Oor Baulas, rasse, munisipale regulasies - ONDERWERPE - 2022
Oor Baulas, rasse, munisipale regulasies
Deur Freddy Pacheco
Daar moet onthou word dat die bevolking van die Stille Oseaan net meer as 'n dekade gelede ongeveer 100 000 leerrugs is; vandag is daar nie eers 2 500 nie! Meer as 1 500 per seisoen het by die park se strande aangekom; in die netseisoen het net 58 daar aangekom.
'N Paar insiggewende aantekeninge oor wat rondom leerrugby gebeur.
1- Die 'openbare reaksies', bladsye in La Nación vir ongeveer 6 miljoen kolonies in betaalde velde, het hul oorsprong in The Leatherback Trust (van Spotila, Boza, Paladino) wat hulself uitgespreek het agter die skaduwees deur organisasies wat daartoe verbind is, te gebruik.
2- Slegs vanweë gebrek aan inligting kan gesê word dat daar buite die broeiplek en die San Francisco-mangrove 'n "Tropiese droë bos" in die omgewing naby die Las Baulas Nasionale Mariene Park is wat bewaar moet word. In bykomend tot die huise en twee klein hotelle wat 17 jaar gelede voor die oprigting van die park gebou is, is daar niks (met die uitsondering van 'n klein gedeelte van 'n heuwel) in die hele landgrens nie, en dit lyk ook nie op enige ander soort bos.
3- In 'n artikel wat in 2000 in die tydskrif Nature (Vol. 405, p. 529-530) gepubliseer is, sê die outeurs (Spotila, Paladino, Reina, Steyermark en Plotkin) die volgende: 'As die beskerming van die strand en die kwekery voortduur, kan die daling tot minder as 50 diere met vyf jaar uitgestel word. Die herstel van hierdie bevolking kan NIE bereik word deur kwekeryproduksie te verhoog nie - SELFS met 'n volledige strandbeskerming, kan enige bevolking wat ly onder hierdie sterftesyfers vir volwassenes, nie langer as 'n paar jaar oorleef nie ".
Dus, volgens dieselfde here van The Leatherback Trust, as die slagting veroorsaak deur vissers op die oop see (verag deur diegene wat daarop aandring om die park uit te brei), die beskerming van die strande en die aktiwiteite in die kwekery nie stop nie. Daar moet onthou word dat die bevolking van die Stille Oseaan net meer as 'n dekade gelede ongeveer 100 000 leerrugs is; vandag is daar nie eers 2 500 nie! Meer as 1 500 per seisoen het by die park se strande aangekom; in die netseisoen wat pas geëindig het, het daar net 58 aangekom. Die verklaring word gegee deur die aangehaalde outeurs: "Sterfte by volwassenes is wat die afname in die bevolking die beste verklaar." Sterftes wat natuurlik nie deur iemand in Playa Grande veroorsaak word nie. Verder, as daar geskat word dat uit 'n 1000 pasgeborenes 'n volwassene word, hoeveel volwassenes sal daar dan hierdie jaar wees?
4 - Die verkeerde beskermingsbeleid wat in Costa Rica en ander lande uitgevoer is, soos byvoorbeeld Mexiko, word dus getoon, waar leerrugbakke opgehou het om by sommige van die beskermde strande aan te kom (omdat hulle hulle duisende in die water van Chili doodmaak, Peru, VSA). Daarom is dit onsin om die regering van Costa Rica by die gedwonge aankoop van naburige erwe 50m van die park te betrek (teen meer as $ 250 miljoen dollar). En veral wanneer The Leatherback Trust nie gewaarborg het of $ 5 miljoen vir hierdie onteiening is nie, of onderneem om daartoe in te gaan om die geld te kry wat nodig is om die verskille in koste te betaal wat na die regsgeding gegenereer sal word. Maar sou hierdie belegging op grond van die inligting in punt 3 geregverdig wees?
5- Met betrekking tot die aantal besoekers aan Playa Grande gedurende die nagte in die paai-seisoen, het ons die beginsel van die beperking van besoek tot 'n minimum verdedig. Stelling in stryd met dié van The Leatherback Trust (of Baulas Trust) vir wie dit, soos deur mnr. Mario Boza in 'n nota aan die Wetgewende Vergadering, uitgespreek word, die bevordering van die verdubbeling van toeriste tot ongeveer 60 000 sal bevorder (as 'n manier om die ekonomiese inkomste van die Park).
Om hierdie rede bevorder die regulasies wat deur die munisipaliteit van Santa Cruz goedgekeur is (nie deur iemand by UNA nie!) 'N ontwikkeling met baie lae digtheid wat nie leerrugby raak nie, sowel volwassenes as pasgeborenes. Hulle wil nie hul neshabitat beïnvloed nie en die goedgekeurde maatreëls waarborg dit! 15m toevlugsoord sonder konstruksies, plantversperrings, maksimum hoogte van 9m konstruksies tot 50m gemeet vanaf die strandgrens, lig- en geraasbeheer, 60% van die erwe as groen area, nie meer as 20 kamers per hektaar, baie groter as 1200 m2 , rioolbeheer, ens., elemente wat, volgens die munisipaliteit, die beskerming van die paar leerruglyne sal aanvul, wat steeds die strand bereik as hulle die visvangs verslaan.
6- Wat betref die huis wat The Leatherback Trust, voor die strand, gekoop het en waarvoor hulle 'n patent vir 'n 'Cabina' in die munisipaliteit gekry het, is dit nie onderhewig aan onteiening nie (alle naburige huise is!) Danksy 'n ooreenkoms onderteken met die voormalige minister Carlos Manuel Rodríguez (vandag streekshoof van Conservation International, wat op sy beurt die aktiwiteite van The Leatherback Trust finansier). UNA-amptenare, wat daar gebly het, kan u vertel waaroor hierdie 'laboratorium' met 'n swembad gaan.
Die vraag ontstaan ​​dus waarom daar geag word om aangrensende eiendomme te onteien - sogenaamd om dit af te breek, terwyl die spesifieke eiendom vrygestel word.
7- Wat die advies van die UNA verskaf, in reaksie op die prosedures van die gemeente Santa Cruz voor die pastorie, is daar niks vreemds of spesiaals daaraan nie. Dit was 'n akademies-tegniese werk waarin ons amptenare van die Regsafdeling, die Skool vir Topografie, Kadaster en Geodesie gewerk het, en hierdie bediener van die Skool vir Biologiese Wetenskappe, benewens 'n gesiene groep Topografie-studente wat met baie doeltreffendheid en kwaliteit, het hulle die topografiese opname voorberei van die gebied wat deur die munisipale soneringsregulasie gedek word. Dit dra NIE die naam van die UNA nie (dit hoef dit nie te dra nie), dit is die verantwoordelikheid van die plaaslike regering en die advieskantoor het destyds nie net die pastorie ondersteun nie, maar ook die UNIVERSITEITSRAAD in ooreenkoms aan die Wetgewende Vergadering meegedeel, het onder andere die volgende bepaal:
'Hierdie gesamentlike projek is gerig op die opstel van 'n verpligte plan om grondgebruik in lande aangrensend aan die openbare (staats) sone van die Nasionale Park te reguleer. Projek dat, met die toestemming van die grondeienaars, miljoene-uitgawes sou vermy om die lande in 'n nasionale park of 'n gemengde wildtoevlug op te neem, en terselfdertyd die natuurbewaring van die gebiede wat hulle uiteindelik sou kon bevestig, weer kon bevestig. kan die leerskilpaaie wat nog op ons strande kom kweek, beïnvloed. Dus, danksy die beheer van die plaaslike regering, sou die beskerming van die spesies gewaarborg word en die toepassing van die konsep van volhoubare ontwikkeling vergemaklik word in 'n gebied wat produktiewe opsies en werkbronne aandring. ' (Universiteitsraad. 22 Julie 2004).
8- Uiteindelik (voorlopig) is die akademiese advies wat aangebied word, deel van die uitoefening van akademiese vryheid en universiteitsoutonomie, nie net vervat in die Organiese Statuut van die UNA nie, maar ook noodsaaklike beginsels van die werk van 'n waardige Universiteit wat, soos alle universiteite studente, ons is gereed om 'tand en spyker' te verdedig teen enige poging om hulle te beperk. Stel u voor, vriende, wat by UNA sou gebeur as alle akademiese werke soos hierdie of soortgelyk, die goedkeuring van die pastorie of die Universiteitsraad moes kry. Ons kan ons uiteenlopendheid van kriteria uitdruk, maar nooit ontken dat dit amper apokrief is omdat ons nie in die 'bybels' van die akademiese hiërargie van 'n universiteit is nie. En dit, selfs as 'n vroulike adjunk 'n rektor opdrag gee om 'te demonstreer' rakende 'n munisipale ooreenkoms, aangesien daar nie vergeet moet word dat 'n wetgewer slegs 'n deel is van 'n kollegiale liggaam wat in 'n soortgelyke aksie sy wetlike omvang oorskry nie. . En universiteitsoutonomie? Wie is verantwoordelik om dit op 'n voorbeeldige manier te verdedig?
Nota: Oor die 'Great Leatherback Race' wat deur The Leatherback Trust and Conservation International georganiseer is - met die ondersteuning verleen deur die vise-minister van Minae deur middel van 'n brief wat in Engels geskryf is en aan dr Spotila en Paladino gerig is - bekragtig ons ons opposisie om streng te gebruik, vir streng kommersiële doeleindes, individue van hierdie bedreigde spesie. Die aansien van Costa Rica, as 'n staat wat hom tot die bewaring van die natuur verbind, is verweer deur hierdie betreurenswaardige optrede. Sonder dat hulle iets gedoen het om so 'n wrede straf te verdien, is die elf leerhuise veroordeel om met 'n ongemaklike sender op hul sagte rug te woon, sodat die wêreld daaraan aandag sou gee. Wat vertel ek!