Rooipootvalkies … en die wind deur my speke | Maroela Media
Die Oostelike Rooipootvalkie. Foto: Maluti/Facebook
Navorsers heg deesdae klein sonaangedrewe satellietsendertjies aan die voëls om hulle migrasieroetes te kan volg. In Mei, sodra dit weer hier begin koud word, vertrek die valkies weer terug op hulle lang tog na hulle broeiplek in Rusland en China.
Ons het omgedraai waar die teerpad ophou en terwyl ons moeiteloos met die lang afdraande terugry huis toe het ek onthou dat Jesus gesê het dat ons die voëls moet dophou, omdat ons by hulle sal leer met hoeveel liefde ons Vader ons versorg (Matteus 6:26). En die hele pad terug het ek gesit en kyk na die rye en rye dapper rooipootvalkies op die lyndrade.
Ek het my probeer indink hoe ver dit moet wees van Volksrust na die noordkus van Somalië vir ŉ valkie wat 150 g weeg. En aan die 4000 km wat hulle oor die Indiese oseaan moet vlieg sonder om êrens te kon rus.
Hulle sê baie van die valkies oorleef nie die lang tog nie. En dat duisende valkies met nette gevang word by die plekke waar hulle snags moet oornag in Afrika en Indië. Soms tref hulle dit weer gelukkig en word hulle aangehelp deur sterk winde tydens hulle vlug oor die see. Partykeer kry hulle reuse swerms migrerende naaldekokers langs die pad en dan het hulle oorvloed kos vir ŉ ruk.
Lank nadat ons al terug was by die huis het ek nog aan die valkies gedink.
Dis waar dat niemand van ons weet wat die nuwe jaar gaan bring nie, maar ons ken ŉ Skeppergod wat die valkies help om te oorleef en om gefokus te bly onder moeilike omstandighede, wat hulle, as dit nodig is, halfpad om die wêreld lei om hulle te kan bring na ŉ plek waar hulle uiteindelik rus en oorvloed kon vind – op ŉ stukkie lyndraad in die vleie van die Volksrust-Vrede-pad, jaar ná jaar.
Vir elkeen van ons wens ek hierdie jaar toe die moed en die “koershou” van ŉ rooipootvalkie en die leiding en versorging van hulle Skepper.
Baie dankie – dis ‘n mooi vergelyking.