Histories was beide veralgemeende angsversteuring (GAD) en obsessief-kompulsiewe versteuring (OCD) as angsversteurings beskou. Vroeëre uitgawes van die Diagnostiese en Statistiese Handleiding van Geestesversteurings (die DSM), 'n diagnostiese verwysingsgids wat deur klinici gebruik is om psigiatriese toestande te klassifiseer, GAD en OCD gegroepeer binne dieselfde afdeling. Die vyfde uitgawe van die DSM wat in Mei 2013 gepubliseer is, het egter hierdie diagnoses in verskillende hoofstukke geskei.
Terwyl GAD in die angsversteuringsafdeling bly, bly OCD nou in 'n afdeling genaamd Obsessive-Compulsive and Related Conditions. Die term "verwante toestande" verwys na probleme soos skoorstoornis, trichotillomania (dws hare trekversteuring) en liggaamsdysmorfiese versteuring.
Verskille in Gedrag
Een manier om die verskil tussen GAD en OCD te verstaan ​​(asook die verwante toestande binne daardie afdeling) is om aan elke probleem oor die gedragskomponent of gebrek daarvan te dink. Alhoewel individue met GAD geneig is om baie bekommerd te wees, betrek hulle nie tipies in kompulsiewe, ritualistiese gedrag om hul angs te hanteer nie. Mense met OCD gebruik egter gereeld herhalende gedrag (fisiese of geestelike ritueel genaamd dwangstrepe) om stres wat deur 'n obsessie veroorsaak word, te verlig. Soms is OCD-dwingings uit die oortuiging dat die gedrag 'n gevreesde uitkoms kan voorkom.
'N Voorbeeld hiervan sal oormatig en ritueel wees om besoedeling te voorkom. Vir mense met volgeblaasde OCD neem dwangbesluite baie van hul tyd (bv.> 1 uur per dag) en meng dit met daaglikse verantwoordelikhede. Alhoewel sommige gedrag korreleer met die bekommernis wat in GAD gesien word, is dit teenwoordig, soos herhaaldelike gerusstelling van ander, is dit hoogs ongewoon dat dit op 'n rigiede, ritualiseerde of kompulsiewe wyse plaasvind.
Verskille in denke
Die gedagtepatrone wat kenmerkend van GAD is, onderskei dit ook van OCD. Mense met GAD is geneig om bekommerd te wees oor werklike besorgdheid ; Hierdie onderwerpe is by-en-groot geskik om bekommerd te wees, hoewel die mate van bekommernis duidelik oormatig is. Bekommernisse kan wees oor belangrike lewensvraagstukke - soos gesondheid, finansies of verhoudings - maar hulle gaan ook oor baie klein, daaglikse spanning dat ander geneig sal wees om nie so intens te beskou nie - soos om 'n werkaanbieding te gee of nie te wees nie kan voorspel wat die daaglikse skedule sal wees. Patologiese bekommernis , die soort wat voldoen aan die drempel vir 'n diagnose van GAD, is deurlopend en onbeheerbaar en is geneig om baie katastroferende of andersins bevooroordeelde denke te betrek.
Obsessies, die kenmerkende denkprosesse van OCD , is ook moeilik vir die verdrukte individu om te beheer. In teenstelling met GAD brei hierdie gedagtes of geestelike impulse egter ver buite die daaglikse bekommernisse en probleme. Obsessiewe denke is meer onrealisties en soms het dit selfs 'n magiese gehalte. Byvoorbeeld, 'n OCD-student kan glo dat items op haar lessenaar in perfekte simmetrie uitgevoer moet word en tel 'n spesifieke aantal keer om te verhoed dat sy 'n toets misluk.
Of 'n ouer met OCD kan glo dat hulle die hele dag 'n bepaalde frase moet herhaal om hul kinders veilig te hou.
Oorvleuel hierdie probleme?
Dit is nie ongewoon vir individue met GAD om kriteria vir 'n ander psigiatriese diagnose te ontmoet in die loop van hul leeftyd, of selfs gelyktydig nie. Die mees algemeen voorkomende probleem is egter depressie . 'N Deelversameling van individue sukkel egter met die voorkomende GAD en OCD.
Van die nota, die behandelings vir GAD en OCD oorvleuel ook. Baie medikasie is nuttig vir albei probleme, asook die kognitiewe gedragpsigoterapiebenadering .
Vir OCD, het 'n gefokusde tipe kognitiewe gedragsbehandeling genoem blootstelling en responsvoorkoming die sterkste bewyse basis.
> Abramowitz JS, Foa EB. (1998). Bekommernisse en obsessies in individue met obsessiewe-kompulsiewe versteuring met en sonder 'n gesamentlike algemene angsversteuring. Behav Res Ther , 36: 695-700.
> Newman MG, Crits-Christoph PF, Szkodny LE. (2013). Algemene angsversteuring. In LG Castonguay & TF Oltmanns (Eds), Psigopatologie: Van Wetenskap tot Kliniese Praktyk (bl 62-87). New York, NY: Die Guilford Press.