Tydens die Slag van Bloedrivier op 16 Desember 1838 is Karel Landman tweede in bevel onder generaal Andries Pretorius. Aangesien Pretorius tydens die slag in sy hand gewond is, word Landman tydelik leier van die Boeremag. Hy lei die kommando wat die Zoeloes tot by Umgungundlovu agtervolg en die hoofstat vernietig het. Hy is ook die aanvoerder tydens die Slag van Wit Umfolozi op 27 Desember. As Volksraadslid vir die nuutgestigte Republiek van Natalia dien hy op verskeie komitees, en ook as tydelike voorsitter (1840–1841). As landdros van Pietermaritzburg dring hy daarop aan dat die Voortrekkers se regte gerespekteer word tydens onderhandelinge met majoor Charters, die Britse bevelvoerder in Natal,. Hy slaag egter nie daarin om die Boere se ammunisie wat die Britte gekonfiskeer het, terug te kry nie. Met die aankoms van kaptein Thomas Smith en sy troepemag en die daaropvolgende botsing met Andries Pretorius in 1842, is daar ’n wending in Landman se oortuiging. Hy weier om die wapen teen die Britte op te neem. Hy verhuis en vestig hom op sy plaas Uithoek aan die Kliprivier, distrik Glencoe, waar hy tot sy dood op 80 jaar op 2 April 1875, woon. Dit beteken dat hy die res van sy lewe onder Britse bewind geleef het. Sy grafskrif bevat die woorde van Openbaring 14:13 – Salig is van nou af die dode wat in die Here sterwe.