April 2016 – Digby U
Luister na Sy fluister
Hooglied 4:1 “Jy is mooi, my liefling, jy is mooi . . . en Hooglied 4:9 “Jy het my hart gesteel, my beminde bruid, jy het my hart gesteel met een kyk van jou oë . . .
So ‘n rukkie gelede gee ‘n vriendin vir my ‘n verjaarsdaggeskenk in ‘n sakkie met die volgende prentjie op:
Ons is sy beminde, sy geliefde. Daar is ‘n Heilige Boek wat dit vir ons duidelik uitspel, maar waarom kan ons so gou vergeet?
Is dit omdat daar soveel geraas, soveel ander stemme elke dag om ons en in ons is, dat ons nie die tere, sagte stem hoor wat dit oor en oor vir ons fluister nie?
As ons tyd maak om elke dag stil genoeg te word, sal ons dit hoor. Dan kom die diep wéét: ek is die beminde van God, sy geliefde! Ek behoort aan my Bruidegom en Hy aan my.
Ek kyk na die kou hierbo en besef dat vryheid deur ‘n hartopening kom.
Daar is hartstog in die Stem wat my en jou nooi om vry te kom: “Staan op, my liefling, my mooiste, kom na my toe!”
‘n Welge(val)lige lewe
Ps 74:17 U wat al die seisoene van die aarde vasgestel het; somer en winter is die werk van u hand.
Die herfsbome met hul blare is vir my ‘n simbool van hoe ek kan klou, terwyl ek maar net kan los, kan vertrou dat daar met elke oënskynlike verlies ‘n groter plan is. Dit kom egter net soveel natuurliker vir my om vas te hou as om te laat gaan. . .
laat gaan . . .
hoe moet ek dit verstaan?
dis juis reg
dié ware, beproefde weg:
eers die vergaan
daarna die opstaan . . .
Gebed: Here, dit troos ons om te weet dat U ons altyd vashou. Skryf asseblief U herfswaarhede op ons harttafels.
Kom ge(rus) . . .
Die afgelope paar dae het ek die ongelooflike voorreg gehad om tyd saam met ‘n kosbare groepie sielsvriende deur te bring. Ons was by ‘n plek waar ons kon rus, kon wees . . . Ek het so ‘n iets beleef van Jesus se uitnodiging in Mattheus 11.
Gebed: Dankie Here vir tye van stil word en tot rus kom. Dis hier waar ons perspektief op ons pas kry. Help ons om nie uit pas met U te leef nie, om nie te verpas wat U vir ons bedoel het nie.