Daaglikse Inspirasie: May 2011
Hoekom Skreeu? ? ?
Die professor was besig om die studente te leer oor Spreuke 15: 1. Hy vra sy studente,
“Hoekom skreeu ons in woede ? Waarom skreeu mense vir mekaar wanneer hulle kwaad is vir mekaar?”
Die studente het vir so wyle oor die vraag gedink en een van hulle waag ’n antwoord, omdat ons nie meer kalm en bedaard is nie en ons skreeu om uiting aan ons frustrasie te gee.
“Maar waarom skreeu as die ander persoon dan reg langs jou staan?” vra die professor.
“Is dit nie moontlik om met hom of haar te spreek in ’n sagte stem nie? Hoekom skreeu jy op ’n persoon wanneer jy kwaad is vir hom of haar?”
Die studente het verskeie verduideliking probeer gee maar nie een daarvan het die professor tevrede gestel nie. Uiteindelik verduidelik hy aan hulle:
“Wanneer twee mense vir mekaar kwaad is, dan skei hul harte geestelik van hul besitters.
Om die verwyderde afstand te oorbrug, moet hulle skreeu om mekaar te hoor. Hoe hewiger die kwaad vir mekaar is, hoe harder sal hulle skreeu om mekaar te hoor oor die groot afstand.
Die professor vra toe, “Wat gebeur wanneer twee mense verlief raak? Hulle skreeu nie op mekaar, nie maar praat saggies met mekaar, hoekom?
Omdat hulle harte geestelik baie na aan mekaar is. Die afstand tussen hulle harte is baie klein. Die professor gaan voort,
“Wanneer hulle mekaar nog meer innig lief het, wat gebeur? Hulle praat nie, maar fluister net en hulle beweeg nog nader in mekaar se liefde.
Uiteindelik het hulle nie eens nodig om te fluister nie, hulle kyk net na mekaar en dis al wat nodig is ...
So volgende keer wanneer jy op ’n geliefde skreeu, weet dat jy besig is om afstand te skep tussen jou hart en die ander persoon se hart.
Spreuke 15:1 ‘n Sagte antwoord keer die grimmigheid af, maar ‘n krenkende woord laat die toorn opkom.
Posted by Gelofteboer at 9:42 AM No comments:
39 Bow down your back unto husbandry, and toil in labours in all manner of husbandry, offering gifts to the Lord with thanksgiving.
2 And leaving guilelessness, will draw near to malice; and forsaking the commandments of the Lord, they will cleave unto Beliar.
Posted by Gelofteboer at 9:53 AM No comments:
Vandag moet julle mense my help want daar is ’n paar dinge wat ek nie altyd lekker verstaan nie en met die ene is ek totaal dom.
Terwyl ek vanoggend werk toe ry hoor ek so terloops van een of ander bekende se “liefdes kind” (love child) by ’n ander vrou, is nou nie seker of dit Arnold Schwarzenegger se kind is of ’n ander bekende nie. Hoe dit nou ook al sy.
Nou begin die term “liefdes kind” hier in my gedagtes rondmaal en maak nie saak hoe ek daarna kyk nie, ek kan die term “liefdes kind” in hierdie konteks eenvoudig nie begryp nie.
As ons die saak so bietjie analiseer dan ontstaan daar ’n paar vrae wat mens eers vir jouself sal moet uitmaak:
As die man ’n kind by ’n ander vrou verwek, buiten sy eie vrou, dan praat mense in die algemeen van ’n buite-egtelike kind, maar sodra dit ’n bekende persoon is dan word die term buite-egtelik nie meer gebruik nie, maar dan dink die mense die term “liefdes kind” is meer gepas.
Hoekom ? ? ?
As die man dan ’n “liefdes kind” het, wat noem mens dan sy kinders by sy eie vrou – “haat kinders” ? ? ? Want as buite-egtelike kinders “liefdes kinders” is, dan moet kinders binne die eg (wat die teenoorgestelde van buite-egtelik is) die teenoorgestelde genoem word van “liefdes kinders” en dit is “haat kinders.”
Hoekom noem ons hulle nie wat hulle is nie, “wellustigheids kinders” want dis hoe hulle ontstaan het, nie uit ’n kamstige liefde nie maar uit suiwer wellustigheid. As hy regtig lief was vir die vrou dan sal hy mos met haar in die huweliks tree.
Maar wat gebeur nou ? ? ?
Hy draai sy rug op die kamstige liefde van sy lewe en keer terug na sy vrou en sê net, sorry ek het ’n fout gemaak.
Laat ons ophou skerm vir die oortreding en noem dit wat dit is – ’n buite-egtelike kind nie ’n “liefdes kind” nie.
Jou “liefdes kind” behoort die kinders te wees wat verwek is by jou vrou.
PRE 7:26 : En ek het iets uitgevind bitterder as die Dood: die vrou wat strikke is, haar hart nette, haar hande boeie; hy wat suiwer is voor die Aangesig van die Elohim, sal van haar vryraak, maar die oortreder word gevang in haar.
PRE 7:27 : Kyk, dit het ek uitgevind, sê die Prediker, deur die een by die ander [te voeg], om 'n slotsom te vind -
PRE 7:28 : wat my siel lank gesoek het, maar wat ek nie gevind het nie: een adamiet uit duisend het ek gevind, maar 'n vrou het ek onder soveel nie gevind nie.
PRE 7:29 : Kyk, net dit het ek uitgevind: dat die Elohim die adamiet reg gemaak het, maar hulle het baie slim planne gesoek.
Posted by Gelofteboer at 2:12 PM No comments:
Om afgode te dien (Deut 8:19), te vereer (Deut 17:3), te maak (Ex 34:17), te verdra (Jos 2:14), te akkommodeer (Deut 5:7), na te jaag (Deut 6:14), te vertroetel (1 Joh. 5:21), te vertrou (Jes. 42:17), te vrees (Rigt. 6:10) en selfs net te vermeld (Ex 23:13) is in die oë van Yahweh 'n gruwel ("abomination") wat onder sy mense uitgeroei moet word. In die Ou Testament word afgodediens in die sterkste moontlike taal veroordeel en onder meer met geestelike hoerery vergelyk (Ex 34:15; Deut 31:16; Rigt. 2:17). In die Nuwe Testament word dit beklemtoon dat hulle wat heidense praktyke beoefen nie die koninkryk van Yahweh sal beërwe nie (1 Kor. 6:10; Gal 5:20-21; Efes 5:5; Openb. 21:8) en dat gelowiges NIKS met afgodediens te make moet hê nie (1 Kor. 10:14). Sou die Woord van Yahweh so duidelik oor 'n saak praat as dit nie iets is waaroor Hy baie sterk voel nie?
Sommiges sal dadelik beswaar maak en sê dat ons moderne samelewing nie meer so deurtrek is van afgode soos in die antieke tyd nie en dat afgodediens in sy "primitiewe" vorm iets is wat nie meer vandag algemeen voorkom nie. Of so 'n stelling nou waar is, of nie, is nie regtig ter sake nie. Die Skrif sê ondubbelsinnig ons mag NIKS met afgodediens te make hê nie. Ons mag nie die weë van die heidene aanleer nie (Jer. 10:2); ons mag hulle werke nie navolg nie (Ex 23:24). Oor en oor word die volk gewaarsku: oppas vir die STRIK en die VERLEIDING van afgodediens (Ex 23:33; Deut 7:16; Deut 11:16; Deut 13:13; Rigt. 2:3). Paulus sê daar kan geen ooreenkoms tot stand kom tussen die tempel van Elohim (d.w.s. die gelowiges) en afgode nie. "Daarom," sê hy, "gaan onder hulle uit en sonder julle af, spreek Yahweh; en raak nie aan wat onrein is nie, en Ek sal julle aanneem" (2 Kor. 6:16-17). Of dit nou afgodediens in sy mees eksplisiete vorm is, en of dit die meer subtiele en onopsigtelike (moderne) gestaltes van afgodediens is - dit is teen die wil van ons Vader dat enige van sy kinders daarby betrokke raak.
Waarom is die Skrif so sterk teen afgodediens gekant? Omdat Yahweh 'n heilige en 'n jaloerse Elohim is! As Hy iemand roep om Hom te volg, verwag Hy dat so iemand ook heilig (d.w.s. afgesonderd vir Hom) sal wees (Lev 11:44; 1 Pet 1:15-16). Hy is nie bereid om sy eer met enige iemand of enige iets te deel nie (Jes. 42:8). Hy is 'n jaloerse Elohim (Ex 20:5) en Hy verlang sy volgelinge se onverdeelde lojaliteit en toewyding. Al is die afgode nietig en leweloos en magteloos (Deut 32:21; 1 Sam 12:21), is hulle nogtans nie skadeloos nie. Hulle maak dat daar 'n wig ingedryf word tussen mense en Yahweh; hulle maak dat mense Hom vergeet en dink dat hulle sonder Hom kan klaarkom (Deut 8:19). Hulle maak dat 'n mens struikel op jou pad en op 'n dwaalspoor beland (Jer. 18:15).
Die situasie in Galasië klink verbasend baie na die situasie vandag, wanneer dit kom by praktyke ("dae" en "tye") soos Kersfees, Paasfees, Valentynsdag en Halloween, waarvan die wortels almal baie diep in heidense afgodediens lê. Sonder om hier meer besonderhede oor die heidense wortels van hierdie "feesdae" te gee, kan die vraag met reg gestel word: Doen ons nie presies dieselfde as die Galasiërs deur "terug te keer" tot "die swakke en armoedige eerste beginsels" wanneer ons wat "uit die duisternis geroep is tot sy wonderbare lig" (1 Pet 2:9) aanhou om dae te vier wat sonder enige twyfel met afgodediens verband hou nie? Is ons nie dan soos iemand wat, nadat hy jare lank in 'n donker klooster gewoon het waar hy nooit enige lig gesien het nie en toe eendag tot sy groot vreugde 'n manier gevind het om buite in die sonlig te kom, besluit om liewer in die klooster te bly en nooit weer die sonlig te geniet nie?
Afgodediens beteken om jou rug te draai op Yahweh en sy weë wat Hy aan jou bekend gemaak het en 'n soort godsdiens na te volg of uit te dink waarin sy Woord nie in ag geneem word nie. Daarom kom dit neer op afgodediens as sy wette en sy verordeninge nie ernstig opgeneem word nie (Jer. 16:11). Wanneer elkeen "wandel na die verhardheid van sy bose hart, om na My nie te luister nie" (Jer. 16:12). Dit kom eweneens neer op afgodediens as mense die boodskap van die Skrif volgens hulle eie voorkeure verskraal of verbreed. In Deut 4:2 lees ons: "Julle mag by die woord wat ek julle beveel, niks byvoeg nie, en julle mag daar niks van weglaat nie; sodat julle die gebooie van Yahweh julle Elohim mag onderhou, wat ek julle beveel." Die konteks van hierdie gedeelte laat blyk duidelik dat dit in die oë van Yahweh 'n vorm van afgodediens is wanneer mense iets by sy woorde probeer byvoeg of weglaat. Hoeveel "christene" is daar nie vandag wat te kenne gee dat hulle Yahweh met hulle hele hart dien, maar die Woord met 'n skêr en 'n pot lym benader sodat hulle dit "na smaak" kan verklein of vergroot nie?
In Ps 106:34 en 35 staan die volgende woorde: "Hulle het die volke nie verdelg soos Yahweh aan hulle gesê het, maar hul met die heidene vermeng en hulle werke geleer". Wanneer ons, ons wandel met Yahweh VERMENG met enige bestanddeel wat uit die heidendom kom en die werke (en gebruike en tradisies) navolg van hulle wat Yahweh nie ken nie, is ons besig met afgodediens. Die Vader verlang dat ons diens en ons toewyding aan Hom suiwer en onbesmet sal wees (Jak 1:27) en dat die bruid wat binnekort voor die bruidegom gaan verskyn "sonder vlek of rimpel of iets dergeliks" sal wees, ja, "heilig en sonder gebrek" (Efes 5:27). Dit het tyd geword vir die bruid van Yahshua om na vore te tree en alles wat besoedel en verontreinig uit haar midde te verwyder. Hierdie proses is 'n radikale proses waarin dit geen doel dien om nog aan enigiets vas te hou wat van twyfelagtige herkoms is nie.
Iemand het die volgende definisie vir afgodediens geformuleer: "Whatever of wealth or honour or pleasure is loved and sought before (Yahweh) and as righteousness becomes an object of idolatry". Alhoewel dit nie 'n omvattende definisie is nie, is dit tog baie waar en dit gee vir ons 'n goeie aanduiding van die dinge wat vandag as afgode in mense se lewens funksioneer. Die belangrike om hier raak te sien is dat 'n goeie ding, selfs 'n kerklike of 'n Bybelse aktiwiteit, so nagejaag en op die voorgrond geplaas kan word, dat dit 'n afgod word vir die wat daarmee besig is - 'n aktiwiteit (wat met Yahweh te make het) wat die plek in ons lewens begin inneem wat alleen vir Hom beskore is.
Met erkenning aan www.elim.co.za, Harry 1 en Sarel Roeloffze
Posted by Gelofteboer at 2:24 PM No comments:
Teen die agtergrond van die feit dat vakansie- en spesiale dae soos Nuwejaarsdag, Valentynsdag, Paasfees, Halloween en Kersfees deurspek is met heidense elemente en mensgemaakte tradisies wat nie in die Skrif gerugsteun kan word nie, vermoed ‘n mens by voorbaat dat Moedersdag geen uitsondering op hierdie reël is nie. Waar kom die tradisie van Moedersdag vandaan en kan gelowiges wat Yahweh se Woord as hoogste gesag in hulle lewens erken, hierdie dag met vrymoedigheid hou?
Inligting wat deur ensiklopedieë oor die geskiedenis van Moedersdag verstrek word, dui daarop dat die viering van Moedersdag teruggaan na die lente-feesvierings in antieke Griekeland ter ere van Rhea, die Moeder van die gode. Later, teen 250 v.M. (voor Messias), is daar ook soortgelyke feesdae in Rome ter ere van Cybele, die Moedergodin, gehou. Hierdie fees het as Hilaria bekend gestaan en is gewoonlik van 15 Maart tot 18 Maart gehou.
Heelwat later, teen die sewentiende eeu, het die Katolieke kerk in Engeland begin om "Mothering Sunday" op die 4 de Sondag van die "Lent" seisoen te hou ("Lent" is die 40 dae periode van verootmoediging voor "Easter" elke jaar en die 4 de Sondag val gewoonlik in Maart of April). Hierdie 4 de Sondag van "Lent" (ook genoem: "Mid-lent Sunday") is spesifiek daaraan gewy om die moeders van Engeland te vereer. Die arm werkers wat in baie gevalle ver van hulle gesinne af by hulle base gewoon en gewerk het, het hierdie dag "af" gekry en is aangemoedig om na hulle gesinne te gaan en die dag saam met hulle moeders deur te bring. Hulle het gewoonlik ‘n spesiale koek, die sg. "mothering cake", saamgeneem huis toe, sodat daar behoorlik feesgevier kon word.
Met die verspreiding van die Christendom deur Europa het dit gebruiklik geraak om op "Mothering Sunday" na die plaaslike Rooms Katolieke kapel te gaan en spesiale offers te bring ter ere van die "Mother Church". So het hierdie dag die konnotasie verkry dat dit ‘n dag is om gawes aan die gewone moeders, sowel as die groter "Moeder" (d.w.s. die Katolieke Kerk) te bring. Historici meen dat die rede waarom die "Mother Church" ook op hierdie dag vereer is, is omdat die vroeë kerk (in die tyd van Konstantyn) meeste van die gebruike wat voorheen aan die moedergodin gekoppel is, effens aangepas het en dit toe in hierdie gewysigde vorm aan die "Mother Church" gekoppel het. Seremonies, gebruike en titels waarmee Moeder Cybele voorheen vereer is, is deur die kerk in diens geneem om Moerder Maria te vereer. Die bekendste voorbeeld hiervan is die benaming "theotokos" ("Mother of God") wat vandag nog vir Maria gebruik word en wat opvallend ooreenstem met die titel ("Mother of the gods" – soms ook "Mother of God") wat voorheen vir Rhea en Cybele gebruik is.
Met die aanvang van die Industriële Revolusie teen die einde van die 18 de eeu het "Mothering Sunday" sy prominensie in Engeland en die res van Europa verloor. Hierna het die toneel van moedersdagviering na Amerika verskuif. Anna M. Jarvis (1864-1948) het met die idee vorendag gekom om elke jaar ‘n dag af te sonder waarop daar erkenning gegee word vir die onontbeerlike rol van moeders in mense se lewens. Die goewerneur van Wes Virginia het die eerste Moedersdag Proklamasie in 1910 uitgevaardig. Teen 1911 was daar nie meer ‘n staat in Amerika waar Moedersdag nie op een of ander wyse gevier is nie. Hierdie gebruik het spoedig na ander lande oorgewaai en op 12 Desember 1912 is die "Mother's Day International Association" gestig met die doel om wêreldwyd die viering van Moedersdag te bevorder en aan te moedig. In 1914 het President Woodrow Wilson van Amerika Moedersdag as amptelike vakansiedag verklaar wat jaarliks op die 2 de Sondag van Mei gehou moes word. Dieselfde gebruik word vandag nog in meeste lande ter wêreld gevolg.
Wat beteken dit alles vir ons? As ons die Skrif as hoogste gesag in ons lewens aanvaar en erns maak met die verbod teen enige vorm van afgodediens, insluitende die duidelike waarskuwing van Sha’ul dat ons NIKS met afgodediens te make moet hê nie en daarvan moet wegvlug (1 Kor 10:14), moet ons onsself VOLLEDIG distansieer van die tradisionele "moedersdag" konsep met sy duidelike verbintenis met die verering van Cybele, die sg. "moeder van die gode", sowel as Maria, die sg, "moeder van God". Saam hiermee moet ons ons ook VOLLEDIG distansieer van die verering van enige kerk wat self as "moeder" bekendstaan of wat afstam van die Rooms Katolieke kerk wat haarself as "moeder" van die christene van hierdie wêreld voorhou.
In die tweede plek behoort ons ons steun te gee aan die beginsel dat moeders sowel as vaders erkenning en respek ontvang vir wie hulle is en wat hulle doen om gesinne te versorg en te vertroetel en te beskerm. Ten diepste is dit die beginsel van die vyfde gebod ("Eer jou vader en jou moeder") wat hier ter sprake kom. Die Skrif gee geen aanduiding dat ons een spesifieke dag per jaar hiervoor moet afsonder nie. Dit is tragies dat, ook in hierdie geval, baie "christene" veel sterker voel oor die "onderhouding" van Moedersdag as oor die onderhouding van die voorgeskrewe feeste van Yahweh, soos Pesag en Yom Kippur. Om werklik die vyfde gebod te gehoorsaam, vra baie beslis ‘n gesindheid en optrede wat verder strek as net een dag of een spesiale "gebaar" per jaar.
As ons egter sterk voel daaroor om ‘n dag per jaar uit te sonder waarop ons op simboliese wyse ons liefde en eerbied en waardering vir ons moeders wil betoon, bo en behalwe die feit dat ons hulle kragtens die vyfde gebod deurlopend eerbiedig en liefhet, kan daar seker nie fout mee gevind word nie. My voorstel sou wees dat hierdie dag liefs ‘n ander dag as die tweede Sondag van Mei moet wees, om die eenvoudige rede dat "Moedersdag", soos reeds aangetoon, nie sonder ‘n lang geskiedenis van onskriftuurlike en heidense gebruike aan ons oorgedra is nie. As almal in die familie egter nie dieselfde oortuigings oor hierdie saak huldig nie, behoort diegene wat wel besorgd is oor die heidense oorsprong van hierdie dag, op ‘n sensitiewe manier hulle besorgdheid aan die res van die familie oor te dra. Ter versagting kan darem gesê word dat die oorspronklike fees (ter ere van Cybele en Rhea) op ander dae van die jaar gehou is.
Die belangrike is egter dat ons dit duidelik teenoor ons families sal uitspel dat ons nie die "dag" (ook genoem "holiday", afkomstig van "holy day") van "Moedersdag" vier nie – nie omdat ons NIE ons moeders wil eer nie, maar omdat ons NIE ons Vader wil verloën nie.
Met erkenning aan www.elim.co.za
3 I was the fourth son born to my father Jacob; and Leah my mother named me Judah, saying, I give thanks to the Lord, because He hath given me a fourth son also.
Judah describes some archeological findings, a city with walls of Iron and gates of brass. He has an encounter with an adventuress.
12 And on the third night an angel of the Lord smote him.
29 And when I called her, I heard also the secret words which I spoke when lying with her in my drunkenness; and I could not slay her, because it was from the Lord.
48 And the works of truth and the works of deceit are written upon the hearts of men, and each one of them the Lord knoweth.
Posted by Gelofteboer at 2:28 PM No comments:
DIE AFGODE WAARMEE MODERNE MENSE ONWETEND FLANKEER...