Ons ken daardie bieradvertensie almal: Die man stoot n trollie vol van die blikkies oor n besige straat, gaan in by n gebou en op met die hyser tot by die daktuin waar sy p�lle om n braaivleisvuur kuier dat die rook trek. Daar wapper ons vlag en hier kom die bier.
Die jaar 1994 is van groter belang vir Afrikaans, omdat dit die jaar was waarop die Internet in die gedaante van die w�reldwye web sy deurbraak gemaak het.
Natuurlik wil jy in jou gehaltetyd ook oor die w�reld daar buite verslag kan gee. Jy wil nie net oor huislike dinge praat nie. Daarom is ho�r funksies van die taal belangrik. Tog is die krag van jou nis-produk gele� in sy vermo� om jou na jou Afrika-wortels toe terug te voer: onopgesmuk aards, maar tegelyk heeltemal byderwets.
Hierdie insig het die fokus verskuif weg van die bevordering van n taal, na die bemagtiging van mense wat Afrikaans praat.
Dit is van die grootste belang vir die toekoms van Afrikaans dat hierdie byhaal van die ander ter wille van getalle onmiddellik gestaak word. Dit is n eenvoudige beginsel: Jy kan nie mense na n restaurant nooi en dan vir hulle voorskryf wat hulle van die spyskaart af moet bestel nie. Net werklik gesamentlike inisiatief sal in die toekoms vrugte afwerp.
n Bemarkingsgerigte ondersoek bring vanself die waarheid na vore dat jy moet gaan na waar die mark is. En die toekoms van die mark vir Afrikaans is die kinders wat nou op die skoolbanke sit. Die meeste van hulle is nie natuurlike lesers nie, maar wel spontane gebruikers van musiek. Dit gee vanself n prioriteit.
Die reaksie wat my die meeste aangegryp het, is di� van Fanus Rautenbach in die jongste Insig se briewekolom. Hy skryf die volgende gedig na aanleiding van die artikel: