Nie dat ek vir een sekond opgehou dink het aan alles wat ek die jaar wil doen nie. Die jaag van my gedagtes, 'n bevrediginde gejaag.
Dis gesond. Ek vind dit vreemd hoe 'n vakansie 'n mens kan wegneem na 'n plek waar daar nie komplekse kontemporere gedagtes is nie. Net die berge, die see, die strand klippe, so eenvoudig, so rein met geen kontemporere agterdogtigheid nie.
Wat doen jy vir n lewe? Vra die visserman.
Ek skilder en doen installasie werk. "O, hoe lyk jou prentjies?".
Op die punt is ek oor die moeggeid van gesukkel om te verduidelik. Ek het in die verlede baie intusiasties en "opvoedkundig" aan mense probeer verduidelik wat kontemporere kuns is. Maar die algemene ou wat nognie die moeite gedoen het om in n gallery of museum integaan, (met toegang wat verniet is), is dit vrek moeilik om te vra dat hul hul verbeelding moet gebruik.
Ek weet, met hom is dit anders.
Dus maak ek mooi prentjies.
Dis okay met my. Die visserman se hart is baie meer rein as myne. Die sout van die aarde. Die man wat geseend is om vir geen koste teen die kus en rotse te bly. In 'n huis wat as staats museum verklaar is. Die man wat sy kos elke dag uit die see haal.
Wat is sy doel op aarde? Nie snaaks bedoel nie. Regtig. Om mooi te lyk vir die duisende toeriste wat duisende rande per nag betaal om 500 meter weg van hom te bly? Om die vis wat ek by Woolies teen duurste koop, te vang?
Kan jy my verf?
Maar wil ek. Dis altyd die vraag. Ek kan maar ek wil nie. Dalk wil ek hom verf, hy is so pragtig. Die prag wat duisende ander kunstenaars probeer uitbeeld wat teen die kus bly. Brood en botter.
Wat doen ek vir my brood en botter? Sit in Joburg en veg. Veg vir weelde en luuksheid. Veg vir die Elle decor se koffie tafeltjie. Veg vir die rog brood en plaas botter wat duisend maal goedkoper in die area is.
Hy is pragtig, hy en die see wat hy elke dag mee opstaan, hy en sy huis. Hy en die vynbos. Hy en die rotse. Hy en sy ontsnapping.
Ons het almal maar ons stories, hoe ons opgeeindig het waar ons vandag is, hoekom ons gedryf is deur wat ons dryf. Hoekom ons ons drome agtergelaat het. Opgegee het. Verkies om n meer eenvoudigger lewe te leef. Ons keuses is soms hartseer maar brood-nodig.
Dus ontsnap ons na die kus. Gaan admireer die vissemans wat elke dag die weelde en luuksheid van n eenvoudige lewe het.
Dit laat my met n knop in die keel.
Wat as. Ek weet ek mag nie, maar net... Wat as ek die visserman se lewe gehad het.
Sou ek dan my eenvoudige lewe as visserman waardeer?
Mens is nooit tevrede met wat mens is en het nie.
Ek sou seker dan wens ek was die kunstenaar van Joburg met die koffie tafel wat die vissermans admireer.
Maar, ek is gladnie spyt nie. Gladnie spyt oor daai koffie tafeltjie nie. Gladnie spyt oor die heerlike kos nie. Gladnie spyt oor my sporadiesie kreatiewe DIY projekte nie. Gladnie spyt oor tyd wat saam geliefdes spandeer is nie. Gladnie spyt oor my springcleaning. Gladnie spyt oor al die planne wat die jaar vir voorle nie.