Christus voor sy regters - Verskeie
Christus voor sy regters
Titel: Christus voor sy regters.
Skrywer: GOTTLIEB Maurycy (1856 - 1879)
Skeppingsdatum : 1877
Afmetings: Hoogte 160 - Breedte 270
Stooring plek: Die Israel Museum-webwerf
Kontak kopiereg: © Elie Posner / The Israel Museum, Jeruzalem webwerf
Christus voor sy regters.
© Elie Posner / Die Israel Museum, Jerusalem
Dit was aan die einde van 'n kort lewe dat Maurycy Gottlieb, 'n belowende verteenwoordiger van die Poolse skilderkuns in die XIXe eeu en pionier van die "Joodse skilderkuns", deur middel van monumentale skilderye die ikonografie van Christus gekonfronteer en veral die voorstelling van hierdie aflevering van die Passie wat die spanning tussen die Christendom en die Judaïsme nog altyd gekristalliseer het. Met Christus preek in Kapernaum (Warschau, Muzeum Narodowe) amper presies eietyds, Christus voor sy regters ongetwyfeld die sleutelwerk van hierdie Galisiese kunstenaar wat in die twee onvoltooide doeke voorgestel word, en self 'n status van bevoorregte getuienis van die lewe en prediking van Jesus eis.
Op 'n unieke manier stel die komposisie twee verskillende episodes langs mekaar: die verskyning van Christus voor Pontius Pilatus, die Romeinse prefek van Judea, en voor die hoogste Joodse geregshof, die Sanhedrin. Alhoewel laasgenoemde kwalik tot sy voordeel voorgestel word, maar die skildery wat nie heeltemal inbreuk maak op die Christelike ikonografiese tradisie nie, maak die Sanhedrin 'n plek van ongeregtigheid, maar die kunstenaar wysig die betekenis van die toneel deur die priester Anân aan te bied - en nie die hoëpriester Kajafas - as die aktiefste van die vervolgers van Christus. Deur die figuur van die hoëpriester, wat deur 'n hardnekkige reputasie as berugtheid nagestreef word, word die Jode dus vrygespreek van die moord wat aan hulle toegeskryf is. Hierdie beskuldiging word verder omvergewerp in Gottlieb se twee nou verenigde skilderye deur die herbesitting van 'n Jesus wat beide die Joodse gebedsjaal dra (tallith) en die stralekrans van Christelike heiliges. Hy lyk minder as die grondlegger van 'n nuwe godsdiens as 'n hoë figuur van Joodsheid, en is 'n Joodse profeet wat in die eerste plek met die Jode kom praat het.
Gottlieb bevind hom in die hart van die strewe om Bybelse voorstelling te hernu in die rigting van verhoogde egtheid wat baie Oostelikes verenig. Alhoewel dit nie sonder weerga in die kuns is nie, vind die herstel (veral vir 'n Joodse kunstenaar riskant) van die figuur van Christus die oorspronklike Joodsheid sy oorsprong in die werk van die bevorderders van 'n kritiese geskiedenis van die Skrif. soos H. Graetz (Geschichte der Juden, 1853-1875) of E. Renan (Lewe van jesus, 1863) as in die persoonlike motiverings van 'n kunstenaar wat tussen twee identiteite geskeur is. Die gemoedstoestand wat die komposisies van Jerusalem en Warskou wemel, getuig miskien van die skilder se ontnugtering met die versoening tussen die twee onderdrukte volke (die toeskrywing van Galicië aan die Habsburgse Ryk was die gevolg van die verbrokkeling van Pole in die 18de eeue eeu) ​​wat die basis van sy identiteit, die Pole en die Jode, onoplosbaar gevorm het.
AMISHAI-MAISELS Ziva, Die Joodse Jesus, Tydskrif vir Joodse kuns, 1982, p.84-104.
MENDELSOHN Ezra, Christus in die sinagoge deur Maurycy Gottlieb, Les Cahiers du Judaïsme, 1998, 2, p.32-36.
MENDELSOHN Ezra, Skilder 'n volk Maurycy Gottlieb en Joodse kuns, [Waltham, Mass.] Hanover: Brandeis University Press, University Press of New England, 2002 p.130-138, p.164-165 GURALNIK Nehama, In die blom van die jeug. Maurycy Gottlieb 1856-1879, Tel Aviv, Kunsmuseum, 1991.