Lara Kirsten: July 2011
en in die dralende tye
wat gevul is met
wil ek sommer self
een mikrogolfoond kook
- mét 'n koppiesuiker - tot dit lekker
kraakborrelbruin tameletjie word
sodat ons dit teen vanaand
en ons onsself
aan die soete slaap
Posted by lara kirsten at 17:06 No comments: Links to this post
Francois le Roux, musikant, skrywer, globale reisiger en Groot Inspirasie,
wie my al 7 jaar lank ken en met wie ek al vele kreatiewe en
emosionele paaie gestap het, skryf die volgende aan my:
jy waag so sterk
om met woord en tong
by die rouwees van mensheid te kom
sonder die souslaag van ‘n god
wat als van bo-af verplot
jy waag om naak jou wese te bewoord:
dat dit jou eie sap is wat in jou are stoot
dit is jy wat jouself vergod:
die wees van self is goddelik
dit is jy wat jouself vorm uit die klei van die stof
van die aarde wat modder is
dit is jy wat jouself WIL.
en dit is hier waar beide godsdiens en wetenskap nog terugdeins
nie een wil terugkruip binne die vel
nie een wil erken
dat daar die EK is wat ook tel
die EK wat speel deur al die eeue heen
die EK wat lê in elke ding
selfs die klip
en die bok wat spring
die voël wat sing en die blaar wat verkleur
binne elk lê die EK wat wil
en vorm en skeur
en wat telkens nader aan ‘n Self wil beur
godsdiens spring daarbuite oor
wil alles deur ‘n god se bril laat boor
verplaas die Wil na Bo.
en die wetenskap?
dit wil die Wil ook nie erken
en skuif dit oor na wette en toevalligheid
alles buite ons
en hier kom jy
en klim uit die aarde uit en sê:
dis Ek, mense, dit is Ek wat myself vorm
wat die toekoms wil.
dis ek wat my evolusie stuur
OOK ek, ja, ek word ook GEvorm
maar in die middel staan ek
en geen godsdienstelike of wetenskaplike
kan daarom die antwoord bied
met jou dans
en met jou forse waag
bring jy dit na ons:
dat lewe is
omdat dit WIL WEES.
Posted by lara kirsten at 01:14 No comments: Links to this post
Labels: feedback, francois le roux
Posted by lara kirsten at 17:05 1 comment: Links to this post
In Hogsback I live on the property of deep-ecology artist Diana Graham, The Ecology Shrine (www.ecoshrine.co.za). I feel at home here, utterly myself and at peace. My mind and body gets a thrill each time I see the view of the Amathola Mountains from the front door. Through all seasons this place never ceases to enchant. Yet when it is firefly season the garden has an added allure. To be able to call this home for some odd months of the year gives my nomadic bones a very needed sense of rootedness. The Shrine has inspired me to many a writing. Here one of them >
in the beginning there was the dark space
lighted by throbbing fireflies
in the beginning this was the Shrine
that would enclose you
a place of far and close
in the beginning it was it all
all that could be felt and heard and seen
and smelt and tasted
only slow deep breathing
pulsing life through
in the beginning there was no ideas
just pristine vacuity
a clarity of
A pure presence of the senses
Posted by lara kirsten at 22:44 No comments: Links to this post
Labels: Hogsback, poems
Hier is my digterlike interpretasie van die seksuele smagting...
Die Oer-Pols - geskryf en voorgelees deur Lara by Lara Kirsten 1
Dit is dit wat stoot
wil uitbars in raserny van instink
dit pols dit sluk
selle wat die oer-oorsprong van één wees wil nastreef
ons kan veronderstel aan die begin
was een bang
wat lewe meervoudig getoor het
so gaan dit met die skeppingsdrang
dit is 'n oorlewingsdrang
en om te oorleef moet
die peristalse van sluk
en hyg en stoot
die lewe meegaan
Dit is die bymekaarkom
die aantrekking van water-gebaseerde organismes
Dit is 'n oomblik van saamhoort wat meestal eintlik wil afstoot
efemere rekonsiliering van teenpolige vlees
Dit is spoeg en suig
verwonding en heling
Dit is paradoks vasgevang in die verstrengeling van ledemate
Dit is daardie soektog na die oer-pols wat
gewalg het aan die eerste suurstofsel
daardie eerste asemteug van lewe
verbasing en skok dat lewe so moet pols om
aan die lewe te bly
daardie vibrasie en verrukking van lyf teen lyf
is die uitlewing van die ingebore ritme
wat met ons gekettingde sosiologie verward geraak het
Dit is die metrum van vertering
die oerdier-opslurping van versadiging
die wegskram van uit-tering
die afweer van die onhygendheid van die dood
Posted by lara kirsten at 16:46 No comments: Links to this post
Labels: dood, gedigte, liggaam, oer, pols, seksualiteit
hoe kan ek opstaan vir myself
ek wat nie huis het
ek hou van die kleurvolheid
kan haar stringe krale
kan haar kruie-tuin
van 'n burokratiese grysheid
daar is een toneel in die boek Don Quixote waar die predikant van die dorp die Don se huis invaar en al sy boeke verbrand - meeste van die boeke handel oor die knight-errants, ontdekkingsreise ens . die dorp het gedink dit sal die antwoord wees op quixote se wilde verbeeldingsreise. nee dit het dit nie gestop nie - hy het self die pad ingeval opsoek na avontuur en na sy geliefde Dulcinea.
kyk vir madame chocolatier in die film Chocolate. 'n corny maar gepaste voorbeeld. sy is anders. sy kan nie stil sit. is sy optimaal gelukkig? nee. kry sy vreugde uit die deel van eerlike vriendskap? ja.
wie is optimaal gelukkig?
ek probeer myself omring met dit wat mooi en uitdagend is. mense. musiek. kleure. beweging. kuns. natuur.
die tye wat ek "present" is, aanwesig in my lyf my hart en my kop is wanneer ek op my gelukkigste is. wanneer ek nie jaag na 'n doelwit, hyg na perfeksie, smag na vervulling. daai plek waar die bewussyn juig om eenvoudig net wakker te wees.
ek leef teen my leeftempo. ek leef intens, maar stadig. ek vat lank om te groei met dinge. ja, ek kan vinnig leef. ek het. maar ek wil nie meer. ek leef nie die op-die-stoep-sit-lewe nie. maar daar is 'n aantrekking daarnatoe. hoe baie mense se hulle wens hulle kan minder doen, en meer leef.
Posted by lara kirsten at 12:22 1 comment: Links to this post
Labels: bevryding, pols, reflections
in the look of my eye
silent in the eternal moment
just like a still life
calling your eyes
to the light and dark
in die kyk van my oë
stil in die ewige oomblik
is dit waar ek
net soos 'n stillewe wat
teen jou muur hang
jou oog roep
Posted by lara kirsten at 12:28 No comments: Links to this post
Labels: foto gedigte, liefde, love, photo poems
soos sekere van julle al agtergekom het is ek mal daaroor om met woorde te naai (-;
hier is my
hulle sê mos jy sal saai wat jy naai. en soms sal jy naai wat jy saai.
ja jinne, alles is 'n naaiery.
met ons highbrow naaivorsing, fancy naaislaanboeke en ons hordes naaigraadse studies het ons uiteindelik besef ons deel almal een great en mighty naaisionaliteit. of jy nou 'n naaipolitaner, naaimakwalander of naaizi is mag jy naai net wie jy fokken lus het.
met ernstige naaibetragting kom ek agter dat hierdie spel op aarde een groot naai-apery is. net naaibootsings en naaipratery waar jy kyk. waarlik kan ons nie teen ons naaituur baklei nie.
sekere kenners beweer dit is 'n knaende naairosis, maar ek dink ons is net te damn naaiskierig! en kyk waar het dit ons gebring - 'n wonderlike spul naaisate met 'n glorious naailatenskap.
ek kan dit nie genoeg benaaidruk nie, maar ons is almal genuine en naaigemaak.
selfs naaidoodse ondersoeke toon dat die naaiskokke van 'n goeie naaiery jou summier na die hiernaaimaals stuur.
ja, laat ons meer naailatig en naaiywerig wees en hierdie naailope met volle bors en spier hardloop.
ons sal naaiderhand die rowwe see's met toe oë naaivigeer tensy ons naaistreef om die beste naaiers moontlik te wil wees. die naaigevolge sal 'n soete naaismaak in die mond laat...
naaispel en naaiskrif: the time is naai to NAAI
Posted by lara kirsten at 15:18 No comments: Links to this post
Suiwerste troos geskryf en voorgelees deur Lara Kirsten by Lara Kirsten 1
Hierdie gedig is geskryf op aanvraag van Hugh Hodge - die redigeerder van New Contrast, die Kaapstad gebaseerde letterkundige joernaal. In 2010 het hierdie publikasie sy 50ste bestaansjaar gevier met 'n spesiale uitgawe van 'n wye verskeidenheid essays, gedigte, "reviews" ens. Hugh wou he ek moes in my moedertaal 'n poe''tiese brug bou tussen toe en nou. Dit was 'n uitdaging veral omdat ek net twee dae gegee is om betyds die "deadline" te maak en omdat hy my laat weet het dat die digter wat net voor my in hierdie uitgawe gedruk gaan word is ... Ingrid Jonker!
van hier tot daar loop ek oor die sillabes van die hart
voel ek aan die polsende metrum ons knaende smart
trap ek in doolhowe waardeur die tonge steier
sodat ek die dringende instinkte van die keel nie kan weier
dit is tot hier waar ons bekgevegte gekom het om my sinne
tot stilstand te ruk en my digterlike motief te heroorweeg:
dit is 'n hygende begeerte om self-woord te pleeg
sodat die volk die diepere uitdagings van ons bestaan kan beleef
die soektog bly tril in die wande van my mond
ek kan nie wag totdat die verbale revolusie gaan woed
en ons ons eie sweepslae wat die kragtige verbeelding verwond
met die purgatoriese vlamme-tong tot 'n einde gaan roep
nou kan ek helder die lied van my voorgangers sing
sodat die hoop van die taal ver en wyd uitkring
op die vlaktes van hierdie tong staan ek trots en vreesloos
die suising van my taal die suiwerste troos
Posted by lara kirsten at 13:37 No comments: Links to this post
Labels: ars poetica, gedigte, liggaam, New Contrast, poetry track, pols, sing, tong
laat ek jou buitelyn wees
net 'n buitenste
met buitelyne kan ek werk -
Posted by lara kirsten at 21:15 No comments: Links to this post
Labels: foto gedigte
uit premordiale modder
sif ek ledemate, boude en dye
brei ek die spiere van my lyf
met die klei van die aarde
dat wanneer ek tot niet gaan
die grond-aarde my lyf makliker kan herken en verstaan
en sonder moeite my selle kan verteer
en my siel tot in die hartsaarde kan assimileer
i have looked over the world
and did not find myself at home in the shade of trees
next to rivers or in the embrace of mountains
and found myself in the barren Tankwa
the place that taught me to count the waterdrops
Thanks to all the photographers at Afrika Burn who captured my performing!
Posted by lara kirsten at 14:20 No comments: Links to this post
Labels: aarde, AfrikaBurn Festival, creative events, grond, liggaam, photo poems, soil
photos: anja wiehl & andrew van der merwe
How does a calligrapher flatter a poet? by calligraphing her poem in the beach sand of Plettenbergbay. Andrew wrote/calligraphed a line of my poem Afrika-gedig into the sand (photo in the middle right). the line reads as follows: met hierdie gedig wil ek nie sin maak nie.
And what a sense of humour this calligrapher has! I just HAVE to share one of our dialogues we engaged in on facebook: (Afrikaans-speakers will specifically enjoy the word-play)
A: i must object to being called a calligra-fist :)
L: okay, what wld you like to call yourself?
L: ah, i like that!
A: Call me a calligrapher or I'll give you the calligfinger
L: LOL, you so funny i can not focus on my blog post... but keep them rolling and kielie-graphing my delighted laughing muscles!
Andrew's work is astounding. Go have a look at more of his work at http://www.behance.net/beachscriber/frame
andrew with his calli-tools (photos: alison bannister)
Labels: andrew van der merwe, creative events, humour, site_specific