Whitening Toothpaste Toggle navigation
tooth bonding Valdosta Georgia
Indian cosmetic dentists Fords 08863
price of porcelain veneers Saint Paul
cosmetic dentistry services in Emeryville CA
veneers on teeth in St. Louis 63116
types of dental crowns San Diego 92130
tooth crown procedure Eureka 57437
teeth crown in Coral Gables 33134 -Air Yeezy 2 Nike Stockholm Rea Online Säljes | -Air Yeezy 2 Nike 65% Rabatt Gratis Frakt
SEK2,103.51 SEK685.89Spara: 67% mindre
Nike Yeezy 2 Skor Svart Rosa Herr,nike air max,nike fotbollsskor...
SEK2,237.57 SEK685.89Spara: 69% mindre Issue 2, 2003 Literator : Journal of Literary Criticism, Comparative Linguistics and Literary Studies - Volume 24,
Stagnering en transformering : die rol van die nar in Paljas : research article
Stagnation and transformation : the role of the clown in Paljas
This article focuses on the central problem in the film Paljas, and the role of the clown in the process of transformation that is embedded in the story. The stagnation in interpersonal relationships and the accompanying problem of identity on a personal and social level constitute the problem underlying the narrative. The youngest child refuses to speak and dysfunctional family relationships and marital problems are evident. These problems can mainly be ascribed to the spatial isolation in which the characters find themselves. Attention is therefore paid to the way in which space functions in this film. The arrival of an absconded circus clown effects transformation and healing - especially by means of his picaresque performances and the notion of play. Subsequently this article concentrates on the characteristics of game / playing as a cultural activity and on its liberating value. The clown also has definite Biblical connotations as far as the aspects of betrayal and redemption are concerned. The process of transformation as depicted in this film is completed when the child starts speaking again, dysfunctional family relationships are restored and the family is reinstated in the community because of their restored social status.
Hierdie artikel fokus op die sentrale problematiek in die film Paljas, en die rol wat die nar speel in die transformeringsproses wat plaasvind. Die sentrale problematiek onderliggend aan die verhaal is &apos;n stagnering in interpersoonlike verhoudings en &apos;n gepaardgaande identiteitsproblematiek op persoonlike en sosiale vlak. Die jongste kind weier om te praat en disfunksionele gesinsverhoudings en huweliksprobleme is duidelik. Die problematiek in die verhaal kan onder andere toegeskryf word aan die ruimtelike isolasie waarin die karakters hulle bevind. Daar word dus aandag geskenk aan die wyse waarop ruimte in die film funksioneer. Transformasie en heling vind plaas deur die tussenkoms van &apos;n verloopte sirkusnar. Dit geskied veral deur die nar se pikareske vertonings en die nosie van spel. Daar word gevolglik ook in die artikel gefokus op die onderskeidende kenmerke van spel as &apos;n kulturele aktiwiteit en die bevrydende waarde daarvan. Die nar het ook besliste Bybelse konnotasies en die aspekte van verlossing en verraad is ter sprake. Die transformasieproses soos voorgestel in die film, is voltooi as die kind weer praat, verbrokkelde gesinsverhoudings herstel word, en daar &apos;n versoening tussen gesin en gemeenskap plaasvind.
Die spieël as blinde mond : die poësie van Breyten Breytenbach : research article
Literator : Journal of Literary Criticism, Comparative Linguistics and Literary Studies 24, pp 19 –37 (2003)
The mirror as blind mouth : the poetry of Breyten Breytenbach
The representation of reality, the word and the relationship between signifier and signified is the main theme of this article. In the poetry of the Afrikaans poet, Breyten Breytenbach, representation and "reality" are concerns constantly reflected on. The poem "drome is ook wonde" ("dreams are wounds as well") can be read as a central "ars poetica" of Breytenbach&apos;s work. Although it is a love poem it can also be read as literary theory, but not the same kind of theory as in, for example, Horace&apos;s or Alexander Pope&apos;s work. The poem discussed in this article does not deal with poetry as such, and what poetry should attempt to do; it is a presentation, the poetics being its representation. Breytenbach theorises an "epistemology of reading" in which the intuitive faculty of the reader - more than the cognitive - will guide the creation of meaning, and where the signifying value of the metaphor is beyond logical meaning. With the awareness of the impossibility of portraying reality by means of the poetic word, the mirror and mirror image acquire a meaningful function. For Leonardo (see Gombrich, 1986:5) the mirror was the painter&apos;s master; the artist is the maker of mirrors, and then also the maker of dreams. The creation of a second reality, however, has boundaries because of the limitation of the poet&apos;s medium. The creation then becomes more meaningful than the imitation, the presentation than the representation. After the analysis of Breytenbach&apos;s poem one may come to the same conclusion as Lyotard (1984:81) concerning postmodern aesthetics which " ... allows the unpresentable to be put forward only as the missing contents; but the form ... continues to offer to the reader ... matter for solace and pleasure".
Die representasie van die realiteit, die woord en die verhouding tussen betekenaar en betekende is die hooftema van hierdie artikel. In die poësie van die Afrikaanse digter, Breyten Breytenbach, is representasie en "realiteit" aangeleenthede waaroor voortdurend nagedink word. Die gedig wat hier bespreek word, "drome is ook wonde", kan gelees word as &apos;n sentrale "ars poetica" van Breytenbach se werk. Alhoewel dit &apos;n liefdesgedig is, kan dit ook as literêre teorie gelees word, alhoewel nie as teorie van dieselfde aard as in die werk van, byvoorbeeld Horatius of Alexander Pope nie. Hierdie gedig handel nie oor poësie as sodanig en wat poësie behoort te doen nie; dit is &apos;n presentasie waarvan die poëtika daarvan die representasie is. Breytenbach teoretiseer oor &apos;n "epistemologie van lees" waarin die intuïtiewe vermoë van die leser, meer as die kognitiewe, die gids by die produksie van betekenis sal wees, en waar die tekenwaarde van die metafoor die logiese te bowe gaan. Bewus van die onmoontlikheid daarvan om die realiteit deur die poëtiese woord uit te beeld, verkry die spieël en die spieëlbeeld &apos;n betekenisvolle funksie. Vir Leonardo was die spieël die skilder se meester (vgl. Gombrich, 1986:5). Die kunstenaar is die maker van spieëls, en daarom ook die maker van drome. Die skep van &apos;n tweede realiteit het egter grense as gevolg van die beperkinge van die digter se medium. Die skepping self kry dan meer betekenis as die nabootsing, die presentasie as die representasie. Na die analise van Breytenbach se gedig sou &apos;n mens tot dieselfde gevolgtrekking as Lyotard (1984:81) omtrent die postmoderne estetiek kon kom. Die postmoderne estetiek bring naamlik die onrepresenteerbare slegs na vore as verlore inhoud. Die vorm hou egter nog aan om die leser stof tot vertroosting en plesier te bied.
The Beowulf manuscript reconsidered : reading Beowulf in late Anglo-Saxon England : research article
Literator : Journal of Literary Criticism, Comparative Linguistics and Literary Studies 24, pp 39 –57 (2003)
This article defines a hypothetical late Anglo-Saxon audience : a multi-layered Christian community with competing ideologies, dialects and mythologies. It discusses how that audience might have received the Anglo-Saxon poem Beowulf. The immediate textual context of the poem constitutes an intertextual microcosm for Beowulf. The five texts in the codex provide interesting clues to the common concerns, conflicts and interests of its audience. The organizing principle for the grouping of this disparate mixture of Christian and secular texts with Beowulf was not a sense of canonicity or the collating of monuments with an aesthetic autonomy from cultural conditions or social production. They were part of the so-called "popular culture" and provide one key to the "meanings" that interested the late Anglo-Saxon audience, who would delight in the poet&apos;s alliteration, rhythms, word-play, irony and understatement, descriptions, aphorisms and evocation of loss and transience. The poem provided cultural, historical and spiritual data and evoked a debate about pertinent moral issues. The monsters, for instance, are symbolic of problems of identity construction and establish a polarity between "us" and the "Other", but at the same time question such binary thinking. Finally, the poem works towards an audience identity whose values emerge from the struggle within the poem and therefore also encompass the monstrous, the potentially disruptive, the darkness within B that which the poem attempts to repress.
Die Beowulf-manuskrip in heroorweging geneem : die moontlike resepsie van Beowulf in die laat Anglo-Saksiese Engeland
Hierdie artikel defineer &apos;n hipotetiese laat Anglo-Saksiese gehoor, naamlik &apos;n veelvlakkige Christelike gemeenskap met wedywerende ideologieë, dialekte en mitologieë. Ook word gespekuleer oor hierdie Anglo-Saksiese gehoor se moontlike resepsie van die gedig Beowulf. Die onmiddellike tekstuele konteks van die gedig bepaal &apos;n intertekstuele mikrokosmos vir Beowulf. Die vyf tekste van die kodeks lewer interessante leidrade vir die gemeenskaplike temas, konflikte en belange van die hipotetiese gehoor. Die grondbeginsel vir die groepering van hierdie uiteenlopende mengsel van Christelike en sekulêre tekste rondom Beowulfwas nie &apos;n bepaalde kanon of &apos;n versameling esteties onafhanklike monumente wat onaangeraak was deur kulturele omstandighede of sosiale produksie nie. Die tekste was deel van die sogenaamde populêre kultuur en verskaf &apos;n sleutel tot die "betekenisse" waarin die laat Anglo-Saksiese gehoor sou belanggestel het. Hulle sou genot gevind het in die digter se alliterasies, ritmes, woordspel, ironieë, beskrywings, aforismes, en die atmosfeer van verlies en verganklikheid wat geskep word. Die gedig het kulturele, historiese en geestelike inligting verskaf en debat oor pertinente morele temas ontlok. Die monsters is byvoorbeeld simbolies van probleme met identiteitskonstruksie en bewerkstellig &apos;n polariteit tussen "ons" en die "Ander", maar terselfdertyd bevraagteken hulle sodanige binêre denke. Uiteindelik beweeg die gedig nader aan &apos;n gehoor-identiteit waarvan die waardes voortvloei uit die stryd in die gedig en wat gevolglik ook die monsteragtige, die potensieel ontwrigtende, die duisternis in die binneste, omvat - dít wat die gedig probeer onderdruk.
Het gezicht van de oorlog - het gezicht van de Ander : epifanie van het gelaat in Die son struikel van Dolf van Niekerk : research article
Literator : Journal of Literary Criticism, Comparative Linguistics and Literary Studies 24, pp 59 –81 (2003)
The face of war - the face of the Other : epiphany of the visage in Die son struikel by Dolf van Niekerk
Aantekeninge oor Die ryk van die rawe deur Jaco Fouché : research article
Nada Kruger and
Literator : Journal of Literary Criticism, Comparative Linguistics and Literary Studies 24, pp 83 –103 (2003)
Notes on Jaco Fouché&apos;s novel Die ryk van die rawe
Jaco Fouché&apos;s debut novel Die ryk van die rawe(The domain of the ravens) has been widely acclaimed by critics. Their focus mainly fell on the intertextual relations of the novel with other literary texts, especially novels by Etienne Leroux. This article analyses Fouché&apos;s novel against the backdrop of the (satirical) picaresque tradition and the detective genre. The article focuses on two aspects : Fouché&apos;s indebtedness to (post)modern art forms, particularly comics, graphics, television and cinema; and the interpretation of neo-existentialist philosophy.
Jaco Fouché se debuutroman, Die ryk van die rawe, is aangeprys deur verskeie kritici. Die fokus het in besprekings hoofsaaklik geval op die intertekstuele verhoudings van die roman met ander literêre tekste, veral romans deur Etienne Leroux. Hierdie artikel ontleed Fouché se roman teen die agtergrond van die (satiriese) pikareske tradisie en die genre van die speurverhaal. Die artikel fokus op twee hoofaspekte : die wyse waarop Fouché verwysings maak na (post)moderne kunsvorme, veral die comic, graphics, televisie en rolprente; en die interpretasie van neo-eksistensialistiese filosofie.
Die psigologiese identiteit van die bose : Lacan, aggressie en Op soek na generaal Mannetjies Mentz : research article
Literator : Journal of Literary Criticism, Comparative Linguistics and Literary Studies 24, pp 105 –123 (2003)
The psychological identity of evil : Lacan, aggression and Op soek na generaal Mannetjies Mentz
Die agtergrond en ontstaansgeskiedenis van Hubert du Plessis se Duitse en Franse liedere : research article
Literator : Journal of Literary Criticism, Comparative Linguistics and Literary Studies 24, pp 125 –144 (2003)
Intellektuele diepgang en verfynde sensitiwiteit In die landskap ingelyf, Heilna du Plooy : book review
Literator : Journal of Literary Criticism, Comparative Linguistics and Literary Studies 24, pp 147 –149 (2003)
Op die hakke van &apos;n aantal treffende bundels uit die stal van Protea Boekhuis die afgelope maande volg Heilna du Plooy se besonder boeiende en stimulerende In die landskap ingelyf.
Storieverskeidenheid Dit kom van ver af : &apos;n storieverskeidenheid, T.T. Cloete, (samest.) : book review
Literator : Journal of Literary Criticism, Comparative Linguistics and Literary Studies 24, pp 149 –152 (2003)
Dit kom van ver af is die eerste publikasie van Litera Publikasies. Dit bevat 32 kortverhale van gesoute skrywers, soos onder meer Abraham de Vries, Corlia Fourie en Chris Barnard, én skrywers wat tot dusver relatief min gepubliseer het, soos onder andere Pik Botha, Carié Maas en Heilna du Plooy. Geen verhaal is al voorheen gepubliseer nie.
Eleanor Baker se laaste roman Die ander Marta, Eleanor Baker : book review
Literator : Journal of Literary Criticism, Comparative Linguistics and Literary Studies 24, pp 152 –154 (2003)
Met Die ander Marta het Eleanor Baker die einde van haar skryfloopbaan van dertig jaar bereik - sedert haar eerste roman, Wêreld sonder grense (1972). "Is daar vir my nog &apos;n boek?" het sy kort voor haar dood gevra. Daar sou nie wees nie. Haar dood op 1 Julie 2002, op 57- jarige leeftyd, is &apos;n groot verlies vir die Afrikaanse letterkunde. Dit bring ook mee dat anders gekyk word na haar laaste roman, as afsluiting van haar oeuvre.
Die sonsverduistering as (ge)diggeleentheid as die son kom oogknip, Fanie Olivier : book review
Literator : Journal of Literary Criticism, Comparative Linguistics and Literary Studies 24, pp 155 –156 (2003)
as die son kom oogknip is uitgegee by geleentheid van die sonsverduistering op 4 Desember 2002. Fanie Olivier het &apos;n aantal minder of meer bekende skrywers uitgenooi om gedigte vir die bundel in te stuur. Dit was &apos;n vindingryke en historiese onderneming van die redakteur. Van elkeen van die 94 digters wat saamgewerk het, is een gedig opgeneem. Die resultaat is &apos;n versameling verse wat nogal &apos;n aantal goeie gedigte tot gevolg gehad het. Dit is selde dat geleentheids- of opdraggedigte slaag, en dit kan ook van heelwat bydraes in hierdie versameling gesê word dat hulle alleen deur hierdie bundel bestaansreg het. Tog is dit oor die algemeen &apos;n bundel met goeie en interessante bydraes.
Verse oor verganklikheid en dood Stillerlewe, Pirow Bekker : book review
Literator : Journal of Literary Criticism, Comparative Linguistics and Literary Studies 24, pp 156 –159 (2003)
Die buitebladontwerp van Pirow Bekker se jongste digbundel suggereer in die versmelting van die kleurvlakke die opheffing van grense wat die titel, Stillerlewe, wil omvat.
Afstand doen, oudword en verlies van hul angels ontneem Afstande, Lucas Malan : book review
Literator : Journal of Literary Criticism, Comparative Linguistics and Literary Studies 24, pp 159 –162 (2003)
In Lucas Malan se bundel Hongergrond (uit 1994) is dié digter se oeuvre vir &apos;n oomblik van die intieme koers-aard daarvan weggelok, maar in Afstande het hy die dwaallig van politieke betrokkenheid herken en teruggekeer tot die persoonlike vers wat hy sy eie gemaak het.
Die sintuiglike meelewing van die oog en die oor holtrom en groot kabaal, Hein Viljoen : book review
Literator : Journal of Literary Criticism, Comparative Linguistics and Literary Studies 24, pp 162 –164 (2003)
Met die titel holtrom en groot kabaal stel Viljoen die leser in op die geluidmatige. Soos met sy debuutbundel, Waterkristal, twintig jaar gelede waar die klem onder andere op die visuele waarneming geval het, is die instem op die sintuiglike meelewing van die oog en oor dit wat Viljoen digterlik wil verwoord in hierdie bundel.
&apos;n Tydige heruitgawe Ek, Anna van Wyk, Pieter Fourie : book review
Literator : Journal of Literary Criticism, Comparative Linguistics and Literary Studies 24, pp 165 –167 (2003)
In 1984 is hierdie drama deur Pieter Fourie tydens die ATKV Kampustoneel deur die Potchefstroomse Universiteit vir CHO se Dramadepartement opgevoer. Daarna is dit met groot sukses deur verskeie streekskunsterade opgevoer. Twee aktrises wat destyds groot indruk gemaak het met hulle vertolkings was Lida Meiring en Petru Wessels.
Literator : Journal of Literary Criticism, Comparative Linguistics and Literary Studies 24, pp 173 –192 (2003)
A response to "arrogant Western" criticism : response
Literator : Journal of Literary Criticism, Comparative Linguistics and Literary Studies 24, pp 193 –196 (2003)
The Nigerian writer Chinua Achebe once said that "arrogant Westerners" should not review African literature. His objection was to the Western criticism labeling African literature "universal", and, he felt, denying its African identity.