Fusarium: beskrywing en behandeling, dwelms, beheermaatreëls - Versamelings
'N Redelik wydverspreide siekte, Fusarium, tref beide gekweekte en wilde plante. Die oorsaaklike middels van hierdie siekte is swamme van die genus Fusarium, wat die plant deur wonde in die wortelstelsel binnedring. Sade, grond en saailinge kan 'n bron van infeksie wees. Hierdie siekte kom in alle klimaatsones voor.
Kenmerke van fusarium
Fusariumsiekte is baie gevaarlik vir baie plante, want dit beïnvloed hul vaatstelsel, waardeur fusarium verwelk begin ontwikkel. Swamme het ook 'n negatiewe uitwerking op weefsels, daarom word vrot op vrugte, wortels en sade gevorm. Die aangetaste plant begin verdor as gevolg van die oortreding van vitale funksies, en dit gebeur omdat die vate verstop word deur die miselium van die swam en weens die giftige afskeiding daarvan. In siek bosse word 'n agteruitgang in blom waargeneem, die blare word geel en vlieg rond, en die ontwikkeling van die wortelstelsel stop en die verdonkering daarvan kom voor. Op die sny van die stam van 'n siek plant, kan u die vate sien wat donker geword het.
Die ontwikkeling van die siekte begin met die verval van die wortelstelsel. Fusarium-patogene dring van die grond af tot in die kleinste wortels, dan beland dit in groter wortels. En dan styg hulle langs die lote na die blaarplate en gebruik die afleidingsvate hiervoor. Aanvanklik vertoon die aangetaste bos verwelking van die blare van die onderste laag, terwyl die rande van die oorblywende plate waterig word en vlekke van groen of geel kleur op die blare self gevorm word. Verder is daar 'n verswakking van die vaartuie van die blare, waardeur die blare soos vodde langs die lote hang. As die lugvogtigheid in die lug styg, vorm 'n dun laag wit kleur op die oppervlak van die aangetaste blare.
So 'n siekte ontwikkel die aktiefste met skielike veranderinge in humiditeit en lugtemperatuur, en selfs as die plant verswak word deur 'n gebrek aan voedingstowwe. Die volgende faktore kan bydra tot die aktivering van patogene swamme wat die ontwikkeling van fusarium veroorsaak:
verdikking van landings;
bosse verswak as gevolg van onbehoorlike versorging of onvanpaste groeitoestande;
swaar of suur grond, gereelde stagnasie van vloeistof in die grond, wat voorkom dat lug na die wortelstelsel van plante binnedring;
die plant van bosse in die laaglande;
die inbring van 'n oormatige hoeveelheid chemikalieë in die grond, insluitend chloorbevattende kunsmisstowwe;
die aanplanting is baie naby aan die nywerheidsone, en veral aan die snelweg of metallurgiese ondernemings;
uitdroging van die wortelstelsel as gevolg van te swak of seldsame water;
hoë lug humiditeit en hitte.
Fusarium beheer gids
Fusarium siekte van tuin- en graangewasse
Patogene wat tot die Fusarium-groep behoort, kan die wortelstelsel en die ore van koring besmet. Fusarium-koproes is 'n bedreiging vir alle graangewasse. Wanneer 7 dae of 'n bietjie meer verloop het na die oorval, vorm 'n massa pienk-oranje konidia op die oppervlak wat met behulp van die wind oor redelike ordentlike afstande versprei kan word. Askospore kan oorleef deur plantafval, en dit kan 'n bron van infeksie word vir die toekomstige oes. Massiewe skade aan die oor deur Fusarium word waargeneem gedurende die seisoene wanneer warm weer en hoë lugvogtigheid tydens die oorwerk waargeneem word. In hierdie geval kan die boer 20-50 persent van die oes verloor. As iemand korrels wat deur fusarium aangetas is, gebruik vir voedsel, sal dit die ophoping van gevaarlike mikotoksiene in sy liggaam veroorsaak.
Fusarium-wortelvrot word veroorsaak deur verteenwoordigers van die groep, wat jare lank in die grond kan wees, maar terselfdertyd word hulle redelik vinnig en maklik versprei deur water, wind en besmette sade. Die neerlaag word waargeneem tydens die opkoms van spruite uit sade, sowel as tydens die verdere groei daarvan. Patogene swamme kom eers in die wortels en bevind hulle later in alle oppervlakweefsels. Die siekte ontwikkel die aktiefste onder toestande wat bydra tot die onderdrukking en verswakking van kultuur. U kan verstaan ​​dat 'n plant deur wortelvrot beïnvloed word deur die volgende tekens: lae saadontkieming, verkleuring van struike, en 'n verlangsaming in groei, lae gewig, sowel as byna swart verrotte wortels. Fusarium-wortelvrot kan veroorsaak dat 'n boer 5-30 persent van die oes verloor.
Fusarium aar van koring (Fusarium cuimorum, Fusarium graminearum)
Die grootste gevaar van tamatie-fusariumverwelking is in kweekhuise met een kultuur. In 'n siek plant word 'n letsel van die vaatstelsel waargeneem en die patogene van fusarium dring deur die groeipunte van die laterale wortels in die plant in. Namate die siekte vorder, versprei die miselium deur die vate van die blaarstele, lote, stingels, vrugte en stingels, en selfs tamatiesaad word aangetas. Die inkubasietydperk kan wissel van 1 tot 4 weke. Die uiterlike tekens van tamatiefusarium kan maklik verwar word met die simptome van vertikale verwelking, maar met fusarium is blaarchlorose baie meer uitgesproke. Aanvanklik word die blaarplate van die onderste vlak deur fusarium aangetas, en dan styg die siekte geleidelik tot die bos heeltemal bedek is. Die eerste simptome van hierdie siekte is die lusteloosheid van die boonste dele van die stam, waarna die blaarplate begin krul en die blaarsteeltjies begin vervorm. As u die stam van 'n siek bos afkap, kan u sien dat die vate bruin geword het. Die feit dat die vate verduister het, kan selfs deur die weefsels gesien word. By geaffekteerde tamaties word die blare met verloop van tyd geel of vervaag, terwyl die are daarop verkleur.
As 'n reël kom fusariumverwelking by blomvrugte voor. Geel, verwelking en uitdroging van die blare word waargeneem, terwyl die bladplate van die onderste vlak eers verslaan word, en dan versprei Fusarium na die hele bos. As u die stam afsny, kan u die aangetaste vate sien wat bruin geword het, terwyl 'n pienk blom op die wortelstelsel verskyn. Hierdie kultuur word deur saad of grond beïnvloed deur Fusarium, waar patogene langer as 10 jaar kan voortduur. Patogene swamme kan deur wortelhare in die bos binnedring as daar wortelstelsel meganies beskadig word. Siek bosse sterf soms nie tot aan die einde van die groeiseisoen nie, maar hulle bly merkbaar agter in groei, en as vrugte daarop gevorm word, is daar min van hulle, en dit is klein. Met fusarium-verwelk van saailinge word die ontwikkeling van wortel- en wortelvrot dikwels waargeneem. Die siekte begin die aktiefste ontwikkel met verhoogde suurheid van die grond en in warmte (hoër as 25 grade).
Fusariumverwelking kan komkommers beïnvloed wat binne en buite gekweek word. Vir die bosse wat in die kweekhuis groei, hou hierdie siekte egter die grootste gevaar in. Die eerste simptome van die siekte is verwelk van die boonste dele van die lote, sowel as individuele blaarplate, en terselfdertyd kom verrotting aan die wortelgedeelte van die stam voor. Tydens blom en vorming van vrugte in 'n siek plant word die wortelkraag en wortels bruin, dan word die bas gebars en die voorkoms van verrotting word waargeneem. Aan die stam van 'n siek bos is alle vate ook bruin geverf. By hoë lugvogtigheid verskyn 'n bloei van pienk conidia op die onderste deel van die stam. Die oorsaaklike middels van die siekte dring deur die wonde aan die wortels en wortelhare in die plant in, daarom is dit baie moeilik om komkommerfusariumsiekte te genees, aangesien die eerste simptome van die siekte eers opgespoor word. geraak word. Die belangrikste bron van besmetting is die grond waarin die veroorsakende middels van hierdie gevaarlike siekte nog lank kan voortduur. Die siekte begin die aktiefste ontwikkel nadat die lugtemperatuur bo 10-15 grade gestyg het.
Die aanvang van wortelvrot by komkommers, wat veroorsaak word deur swamme van die Fusarium-groep, kan deur die volgende faktore vergemaklik word:
skerp daaglikse temperatuurveranderings;
verlengde koue tot 13 grade of onder;
hoë grondvog (minstens 80 persent) en lug (minstens 90 persent);
Grond pH is binne 5-7,6.
Hierdie siekte word ook rhizoctonia genoem. Met die aktiewe ontwikkeling van hierdie siekte kan 60 tot 80 persent van die saailinge sterf, en die verlies aan komkommeropbrengste kan 23 tot 38 persent wees.
WAT OM TE DOEN AS DIE BLADERY VAN KOMKOMERS WILT // FUSARIUS WILT // MY GUNSTELIKE BOEDELS
Aartappels se fusariumverwelking kan in verskillende stadiums voorkom, maar kom meestal voor tydens blom. Die ontwikkeling van so 'n siekte kom voor in brandpunte, en in 'n warm tyd, wanneer daar aktiewe verdamping van vog is, versnel dit. U kan verstaan ​​dat plante pynlik is deur die volgende simptome: die kleur van die boonste blaarplate word vervaag, terwyl 'n antosianienkleur aan die rand verskyn, namate die siekte vorder, word verwelk en verwelk van blare waargeneem. In die wortelsone word die stingels bruin, en met 'n toename in lugvogtigheid verskyn daar verrotting en 'n blom van pienk of oranje. As u die stam afsny, kan u sien dat die hele vaatring of individuele vate bruin gekleur is. Die siek bos verdor vinnig en word na 'n paar dae droog.
Droë fusariumvrot begin ontwikkel op die knolle in die stoor, dit begin die aartappels van die stolon-deel bederf. Op hul oppervlak word effens gedrukte vlekke van 'n bruingrys tint gevorm, terwyl die vleis onder hulle uitdroog, verrot word, en met verloop van tyd verskyn daar leemtes daarin, gevul met mycelium. Op die oppervlak van die aartappel word kussings van 'n ligpienk, liggeel of witterige tint gevorm. In knolle wat deur Fusarium geraak word, verskyn filamentagtige spruite tydens ontkieming. Aangrensende knolle word binne 'n kort tydjie besmet.
Fusarium-dood van elite aartappels
Fusarium knoffel, wat ook bodemvrot genoem word, is een van die gevaarlikste siektes wat uie en knoffel kan beïnvloed. Dikwels raak hierdie siekte plante wat gekweek word in streke met sagte, warm winters en somer. In sulke streke, as gevolg van die nederlaag van knoffel en uie deur Fusarium, kan die tuinier ongeveer 70 persent van die oes verloor. In hierdie geval word die stryd teen Fusarium bemoeilik deur die feit dat uiegewasse 8 verskillende patogene van die Fusarium-groep kan besmet. Elk van die patogene het 'n spesiale mate van aktiwiteit, wat afhang van die chemiese en klimaatstoestande. Plante word beïnvloed deur die water wat gebruik is vir besproeiing, grond, siek plantmateriaal en plantreste vanaf die oes van verlede jaar. As u knoffelhuisies ondersoek voordat u dit plant, is dit baie belangrik dat u die oppervlak beskadig. Skade aan knoffel deur fusarium kan gedurende die groeiseisoen voorkom en in 'n hoë humiditeit en temperature van 13-30 grade gestoor word. Die siekte ontwikkel die aktiefste by temperature van 22 tot 23 grade.
U kan verstaan ​​dat knoffel deur die verrotting van die bodem beïnvloed word deur die volgende simptome:
strepe bruin verskyn op die vere, en 'n pienk blom vorm in die sinusse van die blare;
verrotting verskyn op die wortels, en hulle sterf af;
die bodem word sag en waterig, waarna 'n miselium van 'n geel, wit of pienk tint daarop vorm;
pienk kussings word in die winkel gevorm tussen die knoffelskale;
tydens opberging word die koppe gemummifiseer.
Binne en buite word fusarium van soetrissies, sonneblomme, sojabone, kool, mielies, ertjies en verskillende graankosse aangetref.
Fusarium op vrugte- en bessiegewasse
Die eerste simptome van die nederlaag van aarbeie deur Fusarium-verwelking word beskou: die voorkoms van nekrose op die rand van die blaarplate en 'n effense verlies aan turgor deur hulle. Met verloop van tyd word die blare en blare blare bruin, hulle word bruin, amper swart en sterf dan af. Die roset verbrokkel en dit lyk asof die bosse teen die grondoppervlak gedruk word. Die duur van hierdie hele proses is ongeveer 6 weke. In die reël word die duidelikste tekens van die siekte aan die begin van die periode van vulling en rypwording waarneembaar. Dit is op die oomblik dat die bosse veral vog en voedingstowwe benodig. Die mate van skade aan so 'n plant deur fusarium kan afhang van die ouderdom van plant, klimaatstoestande en die vlak van landboutegnologie. Daar moet onthou word dat die meeste aarbeisoorte vatbaar is vir fusariumverwelking. Daar is egter variëteite wat bestand is teen hierdie siekte, byvoorbeeld Zenga.
FUSARIEWE WILTING AARDBEI. SIMPTOME EN STryd TEEN FUSARIOSE AARDBEI
Die eerste keer dat spanspekfusarium in 1931 in die Verenigde State ontdek is. So 'n siekte kom wydverspreid in Sentraal-Asië voor, waar dit 60-70 persent van die oes kan vernietig as die toestande gunstig is vir die ontwikkeling daarvan. Heel aan die begin van die ontwikkeling van die siekte word die wortels en lote van die bosse geleidelik bruin en word die verdwyning van hare op die wortels waargeneem. Daarna verskyn kolle van 'n rooibruin skaduwee soms aan die onderkant van die wortel of strepe in die lengte wat op en af ​​divergeer tot 'n afstand van tot 0,7 m. Die aangetaste bosse sterf meestal voor die tyd. As die nederlaag van die struike deur Fusarium plaasvind tydens die vorming van vrugte, sal hulle waarskynlik nie ryp kan word nie, en die aangetaste ontwikkelde bessies verloor hul smaak en word reeds slegs vir veevoer gebruik. Die beste van alles is dat die swam op spanspekke ontwikkel word teen 'n humiditeitsvlak van 40-80 persent, en by 'n temperatuur van 23 tot 25 grade. Die meeste weerstand teen fusarium is deur soorte meloenen soos: Ich-kzyl 1895, Shakar palak 554 en Khandalyak kokcha 14.
Fusarium op blomme
Asters word beïnvloed deur fusarium-verwelking tydens die vorming van die knop of aan die begin van die opening van blomme. Op siek bossies word blare verdraai, knopknop en die voorkoms van langwerpige bruin vlekke op die lote waargeneem, terwyl bruin strepe in die wortelkraag gevorm word. Op siek stamme kom weefselbreuk voor, en op die oppervlak van die wortelareas vorm 'n gipsplaatjie van mycelium of klein kussings met 'n ligte pienk kleur, die groei van asters stop en verdof vinnig. Die veroorsakende middels van die siekte kom deur die wortels in die plant in en beweeg baie vinnig deur die vaatstelsel wat nie meer normaal kan funksioneer nie.
Hoe om asters teen fusarium te beskerm?
Die veroorsakende middels van fusariumverwelking kom lelies binne deur meganiese skade aan die wortels. Daarna versprei die infeksie baie vinnig deur die vate deur die hele bos. In hierdie geval kan sommige soorte knaende plae, aalwurms, sowel as reën en wind, draers word van die patogene van fusarium. In siek bossies kom verrotting aan die wortelstelsel en onderkant voor. Verder val die dooie weefsel uit die bodem en verskyn 'n leemte in die bol.Die sentrale en buitenste deel van die bol begin verrot, aan die onderkant van die blomstam. Op die oppervlak van die bolle word klein depressiewe sere en kolle van geelbruin gevorm. Die siekte ontwikkel die aktiefste in warmte met hoë humiditeit.
Alle bekende gladioli-variëteite is vatbaar vir fusarium-infeksie. Dikwels vind skade aan die bolle onmiddellik plaas nadat dit uitgegrawe is of nadat dit geplant is. Die veroorsakende middel van fusarium kan geaktiveer word as die plant verdik word, met te veel stikstof in die grond, en ook as die grond baie swaar is in kombinasie met hitte en hoë humiditeit. In die aangetaste bosse is daar 'n agteruitgang in die ontwikkeling van die wortelstelsel, dunner, verlenging en kromming van die blaarplate, wat dan geel word en afsterf. En op die oppervlak van siek bolle word depressiewe vlekke van 'n bruinrooi tint gevorm. In sommige gevalle lyk die bolle wat deur fusarium geraak word, redelik gesond, maar nadat hulle in die grond geplant is, ontkiem hulle nie of vervormde lote verskyn, hul wortels sterf met verloop van tyd en die blare word geel: eerstens, die punte van die onderste laag word geel, waarna die hele blaar geel word, en verder geel na die boonste vlakke gaan. As gevolg hiervan lyk die siek bos na buite uitgedroog. Tydens opberging word die plantmateriaal wat daar naby geleë is, siek van die aangetaste bolle.
Baie tuiniers en tuiniers het herhaaldelik gewonder hoe fusarium genees kan word? Ongelukkig word hierdie siekte vandag as ongeneeslik beskou. Aangesien die nederlaag van die plant deur fusarium-verwelking vanaf die wortels begin, is dit moontlik om te verstaan ​​dat dit slegs seer is as die siekte reeds in werking getree het. As u 'n bos met duidelike simptome van fusarium gevind het, bly dit net om dit op te grawe en om dit met vuur te vernietig. En die gebied waarop die siek bos gegroei het, moet met 'n oplossing van kopersulfaat vergiet word. Vir voorkoming moet die oorblywende monsters met 'n oplossing van 'n sistemiese of biologiese swamdodende middel bespuit word.
Die maklikste manier om fusarium te verwelk, is op binnenshuise plante. 'N Siek blom moet deur vuur vernietig word, en in alle nog gesonde plante word die grondmengsel in die pot vervang deur 'n nuwe, wat voorheen met 'n oplossing van bio-swamdoder gemors is. In die geval dat die siekte in 'n vroeë stadium van ontwikkeling opgespoor is, kan 'n steel uit die betrokke bos gesny word, waaruit 'n nuwe blom sal groei. By die sny is dit noodsaaklik om die plek van die sny te inspekteer: as die vate nie verdonker is nie, en dit self skoon is, kan u dit veilig wortel, en die ouer siek bos moet vernietig word, aangesien dit nie meer kan nie genees word. Om mee te begin, word die snywerk 'n rukkie in 'n bio-swamdoderoplossing gedompel en dan geplant om te wortel in bevochtigde en voorafgekalkte sand, terwyl dit aanbeveel word om die snypunte vooraf te behandel met 'n oplossing van 'n wortelgroei-stimulator. , byvoorbeeld: Heteroauxin, Kornevin of Zircon.
Soos hierbo genoem, is fusarium 'n ongeneeslike siekte. In hierdie verband is dit baie belangrik om streng by die voorkomingsmaatreëls te hou om te voorkom dat die plant deur so 'n gevaarlike siekte beskadig word. Dit is moontlik om die weerstand van gewasse teen fusarium te verhoog deur die reëls van wisselbou en landboutegnologie in ag te neem, en deur plantmateriaal te verwerk, sowel as sade voordat dit gesaai word met 'n oplossing van 'n swamdodende middel. Voordat dit gesaai of geplant word, word die plantmateriaal noukeurig ondersoek en alle beseerde of siek knolle, sade, knolle en bolle verwyder, en die oorblywende gesonde etse word in 'n oplossing van 'n bio-swamdoder geëtst. Tydens die groei van gewasse word aanbeveel om dit met kalium-fosfor kunsmis te voer, terwyl aggressiewe organiese materiaal baie noukeurig in die grond ingevoer word.
As die grond in die gebied suur is, word dit aanbeveel om dit met kalk- of dolomietmeel te kalk; dit sal die risiko van gewortelvrotbeskadiging van gewasse verminder, omdat die oorsaaklike middels van hierdie siekte nie in neutrale grond, wat 'n groot hoeveelheid kalsium. Om bessiebosse en blomme teen verwelking van fusarium te beskerm, word die bosse onder die wortel natgemaak met 'n oplossing van pienk kaliumpermanganaat met die toevoeging van boorsuur. U moet die bosse net een keer gedurende die seisoen met hierdie oplossing natmaak.
Probeer ook om u tuinperseel of groentetuin altyd skoon te hou, verwyder onkruide betyds, moenie vergeet om siektes en plae te beveg nie, maak die grond los, voer die toediening korrek uit, maak die area van plantreste skoon tyd, en vergeet ook nie om die grond in te saai voor saai of land nie. Alle siek bosse word onmiddellik opgegrawe en onmiddellik saam met 'n klomp aarde verbrand; in geen geval moet dit in kompos geplaas word nie. Alle tuingereedskap na werk met 'n siek plant moet ontsmet word met tegniese alkohol (gedenatureer). Moet ook nie vergeet om u skoene goed te was nie, want op die sool kan u fusariumpatogene deur die hele gebied versprei. Reinig die houers waar die siek bosse gegroei het, en vul dit slegs met die ontsmette substraat. Om die ontwikkeling van patogene swamme te beperk, word aanplantings met swart PVC-film of silwer poliëtileen bedek. Voordat wortelstokke, bolle en knolle gestoor word, word dit deeglik ondersoek en alle beseerde en siek monsters verwyder. En alle gesonde plantmateriaal word behandel met Fundazole-oplossing.
Saadmateriaal en grond uit fusarium word behandel met die volgende biologiese swamdodende middels:
Agat-25K... Hierdie instrument het 'n nadelige uitwerking op die patogene van fusarium, en dit verhoog ook die opbrengs en verbeter die eienskappe van die grond.
Fitosporin-M... So 'n mikrobiologiese middel word gebruik om grond, kompos, saad en plantmateriaal te behandel voordat dit gesaai en geplant of in 'n gewasopberging gelê word.
Baktofit... Hierdie biologiese swamdoder bevorder gesonde ontwikkeling van mikroflora.
Trichodermin... So 'n instrument word gebruik om saad te ontsmet voor saai, en dit word ook gebruik vir voorkomende grondbehandeling, terwyl die eienskappe daarvan verbeter word.
Vitaros... Hierdie middel word gebruik vir ontsmetting voordat dit geplant of geoes word in die stoor van wortelstokke, bolle of knolle.
Maksimum... Middele vir voorkomende behandeling van plant- en saadmateriaal.
Kaliumhumaat... Hierdie organiese minerale kunsmis, gebaseer op laagland turf, het swamdodende eienskappe en het 'n positiewe uitwerking op die eienskappe van die grond en die ontwikkeling van gewasse. Hierdie middel word gebruik om grond en saadmateriaal te ontsmet voordat dit gesaai word.
Die volgende middels Gamair, Trichophyte, Fitoflavin, Previkur, Alirin-B, sowel as sistemiese swamdodende preparate Topsin-M en Fundazol is ook effektief in die stryd teen swamme van die Fusarium-genus.
Fusariumbeheer en die effek van die swamdoder op knoffel
'N Plant wat deur fusarium aangetas word, kan nie met volksmiddels genees word nie, omdat die siekte eers opgespoor kan word as dit reeds krag gekry het. Hulle is egter geskik vir behandeling om grond en gesonde bosse te voorkom. Die doeltreffendste remedies vir mense is soos volg:
35 druppels jodium word by 'n liter melk gevoeg en daar word 25 gram gerasperde wasgoed seep bygevoeg. Hierdie mengsel word gebruik om bosse te behandel.
1 eetlepel. kombineer houtas met 2 liter water, en voeg 1 eetlepel by. l. Wasgoedseep op 'n rasper fyngedruk. Die mengsel moet vir 2 dae staan. Dan word die struike en die oppervlak van die grond daaromheen behandel. Na 7 dae word herbespuit.
'N Paar handvol uie-doppe word gekombineer met 10 liter vars gekookte water. Die infusie sal binne 'n halfuur gereed wees, waarna dit gefiltreer word. Die produk word met water 1: 1 verdun en oor die bosse uit die gieter gegiet.
Een kop knoffel word fyngedruk en gekombineer met 1 liter water. Die infusie sal na 24 uur gereed wees; al wat oorbly, is om dit met nege liter water te verdun en te verdun. Die instrument word gebruik om die bosse die volgende aand te behandel.
Fusarium-aartappel: 'n beskrywing van die siekte met 'n foto, beheermetodes en variëteite wat bestand is teen fusarium
Fusarium is een van die gevaarlikste siektes wat onder groente voorkom, insluitend aartappels.... Ander name vir die siekte is fusariumsiekte of droëvrot.
Hierdie siekte is uiters gevaarlik deurdat dit vinnig ontwikkel en in staat is om alle plante op 'n aartappelplantasie binne 'n kort tydjie te besmet.
Daarom moet u die simptome en oorsake van die voorkoms van fusarium op aartappels goed ken om dit reg te kan hanteer.
Voorkoming van infeksie deur die swam Fusarium oxysporum
Om te voorkom dat infeksie voorkom, is voorkomende maatreëls nodig.
Gebruik van soorte wat bestand is teen swamsiektes.
"Vocal" en "Dvoryansky" - vroeë rypwordende basters wat geskik is om binne en buite te groei, bestand teen swamsiektes, gebrek aan toewyding en hoë humiditeit. Die grootte en vorm van die vrugte is ideaal om te beit met uitstekende smaak vir vars verbruik .. . Hierdie variëteite word deur bye bestuif.
Ryabinushka is 'n middelseisoenbaster vir binnenshuise verbouing, 'n kragtige plant met gladde doringlose blare en gladde silindriese vrugte wat geskik is vir bewaring. Bestuiwing van die plant - deur bye.
"Hector" - pretensieloos vir weerstoestande en benodig geen spesiale sorg nie, selfbestuiwende baster met 'n kort rypwordingstydperk. Die vrugte is nie geneig tot oorgroei nie. As gevolg van die gelyste eienskappe word die variëteit gebruik vir die industriële verbouing van komkommers.
'Christina' is 'n selfbestuiwende vroeë volwasse baster. Die variëteit is geskik om in die vorm van agurkies te beit, mits dit elke 2 dae geoes word.
"Sudar" is 'n laatrypende baster wat bestand is teen lae temperature.
"Dunyasha" - word aanbeveel om in die noordelike streke te groei, bestand teen talle virusse, insluitend nie net fusarium nie, maar ook skimmel, cladosporium, komkommermosaïek.
Vityaz is 'n gewilde baster met hoë opbrengste wat goed groei in Rusland, Moldawië en Oekraïne. Bestand teen baie siektes, veral wortelvrot.
"Zhukovsky" - 'n baster met groen 12-14 cm lengte met 'n knolagtige silindriese oppervlak. Nie geneig tot fusarium en skimmel nie
Dit is beter om saad van betroubare verkopers te koop. Vir 100% waarborg vir die verkryging van gesonde saailinge word sade met swamdoders behandel.
Die swam Fusarium oxysporum is bestand teen wintertemperature en hou 3-4 jaar in besmette grond aan. Daarom, wanneer u komkommers in die oop veld verbou, is dit nodig om elke jaar die plek van plant te verander en na die ou plek terug te keer met 'n interval van 4 jaar.
Ontsmetting van sade, grond, bedekkingsmateriaal en gereedskap
Sade moet ontsmet word voordat dit gesaai word. Dit word aanbeveel om dit met chemiese middels met swamdoders te behandel. 'N Voorvereiste is die inhoud van aktief teen fusariumbenzimidasool en die afgeleides daarvan.
Sade word behandel met 'n oplossing wat volgens die instruksies op die verpakking of etiket voorberei is. Sodoende moet die nodige veiligheidsvoorskrifte nagekom word.
Dieselfde preparate ontsmet die raam en mure van die kweekhuis, werktuie en grond voordat hulle saad en saailinge plant. Dit is die beste om dit in die herfs na die oes te doen. In die lente word aanbeveel om die grond indien moontlik met kookwater te mors.
As daar geen vrye ruimte vir wisselbou is nie, word die bogrond vervang deur 'n nuwe een. Die kweekhuisraamwerk en bedekkingsmateriaal word met kopersulfaat behandel.
Bekendstelling van nodige mikro-elemente in die grond
Fusarium beïnvloed meer dikwels groente wat op suur en uitgeputte grond verbou word, aangesien plante onder sulke toestande verswak word, met lae immuniteit teen patogene.
Om 'n goeie oes te kry, benodig u:
Diep grawe van die vrugbare laag.
Die bekendstelling van die nodige mikro-elemente deur verskillende kunsmisstowwe. Maak gereeld voed gedurende die groeiseisoen.
Bepaling van grondsuurheid. In suur gronde (die suurgehalte is meer as 7 pH) word dolomietmeel of as voor die herfsgrawe bygevoeg.
Gebruik slegs gesonde saailinge. Dit is beter om van verswakte saailinge ontslae te raak.
Huidige losmaak in die wortelsone moet noukeurig gedoen word en probeer om die plante nie te beseer nie.
Onkruid en insekplae is die grootste vyande van gesonde groente. Gevolglik moet 'n onvermoeide stryd met hulle gevoer word, wat bestaan ​​in die tydige onkruid en losmaak van die beddens, die uitskakeling van skadelike insekte.
As daar verskillende siektes op die terrein waargeneem word, moet die toppe na die oes verbrand word en nie gebruik word om kompos te verkry nie.
Water die komkommers met warm water. Besproeiingstyd word verkieslik in die aand, na sononder. Komkommers groei glo snags. Water word vooraf in houers gegooi sodat dit gedurende die daglig in die son opwarm. Ervare tuiniers weet dat komkommers baie water gee, maar sonder fieterjasies. Daarom is dit nodig om die vorming van stilstaande water op die oppervlak te vermy.
Voldoening aan temperatuurtoestande
Wanneer komkommers binnenshuis verbou word, moet die lugtemperatuur in die kas nie meer as 35 grade wees nie, en die grondtemperatuur mag nie meer as 25 grade wees nie. Die optimale temperatuur in die kas word as 18 - 26 grade beskou.
Skerp temperatuurveranderinge beïnvloed die ontwikkeling van komkommers. Daarom moet kweekhuise op warm tye van die dag geventileer word en snags toegemaak word.
Noukeurige ondersoek vir infeksiesimptome
Waarneming van plante vir siektesimptome.
In alle stadiums van komkommerontwikkeling, vanaf die plant van saailinge tot die oes, is dit nodig om dit deeglik te ondersoek om die simptome van fusariumsiekte betyds raak te sien, al die nodige maatreëls betyds te neem en verliese weens infeksie te verminder. Hierdie werk kan gekombineer word met natmaak, onkruid, die grond losmaak, lote vorm, die bestuiwing van plante waarneem en vrugte oes.
Tydige oes van vrugte
As u saailinge laat in Maart - vroeg in April geplant het, in Mei in oop grond geplant het, kan u die eerste vrugte in Junie afhaal. Vroeë volwasse kweekhuisvariëteite kan nog vroeër geoes word.
Die versameling van selente word elke paar dae uitgevoer, en kies vrugte wat ooreenstem met die beskrywing van die variëteit. Moenie wag totdat hulle uitgroei nie - dit hou in die verswakking van plante en die ontwikkeling van siektes. Daarbenewens belemmer groot geel nie net die groei van die res van die setperke nie, dus is daar geen smaak en voordeel daaraan nie.
'N Ryp vrug het 'n goed gevormde struktuur. Die sekondêre blomfragment moet reeds opdroog, en die area waar die vrugte met die wimper verbind word, moet 'n eenvormige kleur kry.
Gebruik buitengewoon gesonde saailinge
Fusarium-infeksie kan op die saailingstadium begin. Wortelvrot laat die bokant van die spruit hang en die blare droog geleidelik uit. Daar kom 'n vernouing in die stam, wat die vloei van voedingstowwe van die grond na die blare blokkeer, wat verwelking veroorsaak.
As die saailinge nie almal siek is nie, moet die siekes weggegooi word, en die gesonde moet met Previkur behandel word vir die voorkoming of Bordeaux vloeistof toedien.Die grond moet gemors word met 'n oplossing van swak mangaan.
Fusarium aartappel (droë vrot)
Aartappels se fusariumverwelking is 'n algemene oorsaak van verminderde oesopbrengste en bederf tydens opberging van knolle.
As daar vlekke op die blare verskyn, die stamme bruin word en die plant verdor, is die oorsaak waarskynlik fusarium. Die vlekke op die blare is aanvanklik geel, maar word mettertyd bruin, en die blare verdroog. Op die sny van die stam van 'n siek aartappel is donker ringe van vate wat verstop is met die afvalprodukte van die swam sigbaar. Aartappelbosse siek aan fusarium moet opgegrawe word en in 'n brand vernietig word.
Fusarium-aartappel word droëvrot genoem, omdat die siekte selfs op knolle wat in 'n kelder gestoor word, kan vorder. As die droë aartappels sonder rede met 'n witterige blom bedek is, is Fusarium waarskynlik die oorsaak van die skade aan die knolle. Knolle wat deur Fusarium bederf word, moet nie geëet word nie en moet dit nog meer as plantmateriaal gebruik word.
Om fusarium-aartappels te voorkom, word aanbeveel om aartappelvariëteite te kweek wat bestand is teen fusarium-verwelking, gewasrotasie waarneem, moet u aartappeltoppe van die brandplek verwyder en die grond met as of dolomietmeel ontsmet. Vir die voorkoming van fusarium word aanbeveel dat saadknolle voor die plant in swamdoders (Fitosporin-M, Baktofit, ens.) Geweek word.
Houtas sal help om die aartappeloes te verhoed dat dit nie stoor nie; dit is genoeg om die knolle met as te besprinkel as u dit vir winterberging lê.
Aartappelbederf is altyd 'n groot oorlas vir die tuinier, aangesien hierdie groente tradisioneel 'n toonaangewende plek inneem onder alle gewasse wat op persoonlike persele verbou word. Ongelukkig word die siekte dikwels slegs tydens die oesproses opgespoor. Hieronder is foto's, beskrywings en behandeling van siektes van aartappelknolle, wat die algemeenste by die verbouing daarvan voorkom.
Alle siektes van aartappelknolle, waarvan die foto's en beskrywings in hierdie artikel gegee word, afhangende van die tipe patogeen-mikro-organisme, kan voorwaardelik in 3 groot groepe verdeel word:
Die voorkoms van siektes kan geassosieer word met baie faktore:
Ongeskikte groeiende grond.
Gebrek aan of oormaat minerale kunsmisstowwe.
Gebrek aan noodsaaklike spoorelemente in die grond.
Versteurings in verpleegkunde.
Daarbenewens kan insekplae sommige siektes dra.
Siektes wat deur patogene bakterieë veroorsaak word, word bakteriese siektes genoem.
Bruin bakteriese verrotting
Die siekte word veroorsaak deur bakterieë van die spesie Ralstoniasolanacearum, verwys na vaskulêre siektes. Dit begin verskyn tydens die blom van aartappels en die aanlê van wortelgewasse. Op 'n besmette aartappelbos word die blare bruin en verdor, en binnekort val die lote op die grond. In hul onderste gedeelte is bruin strepe duidelik sigbaar. Wanneer die loot op die plek van die sny afgesny word, word 'n bewolkte, spierwit slym vrygestel wanneer dit gedruk word.
Die siekte tref ook wortelgewasse. Wanneer dit op besmette knolle gesny word, is 'n vaatring van versagte vesel duidelik sigbaar; met verloop van tyd verskyn donker rotspunte in die kern, en wanneer dit gedruk word, word slym met 'n onaangename reuk daarvan vrygestel. Die aangetaste wortelgewas verrot heeltemal, terwyl die naburige besmetting besmet word. Die proses gaan voort met die stoor van aartappels.
Voorkoming van die voorkoms van bruinvrot sluit in die behandeling van plantmateriaal met swamdoders, die nakoming van wisselbou, die oes van ou toppe en gereelde onkruid. Voor blom moet plant twee keer behandel word met die antibakteriese middel Baktofit of dies meer. Voordat aartappels gelê word vir opberging, word die kamer ontsmet en die oes word goed gedroog.
Ringvrot-simptome word opmerklik na blom, wanneer dun lote geel kan word en blare daarop in 'n buis opkrul. Tuiniers let selde hierop, dus word die siekte gewoonlik net opgespoor as die knol gesny word. Op die sny is donker fokuspunte van verontreinigende insluitings duidelik sigbaar, asof dit die kern van die aartappel omring. In die beginfase kan die infeksie soos 'n dun donker ring lyk; met verloop van tyd groei groei van letsels van 'n verontreinigde massa rondom die sentrale deel van die wortelgewas. As dit gedruk word, word daar 'n vuil geel slym vrygestel.
Aartappelsaad wat met ringvrot besmet is, kan ontkiem, maar die bosse vorm nie behoorlik nie, die lote sal swak en misvormd wees. Knolle onder 'n tak word gewoonlik nie ryp nie, die oes sal klein en klein wees.
Hulle veg ringvrot op dieselfde maniere as vir ander bakteriese siektes. Dit is die waarneming van wisselbou, gereelde verandering van variëteite saadmateriaal, korrekte landboutegnologie. Daar moet veral aandag geskenk word aan die akkuraatheid van die vervoer en berging van gewasse, dikwels ontstaan ​​die siekte en versprei as gevolg van meganiese skade aan die knolle.
Hierdie siekte kan veroorsaak word deur beide bakterieë en swamme. Besmetting vind plaas as gevolg van meganiese beskadiging van die integriteit van die skil of die knak van die knol, soms kan plae 'n draer van infeksie word. In die middel van die wortelgewas word 'n voortdurend toenemende letsel gevorm, en die weefsels word geleidelik versag. Binne kort tyd vrot die knol heeltemal van binne af. In die proses van verval word 'n witterige vloeistof met 'n skerp onaangename reuk vrygestel.
Dikwels is die oorsaak van die siekte, behalwe steurnisse tydens vervoer, onvanpaste opbergingsomstandighede. Die siekte vorder vinnig met hoë humiditeit in stoorfasiliteite, veral as die temperatuur daarin hoër is as + 4 ° C. Siek knolle is draers van infeksie en infekteer naburige knolle.
Vir die voorkoming van nat verrotting is dit nodig om die bewaringstoestande vir aartappels in ag te neem, dit betyds uit te wis en die infeksiefokus uit te skakel. Die siekte kan herken word aan swart kolle op die vel, kolle, krake, waaruit 'n rekvloeistof met 'n onaangename reuk vrygestel word. Meganiese skade aan knolle moet ook vermy word tydens oes, vervoer en sorteer van die gewasse.
Die bakterieë wat hierdie siekte veroorsaak, bly tot 2 jaar lewensvatbaar in die grond. Verhoogde lugtemperatuur of lang periodes van klam weer dra by tot die infeksie. Die siekte raak beide die lugdeel van die aartappelbos en sy knolle. Visueel is 'n swart been opvallend in die onderste deel van die stam, terwyl die loot in hierdie deel dunner word, swart word, gevolglik verval dit en val net op die grond.
In die aanvanklike stadium is dit moeilik om hierdie siekte visueel op knolle op te let, en dit verskil dikwels nie van gesonde siektes nie. Namate die siekte vorder, verskyn daar donker kolle op die knol. Met verloop van tyd verrot die wortelgroente van binne, maagsere en krake op die skil, waardeur 'n fetiese vloeistof uitstroom wanneer dit gedruk word.
Voorkomende maatreëls teen hierdie siekte sluit in: die nakoming van die korrekte wisselbou, die skoonmaak van die terrein van onkruid op tyd. Die gehalte van die plantmateriaal is van groot belang. Voordat dit geplant word, moet die sade met Prestige of Maxim behandel word.
Die oorsake van sulke siektes is virusse - skadelike mikro-organismes. Plae soos plantluise of die aartappelkewer in Colorado word dikwels draers. As 'n reël ontwikkel die siekte vir 'n redelike lang tydperk, wat 'n paar jaar kan duur.
Gewone mosaïek veroorsaak vervorming en verandering van aartappelblare. Die aangetaste blaarplaat is bedek met klein kolle, die weefsel tussen die are word liggroen, met 'n sterk mate van skade, kom sy nekrose voor.
As gevolg van hierdie siekte swel die blaarplaat tussen die are, die struktuur van die blaar word soortgelyk aan sinkpapier.
As u voortgaan om besmette aartappels as saad te gebruik, sal die bosse na 'n paar jaar belemmer, die lote vervorm word. Geaffekteerde bosse sterf baie vóór die skedule, terwyl die oes daaronder nie ryp word nie.
'N Kenmerkende teken van hierdie siekte is donker, skerp-hoekige kolle op die blaarlem. Die siekte ontwikkel vanaf die onderste gedeelte van die plant, geleidelik verdonker die blare en sterf dit af.
Reeds voor die aanvang van die bot word die lote heeltemal naak, net heel bo kan daar verskeie blare oorbly.
Die veroorsakende middel van hierdie siekte is die spilvormige virus, oftewel VVKK. Gewoonlik word hierdie siekte dikwels fusiform genoem.
As gevolg van die siekte word aartappelknolle vervorm: hulle kry 'n onreëlmatige vorm, langwerpig, terwyl die grootte daarvan aansienlik verminder word in vergelyking met gesonde wortelgewasse. Rooi-vrugte rasse verloor hul kleur. Die blare op besmette bosse word vlak en sterk langwerpig, die rande van die blare kry 'n antosianienkleur.
Hierdie siekte word veroorsaak deur die tabak-virus. Simptome van die siekte is nekrotiese vlekke op die knolle, wat verskil in voorkoms en vorm. Die lugdeel van die plant verander ook, die blare is bedek met klein ligvlekke, die bloeiwyses is vervorm.
Dit is die mees talryke en gevaarlikste soort siektes van aartappelknolle, wat dikwels tot die dood van 100% van die oes lei.
Die siekte manifesteer op aartappelknolle in die vorm van onreëlmatige bruin kolle wat mettertyd uitdroog en met 'n netwerk krake bedek word. Geleidelik neem die aantal kolle toe, hulle smelt saam. Die siekte vorder by verhoogde temperature, sowel as wanneer aartappels op sanderige of kalkagtige grond verbou word. Geteelde knolle verloor hul aanbieding, en hul smaak word aansienlik benadeel. Die siekte versprei slegs langs die oppervlak; die swam dring nie deur in die dieper lae van die wortelgewas nie.
Daar is opgemerk dat skurfte meer gereeld voorkom met oormatige gebruik van stikstofkunsmis, insluitend vars organiese materiaal, byvoorbeeld mis of hoendermis. Dit is moontlik om die waarskynlikheid van die voorkoms van die siekte te verminder met die korrekte toediening van kaliumkunsmis, sowel as spoorelemente: boor, magnesium, molibdeen. Een van die eenvoudigste maatreëls om skurfte te voorkom, is die keuse van aartappelvariëteite wat bestand is teen hierdie siekte. Die volgende variëteite is goed bestand teen gewone skurfte:
U kan die waarskynlikheid van skurfsiekte verminder as u die saad behandel voordat u dit met geneesmiddels soos Maxim of Prestige plant.
Baie tuiniers noem hierdie siekte droëvrot. Die oorsake van hierdie siekte is skending van landboutegnologie, meganiese skade aan knolle tydens vervoer, aartappels op swaar en swak grond. Fusarium manifesteer beide op die luggedeelte van die plant en op die knolle. Die bos wat deur die siekte geraak word, verwelk. As u die siek loot afsny, word 'n donker ring duidelik op die snyplek aangedui.
Op knolle manifesteer die siekte in die vorm van bruin vrot eilandjies, met verloop van tyd kry hulle 'n depressiewe vorm. Bo-op hulle verskyn daar gereeld 'n rand spoorplaat. Voorkoming van fusariumsiekte is 'n streng nakoming van landboutegnieke, wat knolle bespaar tydens vervoer en opberging, asook die behandeling van saadbehandeling met swamdoders.
Phytophthora is nie net die grootste vyand van aartappels nie, maar ook van baie ander plante van die nagskadu-familie: tamaties, eiervrugte. Die siekte beïnvloed bosse en knolle. Dit manifesteer in die vinnige verdonkering van blare en lote, hulle word bedek met bruin kolle wat vinnig met mekaar saamsmelt. Geleidelik verrot die tak, en die siekte begin versprei na wortelgewasse.
Die katalisator vir die ontwikkeling van die siekte is 'n hoë humiditeit in koel weer, dikwels word fitofthora veroorsaak deur skerp skommelinge in temperatuur, koue dou en matinees. Vir die voorkoming van siektes kan die saad behandel word met Fitosporin, by die eerste tekens van die voorkoms van die siekte op die takke, moet dit met Oxykh of Polykh behandel word.
Die siekte manifesteer op aartappelknolle in die vorm van donkerkleurige blaargroei. Geleidelik versprei die siekte na die lugdeel van die bos, die stamme word swart, bedek met slym.
Aartappels wat geraak word, moet hier op die werf vernietig word. Dit kan nie vervoer word nie. Die toppe en wortelgewasse word of verbrand of met petroleum of bleikmiddel gegiet en tot 'n groot diepte begrawe. Die plek waar die besmette bos gegroei het, word ook met bleikmiddel ontsmet. Die volgende 5 jaar kan aartappels nie op hierdie plek verbou word nie; die terrein word gebruik vir die saai van siderates.
Om besmetting te voorkom, is dit die moeite werd om voorkeur te gee aan variëteite wat bestand is teen hierdie siekte. Dit sluit in:
Voordat dit geplant word, moet die knolle ondersoek word en ook met Fundazol behandel word.
Alternaria, of droë kol, is baie algemeen by aartappels. Die siekte kan opgespoor word deur bruin kolle op die bokante, wat gewoonlik rond of driehoekig is. Alternaria kom relatief skaars voor by knolle, hoofsaaklik as gevolg van hul kontak met besmette toppe tydens oes. Op siek wortelgewasse kom droë kolle van onreëlmatige vorm met duidelik gemerkte rande voor.
Die voorkoming van Alternaria is 'n diep ploeg in die herfs. Swamdoders kan ook hierdie siekte goed hanteer; hulle moet die aanplantings verwerk wanneer tekens van infeksie opgespoor word.