Nelia Engelbrecht is die skrywer van 'n rits boeke, waarvan die nuutstes kinderboeke soos "Dieter en Madame Zenobia", is en 'n boek vir tieners, "Pandora se boks".
Ek is in Klerksdorp gebore en getoë. In 1981 het ek 'n BA Kommunikasiekunde-graad aan die voormalige Potchefstroomse Universiteit vir CHO behaal.
Deur die jare het ek vir verskeie publikasies as joernalis gewerk en talle artikels en berigte gepubliseer. In 1994 het ek begin fiksie skryf. Ek het tot dusver ongeveer 67 kortverhale in verskeie vrouetydskrifte en kortverhaalbundels gepubliseer.
Ek is 'n korporatiewe skrywer by die Korporatiewe Sake en Verhoudinge Departement van die Universiteit se Institusionele Kantoor. My man is tans 'n dosent by die Fakulteit Opvoedkunde op die Universiteit se Potchefstroomkampus. My twee seuns werk reeds.
Ek het vir 'n aantal jare as groepleier opgetree by die ATKV se Herfs-Skryfskool op die Potchefstroomkampus van die Noordwes-Universiteit.
Omdat dit vir my lekker is en omdat stories en karakters soms aan my deur kom klop en vra om geskryf te word.
Vertel meer oor jou publikasies?
Kortverhaal opgeneem in 'Vuur', 'n bundel met kortverhale oor die Anglo-Boereoorlog; (1999)
Kortverhale en 'n gedig opgeneem in Contentlot.com se publikasie, 'e-rupsie' (2001)
My eerste liefdesverhaal, 'Die liefde van 'n leeftyd', verskyn by Camelia Uitgewers aan die begin van 2003. My tweede liefdesroman, 'Liefdesvlug', verskyn in Julie 2003 by Lapa. In 2005 verskyn my derde liefdesverhaal, 'Die Ier se ultimatum' by Lapa (Romanza-reeks)
My eerste kinderboek, Alicia en die Zitzappers, het in 2007 by Human & Rousseau verskyn.
'n Tweede kinderboek, Die seun met die blou hare, is kort daarna, ook in 2007, deur Lapa uitgegee.
Daarna is nog 'n kinderboek, Dieter en Madame Zenobia deur Human en Rousseau uitgegee en my eerste jeugverhaal, Pandora se boks, deur Tafelberg.
Hoe weet jy waarvan kinders hou en hul interesseer?
Ek het kinders nog altyd gerespekteer - hulle is ten volle mens in eie reg. Hulle spontaniëteit en ongeskunsteldheid fassineer my. Ek dink ook dit gaan daarom dat 'n skrywer hom/haar heeltemal in die karakter se skoene moet kan indink - ongeag of die karakter tien of tagtig jaar oud is.
Hoe kry jy jou karakters en hoe bou jy hulle uit?
Ds asof hulle reeds 'iewers' bestaan en ons as skrywers hulle net moet raak 'sien' en 'hoor'. Ek weet 'n karakter behoort te ontwikkel en te groei en probleme op te los, maar meestal gebeur dit half sonder dat ek dit beplan. Ek dink 'n mens se storielyn moet so wees dat dit inherent die moontlikheid het dat die karakters kan groei deur dit wat hulle doen of ervaar.
Hoe het jy aan 'n karakter soos byvoorbeeld Luna gekom?
E het van Luna gedroom - eintlik die titel van die verhaal, hoewel dit "Die seun wat pampoen vir ontbyt eet" was. Omdat dit te lank was vir 'n titel, het ek maar net mooi geluister wat dié seun alles doen en hoe hy lyk, ens. Toe sien ek hy het al die tyd blou hare.
Waar kry jy jou stories vandaan?
Soos ek verduidelik het, dis asof stories en karakters reeds bestaan, ons moet dit net in ons gedagtes 'optel'. Maar partykeer help koerantberigte, tydskrifartikels, iets wat iemand sê, 'n persoon wat jy raaksien of iets wat jy hoor om hierdie stories en karakters raak te sien en te hoor.
Later in 2010 gaan 'n kleuterboek (my eerste!) by Human en Rousseau verskyn. Intussen werk ek aan 'n boek vir grootmense.
Onderhoud met Elana van der Vyver. Elana is 'n tweedejaarstudent in Skryfkuns aan die Noordwes-Universiteit. November 2008.