Vir ander gebruike van die term Bergen, sien asb. Bergen (dubbelsinnig)
Ligging in Hordaland
465,4 vk km
- Totaal (1 Januarie 2012)
- Metropolitaanse gebied (2008)
1,5 / 15,0 °C
Bergen [ˈbærgən] is met 'n oppervlakte van 465,4 vierkante kilometer en 'n bevolking van 263 762 die tweede grootste stad van Noorweë na die hoofstad Oslo. Bergen is die administratiewe, ekonomiese en kulturele sentrum van Wes-Noorweë, 'n gebied wat die meeste van Noorweë se belangrikste uitvoergoedere soos veral ru-olie oplewer, en ook die poort na die Wes-Noorse fjordkus wat deur UNESCO tot wêrelderfenisgebied verklaar is.
Tydens die heerskappy van koning Olav Kyrres (1066-1093) het Bergen die eerste hoofstad van die Noorse koninkryk geword en was tot by die jaar 1830 die grootste stad van Noorweë. In die Middeleeue was Bergen 'n belangrike handelshawe in Noord-Europa wat onder meer 'n belangrike rol in die stokvishandel met Sentraal-Europa gespeel het. Hanseatiese koopmans uit Noord-Duitsland het eeue lank oor hul eie kantoor, Det Tyske Kontor in Bryggen, beskik. Bergen het self nooit by die Hanse aangesluit nie. Naas die uitvoer van ru-olie speel handel en nywerhede nog steeds 'n belangrike rol.
As 'n belangrike kulturele sentrum spog Bergen met die eerste nasionale teater wat in Noorweë geopen is en een van die oudste simfonieorkeste ter wêreld, die Filharmoniese Orkes van Bergen wat in 1765 gestig is. Bergen beskik daarnaas oor 'n groot aantal ander kulturele instellings soos museums en is die gasheerstad van die Internasionale Musiekfees van Bergen. Dit is ook die geboortestad van die bekende Noorse komponis Edvard Grieg. Danksy die ryk kuns- en kultuurlewe het Bergen in 2000 as 'n Europese kulturele hoofstad gefungeer.
2.2 Die heerskappy van Sverre Sigurdsson
2.3 Bergen in die Hanse-tydperk
2.4 Die Noorse Kantoor 1754-1899
2.5 Die 20ste eeu
3.1 Die Mariakerk
3.2 Die domkerk van Bergen
Die stadsgebied van Bergen beslaan die grootste deel van die skiereiland Bergen in die sentraal-westelike gedeelte van die provinsie Hordaland. Die eilande Askøy, Holsnøy en Sotra voor die kus beskerm die stad teen die onstuimige Noorse See, 'n randsee van die Atlantiese Oseaan.
Die stadsentrum word deur 'n groep berge omring wat in die omgangstaal as die syv fjell of "sewe berge" bekend staan - Ulriken, Fløyen, Damsgårdsfjellet, Lyderhorn, Sandviksfjellet, Blåmanen, Rundemanen en Askøyfjellet. In werklikheid is daar meer as sewe bergspitse in die gebied, en dit was moontlik Ludvig Holberg (1684-1754), 'n boorling van Bergen en bekende Noors-Deense skrywer, wat deur die sewe heuwels van Rome geïnspireer is om 'n soortgelyke beskrywing vir die landskap rondom Bergen te gebruik. Op 'n hoogte van 987 meter bo seevlak is Gullfjellet die hoogste bergpiek in Bergen.
Bergen in die winter
Ondanks sy noordelike ligging word Bergen deur 'n gematigde seeklimaat gekenmerk. Die warm Golfstroom, wat vanaf die Karibiese See in noordwaartse rigting vloei, oefen 'n matigende invloed uit sodat Bergen se klimaat net soos ander kusgebiede deur maritieme weerstoestande met relatief milde winters en koel en vogtige somers oorheers word. In teenstelling met die Noorse binneland met sy warm en droë somers en baie koue winters word daar in Bergen nouliks sneeuvalle aangeteken. Met gemiddelde jaarlikse neerslae van sowat 2 000 millimeter is Bergen egter een van die natste plekke in Europa.
Bergen word oorheers deur die Bryggen (wat vroeër dikwels ook Tyske Bryggen genoem is), 'n uitgestrekte landingsbrug wat tydens die Middeleeue deur Noord-Duitse koopmans as 'n Hanseatiese handelspos in die natuurlike Vågenseehawe opgerig is. Ook 'n aantal ander geboue soos die Mariakerk dateer uit hierdie periode.
Vanweë die verwoestende brande, wat die stad met sy talle houtgeboue in die jare 1702, 1855 en 1916 verniel het, het die owerhede 'n verbod op die bou van nuwe houthuise geplaas. Die historiese Bryggenkwartier, wat ook verskeie kere deur brande geraak en steeds weer volgens die oorspronklike bouplanne uit die 12de eeu gerekonstrueer is, is die laaste kwartier in die stadsentrum wat oorwegend van hout gebou is. As 'n uitmuntende voorbeeld van Hanseatiese boukuns in Noorweë is Bryggen deur UNESCO in 1979 tot wêrelderfenisgebied verklaar.
Bergen se oorspronklike Oud-Noorse naam was Bergvin of Björgvinn (Bjørgvin in moderne spelling). Dit was 'n samestelling uit die woorde bjørg ("berg") en vin ("weiveld") sodat die naam rofweg as "weiveld tussen die berge" vertaal kan word. Plaaslike drukgroepe in die gebied het in die vroeë 20ste eeu daarop aangedring dat die stad se naam weer verander moet word na Bjørgvin, en as 'n kompromis dra die bisdom van Bergen tans die amptelike naam Bjørgvin bispedøme.