Daar is al insiggewend geskryf oor hierdie CD sedert dit uitgereik is, maar dit maak nou eers in Sound Bites sy opwagting weens die vertragings wat die oorskakeling na die nuwe LitNet meegebring het. Dit pas my goed, want nou hoef ek nie my goue eiertjie te lê oor dinge soos die issues wat Dylan pak, die musiekstyle op die album, of enige hoogdrawende ontledings soos in ‘n Amerikaanse of Britse musiektydskrif nie. Dis iets wat ‘n mens self moet ervaar en waaraan geen woorde reg kan laat geskied nie, so hoekom sal ek dus nou my kosbare energie en enkele oorblywende breinselle so kwistig vermors?
Een van die lekkerste artikels wat ek oor hierdie CD gelees het, was Johan Pieterse s’n in Rapport. Gaan soek dit op die koerant se argief in die kuberwerklikheid en maak dit deel van jou opvoeding. (Toe ek nog ‘n nat-agter-die-ore-snotneusjapie was wat niks geweet het nie, het die einste Johan Pieterse die poorte van die hemele wyd oopgegooi vir my met sy resensie van The The se Infected – ‘n groep wat ek in daardie stadium nie geken het nie. ‘n Mens hoop dus hy skryf nou weer meer gereeld oor musiek vir die grootste Afrikaanse Sondagkoerant in die sterrestelsel.)
Jy kan nie sonder die nuwe Dylan nie, glo my. En as jy nog ‘n Dylan-maagd is, wag daar ‘n wonderlike wêreld om te ontdek. Begin vandag nog. Moenie ‘n dag langer uitstel nie.
JM sê sy kan verstaan hoekom ‘n mannetjie soos Daniel probleme sal hê met ‘n vegetariese vriendinnetjie, want jy kan sien hy is ‘n mannetjie wat daarvan hou dat sy pieletjie gesuig word. En vegetariërs, soos ons weet, sit nie hulle lippe aan vleis nie.
En sy WOORDE is so fantasties, swymel JM verder. Sy het vir my ‘n lysie gemaak van die reëltjies? waarvan sy die meeste hou, en hulle is die volgende: