Wysiging soos op 16:29, 24 Oktober 2016
27 605 grepe bygevoeg , 2 jaar gelede
Uitbreiding van skrywer en dramaturg, P.G. du Plessis se profiel
== BiografieLewe en werk ==
Pieter Georg du Plessis is op 14 Julie 1934<ref>[http://www.nb.co.za/authors/243 NB Publishers, our writers]</ref> op [[Boshof]] in die [[Vrystaat]] gebore. Sy pa was vir veertig jaar onderwyser in [[Engels]] in die Vrystaat. Pieter, soos hy verkies om genoem te word, gaan skool op [[Cornelia]] en [[Heidelberg, Gauteng|Heidelberg]] in [[Transvaal]] waar hy aan die Hoër Volkskool matrikuleer. Sy liefde vir [[Afrikaans]] begin by sy ma, wat Afrikaans baie goed gepraat het.
Na matriek is Pieter na die [[Universiteit van Pretoria]] vir sy BA-graad met Afrikaans-Nederlands en [[Geskiedenis]] as hoofvakke. Hy behaal dit in 1955 en werk ’n tyd lank as klerk by die destydse Transvaalse Provinsiale Administrasie. In 1957 verwerf hy sy onderwysdiploma aan die Pretoriase Onderwyskollege en begin skoolhou aan die Hoërskool Fakkel in [[Johannesburg]]. In 1960 behaal hy sy BA Honneursgraad aan die [[Universiteit van die Witwatersrand]]. Na ’n jaar as lektor aan die [[Goudstadse Onderwyskollege]] (GOK) word hy aangestel as lektor in Afrikaans en Nederlands aan Wits. In 1968 word hy bevorder tot senior lektor. Intussen behaal hy in 1966 sy doktorsgraad met sy proefskrif ''Die verwysing in die letterkunde'' onder [[NP van Wyk Louw]].
Pieter Georg du Plessis is op 14 Julie 1934 as die jongste van drie kinders en enigste seun van die onderwyser Frikkie du Plessis op [[Boshof]] in die [[Vrystaat]] gebore. Sy ouer susters is Nettie en Miemie. Hy begin sy skoolopleiding op die plaasskool by Kameelpan, en gaan vanaf sy negende jaar na die skool op [[Cornelia]], waar sy vader Engels onderwyser was. Hy voltooi sy standerd nege en matriek dan aan die Hoër Volkskool Heidelberg. Op skool speel hy tennis, rugby en krieket, neem deel aan die skietvereniging en is leier van die Christelike Studente Vereniging (CSV). In standerd nege word ŉ gedig van hom in ''[[Huisgenoot|Die Huisgenoot]]'' gepubliseer. Hy studeer verder aan die [[Universiteit van Pretoria]] waar hy in [] die B.A.-graad behaal met Afrikaans-Nederlands en [[Geskiedenis]] as hoofvakke. Op universiteit neem hy deel aan verskeie van die studentebedrywighede en is onder andere lid van die Afrikaanse Studentebond, die Na-uurse Sosiale Raad en is hy assistent veldkornet van die [[Voortrekkers (organisasie)|Voortrekkers]] vir die Christiaan de Wet-kommando aan die Laerskool Pretoria-Oos.
In 1970 word Pieter by die [[Raad vir Geesteswetenskaplike Navorsing]] (RGN) aangestel as direkteur van die nuut gestigte Instituut vir Taal, Lettere en Kuns. In Oktober 1974 word hy eindredakteur van die letterkundige tydskrif Standpunte totdat hy in 1976 uittree. In 1978 word hy assistentredakteur van die dagblad ''[[Die Transvaler]]'' en later, in 1979, redakteur van ''[[Hoofstad]]''. In Februarie 1983 verlaat hy die heeltydse diens van [[Perskor]], uitgewer van ''[[Hoofstad]]'', maar bly nog aan as medewerker.
Na kwalifikasie werk hy vanaf [] vir ŉ tyd by die Transvaalse Provinsiale Administrasie as klerk terwyl hy deeltyds aan die Pretoriase Onderwyskollege studeer vir sy Transvaalse Hoër Onderwysdiploma. Vanaf [] gee hy onderwys aan die Hoërskool Fakkel in [[Johannesburg]]. Hier ontmoet hy sy toekomstige vrou, Marie van der Merwe, die dogter van die skoolhoof. Benewens onderwys gee is hy ook betrokke by sportafrigting en skryf hy saam met Tom Smit die operette ''Baron Silvestro'', wat deur die skool opgevoer word.
In [] behaal hy die B.A. Honneurs-graad aan die [[Universiteit van die Witwatersrand]]<ref>Esaach: <nowiki>http://www.esaach.org.za/index.php?title=Du_Plessis,_Pieter_Georg</nowiki></ref>. Hy word dan in [] vir ŉ jaar lank dosent by die Johannesburg College of Education, waarna hy in [] deur [[N.P. van Wyk Louw]]<ref>Esat: <nowiki>http://esat.sun.ac.za/index.php/P.G._du_Plessis</nowiki></ref> aangestel word as dosent in Afrikaans-Nederlands aan die Universiteit van die Witwatersrand en in [] bevorder word tot senior lektor. Hy promoveer in [] onder N.P. van Wyk Louw aan die Universiteit van die Witwatersrand met ŉ verhandeling getitel ''Die literêre verwysing aan die hand van voorbeelde uit die Afrikaanse poësie'', wat in [] as ''Die verwysing in die literatuur'' gepubliseer word. In die sestigerjare dien hy op die redaksie van die letterkundige tydskrif ''Kol''<ref>Cloete, T.T. “Standpunte” Nuwe reeks 82, April 1969</ref>.
In [] word hy Adjunk-direkteur van die nuutgestigte Instituut vir Taal, Lettere en Kuns van die [[Raad vir Geesteswetenskaplike Navorsing]] in [[Pretoria]], waar hy aanvanklik onder professor [[P.J. Nienaber]] werk. Vanaf Junie [] word hy bevorder tot Direkteur. Een van die eerste ondernemings van die Instituut was die ondersoek na die stand van Afrikaans en die daarstel van die Dokumentasiesentrum. In Oktober 1974 word hy eindredakteur van ''Standpunte'', ŉ taak wat hy in [] neerlê.
In 1973 verskyn '''Plaston: DNS-kind''', wat die verhaal vertel van ’n seun wat chemies geskep is en dan na ’n klein dorpie geneem word. Robert Young verwerk ook hierdie drama vir die radio en in 1994 ontvang hy ’n Artes as beste regisseur. Die drama [[Vereeniging, Vereeniging]] word aanvanklik geskryf om die Staatsteater mee te open, maar Truk skuif dit op die langebaan. Dit skud Pieter só dat hy vir ’n ruk ophou skryf vir die teater. Pieter verwerk Mikro se [[Mattewis en Meraai]] in ’n baie gewilde televisiereeks, en Mikro se novelles oor die Gonnakolkers, Die wa-as, Gonnakolk, Die houtswaan en Die porseleinkat, vir die verhoog. Truk bring dit in 1971 op die planke en in 1982 word dit in die Staatsteater opgevoer.
Hy neem aktief deel aan die openbare debat oor letterkundige sake. In ''[[Sondagstem]]'' van [[14 Julie]] [] lewer hy kommentaar oor die herrie wat losgebars het oor die toekenning van die [[Hertzogprys]] aan ''Sewe dae by Silbersteins'' en vra die vraag ''Kan ons ŉ hele letterkunde aan bande lê?'' en wys daarop dat daar ŉ groot verskil bestaan tussen ŉ boek van gehalte en ŉ smerige boek. In ''Kol'' van Oktober [] besin hy ''Oor pornografie, fatsoenlikheid en die letterkunde'' en by die Hertzogprys bekroningsplegtigheid in [] aanvaar hy hierdie prys met ŉ boodskap waarin hy pleit vir subsidiëring deur die staat van gehalte letterkunde.
Hy lewer op [[26 Maart]] [] die referaat ''Staat en kuns: enkele aspekte'' by die sesde vyfjaarlikse kongres van die Afrikaanse Skrywerskring in Pretoria. Hy is pleitbesorger vir ŉ meer verantwoorde benadering tot [[Sensuurwet (Apartheid)|sensuur]] as wat in die sewentigerjare in Suid-Afrika die geval was. By die eerste skrywersberaad van die Afrikaanse Skrywersgilde in Julie [] op [[Broederstroom]] waarsku hy dat die Afrikaanse literatuur vir die eerste keer in sy bestaan van staatsweë bedreig word en dat die gilde die [[Afrikaanse letterkunde]] moet bevorder en alles wat die vrye bestaan van ŉ verantwoordelike letterkunde bedreig, moet beveg. Op [[8 Augustus]] [] voer hy saam met [[Bartho Smit|Bartho Smi]]<nowiki/>t samesprekings met minister Connie Mulder oor sensuur en op [[3 Desember]] 1975 neem hy saam met [[Chris Barnard (skrywer)|Chris Barnard]] deel aan ŉ radio-onderhoud met Connie Mulder oor sensuur. In ''Radio en TV-Dagboek'' van [[8 Augustus|8]]-[[14 Augustus]] [] bevestig hy weereens sy standpunt oor sensuur, naamlik dat letterkundige meriete van ŉ werk by beoordeling daarvan in berekening gebring moet word, dat letterkundige werke deur deskundiges beoordeel moet word en dat die waarskynlike leser die maatstaf moet wees.
In 1987 stig Pieter sy eie rolprentmaatskappy saam met die filmmaker Albie Venter. Films soos [[Nag van die negentiende]], [[Liewe Hemel, Genis!]] en [[Koöperasiestories]]: die moewie vloei uit sy pen. '''Nag van die negentiende''' spog met akteurs soos [[Embeth Davidtz]], [[Shaleen Surtie-Richards]], [[Jacques Loots]], [[Marcel van Heerden]], [[Dawid Minnaar]] en andere. [[Koos Roets]] was die regisseur.
Uit sy huwelik met Marie word ŉ seun, Frits, en dogter, Marieta, gebore. Hulle bly eers in [[Johannesburg]] en daarna in [[Meyerspark]] in Pretoria, maar in [] koop hy by sy skoonpa ŉ plasie by Rysmierbult naby [[Ventersdorp]] in die Wes-Transvaal, wat hy Sémoér noem. Hier word hoofsaaklik daglelies gekweek en dit is ook die plek waar hy na aftrede gaan bly<ref>SA Vryskutskrywer: <nowiki>http://www.savryskutskrywer.co.za/mediamekka_pg_du_plessis.htm</nowiki></ref>.
In 2006 word Pieter se stuk '''Bedevaart''' vir drie aktrises met Jaco Bouwer as regisseur op die [[Aardklop Kunstefees]] aangebied. Hy skryf die stuk vir die drie veteraan-aktrises Sandra Prinsloo, Antoinette Kellerman en Aletta Bezuidenhout. Die drama is geskoei op ’n ou idee waarin die drie aktrises hulle tande geslyp het as die drie hekse in Macbeth. Nou neem hul afskeid, want die een lê met ’n etiket om haar groottoon in die lykhuis.
=== BibliografieDrama ===
* Syferfonteine, Tafelberg, 1994
* Siener in die suburbs, Tafelberg, 1997
* 120 + Sommer-stories uit die koöperasie, die kroeg en die delwersgate, LAPA, 2006 (nuwe uitgawe)
* Fees van die ongenooides, Tafelberg, 2008
Die kwaliteit van sy debuutdrama ''Die nag van Legio'' maak hom onmiddellik ŉ belangrike Afrikaanse dramaturg. Die titel verwys na die duiwelbesetene van Gadara in Lukas 8:30, waar die besetene verklaar dat sy naam Legio is, want baie duiwels het in hom ingevaar, terwyl die nag van die titel duisternis en dus die bose impliseer, as teenpool van dag en lig. Hierdie drama ontgin die verhoog en die moontlikhede van die tydruimtelike in die teater op bekwame wyse en gee ŉ ontstellende blik op die bose se alomteenwoordigheid. Die stuk opper universeel relevante kwessies soos massahisterie, demoniese besitname, magspel en manipulasie en die onderwerping van die individu. Dit speel af in ŉ saal in ŉ inrigting vir sielsiekes, waar vier pasiënte met verskillende ernstige en minder ernstige afwykings gehuisves word. In die loop van die aand sluit ŉ vyfde pasiënt, Dogoman, by hulle aan omdat daar nie vir hom ander plek is nie<ref>Kannemeyer, J.C. “Standpunte” Nuwe reeks 89, Junie 1970</ref><ref>Kannemeyer, J.C. “Konfrontasies” Academica Pretoria en Kaapstad Eerste uitgawe 1977</ref>. In [] verwerk PG die stuk op versoek van [[Sukovs|SUKOVS]] vir vrouespelers en hierdie weergawe word ook verskeie kere opgevoer, terwyl die Engelse vertaling, ''My name is Legion'', in [] in Radio Africa se Monday Night Playhouse oor die radio uitgesaai word. ''Die nag van Legio'' ontvang in [] die [[W.A. Hofmeyr-prys]] en in [] die [[Hertzogprys]].
''Die nag van Legio'' word opgevolg deur ''Siener in die suburbs'', ŉ onthutsende kyk na die stryd van arm mense om die werklikheid van hulle omgewing te ontsnap. Die stuk speel af in die armoedige suidelike voorstede van Johannesburg, met die sprankelende dialoog wat hierdie mense se taalgebruik realisties weergee. Hoewel die drama aansluit by die maatskaplike probleemdrama, styg dit bo hierdie tema uit om die algemeen menslike en veral die verhoudings tussen mense ook aan te spreek. Al die karakters word uitgebeeld as mense met hulle eie persoonlikhede, problematiek en drome wat baie meer universeel is as slegs tiperend van die sogenaamde lae klas<ref>Brink, André P. “Voorlopige Rapport” Human & Rousseau Kaapstad en Pretoria Eerste uitgawe 1976</ref><ref>Kannemeyer, J.C. “Standpunte” Nuwe reeks 98, Desember 1971</ref><ref>Kannemeyer, J.C. “Konfrontasies” Academica Pretoria en Kaapstad Eerste uitgawe 1977</ref><ref>Opperman, A.J. “Beeld” 8 Oktober 2015</ref>. Hierdie drama word verfilm, in 1986 oor televisie gebeeldsaai en in [] ook oor die radio opgevoer, ŉ opvoering wat drie Artes-benoemings tot gevolg het. ''Siener in die suburbs'' ontvang die C.N.A.-prys in [] en die Hertzogprys in 1972. Wanneer hierdie drama in [] weer voor vol gehore speel by die [[Klein Karoo Nasionale Kunstefees]], word die Insig Afrikaans Onbeperk Pioniersprys aan P.G. du Plessis toegeken.
''Plaston: DNS-kind'' is gebou rondom die eksperimente van wetenskaplikes om hulle eie mense kunsmatig voort te bring en dan in die samelewing te integreer. Plaston (van die [[Grieks]] wat beteken “hy wat gemaak is”) word deur die Professor geskep en wanneer hy negentien jaar oud is, na die afgeleë dorpie Aardendal gebring om vir die eerste keer in sy lewe ander mense te ontmoet. Die mense hier is ŉ deursnit van die samelewing, met karakters soos onder andere die dorpsidioot, die mooi jong meisie Kotie en die predikant Genopen (ŉ samevoeging van [[Genesis]] en [[Openbaring]], wat suggereer dat hy die hele [[Bybel]] in hom omdra). Plaston is ŉ wese in wie daar geen kwaad is nie, maar wat juis ŉ diep begeerte het om mens te word, pyn en liefde te ervaar en probeer om bo sy programmatiese self uit te styg. Die Professor en sy personeel (ŉ [[Sosiologie|sosioloog]] en ŉ rekenaartegnikus) hou elke beweging wat hy maak fyn dop en luister na elke woord wat hy sê. Hulle raak onthuts wanneer Plaston afwyk van sy programmatiese beheer en sy nuutgevonde vryheid besef en begin geniet<ref>Brink, André P. “Rapport” 18 November 1973</ref><ref>Brink, André P. “Voorlopige Rapport” Human & Rousseau Kaapstad en Pretoria Eerste uitgawe 1976</ref><ref>Kannemeyer, J.C. “Standpunte” Nuwe reeks 113, Junie 1974</ref><ref>Kannemeyer, J.C. “Konfrontasies” Academica Pretoria en Kaapstad Eerste uitgawe 1977</ref><ref>Olivier, Fanie “Die Huisgenoot” 1 Februarie 1974</ref>. ''Plaston DNS-kind'' verower in [] die W.A. Hofmeyr-prys. Die radio-uitsending van hierdie drama in [] besorg aan Robert Young ŉ Artes as beste regisseur.
Die klug ''ŉ Seder val in Waterkloof'' voorsien in die groot behoefte aan ligter dramas in Afrikaans wanneer die hoogdrawendheid en pretensie van die Afrikaner-elite aan die kaak gestel word. ŉ Professor en sy snobistiese suster ontvang in hulle spoghuis in [[Waterkloof]] vir die naweek besoek van twee vooraanstaande akademici. Die professor hoop dat hierdie twee die stemme wat saak maak sal uitbring om hom as voorsitter van die Akademie verkies te kry. Op dieselfde naweek besluit die ongewenste familie van [[Krugersdorp]] (ŉ bou-inspekteur en sy platvloerse vrou, ongekultiveerde kinders en rowwe oom) om onverwags besoek af te lê. Om dinge op te kikker, laat kom hulle ŉ masseuse vir die professor. Die stuk beleef vele geslaagde opvoerings en word ook verfilm en oor televisie uitgesaai<ref>Bouwer, Anna-Retha “Beeld” 1 Julie 2011</ref><ref>Brink, André P. “Rapport” 19 Februarie 1978</ref><ref>Brink, André P. “Tweede Voorlopige Rapport” Human & Rousseau Kaapstad Pretoria Johannesburg Eerste uitgawe 1980</ref><ref>Odendaal, L.B. “Tydskrif vir Geesteswetenskappe” Jaargang 19 no. 1, Maart 1979</ref><ref>Potgieter, Tjaart “Tydskrif vir Letterkunde” Nuwe reeks 17 no. 2, Mei 1979</ref><ref>Smuts, J.P. “Standpunte” Nuwe reeks 137, Oktober 1978</ref>. Die Engelse vertaling, ''Send for Dolly'', word in [] tydens die Volksblad-Kunstefees in [[Bloemfontein]] deur die [[Universiteit van die Vrystaat]] se Dramadepartement opgevoer.
''Vereeniging, vereniging'' word in opdrag geskryf vir die opening van die [[Suid-Afrikaanse Staatsteater|Staatsteater]] in Pretoria. Die titel verwys na die [[Verdrag van Vereeniging|vrede van Vereeniging]] in die verlede en die probleme om in die hede vereniging tussen die strydende partye te probeer bewerkstellig. Die drama poog om rondom die persoon van die Staatspresident, Frans de Waal, die geskiedenis in perspektief te plaas deur terugflitse na die verlede en die [[Anglo-Boereoorlog]]. Die hede is egter ŉ maalkolk met sy persoon en heerskappy wat van alle kante bedreig word en verskeie teenstrydige standpunte wat deur verskillende partye gehuldig word<ref>Boekkooi, Paul “Die Burger” 7 Junie 1984</ref><ref>Brink, André P. “Rapport” 24 Maart 1985</ref><ref>Odendaal, L.B. “Tydskrif vir Geesteswetenskappe” Jaargang 26 no. 3, September 1986</ref><ref>Olivier, Fanie “Rapport” 10 Junie 1984</ref><ref>Schutte, H.J. “Tydskrif vir Letterkunde” Jaargang 25 no. 1, Februarie 1987</ref><ref>Schutte, H.J. “Tydskrif vir Letterkunde” Jaargang 26, no. 4 November 1989</ref><ref>Smuts, J.P. “Die Burger” 27 Junie 1985</ref>. Hierdie stuk word eers drie jaar na die oorspronklike bedoeling in [] in die Staatsteater opgevoer, vermoedelik omdat die stuk polities te sensitief was in die tyd van die oorspronklike beplanning.
Hy skryf verskeie dramas wat nie gepubliseer word nie. ''Inkleurboek vir twee'' word onder die regie van [[Stephan Bouwer]] in [] by die Theatre Rendezvous van die Staatsteater opgevoer. Hierdie stuk bestaan uit ses kort twee-persoon dramas wat vereis dat lede van die gehoor die toneelvolgorde met ŉ dobbelsteen bepaal. In verwerkte vorm en onder die titel ''Teerling'' word die drama in [] weer opgevoer by die KKNK op Oudtshoorn. Karakters in die verskeie dele van die drama sluit in ŉ welsynwerker, ŉ prostituut, ŉ ryk sakeman, ŉ reeksmoordenaar en ŉ verpleegster met ŉ kontantvloeiprobleem. Vyf van die ses kort dramas of eenbedrywe naamlik ''Teerling: die opblaasmatrassie'', ''Teerling: die berader'', ''Teerling: die wiel draai'', ''Teerling: O, hel!'' en ''Teerling: Die brug'' word ook vir die radio verwerk en uitgesaai.
''Nagkantoor'', die drama oor die lewe van [[Koos du Plessis]] wat op kunstefeeste en elders opgevoer word, skryf hy saam met Carl Theunissen (ŉ goeie vriend van Koos).
Die opdragstuk ''Bedevaart vir drie aktrises'' debuteer in [] by die [[Aardklop]] Kunstefees. Dit speel af in ŉ lykhuis vir armlastige en onopgeëiste lyke, waar twee aktrises kom soek na hulle verlore vriendin wat saam met hulle die hekse in Shakespeare se ''Macbeth'' was. Die vriendin verskyn aan die twee aktrises en saam belewe hulle dan die verlede teen die agtergrond van die dood<ref>Bouwer, Anna-Retha “Plus” 29 September 2006</ref>.
''Sophia Mentz beredder haar boedel'' word in [] vir die eerste keer by die Aardklop Kunstefees op die planke gebring. Dit is ŉ klug waar die meesteres van ŉ bordeel se geld na haar dood aan haar inhalige familie uitgedeel moet word, maar sy staan self by om te help<ref>Boekkooi, Paul “Gauteng-Rapport” 27 Julie 2008</ref>.
Hy skryf verder die teks vir ''Onderweg'', ŉ verhoogverwerking van die sanger [[Jannie du Toit]] se lewensverhaal. Dit is ŉ musiekreis met liedjies in verskillende tale geskryf deur onder andere Brel, Brecht, Koos du Plessis en Jannie du Toit. Die teks is ŉ kombinasie van humor, erns en nostalgie waarvan die inhoud wissel van spottery oor onderwerpe soos die ouderdom en Afrikaanse liedjies tot by ernstige nadenke en stemmingsvolle werk.
Vir televisie lewer hy ŉ groot bydrae. Sy eerste televisiedrama is ''Anderkant Sesriem'', die verhaal van ŉ jong seun se ervarings saam met sy Voortrekkermaats in die [[Namibwoestyn]].
Die enkel televisiedrama ''ŉ Rand ŉ droom'' verower die SAUK-prys vir Afrikaanse Televisiedrama in [].
Hy skryf ook die televisiereekse ''TJ7'' (oor ŉ weduwee wat saam met haar “aangenome” familie van leeglêers en kansvatters in die Tramway Hotel in [[Fordsburg]] bly, gebaseer op sketse van Wim Hartman wat voorheen in ''Die Huisgenoot'' verskyn het), ''Maplotters'', ''Andries Plak'', ''Dryfsand'' en ''Feast of the uninvited'' (wat hy later in ŉ roman verwerk wat as ''Fees van die ongenooides'' gepubliseer word en as een van sy belangrikste bydraes tot die Afrikaanse literatuur beskou word). Die SAUK-prys vir Afrikaanse Televisiedrama word in [] toegeken vir ''TJ7'', in besonder Episode 3. ''Dryfsand'' ontvang in [] die ATKV-Televisieprys vir Beste Draaiboek vir ŉ Afrikaanse Dramareeks, asook die Beste Regisseur-prys vir Koos Roets en die prys vir die Beste Afrikaanse Dramareeks.
Hy verwerk [[Mikro]] se Gonnakolk-stories in ŉ televisiereeks getiteld ''Mattewis en Meraai'', asook in ŉ toneelopvoering wat deur [[Truk|TRUK]] op die planke gebring word.
Sy bekendste televisiewerk is egter die reeks ''Koöperasiestories'' wat van sy sketse gemaak word wat aanvanklik in ''Die Transvaler'' verskyn het. Hierdie stories word in verskeie bundels gepubliseer en ŉ rolprent word ook daarvan gemaak. Hy volg dit baie jare later op met die soortgelyke ''Pandjieswinkelstories'', wat oor [[KykNET|KykNet]] gebeeldsaai word, met Han, Skroef en Toffie as die bindkarakters wat die dorpenaars se stories vertel. Hier verskuif die aksie egter weg van die platteland en word die stadslewe merendeels uitgebeeld<ref>Bornman, Renske “Tydskrif vir Letterkunde” Nuwe reeks 19 no. 3, Augustus 1981</ref><ref>Kruger, Joan “Die Transvaler” 7 Julie 1980</ref><ref>Van Zyl, Wium “Beeld” 25 Augustus 1980</ref>.
Sy draaiboeke vir die rolprente ''Nag van die 19de'' (oor ŉ troue wat in ŉ ramp eindig<ref>Breytenbach, Kerneels “Insig” September 1991</ref>), ''Liewe hemel, Genis'' (die hoofkarakters van ''Koöperasiestories'' in ŉ vollengte rolprent) en ''Weerskant die nag'' (ŉ liefdesverhaal vir volwassenes oor die onaanpasbaarheid en wanbegrip van ŉ man en vrou vir mekaar) word verfilm en hy skryf ook die draaiboek oor die lewensverhaal van [[Bles Bridges]], ''The devil and the song''.
Aan die begin van sy skrywersloopbaan skryf hy ŉ aantal verhale wat in tydskrifte gepubliseer word, maar dit is slegs ''Pat O’Faggerty se verhaal'', wat op [[16 Januarie]] [] in ''Die Huisgenoot'' verskyn het, wat hy in later jare as van enige waarde heg<ref>Senekal, J.H. “P.G. du Plessis” Perskor-Uitgewery Johannesburg en Kaapstad Eerste uitgawe Eerste Druk 1981, bl 42</ref>.
Ook op die gebied van die kortprosa lewer hy ŉ beduidende bydrae, veral met sy ''Koöperasiestories'', wat in meer as een bundel versamel word, naamlik ''Koöperasiestories op Donderdag'', ''Nog Koöperasiestories'' en eindelik die versamelde ''Koöperasiestories'' in ''Koöperasiestories: die omnibus''. Die stories verskyn eers as rubriek in ''Die Transvaler'' en vertel die verhale van mense op ŉ klein plattelandse dorpie met ŉ gesonde dosis humor wat die dieper boodskap telkens half verberg. Die verhale is egter geensins oppervlakkig nie en die breë register van menswees en gebeure binne die gemeenskap kom almal op een of ander wyse onder die vergrootglas, sodat wreedheid, skynheiligheid, egbreuk, lyding, sterftes en geboortes, liefde en die volle emosionele register belig word. Die verhale gryp terug na die oerbron van alle letterkunde, naamlik die vertelkuns. Hy word baie bekend wanneer hierdie stories vir die televisie verwerk word en later word ŉ vollengte film, ''Liewe hemel Genis'', ook van die reeks gemaak. ''Nog Koöperasiestories'' is in [] op die kortlys vir die toekenning van die Perskor-prys.
In ''Hier sit die manne'', ''Het olifante elmboë?'', ''Neklis'' en ''Tussen die riewe'' sit hy hierdie volkskuns voort, telkens in ŉ ander milieu, met baie van hierdie stukke wat ook eers as ŉ rubriek in ŉ koerant verskyn het<ref>Cilliers, Cecile “Rapport” 7 November 1993</ref><ref>Grütter, Wilhelm “Die Burger” 5 Oktober 1993</ref>.
''Hier sit die manne'' is ŉ versameling kroegstories wat soos ''Koöperasiestories'' gebou is rondom ŉ paar karakters. In hierdie geval is dit kroegvlieë soos Jellie Labuschaan en Fred wat in Jannetjie se kroeg boer. Deur die humor van die verhale skemer daar egter dikwels ŉ lewenswaarheid of ŉ stukkie hartseer menslikheid.
''Het olifante elmboë?'' word aangebied as outobiografiese verdigsels soos deur hom bygelieg. Hierin vertel PG van kennismakings met mense en menslike lotgevalle wat hom diep geraak het, hom ontstel, besiel of geamuseer het en soms op verrassende wyse sy lewensuitkyk beïnvloed het. Daar is ontmoetings met kinders waarin hy besef hoe verlossend die vrye spel van die verbeelding en die hart is in ŉ samelewing wat almal wil hokslaan. Hy vertel ook van konfrontasies met die dood, soos Freddie, die skoolseun wat in Schoonspruit se bruin stormwater weggeraak het en John, die statusverslaafde sakeman wie se gejaagde lewe eindig in ŉ beriggie op bladsy vyf van die koerant. Satiries van aard is sy duiwelstories, waarin hy vertel hoe Beëlsebub by sy vuurtjie op die plaas kom sit en kookwater-voorstelle doen oor die verdere uitbuiting van Afrikaner-sondes. Die hele spektrum van die lewe word hier bestryk<ref>Van der Lugt, Pieter “Die Burger” 27 Augustus 1987</ref>. Die FAK-prys vir Ontspanningsleesstof word in [] toegeken aan ''Het olifante elmboë?''
''Tussen die riewe'' se titel kom van die delwersvelde. Onder-in sommige delwersgate lê daar riewe of harde rotslae wat dalk ŉ blink steentjie vasgevang hou, wat vergelyk word met die dieptes van die menslikheid wat sy mooi oomblikke bêre vir diegene wat met liefde en geduldig en diep genoeg daarna soek<ref>Cilliers, Cecile “Beeld” 20 Oktober 1997</ref><ref>Muller, Braam “Insig” Oktober 1997</ref>. [[P.H. Roodt]] beskryf die stories as van sy beste kortkuns, waarin hy hom bewys as beide ŉ filosoof en storiemaker.
In [] verskyn ŉ bundel kortverhale ''120+ Sommerstories''.
''Kortetjies en ŉ lange'' bevat die verhale van ''Het olifante elmboë'' en ''Neklis'', maar talle van die verhale is gewysig en nuwes word ook bygevoeg, sodat hierdie bundel meer is as ŉ heruitgawe. Die lange van die titel is die kortverhaal ''Ons mond'', ŉ treffende verhaal gesien uit die oë van ŉ kind in ŉ huis waar die letsels van die [[Anglo-Boereoorlog]] en die konsentrasiekamp nog nie geheel is nie. Die titel van die versameling kom van die ou slinger-luie van plaaslynoproepe<ref>Cilliers, Stoffel “Beeld” 8 Maart 2010</ref><ref>Bookslive: <nowiki>http://nb.bookslive.co.za/blog/2009/09/23/nuwe-kortverhaalbundel-kortetjies-en-n-lange-deur-pg-du-plessis/</nowiki></ref>.
Sy kortverhale word in verskeie versamelbundels opgeneem, waaronder ''Konstruktiewe lyding'' in ''Op hulle stukke'' onder redaksie van [[Jeanette Ferreira]]. Ander bundels met sy werk sluit in ''Vuurslag'' en ''Vertellers 1 en 2''.
Sy eerste roman is in Engels, naamlik ''A married man’s guide to adultery'' waar “adultery” nie net na seksuele ontrouheid verwys nie, maar ook op verdraaiing van die waarheid en die impak wat valsheid van vele vorms op die samelewing het. Die roman beslaan sewe boekdele en besin oor diep kwessies soos moraliteit, skuld, verwording en boetedoening<ref>Du Plessis, Bertie “Rapport” 25 Oktober 1998</ref><ref>Nel, Jo “Beeld” 5 Oktober 1998</ref>.
Na uitsending van die televisiereeks ''Feast of the uninvited'' verwerk hy die gegewe ook in ŉ Afrikaanse roman as ''Fees van die ongenooides''. Hierin word die verwoestende uitwerking van die Anglo-Boereoorlog ondersoek en veral die impak wat die Engelse se verskroeide aarde-beleid het op die lewens van ŉ alledaagse Boerefamilie, die Van Wyks van die Vrystaat. ŉ Oud-offisier uit die Britse magte van daardie tyd ondersoek ŉ paar bundels halfverbrande foto’s oor die oorlog in ŉ museum se argief en herleef sy eie aandadigheid. Daar is veral die onuitwisbare beeld van ŉ mooi jong vrou wie se drome oor die toekoms deur die oorlog vernietig is. Dit is nie ŉ tipiese verhaal oor die Anglo-Boereoorlog nie en vestig juis die aandag op onbekende en ongewone fasette. Die roman vra vrae oor geloof, liefhê, strewes en begeertes, die leuens in die mens wat vir ander en vir die self voorgehou word en eindelik ook watter dinge mens onthou. Daar is die kwessie van verraad op politieke en persoonlike vlak, lafhartigheid waar dapperheid verwag word en die rol en lyding van swart en bruin mense in die oorlog. Sentraal in die storielyn is die komplekse verhoudings tussen mense wat juis die naaste aan mekaar behoort te wees<ref>Roux, Jaybee “Beeld” 27 April 2009</ref>. In [] is ''Fees van die ongenooides'' op die kortlys vir die toekenning van die Universiteit van Johannesburg-prys en verower dit die ATKV-prys, terwyl dit in [] die Helgaard Steyn-prys ontvang vir die beste boek in enige genre wat die voorafgaande vier jaar in Afrikaans verskyn het.
Benewens die talle boekpryse wat hy ontvang, kry hy ook die ATKV se prestige toekenning vir sy bydrae tot die Afrikaanse kultuur. By die Klein Karoo Nasionale Kunstefees van [] word die Insig Afrikaans Onbeperk Pioniersprys aan hom toegeken en in [] ontvang hy die [[InniBos|Innibos]] Toekenning vir sy uitnemende skrywersbydrae tot die Afrikaanse Kultuurskat. In [] word hy vereer met ŉ KykNet Fiesta-toekenning vir sy lewenslange bydrae tot die bevordering van die Afrikaanse teater en kunste. Hy kry in 2013 die Suid-Afrikaanse literêre toekenning vir sy lewensbydrae tot die lettere vir sy hele oeuvre. Met sy tagtigste verjaarsdag op [[14 Julie]] [] word ŉ spesiale konsert tot sy eer in die [[Atterburyteater]] by Lynnwood Bridge in Pretoria gehou, waaraan bekende akteurs en kunstenaars soos onder andere Alexa Strachan, [[Sandra Prinsloo]], [[Marius Weyers]], [[Frank Opperman]] en [[Elize Cawood|Eliza Cawood]] deelneem
|''Die verwysing in die literatuur''
|''Die nag van Legio''
|''Siener in die suburbs''
|''ŉ Seder val in Waterkloof''
|''Koöperasiestories op Donderdag''
|''Hier sit die manne''
|''Het olifante elmboë?''
|''Koöperasiestories: die omnibus''
|''Tussen die riewe''
|''The married man’s guide to adultery''
|''Fees van die ongenooides''
|''Kortetjies en ŉ lange''
!Naam van publikasie
|''Spies op sy stukke – Jan Spies''
|''Ligvoets'' (saam met Marga Stoffer)
* [http://www.litnet.co.za/cgi-bin/giga.cgi?cmd=cause_dir_news_item&news_id=48868&cause_id=1270 PG du Plessis] op [[Litnet]]
* Brink, André P. “Aspekte van die nuwe drama” Academica Pretoria en Kaapstad Tweede hersiene uitgawe 1986
* Kannemeyer, J.C. “Die Afrikaanse literatuur 1652-2004” Human & Rousseau Kaapstad en Pretoria Eerste uitgawe 2005
* Van Coller, H.P. “P.G. du Plessis (1934-)” in Van Coller, H.P. (red.) “Perspektief en Profiel Deel I” J.L. van Schaik-Uitgewers Pretoria Eerste uitgawe 1998
* Van Coller, H.P. (red.) “Perspektief en Profiel Deel I” J.L. van Schaik-Uitgewers Pretoria Eerste uitgawe 1998
* Badenhorst, Frik “Josefus lê ŉ treffer” “Rapport” 4 Julie 1976
* Bouwer, Stephan “PG oor ‘Inkleurboek’, sy miere en sy gal” “Plus” 11 Junie 1999
* Burger, Karin “PG ry liefs sonder brieke” “Rapport” 24 Maart 2013
* Coetzee, Terésa “Ek’t te veel gespot, te min geskryf” “Beeld” 28 Junie 2014
* Du Plessis, P.G. “ŉ Alter ego vertel” “Insig” Junie 1997
* Grundling, Erns “Wat ŉ vriend het ons in PG” “Rapport” 26 Mei 2013
* Hesse, G.H. “Die groteske in die dramas van P.G. du Plessis en Friedrich Dürrenmatt” “Tydskrif vir Letterkunde” Jaargang 27 no.3, Augustus 1989
* Human, Rochélle “PG vertel weer stories” “Beeld” 11 Julie 2014
* Nieuwoudt, Stephanie “PG du Plessis wil hom deur ‘Guide to adultery’ bevry” “Kalender” 29September 1998
* Pauw, Jacques “Ek is ŉ gewone heteroseksuele ou Boer” “Rapport” 18 Januarie 1987
* Reinecke, C.J. “DNS-kind: ŉ Onmoontlike moontlikheid?” “Standpunte”, Nuwe reeks 115, Oktober 1974
* Retief, Hanlie “As ŉ mens graffiti wil skryf, moet jy ŉ groot muur hê” “Rapport” 30 Augustus 1998’Retief, Hanlie “PG die woordsmit is beslis van geweet” “Rapport” 4 Oktober 2009
* Roos, Martjie “Skryf is ŉ pynlike proses maar PG sal aanhou skryf” “Rapport” 20 Mei 2007
* Roos, Martjie “ŉ Fees van ongenooides” “Rapport” 20 Januarie 2008
* Van der Merwe, Kirby “PG se jongste is ‘so goed geskryf as ek kan’” “Beeld” 11 Oktober 2008
* Van der Merwe, Kirby “Ekskuus vir die bek” “By” 18 April 2009
* Van Wyk, Anim “Oeuvre so solied soos klipwerk” “Beeld” 18 Augustus 2012
* Visagie, Andries “Beminlike anti-held” “By” 27 Junie 2009
Brümmer, Willemien Netwerk24: <nowiki>http://www.netwerk24.com/Stemme/Profiele/PG-du-Plessis-Tagtig-is-nie-so-erg-nie-20150321</nowiki>
Ontsluit van "https://af.wikipedia.org/wiki/Spesiaal:MobileDiff/1500275"