pxbrandstof, CC BY
'N Paar jaar gelede het ek die plesier gehad om na die baie invloedryke regsgeleerde Cass Sunstein in die vlees te praat. Cass het die topverkoperboek geskryf Nudge, saam met sy jarelange medewerker Richard Thaler.
Thaler het daarna die Nobelprys vir ekonomie en Cass het na die Withuis gegaan om 'n span aan te stuur wat die raad adviseer Obama-administrasie.
Dit was een van die eerste wat tot stand gekom het honderde of regering spanne regoor die wêreld met behulp van hul insigte in menslike gedrag om regerings te verbeter.
Cass praat in Canberra en ek het gevra of hy nie kan praat oor knoppies wat nie gewerk het nie. Sy aanvanklike antwoord het my verbaas - hy het gesê dat niemand by my opkom nie.
So, wat knou?
Om terug te keer, is dit belangrik om te verstaan ​​wat 'n knou is. Die konsep is gebaseer op die idee dat mense dikwels "irrasioneel" optree.
Op sigself is dit nie 'n besonder nuttige insig nie. Wat nuttig is, is die insig dat hulle irrasioneel optree op maniere wat ons kan voorspel.
Hier is een. Ons is lui, dus as ons saam met 'n oorvloed aanbiedings oor wat om te koop of aan te teken, hou ons dikwels by wat ons het, is die "nie nodig om daaraan te dink nie", selfs as daar beter aanbiedinge is die tafel.
En ons is geneig om die hede in die toekoms te waardeer - alhoewel ons weet dat ons nie gemorskos moet eet nie, gee ons korttermynbevrediging prioriteit bo langtermyngesondheid.
Hierdie insigte in gedragsreëlmatighede stel ons in staat om regeringsprogramme aan te pas om beter resultate te behaal.
In Brittanje sê byvoorbeeld 80% van die mense dat hulle bereid is om 'n orgaan te skenk wanneer hulle sterf, maar slegs 37% plaas hul name op die register.
Om hierdie gaping te oorbrug, is die regering verander die stelsel sodat die verstekopsie is om 'n skenker te wees.
Mense kan steeds opt-out as hulle wil - maar die eenvoudige skakelaar sal waarskynlik tot 700 lewens per jaar red.
Ons hou daarvan om soos diegene rondom ons op te tree, dus hier in Australië om die opkoms van dwelmweerstandige suikersuikers te help bestry, het die hoof mediese beampte aan die hoogste voorskrywers van antibiotika daarop te wys dat hulle nie in lyn was met hul eweknieë nie.
Dit het die voorskryfkoers van die hoogste voorskrywers in ses maande met 12% verlaag.
Waarom was Cass se antwoord dan verbasend?
Ek was verbaas, want stoot bevorder noukeurige proewe, bewyse en toetsing. Dit is dus moeilik om te glo dat elke voorstel sou werk.
In die wetenskap lewer eksperimente gereeld onverwagte resultate op.
Slegs die publisering van die resultate van suksesvolle proewe sal lei tot bultende kaste met mislukkings waaruit ons nooit sal leer nie.
Aangesien mislukking een van ons doeltreffendste onderwysers is, sal dit 'n baie groot kans wees.
En die vals positiewe wat gepubliseer sal word, tesame met enige ware positiewe, sal die oortuiging dat die ingryping werk, opblaas.
Elke eksperiment wat 'n element van ewekansigheid betref (in die geselekteerde proefpersone of toestande waarin dit uitgevoer is) sal soms 'n positiewe effek rapporteer wat nie daar was nie.
Hierdie "replikasie krisis"Word erken as 'n groot probleem in sielkunde en ekonomie, met baie voorheen resultate in twyfel gegooi.
Gelukkig verander dinge ten goede. Daar is 'n reeks inisiatiewe wat die publikasie van sowel positiewe as negatiewe resultate aanmoedig, tesame met 'n baie groter bewustheid van hierdie twyfelagtige navorsingspraktyke.
En hulle word omhels deur die Australiese regering se eie Behavioral Economics Team, BETA, met wie ek werk.
Om te voorkom dat slegs resultate gepubliseer word wat by 'n vertelling pas, registreer BETA sy ontledingsplan vooraf, wat beteken dat hy nie kan besluit om slegs die resultate te kies wat by 'n spesifieke verhaal pas as die verhoor eers gedoen is nie.
BETA het ook 'n eksterne adviespaneel van akademici (waarop ek sit) om onafhanklike advies te gee oor deursigtigheid, proefontwerp en ontleding.
Dit het 'n paar gehad baie suksesvolle proewe, maar ook sommige met verrassende resultate.
Toe dit vasgestel is of 'n feiteblad wat huishoudings in staat stel om elektrisiteitsplanne te vergelyk, hulle sal aanmoedig om oor te skakel na beter wat hulle ontdek (ten minste in die eksperiment wat uitgevoer is) dit het nie.
Toe dit vasgestel is om te ontdek of die verwydering van identifiserende inligting uit werksaansoeke in die staatsdiens die persentasie vroue en minderhede wat op die lys is vir onderhoude, sal verhoog (ten minste in die eksperiment wat uitgevoer is) dit het nie.
Hierdie bevindings gee ons net soveel nuttige inligting as die "suksesvolle" proewe. Dit kan die regering help om beter programme te ontwerp.
Daar is 'n gelukkige einde aan hierdie verhaal
Terug na die konferensie, het Cass na sy aanvanklike antwoord verder besin. Hy het wel enkele mislukkings onthou, en hy het oor die lesse geleer.
Sedertdien het hy selfs 'n artikel gepubliseer, Knuffels wat misluk Dit bied insigte net so goed soos dié van knoppies wat slaag.
Kyk gerus na BETA se lys, die goeie en die slegte.
Dit is belangrik om foute te aanvaar en meer as 'n paar te maak. Dit is die enigste manier om seker te wees dat ons regtig leer.
Jy is hier: Tuis > Persoonlike > Geluk en Sukses > Prestasie > Mense leer uit foute - Waarom steek ons ​​dan ons mislukkings weg?
Earlier this week an impressive cast of academics, policy experts and business leaders gathered in…
Ons belê geestelike inspanning in 'n taak in reaksie op wat ons kan verdien, en in reaksie op hoeveel ...
Daar is ook getoon dat die bevordering van balans tussen werk en privaat gesondheid sowel fisiese as sielkundige gesondheid verhoog ...
Nuwe navorsing dui daarop dat mense wat vinnig uit baie opsies kies, dit moontlik sal doen om te dink ...