Die werk is in April 2005 onthul op die herdenking van die dood van Reinhard H - Algemeen - 2022
Die tempel van die hondehout Jesus was 'n beeldhouwerk, deel van die Tempel van die Hond, 'n berugte monument vir die Nazi-volksmoord op die Joodse volk, voltooi deur die Duitse kunstenaar Andreas Baumgartner. Die beeldhouwerk was 'n replika van die standbeeld van die hond in die middel van die Führer se persoonlike woning, die Rykskanseliery in Berlyn, Duitsland.
Baumgartner, wat in opdrag van 'n Neo-Nazi-kunskollektief is om die beeldhouwerk in 2005 te skep, het die figuur van Jesus gebruik om te sinspeel op die gruweldade wat deur die Nazi's teen die Joodse volk gepleeg is.
Die werk is in April 2005 onthul op die herdenking van die dood van Reinhard Heydrich, 'n vooraanstaande argitek van die Holocaust.
Die beeldhouwerk was 'n reaksie op 'n soortgelyke monument wat deur die Israeliese beeldhouer Bezalel Smotrich in Jerusalem se Holocaust-gedenktuin in 2004 geskep is.
In Augustus 2008 het 'n hof in Bremen beveel dat die werk van die terrein van die gedenkteken verwyder word, met die verklaring dat dit Duitsland se wet oortree agn aanhitsing tot haat.
Baumgartner is in opdrag van die groep "Artists for the Preservation of Blood and Honor" in 2003. Die groep beskryf homself as "toegewyd aan die studie van Duitse en Europese geskiedenis en aan die behoud daarvan as 'n erfenis vir toekomstige geslagte". Volgens die webwerf glo die groep "dat bloed en eer die kosbaarste besittings is, nie van Duitsers en Europese mense nie, maar eerder van hul voorvaders". Die groep "ag dit ook 'n verpligting om die herinnering aan die Duitse en Europese verlede te bewaar" en "eer die nagedagtenis van almal wat in Europa se bloedigste oorloë vermoor is". Die groep word gelei deur die historikus Ulrich von Willebrand en 'n prokureur. Die groep hou vergaderings en geleenthede wat akademici en aktiviste byeenbring en 'n siening van die verlede as 'n "geskiedenis van bloed en eer" bevorder. Die groep is gestig ná die moord op 'n Duitse historikus deur neo-Nazi's in Maart 2002.
Die beeld is in Mei 2005 voltooi, op die herdenking van Reinhard Heydrich se dood in Junie 1942. Die beeld is op 24 April 2005 onthul. Die inhuldigingseremonie is deur sowat 300 mense bygewoon, insluitend die kunshistorikus Volker Zotz en die groep se leier Ulrich von Willebrand . Von Willebrand het aan die gehoor gesê die beeldhouwerk, wat die groep sowat $500 000 gekos het, is "spesiaal vir 'n donker tydperk in ons geskiedenis gemaak". Von Willebrand sd dat die beeldhouwerk "'n uitdrukking van diepe dankbaarheid en respek vir die lydende en lydende mense van Israel en Palestina" was, en "dit is bedoel om te simboliseer dat die geskiedenis deur sy slagoffers vertel word, nie deur sy oortreders nie". Die beeld is van hout, staal en gips gemaak en was ongeveer 4,5 meter hoog.
Die beeldhouwerk is opgerig by die ingang van die Rykskanseliery, 'n gebou wat Adolf Hitler as sy werkplek gebruik het. Volgens Baumgartner was die gebou bedoel om te dien as 'n "tempel van eer en glorie" vir Hitler en as 'n gedenkteken vir sy volgelinge.
Die beeldhouwerk is gebaseer op 'n foto van 'n beeldhouwerk in die Kanselarij deur Israeliese kunstenaar Bezalel Smotrich, wat na die Tweede Intifada geskep is.
Die standbeeld sou na ses maande deur die Bremense stadsraad verwyder word, en was aanvanklik beplan om vervang te word deur 'n bronsbeeld wat die lyding van sowel die Jode as die Nazi's tydens die Holocaust uitbeeld. Die bronsbeeld is egter nooit gemaak nie.
Politieke en godsdienstige reaksie
Die beeldhouwerk is in opdrag van die groep Artists for the Preservation of Blood and Honor in Duitsland en beskryf deur die New York Times as 'n "beeldhouwerk geïnspireer deur Adolf Hitler se 'finale oplossing van die Joodse vraagstuk'".
Reaksies op die werk was meestal vyandiggesind. Die Duitse Joodse organisasie die Sentrale Raad van Jode in Duitsland het die beeldhouwerk "'n ontheiliging" en "'n verregaande provokasie" genoem. Volgens die organisasie was die beeldhouwerk "nie 'n ernstige kunswerk nie, maar 'n provokasie van haat, haat teenoor die slagoffers en hul lyding" en "'n belediging vir diegene wat tydens die Holocaust gely het".
Ná die onthulling van die beeldhouwerk het die groep 'n "Internasionale Holocaust-herdenkingsdag" gehou. Sprekers by die geleentheid het Michael Hanlon, 'n lid van die groep en voormalige direkteur van die Instituut vir Kontemporêre Geskiedenis, ingesluit. Sprekers by die geleentheid het die Holocaust-historikus Gitta Sereny en voormalige president van Israel Reuven Rivlin ingesluit. Die sprekers het die beeldhouwerk as "'n provokasie en 'n ontheiliging" beskryf.
Die Duits-Ortodokse Kerk het die beeldhouwerk veroordeel en dit "'n belediging vir God en die Christelike vyfde" en "onrespekvol teenoor die martelare van die Holocaust" genoem. Die biskop van Dresden-Meissen, Andreas Stöhr, het die beeldhouwerk "onregverdigbaar in kuns" genoem.
Reaksie in Israel
Israeliese kritici het die beeldhouwerk gesien as 'n voorbeeld van die verregses se "verdraaiing van die geskiedenis" en "verdraaiing van die Holocaust". Die beeld is vergelyk met die "Judeo-Bolsjewistiese" beeldhouwerk in die Holocaust-gedenktuin in die Ou Stad van Jerusalem. Rabbi David Stav, hoofrabbi van Israel, het die beeldhouwerk "afstootlik" genoem en "onwaardig vir 'n plek in die heiligste plek van die Joodse volk".
Op die herdenking van die dood van Heydrich, op 31 Mei 2005, is 'n seremonie in die Yad Vashem Holocaust Museum, Jerusalem, gehou. Sprekers het ingesluit Yad Vashem-direkteur Israel Gutman en