet uit te brei en 'n groter verskeidenheid habitatte te benut as enige voorvaderlike spesie voor hom, is die onderwerp van die volgende stadium van navorsing.
Ons het geen idee watter dele van C4 -plante nie A. afarensis het geëet, en rdquo het opgemerk dat IHO & rsquos Kaye Reed. Was dit sade, grassprietjies of wortels? Die interessantste bevinding vir my is dat sommige A. afarensis individue het byna uitsluitlik C4 -plante gebruik, terwyl ander individue binne dieselfde tydperk meestal C3 -plantspesies geëet het. Hierdie hoë mate van variasie is nie wat 'n mens sien in die populasies van sjimpansees nie, byvoorbeeld die feit dat A. afarensis individue wat verskillende diëte het, is nie verwag nie. & rdquo
Die Institute of Human Origins is een van die vooraanstaande navorsingsorganisasies ter wêreld wat toegewy is aan die wetenskap van menslike oorsprong. IHO, 'n navorsingsentrum van die College of Liberal Arts and Sciences in die School of Human Evolution and Social Change, streef na 'n integrerende strategie vir navorsing en ontdekking wat sentraal staan ​​in sy 30-jarige stigtingsmissie, wat sosiale, aarde en lewenswetenskaplike benaderings oorbrug die belangrikste vrae rakende die kursus, oorsake en tydsberekening van gebeure in die menslike loopbaan oor diep tyd. IHO bevorder die openbare bewustheid van die menslike oorsprong en die relevansie daarvan vir die hedendaagse samelewing deur middel van innoverende uitreikprogramme wat tydige, akkurate inligting vir onderwys sowel as leke -gemeenskappe skep.
Gepubliseer 3 Junie 2013 in die Proceedings of the National Academy of Sciences:
(1) & ldquo Dieet van Australopithecus afarensis van die Pliocene Hadar Formation, Ethiopië. & rdquo
Skrywers: Jonathan Wynn en Jessica N. Wilson, Matt Sponheimer, Universiteit van Suid -Florida, Universiteit van Colorado, Boulder William Kimbel en Kaye Reed, Arizona State University Zeresenay Alemseged, California Academy of Sciences en Zelalem Bedaso, Johns Hopkins Universiteit.
(2) & ldquoIsotopiese bewyse van vroeë hominien -diëte. & Rdquo
Skrywers: Matt Sponheimer, Universiteit van Colorado, Boulder Zeresenay Alemseged, California Academy of Sciences Thure Cerling, Universiteit van Utah Frederick Grine, Stony Brook Universiteit William Kimbel en Kaye Reed, Arizona State University Meave Leakey, Turkana Basin Institute, Kenya, en Stony Brook University Julia Lee-Thorp, Oxford University Fredrick Kyalo Manthi, National Museums of Kenya en University of Utah Bernard Wood, George Washington University en Jonathan Wynn, University of South Florida.
(3) & ldquo Stabiele isotoopgebaseerde dieetrekonstruksies van Turkana Basin-hominiene. & Rdquo
Skrywers: Thure Cerling en Frank Brown en Kevin Uno, University of Utah F. Kyalo Manthi, National Museums of Kenya en University of Utah Emma Mbua, National Museums of Kenya Louise Leakey, Meave Leakey and Richard Leakey, all of Turkana Basin Institute, Kenya , en Stony Brook University Frederick Grine, Stony Brook University John A. Hart, Lukuru Foundation, Demokratiese Republiek van die Kongo Prins Kaleme, Maiko National Park Conservation Project, Frankfurt Zoological Society Helene Roche, Universiteit van Parys en Bernard Wood, George Washington Universiteit.
(4) & ldquo Dieet van Theropithecus van 4 tot 1 Ma in Kenia. & Rdquo
Skrywers: Thure Cerling, Universiteit van Utah Kendra Chritz, Universiteit van Utah Nina Jablonski, Pennsylvania State University Meave Leakey, Turkana Basin Institute, Stony Brook University en National Museums of Kenya en F. Kylao Manthi, National Museums of Kenya en navorsingsfakulteit in geologie en geofisika, Universiteit van Utah.
Waarom ons voorvader se dieet belangrik is
Die vroegste menslike voorouer wat aansienlike hoeveelhede grasvoedsel uit droë, meer oop savanne verteer het, kan dui op 'n groot en ekologiese en aanpasbare afwyking van die laaste algemene voorouer wat ons gedeel het met Afrika -ape, wat geslote, beboste habitats beset, en#8221 skryf die geoloog Jonathan Wynn van die Universiteit van Suid -Florida, hoofskrywer van een van die nuwe studies en 'n voormalige meesterstudent aan die Universiteit van Utah.
Dieet is lankal geïmpliseer as 'n dryfveer in die evolusie van mense, " sê Matt Sponheimer, 'n Universiteit van Colorado, antropoloog van Boulder, voormalige postdoktorale Universiteit van Utah en hoofskrywer van die vierde studie.
Hy merk op dat veranderinge in die dieet gekoppel is aan beide groter breingrootte en die koms van regop wandel in menslike voorouers ongeveer 4 miljoen jaar gelede. Menslike brein was groter as dié van ander primate teen die tyd dat ons geslag, Homo, 2 miljoen jaar gelede ontwikkel het. (Ons spesie, Homo sapiens, het 200 000 jaar gelede ontstaan.)
As dieet iets te doen het met die evolusie van groter breingrootte en intelligensie, dan oorweeg ons 'n dieet wat baie anders is as wat ons 15 jaar gelede gedink het. vrugte, sê Cerling.
Isotopiese data dui nie op dat jagters -versamelaars se voorouers gras verbruik het nie - weerlegging
Dr Loren Cordain: Ek is Loren Cordain, stigter van die Paleo -beweging.
Shelley Schlender: Ek is Shelly Schlender. Dit is The Paleo Diet Podcast vir Oktober 2013. Opkomende Loren praat oor onlangse argeologiese bevindings wat daarop dui dat gefossileerde tande van ons voorouers drie miljoen jaar gelede baie DNA uit gras dra. Op grond van hierdie bevindings het baie verslaggewers aangekondig dat vroeë Hominids graag graan en selfs gras wou eet. Loren het gereageer met 'n weerlegging wat in die Verrigtinge van die National Academy of Sciences. Hier is meer van Loren.
Dr Loren Cordain: My kollega Matt Sponheimer van die CU, die Universiteit van Colorado in Boulder, en ek is by die Colorado State University, 60 kilometer verder in Fort Collins, ons is goeie vriende en ken mekaar al geruime tyd . Hy en sy kollegas het 'n reeks publikasie in die Verrigtinge van die National Academy in Junie 2013. Hulle het die isotopiese handtekening van 'n chemikalie in hoofsaaklik die tande, die emalje van Hominids, gedokumenteer. Hominides is tweevoetige ape, gedurende die afgelope drie miljoen jaar, eintlik ongeveer 4 miljoen jaar. Die isotopiese handtekening kan ons help om te verstaan ​​wat hierdie Hominides geëet het.
Die interessante deel van hierdie artikels is dat Matt die idee gekry het dat ons ongeveer 3,5 miljoen jaar gelede begin sien het in die fossiele van vroeë Hominids, wat uiteindelik mense geword het, en wat in hul weefsels gesien is, die handtekening van plante wat grasse is of afkoel.
Die gewilde pers het dit verkeerd geïnterpreteer en voorgestel dat ons vroeë voorouers so 3,5 miljoen jaar gelede grasse eet.
Shelley Schlender: U bedoel dat dit in die gewilde pers beskryf is dat ons voorouers van drie miljoen jaar gelede deur die Savannah rondgedwaal het, trosse gras gryp en dit kou en eet?
Dr Loren Cordain: Dit is die belaglikheid van hierdie hele argument deur die gewilde pers. Ek dink dat my kollega Matt Sponheimer dit nooit sou voorstel nie, en ook nie in enige van die artikels in die Verrigtinge van die National Academy. Dit was ons punt in ons weerlegging van die Opgang van die National Academy. Is daar absoluut geen bewyse dat ons voorouers gras eet nie?
First off Shelley, grass is inedible. If it weren't, why don't we after you mow your lawn, why don't you go out and put all that grass into a bag and put it on your plate and eat it? We and all mammals lack and enzyme called cellulase. Grass is loaded with cellulose and hemicellulose, making it inedible. If we were to chew it we couldn't get any calories out of it.