Karnaval - Joop van Diepen | WEEFF
Home › Columns › Karnaval - Joop van Diepen
Karnaval - Joop van Diepen
Gepubliceerd: Dinsdag 11 december 2018 17:41
Rikus Weêl had altoid ’n koikie had op Karnaval. Die poepelegeoin moste ze maar in Limburg houwe, zoi ie wel ‘ns. Nou ware ze ’n jaar of wat leeën ok met die nuwerwissighoid begonne in zoin durp, ja, met optochten en al. Al gong die langs z’n boerderaai den glouwde haai vanachter de gerdoine nei die omwoizighoid.
Nei, den z’n vrouw Lies, die was heêl aars; die sting in buiten baai ’t hek en woof nei al de deêlnemers. ‘Zuk geeft weer ’n was reuring hier,’ von ze. Rikus hoorde d’r den ok niet groôt van op dat ze ’n maand trug thuis kwam van ’n eivend vrouwegilde met de boskip dan ’n stik of twuntig vrouwe verkleid aas haremvrouwe te Karnavalle zouwe gaan. De manne zouwe, al wouwe ze, aas sjoiks gaan. ‘Jij gane wel niet, dink?!’ vroeg ze, maar dat was oigeluk vragen nei de bekende weg. Nei, vezzelf gong Rikus niet, mummelde alliendig dat al die feistvierders niet spoorde. Met Dikke Dingeses kwamme d’r seives ’n hussie vrouwe baai Lies om hunnie deer te verkleiden. De Weêltjes weune in ’n durp weer boere nag niet uit ’t centrum joege benne. Nei, hunnie weune mooi dichtbaai de kerk, baai skoôl en ok baai de kroeg.
Met al dat vrouwvolk over huis von Rikus ’t beterder wat baai de beiste te gaan koetele. Om ’n uur of half negen skreêuwde Lies nei achter datte ze gaan zouwe en wons h‘m nag ’n mooie eivend. ’t Zou wel een latertje worre , riep ze d’r nag baai. Maar efoin, de kust was weer voilig. Rikus gong pree anzitten in de keuken te kranten en tv koike. Ja hoor, deer was ok weer karnaval. Hossende en verkleide mense die liedjes zonge met ranzige tekste. En den al die gruizige kirrels! Rikus gong in gedachte nei die tent weer Lies nou was.
Gek, haai wer zommaar neskierig. Zou ie toch effies koike? Dat de werkersbroek en kiel gonge uit en in verkleidersgoed tippelde ie effies nei ’t keffee. Baai de deur las ie dat de entree voif golden was en dat verkleide mense niks hoefde te betalen. Nôh, dat was ver hale vezzelf. Haai had z’n knip trouwes geniese mee. Haai kon ’t deur ’t raam wel of! Deer zag haai ’n stuit volk. Lallende mense met kuukse klere, bombakkese. Ok vezzelf ’n zoôt haremvrouwe en sjoiks. Maar weer was Lies? Haai gong weer op huis of. Zou z’n z’n oige ok verkleide! Z’n verkloidersgoed gong weer uit. Z’n werkersgoed en kiel weer an. Pakte ’n rooie zaddoek, z’n werkerspet en z’n knip. Haai kon zo nei binne. Zo, die voif golden ware verdiend.
Wat was Lies bloid dat ze hem zag. Ze hong metien om z’n nek. En haai had zo ’n brat haremvrouwe om h’m hen, en al die sjoiks kwamme met pilsies. Maar deer kwatte haai niet in. Die Rikus. Haai roste h’m goed. Vergat al gauw al z’n beiste. Sting mooi an te ouwenêle met deus en geen en hoste met de hêle bubs mee. Wat werd ’t laat, maar wat had ie genôte. Lies had h’m vroege of ie ’t are haar weer mee zou gaan, maar dat was vragen ei de bekende weg.