Behandeling van ringwurm by perde - diere Lees Meer
Hoof diere Behandeling van ringwurm by perde
Behandeling van ringwurm by perde
Ondanks alopecia en afskaling van die letsels, sal lewende velselle nie deur die swam geraak word nie
Geskryf en geverifieer deur die bioloog Duif van wonderwerke op 28 Januarie 2020.
Laaste opdatering: 28 Januarie 2020
Ringwurm by perde is een van die mees algemene en aansteeklike velsiektes wat selfs mense kan beïnvloed. Daarom is die sleutel tot die vermindering van die impak van die infeksie belangrik om die fases daarvan te ken, 'n vroeë diagnose te maak en die oordrag te voorkom.
Ringwurm by perde, ook perde dermatofytose genoem, is 'n infeksie van swam oorsprong wat die oppervlakkige weefsels van die vel en hare beïnvloed. Die belangrikste swamme wat verantwoordelik is vir die toestand is Trichophyton equinum en Trichophyton mentagrophytes.
Die besmetting van die dier word veroorsaak deur direkte blootstelling aan die swam, algemeen in die grond. Direkte kontak met siek mense of diere of besmette voorwerpe, veral toilette, is ook belangrike bronne van infeksie.
Diagnose en fases van die siekte
Ringwurm by perde verskyn gewoonlik op die dooie selle van die vel en kopvel om 'n soort te vorm sirkelvormige kolle wat geneig is tot alopecia en afskilfering. Die gebiede met die grootste wrywing met die leisels of die saal is die vatbaarste vir besmetting; kan na ander dele van die liggaam versprei.
By die eerste simptome van skurfte, skil of jeuk, moet eienaars na die betrokke veearts gaan. A vroeë diagnose deur monsterneming van pluisies naby die letsel dit sal die liggaam se verspreiding van die swam voorkom, benewens die risiko van besmetting.
Bevestiging deur positiewe swamkultuur is die betroubaarste metode, ondanks die feit dat gespesialiseerde laboratoriumtoerusting en 'n groeiperiode van tot 10 dae nodig is. Daarom op 'n alternatiewe of aanvullende manier 'n Mikroskopiese diagnose van hare of skraap word gewoonlik gebruik kutaan om die proses te vaartbelyn. Beide tegnieke kom ook gereeld voor om ringwurm by ander soogdiere, insluitend mense, te bevestig.
Namate die infeksie ontwikkel, benewens jeuk en haarverlies, simptome van rooiheid en swelling kan voorkom. Tog sal die vordering van die letsels onverwant bly, behalwe in gevalle van maksimum erns, met die lewende selle van die vel en sal dit geneig wees om spontaan af te neem.
Ongeag die belangrikheid van 'n vroeë diagnose, in goeie higiëne, isolasie van die dier en ontsmetting van die fasiliteite, word ringwurm gewoonlik vanself oorgedra. Die gebruik van veeartsenykundige sjampoe of lotions kan die herstel versnel, alhoewel die doeltreffendheid daarvan wissel tussen sommige perde en ander.
Gewoonlik, die meeste aangetaste diere reageer positief op enilkonasoolwas, selfs dragtige merries. Teeboomolie, as 'n natuurlike alternatief, kan ook dien as 'n minder aggressiewe antifungale middel. In beide gevalle moet die dosis en frekwensie van toediening met die perdespesialis geraadpleeg word.
Op 'n aanvullende manier, die deeglike skoonmaak van oppervlaktes en voorwerpe wat moontlik met die dier in aanraking was. Hierdie stap is noodsaaklik om die siekte en die risiko van besmetting te bekamp, ​​aangesien dit die aansteeklike fokus sal uitskakel.
Beide by die skoonmaak van die fasiliteite en by die toepassing van die aktuele behandeling, personeel moet voldoende beskerm word om die verspreiding van die swam te voorkom. Die gebruik van pakke en weggooimateriaal, tesame met die korrekte wegdoening daarvan, is ook belangrike aspekte wat beoordeel moet word.
Die ontwerp van 'n intervensieprotokol wat die isolasie van die aangetaste dier en die veiligheid van ander diere en mense waarborg, sal help om die toestand te herstel. Alhoewel ringwurm by perde 'n relatief hoë voorkoms het, hoef die simptome daarvan nie ingewikkeld te wees deur noukeurige en aanhoudende optrede nie.