'n Vergelyking tussen die Ou en die Nuwe Verbond
Ons het uit Hebreërs 8:6-13 aangetoon dat die ou en die nuwe verbonde nie twee afsonderlike en verskillende verbonde is nie. In alle wesentlike opsigte is hulle dieselfde.
Die verskille tussen hulle is net wat ons noem administrasie of administratiewe besonderhede. Dit is net wat betref hierdie besonderhede dat die een "oud" is en die ander een "nuut" en dat die oue verouder en verdwyn. ŉ Nuwe President (in die VSA – vertaler) is ŉ verandering in administrasie, en is in daardie beperkte sin ŉ nuwe regering, maar nie ŉ verandering van regeringsvorm of die grondwet nie.
Hoe dan verskil die ou en die nuwe verbond? Volgens Hebreërs 8 op drie maniere:
Eerstens is daar ŉ verandering in middelaar (v. 6). Christus kom in die plek van Moses. Dit is egter nie ŉ wesenlike verandering nie, want Moses was ŉ tipe van Christus. In Hebreërs 3:5 word Moses selfs genoem "’n dienaar om te getuig van wat nog gespreek sou word." Net so praat Moses self in Deuteronomium 18:15 van Christus as "’n Profeet ... soos ek is." Hierdie verskil is dus net administratief.
Tweedens is daar ook ŉ verskil in die wyse waarin die wet geskryf word (Heb. 8:10). Ons het reeds daarop gewys dat die wet nie weggeneem word nie; dit word eenvoudig op die vleestafels van die hart geskryf in plaas van op kliptafels. Dit is ook net ŉ administratiewe verandering, hoewel dit van groot betekenis is vir die Nuwe Testamentiese gelowige. Iets wat herskryf is, is nie iets wat verskillend is en afsonderlik van wat voorafgegaan het nie.
Hierdie tweede punt is besonder belangrik, want in beide Deuteronomium 4:13 en Hebreërs 8:10 word die gee van die wet die gee van die verbond genoem. ŉ Mens kan dus nie argumenteer dat, hoewel die wet dieselfde is, die verbonde verskil nie. Hulle word in beide Deuteronomium en Hebreërs as dieselfde beskou.
Derdens bring die nuwe verbond ŉ voller en meer volledige openbaring. Dit is waarvan Hebreërs 8:11 praat. Hierdie voller openbaring is sodanig dat God se volk die Middelaar direk ken en nie langer deur die tussenkoms van aardse middelaars nie. Daar is nie onder die nuwe verbond behoefte aan leraars soos die priesters en Leviete van die Ou Testament nie (kyk in Mal. 2:6-7 vir bewys dat hulle, in besonder, die leraars van die Ou Testament was).
Dit is ook ŉ administratiewe verandering. Die nuwe verbond bring nie ŉ nuwe (verskillende en afsonderlike) openbaring van God nie, maar ŉ beter openbaring (Heb. 8:6), naamlik een wat volmaak is en wat die werklikhede wat onder die ou verbond net geprofeteer is, openbaar.
Daar is net een, ewige verbond van God.
Vertaal uit Ronald Hanko se Doctrine According to Godliness (Grandville, MI, VSA: Reformed Free Publishing Association, 2004), pp. 181-182.