Geskryf deur Mark Barteau, Universiteit van Michigan
Amerikaanse verbruikers geniet Kersfees sedert Julie - dit is Julie 2014, toe die gemiddelde prys vir alle grade petrol op US $ 3.75 per liter bereik het, volgens die Energie-inligtingadministrasie. Sedertdien het pryse aansienlik gedaal, soos elke motoris weet: na $ 2.90 deur Thanksgiving 2014 en tot $ 2.14 terwyl ons die einde van 2015 nader. In baie dele van die land is die prys van gereelde petrol vandag goed onder $ 2 per liter.
Vir verbruikers is dit ongetwyfeld 'n finansiële meevaller. Daar is natuurlik ook verliezers, veral oor die petroleum- en brandstofbedryf.
Maar vanuit 'n samelewingsperspektief - van verbruikersgedrag tot openbare beleid - hoe moet ons hierdie verandering en die waarskynlikheid van lae energiepryse vir die langer termyn beskou, selfs al kom dit weer van die laagtepunte van vandag?
Stem met hul beursies
Die gedragsreaksie van verbruikers om gaspryse te daal, is vinnig en uit die oogpunt van kweekhuisgasvrystellings en die klimaat is dit nie goed nie.
Petrol kleinhandelverkope in die VSA is 'n groot 28% vir die eerste nege maande van 2015 in vergelyking met dieselfde tydperk in 2014, volgens die OIS. Daar is ook langer termyn gevolge van huidige verbruikerskeuses. Volgens die Universiteit van Michigan Vervoer Navorsingsinstituut, die gemiddelde gas kilometers van nuwe voertuie verkoop in die VSA het afgeneem van 'n rekordhoogte van 25.8 myl per liter (mpg) in die somer van 2014 tot 25.0 mpg in November 2015.
Dit vertaal in 'n 5% toename in emissies van nuwe voertuie oor daardie tydperk. Dit mag dalk nie so veel klink nie, maar in die lig van die Amerikaanse verbintenis voor die klimaattop COP21 Parys om die uitstoot van kweekhuisgas (GHG) deur 28% deur 2025 te verminder, is dit duidelik 'n stap in die verkeerde rigting.
Terwyl verbruikers reaksie op veranderinge in die energie-landskap is vinnig, houdings en beleid is baie stadiger om te verander. Op sommige maniere is ons nog gevange om te dink in terme van energietekorte van die olieskokke van die 1970s en '80's, versterk deur af en toe petrolpryse, insluitend dié in 2008 en 2011 bo $ 4 per liter.
Beleid is stadig om hierdie realiteit ook te erken. Onthou dat vandag se kontroversiële standaard vir brandstofbrandstof vir biobrandstofproduksie vasgestel is deur die Energy Independence and Security Act van 2007. Destyds was emissiereducties 'n veel minder prominente deel van die rasionaal vir hierdie handeling; 'n Toevoer van huishoudelike alternatiewe brandstowwe was die prioriteit.
Nou het ons nuwe voorrade van koolstofvrye energie nodig, nie omdat ons energieonsekerheid ondervind nie, of omdat ons verbruik styg, maar omdat ons dringend die klimaatveranderende GHG-uitstoot moet verminder.
Soos ons gesien het met verbruikers koop minder brandstof-doeltreffende voertuie in die afgelope jaar, die uitdaging is dubbeld moeilik in die era van relatief goedkoop en oorvloedige fossielbrandstowwe. Dit is die harde agtergrond vir die COP21 ooreenkoms. Bedoel nasionaal bepaalde bydraes (INDCs) om KHG-vrystellings verminder sou die gemiddelde globale temperatuur te "net" 3.5 grade Celsius bo preindustrial vlakke in die beste gevalle beperk.
Finansiële meevaller of koolstofongeluk, het ons 'n geleentheid gemis? Miskien, maar ons hoef dit nie te doen nie.
Stel jou voor dat 'n soortgelyke meevaller vir tipiese werkers nie in die vorm van 'n daling in brandstofpryse gekom het nie, maar as 'n jaarlikse bonus van werkgewers. Tussen federale en staatsinkomste, Medicare en Maatskaplike Sekuriteitsaftrekkings sal die gemiddelde werker waarskynlik nie meer as 80 sent van elke bonus dollar huis toe neem nie.
Wat as ons in staat was om 'n soortgelyke fraksie van die gasprys vas te vang vir belegging in ons energie- en vervoer-toekoms? Wat kan ons doen met die 32 sent per liter wat 20% van die petrolprysverlies sedert Julie 2014 verteenwoordig?
In Michigan het die wetgewer vir 'n jaar gesukkel om 'n formule op te stel om $ 1 miljard te genereer vir swak benodigde padherstelwerk. As die bedrag heeltemal befonds is uit 'n belasting op vervoerbrandstowwe, sal dit 'n belastingverhoging van ongeveer 25 sent per liter benodig.
Nasionaal, kan ons belê nie net in paaie, maar in 'n skoon-energie navorsing, en in die versnelling van die ontplooiing van skoon-energie-opwekking en nuwe en verbeterde energie-infrastruktuur. Ons kan aanvul die wat deur vereistes CAFE (korporatiewe gemiddelde brandstofverbruik) se brandstofdoeltreffendheidstandaarde en die Clean Power Plan om koolstofvrystellings van kragstasies te beperk met aansporings en beleggings wat beide suksesvol sal maak om GHG-uitstoot te verminder.
Beter nog, die beskeie hoër prys wat sou voortspruit uit byvoorbeeld 'n hoër petrolbelasting, kan help om die neiging om minder brandstofdoeltreffende voertuie te koop, te modereer. Ongeag die korttermynappèl of die langertermyn-ekonomie agter verbruikersbesluite, kan die laer kilometervoertuie wat vandag gekoop word, op 20-jare bly staan, wat die moeilike uitdaging van beduidende emissiereducties selfs moeiliker maak.
Die antwoord op die vraag of $ petrol 2 per gallon is, is 'n meevaller, 'n ramp of 'n gemiste geleentheid. Dit is egter 'n bogenoemde. Ons moet egter nie die geleentheid bied wat deur lae energiepryse aangebied word nie. Ons het die wil nodig om 'n gedeelte van die onmiddellike voordele te verlaat en die leierskap en politieke moed te wys om beleide te maak wat volgehoue ​​beleggings in infrastruktuur en in 'n skoner energie-toekoms bied. Deur dit te doen, sal ons nie net onsself voordeel trek nie, maar ook ons ​​kinders en ons medeburgers van die aarde.
Mark Barteau, Direkteur, Universiteit van Michigan Energie Instituut, Universiteit van Michigan. Die doel van UMEI is om die pad na 'n skoon, bekostigbare en volhoubare energie-toekoms te bepaal deur ons sterkte in wetenskap, tegnologie, ekonomie en beleid toe te pas om oplossings te lewer om ons energie-uitdagings te hanteer.
Jy is hier: Tuis > Sosiale en politieke > ekonomie > Wat moet Amerika Doen met sy $ 2-per-liter Gas Meevaller?