Dokumentasie van dood: soldate wat skiet sonder gewere
BEWYSE VAN OORLOGSMISDADE
Wat vereis dit van die fotograwe wat ons vir 'n oomblik toegang en insig gee in die bloederige hart van konflik, soos in Oekraïne? Is een onvergeetlike foto wat 'n oorlog visueel vasvang hulle lewe werd? ELSABE PEPLER meen foto- en videomateriaal is potensieel kragtiger as werklike wapens.
Artikel 6 van 26
DIS vroegoggend op Dinsdag 8 Maart 2022. Mense in die VSA pendel werk toe en lees hul The New York Times. Op die voorblad, bo die voulyn en net onder die mashoof, is daar 'n foto wat een sekonde in die skielike, afgryslike Oos-Europese oorlog in Oekraïne vasgryp. Gestol in tyd, vir ewig gedokumenteer.
Die leser sien vier liggame. Twee volwassenes en twee kinders, oënskynlik dood, met hul bagasie om hulle gestrooi, en enkele soldate rondom hulle op 'n brug tussen Lviv en Kyiv. Die foto is geskiet deur die oorlogfotograaf Lynsey Addario, ongeveer 15 meter van die gestorwe groepie af. Sy het vir haarself gesê (https://www.wbur.org/cognoscenti/2022/03/17/lynsey-addario-photojournalist-ukraine-russia-war-karen-list): "Ek kan nie hierdie foto neem nie. Ek moet hierdie foto neem." Dié gesin is deur 'n mortier raak geskiet, hoewel die biologiese pa later ongedeerd gevind is. Die man was iemand wat die ma en twee kinders probeer help het.