God se Plan vir herstel is gegrond op sy liefde vir die w&ecirc;reld. PB1.7 Home - Slider
God se Plan vir herstel is gegrond op sy liefde vir die wêreld. PB1.7
Posted by thePLAN diePLAN on February 19, 2017 at 8:45 AM
•	1.7 God se Plan vir herstel is gegrond op sy liefde vir die wêreld.
MATERIAAL UIT - ONS IS DIE PLAN HANDBOEK
•	Deel 3.9 Missio Dei – bl. 37-39
•	Deel 3.12 Die Nuwe Testament – bl. 50-55
Rom. 3:21 – 26 en 5:1 - 11
Paulus skryf die brief aan die Christengelowiges in Rome waar hy self op daardie stadium nog nie was nie. Sy plan was om voorbrand te maak vir beoogde sendingwerk wat hy in Spanje wil gaan doen. Met die oog hierop gee hy aan die lesers ’n samevatting van die kernwaarhede van die evangelie soos hy dit verstaan om daarmee aan te dui waarom dit vir hom alles gaan. Alhoewel daar toe nog geen apostels in Rome was nie, was daar reeds ’n redelike aantal gelowiges, waarvan die meeste heel waarskynlik Jode was. Daar was nog nie ’n gemeente nie en die gelowiges het moontlik in verskillende huise dwarsdeur die stad byeengekom. Hulle word nou deur Paulus ingelei in verskillende fasette van die evangelie. Die leerstellige gedeelte (1-11) bevat die wesenlike waarhede waarop die evangelie gegrond is. Saam daarmee is daar die meer eties-praktiese gedeelte waarin hy die praktyk van die lewe van die gelowige bespreek (12-16).
Afgesien van ’n bekendstelling van homself, begin hy sy skrywe om die sondeval en die daaropvolgende straf te bespreek. God se oordeel oor die mens as gevolg van sy sonde is verdoemend groot. In 1:18-32 gee die apostel ’n aangrypende beskrywing van die verskriklike sondetoestand waarin die mens hom bevind het en waarop God se oordeel rus. Paulus ontvou dan God se wonderlike herstelplan waarmee Hy die mens weer daar wil kry waar Hy hom oorspronklik voor die sondeval gehad het. Dit is veral vanaf 3:9 tot 3:31 dat hy by die belangrike punt kom naamlik dat geen mens regverdig is nie en dat almal gesondig het en “ver van God af” is (“… dit ontbreek hulle aan die heerlikheid van God” – OAV). Maar daar is ’n oplossing (verlossing) – God het ’n herstelplan, Hy kon nie toesien dat die kroon van sy skepping verlore gaan nie. Nee, “... hulle word, sonder dat hulle dit verdien, op grond van sy genade vrygespreek vanweë die verlossing deur Jesus Christus.” Dit geld vir diegene wat glo dat God Hom as offer gegee het om deur sy bloed versoening te bewerk. Hierdeur het God aan die mens vryspraak en regverdigmaking sonder verdienste geskenk.
Oor die wonder en vryspraak brei die apostel op ’n baie besondere en treffende manier in 5:1-11 uit. Hy beskryf eintlik die resultaat van God se herstelplan. Sy aanslag is didakties van aard – hy maak definitiewe stellings van feite:
5:1 – God het ons nou vrygespreek omdat ons in Jesus Christus glo. Die saak is afgehandel (soos dit in die Grieks ook aangedui word). So is dit ook met die “vrede tussen ons en God deur ons Here...” Die vrede is daar. Dit dui ’n juridiese posisie aan. Die woord vir vrede dui in die oorspronklike daarop: om bymekaar te bring dit wat geskei is.
5:2 – Hier word weer ’n feit gestel: ons het deur die geloof ’n permanente vrye toegang verkry tot die genade. Daarin staan ons vas en verheug ons ons in die hoop op die heerlikheid wat vir ons bestem is. Dit is alles vasgemaak, dis seker, ons kan daarop reken. Wat kan so ’n boodskap nie alles beteken vir mense wat ontwortel is en in onsekerheid lewe nie!
5:3-5 – Om deur God vrygespreek te wees van die straf op die sonde en met God in ’n verhouding van vrede te staan, vrywaar die gelowige nie van die swaarkry (verdrukking soos wat die christene in daardie tyd dit ervaar het) nie. Vir die apostel gaan dit nie om die swaarkry as sodanig nie, maar omdat dit vir die gelowige voordeel inhou. Dit kweek volharding wat op sy beurt weer egtheid van geloof kweek en wat weer gevolg word deur hoop. En die hoop sal nie beskaam nie want God het sy liefde in ons harte uitgestort deur die Heilige Gees wat hy aan ons gegee het. Die wete van sy liefde vir en in ons bring sekerheid en rus.
5:6-8 – In :7 word die wonder van God se herstelplan verder beskryf. Die mens as sondaar wat onder die oordeel van God gestaan het, was magteloos gelaat – sonder hoop in die wêreld. Maar hier het God deur Christus ingegryp toe hy op die regte tyd (die kairosgeleentheid) gesterf het. Hier word eintlik gesê dat Hy plaasvervangend, in die mens se plek, gesterf het. Die wonder is dat Hy dit gedoen het vir mense wat goddeloos was.
Nadat die apostel dit gestel het, werk sy hele gedagtegang op tot die baie belangrike stelling wat by 3:21-26 aansluit: “Maar God bewys sy liefde vir ons juis hierin dat Christus vir ons gesterf het toe ons nog sondaars was” (5:8 ). God se herstelplan, gebore uit sy liefde (Joh. 3:16), bereik hier sy Godbepaalde doel. Joh. 3:16 het bewaarheid geword. Ook vir die goddeloses van vandag!
5:9-11 – Die vryspraak wat gegrond is op die versoeningsdood van Christus, gee die gelowige die versekering dat hy ook van die straf van God gered sal word. Paulus het dan goeie rede om die gedeelte af te sluit met sy stelling: “Ons verheug ons ook in God deur ons Here Jesus Christus deur wie ons nou die versoening ontvang het.”
Paulus se boodskap van God se verlossingshandeling teen die verskriklike agtergrond van die mens in sy sondige toestand en verval (1:18-32), gee die aanknopingspunt met die skokkende en vervalle toestand waarin die mensdom hom tans bevind. Dit is nie moeilik om die stukkende wêreld waarin ons vandag leef, te beskryf nie. Afgesien van natuurrampe, oorloë en terrorisme met die vernietiging van menslewens, verontagsaming van basiese menseregte, hongersnood, magsvergrype, ensomeer, is daar die morele en sedelike verval en die algemene ineenstorting van waardes – by name christelike waardes. Maar dit is nie al wat ons huidige wêreld beskryf nie. Die omstandighede waarin ons leef, het op die ou end ’n groot geloofsaak vir die mens in sy sondige toestand geword. Vrae oor God en sy betrokkenheid of afwesigheid by die mens en sy stryd om te bestaan, is algemeen. Vrae oor die Persoon van Jesus, oor die gesag van die Bybel as Woord van God, oor wetenskap en geloof en nog talle ander, wek twyfel in geloof. Mens sou kon praat van die opkoms van die ongeloof. Die wyse waarop hierdie probleme deur die kerk hanteer, of blykbaar nie die vermoë het om te hanteer nie, staan soms onder ’n vraagteken.
Die mens is ontwrig, ontredderd, in onsekerheid gehul, lewe in angs en vrees, dikwels uiterste wanhoop. So sou mens kon voortgaan. Op verskillende maniere sou die mens se dilemma beskryf kan word. Hierop hoef daar nie onnodig omvattend ingegaan te word nie. Eerder moet gevra word na wat die mens se diepste nood is en wat daar agter die eintlike oorsaak is. Hieroor is die Skrif nie onduidelik nie. Sonde lê aan die wortel van die mens se probleem. Wanneer die mens hom nie steur aan God en sy gebod nie, kan dinge nie anders as om skeef te loop en boonop nog die oordeel van God op hom te kry nie. Die gevolg is ’n stukkende wêreld wat lê en bloei in sy wonde. Maar hoe kan die mens ontkom? Hoe kan dinge verander dat dit tog aangenaam kan wees om in God se skepping te leef? Hoe kan daar herstel kom, heling vir ’n stukkende en siek wêreld – ’n wêreld wat vanweë sy sonde in totale verval onder die oordeel van die lewende God staan?
God se regverdige oordeel word in 2:1 - 11 beskryf en die mens sal nie vry kom deur eie pogings nie, ook nie deur, soos die Jode, die wet van Moses te onderhou nie. Almal het gesondig, nie maar net diegene na wie Paulus verwys nie, maar deur die eeue tot vandag, staan almal skuldig en onder God se oordeel. Maar hoe gaan die prediking daarin slaag om die hoorder te laat verstaan dat sonde die vernietigende oorsaak van die probleem in die samelewing en sy eie persoonlike lewe is? Natuurlik is dit net die Gees van God wat die oortuigingswerk kan doen, maar daarvoor het Hy die Woord van God nodig. Deur na verskillende situasies en gebeurlikhede soos geweld, bedrog, korrupsie, gebroke verhoudings, geweld teenoor vroue en kinders ensomeer, te verwys, moet die vraag gevra word: is sonde nie die oorsaak nie? Wat anders maak dat die mens soos wilde diere optree?
Sonder vrees vir enige teenspraak kan gestel word dat daar ’n diepe verlange, ’n smagting na uitkoms, na herstel tot ’n normale lewe ( wat alleen ‘normaal’ kan wees as dit volgens die wil van God ingekleur kan word) by die mens is. Vele pogings word probeer, maar is op die ou end tot mislukking gedoem. Die uitdaging vir die prediking is om God se herstelplan (heling vanweë die wonde wat die sonde en sy praktyke veroorsaak) soos in die brief aan die Romeine beskryf is, oor te vertaal na die situasie soos dit vandag beleef word. En om dan die gemeente, die gelowiges, te wys op hulle verantwoordelikheid om in die Naam van Jesus Christus ’n verskil in hulle lewensruimtes te maak.
TEMA:	God se plan vir herstel is gegrond op sy liefde vir die wêreld.
TEKS:	Rom.3:21-26; 5:1-11 (5:8 )
Aanbeveling: gee, vóór die Skriflesing, die agtergrond tot die aanloop tot Rom. 5:1-11. Sien eksegese hierbo. Moontlik kan 3:21-26 ook saam met 5:1-11 gelees word. Wat hier aangebied word, is slegs riglyne vir ‘n moontlike preek.
Stukkend, ontwrig, bekommerd, wanhopig, vreesbevange, hooploos of watter woord mens ook al mag kies om die toestand van die mens van vandag mee te beskryf, dwing mens om na die werklikhede van die dag te kyk. Wat kan gedoen word om die nood van die mens, hier in ons land en ook wêreldwyd te verlig? Kan die mens? Sommige wonder oor God. Waar is Hy? Waar is sy liefde? Kan Hy dan nie iets doen nie? Wat sê die Bybel – God se Woord?
4.2	Ontknoping en toepassing van die teks
4.2.1 Begrip vir die diepste oorsaak van al die probleme
Die wêreld waarin die gelowiges in Rome geleef het, het ook vir hulle probleme gebring. Vir die christene was dit nie alles so maklik en veilig nie. Om in ’n heidense samelewing met sy afgodsdiens en immoraliteit jou geloof uit te leef, was nie so eenvoudig nie en het met baie teenstand gepaard gegaan. Boonop was vervolgings (hulle “swaarkry” – 5:3) vanweë hulle geloof hulle voorland.
Omdat Paulus graag die jong kerk ’n grondige aanduiding wil gee van waarom dit in die evangelie gaan, wys hy hulle eers op die oorsaak van al die ongeregtigheid in die wêreld. Sonde lê aan die wortel van al die probleme en daarom is die straf van God daarop gerig. (Verwys na die eksegese hierbo vir die apostel se raak beskrywing van die wêreld waarin ons vandag woon).
Sonde se mag het egter nie net sekere mense getref nie, maar almal het gesondig en staan onder die oordeel van God. (Verwys na die treffende beskrywing in 3:10-12.) Hierby is ons nie uitgesluit nie.
Die mens is ’n sondaar in die diepte van sy wese, vol goddeloosheid en ongeregtigheid. Ook vandag. Wat hy aanpak, wat hy ontwikkel, sisteme, strukture, ideologieë, is met sonde bevlek. Hy vergryp hom aan die ander en die natuur. Op die oog af kan dinge goed lyk, maar binne die gebroke werklikheid is niks volmaak nie. As sondaar het die mens sy vermoë verloor om te onderskei, om God se wil te soek en daarvolgens te leef.
Dat ons sondaars is, moet maar weer gehoor word. Sonde is om jou “doel te mis” (woord in Grieks), opstand teen God, is wetteloosheid, anargie, bandeloosheid. Oral is die sonde aan die werk! Ja, selfs in die kerk verblind die sonde gelowiges vir die waarheid en in besonder vir die liefde – word hulle roeping en die rede vir hulle bestaan vervaag. Ons vergeet maklik dat ’n gemeente as kollektiewe eenheid met haar leierskap ook kan sondig. Die brief van Paulus aan die Korintiërs wys dit. Ook is dit die geval van sommige gemeentes in Openbaring. Ons is nié die getuies, die lig, die sout vir die wêreld wat ons moet wees nie. Interne probleme reflekteer baie negatief na buite en skend die beeld van die liggaam van Christus. Natuurlik is dit ook waar van die individuele lidmaat in sy of haar persoonlike lewe. Selfondersoek en bekering is maar altyd weer nodig.
Maar wat nou gemaak? Moet ons maar net daarvan kennis neem?
4.2.2 Begrip vir die oplossing.
Maar (die Goddelike maar) kom in spel. Duidelik word dit vir ons gestel: “Maar God bewys sy liefde vir ons juis hierin dat Christus vir ons gesterf het toe ons nog sondaars was.”
God het ’n plan vir sondaars – ’n verlossingsplan, ’n herstelplan, wat met versoening tussen Homself en die sondaarmens bewerk is. Hy kon nie toesien dat die kroon van sy skepping verlore en tot niet gaan nie. Sy oordeel en straf word afgewend en aan almal wat in Jesus Christus glo, word vryspraak gegee, word geregverdig – en dit alles sonder verdienste. Nie deur die wet te onderhou nie, maar alleen op grond van sy genade. Versoening het tussen God en mens, deur Jesus Christus se soendood aan die kruis, gekom.
En dit alles op grond van sy liefde vir die mens. Joh. 3:16 het waar geword! Die beeld van God wat met die sondeval geskend is, is in Christus herstel. Wie glo, ontvang nuwe lewe – die lewe van Christus word in hom ingeplant. Dit is totale herstel, ’n nuwe skepping. Mooi word dit deur die apostel in 2 Kor. 5:17 saamgevat: “Daarom, as iemand in Christus is, is hy ’n nuwe skepsel; die ou dinge het verbygegaan, kyk, dit het alles nuut geword. En dit alles is uit God…” (OAV). Mens kan maar net in verwondering voor God in dankbaarheid buig wanneer jy hierdie waarheid hoor. En dit geld ook vir jou en my!
Vanaf 5:1-11 stel die apostel feite. Dis waarhede wat so IS. In die Grieks word dit duidelik gestel dat dit so is en altyd so sal bly vir diegene wat met God versoen is deur die geloof in Jesus Christus. (In die prediking kan die kernwaarhede – die vryspraak, vrede, ens., ingewerk word as teken van die resultaat van God se herstelplan.)
Hierdie hele waarheid is die goeie nuus vir die mens van vandag - ’n boodskap van ware lewe. God se plan word aangebied vir ’n stukkende wêreld in nood. God se liefde en genade vir die mens het nog nie opgehou nie. Sy liefde stort Hy uit in diegene wat aan Hom behoort en hulleself stel “in diens van God as mense wat lewend gemaak is en … elke deel van ‘hulle’ liggame … as werktuig om te doen wat God wil” (Rom.6:13). God wil hê dat sy liefde deur ons moet werk na ’n liefdelose wêreld wat ’n honger het vir ware liefde. Daar sit krag in liefde. Liefde verander lewens. (Die prediker kan op hierdie faset meer toepaslik binne sy konteks praktiese en relevante toepassings maak.)
God het jou nodig om ’n verskil te maak in jou omgewing en verder waar God jou mag plaas. Sy plan is sy Woord en ‘n man/vrou. Hy kan nie sonder jou en ook nie sonder die gemeente as liggaam van Christus nie. Ons rede vir bestaan, in ons plekkie onder God se son, is om ’n skakel in die ketting van die koms van die Koninkryk van God te vorm.
God se herstelplan het geslaag! Hy het sy liefde vir ’n verlore mensdom bewys toe Christus aan die kruis gesterf het vir sondaars. ’n Nuwe lewe is geskenk aan elkeen wat in Hom glo. Nuwe moontlikhede vou oop vir die kerk en elke gelowige om ’n verskil te maak deur deel te wees van die voortsetting en uitwerking van God se plan in ’n wêreld in nood.
Gaan maak ’n verskil met God se liefde in jou hart, op jou lippe en in jou hand!
Bruce, F.F. 1963. The Epistle of Paul to the Romans. London: The Tyndale Press
J van Rensburg, Fika. 1993. Romeine. In Bybel in die Praktyk. CUM-Boeke.
Robertson, A.T. 1931. Word Pictures in the New Testament. Nashville, Tennessee: Broadman Press.
Wuest, Kenneth S. 1961. Romans in the New Testament. Grand Rapids, Michigan: WM. B. Eerdmans Publishing Co.