Tipiese gevalle van wetsverbreking wat skoliere en onderwysers (van openbare skole op openbare grond) ervaar is die volgende:
Onderwysers vra kinders openlik wie bv aan Jesus glo, of nie bv Christene is nie.
Onderwysers bid in algemene klastyd en lees uit (gewoonlik) die Bybel.
Gebede word tydens klastyd oor interkomstelsels gedoen.
Bekeringsaktiwiteite word tydens klastyd toegelaat en selfs aangemoedig of afgedwing.
Onderwysers plaas bv geloofsboodskappe in kinders, insluitend kinders van ouers van ander oortuigings, se vorderingsverslae.
Skole spandeer buitensporige hoeveelhede tyd aan ongeoorloofde godsdiensaktiwiteite ten koste van opvoeding.
"Sensitiewe" kennis word van kinders weerhou, veral inligting oor ander gelowe, ander kulture, ander politiese stelsels en algemene wetenskapskennis soos evolusie. Kinders is dan agter wanneer hulle die internasionale arbeidsmark betree.
Kinders word geleer om teen ander te diskrimineer op grond van oortuigings. Die Ander, "hulle", is gedoem en minderwaardig. Hierdie oordeel is inherent in die onderskeie godsdienste en kannie ongedaan gemaak word deur voor te gee dat die skool alle gelowe kwansuis ewe veel respekteer nie.
Kinders word nie respek vir ander oortuigings geleer nie, en ook nie respek vir demokratiese regte nie.
Geloofs-organisasies vorm politieke magsblokke onder die jeug met ondersteuning van die skole.
Ouers van ander gelowe word met agterdog bejeën, en ongelowige ouers en onderwysers word geskel, beledig en aangemoedig om hulle kinders in ander skole te plaas. Verdraagsaamheid teenoor ander gelowe en ongelowiges wissel van bedekte weersin tot openlike aggressie, en skole (nes baie predikers) doen geen moeite om ons gemeenskap hiermee te help nie. Politieke ideologië word met godsdiens vermeng, en mense opgesweep teen andersdenkendes.