Hinduism Archives - Onwerklik blog
Tag Archives: Hindoeïsme
Maart 22, 2013 Manoj
Swami Vivekananda het 'n paar toesprake by die Wêreld Parlement van Godsdienste in 1893. Hierdie toesprake ons Indiërs steeds vul met 'n goeie deal van trots. Ek 'n ou opname van hulle op die internet op te spoor en dit skoongemaak 'n bietjie. Hier is dit vir jou luister genot.
Die skeptikus in my, egter, laat dit nie om te gaan sonder 'n kritiese selfondersoek. Wat presies is ek trots? Ek wil graag sy diep gedagtes om te sê op die Hindoe filosofie en sy helder bloot op dit. Maar die feit van die saak is, Ek was trots, selfs voordat ek gehoor of gelees die woorde. As jy trots is op sowel, laat my vra: het jy werklik luister na die hele toespraak? As jy nie, wat jy regtig trots? Deur die manier waarop, Ek het die laaste deel van die toespraak (sy koerant op Hindoeïsme) gepos hieronder, Vir jou lees genot. Een of ander manier, jy gaan die prys vir jou trots om te betaal!
Ek vermoed my trots is 'n throwback aan die koloniale era, en die eerbied van die gepaardgaande vreemde taal dat ons een of ander manier opgeneem van ons ouers of grootouers. Mag dit 'n bietjie meer as dit — mag wees, is dit wat Swami Vivekananda daarin geslaag om die Heck uit van 'n klomp van hulle te beïndruk, die koloniale meesters, dit is iets wat ons almal wil hê om te doen op 'n diep vlak. Mag dit is net sy sterk en vloeiend diksie, en sy opdrag van die taal.
As jy sien 'n hond loop op sy agterpote, dit is nie so erg dat dit nie dit goed, as wat dit doen dit op alle. Is dit geskik vir ander honde om op trots van 'n hond wat kan hierdie vreemde eienskap demonstreer voel? Doen ons iets soortgelyks wanneer ons bewonder mekaar se bevel van die vreemde taal? Na die publikasie van 'n kolom Lees tussen die lyne in 'n plaaslike koerant, Ek het 'n oproep van 'n fan. Kom ons sit eenkant die gevoel van creepiness in om 'n oproep van 'n vreemdeling op jou selfoon; die man (wat soort geblaas van die ou) was tevrede met die wat ek geskryf het en hoe ek dit geskryf het. Nou, dink terug oor die oproep, Ek voel asof sy bewondering was ook dalk 'n oorblyfsel van ons gedeelde koloniale verlede (alhoewel, in my geval, die verlede is een of twee geslagte verwyder). Mag hy gevoel het dat ek uiteindelik genoeg Engelse geleer het om 'n doeltreffende klerk te maak. Hierdie hond het uiteindelik die kuns van die loop op sy agterpote bemeester.
Wat ook al die oorsprong, hierdie trots van my het 'n ander kant is dit. Dit is die opkoms van die evangeliese TV geselsprogramme in Indië, en die direkte nirvanas wat aangebied word deur die nuwe ghoeroes. 'N Rukkie gelede, Ek gepubliseer 'n stuk waarskuwing van die gevare van die moderne ghoeroes. Terwyl afgestaan ​​wat Ek teen hulle kan benadeel word, Ek wil graag jou aandag te vestig op hierdie video waar 'n guru is die demonstrasie van die magiese kragte van 'n nuut her-ontdek ou konkoksie, vervaardig en verkoop word deur sy neef. 'N gelowige sien in hierdie skouspel 'n ware wonderwerk, of ten minste 'n goeie, hoewel verskuil, rede vir die guru te word om dit te doen demo. Ek sien net 'n slegte rede. Gevalle soos hierdie video (en die live show Ek het toevallig gevang) vul my met die teenoorgestelde van trots — skande. Maar dan, wat weet ek — mag wees 'n honderd jaar van nou af, lank nadat ek dood is en weg en vergeet, ten minste sommige van hierdie moderne ghoeroes kan vereer word op dieselfde manier Swami Vivekananda is nou; maar ek sou nie reken op dit. In elk geval, Ek is redelik seker dat hulle afstammelinge sal 'n baie ryker as myne.
http://www.youtube.com/watch?v = Quf3Ynu-Qq4 (Hierdie video waar die guru homself uitgevoer om die demo lyk vir ooglopende redes verwyder is.)
Hier is nog so 'n demonstrasie in 'n ander konteks waar niemand sal probleem spot die truuk het.
Hierdie video's en hul boodskap mag aanstoot sommige van my lesers, en vir daardie, Ek vra om verskoning. Wanneer mense belê om hul tyd en energie in geestelike strewes, hulle wil nie bewus van die negatiewe aspekte van hul pad gemaak word, omdat hulle, terwyl iets negatief in hul strewe is, in hul siening, tantamout te bevraagteken hul intelligensie. Dit peculier weerstand teen die waarheid ook kry meesterlik en sinies uitgebuit deur die nuwe-jarige ouderdom geestelike bewegings. Ek wil net sê dat ek bedoel goed, vir 'n paar van diegene wat geraak is mense baie na aan my.
En soos belowe vroeër, hier is die papier Hindoeïsme deur Swami Vivekananda dat hy by die Chicago konferensie gelees.
VRAESTEL OP Hindoeïsme
Lees by die Parlement op September 19, 1893
Drie godsdienste staan ​​nou in die wêreld wat kom af na ons van tyd prehistoriese - Hindoeïsme, Zoroastrianism and Judaism. Hulle het al ontvang geweldige skokke en almal van hulle bewys deur hul oorlewing hulle interne sterkte. Maar terwyl Judaïsme misluk Christenskap te absorbeer en is verdryf uit sy plek van geboorte deur sy allesoorheersende dogter, en 'n handvol van Parsees is al wat oorbly die verhaal van hul groot geloof te vertel, party na party ontstaan ​​in Indië en was die godsdiens van die Vedas te skud tot in sy fondamente, maar soos die water van die see in 'n geweldige aardbewing dit net teruggetrek vir 'n rukkie, net om terug te keer in 'n alles-absorberende vloed, 'n duisend keer meer kragtig, en wanneer die rumoer van die haas was oor, hierdie sektes is almal ingesuig, geabsorbeer, en opgeneem in die groot liggaam van die moeder geloof.
Van die hoë geestelike vlug van die Vedanta-filosofie, waarvan die nuutste ontdekkings van die wetenskap lyk soos eggo's, die lae idees van afgodery met sy veelvuldige mitologie, die ongeloof van die Boeddhiste, en die ateïsme van die Jains, elk en almal het 'n plek in die Hindu se geloof.
Waar is dan, Die vraag ontstaan, waar is die gemeenskaplike sentrum wat al hierdie wyd uiteenlopende strale konvergeer? Waar is die gemeenskaplike basis waarop al hierdie oënskynlik hopelose teenstrydighede rus? En dit is die vraag wat ek sal poog om te beantwoord.
Die Hindoes het hul godsdiens deur 'n openbaring ontvang, die Vedas. Hulle hou dat die Vedas is sonder begin en sonder einde. Dit mag klink belaglik om hierdie gehoor, hoe om 'n boek kan wees sonder begin of einde. Maar deur die Vedas geen boeke is bedoel. They mean the accumulated treasury of spiritual laws discovered by different persons in different times. Net soos die wet van swaartekrag bestaan ​​het voor die ontdekking daarvan, en sou bestaan ​​as die mensdom vergeet dit, so is dit met die wette wat die geestelike wêreld te regeer. Die morele, etiese, en geestelike verhoudings tussen siel en gees en tussen individuele geeste en die Vader van alle geeste, was daar voor hul ontdekking, en sal bly, selfs as ons vergeet om hulle.
Die ontdekkers van hierdie wette is rishis genoem, en ons eer hulle as volmaak wesens. Ek is bly dat hierdie gehoor dat sommige van die allergrootste van hulle was vroue te vertel. Hier kan dit gesê word dat hierdie wette as wette mag wees sonder einde, maar hulle moet 'n begin gehad het. Die Vedas leer ons dat die skepping is sonder begin of einde. Wetenskap is gesê het bewys dat die somtotaal van kosmiese energie is altyd dieselfde. Toe, indien daar was 'n tyd toe niks bestaan, waar is al hierdie manifes energie? Sommige sê dit was in 'n potensiële vorm in God. In daardie geval God is soms potensiaal en soms kinetiese, wat sal maak hom wispelturig. Alles wispelturig is 'n mengsel, en alles mengsel moet dat verandering wat verwoesting genoem word ondergaan. So God sal sterf, wat is absurd. Daarom is daar nooit 'n tyd toe daar geen skepping.
As ek mag toegelaat word om 'n vergelyking te gebruik, creation and creator are two lines, sonder begin en sonder einde, parallel aan mekaar. God is die immer aktiewe voorsienigheid, deur wie se krag stelsels na stelsels word ontwikkel uit die chaos, gemaak om te hardloop vir 'n tyd en weer vernietig. Dit is wat die Brahmaan seuntjie herhaal elke dag: “Die son en die maan, die Here het soos die son en mane van vorige siklusse.” En dit stem ooreen met die moderne wetenskap.
Hier staan ​​ek en as ek my oë toemaak, en probeer om my bestaan ​​te bedink, “Ek”, “Ek”, “Ek”, Wat is die idee voor my? Die idee van 'n liggaam. Is ek, dan, nothing but a combination of material substances? Die Vedas verklaar, “No”. Ek is 'n gees wat in 'n liggaam. Ek is nie die liggaam. Die liggaam sal sterf, maar ek sal nie sterwe. Hier is ek in hierdie liggaam; dit sal val, maar ek sal gaan oor die lewe. Ek het ook 'n verlede. Die siel is nie geskep, vir die skepping beteken 'n kombinasie wat beteken 'n sekere toekomstige ontbinding. As die siel dan is geskep, dit moet sterf. Sommige is gelukkig gebore, geniet perfekte gesondheid, met 'n pragtige liggaam, geestelike krag en alle begeertes voorsien. Ander is gebore miserabel, sommige is sonder hande of voete, Ander is weer idiote en net sleep op 'n ongelukkige bestaan. Hoekom, as hulle is almal geskep, waarom 'n regverdige en barmhartige God skep 'n gelukkige en 'n ander ontevrede, Hoekom is hy so gedeeltelike? Of sou dit sake in die minste herstel te hou dat diegene wat ellendig in hierdie lewe gelukkig in 'n toekomstige een sal wees. Hoekom moet 'n mens wees miserabel selfs hier in die regering van 'n regverdige en barmhartige God?
In die tweede plek, die idee van 'n skepper God verduidelik nie die anomalie, maar spreek net die wrede Fiat van 'n al-magtige wese. Daar moet gewees oorsake, dan, voor sy geboorte, 'n man ongelukkig of gelukkig te maak en dit was sy verlede aksies.
Is nie al die neigings van die verstand en die liggaam verantwoordelik vir deur geërf aanleg? Hier is twee parallelle lyne van die bestaan ​​- een van die gedagte, die ander van materie. As materie en die transformasie antwoord vir alles wat ons het, daar is geen noodsaaklikheid vir die mening van die bestaan ​​van 'n siel. Maar dit kan nie bewys word dat gedagte is ontwikkel uit die materie, en as 'n filosofiese monisme is onvermydelik, geestelike monisme is seker logies en nie minder nie as wenslik n materiële monisme; maar nie een van hierdie is nodig hier.
Ons kan nie ontken dat liggame verkry sekere tendense van oorerwing, maar die tendense net die fisiese opset beteken, waardeur 'n eienaardige gedagte alleen kan optree in 'n eienaardige manier. Daar is ander tendense wat eie is aan 'n siel wat veroorsaak word deur sy verlede aksies. And a soul with a certain tendency would by the laws of affinity take birth in a body which is the fittest instrument for the display of that tendency. Dit is in ooreenstemming met die wetenskap, vir die wetenskap wil alles deur die gewoonte om te verduidelik, en gewoonte is het deur herhalings. So herhalings nodig is om die natuurlike gewoontes van 'n pasgebore siel te verduidelik. En omdat hulle nie in die huidige lewe verkry, hulle moet kom uit die verlede leef.
Daar is nog 'n voorstel. Met al hierdie vanselfsprekend, hoe is dit dat ek nie onthou nie iets van my vorige lewe ? Dit kan maklik verduidelik word. Ek praat nou Engels. Dit is nie my moedertaal, in die feit dat daar geen woorde van my moedertaal is nou teenwoordig in my bewussyn; maar laat my probeer om hulle om te bring, en hulle jaag in. Wat toon dat die bewussyn is net die oppervlak van die geestelike see, en in sy dieptes gestoor word al ons ervarings. Probeer en stryd, hulle sou kom en jy sal bewus selfs van jou verlede lewe.
Dit is die direkte en demonstratiewe bewys. Verifikasie is die perfekte bewys van 'n teorie, En hier is die uitdaging gegooi na die wêreld deur die rishis. Ons het die geheim deur wat die diepste van die see van die geheue kan opgewek ontdek - probeer dit en jy sal 'n volledige herinnering van jou verlede lewe kry.
So dan is die Hindu glo dat hy is 'n gees. Hom die swaard kan nie steek - hom die vuur kan verbrand nie - vir hom die water kan nie smelt - hom kan die lug nie droog. Die Hindoe glo dat elke siel is 'n sirkel se omtrek is nêrens, maar wie se sentrum is geleë in die liggaam, en dat die dood beteken die verandering van die sentrum van die liggaam om die liggaam. Dit is ook nie die siel gebind deur die voorwaardes van die saak. In sy wese is dit gratis, ongeleide, heilige, suiwer, and perfect. Maar een of ander manier dit bevind hom vasgebind aan saak, en dink aan homself as 'n saak.
Waarom moet die gratis, perfekte, en suiwer wese dus onder die slawerny van materie, is die volgende vraag. How can the perfect soul be deluded into the belief that it is imperfect? Ons is vertel dat die Hindoes die weg van die vraag en sê dat geen sodanige vraag kan daar. Sommige denkers wil om dit te beantwoord deur positing een of meer kwasi-perfekte wesens, en gebruik groot wetenskaplike name te vul die gaping. Maar benaming nie verduidelik. Die vraag bly dieselfde. Hoe kan die perfekte geword het van die semi-volmaak; Hoe kan die suiwer, die absolute, verander selfs 'n mikroskopiese deeltjie van sy aard? Maar die Hindu is opreg. Hy wil nie skuiling te neem onder drogredenasies. Hy is dapper genoeg om die vraag te staan ​​in 'n manlike mode; en sy antwoord is: "Ek weet nie. Ek weet nie hoe om die perfekte wese, die siel, gekom om te dink aan homself as 'n onvolmaakte, as by te en gekondisioneer deur die materie.” Maar die feit is 'n feit vir alles wat. Dit is 'n feit in almal se bewussyn wat 'n mens dink van jouself as die liggaam. Die Hindoe nie probeer om te verduidelik hoekom 'n mens dink een is die liggaam. Die antwoord is dat dit die wil van God is nie 'n verduideliking. Dit is niks meer as wat die Hindoe sê, “Ek weet nie.”
Wel, dan, die menslike siel is ewig en onsterflik, perfekte en oneindige, en dood beteken net 'n verandering van sentrum van een liggaam na 'n ander. Die huidige word bepaal deur ons verlede aksies, en die toekoms deur die huidige. Die siel sal gaan ontwikkel tot of Terugbeweging van geboorte tot geboorte en dood tot die dood. Maar hier is 'n ander vraag: Is die mens 'n klein boot in 'n storm, opgewek een oomblik op die kruin van 'n skuim branders en verpletter af in 'n gapende kloof die volgende, rol heen en weer aan die genade van 'n goeie en slegte optrede - 'n magtelose, hulpeloos wrak in 'n steeds woed, steeds gedruis, onwrikbare stroom van oorsaak en gevolg; 'n bietjie mot onder die wiel van oorsake wat rol oor die breek alles in sy pad en wag nie vir die weduwee se trane of die weeskinders se uitroep geplaas? Die hart sink by die idee, Tog is dit die wet van die natuur. Is daar geen hoop? Is daar geen ontkoming? — was the cry that went up from the bottom of the heart of despair. Dit bereik die troon van genade, en woorde van hoop en troos afgekom en geïnspireer om 'n Vedische salie, en hy het gaan staan ​​voor die wêreld en in basuin stem verkondig het die evangelie: “Hoor, o kinders van onsterflike Bliss! selfs julle wat woon in hoër sfere! Ek het die Ou Een wat bo alle duisternis gevind, al dwaling: om Hom alleen sal jy uit die dood gered word weer.” “Kinders van onsterflike Bliss” - Wat 'n lieflike, wat 'n hoopvolle naam! Laat my toe om jou te bel, broers, deur daardie lieflike naam - erfgename van onsterflike Bliss - ja, die Hindoe weier jy om sondaars te roep. Julle is kinders van God, die delers van onsterflike Bliss, heilige en volmaakte wesens. Julle gode op aarde - sondaars! Dit is 'n sonde 'n man te bel sodat; dit is 'n staande laster op die menslike natuur. Kom op, O leeus, en die dwaling dat jy skape skud; jy is siele onsterflik, geeste gratis, Blest en die ewige; julle nie saak nie, julle is nie liggame; saak is u dienaar, jy nie die dienaar van materie.
So is dit dat die Vedas verkondig nie 'n verskriklike kombinasie van ongenaakbare wette, nie 'n eindelose gevangenis van oorsaak en gevolg, maar aan die hoof van al hierdie wette, in en deur elke deeltjie van materie en krag, staan ​​Een “deur wie se bevel die wind waai, die vuur brand, die wolke reën, en die dood stingels op die aarde.”
En wat is Sy natuur?
Hy is oral, die suiwer en woes Een, die Almagtige, en die All-barmhartige. “U is ons Vader, U is ons moeder, U is ons geliefde vriend, U is die bron van alle krag; ons krag gee. U is dit wat dra die las van die heelal; help my om die bietjie las van die lewe dra.” So sing die rishis van die Vedas. En hoe om Hom te aanbid? Deur die liefde. “Hy is as die een wat hy liefhet aanbid word, duurder as alles in hierdie en die volgende lewe.”
Dit is die leer van die liefde verklaar in die Vedas, en laat ons sien hoe dit ten volle ontwikkel en geleer deur Krishna, wie die Hindoes glo om God in die vlees op aarde was.
Hy het geleer dat 'n man behoort te leef in hierdie wêreld soos 'n lotus blaar, wat groei in die water, maar nooit aangeklam deur water; so 'n man behoort in die wêreld te leef - sy hart aan God en sy hande te werk.
Dit is goed om God lief te hê vir hoop van beloning in hierdie of die volgende wêreld, maar dit is beter om God lief te hê ter wille van die liefde, En die gebed gaan: “Here, Ek rykdom wil nie, of kinders, nie leer. As dit U Wil, Ek sal gaan vanaf geboorte tot geboorte, maar gee my, dat ek jou kan lief sonder die hoop van beloning - liefde onbaatsugtig ter wille van die liefde.” Een van die leerlinge van Krishna, die destydse Keiser van Indië, is uit sy koninkryk deur sy vyande en het skuiling te neem met sy koningin in 'n bos in die Himalayas, en daar op 'n dag die koningin het hom gevra hoe dit was dat hy, die mees deugsame manne, moet so baie ellende ly. Yudhishthira beantwoord, “Kyk, my koningin, die Himalayas, hoe groot en mooi hulle is; Ek is lief vir hulle. Hulle gee nie vir my iets, maar my aard is die Grand lief te hê, die pragtige, daarom het ek lief vir hulle. Net, Ek is lief vir die Here. Hy is die bron van alle skoonheid, van alle verhewenheid. Hy is die enigste voorwerp om lief te hê; my aard is om Hom lief te hê, en daarom het ek lief. Ek vir enigiets bid nie; Ek vra nie vir enigiets. Laat hom plaas my waar Hy hou. Ek moet Hom liefhet ter wille van die liefde. Ek kan nie handel dryf in die liefde.”
Die Vedas leer dat die siel goddelik, slegs in die slawerny van die saak gehou; perfeksie bereik sal word wanneer hierdie verband sal bars, en die woord wat hulle gebruik, want dit is dus, Mukti - vryheid, vryheid van die bande van onvolmaaktheid, vryheid van die dood en ellende.
En hierdie slawerny kan net val deur die genade van God, en hierdie genade kom op die suiwer. So suiwerheid is die toestand van sy genade. Hoe is dit genade Wet? Hy openbaar Homself aan die suiwer hart; die suiwer en die vlekvrye sien God, ja, selfs in hierdie lewe; dan en slegs dan al die valsheid van die hart is reguit gemaak. Toe het al twyfel ophou. Hy is nie meer die frats van 'n verskriklike wet van oorsaak. Dit is die middelpunt, die baie belangrike begrip van Hindoeïsme. Die Hindoe wil nie op woorde en teorieë te leef. As daar bestane buite die gewone sensuele bestaan, Hy wil van aangesig tot aangesig met hulle te kom. As daar 'n siel in hom wat nie saak, As daar is 'n alles-barmhartige universele Soul, Hy sal direkte na Hom toe gaan. Hy moet hom sien, en dat alleen alle twyfel kan vernietig. Dus is die beste bewys 'n Hindoe salie gee oor die siel, oor God, is: “Ek het die siel gesien; Ek het God gesien.” En dit is die enigste voorwaarde van perfeksie. Die Hindoegodsdiens bestaan ​​nie in stryd en probeer om 'n sekere leer of dogma te glo, maar in die verwesenliking van - nie in glo, maar in wese en steeds.
So het die hele doel van hul stelsel is deur konstante stryd om volmaak geword, goddelike geword, God te bereik en sien God, en dit bereik God, God sien, steeds volmaak soos die Vader in die hemele volmaak is, maak die godsdiens van die Hindoes.
En wat word van 'n man toe hy bereik perfeksie? Hy woon 'n lewe van geluk oneindige. Hy geniet oneindige en volmaakte geluk, verkry het die enigste ding waarin die mens behoort plesier te hê, naamlik God, en geniet die redding met God.
So ver al die Hindoes is ooreengekom. Dit is die algemene geloof van al die sektes van Indië; maar, dan, perfeksie is absolute, en die absolute kan nie twee of drie. Dit kan nie enige eienskappe het. Dit kan nie 'n individu. En so wanneer 'n siel volmaak en absolute, it must become one with Brahman, en dit sal net die Here as die perfeksie besef, die werklikheid, van sy eie aard en bestaan, die bestaan ​​absolute, kennis absolute, en Bliss absolute. Ons het al dikwels en dikwels lees het die verlies van individualiteit en om 'n voorraad of 'n klip.
"Hy jests by letsels wat nooit 'n wond voel."
Ek vertel dit is niks van die aard. As dit is geluk die bewussyn van hierdie klein lyf te geniet, dit moet groter geluk die bewussyn van twee liggame te geniet, die mate van geluk te verhoog met die bewussyn van 'n toenemende aantal liggame, Die doel, die uiteindelike geluk bereik word wanneer dit 'n universele bewussyn geword.
Daarom, hierdie oneindige universele individualiteit te kry, hierdie armsalige bietjie gevangenis individualiteit moet gaan. Dan alleen kan die dood ophou wanneer ek alleen met die lewe, dan alleen ellende ophou wanneer ek een met geluk self, dan alleen kan al die foute ophou wanneer ek een met kennis self; en dit is die nodige wetenskaplike gevolgtrekking. Wetenskap het bewys vir my dat fisiese individualiteit is 'n dwaling, wat regtig my liggaam is 'n klein voortdurend veranderende liggaam in 'n ononderbroke see van materie; en Advaita (eenheid) is die nodige slotsom met my ander eweknie, siel.
Wetenskap is niks, maar die bevinding van eenheid. Sodra die wetenskap sou volmaakte eenheid bereik, dit sou verhoed verdere vordering, want dit sou die doel te bereik. So Chemie kon nie verder vorder as dit sou een element uit wat al die ander gemaak kan word ontdek. Fisika sou stop wanneer dit sou in staat wees om sy dienste in die ontdekking van 'n energie te vervul wat al die ander is, maar manifestasies, en die wetenskap van godsdiens geword perfekte wanneer dit Hom sou ontdek wat is die een lewe in 'n heelal van die dood, Hom wat die konstante basis van 'n ewig-veranderende wêreld. One who is the only Soul of which all souls are but delusive manifestations. So is dit, deur veelvuldige en dualiteit, dat die uiteindelike eenheid bereik word. Geloof kan nie verder gaan. Dit is die doel van al die wetenskap.
Alle wetenskap is gebind om hierdie gevolgtrekking te kom in die lang termyn. Event, en nie die skepping, is die woord van die wetenskap vandag, en die Hindu is slegs bly dat dit wat hy koester in sy boesem vir eeue gaan in meer kragdadige taal onderrig te word, en met verdere lig van die jongste bevindinge van die wetenskap.
Neerdaal ons nou van die aspirasies van die filosofie aan die godsdiens van die onkundige. Aan die begin af, I may tell you that there is no politeïsme in India. In elke tempel, As een staan ​​by en luister, een sal die dienaars toepassing van al die eienskappe van God vind, insluitend alomteenwoordigheid, die beelde. Dit is nie politeïsme, of sou die naam henoteïsme verduidelik die situasie. “Die roos genoem word deur enige ander naam sou ruik so soet.” Name is nie verduidelikings.
Ek onthou, as 'n seun, hoor 'n Christelike sendeling preek aan 'n skare in Indië. Hy was een van die ander soetgoed vertel hulle was dat as hy 'n slag vir hulle afgod met sy stok, wat kan dit doen? Een van sy toehoorders skerp antwoord, “As ek misbruik jou God, Wat kan hy doen?” "Jy sal gestraf word,"Sê die prediker, “wanneer jy sterf.” “So my idol sal julle straf as jy sterf,” geantwoord die Hindoe.
Die boom word geken aan sy vrugte. Toe ek onder hulle gesien het dat die afgodedienaars genoem word, maar, die wil van wie in moraliteit en spiritualiteit en die liefde het ek nog nooit enige plek gesien, Ek stop en vra myself, “Sonde kan heiligheid verwek?”
Bygeloof is 'n groot vyand van die mens, maar skynheiligheid is erger. Hoekom nie 'n Christelike kerk toe gaan? Hoekom is die kruis heilige? Hoekom is die gesig gedraai na die hemel in die gebed? Why are there so many images in the Catholic Church? Hoekom is daar so baie beelde in die gemoedere van die Protestante wanneer hulle bid? My broers, Ons kan nie meer dink oor enigiets sonder 'n geestelike beeld as wat ons kan leef sonder asemhaling. Deur die wet van assosiasie, the material image calls up the mental idea and andersom. Dit is die rede waarom die Hindu gebruik 'n eksterne simbool toe hy aanbid. Hy sal jou vertel, dit help om te hou sy kop vas op die wese aan wie hy bid. Hy weet so goed soos jy doen wat die beeld is nie God, is nie alomteenwoordig. Na alles, hoeveel alomteenwoordigheid beteken byna die hele wêreld? Dit staan ​​net as 'n woord, 'n simbool. Het God oppervlakkige oppervlakte? Indien nie, wanneer ons herhaal dat die woord “alomteenwoordige”, ons dink van die uitgebreide lug of ruimte, dit is al.
As ons vind dat een of ander manier, deur die wette van ons geestelike grondwet, ons het ons idees van die oneindigheid te assosieer met die beeld van die blou lug, of van die see, sodat ons natuurlik verbind ons idee van heiligheid met die beeld van 'n kerk, 'n moskee, of 'n kruis. Die Hindoes het die idee van heiligheid wat verband hou, suiwerheid, waarheid, alomteenwoordigheid, en die ander idees met verskillende beelde en vorms. Maar met dié verskil dat terwyl sommige mense hul hele lewe wy aan hulle afgod van 'n kerk en nooit styg hoër, want met hulle godsdiens beteken 'n intellektuele instemming aan sekere leerstellings en om goed te doen aan hulle maats, die hele godsdiens van die Hindu is gesentreer in verwesenliking. Man is geestelike geword deur die verwesenliking van die Goddelike. Idols of tempel of kerke of boeke is net die stutte, die help, van sy geestelike kinderjare: maar oor en oor moet hy vorder.
Hy moet nie op enige plek stop. “Eksterne aanbidding, materiaal aanbidding,” sê die Skrif, “is die laagste stadium; sukkel hoë styg, geestelike gebed is die volgende fase, maar die hoogste stadium is wanneer die Here het gerealiseer.” Mark, dieselfde erns man wat kniel voor die afgod vertel, “Hom die Son kan nie druk, nor the moon, of die sterre, die weerlig kan hom nie uitspreek, of wat ons praat van 'n vuur; deur Hom het hulle skyn.” Maar hy het nie 'n mens se afgod misbruik of bel sy aanbidding sonde. Hy erken in dit 'n noodsaaklike fase van die lewe. “Die kind is die vader van die mens.” Sou dit reg wees vir 'n ou man om te sê dat die kinderjare is 'n sonde of die jeug 'n sonde?
As 'n mens kan sy Goddelike natuur met die hulp van 'n beeld te besef, sou dit reg om te noem dat 'n sonde? Of selfs wanneer hy verby daardie stadium, moet hy noem dit 'n fout. Aan die Hindoe, man is nie die reis van foute aan die waarheid, maar van die waarheid tot die waarheid, van laer na hoër waarheid. Aan hom al die godsdienste, vanaf die laagste fetisjisme die hoogste absolutisme, beteken so baie pogings van die menslike siel te begryp en besef die oneindige, elke bepaal deur die omstandighede van sy geboorte en assosiasie, en elk van hierdie punte 'n stadium van vordering; en elke siel is 'n jong arend sweef hoër en hoër, insameling van meer en meer krag, totdat dit bereik die Heerlike Sondag.
Eenheid in verskeidenheid is die plan van die natuur, en die Hindu het dit erken. Elke ander godsdiens is vasgestel sekere vaste dogmas, en probeer die samelewing te dwing om hulle te aanvaar. Dit plaas voordat die samelewing net een laag wat moet pas Jack en John en Henry, almal gelyk. As dit nie John of Henry pas, Hy moet gaan sonder 'n baadjie om sy liggaam te dek. Die Hindoes het ontdek dat die absolute kan slegs verwesenlik word, of gedink, of verklaarde, deur die relatiewe, en die beelde, kruise, en sekelmane is eenvoudig so baie simbole - so baie penne die geestelike idees om op te hang. Dit is nie dat hierdie hulp is nodig vir elke een, maar diegene wat dit nie nodig het nie, geen reg het om te sê dat dit verkeerd is. Dit is ook nie verpligtend in Hindoeïsme.
Een ding wat ek moet jou vertel. Afgodery in Indië beteken niks aaklige. Dit is nie die moeder van die hoere. Aan die ander kant, it is the attempt of undeveloped minds to grasp high spiritual truths. Die Hindoes het hul foute, hulle soms hul uitsonderings; maar merk dit, hulle is altyd vir hul eie liggame te straf, en nooit vir die sny van die kele van hul bure. As die Hindu fanatiese brand homself op die brandstapel, hy nooit die vuur van Inkwisisie ligte. En selfs dit kan nie by die deur van sy godsdiens meer as die brand van hekse enige kan by die ingang van die Christendom gelê word gelê word.
Aan die Hindoe, dan, die hele wêreld van godsdienste is net 'n reis, 'n kom, van verskillende mans en vroue, deur middel van verskeie toestande en omstandighede, dieselfde doel. Elke godsdiens word slegs ontwikkeling van 'n God uit die materiaal man, en dieselfde God is die Inspirator van almal van hulle. Hoekom, dan, is daar so baie teenstrydighede? Hulle is eers duidelik, sê die Hindoe. Die teenstrydighede kom uit dieselfde waarheid self aan te pas by die verskillende omstandighede van die verskillende nature.
Dit is dieselfde lig kom deur bril van verskillende kleure. En hierdie klein variasies wat nodig is vir die doel van aanpassing. Maar in die hart van alles dieselfde waarheid heers. Die Here verkondig het aan die Hindoe in sy inkarnasie as Krishna, “Ek is in elke godsdiens as die draad deur 'n string van pêrels. Waar jy buitengewone heiligheid en buitengewone krag opwekking en reiniging mensdom sien, U weet dat ek daar.” En wat is die gevolg? Ek daag die wêreld te vind, deur die hele stelsel van Sanskrit filosofie, enige sodanige uitdrukking dat die Hindoe alleen gered sal word en nie ander. Vyasa sê, “Ons vind volmaakte mense selfs buite die bleek van ons kaste en geloof.” Een ding meer. Hoe, dan, kan die Hindoe, wie se hele struktuur van denke sentrums in God, glo in Boeddhisme wat agnosties, of in Jainism wat ateïstiese?
Die Boeddhiste of die Jains nie op ons God; maar die hele krag van hul godsdiens is gerig op die groot sentrale waarheid in elke godsdiens, 'n God te ontwikkel uit die man. Hulle het ook nie die Vader gesien, maar hulle het die Seun gesien. En hy wat die Seun het, gesien het, het gesien hoe die Vader.
Dit, broers, is 'n kort skets van die godsdienstige idees van die Hindoes. Die Hindoe kan misluk het al sy planne uit te voer, maar as daar ooit 'n universele godsdiens te wees, dit een wat geen plek in die plek of tyd sal moet wees; wat oneindig sal wees soos die God dit sal preek, en wie se son skyn op die volgelinge van Krishna en van Christus, op heiliges en sondaars gelyk; wat nie Brahminic of Boeddhistiese sal wees, Christen of Mohammedaanse, maar die somtotaal van al hierdie, en nog 'n oneindige ruimte vir ontwikkeling; wat in sy katolisiteit sal omhels in sy oneindige arms, en 'n plek vir, elke mens, vanaf die laagste grawe wrede nie ver verwyder van die brute, na die hoogste man toring deur die deugde van sy kop en hart byna bo die mensdom, om die samelewing in verwondering staan ​​oor hom en twyfel sy menslike natuur. Dit sal 'n godsdiens wat geen plek vir vervolging of onverdraagsaamheid in sy politieke bestel het nie, wat goddelikheid in elke man en vrou sal herken, en wie se hele omvang, wie se hele krag, sal in die ondersteuning van die mensdom sy eie om te besef ware geskep word, Goddelike natuur.
Bied so 'n godsdiens, en al die nasies sal jou volg. Asoka se raad was 'n raad van die Boeddhistiese geloof. Akbar se, al meer aan die doel, was net 'n salon-vergadering. Dit was gereserveer vir Amerika te verkondig aan alle hoeke van die wêreld dat die Here in elke godsdiens.
Mag Hy wat die Brahman van die Hindoes, die Ahura Mazda-van die Zoroastriste, die Boeddha van die Boeddhiste, die HERE van die Jode, the Father in Heaven of the Christians, gee krag tot jou edele idee uit te voer! Die ster in die Ooste ontstaan; dit steeds gereis na die Weste, soms grys en soms stralend, totdat dit het 'n kring van die wêreld; en nou is dit weer styg op die baie horison van die Oos-, die grense van die SANPO, a thousandfold more effulgent than it ever was before.
Hael, Columbia, moederland van vryheid! Dit is aan jou gegee, wat nooit gedoop haar hand in haar buurman se bloed, wat nooit gevind dat die kortste pad om ryk was deur beroof 'n mens se bure, dit is aan jou gegee om 'n optog op die voorpunt van die samelewing met die vlag van harmonie.
Foto deur Premnath Thirumalaisamy
Hindoeïsmeshakti oilsri sriSwami Vivekananda