Orde van die Morning Star - WRSP
BESTELLING VAN DIE OGGENDSTER -TYDLYN
1910 (8 Januarie): Madeleine Montalban is gebore as Madeleine Sylvia Royals in Blackpool, Lancashire,
1930: Montalban verhuis na Londen.
1933: Montalban begin skryf vir London Life.
1953: Montalban begin skryf vir voorspelling.
1956: The Order of the Morning Star is gestig.
1961: Alfred Douglas word 'n student van Montalban.
1967: Michael Howard het Madeline Montalban gekontak.
1982: Madeline Montalban sterf aan longkanker op twee en sewentig jaar oud.
1982: Die regte op Montalban se werk word verleen aan haar dogter wat die regte gegee het om voort te gaan met die orde van die Morning Star aan Jo Sheridan en haar man Alfred Douglas.
2004: Michael Howard's Die boek van gevalle Engele is gepubliseer.
2012: Jullia Phillips Madeleine Montalban, The Magus of St. Giles wat gepubliseer word.
The Order of the Morning Star (OMS) is in 1956 gestig deur Madeline Montalban en Nicolas Heron wat sy in 1952 ontmoet het. Die Orde is gestig rondom hul gemeenskaplike belangstelling in esoterisme, astrologie en die engel Lucifer. Montalban was die dryfveer agter OMS en sou ook die belangrikste ideoloog daarvan wees. Toe sy later met Heron skei, is daar geen aanduiding dat hy enige aktiwiteite wat met OMS verband hou, voortgesit het nie.
Madeleine Montalban is op 8 Januarie 1910 in Blackpool, Lancashire, gebore as Madeleine Sylvia Royals. Sy sou later verskeie noms de plume aanneem (Dolores North, Madeline Alvarez, Madeline Montalban en ander name) wat sy gebruik het toe sy artikels en pamflette gepubliseer het.
Op grond van wat min bekend is oor haar kinderjare, lyk dit asof haar ouers geen belangstelling in esoteriese aangeleenthede gehad het nie. Volgens Julia Phillips, as daar tydens haar kinderjare enige vorm van spiritualiteit was, was dit die Christendom (Phillips 2012: 22). Montalban sou later sentrale Bybelse temas herinterpreteer, dikwels in stryd met die tradisionele vorme van die Christendom, en beskryf haarself as 'n heiden, maar die Bybel was sentraal vir haar toe sy groot was en sou steeds 'n sentrale rol vir haar speel. Sy sou later beweer dat die Ou Testament 'n towerkuns was en die Nuwe Testament 'n werk van mistiek (Howard 2016: 55; Phillips 2012: 26). Madeline verhuis in haar vroeë twintigs na Londen, waarskynlik 'n loopbaan as joernalis. Daar is teenstrydige verhale oor Montalban se verhuising na Londen en haar verhouding met die Londense okkulte toneel in die dertigerjare. 'N Nogal fantastiese verhaal is dat haar pa haar met 'n tjek na Londen gestuur het om by die bekende okkultiese skrywer Aleister Crowley (1930-1875) te werk, aangesien haar pa onseker was oor wat hy met haar moes doen (Phillips 1947: 2012 ). Daar is egter geen bewyse dat hierdie verhaal waar is nie, en die waarskynlikheid dat 'n persoon sonder belangstelling in die okkulte sy dogter sou stuur om saam met Crowley te woon, is nogal fantasties. Daar is ook geen vermeldings van Madeleine in Crowley se dagboeke uit die tydperk nie. Alhoewel die verhaal dat sy as Crowley se sekretaresse gestuur is, amusant, maar mitologies is, is daar 'n paar aanduidings dat sy Crowley later leer ken het. Tog is dit aanvegbaar hoe naby hulle mekaar is of hoe gereeld hulle mekaar ontmoet. Haar verhale oor Crowley is gebaseer op latere verslae aan haar vriende en op 'n radio -onderhoud in die 30's. Alhoewel die waarheid van hierdie verhale oop is vir debat, is dit belangrik hoe sy Crowley sou gebruik as 'n kontras om haar eie vorm van magiese praktyk aan te bied. Montalban beskou Crowley as gevolg van sy gebrek aan kennis oor astrologie en die teater- en bombastiese rituele wat hy gedoen het om mense te beïndruk. Alhoewel dit nie veel sê oor Crowley se stelsel van Magick op sigself nie, beklemtoon dit tog twee aspekte van Montalban se leerstellings oor magie. Eerstens die belangrikheid van astrologie, wat sentraal was in alles wat sy gedoen het, en tweedens haar verwerping van wat sy as die teatervorm van magie beskou het, verteenwoordig deur okkultiese ordes soos The Hermetic Order of the Golden Dawn and its offshoots (Phillips 1970: 2012 ).
Montalban het in Londen begin werk London Life as hul astrologie -rubriekskrywer in 1933, onder verskillende skuilname. In 1939 trou sy met 'n brandweerman, George Edward North, met wie sy 'n dogter gehad het. Die huwelik het nie gehou nie, en hy het haar later verlaat. In 1947 het sy 'n gereelde bydraer tot London Life hul kolom vir astrologie skryf. Volgens Boek van Lumiel, omstreeks 1944 het sy 'n dieper belangstelling in Lucifer begin ontwikkel en begin soek na meer inligting oor die engel, maar niks hiervan word destyds in haar openbare geskrifte gevind nie (Phillips 2012: 112).
Alhoewel die omvang van haar verhouding met Crowley betwisbaar is, het Montalban in die veertigerjare steeds meer deel geword van die okkulte toneel in Londen. Sy sou mense leer ken soos Gerald Gardner (1940-1884), Kenneth (1964-1924) en Steffi Grant (2011-1923) en Michael Houghton, wat Atlantic Bookshop in 2019 gestig het. Sy sou later Gerald Gardner help met sy roman High Magic's Aid wat in 1949 deur Atlantis gepubliseer is, of volgens sommige berigte het sy basies die hele roman geskryf op grond van Gardner se aantekeninge (Phillips 2012: 75-77). Die roman was die eerste waar Gardner sy idees oor heksery voorgehou het, hoewel dit in 'n fiktiewe vorm was. Alhoewel dit lyk asof Montalban en Gardner wel met mekaar saamgewerk het en in die middel van die sestigerjare sosiaal ontmoet het, was daar 'n mate van uitval, maar die rede is onduidelik. Toe Gardner in 1960 sterf, kon Montalban se toenemend negatiewe siening van hom en Wicca na Gardner se dood begin het (Phillips 1964: 2012). Haar voormalige student Michael Howard (77-1948) sou later skryf dat "sy 'n vyandigheid teenoor Gardner en Wicca getoon het wat aan haat grens" Howard 2015: 2004). Toe Howard, wat in 10 kontak gemaak het met Montalban, in 1967 by Gardnerian Wicca begin het, het dit gelei tot 'n volledige breuk met Montalban wat dit as 'verraad' beskou het (Howard 1969: 2004; Phillips 11: 2012). Ten spyte van haar negatiewe siening oor Wicca, het sy later in die laat 77's met Alex en Maxime Sanders kennis gemaak, en die Sanders het ook aspekte van haar Angelic -leringe in hul werk opgeneem (Sanders 1960: 2008). Tog was Montalban altyd duidelik dat sy nie 'n heks was nie en dat haar toorkuns niks met Heksery te doen het nie. Deur die latere geskrifte van Michael Howard het haar idees opgeneem in wat gedefinieer kan word as "Luciferian Witchcraft" (of "Luciferian Craft"), wat Howards se oorspronklike term was (Howard 237: 2004, Gregorius 12: 2013).
In 1953 het sy met die tydskrif begin werk Voorspelling en sal vir die res van haar lewe vir hulle aanhou skryf. Die meeste van haar artikels wat oor astrologie en haar private oortuigings gefokus is, is selde daarin sigbaar.
In 1956 stig sy die Order of the Morning Star saam met haar maat Nicolas Heron. Die Orde is so georganiseer dat studente 'n korrespondensiekursus kon voltooi eerder as die tradisionele vrymesselaarsvorme wat in die Golden Dawn, Society of Inner Light of Ordo Templi Orientis gevind is, en daar was geen groeprituele nie. Terwyl die meerderheid belangstellendes dit slegs sou doen deur middel van skriftelike instruksies en vir hulself werk, sou 'n klein aantal later privaatstudente van Montalban word (Phillips 2012: 97. In 1964 het Montalban en Heron uitmekaar gegaan, maar die OMS het hul werk voortgesit.
Ondanks die feit dat sy deel was van die okkulte gemeenskap in Londen, is daar geen bewyse dat sy ooit 'n magiese orde betree het of leringe van 'n eksterne bron gehad het nie. Daar is beskrywings, met wisselende betroubaarheid, van haar werk met ander mense, soos Gardner en Grant, maar dit lyk asof sy geen formele aanvang gehad het nie. Haar kennis was in plaas daarvan gebaseer op die bestudering van primêre tekste, en volgens Howard lyk dit asof sy in 1946 onthullings van Lucifer begin kry het (Phillips 2012: 85; Howard 2016: 56).
Montalban is op 11 Januarie 1982 oorlede, en die regte op haar werk het aan haar dogter gegaan. Na die begrafnis was daar 'n ooreenkoms tussen haar, Jo Sheridan, en Alfred Douglas dat Sheridan en Douglas sou voortgaan om die korrespondensie -kursusse van OMS aan te bied. Beide Sheridan en Douglas het Montalban in die 1960's geken, en Douglas was een van die studente wat by haar gewoon het toe sy in 1966 in haar nuwe woonstel in Grape Street intrek (Phillips 2012: 37).
Sentraal vir die volgehoue ​​belangstelling in Montalban was die geskrifte van Michael Howard, [Image regs], wat in die 1960's 'n student van Montalban was. Ondanks die feit dat hul verhouding beëindig is weens sy belangstelling in Wicca, was dit deur sy pogings in The Cauldron, waarvoor Howard redakteur was tydens sy stigting in 1976 en sy dood, dat 'n belang van Montalban lewend gehou is. In die 1990's begin hy artikels skryf onder die nom de plume "Frater Ashtan" oor Luciferianisme (Howard 2004: 13). Terwyl hy sy belangstelling in Luciferianisme byna dertig jaar lank geheim gehou het, sou hy later meer word oop daaroor. In 2001, Die pilare van Tubal Kain is gepubliseer, saam met Nigel Jackson geskryf, en Die Boek van die Gevalle Angels is in 2004 gepubliseer. [Image regs Laasgenoemde gee 'n voorstelling van Montalban se siening van Lucifer en die esoteriese tradisie wat sy geskep het.
Montalban het tydens haar leeftyd nooit haar esoteriese leerstellings gepubliseer nie. Terwyl sy 'n produktiewe skrywer was, was haar openbare geskrifte hoofsaaklik rondom astrologie. Haar enigste boek, oor die Tarot, is na haar dood in 1983 gepubliseer. Om te verstaan ​​wat in die OMS geleer word, moet ons staatmaak op herinneringe en interpretasies van haar studente. Die persoon wat die meeste op Montalban geskryf het, is Michael Howard, 'n student van haar in die 1960's. Howard integreer Montalban se leerstellings met sy eie interpretasie van Heksery en Luciferianisme, maar volgens die huidige hoof van die OMS, Alfred Douglas, is Howard se voorstelling van Montalban korrek (Douglas, private korrespondensie, 8 Augustus 2021).
Astrologie speel 'n sentrale rol in die leer van OMS, en Montalban het aangevoer dat magiese werking nie moontlik was sonder kennis van astrologie nie. Die organisasie leer ook dat alle mense hul eie spesiale engele het, en 'n sentrale doel van die werking binne die OMS is om 'n verhouding met hierdie engele te ontwikkel. Hoe om met die engele te werk en hoe om met die engele te werk, word bepaal deur die persoonlike geboortekaart van 'n persoon te verstaan. Astrologie beïnvloed alles binne OMS, en soos ander esoteriese ordes is daar 'n stel ooreenkomste waar verskillende engele ook verband hou met verskillende sterretekens en planete (Phillips 2012: 98.
Die bekendste leer van Montalban handel oor haar teologie oor Lucifer, of Lumiel, soos sy verkies het om hom te etiketteer (Howard 2016: 56). Lumiel bedoel volgens Montalban 'Die lig van God'. Alhoewel baie leerstellings in OMS op die Bybel gebaseer is, beskryf Montalban haarself as 'n heiden en beskou Lumiel as gebaseer op 'n voor-Christelike leer, met verwysing na die Chaldese godsdiens as die oorsprong (Phillips 2012: 99; Howard 2004). Montalban is veral van die Chaldeërs gevind, aangesien sy beskou het dat hul godsdienstige en magiese stelsels op astrologie gebaseer was.
Alhoewel Lumiel 'n sentrale figuur in OMS -leerstellings is, verskyn hy eers as 'n belangrike karakter as die twaalfde kursus wanneer die vaardige 'n afskrif van Die Boek van Lumiel dit verklaar die geskiedenis van Lumiel. Howard verwys ook na 'n manuskrip wat genoem word Die boek van die Duiwel wat 'n soortgelyke vertelling het, maar meer gefokus is op die figuur Baphomet (Howard 2016: 59). Die Boek van Lumiel is slegs een-en-twintig bladsye. Uit Phillips aangehaal, begin dit met 'n verklaring dat Montalban in 1944 met haar studie oor Lucifer begin het. Op grond van Phillips en Howard word Lucifer voorgestel as 'n krag vir die evolusie van die mensdom, en die wanhoop van Lucifer hou verband met die onkunde van die mensdom. Dit is as gevolg van die onkunde van die mensdom dat Lucifer vasgevang is, en die bevryding van Lucifer is ook die bevryding van die menslike siel en die ontwaking daarvan.
Die mitologie wat in Die Boek van Lumiel is dat die wêreld geskep is deur God, wat beskou word as 'tweeledig, die volmaaktheid van man en vrou' (Howard 2004: 27). God verdeel sy krag gelyk tussen homself en sy vroulike self, en skep 'n skeiding tussen Lig en Intellek, en hieruit skep Lumiel, die eerste wese. Verder kom uit hierdie afdeling die Ben Elohim, die seuns en dogters van God. Dit word die aartsengele en sal heers oor die sewe planete. Die vertelling wat volg, is 'n mengsel van gnostiese leerstellings gemeng met Montalbans se begrip van evolusie, miskien geïnspireer deur Helena Blavatsky. Die lewe op aarde word deur die engelewesens tot volmaaktheid gelei, en in Astrale vorm is die "Ray People" die doel van die evolusie van geesteswetenskappe. In plaas daarvan dat evolusie sy gang gaan, probeer Lumiel dit bevorder deur dit te bespoedig. Volgens Howard:
Volgens die leerstellings van die OMS was Lucifer gefrustreerd oor die stadige evolusie van die primitiewe mensegeslag, beskryf as 'sonder ape', en daarom het die engele 'hul trillings' gemeng met die 'dogters van die aarde'. Ongelukkig is die mensdom nie genoeg ontwikkel om die krag wat hulle deur hierdie proses gegee is te gebruik nie en dit misbruik wat tot chaos en anargie lei (Howard 2016: 59).
Dit het daartoe gelei dat Lucifer as 'n straf in materie vasgevang was en gedwing is om deur die eeue heen in die vlees te reïnkarnereer om die mensdom die weg na verligting te leer en die 'Lig van die wêreld' te wees. Dit lyk asof Montalban beïnvloed is deur Frazer en die teorie van die sterwende en opgewekte god terwyl hy skryf:
Nie totdat die mensdom geweet het wie en wat ek is as hulle sou weet en verstaan ​​nie, maar my eie lyding, wat fisies moet wees, soos die lyding van die mensdom moet wees ... dieselfde lyding en opoffering moet die mensdom verlos. Ek was 'n sondebok, wat die lewe na die lewe met skaamte en onkunde in die woestyn gedryf moes word, totdat die fout wat ek begaan het, uitgewerk het deurdat die mens deur ervaring wys geword het, en daarom volkome goed was (Motalban aangehaal in Howard 2004: 123 ).
Selfs Christus is gesien as 'n avatar van Lucifer in Montalbans se leerstellings. Die leer van Montalban kan gesien word as 'n vorm van neo-gnostisisme, waar die gees vasgevang is in materie en op soek is na bevryding. Die tuin van Eden is byvoorbeeld 'n plek in die astrale (Howard 2004: 31). Die beeld van Lucifer is gebaseer op die Bybel en Boek van Henog maar herinterpreteer met Lucifer as 'n krag vir die goeie wat uiteindelik in sy vorige glorie sal terugkeer. Lucifer is nie 'n Sataniese figuur nie, selfs al is die mitologie rondom hom gebaseer op die val van Lucifer en die opstandige engele. Die leer van OMS kan gesien word as Luciferiaan, maar nie as Satanies nie. Daar is geen konflik tussen God en Lucifer nie, eerder word Lucifer deur sy aanvanklike fout 'n gids vir die mensdom. Howard vergelyk Montalban se sienings met die van Gurdjieff, omdat sy die grootste deel van die mensdom as slaap beskou het.
Montalban was van kritieke belang vir wat sy beskou as die teatervorm van seremoniële magie wat sy in organisasies soos die Hermetiese Orde van die Goue Dawn gevind het. Die beskrywings wat bestaan ​​uit haar rituele is dikwels eenvoudig, met behulp van kerse, tarot en astrologiese tydsberekening. [Beeld regs] Die rituele was gebaseer op die sewe planete en ooreenkomste tussen hulle en u eie geboortekaart. Die Sewe planete en hul heersende geeste, sterreteken en weekdag is (Phillips 2012: 103):
Michael (Son), Sondag, Leo
Gabriel (Maan), Maandag, Kanker
Samael (Mars), Dinsdag, Ram en Skerpioen
Raphael (Mercurius), Woensdag, Tweeling en Maagd
Sachiel (Jupiter), Donderdag, Boogskutter en Vis
Anael (Venus), Vrydag, Stier en Weegskaal
Cassiel (Saturnus), Saterdag, Steenbok en Waterman
Die rituele is ontwerp om individueel uitgevoer te word. Die leer van OMS is self geheim en slegs oop vir lede, maar in hul aanbieding verwys dit hoofsaaklik na renaissance magie as 'n bron van inspirasie:
Die basis van haar stelsel was Hermetiese magie, soos ontwikkel tydens die Italiaanse Renaissance en beoefen deur onder andere Marsilio Ficino, Pico della Mirandola, Cornelius Agrippa en John Dee. Haar bronne sluit in die Picatrix en Corpus Hermeticum, The Heptameron van Peter d'Abano, die Sleutel van Salomo, die Heilige Magie van Abramelin en Agrippa's Occult Philosophy (OMS nd).
Die rituele is ontwerp om hoofsaaklik deur die student self uitgevoer te word as deel van hul eie begrip van magie. 'N Sentrale deel hiervan is die gebruik en konstruksie van talismans onder die korrekte astrologiese tydsberekening. Aanvanklik is 'n horoscoop gegiet vir nuwe studente wat die studente Son- en maan -engele onthul het. Die eerste kursus is ook genoem Die okkulte geheime van die maan (Phillips 2012: 96) wat die fokus op die maan aandui.
Alhoewel dit 'n meer informele bestelling is, word OMS steeds in verskillende grade verdeel, gebaseer op hoe gevorderd die student geword het. Toe Montalban gelewe het, het sy studente ingeneem wat sy persoonlik geleer het wat 'n binnekring sou vorm. Tog is daar geen duidelike grade nie, en die stelsel is gebaseer op die verwerping van die tipe graadgebaseerde bevele wat in die 1950's algemeen was (Phillips 2012: 96-98).
Die aanvanklike leierskap vir OMS was Montalban en Heron. Toe hul verhouding in 1964 eindig, het sy haarself voortgesit. Na die dood van Montalban in 1982, is die outeursreg op haar werk gegee aan haar dogter wat met Jo Sheridan en Alfred Douglas in verbinding getree het om met OMS voort te gaan. Die OMS bly aktief onder leiding van Alfred Douglas.
'N Hoofkwessie rakende die OMS was die klem op Lucifer, wat gelei het tot assosiasies met Satanisme. Op grond van die geskrifte van Michael Howard, blyk dit dat daar 'n paar uitdagings op die Britse heidense toneel was om as 'n Luciferiaan uit te kom weens die moontlikheid om met satanisme geassosieer te word. OMS het beklemtoon dat dit Lucifer as 'n positiewe figuur beskou en nie satanisme bevorder nie. In plaas daarvan beskou OMS Lucifer as 'die bringer van lig' wat die menslike bewussyn oopmaak vir hoër bewustheid (Douglas, persoonlike kommunikasie, 13 Augustus 2021).
Soos met baie esoteriese onderwysers, was daar vrae oor die biografie van Montalban en in watter mate haar verhale oor haar verhouding met ander okkultiste van die tyd feitelik is. Dit is die geval, soos voorheen opgemerk, oor hoe sy Aleister Crowley leer ken het. Afgesien van verhale wat sy self vertel het, is daar ook verhale uit ander bronne wat twyfelagtig is. Gerald Gardner impliseer blykbaar dat Montalban 'n noue verband met Lord Mountbatten gehad het wat moeilik is om te bewys, net soos Gardner se bewering dat sy werklik as 'n psigiese adviseur en 'persoonlike heldersiende' gewerk het (Heselton 2000: 301). Die beskrywing van 'n ritueel wat Montalban uitgevoer het saam met Gerald Gardner en Kenneth Grant, is ook net fantasties. Aand van Eden (Grant 1977: 122-24; Phillips 2012: 83). Hierdie tipe kwessies kom baie algemeen voor by die meeste biografieë, en verdere navorsing oor OMS en Montalban sal waarskynlik 'n groter begrip van hierdie verhale oplewer. Volgens Julia Phillips, wat die enigste biografie oor Montalban geskryf het, het 'n taamlik homogene prentjie van haar ontstaan ​​by die onderhoude met diegene wat haar geken het, en lyk die meeste verhale konsekwent en word deur verskeie bronne geverifieer (Phillips, private korrespondensie August 13, 2021).
Montalban en die OMS was baie vroeë voorbeelde van Luciferianisme, selfs al is haar interpretasie ver van die meeste hedendaagse vorme. Terwyl sy self Heksery verwerp het, het sy deur die geskrifte van Michael Howard 'n belangrike bron van inspirasie geword vir die moderne Luciferiaanse heksery.
Beeld #1: Michael Howard.
Beeld #2: Dekking van Die Boek van die Gevalle Angels.
Beeld #3: Madeline Montalban van Man, mite en magie in die 1970s
Douglas, Alfred. 2021. Persoonlike korrespondensie, 13 Augustus.
Grant, Kenneth. 1977. Aand van Eden. Londen. Skoob -boekuitgewery.
Gregorius, Fredrik. 2013. "Luciferiaanse heksery: op die kruispad tussen heidendom en satanisme." Bl. 229-49 in The Devil's Party: Satanisme in die moderniteit, onder redaksie van Per Faxneld en Jesper Aa. Petersen. New York: Oxford University Press.
Heselton, Filippus. 2003. Gerald Gardner en die ketel van inspirasie: 'n ondersoek na die bronne van Gardnerian Heksery. Somerset. Uitgee van Capall Bann
Heselton, Filippus. 2000. Wiccan Roots: Gerald Gardner en die moderne hekseryherlewing. Berks. Uitgee van Capall Bann.
Howard, Michael. 2016. "Teachings of the Light: Madeline Montalban and the Order of the Morgning Star." Pp 55-65 in The Luminous Stone: Lucifer in Western Esotericism, geredigeer deur Michael Howard en Daniel A. Schulke. Richmond Vista: Three Hands Press.
Howard, Michael. 2004. Die boek van gevalle engele. Somerset: Capall Bann Publishing.
Hutton, Ronald. 1999. Die Triomf van die Maan: 'n Geskiedenis van Moderne Heidense Heksery. Oxford: Oxford University Press.
OMS. en "Madeline Montalban en die Orde van die Morning Star." Toegang verkry vanaf https://www.sheridandouglas.co.uk/oms/ op 15 Augustus 2021.
Phillips, Julia. 2021. Persoonlike korrespondensie, 13 Augustus.
Phillips, Julia. 2012. Madeline Montalban: The Magus of St Giles. Londen: Neptune Press
Phillips, Julia. 2009. "Madeline Montalban, Elemental and Fallen Angels." Pp 77-88 in Bander kante van die hemel: 'n versameling essays wat die oorsprong, geskiedenis, natuur en magiese praktyke van engele, gevalle engele en demone ondersoek, geredigeer deur Sorita d´Este. Londen: Avalonia.
Sanders, Maxine. 2008. Firechild: The Life and Magic of Maxine Sanders. Oxford: Mandrake van Oxford.