Eerste persoon gestuur: Casa de Paz Weeshuis, Ensenada, Mexiko - Diverse
'Is die trane in sy oë?'
Ons was 'n vrywilligersgroep Be the Cause besoek aan Casa de Paz, 'n weeshuis net buite Ensenada, Mexiko. Tydens die onheilspellende verwelkomingstoer het die regisseur, Jonatán Lopez Sánchez, die jong Jesus stilweg opgemerk wat uit 'n plastiekkoeldrankbottel gedrink het. Later laat hy ons ingaan op die belangrikheid van die oomblik:
'Ek het ongeveer twee weke gelede vir Jesus 'n koeldrank gegee nadat ek van die mark teruggekeer het.' Jonatán het verduidelik hoe hy vergeet het om die soda-geskenk te gee tot op hierdie spesifieke middag. Trane bou in sy (en ons) oë terwyl hy voortgaan, 'Klein dingetjies soos hierdie wys my hoeveel hierdie kinders hul huis hier waardeer en versorg. Dit is een van die redes waarom ek en my vrou die afgelope agt jaar in Casa de Paz was. "
Jonatán het voorheen by 'n bank gewerk en sy huis in Veracruz besit. Maar hy en sy vrou was nie tevrede met hierdie lewenstyl nie, en voel 'n beroep om meer te gee. Hulle het besluit om 'n twee jaar lange hiatus by Casa de Paz in Ensenada te neem. Dit blyk dat hierdie hiatus 'n lewenslange projek vir die egpaar geword het.
Na hierdie groep-traan sessie, om ander werknemers te ontmoet en tyd met kinders deur te bring, het ons 'n ander gesin gevind, net soos by die Door of Faith Orphanage (DOFO). By DOFO het ons 'n ongelooflike georganiseerde operasie gesien wat betwis het teen die droewige prentjie wat gewoonlik met 'n weeshuis geassosieer word. Alhoewel Casa de Paz goed gebou en beplan is, is dit nie die gepoleerde omgewing wat deur die Deur van Geloof Weeshuis bereik word nie.
'Hierdie hiatus het 'n lewenslange projek vir die paartjie geword.'
Wat dit aan poleer ontbreek, maak dit egter uit met sy struktuur, visie en karakter:
Casa de Paz huisves 48 kinders tussen die ouderdom van vier en 18 jaar. Soos die ander weeshuise, het Casa de Paz 'n casa de niños (seunshuis) en 'n casa de niñas (meisieshuis). Maar daar is ook 'n casa verde (groen huis) wat kinders met spesiale behoeftes huisves. Hulle benodig 24-uur-sorg en aandag, verskaf deur 'n draaiende personeel, insluitend 'n psigiater.
Toe die kinders met spesiale behoeftes by Casa de Paz aankom, was hulle nie daaraan gewoond om op beddens te slaap of op tafels te eet nie. Hulle het dadelik al die beddens in die huis vernietig en die sitkamertafels uitmekaar geskeur. Met verloop van tyd, en met liefde en sorg, kon Casa de Paz die kinders 'n beter manier van leef wys. Nie net slaap hulle nou op hul beddens nie, maar die weeshuis fokus daarop om kontak met die ander kinders te gee. Hulle eet almal aandete saam. Hulle bring vrye tyd saam met mekaar op die speelgrond deur. Hulle word geleer dat hulle nie anders is nie.
Tans werk Casa de Paz via private skenkings. Die Mexikaanse regering het ook 'n kweekhuis langs die bestaande landbougrond voorsien. Die weeshuis kweek nou uie, sitrusvrugte, spinasie, pampoen, waatlemoen en meer. Dit begin ook bokke grootmaak. Casa de Paz beplan uiteindelik om die ekstra vrugte, groente en bokke te verkoop om heeltemal selfonderhoudend te word. Hulle sal ook hul kinders leer hoe om die landerye te bestuur en te bestuur.
'N Nuutgeboude huis is gereed om babas te ontvang, maar fondse vir operasie ontbreek. Vanweë die konstante sorg wat vir hierdie ouderdomsgroep benodig word, skat Jonatán dat dit die weeshuis 300- $ 400 dollar per maand sal kos om 'n voldoende personeel te huur.
Jonatán het die noodsaaklikheid van dringendheid verduidelik. In Mexiko word baie weeskindjies in skuilings gehou wat deur 'D.I.F.' (Die Mexiko se nasionale stelsel van gesinsontwikkeling). Hy het die kans gehad om een ​​van hierdie inrigtings te besoek en het 'n prentjie van 35 babas geskilder wat aanhoudend huil in 'n klein kamer met minimale toesig. Casa de Paz het gestoot om die gebou te voltooi; nou soek hulle fondse om hierdie versorging 'n werklikheid te maak.
Planne vir kinders se toekoms:
Jonatán is gevra oor die reël wat vereis dat kinders van 18 jaar en ouer in die skool ingeskryf moet word om aan weeshuise te bly. Sy antwoord het die gees van Casa de Paz geopenbaar:
'Nadat hulle 18 jaar oud is, wil ons hê dat hulle meer skool moet bywoon. As die kind nie meer skool wil bywoon nie, maar ons hul produktiewe plan vir die toekoms laat weet, is hulle meer as welkom om by ons te bly. "
Jonatán en sy vrou Marisol sit tevrede op 'n bank en kyk hoe die kinders op die basketbalbaan speel en op die mini-baan hardloop. Oscar, die sjef en vaderpersoon vir die seuntjie, word een van die pittigste, smaaklike warm souse van die Amerikas gaargemaak, terwyl sy groter aanwesigheid 'n kamer met sy vriendelikheid vul.
Maria en Laura, twee kinders by Casa de Paz, hou plesier tydens 'n besoekende gringo wat Spaans met 'n vreemde Uruguay-aksent praat. Die kinders se bus is op die punt om Sondagoggend aan die oorkant van die stad te vertrek. Eddy, een van die oudste kinders in Casa de Paz, spring uit die bus en gee een van die vrywilligers 'n warm knuffel en sê: 'Sien jou as jy terugkom.'
As u 'n besoek wil reël, kan u Casa de Paz kontak by [email protected] of telefonies (646) 155-21-66.
Skenkings kan direk na hul Amerikaanse adres gestuur word:
Beplan u om die lewens van kinders tydens u reis te dokumenteer? Kyk na hierdie wenke vir die gepaste benaderings van kinders uit Lola Akinmade se "Hoe om kinders tydens jou reis te fotografeer."