Maria, moeder van Jesus van Nasaret - Interessant - 2022
Maria, die moeder van Jesus van Nasaret is een van groot figure van die Christendom en die Islam. Sommige beskou Maria, soos Katolieke en Ortodokse, as 'n bevoorregte voorbidder tussen mense en God. Sedert die ontstaan ​​van die Christendom fassineer Maria en is dit die voorwerp van belangrike apokriewe literatuur om die sluier te lig oor die vele grys areas van sy bestaan. Kom ons keer terug na die verhaal van die een wat die beskermheilige van Frankryk geword het.
Aan die oorsprong: die kanonieke evangelies
Die oudste bronne wat ons oor Maria het, is die kanonieke evangelies, in die besonder die van die heilige Lukas en die heilige Matteus, maar ook die heilige Johannes wat, hoewel sy haar nooit op haar voornaam noem nie, praat van die "Moeder van God". Maria verskyn tydens die verhaal van die Aankondiging, die engel Gabriël kom om haar te vertel dat sy 'n pasgebore kind sal verwek wat deur die Heilige Gees verwek is.
Volgens Lukas (1, 26-38) leer ons dat Maria dan aan 'n man verloof is, maar steeds 'n maagd is en dat die ongebore kind van goddelike oorsprong is. Joseph, natuurlik teleurgesteld oor die swangerskap van sy verloofde, het besluit om in die geheim met haar te breek. Maar hy sou deur 'n engel gewaarsku gewees het oor die heilige sending van sy metgesel en besluit om haar nie te verwerp nie. Na 'n besoek aan haar familielid Elizabeth, ook wonderbaarlik swanger (sy sou Saint-Jean-Baptiste baar), sou Marie na haar man teruggekeer het wat vir 'n sensus na Bethlehem moes gaan. Dit is die beroemde aflewering van die Kersfees wat tydens Kersfees gevier word: die paartjie maak die reis op donkies en Maria gee geboorte in Bethlehem, in 'n stal. Daar sou die engele herders versamel het wat die pasgeborene kom sien het, en volgens Sint Matteus sou drie wyse manne uit die Ooste hom kom huldig het.
Koning Herodes het hom gewaarsku oor die geboorte van 'n nuwe 'Koning' en geweet dat sy mag bedreig word deur 'n profesie, en sou dan die slagting van die pasgeborenes beveel het, 'n episode wat slegs in die Evangelies berig is en wat onder die naam behou word van die bloedbad op die onskuldiges. Maar daar weer, volgens Sint Matteus, het Josef in 'n droom gewaarsku, die slagting vrygespring en met sy gesin na Egipte gevlug en nie weer teruggekeer tot by die dood van Herodes nie. Heilige Matteus is die enigste wat hierdie episode opneem, miskien net om die Evangelieverslag te laat saamval met die profesieë van Miga en Jeremia. Die toneel is egter nie histories afwykend nie, want Egipte was toe inderdaad 'n immigrasie-land vir die Palestyne tydens die moeilike regering van Herodes. Sint Lukas is volgens die Joodse ritueel tevrede om te vertel hoe Jesus in die Tempel van Jerusalem voorgestel is. Dit was daar waar 'n ou wysgeer, beweeg deur die Heilige Gees volgens die evangelies, Jesus kom sien het en hierdie profesie aan Maria oor die dreigende verlossing gemaak het.
Dan gaan al die kinderjare van Jesus verby, in stilte verbygegaan, waar ons niks meer van die lewe van Maria weet nie. Dit is eers in die twaalfde jaar van Jesus dat ons verneem dat die kind tydens die groot Paasfees in Jerusalem deur sy ouers verlore gegaan het. Hulle het hom in die tempel aangetref, onder die dokters wat hulle verwonder het oor sy intelligensie ...
Wanneer die kanonieke verslae hervat word, is Jesus al volwasse en het hy verskeie broers. As sommige hierdie broers as die seuns van Maria wou sien, dink ander dat hulle halfbroers kon wees uit 'n vorige huwelik van Josef, 'n ouer man wat met Maria laat sou trou en nie sou gehad het nie. geen vleeslike vereniging met haar nie. Meer algemeen word daar van mening dat die vertaling van die term "broers" binne 'n veel groter werklikheid val as die huidige definisie en dit kan verband hou met verskillende bande van neefs.
Gedurende Jesus se openbare lewe was sy verhouding met sy moeder min bekend. Jesus het blykbaar die krag van hul skakels tot die minimum beperk om die skakel te bevoorreg wat deur hom gelowiges aan God verenig het.
Marie is egter altyd by haar seun en dit is selfs sy wat op 'n manier haar openbare lewe begin deur hom tydens die troue in Cana uit te nooi om water in wyn te omskep. Maria verskyn dan as die motor van die Christiese sending: sy ken die goddelike oorsprong van haar seun, sy weet dat hy 'n missie het en dat alles in haar lyding moet eindig ... En tog aanvaar sy dit en nooi Jesus selfs uit om hierdie proses te begin wat onvermydelik lyk. Aan die begin, altyd in die skadu van haar seun tydens die evangelisasie, neem Maria 'n primêre rol tydens die Passie. Sy is saam met Saint-Jean en Marie-Madeleine die laaste gelowige wat aan die voet van die kruis gevind is.
Hierdie gebaar word dikwels gesien as 'n bevestiging van die feit dat Maria geen ander kinders gehad het nie, en daarom het die sigbare vrou (wat die idee van 'n ouer man kon regverdig) en sonder ander ondersteuning word aan 'n betroubare derde party toevertrou. Van toe af is Maria deur die apostels, die eerste Christelike Kerk, in beheer geneem, en ons vind dat sy aangehaal word in die Handelinge van die Apostels wat aan Saint-Luke toegeskryf word.
Maria van Nasaret, sentrale figuur ... Dus 'n belangrike teiken ...
Soos ons kan voorstel, het die maagdelike geboorte nie meer as 2000 jaar gelede gegaan as vandag nie, en die bevraagtekening van hierdie maagdelike geboorte was 'n goeie manier om die goddelike karakter van Jesus te bevraagteken en haar missie en haar boodskap ... Maria was dus vinnig 'n teiken vir die anti-Christelike literatuur. Vanaf 178 verwerp die Romeinse Celsus al die goddelike oorsprong van Jesus in sy "Ware toespraak", ook genoem "Toespraak teen die Christene". Hy maak van Mary 'n owerspelige vrou wat seks gehad het met 'n Romeinse soldaat genaamd Panthera.
Hierdie beskuldiging wat anderhalf eeu na die feite verskyn, is beslis die hoogtepunt van 'n algemene beskuldiging deur die Jode en die heidene wat nie die moontlikheid van hierdie opvatting deur die Heilige Gees aanvaar het nie. Die keuse om van die vader 'n Romeinse soldaat, 'n besetter, te maak, is ook 'n manier om die karakter van Maria tot 'n minimum te beperk en om Christene te beledig deur van hul 'Moeder' 'n soldaat se dogter te maak.
Die apokriewe en tradisie om die kanonieke geskiedenis te voltooi
Om die vele grys gebiede in die lewe van Maria in te vul, het Christelike gemeenskappe apokriewe geskryf, min of meer laat. Tradisie het dit ook moontlik gemaak om die oorsprong en die einde van die lewe van die moeder van Jesus op te roep. As ons daarin slaag om die gevindte apokriewe te dateer, bly dit baie moeilik om die tradisie wat hulle vertel, te dateer. Konkreet bring hulle ons niks onweerlegbaars oor die historiese lewe van Maria nie, aan die ander kant stel hulle ons in kennis van 'n belangrike historiese verskynsel: die oorweldigende plek wat die figuur van Maria inneem in die eerste Christelike gemeenskappe. Hierdie apokriewe het dikwels die Katolieke tradisie betree.
Dit is dus slegs in die apokriewe tekste dat die name van Maria se ouers verskyn: Anne (lank steriel) en Joachim wat by die Golden Gate in Jerusalem sou ontmoet het. Hierdie verhale word oorgeskryf in die proto-evangelie van Jakobus (2de eeu) en die evangelie van die pseudo-Matteus (einde van die 6de eeu). Maria word daar voorgestel as 'n voorbarige kind, briljant in haar goedheid en vroomer as enige ander, onteenseglik in die genade van God. As tiener weier sy die huwelik, aangesien sy die voorkeur aan kuisheid het. Die priesters van die tempel, wat haar gelofte van maagdelikheid eerbiedig, sou dan 'n seremonie gereël het om uit te vind wie God aangewys het om haar te bewaar.
'N Apokriewe teks kan die probleem van die huwelik en Maria se maagdelikheid oplos deur van haar 'n gewyde maagd te maak wat aan 'n ou man toevertrou is, sodat hy haar kan beskerm en onderhou en nie sodat hy 'n gesin met haar kan stig nie. Die res van die verhaal neem die hooflyne van die kanonieke Evangelies in beslag, maar met meer besonderhede, veral die reaksie van die priesters wanneer hulle hoor dat 'hul' ingewyde maagd swanger is ... Maria word onderwerp aan 'n rituele toets om te bewys dat sy nie fout gemaak het nie. Hierdie apokriewe werk bring ook verskillende wonderbaarlike episodes tydens die vlug na Egipte. Laastens word die vraag na Maria se dood behandel in Pseudo-John's Dormition of Mary, 'n apokriewe, wat eers uit die sesde eeu dateer, lui dat die kosbare liggaam in Getsemane gelê is in 'n graf wat aan die einde na die paradys oorgedra is. drie dae.
Wat van die graf van Maria
Die ligging van Maria se graf is nie met sekerheid bekend nie. Daar word beweer dat verskeie terreine die laaste aardse woning van die Maagd is, veral die Kerk van die Graf van die Geseënde Maagd in Jerusalem, aan die voet van die Olyfberg. Hierdie kerk, die hoogtepunt van die opeenvolging van geboue sedert die 4de eeu, is gegrond op 'n begraafplaas uit die 1ste eeu rondom 'n hedendaagse graf van Maria. Slegs tradisie (wat Dionysius, die Areopagiet in die 4de eeu noem), is nie die argeologie nie, maar dit dien as bewys. Die ander mededingende terrein is 'n hele entjie van Jerusalem af in Efese. Dit is inderdaad in hierdie stad dat Saint-Jean sou gaan evangeliseer.
Maar Maria is aan Saint-Jean toevertrou. Die stad Efese het 'n basiliek gebou op 'n ou graf wat toegeskryf word aan Sint Johannes en 'n kapel wat as die laaste huis van Maria beskou word. Laasgenoemde webwerf is nie aan die einde van die 19de eeu as sodanig geïdentifiseer nie, gebaseer op die visioene van 'n Germaanse mistikus: Anna Katharina Emmerick. Aangesien die werf 'n kapel uit die 13de eeu is (hoewel dit beslis op ouer oorblyfsels gebou is), is daar geen argeologiese toestemming om die terrein aan die 1ste eeu te koppel nie en dus nog minder aan Maria. Sommige wys daarop dat as ons die Handelinge van Sint Johannes deur Prochurus wil glo, dateer uit die 2de eeu, het Sint Johannes eers op 'n hoë ouderdom by Efese aangesluit, en dus beslis na die Dormisie. As dit die geval was, sou die graf van Maria dus in Palestina wees en nie in Turkye nie.
Die beroemde graf van Talpiot in Jerusalem is in 2007 deur James Cameron voorgestel as moontlik die graf van Jesus en sy gesin. Onder die ses nominatiewe ossuariums wat ontdek is (hoewel dit nie eens seker is dat hulle almal uit die graf kom nie), dra 'n mens die naam "Mariah". Die band wat tussen hierdie graf en die Heilige Familie verweef is, is egter wyd gekritiseer en bevraagteken. Marie sou nie tydens haar leeftyd Mariah genoem word nie, meer bepaald Mariam, in Aramees.
Dan weerspreek die groepering van die verskillende karakters (Marie-Madeleine, Judas, Joseph, Jacques ...) die oudste bronne en tradisies. DNA-ontledings kan nie afdoende wees nie, omdat die ossuariums herhaaldelik hergebruik kan word. Die name wat tans die meeste gebruik word, en hulle hergroepering in 'n graf, laat geen gevolgtrekking toe nie. Uiteindelik, as die Christiese teorie oor die graf van Talpiot 'n oudiovisuele sukses was, is dit duidelik dat dit geen wetenskaplike goedkeuring ontvang nie.
Maria in die Koran
Islam is die nuutste Abrahamitiese godsdiens; dit verskyn eers in die 7de eeu in 'n gebied wat reeds sterk gekenmerk is deur verskillende Christelike kerke. Die Koran sal die kanonieke evangelies en die verskillende laat apokriewe tradisies rakende Maryam (/ Maria) weergalm, soos die proto-evangelie van Jakobus, die evangelie van die pseudo-Matteus, die Arabiese Evangelie van die kinderjare of selfs die 'Evangelie van die kind volgens Thomas ...
In die Koran is Maryam 'n maagd wat aan die profeet Sagaria toevertrou is. Soos Christene, erken Moslems die maagdelike geboorte van Isâ (/ Jesus) en beskou sy haar as een van die min perfekte vroue (soos Fatima, die dogter van Mohammed). Volgens die Koranverhaal sal Maryam alleen, "op 'n plek na die Ooste", aan die voet van 'n palmboom geboorte skenk. Gekonfronteer met die beskuldigings teen haar, maak sy 'n jongmens van haar woord (sy bly stil) en dit is die pasgeborene wat homself voorstel as 'n profeet wat deur God gestuur is.
Die Maagd Maria en Maria aanbid
Maria-aanbidding is baie vroeg in die Christendom, soos die apokriewe getuig. In 431, tydens die Konsilie van Efese, het pous Pius V die titel "Theotokos" geformaliseer, wat amptelik erken dat Maria die moeder van God is en dat haar moederskap inderdaad van goddelike oorsprong was. Maria-aanbidding versprei baie vinnig, die Maagd verskyn as 'n bevoorregte voorbidder tussen mans en haar Seun. In die 6de eeu het die Bisantynse keiser Mauritius 15 Augustus vasgestel as die Mariaanse fees, wat reeds wyd in die Ooste versprei was. Dieselfde datum word gedurende die Raad van Mainz in 813 in die Weste behou.
Gedurende die Middeleeue is die figure van Marian en Christus byna onafskeidbaar. In 1630 het Lodewyk XIII Frankryk aan die Maagd Maria gewy om haar te bedank vir 'n geneesmiddel wat hy wonderbaarlik beskou. Van toe af het die Koninkryk van die lelies plek gemaak vir Maria in elk van sy kerke: of die kerk heeltemal aan haar toegewy is, of dat ten minste een kapel aan haar gewy is. Marie is vandag nog amptelik die eerste beskermheilige van Frankryk.
Die 19de eeu was 'n goue era vir aanbidding van Mariërs, gekenmerk deur veelvuldige verskynings, veral in Frankryk. Die vraag hier is nie om die aard van hierdie verskynings (metafisiese, sielkundige, mitomanie ...) te bepaal nie, maar die feit is dat die negentiende eeu uiters ryk is aan Marian verskynings: Rome in 1842, La Salette in 1846, Lourdes in 1858, Champion in 1859, Pontmain in 1872 en Gietrzwald in 1877. Van hierdie ses verskynings vind die helfte in Frankryk plaas. Vir gelowiges konkretiseer hierdie verskynings Mary se rol van voorbidder: aanbidding van Mariëne kry nuwe lewenskrag. As eggo van hierdie vurigheid het pous Pius IX in 1854 die dogma van die onbevlekte bevrugting verkondig waarvolgens Maria vry is van alle sonde.
Die twintigste eeu moet nie oortref word in terme van Marian verskynings nie: Fatima (Portugal) in 1917, Beauraing en Banneux (België) in 1933, Amsterdam (Nederland) in 1945, Bouchard Island (Frankryk) in 1947 , Betania (Venezuela) van 1940 tot 1990, Akita (Japan) in 1973, Kibeho (Rwanda) van 1981 ... Die reëlmatigheid van die verskynings, ons noem slegs hier die wat deur die Katolieke Kerk erken word, handhaaf 'n Mariaanse vurigheid wat al baie sterk. In 1950 het pous Pius XII die dogma van die Maria-veronderstelling verkondig wat Maria se hemelvaart liggaam en siel gevier het. Wat die Ortodokse betref, beskou hulle nie dat Maria liggaam en siel grootgemaak is nie, hulle praat nie van Assumptie nie, maar van Dormition en dink bloot dat sy gesterf het sonder om in 'n perfekte toestand van geestelike vrede te ly.
- Marie van Nasaret in die oë van die Christene van die eerste eeu, deur Charles Perrot. CERF, 2013.
- MAES Bruno (ndd), Jubilee en Marian-erediens (Middeleeue - kontemporêre periode), PU Saint-Etienne, 2009.
- Collective, Around the Marian cult in Forez. Doeane, kuns, geskiedenis, verrigtinge van die colloquium van 19 en 20 September 1997 aan die Jean Monnet Universiteit in Saint-Etienne, PU Saint-Etienne, 1999.