KENYA : Eastleigh’s Kikuyus seek help in economic battle against Somalis - 09/12/2016 - The Indian Ocean Newsletter
KENYA Issue dated 09/12/2016 EK500AC9001, No Brand EK500AC9001 LCD-paneelverspreider | LCDs-Display.com
LCDs-Display.com is 'n spesialiteitsverskaffer van No Brand EK500AC9001.
No Brand EK500AC9001 is nuut & oorspronklike voorraad beskikbaar by LCDs-Display.com, dieselfde dag gestuur met gratis gestuur koste.
Vir die No Brand EK500AC9001-pdf datasheet of gedetailleerde spesifikasies van die No Brand EK500AC9001 of ander No Brand LCDs, asseblief e-pos ons, sal ons gelukkig wees om een ​​te voorsien.
Versoek 'n kwotasie van No Brand EK500AC9001 verspreider by LCDs-Display.com. E-pos ons: info@LCDs-Display.com
Verwante model vir "EK500AC9001"
HSD045BMW1-A10 24 4.5 CELL 540×960 0 700:1 16.7M No B/L
LH220J01-TH11 27 2.2 CELL 176×220 0 No B/L
Verwante sleutelwoorde vir "EK500AC9001"
No Brand EK500AC9001 Kleuter-kaskenades… – padvoldorings
Julie 21, 2016 Julie 21, 2016 | maatjiema
As mens (soos ek) ‘n laatlam het dan gaan mens se hele wese in ‘n ander “mode” in. Jy “fuff” nie oor kak nie. Jy sien waar jy met die eerste ene bietjie drooggemaak het en jy probeer dinge anders doen maar met ‘n moerse kalmte. Met die ouderdom kom ook bietjie meer geduld en verdraagsaamheid.
Gisteroggend by die kleuterskool toe loop ek een van die Laatlam se maatjies se ma raak. Sy wil gou met my praat. En ek dog: “Ag nee fok… het die Laatlam nou die kind se hare getrek of wat? Want vir stront is ek nie nou lus nie…” Ek duld nie ‘n geboelie nie, maar kinders is soms geniepsig met mekaar. Dan baklei die mammas en terwyl hulle nog planne in hul koppe beraam oor hoe om mekaar se karre te “key” of iets, dan speel die kinders al lánkal in vrede weer saam. Lewenslange vyhandskappe word gesmee tussen ouers van klein kindertjies – oor kak! Ek weet want ek het met die Tiener soos ‘n katwyf tekere gegaan elke keer as sy gemoan het. Sommer so voor die skool se hek het ek die maatjies en hul mammas ingewag en ‘n “scene” gemaak. Met die gevolg dat álmal bang was vir my. Tot die skoolhoof. Ek is klaar daarmee.
Die mamma was blykbaar die vorige aand by die kleuterskool se oueraand (ja – ‘n oueraand by ‘n kleuterskool!) en ek dog so by myself: “Híér kom dit…” Sy sê toe dat die onderwyseres haar bietjie oor die vingers getik het want blykbaar trek háár dogtertjie knaend die Laatlam se aandag af in die klas en met slapenstyd. Sy wou maar net om verskoning vra. Ai, ek het haar eintlik jammer gekry. Sy het net die enetjie en kan nie nog kinders kry nie. Sy sal nooit verstaan dat, met die tweede enetjie (en die ander wat volg), mens sulke goed eintlik aflag nie. Ek het haar toe gerusgestel en gesê ek voel ‘n veer.
Díé maatjie is so-te-sê blind. Ná kleuterskool gaan sy nie na ‘n gewone skool kan gaan nie. Sy en die Laatlam is al maatjies vandat hulle in die baba-klassie was en ek sal graag wil hê dat hulle die vriendskappie moet koester tot hul paadjies dalk eendag skei. Dit is eintlik so oulik, dié twee saam. Hoe die Laatlam haar dophou en agtervolg sodat sy nie seerkry of afdwaal waar sy nie moet nie. Blykbaar het die onderwyseres hulle twee die ander dag dopgehou. Hulle het so gesit met die beentjies gekruis, elkeen met ‘n stokkie in die hand – besig om te “rook”. Toe die Tiener klein was, het ek ‘n aap gekak as sy só iets sou doen. Maar ek sien nou die ligter sy van ouerskap raak. Dit is “ok”…
Ek is baie gelukkig dat nie een van my kinders al ooit “byters” was nie. Toe die Laatlam so twee jaar oud was het die kleuterskool my gereeld in kennis gestel van ander kinders wat háár gebyt het en gevra of ek die ouers se kontakbesonderhede wil hê om die saak reg te stel. Dan sê ek maar net dat dit nie so erg is nie en dat die skool die byters se ouers maar net in kennis moet stel. Om te byt ís lelik, moet my nie verkeerd verstaan nie. Maar wat de moer help dit ek belê nou in ‘n vergadering om dit uit te sorteer? Wat ek gedoen het, was om een oggend, toe ek die Laatlam skool toe gevat het, die byters almal bymekaar te roep. Toe sê ek vir hulle: “Sien julle díé tannie? As ek weer hoor dat julle my dogtertjie byt, dan gaan ék julle byt.” Dan wys ek my tande vir hulle en grom. “Grrrrrr! Sien julle! Ek het méér tande as julle EN my tande is groter en skerper. So ek gaan julle BAIE seer byt!” Die onderwyseres het nét daar dubbel gevou en haarself oopgeruk. Daardie dag het die byt-kultuur in die klassie tot ‘n einde gekom, hoewel die bytertjies kak-bang was vir my.
As jy ‘n jong ouer is dan probeer mens alles so perfek doen dat jy jouself uitput. Mens verloor jou sin vir humor in die proses. Eintlik doen mens dit maar net omdat jou kind se gedrag direk na jou as mens reflekteer en dit is sommer stront!
O dônner behoede my as ‘n kindersielkundige nou hierdie stuk moet lees!
< Regtig… REGTIG?!
Die wiel, hy draai! >
3 thoughts on “Kleuter-kaskenades…”
Julie 21, 2016 om 12:44
Jy is heeltemal reg…almal word groot en sorteer hulleself een of ander tyd uit.Ek was net so gestres oor my kinders se maniere,dat ek soms die mooi dinge gemis het!
Julie 21, 2016 om 18:37
Kinders grootmaak is nie vir sissies nie
Julie 22, 2016 om 11:37
Ja ek is ook lankal “oor” dit. Mense se lewe is net makliker as jy sekere dinge laat gaan. Een ding wat my steeds onder kry en ook die stigma is LUISE….. ek verpes die verdimde goed.