Fava boontjiesop met wortelroom resep resep - Tradisionele resepte - 2021
1 1/2 pond fava boontjiepeule (om 3/4 koppie boontjies te lewer)
1 8-ounce Yukon Gold-aartappel, geskil, in stukke van 1/2 duim gesny
1 medium wortel, geskil, in dun skyfies gesny
2 blikkies groente-sous van 14 gram
2 wortels, geskil, gerasper (ongeveer 1 1/4 koppies)
Kook fava bone in 'n groot pot kookwater, 5 minute. Dreineer. Koel. Sny die punt van elke peul af en druk die boontjies in 'n medium bak. Skil die vel van elke boontjie (tot ongeveer 3/4 koppie boontjies).
Verhit olie in 'n groot kastrol oor medium hitte. Voeg ui by en soteer tot sag, sowat 10 minute. Voeg boontjies, aartappel, wortel, sous, 1 1/2 koppies water en wyn by. Bedek en prut tot groente sag is, sowat 15 minute. Laat effens afkoel. Roer pietersielie by. Werk in groepe, puree sop in blender. Keer terug na pot. Roer room by. Geur met sout en peper. DOE VOORUIT Sop kan 1 dag vooruit gemaak word; bedek en verkoel.
Meng alle bestanddele in 'n blender. Oordra na bak. Verkoel ten minste 15 minute en tot 3 uur.
Giet wortelroom in medium bak, druk op vaste stowwe om soveel vloeistof as moontlik te onttrek. Klits wortelroom met 'n elektriese menger tot sagte punte vorm. Bring sop tot kookpunt. Skep in bakkies. Bedek met 'n lepel wortelroom.
Resep deur Christine Piccin, afdeling Resensies
Marokkaanse Fava -boontjiesop
Daar is geen plaasvervanger vir hierdie funky en ongelooflik lekker boontjies nie. U sal dit in Indiese, Italiaanse en Midde -Oosterse kruidenierswinkels vind, of eenvoudig aanlyn gaan: die moeite werd om te soek. U sal van hulle hou, so kry 'n goeie voorraad en bêre dit in glaskanne.
Moet dit nie in u kop kry om dit te skil nie, wat pure slawerny sou wees: koop dit geskil!
4 koppies geskilde droë fava bone
3 liter (12 koppies) water
1 Bring die boontjies, water, olie, sout en knoffel tot kookpunt in 'n groot pot. Verlaag die vlam tot matig en kook, bedek, vir 2 uur.
2 Klits die paprika, cayenne, komyn, suurlemoensap en 'n bietjie water in 'n bak om seker te maak dat daar geen speserye is nie en gooi die mengsel in die pot. Kook nog 15 minute.
3 U sal vind dat die boontjies byna heeltemal vanself opgelos is, maar as u 'n meer elegante aanbieding wil hê, room die sop met 'n staafmenger. Pas die tekstuur en geurmiddels aan. Lewer 'n dosyn volop porsies.
Moet dit nie in u kop kry om dit te skil nie, dit is pure slawerny: koop dit geskil!
3 koppies droë fava bone sonder vel
2 prei (slegs wit deel), gekap
1 ½ ui, gekap
1 koppie gekapte vars spinasie, of na smaak
1 teelepel gemaalde komyn, of meer na smaak
Plaas boontjies in 'n groot pot met water om te bedek. Week 8 uur tot oornag.
Dreineer boontjies en sit terug in die pot met 5 koppies vars water. Bring tot kookpunt en prut tot sag, 45 minute tot 1 uur.
Verhit olyfolie in 'n pan oor medium hitte. Voeg preie, uie en knoffel by tot sag, sowat 5 minute. Voeg by die pot met die boontjies.
Voeg spinasie, komyn, sout en peper by die sop en kook liggies, nog 15 tot 30 minute.
Vul die blender halfpad met sop. Bedek en hou 'n paar keer die deksel met 'n potholderpuls vas voordat dit begin meng. Giet in 'n pot. Herhaal met die res van die sop.
Verhit tot warm totdat dit bedien kan word.
Op grond van die resensies was my verwagtinge miskien onredelik hoog, maar ek vind hierdie sop net 'n ietwat ongewone groentesop - nie sleg nie, maar nie buitengewoon nie. Ek het dit volgens die resep gemaak, behalwe my 2 pond favas, een keer uitgedop, geblansjeer en gevlek (tydrowend!), Het net 1 koppie gemaak. Ek het meer aspersies gehad, so ek het dit bygevoeg om die ontbrekende gunstelinge te vergoed, miskien die smaakbalans verander. Ek dink hierdie sop hang baie af van die kwaliteit van die sous wat gebruik word.
Regtig heerlike lentesop. Ek wou iets hê met 'n bietjie meer skop, en ek het 'n bietjie groen knoffel bygevoeg in die laaste minuut van die wortels en preie. Ek het ook 'n parmesaankaas ingegooi in plaas daarvan om aan die einde parmesaan by te voeg, wat net so goed gewerk het. Ek het tuisgemaakte groente -aftreksel gebruik, wat belangrik was omdat die voorraad so 'n groot rol speel en van hoë gehalte moet wees! Ek hou van die idee om sommige van die vaste stowwe te suiwer om iets dikker te maak, soos voorgestel deur een van die ander beoordelaars, so ek sal dit volgende keer probeer.
Heerlik! Ek het dit as 'n eerste gang gemaak, en dan as 'n wors/sampioen/rooiwyn -ragout oor gebakte polenta -skywe as 'n tweede gang. Die geregte werk baie goed saam! Ek het uiteindelik meer hoenderaftreksel bygevoeg as wat ek by die sop aanbeveel het, want dit was 'n bietjie te dig met al die groente. Absoluut heerlik.
Die resep is gemaak soos dit geskryf is, hoewel dit nie die 'opsionele' parmesaan bygevoeg het nie. Wat 'n wonderlike, gesonde gereg!
Heerlike sop! Ons het vars tortellini bygevoeg om meer 'n maaltyd te maak. Maar ek moes die groente -aftreksel verdubbel omdat die tortellini soveel sous opgeneem het. Ek kon ook nie vars of bevrore limabone vind nie, so 1 blik botterbone. Ek was bekommerd dat hulle pap geword het, so ek het dit aan die einde bygevoeg, maar ek dink dit beteken dat hulle nie soveel smaak het nie. Ek dink ek sal volgende keer 1,5-2 blikkies boontjies maak en dit byvoeg as die resep aandui. Oor die algemeen was dit heerlik en vars en genoeg om 2 vir aandete te bedien, met oorskiet vir middagete die volgende dag.
Vervang 1/2 blikkie kanarieboontjies + 1/2 blikkie swartoog -ertjies (fyngemaak) vir die fava -bone. Het nie 2/3 koppie basiliekruid gehad nie, so voeg net by wat ek gehad het. 'N Knippie suurlemoen bygevoeg. Heerlik. My man (wat nie van sop hou nie) was mal daaroor.
maak 1 koppie vaste stowwe skoon en keer terug in die pot. heerlik en 'n perfekte lente -aandete met knapperige brood
Die sop was goed, die basiliekruid gee dit 'n vars smaak..Ek sal beslis die hoeveelheid lima/fava en groenbone verminder, moontlik een prei minder, want die sous het 'n goeie geur en ek het gedink dit was oorvol boontjies. Dit hang af van u smaak-dit lyk amper soos 'n maaltyd, so as u van 'n stewige sop hou, is ek meer lus vir 'n sop (met meer sous) en daarom het ek teruggesny die boontjies met die helfte ..
Dit is 'n verrassende sop. Dit lyk asof al die bestanddele iets vaag of quottoo-groente-y is. Maar (met hoenderbouillon) is dit regtig heerlik. Dit is die soort sop wat nie 'n pragtige, aantreklike voorkoms het nie: asof mense nie by die stoof kom nie en sê: "Ek kan nie wag nie", want dit het 'n dun voorkoms, maar dan wanneer hulle proe dit, ek dink, net soos ek, sal hulle daarvan hou. Die voorkoms in hierdie geval is bedrieglik. Dit is regtig heerlik en so eenvoudig en vinnig om te maak. Ek beveel dit aan. Dit word gelys as 'n "eerste gang", maar ek dink dat dit 'n goeie hoofgereg sou wees as ek 'n lekker digte, donker blaar slaai het.
Fava boontjie en hoendersop resep
Deel op ThriftyFun Hierdie bladsy bevat die volgende oplossings. Het u iets om by te voeg? Deel asseblief u oplossing!
Resep: Fava Bean and Chicken Soup
Dit is my gunsteling hoendersop vir die kouer maande. Die fava -bone word sag en versag al die geure, en maak amper 'n soort pasta. Ons noem dit ook die opruimingsop, want dit gebruik oorskiet hoenderstukke, bene en net 'n paar groente.
oorblywende gebraaide hoenderreste en bene
1/2 koppie geweekte, gedroogde fava bone
1/4 blomkoolkop, stingel ingesluit
Bedek die hoenderrolle in 'n groot pot met koue water. Bring tot kookpunt, verlaag hitte, bedek en prut. Kook vir een uur.
Romerige boontjiesop met croutons en bros ventreche
Pruimedante wat minstens ses maande lank in Armagnac geweek is. Die bloed van 'n pas vermoorde haas. Nege pond vars fava bone, geskil en geskil. 'N Bed van 6 duim dik dennenaalde. Net een gereg - 'n cassoulet - vereis uitstappies na twee fynproewerswinkels, drie slagters, 'n boeremark en 'n groothandel in produkte. Dit sit 72,5 myl op my motor en kos $ 91,13. Dit het nog vier dae geneem om 'n ander gereg-soutgemaakte varkbuik met vars fava-boontjie-ragout-voor te berei. Welkom by die kookkuns saam met Paula Wolfert, wat ongeveer so ver is as "30 minute met Rachael Ray" as wat u kan bereik. Maar as u dit eers beleef het, is daar geen terugkeer nie.
Toe die hersiene uitgawe van Wolfert se klassieke 1983 "The Cooking of Southwest France" (John Wiley & Sons, $ 37,50, 1983) in 1983 verskyn, kon ek nie wag om te begin kook nie.
Ek het begin met eclade de moules, 'n legendariese gereg uit die Charentes -streek in Frankryk, langs die Baai van Biskaje. Tradisioneel word dit gemaak deur mossels styf te pak op 'n houtplank wat op die grond van 'n handige bosopening gelê is, dit met 'n half voet dennenaalde bedek en die naalde aan die brand steek. As die vlamme doodgaan, word die as weggevee en die mossels geëet met "as-swart vingerpunte."
Dit was moeilik om dit tuis te probeer, veral omdat ek in die middel van die hok woon, nie in 'n dennebos nie.
Maar Wolfert se vindingrykheid is opvallend.
Dit was net verby Kersfees. Ek het 'n saggies uitdrogende, onbehandelde denneboom binne my voete van my kombuis gehad. Dus het ek die mossels volgens Wolfert se instruksies in 'n gietysterpot vasgemaak, my handsaag uitgehaal en begin snoei. Teen die tyd dat ek my hele boom gekap het, het ek soveel plesier gehad dat ek amper vergeet het waarom ek my woonkamer ontbos. Ek het hope dennenaalde gehad, meer as genoeg om die pot op my stoof te vul. Ek het die mossels gestoom toe die ornamente ongemeer oor die vloer rol.
Die gereg was meer medisinaal as wat ek gehoop het - duidelik nie die sublieme oproep van die woude van Charentes wat Wolfert beskryf het nie. Miskien was dit omdat die dennenaalde in haar binnenshuise metode gestoom word eerder as om te brand. Ek sal dit volgende jaar weer probeer, maar buite, op my Weber -rooster. Op hierdie manier kan ek die naalde aansteek.
DRIE EN TWINTIG jaar gelede, toe Wolfert die eerste uitgawe van die boek publiseer, het min mense buite daardie streek van dinge gehoor-baie minder geproe of gekook-dinge soos cassoulet en gemors. Die bestanddele wat sy in die inleiding genoem het (eendkonfyt, cepes, swart truffels, foie gras) het vreeslik eksoties gelyk. Hulle lyk natuurlik nog steeds eksoties, maar ons is nou meer gewoond daaraan, dit lyk amper magies.
Om Wolfert se kos te eet, was ook magies - soos getoon is hoe om dit tuis te kook. Maar vind u die bestanddele? Tensy u beste vriendin haar somers op 'n plaas in Dordogne saam met 'n doeane -amptenaar deurgebring het, moet u dit vergeet. En selfs as u die Bayonne -ham en verjus in die hande kry, kan dit dae - dae neem! - om 'n enkele gereg uit een van Wolfert se resepte te maak. En dit was die maklikste.
So begin die Cult of Paula, 'n geheime handdrukvereniging vir uiterste kokke. Dit was nie jou naweek -smulpape nie, maar mense wat eende vir die plesier opgesny het, spekperse besit het, hul eie foie gras uitgedink en gestroop het en niks daaraan gedink het om drie uur in die verkeer deur te bring net om Tarbais -boontjies te vind nie.
Toe Wolfert se boek uit druk was, het dit amper gepas gelyk. Waardevolle dinge, veral esoteriese dinge, word meer vanweë hul skaarsheid. Dink aan swart pêrels. Of vintage Peralta Caballero skaatsplanke. Kosmense sou hul eksemplare van James Beard of Julia Child leen, maar hulle het hierdie boek in geslote laaie gebêre of onder kussings weggesteek. Een vriendin het selfs haar by die ongepubliseerde manuskrip van haar eerste roman gehou - in die vrieskas ingeval die huis brand.
Die heruitgawe van Wolfert se klassieke in November het dus geen gons gehad nie. Nie net kon u die boek nou eintlik kry nie, maar dit was ook nie gekleur deur demi-glace nie; dit is ook opgedateer vir die moderne tyd. Lede van die foodie -webwerf eGullet, wat ingeroep is om Wolfert se resepte te toets, was positief en het elektronies gespring oor die heerlikheid van elke bestanddeel, elke metode, elke gereg.
Daar het baie gebeur sedert 1983. Truffels uit Oregon! Vertrou by u plaaslike Whole Foods! Foie gras FedEx'd van D'Artagnan! Vir hierdie doel bespreek die hersiene uitgawe nuwe bronne vir voedsel wat nie net in Amerika beskikbaar is nie, maar selfs hier geproduseer word.
Daar is nuwe tegnieke om die gesondheidsbewussyn en gevorderde kombuistoestelle (soos die sous-vide-masjien) te dek vir 'n nuwe streek (die Auvergne) wat nie in die oorspronklike en 60 nuwe resepte ingesluit is nie, hetsy uit 'n ander van haar uitgepakte boeke ("World of Food", 1988) of nuut uit die hande van die geheimsinnige Gascogne -matriarge.
Wolfert se resepte is nie konkoksies wat sy in haar Sonoma -kombuis uitgevind het nie. Hulle word ontslaan uit jare lange veldwerk in Suidwes -Frankryk, bygewerk vir diegene van ons sonder haelgewere of wortelkelders, maar andersins direk van die plaaslike kokke self.
Dit is die sjarme, die belangrikheid - en die moeilikheid - van Wolfert se boeke. Sy is 'n kulturele antropoloog vir plaaslike kookkuns, of dit nou die rustieke kombuis in die suide van Frankryk is, of die kos van Marokko of die Middellandse See, al die streke wat sy in vorige boeke met diepte en welsprekendheid ondersoek het.
Maar nie almal is temperamenteel geskik om wilde hase op te sny en hul bloed af te tap vir gebruik in souse nie, of op die internet te blaai en groot deeg te vors vir vars Boletus edulis (porcini of cepes). Uiterste kookkuns, soos kajakwater en snowboarden buite die gebied, is slegs vir 'n klein deel van die bevolking.
Vir die bestanddele, hoewel dit baie makliker is om te vind as wat dit 20 jaar gelede was, verg dit steeds 'n uitgebreide skattejag - wat dikwels op die internet beland. En hulle is dikwels onbetaalbaar duur. Tarbais -boontjies is byvoorbeeld slegs in een winkel in Los Angeles (Nicole's, in Suid -Pasadena) te koop. U moet vir hulle vra - hulle is so spesiaal dat hulle in 'n boks in die agterkamer weggesteek word - en hulle kos $ 10,99 per pond. Vir gedroogde boontjies!
En die tyd wat daaraan verbonde is, kan nogal verstommend wees, veral omdat Wolfert se resepte gevul is met tydelike breuklyne en skeure: kolwers wat 'n uur of twee moet sit, vrugte wat oornag - of ses maande lank - moet varkbuik week moet drie dae lank pekelwater, dan braai, dan braai, dan in die yskas, dan afkoel, afgewig met die kombuisgereedskap wat baie min van ons 'n gaatjie in ons eetgerei laai, die spekpers.
Maar die uitdaging is deel van die pret van Wolfert se resepte. Daar is 'n Maginot -lyn tussen ontspannende kokke en mense wat blaasfakkels vir hul creme brulees koop - en elke kookboek wat nonchalant na varkies en bosbrande roep (as 'n kookmetode, dit is) is die moeite werd in eendkonfyt.
Om deur die res van Wolfert se boek te kom was nie naastenby so lekker soos om my kersboom te stoom nie, maar dit het naby gekom. 'N Week en 'n half en 14 resepte later was ek uitgeput, my vriende was bederf, en die inhoud van my yskas kon die Franse Vreemdelingslegioen maklik gevoeg het.
Die kos was heerlik: interessant, kompleks, baie bevredigend. Maar dit was beslis nie vir die oningewydes nie - en baie van die resepte was dikwels vaag of problematies.
Die resep vir gestroopte hoenderbors, in Auvergne -styl, vertel byvoorbeeld nie watter kool jy moet gebruik nie, of hoe jy die hoender presies moet toedraai nie. Ek het aangeneem dat dit Savoy moet wees - dit is wat die foto wys, en dit is wat ek gebruik het. As dit so lank as wat die resep vereis, gaar is, word die gevulde uie van Michel Bras swart in die oond. Beide die romerige boontjiesop met croutons en knapperige buikspek en die eendbeen -ragout met groen olywe en eiervrugte het op 'n stadium nog 'n bietjie water bygevoeg om dit reg te kry.
Die gepureerde sop was meer soos mortier as sop voor die bykomende water en die ragout gaan die pad van die swart uie.
Die resep vir 'n braaipan met eend met aartappels was ook baie problematies, eerstens omdat ek Muscovy moes vervang vir die moulard (wat vir kookkuns in Suid -Kalifornië slegs aanlyn beskikbaar is), en tweedens, want as u die resep volg, eindig u met eend -carpaccio.
Dit was probleme wat die pasiënt - en kundige - huiskok maklik kon oplos. Maar hulle was frustrerend. Selfs gegewe die normale kookkuns (verskillende klimaat, panne en produkte, vreemd gekalibreerde oonde), kan 'n mens nie anders as om tot die gevolgtrekking te kom dat Wolfert miskien nie 'n goeie idee was om op haar aanhangers op eGullet staat te maak om die resepte te toets nie.
Die boek bevat wel probleemvrye triomf. Die varkpens met vars fava -ragout kom sonder probleme, net soos die hoenderdye met Pineau des Charentes. Albei was fantastiese, veelvlakkige, pragtige geregte. En om 'n derde van 'n bottel van die versterkte Pineau wat moeilik is om te vind, teen byna $ 30 per bottel, was 'n skop, hoewel dit fiskaal pynlik was.
Dan is daar die cassoulet, die ware toets om in die geheime handdrukvereniging ingesluit te word. Die resep is vir Andre Daguin se 'oorspronklike' cassoulet - 'oorspronklik', want soos Wolfert ons vertel het, het favas die wit Tarbais -boontjies wat meer gereeld in die gereg gebruik word, voorafgegaan. Natuurlik moes ek dit probeer.
Ek het die toetskombuis ingeroep om te help skud. En shuck. En shuck. Nous avons shuckines. Toe gaan ek huis toe en kook. En gaargemaak. Sewe uur nadat die ruk opgehou het, was die kasset gereed.
Die vensters anderkant my kombuis was donker, ek kon die verkeer hoor van die mense wat huis toe was om gewone aandete te eet. Ek trek die deksel op van die pot waarop ek $ 210 plus belasting moes bestee om die gereg behoorlik gaar te maak. Ek het my aandete stadig by die stoof geëet. Dit is verbasend moeilik om te eet as jy glimlag.
11 Egiptiese fava bone Resepte
Egiptiese Fava Bean Dip (Vuil Mudammes)
Egiptiese Falafel - Pita -sakvuller
Egypte boontjie en groentesop met volle naald
Egypte boontjie- en groentesop met volle naald
Foul Nabed - Egiptiese boontjie- en groentesop
Marokkaanse Fava -boontjie en groentesop
As ek 'n Pasga -spyskaart beplan, kyk ek na die Sefardiese tradisies van die Middellandse See. Die Sephardim was die Jode van die Iberiese Skiereiland, hulle het 'n ryk kultuur en leef in harmonie met Christene en Moslems tot die Spaanse en Portugese Inkwisies aan die einde van die 15de eeu, toe alle nie-Christene uit Spanje en Portugal verdryf is. Die Sephardim is in Turkye verwelkom, en baie het ook na Griekeland, Noord -Afrika en die Midde -Ooste gegaan. Regdeur die Middellandse See is die lente die tyd vir spinasie en ander groente, artisjokke en fava -bone, en hierdie groente kom heerlik voor by paasmaaltye. Hierdie gereg is geïnspireer deur die vars fava boontjiesop wat Rivka Levy-Mellul, skrywer van "La Cuisine Juive Marocaine", onthou as die eerste gang van haar kinderjare Seders in Marokko. Die outentieke gereg is 'n aansienlike sop gemaak van baie vleis, maar ek het 'n vegetariese weergawe gemaak. Ek het verwag dat die fava -bone hierdie sop 'n liggroen kleur sou gee, maar die ander groente - die wortels, preie, raap en ui - en veral die borrie dra net soveel by, en die kleur van die sop is meer 'n verbrande lemoen.
Room van Fava -boontjiesop
Fava boontjies — groter as lima of botterbone — is propvol geur en voeding.
Onthou jy Jack wat die gesinskoei vir 'n paar bone verkoop het, en dit blyk 'n magiese variëteit te wees? As u aan fava -bone dink, dink dan aan die ou Engelse klassieke kinders, Jack and the Beanstalk " soort boontjies. Ja, dit is heel waarskynlik die oorspronklike sprokie van die sprokie.
Fava -bone is nog nooit heeltemal in Amerika vasgevang nie, miskien omdat ons so baie variëteite peulgewasse en korrels het. Maar hierdie groot, bruin boontjies bestaan ​​al lank en is een van die vroegste plante wat ooit gekweek is. In die ou wêreld was dit die enigste boontjie wat die Europeërs gedrink het totdat hulle na Amerika gekom het en ons variëteite saamgeneem het en ook begin plant het. Die Engelse noem hulle breëbone, en hulle staan ​​ook bekend as Windsor -bone, perdebone en duiwebone.
Dit lyk asof die hele wêreld al eeue en eeue lank fava -bone eet. Hulle was nog altyd baie gewild hier in die Midde -Ooste en word in die Mediterreense kombuis gebruik. Vandag is hulle baie beskikbaar en goedkoop. Ek hou van die smaak, baie lekker en rustiek, lekkerder as enige boontjie wat ek ooit geëet het.
Ons is nou in Jerusalem, en ek het 'n pakkie gedroogde bone in die kombuiskas gekry. Vandag is so goed soos enige dag om dit te gebruik. Hulle is 'n bietjie arbeidsintensief, want hulle moet gaargemaak word en dan weer uitgedop en gekook word. Maar ek het die proses vanoggend nogal geniet, veral met nie veel meer op die oomblik nie.
Ek het dit afgespoel en gaargemaak, en dan klassieke musiek aangesit en my fava-bone begin afskud op die deuntjie van "Midnight Sonata. " Soms is 'n stil oggend en 'n eenvoudige taak met u hande baie terapeuties. Vreugde. Vreugde. Die verstandelose werk met die gewenste doel het 'n paar laste vrygestel wat ek nie eers besef het dat ek met my gedra het nie. Ek het dit baie geniet om hierdie sop vandag te maak!
So hier is my resep vir Cream of Fava Bean Soup. En dit het puik uitgekom. My man het gesê dit laat hom sy tong sluk!
Dit is Valentynsdag en#8217s. Dit is dus my opregte geskenk aan die liefde van my lewe.
16 oz. uitgedopte fava -bone (gevries of gedroog en gekook)
Plaas die water, ui, wortel, aartappels, fava bone en knoffel in 'n groot kastrol. Kook oor hoë hitte en bring tot kookpunt. Verlaag die hitte tot matig en prut die sop, af en toe roer, vir ongeveer 30 minute of tot al die groente en bone sag is. Maak die sop fyn met 'n staafmenger of blender. Roer ½ koppie room of half en half by (melk of vetarm melk kan gebruik word, maar nie so ryk nie) en bullion -kubus. Verhit tot laag tot kubus gesmelt is. Proe en voeg peper en sout by indien nodig. Garneer met gekapte groen uie of 'n klomp suurroom en besprinkel met paprika of chili poeier.
Maak eers jou puree. Voorverhit jou oond tot 400 grade.
Skil jou wortels en sny in stukke van 1 duim.
Gebruik ongeveer 1/4 ui, laat dit heel wees, moenie dit sny nie. Gooi die wortels en die ui in olyfolie en sout.
Plaas dit op 'n bakplaat wat met bakpapier uitgevoer is en kook vir 35 minute - skud die pan halfpad deur. Sodra hulle sag genoeg is om maklik met 'n mes gesny te word, is hulle klaar.
Plaas die wortels en uie in 'n blender/Vitamix.
Voeg gemmerpoeier, swaar room, tahini, komynpoeier en 'n knippie cayenne by die blender. Verwerk totdat dit heeltemal glad is - ongeveer 1 minuut.
Proe en geur met sout - verwerk weer vir nog 10 sekondes. Steek die inhoud van die blender deur 'n fyn maasfilter om vuilheid te verwyder.
As u die puree bedien, plaas dit in 'n klein pot en verhit dit oor 'n medium vuur op die stoof.
Vir die vis: Verhit 'n mediumgrootte braaipan - voeg u Canola -olie by.
Sodra dit warm is, geur jou vis aan beide kante met sout. Voeg die vis met die velkant na onder in die pan en kook ongeveer 2-3 minute totdat die vis halfpad gaar is.
Draai die vis om en kook tot dit gaar is.
Plaas die wortel puree, plaas die vis bo -op.
Gooi oortollige olie uit dieselfde pan waarin u u vis gebraai het.
Plaas jou botter in die pan en kook tot dit effens begin verbruin.
Voeg jou suurlemoensap by, draai 5 sekondes om die pan en skep dan die vis oor.
Sluit die bord af met 'n paar uitgedopte bone en bedek die vis met 'n mengsel van dun gesnyde nori en ertjiespruite.
Kyk die video: Krem Corba od Povrca - Creamy Vegetables Soup - Posni Recepti -CooKing Recepti (Oktober 2021).