Framboos remontant. Deel 5 - Nuut
Framboos remontant. Deel 5
Framboos remont: deel 1, deel 2, deel 3, deel 4, deel 5, deel 6
Stry teen siektes en plae van frambose
Soos ek reeds opgemerk het, is een van die belangrikste voordele van remontante frambose die verhoogde weerstand in vergelyking met variëteite gewone frambose teen ernstige siektes en plae.
Baie jare ondervinding in die verbouing van remontante frambose aan die Kokinsky-basis van die All-Russian Selection and Technological Institute of Horticulture and Nursery (VSTISP), wat op die basis van die Bryansk Agricultural Academy werk, het egter getoon dat, in sommige gevalle, remontant frambose moet ook beskerm word. Tuiniers moet bewus wees van hierdie 'spesiale gevalle' en moet dit nie toelaat as hulle remontante frambose op hul erwe verbou nie.
Uit ervaring is vasgestel dat dit onmoontlik is om gesamentlike verbouing van variëteite gewone frambose en remontante frambose op een terrein toe te laat, aangesien die eerste blomme van vroeë variëteite van remontante frambose beskadig kan word. frambooskewerswaarvan die larwes in groot getalle in die bessies van laat variëteite gewone frambose nesmaak. Daarom moet u poog om dit so ver as moontlik van die aanplantings van gewone frambose te plaas wanneer u aanplantings met restontantbessies aanbring.
As u dit nie doen nie, kan alle variëteite van vroeë blomme en vroeë rypwordende frambose behandel word voordat hulle met insekdodende biologiese preparate, die minste skadelik vir menslike gesondheid, soos Agrovertin en Fitosporin, blom.
Moenie oorblywende framboosplante oorvol voer met te hoë dosisse stikstofkunsmis waarin blare en jong lote sappig, baie sag en aantreklik vir insekplae groei nie - verskillende ruspes en plantluise.
Tuiniers moet daarop let dat die gebruik van fosfor- en kaliumkunsmis inteendeel die aantal plae verminder, aangesien sulke voeding die chemiese samestelling van plante verander, wat blare en stingels grof en onaantreklik vir plae vorm.
As daar egter ruspes en plantluise die oorblywende framboos aangeval het, moet die aanplantings behandel word met een van die bogenoemde biologiese preparate, maar altyd voordat die plante blom.
In warm en droë weer kan frambose wat oorgebly het, beskadig word spinmyt, en in 'n koue reënerige somer - framboosmyt... Hierdie plae is baie klein en moeilik om met die blote oog te sien. Albei besmet die blare van framboosplante.
Blare wat deur spinmyte aangetas word, het 'n dowwe kleur, krul, word bruin en droog uit. Terselfdertyd is 'n baie dun spinnerak aan die binnekant van die laken opvallend.
Blare beskadig deur 'n framboomyt word bedek met liggroen olierige kolle en word lelik.
Ten einde te voorkom dat chemikalieë die tuine in die agterplaas binnedring, word kruidenpreparate vir tuiniers aanbeveel - 'n aftreksel van knoffel of uieskille, wat goeie resultate lewer in die stryd teen bosluise. Om infusies vir 10 liter water voor te berei, neem 100 g ui-doppe of gekapte knoffel (deur 'n vleismeul), hou aan vir 1-3 dae, filter en voeg 30-50 g wasgoedseep by wat verdun is in warm water om beter nat te maak van die blare.
Teen plantluise, bosluise en ander blaarvretende en suigende plae word 'n praktiese skadelose voorbereiding van houtas gebruik. Om dit te doen, berei u 'n uittreksel (infusie) in 5 liter water voor en giet 'n blik houtas van 'n half liter in die water. Afsonderlik word 50 g huishoudelike (verkieslik groen) seep in 'n klein hoeveelheid warm water verdun. Albei oplossings word gemeng, nadat dit voorheen gefiltreer is, en 'n keroseenemulsie word by die mengsel gevoeg. Hierdie emulsie word soos volg voorberei: suiwer koue water word tot 'n helfte in 'n klein botteltjie (30-50 ml) gegooi en 1 teelepel of 1 dessertlepel petroleum word bygevoeg. Die bottel word styf toegemaak en vir 'n paar minute kragtig geskud, om te verseker dat daar geen kerosienfilm op die wateroppervlak is nie, en dat die water eweredig bewolk word. Alle oplossings word gemeng, tot 10 liter gebring en dadelik gebruik om die aangetaste plante te bespuit.
Tuiniers moet ook kennis dra van die biologiese metode van framboosplaagbestryding om dit in hul lande te kan gebruik. Die kern van hierdie metode lê in die gebruik van natuurlike vyande van skadelike insekte. Eksperimente het vasgestel dat slegs een plantluis met sewe kolle (lieveheersbeestjie) gedurende die somer tot 5000 plantluise vernietig. Nuttige insekte sluit ook kantvlieë, sweefvlieglarwes, rantappels, naaldekokers, ens. In om die insekte na die tuin te lok, moet dille, anys, koljander naby die framboosplantasie gesaai word, aangesien blomplante van hierdie groen gewasse gewillige insekte besoek. , voed op hul nektar ...
Wat betref swamsiektesdan word dit, soos reeds hierbo genoem, danksy die oorspronklike landboutegnologie vir die groei van remontante frambose met jaarlikse podzimny-maai van lote, baie minder beskadig deur verskillende swamsiektes of glad nie beskadig nie, mits alle landbou-reëls gevolg word. Dit is te wyte aan die feit dat spore - veroorsakende middels van siektes - meestal op plantreste hiberneer. Met die behoorlike versorging mag daar geen lugdeel en geen plantreste van verlede jaar op die oorblywende framboosplantasie bly nie. Dit beteken dat daar geen patogene meer moet wees nie. Maar in die geval dat daar langs die remontante framboos aanplantings van gewone of wildgroeiende frambose voorkom, kan besmetting voorkom met patogene van swaminfeksie en variëteite van remontante frambose.
In seldsame gevalle is swam siektes soos didimella (pers vlek), antraknose, septoria (witvlek) en vertikillêre verwelking opgemerk op framboosvariëteite. Daarom moet tuiniers bewus wees van die tekens van hierdie siektes om toepaslike maatreëls te tref as dit op hul erwe voorkom. Verder, op die aanlandings van gewone frambose.
Didymella, of pers kol, algemeen in alle streke van gewone frambozenverbouing in ons land en in die buiteland. Die siekte manifesteer in die tweede helfte van die somer op jong lote op die punt van aanhegting van die blaarsteel in die vorm van donker pers kolle, wat geleidelik bruinbruin word en die lote laat beland. Verder manifesteer die siekte op die blare in die vorm van groot bruin kolle met 'n wye geel rand.
In plante wat geraak word deur didimella, daar is massiewe uitdroging van lote, die dood van knoppe, 'n skerp afname in winterhardheid. Die spore van die swam word volwasse in Julie - Augustus en besmet nuwe plante, veral in nat weer.
Antraknose manifesteer vroeg in Junie op jaarlikse lote in die vorm van enkele grys-wit kolle met 'n wye pers rand. Later groei die kolle en neem die vorm aan van geswakte maagsere van 'n silwergrys kleur met pers rande, gekurk en gekraak in die middel. Op die blare sterf die weefsel af op die plek waar die vlek bruin word, op hierdie plekke verskyn gate.
Septoriase dit word duidelik nie op lote nie, maar op framboosblare gemanifesteer. Klein, afgeronde, ligbruin vlekke vorm eers daaraan. Dan word hulle bleek en word omring deur 'n dun bruin rand. Met verloop van tyd smelt die kolle met mekaar saam, op die plekke waar dit saamsmelt, word die weefsel bruin, stort dit in en val uit. Op die lote is die kolle skaars waarneembaar, vaag, maar teen Augustus begin die aangetaste weefsel op en af ​​kraak, die bas skil af. Die dood van knoppe wat deur septoria aangetas word, word dikwels waargeneem, veral in die middel van die lote. In reëntye word blare en dun takkies lekke, onderontwikkelde bessies verrot, en uiteindelik sterf die vrugtetakkies voortydig af.
Maatreëls om diamella, antraknose en septoria te bekamp, ​​is soortgelyk. Dit kom neer op die kweek van frambose in goed geventileerde, nie verdikte aanplantings nie, om versuiping van die grond en oormatige toediening van stikstofkunsmis te voorkom. En vir remontante frambose - die ontoelaatbaarheid van gesamentlike aanplantings met gewone frambose.
Vertikale verwelking, of verwelk, beïnvloed die vaatstelsel van frambose, wat die dood van lote veroorsaak. Die veroorsakende middel van die siekte woon in die grond, vandaar dring dit deur die wortels van plante deur wonde en meganiese skade in. As gevolg hiervan sterf die wortels gedeeltelik af, die toppe van die lote verdor en opdroog, blou donker strepe verskyn op die lote, die bas bars, die loot begin vervaag. Die siekte kom die meeste voor op swaar grond gedurende warm en droë somers. Plante wat deur verwelk geraak word, moet opgegrawe en verbrand word. Wanneer u nuwe aanplantings vestig, moet u slegs gesonde plantmateriaal van gespesialiseerde kwekerye gebruik. Ons moet ook probeer om nie die plekke waar aarbeie, aartappels, tamaties in die vorige jaar gegroei het nie, wat, soos frambose, geneig is om siektes te verwelk, te gebruik vir die plant van frambose saailinge.
Van bakteriese siektesframbose beskadig, is die algemeenste bakteriese maselkanker, of wortels wat kruip... Hierdie siekte manifesteer op die wortels, wortelkraag en risoom in die vorm van klonterige, eers ligte, dan bruin groeisels, soortgelyk aan nodules van verskillende groottes. Met 'n sterk nederlaag deur bakteriese wortelkanker, veral in droë weer, word plantgroei verswak, die blare word geel, die bessies word kleiner en verloor hul smaak.
Die meeste navorsers beskou wortelkanker nie as 'n gevaarlike siekte van frambose nie, maar in kwekerye kan dit aansienlike skade berokken, aangesien die betrokke saailinge verwerp word. In toestande met voldoende vog verdwyn die groeisels op die wortels na 'n ruk en ontwikkel die plante normaal.
Wortelkankerpatogene leef in grond, veral in neutrale en effens alkaliese gronde. Op swak suur gronde en onderhewig aan die bekendstelling van fisiologies suur minerale kunsmisstowwe (ureum, superfosfaat), word die beskadiging van wortelkanker aan plante aansienlik verminder.
As u nuwe framboosaanplantings aanbring, moet u die saailinge deeglik ondersoek en indien knobbeltjies op die wortels voorkom, dit uitsny en die wortels behandel met 'n 1% oplossing van kopersulfaat (100 g per 10 l water) vir 5 minute en spoel dit dan goed in water af. Die inploeg van groenbemesting, veral mosterd en raapsaad, in die grond verminder die mate van plantskade deur wortelkanker.
Ondanks die feit dat frambooswortelkanker nie as 'n gevaarlike siekte beskou word nie, is dit nodig dat tuiniers daarvan kennis dra en, indien dit manifesteer, voorkomende maatreëls tref om die verspreiding daarvan te voorkom.
In teenstelling met wortelkanker, is daar verskillende soorte frambose, insluitend remontant virussiektes.
Die oorsaaklike middels van virussiektes (virusse) is die kleinste proteïenverbindings wat slegs in lewende plantselle kan voortplant. Besmetting met virusse vind plaas wanneer die sap van 'n siek plant in die beskadigde weefsel van 'n gesonde plant kom. Virussiektes word hoofsaaklik deur plantluise, blaarspringers, plantmyte en aalwurms oorgedra. In sommige gevalle kan die stuifmeel van siek plante die besmetting veroorsaak. Besmetting met virusse deur gereedskap tydens die snoei van plante, wanneer die grond in framboosplantasies grawe en losgemaak word, is nie uitgesluit nie. Tydens vegetatiewe voortplanting van besmette plante sal alle nageslag ook besmet wees. 'N Plant wat met virusse besmet is, word nooit weer gesond nie.
Krullerigheid, aansteeklike chlorose, bosagtige dwergisme, mosaïek word beskou as die gevaarlikste en wydverspreide virussiektes van frambose. Daarbenewens word frambose beskadig deur die sogenaamde mycoplasma-oorgroei, wat soortgelyk is aan virusse.
Nuuskierigheid. Die oorsaaklike middel van hierdie siekte - die framboosringvlekvirus word deur plantluise en aalwurms van plant tot plant oorgedra. Die siekte manifesteer op lote, blare, bloeiwyses en bessies. Siek lote is korter en dikker as gesonde. Die blare word donkergroen, hard, gekreukel met rande na onder gebuig, teen die herfs kry hulle 'n bronsbruin kleur. Vrugtakkies is vervorm, die bessies droog daarop af. Plante wat deur krullerigheid geraak word, groei swak en hul toppe droog uit.
Met 'n sterk krulinfeksie kan opbrengsverliese 50-60% of meer wees. Die siekte versprei met plantmateriaal.
Aansteeklike chlorose, of geelsug - 'n wydverspreide virussiekte wat deur plantluise oorgedra word. Die siekte manifesteer in die vroeë somer. Die blare word eers geel tussen die are, dan kry die hele blaar 'n geel kleur. Dikwels draai en beskadigde blare asimmetries. Lote word dunner en langer. Die bessies word kleiner, vervorm, verloor hul smaak en droog uit.
Bosagtige dwergisme - Dit is die enigste virale siekte van frambose wat nie vektore onder insekte het nie. Van 'n siek plant na 'n gesonde plant word die virus met stuifmeel oorgedra wat oor lang afstande vervoer kan word. 'N Baie gevaarlike kenmerk van bosagtige dwergisme is dat siek plante nie in voorkoms van gesonde plante verskil nie. Die teken van hierdie virus kan slegs op ryp bessies gesien word. Bessies op bosse wat deur bosagtige dwergisme geraak word, word sleg uitgevoer, dit bestaan ​​uit aparte, swak onderling gekoppelde druppels (die sogenaamde "los").
Mosaïek... Hierdie naam verenig 'n kompleks virussiektes van frambose, wat deur plantluise gedra word (chlorose van are, geel retikulasie, ringvlek - 'n virus wat beide tamatie en framboos beskadig, latente nekrose). Siektes is veral erg in klam koel weer. In warm weer kan die simptome bedaar.
Die siekte manifesteer in die vorm van 'n mosaïekkleur van blare van verskillende intensiteite. Met 'n sterk letsel verskyn konvekse areas op die blare, op plekke van geel kolle word die blaarlem dunner. Siek plante bly agter in groei, hul lote word dunner, bessies word kleiner, raak smaakloos. Dikwels sterf die bosse wat deur die mosaïek geraak word.
Oorgroei, of "Heksebesem", manifesteer in die vorm van ontwikkeling op een framboosbos tot honderd of meer verfynde stunt lote. Die blare op sulke lote het 'n chloorkleurige tint, die blomme is vervorm en eierstokke word dikwels glad nie daaruit gevorm nie. Bosse wat deur oorgroei geraak word, kan tot tien jaar duur voordat hulle doodgaan, al is dit die bron van 'n gevaarlike siekte in die tuin.
Aangesien daar geen herstel van virale en mycoplasma-siektes is nie, is dit nodig om gereeld framboosplantasies te ondersoek, siek plante te identifiseer, uit te grawe, van die terrein te verwyder en te verbrand. In die plek van verwyderde geaffekteerde plante, moet nuwe plante nie geplant word nie. Dit is nodig om 'n hoë vlak van landboutegnologie te handhaaf met die verpligte instelling van optimale dosisse organiese en minerale kunsmisstowwe wat die weerstand van plante teen infeksies verhoog, om siektevektore (plantluise, blaarspringers, aalwurms, ens.) Van gewone frambose te bestry.