Nuuskommentaar: Australië 1 – Djokovic 0? | Maroela Media
Die afgelope week het 'n diplomatieke herrie tussen Australië en Serwië afgespeel weens tennisster Novak Djokovic se visum-drama. Djokovic is na 'n hittige hofstryd uiteindelik Sondag gedeporteer nadat drie regters eenparig besluit het om sy visum te kanselleer.
Australië se immigrasiewetgewing skryf in die lig van Covid-19 voor dat enigeen wat die land binne wil kom, teen Covid-19 ingeënt moet wees. Dit is dus een van Australië se nuwe toegangsbeheermaatreëls wanneer dit kom by die uitreik van 'n visum vir nie-burgers.
Dit is die wêreldwye norm dat lande ten volle by magte is om toegangsbeheer oor hul grense toe te pas. Sommige lande het strenger vereistes en ander lande vereis bloot dat enigeen wat die land binne wil kom, 'n geldige paspoort moet hê. Lande soos Liberië, Angola, Uganda en Burundi vereis byvoorbeeld lank reeds dat inkomende reisigers bewys van 'n geelkoors-inenting moet lewer. Dit beteken natuurlik nie dat Covid dieselfde as geelkoors is nie, maar dui eerder daarop dat selfs mediese vereistes nie kompleet vreemde vereistes in sekere omstandighede van visum-aansoeke is nie.
Hoewel Australië vereis dat reisigers teen Covid-19 ingeënt moet wees om die land binne te kom, het Djokovic aangevoer dat hy aansoek gedoen het om mediese vrystelling. Sodoende hoef hy nie ingeënt te wees nie, maar mag hy steeds die land binnekom. Na 'n hittige hofgeding is sy visum uiteindelik teruggetrek, met Djokovic wat die land moet verlaat weens sy inentingstatus.
Die besluit is deur die Australiese regering verwelkom en regverdig op gronde van openbare orde, openbare belange en openbare gesondheid. Sodoende is Djokovic 'n openbare gesondheidsrisiko bestempel omdat hy enersyds nie ingeënt is nie, maar andersyds ook nie ten gunste van entstofmandate is nie. Laasgenoemde rede blyk die belangriker punt op die Australiese regering se agenda te wees.
Die Australiese regering is bang dat Djokovic se teenwoordigheid in die land mense wat teen inentings gekant is, kan opsweep en aanvuur. Hierdie hele sage het op die ou einde 'n blote magsvertoon van die Australiese regering geword. Hulle is berug daarvoor om drakoniese en uitermatige Covid-maatreëls te hê. Die Australiese regering kon doodeenvoudig nie in hierdie konflik swak lyk of op enige wyse toegee nie – hulle is die regering en bepaal daarom die reëls. Hierdie optrede van die Australiese regering het dubbel en dwars hulle beeld as sogenaamde oppasstaat bevestig en herbevestig.
Dit is veral in die lig van die feit dat Djokovic in Desember 2021 Covid-19 gehad het! Dit beteken dat hy dalk nie ingeënt is nie, maar so goed op datum as moontlik is wanneer dit kom by immuniteit teen Covid. Nie dat die uiters relevante en komplekse gesprek rakende immuniteit teenoor inentings ooit hier eers ter sprake was nie – 'n gesprek wat veronderstel is om baie meer sentraal te staan in die uiteindelike endemiese hantering van Covid.
Entstowwe is steeds vanuit 'n blote mediese perspektief een van die belangrikste elemente van die hantering van Covid. Entstowwe het egter nie die vermoë om Covid vir ewig te beëindig nie. So ook is entstowwe nie die enigste beskerming wat 'n mens teen Covid kan hê nie – natuurlike immuniteit bied óók beskerming. Tog is natuurlike immuniteit ook nie alleenlik die antwoord nie. Indien ons net op natuurlike immuniteit staat wou maak, sou die verkryging van daardie natuurlike immuniteit altyd gepaardgaan met massas sterftes en sogenaamde lang-Covid. Entstowwe boots bloot natuurlike immuniteit na teen 'n fraksie van die koste in menselewens. Dit is dus ondenkbaar dat natuurlike immuniteit doodeenvoudig in dié gesprek geïgnoreer word. Sodoende moet die kombinasie van entstowwe en natuurlike immuniteit eerder saam verstaan word as oplossing.
Ten spyte van die sensitiwiteit en kompleksiteit van die Covid-gesprek, het Australië besluit om hierdie posisie absoluut onwrikbaar te handhaaf. Dit is natuurlik hulle volste reg om hulle grense te bestuur soos wat hulle wil. Hulle is ook volledig by magte om binne in hulle land te doen net wat hulle wil. Dit wat hulle kies om te doen, spreek egter van die tipe regering en samelewing wat hulle kies om te wees.
Daar is jare reeds sterk neigings van die Australiese regering om 'n groot "nanny state", oftewel oppasstaat, te wees. Dit is 'n regering wat in outoritêre styl oorbeskermend teenoor hul burgers optree en onnodig inmeng met dit wat veronderstel is om mense se persoonlike vrye keuse te wees. Die regering hanteer alle burgers sodoende soos kinders namens wie sulke besluit geneem moet word. In die deelstaat New South Wales is dit byvoorbeeld wetlik verpligtend dat enige opblaasswembad wat dieper as 30 cm is, 'n 1,2 m‑ hoë heining om móét hê vir veiligheidsdoeleindes.
Benewens die oppasstaatreëls van die regering, het hulle uiteraard ook die bevoegdheid om dit sover moontlik af te dwing. Dit beteken dat wette en regulasies nie net ingrypend is nie, maar dat hulle ook die nodige staatsbevoegdheid en -mag het om dit af te dwing. Hierdie staatsbevoegdheid sorg dat die oppasstaat onderhou kan word, maar ook dat die staat ook in ander opsigte goed en doeltreffend funksioneer. Enige staat wat werklik 'n oppasstaat is, het ook die vermoë om baie goeie goed vir hul burgers te gee – ten spyte van talle van die vryhede wat hulle van hul wegneem.
Hierdie saak met Djokovic is daarom 'n interessante aanduider van hoe die Covid-pandemie nie noodwendig regerings verander het nie, maar eerder bevestig het wie hulle is. Die Suid-Afrikaanse regering is bevestig as 'n magshonger dog uiters onbevoegde staat. In Amerika sien 'n mens die duidelike verdeling tussen deelstate met meer vryheid en deelstate wat meer gemaklik is met outoritêre optrede. Australië is bevestig as staat wat meer as gemaklik daarmee is om in hul burgers se lewens in te meng en besluite namens hulle te neem – tog is hulle ook steeds die bevoegde staat wat dit kan afdwing. 'n Staat wat vir jou alles kan gee, kan ook alles van jou wegneem. Die vraag is dan of daar enige iets daarmee fout is, mits die Australiese burgers gemaklik met dié verhoudinge is?
My ma sit met 'n bloedklont in haar been en 'n oog wat bloedrooi is omdat daar elke paar dae 'n aartjie in bars. Sy het die klont ontwikkel net so twee weke nadat sy die "booster" gevat het. Net mooi wanneer jou liggaam entstof-gedrewe teenliggaampies vervaardig. Sy kon daai klont net sowel in haar brein gekry het. As sy sou sterf, sou COVID nerens op daai sertifikaat staan nie. Ook niks oor die inenting nie. Dit sou bloot "natural causes" gewees het. Maar nou ja, diegene wat bid, bid tog asseblief vir haar want sy was ook gedwing om… Lees meer »
Hmmm….almal moet maar oor dieselfde kam geskeur word…baie mense moes baie opofferings maak…Mr D het n kans gevat…gemeng met arrogansie…great dat n land kan stadpunt inneem en daarby bly! Reels is reels
Jy moet ingeteken wees om te stem10-23Jy moet ingeteken wees om te stem
Een of ander tyd down the line sal hierdie besluit terugkom en Australie in die boud byt. Dankie tog ek bly nie daar nie of in Nieu-Seeland. Miskien is nou beter om Noord-Korea toe te verhuis, as jy nou uit SA wil trek.
Sterkte en voorspoed aan jou ma
As jy jou troeteldier wil inneem in AUS dan moet jou troeteldier teen hondsdolheid ingeent wees. En raai wat, daar is geen hondsdolheid in AUS nie. Dan maar eerder n "nanny state" asn onbevoegde staat soos SA waar daar of geen beheer is of geen beheer toegepas word nie. SA sit met Afrika varkpes, hondsdolheid, bek en klou seer, slendalkoors en wat nog, terwyl die siektes glad nie in AUS voorkom nie. En hoekom, want hulle vat nie nonsens nie, as jy nie voldoen nie, dan gaan jy terug van waar jy vandaan kom.