FILIPPENSE - REEKS NO 10: Fokusverskuiwing - Tafelberg Gemeente (Dolerend)
FILIPPENSE – REEKS NO 10: Fokusverskuiwing
FILIPPENSE – REEKS NO 10
Skrif: Filip 2: 19-30
Alles gaan oor Timoteus & Epafroditus!! Hierdie is nou een van daardie paragrafies in Paulus se briewe wat 'n mens nie moet onderskat nie! As ons dit so bolangs lees, dan lyk dit net nie na veel meer as Paulus se reisplanne nie. Dis eintlik mededelings wat hy OF aan die begin OF aan die einde van die brief sou kon noem, maar die feit dat hy dit juis spesifiek hier noem, gee dit meer betekenis. En, onthou: dis die Here se Woord, ingegee deur die Gees…
Deurdat die apostel juis op hierdie spesifieke plek hierdie mededelings maak, is dit eintlik 'n uitbreiding & verdere voorbeeld van wat hy in die vorige paragrawe gesê het oor 'n Christen se praktiese lewe wat die evangelieboodskap waardig is en ook oor die Here Jesus se voorbeeld van Dienskneg wees deur die hemel te verlaat, aarde toe te kom, mens te word, vernedering tot in die dood. Die Dienskneg by uitnemendheid!
HOE LYK DIE CHRISTEN SE LEWE IN DIE PRAKTYK. Hoe lyk 'n heilige lewe in die praktyk? Hoe lyk dit wanneer iemand vanuit 'n ontmoeting met die Here Jesus lewe? Antwoord: Jy word 'n dienskneg! Die praktiese lewe van 'n Christen begin meer en meer soos Jesus se eie aardse lewe lyk. Dienskneg wees!
In hierdie paragraaf sien ons iets daarvan – in die inligting wat die apostel oor Timoteus en Epafroditus gee! Hy wou beide na die gemeente in Filippi stuur ter wille van die onderlinge geestelike opbou van die Filippense en ook van homself.
Kyk nou net hoe wonderlik is dit: Net in die paar sinnetjies wat Paulus oor sy medewerker Timoteus sê, leer ons iets van wat dit prakties beteken om vir die Here te lewe, om waardig die evangelie te lewe.
Hy beoog om vir Timoteus na die gemeente in Filippi te stuur. Hy wil graag uitvind hoe dit met hulle gaan, maar hy wil ook toesien dat hulle verder in die Here bedien word.
Ons weet dat Timoteus Paulus se groot medewerker in die evangelieboodskap was. Hulle was een van siel, een van hart, een van prioriteit. Soos Paulus, het Timoteus die belange van die Here Jesus eerste gesoek en daarom ook die welstand van die gemeente, die gelowiges, die mense.
Hier is die waarheid wat ons uit Timoteus se lewe leer: Liefde vir die Here Jesus lei onvermydelik tot liefde vir die mense. Die gelowige is ingesluit by Christus en deel daarom SY liefde. Timoteus het homself oor en oor bewys as getroue dienaar wat beslis nie sy eie belange soek en dien nie.
En wat van Epafroditos? Paulus wil hom sommer onmiddelik na die gemeente stuur – waarskynlik ook om die brief (wat hy besig was om te skryf) in Filippi af te lewer.
Epafroditos was 1) 'n broer – dus 'n ware Christen 2) geestelike werker 3) stryder/soldaat wat gestry het teen alle opposisie teen die evangelieboodskap. Vir hom het dit slegs oor die HERE en oor die welstand van die GEMEENTE gegaan. Daarom het hy kameelknieë gehad. Hy was so belas vir die mense, dat hy geweldig gebid het. Hy was 'n stryder in die gebed. Want onthou: Gebed is 'n teken van diepe afhanklikheid!
Op 'n stadium het Epafroditos siek geword, siek tot die dood toe. Waarskynlik het sy siekte erger en erger geword omdat hy nie tot rus kon kom in sy ywer nie. Hy was regtig bereid om sy lewe af te lê en te sterwe vir die saak van die Here. MAAR: Die Here was hom genadig en het hom genees.
Hou in gedagte: Hier is ons nou al verby die hoogbloei van die era van die Apostels (Handelinge-fase) waar die Apostels en hulle medewerkers links en regs wonderwerke kon doen en mense genees. Daardie tyd was eie net aan die beginfase van die kerk se bestaan. Maar later was genesings en wonders nie meer vanselfsprekend nie. Ja, die Here genees steeds, maar in antwoord op gewone gebed en nie deur die aanraking van die hande van 'n Apostel nie. Daarom het Paulus nie vir Epafroditos genees nie. Hy het byna gesterf. Maar, die Here het hom aangeraak en hy het beter geword.
Die punt is: Sulke manne & vroue – wat hulle eie lewens sal gee vir die welstand van die kerk EN wat bidders is – sulke mense moet deur die kerk in hoë aansien gehou word, sê Paulus. Dis mense wat slegs in drie rigtings gekyk het : 1) Giet jouself uit vir die Koning 2) bring die Woord na die ongereddes 3) dien ander Christene
En in 'n vierde rigting het hulle eenvoudig glad nie gekyk nie: Na hulleself!
Die aankweek van die hart van 'n dienskneg is 'n hart wat gefokus is op die Here en die dinge van die Here en wat gewillig is om deur Hom gestuur te word, gewillig om diensbaar te wees en op te offer en ander mense voorop te stel tot die eer van die Here se Naam.
Hierdie dinge kom by geen mens vanself nie. Die Heilige Gees moet in jou woon en jy moet in Sy krag 'n dienskneggestalte aankweek.
Van beide Timoteus en Epafroditos kon Paulus hierdie dinge sê. En hulle kon dit ook van hom sê. En dis so 'n goeie opsomming van die hele paragraaf.
Wanneer ons dit in die konteks van die hele Filippensebrief plaas, klink dit so:
1 > Ons word gered en verlos deur ons tot God te bekeer en te begin vertrou dat Jesus ons met Sy dood en opstanding van die vloek en toorn oor sonde verlos het. Dan woon Sy Gees in ons en die Gees werk in ons om volgens God se wil te lewe.
2 > Die bekeerde mens is INGESLUIT by Jesus se dood en opstanding. Al my sonde en ongeregtigheid het Syne geword en al Sy geregtigheid en heiligheid het myne geword. My onheilige lewe is op Hom en Sy heilige lewe is op my. Ek glo Hom daarvoor.
3 > Dit het 'n effek op my elke dag se lewe: My fokus draai en verskuif. Voordat ek tot redding in Jesus gekom het, het alles net om myself en die wêreld gedraai. Nou begin ek in 3 rigtings gelyk kyk en een rigting glad nie! Dis 'n bonatuurlike verandering! Nuwe skepsel. Nuwe mens!
In die VSA is daar 'n sekere kerkgebou met net een enkele deur wat tot die ouditorium lei. En bokant die deur is 'n bordjie waarop die volgende woorde geskryf is: "Servant's entrance".
Daar is geen ander manier om in of uit die erediens te kom as verby daardie woorde nie.
Dit herinner almal dat elke kind van God geroepe is om die Here te dien as dienskneg en met die hart van 'n dienskneg. Daar is niemand wat net die kerkbanke kan warmsit nie.
Dis soos 'n sportspan. Elke lid het 'n taak.
Of die verskil tussen 'n passasierskip en vissersboot.
Passasierskip > Die meerderheid mense betaal 'n fooi en verder lê hulle in die son en word bedien. Dis die minderheid wat diensbaar is. Slegs die bemanning.
Vissersboot > Elke persoon wat op die skip is, het 'n taak en 'n verantwoordelikheid om diensbaar te wees. Daar is geen passasiers nie.
'n NIE-dienende Christen is 'n kontradiksie in terme. Volgens die Skrif kan jy nie die woorde "Christen" en "nie-dienend" langs mekaar skryf nie.