Oor dienslewering. En die gebrek daaraan
‘n PAAR maande gelede het die ondenkbare gebeur. Hier, in misdaadvrye (!) Engeland, het ‘n skarminkel by my kar ingebreek. Ek bÃªre gelukkig nie my Rolex-horlosies, diamantoorbelle en Mont Blanc-penne in my paneelkissie nie en my totale verliese het neergekom op £1.70 se parkeergeld en ‘n stukkende satnav-stelsel. Vir versekeringsdoeleindes moes diÃ© misdaad egter by die polisie aangemeld word en ek het terstond die toepaslike 0800-nommer geskakel.
Die vrouestem aan die ander kant van die lyn was meer as net ‘n tikkie besorg. â€œVergeet van die skade aan die kar” het sy gesÃª, â€œis jÃ½ oraait?”. â€œDie Metropolitaanse Polisiemag bied gratis traumaberadingsessies vir misdaadslagoffers aan, kan ek jou inboek vir sÃ³ ‘n sessie?”, wou sy verder weet. Ek het haar verseker dat ek, as ‘n Suid-Afrikaner wat daagliks die Nuus24-webblad verslind, oor ‘n hoÃ«r traumadrempel beskik as waaraan sy gewoond was en ek het haar aanbod vriendelik van die hand gewys. Dit het nie geklink of sy my glo nie en het as ‘n afskeidswoord my gemaan om tÃ³g maar ‘n glas suikerwater te drink.
Op ‘n ander keer het ek onverwags gas geruik. Ek was nie uitermate bekommerd nie, maar het in elk geval op die Nasionale Gasnooddiens se knoppie gedruk. HiÃ©rdie keer was die telefoonoperateur op die rand van histerie. Met militÃªre presisie is ‘n rits veiligheidsinstruksies afgerammel en is ek verseker dat ‘n ingenieur binne ‘n halfuur by my sou wees. Skaars twintig minute later was die gasman in my kombuis doenig. Tydens die sowat twee ure wat sy besoek geduur het, het hy nie net die gaslekplek opgespoor Ã©n herstel nie, maar ook sommer my hele gasstelsel vernuwe deur die stokou boute en moere en pypies en draadjies te vervang. Met sy vertrek het ek my beursie uitgehaal, maar hy het vol genoegdoening gegiggel en met ‘n waai van die hand beduie dat ‘n betaling oorbodig sou wees.
Drie weke gelede verneem ek dat die munisipale rekening vir my eiendompie in Pretoria agterstallig is. Dis ‘n lang storie, maar die kruks van die saak is dis nie my skuld nie. Ek is egter meer as bereid om die keiser te gee wat hom toekom…as die keiser dit net in ontvangs wil neem.
Vir die eerste week het ek elke dag die nommer van die Tshwane Munisipaliteit geskakel, maar ten spyte van wat die koerante sÃª, blyk niemand daar te veel gepla te wees oor die invordering van agterstallige skuld nie. Mens word deurgeskakel na die ‘regte departement’, om dan vir ‘n leeftyd te moet aanhou voordat die lyn bloot doodgaan, of iemand antwoord en sÃª dat jy deurgeskakel is na die ‘verkeerde departement’. En dan begin die bose siklus van voor af. Te wyte aan my hemelhoÃ« telefoonrekening, stuur ek nou maar elke dag ‘n e-pos getiteld â€œEk wil my agterstallige skuld betaal” na die munisipaliteit se kliÃ«ntediensadres, maar na 12 probeerslae is die persoon aan dÃ¡Ã¡i kant van die internet steeds grafstil.
Dalk kan die Tshwane Munisipaliteit kom kers opsteek (pun intended) by die Britse Nasionale Gasnooddiens en ‘n erns begin maak met die mense wie hulle salarisse betaal. Wie weet, dalk kan die oorspoel van ‘n Arabiese Lente na ‘n Suid-Afrikaanse Winter nog dalk net voorkom word.