Tom se verhaal: verligting van die skommel terwyl hy weer op die pad val - MdDS Foundation
Tuis / Blog / Gesigte van MdDS / Tom se storie: verligting van die wieg terwyl jy weer die pad vat
Gesigte van MdDS 3.13.14
Tom se storie: verligting van die wieg terwyl jy weer die pad vat
Ek is - blyk dit - een van die skaarser mansgevalle.
Ek het spesifieke herinneringe aan presies wat gebeur het toe ek skielik simptome begin ervaar het. Dit het alles een aand twee jaar gelede begin toe ek my pizza-afleweringswerk gedoen het, wat ek nou opgehou het! Dit was 'n besige nag, en ek het skielik 'n wiegende of swaaiende gewaarwording opgemerk, asof ek op 'n matras geloop het of op 'n boot was. Dit het skielik gebeur en is sedertdien presies dieselfde. Ongeveer 'n week tevore het ek 'n (nie-voertuig) sweepslag-voorval gehad, as gevolg van my verhoogde angs, het my nek op 'n onnatuurlike manier agteruit geruk. (Ek het wel 'n hoë mate van angs, maar neem geen medikasie daarvoor of enige ander medikasie nie.) Saam met die aanvang van wanbalans, het ek ook ongeveer een jaar ongemak in die nek ervaar.
Toe ek twaalf jaar oud was (ek is nou 33) na 'n lang motorreis, het ek die bewegingsimptome vir ongeveer 'n minuut gehad, wat my die lewe bang gemaak het. Ek het nog altyd probleme met my binne-ore gehad; die ENT het gesê daar is niks verkeerd met my ore nie, maar ek het chroniese oorpyn.
Ek wil beklemtoon dat ek glad nie ander simptome ervaar nie, geen duiseligheid, verwarring ens het nie, maar die simptome word beslis erger, hoe meer angstig raak ek. As ek heeltemal op my gemak voel, verdwyn die simptome amper of gebeur dit net so nou en dan, maar as ek onder 'n skare is en effens ongemaklik voel, is die simptome baie slegter.
Ek kry meestal simptome as ek staan, maar as ek 'n stresvolle dag beleef of voel of ek benoud of angstig voel, as ek gaan lê en my bene effens beweeg, kry ek 'n verwronge beweging. Ek het opgemerk dat my oë soms ook verdraai as ek simptome kry.
Ek het 'n ENT gesien, maar my dokter het die moontlike MdDS voorgestel. Nadat ek op die internet gesoek het, het ek gevoel dat MdDS heel waarskynlik is omdat ek saam met ander gevind het dat die simptome heeltemal bedaar as ek op my fiets of in 'n motor ry.
Ek het 'n rukkie werkloos gebly en op soek na 'n werk waar ek nie kon sit nie, maar ek het onlangs weer 'n bestuurder begin doen. En ek het 'n baie minder angstige mens geword. Die simptome het glad nie verander nie. Maar ek het gevind dat, omdat ek minder angstig is as ek 'n besige aand het, ek voel dat ek op een of ander manier my pad kan 'oefen' om die simptome heeltemal te beheer. Op die een of ander manier voel dit asof die bestuur my eintlik help om my swaartepunt te herstel. Ook as ek soggens wakker word en ontspanne is, voel ek dat dit nie regtig daar is nie. As ek my liggaam dwing om dinge te doen (soos om af te was, wat die simptome vererger), is dit baie erger, maar as ek heeltemal ontspanne is en iets doen, geniet ek dit, wat my geensins senuweeagtig maak nie (soos om in die bos te loop) ) Ek kan nogal goed voel.
Ek hoop my ervaring help ander.
Ouderdom begin: 31
Rosanna se verhaal van herstel en heraansluiting
4.19.2016 6:19 vm
Hey ouens en meisies!
Hallo, ek het net teruggekyk na die toekoms, wat my daartoe gelei het om 'n bietjie oor parkinsons te leer, en dit het my herinner 'o ja, ek het kinders!'
Ek is nie seker hoe die sielkunde kinders beïnvloed nie, of daar in elke geval regtig verskille in erns is nie.
Ek het voorheen in berigte gesê dat ek angskwessies gehad het. Wel, ek is bly dat ek nou amper 100% vry van angs is. Ek het al 'n jaar gelede allerhande lewenstylveranderings aangebring, insluitend ophou rook. ecigs)
Omdat babas 'n groot lewensveranderaar vir ons almal is, dink ek dit is wonderlik om 'n webwerf te wees waar ons ons ervarings met mekaar kan deel.
Ek wil net deel dat ek voel dat ek 100% in beheer is van my simptome!
Ek weet daar is absoluut geen verandering in die erns van my babas nie, en dit is nog steeds daar net soos op die eerste dag, MAAR ek is eintlik op die punt waar ek net simptome kry as ek wil.
Ek staan ​​dus dalk in 'n tou in 'n winkel en ek sal by myself dink 'dit is waar ek gewoonlik slegte simptome het, maar ek het geen, ek wonder of ek dit nog het?' As ek goed weet dat ek dit doen, sal ek my oë toemaak en agteroor beweeg na my tone toe, want ek weet dit sal simptome veroorsaak, en raai wat ?? Ek kry presies dieselfde simptome as aan die begin.
Laat ek nou 'n ander scenario beskryf. Ek het 'n lieflike plek gekry om te gaan stap. Dit is 'n ou Romeinse pad in die ooste van Engeland naby Cambridge. Dit is heeltemal rustig daar en jy kan kilometers ver sien. Ek sal baie lank gaan stap, ek sal rondstaan, 'n bietjie hardloop en vir die hele reis sal ek nie aan kinders dink nie, selfs nie een keer nie! Selfs as ek terug is by my motor, sal ek nog steeds nie daaraan dink nie, ek gaan nou eintlik weke sonder die gedagte daaraan, maar ek weet dat dit nog steeds daar is as ek dit induseer ...
Wat ek regtig wou sê, is dat ek voel dat ek dit heeltemal onder beheer het en dat dit nie my lewe beïnvloed nie, eintlik glad nie meer nie (waarskynlik omdat ek so gewoond is daaraan) en dat ek amper vergelyk dit met 'n baie ernstige wond wat mettertyd stadig genees het; moenie dit regkry nie en dit bloei nie!
My raad sou dus wees:
Moenie daaroor tob nie
Moenie rondhang op plekke wat u angstig laat voel nie
As u kan probeer om uself op te lei om nie simptome te kry nie, LEER nie na Bob en rock nie
Weet dat dit 'n eindige ding is en nooit erger sal word nie
Laat die kinders skoonmaak! 😉
1.30.2015 9:40 vm
Ek het vir my geleer, kougom help 'n bietjie, met die nekdraaie links en regs.
11.24.2014 9:13 vm
Ek en my vrou is pas terug van Cancun. Ek sal myself meer tyd gee om weer in te woon, maar ek het verlede Donderdag na 'n lang busrit Chichen Itza gevoel, hierdie vreemde gevoel gevoel asof ek op 'n boot was. Dit het my verbaas omdat ek hierdie sensasie nog nooit so sterk gevoel het nie. Ek het soortgelyke effekte gevoel nadat ek van 'n boot afgekom het, maar nie naastenby so sterk nie, en beslis nie so lank nie. Donderdag was dus die enigste dag. Ek het dit nie Vrydag of die Saterdagoggend of middag gevoel tydens ons reis terug na Oregon waar ons woon nie. Toe ons by die hotel in Portland aankom, het ek weer daardie gevoel gevoel en het ek nie verdwyn nie, behalwe as ek weer in die motor was. En ek het vanoggend die eerste ding opgemerk dat ek dit nie gevoel het nie, tot 'n paar uur nadat ek wakker was. Gisteraand het dit slegter gevoel terwyl ek gaan stort het. Ek het dit aanlyn gesoek en het steeds vertigo raakgeloop, en ek het nie gedink dit is nie, want ek is glad nie duiselig nie. Die wêreld draai nie. Ek voel net of ek op 'n boot is. Toe kom ek dit raak, en dit beskryf wat ek presies voel vir 'n tee! Soos ek gesê het, ons is pas terug by die huis, en ek sal myself meer tyd gee om my te vestig en te sien, maar ek het nog nooit so gevoel nie, en terwyl ek tegelykertyd die angs in my buik voel, Ek voel hoe die bewegingsgolwe oor my kom, dit is regtig vreemd. In elk geval, dankie vir u storie.
10.8.2014 5:07 vm
Ek is 'n 31-jarige man uit Noorweë, sedert 14 Junie het ek hierdie wiegende wiegende gevoel gehad, soos om op 'n boot te wees.
Dit begin 'n paar dae na 'n kompetisie van 10 km.
Dit verdwyn as u motor bestuur, beter as u in die berge stap. Maar om op 'n plat grond te loop of te sit, is erger.
Dokters vind niks, oorspesialiste sê dat dit niks verkeerd is met my balansorgane in die oor nie.
Ek weet nie of dit my mdd het nie, maar dit lyk soos dit beskryf word.
Manlik, 35 jaar oud. Ek het gewerk aan 'n beskuldigde boot wat instrumente vir wetenskaplike navorsing op meermeer opstel. Die eerste dag was ek 5 uur op die boot en daarna die volgende dag 3 uur op dieselfde boot. Toe vlieg ek dadelik na Denver. Voordat ek op die vlug klim, het ek vir 'n kort tydjie die swaaiende, wankelende gevoel gevoel, maar dit het verdwyn. Ek kan onthou dat ek 'n migraine gehad het op pad na Denver. Toe, by Denver, het ons 'n baie onstuimige landing gehad.
Vir twee dae het ek geen simptome gehad nie. Maar na twee dae verskyn die skommelende, swaaiende gevoel. Dit verdwyn as ek met die trein pendel werk toe of ek ry. Dit is die tweede week en het nog steeds die simptome.
Ek hoop dit duur nie lank nie.
9.15.2014 10:50 vm
Hallo, dit sal my eerste boodskap wees. Uiteindelik het ek 'n dokter gehad wat my vertel het van 'n 3/1-jaar-skommel / swaai-probleem. MdDS. Dr. R. Tusa het my in Julie 2 gesien en my balans / duiseligheid onmiddellik gediagnoseer. Hy het my op 'n rollator-oefenprogram en medikasie geplaas. Ek stap uiteindelik sonder 'n riet of stapper; maar ek moet nog steeds baie versigtig wees om te val. My probleem is nou om my motor te bestuur. Het iemand anders gevind dat bestuur anders is as om net in 'n motor te ry? Ek sal enige raad waardeer.
Clenda - U is welkom om by ons ondersteuningsgroepe aan te sluit, waar u baie advies sal kry en leer hoe om te werk. Die groepe is gratis, en omdat hulle aanlyn is, kan u deur die boodskappe-argiewe deurgaan wat baie jare strek. Klik net op hierdie skakel: http://www.mddsfoundation.org/symptoms-scale/coping-with-mdds/support-groups/
Om te val is baie gevaarlik. Ek het 4 keer geval die eerste somer wat ek Mdd gekry het. Ek is na 'n neuroterapeut gestuur en sy het my geleer om my enkels te versterk. Die oefening staan ​​op die punt van die voet en sak dan baie stadig. Ongeveer 10 keer 3 keer per dag. Ek het nie geval sedert ek bewus geword het nie
hoe belangrik sterk enkels is om jouself te vang as jy die moontlikheid van 'n val voel
Hallo Ann, jammer om te hoor van jou val. Soms het ek 'n bietjie angstigheid dat ek kan val, maar ek weet wel dat ek voel hoe my liggaam beweeg, en dat dit nooit verder gaan as 'n sekere punt nie. Ek het nou al drie jaar oud kinders, maar ek voel steeds positief dat ek dit eendag kan ontslae raak. Ek bly eintlik net aktief en probeer om dit nie te laat pla nie. Ek voel nog steeds emosies en het onlangs baie dapper dinge gedoen soos om 'n baie mooi meisie te vra wat ek in 'n winkel ontmoet het! Ek voel regtig dat u nog heeltemal gesond kan wees en dit kan hê, maar as u dit toelaat, kan u allerhande ander simptome voorstel. In my eie geval is die wieg en swaai die ENIGSTE simptoom wat ek moet hanteer. Hoop julle voel almal beter! En probeer chillax! Alles van die beste. Tom x
9.26.2014 11:18 vm
Tom, my sx's is identies aan jou. Ek wieg en wieg net. Dit raak egter kwynend, meestal is ek 'n 1-3, MAAR ek kan beslis na 'n 8-9. Ek is 8 weke in. Enige raad. Ek kies om op die oomblik mediesvry te wees. Hoe lank het u dit al gehad en wat doen u? Dankie !! Shelly
Dankie vir al jou kommentaar ouens, of moet ek sê meisies! Catluvrmh, dit moet irriterend wees as u dokter sulke dinge sê. Margaret, dankie vir die raad. Ek vind dat simptome regtig vererger word deur angs. Jeannine, goeie idee dit sal wonderlik wees om jou storie te hoor.
Ek het iets op 'n ander webwerf gelees om te sê dat ek nie bly is dat dit nie lewensgevaarlik is nie. Ek het 'n vriend wat 'n jagtonsiekte het wat hom geestelik vernietig. Dit is baie onaangenaam. Ek dink die enigste ding wat ons kan doen, is om dit te aanvaar en om ons lewens voluit te leef, my simpatie gaan u toe! Dankie vir u antwoorde :)}
Baie dankie vir die deel. Ek is 40 en ly ook met MdDS. Ek moet my storie skryf. Ek val baie omdat my balans so buite beheer is.
3.14.2014 7:51 vm
Jammer jy gaan deur hierdie Tom. Ek het self baie angs. Die beste ding vir my is oefening. Dit help om die angs te verlig. Ek moet net oefen totdat die angstige gevoelens verdwyn het. Sterkte!
Wel, Tom, welkom by die klub. Bly om 'n manslyer te sien! My dokter dink ons ​​sindroom en simptome is: a) 'n vroulike psigosomatiese aandagafleier, of b) 'n simptoom van ouderdom. U hoef nog nie met laasgenoemde te worstel nie, en ek hoop dat u dit nooit sal doen nie. Dit is so oneerbiedig en neerhalend. Daar is nog nie genoeg navorsing gedoen om dit behoorlik te benoem nie, om 'n oorsaak te bepaal, en nog beter, om 'n kuur te bedink. Ons wat dit al 'n geruime tyd het, kan getuig van wat u rapporteer. Die spanning wat veroorsaak dat dit erger word, die uitputting, ens. Neem die goeie tye en probeer dit herhaal en wanneer dit gebeur. Probeer om die bekommernisse tot die minimum te beperk - ek weet, dit is makliker gesê as gedaan, maar probeer dit so gereeld moontlik u eie maak. Ek het myself 'opgelei' om die onbestendige gang te beheer, om nie op of af te kyk nie (veral te midde van verwarde visuele patrone) en om die stilstand tydens ry te geniet! Behou die geloof, wees goed en bewaar ons almal in u gebede dat daar binnekort 'n oorsaak, behandeling en genesing sal gevind word.
1.30.2015 9:38 vm
het iemand probleme met bloeddruk gehad sedert hy MDD gehad het? hartkloppings?
1.30.2015 10:16 vm
Quentin, as u 'n lid van een van ons aanlyn is Ondersteuningsgroepe, dit is 'n goeie vraag om daar te vra. Ons het baie meer lede in die ondersteuningsgroepe as wat ons hierdie blog lees.
ENT-dokter het pas voorgestel dat ek duiseligheid het. Ek voel beslis hartkloppings en hoewel ek nie die bloeddruk nagegaan het sedert ek simptome gehad het nie, weet ek dat my bloeddruk aansienlik gedaal het, terwyl ek verlede jaar 'n 'kanteltoets' ondergaan het omdat ek amper verval het nadat ek gebuk het. My hart is deeglik nagegaan en die daling in druk was die enigste ongewenste ding. So nou besef ek hoe dit voel. Ek voel ook naar - word dit deur iemand anders gevoel. Ek woon in die Verenigde Koninkryk, nie in die VSA nie. Daar sal na my verwys word na oortoetse, maar voordat ek dit kan doen, word ek bespreek om vir amper 3 maande Australië toe te vlieg om my sieklike ouers te sien. Ek hoop net dit maak dit nie erger nie - ek is veronderstel om my ouers te help om nie te belemmer nie. Dit was 'n verligting om hierdie kommentaarbladsy te vind.