Hoe moeilik is dit om 2 km in 9:30 min te draf?Ter illustrasie. Foto: Sebastian Willnow/AFP. “Hoe moeilik kan dit wees om twee kilometer in 9:30 min kaf te draf?” het ŉ hele paar sosialemediagebruikers gevra toe die nuus gebreek het dat Dané van Niekerk nie deel van die Protea-planne vir die komende T20-Wêreldbeker is nie. Die uwe het besluit om sy fiksheid én reputasie op die spel te plaas om hierdie vraag te beantwoord. Natuurlik is ek nie die fiksste mens op aarde nie, maar ek het al ŉ semi-blitsige vyfkilometertyd opgestel toe ek een aand in 2014 vir ŉ blesbok geskrik het tydens ŉ nagwedloop by uBhetyan-o-Africa naby Middelburg. Elke tweede naweek se grassnywerk sorg darem ook vir ŉ huppel in dié 35-jarige se stap. Dané van Niekerk is ongetwyfeld een van Suid-Afrika se heel beste spelers. Op die internasionale T20-verhoog het sy amper 2 000 lopies geslaan en 65 paaltjies laat kantel. Foto: Twitter/KSA Gewapen met die wete dat my ervaring en Nike-draftekkies (wat vir die afgelope paar jaar as laekostebehuising vir ons slaapkamer se langbeenspinnekoppe dien) my die nodige plofkrag sal gee, het ek met selfvertroue die uitdaging aangepak. By die gimnasium aangekom, het ek die eerste en beste trapmeul geannekseer en behendig die verlangde afstand op die skerm ingedruk. Ek was weliswaar verbaas dat ek nog onthou het hoe om dit te doen, maar muscle memory bestaan toe so wrintiewaar. Vooraf navorsing het getoon dat as ek die verlangde afstand in 9:30 min wil kafdraf, sal ek teen so 12 km/h moet hardloop. (Die Protea-manspelers moet twee kilometer in 8:30 min voltooi, maar ek het geweet dat daardie fiksheidsuitdaging heeltemal bó my vuurplek sal wees.) Sonder enige opwarming – ŉ leeu doen mos nie strekoefeninge voor hy sy prooi plattrek nie – het ek teen ŉ bestendige pas van 10 km/h weggetrek. Ná 20 sekondes se verveling en met een van Avicii se treffers wat my aanvuur, het ek besluit om dinge ŉ bietjie in die rooi te druk – 14 km/h, my maat! En ek het onmiddellik besef dat ek ŉ fout gemaak het. My voete in die spinnerak-beplakte Nikes het gesukkel om die pas vol te hou, terwyl die doem-doem-musiek my ŉ skielike hoofpyn besorg het. Boonop was die trapmeul ook verbaas oor hierdie skielike versnelling en hy het elke vyf sekondes ŉ spoedwal getref. Die eerste keer dat hierdie onverwagse vaartvermindering plaasgevind het, het ek amper met blye galme oor die blessitse ding geskiet. Soos ŉ klip uit ŉ kettie is seker die gepaste beskrywing. Ek het egter gou geleer dat handvatsels jou vriend is en vir die laaste kilometer het ek dus sonder die gebruik van my arms voortgestrompel. Moeg en nat gesweet met kringe onder die oë en met verdwaalde oorfone steeds op die kop – dit is beslis nie so maklik as wat ’n mens dink nie. Sekondes het skielik in ure verander, maar ek het myself aangemoedig: Krieket Suid-Afrika se fiksheidskriteria gaan my nie onderkry nie. Kort voor lank het die sweet soos trane oor my wange begin stroom en net voordat ek die hemelpoorte in die verte begin uitmaak, het die trapmeul my in kennis gestel dat die uitdaging iets van die verlede is. Vaagweg kon ek die rooi syfers op die skerm uitmaak: 9:03 min. Ek het die fiksheidstoets geslaag, maar beskik ek oor dieselfde vaardighede en leierskap as Dané van Niekerk? Beslis nie. Boonop was die fiksheidstoets ook glad nie kinderspeletjies nie. Wat sê ŉ kenner? Is fiksheid belangrik vir ŉ krieketspeler? Greg King, die voormalige fiksheidsghoeroe van die Proteas, Indië en die Chennai Super Kings, het bevestig dat vaardigheid ŉ reuserol in ŉ speler se sukses op die veld speel. “Maar as jy fiksheid met daardie vaardighede kombineer, sal jy in staat wees om dit teen ŉ hoër intensiteit uit te voer, terwyl die moontlikheid van beserings ook laer is,” het hy in ŉ onderhoud met The Cricket Monthly gesê. Volgens King het talentvolle spelers al met ŉ paar skitterende prestasies vorendag gekom; die vraag is egter of hulle selfs beter sou presteer as hulle fikser was. “Omdat krieket ŉ vaardigheidsafhanklike sportsoort is, kan spelers wegkom met ŉ laer fiksheidsvlak. Jy kan egter selfs beter wees met ŉ hoër fiksheidsvlak.”