Die geestelike betekenis van syfergetalle (14) | "Is en Wat Was en Wat Kom" – die onbekende karakter van Jesus Christus en Sy Woord
← Die Vaderhand
Hoe laster ons God se ‘Naam’? →
Soos in vorige artikels in hierdie reeks oor getalle genoem (deel 1, deel 2, deel 3 , deel 4,deel 5, deel 6, deel 7, deel 8, deel 9, deel 10, deel 11, deel 12, en deel 13), is syfers onskeibaar geheg aan mekaar, veral in die Skrifte en in hul geestelike betekenis.
Die getal ‘twaalf’ verbind dus geestelik met fondament – die vlees is ons eerste fondament (die grond of sand van die aarde) wat nie’n goeie en volhoubare fondament is nie:
1Kor 15:47 Die eerste mens was uit die aarde aards…
Die aardse mens kan nie God behaag nie, want God is gees (Joh 4:24). Vlees kan nie God se Woord doen nie:
Maar as ons herskep word (weergebore word) in gees, sal ons kan doen wat God verwag van ons en ons kan Hom behaag deur Christus Jesus alleenlik:
1Kor 15:47 ….die tweede mens is die Here uit die hemel.
Abraham se eerste seun was Ismael, wat vir ons weereens ‘n tipe is van ons eerste fondament – die vlees. Hy het twaalf vorste gehad waarmee God hom geseën het:
Vleeslike seëninge is nie iets waarop ons ons geestelike huis kan bou nie omdat dit van verbygaande aard is. Ismael is dan ook ons tipe om die geestelike verbintenis met getal ‘dertien’ uit te beeld:
Gen 17:25-27 En sy seun Ismael was dertien jaar oud toe hy aan die vlees van sy voorhuid besny is. 26 Op daardie selfde dag is Abraham en sy seun Ismael besny 27 en al die manne van sy huis—die wat in sy huis gebore en die wat van vreemdelinge met geld gekoop is, is saam Rom 8:5-8met hom besny.
Abraham moes soos ons ook op ons eie tyd, verknog word aan die vlees wat ons in ‘n vyandskap met God self plaas (Rom 8:5-8). Die getal ‘dertien’ verwys dus na ons eie geestelike vyandigheid en opstandigheid in ons onbesnede vlees en al sy welluste en trots. Dit word ook in Ismael se lewe uitgebeeld. Ismael, ons eie vlees, sal NIE leef voor God nie. Ons sal ons vlees verloor! Die vlees KAN hom nie onderwerp aan God se wet nie. Dit is van nature in ‘n rebellie teen God.
Gen 17:24-27 En Abraham was nege en negentig jaar oud toe hy aan die vlees van sy voorhuid besny is. 25 En sy seun Ismael was dertien jaar oud toe hy aan die vlees van sy voorhuid besny is. 26 Op daardie selfde dag is Abraham en sy seun Ismael besny 27 en al die manne van sy huis—die wat in sy huis gebore en die wat van vreemdelinge met geld gekoop is, is saam met hom besny.
DIE GETAL VEERTIEN
Die eerste keer waar die getal in die Skrifte verksyn is ook baie insiggewend. Jakob is aan die woord waar hy gevlug het uit Haran na Kanaan en sy skoonpa Laban hom ingehaal het van van allerhande duinge beskuldig het:
Gen 31:36-41 Toe word Jakob kwaad, en hy het met Laban getwis; en Jakob het geantwoord en vir Laban gesê: Wat is my oortreding, wat is my sonde, dat u my so vurig agternagesit het? 37 Nou dat u al my goed deurgevoel het—wat het u van al u huisraad gevind? Sit dit hier neer voor my broers en u broers, en laat hulle oordeel tussen ons twee. 38 Twintig jaar was ek nou by u. U skaap— en bokooie het geen misdrag gehad nie, en die ramme van u kleinvee het ek nie geëet nie. 39 Wat die wilde diere verskeur het, het ek nie na u gebring nie: ek moes dit vergoed; van my hand het u dit geëis, of dit al bedags gesteel is of snags gesteel is. 40 Ek was ‘n man wat bedags deur die hitte verteer is en snags deur die koue, en my slaap het gevlug van my oë. 41 Twintig jaar was ek nou in u huis; veertien jaar het ek u gedien vir u twee dogters en ses jaar vir u kleinvee; en u het my loon tien maal verander.
Veertien jaar het Jakob gewerk vir Laban se twee dogters, Lea en Ragel.
Gen 29:16-28 En Laban het twee dogters gehad—die naam van die oudste was Lea, en die naam van die jongste Ragel. 17 En Lea het dowwe oë gehad, maar Ragel was skoon van gestalte en mooi van aansien. 18 En Jakob het Ragel liefgehad, daarom het hy gesê: Ek sal u sewe jaar dien vir Ragel, u jongste dogter. 19 Toe antwoord Laban: Dit is beter dat ek haar aan jou gee as dat ek haar aan ‘n ander man gee. Bly by my. 20 So het Jakob dan sewe jaar gedien vir Ragel; en hulle was in sy oë soos ‘n paar dae, omdat hy haar liefgehad het. 21 Toe sê Jakob vir Laban: Gee tog my vrou, want my dienstyd is om, dat ek by haar kan ingaan. 22 Daarop het Laban al die manne van die plek versamel en ‘n maaltyd berei. 23 Maar in die aand het hy sy dogter Lea geneem en haar na hom gebring; en hy het by haar ingegaan. 24 En Laban het aan haar sy slavin Silpa gegee, naamlik aan sy dogter Lea, as slavin. 25 En die anderdagmôre—daar was dit Lea! Daarom het hy aan Laban gesê: Wat het u my nou aangedoen? Was ek nie vir Ragel by u in diens nie? Waarom het u my dan bedrieg? 26 En Laban antwoord: Dit is hier by ons nie die gewoonte om die jongste voor die oudste weg te gee nie. 27 Hou die volle bruilofsweek met haar; dan sal ons jou die ander een ook gee vir die diens wat jy nóg sewe jaar by my moet volbring. 28 En Jakob het so gedoen: hy het die volle bruilofsweek met haar gehou. Toe gee hy sy dogter Ragel aan hom as vrou.
Die twee dogters van Laban, soos alle vroue in die Skrifte, gee vir ons geestelike tipes van die twee kerke wat ons moet deurgaan in ons geestelike groeiproses. Die eerste kerk is soos die ‘valse’ vrou in Jakob se lewe, naamlik Lea. Ons slaap met haar en is soos Jakob totaal onbewus dat dit nie ware vrou van Christus is nie. Ons moet ons eie Lea sewe jaar lank dien – die getal ‘sewe’ is ‘n simboliese verwysing na ons eie bepaalde tyd in die valse kerk wat voltooi moet word alvorens ons die ware kerk kan ervaar. In hierdie tyd leer ons al die valse leerstellings en ‘n “ander Jesus” word aan ons voorgehou:
Net soos Jakob gedink het dat Laban hom sy geliefde Ragel as vrou gegee het, het hy eers die volgende oggend na die huwelik uitgevind dat hy met die ouer suster, Lea, geslaap het. Ons almal werk eers ‘n simboliese sewe jaar vir die valse bruid van Christus, terwyl ons oortuig is dat ons in die ware kerk is. Ons almal deel eers die bed van Christus met die geestelike hoer Babilon:
1Kor 6:16 Of weet julle nie dat hy wat ‘n hoer aanhang, met haar een liggaam is nie? Want die twee, sê Hy, sal een vlees wees.
Open 19:2 Want sy oordele is waaragtig en regverdig; want Hy het die groot hoer geoordeel wat die aarde met haar hoerery verderf het, en Hy het die bloed van sy diensknegte op haar gewreek.
Daarna gaan ons oë oop en ons vind die ware bruid van Christus:
Die getal ‘veertien’ wys dus vir ons in die geestelike proses om die ware kerk van Christus te vind. Deur ons groei in die geloof en genade van Christus (simbolies uitgebeeld deur Abraham) leer ken ons die ware Christus:
Soos Josef in sy veertiende jaar in Egipte begin heers het oor Egipte en die hele wêreld, so verhef God ook Sy uitverkorenes tot geestelike heerskappy soos ons self ook deur die proses van oordeel gaan (Jes 26:9):
Gen 37:2 Dit is die geskiedenis van Jakob. Josef het as seun van sewentien jaar die kleinvee opgepas saam met sy broers—hy was nog jonk—met die seuns van Bilha en die seuns van Silpa, die vroue van sy vader. En Josef het die slegte gerug oor hulle na hulle vader oorgebring.
Gen 37:36 En die Midianiete het hom na Egipte verkoop aan Pótifar, ‘n hofdienaar van Farao, die owerste van die lyfwag.
Gen 41:46 En Josef was dertig jaar oud toe hy voor Farao, die koning van Egipte, gestaan het; en Josef het van Farao af weggegaan en die hele Egipteland deurgetrek.
Tydens die huttefees onder die ou verbond moes veertien lammers opgeoffer word:
Num 29:13 En julle moet as brandoffer, as vuuroffer van lieflike geur aan die HERE bring: dertien jong bulle, twee ramme, veertien jaaroud lammers; sonder gebrek moet hulle wees;
Die huttefees verteenwoordig ons tyd waar ons die skokkende waarheid oor ons vlees uitvind. Ons leer op die harde manier, deur God se oordeel, dat vlees niks voordele vir ons inhou nie. Ons fokus word nou geplaas op die voordele van die geestelike lewe in Christus en Sy Woord:
Die agtste dag van die huttefees, die “groot dag” verwys na ons tyd van blydskap wanneer ons die nuwe mens in sy glorie ervaar en ons weet dat die proses voltooiing nader, soos deur die getal ‘sewe’ uitgebeeld:
Num 29:35-36 Op die agtste dag moet daar vir julle ‘n feestyd wees; géén beroepswerk mag julle doen nie. 36 En julle moet as brandoffer, as vuuroffer van lieflike geur aan die HERE bring: een bul, een ram, sewe jaaroud lammers sonder gebrek;
Joh 7:37-39 En op die laaste dag, die groot dag van die fees, het Jesus gestaan en uitgeroep en gesê: As iemand dors het, laat hom na My toe kom en drink! 38 Hy wat in My glo, soos die Skrif sê: strome van lewende water sal uit sy binneste vloei. 39 En dit het Hy gesê van die Gees wat dié sou ontvang wat in Hom glo; want die Heilige Gees was daar nog nie, omdat Jesus nog nie verheerlik was nie.
Die getal ‘veertien’ hou dus verband met die nuwe geestelike lewe en denke van Christus in ons – dit word ook deur die simbole van die “derde hemel”, “paradys” en “nuwe Jerusalem” uitgebeeld:
Gal 2:1 Daarna, veertien jaar later, het ek weer na Jerusalem opgegaan…