Die kerke speel ‘n baie belangrike rol in ons samelewing en moet leiding verskaf oor baie kwessies soos die gesprekke oor die nagevolge van ongelykhede en onregte wat nog steeds in ons samelewing voorkom. Die Waarheid-en-Versoeningskommissie se werk is nog lank nie afgehandel nie.
Die tuinwenke het my baie geïnteresseer – veral die feit dat tuinslakke mal is oor bier en hulself doodsuip en dan verdrink in die bier. So indien julle dit oor julle hart kan kry om so ‘n bietjie van jou kosbare voggies aan die slakke af te staan – gee dan bier vir die lastige tuinslakke! Moet liewer nie van die uiters kosbare Grand Constance claret vir hulle gee nie – hou dit vir jouself!
Konsepte soos kompleksiteit, die versugting na eerlikheid en die gebrek aan vertroue duik in die gesprek op. So ook restitusie. Dit is iets waaroor veral wit mense nie wil praat nie. Daar is onsekerheid en vrees.
Maar terug by die olifant in die vertrek. Sy naam is “Ongelykheid”. Die ontkenning van ongelykheid laat ons op ‘n tydbom sit. Dit voed verwydering. Ons sal meer konstruktiewe gesprekke moet voer en beter oplossings moet vind. Retoriek gaan ons nie help nie. Ons sal ook die werklike redes vir die ongelykheid eerlik in die oë moet kyk. Blote verwyte en beskuldigings gaan niks oplos nie.
Hierdie Bybelteks het ek tydens ons Algemene Jaarvergadering in Engels voorgelees. Ek skryf hier die Afrikaanse weergawe sodat almal dit gemaklik verstaan.