7 feite oor die berghondras wat elke nuwe eienaar moet weet - Rasse
A Mountain Cur is nie 'n hond wat jy elke dag teëkom nie.
Ook bekend as die Mountain Kurr, is dit 'n besonder seldsame hond wat moontlik kan wees een van die skaarsste honde rasse .
Die bevolking van hierdie seldsame hond neem toe vir die eerste keer sedert die dertigerjare. Maar wat is daar te wete oor die Mountain Cur? Waar kom dit vandaan? Waarom is hulle so gewild?
As u daaraan dink om hierdie jaghond te bekom of 'n onlangse ouer vir troeteldiere is, kom ons kyk na sewe feite wat u moet weet oor hierdie unieke honderas.
The Mountain Cur is 'n Amerikaanse honde ras.
1. Geteel en grootgemaak in die Midde-Ooste-Amerika
Mountain Cur Puppies sou dorpe beveilig
2. Daar is vyf stambome met bloedlyne
3. 'n Bergkrans kan wees: bruin, swart, blou, bruin en geel
Versorging van hierdie hond
4. Sommige berghonde word bekend as Pariah Dogs
Wat is 'n Cur Dog?
5. 'n Berghondjie is 'n uitstekende sporthond
6. Hulle het hul eie boek (Old Yeller)
7. Mountain Cur is uiters gesonde honde
A Mountain Cur is 'n seldsame soort werkhond geteel in die Midde-Ooste-Amerika. Oorwegend van Ohio, Kentucky, Virginia en Tennessee.
Soos die meeste werkende honderasse, word daar geglo dat hierdie hond geteel is honde wat uit Europa na Amerika gebring is - dit is egter onseker, aangesien dit nie gedokumenteer is nie.
Hierdie honde was 'n ware simbool van die pioniersbeweging in Amerika en het hulle in die Suidelike berge gevestig en is gebruik vir beskerming en jag.
Eienaars kon die diere wat hulle gevang het, vreet voordat hulle op hul velle verkoop het (dws pels). Hulle het ook gemaak uitstekende waghonde as gevolg van hul grootte en beskermende aard.
Die Mountain Cur-hond was histories baie gewild in dorpe in Midde-Ooste-Amerika (bv. Ohio, Virginia en Kentucky)
Trouens, wanneer setlaars sou trek om 'n nuwe stad op te rig, sou hulle seker 'n swanger Cur saamneem.
Hierdie werpsel hondjies sal dan help om die stad te beskerm teen onbekende mense en diere wat 'n bedreiging vir die dorp kan inhou, asook om die dorpenaars te help om diere soos wasbere vir hul vleis en velle te jag.
Aangesien boerderye vir stadswoning en mans het in die oorlog gaan veg , het die getalle van hierdie honde afgeneem, en die ras het amper verlore gegaan - teen 1940 was hierdie hond belaglik skaars.
'N Paar aanhangers van die ras het egter ingetree en die honde ras lewendig gehou die skep van 'n teelprogram .
Die belangstelling in die Mountain Cur het die afgelope tien jaar toegeneem. Met die tradisionalisme wat in Amerika begin terugkeer, wil eienaars 'n betroubare hond hê om hulle te help om dit nog te jag gaan oor met hul gesinne .
Die rasstandaard vir hierdie hond is in 1956 deur vier mans opgestel:
Hugh Stephens van Kentucky
Dewey Ledbetter van Tennessee
Woody Huntsman van Kentucky
Carl McConnell van Virginia
Hierdie mans word toegeskryf aan die feit dat hulle hierdie ras gered het om uit te sterf, en een jaar nadat hulle die rasstandaard geskep het, het hulle die Original Mountain Cur Breeders 'Association in 1957 gestig.
Voor 1957 was daar geen aangetekende geskiedenis van stamboom vir hierdie jaghonde nie.
Van hul telersgenootskap het die vyf oorspronklike lyne ontstaan:
Hierdie organisasie het voorsiening gemaak vir telers om bymekaar te kom inteling te voorkom.
As gevolg hiervan kan hierdie honderas een van die gesondste rasse wees, maar ons sal dit later in hierdie pos in meer besonderhede bespreek.
Hierdie honde word sedert 1998 deur die United Kennel Club erken het 'n baie gedetailleerde rasstandaard .
'N Bergkamp moet gewoonlik:
het 'n breë kop met groot, bruin oë en slap ore
herkenbaar aan hul langer bene en stert
in staat wees om vinnige ratsheid, goeie spoed en sterk uithouvermoë te hê
'n elegante hond wees wat beweeg met 'n grasie wat net 'n hond kan
Hulle is by die Amerikaanse Kennelklub-stigtingsvoorraaddiens baie onlangs in Mei 2017 vanweë hul seldsame status.
Die voorkoms van 'n Mountain Cur sal verskil as gevolg van die vyf teellyne.
Alhoewel die Mountain Cur gereeld gesien word in sy algemene breipatroon , dit is nie die enigste kleur waarin hierdie honde kom nie.
Hulle word ook in swart, bloubruin en geel gesien, of 'n kombinasie hiervan. Heel dikwels het hulle wit merke op hul gesig en bors.
Dit moet nie wees nie verward met die Black Mouth Cur , wat soortgelyk lyk met die swart melanistiese merk op hul gesig.
Ten spyte van hul veelkleurige jas, het hierdie honde 'n relatiewe eenvoudige versorgingsroetine.
Hulle moet af en toe geborsel word met 'n rubberborsel om al die los hare uit hul jas te verwyder, maar verder benodig hulle min versorging.
Hul borselvereistes kan styg wanneer hulle hul somer- of winterjasse afskud, maar verder moet u hoogstens weekliks borsel.
Die jas van 'n Mountain Cur is kort dik en heg aan, met 'n growwe tekstuur om aan te raak. Hierdie honde het eintlik 'n sagter onderlaag, die skep van 'n dubbelbedekte hond .
Hierdie hond hoef nie gereeld te bad nie as dit hul vel uitdroog. As u dit moet bad, probeer 'n medisinale sjampoe of een vir 'n sensitiewe vel.
In teenstelling met baie ander hondehonde, kwyl hierdie honde nie. Dit is omdat die vel om hul lippe stywer is as dié van ander soortgelyke honderasse en dat hulle dus nie kan kwyl nie.
Die woord cur is eintlik 'n ou woord dit verwys na 'n hond van 'n onbekende ras.
Hulle sou ook bekend staan ​​as pariahonde.
Onder hondekenners en aanhangers verwys die Cur Dog egter eintlik na a jaghond wat gebruik word om te boom . Hierdie term word uitsluitlik gebruik om honde van Noord-Amerika te beskryf.
Gevolglik, daar is 16 verskillende spesifieke boomvloeke , die Mountain Cur is net een daarvan.
Al 16 Cur honde word erken as individuele rasse wat hul eie organisasies het.
Die Cur word dikwels verwar met sy nabye familielid van die hond, die Treeing Tennessee Brindle.
Fisiek lyk hulle albei baie dieselfde, staan ​​tussen 17 en 24 duim en het die kenmerkende bontjas.
Curs is egter dikwels swaarder en weeg effens meer en weeg tussen 40 en 60 lb in teenstelling met die Treeing Tennessee Brindle wat tussen 35 en 50 lb weeg.
Treeing Tennessee Brindles het boonop groter, sagter ore en oor die algemeen baie sagter uitdrukkings.
Daar is nie 'n verwarring tussen gewas-tipe honde soos die Mountain Cur nie Feist tipe honde - klein jaghonde.
Alhoewel albei terme na Noord-Amerikaanse boomhonde verwys, en uitruilbaar gebruik is, is daar nou 'n duidelike verskil:
Feist-tipe honde is kleiner as Cur-honde
Daar kan aan Feist gewoond wees verwys na 'n Rat Terrier (wat nie 'n tipe boomhond is nie)
Aan die ander kant is alle Curs boomhonde
Op die foto twee perro-honde wat nie as Mountain Cur beskou word nie
Hierdie hond is oorspronklik geteel om 'n werkhond te wees en gevolglik het hulle 'n hond ongelooflike ry werk toe .
As werkhonde gaan hulle nie goed daarmee om verveeld te wees nie .
Dit is nie bekend dat hulle op hul louere sit nie, maar is baie lief daarvoor om ingewikkelde probleme vinnig te leer, te verstaan ​​en op te los.
'N Kombinasie van al hierdie faktore lei tot 'n Mountain Cur wat 'n uitstekende pasmaat vir honde-sportsoorte is.
As gevolg van hul boomagtige geskiedenis, het hulle maak uitstekende vliegbalhonde . Hul instink om te jaag en te haal, word geslyp in 'n spel vliegbal.
As u nie 'n mededingende sporthond soek nie, hulle is ook uitstekende haal-vennote .
Met 'n instink om te jaag, sal dit u geweldig goed dien, want hulle sal niks meer liefhê as nie jaag 'n bal met hul beste menslike metgesel .
Hulle onverbiddelike energie beteken dat hulle sal aanhou om 'n bal te jaag, solank jy sal aanhou om dit te gooi.
Mountain Curs is uitstekende sporthonde
Hoewel daar nooit na rasnaam verwys word nie, word Old Yeller in die boek van Frank Gipson beskryf as 'n hond wat in staat is om te jag en te boom en nie bang is vir groot roofdiere nie.
Dit is tipies van die Mountain Cur se temperament en gevolglik word algemeen geglo dat mnr. Gipson dit beskryf hierdie honde ras in Old Yeller .
Laat ons die persoonlikheid van hierdie ras 'n bietjie verder ondersoek om te verstaan ​​wat hy beskryf.
Mountain Cur's is 'n intelligente honde ras , niks anders lief as om te werk nie.
Hulle is altyd op soek na werk en vaar gevolglik nie baie goed as hulle alleen gelaat word nie. Verlaat hierdie ras vir lang tydperke sonder stimulasie kan vernietigende gedrag tot gevolg hê .
Hulle is lief vir niks anders as om hul eienaars te behaag nie, hulle is liefdevolle honde en is gevolglik een van die meer gehoorsame rasse.
Mountain Cur is baie opleidbaar en is bekend daarvoor dat hulle baie vinnig leer.
As gevolg van hierdie werksdrang en hul vermoë om so vinnig te leer, word aanbeveel dat hulle uitsluitlik as werkhonde besit word en as gesinsdiere gebruik word.
Hulle het 'n mesosefale skedelvorm wat dui op hul vermoë om vinnig te herstel om gebeure te verras en kan speel wat deur die eienaar gerig word.
A Cur is geneig om meer saam te werk met mense as hul kleiner neefs. Dit word weerspieël in hul strewe na werk.
Ironies genoeg is die hond in die Disney-filmweergawe van Old Yeller wat die titelkarakter vertolk het, immers nie 'n Mountain Cur nie, maar 'n Labrador x Mastiff-mengsel .
Vanweë hul rasgeskiedenis is dit bekend dat dit baie gesond is. Soos ander afgeleë honderasse , hulle het baie min tot geen inteling as rassoort nie.
Gevolglik is hulle ongelooflike gesonde honde en ly hulle nie aan sommige van die honde nie gesondheidsprobleme van rasegte honde .
As gevolg van hul jaginstinkte, kan hulle soms bekend wees dat hulle ander diere jaag en / of aggressief raak.
Byvoorbeeld, as nie behoorlik gekuier nie as hondjies, kan hulle ander huisdiere soos katte of selfs jong kinders agtervolg.
Dit kan ongelukke tot gevolg hê, dus moet u u hond goed kontak as hy jonk is, en leer u hondjie sowel as kinders om veilig met mekaar te speel.
Een van die enigste bekommernisse is die geneigdheid tot doofheid. As gevolg van hul lang slap ore kan hulle was, myte en bakterieë opbou. Dit kan infeksie veroorsaak wat uiteindelik tot doofheid lei.
Die enigste ander probleem is die ontwikkeling van veltoestande of allergieë. Dit kan wees as gevolg van oormatige bad- of hoë humiditeitsomgewings.
Probeer om die interaksie van u hond met water tot die absolute minimum te beperk om te voorkom dat hierdie toestande voorkom (as u hond nat moet word, moet u daarna seker maak dat dit heeltemal droog is).
Soos met enige troeteldier, sal die lewensduur daarvan afhang leefstyl, dieetkeuses en genetika . Gemiddeld het 'n Mountain Cur 'n lewensduur van ongeveer 16 jaar.
As u nou op die Mountain Cur verkoop word en nie kan wag om een ​​in die hande te kry nie, kan u op die AKCs-aanbevole telersbladsy kyk vir telers in u omgewing.
Die UKC het ook 'n lys van geregistreerde telers, maar dit word nie nagegaan voordat hulle mag registreer nie.
As u daaraan dink om een ​​van hierdie honde te kry? Onthou dat hulle baie geestelike en fisiese aandag en stimulasie benodig.
Hierdie honde het voortdurende toegang tot die buitelug nodig om hul onophoudelike energie af te verbrand, en gevolglik is hulle nie geskik vir stadslewe nie.
As gevolg van hul jag oorsprong , maak seker dat hulle goed gekuier is met kinders en ander troeteldiere.
Hulle is van nature werkhonde en alles minder as dit sal 'n ongelukkige hondjie tot gevolg hê. Het u 'n Mountain Cur? Laat ons gerus 'n opmerking oor hierdie aktiewe honde.