Anders as haar mede-eerstejaartjies moes Lucinda daardie Januarie sonder die ondersteuning van haar ouers haar studies by Tukkies aanpak. Sy het ingeskryf vir ’n graad in geo-informatika en danksy haar goeie matriekpunte het sy vir die eerste jaar ’n beurs gehad. Sy en haar broer en oupa het ‘n ruk in die familiehuis in Moreletapark aangebly, maar daar was heelwat skuld en uiters beperkte inkomste. Deur die verloop van verlede jaar het haar broer en oupa uitgetrek en Lucinda is toe deur ’n oudskoolmaat se gesin gehuisves.
Ja, dit was my hoërskoolmusiekjuffrou, Mariana du Toit, wat my na Grootfm 90.5 geneem het vir ’n onderhoud. Die Atterbury-beurs was die verrassing aan die einde. As dit nie hiervoor was nie, sou ek dalk nie my studies kon klaarmaak nie, want die geld was nie daar nie.
’n Mens leer hoe om met inligting te werk wat te doen het met die aarde. Deur die inligting en die fisiese voorkoms van die aarde te kombineer met inligtingstegnologie, kan ’n mens nie net sien hoe die aarde lyk nie, maar ook hoe hy werk. Ons rigting is toepaslik by byvoorbeeld die programmering van geografiese sagteware, GPS en Google Earth. Ek het in graad 11 ’n geo-informatikataak gedoen in geografie, waar ons die skool en al die paaie en geriewe rondom hom moes karteer. Ek het redelik goed gedoen, want ek het dit so geniet en my juffrou het my aangemoedig om meer daaroor te gaan lees. Vandaar het ek besluit dis wat ek wil doen.
Ondanks al die hartseer wat jy beleef het, kry jy dit reg om uitstekende uitslae te kry. Hoe motiveer jy jouself deur die donker tye?
Ek het so baie mense wat my emosioneel ondersteun, van om net ’n koffie saam te drink tot om ’n bord kos in die aand te kry. Laasjaar was baie deurmekaar; ek het tussendeur ingetrek by mense wat regtig al soos my familie is en dit help my verskriklik baie. Ek het my boetie en sy verloofde, my oupa en familie. Hoërskoolvriende en nuwes wat ek op universiteit ontmoet het, is almal net so dierbaar.
Ek hou daarvan om musiek te luister of in die natuur te wees, om net bietjie weg te kom van die stad en al daardie dinge. Ek hou ook baie daarvan om met my familie en vriende te kuier, of dit nou ’n vinnige koffie tussen klasse of ’n fliek by die Brooklyn Mall is.
Ek het regtig nie geweet daar sou so baie groeptake wees nie, veral in groot groepe. Dis baie moeilik om almal bymekaar te kry, terwyl mens in die hoërskool alles op jou eie gedoen het. Jy kon self jou punte bepaal. Maar ’n mens moet ook leer dat jy eendag saam met baie mense gaan werk, en die universiteit is ’n goeie leerskool.
Sjoe, dis ’n moeilike een want ek sien almal in my lewe as mentors, al my ma se vriendinne en die ouers van my vriende. Maar dit sou baie spesiaal gewees het as ek my pa hier kon gehad het as my mentor om my te help met struikelblokke. Hy was ’n elektroniese ingenieur wat baie met mense in geografiese inligtingstelsels gewerk het…
En op ‘n ligte noot: Kom ons kyk in ’n kristalbal. As jy groot droom, waarvoor wil jy eendag onthou word? Watter soort navorsing sal gedoen word in die Lucinda Kruger-vleuel van ’n beroemde universiteit van die toekoms?
Daar is bietjie minder as ‘n week oor om aansoek te doen vir ‘n Atterbury-beurs. Die aansoeke sluit Dinsdag 30 Junie. As jy ‘n hardwerkende Afrikaanssprekende student ken wat graag verder wil studeer, maar dit nie finansieel kan bybring nie, moenie versuim om aansoek te doen nie. Besoek die Atterbury Trust se webwerf vir meer inligting.