Om angs te oorkom, breek 'n skakel in hierdie bose kringloop
Algemene angsversteuring (GAD), by volwassenes en jeugdiges , word gekenmerk deur volgehoue, oormatige bekommernis. As die probleem begin en eindig met 'n bekommernis, is dit dalk nie so 'n groot probleem nie. In plaas daarvan word mense met GAD vasgekeer omdat een bekommernis lei tot die een en die ander.
Wat behou die angssiklus?
Gary Waters / Ikon Images / Getty Images.
Bekommernisse, waarvan sommige eintlik oplosbaar is, word om verskeie redes gehandhaaf. Eerstens kan sekere bekommernisse voortduur as gevolg van bevooroordeelde denke . Dit kan 'n oorskatting van die waarskynlikheid van 'n slegte uitkoms of 'n oordrywing van net hoe sleg die slegte uitkoms sal wees. Sommige bekommernisse word versterk deur negatiewe gedagtes oor jouself, soos die oortuiging dat mens heeltemal nie in staat sal wees om onsekerheid of 'n ongewenste uitkoms te hanteer nie.
Tweedens kan bekommernisse voortduur as gevolg van hoe inligting in die omgewing verwerk word. 'N Persoon met GAD kan selektief tik in inligting wat die bekommernis ondersteun en die bewyse wat dit weier, ignoreer. Geheue kan ook selektief wees; In sommige gevalle het mense met angs probleme probleme om selfs data wat onbestaanbaar is met 'n spesifieke bekommernis, te herroep.
Derde, bekommernisse bly voort as gevolg van die maniere waarop hulle gereageer word. Individue met onbehandelde angsprobleme neig om op hul vrese te reageer deur te probeer om (1) die bekommernis te onderdruk, (2) versekering te verkry dat niks sleg gaan gebeur nie, of (3) situasies wat die vrees kan veroorsaak, vermy. Ongelukkig kan hierdie strategieë mense verskriklik laat voel en dan die angs versterk, versterk eerder as om dit te verswak en sodoende 'n moeilike breek siklus te skep.
Die siklus van angs en hoe om dit te breek
Angssiklus (klik om oop te maak in 'n nuwe oortjie).
Neem byvoorbeeld die bekommernis dat " My kêrel met my gaan breek. "Dit is 'n indringende gedagte wat eintlik baie normaal is vir 'n persoon. Dit kan uit die blou kom of in reaksie op 'n spesifieke situasie. 'N Oortollige persoon sal egter hierdie gedagte as baie betekenisvol beskou, hersien al die redes waarom hierdie gedagte waar sou wees, probeer om die angs op die kort termyn te verminder (effektief versterk dit op die langtermyn) en voel verskriklik. So word die geloof selfs meer betekenisvol en ervaar meer dikwels en meer intens as in iemand sonder 'n angsprobleem.
Die bekommernisiklus vir hierdie voorbeeld kan so iets lyk. Om angs te oorkom, moet hierdie bose kringloop gebreek word.
Een manier om die siklus te breek, is om te leer om te aanvaar dat nie elke indringende gedagte 'n wettige rede om te bekommer, aandui nie; eenvoudig gestel, nie elke gedagte is waar nie. In plaas van om met oortuigings te worstel, behels aanvaarding-gebaseerde tegnieke die identifisering van die gedagte, om dit te merk (byvoorbeeld "bekommernis" of "oordeel") en om te dink aan die oomblik wat aanleiding gee tot die geloof sowel as die oomblik wanneer dit begin om van bewussyn terug te keer.
Nog 'n strategie wat effektief kan breek, is die verband tussen vooroordeel in denke en inligtingverwerking. Kognitiewe herstrukturering is 'n hoeksteen van 'n behandelingsbenadering genaamd Kognitiewe Gedragsterapie (CBT). Kognitiewe herstrukturering bied 'n manier om potensiële verdraaide gedagtes krities te evalueer, soos " Hy gaan beslis met my breek " of " Ek kan nie sonder hom nie " deur 'n reeks vrae te stel oor die geloof wat 'n meer gebalanseerde siening van die relevante feite.
Laastens, blootstelling is 'n instrument wat die angssiklus sal verbreek deur afhanklikheid van ondoeltreffende angsverminderingstrategieë uit te skakel. Die basiese konsep van blootstelling is om in angs te leun deur te konfronteer, eerder as om te verhoed dat angswekkende situasies om onder ervaring te leer óf dat niks verskriklik sal gebeur nie, of dat slegte uitkomste werklik hanteerbaar is (en dalk selfs 'n onderstebo). Na of terwyl 'n vrees in die gesig staar, is dit krities om nie in enige veiligheidsgedrag betrokke te raak wat leer kan "ongedaan maak nie" dit word soms na verwys as reaksievoorkoming.
Blootstelling oefeninge vir die voorbeeld hierbo sluit in met opset 'n verskil met 'n kêrel of verbeel jou hoe dit in 'n groot argument sou wees. Herhaling help werklik met blootstelling. Dit sal dus belangrik wees om te verskil van 'n mate van reëlmatigheid of om die hoofargument weer en al te verbeel - totdat dit al meer vervelig raak as angswekkend. Die reaksievoorkomingskomponent sou wees om hierdie dinge te doen en nie te vra of jou kêrel boos is nie , of om met onsekerheid te leer.
Terwyl die siklus van angs inderdaad onheil is, kan selfs 'n skakelbreking tot 'n einde kom aan verminderende bekommernis en die angs waarmee dit lei.
> Abramowitz JS, Diaken BJ, & Whiteside SPH. Blootstellingsterapie vir Angs: Beginsels en Praktyk. New York: The Guilford Press, 2011.