. . . maar self het hy ’n dagreis ver die woestyn ingegaan en daar onder ’n besembos gaan sit, en gewens dat hy mag sterwe.
In sulke tye voel dit vir ons asof ons gebede opgeraak het. Dit het al met ons almal gebeur. Waar en wanneer het jy jou laagtepunt beleef? Was dit na ’n sukses of ’n mislukking?
Elia is ’n man van God. Toe die Here hom weggeneem het, het hy nie gesterf nie – God het hom langs die dood verbygeneem deur hom met ’n wa van vuur te kom haal.
Maar in ons teksvers is hy ’n hulpelose vlugteling voor koningin Isebel. Hy lê onder die skaduwee van ’n besembos en wens dat hy kan sterwe.
Die Here het al die dinge oor hom laat kom om hom te leer – selfs in ons sterkste oomblikke bly ons van die Here afhanklik! Geliefdes, u moet onthou dat Elia net so ’n mens soos ons was, en dat hy al die dinge net soos ons belewe het.
Hy was die oorwinnaar oor die Baälprofete – maar hy was ook hulle laksman wat die dood oor hulle voltrek het!
Elía was ’n mens net soos ons, en hy het ernstig gebid dat dit nie moes reën nie, en dit het op die aarde drie jaar en ses maande lank nie gereën nie; (Jakobus 5:17 AFR53)
Elia het soos ons sy hoogtepunte‚ maar ook sy laagtepunte ervaar. Hy was net soos ons – menslik en bang.
Ons lees in hierdie verse van die Bybel van die doodgewone sielkundige insinking van ’n mens, wat ’n moeilike tyd agter die rug het.
Hy was die hele dag besig met die Baälpriesters; daarna het hy tot bo-op Karmel geklim om te bid vir reën.
Die verslag het hierdie meedoënlose vrou glad nie beïndruk nie. Trouens‚ sy het baie vinnig ’n beknopte boodskap aan Elia gestuur. Soos die gebruik in daardie tyd was, moes Isebel die man wat sy as haar boodskapper gestuur het, vroeg in die môre uitgestuur het na Elia toe. Dit is die dag net na Karmel se gebeure:
Toe hy dit sien, het hy hom klaargemaak en ter wille van sy lewe weggegaan. En toe hy in Berséba in Juda aangekom het, het hy sy dienaar daar laat agterbly; (1 Konings 19:3 AFR53)
Dit put hom nog verder uit om ’n volle dag sonder kos en water in die woestyn in te loop met sy geweldige hitte en warm sand wat sy voete brand.
Dit bring hom tot besinning: Moedeloos moeg val hy onder ’n besembos neer. Dringend vra hy homself die vraag: “Wat nou?” Hy sê:
Hy is ook ernstig om dood te gaan, want hy maak hom gereed. Hy gaan lê onder die besembos – gereed om te gaan.
As sy hom kon doodmaak, sou sy hom definitief nie gewaarsku het sodat hy ’n kans kon kry om te vlug nie.
In plaas daarvan dat hy sterf uit moedeloosheid, gee die Here hom soveel krag dat hy daarna vir 40 dae en vir 40 nagte lank nie kos nodig gehad het nie. ’n Maand en tien dae sonder kos of water – soveel genade het die Here hom gegee.
Elia het gedink dat hy daar in die woestyn onder die besembos heeltemal alleen was, maar die Here het ’n engel gestuur om hom daar op te soek.
U het die reg om te bid vir die versterking van die Heilige Gees want dit is een van die gawes wat ons deur Christus se dood verwerf.
U kan verseker wees dat die Heilige Gees sal antwoord op u gebede, want Christus het nie sy werk nutteloos kom doen nie.
Jy mag dalk wonder hoe lank jy in hierdie toestand van spanning sal moet wees. Jy sal daar bly so lank as wat dit gaan neem om jou nuwe krag te gee.