Wraak en die kruistogte, 1095-1216 - Artikels - 2021
Wraak en die kruistogte, 1095-1216
Deur Susanna A. Throop
PhD-verhandeling, Universiteit van Cambridge, 2005
Opsomming: deur middel van tekstuele analise van spesifieke Middeleeuse woordeskat was dit moontlik om die gang van die konsep van wraak in die algemeen sowel as die meer spesifieke idee van kruistog as wraakaksie te verduidelik. Die konsep van wraak was intiem verbind met die idees van geregtigheid en straf. Dit is beskou as 'n uitdrukking van mag, ingebed in 'n reeks emosionele reaksies wat algemeen verstaan ​​word, en ook as 'n waardestelsel wat met die Christendom versoenbaar is. Daar was verder 'n sterk verband tussen godsdienstige ywer, regverdige woede en die woordeskat van wraak.
Die idee van kruistog as wraakaksie het grotendeels ontstaan ​​in die nasleep van die Eerste Kruistog, aangesien tydgenote gesukkel het om interpretasie en betekenis aan die sukses daarvan toe te ken. Drie temas in die vroeë twaalfde-eeuse bronne het die idee van kruistog as wraak bevorder: goddelike wraak op die ontroues, 'n verband tussen kruistog en anti-Joodse sentiment, en die sosiale verpligting om wraak te gee vir geslagte en familie wat aangedui word deur die sleutelwoordeskat van auxilium en caritas.
Die idee van kruistog as wraakaksie het opmerklik uitgebrei deur die later twaalfde eeu. Dit stem ooreen met die toenemende pouslike mag, teorieë oor materiële dwang en 'n breë definisie van die beserings wat deur Moslems veroorsaak is. Die sosiale verpligting om wraak te gee, is steeds in familiale terme uitgedruk, maar het ook toenemend gekoppel aan heerskappyverhoudinge. Die tekste het die onderskeid tussen Jode en Moslems op 'n aantal maniere, wat sentraal was rondom die kruisiging van Christus, onderskat en sodoende bygedra tot die ideologie van kruistog as wraak.
In bronne uit die vroeë dertiende eeu, veral pouslike korrespondensie, is die idee van kruistog as 'n wraakaksie toegepas op 'n verskeidenheid kruistogte. Analise van die idee toon 'n sterk klem op Christelike eenheid en ook die voortgesette bydrae van die begrippe van sosiale verpligtinge. Die bronne het steeds die onderskeid tussen Jode, Moslems en ketters verdof, en weer die kruisiging van Christus as 'n bindende gebeurtenis gebruik. Teen die vroeë dertiende eeu was die woordeskat van wraak 'n gevestigde deel van die kruisvaardige retoriek.
Sien ook die boek Vengeance in the Middle Ages: Emotion, Religion and Feud, onder redaksie van Susanna A. Throop en Paul R. Hyams