Skreeuend oor duisende seemyle heen herken ons mekaar se stem.
My kleinkind in Perth is amper een jaar oud, hulle maak n video van hom en sy hond op die sand by die see. Hy kruip en seil. voel die water en hang aan die Labrador se stert. As ek net vir een minuut daar kon wees. Die video was te lank, ek download en toe "cap" hulle my en ek het geen internet nie, kan nie eers op Skype met hom praat nie. Ja, ons praa elke Sondag met mekaar, in ons geheime taal, sommer vir n uur of langer. terwyl hy in sy stoeltjie voor die laptop sit.
Toe bel my seun Sondag en sê die kind weet dis praatdag hy is onmoontlik, hy druk die selfoon teen die knaap se oor. Ek roep hom en maak my visarend geluid waarvan hy so baie hou. Ek hoor hom skreeu, hy gryp die selfoon en druk die verkeerde knop en ek word afgesny. My seun bel weer.
" Pa, jy sal dit nie glo nie, hy weet dis Pa. Het Pa gehoor hoe lag hy? Dis die eerste keer vandag. Ek druk dit weer teen sy oor, ek sal sy hande weghou."
Ek praat en roep sy naam. Hy antwoord iets in ons taal. Ek kry n lastige knop in my keel en maak toe maar soos n bosduif vir hom, dan hoor ek hoe hy skater van die lag.
Dis genoeg, dis heeltemaal genoeg vir sy Oupa hier in Afrika.
Veilig bly en groei ou Seuna, hier by ons gaan dit soms n bietjie rof. Buurman oorkant die straat is die naweek in donkernag en digte reën, van als beroof en seer geslaan.