Strukturele brandbeskerming vir houthuise - hindernisvryLees Meer
Hoof hindernisvry Strukturele brandbeskerming vir houthuise
Dit sluit byvoorbeeld die eksterne ontwikkeling van die gebou met bluswater, die dimensionering of standaard-voldoenende skepping van draende en kameromsluitende strukture en die skepping van brandkompartemente in. Die mate waarin strukturele brandbeskerming gewaarborg word, hang hoofsaaklik af van die brandgedrag en brandweerstand van die komponente en die beplanning en skepping van voldoende ontsnap- en reddingsroetes. Die volgende strukturele brandbeskermingsdoelwitte kan slegs bereik word as hierdie noodsaaklike kriteria gevolg word:
Die vuur moet so stadig as moontlik kan versprei of, beter nog, glad nie.
Ontvlugtingsroetes soos deure, gange of vensters moet ook toeganklik wees in geval van brand.
Die brandweer moet vinnig by die bron van die brand kan uitkom.
Standaard vir strukturele brandbeskerming
DIN 4102 is die belangrikste standaard vir strukturele brandbeskerming. Dit definieer die brandgedrag van boumateriaal en komponente en kategoriseer die vlambaarheid en brandweerstand van materiale. Volgens hierdie DIN-standaard word alle boumateriaal in twee tipes verdeel:
A (nie-brandbare materiaal)
B (vlambare stowwe vir brandbeskermingsmaatreëls)
Hierdie twee tipes word op hul beurt in vyf verskillende boumateriaalklasse verdeel:
Gebou toesig aanwysing
Nie-vlambaar en sonder vlambare komponente
Metaal boumateriaal sowel as klip, baksteen en beton
Nie vlambaar nie, maar proporsies van vlambare stowwe
Isolasiemateriaal (mineraalwol) en gipsbord
Sintetiese harse, houtwol, spaanderbord, parketvloere
Normaalweg vlambare boumateriaal
Boumateriaal gemaak van hout of plastiek, dakvilt
Maklik vlambare boumateriaal
Dun hout sowel as papier of karton
In geboukonstruksie moet veral lasdraende komponente 'n besonder hoë vlak van brandweerstand hê. Dit is die enigste manier om te verseker dat mense genoeg tyd het om die brandende gebou veilig te verlaat sonder dat komponente ineenstort. Daarbenewens moet die elemente die verspreiding van vuur en rook voorkom. Daar is ook vyf kategorieë brandweerstandsklasse:
Vir normale geboue kan aan die vereistes voldoen word deur geskikte boumateriaal en die brandweerstandstydperk van die komponente te gebruik. 'n Individuele brandbeskermingskonsep kan ook vir residensiële of industriële geboue vereis word - dit sluit in:
Brandweerstandsduur van die komponent
Minimum afstande tussen die geboue
netwerk-onafhanklike brand- en rookverklikkers
Ontsnap- en ontsnaproetes
Moontlikheid om brandlere teen die gebou te leun
Brandalarmstelsels direk na die brandweer
Rookverklikkers is verpligtend in Duitsland. Hulle moet veral in slaapkamers geïnstalleer word, want snags sien mense nie die giftige gasse wat geproduseer word raak nie en loop die gevaar om die brand te laat op te merk.
Brandbeskerming by die houthuis
Daar word steeds verkeerdelik aanvaar dat houthuise 'n verhoogde brandrisiko het. Houthuise brand nie meer gereeld as geboue wat van ander boumateriaal gemaak is nie. Geskiedkundiges kan ook die aanname weerlê dat vroeëre brandrampe hoofsaaklik teruggevoer kan word na die bou van huise met hout. 'n Brandweer en behoorlike watertoevoer het dikwels ontbreek, en brandvragte soos strooi en hooi is in die geboue opgeberg en die inwoners het onbeskermde, oop kaggels en skoorstene bedryf.
Deesdae word soliede hout, gelymde gelamineerde hout, kruisgelamineerde hout en 'n groot aantal paneelvormige houtgebaseerde materiale soos OSB, gelamineerde fineerhout (LVL) of laaghout as konstruksiemateriaal in houtkonstruksie gebruik. Die Europese klassifikasie vir meeste van die houtboumateriaal is D-s2, d0, wat beteken dat die houtboumateriaal "normaalweg vlambaar" is, rookontwikkelingsklas 2 het en boonop nie drup wanneer dit brand nie. Die meeste van die tyd kry konstruksiehout ook 'n brandvertragende afwerking. Omdat hout en hout-gebaseerde materiale normaalweg tot boumateriaal klas B2 behoort. Dit bevat alle "gewoonlik vlambare" boumateriaal. Indien hout met brandvertragers behandel of geklee word, kan dit opskuif na boumateriaalklas B1 en word dan as "vlamvertrager" beskou.
Enigiemand wat daarvan hou om saans voor hul kaggel te sit weet dat jy dun hout nodig het om op te stook. Dik stompe vat stadig aan die brand. Daarom is kolomme en balke in houthuise dikwels dikker gedimensioneer as wat staties nodig is, of plafonne, mure, stutte en balke word met onbrandbare materiale soos gipsbord geklee en/of mure en plafonne is geïsoleer met onbrandbare materiaal. Die derde opsie is om hout met brandvertragers te week. Sulke brandbeskermingsmaatreëls veroorsaak egter bykomende werk, verhoog konstruksiekoste en stuit die unieke gevoel om in 'n regte houthuis te woon.
Soliede hout konstruksie elemente vir huis en woonstel konstruksie
Indien jy komplekse behandeling en/of planking van die hout wil vermy, kan jy ook ander komponente gebruik, solank daar bewys kan word dat die konstruksie nog voldoende brandweerstand bied. Vir hierdie doel moet 'n afsonderlike toets aangevra word, wat betaalbaar is en die aanvang van konstruksie aansienlik kan vertraag. Enigiemand wat komponente met 'n algemene bouowerheid-goedkeuring gebruik, bou aan die veilige kant. Voorafvervaardigde, soliede hout konstruksie-elemente bereik byvoorbeeld brandweerstandsklas F90 en voldoen selfs aan die verhoogde brandbeskermingsvereistes vir hoë geboue - dit is bewys deur brandtoetse.
Huishoudelike wenke Bouklasse: Grondslag vir brandbeskerming Brandbeskermingsmaatreëls word onder meer deur bouklasse bepaal. Waaroor dit gaan en watter geboue is verdeel en hoe.
Die massiewe individuele elemente word van brandbare materiaal gemaak, maar dit speel 'n ondergeskikte rol in die beoordeling van die brandweerstandsduur van die hele geboustruktuur. Belangriker is hoe lank die konstruksie brand kan weerstaan. In 'n normale kamerklimaat stoor een kubieke meter soliede houtelemente ongeveer 45 liter water - in die geval van 'n brand, verhinder dit brand deur verdamping. Die Instituut vir Brandbeskermingstegnologie en Veiligheidsnavorsing (IBS Austria) in Linz, Oostenryk, 'n staatserkende toets- en moniteringsliggaam, het die brandbeskermingsevaluering van die houtkonstruksie-elemente uitgevoer.
Klein brandtoetse in die laboratorium
Klein vuurtoetse op houtkonstruksie-elemente van verskillende diktes en veldtoetse op muur- en plafonkonstruksies behoort te wys hoe lank hierdie konstruksies 'n brand kan weerstaan. Die toetse is op individuele toetsmonsters uitgevoer. Hierdie liggame het bestaan ​​uit voloppervlak, soliede houtprodukte met 'n gladde oppervlak wat aan beide kante toegemaak is, wat as 125 sentimeter breë struktuurelemente in 'n plat struktuur as mure, plafonne en plat strukture vervaardig word. Die monsters het verskillende konstruksiediktes gehad. Die struktuur het bestaan ​​uit veelvuldige parallelle of gekruisde lae in drie tot nege lae. Die elementwydtes was 'n maksimum van 125 sentimeter, die individuele lasse is verbind met 'n voegvul-, gelymde en stewig geskroefde voegbord in die plafonne, in die mure en dakke met 'n groef en 'n uitwendige tongverbinding. Die lug- en rookdigtheid van kamerselle en boukoeverte word gewaarborg deur sogenaamde EPDM-bande gemaak van lugdigte plastiekrubber.
Huishoudelike wenke Voorkomende brandbeskerming: Minimaliseer die risiko van brand in die huis Voorkomende brandbeskerming beskryf alle maatreëls om die ontwikkeling en verspreiding van brande so ver moontlik te voorkom. Jy moet dit weet.
Groot brandtoets buitelug
Boonop is die brandgedrag in 'n standaard grootskaalse brandtoets getoets, naamlik op 'n vyf by vier meter en drie meter hoë toetsgebou gemaak van 10 sentimeter dik houtkonstruksie-elemente. Die grootskaalse toets het in die buitelug plaasgevind, gemonitor deur die oë van honderde brandbestryders. Tydens die grootskaalse brandtoets, wat 60 minute geduur het, het die kenners van IBS Austria die temperatuurontwikkeling van die soliede houtkonstruksie-elemente op drie punte binne die brandtoetsgebou en aan sy buitekant getoets.
Na 60 minute het die eksaminatore 1210 grade Celsius gemeet, maar die temperatuur aan die buitekant het net met 9,5 grade toegeneem.
Die vlamme het slegs 0,67 geëet, hoogstens 7 millimeter in die struktuur per minuut.
Hieruit kan, afhangende van die dikte van die konstruksie, brandweerstandsklasse van F30 tot F90 afgelei word.
Die spesiale komponentverbindings het ook aan al die vereistes van brandweerstandsklasse F30 tot F90 voldoen. Daar is gevind dat hulle rook- en brandbestand is.
Draende komponente gemaak van soliede houtkonstruksie-elemente het naatlose oppervlaktes gewaarborg en dus die nodige digtheid gedurende die hele duur van die brand.
Indien daar tydens 'n brand trekeffekte in die lasdraende komponent was (skoorsteeneffek), kan die brand op 'n onbeheerde wyse versprei - daarom is winddigtheid van kardinale belang in die geval van 'n brand.
Klein en groot brandtoetse het getoon dat die mure veilig en stabiel is in die geval van 'n brand. Die kompakte struktuur van die elemente, die gebruik van enkellaagpanele as lengtelae en die naatlose, winddigte verbindings tussen die elemente verhoed deurbranding en gaspenetrasie in naburige vertrekke.
Minimum vereistes vir strukturele brandbeskerming
Die gebouhoogte, ligging en gebruik van 'n gebou bepaal watter brandbeskermingsregulasies geld. Die volgende tabel gee 'n oorsig van die minimum vereistes vir strukturele brandbeskerming.
Geboue / komponente
Vrystaande residensiële geboue met nie meer as een woonstel nie
Residensiële geboue van laer hoogte met nie meer as twee woonstelle nie
Geboue van laer hoogte (geen vloer van 'n sitkamer meer as 7 m nie)
Medium-hoogte geboue (> 7-22 m) en hoë geboue
Draende en verstywingsmure, pilare en kolomme
Draende en versterkende mure, pilare en kolomme in keldervloere
Draende en versterkende mure, pilare en kolomme in residensiële soldervloere
Nie-draende buitemure of nie-draende dele van buitemure
F30 of A
Oppervlaktes van buitemure, buitemuurbekleding en isolasiemateriaal in buitemure
Skeidsmure in solderruimtes
Plafonne oor keldervloere
Plafonne op die solder, waarbo sitkamers moontlik is
Meerverdiepinggebou met hout: 'n Voorbeeld uit Trondheim
Een van die eerste veelverdiepinghuise wat geheel en al van hout gemaak is, is in 2004 in Trondheim, Noorweë gebou. In 'n kompetisie is vernuwende oplossings vir hout as boumateriaal vir stedelike ontwikkeling gesoek. Sommige strategieë is ondersoek, die wenner van die kompetisie was die hoë, kompakte ontwerp deur die jong span argitekte Brendeland en Kristoffersen.
Om aan al die vereistes vir koste en gerief, statika en brandbeskerming te voldoen, is besluit om 'n soliede houtkonstruksie te gebruik. Dit bestaan ​​uit kruisgelymde houtkonstruksie-elemente wat in baie eiendomme vergelykbaar is met beton. Die muur- en plafonelemente is verbind om groot ruite te vorm. Die plafonelemente dra die hele vrag na die buitemure; dus het elke vloer 'n balkvrye vertrek van 120 vierkante meter geword. Die binnemure, aan die ander kant, dra geen vragte nie, dus kan die vertrekke buigsaam ontwerp word en later vir ander doeleindes gebruik word.
Die fondamente is eenvoudig en goedkoop: die houtkonstruksie-elemente weeg 75 persent minder as 'n ekwivalente betonstruktuur. Met betrekking tot brandbeskerming het die argitektoniese duo die soliede houtkonstruksie-elemente gedefinieer as "brandversperrings". Sodoende kan elke vloer as 'n aparte brandkompartement behandel word.