Vrolike Frannie | Tannie Frannie
(As jy sou wonder wat op aarde hier aangaan, sal die volgende skakel kan lig werp:
In die middel van die giggelgroen bus sit Frannie en neurie 'n tangodeuntjie – sy voel vrolik, vrymoedig en vriendelik. Die goue strande van KZN, saam met die geselskap van die Towerinne en so hier en daar 'n glimpsie van 'n sekere "aanhanger" het haar sombere gemoedstoestand heeltemal genees.
Sy vroetel met die "spierewit gestyselde doekie" (volgens Perdebytjie) wat oor die broodmandjie gedrapeer is – dit lyk nou al taamlik gehawend van al die hantering. 'n Oomblik lank keil haar gewete haar op – wat het haar besiel om 'n diamant te gaan staan en wed op die uitkoms van die waterpolo?? – maar dan ervaar sy weer die salige salwing van die wete dat sy en Trommeltjies gewen het, wat beteken die diamant is veilig EN daar is ekstra kontant in daardie mandjie! Verder het sy mos nou die diamantvoorraad aangevul met 'n handvol robyne – net sy, Silver en Abrie weet waar dié vandaan gekom het. Sy druk haar gesig in die bos rooi rose, wat ook nou al gehawend is, maar wat – half verlepte rose ruik mos net al hoe lekkerder…
O, die Ifafa-strand! Na die glorieryke waterpolo-oorwinning het sy langs die see gaan stap, tot by die rotspoeletjies van Ifafa, waar sy as agtjarige rondgedwaal en gesing het. (Hoe bitter lank gelede – en tog voel dit soos gister!) Die plantegroei op die duine ruik nog net so soet soos destyds; die seegeruis raak harder en sagter soos wat sy die strandpaadjies volg. In een rotspoeletjie spoor sy 'n skaars varingagtige anemoon op, wat dromerig vir haar wuif. In 'n ander rotspoeletjie pla sy die vet, taaierige oranje anemones, druk haar vinger sagkens in die middel sodat die tentakeltjies sagweg daarom vassuig. Sy sien klein vissies, krappies en skulpslakkies wat spore in die dun lagie sand op die rotsbodem maak. Al weet sy mens behoort niks weg te dra nie, glip sy 'n klein ronde spoelklippie in haar sak as talisman. Dan slenter sy weer oor die klam sand terug na haar reisgenote.
Frannie glimlag by die besef: Ifafa se strandtyd het haar die nodige krag vir daardie wilde middernagfees gegee… En ('skuus Lou) vir die gruwelike grap wat Woordnoot en Bondels aangevang het!
Van Oribi Gorge onthou sy nie veel nie, sy was ietwat gedaan. Hierdie Towerinne is baie energiek! Die hangbrug was 'n heerlike avontuur, maar die ziplyn was 'n bietjies te erg, sy het maar meestal oë toegeknyp. So in die stilligheid haal sy weer haar hoed af vir Kameel wat vir ou Broodina so mooi gaan red het. Sy wat Frannie is, sou Broodjies aan haar lot oorgelaat het!
Nou stu die bus voort na 'n lekkervurige avontuur…
22 thoughts on "Vrolike Frannie"
November 14, 2018 om 12:21 nm
Ag, jy het so mooi hier geskryf oor jou onthoue, Frannie.🌹🌹
November 14, 2018 om 12:51 nm
Frannie, ek het daai rotspoel belewe deur jou mooi woorde. Broodina…eish. Ek sou haar ook laat los het. Hehe!
November 14, 2018 om 12:59 nm
AI hoe verlang ek nou rerig see toe….mooi mooi tannie Frannie
November 14, 2018 om 2:41 nm
Ek verlang ook sommer nou meer. Tannie skryf mooi
November 14, 2018 om 3:06 nm
Nou verlang ek ook na Ifafa. Was meer as 'n jaar laas daar. Dis eienaardig hoe die ondervindinge van jou kinderjare so glashelder in jou gedagtes kan lê en dan kan jy verbrands nie onthou of jy al jou bloeddrukpil vandag gedrink het nie! Dis mooi geskryf Frannie.
November 14, 2018 om 4:51 nm
November 14, 2018 om 8:01 nm
Geskok! Dis wat ek is! Het jy sowaar gaan dobbel met ons diamante!?😱
November 15, 2018 om 5:30 vm
Ummm – is dit nog dobbel as mens WEET jy en Trommeltjies gaan die waterpolo wen? En die opbrengs is darem in die broodmandjie in?
November 15, 2018 om 5:35 vm
Wel dísss darem versagtende omstandighede en julle hét gewen. Okay. Vergewe.
November 15, 2018 om 5:36 vm
Ag dankietog – ek het nie nou die energie om 'n tranetrekker van 'n bedanking as broodjiebewaker neer te pen nie…
November 15, 2018 om 5:37 vm
Glad nie nodig nie. Vergewe, vergete, verby. 😁
November 14, 2018 om 9:02 nm
Lekker herinneringe vasgesweis in jou brein en nou neergepen deur n ervare skrywer. Eks nie baie beindruk met jou diamant wat jy op die spel gesit het nie. Gelukkig vir jou en Trommeltjie dat jul gewen het. Nou wonder ek waar jul daardie ekstra dure stene gekry het.Klink vit my bietjie fishy!
November 15, 2018 om 4:30 vm
Ja ek besef dit was nie eties om met een van ons diamante te dobbel nie! Die heel laaste kommentaar op "Verlepte Frannie" vertel van die robyne, wat ek uit pure altruïsme (en dalk ook die skuldige gewete) aan die broodmandjie geskenk het.
November 15, 2018 om 7:07 vm
Jy weet mos dobbel is verslawend en dan het jy nogal n diamantjie wat jy kan gebruik wat jou help om dit tog maar te doen nê! Bly van die robyne !
November 15, 2018 om 5:01 vm
Hoekom lyk daardie doekie gehawend, Frannie? Dalk is dit meermale hanteer as wat nodig was!
Pragtig geskryf…jy het voorwaar 'n slag met woorde!
November 15, 2018 om 6:04 vm
So bly jou gemoedstoestand is beter na jou besoek aan Ifafa strand. Ek was in die werklike lewe bekommerd oor jou…nou kan ek weer vrylik asemhaal. Pragtig geskryf!!
November 15, 2018 om 7:30 vm
Awww, dankie Kameel! Was net so 'n effense ontsporing, niks om oor huis toe te skryf nie.
November 15, 2018 om 5:18 nm
November 16, 2018 om 3:47 vm
Hei, Granny! Ek is so bly jy het hier kom lees en dat jy weer aan die blog is.
November 17, 2018 om 4:02 vm
Hi Frannie. Really good to be back.
Desember 4, 2018 om 10:35 nm
Jy toor met woorde Frannie. So bly ons kon die polo wen, dat daardie diamant weer veilig genestel is saam sy maters.
Die see het ń manier om die spinnerakke weg te was en jou naby jou Skepper te bring, dit werk so met my.