Die term kalifaat (van die Arabiese خلافة of khilāfa) verwys na die eerste regeringstelsels in Islam en verteenwoordig die politieke mag en eenheid van die Moslem-wêreld. Dit is aanvanklik gelei deur Mohammed se dissipels as ’n voortsetting van die politieke mag wat die profeet daargestel het, bekend as die Rasjidoen-kalifaat.
Die kalief, of staatshoof, was dikwels bekend as Amir al-Mu'minin (أمير المؤمنين), "Aanvoerder van die Gelowiges". Mohammed het Medina sy hoofstad gemaak en ná sy dood het dit die hoofstad gebly vir die res van die rasjidoen-tydperk.
Hierna is die kalifaat opgeëis deur verskeie dinastieë, soos die Omajjadiese, die Abbasidiese en die Ottomaanse Kalifaat, en vir kort periodes deur ander mededingende dinastieë in Noord-Afrika. Mustafa Kemal Atatürk het die laaste kalifaat, die Ottomaanse Kalifaat, in 1924 amptelik afgeskaf en die Republiek van Turkye gestig.