Hoe om `n sielkundige te wees: 27 stappe (met foto`s) - wikihow
Staak jy gewoonlik met jou vriende om hul brein te ontleed, hul gedrag en hulle te help om hul nie so bewuste probleme op te los nie? Miskien sal die brein van kinders, bejaardes, paartjies of hele korporasies u intellektuele motor herleef. In elk geval, om `n sielkundige te wees, kan jou oproep wees.
Berei voor vir kollege
Kry goeie grade in hoërskool. Meer as om `n sielkundige te wees, dien dit om meer suksesvol te wees in die lewe. As jy `n goeie werk wil hê (en wees goed daaraan), moet jy hard studeer en na `n goeie universiteit gaan. Om na `n goeie universiteit te gaan, moet jy goeie grade kry. Sien jy die logika?
As jou skool sielkunde kursusse aanbied, neem dit! Dit sluit ook die AP Psych kursus en eksamen in. Hoe vroeër jy die onderwerp ken, hoe beter. Sosiologie en soortgelyke kursusse sal ook nie verkeerd gaan nie.
Begin werk of vrywilligerswerk. As jy nou op hoërskool is, kan jou belange met ouderdom verander. As jy egter voel jy het `n goeie idee van jou rigting in die lewe, is dit die beste om nou te begin. Waar jy ook al werk en wie jy ookal is, probeer om ervaring op te doen met daardie persoon.
Hiervoor kan jy `n vrywilliger in die hospitaal wees, die vroue se skuiling in jou gemeenskap of in `n maatskappy met `n groot span. Benewens jou aansoek aan die universiteit te fasiliteer, sal jy nou meer mense ontmoet en jy sal meer mense later vir gunste hê!
Praat met jou beroepsberader. Hy of sy sal u inlig oor die verskillende roetes om die titel wat u wil hê en die verskillende werksomgewings voor u te kry. Die berader sal jou vertel watter roete tot jou verstand se indiensneming lei.
Daarbenewens kan u inligting oor voornemende leerprogramme kry. U sal weet watter universiteite die beste programme het vir die tipe sielkunde wat u interesseer. En dit sal jou help om die prosedures vir beurse en finansiële hulp te begin wanneer die tyd reg is.
Leer soveel as wat jy kan oor die hele terrein van die sielkunde. Daar is baie subspesialiteite wat jy in ag kan neem. Wanneer mense sê: "Ek wil `n sielkundige wees," verwys hulle gewoonlik na die kliniese sielkunde, waar die persoon met een of twee mense sit en die onderbewussyn ondersoek. Daar is egter baie verskillende takke en dit is baie vroeg om te verken:
Organisatoriese en bedryfsielkunde: die studie van menslike sielkunde in industriële werkomgewings of groot organisasies
Kliniese sielkunde: die studie van menslike sielkunde in kliniese instellings soos hospitale en geestesgesondheidsentrums, insluitende psigoterapie
Kognitiewe sielkunde: die studie van interne denkprosesse, soos probleemoplossing, geheue, persepsie en spraak
Neuropsigologie: die studie van die brein, die sentrale senuweestelsel en die bydrae daarvan tot menslike sielkunde en gedrag
Vind uit oor die verskillende graadprogramme. Die maklikste manier is om `n universiteit te vind met `n goeie program om `n graad in die sielkunde te behaal. Maak seker dat u die tak aanbied wat u interesseer (indien u dit reeds weet) en die tipe werk wat u benodig aan die einde van studie, aangesien sommige programme meer soortgelyk aan nagraadse programme (tesis) bied, terwyl ander kan wees minder intensief
Tegnies is dit moontlik om direk na `n magisterprogram te gaan, as jou universiteit dit ook aanbied. Jy moet egter baie seker wees van wat jy sal doen. Vir die sielkunde graad moet jy 4 jaar reguit studeer en die meestersgraad is alles wat werk plus `n paar jaar.
Verkry die universiteitsgraad
Bestudeer vier jaar in `n universiteit. Om as sielkundige te werk, moet jy `n gevorderde graad hê, maar eers moet jy jou universiteitsgraad verwerf. Jy sal nie sielkunde direk moet studeer nie, maar dit kan `n loopbaan wees wat ten minste geassosieer word met daardie veld. Die volgende alternatiewe is van die mees relevante:
Menslike ontwikkeling: die pad vanaf kinderjare tot volwassenheid word bestudeer.
Sosiologie: hierdie veld bestudeer menslike gedrag in sosiale groepe.
Anatomie of fisiologie: Ons beveel dit aan as jy hoofsaaklik belangstel in kognitiewe sielkunde en breinfunksie.
Chemie: hierdie tipe studies is meer geskik vir kognitiewe sielkunde as vir kliniese sielkunde, aangesien dit fokus op die wetenskap agter menslike gedrag en nie op gedrag self nie.
Neem deel aan ondersoeke. Baie universiteitsdepartemente van sielkunde doen hul eie sielkundige ondersoeke. Studente neem deel aan as navorsingsvoorwerpe en as assistent navorsers. Ondervinding in navorsing is noodsaaklik om in `n gegradueerde program toegelaat te word.
Hierdie stap is meer vir die eerste of laaste jaar van die universiteit. In jou kursusse sal dit normaal wees vir die hoof- of addisionele professor om aan te kondig dat `n sekere persoon op soek is na `n assistente-navorser, byvoorbeeld: "As jou algemene gemiddeld 3,5 of meer is, kan jy tydens kantoorure by Professor Zimbardo aansoek doen ..." . Wanneer die geleentheid hom voordoen, neem voordeel daarvan, want jy sal dit later nodig hê.
Soek vir `n sekondêre vak of `n dubbelgraad. As jy jou eerste jaar met `n loopbaan in die sielkunde begin, kan jy sien dat jy ekstra tyd het om aan `n sekondêre vak of `n dubbele graad te spandeer. Daarbenewens sal dit sterk aanbeveel word.
Met `n sekondêre vak kan jy oor die res van jou loopbaan begin dink. Om geslagstudies in parallel te studeer, kan jou die geleentheid gee om `n navorsingsprojek oor vroue te doen, wat jou ervarings sal stewig maak en soveel makliker op `n nagraadse skool sal plaasvind.
`N Dubbelgraad is uitstekend, veral as dit meer prakties as sielkunde is. Die wreedhede van die liberale kunswêreld is baie en jy kan sien dat `n dubbelgraad in besigheid of bemarking jou ekonomies meer in die toekoms sal dien.
Werk aan `n navorsingsprojek. Baie universiteite sal jou toelaat om `n graad in die sielkunde te behaal sonder om by enige navorsing aan te sluit. As jy hulle kan vermy, doen dit. Jy sal nooit boeke van eksperimentele glorie absorbeer nie, maar probeer om `n paar professore te benader sodat jy data of syfers kan ken.
Dit is waarvoor somers is. Wanneer die drie maande kom waarin jy niks te doen het nie, bly op die kampus. Praat met `n paar sleutel onderwysers of afgevaardigdes, wys hulle jou groot belangstelling en sien wat hulle jou kan bied. Waarskynlik, hulle is lief om `n seun so entoesiasties deur die sielkunde te sien soos jy is.
Hou in gedagte dat dit nie die einde is nie. Dit is iets wat die universiteit waarvoor jy $ 30,000 per jaar betaal om te studeer, jou nie sal vertel nie: `n graad in sielkunde is soos om in kode te sê dat jy die skuim uit die moeilike kliënte se bestellings van die latte moet kry. Terwyl Starbucks `n goeie pakket vir werknemers het, mag dit nie wees wat u in gedagte het nie. Jy sal na `n gegradueerde skool moet gaan!
Kom ons wees selfs eerliker: om eerlik te wees, om `n wettige sielkundige te wees, soos diegene wat jy in gedagte het, moet jy `n PhD hê. Terwyl die meestersgrade goed is en hulle vir jou `n paar deure oopmaak, sal `n PhD die deure oopmaak vir die hele gang. Met `n magistergraad kan u die byvoeglike naamwoord ("sielkundige assistent") gebruik, terwyl `n doktorsgraad u toelaat om die selfstandige naamwoord ("groepsielkundige") te gebruik.
Oorweeg die moontlikheid om medisyne te studeer. Baie mense is nie duidelik oor die verskille tussen `n psigiater en `n sielkundige nie. `N Sielkundige studeer nie medisyne nie en kan dus nie medikasie voorskryf nie. As jy `n psigiater wil wees (wie kan hulle voorskryf), moet jy jouself oplei om dokter te wees.
As dit die pad is wat u wil neem, in plaas van die GRE toets, moet u die MCAT neem. Die bestudering van medisyne is `n heeltemal ander pad as dié van die nagraadse skool. Hoekom leun jy?
Doen aansoek by `n nagraadse skool
Neem die GRE toets. Om na `n gegradueerde skool te gaan, moet jy die GRE neem. Dit is die beste om dit in die herfs voor die sperdatums van die winter- of lentetoepassings (in die VSA) te gee. Hoe beter jy verlaat, jy sal aanvaar word in meer (en beter) skole. Begin om maande te studeer voordat jy eksamen neem!
Die GRE-telling sal jou help om tussen `n magistergraad en `n PhD te besluit. As jy nie `n sterretelling in die GRE kry nie, probeer weer. Byna alle doktorale programme soek `n goeie telling (meestersprogramme is minder intens).
Jou GRE-telling duur vir 5 jaar. As jy nie seker is wat volgende jaar sal gebeur nie, kan jy die volgende jare nog steeds aan verskeie skole gee.
Bepaal die tipe werk wat jy wil doen. Oor die algemeen sal jy vier soorte programme op die nagraadse vlak sien: I / O, kliniese sielkunde, berading en eksperimentele sielkunde. As jy die tipe waarin jy wil fokus en ontwikkel, sal weet, sal die universiteit bepaal waarheen jy gaan en die pad wat jy gaan neem.
Ek / O staan ​​vir Industriële / Organisatoriese. Jy sal moet werk met maatskappye of organisasies. Uiteindelik sal u vir `n maatskappy werk en u sal fokus op die morele en aktiwiteite wat verband hou met MH.
Kliniese sielkunde is wat die meeste mense dink wanneer hulle die woord "sielkundige" hoor. U terapeut het hierdie tipe program bestudeer.
Berading is soortgelyk aan die kliniese sielkunde, maar jy kan uiteindelik werk in `n skool of regeringsomgewing (soos `n tronk). Dit sal nie aanbeveel word as u `n privaat praktyk wil beëindig nie.
Eksperimentele sielkunde is gebaseer en fokus meer op navorsing, ja: eksperimente. Alhoewel dit verskillende takke kan hê, fokus dit op die toepassing van teorieë en metodes, die oplos van maniere en die ontdekking van nuwe idees.
Bepaal jou fokus Sielkunde is `n groot veld: selfs nadat jy `n tak (kliniek, byvoorbeeld) gekies het, moet jy jou fokus binne die tak beperk. Fokus op `n subkategorie sal bepaal waar en hoe jy na die gradeplegtigheid as sielkundige sal oefen.
Daar is so baie opsies (opvoedkundige sielkunde, rehabilitasie, omgewingsielkunde, sielkunde en die reg, trauma sielkunde, forensiese sielkunde, interkulturele sielkunde, ens) wat as ons hulle n lys van al, sal hierdie artikel lang wees. In die beste geval het u universiteitsprogram u reeds `n paar voorgestel: wat het u die meeste gefassineer?
Besluit of u `n magistergraad, doktorsgraad of doktorsgraad in sielkunde wil hê. Bemeestering verg baie minder tyd en geld, maar dit kan jou minder weelderige salarisse en minder werksmoontlikhede bied. As jy besluit om voort te gaan studeer in die toekoms, kan jy ook sien dat dit moeilik is om jou studie sentrum van `n magistergraad na `n doktorsgraad te verander. Sit net vir `n oomblik en neem die volgende in ag:
Magisterprogramme duur twee tot drie jaar en in die laaste jaar sal jy professionele internskappe doen waarmee jy ure in die veld sal opbou. `N Meestersgraadprogram berei jou gewoonlik voor om `n huwelik, familie, bedryfsielkundige of opvoedkundige raadgewer te wees.
Doktorsgraadprogramme duur ses tot sewe jaar (afhangende van hoe jy dit doen, anders kan dit baie langer duur) en sluit `n jaar internskappe in. `N Doktorale program berei jou voor om as sielkundige in `n hospitaal, kliniek of ander soort institusionele omgewing te oefen.
Hou in gedagte dat daar verskillende doktorsgrade is, insluitend die mediese program om `n sielkundige te wees (minder normaal, minder navorsingsgebaseerd - 5 jaar). Hou ook in gedagte dat baie doktorale programme finansiële ondersteuning bied aan studente, wat gewoonlik as professore of assistent navorsers vir die universiteit werk. Meestersprogramme bied gewoonlik nie hierdie tipe finansiële ondersteuning nie.
Laat jou belange hierdie veld bepaal. As jy `n privaat praktyk wil hê, gaan na die doktorsroete. As jy `n opvoedkundige sielkundige wil wees, doen `n meestersgraad.
Vind die regte skool. Ons het dit duidelik gemaak dat daar `n verskeidenheid opsies is oor die toekoms van sielkundige. As gevolg hiervan is alle skole verskillend en het hulle beide sterk punte en swakpunte. As jy as `n bedryfsielkundige wil werk met die klem op interkulturele werkomgewings en diversiteit, maak seker dat jou skool `n goeie program in daardie spesifieke aspek van die sielkunde het.
Die meeste skole sal `n spesialiteit hê: een sal `n goeie kliniese skool wees, terwyl die ander `n goeie eksperimentele skool sal wees. Maak seker dit pas by jou aspirasies!
Dit sal ook belangrik wees dat u skool in ooreenstemming met u filosofiese oriëntasie is. As jy `n sterk ondersteuner van psigoanalise is, kan jy nie graag na `n hoogs humanistiese skool gaan nie. Watter denkbeeld het jy?
Vind uit oor moontlike beurse, finansiële hulp en studentetoelaes. Gaan na `n nagraadse skool vir die jaar sal uiteindelik kos `n groot som. Voordat jy tussen stapels en stapels lenings rapporteer, kyk vir toelaes en studentebeurse. Hoe minder geld jy moet betaal, hoe beter.
In die beste geval sal u skool u soortgelyke hulp verleen om onderrig te betaal. U moet as `n addisionele professor of in `n vennoothospitaal of ander organisasie werk. Hierdie opsies sal die koste van onderwys verminder, maar dit sal dit ook vir jou moeilik maak om `n ander werk op dieselfde manier te hou. Die beste ding sal wees om al die ekonomiese vrae in orde te hê voordat u verder studeer.
Slaag in die nagraadse skool
Neem deel aan die sielkunde klub van jou skool. Terwyl jy jou studie-ure sal opoffer, sal dit jou help om goeie kennisse te word. Die sielkunde klub bied u eindelose hulpbronne sowel as morele hulp. Ek kan jou ook werk kry nadat jy gegradueer het.
Basies, hoe meer mense jy ken, hoe beter sal jy wees. Dit is waarskynlik dat die sielkunde klub goeie verhoudings met verskeie onderwysers het en nou moet dit jou daaglikse brood wees.
Doen werkspraktyke. Jou skool kan jou help met hierdie aspek, want dit kan `n vereiste wees om te gradueer (ten minste vir doktorale kandidate). `N Voltydse opleiding onder toesig sal die beste ondervinding wees voordat jy op jou eie werk soek.
Oor die algemeen moet jy die laaste akademiese jaar doen. Dit sal `n werklike werk wees: jy sal voltyds moet werk en hulle sal jou betaal (of ten minste sal jy nie vir jou studie moet betaal nie!). Jy is amper klaar!
Vir kandidate van dokters in sielkunde, sal dit amper die einde van die pad wees!
Voltooi jou verhandeling. As u program dit eis, sal die proefskrif die laaste stap wees om `n volwaardige psigiater te wees (behalwe die lisensie). U kan dit voor, tydens of na u internskap doen, afhangende van u program.
As jy al jou werk tydens die kursus voltooi het, maar jy moet nog die proefskrif aanbied, sal jy wat in Engels bekend staan ​​as `n ABD ("alles behalwe `n verhandeling ", alles behalwe die proefskrif). Dit is duidelik dat, as hierdie akroniem bestaan, dit is omdat dit iets gewone is.
Oorweeg die moontlikheid om jou studies voort te sit. Glo dit of nie, jy sal steeds moet voortgaan om te leer nadat jy van die doktorsgraad afgestudeer het. `N Eenjarige postdoktorale werk by `n universiteit sal jou help om `n gesogte werk te kry. Baie gegradueerdes kies egter nie vir hierdie roete nie. Alhoewel jy dit kan kies as jy wêreldwye prestige wil hê.
Sommige gegradueerdes het nie `n postdoktorale werk nodig nie, maar as dit jou geval is, sal dit as krediete vir die lisensie tel. Vind uit oor die staat se vereistes sodat jy hulle volgens hulle strukture kan struktureer (vir die VSA).
Begin toesig In baie lande sal jy een of twee jaar onder toesig moet hê om jou lisensie te bekom (as jy dit nodig het). U sal in `n hospitaal of universiteit onder leiding van `n ervare professionele persoon moet werk. Baie state vereis honderde of selfs duisende werksure om `n lisensie te bekom.
Gelukkig het die afgelope paar jaar jou voorberei vir hierdie oomblik. Jy moet vertroud wees met `n paar organisasies wat `n rol speel wat jy kan speel of gebruik maak van een van jou talle onderwysers om op deure te begin klop.
Kry die lisensie. Het jy gedink die papierwerk het na skool gegaan? Nee. U sal die EPPP moet gee (Eksamen vir Professionele Praktyk in Sielkunde, eksamen vir professionele praktyk in sielkunde), maak `n rekord van al jou werk en spesifiseer al jou ure onder toesig. Die vereistes sal wissel afhangende van die staat, so stel jouself in kennis. Dit kan ook baie breed wees: Kalifornië benodig slegs 3000 uur terwyl Michigan 6000 benodig.
Die verkryging van die lisensie kan u sowat $ 1 000 kos. U sal studieboeke moet aankoop, eksamengelde moet toepas en betaal.
Sommige state het ook `n mondelinge eksamen, terwyl ander in die jurisprudensie eksamen doen.
Baie lande het hul eie lisensiëringsprotokolle wat u dalk nie by die poskantoorskool ingelig het nie. Jy sal meer inligting oor webwerwe soos die een vind Amerikaanse Sielkundige Vereniging oor die verkryging van die lisensie.
Werk op jou eie Noudat jy die referate het, sal dit tyd wees om te werk! Baie geluk! Jy kan oefen sonder hulp byna oral en vir enigiemand. Jou enigste limiet sal wees hoe ver jy van plan is om te gaan werk!
Baie sielkundiges maak hul eie kantore oop, ten minste wanneer hulle reeds `n nis in die gemeenskap gevestig het wat hulle gekies het. Dit beteken dat jy onafhanklik sal wees. As dit jou droom is, begin nou kontak maak!
Sluit aan by die American Psychological Association (APA). U kan na nasionale en streekskonferensies gaan en toegang het tot al u aanlynbronne. Dit sal veel beter wees as om `n goue lid by Starbucks te wees.
Die APA beweer dat daar meer as 15 000 sielkundiges is wat hul loopbane begin het. Almal maak kontakte en leer van mekaar. As jy `n werk nodig het, sal jy weet wie om te vra!
Wees gereed om te beweeg. Sodra jy jou graad het, om die werk te kry wat jy wil hê, sal jy bereid wees om te skuif na die area waar die werk is. Sielkundiges is oral nodig, maar in vandag se ekonomie is die beste werk dalk nie in jou stad nie. Veral in die eerste jare, sal dit jou baie baat vind om gewillig te wees om te beweeg.
Maak seker dat jou lisensie geldig is vir die staat waarheen jy gaan beweeg! U wil die EPP nie weer gee nie.
Die salaris van sielkundiges wissel aansienlik volgens die gebied. As jy in `n klein stad vol werkers woon, sal jy nie veel kan hef nie, anders as jy in `n hoë klas woon. Alhoewel u ook die lewenskoste moet in ag neem, sal die plek waar u besluit om te vestig, `n groot faktor in u algehele inkomste wees.
Bly op hoogte. Sodra jy `n gelisensieerde sielkundige is, moet jy voortgaan om te oefen en na een of ander seminaar te gaan om op hoogte te bly en jou lisensie te behou (bo en behalwe om van tyd tot tyd terug te keer). Elke staat is anders, dus maak seker dat jy jouself vergewis van die wette van joune.
Dit sal ook belangrik wees om die laaste van die veld te ken. Jy moet nie die hele wêreld verouderde hipoteses vertel nie. Hou lees, gaan na konferensies en selfonderrig.
Weet die verskille om "sielkundige" en "psigiater" te wees. Om laasgenoemde te wees, moet jy medisyne studeer en `n mediese graad verwerf, dan moet jy psigiatrie studeer (in die Amerikaanse studiemodel). Sielkundiges studeer nie medisyne nie en kan dus nie medikasie voorskryf nie.