Tipes aflewering vir swanger vroue - Inligting - 2021
Ons is op 'n tydstip van mediese vooruitgang waarin die sterftekoers van moeder-fetale baie laag is in ontwikkelde lande. Hierdie gegewens strook egter nie altyd met die ervarings van vroue en hul bevallings nie.
Daar is baie soorte bevalling, in werklikheid is daar net soveel vroue en babas wat na die wêreld kom. Elke aflewering is uniek, spesiaal, met goed gedefinieerde en gedifferensieerde eienskappe, en die behandeling van professionele persone moet daarop aangepas word.
Alhoewel ons kan sê dat elke geboorte uniek is, is dit waar dat daar vanuit 'n gesondheidsoogpunt verskillende geboortes waarmee paartjies op die dag van hul kind se geboorte kan te staan ​​kom. Dit is die belangrikste:
1. Normale of 'lae risiko'-aflewering. Dit word gedefinieer as 'n fisiologiese proses spontane aanvang waardeur die fetus, die plasenta en die foetale aanhangsels uit die vrou kom. Dit vind plaas tussen weke 37 en 42 voltooi. Na geboorte is beide moeder en baba in 'n goeie toestand. Op grond van hierdie definisie kan tussen 70-80% van alle swanger vroue as 'n lae risiko beskou word.
In hierdie tipe bevalling word 'n baba gebore spontaan vaginaal, sonder enige instrument, en die moeder word nie binneaarse oksitosien gegee nie, en die membrane (sak) word ook nie kunsmatig gebars nie.
2. Geïnduseerde of gestimuleerde kraam. Dit is een waarin die gesondheidswerker kunsmatig die aanvang van kraam veroorsaak, of die evolusie daarvan beheer deur die gebruik van medisyne of maneuvers wat kraam versnel (oksitosien, prostaglandiene, kunsmatige breuk van die membrane ...). Hierdie tipe aflewering het 'n groot kans om in 'n keisersnee te beland of in 'n instrumentale aflewering.
3. Instrumentale aflewering: Dit is die kraam wat spontaan geïnduseer en spontaan kan begin, en eindig met die behoefte gedurende die tweede fase van die gebruik deur 'n ginekoloog van 'n instrument om die baba te kan uithaal. Die moeder se perineum ly gewoonlik baie tydens hierdie maneuvers en 'n baie hoë persentasie moet episiotomie ondergaan.
Afhangend van die waarde, sal die dokter kies vir 'n tang, konvensionele suigkoppies, spatels of kiwi-tipe suigkoppies (dit oefen 'n laer vakuum uit, dit kan as die ligste instrument beskou word)
4. Keisersnee geboorte: is 'n chirurgiese ingryping waarin 'n insnyding in die maag se buik en baarmoeder gemaak word om haar kind daardeur te verwyder. Dit word uitgevoer wanneer die ginekoloog vasstel dat daar 'n risiko vir die moeder of die baba se vaginale bevalling kan wees. Dit kan dringend uitgevoer word (as die welstand van die moeder of baba tydens kraam aangetas word) of op 'n geskeduleerde basis (wanneer die oorsaak dit onveilig maak om vaginale bevalling aan te pak).
Die redes vir keisersnee kan die volgende wees:
- Baba-verwante oorsake: abnormale hartklop (verlies van welstand van die fetus), of 'n slegte posisie van die baba (boude, dwars ...), probleme in die ontwikkeling daarvan (hidrokefalie ...)
- Oorsake wat verband hou met kraam: koordprolaps, plasenta-abruptie (manifesteer deur baie groot bloeding), kraam word verleng of gestaak ondanks die aktiewe gebruik van medisyne.
- Moederverwante oorsake: vorige baarmoeder littekens, ernstige siekte wat veroorsaak dat u nie kraam goed kan uitvoer nie (hartsiektes, eklampsie ...), dat u aktiewe geslagsherpesinfeksie het ...
Die herstel is stadiger en hospitalisasietyd is gewoonlik langer aangesien dit 'n chirurgiese ingreep is, en die bloedverlies groter is as by 'n vaginale bevalling. Daarbenewens is hulle geneig om moeders te wees wat meer geneig is om probleme met borsvoeding te hê (vertraging in die opgang, die eerste grendel word gewoonlik vertraag met wat aangebied word aan babas met bottels wat die korrekte grendel inmeng ...).
U kan meer artikels lees soos Tipes bevalling vir swanger vroue, in die kategorie Aflewering ter plaatse.