Telegrafie | geskiedenis
In moderne telegraafapparaat word kodes aan die hand van die binêre (tweetallige) syfers 0 en 1 saamgestel. 'n Enkele binêre syfer het 2 moontlikhede, en dit kan 0 of 1 wees en bied met ander woorde 21 moontlikhede.
Twee binêre syfers bied dan 4 moontlikhede, want dit kan 00, 01, 10 of 11 wees (22 kombinasies). Met 7 binêre syfers kan 128 (27) kombinasies dus verkry word. Daarvan word die eerste 36 kombinasies gebruik om letters en syfers saam te stel. Die letter A kan byvoorbeeld voorgestel word as 1000001. Dit sal ook nie soos in morsekode in kort en lang seine oorgedra word nie (A= .-), maar in seine met 2 duidelik onderskeibare vlakke en A is dan - ----- - ofte wel 1000001 (waar 1 = - en 0= -).
Die doeltreffendheid van ŉ telegraafstelsel word bepaal deur die aantal letters wat per sekonde oorgedra kan word en die korrektheid waarmee die oordrag geskied. By die oordrag is die beperkende faktor nie soseer die kanaal (kabel, dragolf, ensovoorts) nie, maar die kodering en die dekodering van die seine. Die foute wat kan insluip, is veral die verkeerde oordrag van die aan-af-seine (1 of - en 0 of-). Die seine word met 'n hoe snelheid oorgedra (soms tot 10 kHz of 10 000 pulse per sekonde) en dit kan gebeur dat byvoorbeeld 'n skakelaar of transistor êrens te stadig reageer en 'n O in plaas van 'n 1 deurstuur.
հայերեն: Հեռագրական կապ