Tog snaaks hoe gou ’n mens vergeet… - Die Hervormer
Ons hier by Die Hervormer dra elkeen wat deur hierdie tragedie geraak is aan die Here op, en ons bid dat die Here jul swaarkry en hartseer sal verlig.
Hierdie maand neem ons Kerk egter ook afskeid van ’n ou bekende in ons huise, naamlik Konteks, ons eie gesinstydskrif. In 1990 was ek nog op universiteit toe Konteks gebore is. Van daardie tyd af was Konteks deel van ons lewe as lidmate van die Hervormde Kerk. Ek onthou nog hoe ’n lidmaat eendag met huisbesoek op ’n plaas in Groot Marico met ’n Konteks uit 1993 by my aankom, waarin ’n jong weergawe van myself en my vrou tydens ’n gemeentelike Bybel-tydren in Potchefstroom verskyn.
So is daar baie families wat trots ’n uitgawe van Konteks kan uithaal waarin oor Oupa en Ouma se 50ste huweliks-herdenking of die doop van ’n vierde geslag in dieselfde gemeente en baie ander spesiale gebeurtenisse berig is.
Hierdie maand groet ons egter die tydskrif. Soos met so baie ander goed waaraan ons gewoond was en wat deel was van ons lewens, het rande en sente gewen en moes Konteks gestaak word omdat die uitgee van hierdie spesiale tydskrif nie meer finansieel lewensvatbaar was nie.
Die hoop bestaan dat die Kerk se ander gereelde publikasies, Die Hervormer en die Almanak/Bybelse Dagboek, steeds soos tans sal voortbestaan.
Die Hervormer wil drr Paul de Beer en Wian Kloppers en almal wat oor byna drie dekades meegewerk het aan Konteks bedank vir al die genot wat u ons as lesers verskaf het. Dankie vir elke artikel wat altyd van die hoogste moontlike standaard was. Ons groet Konteks, maar gaan nie hierdie lid van ons gesin vergeet nie.
In hierdie uitgawe word ’n verskeidenheid van onderwerpe gedek, van die hartseer van die Driehoek-tragedie tot die baie ligter rubriek deur “Oupa Stoep” waarin op ’n humoristiese wyse na ’n klomp tradisies, gebruike, heilige en onheilige koeie van ons ou Kerkie gekyk gaan word. U as lesers is ook welkom om vir ons idees te gee oor waaroor “Oupa Stoep” ons so ’n bietjie meer moet inlig.
In die voorbladartikel poog ek om ’n gesprek aan die gang te kry oor die verskille wat daar in bedieningspiritualiteit tussen gemeentes van ons Kerk bestaan. Dalk het die tyd aangebreek dat ons weer vir ’n slag na mekaar luister. Ek moet erken dat ek op daardie Sondag in Nylstroom baie goed verstaan het hoekom sommige goeie Hervormde lidmate dinge anders as ek doen en steeds 100% Hervormer kan bly. Die Hervormer hoop dat ons meer met mekaar oor ons verskille sal praat as om ván mekaar te praat.
Ds André Swanepoel vra die vraag na die wil van God in die gebeure by Hoërskool Driehoek. ’n Vraag wat baie mense vra in die spreekkamer van ’n dokter, by ’n siekbed, ’n oop graf, by afleggings, ’n verbrokkelde verhouding... ’n Vraag wat ’n mens vra wanneer ’n kind mishandel, ’n dogter of ’n vrou verkrag word. ’n Vraag wat ’n mens vra waar ’n bejaarde wreedaardig vermoor word. ’n Vraag wat jy in ’n droogte, in ekonomies uitdagende tye vra.
Gelukkig, so skryf ds André, spook hulle as gemeenskap nie alleen nie. Hy skryf: Ons is steeds besig om te herstel, maar ons is nie besig om dit uit eie krag te doen nie. Ons steun op mekaar, en dit herinner ons hoe ons op God kan steun. Hy verstaan die onregverdigheid. Hy verstaan die seer. En Hy help ons om te verstaan dat dit nie die einde is nie, maar net die begin.
Ds Danie Taljard sluit mooi aan by ds André in sy artikel oor Traumatiese-insidentreduksie (TIR). Dit is ’n tegniek wat gebruik word om mense te help om trauma te verwerk deur daaroor te praat totdat daar berusting en herstel kom.
My bede is dat hierdie uitgawe elkeen wat deur verlies in die gesig gestaar word, of deur die een of ander trauma gaan, moed sal gee om met nuwe oë en met nuwe moed die toekoms tegemoet te gaan.
Ja, soos Filippense 4: 13 so graag aangehaal word: Ek (ons) is tot alles in staat deur Hom wat my krag gee.