Die boeke Esra en Nehemia handel oor die tyd van die eerste terugkeer na die land Juda in 539 v.C. in die tyd van die Persiese koning Kores (vgl. die profesie in Jes. 45:1) tot by die bou van die mure van Jerusalem in die tyd van koning Artaxerxes (445 v.C. – Hebreeus Artasasta).
Dit bly ’n wonderlike werklikheid van die geskiedenis dat Kores, die koning van Persië, met ’n hele ander strategie begin werk in sy koninkryk wat tot groot vrede in sy gebied gelei het. Hy het die voortou geneem om alle volkere toe te laat om nie net hulle eie kultuur en godsdiens te beoefen nie, maar dit ook in hulle eie land te doen. Daarmee het hy ’n tradisie van respek vir ander kulture en godsdienste ingevoer wat tot groot voordeel van onder andere die Jode was.
Vandag lees ons twee dele.
Hoofstuk 2:1-67 handel oor die mense wat saam met Serubbabel teruggekom het (wat ook in Neh. 7:6-69 gelys word, maar ’n paar beduidende verskille vertoon – Nehemia se lys kan moontlik meer akkuraat wees omdat dit van ’n geslagregister af kom [Neh. 7:5]).
Hoofstuk 2:68-3:13 handel oor die bydraes wat vir die bou van die tempel gegee is, sowel as ’n beskrywing van die herinstelling van die brandoffers en die viering van die huttefees, sowel as die lê van die fondamente van die tempel.