Kan u gemeenskap tegelykertyd 'n natuurramp en 'n Coronavirus hanteer? - Klimaatsimpaknuus | Klimaatsimpaknuus
Geskryf deur Mark Abkowitz
Toe dodelike tornado's in April die suidooste tref, het inwoners in Prentiss, Mississippi, gesukkel om koronavirusmaatreëls te behou terwyl hulle hul beskadigde eiendomme red. AP Foto / Rogelio V. Solis
Die tornado's wat hierdie lente oor die suidooste getrek het, was 'n waarskuwing vir gemeenskappe landswyd: Rampe kan enige tyd plaasvind, en die pandemie van coronavirus maak dit moeiliker om te bestuur en potensieel gevaarliker.
Die volgende ses maande kan veral uitdagend wees. Voorspellings wys wydverspreide oorstromings is waarskynlik weer hierdie lente vanaf die noordelike vlaktes deur die Golf van Mexiko. Die Wes-VS verwag hierdie somer beduidende droogtes, 'n resep vir veldbrande. Die VSA het ook 'n hoë risiko Atlantiese orkaan seisoen.
Elke soort ramp kan duisende mense haweloos laat en baie mense wat redding en noodhulp benodig.
Die hantering van reaksie en herstel van 'n ramp te midde van die coronavirus-pandemie laat nuwe en ontstellende vrae ontstaan. Wie is beskikbaar om te reageer? Watter mediese bystand kan verleen word as hospitale COVID-19-pasiënte behandel en daar reeds tekorte aan voorrade is? Waar beskuil en ontruim ons huise, gegewe die behoefte om 'n groot aantal ontruimdes sosiaal van mekaar te hou? Die tydraamwerk vir die hantering van hierdie dubbele uitdaging sal moontlik nie in dae of selfs weke gemeet word nie, maar eerder maande en moontlik jare.
Plante met lae vlambaarheid kan ons huise help om veldbrande te oorleef
As 'n siviele ingenieur wat spesialiseer in risikobestuur, Ek werk saam met regerings en ondernemings om ondernemingsrisiko's, insluitend uiterste weer, te bepaal. Daar is geen silwerkoeëls om hierdie dilemmas op te los nie, maar daar is eenvoudige konsepte en vrae wat beplanners nou moet aanspreek.
Beplanning is uiters belangrik
Met die coronavirus-pandemie wat 'n nuwe laag uitdagings en risiko's toevoeg, moet gemeenskapsleiers op 'n gestruktureerde manier beplan hoe hulle die slegste scenario's sal hanteer.
Dit beteken om te vra: Wat kan verkeerd gaan? Hoe waarskynlik is dit? Wat is die gevolge? En watter hulpbronne het ons nodig om die risiko te verminder?
Voor hierdie jaar het min gemeenskappe die behoefte aan die hantering van 'n pandemie op die top van 'n natuurramp ernstig oorweeg. Hul speelboeke vir reaksie op 'n tornado of 'n orkaan bevat waarskynlik nie die behoefte om sosiale distansie in noodskuilings te oorweeg nie, of hoe om hulp van ander state te kry wanneer 'n wydverspreide gesondheidskrisis aan die gang is.
Amptenare moet die belangrikste vrae weer stel en die net wyd genoeg werp om enige aanneemlike scenario te oorweeg. Wat belangrik is, is dat dit aandag moet gee aan personeel, toerusting, fasiliteite en voorrade en hoe die hulpbronne toegewys moet word.
Hoe Australiese gemeenskappe voedselafval met omsendbriefekonomieë beveg
Skole word dikwels gebruik as noodskuilings tydens rampe, soos hierdie een in Florida was voor die orkaan Michael in 2018. Dit is nie ontwerp vir sosiale afstande nie. AP Foto / Gerald Herbert
Met die waarskynlikheid dat hulpbronne wat normaalweg by federale agentskappe en onderlinge hulpooreenkomste beskikbaar is, nie vanjaar toeganklik sal wees nie, het sommige plaaslike gemeenskappe begin saamstaan ​​om die leemte te vul.
In New Orleans het Evacuteer, 'n nie-winsgewende organisasie wat gewoonlik daarop gemik is om inwoners te help ontruim tydens 'n orkaan, sy bedrywighede verskuif om voedsel en voorraad op te stel, en erken dat die reaksie op pandemie baie van hierdie bronne uitgeput het.
Die Mississippi River Cities and Towns Initiative, 'n koalisie van burgemeesters en leiers, is aankoop van persoonlike beskermende toerusting vir verspreiding tot waar ernstige oorstromings mag voorkom.
Vakante hotelkamers en slaapsale word 'n belangrike beskuttingopsie. Toe tornado's die Suidoos in April tref, die Rooi Kruis draai na 'n hersiene speelboek en gereageer het met sosiale afstande in gedagte. In plaas daarvan om skuilings oop te maak, waar die koronavirus maklik kon versprei, het dit met hotelle gewerk om honderde stormslagoffers in die kamers te plaas. Sy vrywilligers, wat normaalweg op die toneel was ná rampe, het van die huis af na die koördinering van noodreaksie gespring.
As die opwarming meer is as 2 ° c, kan Antarktika se smelt ysterblaaie die koms van die 20-meters in die komende eeue verhoog
Die logistieke uitdaging en federale leierskap
Sonder noukeurige, gekoördineerde beplanning kan hulpbronne wat dringend benodig word, na die verkeerde plekke gestuur word, wat die gebiede wat die meeste hulp nodig het, sonder reddingsvermoë laat.
Die tekort aan toetsing, gesigsmaskers en ventilators in gebiede wat swaar getref word deur die pandemie van die coronavirus, wys hoe logistieke mislukkings die gehalte van gesondheidsorg en die hospitaalwerkers se vatbaarheid kan benadeel.
Die ideaal is dat ramplogistieke bestuur 'n federale rol moet wees. Die federale regering het groter toegang tot voorrade en die mag om hulpbronne in te perk. Die mees effektiewe benadering is gesentraliseerde beheer van die voorsieningsketting en 'n verenigde bevelstruktuur, baie in die manier waarop die Defence Logistics Agency ondersteun militêre operasies. Dit verg totale bewustheid van waar u voorrade kan kry en waar dit benodig word, en die vermoë om tradisionele voorsieningskettings te verander, indien nodig.
Baie gevallestudies illustreer die sukses van hierdie benadering en die risiko's om dit nie te gebruik nie. Tydens die terroriste-aanval in 2001 op die Pentagon het die Arlington County-brandweer vinnig plaasgevind 'n verenigde opdrag opgestel met ander agentskappe. Die noodpersoneel op die toneel het geweet wie in beheer was en kon effektief koördineer. Omgekeerd het die ongeorganiseerde reaksie op die orkaan Katrina in 2005 tienduisende mense sonder basiese voorrade gelaat.
Verander hoe ondernemings funksioneer
Voorraadbestuur is miskien die moeilikste uitdaging. In ons wêreldekonomie is maatskappye oorweldigend daarop gefokus om koste te besnoei om mededingend te bly.
Besighede reageer deur voorraad so laag as moontlik te hou, en vertrou op die voorsieningsketting om net-betyds aflewerings te lewer om in die produksie- en diensbehoeftes te voorsien. Daar is weinig tot geen aanpassingsvermoë in die stelsel nie - die oortollige hulpbronne wat hulle kan gebruik as 'n ramp sou tref.
Die skepping van hierdie aanpassingsvermoë sal 'n verandering in die see in sakeondernemings verg, met die strategie om koste tot die maksimum te besnoei, vervang met 'n meer beredeneerde benadering om kostebewus te wees, terwyl 'n voldoende voorraad in stand gehou word om in die samelewingsbehoeftes te voorsien.
Dit is nou die tyd om te herken hoe om veerkragtig te word as u tegelykertyd meerdere rampe ondervind. Daar is 'n bekende oliefilter-advertensie waarin 'n motorwerktuigkundige, wat die koste verbonde aan die vervanging van 'n oliefilter bespreek, in teenstelling met die koste vir die herstel van enjins deur die besluit uit te stel, verklaar: 'U kan my nou betaal ... of u kan my later betaal. " Later is nie meer 'n opsie nie.
Mark Abkowitz, professor in siviele en omgewingsingenieurswese en direkteur van die Vanderbilt Sentrum vir Omgewingsbestuurstudies, Vanderbilt Universiteit