Bokomo-brekfisbrief; 25/07/08: Wat maak ons in Nieu-Zeeland? | LitNet
Bokomo-brekfisbrief; 25/07/08: Wat maak ons in Nieu-Zeeland?
Mense in Suid-Afrika vra dikwels vir ons wat ons in Nieu-Zeeland maak, wat dan nou eintlik so lekker is hier is en of dit dan nou lekkerder is as in Suid-Afrika. Baie van ons vriende word herhaaldelik dieselfde vraag gevra en almal weet mos dit raak vervelig, want wie wil dan nou juis jou derms gereeld vir ander uitryg?
Nou die dag gesels ek oor die telefoon met iemand in die Ou Land en die ou vervelige vraag kom weer oor die eter.
Toe vertel ek dat my vrou en ek byvoorbeeld laas week Auckland toe is vir inkopies. Dit was 'n pragtige sonskyndag en ons het uitgesien daarna om in relatiewe veiligheid rond te loop in die lekker winkels, 'n Flat White en ietsie soet te geniet by een van die uitstaande Coffee Shops en iewers 'n ligte middagetetjie te kry en moontlik daarna 'n fliek of die Maritieme Museum in te neem alvorens ons huiswaarts keer. Ons het selfs gedink dat ipv die ete, fliek of museum, ons miskien sommer die ferry sou vat na Waiheke – die dag was so mooi en perfek vir 'n uitstappie na die pragtige eilandjie, 'n wonderlike sonskynwintersdag.
Maar net toe ons by die eerste winkel uitkom, staan daar 'n polisieman besig om 'n parkeerkaartjie te skryf, en ons dag was nog nie eens behoorlik aan die gang nie!!
Die woede borrel toe vanaf diep in my maag op boontoe oor die onregverdigheid wat voor my oë plaasvind en ek sukkel half om die woorde uit te kry toe ek vir hom sê: "Come on, mate, how about giving a new immigrant a break?"
Hy vra toe: "Are you South African?" en natuurlik kon ons dit vanweë die aksent nie wegsteek nie, alhoewel ons wou, aangesien WB 2008 en die slag van Dunedin nog vars in die Kiwi-psige was. Hy gaan toe met wat vir ons hernieude mening was, voort om die kaartjie te voltooi.
Ek noem hom toe 'n dumb ass en hy skryf toe nog 'n kaartjie, dié keer vir 'n stukkende agterliggie.
My vrou is toe ook nie links nie en sê sy dink hy is baie onregverdig en eintlik maar net 'n d#%s. Hy het nie die "tegniese" Afrikaanse term verstaan nie, maar haar body language en stemtoon was sodanig dat hy toe ook sommer 'n kaartjie uitskryf vir 'n vervalle WOF (padwaardigheid wat hier op die karre vertoon moet word).
Toe ek vir hom sê dat hy dit net teen ons as Suid-Afrikaners het omdat die WB-kampioen Springbokke die All Blacks vir die eerste keer in 'n honderd jaar op Dunedin geklop het en die AB-wenrekord op tuisvelde tot 'n einde gebring is, skryf hy waaragtig nog 'n kaartjie – ek weet nie meer waarvoor nie.
Dit het vir seker nog sowat twintig minute aangegaan; hoe meer ons hom aanpraat, hoe meer kaartjies skryf hy.
Die ruit van die kar was al vol kaartjies toe die eienaar van die kar daar aankom en met 'n vriendelike Kiwi-frons en 'n effense glimlag die polisieman nader, sy skouers optrek en vir hom vra "Hey mate, what the ………" Sy verdere woorde was onhoorbaar toe ons flink by die volgende winkel se deure inglip!
DIT is wat ons in Nieu-Zeeland doen; nie so letterlik soos in die staaltjie hierbo nie, maar figuurlik gesproke: ons leef ons uit in die relatiewe veiligheid van hierdie pragtige clean and green eerstewêreldland, geniet onsself en is dankbaar om hier te kan wees, baie dankie!