Skriflesing: 2 Konings 13:14 - 25.
Teks: 2 Konings 13: 21
... en toe die man met die gebeente van Elisa in aanraking kom, het hy lewendig geword en opgestaan op sy voete.
Ons gaan ons toekoms in met die volle vertroue en vaste wete dat daar geen grense is wat die mag van God beperk nie. Nie eers die grense van 'n graf of van die dood nie.
Hierdie kort gebeurtenis in die Bybel laat twee aspekte wat ons lewens ook raak, baie skerp na vore kom.
Die een gaan oor die genade van God oor ons
en die ander een oor die getuienis wat van elkeen van ons se lewe af uitgaan.
Kom ons gaan kyk daarna uit die hoek wat die Bybel van die stukkie geskiedenis rondom die opwekking van die onbekende dooie man vertel.
1. Die getuienis uit Elisa se graf.
2. Die getuienis uit ons lewens.
Kort en saaklik word vertel dat Elisa dood is. Volgens Skrifverklaarders was Elisa op sy jongste 85 jaar oud toe hy gesterf het.
Die omstandighede waaronder die Israeliete gelewe het in die tyd toe Elisa dood is, was maar sleg.
In die klompie jare kort voor Joahas se dood, en ook nog vir 'n paar jaar daarna, was die ryk van Israel baie verswak.
Dit het tot gevolg gehad dat die Ammoniete en die Moabiete strooptogte op die Israeliete uitgevoer het.
Op 'n dag was die Israeliete besig om iemand te begrawe toe daar juis so 'n roofbende opdaag.
Die begrafnisgangers was baie in die noute, want as gevolg van die dreigende gevaar moes hulle vlug.
Hulle was baie bekommerd oor die dooie, want as hulle moes vlug, was daar nie geleentheid om hom in sy eie graf te kry nie, en dan sou hy onbegrawe moes bly.
Om in daardie tyd nie begrawe te wees nie, was totaal ondenkbaar.
Blykbaar was die graf van Elisa nader aan hulle as wat die graf was waarin hulle die dooie wat hulle gedra het, wou gaan begrawe.
Toe het hulle vinnig die klip van Elisa se graf af weggerol en die dooie man in die graf ingestoot en gevlug.
Die Here laat toe 'n wonderwerk gebeur. Die oomblik toe die dooie man aan die bene van Elisa raak, het hy lewendig geword. Die Bybel sê dat hy op sy voete gaan staan het.
Wat is die betekenis van hierdie gebeurtenis? Om dit te kan verklaar, is dit goed om te kyk na sowel Elia as Elisa se einde.
Elia het nie gesterf nie ? hy is deur die Here met 'n wa van vuur en perde van vuur opgeneem in die hemel.
Elisa is wel dood en begrawe, maar in sy graf het daar hierdie wonderwerk gebeur van die dooie man wat lewendig geword het toe sy liggaam aan die bene van Elisa geraak het.
Met hierdie twee gebeurtenisse openbaar die Here dat vir sy getroue knegte die dood oorwin is.
Die laaste woord wat gesê word oor die wat die Here opreg dien, is nie 'n woord van dood nie, maar 'n woord van lewe. En altwee kere sien ons Jesus Christus op die agtergrond.
Elia hoef nie te sterf nie, want daar is Iemand anders wat vir hom deur die dood gegaan het.
U moet nou ook nie dink dat Elia die enigste gelowige is wat deur so 'n groot genadedaad getref is nie, want Elia is nie die enigste een wat langs die dood verbygegaan het nie. Nog so 'n persoon is Henog. Hebreërs 11: 5 sê van Henog die volgende: Deur die geloof is Henog weggeneem om die dood nie te sien nie; en hy is nie gevind nie, omdat God hom weggeneem het; want voor sy wegneming het hy getuienis ontvang dat hy God behaag het.
Ons almal sal sekerlik toegee dat die ding wat Henog en Elia oorgekom het, uitstaande en besonders was. Tog is die gebeurtenis wat in Elisa se graf gebeur het, nie mider uitsonderlik nie.
Elisa sterf en word begrawe. Maar as ons Johannes 11: 25 in gedagte hou, dan word dit duidelik dat Elisa se graf 'n profesie was van lewe en opstanding.
In Johannes 11 word die opwekking van Lasarus verhaal. In vers 25 sê Jesus vir vir Marta: Ek is die opstanding en die lewe. Wie in My glo, sal lewe al het hy ook gesterwe.
Hiermee saam moet ons die uitsprake van Jesus in Matteus 22: 32 en Markus 12: 27 onthou waar Jesus sê: God is nie 'n God van dooies nie, maar van lewendes.
Dieselfde geld van Lukas 20: 38 waar Jesus ook sê dat God nie 'n God van dooies is nie, maar van lewendes, omdat almal vir Hom leef.
Daarmee openbaar die Here hierdie belangrike saak dat elkeen van ons in ware geloof en vertroue kan lewe. Die Here sal ons seën, al kan dinge sons in ons lewens baie skeef en moeilik word. As die Here sy gelowiges wil seën, is daar niks wat sy seën oor ons gaan beperk of afgrens nie ? nie eers die dood nie.
Ons almagtige en ewige God maak sy almag oor tyd en ewigheid op baie maniere bekend.
Met die opstanding van hierdie dooie wat in Elisa se graf ingegooi word, openbaar die Here in die Ou Testament al dat die dood nie onbeperk heers nie ? selfs nie eers in grafte nie!
Later, in die Nuwe Testament, het die Here hierdie saak werklik en waar gemaak in die oorwinning van ons Here Jesus oor die dood.
Paulus skryf daarvan in 2 Timoteus 1: 10 waar hy leer dat Jesus Christus die dood tot niet gemaak het, en die lewe en die onverderflikheid aan die lig gebring het.
Die insident in 2 Konings 13: 21 was op daardie tydstip toe dit gebeur het, profeties daarvan dat die Here Jesus die grense van die dood in elke opsig tot niet sou maak.
Al hierdie dinge het nie sonder gevolge vir ons eie lewens en getuienis gebeur nie. Besef ons nog werklik die onbegrensde almag van God? Vra elkeen vir uself die vraag of daar van u af 'n getuienis vir die Here uitgaan wat spore van lewe nalaat ? soos wat die geval was met Elia en Elisa.
Ons wat elke dag so gerieflik deur die lewe gaan, ken uns die onbeperkte almag van die Here?
Ons moet werklik en opreg weet dat Hy vir ons ook die grense van die graf en die dood weggebreek het toe Hy daardie Sondagoggend uit die graf van Josef van Arimatea opgestaan het. Die feit is Hy het.
Waarom is dit belangrik dat ons getuienis spore van lewe nalaat?
Daar is 'n probleem, want as ons om ons rondkyk, is daar so baie dinge wat verkeerd is.
Daar word in ons tyd nie net spore nie, maar inderdaad 'n pad van die dood aangelê.
Die pad van gelowiges wat die getuienis van gehoorsaamheid en aanbidding aan die hoogste God bely en uitlewe, raak yler by die dag.
En om ons groei daar 'n nalatenskap van mense wat bitter min respek het vir die God wat die grense van die dood stukkend gebreek het.
En die dinge word gedoen deur mense wat beweer dat hulle glo.
As ons kyk na al die skade wat in die skepping aangerig word, en hoe ons aarde in baie opsigte meer agteruit gaan as vooruit gaan, moet ons daaroor besin of dit is hoe 'n erfenis lyk wat deur gelowiges wat die onbeperktheid van God se genade ken en bely, aan die geslagte wat hulle opvolg, nagelaat word?
Iewers is daar 'n fout. Die verlossing wat ons in Jesus Christus ons Here het, word nie meer deur almal van ons beleef en uitgeleef nie. Daarom is daar soveel afval en verval in die geloof.
Ons moet almal saam weer nuut kyk na gebeure soos hierdie een, waar 'n dooie man opgewek is toe hy net aan 'n profeet se bene geraak het.
Dit moet ons beweeg tot ware geloof in die Here en daarmee saam eerlike bekering.
As ons waarlik glo, en daagliks tot bekering kom, sal ons sonder vrees ons lewensideale kan gaan vervul, en lewe in die vrede wat die beskerming van God se almag aan ons gee.
In die jare wat kom, sal u wat vandag jonk is, die kerk van die Here verder moet neem.
U sal deur die Here geroep word om die dienste in die kerk te beklee en om op elke gebied ons toekomstige leiers in ons land te wees.
As u u verhouding met die Here gaan verwaarloos, sal u nageslag hulle nie meer binne die kring van gelowiges bevind nie, en dan sal u hulle ook nie in die hiernamaals in die koninkryk van God by u hê nie.
In hierdie gebeurtenis van die dooie man wat lewendig geword het, het ons iets daarvan:
Die Moabiete en die Ammoniete wat in daardie tyd die Israeliete met strooptogte besteel het, se voorouers was gelowiges.
Hulle is nasate van Lot, Abraham se nefie. Tera, Lot se oupa was gelowig ? hy is mos die tiende aartsvader van die sondvloed af.
Sien Josua 24:2: Toe sê Josua aan die hele volk: So sê die HERE, die God van Israel: Oorkant die Eufraat het julle vaders van oudsher gewoon - Tera, die vader van Abraham en die vader van Nahor, en hulle het ander gode gedien. (Josua 24:2 AFR1953). Alhoewel hierdie voorvaders gelowiges was, was hulle lewens dus alles behalwe onberispelik - daarom kry ons hierdie geweldige terugval by hulle nasate. Dit gebeur nie sommer net so nie - hulle volg die negatiewe voorbeeld van hulle voorsate!
Maar Lot se geloof het nie meer die standaard gehad van sy oupa s'n nie. Nadat Lot van Sodom af weggevlug het, is hy deurt sy dogters dronk gemaak en het hy by elkeen van hulle 'n kind gehad.
Uit daardie twee kinders is die heidenvolke gebore vir wie die Israeliete moes vlug toe hulle hierdie man gaan begrawe het.
Ons geloofsverantwoordelikheid gaan in hierdie opsig bepaal of die mense wat na ons gaan lewe, in die ware geloof en belydenis van die almagtige God gaan volhard.
Ons moet almal weer nuut besef dat die Here almagtig is. Daar is niks wat sy raad of sy wil keer nie.
Ons gehoorsaamheid aan Hom en ons aanbidding voor sy troon, moet hiervan getuig.
Die Here Jesus het ons, met die versoening wat Hy aan die kruisvolbring het, meer as oorwinnaars oor die dood en oor die sonde gemaak.
In sy krag is daar geen bande wat ons kan bind nie: nie eers die dood nie ? hoeveel minder dan al die ander lastighede wat in ons lewens opduik.
Kom ons bely die Here as die Enigste en as die Almagtige. En kom ons leef so getrou aan hierdie belydenis dat ons ook soos die profete voor ons, aan die wêreld verkondig dat ons God lewe gee aan almal wat in Hom glo.
Slotpsalm 146: 1, 8.