Begonias - Jaarplante - Groeiende begonias - Tuin - 2021
Hoe om die begonias nat te maak
Alhoewel dit nie moeilik is om te groei nie, het begonias voortdurend versorging en onderhoud nodig, veral as dit by hul waterbehoeftes kom. Gelukkig is daar slegs enkele belangrike faktore wat in ag geneem moet word as dit by besproeiing kom. Die belangrikste reël is om nie die grond heeltemal te laat droog word nie. Onreëlmatige natmaak veroorsaak vergeling en uiteindelik val blare op. Gedurende die wintermaande moet u net 'n paar keer per maand die plante natmaak. Vanweë hul tropiese oorsprong, floreer begonias in gebiede met 'n relatiewe hoë humiditeit. In die droogste gebiede word 'n verdowing van gedistilleerde water waardeer, wat vry is van minerale. Wanneer die verbouing binne plaasvind, kan die humiditeit verhoog word deur 'n klein bevochtiger te gebruik. Dieselfde reëls geld vir die besproeiing van plante in kweekhuise. Lug sirkulasie is ook fundamenteel. Plante wat binnenshuis gehou word, het 'n periode van winterdormansie en daar is 'n effense blareval. In hierdie geval is water slegs een keer elke 3 of 4 weke nodig totdat die groei weer in die lente begin.
Groei van begonias
Begonias groei nie goed in droë en warm omgewings nie, maar in gebiede beskerm teen direkte sonlig. Hulle het egter steeds die son nodig om die beste blomme te gee. Die ideaal is oggendlig of lig wat deur 'n gordyn gefilter word. Dit kan tot drie maande duur nadat die knol gesaai is voordat die volle blom verkry word. Begonias word gekweek in vlak potte gevul met klam grond. Elke knol word natgemaak om groei te stimuleer. Pas op dat die grond nie heeltemal droog word nie. 'N Vogtige omgewing bevorder die ontwikkeling van plante. Sodra die spruitjies opgekom het, moet die knolle in groter houers oorgedra word, altyd goed met aarde gevul en aan voldoende lig blootgestel word. As die koue periode verby is, kan die potte na 'n buitelug-plek vervoer word, gedeeltelik skadu en bo alles weg van enige sterk bron van wind. Die beste ligging is een waarmee u die oggend vroeg of laat in die middag die son kan ontvang. Begonias is sensitief vir die koue en oorleef in die buitelug slegs in rypvrye gebiede.
Hoe om begonias te bemes
Die gebruik van 'n nie baie aggressiewe kunsmis is nuttig vir die grond, veral gedurende die saaifase. Die regte hoeveelheid bestaan ​​uit 'n deel vloeibare kunsmis gemeng met drie dele water. Die belangrikste is om die grond goed te besproei. As die jong knoppe van begonia ongeveer 3-4 sentimeter hoog is, moet die verdunde mengsel op die basis van die plant toegedien word. Die toediening moet elke 2-4 weke gedurende die groeiseisoen herhaal word, en sorg altyd dat die grond goed nat is. In die herfsmaande word bemesting verminder tot een dosis per maand, net om te stop as die winter aanbreek. Die begonias sal eers die volgende lente gereed wees om nuwe voedingstowwe by te voeg. Nat grond en 'n buitensporige dosis kunsmisstowwe is die grootste bedreiging vir baie begonias. Hierdie plante is sensitief en kan sterf met baie gekonsentreerde kunsmisstowwe.
Begonias: siektes van begonias
Begonias kan in die buitelug groei, in blombeddings of in woonstelle. Maar ongeag die omgewing waarin hulle woon, is daar sommige plantsiektes wat beheer moet word. 'N Gereelde gevaar word deur blaarwurms voorgestel. Die simptome kan wissel, maar die meeste begonias ly onder 'n groeiblok. 'N Ander simptoom is die verkleuring van die blare, wat 'n kleur aanneem wat wissel van rooi tot brons en wat met water geïmpregneer is. In hierdie geval is die enigste oplossing om die plant weg te gooi. Slegs met sorgvuldige sorg is dit moontlik om die aanvang van siektes te vermy. Die eerste stap is om aalwurmvrye plante te koop. Deur altyd dooie blare en blomme te verwyder, help dit om die gesondheid van begonias te beskerm. Die meeste swamme word as gevolg van verkeerde besproeiing gebore, dus is die voorsorgmaatreël om die grondtoestand dop te hou. 'N Siekte waaraan die begonias ly, is roes. Dit begin met rooi-oranje blase en bereik dan 'n ernstiger toestand wat lei tot die dood van die blare. Ongelukkig is daar vir die mees ekstreme gevalle geen behandeling wat behandel word nie.