Wiid konstateer aan die begin van sy nagtelike komposisie dat hy besluit het "om myself 'n moeilike taak te stel, soos wat ek altyd maak as ek verlore voel. Wat my bring by Memorandum 3, wat ek nou hier sit en skryf' (2006:9). Dit is ook die laaste nag voor hy weer in die hospitaal opgeneem sou word, waaruit hy waarskynlik nie weer lewend te voorskyn sou kom nie (so vrees hy aanvanklik as hy begin skryf aan wat eintlik sy laaste "testament" sou wees, sy "storie"). Hy neem die "sprong in die duister" (2006:10). Hy begin skryf (tik). Die teks lees aanvanklik haperend (met karakters wat nie veel meer as pratende figurante is nie, en boonop naamloos, slegs aangedui deur die letters X en Y, met verwysings na hul verslegtende mediese toestande). Algaande lees die teks vlotter en pakkender, met 'n liriese hoogtepunt aan die einde. Uiteindelik besluit hy daartéén om terug te gaan hospitaal toe, en besluit om die laaste res van sy lewe vry van verdere mediese ingrepe te leef.