Die hekeldig (Ndl.: hekel: 'n vlaskam) is 'n gedig wat, soos die naam aandui, daarop bereken is om te "roskam"; effens breër gestel: om 'n onreg te ontmasker en met spot, SARKASME of oordrywing 'n misstand uit die weg te probeer ruim.
Die woord satire is afgelei van die Latyn (lanx) satura: 'n bak offervrugte, iets van 'n bont mengeling dus. Dit is 'n letterkundige soort wat deur die Romeine ontwikkel is en wat 'n duidelike groei deurmaak vanaf Quintus Ennius (3e eeu v.C.), wat hom teen tydgenootlike misstande gerig het. Horatius (65—8 v.C.) met sy kort satires, geskryf in heksameters, neem hier 'n sentrale plek in. Hy het die vorm vasgelê, die satire ook verdedig en as wêreld-wyse waarnemer 'n ewewig tussen spot en hekeling probeer tref.
Maar hoe dan ook, die strewe bly om te genees. Die gebied van die hekeldig is die menslike gedrag; sy metodes: oordrywing, karikatuur, sarkasme; sy gehoor: die selftevrede gemeenskap.