Die Matteusevangelie is gedurende 'n periode van konflik tussen die Matteusgemeenskap en mede-Jode geskryf met die Fariseërs in 'n leidende rol. Die Matteusgemeenskap het van dieselfde geskrifte as hulle opponente gebruik gemaak. Hulle was steeds aan die Torah lojaal, maar het 'n unieke interpretasie daarvan gehuldig, gebaseer op die onderrig van Jesus. In hierdie artikel word die vorming van die Matteusgemeenskap ondersoek met inagneming van die Mediterreense beskouing van groepgeoriënteerde gemeenskappe wat tipies van die eerste eeu was. So 'n groep het aan individue 'n bewustheid van eie waarde verskaf te midde van 'n interaktiewe ondersteuningsisteem waarin liefde as samebindende faktor gefunksioneer het. Ondergeskiktes het onverdeelde lojaliteit teenoor hulle meerderes betoon vanweë die gunste wat hulle van die meerderes geniet het, terwyl hulle mekaar onderling ondersteun en versorg het, soos wat hulle na hulleself sou omsien. Deur die dubbele liefdesgebod van Matteus 22:34-40 vanuit hierdie perspektief te lees, kom betekenisvolle aspekte van die gemeenskap se identiteit na vore ten opsigte van hulle toewyding aan God en hulle beskouing van hulle naaste.