#G20 is China se kans om as voorbeeld te lei - EU verslaggewer
Die G20-byeenkoms van die 20 magtigste lande ter wêreld in Hangzhou kom op 'n kritieke punt vir die mensdom. Omgewings-, politieke en ekonomiese bekommernisse daag wêreldleiers uit en eis holistiese, maar moeilik vindbare oplossings, skryf Jeremy Garlick van Global Times, People's Daily.
Aardverwarming en klimaatsverandering is die verandering van die aangesig van die planeet. Temperature styg op 'n jaargrondslag. Seevlakke styg as yskappe smelt, dompel Stille Oseaan-eilande. Uiterste weersomstandighede is al hoe meer algemeen. Kos en water veiligheid bedreig word.
Terselfdertyd, radikalisme en ekstremisme blyk te wees op die opkoms. Die Islamitiese staat en verregse politieke bewegings het voorgekom opgedoen in die Midde-Ooste, Afrika en Europa.
Intussen het die globale ekonomie lyk broos. Groei stadiger, nasies toenemend skuld, finansiële instellings en markte kwesbaar. Daar is 'n groot risiko van die globale kapitalistiese stelsel krake uitmekaar as nasies nie daadwerklike stappe om hierdie gevaar af te weer nie.
Tog is dit G20 beraad kom op 'n tyd wanneer die globale leierskap óf lyk betwis of te kort.
Geskille oor die vlugtelingkrisis en die uittrede van Brittanje uit die Europese Unie het aan die lig gebring dat Europa eintlik glad nie 'n behoorlike unie is nie. In die VSA het die eindelose verkiesingsproses tot dusver bitter en verdelend geblyk.
In Asië, territoriale dispute te wys hoe ver nasies moet gaan om verhoudings van vertroue en veiligheid te vestig.
Net om leiers te fokus op die kwessies en bespreek dit in 'n helder manier gaan 'n uitdaging wees. Die meeste is besig met plaaslike kwessies, streeks twis of wen verkiesings. Tog is daar een of twee bemoedigende tekens.
Die Britse premier, Theresa May, het byvoorbeeld blykbaar 'n olyftak aangebied aan die Russiese president Vladimir Poetin. Om net saam te stem vir 'n geselsie in Hangzhou, is 'n stap in die regte rigting.
Dit is net so goed. Die plan om die grootste nasie van die wêreld te verdrywe, sal van niemand af beswaarlik 'n wyse manier van aksie wees nie. Dit is veral die geval wanneer die probleme van vandag se aandag almal eis.
In die voorpunt het die hardnekkige probleem van hoe om ekonomiese groei te versoen met die vermindering van die impak op die omgewing te wees. Eenvoudig gestel, leiers moet mooi dink oor hoe dit moontlik is om voortdurend te verhoog vervaardigingsproduksie in 'n verbruiker onder leiding globale ekonomie, terwyl die beskerming van die natuurlike omgewing.
Dit is byvoorbeeld moeilik om te sien hoe die teikens van die 2015 Paryse Klimaatkonferensie (of COP21) bereik kan word terwyl die afhanklikheid van verbruik voortduur. Motors hou steeds vinniger koerse van produksielyne af, staalvervaardigers stort oorskotte na markte teen afslaanpryse en winkels is propvol goed wat klante aanbeveel om te koop, selfs al het hulle dit nie nodig nie. Al hierdie aktiwiteite verg steeds groter hoeveelhede fossielbrandstowwe wat die atmosfeer vul met besoedeling en kweekhuisgasse.
Natuurlik, dit is glad nie 'n maklike taak nie, veral wanneer die vooruitsigte van 'n ooreenkoms en gesamentlike optrede blyk te so ver weg wees.
Tog, Hangzhou bied 'n geleentheid vir China om leierskap te toon deur saam onder een agenda wat die nasies om skoon te maak die planeet terwyl die stimulering van nuwe ekonomiese groei.
Dit spreek vanself dat daar struikelblokke tot so 'n doel: 'n gebrek aan vertroue tussen nasies en verskillende geopolitieke en geo-ekonomiese agendas, en so aan.
Tog China het reeds getoon, deur die inisiëring met die VSA 'n skuif na COP21 by die eerste geleentheid te implementeer, dat dit ernstig is oor eko-vriendelike beleid.
Dit is belangrik dat China ook teikens begin haal het om sy nasionale koolstofvoetspoor te verlaag. Die hoogste steenkoolverbruik is in 2014 bereik. Stadig maar bestendig neem die gebruik van steenkool in persentasie van China se totale energieverbruik af.
Dit blyk dat China, die begrip van die dringendheid, is bereid om 'n verandering te maak. Dit wys ook dat China uiteindelik 'n leier deur 'n voorbeeld kan wees.
Terselfdertyd, China is die ontwikkeling van hernubare energie tegnologie. Daarbenewens net China, as gevolg van sy groot bevolking en ontwikkelde bedryf, kan die ekonomie van skaal wat nodig is te bereik die koste van groen energie af te bring en ook hierdie energie winsgewend te maak.
Die ontwikkeling van nuwe nywerhede moet ook skep nuwe werksgeleenthede wat ekonomies sal baat lande en aansporings verminder vir jong mense om te draai na ekstremistiese politiek.
Die G20 bied dus 'n historiese geleentheid vir China om te wys dat dit kan begin om maniere om struikelblokke te bowe te kom samewerking te vind, en lei die wêreld in 'n groener toekoms terwyl weer die stimulering van die ekonomie.
Verlede jaar was die warmste op rekord. Daar word voorspel dat die jaar nog warmer gaan wees. Dit is hoog tyd dat leiers bymekaarkom om iets te doen om die gewoontes van nywerhede en beleggings te verander wat sedert die 19de eeu verskans is. Waarom moet hierdie proses van verandering nie in Hangzhou 2016 begin nie?
Die skrywer is 'n dosent in internasionale betrekkinge op die Jan Masaryk Sentrum vir Internasionale Studies, Universiteit van Ekonomie in Praag.
Verwante onderwerpe:SjinaeuGewildefull-beeldGlobal TimesJan Masaryk Sentrum vir Internasionale StudiesJeremy GarlickUniversiteit van Ekonomie in Praag