Die opgewondenheid in die kar is aansteeklik en ons almal wil net sien wat die mark te bied het. In Piketberg gekom skiet ons gou deur die besige hoofstraat (die plek krioel op ŉ Saterdag!!), en dan op die R66 tot ons die Versfeldpas/Piket-Bo-Berg bordjie sien. Hier draai jy af en volg dan die “Farmers Market” bordjie tot jy by jou bestemming kom. Mens ry letterlik teen ŉ berg op om by die mark te kom, maar gelukkig is die hele pad geteer. Soos jy ry en jy loer teen die kante af, sien jy die hele wye Wes-Kaap onder jou. Die wolke wat stadig oor die vallei sweef en ŉ tafeldoek-effek oor Piketberg vorm. Hoe hoër jy gaan hoe mooier word dit, en aan die anderkant van die berg is dit nét so asemrowend.
Daar sit die mark. Klein en intiem, amper weggesteek agter die bome. Die kort grondpadjie kan ŉ lae kar skraap, maar dit sal nie enige skade berokken nie. Moet net nie met jou sportskar kom nie. Dit sal dom wees.
Ek is hier vir een rede: die kos. Met my koffie in die hand beweeg ek tussen die stalletjies, maar wat kan ek kry? ŉ Potjie konfyt? Nee dankie, ek wil nie teen vanaand ŉ diabeet wees nie. Wat van die vis? Uhm, dit hou jy vir ŉ regte braai. Aah, daar sien ek dit: kerrie.
“Is julle kerrie spicy?” vra ek die vroutjie agter die tafel. Glad nie, sê sy en druk ŉ lepel vol van die kos in my mond. Heerlik, en ek bestel sommer net daar vir my ŉ skepsel. Dit was die eerste keer in my lewe dat ek kerriekos vir ontbyt gehad het, maar dis net omdat daar nie iemand was wat bacon en eiers verkoop het nie. Ek loop verder deur en kry ŉ tuisgebakte volgraanbrood, en by ŉ vroutjie van Kraaifontein koop ek ŉ potjie vye konfyt. Ja, die smouse ry letterlik uit die Kaap uit om hul goedjies hier te verkoop.
Iewers gedurende die oggend het ek tuisgemaakte pynappel bier ook gedrink, maar die smaak gaan my nie aan nie. Tog staan die mense tou vir ŉ glas of ses. En ek? Ek is gelukkig en het gekry waarna ek gesoek het: ŉ tuisgebakte brood vir môre oggend se brêkfis voor kerk.