Huishoudelike geweld teen vroue, hoe om 'n tiran te hanteer - Sielkunde en Psigiatrie - 2019
Binnelandse Mishandeling - dit is 'n verskynsel wat amper in alle hoeke van die wêreld voorkom. Familie tirannie en despotisme word oral waargeneem, in verskillende sosiale strata, en is nie te wyte aan 'n sekere ouderdomsgroep van familielede, hul finansiële welsyn of godsdiens nie. Daarbenewens word huishoudelike geweld nie bepaal deur afhanklikheid van die geslag van individue wat geneig is tot despotisme en geweld nie, en is ewe dikwels algemeen in beide paartjies van dieselfde geslag en in heterogene huwelike.
Geweld in die gesin is 'n herhalende proses wat gekenmerk word deur 'n toename in die frekwensie van manifestasies wat bestaan ​​uit fisiese tirannie, verbale mishandeling, ekonomiese en geestelike bespotting van een persoon oor ander lede, wat deur familie universiteite verbind word, ten einde totale beheer oor hulle te verkry of vrees en intimidasie in te stel. Volgens sekere statistieke is die geslagsaard van huishoudelike geweld aansienlik bevooroordeeld vir die geweld deur die seuns van Adam oor die dogters van Eva. Vir ander is daar nie so 'n vooroordeel nie, maar daar is 'n aansienlike verskil in die erns van die skade.
Huishoudelike geweld word gekenmerk deur onderverdeling in spesifieke kategorieë: geweld teen 'n vennoot in die huwelik, oor kinders, oor ouer familielede.
Kinders ervaar huishoudelike geweld, veral moeilik, aangesien dit hul hele toekomstige lewe vooraf bepaal.
Oorsake van huishoudelike mishandeling
Daar word geglo dat die oorsake van huishoudelike geweld, bespotting van een van die vennote, dikwels te wyte is aan die persoon en sy lewensverhaal. Hieronder is die mees tipiese faktore:
- Ouerlike gedrag (óf die vader het die ma geklop of die ma het by die pa geslaan);
- 'n Persoon wat geneig is tot huishoudelike geweld, het dikwels in die kinderjare geslaan of bespot;
- Matriargale of patriargale familie lewenstyl;
- absolute oortuiging dat die mishandelde vennoot 'n slagoffer is en nie die verhouding kan beëindig nie;
- hoë angs of angs veroorsaak deur die moontlikheid om hul dominante posisie te verloor;
- sistematiese oormatige gebruik van alkoholhoudende drank of alkoholisme;
- relatief swak vlak van selfbewustheid en selfbeheersing;
- onvermoë om verantwoordelikheid te aanvaar vir hul eie optrede oor hulleself;
- hoë spanning wat veroorsaak word deur ekonomiese onstabiliteit of huishoudelike onrus;
- die onontbeerlike begeerte om die vennoot te benadeel (sadisme in die "ligte" vorm);
- die teenwoordigheid van psigopatiese persoonlikheidsversteuring, gekenmerk deur die verwerping van gevestigde sosiale norme, impulsiwiteit, verhoogde aggressiwiteit, onvermoë om hul aanhangsels te vorm.
Daarbenewens is aan die kant van staatsliggame die hulp aan slagoffers van huishoudelike geweld taamlik skraal, wat ook bydra tot die opkoms van huishoudelike tiranne wat gerig is op vroue of kinders.
Onder die teorieë oor huishoudelike geweld teen kinders, is daar twee hoofsaaklik.
Die eerste teorie sluit in die eienskappe van die samelewing waarin geweld gevind word:
- die besonderhede van die sosio-ekonomiese organisasie;
- armoede van die bevolking;
- die teenwoordigheid van burgeroorloë of plaaslike militêre optrede;
- hoë misdaadsyfer;
- die swakheid van die wetgewende basis van die staat;
- die gebrek aan 'n verenigde en effektiewe konsep van kinderbeskerming;
- houdings van die samelewing in terme van gewelddadigheid en die bestaan ​​van die oortuiging dat fisiese straf 'n effektiewe opvoedkundige metode is.
Volgens baie kenners is 'n spesifieke kenmerk van die Slawiese mentaliteit 'n verdraagsame houding teenoor slegte behandeling en huishoudelike geweld.
K. Abulkhanova, het opgemerk dat die behoorlike Christelike aanvaarding van pyniging en lyding fundamenteel is vir die karakter van die Slawiese mense. Aanbieding word erken in vandag se samelewing as een van die dominante sosiale houdings. Daarbenewens word dwang dikwels beskou as 'n teken van aandag. Gevolglik is daar weerstand teen die bewustheid van die probleem van gewelddadige maatreëls teen kinders op die vlak van houdings, beide breë sosiale en smal algemeen onder spesialiste. Die gemeenskap as geheel, sowel as die meerderheid van maatskaplike professionele persone, beskou nie misbruik en gewelddadige dade teen 'n kind as 'n ernstige probleem wat dringende optrede vereis nie. As gevolg hiervan word geen beslissende pogings aangewend om sulke gedrag te oorkom nie.
Kinders huishoudelike geweld lei tot selfmoordpogings, dikwels suksesvol, alkoholmisbruik, afwykende gedrag, kommunikasie met jeuggroepe, vagrancy, ens.
Die ontwikkelde en verenigde stelsel van beskerming van die kind se bevolking teen slegte behandeling dra by tot die nivellering van baie van die negatiewe effekte wat hierbo genoem word. En integendeel, die swakheid van hierdie stelsel, die gebrek aan sommige van sy elemente, die onverskilligheid van die samelewing kan nie net as 'n spesifieke oorsaak van wreedheid teenoor kinders optree nie, maar lei ook tot die degenerasie van die volk as geheel. Daarbenewens veroorsaak die onverskilligheid van die samelewing op die bestaande probleem die opkoms van 'n kultus van geweld onder die kinderbevolking. Vandag is slegte behandeling die dominante neiging in verhoudings tussen kinders en in die interaksie van kinders met 'n volwasse omgewing.
Die tweede teorie is verwant aan die besondere van die familie en die eienaardighede van die gesinsverhoudinge waarin die kind groei.
Die moderne familie het vandag die oorspronklike funksies van liefde, ondersteuning en sorg verloor. Verhoudings in die meeste families van vandag se samelewing het afgekom op ekonomiese modaliteit. Verdraaiing van gesinsverhoudings veroorsaak 'n vinnig verspreidende verskynsel genaamd 'sosiale weeskind', met ander woorde die gebrek aan hulp en versorging van kinders met lewende moeders en vaders.
Die "klein" slagoffers van huishoudelike geweld kan nie die norme van sosiaal positiewe verhoudings in kommunikatiewe interaksie met individue assimileer nie. In die toekoms kan hulle nie regtig aanpas by die lewe, om 'n familie te bou nie. Kinders wat opgevoed word in gesinne waar tirannie en despotisme oorheers het, behandel hul eie kinders dikwels wreed. Hulle word maklik opgelos om geweld teen ander individue te gebruik. Sulke babas, wat tot 'n uiterste mate van wanhoop en vernedering gebring word, word van 'n offerlam na 'n misdadiger omskep.
Alle geweld lei tot 'n bestendige gevoel van verwagting van gevaar, gevaar en konstante angs. Kinders wat geweld ervaar voel vrees, magteloosheid, pyn, verwarring, skaamte. Dikwels blameer hulle hulself vir wat gebeur het, voel hulself medepligtiges of daders.
As die vader in 'n gesinsverhouding die tiran is, voel baie kinders skuldig aan hul ma, omdat hulle weens vrees haar nie kan vertrou nie. Diep in hul siele verstaan ​​sommige kleintjies dat dit nie hul skuld is nie, maar die meeste van hulle glo steeds dat gewelddadige behandeling weens hul gedrag of hul karakter is. As gevolg daarvan word hulle gedwing om alles weg te steek en stil te bly. Dit op sy beurt vererger die gevolge van geweld.
Die bronne van geweld is dikwels gesinne:
- met die teenwoordigheid van 'n onvoldoende, onvoldoende styl van opvoedkundige aktiwiteite en intrafamilie verhoudings met psigofisiese eienskappe of persoonlike vermoëns van die kind (byvoorbeeld emosionele verwerping van die kind, onbestaanlike konflikverhoudings van ouers);
- 'n onstabiele familie waarin 'n egskeiding beplan word;
- ongeorganiseerde, sosiale gesin met gereelde alkoholisme of narkose, kriminele gedrag van senior familielede, immoreel lewenswyse.
Huishoudelike geweld teen vroue
Dwang of geweld teen die swakker geslag verwys na individuele of kollektiewe gewelddadige dade wat teen vroue gepleeg word. Die hoofmotief van hierdie misdaad is die seks van die slagoffer.
Volgens die definisie wat in die VN aangeneem is, word geweld teen vroue beskou as enige gewelddadige handeling wat gepleeg word weens 'n seksuele eienskap wat seksuele, fisiese of sielkundige skade veroorsaak, wat vir vroue ly, en benewens hierdie bedreiging om sulke dade te doen of gevangenisstraf van die lewe.
Vroue het die grootste risiko van geweld van die naaste mense, en hoofsaaklik van intieme vennote. Vroue wat aan gewelddade onderwerp word, ondergaan diep, dikwels en onomkeerbare veranderinge wat deur fisiologie, gedrag, kognitiewe funksies en emosionele sfeer geraak word. In die eerste beurt word die selfbeeld aansienlik verminder in vroue, 'n chroniese gevoel van skaamte, 'n gevoel van skuld, die vrees word sy konstante metgeselle, die persepsie van die werklikheid word verwring. Die slagoffer word gekenmerk deur 'n krities hoë vlak van angs, die teenwoordigheid van neurotiese toestande, depressie.
Ook slagoffers wat gewelddadige dade beleef het, is 'n aantal kliniese manifestasies van persoonlike vervorming - tekens van post-traumatiese stres. Daarom, in die eerste beurt, help die slagoffers van huishoudelike geweld in die positiewe transformasie van die omgewing waarin die slagoffer bestaan.
Huishoudelike geweld kan die vorm van fisiese impak hê, maar bowendien neem dit dikwels die vorm van verbale en sielkundige. Dikwels vertel die verteenwoordigers van die swakker seks, slagoffers van gewelddadige dade van die vennoot, nie aan iemand oor die voorval nie, insluitende die wetstoepassingsagentskappe. Daarom is die meeste kenners van mening dat die ware skaal van die prentjie amper onmoontlik is om vas te stel. Die risiko van dood as gevolg van gewelddade deur 'n vennoot vir vroue is 'n paar keer hoër as vir mans.
Daarbenewens kan geweld ook voorkom tussen vroue in 'n verwantskap verhouding, veral tussen 'n dogter en 'n moeder, by lesbiese paartjies of in verhoudings tussen meisies langs 'n woonstel of kamer.
Daar is 'n aantal tekens wat dit moontlik maak om tekens van gesinsgeweld teen vroue te erken en nie as slagoffers van huishoudelike geweld te verskyn nie:
- direkte verbale aggressie (byvoorbeeld beledigings teenoor die maat, haar vernedering);
- minagting, duidelike disrespek van die mening van die gade toon;
- 'n man respekteer nie die werk van sy vrou en enige van haar werk nie;
- daar is konstante onbeskofte bespotting en bespotting van die vrou;
- In die hantering van sy vrou gebruik 'n man dikwels 'n arrogante toon in die vorm van 'n bevel;
- die eggenoot kritiseer voortdurend die vrou;
- daar is feite van direkte intimidasie, afpersing deur kinders;
- die feite van patologiese ongegronde jaloesie word opgemerk;
- verontagsaming van die gevoelens van die maat;
- 'n man misbruik 'n verbod;
- man verbied om die telefoon te gebruik;
- die eggenoot beskuldig die vrou van eie foute.
Hulp aan huishoudelike geweld word in verskillende stadiums verdeel. In die eerste beurt is dit nodig om die tekens van die geweld wat plaasgevind het, te identifiseer. Dit gebeur dikwels dat die dokter huishoudelike geweld teen die pasiënt vermoed, maar weens sekere omstandighede wil sy dit nie erken nie. Daarom is dit nodig om met behulp van 'n vertroulike gesprek, deur direkte vrae te vra, haar frankheid te veroorsaak. As 'n vrou die feite van geweld bevestig, is dit nodig om haar te verseker dat sy nie so 'n behandeling verdien nie, dat die probleem van huishoudelike despotisme redelik algemeen is, dat 'n persoon wat verantwoordelik is vir sulke optrede as verantwoordelik beskou word vir sulke gedrag.
Hoe om huishoudelike geweld te hanteer? In die eerste beurt hoef jy nie bang te wees om met hom te veg nie. Dit is nodig om te verstaan ​​dat gewelddadige dade nie net moontlik is nie, maar ook uiters noodsaaklik is, om nie jouself as individu en persoonlikheid te verloor nie. Moenie bang wees nie, en selfs skaam om te gaan na wetstoepassingsagentskappe. Vir die gade-despot is daar drie opsies vir aanspreeklikheid (administratiewe, kriminele en burgerlike reg). As daar beserings veroorsaak word deur 'n tirannegom, moet hulle in 'n mediese instelling aangeteken word. Benewens wetstoepassingsagentskappe is daar ook verskeie sentrums wat daarop gemik is om vroue met huishoudelike geweld te help. In sulke sentrums werk bevoegde spesialiste en ervare sielkundiges, wat spesifiek spesialiseer in die verskaffing van ondersteuning aan oorlewendes van huishoudelike geweld, om die sielkundige toestand van die slagoffer te help herstel.
Huishoudelike geweld - hoe om 'n tiran te hanteer
In die wêreld word elke dag duisende vroue aan huishoudelike geweld onderwerp. Mans kan dikwels veel meer skade aan die fisieke gesondheid en sielkundige toestand van 'n vrou as gewone straatbendrame doen. Die aanval van misdadigers is immers 'n eenmalige aksie, en vennote bespot die gades metodies en daagliks bring hulle 'n hartseer toestand. Hulle volg egter nie heeltemal die skuld vir die daaglikse bespotting van mans nie, want die slagoffer moet blameer vir wat gebeur. Vroue het 'n groot hoeveelheid geduld, hulle is daarop gerig om die gesin te bewaar. Terselfdertyd verstaan ​​vroue wat pesteer, nie dat met elke dag die gevaar om onder dieselfde dak te wees met 'n tiran vir hulle toeneem nie.
Hoe om huishoudelike geweld te hanteer? Wat om te doen as die man klop? Dit is nodig om te verstaan ​​dat absoluut alle binnelandse tiranne vrees publisiteit, wat die ingryping van ander en regeringswerkers kan meebring. Dikwels kom sadistiese mans in die openbaar as sulks "goodies" vir hulself voor, en alleen kom hulle ten volle uit. Daarom moet jy sy ongeluk nie wegsteek nie, veel minder dek die tiran. Dit is nodig om ouers van die gade, sy ander nabye persone, vriende in kennis te stel van gewelddadige dade in die adres. Jy moet ook praat oor die gedrag van die gade aan hul familie. Die sentrums van sielkundige ondersteuning en regshulp bied hulp aan vroue met huishoudelike geweld. Daarbenewens word dit aanbeveel om 'n aansoek vir 'n tuis-tiran aan wetstoepassing te skryf. Hulle het genoeg hefboom en intimidasie van tuis sadiste. Die belangrikste ding in die konfrontering van 'n man wat geneig is tot huishoudelike geweld, is die demonstrasie van wat vir hom wag as hy sy dade van geweld probeer herhaal.
Ongelukkig, in ons land, word hulp aan slagoffers van huishoudelike geweld in 'n mindere mate as in die buiteland ontwikkel. Om die doeltreffendheid van die hulpverleningstelsel te verhoog, moet u dus die probleem van huishoudelike geweld uitroei. Dit is raadsaam om uit die ervaring van die buiteland te leer, asook om effektiewe programme te ontwikkel wat daarop gemik is om 'n stelsel van sielkundige, wettige, mediese en maatskaplike hulp aan slagoffers van huishoudelike geweld te skep.
Vandag word dit duidelik dat effektiewe maatskaplike werk in die rigting van hulpverlening en ondersteuning aan diegene wat geraak word deur binnelandse tiranne, gebaseer moet wees op die noue verwringing van alle openbare dienste wat verband hou met die oplossing van sosiale probleme van die bevolking.
Huishoudelike geweld is gevaarlik omdat dit oor die algemeen 'n algemene fokus kry, wanneer gevalle van swak behandeling en gewelddadige dade gereeld is en ander gebiede van die verhouding tussen die tiran en die slagoffer bedek. Huishoudelike geweld word gekenmerk deur 'n sikliese proses.
Rehabilitasiehulp aan slagoffers van huishoudelike geweld word gekenmerk deur die teenwoordigheid van sekere voorskrifte. Hul algemene kenmerk is hul fokus op die oorkoming van sielkundige transformasies wat veroorsaak word deur langdurige blootstelling aan stres, sowel as verwant aan die vernietiging van die slagoffer se persoonlikheid wat veroorsaak word deur wreedheid.
Studies het bewys dat die volgende strategieë om die post-traumatiese spanningstoestand te oorkom, die effektiefste is:
- vir die doel om die herinneringe van die traumatiese situasie te ontleed en al die omstandighede van die besering diep te begryp, word 'n gerigte terugkeer na die herinneringe gebruik;
- begrip van die betekenis van die traumatiese situasie in die lewe, bewustheid van die gedragstyl, besluite deur die persoon en gevolglik die lewensgehalte.
Die meeste kenners glo dat die beproefde geweld as 'n traumatiese krisis beskou moet word, waarvan die gevolge die houding van vroue, hul motiverings- en emosionele sfere, kognitiewe prosesse en gedrag beïnvloed. Die basis van die konsepte wat daarop gemik is om die gevolge van huishoudelike geweld as 'n traumatiese krisis te bestudeer, is dus die teorie dat 'n individu wat 'n krisissituasie oorleef het, nie dieselfde kan bly nie. As gevolg van die gebeure in sy persoonlikheid, moet veranderinge plaasvind. Vanuit 'n krisissituasie om te "terugkeer" kan nie. Вследствие травматического кризиса представительницы слабого пола переходят от одного состояния самоощущения к иному, от одного суждения о реальности к другому.So 'n transformasie moet beskou word as die oordrag van nuwe ondervinding, die verkryging van kennis oor jou eie persoonlikheid en oor die wêreld, wat uiteindelik beskou kan word as 'n stadium in persoonlike ontwikkeling, onderhewig aan suksesvolle vertrek uit 'n traumatiese krisis.
Kortom, 'n positiewe oorwinning van die krisis wat deur huishoudelike geweld veroorsaak word, is die manier om 'n nuwe I-konsep en 'n nuwe konsep van die werklikheid te verkry. Hierdie manier is taamlik ingewikkeld en veroorsaak dikwels natuurlike vrees, afgesluit in die vrees om jouself te verloor, vrees om nie angs te verduur en jou gemoed te verloor nie. Die meeste vroue wat hierdie pad kies, benodig 'n assistent of gids. Sielkundiges of maatskaplike werkers kan as gidse optree. 'N Positiewe benadering dra by tot die vrugbare oorkoming van die staat van krisis wat deur geweld veroorsaak word. Dit behels die vrou se begrip van haar eie reaksies op omstandighede, met die verdere aanvaarding daarvan, in die ervaar en formuleer van haar eie staat, wat lei tot die integrasie van ondervinding opgedoen as gevolg van geweld.