Die simptome en voorkoming van Puppy Hoekwurms
Puppy Hoekwurms Simptome en Voorkoming
Hoekwurms is 'n algemene intestinale parasiet van puppies en groei tot minder as 'n halwe duim lank. Afhanklik van die spesie, suig hulle bloed en / of byt uit die wand van die hond se dunderm, wat tot ernstige bloeding kan lei. Alle honde is vatbaar, maar hondjies is op die hoogste risiko.
Dit is omdat poppies dalk nie die immuniteit vir die wurms het wat volwasse honde gewoonlik ontwikkel nie. Honde word tipies immuun vir die wurms ná verskeie botsings van infeksie; immuniteit maak egter nie noodwendig al die parasiete skoon nie, maar help hul effekte verminder.
Voorkoms van Hoekwurms
Verskeie soorte haakwurms beïnvloed honde. Ancylostoma caninum is die belangrikste, en saam met Ancylostoma braziliense word dit in warm klimaat aangetref. Uncinaria stenocephala raak ook soms honde en vind dit in koel klimate. Die hoogste voorkoms van die siekte word aangetref in suidelike state waar hoër humiditeit en temperatuurstoestande 'n ideale omgewing vir die parasiet bied.
Lewensiklus van Hoekwurms
Die volwasse haakwurms mate binne-in die dunderm van die welpie en wyfies lê eiers wat in die stoel geslaag word. Die eiers broei oor sowat 'n week en ontwikkel dan verder in die omgewing tot infektiewe larwes. In warm en nat toestande mag larwes vir twee maande lewe. Hulle verkies sanderige grond, maar kan op gras soek om 'n gasheer te soek.
Hoe Puppies Hoekwurms Vang
Honde kan op verskeie maniere besmet word. As jy die parasiet insluk nadat jy geurmerke gesink het of lek, is dit 'n algemene infeksieroete.
Puppies kan larwes van grond of ontlasting optel. Larwes kan ook die vel direk binnedring, meestal die hond se voetstertjies. Infective hookworm larwes kan menslike vel binnedring, wat veroorsaak dat Kutane Larval Migrans waarin migrerende larwes in die vel klein, rooi jeukerige paaie veroorsaak.
Puppies kontrakteer haakwurms dikwels deur middel van trans-mammary infeksie-deur besmette moedersmelk te drink - of minder, voor geboorte terwyl hulle in die baarmoeder is. Honde kan ook besmet word deur 'n besmette muis of kakkerlak te eet.
Nadat die vel ingesluk of deurdring het, duur dit ongeveer twee weke vir die onvolwasse wurms om in die bloedstroom, deur die longe en in die ingewande te beweeg waar hulle volwasse word. Wanneer die hond ouer is en 'n gevestigde immuniteit teen die parasiet het, mag die larwes nooit die longe bereik nie, en in plaas van in die hand gehou word in verskillende weefsels deur die liggaam.
Wanneer 'n hond swanger raak, migreer die wurms na die melkkliere of, minder algemeen, die baarmoeder, en voer dan voor of kort na die geboorte die hondjies aan. By mans en nie-swanger vroue kan weefselbesmettende larwes "terug" in sirkulasie, volwassenes en volwassenes vermeerder.
Tekens van Hoekwurms
Die mees algemene kliniese teken van infeksie is bloedverlies wat bloedarmoede tot gevolg het. Wanneer jong hondjies vir die eerste keer aan haakwurms blootgestel word, het hulle geen natuurlike verdediging nie en kan dit vinnig oorweldig word deur 'n massiewe besmetting. Akute haakwurmsiekte ontstaan ​​skielik, en bykomend tot tekens van diep anemie, kan hierdie hondjies 'n bloedige tot swart teeragtige diarree hê.
'N Erge besmetting kan skielike ineenstorting en dood veroorsaak.
Volwasse honde ontwikkel gewoonlik meer chroniese of voortdurende siektes. Honde wat beklemtoon, ondervoed of in 'n endemiese streek is op die hoogste risiko, en chroniese infeksie word tipies gekenmerk deur ligte diarree of braking. Maar as die hond se immuniteit heeltemal breek, kan chroniese haakwurmsiekte dodelik verander, selfs in volwassenes; Tekens is soortgelyk aan die akute infeksie. Dit is 'n noodgeval, wat hospitalisasie, bloedoortapping en ondersteunende sorg nodig mag hê.
Hoekwurms word gediagnoseer deur eiers te vind tydens mikroskopiese ondersoek van die stoelgang. Jong hondjies kan egter akute siektes ly sonder dat eiers teenwoordig is as die wurms te jonk is om voort te plant. Medikasie word gegee in dosisse wat aangestuur word om volwasse wurms en volwasse larwes dood te maak, maar mag nie larwes in aangewese ontwikkeling in ander weefsels uitskakel nie.
Dit is belangrik om jou veearts se instruksies te volg om jou hondjie te behandel om seker te wees dat al die wurms uitgeskakel word.
Soms ontwikkel ouer honde met aanhoudende blootstelling aan die parasiet 'n haakwurm dermatitis op die plek van velpenetrasie. Dit raak die voetpaadjies meestal en word bekend as pododermatitis. Die hond se voete word pynlik, swel, voel warm en word sag en sponsig. Sonder behandeling kan die voetblokke skei, naels word vervorm, en die pads word droog, dik en gekraak. Behandeling is dieselfde as vir intestinale besmetting, maar daarbenewens word 'n medisinale pasta op die aangetaste vel toegedien om die larwes dood te maak.
Voorkoming van haakwurminfeksie kan maklik gedoen word deur bloot 'n hartwurm voorkomende middel wat ook haakswurms voorkom. Andersins moet vroulike honde wat geteel word, wormmedikasie ontvang wat voor die geboorte gegee is, help om die larwes wat haar hondjies kan besmet, te vermoor.
Die beste voorkoming is om goeie higiëne te beoefen. Maak spoeljies skoon van die tuin af, want dit neem ses dae vir larwes om die stoel te verlaat. Buitelugblootstelling het die grootste risiko in klam, skaduwee areas, sodat kennelareas droog en skoon bly.
Direkte sonlig sal help om die wurmpopulasie in die omgewing te bekamp. Grind of sanderige lopies kan baat vind by toedienings van rots sout of borax wat die larwes sal doodmaak; Hierdie stowwe vermoor egter ook gras. Betonbane moet met 'n een persent oplossing van bleikmiddel afgewas word.