Krag vir Vandag » 2014 » March
WOENSDAG 2 APRIL – WAARDERING
LEES: 2 Timótheüs 2: 14 – 16
"Lê jou daarop toe om jou beproef voor God te stel as `n werker wat hom nie hoef te skaam nie…" (15)
Vir meer as 20 jaar het Olive Davies, die men¬se van `n klein Walliese myndorpie, as verpleeg¬ster gedien en ver¬sorg. Die myndokter, dr. A. J. Cro¬nin, was ontevrede met die klein vergoeding waarmee haar onbaat¬ugtige diens ver¬goed is. Na `n beson¬dere veeleisende geval, het hy ge¬waag om met haar daaroor te praat. "Nurse, why don't you make them pay you more? It is rediculous that you should work for so little. God knows you're worth it." Daar was `n pouse soos sy staan en dink. Sy glim¬¬lag, maar haar oë het `n erns en dringendheid wat die dokter verbaas. "Dokter," antwoord sy met `n erns wat by haar oë se kyk pas, "as God weet, ek is dit werd, dan is dit ál wat vir my saakmaak."
As God se goedkeuring en behae ons enigste lewens¬maatstaf is, loop ons `n geseënde pad. Nie my voordele nie, maar God se behae, dit is wat dan tel. Dit is die kern van almal wat God teen groot opofferings dien se geheim. Ons verhouding met die Here Jesus en die werk van die Heilige Gees in ons, bring so `n gesindheid in die hart.
"Here vandag wil ek u liefde vir my so ken, dat u belange, u saak, my eerste belang is."
Posted by Manie on Mar 30th 2014 | Filed in Algemeen | Comments Off
VRYDAG 4 APRIL – SLAAN MY IN SY PLEK
VRYDAG SLAAN MY IN SY PLEK
Jesaja 53: 4 – 10 (Ou Vertaling)
"Maar Hy is ter wille van ons oortredinge deurboor, ter wille van ons ongeregtighede is Hy verbrysel…."
In Virginia se bergwêreld was 'n skool, vertel dr. L. G. Broughton, waar geen onderwyser dit kon uithou nie. Die bergseuns van Virginia was ruwe manne. Op 'n dag het Walter, 'n jongman met deurdringende grys oë, vir die onderwyspos aansoek gedoen. Die onderwysdirekteur het hom deurgekyk. "Jongman, weet jy wat jy vra? 'n Aaklige pak slae, dis wat jy vra. Elke vorige onderwyser moes die afgelope jare onder die seuns se vuiste deurloop." "Ek sal dit waag," antwoord die jongman.
Die eerste oggend fluister een van die grootste seuns in die klas, Tom, vir sy maat: "Hóm vat ek sommer alleen." Walter spreek die seuns aan: "Goeie môre seuns, ek het vir julle kom skoolhou." Almal skree so hard as wat hulle kan: "M-ô-r-e M-e-n-e-e-r!" "Kyk, ek wil 'n goeie skool hê," sê Walter, "maar ek weet nie hoe om te werk te gaan nie. Julle moet help. Wat van 'n paar reëls? Julle sê vir my wat dit moet wees." Hy gaan staan reg om op die swartbord te skryf. "Nie steel nie!" roep een. "Betyds!" roep 'n ander een. So word tien reëls op die bord geskryf. "Reëls het nie waarde as daar nie straf vir oortreding is nie. Wat moet dit wees." Weer staan Walter by die bord om dit neer te skryf. "Tien houe oor die rug sonder baadjie aan!" skree een. "Dis bietjie erg," protesteer Walter. "Sal julle daarby bly?" "Ja!" gil hulle weer. "Bedaar," roep Walter, maar hy skryf dit onder die tien reëls neer.
Enkele dae later kla Tom sy kosblik is ge¬steel is. Die volgende oggend sê Walter: "Ons weet nou wie die dief is. Hy moet volgens julle reëls tien houe oor sy kaal rug kry." Luidrugtig stem almal saam en begin rondkyk wie dit kan wees. "Kom vorentoe, Jimmy," beveel Walter. 'n Klein, maer seuntjie, met 'n te groot baadjie aan, wat tot by die boonste knoop, teen sy sluk, vasgeknoop is, kom bewende vorentoe. "Asseblief, Meneer," smeek hy, "Meneer, kan my slaan so hard Meneer wil, maar moenie my baadjie uittrek nie." "Trek uit jou baadjie," beveel Walter, "jy het gehelp om die reëls te maak." Jimmy begin snikkend sy baadjie losknoop. Die baadjie val op die vloer. Die seuntjie het nie 'n hemp aan nie. Sy broek word met lyntjies oor sy maer skouertjies vasgehou. "Hoe kan ek dié kind slaan?" dink Walter met 'n knop in sy keel.
Dit is doodstil in die klas. Almal staar. "Hoekom het jy nie 'n hemp aan nie?" vra Walter. "My pa is dood en my ma is baie arm. Ek het net een hemp. Sy was dit vandag. Ek het my broer se baadjie geleen om my vandag warm te hou." Walter neem die lat, maar hy weifel. Hy het nie die hart om die maer lyfie met die wrede lat te slaan nie. Net toe spring Tom op. "Meneer!" roep Tom. "As Meneer nie omgee nie, laat ek Jim se houe vat." Walter dink 'n oomblik. "Goed," sê hy. "Daar bestaan 'n wet wat iemand toelaat om vir 'n ander een in te staan en sy plek te vat. Kom." Tom trek sy baadjie uit. Na die vyfde hou breek die lat. Walter laat sy kop in sy hande sak. Hoe kan hy hierdie taak voltooi? Hy hoor die hele klas het begin snik. Hy kyk op. Jimmy het albei sy arms om Tom se nek. "Tom, ek is jammer, jammer, maar ek was so honger! Tot ek dood is, sal ek jou liefhê. Ja, ek sal jou vir altyd liefhê, omdat jy my houe vir my gevat het." Dr. Broughton se eie woorde: "Friend, you have broken every rule and deserve eternal punishment! But Jesus Christ took your scourging for you, died in your stead, and now offers salvation." "…die loon van die sonde is die dood, maar die genadegawe van God is die ewige lewe in Christus Jesus, ons Here." (Rom.6:23).'"
"Here, vandag het ek U lief omdat U in my plek gely het."
DONDERDAG 3 APRIL – WA HY BEHOU HET
DONDERDAG WAT HY BEHOU HET
Lees Jesaja 43:1-4
"As jy deur water moet gaan is Ek by jou, deur riviere, hulle sal jou nie wegspoel nie…"(2).
'n Man met wie dit finansieël baie swaar ge¬gaan het, kom een aand tuis. Hy sink op `n stoel neer en met sy kop tussen sy hande ¬kreun hy: "Ek het alles verloor. Alles is verby!" "Wat makeer?" vra sy vrou verskrik. "Ons kan nie meer ons re¬ke¬ninge betaal nie. Hulle gaan al ons goed vat: ons huis, meubels, kar. Ag, ek het alles verloor."
Sy klein dogtertjie sit op die grond en speel en luister alles aan. Skamerig klouter sy op sy skoot. "Pappa het nog vir my," sê sy sag¬gies. Sy vrou streel oor sy kop. "Jy het my ook nog." Sy ou moe¬der, oorkant die tafel, vee oor haar oë, skuif haar brilletjie reg en sê: "En jy het nog al God se be¬lof¬tes." Die man tel sy kop op. "Ja", sê hy met nuwe hoop in sy stem. "En ek het nog my verstand en my gesondheid en my krag. Ek sien dit nou. Die beste dinge het ek behou. God sal ons help en ons sal bo uitkom." Met geloof het hy sy probleme weer in oënskou geneem. Dinge was skie¬lik nie meer so donker nie. Hy het uitweë raakgesien wat hy in sy wanhoop misgekyk het. Sake het 'n nuwe wending begin neem. Hulle het uit hulle moei¬lik¬heid losgekom. "Hy gee die ver¬moei¬des krag, en versterk dié wat nie meer kan nie…selfs manne in hulle fleur struikel en val, maar dié wat op die Here vertrou, kry nuwe krag…hulle vlieg met arendsvlerke" (Jes.41:29,31).
Die ou, bekende Hallelujalied vertel van die ge¬heim, hoe om met die kalmte, wat die Here in 'n wanhopige hart bring, te kyk na alles wat nog oorgebly het!
en jy gans ontmoedig, vrees om te vergaan –
en jy sal verbaas wees oor wat God verleen!
"Here, vandag dank ek U vir al u seëninge in my lewe en ek gaan met nuwe moed vorentoe."
DINSDAG 1 APRIL – WEES WAKKER
DINSDAG WEES WAKKER
Lees: 2 Korintiërs 6: 1 – 7
"'Op die regte tyd het Ek jou gebede verhoor, en op die dag van redding het Ek jou gehelp.' Kyk, nou is dit die regte tyd, nou is dit die dag van redding" (2).
Daar kom oomblikke in 'n mens se lewe, wanneer jy besluite moet neem wat jou lewe sal verander. Jesus het op 'n dag twee mense uitgenooi om aan te sluit by sy span, maar elkeen het 'n rede gehad om dit uit te stel. Die een moes 'n begrafnis bywoon en die ander een wou eers huis toe gaan om sy besluit met sy gesin te deel. Ons hoor nooit weer enigiets van hulle nie. Matteus maak 'n opmerking: "Toe Jesus in die skuit klim, het sy dissipels Hom gevolg." Die ander twee het die boot gemis! Jy sal nooit sukses behaal as jy heeltyd take uitstel nie. As jy te lank vat om 'n besluit te neem, gaan die geleentheid dalk by jou verby. Aarseling bring lewen¬skade. Radiokansel saai die evangelie nie net oor die radio uit nie, maar ook per internet. Neil het vir ons hierdie mooi Radiokansel-storie gestuur.
Een van die beste voorbeelde van die gevaar van uitstel om `n besluit te neem, is die verhaal oor die patentering van die telefoon. In die 1870′s het twee manne afsonderlik daaraan gewerk om telegrafie, wat die tegnologie van die tyd was, te verbeter. Albei het die idee gehad om klank deur 'n kabel oor te dra. Albei, Alexander Graham Bell en Elisha Gray – het hulle idee op dieselfde dag, 14 Februarie 1876, by die patentkantoor ingegee. Bell het daardie dag sy idee vir 'n patent ingedien. Gray, aan die ander kant, het besig geraak met iets anders en het sy prokureur gestuur om die belangrike kontak met die patentkantoor te maak. Ongelukkig het die prokureur eers meer as 'n uur ná Bell opgedaag om aansoek te doen vir 'n caveat, 'n tipe verklaring wat sê iemand het 'n voorneme het om aansoek te doen vir 'n patent. Daardie paar minute het Gray duur te staan gekom. Bell se aansoek is in die hof goedgekeur, alhoewel Gray beweer het, hy het eerste die idee gehad. Dit is nie goed genoeg om slegs die geleenthede raak te sien wat God vir jou gee nie, jy moet hulle benut. Met ander woorde – Moenie die boot mis nie!
Die duurste aarseling is om later, en dalk te laat, oor 'n mens se ewige bestemming seker te maak. Hierdie belangrike taak kan niemand anders vir ons doen nie. Dit is 'n persóónlike saak, 'n persoonlike verantwoordelikheid. Die Here se woord spoor ons aan: "Kom nou en laat ons die saak uitmaak, sê die Here, al was julle sondes soos skarlaken, dit sal wit word soos sneeu; al was dit rooi soos purper, dit sal word soos wol" (Jes.1:18 –Ou Vert.). Jakobus waarsku ons ook in sy brief, Jakobus 4:13: "Kom nou, julle wat sê 'Vandag of môre….' Julle wat nie eers weet hoe julle lewe môre sal wees nie! Julle is maar 'n damp wat 'n oomblk verskyn en dan sommer weer verdwyn." Bid sommer nou, net daar waar u is: "Here Jesus, red my vir ewig, asseblief."
"Here vandag handel ek op u Woord."
MAANDAG 31 MAART – BETROUBARE LIEFDE
MAANDAG BETROUBARE LIEFDE
"Laat ons styf vashou aan die hoop wat ons bely, … God is getrou: Hy doen wat Hy beloof het" (23).
Die boek, A Father's Love, vertel die storie van die vernietigende aardbewing wat op 7 Desember 1988 in die noordwestelike deel van Armenië plaasgevind het en waarin, na beraming, 25 000 mense omgekom het. Die eintlike verhaal gaan oor 'n pa, wat van sy seuntjie se geboorte af, hom beloof het: "Dit maak nie saak wat gebeur nie. Ek sal altyd daar wees as jy my nodig kry."
Pas ná die verskriklike aardbewing jaag die pa na sy seun se skool toe. Die gebou het platgeval. Nêrens 'n teken van lewe nie. Gedagtig aan sy belofte aan sy seuntjie, weifel die pa nie 'n oomblik nie. Hy begin dadelik in die puin grawe. Terwyl ander toekyk en hardop, hulpeloos huil oor hulle kinders wat ook in die puin toegeval lê, hou die pa aan met grawe. Ander ouers het moed opgegee, maar hierdie pa hou aan grawe. Een na die ander klippe verwyder hy. Een na die ander steen word weggeneem. Hy moet weet of sy seun lewe of dood is. Ure tik verby – ses, twaalf, agtien ure – steeds grawe die pa. Agt-en-dertig uur na die aardbewing, vertel die boek, hoor hy 'n sagte stem. "Armand!" roep hy. 'n Kinderstem antwoord: "Pa! Dis ek. Ek het vir die ander kinders gesê Pa sal my nie alleen los nie. Pa sal my kom uithaal en vir hulle ook." Kort daarna help die pa sy seun en 'n twaalftal verskrikte, honger, dorstige kinders uit die bouval uit. Hulle behoud was 'n holte wat veroorsaak is, deurdat twee mure teen mekaar geval het.
Die dorpsmense, en veral die ouers van die kin¬ders wat behoue uit die puin gehaal is, het Armand se pa vereer vir sy dapper daad. Sy verduideliking was: "Ek het my seun beloof: wat ook al met hom gebeur, ek sal daar wees om te help."
In die woord van God is baie beloftes. Net in die Nuwe Testament, 'n goeie 750, oor verskillende sake en behoeftes. Ons kan God se beloftes vertrou. En ons kan weet, ons Vader, wat ook die Almagtige God is, handel uit liefde vir ons. Hy kán sy beloftes aan ons nakom.
"Here, vandag vertrou ek in U."
VRYDAG 28 MAART – GLIMLAGGEND DEUR `N STORM
VRYDAG GLIMLAGGEND DEUR 'N STORM
Lees Handelinge 16: 16 – 40
"Daardie nag om middernag was Paulus en Silas besig om te bid en tot eer van God te sing" (25).
'n Dogtertjie het elke dag skool toe en terug geloop, omdat hulle huis nie ver van die skool af was nie. Een dag het die wind opgekom en donderweer, met blitse en dreuning, het opgesteek. Die ma was bang die dogtertjie gaan bang wees om in so 'n storm huis toe te loop en ry toe met die motor om haar te gaan haal. Die dogtertjie kom toe al aangestap, ewe vrymoedig en sonder vrees. Elke keer as dit blits, staan sy 'n oomblik stil, kyk op, probeer net nog mooier lyk en glimlag. Blits na blits beantwoord sy met 'n glimlag, het Neil Verwey van Japan, vir my die storie geskryf. Die ma hou by haar stil, draai die ruit af en vra: "Wat doen jy, Kindjie? Hoekom gaan jy elke keer staan?" Die kind antwoord vrolik. "Ek probeer mooi lyk, want God neem foto's van my."
Bewus van God se teenwoordigheid kan ons in ons lewenstorms ook glimlag en vir God in ons omstandighede probeer mooi lyk. Met die dissipels, en meesal seker met ons ook, het dit anders gegaan: "Skielik het daar 'n groot storm losgebars, en die golwe het in die skuit geslaan…Die dissipels maak Hom toe wakker en sê vir Hom: 'Meneer, gee U dan nie om dat ons vergaan nie?' Hy staan toe op en bestraf die wind…Die wind het gaan lê en daar het 'n groot stilte gekom. Toe sê Hy vir hulle: 'Waarom is julle bang? Het julle dan nie geloof nie?'" (Mark.4:38-40).
"Here, vandag wil ek U vol blydskap vertrou."
Posted by Manie on Mar 23rd 2014 | Filed in Algemeen | Comments Off
DONDERDAG 27 MAART – DIE KRAG VAN DIE WOORD
DONDERDAG DIE KRAG VAN DIE WOORD
Lees Hebreërs 4: 12 – 16
"Die woord van God is lewend en kragtig … skerper as enige swaard .. .dring deur selfs tot die skeiding van siel en gees … (12).
Die vader van voormalige hoofregter Ruffin van Engeland, was 'n skatryk, losbandige man. Hy het drie van sy beste perde ingeskryf vir die groot perderesies van Richmond. Met sy weelderige perdekoets, pak hy die reis van honderd myl, met net die koetsier as geselskap, aan.
Onderweg raak hy uitermate verveeld. Hy sien in `n dorp 'n boekwinkel. Hy laat sy koets by die boekwinkel stilhou. Hy wil 'n boek koop om die tyd mee te verwyl. Al wat die plattelandse boekwinkel in voorraad het, is kinderboeke en Bybels. Hy sien nie vir die kinderboeke kans nie. `n Bybel het hy nog nooit besit of gelees nie. Hy besluit dus om vir hom 'n Bybel te koop.
Hy begin die Bybel lees, maar na 'n rukkie smyt hy dit met 'n vloekwoord op die koets se vloer neer. Vir `n ruk staar hy nukkerig oor die uitgestrekte veld en kronkelende pad uit. Die verveling raak vir hom net teveel. Hy tel die Bybel weer op en begin traag lees. Hierdie keer lees hy met toenemende belangstelling. Heel pad ¬lees hy.
Teen die aand kom hulle in Richmond by sy herberg aan. Die koetsier versorg die koets en perde, maar hy sit byna die hele nag en lees. Deur die lees van God se Woord begin die Heilige Gees kragtig in sy hart werk. Uit wat hy in die evangelies en sendbriewe lees, verstaan hy genoeg van die evangelie, om Christus as Saligmaker aan te neem. 'n Totale ommekeer vind in sy lewe plaas.
Oor hom skryf Walter Baxendale: "He withdrew his horses from the race, paid his forfeit, went home, killed his gamecocks for his servants' supper and, set up his family altar….."
Sonder menslike bemiddeling het die Woord sy hart oorwin. "Ek skaam my nie oor die evangelie nie, want dit is 'n krag van God tot redding van elkeen wat glo, in die eerste plek die Jood, maar ook die nie-Jood" (Rom.1:16). 'n Traktaatjie wat in iemand se hande kom, soms net 'n teks, of 'n aanhaling van die Woord in 'n gesprek, het die krag om na die hart toe deur te dring, want die Heilige Gees is saam met die Woord in die hart aan die werk. Die Here gebruik mense as skakels in 'n lang ketting om iemand se hart te bereik. Die doelwit van die Heilige Gees is altyd om Jesus Christus as Here en Verlosser bekend te maak en te verheerlik. Christus se evangelie moet net deur iemand aan `n ander iemand bekend gemaak word. "Wanneer die Voorspraak kom wat Ek vir julle van die Vader af sal stuur, die Gees van die waarheid, wat van die Vader uitgaan, sal Hy oor My getuig. En julle moet getuig, want julle is van die begin af by My" (Joh.15:26,27).
"Here, vandag wil ek u reddende Woord by iemand uit te bring."
WOENSDAG 26 MAART – BROOD SE TROOS
WOENSDAG BROOD SE TROOS
Lees Johannes 6: 30 – 36
"Die brood wat God gee, is Hy wat uit die hemel kom en aan die wêreld die lewe gee" (33)
'n Aandoenlike storie uit die oorlogsjare, toe dorpe en stede hewig gebombardeer is, word deur Jill Caratinni, van International Ministries in Atlanta vertel. Duisende kinders is na sulke bomaanvalle dakloos en haweloos gelaat. Hulle is in vlugtelingsen¬trums gehuisves, gevoed en versorg. Die skrik van die bomaanval, die eensaamheid om nou sonder pa of ma te wees, die vrees om weer honger te ly, het egter so diep in hulle gemoedjies ingesny, die helpers by die hulpsentrums kon hulle nie genoeg gerusstel om snags te slaap nie. Die kinders het snags net beangs wakker gelê. Een aand gee een van die verpleegsters uit moedeloosheid vir so 'n wakker kindjie 'n brood om vas te hou. En wonderlik, toe sy weer by die kind verbykom, lê die oudjie met die brood in die arms vasgeklem, vas aan die slaap. Vir al die kinders word toe saans 'n brood gegee om vas te hou en so het hulle rustig geword en weer geslaap. Jill skryf: "If they woke up frightened in the night, the bread seemed to remind them, 'I ate today, and I will eat again tomorrow.'" Sy verwys na die nag toe Jesus verraai is. Hy het brood geneem, dit gebreek en vir sy dissipels, wat Hy so innig liefgehad het, gegee om te eet. Jesus verwys keer op keer in Johannes hoofstuk 6, o.a. verse 35, 48 en 51, na Homself as die brood van die lewe. Hieroor skryf Jill Caratinni: "Holding onto Him, like children with bread, we are given peace in uncer¬tainty, mercy in brokenness, something solid when all is lost. In His severe mercy, we are invited to the table: 'Come and eat.'"