Persona non grata - wat beteken dit, voorbeelde - Sielkunde en Psigiatrie - 2020
Persona non grata is 'n term wat gebruik word in diplomasie om te verwys na 'n persoon wie se verblyf in die land verbied of ongewens is. So 'n houding word gewoonlik aan buitelanders opgelê, terwyl die owerhede die reg voorbehou om nie die redes vir die onverskoonbaarheid van die grens oor te steek nie. Op die oomblik word die term persona non grata gebruik vir buitelandse diplomate en dit het so 'n hoë regsgewig dat dit selfs kan geld vir persone wat beskerm word deur diplomatieke immuniteit.
Daar is ook die teenoorgestelde betekenis, wat die wenslikheid van hierdie gas aandui, die persoon wat geloofwaardig is, is persona grata. Die gebruik van hierdie termyn word tot 'n minimum beperk, aangesien dit nie addisionele aksies en beperkings vereis nie, maar kan slegs 'n addisionele daad van erkenning van 'n persoon wees.
Die term persona non grata is belangrik in beide politieke en alledaagse lewe. 'N letterlike vertaling verwys na 'n persoon wat nie bereid is om te sien in sy woonstel, persoonlike lewe of land. Meer onlangs is die konsep uitsluitlik in nou diplomatieke kringe gebruik, en dit word nou al hoe meer gebruik om die persoonlike ruimte van elke persoon aan te dui. In die alledaagse sin kan 'n persona non grata genoem word 'n persoon wat nie voldoende vertroue tot gevolg het nie.
As in die konteks van diplomasie 'n persona non grata die toegang tot die land geweier word of deelname aan sekere politieke prosesse en samelewings is, dan is dit in sosiale terme alles 'n bietjie eenvoudiger en nie wettig gereguleer nie. So kan dit 'n persoon in die werkplek stilbly of ignoreer vir sy vorige uitsprake. Voorbeelde van so 'n verhouding is die sosiale uitsluiting van 'n persoon uit sy naaste groep - stilting wanneer hy in die gehoor voorkom, die afwesigheid van 'n uitnodiging vir algemene gebeurtenisse en ander opsies wat buite rekening gelaat word. Sulke optrede ontstaan ​​gewoonlik as gevolg van 'n persoon se teenstrydigheid met die onuitgesproke reëls van 'n gevestigde span of vir direkte oortreding van gevestigde verbods.
Op die staatsvlak kan iemand persoonlike grata verklaar word om jou integriteit te beskerm, asook om onvanpaste aktiwiteite (spioenasie, sabotasie, ens.) Te weerstaan. In die konteks van persoonlike verhoudings op maatskaplike vlak help om 'n persoon 'n ongewenste gas te verklaar, om skendings van jou eie fisiese en sielkundige grense te voorkom (diefstal, leuens, skinder, mishandeling, ens.).
Ten einde so 'n verbod op 'n persoon van die land en die regering te stel, is daar slegs 'n aantal getuienisse of vermoedens van die moontlikheid om 'n misdaad teen die land te pleeg. Die staat mag nie sy besluit en die geldigheid van sodanige maatreëls aan 'n persoon verduidelik nie, sowel as die vermoedens en onverbiddelikheidstatus deur sy eie besluit verwyder. Oortredings van hierdie besluit is strafbaar met die toepaslike wette en kan tot verergering van die verhouding tussen lande lei.
In persoonlike verhoudings word die verbod of onwenslikheid van teenwoordigheid op 'n persoonlike vlak onderhandel. 'N Persoon kan in direkte vorm in kennis gestel word of blootgestel word om te ignoreer. Terselfdertyd het die oortreding van die gevestigde reëls geen aanpassing deur die owerhede tot die oomblik van die opdrag van onwettige aksies nie.
Die opkoms van die term
Die reg op beskerming teen beledigings van onwettige gedrag of ontoelaatbare dade teen die staat is in die geskiedenis van die mensdom erken. Met verloop van tyd het die behoefte ontstaan ​​om hierdie besluit wettig te verklaar en om op wêreldwye vlak 'n bevel in te dien om die ontoelaatbaarheid van sekere persone op die grondgebied van sekere lande in te stel. Die eerste paar pogings om regulering van die teenwoordigheid van 'n persoon in die land vas te stel, is hoofsaaklik verslaan omdat dit vir sommige lande nutteloos was om vrye toegang tot geklassifiseerde inligting of ander invloedstoestande te verloor.
Die term persona non grata is in die sestigerjare van die vorige eeu by die Wene-konvensie (negende artikel) bekendgestel. Hierdie bepaling impliseer die reg van enige land om enige werknemer van die diplomatieke sektor 'n ongewenste gas te verklaar, beide voor sy verskyning in die land en gedurende die tyd. Die land mag nie die motivering en redes verstrek nie en die persoon is verplig om die land binne die voorgeskrewe tydperk te verlaat. As 'n persoon wat die titel persona toegeken het, nie grata skend die reëls van die land en nie haar verlaat nie, mag hy van alle diplomatieke voorregte, beskerming en posisies ontneem word.
Direkte insig word vanuit die Latynse taal geneem, ontsyfer as 'n onaangename persoon of 'n ongewenste persoon. Gebruik word wanneer 'n persoon vermoed word van spioenasie of as 'n daad om ontevredenheid oor 'n persoon se gedrag op die grondgebied van die gasheerland uit te spreek. Die belangrikste punt is dat die struktuur van die konvensie eers die veiligheid van die staat plaas. Daarom is die effek van enige immuniteit sekondêr van hierdie orde.
Met verloop van tyd het die konsep persona non grata buite die diplomatieke sfeer versprei. Dit het al hoe meer gereeld in die nuus gekry, nie agter geslote deure bespreek nie, maar in openbare vergaderings. So het die hoogs gespesialiseerde konsep begin om die onverskilligheid van 'n persoon te weerspieël, nie net op staatsvlak nie, maar ook op huishoudelike vlak. Aanvanklik was hierdie woord gebruik deur diegene wat lankal diens gehad het met die politiek, en dan meer en meer versprei onder mense van verskillende beroepe.
Persona non grata - voorbeelde
Die begrip van die persona non grata is toegankliker op verskeie voorbeelde as op definisies [veral oor die regs- en politieke kant. Dit kan die geval insluit van die oorhandiging van die versoek om die land na Bernadino de Mendoza te verlaat, nadat sy betrokkenheid by die sameswering teen die huidige regering bekend geword het. Net so kan 'n persoon 'n bevel ontvang om die land te verlaat sonder dat hy enigiets onwettig gepleeg het, maar op enige manier homself gekompromitteer het. Sodanige verbod word nie net uitgereik binne 'n land wat nie 'n vreemdeling met 'n daaropvolgende vertrek wil ontvang nie, maar ook aan mense buite dit, indien enige besonderhede oor hul aktiwiteite in stryd met die veiligheid van die staat is verduidelik.
In die nasionale weergawe, waar die oortreding van verbodsregte nie deur die wet vervolg word nie, kan die aanwysing van 'n persoon as 'n persona non grata sinoniem wees met 'n verraaier, 'n scammer of 'n industriële spioen. So 'n persoon wat sy kollegas voortdurend blootstel en hul geheime of tekortkominge by die werk bekend maak, word ongewens in 'n span verklaar. Hy kan nie fisies uitgesluit word nie, soos dit op die staatsvlak gebeur, maar so 'n persoon val in 'n volledige sosiale blokkade. As ontkennings en verraad verband hou met die werksfeer, kan 'n persoon ophou help om sodra hy bewus word van sy neiging om die onuitgesproke reëls van die versekering van mekaar te oortree.
In 'n mededingende maatskappy kan reëls ingestel word om produksiebesoeke vir werknemers van ander soortgelyke maatskappye te verbied. 'N meer lojale opsie lyk soos 'n deurlaat stelsel uitsluitlik vir paspoort houers. Dit is eerder die beginsel van die persoon grata, dws 'n persoon wat in hierdie instelling verlang word, wat aangedui word deur spesiale aksies wat hom voorrang gee aan voorrang van almal.