Maar verder: ons ervaring die afgelope jare van hoe welig die “sensasie”-lektuur by ons gedy; …hierdie ervaring kan vir ons geleer het dat die ekonomiese wet ook in die kunste waar is: slegte geld dryf die goeie van die mark af. Die moderne massa het eenvoudig ŉ neus vir wat sleg is; aan wat goed is, loop hy versigtig verby. Maar in die sin van haar wese ‘n vervreemding. ‘n Uitmekaarhaal. Nog ‘n stertjie, of rafeltjie à la Ina Rousseau in “Broderie anglaise” waarin sy o.a. van “ruwe rafelrante” praat, om nie van die res van die heerlikheid in hierdie gedig te praat nie: Die Europese nasies bou geesdriftig saam aan die eindtydse Babiloniese wêreldregering deur van hulle nasionale soewereiniteit afstand te doen en n belangrike deel van hulle regeringsmagte aan die Europese Parlement oor te dra. n Gemeenskaplike Europese geldeenheid is reeds in gebruik en baan die weg vir nog meer en verreikende hervormings in die toekoms.