Die idee dat niks werklik is behalwe in die denke van die individu nie, kan teruggevoer word na die Griekse Sofiste, wat geredeneer het dat, aangesien niks waargeneem kan word behalwe deur die sintuie nie, en aangesien alle individuele dinge anders deur hulle sintuie waarneem, daar geen absolute waarheid is nie, maar slegs 'n relatiewe waarheid. Die duidelikste voorbeeld van eksistensialisme kan gevind word in die beroemde alleenspraak wat begin met "to be, or not to be" ("om te wees, of om nie te wees nie", Hamlet 3.1.55–87 veral reël 55). As u voel dat ons onregverdig was (of te vrygewig!), Moenie bang wees om nie saam te stem in die kommentaarafdeling nie. Moet jou versekeringspremie daal soos wat jou motor ouer word? | GeselsVersekering Miskien bevind enige digkuns sigself altyd maar in ‘n voortdurende spanning tussen, aan die een kant, die ideologiese reproduksie van bourgeois sensibiliteite, ervarings en subjekposisies, beliggaam in die eienaarskap van die middele van produksie van betekenis (standaardtaal, uitgewers, koerante, rekenaars, universiteitsgrade, ens.), en aan die ander kant die radikale potensiaal van die gedig as alter-kasie met die werklikheid: die andersmaak wat die talige verbeelding bewerkstellig, die kritiek en ondermyning van die voortdurende banalisering en erodering van taal, die oopskryf van ervarings, en die herlewing van sin.