- Moedig gemeentelede aan om hulle geld sommer direk vir die armes te gee en nie via die kerkstrukture nie - ek dink nie Jesus sal omgee nie.
Dit is ook die storie van baie kerke vandag. Die geboue, administrasie, strukture en vergaderings van die kerk gebruik dikwels so geweldig baie energie, geld en mannekrag, dat daar maar min oorbly vir die uiteindelike doel waarvoor dit alles oorspronklik veronderstel was om te gaan - en dan word dit wat wel oorbly in die bank gebêre?!
Vandag word ons vir die eerste keer werklik gekonfronteer met die besef dat te veel rykdom ŉ groter bedreiging inhou vir byvoorbeeld die ekologie as te veel armoede. ʼn Klomp groen wetenskaplikes het somme gemaak en besef dat dit nie in die eerste plek die verskriklike armoede en ekonomiese verval is wat die welsyn van die wêreld bedreig nie, maar eerder die moontlikheid van grootskaalse ekonomiese vooruitgang. Ontwikkeling in veral lande soos Indië en China, dreig om af te stuur op ŉ ekologiese ramp.
As ek met tieners praat oor seks is hulle groot vraag altyd: "Hoe ver kan ons gaan?" Praat jy met kerkmense oor geld, kan jy al voor die tyd weet dat hulle gaan besig raak met die vraag: "Hoeveel mag ons vir onsself hou?". Dit was dan ook die grootste vraag in reaksie op die artikel. Daar moes eenvoudig bewys word dat ons eerste vir onsself mag sorg. Dit is jammer, want ek sou dink 'n beter vraag sou wees: "Watter verskil kan ons maak met wat ons in die Here se naam ingesamel het?"
Ons sal weer na ons roeping as kerk moet kyk. Daar sal altyd over-heads wees, ek weet, maar dit begin toenemend lyk of die over-heads die kernbesigheid van die kerk geword het.
My gewaarwording is dat selfs sekulêre besighede en individue graag betrokke raak wanneer ons bietjie meer evangelies met ons eiendomme omgaan. Hulle wag dat ons omgee - dat ons ons eie boodskap glo, maar 'n gemaklike, veilige kerk wat net nou en dan 'n bietjie uitreik, is dikwels die laaste plek waar iemand wat 'n verskil wil maak in hierdie land wil belê.
Ek het agter gekom geld is die mees sensitiewe onderwerp in die kerk. Eintlik mag ŉ mens nie hieroor praat nie. “Want,” sê die ou nou die dag, “jy is lekker krities, maar aan die ander kant is jy vinnig om die hoofstroomkerke se geld te ontvang vir julle werk onder jongmense in nood.” My antwoord hierop? Ons gebruik graag die Here se geld vir die Here se werk. Kritiseer my gerus as ons hierdie geld gebruik vir ŉ veilige belegging in die bank - of om ŉ gebou wat net een uur ŉ week gebruik gaan word daarmee te koop - of as ons amper al die geld gebruik om personeel aan te stel wat net weer "personeel" bedien.
Sou 'n mens kon sê 'n goeie voorbeeld hiervan is daai tiende van mense se tiendes wat in offergawe mandjies gegooi is vir “die uitbreiding van die koninkryk” wat uiteindelik uitkom by die sending of diens van barmhartigheid? Met ander woorde, dít wat gegee word ná al die mense wat hierdie betrokke gemeente bedien en die gemeente (fiktiewe gemeente - want hierdie is net 'n woordsom) se geboue ensovoorts betaal is. Dit wat met ander woorde oorbly?
Hier is die vraag: Watter persentasie van hierdie gemeente se omset gaan WERKLIK vir die “uitbreiding van die koninkryk”? (Vat 'n raai!) Van dit wat ingaan hoeveel kom uit? Is hierdie gemeente nie 'n bietjie swaar op “over-heads” nie?
Sou dit wys wees, van u en my, om gemeentelede met 'n passie vir “die nood in die wêreld” en die “uitbreiding van die koninkryk” aan te raai om dit te doen via die strukture van hierdie gemeente? Waarom sê u so?