Baie Gelowiges in SA ry saam op die Koninkrykswa
Prof. Johan Malan, Mosselbaai (Feb. 2010)
Christene word toenemend aan hulle byna vergete heerskappy-mandaat herinner en daardeur gemobiliseer om by pogings betrokke te raak om die hele wêreld te beheer en te hervorm. Dit gebeur veral in die VSA en Suid-Afrika vanwaar die internasionale transformasiebeweging beplan en uitgevoer word. Dissipels van Christus het na bewering, soos gelowiges in die Ou Testament, nagelaat om hulle Bybelse mandaat uit te voer om die wêreld te regeer, en word nou regstreeks verantwoordelik gehou vir die ernstige morele en geestelike krisis waarin die wêreld homself bevind.
Die Joy-tydskrif in Suid-Afrika is een van baie stemme wat opgaan om Christene uit te daag om hulle godgegewe mandaat op te eis wat hulle aanhoudend vir byna tweeduisend jaar al verontagsaam het. In die Byvoegsel hieronder kan ‘n onlangse wekroep gelees word waardeur ‘n beroep op Christene gedoen word om hulle status as konings te aanvaar. Die volgende kommentaar word gelewer om die swakhede en verkeerde toepassings van die argumente ten gunste van dominionisme aan die lig te bring, en ook die korrekte Bybelse perspektief op die eindtydse openbaring van God se koninkryk aan te bied:
Die aard en vervulling van die heerskappymandaat
Die oorspronklike mandaat om die aarde te onderwerp en daaroor te heers (Gen. 1:26-28) is voor die sondeval gegee. Dit het op die veronderstelling berus dat mense wat na die beeld van God geskape is, altyd in ooreenstemming met sy goddelike natuur sou optree wat aan hulle verleen is. As kinders van die lig is hulle groep om mederegeerders met God oor sy skepping te wees. Die verdorwe natuur van die mensdom ná die sondeval het hulle egter onwaardig gemaak om oor die werke van God se hand te regeer. Proff. John Walvoord en Roy Zuck (The Bible Knowledge Commentary, bl. 29) sê: “As gevolg van die sonde is alle dinge nie onder die mens se beheer nie (Heb. 2:8). Jesus Christus sal by sy wederkoms beheer oor die hele aarde vestig.”
In Hebreërs 2:8 verduidelik Paulus die mens se huidige status: “Alle dinge het U onder sy voete gestel... Maar nou sien ons nog nie dat alle dinge aan hom onderwerp is nie.” Die vervulling van die heerskappymandaat sal Messiaans en eskatologies wees. Christene is nie tans in beheer van die wêreld nie, en het nêrens enige opdrag om dit te doen nie.
Gedurende die kerkbedeling was ware Christene altyd ‘n klein minderheid in die wêreld, en hierdie situasie sal voortduur totdat Christus weer kom (Matt. 7:14; Luk. 13:23-24; Joh. 3:19). Ons is geroep om die lig van ‘n geestelik donker wêreld en die sout van ‘n moreel bedorwe aarde te wees (Matt. 5:13-14). As sodanig is ons in opposisie teen die werke van die duisternis wat deur die groot meerderheid ongeredde mense beoefen word (Ef. 5:11). Die wêreld sal ons haat en vervolg (Joh. 15:18-19; 16:33) terwyl ons skyn soos ligte te midde van ‘n krom en verdraaide geslag (Fil. 2:15).
In die huidige bedeling is ons nie konings nie, maar getuies vir Christus wat dikwels deur die wêreld verag word. As soldate van die kruis word ons aangeraai om die volle wapenrusting van God aan te trek sodat ons staande kan bly teen die liste van die duiwel (Ef. 6:10-12). Ons moet stryd voer teen “die owerste van die mag van die lug, [teen] die gees wat nou in die kinders van die ongehoorsaamheid werk” (Ef. 2:2). Selfs mede-Christene sal ons kritiseer en verwerp as ons die standaard van heiligheid verhoog na dit wat die Here van ons verwag.
Geestelike oorlogvoering in die kerkbedeling word duidelik op individuele gelowiges toegepas. Ons word geleer hoe om oor die versoekings van Satan te oorwin en geestelik sterk te word in die Here. Ons het beslis nie die opdrag om Satan uit gemeenskappe, stede, streke en selfs hele lande uit te werp, en daardeur die wêreld van demoniese bindings en vestings te bevry as ‘n voorspel tot die hervestiging van God se koninkryk nie. Die vyand kan dalk lag vir die organisering van massabyeenkomste as pogings om mag teen hom te monster sodat hy uit ‘n betrokke gebied moet padgee. Hy sal hier bly totdat Christus kom om hom in ‘n put te bind en dan die koninkryk van die hemel te vestig. Tot daardie tyd moet ons as gelowiges vasstaan in die vryheid waarmee Christus ons vrygemaak het en altyd die duiwel weerstaan.
Satan regeer in die harte van ongeredde mense. Omdat hulle in die meerderheid is, het hy aansienlike invloed in wêreldse sake. Ons as Christene leef in ‘n vyandige omgewing en moet leer om dit oorwinnend te doen totdat die Here kom. Sonder om aan negatiwiteit toe te gee, moet ons eerder meer probleme in die wêreld verwag as wat ons glo dat ons voor die wederkoms van Christus God se koninkryk fisies op aarde sal kan vestig.
Oordeel voor die openbaring van die koninkryk
Die Bybel stel dit baie duidelik dat die kerkbedeling nie na die vestiging van God se koninkryk op aarde sal lei nie, maar inteendeel tot op die vlak van ongekende misleiding sal verval. Die groot afval van die waarheid af sal die weg vir die openbaring en wêreldwye aanvaarding van die Antichris en sy sataniese koninkryk voorberei. Dit mag dalk na ‘n verregaande idee klink dat Christelike kerke sal verval tot op die punt waar hulle ‘n “ander Jesus” as die kosmiese Christus van alle gelowe sal aanvaar (vgl. 2 Kor. 11:4; Op. 13:3-4), maar dit sal nietemin gebeur. ‘n Groot aantal misleide Israeli’s sal ook die valse messias volg en aanbid (Joh. 5:43). Ten spyte van ortodokse Jode se natuurlike vooroordeel teen godsdienstige idees wat in botsing met hulle vertolking van die Tora is, sal hulle die geloofsbriewe van hierdie komende misleier aanvaar, wat daarop aanspraak sal maak dat hy die beloofde seun van Dawid is. Miljoene misleide Christene sal dieselfde doen (Op. 13:3-4).
Die Antichris se regering op aarde (die verdrukking van sewe jaar) sal ook ‘n tyd van goddelike oordele oor die goddeloses wees. Die teenwoordigheid van die ware kerk van Christus as ‘n tempel van die Heilige Gees, weerhou die openbaring van die Antichris en die uitstorting van goddelike toorn (2 Thess. 2:6-8). Kort nadat die bruid van Christus tydens die wegraping van die aarde af weggeneem is, sal die Antichris geopenbaar word. Dit sal gebeur wanneer die eerste seël van God se eindtydse oordele in die hemel gebreek word.
Dominioniste verwerp geheel en al die profetiese scenario van ‘n komende donker tydperk in die wêreldgeskiedenis omdat dit met hulle koninkryksvisie bots. Hulle diskrediteer Bybelse profesieë oor ‘n groot afval omdat dit as ‘n teken van neerlaag teen die aanslag van die koninkryk van die duisternis gesien word, en stel hulleself ten doel om die huidige proses van verval te stuit en om te keer. Dit is die rede waarom hulle gelowiges nie teen eskatologiese tekens soos geestelike misleiding, moeilike tye, die opkoms van die Antichris en die eindtydse uitstorting van God se toorn waarsku nie.
Deur die verkondiging van hulle koninkryksvisie gee hulle aan mense valse hoop op beter tye wat voorlê, berei hulle nie voor op dit wat kom nie, en verswak in die algemeen hulle weerstand teen bose magte. Hulle leer aan hulle volgelinge ‘n verkeerde vorm van geestelike oorlogvoering wat daarop gerig is om territoriale vestings van die vyand neer te werp en daardeur die hele samelewing van demoniese bindings te bevry, in plaas daarvan dat die neerwerp van vestings op hulle eie lewens toegepas word.
Verder is dominioniste ook vatbaar vir die geestelike gevare van die ekumeniese beweging. Hulle heerskappy-doelstellings vereis samewerking en die uiteindelike eenwording van alle Christelike kerke en sektes sodat hulle ‘n verenigde front teen die vyand kan vorm. Hulle staan nie baie sterk op leerstellige beginsels nie, uit vrees dat dit aanstoot mag gee aan hulle vennote wat ander oortuigings huldig. Die gevolg is dat hulle koninkryk op ‘n baie onvaste teologiese fondament gebou word en oop is vir allerlei vreemde vertolkings van die Skrif. Die dispensasionele konteks van die Bybel word geïgnoreer en hulle dra dikwels beloftes oor ‘n toekomstige Messiaanse staat na die kerkbedeling oor.
Die Bybel stel dit baie duidelik dat die kerkbedeling deur die bedeling van die Antichris se regering op aarde gevolg sal word. Dit sal ook die tyd van die oordeel en verdelging van die goddeloses wees. Aan die einde van die verdrukking sal Christus vir die groot oordeel van die goddeloses by die slag van Armageddon terugkeer. Hy sal ook die duiwel vir ‘n duisend jaar lank in ‘n bodemlose put bind en dan sy duisendjarige vrederyk instel met Jerusalem as hoofstad. Om aan mense voor die wederkoms van Christus ‘n koninkryksvisie te gee, is net om hulle deur ‘n growwe verdraaiing van Bybelse profesieë te verwar.
Israel se Messiaanse koninkryk
‘n Ander punt van kritiek teen dominioniste is dat hulle geen erkenning aan die fisiese, politieke en geestelike herstel van Israel in hulle godgegewe land verleen nie. Die beloftes wat aan Israel gemaak word, word op die kerkbedeling toegepas, insluitend dié oor die Jode se terugkeer na die Beloofde Land. Joy sluit hulle artikel af deur te sê: “Church of Christ we have a Promised Land to enter. We have a preferable future for our country. But we have to step out to possess the land. Rise up Church of the Most High God, take up your shield of faith and reclaim the Dominion Mandate.” Dit is ‘n duidelike bewys van vervangingsteologie: Israel word die kerk en die wêreld word die Beloofde Land waaroor die kerk nóú, voor die wederkoms van Christus, moet regeer.
Lees ook op www.bibleguidance.co.za die volgende artikel oor Israel se Messiaanse koninkryk: “Israel en die Messiaanse Koninkryk: ‘n Bondige Kommentaar oor die Boek Jesaja.”
In die kommentaar hierbo het ons standpunt ingeneem teen die volgende artikel wat deur die Joy-tydskrif gepubliseer is:
Herdruk uit Joy, Nov. ’09