Bulgaarse landskappe in Middeleeuse studies - Artikels - 2022
Deur Rossina Kostova
Jaarboek vir Middeleeuse studies aan die CEU, Vol. 15 (2009)
Inleiding: Dit is nie toevallig dat ek 'landskap' as sleutelwoord vir die huidige artikel gekies het nie. As 'n mens kyk na die program van die 15-jarige hereniging van die Departement Middeleeuse studies aan die Sentraal-Europese Universiteit, sal 'n mens sien dat 'landskap' die sleutelwoord is wat, al dan nie, alles wat ons wil sien, konsentreer om sê, en om te hoor van ons algemene en persoonlike vyftien jaar in Middeleeuse studies in die algemeen. Het ons wêreldwyd iets verander in die landskap van Middeleeuse studies? Is ons sigbaar in daardie landskap? En maak Middeleeuse landskappe enigsins saak?
Miskien is die omvang van die huidige artikel nie nodig om in die geskiedenis van Middeleeuse studies in Bulgarye te gaan nie, tot aan die einde van die negentiende eeu. Om die tendense van latere ontwikkeling te begryp, moet u egter die belangrikste kenmerke van die veld wat teen die middel van die twintigste eeu neergelê is, beskryf. Van sy ontstaan ​​tot in die veertigerjare was die belangrikste teoretiese benadering die reguit positiwiteit; analitiese werke oorheers, met baie min pogings tot sintese (bv. P. Mutafčiev). Wat die metode betref, het Middeleeuse studies in Bulgarye dwarsdeur die twintigste eeu 'n sterk empiriese en geslote dissipline gebly. Daar was min interaksie met ander Europese skole, hoewel die algemene gehalte van die teorie en die kritiese benadering op die vlak van die beste kontemporêre skool, die Duitse positivisme, was. Wat die omvang betref, was Middeleeuse studies uitsluitlik op Bulgaars gerig, met enkele uitvalle in die Bisantynse geskiedenis. Wat die onderwerp betref, was die politieke geskiedenis oorweldigend, tesame met plaaslike studies en bronuitgawes. Daarbenewens moet ook kennis geneem word van die bydraes van argeologie en kunsgeskiedenis tot die bestudering van 'n aantal belangrike Middeleeuse terreine en monumente.
Die belangrike politieke verandering wat gekom het met die totstandkoming van 'n pro-Sowjet-kommunistiese regime in Bulgarye na die einde van die Tweede Wêreldoorlog het onvermydelik 'n diep en dubbelsinnige stempel op die geesteswetenskap gemaak. Deur die toonaangewende Bulgaarse Middeleeuse, soos B. Filov, V. Beševliev, Iv. Dujčev en B. Primov, "chauviniste" en "fasciste" en hulle geskors aan die Universiteit van Sofia, is die Middeleeuse wetenskap onthoof. Dit het gelei tot 'n verval van Middeleeuse studies en hul isolasie van die huidige tendense in Europese Middeleeuse en Bisantynse studies. Marxisme het die enigste teorie geword en die vulgêre toepassing daarvan in die 1950's en 1960's het die historiese analise verdraai wat op sosiale geskiedenis en klassestryd gekonsentreer het. Terselfdertyd het die stigting van navorsingsentrums aan die Bulgaarse Akademie vir Wetenskappe (BAS), hul relatiewe goeie finansiële steun deur die staat en die stelselmatige werkwyse die grootste prestasie op die gebied gedurende die tweede helfte van die twintigste eeu gelewer. die versameling en kritiese uitgawe van buitelandse en inheemse bronne. Daar is ook veral klem gelê op die kritiese uitgawe van werke van Middeleeuse Bulgaarse skrywers en op die opstel van katalogusse van Middeleeuse Bulgaarse manuskripte in nasionale biblioteke en versamelings.
Verder is die instrumenta studiorum van die Bulgaarse Middeleeue opvallend verryk deur die resultate van die grootskaalse en langdurige opgrawings van verskillende Middeleeuse terreine regoor die land, maar hoofsaaklik in die middeleeuse staatsentrums Pliska, Preslav en Veliko. Turnovo.