Klein keuses, groot besluite: die 12 jaar kombuis - Kombuis - 2022
Klein keuses, groot besluite: die 12-jaar kombuis
As u vyf jaar gelede vir Margaret en my gevra het hoe ons nuwe kombuis daar sou uitsien, sou ons waarskynlik albei gesê het dat dit wit kaste en 'n swartvier-patroonvloer sou hê - klassiek, tradisioneel, in ooreenstemming met die karakter van die huis. Die kern van daardie visie bly, maar ons het 'n paar draaie onderneem.
Die eerste keuse was die vloerkeuse. Ons 'tydelike' swart-wit keurvloer het die regte voorkoms gehad, maar was onmoontlik om skoon te hou. Die kleinste vlek meel of suiker het prominent op 'n swart vierkant verskyn, en enige skuif of krummel op 'n wit vierkant het luidkeels verkondig. En met twee klein kindertjies in die huis, het ons 'n deel van die spikkels en skurwe gehad.
Nadat ons tientalle ander vloeropsies gekyk het, het ons besluit om saam met hout te gaan. Ons buurman langsaan het 'n sementvloer en het ons aangeraai om iets in 'n harder hout te kry - sagter houtsoorte krap net te maklik. Aangesien die res van die hoofvloer eikeparket was, was eik die natuurlike keuse. Ons was bekommerd oor die feit dat ons dit kon skrop, maar ons het geleer (ons hoop!) Dat ons 'n mariene afwerking daarop kan kry; 'n poliuretaan-afwerking is so taai dat dit op bote gebruik word.
Toe ons na kaste en toestelle kyk, kom ons agter dat 'n wit kombuis nogal steriel gaan lyk. Ons wou klassiek wees, nie hospitaal toe nie! Een opsie was om met roesvrye toestelle te gaan, maar ons hou nie van hulle nie; ons kinders laat vingerafdrukke sowel as skurftekens, en ons het altwee die voorkoms van wit toestelle verkies. (Die relatiewe koste van wit in vergelyking met vlekvrye velle het gehelp om die transaksie te verseël.)
By al die wit toestelle het wit kaste egter verkeerd gelyk ('n mislukking van verbeelding indien nie van ontwerp nie). Ons is aangetrek met geverfde hout in ander kleure as wit, en uiteindelik besluit ons op 'n tradisionele ingeboude paneelstyl in 'n ligte skadu van groen. Ons kan die beste in die geestesoog voorstel dat die kaste, toestelle en vloer almal mooi saamwerk.
Nadat ons die groot besluite geneem het, kon ons egter al die vele ander keuses wat daaruit voortvloei, in die gesig staar. Om op 'n wit yskas te besluit, is een ding: om 'n model te kies, is nog iets anders. Margaret en ek het ooreengekom oor die vrieskas-aan-die-bodem, Franse deurontwerp. Maar watter handelsmerk? Plastiekrakke binne, of metaal? Binne-in ys en water, of nee? Dit was duiselig, en dit was net die yskas. Ons het nog 'n skottelgoedwasser, reeks en afdop nodig voordat ons klaar was met toestelle.
Die keuses het aangehou en steeds kleiner geword, maar hulle het almal gewig dra. Gebruiksverdeler in hierdie laaikas, of in daardie een? (Kies die verkeerde een vir die werkruimte, en ons sal mekaar in mekaar stamp terwyl ons na 'n partytjie probeer opruim.) Hoeveel ligte, watter styl en waar om dit te plaas? (Swak beligting kan die atmosfeer van 'n kombuis verwoes, en te min daarvan kan dit moeilik maak om te werk.) Waar sou ons afsetpunte, ligskakelaars, dimmers, timers nodig hê?
Inloopbak of ondermyn? Watter materiaal? Een bak of twee? Spuit die slang binne-in die kraan, of langs die wasbak? Watter afwerking is daar op daardie kraan? (OMG, dit is net die wasbak!)
Ons weet oor die algemeen waarvan ons hou, en ons het albei 'n goeie smaak, maar die probleem is om te sien hoe al hierdie klein besluite uiteindelik sal saamkom. Aangesien ons saam met 'n geweldige argitek en aannemer gewerk het, het ons nie 'n aparte kombuisontwerper gehuur nie, maar ons het besef wat ons mis. Ons nuwe kombuis sal gebore word uit duisend individuele keuses (wat tans in 'n groot stapeltjie doosies in ons sitkamer sit!), En nou moet ons hoop dat hulle almal in een samehangende styl kombineer.