Oorlede oom Dirk was veral bekend vir sy opbou en speel van akkoorde. Hy het gesang 12 so verwerk dat selfs Flippie van Vuuren nie die wysie kon identifiseer nie! Hy was so versot op Boeremusiek dat hy baie duisende myle afgelê het om saam met boeremusiek-vriende te wees. Hy het selfs met Manie Erasmus oor Boeremusiek gekorrespondeer. Dit is dan dalk ook nie toeval dat oom Dirk met sy konsertina in die hand gesterf het nie. Dirk Laas is aan 'n hartaanval oorlede tydens 'n optrede van sy orkes op Nuwejaarsdag. Hy het op oom Alwyn Gouws se voete gesterf. Oom Alwyn het vir hom trekklavier gespeel en is een van die Gilde se staatmakers in die Vrystaat.
Anders as ons Westerlinge beskou hulle dit nie as ongeskik as mense dit doen nie. Volgens hulle tradisie behoort die kos nie aan die gasheer nie maar aan die gaste. Hulle sê dit nie maar ek dink hulle sal dit as ‘n kompliment sien wanneer ‘n gas van hulle kos huistoe neem.
Ds Louis Pienaar van Ellisras skryf en vertel, “Gravelotte is ryk aan allerhande goete. Die ou JCI-myn [hy het nou ‘n ander naam] produseer grotendeels antimoon, en byna net soveel goud. Daar is baie smarag in die omgewing en ook pragtige leiklip met die wonderlikste groen daarin. Vir die res is dit beeswêreld, met nog ‘n klomp wild tussen-in. Dis mopaniewêreld. Die boomblare is baie goeie voer vir wild en vee. Die mopaniewurms, wat ook die mopanieboom se blare vreet, is weer ‘n proteïenryke kos vir die plaaslike bevolking. Die binnegoed word uitgedruk en dan gebraai. In die winkels word dit in gemaalde vorm verkoop. Die Selatirivier wat bo in die Drakensberge in die huidige Lekgalametsi Natuurreservaat ontspring, loop in daardie wêreld en word baie vir besproeiing gebruik.”
Jan de Welzim het na die program uitgesaai is geskryf en vertel dat sy oupagrootjie en twee maats na hierdie Frans Pruisiese Oorlog na Suid-Afrika gekom het, en hy wonder of dié Reuter nie dalk sy oupa kon wees nie. Ek kon hom ongelukkig nie met inligting help nie.
’n Ou omie lê in die hospitaal, op pad teater toe. ’n Jong, blonde verpleegster kom ingetrippel met sy mediese verslag in die een hand en ’n bakkie met skeergoed in die ander hand.
“Kyk oupa, ek het nie tyd vir nonsies nie, hier staan dit in jou verslag: Verwydering van die horingvlies.”
Ek is betrokke by hierdie inisiatief van Elsabé, kyk tog asseblief of julle nie ook 'n bydrae kan maak nie, besoek ook hulle webwerf. Lees asseblief die nuusbrief en kyk of jy kan help.
Op kort kennisgewing het ons besluit om die funksie Dinsdag die 6e Mei om 10:30 te hou. Ons beplan 'n braaivleis en daar sal ook 'n sanger wees om die bejaardes te onthaal. Hierdie is dan ook op dieselfde dag wat ons gewoonlik vir die 160 bejaardes kos gee. Die bejaardes sien alreeds baie uit na die funksie.
Ons benodig ook warm klere en komberse. Dink maar aan die projek wanneer die kaste skoongemaak en geruil word vir die winter.
Let wel jy kan die saltanas \ Piesang \ Geblikte perskes nie saam gebruik nie, maar jy kan dit om die beurt probeer en elke keer is jou slaai 'n wenner.
As jy die piesangs gebruik, voor jy dit in die res van die bestandele meng gooi net eers 'n bietjie suurlemoen sap oor sodat die piesangs nie verbruin nie. Kan meer piesangs bysit om die slaai te rek.
Kook die ertjies tot net gaar (ek sit dit sommer in die sak in die mikrogolf oond, ek is net nie seker hoe lank nie) Laat afkoel
Suig die mengsel na 24 uur deur en gooi dit in houers. Spoel die rosyntjies af en gooi 'n paar in elke houer, indien verkies. Laat die bier 12 uur lank by kamertemperatuur staan en plaas dit dan in die koelkas.
Klop die botter en saam tot dit goed gemeng is. Voeg die eier en die melk by en meng deeglik Voeg die goue stroop by.
Sif die meelblom, die koeksoda en gemmer saam. Voeg dit om die beurt met die melk by die bottermengsel.
Vorm balletjies so groot soos okkerneute en druk hulle met die duim effens plat op 'n gesmeerde bakplaat.
Onlangs het 'n joernalis Leoni Benghiat my genader vir my siening rondom kinders wat oorsee emigreer en hoe ouers dit moet hanteer. Die volledige artikel kan in die Mei-uitgawe 2008 van die tydskrif LIG gelees word. In vandag se nuusbrief plaas ek my antwoorde op van die vrae wat Leoni aan my gestel het. Wanneer jy nou die antwoorde lees moet jy onthou dis onder groot druk en spoed gedoen (die media het altyd spertye) en 'n mens sou sekerlik nog meer en beter kon sê. Stuur gerus hierdie artikel aan vir mense wat kinders en familie het wat oorsee woon
Wanneer jy negatief en met 'n depressiewe oog na die situasie kyk wanneer jou kinders emigreer, dan vererger jy die situasie. Die antwoord lê daarin om met 'n positewe, 'n kreatiewe en 'n dankbare oog na die situasie te kyk.
Wanneer jy positief kyk na die situasie kyk verander jou hele benadering ten opsigte van jou kinders wat oorsee gaan. Jy is bly vir hulle vir nuwe geleenthede wat aan hulel gegun word. Moenie in selfbejammering verval nie, wees wees sterk en 'n voorbeeld vir jou kinders van moed, kalmte en sterkte.
En wanneer jy met 'n kreatiewe oog na die situasie kyk, ontdek jy nuwe moontlikhede. Ek het byvoorbeeld in my praktyk met middeljarige mense gesels wat die eerste keer oorsee is om hulle kinders en kleinkinders te gaan besoek - iets wat hulle nooit sou doen nie indien hul kinders nie ge-emigreer het nie. En dan kom die middeljarige mense terug en vertel my die interessantste stories van hulle oorsese besoek. En sommige word gemotiveer om selfs ander wêrelddele te besoek. Kreatief ten opsigte van kommunikasie. Maak van meer as een metode kontak gebruik, byvoorbeeld moenie net e-pos gebruik nie, maar sms en bel soms. Jy kan selfs dink om 'n webcam op jou rekenaar te sit en dan kan julle mekaar sien wanneer julle praat.
Moenie kyk na wat jy verloor het nie, kyk eerder met 'n dankbare oog na die dinge waarvoor jy dankbaar kan wees. Jy kan hulle steeds kontak, jou kinders is nie dood nie, jy kan hulle oosee gaan besoek ens. 'n Klompie jare sou gereelde kontak nie moontlik wees nie, wees dankbaar vir al die moderne tegnologie wat die moontlike maak op met jou kinders oorsee kontak te hou.
Jy kan dankbaar wees dat jou kinders die geleentheid het om nuwe horisonne te verken en nuwe moontlikhede te ondersoek. Jou kinders sou dalk nie dieselfde geleenthede in Suid-Afrika had nie, en nou maak 'n oorsese land vir jou kind die deure oop om sy / haar talent en beroep tot hoër hoogtes te voer. Wees positief daaroor dat verandering tot groei lei - indien jou kind nooit verandering in sy lewe ervaar het nie, waar sou hy vandag wees. Verandering in my lewe het vir my nuwe geleenthede geskep. Sien dit in die lig van daar word vir jou kind 'n nuwe geleentheid gebied, 'n verandering wat hy maak wat tot sy persoonlike groei gaan lei. Jy het jou geleenthede in die lewe gehad, gun nou jou kind die reg en voorreg om ook sy of haar keuse te maak.
Depressie gaan dikwels hand aan hand met 'n verlies. En hier ervaar die ouer nou 'n verlies van 'n kind wat ver weggaan. Jy moet egter jou gedagte hieroor verander, jou denksisteem aanpas. Kyk na die positiewe aspekte en dinge waarvoor jy dankbaar behoort te wees. Moenie fokus op die negatiewe, die verlies en slegte van die saak nie, maar kyk uit na die voordele, geleenthede, moontlikhede wat dit aan jou kind bied wanneer hy oorsee gaan. Instede daarvan om op jou eie hartseer te fokus, skuif die fokus na jou kind en die nuwe uitdagings en geleenthede wat vir hom oopgaan. Deel in sy opgewondenheid en uitsien na die nuwe uitdaging wat vir hom en sy gesin voorlê.
Soms is die ook goed om 'n sielkundige of berader te gaan sien. 'n Gesprek met 'n sielkundige kan baie help sodat jy deur jou emosies en verlange kan werk. Kry perspektief op die situasie en hoe jy dit moet hanteer.
Is dit dieselfde as om 'n kind aan die dood af te staan? (Vir sommige ouers wat nie geld het nie, is dit onmoontlik om ooit by daardie kinders te gaan kuier, wat beteken dat hulle mekaar dalk omtrent nooit weer gaan sien nie).
Dit is nie dieselfde as om 'n kind aan die dood af te staan nie. Soms mag dit so voel, maar dit is nie dieselfde nie. Dit is juis hierdie tipe uitkyk van "dis so goed ek staan my kind aan die dood af" wat die saak bemoeilik. Kyk eerder na die positiewe - was dit 30 jaar gelede sou jy nie so maklik in voortdurende kontak met jou kind kon wees nie. Jy sou jou oor 'n hoek gesukkel het, briewe het lank geneem om die oorsese bestemming te bereik, en oorsese telefoonoproepe was onsettend duur. Wees dankbaar vir die nuwe tegnologie wat kontak soveel makliker maak: epos, web cams, smse, selfoon, internet, facebook ens is van die tegnologiese kommunikasie 'tools' wat 'n paar jaar gelede nog nie bestaan het nie en relatief goedkoop is. Jy kan op daaglikse basis met jou kinders kommunikeer. Ja, jou kinders mag ver wees, maar nuwe tegnologie maak kontak soveel makliker.
Te arm om jou kind te gaan besoek? Maar dis nou juis die uitdaging om geld bymekaar te maak en te spaar om 'n slag oorsee te gaan. Stel vir jouself 'n doelwit vir 'n vliegtuig kaartjie en werk daaraan. Jou kinders kan dalk so goed oorsee doen, dat hulle vir jou kan kom kuier. Ek het al heel dikwels mense in my praktyk gesien waar die kinders vir hulle ouers vliegtuigkaartjies gekoop het. Die oomblik wat jy in 'n fatalistiese gemoedstemming verval, droog jou kreatiwiteit en moontlikhede op. Kyk met 'n optimistiese en positiewe oog en jy sien moontlikhede raak vir meer kontak en besoeke met jou kinders as wat jy dalk besef het.
Moet nooit "nooit" sê nie - dis 'n cliché, maar daar steek waarheid in. Jy mag dalk dink jy gaan jou kinders nooit weer sien nie. Maar nie ek of jy weet wat die toekoms inhou nie. Soveel kinders wat 'permanent' oorsee vertrek het, het weer na Suid-Afrika teruggekeer. Ek weet van 'n hele paar gevalle. Dinge kan in 'n dag verander - moenie sê 'nooit' en daarin verval nie, kyk eerder hoe jy vandag jou kontak en kommuniksie en verhouding met jou kinders kan verbeter.
Vra vir die Here krag om jou verlange na jou kinders draaglik te maak en jou sterk te maak. Bid vir geleenthede om wel jou kinders te gaan besoek of hulle vir jou.
Ondersteun jou kinders.Moenie dat jou verlange 'n swart demper op hulle nuwe vooruitsigte plaas nie. Behou kontak, skep geleenthede om mekaar te besoek. Stuur fotos per epos aan, skryf epos briewe, skerp die kommunikasie op. Die emigrasie van jou kinders skep 'n ander wyse om op 'n nuwe manier jou kinders te leer ken. Sommige ouers begin nou die eerste keer werklik met hul kinders kommunikeer. Verhoog dus die kwaliteit van julle verhouding eerder as om in sak en as te gaan sit oor jou kinders wat ver is.
Kahlil Gibran het die volgende oor ouers en kinders gesê: "Julle is die boë waaruit julle kinders soos lewende pyle geskiet word. Die Boogskutter (met ander woorde God) sien die doelwit op die pad van die oneindigheid, en Hy buig julle met Sy mag sodat Sy pyle vinnig en ver mag trek. Laat julle tot blydskap in die hand van die Boogskutter gebuig word; want net soos Hy die pyl wat vlieg liefhet, so het Hy ook die boog lief wat bestendig is."
En dis so waar, God het jou as ouer gebruik om as bestendige boog om jou kinders soos pyle te skiet om ver en wyd te gaan. Gee hulle dan oor aan God en verhinder nie die pyle om ver te skiet na hulle doelwit nie. Jy kan nie jou kinders aan jou bind nie, God het vir hulle ook 'n roeping en weg beplan. Wees jy egter altyd daar as 'n toevlugsoord wanneer jou kinders van watter uithoek in die wêreld weer wil terugkeer, kom kuier, raad vra of die kleinkinders wil kom wys.