Dit is ‘n knaende vraag hier in jou agterkop. Soms wil jy jouself meet met godsdienstige brille en jy dink jy skiet ver tekort. Jy bevraagteken God en die rede vir jou bestaan. Waar pas jy in sy plan die mees gevraagde vraag tussen mense wat deur swaarkry gaan. Jy is amper sku om te praat te bang vir die kritiek en veroordelende houdings.
Elkeen ervaar dit anders: hulle vind hulle beweeg juis nader aan God in hierdie tyd. In my lewensverhaal het ek ‘n heeltemal ander pad gevolg waar ek vinnig moes groot word. ‘n Rowwe pad gevul met slaggate en verkeerde afdraaie. Ek het God blameer vir al die verkeerde dinge in my lewe wat my gelei het na hierdie pad en moes dit deur werk. Stap vir stap leer ek om Hom weer te vertrou maar, ek sal erken, dit is moeilik. Weg is die kinderlike naiwiteit van vroeër. Die lewe slyp mens so geweldig dat elke oogklap dan verwyder word en jy gedwing word om sekere dinge in die gesig te staar, soms in die donkerste ure, op ‘n vreemde pad, waar jy so gekletter is dat jy nie weet hoe jy by die huis gaan kom nie. Maar jou uitroep na Hom, bring jou tog deur. Dit is daardie tye dat jy weet dat daar nog ‘n God is wat omgee.