Versoeking | SARIE
8 Julie 2009
Versoeking	deur admin
Dis ‘n parfuum wat gaan oor die idee van versoeking. Vir hierdie geur (R465 vir 30 ml EDP) is roosgeure vermeng met viooltjie om ‘n aura van onweerstaanbaarheid te skep. Cacharel sê hulle het hierdie Oosterse blomgeur spesiaal geskep vir vroue wat hou van die kollig en gereed is om te verlei, of om verlei te word! Versindaba » diversiteit
René Bohnen. Waterdraak
Sommer omdat die Sjinese Nuwejaar so aanhoudend gevier word in Johannesburg en omdat ons gister by die tempel in Bronkhorstspruit was, plaas ek vandag ŉ paar foto’s. Nie almal is gister geneem nie, dit kom ook van ander jare.
2012 is die jaar van die Waterdraak wat blykbaar “gentle transformations” bring. In Johannesburg stroom mense elke jaar na Commissionerstraat (wat die “ou” Chinatown is) se middernagvieringe (dis nogal ‘n belewenis om middestad toe te ry in die nag en dan wemel dit van voetgangers). In die “nuwe” Chinatown, in Cyrildene, begin die jolyt vroegmiddag reeds – gedekte tafels staan op die teerstraat, kos word op die sypaadjies voorberei, mense kom in hul feesklere (babatjies in satynfrille en juwele) en wanneer dit donker is begin die vuurwerke wat die draak moet wakker maak. By die Nan Hua tempel word die draak sommer helder oordag wakker gemaak.
Vieringe vind ook plaas by etlike winkelsentrum en parke. Wensboompies vorm deel van baie mense se Nuwejaarsgebruike en hulle skryf dit op klein papiertjies wat in die boompies se takke bly hang en wapper nadat dit (amper soos muntstukke in fonteine) in die blare gegooi is.
Die groot Nan Hua tempel by Bronkhorstspruit word met Nuwejaar omskep in ŉ plek van samekoms en fotogeleenthede vir almal. Gister het ek gedink daar is meer fotoklubs teenwoordig as Sjinese! Dit is ŉ noemenswaardige verandering sedert die heel eerste keer dat ek Nan Hua se nuwejaarsvieringe beleef het iewers in die 90’s. Toe was ons omtrent tien Westerlinge wat gegaan het.
En dit is seker vir my die lekkerste van die Sjinese Nuwejaar hier – die diversiteit van ons samelewing is duidelik sigbaar en almal meng ewe vrolik. Dit gee my altyd moed. Wit, swart, Indiër, Sjinees, Frans, Duits; al hierdie tale het ek gister gehoor – en dis so gerusstellend om weer te sien dat alle kinders dieselfde is: hulle gil, lag en hardloop vir dieselfde redes, laat val roomyse en kerm vir koeldrank.
Ek het baie van hierdie mense afgeneem, alhoewel ek nie graag herkenbare kindertjies op die internet plaas nie (maar hulle bly vir my pragtig)
Die feit dat die tempel groot gronde het, baie gras en bome, asook die gevoel van veiligheid, help ook dat kinders hier taamlik vryelik kan speel en ontspan, selfs sonder hul ouers rondbeweeg.
Daar is goths en feetjies ook, jongmense in kostuum, soms. Maar sommige kulture is vanself kleurvol.
Die Sjinese Nuwejaarsvieringe is ŉ kulturele fees, nie ŉ godsdiensfees nie. Ek het verneem dat verskeie van die geleenthede geboikot word as gevolg van ons renosterkwessie. Ek kan net hoop dat bewaring vir almal ewe belangrik sal word, sodat die grense wat tydelik opgehef word uitgebou kan word. Dalk kan die Waterdraak daardie transformasie meebring, ek weet nie. Maar ek vermoed die draak gaan ŉ rol moet speel in die oplossing van die probleem.
Ek plaas ŉ gedig wat deur J.P. Seaton in Engels vertaal is en in 2008 in Afrikaans deur my verwerk is omdat ek een oggend langs die Boesmansrivier in Estcourt gedink het landskappe kan kulture transendeer. Dis nie ŉ Nuwejaarsgedig nie, maar praat wel oor verlange en broosheid.
A leaf this boat
A leaf this boat, its light sail rolled
lies moored by the Ch’u’s south bank.
As dusk descends on the lonely wall, the post horn
draws mournful notes like those of a Tartar whistle.
The waters vast,
wild geese on flat sand
settle, startled, scatter.
Mist gathers in the cold woods,
the painted screen is spread,
horizon’s far, the mountains small
like faintly traced eyebrows.
Old joys cast off lightly,
I’m here to seek an official post
but weary of this journeying
and the waning year.
The manners and the sights of this strange place
are desolate and mournful,
the eyes despair,
the capital’s far away,
the towers of Ch’in cut off,
the soul of a traveler dismayed.
The fragrant grass spreads in
and the evening glow spreads
no news of her,
a few broken clouds
Liu Yung (fl. 1034)
Vrye verwerking van “a leaf this boat” (Liu Yung)
’n Blaar hierdie boot
hierdie boot is ‘n blaar
te water gelaat een winternag
met seile van sis wat wapper –
dryf op ‘n oker stroom
van Monk’s Cowl en Giant’s Castle
na die dorp en dagha
’n Blaar hierdie boot, haar seile van lig opgerol
waar sy vasmeer op die oewerklei
van die Boesmansrivier
Skemer daal oor die verlate kraal,
ŉ kiewiet draf-draf op kieselklip
Die fabrieksfluit ’n bees se eensame bulk;
die kiewiet vlieg-skrik-vlieg
Skimbeelde tussen die wilgers se wortels
– borduurlap oopgesprei –
die horison is ver, die drakensberg klein
(verbeelde wenkbroue van ŉ verbeelde god)
My ou vreugdes ŉ verslete beschu,
is ek moeg van hierdie kranse se bergpad
op soek na werkwoorde
en so verloop van my stat
Die pieke en assegaaie stomp geslyt
die soetgras swyg onder ŉ nagkaros
Geen aandvuur-vers ontbrand nie;
ver en verskriklik breek die wolke los.
René Bohnen 2008
Tags: diversiteit, Johannesburg, Liu Yung, Nan Hua, nuwejaar, Seaton, Sjina, waterdraak
Posted in Binneblik | Comments Off on René Bohnen. Waterdraak