Dus het die woefkinders in Suid-Afrika agtergebly sodat ek van Kazakhstan af kon reël dat hulle ingevoer word. Dan moes ek reël dat die vliegtuig wat hulle na Ust’-Kamenogorsk neem se vragruim verhit is, want hulle was net-net te groot om saam met my in die vliegtuig te vlieg. Regtig, daar mag jou kleiner hondjies en jou arend saam met die passassiers vlieg.
Terwyl ek vandaar besig was om al die reëlings te tref en Chris die woewe hier na die veearts geneem het vir die toetse, bel seun my. Ma, ons het huis gekoop, daar is plek vir julle motors en ek en skoondogter sal die woewe oppas.
Sy slapies net verder. as ek haar roep, lyk sy so deur die mis soos net ‘n miniatuur Schnauzer kan lyk. Hulle slaap mos die baarde dat dit nie meer afhang nie, maar na die twee kante toe plat lê. Met die lang ooghare ook deurmekaar geslaap.
Aan die begin het sy opgestaan en agter my aangestap. Maar sy het klaar besluit, sy gaan nie ver nie. Sy kom weer terug. Nou kyk sy net op as ek haar roep, lê dan om verder te slaap.
Sobek en Shilo vertrou egter nie die vrede nie. Ek het al weggegaan, baie lank, en hulle moet weet waarheen ek gaan as ek opstaan.
Loop ek kamer toe, wat ook op die boonste vloer is, loop hulle saam. Gaan ek toilet toe, sit hulle by my. Sobek ordentlik met sy rug na my gedraai, Shilo nie. Kom staan met sy voorpote teen my bobeen.
Toe ek weer sien, het ons vyf Schnauzers saam met ons in die bed. Seun s’n het by my gebly tot hy getrek het. Sankie is laas jaar vir my beste vriendin se seun gegee. Ek sal nog eendag daarvan vertel.
Die deur maak so teen die bedkassie oop, wat hulle laat dink dat ek nie daar kan wees nie. Dan hol hulle badkamer toe omdat die spoor doodgeloop het. Kom terug, spring teen die bed by manlief op, rass met hom, vra waar ek is, soek verder.
Ek is ongelooflik lief vir hierdie skaduwees van my. Wat ook kom vra vir kos as ek nie self agter kon kom dat dit al vyfuur is nie. Nog ‘n nuwe maniertjie waaraan en gewoond moet raak.
BB kom staan en vra kos. En as ek vra of sy honger is, blaf sy en draf vooruit, omkyk, omkyk. Om seker te maak ek kry die sak kos, die bakkies en doen die regte ding dat hulle kan sit en wag om geroep te word om te eet.
Daardie hondjies van jou is baie soos my voëltjie- ook soos ‘n 2jarige. Hy maak my nie in d nag wakker nie en hy eet sy kos. Maar hy staan vroeg op en maak almal wakker. Hy gooi tantrums as jy nie gou genoeg hom uit die hok haal nie. En as hy stil is, moet jy weet hy is besig om kwaad te doen. Maar hulle verryk ons lewe, né!
Ai Scrapy, skuus man. Daar is omstandighede wat dit regverdig, soos joune. My woewe is nog jonk en as ek nou moes terugkom en hulle is nie meer met ons nie, sou dit baie erg gewees het. Dit sou ons baie naby aan 80 000 vir die drie gekos het, maar ons sou dit doen as ons moes. Al het ek my doodbekommer oor die vlug.