Weet u waar u koffie vandaan kom? Die COVID-19-pandemie het die belangrikheid van kennis oor ons voorsieningskettings beklemtoon. Hier dra 'n vrou in Augustus 2019 geoeste koffiebone in 'n koffieplantasie in die berg Gorongosa, Mosambiek. (AP Photo / Tsvangirayi Mukwazhi)
Die COVID-19-krisis het voedselvoorsieningskettings onder die knie gebring ongelooflike spanning, en verhale oor tekorte aan alles van vleis om bakbestanddele was volop.
Maar selfs met die toenemende onlangse aandag, bly die meeste voorsieningskettings traag. Verbruikers kan 'n sleutelrol speel in die opheffing van daardie wolk.
Voorsieningskettingdeursigtigheid het sporadies al voorheen wyd aandag geniet. In die negentigerjare was Nike beroemd om die teiken van wêreldwye verbruikersboikotte weens kommer daaroor werksomstandighede in sy vervaardigingsaanlegte.
dit verbruikersaktivisme gedwing om die maatskappy te maak groot veranderinge, soos die vasstelling van minimum werkende ouderdomme, die uitvoer van gereelde fabrieksoudits en publiseer waar Nike-produkte word gemaak.
Ondanks vooruitgang, vra 'n beroep op die verbruiker om gevaarlike werksomstandighede in te stel in verskaffingskettings vir 'n reeks produkte gaan voort.
'N Verskeidenheid van eise om te ontsyfer
Die COVID-19-krisis beklemtoon die vooruitsig van groter verbruikersbetrokkenheid in die voedselvoorsieningsketting. As u deur die winkelrakke in u kruidenierswinkel blaai, kan u moontlik 'n betowerende reeks eise teëkom wat verband hou met die kenmerke of oorsprong van 'n produk.
Daar is byvoorbeeld byna 150 verskillende etikette op voedsel wat eise oor die omgewings- en sosiale eienskappe van 'n produk sertifiseer. Seekos, beesvleis, koffie en piesangs is slegs enkele van die vele produkte gedek deur eko-etikette.
Daar is egter baie aansprake op waar produkte vandaan kom of ander eienskappe swak fondamente. Maar verbruikers kan ondernemings aanspoor vir voortgesette innovasie om die onsigbare dele van die verskaffingsketting te verlig en die geloofwaardigheid, deursigtigheid en waarheid van hul eise te versterk.
In baie gevalle kan dit gedoen word met bestaande tegnologie. Blockchain, chemiese voetspoor en drone word meer betroubaar namate dit goedkoper word. Hulle word ook toenemend gebruik in die verskaffingskettingouditering en eko-etikettering, en daar is die ruimte om veel meer te doen.
Beskou die voorbeeld van die Marine Stewardship Council wat sertifiseringsprogramme vir die naspeurbaarheid van vissery en seekos bied. Die eko-etiket van die raad word "slegs toegepas op wilde vis of seekos uit visserye wat gesertifiseer is op (die MSC se standaard)."
'N Man gooi ná reën 'n visnet op 'n oorstroomde land om vis te vang aan die buitewyke van Phnom Penh, Kambodja, in Junie 2020. (AP Foto / Heng Sinith)
Dit maak gebruik van moderne DNS-toetse om die naspeurbaarheid van gesertifiseerde seekos te verseker, wat 'n verkeerde etiket van minder as een persent tot gevolg het, 'n indrukwekkende statistiek sedert die verkeerde etikettering van seekos kan gemiddeld 30 persent.
DNA-toetsing is nie van toepassing op alle voedselsoorte nie, maar dit word selde gebruik ondanks die potensiaal daarvan om die integriteit van die verskaffingsketting te verbeter.
Persoonlike oudits is ondoeltreffend
Die meeste sertifikate in die verskaffingsketting trek slegs spaarsamig gebruik van die nuutste tegnologie. In plaas daarvan, hulle vertrou baie op persoonlike oudits, Wat kan ondoeltreffend wees.
ons onlangse navorsing het getoon dat tegnologie-verbeterde ouditering die tydigheid en waarlikheid van die versameling en analise van ouditdata kan verbeter, wat op sy beurt die geloofwaardigheid van die verskaffingsketting-sertifisering wat aan verbruikers geadverteer kan word, kan versterk. In 'n ander studie het ons dit verder gevind die COVID-19-krisis kan die gebruik van tegnologie in die verskaffingsketting-oudits help versnel.
Is hierdie piesangs omgewingsvriendelik? Tegnologie kan verbruikers help om te besluit. (Pixabay)
Tegnologie kan ook toeneem die veerkragtigheid van voorsieningskettings, sodat hulle beter kan reageer op skokke soos 'n wêreldwye pandemie.
Tegnologieë soos sensors, satellietbeelding en wolkrekenaarkunde kan byvoorbeeld sigbaarheid tot diep in die verskaffingsketting verbeter en die koördinasie tussen verskaffers en kopers verbeter. Intydse verskaffersmonitering kan vroeë waarskuwings gee oor moontlike probleme soos werksomstandighede, voorraadtekorte of produksie-onklaarraking.
Hierdie tegnologieë kan uiteraard nie die moontlikheid van toekomstige tekorte uitskakel nie, maar dit kan die verskaffingskettings minder geneig maak om te breek.
Verbruikers kan 'n meer aktiewe rol speel om verbeterings regdeur die verskaffingskettings te bevorder. Aankoopbesluite is 'n belangrike hefboom.
Verbruikersbetrokkenheid is die sleutel
Byvoorbeeld, verbruikers aangedui het die bereidwilligheid om 'n premie te betaal vir produkte wat onder goeie werksomstandighede vervaardig word, maar die gebrek aan betroubare inligting oor hierdie voorwaardes is 'n belemmering. Verbruikers kan ook aktief aandring op die verspreiding van meer en beter gehalte inligting om mismerkings en ander ongewenste aktiwiteite, soos die handel met bedreigde spesies, te verminder.
Verbruikers kan aandring op etikettering van beter gehalte. (Piqsels)
As hulle verder gaan, kan verbruikers meer direk betrokke raak by monitering van die voorsieningsketting. Benewens satellietbeeldvorming, Wêreldwye Boswag het skare verkryging gebruik om bosverandering te monitor. Unilever, wat tientalle produkte maak wat u by u plaaslike kruidenierswinkel sal vind, het Global Forest Watch ook gebruik ontbossing in die verskaffingsketting beter te verstaan.
Draagbare tegnologieë neem toe
En in die nabye toekoms sal verbruikers selfs die inhoud van voedseletikette kan bekragtig deur eenvoudige draagbare tegnologieë te gebruik. Dit maak nie saak hoe hulle betrokke is nie, verbruikers moet 'n meer aktiewe rol speel in die bevordering en eis van groter deursigtigheid in die voorsieningsketting.
Die pandemie het meer mense as ooit tevore oor verskaffingskettings gedink.
Hierdie groter bewustheid bied 'n kans vir verbruikers om meer betrokke te raak by die vervaardiging van produkte en produkte.
Verbruikers moet aandring op meer deursigtigheid en meer inligting oor waarhede vandaan kom, maar hulle moet ook 'n groter verantwoordelikheid neem vir wat hulle koop en deelneem waar hulle kan aan die monitering van die voorsieningsketting.
Cory Searcy, professor en vise-promotor en dekaan van nagraadse studies, Ryerson Universiteit en Pavel Castka, professor in operasionele bestuur en volhoubaarheid, Universiteit van Canterbury
Jy is hier: Tuis > Lewe > Gesondheid > Food & Voeding > Waarom ons die sukkelende voedselkettings van voedsel moet verstaan