Hierdie omskrywing, en ook die term short story composite (kortverhaalsamestelling), is egter ontoereikend om die verskil tussen ’n kortverhaalsiklus en minder hegte kortverhaalbundels soos die eenheidsbundel (of selfs die heterogene bundel) aan te dui. Enige bundel kortverhale word op een of ander wyse saamgestel uit ’n verskeidenheid verhale, en die term samestelling dui nie die spesifieke mate van koherensie tussen die verskillende verhale in ’n kortverhaalsiklus aan nie.
Ook word verhale in enige bundel op ’n spesifieke manier saamgestel (’n “definite order”) met die doel om ’n spesifieke effek te verkry. Aucamp beskryf sy besluite by die ordening van verhale in ’n bundel as volg:
Smuts (2003:100) toon ook aan dat Henriette Grové die verhale in Jaarringe op ’n spesifieke wyse rangskik met die doel om ’n sekere effek te bereik en dat hierdie rangskikking van die verhale ’n bykomende dimensie aan die verhale verleen wanneer dit binne bundelverband gelees word:
[I]n die breë moet Grové se afwyking van ’n chronologiese ordening volgens eerste verskyningsdatums van die afsonderlike tekste wel geïnterpreteer word as ’n doelbewuste strategie van die skryfster om die leser se resepsie van sowel die enkelverhaal as die bundel in sy geheel te beïnvloed. Sy suggereer daardeur vir die leser dat sy wil hê die verhale moet in ’n bepaalde volgorde gelees word [...] Dat Grové [...] “Kom herwaarts getroues” en “Die Betlehem-ster” langs mekaar in die bundel geplaas het is, uit eenheidsoogpunt gesien, begryplik: sy wil die leser daartoe lei om hierdie twee tematies verwante tekste met mekaar te skakel. Dit val egter op dat sy nie haar derde Kersverhaal saam met die ander twee groepeer nie, iets wat die indruk wek dat sy reken die eerste twee hang nouer met mekaar saam as wat hulle met die derde skakel.