Dit is 'n 'kultuur van moord' | Netwerk24
Dit is 'n 'kultuur van moord'
Deur Elita Van Staden 17 Oktober 2020 00:01
My oupa is in 2010 op 'n plaas vermoor. Ek was tien jaar oud en dit breek my hart om te sê dis al wat ek van my oupa kan onthou. Hy was 'n boer en hy is vermoor.
Die moordenaars het by die kombuis ingekom. Daar is nie eens 'n beursie gevat of aan een van die vier motors se sleutels geraak nie. Toe hulle nie kry waarvoor hulle gekom het nie, het hulle in die sitkamer ingesluimer.
Hulle het nie geraak aan die TV of die skilderye teen die muur nie en is weer uit by die deur.
Hulle het om die huis geloop en 'n oop venster gekry – die hoofslaapkamer. 'n Gewapende hand is stadig, maar nie versigtig nie, deur die venster gesteek. Blindelings is die sneller getrek, langs my ouma se kop verby en deur my oupa se lugpyp. Sy laaste woorde sukkelend aan my ouma: "Ek het dit verwag."
My ouma bly steeds in dieselfde huis. In dieselfde kamer. Want hoewel ons seer het, huil en skree, sal die vyand­ ons nie oorwin nie.
My oupa het vroeg die volgende oggend in sy eie bloed verdrink.
Boere word vermoor. Ge- brand. Verdrink. Vergruis. Gelos vir die dood.
Al meer as tien jaar in die land van melk en heuning.
'n Boer staan in die son om die kos op jou tafel te voorsien, die sogenaamde melk en heuning. Soos die son sak, gaan die boer dan terug huis toe, na sy gesin. Elke dag moet ons boere opstaan, veg en ba­klei. Dit is nie 'n rassekwessie nie. Dit is nie fopnuus nie. Dit is nie toevallig nie. Dit is 'n kultuur van moord.