Argeoloë ondersoek Bisantynse vullishope - Nuut
Verskeie vondste uit die laat-Bisantynse periode (5de-7de eeu nC) was van die oudhede wat ontdek is by opgrawings van landbougrond in die antieke stad Apollonia-Arsuf, oos van die terrein. Onder die vondste is wynfasiliteite, wat die oorblyfsels van 'n olyfpers kan wees, sowel as die oorblyfsels van 'n muur, 'n deel van 'n gebou wat vir boere bedoel is.
Die interessantste ontdekking is egter die hoeveelheid Bisantynse vullisputte. Een daarvan is baie groot, met 'n deursnee van meer as 30 meter en bevat keramiekvoorwerpe soos kanne, kombuisbenodigdhede of lampe, en selfs dierebene. Aangesien sommige van hierdie voorwerpe nog nuttige lewensduur gehad het, bied argeoloë 'n paar raaisels wat opgelos moet word.
Onder andere voorwerpe is 400 Bisantynse munte, 200 Samaritaanse lampe, 'n ring met 'n goue inskripsie en juwele gevind. Tot dusver is nog net 'n dosyn Samaritaanse ringe gevind, dus die vonds van hierdie een is baie relevant.
Die terrein het jare lank gedien as die landbougebied van Apolonia-Arsuf, geleë in die uitgrawingsgebied. Die huidige opgrawing voltooi die nedersetting van die gebied.
Argeologiese opgrawings wat vanaf 1950 in die Apollonia Nasionale Park uitgevoer is, dui nou aan dat die terrein byna twee millennia lank onbewoon was (vanaf die Persiese periode in die 6de eeu vC tot aan die einde van die kruistogte in die 13de eeu. ons era).
Hierdie gebied is tydens die kruistogte in 1101 verower en in die middel van die 12de eeu het aristokratiese families dit 'n feodale verwysingsentrum gemaak. Alhoewel dit versterk is, is die noordelike deel sedert die middel van die XIII eeu vernietig, en dit is dus nooit herbevolk nie.