New Yorkers: kry 'n eksklusiewe smaak van Pappy Van Winkle se familie -whisky - Nuwe resepte - 2022
New Yorkers: kry 'n eksklusiewe smaak van Pappy Van Winkle se familie -whisky
Dit is uiteindelik hier: 'n voorsmakie van Pappy Van Winkle
Dit is die meeste gesogte bourbon tans in die land: Pappy Van Winkle se familie whisky. Vanuit Frankfort, Ky, is hierdie klein bourbon-kultuurboerbon byna onmoontlik om te vind, omdat die distilleerdery slegs 7 000 bottels per jaar vrystel. Maar Pappy verskyn hierdie jaar op 'n paar geheime plekke - en die Flatiron -kamer in Manhattan bied 'n eksklusiewe smaak vanaand, 23 Januarie.
"Dit is 'n uitstekende bourbon," sê Heather Greene, die whiskysommelier en direkteur van whisky -opvoeding by die Flatiron Room. Die Flatiron Room het hierdie week net sy voorraad Pappy gekry, en Greene wil dit met die wêreld deel. 'Dit is 'n kombinasie van 'n wonderlike whisky met baie diepte en karakter,' sê Greene. 'In kombinasie met sy skaarsheid, dryf hierdie ongelooflike nuuskierigheid agter die rug - dit het 'n hype veroorsaak wat ek nog nooit in die whisky -wêreld gesien het nie.'
Die Flatiron Room het 16 beskikbare sitplekke vir 'n proe van Pappy Van Winkle vanaand, insluitend 'n blinde smaak toets van ander Kentucky bourbons, vir $ 125. (As dit 'n skerp prys lyk, oorweeg dit hierna: sê die meeste mense 'n beslag van 2 gram Pappy kos ten minste $ 65; 'n bottel van die 23-jarige Pappy Van Winkle kos $ 250.) U kan afslag op kaartjies kry as u e -pos Greene vir 'n afslagkode - en hierdie kaartjies sal nie lank duur nie. (Ons weet immers hoe vrygewig, jy is bourbon -drinkers.)
Kan u nie Pappy vind nie? Koop eerder een van hierdie Bourbons
Agt jaar gelede kon almal met 'n bietjie bourbon -vaardigheid by 'n beter drankwinkel instap en 'n bottel Pappy Van Winkle kry. Maar dit was voordat dit ongekende graderings gekry het, 'n fassinasie onder whisky -snobs en kosbloggers geword het, en dit is gefetisjiseer as Geregverdigde'N drankie van keuse. Uiteindelik het opvallende spandeerders duisende uitgegooi vir bottels wat in die lae honderde verkoop word. 'Uiteindelik', sê Noah Rothbaum, skrywer van Die kuns van Amerikaanse whisky, "Dit gaan nie eintlik oor wat in die bottel is nie - dit is die feit dat hulle hierdie trofee -whisky het waarmee hulle kan spog. Dit het legendaries geword. "
Dit is effektief onmoontlik om 'n bottel Pappy Van Winkle in die hande te kry. As u dit wel doen, het u óf 'n skande groot bedrag betaal, óf u het vermorsde geluk wat op 'n Powerball -kaartjie gebruik moes word. Ons oordryf nie: Buffalo Trace, die tuiste van Pappy, produseer sy ander bourbons met miljoene, terwyl Pappy se jaarlikse produksie in duisende gevalle plaasvind. Die mees gesogte Pappy, 'n 23-jarige gesinsreservaat, drup skaars 3 000 bottels uit.
So, hoe drink u 'n whisky soos Pappy sonder om Pappy te drink? Ons wend ons tot die bourbonmeester Fred Minnick, skrywer van Bourbon Curious: 'n Eenvoudige proegids vir die slim drinker. Minnick en 'n groep eweknieë het onlangs 'n blinde proe gedoen om dieselfde vraag te beantwoord: Watter ander bourbon smaak die meeste soos Pappy Van Winkle? Die resultate was verbasend.
Daar is tipies twee hoofkenmerke wat gebruik word om bourbons te vergelyk: mashrekening (die persentasie korrels wat gemeng word) en ouderdom (die hoeveelheid tyd wat dit in die vat deurbring). Die meeste bourbone gebruik mielies en rog, maar Pappy maak staat op koring in plaas van rog. Dit is deel van die bourbon -subgroep wat Larceny, Weller en Maker's Mark insluit. Pappy is ook tussen 10 en 23 jaar oud, afhangende van die bottel, wat dit aansienlik ouer maak as die meeste bourbons op die mark. Minnick en sy vriende het gevind dat 'n derde, minder voor die hand liggende eienskap 'n groot impak het: toegangsbewys, of die bewys waarop die whisky eers in die vat geplaas word.
Dit is 'n belangrike faktor om die skatting van 'n deskundige oor die mash -rekening te laat val. Minnick sê sy groep het Larceny (verhit en in die vat ongeveer 125 bewys) vir 'n rog -whisky en Wild Turkey ('n rog -whisky wat 114 vate bevat het) vir 'n koring -bourbon beskou.
"Vanuit 'n kwaliteitsperspektief is die bewys dat die onderste vate meer ingrypend is, baie goed," sê Minnick. 'Die gees het 'n laer bewys, so dit word minder as dit gaan bottel. Die rede waarom hulle in vate gaan met 'n hoër bewys, is dat hulle meer volume en dus meer geld daaruit sal kry. "
Nadat hy ander whiskeys vergelyk het, sê Minnick dat daar drie bottels wat ietwat naby Pappy is, hoewel hy beklemtoon dat dit nie perfek pas nie. "Die naaste sou Old Weller Antique 107 wees, en dan miskien Maker's Mark," sê Minnick. Hy het ook Weller Special Reserve by die kortlys gevoeg.
Hierdie alternatiewe maak sin. Daar word aangevoer dat Weller, wat ook deur Buffalo Trace vervaardig word, 'n soortgelyke (indien nie dieselfde) resep as Pappy Van Winkle het. Die oudste Weller, 'n 12-jarige, het by Pappy aangesluit as byna onmoontlik om te vind, maar die Antique 107 en Special Reserve is beskikbaar en aangenaam bekostigbaar. Maker's deel eweneens die koring eiendomme en 'n laer vat toegangsbewys.
Daar is so min Pappy -alternatiewe, sê Minnick, want distilleerders maak net nie veel bourbon in dieselfde trant nie. "Met Wild Turkey kan ek sê dat daar net so ses bourbon's is," sê Minnick, "maar jy het nie 'n wye verskeidenheid van lae toegangsbewyse of koringbourbonte van daardie ouderdom nie."
As u 'n voorsmakie van die regte Pappy moet kry, stel Minnick voor om 'n vliegtuigkaartjie na Louisville te koop. 'Dit lyk asof hulle 'n eindelose voorraad by die whisky -kroeë het, en pons net die muntstuk om 'n slukkie te neem. Maar voordat u bespreek, kyk na die databasis op PursuitOfPappy.com. Die webwerf bevat elke bekende kroeg wat ten minste een lid van die Pappy -familie bevat. Met 'n redelike mate van geluk vind u dalk 'n plek nader aan die huis.
Maker's Mark, 'n vyf tot sewe jaar oue koringbourbon gemaak deur Buffalo Trace-mededinger Beam Suntory, is die grootste koringbourbon per volume. Die jonger voorraad (hulle word nooit hoër as sewe jaar nie) haal nooit veel van die hout op nie, wat beperk hoe naby dit aan Pappy kan kom. Vergelykings ter syde, dit is egter 'n ongelooflike bourbon, wat oor dekades heen tot perfeksie afgestem is, en oral en altyd beskikbaar. [$ 25 makersmark.com]
Ou Weller Antiek 107
Old Weller Antique 107, gemaak van waarskynlik dieselfde puree as Pappy, word gebottel met 'n hoër finale ABV. Met 'n bewys van 107, is dit baie pittiger en sterker, en toon dit 'n bietjie meer van die houtkarakter van die whisky. Nie almal is in elk geval lief vir 23 jaar se hout nie, so Weller het 'n goeie invloed op die gemiddelde drinker. [$ 20 buffalotracedistillery.com]
Weller Spesiale Reserwe
Spesiale reserwe word ook gemaak (na bewering) met die Pappy-resep, en as dit gebottel word, is dit die jongste, lae bewys lid van die Weller-gesin. Die 90 bewys en koring-vir-rog-vervanging maak dit glad en delikaat, en 'n sweempie hout verskyn. [$ 18 buffalotracedistillery.com]
Die storie agter die handelsmerk
Julian Van Winkle het in 1893 begin werk as 'n verkoopsman vir WL Weller and Sons, 'n drankgroothandelaar. Vyftien jaar later het hy en 'n ander Weller -verkoper die firma gekoop kort daarna, verkry hy die A. Ph. Stizel -distilleerdery in Louisville, wat lewer al jare lank produkte aan WL Weller and Sons. Prettige feit: Van Winkle is 'n Nederlandse naam wat losweg vertaal word na "van winkelier".
Tydens die verbod het die A. Ph. Weller, Old Fitzgerald, Rebel Yell, Cabin Still en hul nuut bekendgestelde handelsmerk Old Rip Van Winkle.
Teen 1935 het Van Winkle die Stitzel-Weller Distillery geskep, wat hy op Derby Day geopen het en tot sy dood in 1965 voortgegaan het, waarna Julian Van Winkle Jr. Hulle het W.L. Weller, Old Fitzgerald, Rebel Yell en Cabin Still whiskys. In 1972 het gesinsaandeelhouers Julian Jr. gedwing om te verkoop, sodat hy besluit het om die etiket voor die verbod, Old Rip Van Winkle, te laat herleef en begin om 'n nuwe bourbon te maak met whiskyvoorraad wat hy jare tevore weggesteek het.
Deesdae word die hele Van Winkle -lyn gedistilleer en gebottel deur die Sazerac Company by die Buffalo Trace Distillery, as 'n gesamentlike onderneming met die Old Rip Van Winkle Distillery Company.
Meer inligting oor Pappy Van Winkle
Old Rip Van Winkle webwerf: http://www.oldripvanwinkle.com/
Vrywaring: ons kan 'n klein kommissie verdien as u op die bogenoemde skakels klik en 'n aankoop doen. Dit help ons om die webwerf te bestuur en meer bottels te koop om vir u te hersien.
Beeldtoekenning: Dale Cruse op Flickr
Ek is mal daaroor om whisk (e) te drink, maar ek is geen kenner nie; my resensies is net eerlike opinies van 'n amateur! Ek was oorspronklik net 'n Skotse drinker, maar hou ook nou absoluut van Amerikaanse whisky. Ook 'n fan van die kunste, sport, musiek en katte.
Is u skaars whisky 'n valse?
Michael Blanding se mees onlangse verhale
Iets oor die bottels het vir Isabel Graham-Yooll nie heeltemal gelyk nie. As veilingsdirekteur van die in Londen gevestigde Whisky.Auction, werk sy al twee dekades in die wyn- en spiritualieëbedryf en het sy 'n oog ontwikkel vir verdagte whiskys. & ldquo Die ware is almal dieselfde, en sy sê, terwyl sy Tolstoy parafraseer. Die gesmeedes is altyd anders. & rdquo Sommige van die bottels wat sy by hierdie nuwe versamelaar gekry het, het skynbaar sluitings gehad wat in die ander tyd korrek was, die kleur van die whisky was effens af. & ldquoOns het gesê: & lsquo Arme ou, iemand is besig om hom te verdra. Ons moet hom waarsku, en rsquo & rdquo sê sy. Die kliënt lyk egter onbesorg en nooi Graham-Yooll en haar kollegas selfs na sy woonstel in die noordelike Londense woonbuurt Finchley om sy versameling te sien. Toe hulle aankom, sien hulle honderde bottels om die woonstel gestapel. En toe die versamelaar 'n Japannese whisky oopmaak om te probeer, smaak dit agterdogtig soos 'n Amerikaanse bourbon. Toe sien een van Graham-Yooll & rsquos-kollegas 'n bottel wat hy gesweer het hy herken uit 'n onlangse veiling. Terug in haar kantoor begin Graham-Yooll deur die bottels wat die versamelaar ingedien het, en vind dat baie onlangs verkoop is. & ldquoEk het op die internet begin rondrol en dit bymekaargemaak, & rdquo sê sy. Dit is die punt waarop ons die polisie laat belangstel het.
Toe die Londense Metropolitaanse polisie vroegoggend op 2 Februarie 2017 op die woonstel inval, vind hulle nie net bokse vol whisky nie, maar ook honderde leë bottels, etikette, kapsules en proppe. Dit was 'n klein huishoudelike fabriek, en rdquo sê Graham-Yooll. Die polisie het die man van bedrog aangekla en beweer hy koop leë bottels en vul dit met goedkoop drank om op 'n veiling te verkoop, teen 'n paar honderd dollar tot $ 20,000 of $ 30,000. Hy is op borgtog vrygelaat en het onmiddellik gevlug en is steeds op die lam.
Ofskoon die polisie hom vang of nie, die oënskynlike vervalser is slegs een in 'n neiging wat 'n oorvloed valshede op die seldsame en versamelbare whiskymark plaas, en die onlangse en steeds groeiende gewildheid van sterk drank onder beleggers. 'N Dekade gelede het slegs 'n paar duisend bottels whiskey op 'n veiling van eienaar verander, gewoonlik aan die einde van 'n wynveiling, sê Andy Simpson van Rare Whiskey 101, 'n ontleder en makelaar van skaars whisky in Skotland. Teen 2016 het Britse whiskey -entoesiaste verlede jaar byna 60 000 bottels op 'n veiling verhandel, en hulle het 84 000 gekoop en verkoop. Alhoewel die Amerikaanse mark nog nie so aktief is nie, het die afgelope paar jaar 'n hernieude belangstelling in antieke bourbon en ander whisky dateer uit die tydperk van die verbod.
Whiskey-spesifieke veilingshuise het wêreldwyd opgeduik, terwyl versamelaars nie net bottels koop om te drink en te vertoon nie, maar ook om meer as $ 100,000 te belê vir veral gewilde handelsmerke soos die Macallan, of vir whisky van geslote distilleerderye soos Port Ellen, Rosebank en Brora. Dikwels is dit dieselfde persoon wat versamel, belê en verbruik, en dit beteken dat die beskikbare voorraad altyd afneem deur fynproewers van fynproewers. & ldquo Ons het 'n groot toename in die aanbod, maar ons sien eintlik 'n afname in die skaarsste en oudste bottels, & rdquo Simpson. Dit skep die perfekte omgewing vir vervalsers om te floreer.
Simpson, 'n voormalige bankier, het sedert hy 16 was, skottelgoed versamel, toe sy pa elke jaar vir hom 'n bottel begin gee het vir sy verjaardag. Ek het hulle onder my bed begin sit. Toe ek die veilingmark 15 jaar gelede begin toeneem, het ek besef dat my versameling moontlik baie waardevol is. & Rdquo Saam met vennoot David Robertson het hy Rare Whiskey 101 begin, wat 'n databasis van ongeveer 300 000 verkope ontwikkel het. Saam het hulle drie soorte vals whiskeys geïdentifiseer, wat hulle oorblyfsels, replika's en hervullings noem.
Een van hierdie whiskies is 'n vervalsing. Foto: Ardbeg
Oorblyfsels, replika's en hervullings
Vir oorblyfsels gebruik vervalsers dikwels outentieke ou bottels om 'n klassieke handelsmerk weer te skep. Dit is wat Simpson gevind het toe hy op 'n klein artikel in 'n saketydskrif afgekom het oor die duurste whiskydram wat nog ooit verkoop is en mdashan 1878 wat Macallan in die Switserse hotel Waldhaus am See gegooi het. Verlede November het Zhang Wei, 'n Chinese skrywer van martial arts fantasie -romans, meer as $ 10 000 vir die glas betaal. Toe Simpson die prentjie van die bottel sien, merk hy egter dadelik probleme op met die etiket en stuur 'n e -pos aan die hotelbestuurder, Sandro Bernasconi. Die medestigter van Robertson, Simpson en rsquos Rare Whiskey 101, het na die hotel gereis en met 'n monster van die verdagte bottel na Skotland teruggekeer, en sy kommer is bevestig. Dit was beslis 'n glasbottel uit die begin van die eeu, maar dit was 'n vals etiket, 'n valse sluiting en 'n valse kurk, sê Simpson. Tog wou Simpson en Bernasconi seker wees, en daarom het hulle 'n monster gestuur om aan die Universiteit van Oxford koolstofgedateer te word, wat bepaal dat die whisky waarskynlik in die 1970's gemaak sal word. Bernasconi het Zhang & rsquos geld onmiddellik terugbetaal.
Die tweede kategorie, replika's, is herskeppings van meer onlangse bottels, soos 'n 30-jarige Macallan, met nie-amptelik gedrukte etikette. Simpson dra 'n draagbare alkoholmeter saam met hom regoor die wêreld wat die alkoholkonsentrasie in 'n gegewe bottel vinnig kan opspoor. Elke keer as hy en Robertson 'n boks whisky koop, dring hulle daarop aan dat een bottel oopgemaak word, wat hulle dan ter plaatse toets. As dit 'n ou Talisker is, en dit bedoel 43 persent te wees en dit teen 40 persent te toets, vertel dit ons baie vinnig dat dit 100 persent vals is. & rdquo
Die moeilikste vervalsings om op te spoor, is die vullings en die outentieke bottels in alle opsigte, behalwe wat daar binne is. Vervalsers gaan na hotelle of aanlyn om ou bottels te vind, sê Simpson, en vul dit dan met goedkoper sterk drank, op soek na alle bedoelings soos die regte ding. Vir 'n onlangse bottel Glenmorangie gebruik die vervalser 'n outentieke kaartbuis, bottel, etiket en sluiting. Die enigste idee dat iets verkeerd was, was dat die sluiting effens los was. Sommige hervullings is so goed dat dit feitlik onopspoorbaar is. & ldquo Die enigste manier waarop u kan sien dat sommige van hierdie hervullings vals is, is deur dit oop te maak, & rdquo Simpson.
Simpson en Graham-Yooll dring daarop aan dat versamelaars die beste manier is om hulself te beskerm deur betroubare veilingswebwerwe of makelaars te besoek, wat dikwels hul verkope waarborg en kopers in die geval van bedrog vergoed. Dit is egter moeiliker in die Verenigde State, waar daar byna geen wettige mark is vir skaars whiskyverkope nie. Die sogenaamde drieledige stelsel onder Amerikaanse wet verbied private alkoholverkope, wat vereis dat 'n verspreider as middelman tussen handelsmerke en kliënte optree. 'N Paar veilingshuise, soos Skinner in Boston en Hart Davis Hart in Chicago, verkoop 'n paar honderd bottels bourbon tussen hulle, en sommige ondernemings, soos Soutirage, 'n klein winkel en 'n seldsame wyn- en leefstylonderneming, en help kliënte om whiskys aan te skaf teen 'n premie.
Die meeste verkope vind egter plaas op 'n ondergrondse internet via webwerwe soos Craigslist of geslote Facebook -groepe, waar lede foto's van bottels plaas en veilings in die kommentaar hou of bottels met mekaar ruil. & ldquo Die oorgrote meerderheid van die verkope wat in die Verenigde State gebeur, is nie wettig nie, & rdquo sê Josh Feldman, 'n whiskyblogger by die Coopered Tot. & ldquo By gebrek aan regsweë is daar 'n lewendige, onwettige sekondêre mark. Dit help om die omgewing te skep waarin vervalsings kan floreer. & Rdquo
Die mees gesogte Amerikaanse handelsmerk is Pappy Van Winkle, 'n Bourbon uit Kentucky wat gebaseer is op die mitologie van die whiskymaker Julian & ldquoPappy & rdquo Van Winkle, wat in die laat 1800's as 'n reisende whiskyverkoper gewerk het, en uiteindelik sy eie distilleerdery, Stitzel-Weller, bedryf het. 1935. Toe hy in 1965 sterf, het sy seun en kleinseun die tradisie voortgesit en whisky uit geslote distilleerderye verkry om die handelsmerke Old Rip Van Winkle en Pappy Van Winkle Family Reserve te skep en 'n deel van 'n herlewing in bourbon in die 1990's na die markongeluk in die & rsquo70s en & rsquo80s. In 1998 het die Buffalo Trace-distilleerdery die etiket verkry en begin met die vervaardiging van nuwe whisky gebaseer op die ou gesinsresep, insluitend variëteite van 15, 20 en 23 jaar.
& ldquo Mense verstaan ​​nie dat die oorspronklike whisky lankal verby is nie, en rdquo sê Forrest Cokely, 'n beoordelaar by whisky- en rumkompetisies. & ldquo Hulle dink dat hulle hierdie geskiedenis van hierdie antieke handelsmerk koop, maar wat hulle regtig koop, is 'n nuwe distilleerdery wat dit weer skep. Aangedryf deur die huidige beperkte produksiehoeveelhede van die distilleerdery, draai sekondêre verkopers bottels vir tussen $ 1,000 en $ 15,000. Dit het van die bourbon 'n onweerstaanbare teiken vir vervalsers gemaak. & ldquoMense het opgemerk dat leë bottels vir honderde dollars op eBay verkoop word, en rdquo sê Feldman. Toe begin hierdie Pappy Van Winkles verskyn met nie -standaard bottelsluitings. Die plastiek of die foelie pas nie, of daar was hierdie ouer bottels met nuwer seëls. & Rdquo
Saam met Pappy Van Winkle soek versamelaars na handelsmerke of gestaakte handelsmerke soos Old Overholt, Old Fitzgerald en George T. Stagg en mdashthat eens op die stowwerige rakke van landelike drankwinkels verslap het toe bourbon sy aantrekkingskrag in die sewentigerjare verloor het. Op hierdie stadium is waarskynlik elke drankwinkel in Amerika deur stowwerige jagters deursoek, en rdquo sê Feldman. So het die versamelbare sekondêre mark sy pryse verhoog Sedert die Volstead -wet van 1919 dit onwettig gemaak het om drank te koop, maar nie om dit te besit nie, het whiskydrinkers die goedere in die winkel gestoor. 'N Kosbare klein aantal bottels het oorleef, tesame met ander handelsmerke wat spesifiek tydens die verbod geskep is en verkoop is vir mediese doeleindes. & Koop & ldquopre-Pro & rdquo-whisky kan 'n moeilike voorstel wees, maar baie bottels word nie met kapsules of was verseël nie, wat dit makliker maak om mee te peuter. & ldquoDit & rsquos sal altyd 'n dobbelsteen wees, & rdquo sê Cokely. & ldquoJy weet nie waar dit gesit het nie. & rdquo
In die Verenigde State is daar min vervalsers wat oorblyfsels of replika's skep. & ldquo Die bourbon van hele lap is nog steeds skaars, sê Adam Herz, 'n draaiboekskrywer in Hollywood en stigter van die LA Whisk (e) y Society. & ldquo Die vals bourbon wat ek teëgekom het, was almal hervullings. & rdquo In die aanlyngemeenskappe is sommige van die vervalsers goed bekend, sê hy. & ldquoDaar & rsquos 'n man in Kentucky daar & rsquos 'n ou in Texas. Hulle kry bottels met enigiets leeg en verkoop dit van $ 80 tot $ 1000. & rdquo Ten spyte daarvan dat dit openlik werk, is dit moeilik. & ldquo Wat moet ek doen, bel die polisie? U kry 'n swart mark. Dit is soos om te sê, en lsquoOfficier, iemand het vir my vals kokaïen verkoop.
Die kurk kan 'n weggee wees dat die bottel 'n vervalsing is. Foto: Emmanuel Dron
By gebrek aan handhawing van buite, het versamelaars oorgegaan tot hulself. Verlede jaar het Herz maande lank bewyse versamel oor Brandon Priest, 'n eiendomsagent in Louisville, Ky. & ldquoHy & rsquod verkoop 'n klomp stowwerige en ouer en nuwer goedere, 'n hele reeks, & rdquo Herz. Toe ek hom daarmee konfronteer, het die ou erken. & rdquo Die voorval het paniek in die Facebook -groep veroorsaak, met kopers wat honderde dollars spandeer het aan wat volgens hulle seldsame bottels was om terug te betaal.
Uiteindelik erken Priest dat hy ongeveer 20 mense bedrieg het, wat 'n verkoop van ongeveer $ 20,000 beloop het. Dit is ongetwyfeld die domste ding wat ek ooit in my lewe gedoen het, en dit is iets waarmee ek moet leer om saam te leef, en hy skryf in 'n verskoning waarin hy belowe om die oorblywende bottels te vernietig en almal binne die maand terug te betaal. & ldquo Hierdie man was nie die helderste nie, en rdquo sê Herz. & ldquo Op die oomblik het u plaaslike jokels hierdeur laat doen. & rdquo
Ter wille van die geregtigheid, was daar weinig vervolgings vir die vervalsing van whisky aan weerskante van die Atlantiese Oseaan en die eindelose frustrasie van diegene wie se taak dit is om die handelsmerke te beskerm. Buffalo Trace & rsquos se hoof nakomingsbeampte, Mary Tortorice, monitor Craigslist en Facebook gereeld, en gebruik 'n voormalige FBI -agent om verdagte verkope te ondersoek. As sy Pappy Van Winkle op Craigslist sien, kontak sy die onderneming, wat dit gewoonlik vinnig verwyder. Ons stuur letterlik 'n versoek om verwydering twee keer per week na Craigslist, en sê sy. Maar tot dusver doen sy 'n beroep op die onderneming om uit te filter en te verbied dat die verkope op dowe ore val. Toe die Louisville -vervalser op Facebook sy misdade erken, het Tortorice by die plaaslike FBI -kantoor uitgekom, maar na haar wete het hulle nie die saak aangeneem nie.
In 'n onlangse voorval het die polisie wel ingegryp. In 2016 het 'n CPA in New York twee bottels Pappy Van Winkle vir $ 1,500 op Craigslist gekoop en gou agterdogtig geraak. Hy het die handelsmerk gekontak en foto's van die bottels gestuur, wat deur Preston Van Winkle, agterkleinseun van Pappy, hersien is, wat verskeie kenmerke geïdentifiseer het wat hulle as vals en mdash kenmerk, waaronder 'n kapsule van 'n ander kleur en 'n gebrek aan 'n goue pennestrip aan die bokant van die bottel. Die verkoper, Charles Bahamonde, het uiteindelik skuld beken op 'n misdryf, en is vergoed vir terugbetaling en is vir 'n jaar op proef gestel. Staatsdrankhandhawing in Pennsylvania en Georgië is ook besig met sake vir onwettige verkoop van Pappy Van Winkle, sê Tortorice, maar oor die algemeen is wetstoepassing vir vervalsing die uitsondering, nie die reël nie. & ldquo Ons grootste frustrasie is die gebrek aan hulpbronne wat die polisie en reguleerders het, & rdquo Tortorice sê. Ek waardeer dat hulle baie ander misdade het waarmee hulle hul hulpbronne bestee, maar omdat daar geen afdwinging is nie, word dit die Wilde Weste. & rdquo
Dit het handelsmerke en versamelaars op hul eie gelaat. Sommige handelsmerke, soos die Edrington -groep, wat die Macallan besit, het pro -aktief probeer om die onlangse voorkoms van vervalsings deur middel van koolstof -dating Victoriaanse bottels op 'n proaktiewe manier te bereik, met 'n argivaris om hul eie argiewe van ou bottels saam te stel. & ldquoDit is 'n bietjie kompliment dat mense jou vervals omdat jy die beste is, & rdquo, sê Ken Grier, kreatiewe direkteur van die Macallan. & ldquoMaar ons neem dit vreeslik ernstig. Ons wil 'n rekord van ons eie produkte hê, sodat ons die definitiewe bron van begrip van hierdie onderwerp kan wees. & Rdquo Onlangs het die onderneming ontsteld geraak dat die oorgrote meerderheid Victoriaanse bottels vals was, en rdquo sê Grier. Die argivarisse begin nou met 'n groot studie van die bottels in die versameling om op 'n korrelvlak die verskille in kleur, etikettering en sluitings oor die jare te verstaan.
Versamelaars verskil oor hoeveel vals bottels daar is, maar niemand sal sê dat hy of sy ten minste een vervalsing gekoop het nie. Ek het al 25 jaar lank versamel en miskien vyf of ses slegte bottels gekoop, sê Marcel Van Gils, 'n Nederlandse versamelaar wat hom op Laphroaig toespits. Een bottel het 'n egte etiket van 30 jaar op 'n etiket van 15 jaar geplak. & ldquo 'n Voormalige werknemer by die bottelaanleg het dit van die tafel afgehaal, en hy sê. In 2015 het Van Gils 'n bottel van 1903 na Skotland gebring om by die distilleerdery oopgemaak te word, en die eerste weggee was die kurk, wat uit 'n saamgestelde variëteit was wat eers in 1909 gebruik is. Die tweede geskenk was die smaak. Dit was verskriklik, en hy sê. & ldquo Absoluut nie drinkbaar nie. & rdquo Tog is hy nie te bekommerd oor vervalsing nie, hoewel hy toenemende navrae daaroor gesien het, veral uit China. U kry 'n neus daarvoor, en hy sê. & ldquo As die etiket te goed is, of die vulvlak te goed is, of die kurk te goed is, is dit gewoonlik 'n dodgy bottel. & rdquo
As hy nie seker is nie, vra hy sy vriend Emmanuel Dron, 'n Franse versamelaar wat die Auld Alliance bestuur, 'n whiskybar in Singapoer met 'n verskeidenheid van meer as 1 000 bottels. & ldquo Daar is so baie vervalsings op die mark dat dit nou net mal is, en Dron sug. Sekere bottels behandel hy dadelik met skeptisisme, soos 'n 50-jarige Yamazaki, wat onlangs met meer as 200 000 euro rekords geslaan het omdat dit die duurste Japannese whisky is wat ooit verkoop is. & ldquoEk kan 10 leë bottels op die mark in Duitsland koop wat hervul kan word, & rdquo Dron sê.
Dron het onlangs geskryf Versameling van Scotch Whiskey: 'n geïllustreerde ensiklopedie, wat verskeie bladsye bevat oor tegnieke vir die opspoor van valses en mdashgoings, behalwe standaardtegnieke om kurk of etikette te ondersoek na meer esoteriese tegnieke soos glaskodes en belastingstrokenommers wat 'n bottel meer presies kan dateer. U kan al hierdie inligting kruisverwys om u te help om die waarheid te vind, en hy sê. Hy gee egter toe dat baie versamelaars liewer nie wil weet of hul bottels eg is nie, uit vrees dat hul beleggings oornag verdwyn. & ldquo Daar is 'n groot taboe in die whiskybedryf en niemand wil die probleem in die gesig staar nie. & rdquo
Ook Herz het 'n gebrek aan belangstelling in die verifikasie van bottels. Die LA Whisk (e) y Society bied 'n diens aan om bottels te verifieer, maar versamelaars staan ​​nie noodwendig in 'n ry om daaruit voordeel te trek nie. & ldquo Mense wat vermoed dat hulle met vervalsing beland het, wil hulle nie weet nie, & sê Herz. & ldquo Hulle wil dit aan die volgende ou verkoop voordat hulle dit agterkom. & rdquo
Koolstofdatering bepaal of 'n whisky eg is. Foto: Gordon Cook
Scotland Yard ontmoet wetenskaplike vaardigheid
Vir diegene wat wil weet of 'n bottel eg is, is daar verbasend akkurate wetenskaplike metodes om dit te bepaal. Die eenvoudigste vlak is koolstofdatering, wat die hoeveelheid van 'n radioaktiewe isotoop van koolstof, C-14, in die vloeistof meet. Aangesien radiokoolstof in die middel van die vyftigerjare met kerntoetse gepaard gegaan het, is dit veral goed om whiskies na die tyd te dateer. Dit sal die hoeveelheid in die atmosfeer weerspieël die jaar toe die gars verbou is, en Gordon Cook, 'n professor in omgewingsgeochemie aan die Scottish Universities Environmental Research Center in Glasgow. U het 'n styging en 'n afwaartse helling na die bompiek, en hy voeg by, maar gewoonlik kan hy uit watter leidrade aan watter kant 'n bottel staan, sê.
Voor 1955 is die metode nie so betroubaar nie, maar Cook werk aan 'n ander manier om die ander, ouer whiskys te dateer. Hy het al werk gedoen vir Whisky.Auction sowel as vir 'n paar van die groter distilleerders, en beraam dat hy whiskys 40 of 50 keer gedateer het. Die proses is relatief goedkoop teen ongeveer $ 400 en 'n winskopie vir 'n bottel van $ 10 000.
Die probleem met enige wetenskaplike tegniek is dat dit die bottel moet oopmaak, wat die waarde daarvan vir versamelaars kan vernietig. Maar Simpson merk op dat daar minder indringende maniere is om vloeistof uit die bottel te haal, soos om 'n inwendige naald deur die foelie en die kurk te gebruik. Hy argumenteer in elk geval dat 'n bottel meer werd moet wees as dit bewys kan word. & ldquo As daar 'n Macallan uit die 1800's is, kan dit 100,000 pond werd wees, sê Simpson. Om dit te bewys, is vloeistof uit die 1870's baie meer waardevol as om 'n klein, klein fraksie van die vloeistof daaruit te haal. & rdquo
Benewens die datering van die jaar, het chemici met ander tegnieke geëksperimenteer om vas te stel watter soort drank in 'n bottel is, en selfs watter merk dit is. By die Washington State University gebruik assistent-professor Tom Collins 'n tegniek genaamd hoëdruk vloeistofchromatografie om die verskillende verbindings in die vloeistof te skei en dit dan met 'n massaspektrometer te ontleed. In die besonder kan die tegniek gebruik word om fenole te identifiseer, verbindings wat uit die vat kom waarin 'n whisky gedistilleer word. & Ldquo Ons kan in wese 'n profiel of vingerafdruk ontwikkel om iets te vertel oor waar dit vandaan kom en dit [pas] by profiele wat is voorheen versamel, en rdquo sê hy.
By die Universiteit van Heidelberg in Duitsland, het professor Uwe Bunz geskep wat hy noem & ldquooptoelektroniese tonge, en gebruik 'n verskeidenheid verskillende fluorescerende polimeer-gebaseerde kleurstowwe wat onder 'n swart lig gloei en verskillende fluorescerende patrone produseer, afhangende van die chemiese komponente van die vloeistof, om 'n spesifieke whisky of versnit te identifiseer. & ldquo Ons sein word meestal gegenereer deur die gekleurde verbindings wat uniek is vir elke whisky, en hy sê. In die toetse wat hy met whiskeys in die winkel gedoen het, kon die tegniek monsters akkuraat met kontroles ooreenstem. Nóg Collins nóg Bunz het direk met versamelaars gewerk, alhoewel Collins met 'n paar distilleerderye begin werk het om 'n profielbiblioteek van hul whiskys te skep, en albei professore hoop om uiteindelik hul tegnologie te kommersialiseer om vir die entoesias beskikbaar te wees.
Totdat onfeilbare metodes ontwikkel kan word om vas te stel of 'n whisky definitief 'n nep is, raai versamelaars 'n gesonde mate van versigtigheid aan, maar moenie dit oordoen nie. Doen u navorsing, maar moenie 'n Scooby of 'n Shaggy wees nie, en rdquo sê Herz. & ldquoHulle loop altyd rond en sien oral spoke, soos & lsquoZoinks! Dit is 'n vervalsing! & Rsquo & rdquo Selfs as u op die sekondêre mark koop, is daar 'n groot waarskynlikheid dat 'n bottel werklik sal wees, hoewel dit altyd die moeite werd is om op te let vir diegene wat te goed lyk om waar te wees. &ldquoIf it&rsquos a Pappy Van Winkle and someone wants to sell it to you for half its value in a parking lot,&rdquo he says, that should ring the alarm bells that you&rsquore being offered a not-so-clever forgery.
Sometimes bad things happen to good barrels. Whether it's a leak, a few bad wood staves that taint the product, or unseasonably hot summers that increase evaporation, some portion of the stock will age slower than the rest, and taste worse because of it. Dit gebeur. The problem for the Van Winkle bourbons is it happened with more barrels this year. Comstock says there's no one reason to explain the losses. He pointed to "high standards of quality," which probably means that the number of usable barrels was much lower.