Inenting is nie debatteerbaarMediese versorging van jou troeteldier (wanneer nodig), sterilisasie en inentings is ŉ moet as jy ŉ goeie troeteldiereienaar wil wees. Foto: Pixabay/Pexels.com Deur dr. Elizna Boag van Afrivet Die teeninentingsbeweging is veel meer as ŉ gesondheidsrisiko vir mense. Dit spoel oor na dieregesondheid en die skadelike gevolge geld vir sowel diere (veral troeteldiere) as mense. Daar is min dinge wat so opwindend is as die aanskaf van ŉ nuwe katjie of hondjie. Maar hiermee saam kom ŉ groot verantwoordelikheid wat meer behels as kos, ŉ warm slaapplek en baie drukkies. Mediese versorging van jou troeteldier (wanneer nodig), sterilisasie en inentings is ŉ moet as jy ŉ goeie troeteldiereienaar wil wees. Inenting by mense het reeds die gevreesde pokke en polio uitgewis – albei dodelike siektes wat in die verlede duisende sterftes en gestremdhede veroorsaak het. Masels het wel noemenswaardig afgeneem, maar begin nou weer kop uitsteek weens die teeninentingsbeweging. Verskeie ander potensieel dodelike siektes, soos meningokokkale meningitis (bakteriese infeksie van die breinvlies) kan heeltemal deur inenting voorkom word – waarom dan nog huiwer? Nes die mens is ons troeteldiere vatbaar vir verskeie ernstige en selfs dodelike siektes, soos rabies (hondsdolheid), distemper (hondesiekte) en die parvovirus (katgriep). In teenstelling met wat negatiewe publisiteit wil voorgee, bly inenting steeds die enkel en mees effektiewe metode om gesonde diere teen sulke siektes te beskerm, veral met betrekking tot bogenoemde virussiektes waarvoor geen effektiewe behandeling bestaan nie. Dit is werklik ŉ geval van voorsorg is beter as nasorg. Inenting gee jou troeteldier se immuunstelsel die kans om teenliggame te ontwikkel, wat noodsaaklik is om die regte virus af te weer indien die liggaam daarmee in aanraking kom. Om die ontwikkeling van teenliggame te optimaliseer, is dit verkieslik dat diere gesond is en reeds ŉ sterk immuunstelsel het wanneer hulle ingeënt word. Vir optimale beskerming het babahondjies drie aanvanklike inentings nodig en katjies twee. Sekere inentings gaan gepaard met skraagdosisse of opvolginentings. Babahondjies behoort ingeënt te word op ses, nege en twaalf weke oud en klein katjies op nege en twaalf weke. Inenting teen rabies word op 12 weke gedoen met ŉ skraagdosis een maand later en daarna jaarliks. Dit is verkieslik dat slegs ŉ dierearts of diereverpleegster die inentings toedien. Dit neem ongeveer 14 dae ná die inenting voordat jou toeterdier ten volle beskerm is. Gedurende hierdie tydgleuf is jou troeteldier baie vatbaar vir virusse en moet jy ekstra versigtig wees dat jou troeteldier nie met vreemde diere in aanraking kom nie. Onthou dat inenting nie ŉ dier wat reeds siek is, kan gesond maak nie – die hele doel met inenting is om die siekte(s) te voorkom. Die meeste troeteldiere ondervind geen newe-effekte ná inentings nie. Slegs ŉ klein aantal diere mag dalk koorsig word en hul aptyt verloor, maar hierdie reaksies is gering en verdwyn gou. In uitsonderlike gevalle kan dit gebeur dat ŉ dier ŉ hewige, selfs lewensgevaarlike, allergiese reaksie ondervind, maar gelukkig kan dit behandel word indien onmiddellik opgetree word. Onthou, die moontlikheid van ŉ allergiese reaksie is nie genoeg rede om jou troeteldiere nie te laat inent nie en sal hulle vatbaar maak vir siektes waarvan hulle waarskynlik sal doodgaan. Só ŉ allergiese reaksie gebeur gewoonlik bitter gou ná die inenting en kan onmiddellik behandel word sonder enige blywende nagevolge. Diere-inentings word in twee groepe verdeel, naamlik noodsaaklike en nie-noodsaaklike inentings. Alle diere in alle streke behoort eersgenoemde inentings te kry aangesien dit beskerming bied teen siektes wat wydverspreid voorkom en ernstige nagevolge het. Nie-noodsaaklike inentings word slegs toegedien wanneer ŉ spesifieke siekte in ŉ sekere gebied uitbreek of wanneer daar verwag word dat dit sal uitbreek. Rabies is ŉ soönotiese siekte, met ander woorde mense kan by diere aansteek. Dit is ook fataal en veroorsaak ŉ verskriklike dood. Die oomblik wanneer die simptome begin wys, is daar geen genesing nie en sowel diere as mense sterf daaraan. Dit is dus nie vreemd dat jy in Suid-Afrika verplig word om jou troeteldiere teen rabies (hondsdolheid) te laat inent nie aangesien dit die enigste manier is om dit te voorkom en die rabies-epidemie waaraan 18 Suid-Afrikaners oor die afgelope 12 maande onnodig gesterf het, te beheer. Parvo tas die spysverteringstelsel van honde aan deur die selle wat die dermwand voer, te vernietig. Akute en bloedige diarree, gepaardgaande met naarheid en ander simptome, verskyn. Om parvo te behandel, is ŉ uitgerekte en duur proses wat geïsoleerde hospitalisasie en intensiewe sorg behels, sonder dat dit die troeteldier se oorlewing kan waarborg. Distemper (hondesiekte) is ŉ neurologiese siekte met ŉ oorlewingsyfer van slegs 20% by babahondjies. Neem jou diere vir hul inentings – nie slegs vir jou eie beswil nie, maar ook vir hulle sŉ. Wees eerder proaktief as reaktief!