Nuwejaarsdagfees - GESKIEDENIS - Inligting - 2022
Nuwe jaar is die tyd of dag waarop 'n nuwe kalenderjaar begin en die kalender se jaartellingstygings met een. Baie kulture vier die geleentheid op een of ander manier.  In die Gregoriaanse kalender, die mees gebruikte kalendersisteem vandag, vind Nuwejaar op 1 Januarie (Oujaarsdag) plaas. Dit was ook die eerste dag van die jaar in die oorspronklike Juliaanse kalender en die Romeinse kalender (na 153 vC). 
Ander kulture vier hul tradisionele of godsdienstige nuwejaarsdag volgens hul eie gebruike, tipies (hoewel nie altyd nie) omdat hulle 'n maankalender of 'n lunisolêre kalender gebruik. Chinese Nuwejaar, die Islamitiese Nuwejaar en die Joodse Nuwejaar is onder bekende voorbeelde. Indië, Nepal en ander lande vier ook nuwe jaar op datums volgens hul eie kalenders wat op die Gregoriaanse kalender verskuif kan word.
Gedurende die Middeleeue in Wes -Europa, terwyl die Juliaanse kalender nog in gebruik was, het die owerhede Nuwejaarsdag, afhangende van die land, na een van die ander dae verskuif, waaronder 1 Maart, 25 Maart, Paasfees, 1 September en 25 Desember. Sedertdien het baie nasionale burgerkalenders in die Westerse Wêreld en daarna verander na die gebruik van 'n vaste datum vir Nuwejaarsdag, 1 Januarie - die meeste hiervan toe hulle die Gregoriaanse kalender aangeneem het.
'N Nuwejaarspringel is 'n moet waar ek in Pittsburgh, PA woon. Ek kan nie 'n nuwe jaar sonder 'n kringel onthou nie. Nuwejaarspringels moet vergesel word om middernag of voor ontbyt op Oujaarsdag om geluk te bring. As u nog nooit 'n heerlike Deense soos hierdie vir die nuwe jaar gehad het nie, moet u hierdie tradisie probeer.
As u geluk wil bring in die nuwe jaar sodra die horlosie middernag slaan, eet 'n paar van hierdie tradisionele Nuwejaarsdag -kosse. 'N Kombinasie van varkvleis, mieliebrood en lensies kan dalk net die beste jaar vir jou laat beleef.
Bybelse kalender: afrekening van die nuwe jaar
In konteks weet ons dat dit in of naby lente 1 was, maar hoe moes Moses die eerste maand afbaken in die komende jare? Hoe moes hy weet toe die lente begin? Moet hy die nuwe jaar op plantegroei (gars) baseer, of sou hy na die hemel kyk? Genesis hou die antwoord:
En Elohim het gesê: Laat die ligte in die uitspansel van die hemel kom om die dag van die nag te skei, en laat dit wees vir tekens en vasgestelde tye, en vir dae en jaar, en laat hulle as ligte in die uitspansel van die hemel lig wees op die aarde. ' En dit het so geword. & quot (Genesis 1: 14-15, ISR)
Genesis 1:14 sê in eenvoudige taal dat die hemelliggame vir tekens en vasgestelde tye en vir dae en jaar.Daar is geen sprake van plantegroei in hierdie gedeelte nie. Nêrens in die Skrif word gesê dat die begin van die jaar bepaal moet word deur gars te ondersoek nie. Om voor te stel dat die nuwe jaar afhang van die rypheid van die gars, wanneer die Skrif onomstootlik verklaar dat die hemelliggame jare moet bepaal, is 'n byvoeging tot Yahuwah se Woord.
Jy mag nie byvoeg tot die woord wat ek jou beveel nie, en daaruit mag jy nie neem dat jy die gebooie van Yahuwah jou Eloah wat Ek jou beveel, kan onderhou nie. (Sien Deuteronomium 4: 2.)
Wat ek jou ook al beveel, wees versigtig om dit in ag te neem, jy mag dit nie byvoeg of daarvan wegneem nie. (Sien Deuteronomium 12:32.)
Elke woord van Eloah is suiwer: Hy is 'n skild vir die wat op Hom vertrou. Moenie by sy woorde voeg nie, sodat Hy u nie bestraf nie, en dat u 'n leuenaar word. (Sien Spreuke 30: 5-6.)
Alhoewel die populêre tradisie leer dat die rypheid van Palestynse gars die baken vir die nuwe jaar is, kan hierdie aanname nie slegs deur een Skrifgedeelte ondersteun word nie. (Vir meer inligting oor hoekom die veronderstelde & quot garswet & quot nie tereg die bepalende faktor vir die nuwe jaar kan wees nie, verwys na die onderstaande afdeling, getiteld & quotObjections Beantwoord. & Quot)
Noudat ons met sekerheid vasgestel het dat die hemelliggame jare moet bepaal, is die vraag: "Wat gebeur in die hemel om ons te laat weet dat die winter verby is en 'n nuwe jaar kan begin?" '' N Baie belangrike idee kan wees gevind in Exodus 34.
En u moet die fees van die weke vier, die eerstelinge van die koringoes en die fees van die insameling gedurende die jaar einde [H8622]. & quot (Exodus 34:22, OAV)
Laat ons nou die Hebreeuse woord ondersoek, hier vertaal as & quotend. & Quot
H8622 (tekufah) - komende ronde, kringloop van tyd of ruimte, 'n draai, baan & quot (Brown-Driver-Briggs Hebreeuse woordeboek)
Alhoewel dit nie onmiddellik uit die KJV blyk nie, verwys die woord wat hier vertaal word as & quotend & quot; Strong 's H8622] na die herfs -equinox (ook die herfs -equinox genoem) in die middel van die jaar. Dit word bevestig deur die feit dat die Fees van Insameling, ook na verwys as die "Huttefees" en die "Huttefees," in die sewende maand plaasvind (Levitikus 23:34) - in die middel van die jaar, nie aan die einde van die jaar nie.
Die Encyclopedia Judaica stem saam met hierdie interpretasie.
& quot Soos gesê, word die vier seisoene in die Joodse jaar tekufot [meervoud van tekufah H8622]. Meer akkuraat, dit is die begin van elk van die vier seisoene & ndash volgens die algemene siening, die gemiddelde begin & ndash met die naam tekufah (letterlik & quotcircuit, & quot van קוף wat verband hou met נקף, & quotto go round & quot), die tekufah van Nisan wat die gemiddelde son by die vernal equinoctial point, die van Tammuz wat dit aandui in die somer solstitial point, die van Tishri, by die herfs equinoctial point, and that of Tevet, at the winter solstitial point. & quot (Encyclopedia Judaica, Artikel & quotKalender & quot, p.356)
Die onderstaande vertalings bied 'n meer akkurate weergawe van Exodus 34:22.
En jy moet vir my die fees van weke hou, die begin van die koringoes en die fees van die insameling in die middel van die jaar. & quot (Eksodus 34:22, Brenton se Engelse Septuaginta)
En 'n fees van weke moet u vir u die eerstelinge hou van die koringoes en die fees van die insameling, tydens die rewolusie van die jaar. & quot (Exodus 34:22, YLT)
En jy moet die fees van die weke vier, die eerstelinge van die koringoes en die fees van die insameling by die jaarwisseling. & quot (Exodus 34:22, Darby)
Tot dusver het ons die volgende vasgestel:
Die fees van insameling draai om die herfsoes in die sewende maand (Levitikus 23:34).
Die fees van insameling hou verband met die herfs -ewening in die middel van die jaar.
Dit is slegs logies om op grond van bogenoemde tot die gevolgtrekking te kom dat die begin van die jaar is dan verbind met die lente -equinox, wat ongeveer ses maande voor en na die val -equinox plaasvind. As die herfsfeeste in die middel van die jaar met die herfs -equinox verbind is, moet die lentefeeste aan die begin van die jaar met die lent -equinox verbind word.
Dit is baie belangrik om hier op te let dat die fees van insameling is direk wat verband hou met die herfs -ewening, moet die Fees van Insameling dus gehou word om die Bybelse mandaat te vervul op of naby die herfs -ewening.
(1a) Is dit in ooreenstemming met die afrekening van die nuwe jaar teen die eerste nuwemaan daarna die vernal equinox?
Nee, nie altyd nie. Soms, wanneer u hierdie afrekeningsmetode gebruik, sal die Fees van Insameling gehou word op of naby die herfs -equinox. Soms val die insamelingsfees egter tot 5 weke na die herfs equinox! (Dit sou eintlik die geval wees in 2015, as hierdie metode gebruik word.)
(1b) Stem dit saam met die afrekening van die nuwe jaar teen die nuwemaan? naaste na die gewone equinox?
Ja altyd. Deur hierdie metode te gebruik, sal die Fees van Insameling plaasvind altyd val op of naby die val equinox. Die vroegste van die fees sal ongeveer 7-10 dae voor die herfs-ewening plaasvind. Die nuutste wat die Fees plaasvind, is ongeveer 3 weke na die herfs -equinox. (Dit is eintlik 'n liberale skatting; ons het nie 'n enkele geval gevind waar die fees drie weke na die equinox sou val nie.)
Die enigste definitiewe ankerpunt wat in die Skrif gegee word vir die identifisering van die regte metode om die nuwe jaar af te reken, is die herfs -ewening. Exodus 34:22 sê dat die fees van insameling (in die sewende maanmaand) gehou moet word by die tekufah, wat in die konteks die herfs -ewening is. Dit is nie moontlik om hierdie mandaat konsekwent te hou nie altyd om die nuwe jaar teen die eerste nuwemaan te bereken daarna die vernal equinox. As ons die nuwe jaar op die nuwemaan reken naaste die lente -equinox egter die Bybelse mandaat sal konsekwent ontmoet word. Maar ons kan nie hier stop nie.
(2) Wat vertel historici uit die eerste eeu ons oor die nuwe jaar?
Philo, 'n Hellenistiese Joodse filosoof wat voor, tydens en na die aardse bediening van ons Verlosser geleef het, het in die 1ste eeu baie besonderhede oor Bybelse kalender opgeneem. In die onderstaande aanhalings bevestig Philo dat die Fees van Ongesuurde Brode aan die lente -equinox gekoppel is en dat die Fees van Insameling gekoppel is aan die herfs -ewening.
In die eerste seisoen aan watter naam hy gee in die lente en die ewening daarvan, het hy besluit dat die fees van die ongesuurde brood sewe dae lank gehou moet wordalles wat hy verklaar het, moet gelyk geëer word in die ritueel wat aan hulle opgedra is. Want hy het beveel dat daar elke dag tien offers gebring moet word, soos by die nuwemane, geheel-brandoffers van altesaam sewentig, behalwe die sondoffers. Hy oorweeg, dit wil sê dat die sewe dae van die fees dieselfde verband gehou het met die equinox wat in die sewende maand val soos die nuwemaan met die maand doen. & quot (Philo, Spesiale Wette I (181-182) [Colson se vertaling]) [Let op: Philo sê hier dat die val -equinox in die sewende maand plaasvind, net soos die Skrif aandui - Ex.34: 22.]
& quot; tot sewe hou hy die hooffeeste wat vir baie dae verleng word, twee feeste, dit is vir die twee equinoxeswat elk sewe dae duur, die eerste in die lenteom die rypheid van die gesaaide gewasse te vier, die tweede in die herfs vir die insameling van al die boomvrugte. & quot (Philo, Die dekaloog (161) [Colson 's -vertaling])
& quot. want dit was die algemene fees van die Jode ten tyde van die herfs -ewening, waartydens die gewoonte van die Jode is om in tente te woon. & quot (Philo, Flaccus XIV (116) [Yonge se vertaling]) [Nota: Hierdie aanhaling verwys na die fees van insameling, ook genoem die "Loofhuttefees" of die "Huttefees", waarin die Israeliete sewe dae in hutte sou woon. & Quot Sien Lev .23: 39-42.]
Flavius ​​Josephus, 'n 1ste-eeuse Romano-Joodse geleerde, werp nog meer lig op die kwessie deur ons begrip vanuit 'n ander hoek te bevestig. Josephus lewer kommentaar op die posisie van die son in verhouding tot die sterre ten tyde van die pasga.
& quotIn die maand van Xanthicus, wat deur ons genoem word Nisan, en is die begin van ons jaar, op die veertiende dag van die maanmaand, wanneer die son in Ram is, (want in hierdie maand was dit dat ons bevry is van slawerny onder die Egiptenare), die wet bepaal dat ons elke jaar die offer moet slag wat ek voorheen vir u gesê het dat ons doodgemaak het toe ons uit Egipte gekom het, en wat genoem is die Pasga. & quot (Flavius ​​Josephus, Oudhede van die Jode, Boek III, hoofstuk 10, paragraaf 5, http://www.ccel.org/ccel/josephus/complete.ii.iv.x.html)
Voordat ons kommentaar lewer op hierdie interessante aanhaling deur Josephus, is dit noodsaaklik dat ons die volgende verstaan: Die hemelse ewenaar met betrekking tot die sterre is nie dieselfde as wat dit was in die dae van Josefus. In die 1ste eeu sou die gewone equinox plaasgevind het net toe die son die teken van Ram (die Ram) binnegekom het. Vandag vind die equinox egter plaas in die teken van Vis.
Bo: Equinox, 31 nC - Let op dat Ram in die onmiddellike pad van die son is na die equinox.
Bo: Equinox, 2013 nC - Let daarop dat Ram, vandag, nie meer in die son se onmiddellike pad is na die equinox nie.
Alhoewel ons nie dieselfde konstellasie vandag kan gebruik as wat hulle in die 1ste eeu gedoen het om die begin van die jaar te bepaal nie, kan ons met redelike mate van sekerheid bepaal hoe die Nuwe Jaar gereken is met betrekking tot die equinox.
Kom ons kyk weer na die aanhaling van Josephus ':
Hier verklaar Josefus duidelik dat die Pasga waargeneem is toe die son in die teken van Ram was.
(2a) Is die getuienis van Josephus in ooreenstemming met die altyd afrekening van die eerste nuwemaan daarna die lente -equinox as die begin van die jaar?
Geen. As hulle in die 1ste eeu geëis het dat die eerste nuwemaan na die equinox altyd die begin van die jaar was, sou Paasfees iewers waargeneem word as die son in die teken van Stier was (verby die teken van Ram). Soms plaas hierdie metode pasga in Ram, soms nie.
Bo: 31 nC - Rekening van die eerste nuwemaan daarna die lente -equinox aan die begin van die jaar sou Paasfees (die 14de dag van die maanmaand) in die teken van Stier geplaas het, ver buite Ram. Dit stem nie ooreen met die getuienis van Josephus dat die son gedurende die pasga in Ram (1ste eeu) moet wees nie. (Let wel: die deurskynende bol onmiddellik onder die son is nie die maan, dit is die son se glans, soos dit deur die sterrekunde -sagteware nagevolg word.)
(2b) Is Josefus se getuienis in ooreenstemming met die berekening van die nuwemaan naaste die lente -equinox as die begin van die jaar?
Ja. As, in die 1ste eeu, die nuwemaan naaste as die lente -equinox as die begin van die jaar gereken word, sou Paasfees konsekwent in die omgewing van Ram val. Die gebruik van hierdie metode sal baie meer ooreenstem met die getuienis van Josephus.
Bo: 31 nC - Rekening van die nuwemaan naaste die lente -equinox aan die begin van die jaar sou Paasfees (die 14de dag van die maanmaand) in die teken van Ram geplaas het, in ooreenstemming met Josephus se getuienis.
Laat ons nou 'n merkwaardige gedeelte uit Eusebius ' Kerklike Geskiedenis. Eusebius was 'n Romeinse historikus wat van ongeveer 260 nC tot 340 nC geleef het. In die volgende gedeelte haal hy uit die Canons of Anatolius op die Paschal (Paasfees) fees.
En dit is nie 'n eie mening nie, maar dit was bekend aan die Jode van ouds, selfs voor Christus, en is noukeurig deur hulle in ag geneem. Dit kan geleer word uit wat gesê word deur Philo, Josephus, en Mus & aeligus en nie net deur hulle nie, maar ook deur diegene wat nog meer oud was, die twee Agathobuli, bynaam 'Masters, ' en die beroemde Aristobulus, wat gekies is uit die sewentig tolke van die heilige en goddelike Hebreeuse Geskrifte deur Ptolemaeus Philadelphus en sy vader, en wat ook sy eksegetiese boeke oor die wet van Moses aan dieselfde konings opgedra het. Hierdie skrywers verduidelik vrae rakende die uittog, sê dat almal in die middel van die eerste maand die paasoffers moet offer na die lente -equinox. Maar dit gebeur terwyl die son deur die eerste segment van die son beweeg, of soos sommige van hulle dit gestileer het, die zodiacale sirkel. Aristobulus voeg by dat dit nodig is vir die paasfees, dat nie net die son moet deur die equinoctial segment gaan nie, maar ook die maan. Want daar is twee ekwinoktiese segmente, die vernal en die herfs, reg oorkant mekaar, en soos die dag van die paasfees op die veertiende van die maand aangestel is, begin die aand, sal die maan 'n posisie wees wat diametraal teenoor die son is, soos in volmaan gesien kan word en die son in die segment van die lente equinox, en noodwendig die maan in die van die herfs [equinox].& quot (Eusebius ' Kerklike Geskiedenis, Boek 7, Hoofstuk 32, http://www.newadvent.org/fathers/250107.htm)
Uit hierdie aanhaling kan ons die volgende aflei:
Pasga kan nie voor die ewenaar val nie:
& quot. . . almal moet in die middel van die eerste maand die paasoffers offer na die lente -equinox. & quot
& quotAristobulus voeg by dat dit nodig is vir die paasfees, dat nie net die son moet deur die equinoctial segment gaan nie, maar ook die maan. Want daar is twee ekwinoktiese segmente, die vernal en die herfs, reg oorkant mekaar, en soos die dag van die paasfees op die veertiende van die maand aangestel is, begin die aand, sal die maan 'n posisie wees wat diametraal teenoor die son is, soos in volmaan gesien kan word en die son in die segment van die lente equinox, en noodwendig die maan in die van die herfs [equinox].& quot
Dit lyk in 'n oogopslag na twee heeltemal nuwe kriteria. Deur hierdie aanhalings noukeurig te ondersoek, blyk dit egter dat dit eintlik net 'n meer presiese manier is om aan te dui wat ons tot dusver geleer het, naamlik dat dit die nuwemaan is wat die naaste aan die lente -ewenaar is wat die jaar moet begin. Die primêre fokus hier moet wees op die volmaan, wat onverbiddelik gekoppel is aan die Pasga en die Fees van die Ongesuurde Brode. Die volmaan is die steunpunt van die maanmaand wat dit aandui die middel van die maansiklus. As die volmaan (die middel van die maansiklus) val selfs kort voor die lente -equinox, dan die volgende Nuwemaan sou eintlik die naaste tot die equinox. Dit is nie so eenvoudig soos om die aantal dae tussen elke nuwemaandag en die ewenaar te tel nie, want dae is nie noodwendig 'n presiese aanduiding van die middel van die maansiklus nie. Dit wil sê dat die ware middel van die maanmaand (dit wil sê die volmaan) nie altyd saamval met die 14de dag van die maand nie, en dit val ook nie altyd saam met die 15de dag van die maand nie.(Trouens, daar is selde gevalle waar die maan eers 100% vol word tot op die 16de dag van die maanmaand. Klik hier vir meer inligting.) Dit gesê, ons sal soms 'n fout maak as ons net die aantal dae tussen elke nuwemaandag en die ewenaar. Om seker te maak dat beide Pasga (die 14de dag van die maanmaand) en die volmaan val na die equinox die werklike toets is. Hieronder is 'n illustrasie van presies waarna Aristobulus bedoel het toe hy gesê het:
Bo: Dit is 'n illustrasie van wat gebeur op die eerste volmaan na die equinox. Die groen sirkel verteenwoordig die pad met die kloksgewys van die son en die maan. Let op dat beide die son en die maan die hemelse ewenaar (wat deur die rooi lyn voorgestel word) gekruis het en diametraal teenoor mekaar geleë is op die & quotequinoctial points, & quot die son by die vernal equinox, en die maan by die herfs equinox, presies soos volgens Eusebius Aristobulus beskryf.
Dit is die merkwaardigste! As ons die nuwe jaar op die nuwemaan reken naaste Ons is in ooreenstemming met die kalenderingsbesonderhede wat deur Eusebius opgeteken is, met die lente -equinox, wat met reg geïnterpreteer die Pasga en die volmaan na die equinox sal plaas. (Dit is die moeite werd om hier op te let dat Aristobulus se verklaring oor die noodsaaklikheid van die lente -equinox voor die volmaan van die eerste maand min sin sou maak as die nuwemaan daarna die equinox moes altyd die jaar begin. Want as die nuwemaan daarna die lente -equinox het altyd die jaar begin, die volmaan van die eerste maand sou natuurlik weke ná die equinox val. Die feit dat Aristobulus dit nodig geag het om oor hierdie kriteria kommentaar te lewer, dui daarop dat die volmaan van die eerste maand soms naby die lente -equinox sou val.)
Let wel: Behalwe dat dit in ooreenstemming is met Eusebius ' -kommentaar op Bybelse kalenderbeginsels, is dit ook baie logies om te verseker dat Pasga altyd na die lente -equinox val, omdat dit verseker dat slegs een Pasga binne elke sonjaar gehou word (vernal equinox tot lente -equinox) ).
(2c) Is die historiese rekord in ooreenstemming met die afrekening van die nuwe jaar teen die eerste nuwemaan daarna die vernal equinox?
Geen. Die afrekening van die nuwe jaar teen die eerste nuwemaan daarna die lente -equinox:
. sal die insamelingsfees soms verby die herfs -ewening plaas, wat nie in ooreenstemming is met die getuienis (of die Skrif) van Philo nie.
. Soms kan die val -ewening in die sesde maand plaasvind, wat nie in ooreenstemming is met die getuienis (of die Skrif) van Philo nie.
. sou soms die son in die teken van Taurus (verby die teken van Ram) geplaas het tydens die Pasga in die eerste eeu, wat nie in ooreenstemming is met Josefus se getuienis nie.
(2d) Is die historiese rekord in ooreenstemming met die afrekening van die nuwe jaar teen die nuwemaan? naaste na die gewone equinox?
Ja. Rekening oor die nuwe jaar teen die nuwemaan naaste na die vernal equinox (wat reg geïnterpreteer word, sal altyd die volmaan en die Pasga na die equinox plaas) strook met die getuienis van Philo, Josephus en Eusebius.
Die getuienis van vroeë historici dui aan dat dit die nuwemaan was naaste na die lente -equinox wat die jaar begin het (wat reg geïnterpreteer word, sal altyd die volmaan en die Pasga na die equinox plaas). Mens kan nie in harmonie bly met die getuienisse van Philo en Josephus nie, terwyl jy die eerste nuwemaan volg daarna die equinox -metode om die nuwe jaar af te reken.
(3) Die Skrif dui aan dat die son, maan en sterre vir tydmeting gebruik moet word. (Gen.1: 14-16)
(3a) By die afrekening van die nuwe jaar teen die eerste nuwemaan daarna word al drie in ag geneem (son, maan en sterre)?
Geen. Josefus se getuienis van hoe die sterre (dit wil sê die teken van Ram) in die eerste eeu met die pasga saamgeval het, moet verontagsaam word om aan hierdie rekenkundige metode vas te hou.
(3b) By die berekening van die nuwe jaar teen die nuwemaan naaste Word al drie in ag geneem by die lente -equinox (son, maan en sterre)?
Ja. Hierdie metode is in ooreenstemming met Josephus se getuienis van hoe die sterre (dit wil sê die teken van Ram) saamval met die pasga in die eerste eeu.
Let wel: Alhoewel die vordering van die son oor die hemelse ewenaar sedert die dae van Josephus ten opsigte van die sterre verander het, kan ons steeds die sterre in 'n sekere sin gebruik om die begin van die jaar te bevestig. Alhoewel dit soms in die paasfees moontlik is dat die son die teken van Ram kan bereik, sal die son meestal op Paasfees in die teken van Vis wees. Vandag sal die son altyd wees in Visse wanneer die gewone equinox plaasvind, en in Maagd wanneer die val -equinox plaasvind.
Rekening oor die nuwe jaar teen die nuwemaan naaste die vernal equinox stem ooreen met die Skrif, deurdat dit rekening hou met en in ooreenstemming is met die historiese getuienis van hoe die sterre (dit wil sê die sterrebeeld van Ram) saamval met Pasga in die eerste eeu.
(4) Volgens die Metoniese siklus is daar sewe embolismiese jare binne 'n siklus van 19 jaar: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19
(4a) Is die metoniese siklus gemanifesteer wanneer die nuwe jaar deur die nuwemaan bereken word naaste na die gewone equinox?
Ja. Dit is slegs 'n bewys van ons wonderlike ontwerp van ons Skepper. Die totstandkoming van die Metoniese siklus bewys geen besondere metode van afrekening nie, maar is die moeite werd om te bestudeer, aangesien dit ons wys waar ons in die groot skema van embolisme is. (Sien Metoniese sikluskaart.)
(5) Daar sal twee totale maansverduisterings wees (in 2014 dikwels genoem & quotblood mane & quot) en twee totale maansverduisterings in 2015 (4 in alle a & quottetrad & quot). Kan hierdie baie seldsame gebeurtenis 'n teken wees wat daarop dui dat Yahuwah getrou is aan die korrekte metode om die nuwe jaar vas te stel?
Gegewe die geweldige belangrikheid wat die Skrif op die hemelliggame heg, is dit nie onredelik om tot die gevolgtrekking te kom dat hierdie verduisterings in werklikheid 'n goddelike merker is nie, en dat dit saamval met die jaarlikse feeste nie willekeurig is nie.
& quotHy stel die aantal sterre aan, Hy gee almal name. Groot is ons Meester en magtig in krag; daar is geen beperking op sy begrip nie. & Quot (Psalm 147: 4-5, ISR)
Lig jou oë op en kyk. Wie het hierdie geskep? Hy wat hul gasheer volgens getal bring, Hy noem hulle almal by die naam, deur die grootheid van sy krag en die sterkte van sy krag; en niemand ontbreek nie. & Quot (Jes. 40: 26, ISR)
(5a) Sal hierdie verduisterings saamval met die eerste dag van die ongesuurde brode en die eerste dag van die hutte, albei jare wanneer die nuwe jaar met die eerste nuwemaan bereken word daarna die vernal equinox?
Geen. Hulle sal slegs saamval met die feeste in 2014. Die feeste in 2015 val een maand later as die verduisterings.
(5b) Sal hierdie verduisterings saamval met die eerste dag van die ongesuurde brode en die eerste dag van die hutte, albei jare wanneer die nuwe jaar deur die nuwemaan bereken word naaste na die gewone equinox?
Ja. Hulle sal in beide jare saamval met die feeste (2014 en 2015).
Dit sou vir Yahuwahs en getroues onverantwoordelik wees om die tekens wat in die laaste dae plaasgevind het, te verontagsaam. Dit is Yahuwah se hand wat alles in die skepping handhaaf en orkestreer. In hierdie slotmomente moet gelowiges van Yahuwah veral bedag wees op alles wat in die hemele plaasvind.
En ek sal wondere in die hemel daarbo toon en tekens op die aarde onder bloed en vuur en rookdamp: die son sal verander in duisternis en die maan in bloed, voordat daardie groot en noemenswaardige dag van die Meester kom. (Sien Handelinge 2: 19-20.)
Let wel: Dit is nie noodwendig bedoel as bewys van die gebruik van die naaste Nuwe Maan by die vernal equinox metode nie, want daar was in die onlangse verlede (bv. 1967-1968) tetrads van maansverduisterings wat nie in lyn sou wees met die feeste met behulp van hierdie berekening. Dit is egter baie interessant om hierdie verskynsel op te let.
WLC glo, op grond van die Exodus 34:22 -mandaat, dat die Bybelse Nuwejaar gereken word deur die nuwemaan wat die naaste aan die lente -equinox is. Die historiese kommentaar op die aangeleentheid ondersteun slegs dit waaruit afgelei is Skrif alleen.
(1) Vraag/beswaar: As die nuwemaan naaste die lente -equinox is die ware baken van die nuwe jaar, hoe kan ons dit weet? vooraf wat Nuwemaan sal wees die naaste? Hoe kon eertydse Israel dit moontlik geweet het?
ANTWOORD: Dit is baie goeie vrae. Daar bestaan ​​geen twyfel dat die getroue Israeliete vooraf moes weet wanneer die Pasga gehou sou word nie. In jare toe die Pasga baie naby aan die gewone equinox geval het (bv. Die dag daarna), sou die Israeliete wat buite Jerusalem gewoon het, hul reis moes begin nog voordat die equinox plaasgevind het. Dit is tans nie duidelik hoe die Israeliete kon voorspel wanneer die lente -equinox in verband met die nuwemane sou plaasvind nie - sodat hulle met sekerheid aan die begin van die jaar kon verklaar. Een ding is seker, alhoewel: die eertydse Israeliete het 'n ongelooflike begrip van die hemel gehad. Ons, vandag, met al die beskikbare tegnologie benader waarskynlik net die algemene kennis van die gewone Israeliet.
Ons onkunde, vandag, is 'n bewys van niks behalwe die verlies van kennis wat deur rebellie en ongehoorsaamheid kom. Ons onvermoë om die verwikkelinge van die hemele soos die ou mense te verstaan, ontken geensins die oorweldigende bewys dat dit die nuwemaan is wat die naaste aan die lente -ewenaar is wat die Bybelse jaar begin nie.
Miskien het hulle eenvoudig 180 dae 2 van die herfs -equinox [herfs -equinox] getel om ongeveer te bepaal waar die vernal -equinox sou val, en dan bereken waar die nuwemane in verhouding daarmee sou val. As die val -ewening byvoorbeeld op die eerste dag van die huttefees (die 15de dag van die 7de maanmaand) plaasgevind het, sou hulle dan die volgende vergelyking kon uitwerk:
180 dae = Geskatte aantal dae vanaf die herfs equinox tot die vernal equinox
180 dae - 15 dae (die benaderde aantal dae wat oorbly in die 7de maand) = 165 dae oor tot die gewone equinox, op die nuwemaandag van die 8ste maand.
165 dae - 29,5 (ongeveer aantal dae in 'n maanmaand) = 135,5 dae oor tot die lente -equinox, op die nuwemaandag van die 9de maand.
135,5 dae - 29,5 (ongeveer aantal dae in 'n maanmaand) = 106 dae oor tot die lente -equinox, op die nuwemaandag van die 10de maand.
106 dae - 29,5 (ongeveer aantal dae in 'n maanmaand) = 76,5 dae oor tot die lente -equinox, op die nuwemaandag van die 11de maand.
76,5 dae - 29,5 (ongeveer aantal dae in 'n maanmaand) = 47 dae oor tot die lente -equinox, op die nuwemaandag van die 12de maand.
47 dae - 29,5 (ongeveer aantal dae in 'n maanmaand) = 17,5 dae oor tot die lente -equinox, op die nuwemaandag van die daaropvolgende maand.
Aangesien 17,5 dae aansienlik meer is as 14,77, wat ongeveer die helfte is van die aantal dae in 'n maanmaand, sal dit waarskynlik 'n 13de maand wees, en die volgende nuwemaandag (wat ongeveer 12 dae na die vernal equinox sal val) sal begin die jaar.
As u hierdie wiskunde op hierdie manier doen, kan u beslis nie rekenskap gee van hul vermoë om die begin van die jaar akkuraat te kan voorspel toe die lente -equinox in die middel van die maan baie naby die volmaan val nie, maar hulle kennis van die hemel was weer onweerlegbaar beter aan ons s'n. Dit word herhaaldelik herhaal dat ons onvermoë om die ingewikkeldheid van die hemele te verstaan ​​soos die ou mense dit op geen manier die oorweldigende bewyse ontken dat dit die nuwemaan is wat die naaste aan die gewone equinox is wat die Bybelse jaar begin nie.
(2) Vraag/beswaar: Philo verklaar dat die & quotbeginning & quot van die lente -equinox die eerste maand van die jaar is. Dui dit nie daarop dat dit die nuwemaan is nie? daarna die lente -equinox wat die jaar begin?
& quotMoses stel die begin van die lente -equinox neer as die eerste maand van die jaaromdat die hoof eer nie net soos sommige mense aan die periodieke revolusies van die jaar met betrekking tot tyd toeskryf nie, maar eerder aan die genade en skoonheid van die natuur wat dit op mense laat skyn het. . . Gevolglik word die openbare universele fees van die pasga in hierdie maand, ongeveer die veertiende dag van die maand, wanneer die bol van die maan gewoonlik op die punt staan ​​om vol te word, gevier. . . & quot (Philo, Oor die lewe van Moses II, Afdeling XLI (222-224), http://www.earlychristianwritings.com/yonge/book25.html)
ANTWOORD: Dit is 'n uitstekende vraag. (WLC het hierdie kommentaar oorspronklik op dieselfde manier verkeerd geïnterpreteer.) Met die eerste oogopslag blyk dit dat Philo sê dat die eerste maanmaand van die jaar met die vernal equinox begin. Philo kan hier nie na maanmaande verwys nie, alhoewel die maansiklus nie aandag skenk aan wanneer die equinox plaasvind nie, en dus pas die nuwemaan nie konsekwent met die vernal equinox nie. Hier verwys Philo blykbaar na sonkrag maande, nie maanmaande nie. 'N Sonmaand word bepaal deur die ligging van die son in die sterreteken die eerste sonmaand begin met die vernal equinox. Op die dag van Philo was die eerste sonmaand Ram (soos opgemerk deur Josephus), gevolg deur Stier, Tweeling, ens. Die eerste sonmaand van elke sonjaar begin met die lente -equinox.
Later in hierdie gedeelte sê Philo hierdie maand, omtrent die veertiende dag van die maand, & quotin. . . [die] paasfees word gevier. & quot Hier verwys Philo duidelik na die eerste maan maand. As ons saam kyk, sien ons dat Philo herhaal wat ons vroeër van Josephus geleer het: Die Pasga (die 14de dag van die eerste maanmaand) is waargeneem in die eerste sonmaand (toe die son in Ram was). Hierdie verklaring sê niks oor die afrekening van die nuwe jaar teen die eerste nuwemaan na die lente -equinox nie.
(3) Vraag/beswaar: Philo verklaar dat maande gereken word & quot van die lente -equinox. & Quot Gee dit nie aan dat dit die nuwemaan is nie daarna die lente -equinox wat die jaar begin?
& quot(Die Skrif) dink dit is gepas om die siklus van maande vanaf die lente -equinox te bereken. Daarbenewens word gesê dat (hierdie maand) die & lsquofirst & rsquo en die & lsquobeginning & rsquo deur sinoniem is, aangesien hierdie (terme) deur mekaar verduidelik word, want dit word gesê dat dit die eerste is in orde en in krag op dieselfde manier verskyn die tyd wat uit die lente -equinox gaan, ook in volgorde sowel as in krag, op dieselfde manier as die kop (is die begin) van 'n lewende wese. En dus het diegene wat in astronomie geleer is, hierdie naam aan die voorgenoemde tyd gegee. Want hulle noem die Ram die hoof van die sterreteken, want daarin lyk dit asof die son die lente -equinox produseer. & quot (Philo, aanvulling II, Vrae en antwoorde oor Exodus, vertaal deur Ralph Marcus, Ph.D., Harvard University Press, Cambridge, MA :, 1953, pp. 2-3.)
ANTWOORD: Ook hier verwys Philo nie na die siklus van maan maande, maar eerder na die siklus van sonkrag maande, wat, soos ons in die vorige & quotvraag/beswaar bespreek het, & quot begin by die lente -equinox. 'N Verdere bewys hiervan word later in hierdie gedeelte gevind, wanneer Philo verwys na Ram, en Ram die hoof van die sterreteken, wat in die eerste eeu die eerste maand van die sonjaar was. Hierdie stelling sê weereens niks oor die afrekening van die nuwe jaar teen die eerste nuwemaan na die gewone equinox nie.
(4) Vraag/beswaar: Om die nuwe jaar teen die nuwemaan naaste aan die lente -ewenaar af te reken, sal nie genoeg tyd in beslag neem om die gars ryp te word nie (& quotAbib & quot) voor die dag van die eerste vrugte.
ANTWOORD: Op hierdie punt kan baie gesê word, maar ons hoef nie 'n uitbundige hoeveelheid tyd daaraan te bestee om die dwaling bloot te lê nie. Ons hoef net te kyk na wat die Skrif eintlik sê oor & quotAbib & quot en die offer van die eerste vrugte.
En die vlas en die gars is geslaan, want die gars was in die oor [Abib], en die vlas is opgerol. & quot (Eksodus 9:31)
& quot Hierdie dag het julle uitgekom in die maand Abib. & quot (Eksodus 13: 4)
& quot Jy moet die fees van die ongesuurde brode hou: (jy moet ongesuurde brode eet, soos ek jou beveel het, op die vasgestelde tyd van die maand Abib want daarin het jy uit Egipte gekom; en niemand sal leeg voor my verskyn nie. & quot (Exodus 23:15)
& quot Die fees van die ongesuurde brode moet jy hou. Sewe dae lank moet jy ongesuurde brode eet, soos Ek jou beveel het, in die tyd van die maand Abib: vir in die maand Abib U het uit Egipte weggekom. & quot (Exodus 34:18)
En as u 'n spysoffer van u eerstelinge aan Yahuwah bring, moet u die spysoffer van u eerstelinge offer groen koringare [Abib] deur die vuur gedroog, selfs koring uit volle ore geslaan. (Sien Levitikus 2:14.)
Let op die maand Abiben hou die pasga vir Yahuwah jou Elohim, want in die maand Abib het Yahuwah jou Elohim jou in die nag uit Egipte uitgelei. (Sien Deuteronomium 16: 1.)
Volgens die Brown-Driver-Briggs ' Hebreeuse woordeboek, Abib beteken eenvoudig: & quot (1) vars, jong garsoore, gars (2) maand van oorvorming, van vergroening van gewas, van groeiende groen Abib, maand van uittog en pasga. . . "Die wortel van Abib is 'n sterk H3, wat" varsheid, vars groen, groen lote of groenigheid beteken. "Brown-Driver-Briggs ' Hebreeuse woordeboek)
Abib doen nie bedoel & quotripe, & quot; dit beteken ook nie 16 dae 3 nadat hy ryp geword het nie. Dit beteken eenvoudig jonk of groen. Dit is eintlik die kern van die saak. Toe Moses die Abib toestand van die gars (Exodus 9:31), het hy bloot gesê dat die gars opgeskiet het, dit is groen en groei.Daarom is dit vernietig, terwyl die koring en die riet (wat nog nie opgeskiet het nie) nie (Eksodus 9:32). As die Skrif verwys na die & quotmaand van Abib, & quot, verwys dit bloot na die maand waarin die gewasse volwasse word, of begin ryp word.
Die tweede baie belangrike punt wat ons moet aanspreek, is die instruksies van Yahuwah rakende die offer van die eerste vrug.
En Yahuwah het met Moses gespreek en gesê: Spreek met die kinders van Israel en sê vir hulle: As julle in die land kom wat Ek julle gee en die oes daarvan maai, dan moet julle bring 'n gerf van die eerstelinge van u oes vir die priester: En hy moet die gerf voor Yahuwah waai om vir u aanvaar te word; die volgende dag na die sabbat moet die priester dit waai. En julle moet die dag as julle die gerf waai, lam hy sonder gebrek in die eerste jaar as 'n brandoffer aan Yahuwah. En die spysoffer daarvan moet twee tiende stukke fynmeel wees, gemeng met olie, 'n vuuroffer aan Yahuwah as 'n lieflike geur; en die drankoffer daarvan moet wees wyn, 'n vierde deel van 'n hin. En julle mag geen brood of uitgedroogde koring of groen ore eet nie, tot op dieselfde dag as wat julle 'n offer aan julle Elohim gebring het: dit sal vir ewig 'n insetting wees in julle geslagte in al julle wonings. & quot (Sien Levitikus 23: 9-14.)
Eenvoudig gestel, hier word geen melding gemaak van & quotmature & quot gars nie. Die opdrag is eenvoudig om 'n gerf eerste vrugte na die priester te bring om op die vasgestelde dag te waai, en nie van die veld te eet voordat dit klaar was nie.
As verantwoordelike Bybelstudente en soekers na die waarheid, kan ons nie die gewig van bewyse wat die nuwemaan wat die naaste aan die lente -equinox is aan die begin van die jaar, ten gunste van die Karaïtiese Joodse tradisie, en 'n veronderstelde begrip van die rypwordende gewasse in die ou Palestina identifiseer nie. .
(5) Vraag/beswaar: Ek het altyd geleer dat die nuwe jaar nie verklaar kon word voordat die Palestynse skaars ryp was nie. Waarom neem u nie die rypheid van die gars in ag nie?
ANTWOORD: Daar is baie onoorkomelike kwessies met die veronderstelling dat die nuwe jaar uitsluitlik handel oor die rypheid van Palestynse gars:
Daar word nêrens in die Skrif melding gemaak van 'n & quot gars oes wet nie. & Quot
Genesis 1:14 verklaar dat die hemelliggame & quot; vir seisoene, en vir dae, en jaar. & quot Alhoewel ons logies tot die gevolgtrekking kan kom dat die gars ryp sou moet wees vir die dag van die eersteling, en ons kontekstueel kan verifieer dat die gars volwassenheid bereik het toe die hael Egipte geteister het (Eks.9: 22-31), nêrens in die Skrif nie sê dit dat plantegroei (dws gars) vir seisoene en dae en jare lank moet wees?
Die konsep van & quotyears & quot word voor sonde, voor-vloed en voor-vloek bekendgestel (Genesis 1:14), minstens 1 500 jaar voor die vloed (2 500 jaar voor die uittog). Dit lyk nie redelik om aan te neem dat die antediluviaanse wêreld afhanklik was van gars om die nuwe jaar te bepaal nie. Dit maak egter sin om tot die gevolgtrekking te kom dat hulle afhanklik was van die hemelliggame, volgens Yahuwah se vasgestelde kalender, vir die bepaling van die seisoene,. . . dae en jare. & quot
Noag kon die tyd tydens die vloed akkuraat dophou (sonder om gars te plant).
Die kinders van Israel kon tydens hul wilderniservaring die tyd byhou (sonder om gars te plant). Numeri 9: 1-14 verduidelik hoe die kinders van Israel die pasga in die woestyn gehou het.
Om aan te dui dat die rypheid van Palestynse gars die enigste manier is om die begin van die jaar te bepaal, is om een ​​van twee dinge voor te stel: (1) Diegene wat buite die geografiese gebied van Palestina woon, is heeltemal afhanklik van internettegnologie (om getuienis te ontvang van die staat Palestynse gars, wat self ongelooflik triviaal is, gegewe die aard van die huidige landboupraktyke) (2) Yahuwah se getroues moet staatmaak op tradisie en die mens se weergawe van die geskiedenis wat die aanvaarbare parallel van die Gregoriaanse datums verklaar die & quotlatter reën & quot sou tweeduisend plus jare gelede geval het. In 'n sekere sin impliseer dit dat ons die Gregoriaanse kalender nodig het om die begin van die nuwe jaar te bepaal, want sonder dit sou ons nie die bevredigende datums vir die begin van die nuwe jaar kon weet nie. Dit is nie aanvaarbaar om aan te dui dat Yahuwah se gelowiges moet staatmaak op die raai van die mens of die pouslike Gregoriaanse kalender om die Bybelse Nuwejaar te bereken nie. Dit is ook nie aanvaarbaar om voor te stel dat gelowiges moet staatmaak op internettegnologie en moderne landboupraktyke in die Midde -Ooste nie.
Die nakoming van die veronderstelde & quot gars oes wet & eis vereis dat ons glo dat die gelowiges voor Israel se ingang in Kanaän (insluitend die kinders van Israel in die wildernis) nie hul jaar reg kon begin nie, of dat die metode om die begin van die jaar te bereken verander nadat Israel die beloofde land binnegekom het. Dit is 'n absurde voorstel. Moet ons glo dat gelowiges tot dusver die begin van die jaar bereken het op grond van 'n veronderstelde rypingsdatum vir gars in 'n land waarin hulle nie eens gewoon het nie? Nêrens in die Skrif staan ​​daar dat Palestynse gars die nuwe jaar moet bepaal nie. Die Bybel sê in eenvoudige taal dat jare deur die hemelliggame bepaal moet word. & quot En Elohim het gesê: Laat daar ligte wees aan die uitspansel van die hemel om die dag van die nag te skei en dit as tekens en vir seisoene en vir dae en jare. & quot (Genesis 1:14)
Let wel: WLC is van mening dat Jerusalem -tyd gebruik moet word om die begin van die jaar te bepaal, nie omdat WLC die aardse Jerusalem as 'n verhewe posisie beskou nie, maar omdat die feesdae herdenkings is van werklike gebeure. Pasga was byvoorbeeld die dag van die kruisiging van ons heer in Jerusalem. Deur die tyd van Jerusalem (met betrekking tot die gewone equinox) te gebruik om die jaar te begin, verseker ons dat ons die feesdae op dieselfde dae as Christus en sy apostels 2000 jaar gelede onderhou.
1 Eksodus 9:31 toon aan dat die gort en die vlas volwassenheid bereik het toe dit deur die haelplaag vernietig is. Hierdeur weet ons dat dit lente was, of naby die lente.
2 Daar is ongeveer 180 dae tussen die herfs -equinox en die vernal equinox.
3 Die offer van die eerste vrugte sou plaasvind op die 16de dag van die eerste maand, na die sabbat van die ongesuurde brode. (Sien Levitikus 23: 9-11.)
Samevattend het die wet drie sleutelelemente:
Dit erken die praktiese probleme wat Engeland veroorsaak het deur die tradisionele praktyk van die begin van die jaar op 25 Maart, toe algemene praktyk onder sy mense, [c] sowel as die wettige en algemene gebruik in Skotland (sedert 1600) en die grootste deel van Europa, begin die jaar op 1 Januarie. Gevolglik het die wet bepaal dat "al sy majesteit se heerskappye" hierdie tradisie vanaf einde Desember 1751 sou staak, sodat die volgende dag 1 Januarie 1752 sou wees. 
Dit erken dat die Juliaanse kalender wat nog steeds in Groot -Brittanje en sy heerskappy gebruik word, onjuis was, en dat die grootste deel van Europa reeds 'n (naamlose) hersiene kalender aangeneem het. [a] Die Juliaanse kalender was elf dae voor hierdie 'New Style' -kalender. Met hierdie wet aanvaar Brittanje dus die Gregoriaanse kalender (implisiet maar nie eksplisiet nie). Om dit te doen, het dit gelas dat elf dae vanaf September 1752 verwyder word en dat eeufeesjare nie meer skrikkeljare moet wees nie, tensy dit met 400 deelbaar is. 
'N Bylae by die wet gee 'n metode om die datums van Paasfees te bereken deur die tradisionele metode van die Kerk van Engeland effens te verander (eerder as om die metode van pous Gregorius XIII aan te neem). 
Die wet bepaal ook dat vaste godsdienstige feesdae steeds op dieselfde kalenderdatum gehou word, terwyl roerende feeste (waarvan die datums afhang van die Paasfees) voortspruit uit die nuwe reëls vir die berekening daarvan.  Godsdienstige feesdae sou op hul nominale datums gehou word (byvoorbeeld Michaelmas, op 29 September), maar die wet vereis ook dat die datums van 'kermis en marte' tradisioneel verband hou met die feeste (maar in werklikheid gekoppel is aan die seisoene), word dit in die kalender verskuif deur elf dae afslag te gee.  So byvoorbeeld verhuis die Michaelmas -verhurings- en dweilbeurse na 10 Oktober en staan ​​bekend as die Ou Michaelmasdag.  Kersdag is steeds op 25 Desember gevier en 'n 'Ou Kersfees' is nie geformaliseer nie; nietemin was sommige gemeenskappe huiwerig om die verandering te aanvaar. 
Die wet bevat verskeie maatreëls om onreg en ander probleme te voorkom. Afdeling VI, wat ooreenstem met 'n reël in die hervorming van Gregory, bepaal byvoorbeeld dat die datum waarop huurgeld en ander skuld betaalbaar is, met 11 dae uitgestel moet word.  Daarbenewens sê dieselfde afdeling dat 'n persoon nie 'n bepaalde ouderdom bereik nie, insluitend veral die meerderjarige ouderdom (21), totdat die volledige aantal jare verby is. 
Boonop bepaal die wet uiteindelik die stand van 'n skrikkeldag in die Engelse reg op 29 Februarie.  [d]
Sedert 1155 was die wettige nuwejaarsdag in Engeland 25 Maart.  In die inleiding tot die wet word die rasionaal van 'n verandering aan die begin van die jaar in Engeland (en Wallis) tot 1 Januarie bondig uiteengesit.  Daar is gevind dat die Maart -datum baie ongerief het. Dit het verskil van die datum (1 Januarie) wat deur Skotland, ander buurlande en deur gewone mense in die hele koninkryk gebruik is. [c] As gevolg hiervan, word daar gereeld foute gemaak met die datums van dade en ander geskrifte.  [f]
In sy biografieë van die Caesars het Suetonius die Juliaanse kalender geskryf, wat deur Julius Caesar in AUC 709 (45 vC) bekendgestel is, die ou Romeinse gebruik om die jaar met Januarie te begin, voortgesit.  Later het Christene gevoel dat 1 Januarie geen godsdienstige betekenis het nie en wou die jaar op 'n meer gepaste datum begin.  Geen burgerlike wetgewing of godsdienstige kerkreg het hierdie verandering gelas nie, maar Kersdag, 25 Desember, het geleidelik gewild geword in Engeland vanaf die 6de eeu.  In 1067 het Nuwejaarsdag teruggekeer na 1 Januarie, maar in 1155 is dit verander na 25 Maart, [g] waar dit gebly het totdat dit deur hierdie wet verander is.  Dit is die voortsetting van die uitleg van die Romeinse kalender wat begin Januarie begin het, wat uiteindelik daartoe gelei het dat Europese lande in die 16de eeu teruggekeer het na 'n jaarlikse begin op 1 Januarie. Voorbeelde hiervan is die Venesiese Republiek (1522, sestig jaar voor die Gregoriaanse hervorming), Frankryk (1564) en Skotland (1600).  Teen 1750 het die grootste deel van Europa reeds hierdie verandering aangebring en die voortgesette Engelse praktyk het 'n bron van verwarring geword vir Engelse handelaars en diplomate en hul eweknieë, wanneer hulle oor die kanaal of met Skotland te doen gehad het. 
Die Calendar (New Style) Act 1750 het hierdie probleem verwyder deur die begin van die jaar na 1 Januarie vir Engeland en Wallis en die kolonies te verander. [i] Die verandering geld "na die laaste dag van Desember 1751".  [j] Die wettige jaar wat op 25 Maart 1751 begin het, het 'n kort jaar van 282 dae geword, van 25 Maart 1751 tot 31 Desember 1751. Die volgende jaar het begin as 1 Januarie 1752 (New Style). 
Die elf dae skof Redigeer
Die rede waarom beide die tradisionele kalender en die opgehoopte verskil van elf dae weggegooi word, was godsdienstig: berekening van die datum van Paasfees. Die inleiding tot die wet verduidelik dat die datum van die lente -equinox (wat die datum van Paasfees bepaal) weens die onjuistheid in die Juliaanse kalender ongeveer elf dae vanaf die datum van die Eerste Raad van Nicaea afgeneem het, 21 Maart, [k] en dat hierdie drif sou voortduur tensy die kalender reggestel is en die elf dae se verskil uitgevee is. 
Die Gregoriaanse kalender was 'n hervorming van die Juliaanse kalender, ingestel deur pous Gregorius XIII in 1582 deur die pouslike bul "Inter gravissimas" ("Onder die ernstigsteDie bedoeling in die teks van hierdie bul was om die kalender terug te stel sodat hemelse gebeurtenisse wat van kritieke belang is vir die berekening van Paasdatums - die Maart -equinox en sy aangrensende volmaan - terug sou wees na wat die bul "hul regte plekke noem" "en sou verhoed word dat dit weer wegbeweeg word. Die verskil het plaasgevind omdat die Juliaanse kalender elke vier jaar 'n skrikkeljaar byvoeg, maar hierdie proses voeg nog drie dae elke vierhonderd jaar by as wat die aarde se wentelbaan vereis. Teen 1582 het die fout het opgehoop in die mate dat die kalenderdatum van die lente -equinox vanaf 21 Maart met ongeveer tien dae beweeg het.  [l]
Gregory se hervorming het tien dae van die Juliaanse kalender verwyder en sodoende 21 Maart teruggestel om saam te val met die equinox.  Die hervorming bied ook 'n nuwe metode vir die berekening van skrikkeljare sodat die fout nie weer voorkom nie. Onder die Juliaanse kalender val daar elke vier jaar 'n skrikkeljaar toe die jaar eweredig deur vier deelbaar was. Die tweede deel van Gregory se verandering verklaar dat 'n eeufeesjaar nie 'n skrikkeljaar sou wees nie, tensy dit verder eweredig deur 400 deelbaar was: Artikel II van die wet herhaal hierdie algoritme. Teen 1750 het byna alle lande in die Westerse Christendom behalwe Brittanje en sy ryk reeds die hervorming van Gregory aangeneem. 
Volgens Gregory se reël was die jaar 1600 'n skrikkeljaar, maar 1700 nie - maar dit het 'n skrikkeljaar gebly onder die Juliaanse kalender. Dit het beteken dat toe Brittanje die kalender in die 1750's hervorm het, die verskil tussen die kalenders elf dae bereik het. Artikel I van die wet maak hierdie verskil reg deur te bepaal dat Woensdag 2 September 1752 gevolg word deur Donderdag 14 September 1752. 
Berekening van die datum van Paasfees: die Computus Edit
Die bylae tot die wet bevat die algoritme (formeel 'die Computus') wat daarna in die Church of England gebruik moet word Boek van algemene gebed om die datum van Paasfees vas te stel: dit vervang die vorige reëls wat die Kerk gebruik het. Met die potensiaal vir godsdienstige twis in gedagte, het die promotors van die wetsontwerp egter die Rooms -Katolieke verband afgemaak. Die parlementêre opstellers van die wet en die gepaardgaande teks om die Boek van algemene gebedwas versigtig om die impak op godsdienstige sensitiwiteit tot 'n minimum te beperk deur die hersiening uit te druk in terme wat ooreenstem met die tradisionele metode van die Church of England.  Hulle het rede gehad om versigtig te wees: die regering van Elizabeth I het eers probeer om die kalender in 1583/1584 te hervorm, maar die Anglikaanse hiërargie van die dag het die voorstel verwerp vanweë die oorsprong daarvan in die pop.  Toe sir Isaac Newton die veldtog om die kalender in 1699 te herstel, hernu, het sy voorstel op leerstellige besware gegrond.   Die aanhangsel het 'n berekening vir die Paasfees vasgestel wat dieselfde resultaat as Gregory se reëls behaal het, sonder om eintlik na hom te verwys.  Die algoritme, uiteengesit in die Boek van algemene gebed soos vereis deur die wet, bevat die berekening van die goue getal en die Sondagbrief wat nodig is vir die Anglikaanse metode. Die bylae bevat die definisie: "Paasdag (waarvan die res afhang) is altyd die eerste Sondag na die Volmaan, wat gebeur op, of volgende na die een-en-twintigste dag van Maart. En as die Volmaan gebeur op a Sondag, Paasdag is die Sondag na ".  In die aanhangsel word die terme" Paschal Full Moon "en" Kerklike volmaan "gebruik, wat dit duidelik maak dat hulle slegs by benadering tot die werklike volmaan is. 
In sy Die Boek van Almanakke (1851) Augustus de Morgan (professor in wiskunde aan University College, Londen), lewer kommentaar op die definisie van Paasfees in die Calendar (New Style) Act 1750. Hy het opgemerk dat die liggaam van die wet verkeerdelik die manier waarop Paasfees bereken is, verklaar het, maar dat die bygevoegde tabelle die datums vir Paasfees korrek uiteengesit het soos voorgeskryf deur pous Gregorius. 
Tot die 1662 -uitgawe van die Boek van algemene gebed, Engeland het die gebruik van die vroeë Juliaanse kalenderperiode gevolg om 'n skrikkeldag te skep deur twee opeenvolgende dae op 24 Februarie te hê.  Die Boek van algemene gebed (1662) bevat 'n kalender wat heeltemal opeenvolgende dagtelling gebruik het en die skrikkeldag op 29 Februarie getoon het. 
Afdeling II van die Wet op die Kalender (nuwe styl) bevat die nuwe Gregoriaanse reël vir die bepaling van skrikkeljare in die toekoms en maak dit ook duidelik dat skrikkeljare 366 dae bevat. [m] Boonop bevestig die kalender aan die einde van hierdie wet dat die skrikkeldag op 29 Februarie val. 
Vandag sou 'n groot hervorming van hierdie aard 'n wetsontwerp wees, maar dit was 'n wetsontwerp op 'n privaat lid,  wat op 25 Februarie 1750 [8 Maart 1751 Gregoriaans] in die House of Lords voorgestel is deur Philip Stanhope, 4de graaf van Chesterfield.  Die voorstel is breedvoerig gesekondeer deur Lord Macclesfield,  wat Chesterfield beskryf het as een van die grootste wiskundiges en sterrekundiges in Europa.  [n] Macclesfield het die tegniese kennis van die hervorming bygedra met die steun van Martin Folkes (destyds president van die Royal Society) en James Bradley (die koninklike sterrekundige).  Bradley het die hersiene Paastafels bedink. Peter Davall, 'n advokaat van die Middeltempel, wat ook 'n sterrekundige en voorheen sekretaris van die Royal Society was, het die wetsontwerp opgestel.  Die premier, die hertog van Newcastle, het die wetsontwerp teengestaan ​​en Chesterfield gevra om dit te laat vaar, maar die regering het dit nie geblokkeer nie en die wetsontwerp het sonder verdere debat in die Lords goedgekeur. 
Die Laerhuis het die wetsontwerp op 13 Mei goedgekeur [N.S. 24 Mei] 1751  het dit op 22 Mei koninklike toestemming gekry [N.S. 2 Junie] 1751. 
Titel van die Wet Redigeer
Die formele titel van die wet is: 'n Wet vir die regulering van die aanvang van die jaar en vir die regstelling van die kalender wat nou gebruik word. 
Dit was nie die gebruik in die 18de eeu om kort titels te gee aan parlementswette, nou bekend as hul 'kort titels' nie. Die ou lang titels was toenemend ongerieflik, [o] en dit het later die gewoonte geword om handelinge informele kort titels te gee. Die Short Titles Act 1896 het dit gereël en terugwerkend kort titels gegee aan ou statute wat nog bestaan ​​het.  In die besonder het die 1896 -wet die kort titel Calendar (New Style) Act 1750 aan hierdie wet verleen. 
Datum van die wet wysig
Dit kan vir moderne lesers vreemd lyk dat die Wet op Kalender (nuwe styl) die datum is van 1750 toe Royal Assent op 22 Mei 1751 gegee is.Die rede hiervoor is dat die datum waarop 'n wetsontwerp in werking getree het, voor die Wet op die Parlement (aanvang) 1793, die eerste dag van die parlementsitting was waarin dit goedgekeur is, tensy die wet 'n bepaling van die teendeel bevat. 
Die wetsontwerp op die hervorming van die kalender is ingedien tydens die sitting wat op 17 Januarie 1750 begin Old Style [N.S. 28 Januarie 1751], bykans nege maande in 'n jaar wat op 23 Maart 1750 begin het. Vandaar dat die Wet op die kort titel 1896 die kalenderhervorming op 1750 toeken. 
Die Calendar (New Style) Act 1750 was van toepassing op die lande en heerskappye in Europa, Asië, Afrika en Amerika wat aan die kroon van Groot -Brittanje behoort het of onderworpe was. 
Na die verowering van Wallis deur Edward I van Engeland, is die Engelse reg toenemend toegepas. Verskeie wette wat tussen 1535 en 1542 deur die parlement van Engeland uitgevaardig is, het die kombinasie van Engeland en Wallis as 'n enkele jurisdiksie gekonsolideer. Nietemin, voor die Wales en Berwick Act 1746 (20 Geo. 2, c42) was dit dikwels onseker of 'n verwysing na 'Engeland' in die wetgewing van die Londense parlement Wallis insluit. Die 1746 -wet het bepaal dat die woord 'Engeland' in alle wetgewing, in die verlede en in die verlede, Wallis sou insluit, en dat die Kalenderwet (vier jaar later) op Wallis van toepassing was, alhoewel dit nie eksplisiet genoem is nie.  ​​[p]
Ex Regist, sekr. kons. in Archivis Publicis Scotiae.  [q]
As deel van die Koninkryk van Groot -Brittanje sedert die Handelinge van die Unie 1707, was die Wet op Skotland sowel as Engeland van toepassing. Skotland het reeds 'n deel van die verandering gemaak: sy kalenderjaar het op 1 Januarie sedert 1600 begin.  Die voorbeeld van kontinentale lande het koning James VI van Skotland en sy raad aangemoedig om die verandering aan te bring, as die register van die Scottish Privy Council van 17 Desember 1599 rekords. 
Destyds was die Koninkryk Ierland 'n semi-outonome koninkryk in 'n persoonlike unie met die Koninkryk van Groot-Brittanje. Die Declaratory Act 1719 beweer dat die parlement van Groot -Brittanje die reg het om Ierland, wat een van sy majesteit se heerskappy was, te wetgewing. In 1782 het die Ierse Parlement egter 'n statuut uitgevaardig om die toepassing van die 1750 -wet op Ierland te bevestig.  Wat ook al de jure status van die Britse wet in Ierland, is dit onmiddellik toegepas de facto, soos aangeteken in die klaarrekenaar wat in Faulkner gedruk is Dublin Journal vir 1752. 
In Januarie 1753 het die Tynwald, die wetgewer van die Isle of Man, 'n wet aangeneem vir die regulering van die aanvang van die jaar, en vir die opstel van die nuwe kalender wat nou in Engeland gebruik word,  nou die Gregoriaanse kalenderwet 1753 genoem. [54 ]  Die wet het gesê die eiland het die kalender wat deur die Britse wet vasgestel is, sedert 1 Januarie 1752 nagekom en in soortgelyke terme as die Britse wet voorsiening gemaak. Die wet is afgekondig en het op 5 Julie 1753 wet geword, met terugwerkende krag. Een van die permanente gevolge daarvan was om die jaarlikse sitting van Tynwald by St John's, waarop Acts of Tynwald was en nog steeds afgekondig word, uit te stel van 24 Junie (die fees van Johannes die Doper) tot 5 Julie. : afdeling 11
Die Calendar (New Style) Act 1750 was van toepassing op Brittanje se Amerikaanse kolonies: die noordoostelike state van die huidige Verenigde State en 'n deel van Kanada.  Sommige Britse wetgewing, insluitend die 1750 -wet, is steeds van toepassing in sommige Amerikaanse state, want toe Amerikaanse onafhanklikheid in 1776 verklaar is, was dit nie prakties vir hierdie voormalige kolonies om 'n heeltemal nuwe Amerikaanse wet te skep om die Britse reg te vervang nie. Die praktiese oplossing wat aangeneem is, was om voort te gaan met die toepassing van die Britse reg soos dit in 1776 was, maar met die voorwaarde dat dit deur enige latere bepaling van die Amerikaanse reg oorskry kon word  en nie in stryd was met die Grondwet en wette van die Verenigde State nie. . 
James Bryan Whitfield, 'n voormalige regter van die Hooggeregshof in Florida, het saam met ander 'n omvattende lys van die relevante maatreëls in 1941 opgestel.  Dit het voortgebou op vroeëre werk van Missouri. Die lys bevat die belangrikste deel van die Wet op Kalender (nuwe styl) 1750. 
Sommige state het die wette van Engeland, soos dit in 1607 was, as hul gemenereg aangeneem, voor die 1750 -wet. 
Daar is geen Amerikaanse federale kalenderwet nie. 
Die wet bly direk in Kanada van krag as deel van die Kanadese wet.  
Ander voormalige Britse kolonies Edit
Die Calendar (New Style) Act 1750 is direk of indirek van toepassing in ander voormalige Britse kolonies.
Vroeë Australiese koloniale wetgewing het Britse reg toegepas.  Vervolgens het verskillende resensies die relevansie van ou Britse statute oorweeg. Australiese state het uiteindelik die Britse statute herroep, maar het dit uitgevaardig wat relevant bly, soos die Calendar (New Style) Act 1750. New South Wales het byvoorbeeld die Wet op die toepassing van die Imperial Acts 1969, waarvan die eerste bylae verskeie Britse statute herroep, insluitend die Calendar (New Style) Act 1750.  Terselfdertyd gaan artikel 16 voort met die werking van die British Calendar Act deur die hersiening van belangrike dele en deur na die wet te verwys vir meer inligting . 
Nieu -Seeland het ook vroeë wetgewing op verskillende tye goedgekeur met die toepassing van Britse wetgewing.   In 1988 het Nieu -Seeland die Imperial Laws Application Act 1988 uitgevaardig, wat alles behalwe 'n beperkte skedule van Engelse wette van die hand gewys het wat dit verklaar het as 'deel van die wette van Nieu -Seeland', waarvan een die kalender is ( Nuwe styl) Wet 1750. 
Asië en Afrika Redigeer
Brittanje het teen hierdie tyd begin om Indië en dele van Afrika te koloniseer - vandaar die verwysings na Asië en Afrika. 
Afgesien van Groot -Brittanje en Ierland, was Gibraltar die enigste deel van Europa onder effektiewe Britse soewereiniteit.  Elke parlementsitting het egter begin met 'n voordrag dat die koning ook die regmatige koning van Frankryk was.  [r]
"Gee ons ons elf dae!" - die kalender oproer mite Wysig
Sommige geskiedenisboeke meld oproer in reaksie op die kalenderverandering, en mense eis dat hulle 'elf dae' terugbesorg moet word. Dit is egter heel waarskynlik 'n mite, gebaseer op slegs twee primêre bronne -Die wereld, 'n satiriese tydskrif van Lord Chesterfield, en 'N Verkiesingsvermaaklikheid, 'n skildery deur die satirikus William Hogarth.  Daar is geen kontemporêre rekords van sulke gebeurtenisse in die oproer -afsettings by die Public Record Office nie.  
Dit is dieselfde Lord Chesterfield wat die wetsontwerp aan die House of Lords voorgestel het. Hy skryf aan sy seun (sonder om te sê watter 'menigte vergadering' hy in gedagte het): 'Elke talryke vergadering is 'n skare, laat die individue wat dit saamstel, wees wat hulle wil. , hul sentimente, hul sintuie en hul skynbare belange alleen moet toegepas word. 
Toe die seun van die graaf van Macclesfield (wat invloedryk was in die aanneming van die wet) in 1754 vir die parlement in Oxfordshire was, was ontevredenheid oor die hervorming van die kalender een van 'n aantal kwessies wat sy Tory -teenstanders geopper het. In 1755 vervaardig Hogarth 'n skildery (en 'n gegraveerde afdruk uit die skildery) losweg gebaseer op hierdie verkiesings, getiteld 'N Verkiesingsvermaak, waarop 'n plakkaat verskyn met die slagspreuk "Gee ons ons elf dae" (regs onder op die vloer). In sy boek Hogarth, sy lewe, kuns en tye (1993), sê Ronald Paulson oor die prentjie dat "die mense van Oxfordshire spesifiek oproer, soos histories die Londense skare gedoen het om die 'elf dae' te bewaar wat die regering in September 1752 van hulle gesteel het deur die kalender te verander".  [s]
So is die 'kalenderoproer' fiksie gebore. Die uitgebeelde verkiesingsveldtog is in 1754 afgehandel, na 'n baie lang stryd tussen Court Whigs en Jacobite Tories. Elke kwessie tussen die twee faksies is aan die orde gestel, insluitend die kwessie van kalenderhervorming. Die Tories val die Whigs aan vir elke afwyking, insluitend hul beweerde begunstiging teenoor vreemde Jode en die 'Popish' kalender. Hogarth se plakkaat, deel van 'n satire oor die karakter van die debat, was nie 'n waarneming van die werklike skaregedrag nie. 
Finansiële bekommernisse Redigeer
Drie Markdae tot die boer se verlore,
Tog drie per sent, word by sy koste gevoeg:
Die verhuurder vra vir huur voor dit is verskuldig,
King's Tax, en Vensters, swak, en Parson ook
Met meer getalle, het ons grootseuns nooit geweet nie.
Huishoudelike bediendes het almal hul betaling,
En dwing hul Meesters e're the Quarter Day.
Hoe sal die Wretch dan sy oes insamel,
Sy kontant spandeer, maar hy begin.
Of hoe die Miser sy sakke met Pelf stamp,
As hy dit nie eers self ontvang het nie?
Ware Brit, Bristol, 20 September 1752  [t]
Daar was egter wettige kommer dat belasting en ander betalings vroeër onder die nuwe kalender sou ontstaan ​​as wat hulle andersins sou gedoen het. Gevolglik het bepaling 6 van die wet ('tye van betaling van huurgeld, annuïteite') bepaal dat maandelikse, kwartaallikse of jaarlikse betalings eers betaalbaar sou wees op die dae wat hulle oorspronklik sou gedoen het as die Juliaanse kalender voortgegaan het - dit wil sê, vervaldatums is met elf dae uitgestel. 
Die graaf van Macclesfield, in sy toespraak aan die House of Lords tydens die aanvaarding van die wetsontwerp, het gesê dat 'n proporsionele verlaging van betalings as 'n alternatiewe oplossing beskou word. Dit wil sê die handhawing van die oorspronklike betaaldatums, maar die vermindering van die bedrae in verhouding tot die weglating van elf dae vanaf die kwartaal wat op 29 September 1752 (Michaelmasdag) geëindig het. Macclesfield het gesê dat hierdie idee laat vaar is omdat dit meer ingewikkeld sou wees as wat dit aanvanklik gelyk het.  Ten spyte hiervan het die tesourie dit later oorweeg om wetgewing te oorskry om die bepalings van die Kalenderwet (nuwe styl) 1750 te oorskry deur proporsionele verlagings op rente, salarisse en lone te betaal, maar die idee is laat vaar.  Tog het die tesourie besef dat buite die regering 'n proporsionele verlaging van lone, huurgeld, ens. Vir die kort kwartaal in sommige gevalle gerieflik kan wees. Dr Robert Poole skryf dat die tesourie "besluit het dat 'n netjiese oorgang na nuwe kwartaalbetalings in 'n nuwe styl geleidelik bereik kan word op die punt dat ou huurkontrakte verstryk en nuwes begin het. Tabelle met verminderings. Vir die elf ontbrekende dae is ingesluit in die amptelike inligting oor die verandering en wyd gepubliseer in die pers, almanakke en sakboeke ".  Byvoorbeeld, Die Ware Brit koerant van 20 September 1752 berig dat die vermindering 7d was vir elke pond of, meer presies, 7 + 1⁄4 d.  [u]
Godsdienstige onenigheid Redigeer
Soos reeds opgemerk, was die skrywers van die wet versigtig om die impak op godsdienstige sensitiwiteit tot 'n minimum te beperk deur die hersiening uit te druk in terme wat ooreenstem met die tradisies van die gevestigde Kerk van Engeland, gegewe die ervaring van vorige pogings. Teen die middel van die 18de eeu blyk dit egter dat die klimaat ietwat verander het. Die tradisionele heilige dae, soos Lady Day, Michaelmas en Martinmas, het gebeurtenisse in die burgerlike kalender, soos kermisdae, huurdae en huurdae, baie meer as die dae van spesiale godsdiensviering. Poole skryf: "Die godsdienstige kalender van die gevestigde kerk het voortgegaan, maar dit het 'n krimpende deel van die bevolking ingesluit namate onenigheid uitgebrei het ten koste van die Anglikanisme, en namate parochie -ontwaking, feeste en heilige dae deur baie gemeentelike geestelikes ontken is."  Dus het die wet uitstallings en marte uitdruklik vrygestel van die kalenderhervorming "dit wil sê dat hulle hul nominale datum sou verander om dieselfde plek in die seisoen te behou en sodoende die ou styl in ag te neem". 
Die hersiening van die Boek van algemene gebed Dit lyk asof die nuwe basis vir die berekening van die datum vir Paasfees (en die gepaardgaande gebeurtenisse soos die vastyd) sonder openbare twis verloop het - "miskien", sê Poole, "omdat min mense verstaan ​​hoe Paasfees in elk geval werk".  Die datum van Kersfees was egter 'n ander saak. The Gentleman's Magazine en Historical Chronicle, 23 Januarie 1753, berig dat 'n 'groot menigte mense' in Somerset op 24 Desember 1752 (New Style) by die (Kersbloeiende) doring bymekaargekom het om die egtheid van die nuwe datum te toets. "[B] tot hul groot teleurstelling was daar geen blaas van die blaas nie, wat hulle op 5 Januarie die Kersdag, Old-Stile, noukeurig kon aanskou toe dit soos gewoonlik blaas."  Die predikant van Glastonbury het egter later aangekondig dat dit in werklikheid nader aan die nuwe Kersdag geblom het.  William Dawson (1902) skryf dat dominee Francis Blackburne sy kerk op Vrydag, 5 Januarie 1753 - (OS, 25 Desember 1752) geopen het - aan 'n gemeente wat die gebou gevul het. "Die mense was egter baie teleurgesteld toe die rektor nie die diens wat vir Kersdag aangewys is, gebruik nie, maar in plaas daarvan, soos 'n kruistoglike predikant van die twintigste eeu, 'n preek preek oor die eerbiediging van die Kalenderwet." 
Kalenderwet 1751 Wysig
Die Kalenderwet 1751 (25 Geo II c.30) was nodig om 'n paar onvoorsiene gevolge van die Wet op Kalender (nuwe styl) 1750 reg te stel. 
Artikel I van die 1751 -wet het betrekking op die regsgeldigheid van aksies wat op die weggelate elf dae, 3 September tot 13 September 1752, uitgevoer moes word. effek op "dieselfde natuurlike dae" asof die hervorming nie plaasgevind het nie. 
Afdeling II behandel kalenderdatums wat verband hou met die opening van gemeenskaplike grond, die betaling van huurgeld en ander aangeleenthede. Sulke regshandelinge wat op die datums van roerende feeste gereguleer is, sal dan voortaan ooreenstem met die datums van die feeste in die hersiene kalender. 
Afdeling III het bepaal dat niks die titel van die grond mag verkort, verleng of verander nie. 
Afdeling IV het die datum vir die verkiesing van die burgemeester van die stad Londen bepaal en ook 'n onverwante wet (24 Geo II c.48) hersien wat die termyn van Michaelmas verkort het. 
25 Geo II c.31 Wysig
'N Soortgelyke kwessie is kort daarna geïdentifiseer met die datum van die "jaarlikse verkiesing van burgemeester, balju, tesouriere, lykskouers en verlofkykers" in Chester "om die ongerief wat die burgers sou opdoen, te vermy deur die styl te verander die ou verkiesingsdag tot die regverdige week. " Die probleem is opgelos deur 'n klousule by te voeg tot 'n andersins irrelevante wet (25 Geo II c.31, [v] met betrekking tot besmetting by beeste) om sy statutêre datum met 'n week vorentoe te skuif. 
Wet op die herdenking van herdenkingsdae 1859 Wysig
Afdeling III van die Wet op die Kalender (nuwe styl) 1750 vereis dat sekere dae van politieke of godsdienstige betekenis nagekom moet word. Dit word gelys in 'n tabel met die opskrif "Sekere plegtige dae waarvoor spesifieke [kerklike] dienste aangestel is" en is: 5 November (die kruitplot) 30 Januarie (teregstelling van Karel I) en 29 Mei (die herstel). 
As deel van die ontwikkeling van godsdienstige en politieke verdraagsaamheid het Afdeling I van die Wet op die Herdenking van Verjaarsdae 1859 van verskeie handelinge, insluitend die Kalenderwet, die verpligting om hierdie dae te herdenk met spesiale kerkdienste verwyder. 
Paaswet 1928 Wysig
Die Paaswet 1928 is uitgevaardig om die datum van Paasfees (soos waargeneem deur die gevestigde kerk) permanent vas te stel, soos die eerste Sondag na die tweede Saterdag in April.  'n Raadsbevel is nodig om hierdie wet in werking te tree en daar is geen sodanige bevel gemaak nie.  As dit so beveel word, sal die 1928 -wet die tabel van "Roerende en onroerende feeste" in die Wet op kalender (nuwe styl) 1750 vervang. 
Wet op hersiening van statuutwet 1948 Wysig
Die Wet op Hersiening van die Statuutwet 1948 het 'n paar oortollige woorde uit afdeling VI van die Wet op Kalender (nuwe styl) uit 1750 vereenvoudig en verwyder, insluitend die verwysing na die tydstip waarop die ouderdom van 21, of enige ander ouderdom bereik word. Die bepaling oor ouderdom kan slegs lewendes beïnvloed tydens die hervorming van die kalender. Die wet van 1948 herroep ook die "Tabel om Paasfees tot en met die jaar 1899 inklusief te vind" en die "Tabel van die beweegbare feeste vir twee en vyftig jaar". Teen 1948 was hierdie tabelle nie meer relevant nie, en hierdie wet het dit uitgevee. 
Statuutwet (herroeping) Wet 1971 Wysig
Die kalender wat in die Kalenderwet (nuwe styl) 1750 vervat is, het die opskrif "Die kalender met die lessenaar". Vir elke maand word die oggend- en aandgebede gespesifiseer. Die Statuutwet (herroeping) Wet van 1971 verwyder die woorde "met die lessenaar" en ook al die gespesifiseerde gebede in die tabel. Die veranderinge het gevolg op 'n verslag van die wetskommissie en weerspieël die standpunte van die kerk. 
Statuutwet (herroeping) Wet 1986 Wysig
Afdeling IV van die Calendar (New Style) Act 1750 bevat bepalings oor die datums vir vergaderings van howe in Skotland. Hierdie is herroep deur die Wet op die Statute Law (Repeals) 1986, na aanleiding van 'n verslag deur die Law Commission en die Scottish Law Commission. 
In sy referaat oor die kalenderhervorming uit 1995 noem dr Poole die tesourieraadpapiere by die Nasionale Argief en verduidelik dat die nasionale rekeninge na die weglating van elf dae in September 1752 tot dieselfde vier kwartale soos gewoonlik opgestel is. maar hul datums is met elf dae aangeskuif "sodat finansiële transaksies hul volle termyn kon duur" (en sodoende word Lady Day op 25 Maart New Style op 5 Maart). 
Die tydsone -effek
Daar is meer as 24 verskillende tydsones ter wêreld, wat beteken dat nuwe jaar op verskillende tye regoor die wêreld gevier word. Die plaaslike tyd binne die verskillende tydsones word bepaal deur die verskil in die wêreldtydstandaard of Universal Time Coordinated (UTC). Die tyd verander met plus minus een uur wat ooreenstem met elke 15 grade wes of oos van die Prime Meridian (die nul grade lengte). Die grense van die internasionale tydsone -kaart is egter nie so presies opgestel nie en word aangepas om by nasionale en internasionale grense te pas.
Nuwejaarsdag is die eerste dag van die kalenderjaar. Dit word in byna elke land ter wêreld as 'n vakansie gevier. Dit is 'n tyd van vreugde, deel met vriende, onthou die verlede en hoop op goeie dinge in die toekoms.In die Verenigde State stamp duisende mense Times Square in New York om die nuwe jaar om middernag te verwelkom. Die oorgang tussen Oujaarsaand en Oujaarsdag is opwindend. Op Times Square tel mense die sekondes af om die nuwe dag te verwelkom, terwyl die nuwejaarbal stadig daal en die gebied verlig.
Nie alle lande of kulture vier op 1 Januarie nuwe jaar nie. Die Chinese, Egiptiese, Joodse, Romeinse en Mohammedaanse jare het almal verskillende begindatums. Die Chinese Nuwejaar begin elke jaar op 'n ander dag. Duisende jare gelede het die Egiptenare hul middeljaar in die middel van Junie gevier. Dit was die tyd toe die Nyl gewoonlik oorloop. 1 Januarie is in die 1500's erken as nuwejaarsdag met die bekendstelling van die Gregoriaanse kalender. Die Juliaanse kalender plaas die nuwe jaar op 14 Januarie. Die Joodse nuwe jaar, 'n feesdag, word gevier omtrent die tyd van die herfs -equinox, einde September.
In antieke Rome vereer die eerste dag van die nuwe jaar Janus, die god van poorte, deure, begin en einde - die maand Januarie, vernoem na Janus, is oorspronklik 'Januarius' genoem. Janus het twee gesigte gehad - een wat vorentoe gekyk het om te sien wat die nuwe jaar sou inhou, en die ander een wat agteruit kyk om te sien wat die afgelope jaar gebeur het. Antieke Romeine het nuwe jaar gevier deur geskenke aan vriende en familielede te gee - sommige het selfs geskenke aan senatore gegee in ruil vir gunste!
In Engeland het Druïde -priesters op 10 Maart hul nuwe jaar gevier. Hulle het takke van maretak aan mense gegee vir sjarme. Later het Engelse mense die gewoonte gevolg om hul skoorstene op Nuwejaarsdag skoon te maak. Die Engelse het geglo dat dit geluk vir die huishouding vir die komende jaar bring. Die uitdrukking "die leisteen skoonmaak" kom uit hierdie gebruik. Dit beteken om besluite te neem om foute en slegte gewoontes reg te stel. Mense besluit om hulself beter te maak in die nuwe jaar. Dit is vandag nog steeds gebruiklik om 'n lys te maak van nuwejaarsvoornemens vir die komende jaar.
Die eerste dag van die Iraanse kalender val op die Maart -equinox, die eerste dag van die lente, omstreeks 21 Maart. In die 11de eeu nC is die Iraanse kalender hervorm om die begin van die kalenderjaar, dit wil sê Nowruz, tydens die herfs vas te stel. equinox. Gevolglik was die definisie van Nowruz gegee deur die Iraanse wetenskaplike Tusi die volgende: "die eerste dag van die amptelike nuwe jaar [Nowruz] was altyd die dag waarop die son Aries voor middagete binnegekom het."  Nowruz is die eerste dag van Farvardin, die eerste maand van die Iraanse sonkalender.
Die woord Nowruz is 'n kombinasie van Persiese woorde نو nou- betekenis "nuut" - en روز ruz- betekenis "dag". Uitspraak wissel tussen Persiese dialekte, terwyl Oosterse dialekte die uitspraak [nawˈɾoːz] gebruik (soos in Dari en Klassiek Persies, terwyl dit in Tajik geskryf word as" Наврӯз " Navröz), Westerse dialekte [nowˈɾuːz] en Teheranis [noːˈɾuːz]. 'N Verskeidenheid spellingvariasies vir die woord nouruz bestaan ​​in die gebruik van Engels, insluitend novruz, nouruz, nauruz en newroz.  
Nowruz se tydsberekening in Iran is gebaseer op Solar Hijri -algoritmiese kalender, wat gebaseer is op presiese astronomiese waarnemings en die gebruik van gesofistikeerde interkalasiestelsel, wat dit meer akkuraat maak as die Europese eweknie, die Gregoriaanse kalender. 
Elke groot -siklus van 2820 jaar bevat 2137 normale jare van 365 dae en 683 skrikkeljare van 366 dae, met die gemiddelde jaarlengte oor die groot -groot siklus van 365.24219852. Hierdie gemiddelde is slegs 0.00000026 (2.6 × 10 −7) van 'n dag korter as die waarde van Newcomb vir die gemiddelde tropiese jaar van 365.24219878 dae, maar verskil aansienlik meer van die huidige gemiddelde vernal equinox -jaar van 365.242362 dae, wat beteken dat die nuwe jaar, bedoel om op die lente -equinox te val, sou in die loop van 'n siklus met 'n halwe dag daal.  Soos die bron verduidelik, is die siklus van 2820 jaar verkeerd en is dit nog nooit in die praktyk gebruik nie.
Charshanbe Suri Edit
Chaharshanbe Suri (Persies: چهارشنبه‌سوری, geromaniseer: čahâr-šanbeh sūrī (lit. "Feestelike Woensdag") is 'n voorspel tot die nuwe jaar. [ aanhaling nodig ] In Iran word dit gevier op die vooraand van die laaste Woensdag voor Nowruz. Dit word gewoonlik in die aand gevier deur rituele uit te voer soos om oor vreugdevure te spring en vuurwerke en vuurwerke aan te steek.  
In Azerbeidjan, waar die voorbereiding vir Novruz gewoonlik 'n maand vroeër begin, word die fees elke Dinsdag gedurende vier weke voor die vakansie van Novruz gehou. Elke Dinsdag vier mense die dag van een van die vier elemente - water, vuur, aarde en wind.  Op die vooraand word die grafte van familielede besoek en versorg. 
Iraniërs sing die poëtiese reël "my geel is joune, jou rooi is myne", wat my swakheid vir jou en jou krag vir my beteken (Persies: سرخی تو از من ، زردی من از تو, geromaniseer: sorkhi to az man, zardi man az to) na die vuur tydens die fees, en vra die vuur om swak gesondheid en probleme weg te neem en te vervang met warmte, gesondheid en energie. Roetemengsel en bessies word ook tydens die viering bedien.
Spoon banging (قاشق زنی) is 'n tradisie wat op die vooraand van Charshanbe Suri waargeneem word, soortgelyk aan die Halloween-gebruik om 'n truuk te behandel. In Iran dra mense vermommings en gaan deur tot deur lepels teen borde of bakke en ontvang verpakte versnaperinge. In Azerbeidjan glip kinders op die laaste Dinsdag voor Novruz na die huise en woonstelle van hul bure, klop aan die deure en los hul doppies of mandjie op die drumpels, en skuil daar naby om te wag vir lekkergoed, gebak en neute. 
Die ritueel om oor vuur te spring, het in Armenië voortgegaan tydens die fees van Trndez, 'n reinigingsfees in die Armeense Apostoliese Kerk en die Armeense Katolieke Kerk, wat veertig dae na Jesus se geboorte gevier is. 
Sizdah bedar Edit
In Iran duur die Nowruz -vakansie dertien dae. Op die dertiende dag van die nuwe jaar verlaat Iraniërs hul huise om die natuur en piekniek in die buitelug te geniet, as deel van die Sizdebedar -seremonie. Die groenigheid wat vir die Haft-sin-omgewing verbou word, word weggegooi, veral in lopende water. Dit is ook gebruiklik dat jong enkellopendes, veral jong meisies, die blare van die groen gebied vasmaak voordat hulle dit weggooi, en 'n wens uitspreek om 'n maat te vind. 'N Ander gebruik wat met Sizdah Bedar verband hou, is die speel van grappe en grappe, soortgelyk aan Aprilgek 
Antieke wortels Redigeer
Daar bestaan ​​verskillende grondmites vir Nowruz in die Iraanse mitologie.
Die Shahnameh skryf die grondslag van Nowruz toe aan die mitiese Iraanse koning Jamshid, wat die mensdom red van 'n winter wat bestem is om elke lewende wese dood te maak.  Om die moordwinter te verslaan, het Jamshid 'n troon gebou met edelstene. Hy het demone laat verhef bo die aarde tot in die hemel, daar waar hy sit en skyn soos die son. Die wesens van die wêreld het versamel en juwele om hom gestrooi en verkondig dat dit die Nuwe dag (Nou Ruz). Dit was die eerste dag van Farvardin, wat die eerste maand van die Iraanse kalender is. 
Alhoewel dit nie duidelik is of Proto-Indo-Iraniërs 'n fees as die eerste dag van die kalender gevier het nie, is daar aanduidings dat Iraniërs moontlik die begin van die herfs en die lente, onderskeidelik met betrekking tot die oes en die saai van saad, waargeneem het die viering van die nuwe jaar.  Mary Boyce en Frantz Grenet verduidelik die tradisies vir seisoenale feeste en sê: "Dit is moontlik dat die prag van die Babiloniese feeste in hierdie seisoen die Iraniërs daartoe gelei het dat hulle hul eie lentefees tot 'n gevestigde nuwejaarsfees ontwikkel het, met die naam Navasarda 'Nuwejaar' ('n naam wat, hoewel dit eers deur middel van Persiese afgeleides getuig is, toegeskryf word aan die Achaemeniese tydperk). ' Dit lyk asof Iraniërs oor die algemeen seisoenaal was en met die landbou verband hou, "dit is waarskynlik dat hulle tradisioneel in die herfs en die lente feeste gehou het om die belangrikste draaipunte van die natuurjaar te wees." 
Nowruz is gedeeltelik gewortel in die tradisie van Iraanse godsdienste, soos Mithraïsme en Zoroastrianisme. In Mithraïsme het feeste 'n diep band met die son se lig gehad. Die Iraanse feeste soos Mehregan (herfs equinox), Tirgan en die vooraand van Chelle ye Zemestan (wintersonstilstand) het ook 'n oorsprong in die songod (Mithra). Onder ander idees is Zoroastrianisme die eerste monoteïstiese godsdiens wat breë konsepte beklemtoon, soos die ooreenstemmende werk van goed en kwaad in die wêreld en die verbinding van mense met die natuur. Zoroastriese praktyke was oorheersend vir 'n groot deel van die geskiedenis van antieke Iran. In die Zoroastrianisme is die sewe belangrikste Zoroastriese feeste die ses Gahambar -feeste en Nowruz, wat plaasvind by die lentekwessie. Volgens Mary Boyce,  "Dit blyk 'n redelike aanname dat Nowruz, die heiligste van almal, met 'n diepgaande leerstellige betekenis, deur Zoroaster self gestig is" hoewel daar geen duidelike datum van oorsprong is nie.  ​​Tussen sonsondergang op die dag van die sesde Gahambar en sonsopkoms van Nowruz, Hamaspathmaedaya (later bekend, in sy uitgebreide vorm, as Frawardinegan en vandag staan ​​dit bekend as Farvardigan) gevier is. Hierdie en die Gahambars is die enigste feeste wat genoem word in die oorlewende teks van die Avesta.
Die 10de-eeuse geleerde Biruni, in sy werk Kitab al-Tafhim li Awa'il Sina'at al-Tanjim, gee 'n beskrywing van die kalenders van verskillende nasies. Benewens die Iraanse kalender, word verskillende feeste van Grieke, Jode, Arabiere, Sabiërs en ander nasies in die boek genoem. In die afdeling oor die Iraanse kalender noem hy Nowruz, Sadeh, Tirgan, Mehrgan, die ses Gahambars, Farvardigan, Bahmanja, Esfand Armaz en verskeie ander feeste. Volgens hom is dit die oortuiging van die Iraniërs dat Nowruz die eerste dag is waarop die heelal met sy beweging begin het.  Die Persiese historikus Gardizi, in sy werk getiteld Zayn al-Akhbār, onder die afdeling van die Zoroastrians -feeste, noem Nowruz (onder andere feeste) en wys spesifiek daarop dat Zoroaster die viering van Nowruz en Mehrgan sterk beklemtoon het.  
Achaemenidiese tydperk Redigeer
Alhoewel die woord Nowruz is nie opgeteken in Achaemenidiese inskripsies nie,  daar is 'n gedetailleerde verslag van Xenophon van 'n Nowruz -viering wat in Persepolis plaasvind en die kontinuïteit van hierdie fees in die Achaemenidiese tradisie.  Nowruz was 'n belangrike dag tydens die Achaemenidiese Ryk (ongeveer 550–330 vC). Konings van die verskillende Achaemenidiese nasies sou geskenke aan die koning van die konings bring. Die seremonie was so belangrik dat koning Cambyses II se aanstelling as die koning van Babilon eers na sy deelname aan die jaarlikse Achaemenidiese fees gelegitimeer is. 
Daar word voorgestel dat die beroemde Persepolis -kompleks, of ten minste die paleis van Apadana en die honderdkolomme -saal, gebou is vir die spesifieke doel om 'n fees met betrekking tot Nowruz te vier.
In 539 vC het die Jode onder Iraanse heerskappy gekom en sodoende beide groepe aan mekaar se gebruike blootgestel. Volgens die Encyclopædia Britannica is die verhaal van Purim, soos dit in die Boek van Ester vertel word, aangepas uit 'n Iraanse novelle oor die skerpsinnigheid van haremkoninginne, wat daarop dui dat Purim 'n aanneming van die Iraanse Nuwejaar kan wees.  'n Spesifieke novelle word nie geïdentifiseer nie en Encyclopædia Britannica self merk op dat "geen Joodse tekste van hierdie genre uit die Persiese tydperk bestaan ​​nie, sodat hierdie nuwe elemente slegs inferensieel herken kan word". Purim word die 14de van Adar gevier, gewoonlik binne 'n maand voor Nowruz, aangesien die datum van Purim gebaseer is op 'n Lunisolar -kalender, terwyl Nowruz by die lente -equinox voorkom. Dit is moontlik dat die destydse Jode en Iraniërs soortgelyke gebruike vir hierdie vakansiedae gedeel of aangeneem het.  Die nuwe maanjaar van die Midde -Ooste vind plaas op 1 Nisan, die nuwemaan van die eerste lente maand, wat gewoonlik binne 'n paar weke na Nowruz val.
Partiese en Sassanidiese tydperke Redigeer
Nowruz was die vakansie van die Parthiese dinastiese ryke wat Iran regeer het (248 BCE - 224 CE) en die ander gebiede wat deur die Arsacid -dinastieë buite Parthia beheer is (soos die Arsacid -dynastieë van Armenië en Iberia). Daar is spesifieke verwysings na die viering van Nowruz tydens die bewind van Vologases I (51–78 nC), maar dit bevat geen besonderhede nie.  Voordat Sassanids hul mag in Wes -Asië omstreeks 300 nC gevestig het, het Partiërs Nowruz in die herfs gevier, en die eerste van Farvardin het begin by die herfs equinox. Tydens die bewind van die Parthiese dinastie was die lentefees Mehregan, 'n Zoroastriese en Iraanse fees ter ere van Mithra. 
Uitgebreide rekords oor die viering van Nowruz verskyn na die toetreding van Ardashir I, die stigter van die Sasaniese Ryk (224–651 nC). Onder die Sassanid -keisers is Nowruz gevier as die belangrikste dag van die jaar. Die meeste koninklike tradisies van Nowruz, soos koninklike gehore met die publiek, kontantgeskenke en die begenadiging van gevangenes, is gedurende die Sassanid -era gevestig en het tot vandag toe onveranderd voortgeduur.
Na die Moslem -verowering Redigeer
Nowruz, saam met die mid-winterviering Sadeh, het die Moslem-verowering van Persië van 650 nC oorleef. Ander vieringe soos die Gahambars en Mehrgan is uiteindelik langs die kantlyn of slegs deur Zoroastrians waargeneem. Nowruz het gedurende die Abbasidiese tyd die belangrikste koninklike vakansie geword. Net soos hul voorgangers in die Sasaniese tydperk, sou Dehqans geskenke aanbied aan die kaliefe en plaaslike heersers op die Nowruz- en Mehragan -feeste. 
Na die afsterwe van die kalifaat en die daaropvolgende herkoms van Iraanse dinastieë soos die Samanids en Buyids, het Nowruz 'n nog belangriker gebeurtenis geword. Die Buyids het die ou tradisies van die Sassaniese tyd herleef en baie kleiner feeste herstel wat deur die kalifaat uitgeskakel is. Die Iraanse Buyid-heerser 'Adud al-Dawla (r. 949–983) het Nowruz gewoonlik verwelkom in 'n majestueuse saal, versier met goue en silwer borde en vase vol vrugte en kleurvolle blomme.  Die koning sou op die koninklike troon sit, en die sterrekundige van die hof kom na vore, soen die grond en wens hom geluk met die koms van die nuwe jaar.  Die koning sou dan musikante en sangers ontbied en sy vriende genooi om bymekaar te kom en 'n groot feestelike geleentheid te geniet. 
Later het Turkse en Mongoolse indringers nie probeer om Nowruz af te skaf nie.
In 1079 nC tydens die Seljuq -dinastie, het 'n groep van 8 geleerdes onder leiding van sterrekundige en polimaat Omar Khayyam die Jalali -kalender bereken en vasgestel, met die berekening van die jaar vanaf Nowruz.
Hedendaagse era Redigeer
Voor die ineenstorting van die Sowjetunie was Iran en Afghanistan die enigste lande wat die seremonies van Nowruz amptelik gehou het. Toe die Kaukasiese en Sentraal -Asiatiese lande onafhanklikheid van die Sowjetunie verkry, verklaar hulle Nowruz ook as 'n nasionale vakansiedag.
Huis skoonmaak en inkopies doen
Huis skoonmaak, of die huis skud (Persies: خانه تکانی, geromaniseer: xāne tekāni) word gewoonlik voor die aankoms van Nowruz gedoen. Mense begin voorberei vir Nowruz met 'n groot lente -skoonmaak van hul huise en deur nuwe klere te koop vir die nuwe jaar, sowel as die aankoop van blomme. Die hiasint en die tulp is gewild en opvallend. 
Besoek aan familie en vriende Edit
Gedurende die Nowruz -vakansie word daar van mense verwag om kort besoeke aan die huise van familie, vriende en bure te maak. Gewoonlik besoek jongmense eers hul ouderlinge, en die ouderlinge kom later terug. Besoekers word tee en gebak, koekies, vars en gedroogde vrugte en gemengde neute of ander versnaperinge aangebied. Baie Iraniërs hou groot Nowruz -partytjies in as 'n manier om die lang afstande tussen groepe vriende en familie te hanteer. 
Gewoonlik, voor die aankoms van Nowruz, kom familielede bymekaar om die Haft-sin-tafel en wag op die presiese oomblik van die Maart-equinox om die nuwe jaar te vier.   Die getal 7 en die letter S hou verband met die sewe Ameshasepantas soos genoem in die Zend-Avesta. Hulle hou verband met die vier elemente van vuur, aarde, lug, water en die drie lewensvorme van mense, diere en plante. In die moderne tyd is die verduideliking vereenvoudig sodat die Haft-sin (Persies: هفت‌سین, sewe dinge wat begin met die letter sin (س)) is:
Sabze (Persies: سبزه) - koring, gars, mungboontjie of lensiespruite wat in 'n skottel verbou word. (Persies: سمنو) - soetpoeding gemaak van koringkiem
Persiese olyf (Persies: سنجد, geromaniseer:senjed) (Persies: سرکه, geromaniseer:serke)
Appel (Persies: سیب, geromaniseer:sib)
Knoffel (Persies: سیر, geromaniseer:meneer) (Persies: سماق, geromaniseer:somāq)
Die Haft-sin-tafel kan ook 'n spieël, kerse, geverfde eiers, 'n bak water, goudvis, muntstukke, hiasint en tradisionele suikergoed bevat. 'N "Boek van wysheid" soos die Koran, Bybel, Avesta, die Šāhnāme van Ferdowsi, of die divān van Hafez kan ook ingesluit word.  Die oorsprong van Haft-sin is nie duidelik nie. Daar word geglo dat die praktyk die afgelope 100 jaar gewild geword het. 
Haft Mēwa Edit
In Afghanistan berei mense Haft Mēwa (Dari: هفت میوه, Engels: sewe vrugte) vir Nauruz voor, 'n mengsel van sewe verskillende gedroogde vrugte en neute (soos rosyne, silwerbessie, pistache, haselneute, pruimedante, okkerneut en amandels) bedien in stroop. 
Khoncha (Azerbeidjan: Xonça) is die tradisionele vertoning van Novruz in die Republiek van Azerbeidjan. Dit bestaan ​​uit 'n groot skinkbord van silwer of koper, met 'n skinkbord groen, ontkiemende koring (samani) in die middel en 'n gekleurde eier vir elke familielid rondom dit. Die tafel moet met ten minste sewe geregte wees. 
Amu Nowruz en Haji Firuz Edit
In Iran is die tradisionele aankondigers van die fees van Nowruz Amu Nowruz en Haji Firuz, wat in die strate verskyn om die nuwe jaar te vier.
Amu Nowruz bring kinders geskenke, net soos sy eweknie Kersvader. Hy is die man van Nane Sarma, met wie hy 'n tradisionele liefdesverhaal deel waarin hulle mekaar slegs een keer per jaar kan ontmoet.   Hy word uitgebeeld as 'n bejaarde silwerharige man met 'n lang baard wat 'n kierie dra, met 'n viltmuts, 'n lang mantel blou doek, 'n gordel, geeh en 'n linnebroek. 
Haji Firuz, 'n karakter met sy gesig en hande bedek met roet, geklee in helderrooi klere en 'n viltmuts, is die metgesel van Amu Nowruz. Hy dans deur die strate terwyl hy sing en tamboeryn speel. In die tradisionele liedjies stel hy homself voor as 'n slaaf wat mense probeer aanmoedig na wie hy verwys as sy here. 
In die folklore van Afghanistan, gaan Kampirak en sy gevolg deur die dorp deur die dorp en versprei liefdadigheidsorganisasies onder mense. Hy is 'n ou bebaarde man met kleurvolle klere met 'n lang hoed en rozenkrans wat weldadigheid simboliseer en die krag van die natuur wat die kragte van die winter oplewer. Die tradisie word waargeneem in sentrale provinsies, veral Bamyan en Daykundi. 
Nauryz kozhe Edit
In Kazakstan en Kirgisië begin Kazakse en Kirgisies die nuwe jaar deur nauryz kozhe of nooruz koze, 'n tradisionele drankie, te kook. 
Die fees van Nowruz word gevier deur baie groepe mense in die Swartsee -kom, die Balkan, die Kaukasus, Wes -Asië, Sentraal- en Suid -Asië, en deur Iraanse mense wêreldwyd. 
Plekke waar Nowruz 'n openbare vakansiedag is, sluit in:
Albanië  [mislukte verifikasie] 
Azerbeidjan (vyf dae)  
Iran (dertien dae) 
Irakse Koerdistan 
Kazakstan (vier dae) 
Kosovo [aanhaling nodig]
Kirgisië  , Mongolië 
Tadzjikistan (vier dae)  
Turkmenistan (twee dae)  
Nowruz word gevier deur Koerde in Irak   en Turkye,  sowel as deur die Iraniërs, Sjiïete en Parsi's in die Indiese subkontinent en diaspora.
Nowruz word ook gevier deur Iraanse gemeenskappe in die Amerikas en in Europa, waaronder Los Angeles, Phoenix, Toronto, Keulen en Londen.  In Phoenix, Arizona, word Nowruz gevier tydens die Persiese nuwejaarsfees.  Maar omdat Los Angeles geneig is tot verwoestende brande, is daar baie streng brandkodes in die stad. Gewoonlik gaan Iraniërs wat in Suid -Kalifornië woon, na die strande om die geleentheid te vier waar dit toelaatbaar is om brande te bou.  Op 15 Maart 2010 het die Huis van Verteenwoordigers van die Verenigde State die Nowruz -resolusie (H.Res. 267), met 384–2 stemme,  "Erkenning van die kulturele en historiese betekenis van Nowruz, ..." 
Nowruz vier die nuwejaarsdag van Afghanistan met die Solar Hijri -kalender as hul amptelike kalender. In Afghanistan is die fees van Gul-i-Surkh (Dari: گل سرخ, Engels: rooi blom) die belangrikste fees vir Nauruz. Dit word gevier in Mazar-i-Sharif gedurende die eerste 40 dae van die jaar, wanneer rooi tulpe in die groen vlaktes en oor die heuwels rondom die stad groei. Mense van regoor die land reis na Mazar-i-Sharif om die Nauruz-feeste by te woon. Buzkashi toernooie word tydens die Gul-i-Surkh-fees in Mazar-i-Sharif, Kaboel en ander noordelike Afghaanse stede gehou.
Jahenda Bala (Dari: جهنده بالا Engels: grootmaak) word op die eerste dag van die nuwe jaar gevier.  Dit is 'n godsdienstige seremonie wat in die Blou Moskee van Mazar-i-Sharif uitgevoer word deur 'n spesiale vaandel op te lig wat lyk soos die Derafsh Kaviani koninklike standaard. Dit word bygewoon deur hooggeplaaste regeringsamptenare soos die vise-president, ministers en provinsiale goewerneurs en is die grootste opgetekende Nawroz-byeenkoms, met tot 200 000 mense van regoor Afghanistan wat dit bygewoon het.
In die fees van Dehqān (Dari: دهقان Engels: boer), wat ook op die eerste dag van die nuwe jaar gevier word, loop boere in die stede as 'n teken van aanmoediging vir die landbouproduksie. In onlangse jare vind hierdie aktiwiteit slegs plaas in Kaboel en ander groot stede waar die burgemeester en ander regeringsamptenare dit bywoon.
Gedurende die eerste twee weke van die nuwe jaar hou die inwoners van Kaboel gesinspieknieks in Istalif, Charikar en ander groen plekke waar rooikoppe groei.
Tydens die Taliban -regime van 1996-2001 is Nauruz verbied as ''n antieke heidense vakansie wat op vuuraanbidding gerig is'. 
Nevruz word jaarliks ​​op 22 Maart in Albanië gevier as sultan Nevruz. In Albanië herdenk die fees die verjaardag van Ali ibn Abi Talib (oorlede 661 nC) en terselfdertyd die koms van die lente. Dit is prominent onder die Bektashi's van die nasies, maar aanhangers van soennisme, katolisisme en ortodoksie "neem ook deel aan die nevruz -fees om die ekumeniese gees van Albanië te respekteer".
Sedert die 19de eeu word Nowruz in die algemeen nie deur Armeniërs gevier nie en is dit nie 'n openbare vakansiedag in Armenië nie. Dit word egter in Armenië gevier deur tienduisende Iraanse toeriste wat Armenië relatief gemaklik besoek.  Die toeloop van toeriste uit Iran versnel sedert ongeveer 2010-11.   Net in 2010 het ongeveer 27 600 Iraniërs Nowruz in die hoofstad Jerevan deurgebring. 
In 2015 het president Serzh Sargsyan 'n gelukwensingsbrief gestuur aan die Koerden wat in Armenië woon en aan die Iraanse politieke leierskap ter geleentheid van Nowruz. 
In Azerbeidjan duur die Novruz -vieringe 'n paar dae lank en sluit feestelike openbare dansmusiek en sportkompetisies in. In landelike gebiede word oesvakansies ook gemerk. 
Gemeenskappe van die Azeri -diaspora vier ook Nowruz in die VSA, Kanada,  en Israel. 
In Bangladesj vier Sjia -Moslems in Dhaka, Chittagong, Rajshahi en Khulna dit gereeld. Die tradisie gaan egter terug na die historiese Oos -Bengaalse verband met die Mughal -ryk, die ryk het die fees vir 19 dae met prag en plesier gevier.   Daar is gesien hoe Shia -Moslems in Bangladesh water om hul huis spuit en die water drink om hulself teen siektes te beskerm. 'N Gemeente om goddelike seën te soek, word ook gereël. Lede van die Nawab -familie in Dhaka het dit te midde van pomp en plesier gevier. Saans het hulle duisende kersligte in nabygeleë damme en waterliggame laat sweef. Die Bengaalse digter Kazi Nazrul Islam het 'n lewendige skets van die fees uitgebeeld wat die verskillende aspekte daarvan beklemtoon. In sy gedig beskryf hy dit as 'n platform om die fisieke en geestelike skoonheid van 'n jeugd aan 'n ander teenoorgestelde bloot te stel om sy of haar hart te verower. 
Sentraal -Asië Edit
Nowruz word wyd gevier op 'n uitgestrekte gebied van Sentraal -Asië en rituele praktyk het sy besondere kenmerke verkry.  Die fees is gelegitimeer deur gebede by moskees en besoeke aan die mazars van Moslem heiliges en aan heilige strome. In die Emiraat Bukhara is 'n breë amptelike viering van Nowruz begin deur Amir Muzaffar, wat probeer het om die beeld van die Manghyt -dinastie te versterk tydens die krisis van politieke legitimiteit. 
Tradisioneel word Nowruz hoofsaaklik in die outonome gebied Xinjiang Uyghur in China gevier deur die Uyghurs, Chinese Tajik, Salar en Kazakh etnisiteite. 
Nowruz word nie deur Georgiërs gevier nie, maar dit word wyd gevier deur die land se groot Azerbeidzjaanse minderheid (
7% van die totale bevolking)  sowel as deur Iraniërs wat in Georgië woon.   Elke jaar word groot feeste gehou in die hoofstad Tbilisi, sowel as in gebiede met 'n aansienlike aantal Azerbeidjanse, soos die Kvemo Kartli-, Kakheti-, Shida Kartli- en Mtskheta-Mtianeti-streke.  Georgiese politici het oor die jare die feeste in die hoofstad bygewoon en die etniese groepe en onderdane in Georgië wat nou waarneem, gelukgewens op die dag van Nowruz.  
Die Parsi -gemeenskap van Indië vier die nuwe jaar met behulp van die Shahenshahi -kalender, wat geen skrikkeljare behels nie, wat beteken dat hierdie vakansie nou 200 dae verloop het vanaf die oorspronklike dag van die lente -equinox. In Indië word die Parsi -nuwejaar omstreeks 16–17 Augustus gevier.
Die tradisie van Nowruz in Noord -Indië dateer uit die Mughal -ryk, en die fees is 19 dae lank gevier met prag en vrede in die koninkryk.   Dit gaan egter verder terug na die Parsi Zoroastrian -gemeenskap in Wes -Indië, wat tydens die Moslem -verowering van Persië van 636–651 CE na die Indiese subkontinent gemigreer het. In die Princely State van Hyderabad was Nowruz (Nauroz) een van die vier vakansiedae waar die Nizam 'n openbare Darbar sou hou, saam met die twee amptelike Islamitiese vakansiedae en die soewerein se verjaardag.  Voor die Asaf Jahi -bewind in Hyderabad, het die Qutb Shahi -dinastie Nowruz gevier met 'n ritueel genaamd Panjeri, en die fees is deur almal met groot grootsheid gevier.  Kazi Nazrul Islam, tydens die Bengaalse renaissance, beeld die fees uit met lewendige sketse en gedigte, wat die verskillende aspekte daarvan beklemtoon. 
Nowruz is 'n vierweeklikse viering wat die begin van die nuwe jaar in die amptelike Iran Hijri-kalender van Iran aandui.   Die viering sluit vier openbare vakansiedae in van die eerste tot die vierde dag van Farvardin, die eerste maand van die Iraanse kalender, wat gewoonlik op 21 Maart begin.  Op die aand van Nowruz, die vuurfees Chaharshanbe Suri word gevier. 
Na die rewolusie van 1979 het 'n paar radikale elemente van die Islamitiese regering gepoog om Nowruz te onderdruk,  aangesien dit 'n heidense vakansie en 'n afleiding van Islamitiese vakansiedae was. Nowruz is gepolitiseer, met politieke leiers wat jaarliks ​​toesprake oor Nowruz hou. 
Newroz word grootliks beskou as 'n kragtige simbool van Koerdiese identiteit in Turkye, selfs al is daar 'n paar Turke (insluitend Turkmeens) wat die fees vier. Die Koerde van Turkye vier hierdie fees tussen 18 en 21 Maart. Koerde kom bymekaar in kermisse meestal buite die stede om die lente te verwelkom. Vroue dra gekleurde rokke en kopdoeke en jong mans waai met vlae van groen, geel en rooi, die historiese kleure van Koerdiese mense. Hulle hou hierdie fees deur vuur aan te steek en om dit te dans.  Newroz het baie verbod in Turkye beleef en kan eers sedert 1992 wettig gevier word nadat die verbod op die Koerdiese taal opgehef is. Maar ook daarna kon Newroz -vieringe verbied word en konfrontasies met die Turkse owerheid tot gevolg hê. In Cizre het die vieringe van Nusyabin en Şırnak gewelddadig geword toe Turkse polisiemagte in die skare gevier het.  Newroz-vieringe word gewoonlik gereël deur Koerdiese kultuurverenigings en pro-Koerdiese politieke partye. Die Party van die Demokratiese Vereniging was dus 'n leidende krag in die organisering van die 2006 Newroz -geleenthede in Turkye. In onlangse jare vergader die Newroz -viering ongeveer 1 miljoen deelnemers in Diyarbakır, die grootste stad van die Koerdiese oorheersde Suidoos -Turkye. Aangesien die Koerdiese Newroz -vieringe in Turkye dikwels teater is vir politieke boodskappe, word die gebeure gereeld gekritiseer omdat dit politieke byeenkomste was eerder as kulturele vieringe.
Tot 2005 kon die Koerdiese bevolking van Turkye nie hul nuwe jaar openlik vier nie.  "Duisende mense is in Turkye aangehou terwyl die owerhede optree teen vermeende ondersteuners van die Koerdiese rebellebeweging, die PKK.  Die vakansie is nou amptelik in Turkye na internasionale druk op die Turkse regering om kultuur op te hef Turkse regering het die vakansie herdoop Nevroz in 1995.  In die afgelope jare is die beperkings op die uitdrukking van Koerdiese nasionale identiteit, insluitend die gebruik van Koerdies in die openbare sfeer, aansienlik verslap.
Op 21 Maart 2013 het Abdullah Öcalan, leier van die PKK, 'n skietstilstand gevra deur 'n boodskap wat tydens die Newroz -vieringe in Diyarbakır vrygestel is. 
In Sirië trek die Koerde hul nasionale drag aan en vier hulle die nuwe jaar.  Volgens Human Rights Watch moes die Koerde sukkel om Newroz te vier, en in die verlede het die viering tot gewelddadige onderdrukking gelei, wat gelei het tot verskeie sterftes en massa -arrestasies.  Die Siriese Arabiese Baath -regering het in 2004 verklaar dat die Newroz -vieringe geduld sal word solank dit nie politieke betogings word nie.  Tydens die Newroz -vieringe in 2008 is drie Koerde deur Siriese veiligheidsmagte doodgeskiet.   In Maart 2010 het 'n aanval deur die Siriese polisie 2 of 3 mense doodgemaak, een van hulle 'n 15-jarige meisie en meer as 50 mense gewond.  Die Rojava -rewolusie van 2012 en die daaropvolgende oprigting van die de facto outonome administrasie van Noord- en Oos -Sirië het Koerdiese burgerregte aansienlik uitgebrei, en Newroz word nou vrylik gevier in die meeste Koerdiese gebiede van Sirië, behalwe Efrin, waar die ritueel nie meer toegelaat sedert die besetting van 2018 deur Turkse gesteunde rebellegroepe nie. 
Koerde in die diaspora vier ook die nuwe jaar, byvoorbeeld, Koerde in Australië vier Newroz, nie net as die begin van die nuwe jaar nie, maar ook as die Koerdiese nasionale dag. Die Koerde in Finland vier die nuwe jaar as 'n manier om hul steun vir die Koerdiese saak aan te toon.  Ook in Londen het die organiseerders beraam dat 25 000 mense Newroz gedurende Maart 2006 gevier het. 
In Pakistan word Nowruz tipies gevier in dele van Gilgit-Baltistan,  Khyber Pakhtunkhwa, veral naby die grens met Afghanistan, en oor Balochistan, met 'n groot viering in die hoofstad Quetta.  Onlangs het die regering van Iran betrokke geraak by die aanbied van vieringe in Islamabad ter herdenking van die vakansie.  Net soos in Indië, het die Parsi- en Ismaili -gemeenskappe die vakansie histories gevier,  net soos sommige Sji'a -Moslems. 
Volgers van die Zoroastriese geloof sluit Nowruz in hul godsdienstige kalender in, net soos volgelinge van ander gelowe.  Sji -literatuur verwys na die verdienste van die dag Nowruz, die dag van Ghadir het op Nowruz plaasgevind en die fatwa's van groot Sjia -geleerdes  beveel aan om te vas. Nowruz is ook 'n heilige dag vir Sufis, Bektashis, Ismailis, Alawites,  Alevis, Babis en aanhangers van die Bahá'í -geloof. 
Naw-Rúz is een van die nege heilige dae vir aanhangers van die Bahá'í-geloof wêreldwyd. Dit is die eerste dag van die Bahá'í -kalender, wat op die lente -equinox omstreeks 21 Maart plaasvind.  Die Bahá'í -kalender bestaan ​​uit 19 maande, elk uit 19 dae,  en elkeen van die maande is vernoem na 'n kenmerk van God is op dieselfde manier ook elk van die negentien dae in die maand vernoem na 'n eienskap van God.  Die eerste dag en die eerste maand het die kenmerk Bahá gekry, 'n Arabiese woord wat glans of heerlikheid beteken, en dus was die eerste dag van die jaar die dag van Bahá in die maand Bahá.   Bahá'u'lláh, die stigter van die Bahá'í-geloof, het verduidelik dat Naw-Rúz verband hou met die Grootste naam van God,   en is ingestel as 'n fees vir diegene wat die vas van die negentien dae gehou het.  
Die dag word ook gebruik om die vernuwing van tyd in elke godsdienstige bedeling te simboliseer.  ʻAbdu'l-Bahá, die seun en opvolger van Bahá'u'lláh, verduidelik die betekenis van Naw-Rúz in terme van die lente en die nuwe lewe wat dit bring.  Hy verduidelik dat die equinox 'n simbool is van die boodskappers van God en dat die boodskap wat hulle verkondig soos 'n geestelike lente is, en dat Naw-Rúz dit gebruik om dit te herdenk. 
Soos met alle heilige dae van Bahá'í, is daar min vaste reëls vir die waarneming van Naw-Rúz, en Bahá'ís oor die hele wêreld vier dit volgens die plaaslike gebruik as 'n feestelike dag.  Persiese Bahá'ís neem nog steeds baie van die Iraanse gebruike wat verband hou met Nowruz waar, soos die Haft-sin, maar Amerikaanse Bahá'í-gemeenskappe kan byvoorbeeld 'n potluck-ete hê, saam met gebede en voorlesings uit die Bahá'í-skrif.
Twelver en Ismaili Shia Edit
Saam met Ismailis,   Alawiete en Alevis hou die Twelver Shia ook die dag van Nowruz hoog in ag.
Daar is gesê dat Musa al-Kadhim, die sewende Twelver Shia-imam, Nowruz verduidelik het en gesê het: "In Nowruz het God 'n verbond gesluit om Hom te aanbid en geen vennoot vir Hom toe te laat nie. Sy boodskappers te verwelkom en te gehoorsaam Hierdie dag is die eerste dag dat die vrugbare wind waai en die blomme op die aarde verskyn. Die aartsengel Gabriël verskyn aan die profeet, en dit is die dag waarop Abraham die afgode gebreek het. Die dag toe profeet Mohammed Ali op sy skouers gehou het om die Quraishie se afgode in die huis van God, die Kaaba, te vernietig. " 
Die dag waarop Nowruz val, word deur Shia-geleerdes aanbeveel as 'n vasdag vir twaalf Shia-Moslems, waaronder Abu al-Qasim al-Khoei, Ruhollah Khomeini  en Ali al-Sistani.  Die dag neem ook 'n spesiale betekenis vir Shias, aangesien daar gesê is dat dit op 16 Maart 632 AD was dat die eerste Shia -imam, Ali, die amp van die kalifaat aangeneem het. Shia Imami Ismaili Moslems regoor die wêreld vier Nowruz as 'n godsdienstige fees. Spesiale gebede en Majalis word in Jamatkhanas gereël. Spesiale kosse word gekook en mense deel die beste wense en gebede met mekaar.
In die Verenigde State en baie ander lande regoor die wêreld lui 1 Januarie, die eerste dag van die Gregoriaanse kalender, 'n nuwe jaar vol nuwejaarsvoornemens en beloftes om beter te doen as in die vorige jaar. Die dag begin met 'n kater vir ander en vir ander dankbaarheidsgebede om 'n nuwe jaar vol belofte te beleef. Maar hoe het hierdie vakansie begin? Dit is 'n baie ou storie.
Die meeste beskawings het hul kalenders in lyn gebring met die maan. Die eertydse Mesopotamiërs en Babiloniërs het die nuwe jaar meer as 4000 jaar gelede gevier. Vir hulle volg 'n nuwe jaar die fases van die maan en die lente -equinox - toe sonlig en duisternis ewewig was.
Die Babiloniërs het die lente -equinox geritualiseer met Akitu, 'n godsdienstige viering van 11 dae. Die Egiptenare het die nuwe jaar gevier met die oorstroomde waters van die Nyl en die ster, Sirius. Tot vandag toe kom die Chinese nuwejaar met die tweede nuwemaan ná die wintersonstilstand.
Die evolusie van die maankalender tot die huidige Gregoriaanse kalender begin met die vroeë Romeinse kalender wat deur Romulus bedink is, wat na bewering deur wolwe gesuig is, wat saam met sy broer, Remus, Rome gestig het.Die oorspronklike Romeinse kalender is in die 8ste eeu bekendgestel aan die begin van die lente -equinox (as die lig en die duisternis gelyk is, onthou?) Met 10 maande en 304 dae. 'N Ander Romeinse koning, Numa Pompilius, het Januarius en Februarius bygevoeg.
Die meeste historici erken die Romeinse keiser Julius Caesar dat hy die Juliaanse kalender ontwikkel het, wat 1 Januarie as die begin van 'n nuwe jaar aandui. Die Gregoriaanse kalender, wat baie nasies oor die hele wêreld vandag gebruik, kom in 1582 aan toe pous Gregorius XIII die kalender in lyn bring, nie met die maan nie, maar met die aarde se draai om die son - wat 365 dae lank was.
Nuwejaar as 'n heilige dag
'N Plegtigheid is die heiligste dag op die kerkkalender. Die Plegtigheid van Maria is 'n liturgiese feesdag ter ere van die moederskap van die Heilige Maagd Maria na die geboorte van die baba Jesus Christus. Hierdie vakansie is ook die Oktaaf ​​van Kersfees of die 8ste dag van Kersfees. Soos Maria se fiat die gelowiges herinner: "Laat my gebeur volgens u woord."
Nuwejaarsdag word sedert die vroegste dae van Katolisisme met die Maagd verbind, toe baie gelowiges in die Ooste en die Weste met 'n fees ter ere van haar vier. Ander vroeë Katolieke het die besnydenis van Onse Here Jesus Christus op 1 Januarie waargeneem. Dit was eers tot die bekendstelling van die Novus Ordo in 1965, dat die Fees van die Besnydenis opsy gesit is, en die ou gebruik om 1 Januarie aan die Moeder van God toe te wy, is herleef as 'n universele fees.