In my eerste wedstryd waarin ek begin het, het ek sewe doele geskiet van sewe pogings. Een was ‘n laaste sekonde gooi van die halflyn af en dit was ‘n kolskoot. Ek was die span se top doelskieter daardie dag. Toe ons die baan daardie dag verlaat het, het ek gesien dat my afrigter na my gekyk het asof hy goud ontdek het.
Tog, terwyl die skare bymekaargekom het, het die dissipels ‘n onmoontlike dilemma in die gesig gestaar: “Toe... sê Hy vir Filippus: Waarvandaan sal ons brood koop, sodat hierdie mense kan eet?” (Johannes 6:5). So gou soos wat die droom verwesenlik was, so gou het die harde werklikheid ingeskop.
Is hierdie scenario aan jou bekend? Dink terug aan die eerste groot werk wat jy gehad het. Jy was opgewonde, want dit het gelyk of dit die eerste stap was in die vervulling van jou roeping. Maar na ‘n paar dae het jy agtergekom dat jou baas nie was wat hy voorgegee het nie. Jy moes met ‘n kollega saamwerk wat min van jou dink. Die eise op jou tyd was baie groter as wat jy vertel was en dit het veroorsaak dat jy kosbare tyd saam met jou familie verloor het. Jy het besef, “Ek het geen idee gehad dat dit so moeilik sou wees nie.”
God vra ons om Hom te vertrou vir Sy weergawe van die werklikheid, wat verder is as wat ons kan sien.
Dit is die truuk wat Satan met ons speel wanneer ons geloof uitgedaag word. In sulke tye lyk dit asof ons behoeftes veel groter as ons bronne is. Dit lyk of ons God-gegewe drome vernietig gaan word deur ‘n wegholtrein. Dit is wanneer die duiwel vir ons sê, “Dit is verby. Dit is heeltemal te veel vir jou.” Maar die “werklikheid” wat Satan voorstel is oppervlakkig. Die waarheid is dat Jesus groter is as enige swaarkry is wat ons in die gesig staar. Hy hou ons werklikheid in sy hande, en daardie werklikheid is oorwinning.
In die vorige hoofstuk, het Jesus daarvan gepraat dat Hy gesag van sy Vader ontvang het... dat Hy gesien het wat die Vader doen en dit self doen... dat Hy die Vader se stem hoor en alles doen wat Hy beveel. Hoe het Christus hierdie dinge gesien en geken? Om seker te wees, daar was ‘n bonatuurlike element wat Jesus geken het. Hy het ook die Vader deur gebed geken. Oor en oor in die evangelies lees ons dat Christus Homself afgesonder het en baie kere die heel nag deurgebring het terwyl Hy met die Vader gekommunikeer het. Hy het dae in die berge gespandeer in gemeenskap met Hom.
Toe Hy dus die honger skare gesien het, “Hy het self geweet wat Hy wou doen” (Johannes 6:6). Christus se afhanklike vertroue was gebaseer op sy ervaring van God se werklikheid agter elke situasie. En daarom het Hy sy dissipels instruksies gegee, “Laat die mense gaan sit, omdat die Vader op die punt staan om hierdie behoefte aan te spreek. Dit is tyd om op Hom te vertrou om alles wat hierdie situasie nodig het, te voorsien.”
Vriend, God is voldoende vir elke situasie wat ons in die gesig mag staar. Die probleem is dat ons nie weet wat Hy gaan doen nie. Dit is die dilemma wat die dissipels in die gesig gestaar het. Jesus het die ervaring gehad om hulle te leer, “Dit is hoe om afhanklike vertroue in die Vader te hê.”
U mag bekommerd wees, “Ek het my gade te seer gemaak vir ons om weer reg te kom. Self huweliksberading sal nie help nie.” Of “Selfs as my kind na Teen Challenge toe gaan, sal hy altyd terugval na sy verslawing.” Of, “Ek sal nooit in staat wees om te kom daar waarvoor God my geroep het nie. Ek is nie geleerd genoeg nie. Ek het nie die hulpbronne nie. My lewe is ‘n mislukking.”
In die Ou Testament toe dinge onmoontlik vir Koning Asa gelyk het, het hy sy oë op sy Voorsiener gehou en nie op sy probleem nie. Toe die koninkryk omring was deur ‘n magtige vyand met geen hoop in sig nie, het Asa kortliks gebid, “Here, ek weet nie wat om te doen nie, maar my oë is op U gerig.”
Praat van afhanklike vertroue; Jesus het die Vader gedank nog voor die behoefte aangespreek was - en ‘n wonderwerk het gebeur: “En nadat hulle versadig was, sê Hy vir sy dissipels: Maak die brokstukke bymekaar wat oorgeskiet het, sodat niks verlore gaan nie. Hulle maak toe bymekaar en het twaalf mandjies gevul met brokstukke van die vyf garsbrode wat oorgeskiet het by die wat geëet het. Toe die mense dan die teken sien wat Jesus gedoen het, sê hulle: Hy is waarlik die profeet wat in die wêreld sou kom” (Johannes 6:12-14).
Jy mag jou hart voor God uitgehuil het oor jou behoefte. Nou is nie die tyd om oor jou mislukkings te tob nie. In plaas daarvan, is dit tyd om jouself aan God se goedheid te herinner. Dit is tyd om op te hou om oor jou groot nood bekommerd te wees en in plaas daarvan moet jy Hom dank. Dit is tyd om by jou geloofsfamilie krag te kry as jy dit nie vir jouself het nie. Wees gerus, jou God is op die punt om Homself as magtig in jou lewe te vertoon. Glo dit — en vind jou rus in Hom!