Saliena | LitNet
Saliena, ons huishulp, het verjaar. Sy beur na haar vandaankomplek toe. Distrik Ses. Ons ry en stop. Die onkruid buig liggies voor die Suidoos. Saliena spoor die plekkie waar hulle drievertrekkie gestaan het maklik op. Kombuisie en twee slaapkamertjies, sê sy. Die kleintjie vir ons kênners en die ander ene waar Pappie en Mammie mekaar gesmaak het.
Selina loop haar gisters binne. Vanmelewe se gebruis, viswaentjies, roomyskarretjies en tweedehandse prams. Dikwielfietse en driewiele, straat op en straat af; Tennant, Richmond en Primrose. Kindertjies skree. Hondjies kef. Die Imam roep. Die vishoring raas. Antie Lap met haar naaimasjiene. As die sonnetjie lekker skyn, trek sy die masjiene oppie sypaadjie en werk "open air."
Gelukkige tuistes van mense wat in 'n vyandige wêreld poog oorlewe. Mammie in stad toe. Die char met die kopdoek. Mop en vee. Bring oorskiet en skrywelekkers as sy huis toe kom. Pappie Wynberg toe vir die vroeë skof. Sit die bakstene opmekaar en pay Vrydae. Die kênners wag hom op die hoek, want Pappie het die broodgeld en Mammie is bang Pappie raak dors. Die buurvrou hang oor die onderdeur.
Daar is trane in haar oë, want haar jongste sit in Roelandstraat. Was rumoerig op straat toe gee die magistraat hom nege maande.
Die kafeetjie op die hoek. Brood en botter. Samoosas en snoek. Kerse en komberse. Die dolle rumoer Saterdagoggende in afwagting van jolyt as die son sy gesig in die water druk. Konserte. Kantiene. Lieberstein-en-zoljolle. Kompetisietjies. Venterliedjies. Skophokkie en blikkie-aspaai.
Mammie wat deur die gordyne loer, want netnou kom die Jesters en wys vir die kênners hulle tattoos – drake uit China en lae klas modelle met groot borste.
Die onnatuurlike stilte Sondae. Aspro's en regmakertjies. Sommiges tou kerk toe, vra vergifnis vir gisteraand se dinge en krag vir môre s'n.