(Aangestuur vanaf Baku)
Die ou stad van Bakoe is in die sentrum van die huidige stadsgebied geleë en word nog steeds deur historiese versterkings omsluit. Die buurt binne die stadsmuur is in 2000 deur Unesco as wêrelderfenisgebied gelys. Die meeste mure en torings, wat ná die Russiese verowering in 1806 versterk is, kan in die Persiese tydperk teruggevoer word.
Tussen 1898 en 1902 het die Azerbeidjans-gebore Duitse ingenieur Nikolaus von der Nonne as burgemeester van Bakoe gefungeer. Die Russiese heerskappy oor Azerbeidjan is met die bou van die reusagtige Aleksander-Newfski-katedraal (1888–1898) ook argitektonies bevestig. Sowjet-diktator Josef Stalin het dié sakrale gebou egter tydens die fase van militante ateïsme in 1935 laat afbreek.
Bakoe en die Absjeron-skiereiland maak deel uit van die droogste deel van Azerbeidjan met jaarlikse neerslae van minder as 200 millimeter. Gedurende die Sowjettydperk was Bakoe danksy die gesonde droë klimaat met lang sonskynure 'n gewilde vakansiebestemming en herstellingsoord. Die meeste voormalige Sowjet-Russiese hotel- en spa-komplekse langs die Kaspiese Seestrande het intussen in verval geraak. Sowjet-Russiese nalatigheid ten opsigte van die ekologiese impak van industrialisering het van die stad, wat vroeër onder die belangrikste industriële sentrums in die Sowjetunie gereken is, een van die mees besoedelde nedersettings ter wêreld gemaak.
'n Straatrenbaan in Bakoe, die Baku City Circuit (Azerbeidjans: Bakı Şəhər Halqası), is rondom die stadsplein gebou. In 2016 het die baan die Europese Grand Prix, en vanaf 2017 die nuwe Azerbeidjanse Grand Prix aangebied.