"Wel, ek weet wat my Moeder aan my gesê het," het Peggy gesê, en sy was glad nie bang vir hulle nie. "En wat is kastig gesê? vertel ons bietjie, "het Maggie uit die hoogte gesê.
"Jy kan maar sê wat jy wil, Maggie," het Peggy gesê, "maar ek sal vriende maak met Helen, beurs of nie beurs nie. Sy mag nie so goed aangetrek wees as ons nie, maar sy het 'n goeie hart, en my Moeder sê dat dit die ding is wat die meeste tel."
"Jy is heeltemal reg," het 'n welbekende stem gesê. Dit was die onderwyseres. terwyl die meisies so warm met mekaar gesels het, het sy ongemerk teruggekom. Al die meisies is dadelik na hulle sitplekke toe, en nou was hulle tjoep stil.
Peggy het gebloos, en Maggie het baie skaam en verleë gelyk. En Helen, daar aan die anderkant van die klaskamer, het besluit dat sy aan Peggy die sjokolade gaan gee wat sy gespaar het om onderweg na die huis te eet.