MELANIE AULD | Silk Tassel - Military Green
Military Green Silk Tassle 2" long
Looks great with our Moonstone Teardrop Hoop Earrings Troebel weer met gerugte van son
Alton saam by die 'barber' in Pretoria
Nooit gedink dat SA se poskantoor ooit 'n invloed op my lewe sal kan hê nie - man, ek maak glad nie gebruik van papiervoetspore nie - alles word per e-pos gedoen vir jare al.
Ons wou mos sommer op 10 Oktober sonder groot trompetgeskal die knoop deurhaak, kinders en kleinkinders was gereed om die dag saam met ons te kom vier, en Ma was hier vir die okkasie. En toe ...
Nou wel, daai klomp opstandige stakers het dit toe nou mooi reggekry om ons voornemende huwelik in die wiele te ry - 'n oorspronklike dokument uit Nederland wat ons nodig het om amptelik te kan trou, hang nou êrens tussen aflewerings en leë posbusse en ons moes alles kanselleer as gevolg daarvan. Ma is terug Pretoria toe (het wel heerlik gekuier darem) , en almal is teleurgesteld.
En ons bekke is lekker dik daaroor!
Maar tog aan die ander kant vra ek die heelal altyd wat was die doel van so iets - en ek het dalk die antwoord op dié een. Behalwe vir die koue en reënerige weer wat ons nou ondervind, wat ons piekniekplanne by Lone Creek-waterval totaal in die wiele sou ry, het ons pas gehoor my kind van Australië kom in November kuier, en dalk, net dalk val alles dan in plek en is hy ook hier om die dag op 'n nuwe datum saam met ons te vier!
My hart loop oor van blydskap oor ek my seun weer na vyf jaar gaan sien. Ek mis die velkontak, die drukkies en om sommer net aan sy arm en wang te kan raak. Niks maak op daarvoor nie, nie Skype, Whatsapp of Facebook nie. Ons was in 2009 daar by hulle in Perth, sodat ek geweet het waar hulle woon, hoe hul omgewing lyk en hoe hulle lewe - wat die verlange altyd effens verlig na die tyd, maar daardie persoonlike kontak mis mens maar net elke dag.
Ons hele familie is in ekstase oor dié onverwagte besoek - ons kan nie wag nie!
Dan was daar tog 'n plan in dié deurmekaarspul, en dan moet ons maar weer van vooraf wag, van nuuts af beplan en dan op die ou end weet dat alles reg uitgewerk het - soos ons tog altyd in retrospek kan sien.
En vandag rus ons net na die uitputtende week, knus saam voor die televisie met 'n lekker movie of twee, en voel snoesig as ons deur die venster die misvlae sien verbytrek. Ons is bymekaar, dis al wat tel.
Klein oomblikke van onthou en leef
Ons saam met Ma in die Spur, Witrivier
Ek was verlede week heel ingenome toe my Delft-artikel eindelik geplaas is - kleinnig Alet het daar van Hennenman in die Vrystaat af laat weet dit is in die Volksblad, en ons sien toe dat dit ook in Beeld is, en later kom ek te hore dat dit ook in die Burger in die Kaap verskyn het. Ook is dit op Netwerk 24 se website! Ek weet die koerante bespaar deesdae vir 'n vale, want dis sommer vier vlieë met een klap, maar ek word net vir een artikel betaal. :-) Steeds is ek bly want het oulike terugvoering gekry van lesers wat my bedank het vir die artikel - en dis altyd lekker. Een vrou het gesê sy is baie lief vir Holland en ek het mooi herinneringe weer teruggebring. Iemand anders het gesê dit het gevoel asof hy self deur die straatjies van Delft stap toe hy die artikel lees - heerlik!
En so van herinneringe gepraat: dit is darem interessant hoe mens alle ervaringe tog maar net soos dokumente in jou geheue liasseer, om dit dan op "een helder dag" uit sy Cold Case lêer te haal en dinge dan kan onthou asof dit gister gebeur het. Hoe wonderlik is dit nie? Gewoonlik gaan dit gepaard met gevoelens, kleure en geure ook - soms kan jy duidelik 'n spesifieke smaak van 'n dis op jou tong proe, asof dit reg hiervoor jou in sy potjie op die vuur staan en prut. Of jy onthou die smaak en geur van 'n spesifieke roomys wat jy as kind by die roomyswaentjie gekoop het - dan is jy weer vyf jaar oud, met kaalvoete op die warm pad langs die karretjie waar die lekkerny te voorskyn gaan kom.
Emosies is 'n perd van 'n ander kleur, dit kan mens soms so onverwags vang, deur iets wat jy lees, hoor of sien, of 'n stukkie musiek. Dan is dit asof jy oombliklik weer op 'n amper vergete plek in jou lewe staan waar jy 30 of 40 jaar gelede was, jy onthou die gevoelens wat jy ervaar het so duidelik dat dit mens partykeer na jou asem kan laat snak. Soms is jy bly daaroor, ander kere maak dit seer, maar dit bly deel van menswees - en dis waardevol.
En van geheue gepraat - my ma van 91 kuier hier by ons en leef die laaste week regtig in die verlede. Sy grawe gedurig ou lêers in haar kop uit en soek na name, datums en plekke, en onthou wraggies nog sekere dinge so goed, dis ongelooflik! Dis asof sy seker wil maak dat sy nié goed vergeet het nie, dat sy nog hiér is. Sy het so 'n verskriklike lewenslus nog, al sukkel sy met die lopery en word sy stokdoof. Sy het al amper drie boeke die week deurgelees en is druk besig om al wat 'n blokkiesraaisel kaf te draf. Ek wens net so intens dat sy haar gehoor kon behou - sommige gesprekke val maar net deur die mat en dis vir haar, én ons, frustrerend. Maar gisteraand het ons lekker voor ons kaggel gesit met heerlike musiek op die agtergrond, en sy kon dit geniet, al is dit meer oor die atmosfeer as die musiek en geselskap. Die Springbokke het gewen en haar aand was gemaak! En ek hoop dis nog 'n herinnering wat sy soos goud kan oppas vir die alleentye in die aftreeoord in Pretoria.
Genoeg van die 'sad' goed. Ons het lekker gebraai, die son skyn helder en al ons plante wat so met die voetjies in die swart plastieksakkies gestaan het, floreer in die grond. My liefie is aan my sy, my ma kon nog 'n slag hier kuier en ons gaan later lekker outydse klitspoeding eet.
Wat meer kan mens vra?