Hou jou Kastaiings uit die Vuur Deel 4 – Dit is man en dit is vrou, maar wie is hulle saam? | Koffietyd / My Happy Place
bruid, bruidegom, huwelik, identiteit, insig, liefde, seer kry, sorg, wysheid
Hou jou Kastaiings uit die Vuur Deel 4 – Dit is man en dit is vrou, maar wie is hulle saam?
In Hou jou kastaiings uit die Vuur,Reeks Gedagtes on Oktober 13, 2009 at 21:06
In die vorige hoofstuk het ons gekyk na die rol van die man en die vrou soos dit opgeteken staan in Genesis 2 : 4 -3:22. Die slotsom waarby ons uitgekom het is soos volg:
Die man en vrou is albei deur God geskape en hulle is as gelyke geskape.
Die man verwesenlik God die versorger van ons basiese fisiese behoeftes en daarom dien die man as konstante herinnering daaraan dat God aan ons fisiese behoeftes voorsien.
Die vrou verwesenlik God die versorger van ons emosionele behoeftes en daarom dien die vrou as konstante herinnering daaraan dat God ook aan ons emosionele behoeftes voorsien.
Die vrou is die moeder van al die mense en die feit dar sy die baarmoeder in haar dra wys daarop dat sy nie net gewer van lewe is nie, maar ook die emosionele en geestelike beskermer van die man.
Na die sondeval is die vrou onder die man aangestel.
Na die sondeval neem die man die posisie as die hoof van die huis in en daarom is hy die fisiese beskermer en die leier van die gesin.
Saam beteken Adam en Eva lewende mensdom. Die skeiding van die twee se uiteinde is altyd die dood in die vorm van die agteruitgang van ons samelewing.
In Genesis 2:24 beskryf die uiteinde van die samekoms tussen man en vrou. Daar staan geskrywe: “Daarom sal ‘n man sy vader en sy moeder verlaat en saam met sy vrou lewe en hulle sal een word.”
Maar wat beteken hierdie proses van en word? Waarom het God die huwelik tussen man en vrou ingestel? En hoe het ons so verblind geraak dat ons die counterfeit weergawe wat die wêreld ons bied met sulke oop arms verwelkom?
Reg deur die skrif en veral die boek Hooglied maak dit vir ons duidelik dat die huwelik die bloudruk is vir die tipe verhouding wat God met ons elkeen wil hê. Die huwelik is daargestel om as voorbeeld en voorbereiding te dien vir die bruilof van alle bruilofte, die wederkoms. Soos die tyd aangestap het, het mense na die huwelik begin verwys as slegs ‘n belofte, maar die skrif beskryf dit as ‘n verbond. In engels praat ons van ‘n covenant.
Dit was eers nadat ek die oorspronklike sluiting van ‘n verbond gaan navors het, dat ek die êrens van die verbond tussen mens en God en man en vrou begin verstaan het. Dit was die gebruik dat wanneer ‘n verbond tussen twee partye gesluit is dat beide die partye ‘n dier bring, die diere is dan geslag en die bloed is op die grond gestort. In die geval van ‘n huweliks verbond het die twee vaders van die man en vrou onderskeidelik, voor menigte getuies, deur die bloed gestap as teken dat die enigste uitweg uit die verbond die dood is. Sou een van die partye van die huweliks verbond die verbond breek dan sou hulle Vader wat deur die bloed gestap het, met sy lewe daarvoor betaal. God het die selfde verbond met Abraham gesluit in Genesis 15. Behalwe dat dit ‘n eensydige verbond was. Maak nie saak wie die verbond breek nie, God sou met Sy lewe daarvoor betaal. God se volk het soveel keer die verbond verbreek, en daarom moes die bloed van Jesus Christus gestort word ons weer met ons God te versoen en om sodoende ‘n nuwe verbond te sluit. Die bloed en water wat uit Jesus se sy op geloop het nadat Hy met ‘n spies deurboor is, het Hom met Sy bruid versoen.
As God bereid was om so vêr te gaan vir Sy geliefde wat soveel keer ontrou was aan Hom, dan is daar eintlik geen verskoning vir ons as gelowiges om nie ook so toegewyd aan ons huweliks maat te wees nie. Hierdie opdrag word vir my so mooi saamgevat in Efesiërs 5:21. As moderne vrou, het ek baie keer verby hierdie skrif geblaai en dit geïgnoreer omdat dit vir my maar baie ouderwets geklik het, totdat ek dit uit my nuwe perspektief gaan lees het. As ek dit in kort sou moes vertaal en dit eenvoudiger stel dan sal dit na so iets klink:
“Mans, vrouens, wees onderdanig aan mekaar uit respek en eerbied vir die groot opoffering wat Jesus Christus aan die Kruis vir ons gemaak het.
Dames, dien julle mans soos julle vir Christus dien… m.a.w. maak vir hom kos so asof jy dit vir Christus doen, wees vir hom lief sodat jy op die manier vir Christus behaag, respekteer sy besluite uit respek vir die posisie waarin Christus hom aangestel het.
Menere wees lief vir jou vrou soos Christus ons lief gehad het. Geen prys mag te hoog wees om vir haar te betaal nie, geen opoffering mag te groot wees nie, omdat Jesus bereid was om Sy lewe vir ons op te offer m.a.w. sien om na haar behoeftes soos Christus na ons behoeftes om sien, behandel haar met die selfde liefde en respek wat Christus ons mee behandel het, wees haar behulpsaam soos wat Christus ons steeds vandag behulpsaam is. ”
Die wêreld het ons laat glo dat die rede vir die huwelik, ons eie persoonlike geluk en vervulling is, maar hierdie is ‘n ongelooflike selfsugtige uitkyk op die lewe. As ons eerlik na God se huwelik met Sy Bruid kyk dan kan ons sien hoekom God vir Hosea ‘n prostituut as vrou gekies het, toe Hy Hosea se huwelik as teken van Sy verhouding met Sy volk gebruik het. Die hoof doel van die huwelik is nie geluk nie, maar die verheerliking van ons Hemelse Vader en ons Heerlike Bruidegom. As ons maar net elke oomblik van elke dag ons huwelike so kan benader sal ons die diep geheimenisse waarvan daar in Efesiërs 5 gepraat word, begin verstaan en begin leef en dan omdat ons so onselfsugtig onsself vir ons huweliks maat opoffer, sal hulle mettertyd ook die selfde vir ons doen en dan kan die by produk van hierdie verbond net geluk wees, maar bo dit alles, maak nie saak hoe die harde werk wat ons nou in ons verhouding moet in sit, ons laat voel nie, die enigste doel wat ons voor oë moet hou is die verheerliking van ons Vader, Koning, Pa en Bruidegom.
As hierdie tog maar net deel van ons skool kurrikulum kon uitmaak, of as iemand êrens in ons kinder jare die huwelik en ons plig as man en vrou teenoor mekaar op hierdie manier kon verduidelik het, was daar soveel minder kastaiings wat ek en my lewens maat uit die vuur moes krap… dan was daar dalk soveel minder verbrokkelde verhoudings en dan weet ek ook definitief van soveel minder egskeidings wat sou plaas gevind het… is dit nie dalk omtrent tyd dat ons, ons kinders van kleins af begin leer hoe om hulle kastaiings uit die vuur te hou nie?
« Before 6 Oktober 2009 Oktober 6, 2009
AfterDie Here se Seën bring lewe op die dorre aarde!!! Oktober 13, 2009 »