Pynlike hoes - oorsake en behandeling - Simptome - 2021
Pyn tydens hoes - oorsake en terapie
Hoes is nie 'n siekte nie, maar 'n simptoom van verskillende siektes. Die meeste van hierdie siektes het gemeen dat die slymvliese in die asemhalingstelsel geïrriteerd is. Dikwels is dit brongitis - hier word die slymvliese van die bronchi ontsteek. Hoes met brongitis gaan gewoonlik gepaard met borspyn.
Waarom het die bors seer?
Akute brongitis volg gewoonlik op infeksie met 'n virus. Die belangrikste simptoom is hoes. Aanvanklik bly die hoes droog en is die bors seer as hulle hoes, en later word die aangetaste mense afskeid van die brongiale slymvlies opgehoop. Die infeksie beïnvloed die onderste asemhalingskanaal, insluitend die brongi, brongioles, vertakking van die tragea en soms ook die lugpyp.
Die boodskapper-stowwe van die infeksie irriteer die slymvliese. Dit reageer op die stimulus, en dit manifesteer as 'n hoes. Aan die begin van die infeksie het geen afskeidings ontstaan ​​nie en die hoes is droog. In die verdere verloop word sekresies gevorm om die infeksie te voorkom, en die hoes gaan op.
Ander tekens van brongitis is liggaamspyn, koors, loopneus, seer keel en hoofpyn. Diegene wat geraak word, voel ook afgesny.
Hoekom hoes ons?
Streng gesproke is hoes nie 'n kenmerk van 'n siekte nie, maar die liggaam se poging om 'n siekte te beveg. Die hoesrefleks word gebruik om skadelike stowwe soos vreemde liggame, slym of patogene uit die organisme te verwyder. Die slymvliese het voelers wat die hoes veroorsaak. As hulle 'n ooreenstemmende stimulus waarneem, dra hulle die impuls na die brein oor, en dit begin die 'opdrag' om te hoes.
Na 'n diep asem sluit die larinks en die asemhalingspiere verstop. Dit skep 'n hoë druk op die bronchi en die larinks. As hierdie druk vrygestel word, dryf ons lug uit - met die hulp van die diafragma, rug- en buikspiere.
Wat veroorsaak die pyn van die bors?
Die druk op die larinks en respiratoriese spiere, die spanning van die rug- en buikspiere en die werking van die diafragma is baie geneig om die liggaam te benadeel. Met 'n af en toe hoes kan ons so 'n poging aanpak. Met brongitis, daarenteen, hoes ons byna voortdurend - die spiere is oorlaai, en dit word aangetoon in pyn op die bors.
Risiko's wat verband hou met akute brongitis
Brongitis alleen is 'n ongemaklike maar nie gevaarlike siekte nie. Maar met akute brongitis kan die infeksie na die longe versprei en baie gevaarliker longontsteking veroorsaak. 'N Ander gevaar is hipersensitiwiteit van die brongiale stelsel wat ontwikkel as gevolg van brongitis.
Babas, bejaardes, rokers en mense met chroniese mediese toestande het 'n besondere risiko om aan sulke gevolge te ly. Mense met immuungebrek loop die risiko om longontsteking of chroniese brongitis te ontwikkel omdat hul liggame nie genoeg verweer het om brongitis te stop voordat die ontsteking versprei nie. Enigiemand wat tot hierdie risikogroepe behoort, moet so gou as moontlik 'n dokter besoek as die bronchi besmet raak. In teenstelling hiermee is mense met 'n stabiele immuunstelsel 'n siekte wat homself na 'n paar dae oplos.
Let op die borspyn. Dit behoort ook aan 'n "normale" brongitis. As hulle egter eensydig en terselfdertyd in intense intensiteit voorkom en hulle ook voorkom asem te haal, dui dit op 'n droë ontsteking van die pleura.
Tuberkulose kom deesdae beswaarlik voor in Duitsland. Tot 'n paar dekades gelede was "hoes bloed" egter een van die mees algemene en permanent dodelike siektes. Die sneller is 'n mycobacterium wat sedert die begin van die veeboerdery waarskynlik by die mens aangepas het en dus endemies geword het en uiteindelik epidemies geword het. Enigiemand wat aan long TBC ly, versprei hierdie patogene met nat uitspraak as hy nies of hoes. As 'n gesonde persoon die bakterieë inasem, ontstaan ​​daar dikwels ontsteking in die longe, wat homself gewoonlik binne 'n paar weke genees.
TBC-patogene word egter ook via die spysverteringskanaal, oop wonde of, in die geval van Mycobacterium bovis, selfs deur koeimelk oorgedra. Hierdie infeksies is egter baie skaars. Die antieke dokter Hippokrates het al 'n plaag beskryf, wat hy 'weg mors' genoem en simptome van hoes, bloedige sputum en toenemende liggaamsgewig genoem. Dit was waarskynlik long tuberkulose.
Bloedige hoes - 'n laat simptoom
Pulmonêre tuberkulose het dikwels geen vroeë simptome nie. Dan breek sweet in die nag uit, gevolg deur 'n ligte koors en dan 'n ernstige en pynlike hoes met 'n bloedige slier. 'N Bloeding kan volg. Diegene wat geraak word, verloor hul eetlus en gewig. Dit is waarom tuberkulose vroeër verbruik genoem is, omdat siekes fisies "verdwyn het". Volgens die legende was die tandarts, alkoholis en geweerloper Doc Holiday, wat aan tuberkulose ly, so maer dat sy teenstanders hom nie tydens die tweegeveg kon ontmoet nie. Die long TBC kan jare lank nie behandel word nie. Die simptome verskyn nie lank nie, dan verskyn hulle weer. Sonder terapie lei hierdie infeksie dikwels tot die dood.
VIGS-pasiënte wat geen immuunstelsel het nie, loop veral 'n risiko. Die Mycobacterium kan nie net maklik daarin nes nie, hulle sterf ook dikwels uit die uitbreek van TBC. Soortgelyke probleme word ondervind deur pasiënte wat dwelms gebruik wat hul immuunstelsel onderdruk, gevangenes in gevangenis, bejaardes, haweloses en eetversteurings, kleuters wie se verdedigingstelsels nog nie ten volle ontwikkel is nie, en mense in die krotbuurte van die Derde Wêreld, krotbuurte in die Balkan en veral oorlogsvlugtelinge in kampe.
Vroeë longkanker veroorsaak dikwels geen of skaars merkbare simptome. Daarbenewens dek hierdie simptome 'n breë spektrum soos onspesifiek - dit kom ook voor by ander siektes. Die tekens van longkanker verskil afhangende van die ligging, grootte en verspreiding van die gewas in die longe en bors.
'N Primêre gewas in die longe manifesteer met die volgende simptome: Pynlike, herhalende hoes, wat verband hou met die ophoes en braking van bloedbevattende afskeidings. Swelende ongemak, seer keel en heesheid. Swakheid in die arms en opeenhoping van water in die borsvel. Hoes is afkomstig van kortasem, wat kan lei tot floute as gevolg van 'n tekort aan suurstof, en 'n sisgeluid asemhaal.
Dit sou dodelik dodelik wees om die afwesigheid van 'n pynlike hoes as 'n duidelike saak te sien. Die hoes kom slegs voor as die gewas al groter geword het - dit kan selfs afwesig wees. Ander simptome assosieer egter die minste wat geraak word met longkanker. Daarom word veral kwesbare mense goed aangeraai om 'n voorkomende mediese ondersoek te ondergaan sonder om aan simptome te ly. Die grootste risikogroep is rokers ouer as 40 en mense wat professioneel aan kanker blootgestel is.
Die meeste mense herken nie ander tekens van longkanker nie, omdat dit geen duidelike verband met die longe het nie. Op hierdie manier veroorsaak hormone veranderinge in die hele liggaam voordat 'n gewas wat deur X-straal gelokaliseer kan word, gevorm word. Byvoorbeeld, die liggaam produseer meer glukokortikoïede, en diegene wat geraak word, word "vet" op die gesig en stam, hulle kry 'n "volmaan-gesig" en hul bolyf is van vorm.
Diegene wat geraak word, kan hul lewensstyl bevraagteken, hul dieet verander, alkohol verminder, meer oefen, of selfs dink dat 'vetsug' met ouderdom ooreenstem. Terwyl 'n gesonde leefstyl met 'n te veel gewig sin maak as gevolg van 'n gebrek aan oefening, 'n dieet vol suiker en vet en sittende werk, kos dit kosbare tyd in die geval van longkanker: die karsinoom "maak nie saak nie" of ek soggens 'n uur op my fiets ry nie.
Tumore vorm ook die vasopressienhormoon. Die resultaat: die bloed kry te min natrium, wat kan lei tot breinedeede. Diegene wat geraak word, ly aan duiseligheid en voel gedisoriënteerd. Ons het ook amper nie sulke verwarring met longkanker nie, want daar is ontelbare ander fisieke en geestelike siektes wat hulself op dieselfde manier uitdruk - van bloedsomloop tot skildklierprobleme en spanning.
Tumore verander ook die skelet, en die eindvingers swel. Terwyl ons vinnig aan longkanker dink as ons bloedig hoes, sal ons rumatiek of jig met sulke beenprobleme vermoed.
Die diafragma is ons belangrikste asemhalingspier en is gereserveer vir soogdiere. Dit is 'n ongeveer vier millimeter dik plaat spiere en senings wat die bors van die buik skei. 'N Seesbasis loop in die middel van hierdie orrel. Die spierkontraksie van die diafragma skep 'n negatiewe druk wat die buikorgane saamdruk en sodoende 'n vrye ruimte vir die ingeasemde lug skep. Daarom is die diafragma altyd in die werke. Die diafragma ondersteun die longe omdat dit die liggaam van die nodige suurstof voorsien.
Membraanpyn kan ernstige oorsake hê en die lewe selfs in gevaar stel as die diafragma nie slaag nie. Dikwels is dit egter 'n eenvoudige spierpyn. Ons gebruik veral die diafragma as ons inasem. Ons oorlaai dit byvoorbeeld as ons lang toesprake hou sonder pouse, as ons lekker lag of baie sing.
Ons moet nie pyn in die diafragma neem as ons liggies hoes nie. Byvoorbeeld, as die diafragma seer is as gevolg van konstante hoes tydens brongitis, kan dit baie seer spiere wees. Die pyn wat ons inasem as u hoes, kan dan vergelyk word met die pyn as u soggens opstaan ​​uit die bed na 'n uitgebreide kanovaart sonder voorafgaande oefening. Die diafragma kan egter self ontsteek het, of erger nog, die diafragma kan gebars het.
Ontsteking van die diafragma
Die diafragma kan ontsteek word. Die pyn wat verband hou met hoesaanval verdwyn gewoonlik as die hoesiekte verby is. Maar seer spiere bestaan ​​uit die kleinste beserings in die spierweefsel. As hierdie beseerde weefsel ontsteek word, word die diafragma ontsteek.
'N Infeksie van die diafragma kan egter heeltemal verskillende oorsake hê: as die maag na die bors beweeg en die diafragma in aanraking kom met maagsuur, is die irritasie van die suur die oorsaak van die ontsteking. Asemhalingsprobleme is die belangrikste simptoom van diafragma-inflammasie, terwyl die pynlike hoes wat veroorsaak word deur brongitis minder op asemhalingsprobleme fokus. Kenmerkend is ook: koors, liggaamspyn, algemene ongemak, druk op die laer koste boë asemhaal, praat of lag. Die pyn by hoes kom veral na vore in hierdie laer koste boë.
Hoes en diafragma
As spierpyn tydens die hoesversteuring in die diafragma voorkom, is dit nie kommer nie, maar 'n byna onvermydelike gevolg van die oorbelasting van spiervesels. As daar egter geen hoesafskeidings uitkom en trane van die spiervesels uitgesluit kan word nie, kan daar 'n ernstige oorsaak wees. Gaan dadelik na die internis! Dit kan byvoorbeeld 'n sistemiese spiersiekte, sarkoidose of insluiting van liggaamsmyositis wees - al drie simptome is nie lus nie.
'N Sterk hoes vir 'n lang tyd kan ook rugpyn veroorsaak omdat die rugspiere gespanne is. Soos met spierpyn in die diafragma, neem hierdie simptome ook af wanneer die hoes bedaar.
Die algemene term laringitis is 'n bietjie misleidend, aangesien dit gewoonlik 'n akute of chroniese ontsteking van die slymvlies van die larinks is. Hierdie slymvliese vaar gereeld tydens 'n verkoue. Patogene soos virusse dring deur die neus en keel, soms ook van die brongi of tragea tot die larinks. Tipiese simptome is heesheid, 'n droë gevoel in die keel en hoes.
Die oorsaak is meestal virusse, soms geassosieer met 'n bakteriële infeksie. Maar ook baie koue, baie warm of droë lug en oormatige spanning op die stem (skree) kan lei tot so 'n ontsteking, net so swaar rook.
Akute laringitis veroorsaak dat die slymvlies van die larinks baie opswel. Diegene wat geraak word, kry skaars lug, kortasem, kortasem of selfs flou is die resultaat. Die stemvoue kan net 'n bietjie beweeg, en dit lei tot heesheid. Daarbenewens is daar 'n seer keel, ongemak by sluk en 'n tipiese hoes, wat as "blaf" beskou word. Hierdie hoes word pynlik, hoofsaaklik omdat dit druk plaas op die slymvliese wat sensitief is vir inflammasie.
Die hoogste alarmvlak word aangekondig as u groen slym en bloed permanent ophoes en / of drie weke of langer hees bly. Gaan dan beslis na die dokter! Dit kan kanker van die larinks wees.
Laringitis by jong kinders
Die ontsteking van die larinks by jong kinders is meer dramaties as by volwassenes: hul larinks is steeds klein, en die swelling lei vinnig tot asemhaling. As daar 'n virusinfeksie is, praat ons van pseudo-groep by kinders jonger as drie jaar. Snags, wanneer die larinks ontsteek word, word die kleintjies geskud deur krampe te hoes, wat gewoonlik lei tot seer spiere in die borsarea. Hierdie hoes word vererger as kinders wat kortasem is, paniekbevange is.
Die beste ding is om die kind onmiddellik na 'n klam omgewing te bring in die geval van krampe, byvoorbeeld in die badkamer, 'n stort daar gaan maak of 'n stoombad berei - die vogtige lugweë kalmeer dan die hoes.
Ontsteking van die epiglottis
Die gebrek aan pynlike hoes kan ook dui op 'n siekte, naamlik 'n seldsame maar ernstige ontsteking van die epiglottis (epiglottitis). Die kinders wat aangetas is, het 'n hoë koors en erge pyn tydens sluk, die speeksel loop uit hul monde en hulle praat asof hulle ''n padda in die keel het'.
So 'n epiglottitis kan van pseudo-groep onderskei word, hoofsaaklik omdat diegene wat geraak word nie hoes of hees is nie. Hiervoor swel die slymvlies op die epiglottis dikwels soveel dat asemhaling nie moontlik is nie. U moet onmiddellik met u kind dokter toe gaan. Dit kan vrye asemhaling deur kortisoon verseker.
Huismiddels vir laringitis
By virusinfeksies is huismiddels meestal slegs geskik om simptome te verlig. Met laringitis beteken dit:
1) Beskerm u stem. Spanning tydens inflammasie kan haar stem selfs onomkeerbaar beskadig.
2) Drink baie, of water of tee nie saak maak nie. Dit gaan daaroor om die slymvliese vogtig te hou en sodoende die hoes te stop.
3) Maak seker dat u ophou rook tydens die ontsteking.
4) Vermy veral koue, veral warm of droë lug. Verseker eerder 'n hoë vogtigheid in u woonstel: plaas byvoorbeeld bakkies op die lopende verhitting, hang nat handdoeke in die kamer, laat 'n verstuiver loop of spuit u kamerplante met 'n perspomp vir lugdruk.
Wat doen die dokter?
As die simptome so ernstig is dat u 'n dokter moet besoek, sal hulle u waarskynlik kortis kortisoon gee, sodat die slymvliese opswel en die lugvloei weer kan vloei. In die geval van akute kortasemigheid, kan hulle kunsmatige ventilasie benodig deur 'n buis wat in die lugpyp lei. Vir die pynlike hoes, skryf die dokter dikwels 'n hoesonderdrukkende middel en ekspektorerende medikasie voor om die hoes te verbeter.
Seer keel en keel
Tonsillitis, 'n rooierige keel, verkoue wat 'n seer keel veroorsaak - dit kan gepaard gaan met 'n pynlike hoes. Seer keel verskyn met 'n krapperige keel, slukprobleme, 'n pynlike hoes en veral 'n vieslike asem.
Op sy beurt is tonsillitis gewoonlik 'n dubbele infeksie - die virusinfeksie word gevolg deur 'n infeksie met bakterieë. Die belangrikste simptoom is 'n sterk seer keel wat tot by die ore kan strek. Dit gaan dikwels gepaard met 'n hoë koors. Elke aanraking aan die nek en mangels, elke sluk, selfs druk asemhaal, veroorsaak slegte pyn in die besmette gebiede. Daarom is die hoes veral pynlik met hierdie siekte.
Die lys van siektes wat gepaard gaan met pynlike hoes is lank. Dit sluit in: griep in verskillende variëteite, verskillende longsiektes, klierkoors, skarlakenkoors of selfs difterie.
Difterie word veroorsaak deur die bakterie Corynebacterium diphtheriae. Die gif veroorsaak pyn in die keel en probleme met sluk, swakheid en koors. 'N Slegte asem is tipies, herinner aan vervalle lyke. Die bakterieë kan die larinks behandel. Dan is die hoes, heesheid en kortasem die resultaat. Inenting teen difterie is die norm in Duitsland. (Dr. Utz Anhalt)
Sabine Beck et al .: Hoes, DEGAM-riglyn nr. 11, Duitse vereniging vir algemene medisyne en huisartskunde, (verkrygbaar op 6 september 2019), AWMF
Noah Lechtzin: Hoes in volwassenes, MSD-handleiding, (verkrygbaar op 6 September 2019), MSD
C. Vogelmeier et al .: S2k riglyne vir die diagnose en terapie van pasiënte met chroniese obstruktiewe brongitis en pulmonale emfiseem (COPD), die Duitse Vereniging vir Pneumologie en Respiratoriese Geneeskunde e.V., (verkrygbaar op 6 September 2019), AWMF
Robert Koch Instituut: Diphtheria, (verkry 6 September 2019), rki
Clarence T. Sasaki: Laryngitis, MSD Manual, (verkrygbaar op 6 September 2019), MSD
ICD-kodes vir hierdie siekte: R05, R04.2ICD-kodes is internasionaal geldige kodes vir mediese diagnoses. U kan bv. in doktersbriewe of op ongeskiktheidsertifikate.