Die ding wat ons doen » Somerstrand Gemeente
God het vir ons die liefdesgebod gegee
Geen wonder dat God die wet gegee het in die OT nie en in vyf boeke vir ons uitgespel het hoe om Hom lief te hê en ons naaste soos onsself– Genesis tot Deuteronomium. En Hy het deur die verhale van die geskiedenis gewys hoe dit lyk as ‘n mens Hom en jou naaste liefhet, en wat gebeur as jy dit nie doen nie. En die profete het die volk aangespreek as hulle afgedwaal het van die pad van liefde. Netso ook die wysheidsliteratuur – wysheid begin waar jy vir die Here ontsag het, waar Hy die grootste gewig dra in jou lewe.
Geen wonder dat Jesus in die NT die hele boodskap van die wet en die profete opgesom het met die dubbele liefdesgebod, jy moet God liefhê met julle hele wese, jou hart, jou siel, jou krag, jou liggaam, jou verstand. Alles. En jou naaste soos jouself.
Want, ons aanbid wat ons liefhet. Ons is wat ons liefhet. Ons lewens word bepaal deur wat ons liefhet.
Alle mense is aanbidders
Alle mense is aanbidders. Jy kan dit nie help nie. Dit is wie God jou gemaak het. Soos Bruce Springsteen sing: “Everybody’s got a hungry heart.”
Nie dat ons almal die regte dinge aanbid nie, maar aanbid sal jy aanbid, jy kan nie anders nie.
Volg die spoor van jou tyd
Jy kan baie vinnig agterkom wat en wie dit is wat jy aanbid. Kyk net na wat jy elke dag doen, waarna jy luister, waarna jy kyk, waaroor jy dagdroom, waaroor jy wakker lê. Volg die spoor van jou tyd, sommer net die afgelope week. Dink oor jou voorliefdes, jou energie, jou geld, jou lojaliteit. Aan die einde van dié spoor sal jy ‘n troon sien, en daarop sal dié ding of dié persoon wees wat vir jou van die hoogste waarde is, dié ding of dié persoon wat jy die meeste op prys stel, wat jy aanbid.
Jy kan dit ontken, en sê dit is nie so nie. Jy kan dit verduidelik, en sê, maar jy verstaan nie hoe moeilik dit is nie. Jy kan moedeloos wees daaroor, en as’t ware boedel oorgee, maar die spoor na die troon lieg nie. Ons dade spreek harder as ons woorde. Soos Dyer in sy boek Zona sê: “Your deepest desire is the one manifested by your daily life and habits.”
Aanbidding is ‘n elke-dag se ding
Wat ons moet besef, is dat aanbidding ‘n elke-dag se ding is. Jy is die heeltyd daarmee besig. Jy doen dit nie net op Sondag of in jou stiltetyd of saam met ‘n kleingroep nie. Jy doen dit terwyl jy swot, terwyl jy kuier, terwyl jy sport kyk, terwyl jy dans. Kyk maar rondom jou by ‘n sportbyeenkoms, of by ‘n groot musiekfees. Jy sal baie aanbidders sien …
Hoekom is dit so? Want ons is so gemaak. Jy kan dit nie help nie.
Want dit is hoe God jou gemaak het. Jy kan dit nie help nie. Jou binnekant is so aanmekaar gesit.
Hoe kry ek dit dan reg om die regte goed te aanbid?
Dit belangriker vraag is om te vra, hoe kry ek dit dan reg om die regte goed te aanbid?
Daarop het ek drie antwoorde, waarvan ek vanaand net op die laaste een gaan uitbrei.
Eerstens moet jy besef jy is vir God gemaak, om Hom te aanbid.
Tweedens moet jy besef dat jy hulp nodig het om God te aanbid.
Derdens moet jy besef dat God vir jou alles gegee het wat nodig is om Hom te aanbid. Hy het vir jou drie primêre hulpmiddels gegee waarmee of waardeur jy God kan aanbid.
3.1 Die eerste is sy Woord, die Bybel. Die Bybel is onontbeerlik om die regte dinge te aanbid. God gee selfs vir jou woorde in die Psalms om Hom direk aan te spreek in gebed en met Hom gemeenskap te hê. Die res van die Bybel help jou God se wil vir die lewe verstaan. Daarsonder kan jy God nie reg aanbid nie.
3.2 Die tweede is sy Gees. Die Heilige Gees is aan jou gegee met jou bekering – of toe jy agtergekom het dat jy in God glo, jy weet ook amper nie eers hoe dit gebeur het nie, maar jy weet net dat jy glo. Daardie dag of daardie tyd het God sy Gees in jou gegee. Die Heilige Gees is daar om jou in die volle waarheid te begelei, veral natuurlik in terme van die Bybel. Hy help jou om te verstaan hoe jy God ten beste met jou lewe kan dien en aanbid. Ons gaan by die oggenddienste en Pinkster hierdie kwartaal baie aandag gee daaraan. Jy is baie welkom om dit by te woon. Daar is ook twee boekies wat jy kan gebruik daarvoor, dit is gratis. Laai die kleingroepboekie hier af: Kragtig!
3.3 Die derde is die gemeente, en daaroor wil ek iets meer sê en ook ‘n Skrifgedeelte gebruik om die waarde van die gemeente en die gemeenskap van gelowiges wat jou help om die regte dinge te aanbid, te verkondig:
“Tomas, wat ook Didimus genoem is, een van die twaalf, was nie by die dissipels toe Jesus gekom het nie. Die ander dissipels sê toe vir hom: “Ons het die Here gesien!” Maar hy sê vir hulle: “As ek nie die merke van die spykers in sy hande sien en my vinger in die merke van die spykers steek en my hand in sy sy steek nie, sal ek nooit glo nie.” Ag dae later was Jesus se dissipels weer bymekaar, en Tomas was by hulle. Hoewel die deure gesluit was, het Jesus gekom en tussen hulle gaan staan en gesê: “Vrede vir julle!” Daarna sê Hy vir Tomas: “Bring jou vinger hier en kyk na my hande; en bring jou hand en steek hom in my sy; en moenie langer ongelowig wees nie, maar wees gelowig.” En Tomas sê vir Hom: “My Here en my God!” Toe sê Jesus vir hom: “Glo jy nou omdat jy My sien? Gelukkig is dié wat nie gesien het nie en tog glo.” Jesus het nog baie ander wondertekens, wat nie in hierdie boek beskrywe is nie, voor sy dissipels gedoen. Maar hierdie wondertekens is beskrywe sodat julle kan glo dat Jesus die Christus is, die Seun van God, en sodat julle deur te glo, in sy Naam die lewe kan hê.”
Tomas was nie daar nie
Die eerste ding wat jy in die verhaal moet raaksien, is dat Tomas nie by die dissipels was toe Jesus die eerste keer aan hulle verskyn het nie. Hy het dus die ervaring van Jesus se opstanding gemis. Terloops, lees tog wat ek gepreek het vanoggend oor die opstanding (http://wp.me/p3yY2R-1Ps). Ek het vyf baie belangrike historiese feite oor die opstanding uitgespel wat jou in jou geloof kan versterk. In Afrikaans en Engels.
Tomas was nie daar nie, al was hy een van die twaalf, al was hy bedoel om daar te wees. Hy het iets anders of iemand anders liefgehad. Dit was belangriker as die samesyn met die res van die dissipels. Miskien was hy teleurgesteld in Jesus. Miskien was hy bang vir die Jode. Miskien het hy familieverpligtinge gehad. Of miskien het hy net opgegee, want dit lyk asof dit die dissipels is wat uitreik na hom, nie hy na hulle nie.
Tomas verset hom teen die boodskap
Die tweede ding wat jy moet raaksien, is dat Tomas hom ook nog verset teen die boodskap wat die ander dissipels hom bring. “As ek nie die merke van die spykers in sy hande sien en my vinger in die merke van die spykers steek en my hand in sy sy steek nie, sal ek nooit glo nie.” Arrogant, skepties, skaamkwaad, vyandig, uitdagend. ‘n Mens kan dit verstaan. Hy was nie daar nie. So, hy moet homself op ‘n manier verdedig. Hy is skaamkwaad, want hy het duidelik ‘n ongelooflik gebeurtenis gemis. Hy is moontlik ook vyandig, want Jesus het miskien nie aan sy verwagtinge voldoen met sy dood aan die kruis nie. Kan dit dus waar wees, dat Hy opgestaan het? Nee, net as ek self kan vat aan sy wonde, en Hy my fisies kan oortuig.
Ons sien dit baie by mense wat iets gemis het. Hulle is skepties. Hulle is afwysend. Hulle is wantrouig. Wees bedag daarop en moenie daardeur afgesit word nie. En moenie self doen wat Tomas gedoen het nie! Moenie self die geleenthede mis waar jy saam met ander die wonder van Jesus se teenwoordigheid kan beleef nie. Jy mis te veel!
Tomas word oortuig binne die gemeenskap van die gelowiges
Die derde ding wat jy moet raaksien, is dat Tomas verander word binne die gemeenskap van gelowiges. Hy word nie buite die dissipelkring oortuig nie. Jesus verskyn nie in sy binnekamer aan Hom nie. Nee, Jesus kies om dit binne die geloofsgemeenskap te doen.
Hoekom? Want dit is dáár dat ons leer wat dit beteken om Jesus te volg. Dit is dáár wat ons die wonderlike teenwoordigheid van Jesus ten beste kan ervaar. Dit is dáár wat ons ondersteun word, selfs al is ons arrogant en skepties.
Tomas word dus oortuig binne die gemeenskap van die gelowiges, nie daarbuite nie. Hy word herstel en ingetrek in die aanbidding van Jesus as sy Here, en sy God, as dié een waarom die hele lewe draai, dié een wat Tomas met sy hele wese kan liefhê en aanbid.
Ons het die gemeenskap van gelowiges nodig
Dit leer ons iets baie belangriks van ons eie gemeenskap van gelowiges. Ons het mekaar nodig. Dit is waar ons saam is, waar ons saam die Here aanbid, dat ons lewens sin begin maak, waar ons die regte dinge begin aanbid, ook buite die kring van die gelowiges.
Ons leer hier by mekaar en kan mekaar naboots. Ons kan geloofsgewoontes inoefen – Bybellees, bid, bedien, bemoedig, getuig, gee. Want, en dit is belangrik: as ons is wat ons liefhet, as ons is wat ons aanbid, dan is liefhê ‘n gewoonte, ‘n geloofsgewoonte. Nabootsing en Inoefening. Dit is die manier waarop ons gevorm word om God te aanbid, en Hom alleen (James K. A. Smith: You are what you love – The spiritual power of habit).
Ons weet nie sommer vanself wat diep in ons binnekant aangaan nie. Ons kom dit agter uit wat ons doen, uit wat ons liefhet. En om daardie liefdes te verander, om dit op God en ons naaste te rig, moet ons leer hoe om dit te doen, sodat, terwyl ons dit begin doen, terwyl ons mekaar naboots, en die Bybel naboots, en na die Gees luister, ons in ons beoefening van geloofsgewoontes die regte dinge kan begin aanbid, kan begin liefkry.
Dit beteken dat ons nie maar net ‘n boek kan lees en die regte kennis kan opdoen, en dan is alles anders nie. Nee, hoe belangrik inligting en kennis ook al is, dit is in die saam aanbid, in die saam bedien, in die saam getuig, dat ons leer hoe om die regte dinge te doen.
Dit is soos ‘n dieet. Jy kan lees wat jy ook al wil daaroor – Tim Noakes, Mary-Ann Shearer, Weight Watchers – maar as jy dit nie saam met ‘n klomp mense begin navolg nie – en dit is ontsettend belangrik om dit saam met mense te doen, die helfte van die sukses lê in die saamdoen – sal jy nooit ‘n dieet kan voltooi nie.
Jy moet nie net dinge afleer nie – sjokolade is siek – maar ook dinge aanleer – groen is gesond. Dieselfde met geloofsgewoontes. Jy moet dinge afleer – daardie vinnige gebedjie net om jou gewete te sus – en dinge aanleer – ‘n vyftien minute neem vir ‘n Jesus-gebed, of onwrikbaar hou by jou afspraak met die kleingroep of met ons erediens. Soos Augustinus gesê het, in ‘n kos-metafoor weergegee (Smith): “You have made us for yourself, and our gut will rumble until we feed on you.”
Jy is wat jy liefhet. Jy is wat jy aanbid. Dit is waar van kos. Dit is waar van die geestelike lewe.
En die wonderlike is, soos jy dinge begin doen, selfs dinge wat jy nie regtig wil doen nie – boring preke – begin daar nuwe liefdes in jou opstaan, nuwe “cravings” – om by geloofsvriende te wees, om Bybel te lees, om God te aanbid en saam te fellowship in die kerk. En voor jy jou kom kry, dan is die ding wat ons doen, die ding wat jy doen. Die ding wat jy wil doen. Die ding wat jy nie anders kan as om te doen nie, want jou hart het deur die geloofsgewoontes verander.
Johannes Calvyn het gesê, die kerk is soos ‘n gim, ‘n oefenveld, ‘n skool, ‘n gemeenskap van voorbereiding en inoefening, waar ons besig is met die proses van heiligmaking wat God gee vir ons om in te oefen. Dit is die ultimate transformasie, dat ons diepste begeertes verander word sodat ons die regte dinge kan begeer, die regte dinge wil doen, want ons harte is deur God se Gees in die gemeenskap van geloof deur geloofsgewoontes verander.
God is hier. Hy is nie net hier in die buitengewone dinge nie. Hy is hier in die gewone dinge wat ons as geloofsgemeenskap doen. Ons hoef nie spectacular te wees nie. Ons kan maar net besig wees met die dinge van God, en Hy sal die spectacular doen in ons lewe.