As ons stede soos ekosisteme ontwerp, sal hulle die potensiaal hê om baie van ons mees dringende kwessies aan te spreek. Van alles wat mense bou, is stede die belangrikste.
Stede is die grootste dinge wat ons bou, en die meeste mense woon nou in hulle. Maar dis nie hoekom stede ons belangrikste uitvinding is nie.
Stede maak saak omdat hulle ons grootste hoop vir langtermyn oorlewing verteenwoordig, nie net vir mense nie, maar vir alle spesies. Hulle bied die beste kans om koolstofbesoedeling dramaties te verminder, skuiling en gemeenskap te bied vir die wêreld se groeiende menslike bevolking, en die beskerming van landelike habitat vir spesies in agteruitgang.
Maar om hierdie hoop 'n werklikheid te maak, moet ons erken dat stede - en mense - deel van die natuur is en onderworpe is aan dieselfde wette as die res van die natuur.
Vir lank het ons die verhoudings tussen geboue en natuurlike omgewings geïgnoreer. Ekonomiese ontwikkeling het gefokus op die "taming van die woestyn" met tegnologie. En terwyl die "woestyn" opvallend divers is, is stedelike tegnologie ontstellend monokultureel.
Ontwerp met die natuur is verlore met die koms van goedkoop, in oorvloed fossielbrandstowwe. Mense het begin bou dieselfde geboue oral.
Oorweeg 'n voorbeeld: Minneapolis en Phoenix is ​​geleë in 'n baie verskillende biome. Moeder Natuur erken verstandig die verskille, om verskillende plante en diere in plek in verskillende klimate. Daar was 'n tyd wanneer mense erken die verskille ook. Huise in die Amerikaanse Midde-Weste keer sported goeie isolasie vir die winter en gekeur "slaap stoepe" vir die somer. In die Suide, dik Adobe mure gehou wonings te koel gedurende die dag, en hitte gestoor word in die mure gedien as 'n hitte-vliegwiel na die huise warm in die nag te hou.
In sy nuwe boek, Laat skyn, John Perlin spore passiewe sonontwerp na Neolithic Chinese meer as 6,000 jaar gelede. Wel in die 20e eeu het kantoorgeboue in Buffalo, New York, glad nie soos kantoor in Los Angeles gekyk nie.
Sulke ontwerp met die natuur is verlore met die koms van goedkoop, in oorvloed fossielbrandstowwe. Mense het begin bou dieselfde geboue oral. Die mees gesogte ontwerp pryse vandag word toegeken vir beeldhoukundige elegansie sonder inagneming van plaaslike omstandighede of funksionaliteit.
Onderskeidings tussen menslike beskawing en die natuur moet wees
Die gety kan egter draai. Onlangs het astrofisikus Adam Frank gevra vir die nasionale openbare radio, "Is beskawing natuurlike?" Sy antwoord: Absoluut. Stede afhang van dieselfde natuurwette as alles anders. En nou dat ons die Anthropocene verskaf het - 'n era waar die mens is die voorste bestuurder van verandering op 'n wêreldwye skaal - onderskeid tussen menslike beskawing en die natuur moet word rethought.
Op 'n baie klein skaal het 'n burgerorganisasie in Seattle begin om "bestuiwerspaadjies" te skep deur die versigtig te kies en aanplant van inheemse plante om te verseker dat bestuiwers oor breë gebiede kan beweeg. Op 'n makroskaal het baie stede wat langs riviere gebou is, nou begin om hulle te herstel om die waardevolle dienste wat hulle een keer verskaf het, te herstel, in plaas van om die tradisie van transformasie in industriële stortings en giftige skeepsrigtings voort te sit.
Van Louisiana se verdwynende kusvleilande (wat New Orleans een keer gebuffer het) na Manhattan se Lower East Side (wat onlangs deur orkaan Sandy oorstroom is), word mense wakker gemaak van die feit dat stede bestaan ​​uit menslike tegnologie (geboue, paaie, riole, kraglyne ) inmeng met ekologiese stelsels (strome, vleilande, bome, wild).
Om lesse van die natuurlike wêreld in menslike tegnologie in te sluit, is nie nuut nie. Sedertdien het Leonardo da Vinci voëls bestudeer om sy sketse van 'vlieënde masjiene' in te lig, het mense na die natuur gekyk vir inspirasie en leiding. Maar dit was nie tot 1997 toe Janine Benyus vrygelaat het nie Biomimiek: Innovasie Geïnspireer deur die natuur, dat 'n beweging gebore is.
In die Antropoceen is dit verby die tyd om vir ons te leer om die lewe se genie te navolg.
Op haar webwerf, Benyus beskryf biomimiek as "leer om grasieus op hierdie planeet te leef deur die lewe se genie bewus te emuleer. Dit is nie regtig tegnologie of biologie nie; dit is die tegnologie van biologie. Dit maak 'n vesel soos 'n spin, of die son se energie soos 'n blaar lasseer. "
So hoe kan ons ons stede soos ekosisteme ontwerp?
Die antwoorde is almal rondom ons
Sonpanele verander sonstrale in elektrisiteit. Bedienbare vensters werk soos porieë, opening en sluiting om 'n gemaklike temperatuur binne te hou. Groen dakke filter reënwater soos grond. Sisters versag stormwater afloop soos klein damme en vleilande. Wandelbare buurte volg die natuur se belangrikste ontwerpbeginsel, die behoud van energie.
Hierdie eenvoudige voorbeelde verteenwoordig die eerste tentatiewe begin van 'n groot verandering in die manier waarop Amerikaners stede ontwerp en bou. Tog is hulle algemeen in Kopenhagen, Freiburg, Barcelona en Singapoer.
'N Onlangse studie deur Autopoiesis LLC en Ecotrust en befonds deur die Bullitt-stigting toon dat as ons die natuur naboots, ons ook beduidende openbare voordele kan genereer. Die verslag, Optimalisering van stedelike ekosisteemdienste: Die Bullitt Centre Gevallestudie, het bevind dat oor die lewe van die gebou, "net ses van die [Bullitt Sentrum se] groen eienskappe sal tot $ 18.5 miljoen tot voordeel van die samelewing lewer." - Stoor koolstof, die bestuur van stormwater en byvoorbeeld die behandeling van riool. Toevallig, dit is omtrent dieselfde as die totale konstruksiekoste vir die projek.
Ons is 'n integrale deel van die omgewing
Omvattende studies oor die waarde van ekosisteemdienste is op baie groter vlakke gedoen, tipies nasionale of globale. Hierdie studies het herhaaldelik skokkende resultate opgelewer, soos wat die waarde van die planeet se ekosisteemdienste is groter as die totale wins lid waarde van die hele wêreld se bruto nasionale produk. Maar studies op sulke breë skale behels noodsaaklike heroiese ramings en groot foutgrense. Die Bullitt Center gevallestudie is die eerste en enigste sodanige navorsing op die vlak van 'n individuele gebou, met aannames wat duidelik uiteengesit is.
Dit blyk duidelik dat baie belangrike navorsing oorbly, maar dit is reeds duidelik dat die waarde van openbare voordele te groot is om in 'n voetnoot as 'eksternaliteite' ontslaan te word. HOK en Arup begin met die ontwerp van geboue en dorpe - baie van hulle in China - rondom ekologiese beginsels. En Amerikaanse stede van Seattle na New York begin die openbare voordele van natuurlike stelsels in stedelike beplanning in te neem.
In die Antropoceen is dit tyd om op te hou om te dink aan mense as afsonderlik en afsonderlik van "die omgewing." Ons eet die omgewing. Ons drink die omgewing. Ons is 'n integrale deel van die omgewing. Wanneer ons besef dat alle lewe deel is van een groot stelsel, maak ons ​​ons stede oop vir lesse Die natuur is beta toets vir miljarde jare. En in daardie idee lê die grootste hoop vir ons planeet.
Denis Hayes is president van die Bullitt-stigting, 'n omgewingsfilantropie gebaseer in Seattle wat op stedelike ekologie fokus. In hierdie rol is hy ook ontwikkelaar van die Bullitt Center, wat die groenste kommersiële gebou in die wêreld genoem word.
Hou die Bees: Hoekom Alle Bees is op die spel en wat ons kan doen om hulle te red
deur Laurence Packer.
Terwyl die media fokus op kolonie-ineenstorting wanorde en die bedreigings vir heuningbye spesifiek, die werklike gevaar is veel groter: al die bye is op die spel, of dit nou van verlies aan habitat, plaagdoders of siekte, onder andere. En as gevolg van die integrale rol hierdie insekte speel in die ekologie van ons planeet, kan ons in gevaar as well. in Hou die bye, Laurence Packer, 'n melittologist wie se lewe draai om bye, debunks baie mites oor hierdie wesens en neem ons agter die skerms met wetenskaplikes regoor die wêreld wat besig is om hierdie fassinerende wesens te red voordat dit te laat is.
Jy is hier: Tuis > Sosiale en politieke > omgewing > klimaat > Oplossings > Stede is die grootste hoop vir ons planeet