Hier in Suid Korea is alles skielik weer lowergroen en die lang winter nou net ‘n vae geheue. Die gevoel bly my by dat oornag die bome se blare uitgekom het, in een sarsie, om skielik die grys toneel oor te neem met lowergroen grasie. Ook in figuur vier is daar ‘n duidelike introspektiewe afdaal van die kunstenaar in sy eie wese wat gepaard gaan met ‘n opstyg tot kreatiewe skepping (soos verbeeld deur die skilderkwas.). Maar ons verstaan niks. Anders as Coetzee se “Diary of a Bad Year” het die drie dele niks met mekaar te doen nie, selfs die vertaling is hoogs twyfelagtig. En Jesus antwoord hulle: Deur julle ongeloof; want, voorwaar Ek sê vir julle, as julle geloof het soos ‘n mosterdsaad sal julle vir hierdie berg sê: Gaan weg hiervandaan daarnatoe! en hy sal weggaan, en niks sal vir julle onmoontlik wees nie. Hoe dit ook al sy, almal is dit eens dat post-modernisme se doppie geklap het en dat opkomende tegnologie die aard van die skrywer, die leser en die teks onherroeplik verander het en dat gevoelentheid ook aangepas word. As mens vandag na die kulturele markplek kyk, die boeke lees, na 21ste eeuse rolprente en Televisieprogramme kyk, na die nuutste musiek luister, is die spore van Derrida, Foucault en Baudrillard so te sê onsigbaar.