Die stappe om verlies te verwerk: Ongeloof, Hartseer, Aanvaarding, Vreugde
Die volgende is uit my persoonlike ervaring ...
Die skok. Die skok word gesê dat ek nie meer met my geliefde van aangesig tot aangesig op die fisiese vlak sal deel nie. My liggaam voel gevoelloos. Dit is asof ek nie meer by my in my liggaam is nie. Ek voel losgemaak van troos in my lewe. Ek voel 'n afkeer vir kos. Aan die een kant voel ek honger, maar die gedagte om kos in my mond te verby is onmoontlik. My liggaamlike funksionering word sterk versteur. Ek kan nie glo wat gebeur het nie.
As ek myself losmaak van my gevoelens, dink ek dat ek goed kan werk by die werk. By die huis sal ek oor my gewone roetine kan gaan en niemand sal weet van my wringende emosionele verlies nie. Soos ek hierdie gevoelens herleef terwyl ek hierdie sinne uitskryf, beleef ek weer die ongeloof. My sinne is kort en hakies en weerspieël hoe ek destyds gevoel het - uit harmonie, uit die vloei van die lewe - gestrand, geïsoleer op 'n sandbank in die rivier van die tyd.
Is dit regtig aan die gebeur? Kan ek hierdeur leef? Sal ek ooit weer in my eie liggaam gemaklik wees? Dit is net nie moontlik dat dit met my gebeur nie.
Ek kan my gevoelens nie meer inhou nie. Ja, dit is waar dat my geliefde vir ewig van my weg is. Ek kan nie meer in my gevoelens hou nie ...
Deel II: Hartseer
Die trane vloei, onbiddend ... Ek huil in my kussing tydens slaaptyd en weer saans. Die trane kom op en vloei wanneer ek alleen in my kamer is. En as ek hulle nie kan keer nie, laat hulle hulle dag hê. In die hartseer, my liggaam ontspan, spoel my opgekropte gevoelens en spanning uit. Na 'n huilingsessie kan ek weer met my dag voortgaan.
Die bedroef sessies kom minder dikwels voor. My emosies is steeds hoog en ek mis my geliefde geliefde - ek dink aan alles wat ons saam gedoen het wat nie herhaal kan word nie. Ek vra myself hoekom dit gebeur het - ek wil meer tyd saam spandeer.
Deel III: Aanvaarding
My nuwe werklikheid het gesink. Hook, lyn en sinker - ingesink. Ek weet ons sien mekaar nie weer op hierdie fisiese vlak nie. En nou herinner ek my. Ek onthou ons pret tye en al die liefde wat ons gedeel het.
Ek word wakker en soms is my eerste gedagte nie van my geliefde nie. Ek word wakker met energie en die ry om voort te gaan en 'n aktiewe dag te begin. Ek dink aan wat ek daardie dag sal doen - by die werk en vir die pret.
Die lewe gaan aan. Anders as vroeër, maar ek trek nog steeds deur my dae en slaap rustig in die nag.
Een oggend op wakkerwording gaan ek uit vir my gewone wandel - maar vandag sing die voëls; die lug vertoon 'n belofte dat die warmte sal volg; Die vrugtebome langs die ryvlak wys my met klein blomme, wat die sagte briesie gedra het, my gesig streel - ek voel vreugde in my hart en energie in my stap. Ek voel verfrissend en gelukkig. Ek kan sê dat ek weer vreugde voel!
In opsomming: Ek het die proses van my eie verlies vertel. Genesing kan na verlies kom - wat ek nou weet. En ek het ook ontdek dat meer as genesing kom - vreugde herleef weer.
En die vreugde wat herleef is, is eintlik 'n ryker ervaring as voorheen. Ek voel weer eens 'n intieme verhouding met my geliefde. En ek weet nou seker dat die tyd, plek, dimensie en ruimte nie 'n uitwerking op die teenwoordigheid van liefde het nie.
Ek voel liefde, en ek voel geliefd
My liggaam is energiek en voel warm. Ek sien uit na die aktiwiteite van die dag en is produktief by die werk. Ek geniet die res van my familie. Ek waardeer my tyd saam met my familie. Ek is meer waardeer van my tyd saam met my geliefdes. En ek leef asof vandag my laaste dag in hierdie fisiese liggaam was.
Daardie vreugde kan weer as 'n verrykte ervaring herleef - so 'n verrassing vir my. Ek dink dit omdat ek voor my verlies met positiewe houdings geleef het dat ek die voorspelbaarheid van 'n positiewe uitkyk na my verlies in die vooruitsig gestel het. Dit lyk asof ons as mense die vermoë het om selfs voordeel te trek uit verlies. Deur die eerste hand te ken, watter verlies voel en hoe ons dit verstandelik ervaar, kan ons empaties met die verlies van 'n ander.
Ek het gevind dat menslike liefde regtig transendent is. Om my voor my verlies te vermaak en al is my geliefde weg, word ek nog steeds verryk - energiek - deur liefde se transendente teenwoordigheid.
Aan die ander kant van die hartseer - Oorwinning van die verlies van 'n gade
deur Susan J. Zonnebelt-Smeenge.
Hierdie sensitiewe en Bybelse georiënteerde boek bied 'n roetekaart vir bedroefde gades op die reis deur middel van hartseer tot besluit. Uitstekend vir pastore ook.
Susan Kramer is gebore en opgewek langs die Chesapeake Bay, 'n loopbaan as 'n klassieke balletdanser, en het tydens die 1960s akademici deur middel van kinesiologie geleer; terselfdertyd teken en ontwerp studeer en word 'n abstrakte kleurkonstruksie in die 1970s. Van die vroeë 1980s tot die hede het Susan oor 500 artikels, opstelle en kommentaar oor spiritualiteit en bewussyn geskryf in 'n kombinasie van vers en prosa-vorm - baie vertaal in die Duitse taal. Meer geskrifte is te vinde op haar webwerf: SusanKramer.com