AFRIKAANSE OPSOMMING: Suid-Afrika het 'n multi-kulturele, veelrassige en veeltalige bevolking ("die reënboog nasie") met uiteenlopende tradisies, waardes en kulturele praktyke. Hierdie diversiteit gee aanleiding tot verskillende sienswyses en praktyke met betrekking tot gesondheidskwessies soos gestremdheid, wat op gestremde persone 'n impak het. Die doel van hierdie studie was om die kennis, sienswyses en kulturele opvattings rakende gestremdheid by die drie breë kulturele groepe van Suid-Afrika (Swartes, Kleurlinge en Blankes) te ondersoek en te bepaal wat die verskille en ooreenkomste is en hoe dit die uitkoms van rehabilitasie van gestremde persone in die Wes-Kaap raak. Sestig respondente (20 Swartes, 20 Kleurlinge en 20 Blankes )is tydens gestruktureerde onderhoude ondervra. Die "Knowledge, attitude and belief' (KAB) onderhoud is gebruik: Beide 'n waarskynlikheids en nie-waarskynlikheids steekproef en 'n kwantitatiewe en kwalitatiewe ondersoekmetode is vir die studie gebruik Die resultate het getoon dat Blankes sowel as Kleurlinge 'n redelike goeie kennis het van gestremdheid en die oorsake daarvan, wat reeds op 'n jong ouderdom opgedoen word. Daarteenoor het Swartes gewoonlik 'n meer oppervlakkige kennis van gestremdheid, wat eers na die geboorte van 'n gestremde kind verwerf word. Kwantitatief is getoon dat al die kultuurgroepe 'n positiewe houding het teenoor rehabilitasie en onderrig van, huwelik met, hê van kinders en indiensneming van gestremdes. Houding teenoor die stigma gekoppel aan gestremdheid was ook bevredigend. In teenstelling hiermee het die kwalitatiewe data ongelykheid tussen die drie kultuurgroepe getoon in houding teenoor rehabilitasie en onderrig van en huwelik met gestremdes. Swartes beskou rehabilitasie as belangrik vir die gestremde sowel as die familie, maar ervaar probleme met toeganklikheid tot rehabilitasie. Sosio-ekonomiese faktore impakteer hierop. Skoolkinders en onderwysers in Swart en Kleurlingskole toon 'n algemene gebrek aan bewustheid van gestremdheid, wat integrasie in die hoofstroom-onderwys kan bemoeilik. Die Swart groep het huwelik met en hê van kinders beskou as 'n manier om die ondersteuningsnetwerk van die gestremde uit te brei, waarteenoor die Blanke en Kleurling groepe die huwelik beskou as 'n manier vir die gestremde om die lewe te geniet en dat die hê van kinders 'n individu se keuse is. AI drie die groepe glo dat die gestremde die reg het op indiensneming en om 'n salaris te verdien. Sover dit die sienswyses oor gestremdheid betref, blameer die Swart groep die toorkuns daarvoor en besoek hulle die tradisionele geneser sowel as professionele gesondheidswerkers. Hulle verwag genesing van God .. Blankes en Kleurlinge glo dat gestremdheid die gevolg is van natuurlike oorsake, menslike foute of die wil van God. Daar was ongelyke geografiese verspreiding van inligting oor gestremdheid. Kulturele sienswyses oor gestremdeheid mag 'n remmende invloed hê op op vroeë identifikasie en intervensie by kinders. Twee hoof aanbevelings kan op grond van die resultate gemaak word. Eerstens behoort professionele gesondheidswerkers ingelig te wees oor die kultuur, waardes, sienswyses en verwagtinge van hul kliënte, en dit te verstaan. Dienslewering behoort na die ontvangers se eie omgewing, kultuur en gemeenskap via die GBR-model gebring te word. Tweedens beveel ek aan dat 'n evaluering van kennis en sienswyses, rakende gestremdheid, in skole gedoen word. 'n Vergelyking kan getref word tussen die skole waar bewusmaking van gestremdheid reeds deur NRO's gedoen is, teenoor die waar geen intervensie was nie. So 'n ondersoek behoort in al die provinsies van Suid-Afrika uitgevoer te word. Die uitkoms van hierdie studie het dus implikasies vir beide die voorsiening van inklusiewe onderrig en kwaliteit rehabilitasie-dienste vir al die gestremde kinders in Suid-Afrika.