Hoekom wil jy vir geen rede huil nie - hoe om daarvan ontslae te raak - Sielkunde en Psigiatrie - 2020
Dit gebeur wanneer hy die situasie logies ontleed het, besef hy dat daar geen rede vir droefheid is nie, maar die stygende trane en 'n knop in my keel dui die teenoorgestelde aan. Hier gaan dit nie om die afwesigheid van redes vir frustrasie en die uitdrukking daarvan in trane nie, maar met die onbewustheid van die traumatiese prosesse. Dit gebeur dikwels dat ons psige rasionalisasie gebruik en selfs die frustrerende dinge uit die oogpunt van noodsaaklikheid en selfs bruikbaarheid verklaar, terwyl die onderbewussyn steeds weerstaan, beseer en skree dat daar nie met oorsaaktelose trane iets aan die gang is nie.
Om te verstaan ​​waarom ek altyd wil huil, is dit nodig om nie te analiseer wat nou is nie, maar ook die hele lewensgeskiedenis van 'n persoon in ag te neem. Rollende trane kan dui op stres wat oor die jare opgehoop is, of hulle kan praat van dreigende probleme, kommer oor wat op 'n bewuste vlak verbode is. In sommige gevalle kan jy dit op jou eie uitvind of nadat jy met vriende gesels het, as jy voel dat daar geen uitweg is nie, is dit sinvol om 'n afspraak met 'n psigoterapeut te maak en jou ware redes vir huil by 'n gespesialiseerde sessie te ontdek en dan 'n plan te ontwikkel om die situasie te stabiliseer.
Die redes waarom ek wil huil
As jy nie die basiese en verstaanbare oorsake van huil in ag neem nie (wanneer dit 'n kritiese of pynlike situasie is, wanneer 'n persoon met hulpeloosheid gekonfronteer word, ens.), Kan jy na die problematiese wyer kyk en die veelvoudige faktore wat trane veroorsaak, sien. So 'n lang toestand van stres en neurose, bly in negatiewe situasies en die atmosfeer verswak die senuweestelsel geleidelik. Hierdie mikrospanning, wat as 'n konstante agtergrond in ons lewe teenwoordig is, is 'n slegte bui van 'n baas, wat aan die omliggende mense ly, ruwheid in die openbare vervoer, die onsekerheid van sommige vriende, weerstoestande en soms klein probleme. Hoe meer sulke kleuters, in kombinasie, gereeld in die lewe van 'n bepaalde persoon voorkom, hoe groter is die waarskynlikheid dat 'n minderjarige onaangename gebeurtenis, soos 'n breek in 'n winkel, 'n tantrum kan veroorsaak. Dit beteken nie dat 'n persoon toereikendheid verloor het nie of dat hy werklik seergemaak het - dit is die gevolg van 'n lang opgehoopte spanning.
Sterk spanning in onlangse tye kan jou gereeld laat huil. So 'n reaksie word veroorsaak deur melodieë, films, die woorde van verbygangers, selfs reuke en kleure, wat indirek herinner aan wat gebeur het. Stres het beide positiewe en negatiewe kleure, en wanneer 'n mens voortdurend huil na die dood van 'n geliefde, verstaan ​​almal hom, ondersteun hom, en selfs trane van nuuts af kry 'n verskoning. In die geval van positiewe gebeure, soos 'n huwelik of die geboorte van 'n kind, kan die psige op soortgelyke wyse reageer. Niemand verwag trane as gevolg van positiewe, spanningvolle emosies nie.
Hormonale ontwrigting kan beide fisiese en emosionele sensitiwiteit verhoog. Dit is veral vir vroue duidelik, maar dit kan die skildklier en ander hormone skend, sowel as tydens swangerskap. Wanneer 'n persoon met hormonale afwykings in 'n situasie van emosionele stres of stres kom, is sy psige nie gereed om te weerstaan ​​en te sien wat as katastrofiese gebeure gebeur nie, en onderskeidelik 'n huilreaksie uit te gee.
Affektiewe spektrum afwykings soos depressie en apatie veroorsaak oormatige traanheid en vereis 'n mediese regstelling van die toestand. Versteekte vorms van sulke afwykings kan hulself manifesteer in menslike vrae, hoekom ek wil huil, maar dit werk nie. Die onvermoë om vry te laat, al is dit onbegryplike emosies, dui op die diepte van sielkundige trauma of geestesversteurings.
Hoekom wil jy in die kerk huil
Trane in die mure van die tempel is nie iets uniek nie, maar die redes hiervoor lê nie in die koninkryk van die bonatuurlike nie. Hierdie emosionele reaksies is verstaanbaar vanuit psigologiese oogpunt. So 'n gelowige, wat na die tempel kom, maak sy siel en emosionele sfeer oop. Gewoonlik kom ons óf vir hulp of bekering. In beide gevalle is die menslike psige kwesbaar vir enige woorde. Daarom kan die preekwoorde hul eie gevoel van skaamte of skuld vir hulle sondes verhoog.
As 'n mens deur hoër magte vergewe word, is die gevoel van skuld in hom so sterk dat niemand hulle van hierdie ervaring kan bevry nie. Dit is onmoontlik om met skuldgevoelens te leef, dit eet van binne, en wanneer dit by die kerk aankom, word dit helderder, al die misdade lyk selfs meer verskriklik teen die agtergrond van die goedheid van die tempel. Na die aktualisering van sy swak toestand, kan 'n persoon wat opreg vra vir verlossing en ontvang dit weer begin huil, nou van positiewe emosies. Dit is soortgelyk aan die positiewe en negatiewe stres wat in die gewone lewe ervaar word.
Die tweede komponent van 'n akute emosionele reaksie is dat die atmosfeer van die kerk sterk met die omliggende werklikheid kontrasteer. Die wêreld begin meer brutaal en onvolmaak lyk, en die diensplek op sy agtergrond is selfs meer toegewy. Mense wat gewoonlik in sulke plekke is, is nie onbeskof nie, luister na mekaar, help of behandel hulle net met geduld. As jy nie sulke ondersteuning van buite vind nie, kan 'n persoon deur sulke manifestasies aan die diepte van die siel aangeraak word.
In die kaak kom mense weer hul geliefdes, en as hulle tuis is, kan die geheue van hulle rustig ervaar word. In die kerk kan jy gewoonlik met diegene wat oorgebly het, kommunikeer, luister na die seën oor hulle ore, wat uiteindelik die gevoel skep dat 'n mens lewe, maar net ver weg Nadat ons iemand een keer verloor het en hom weer gevind het, beleef ons vreugde, maar die stresreaksie van die liggaam is so sterk dat dit in trane uitgedruk word. Dit is wat tydens die liturgies gebeur en selfs wanneer die kers vir die res aangesteek is.
Hoekom wil 'n swanger vrou huil
Die huil van swanger vroue is 'n normale toestand, wat nie deur dokters, familielede of swanger vroue verras word nie, maar dit is taamlik moeilik om dit te verduur en jy wil verstaan ​​wat dit veroorsaak het. Aanvanklik speel die fisiologiese komponent sy rol, naamlik 'n verandering in die hormonale agtergrond, en dit is so sterk dat die liggaam geweldige stres ervaar. Elke sel- en orgaanstelsel begin in 'n spesiale modus werk wanneer sensitiwiteit vir enige omgewingsinvloede verhoog word.
Bykomende stres voeg konstante ervarings wat verband hou met hul toestand en die toestand van die baba. Aanhegting aan 'n kind word gevorm, en vir baie is dit nog steeds onmoontlik om hierdie gevoel van angs en sorg te sien, maar slegs verhoogde sensitiwiteit en angs, wat deur trane geopenbaar word. Vir baie is 'n verandering in selfbeeld en selfbeeld inherent, aangesien daar nou nuwe rolle bygevoeg word.
'N Groot aantal vrese wat 'n vrou deur die hele lewe tydens swangerskap najaag, word nie net geaktualiseer nie, maar verhoog en lok nuwes. Die gekykde program kan jou die hele dag bekommer, skroef jouself tot die ergste voorspellings en dien as gevolg daarvan om niks te huil nie. Maar net die afwesigheid van die ware oorsaak van huil kan slegs gesien word deur die situasie te ontleed of deur geliefdes te help, verduidelik dat alles goed is.
Van die sielkundige komponente wat trane uitlok, is dit in die geheel van onduidelikheid. 'N Vrou verstaan ​​dat nou haar liggaam sal verander, verhoudings met 'n man, werk en die vermoë om vir hulself, kernaktiwiteite en selfs die regime voorsiening te maak. Daar sal niks meer wees wat ooreenstem met haar vorige lewe nie, maar om te verstaan ​​hoe die nuwe ronde sal lyk, stadiums en veral besonderhede is nog nie verskyn nie. Hier ontstaan ​​al die eksistensiële krisisse en vrese wat met die onbekende verband hou, en daarom is dit moontlik om die aantal trane sover moontlik te verminder deur die nuwe ruimte van die toekoms te definieer en te organiseer.
Hoe om ontslae te raak van die gewoonte om te huil
Wanneer 'n persoon om geen spesifieke rede en vir enige rede begin huil nie, praat ons oor die gevormde gewoonte om so te reageer. Miskien, sodra 'n mens jammer gemaak het, het hy die skuld verwyder, sy werk vir homself geneem, of iets anders wat goed en winsgewend gebeur het nadat hy in trane uitgebars het - dit veroorsaak dat die gedagtes moontlik is om probleme op hierdie manier op te los.
Om jou reaksies te herformeer, moet jy begin met die emosionele sfeer. Byvoorbeeld, as trane uit 'n gevoel van wrok kom, moet hierdie gevoel oorweeg word van die posisie waaroor jy nie tevrede is met die huidige situasie nie, en soek die beste maniere om dit op te los. As trane begin om skuldig of onvolmaak te voel, is dit nodig om die situasie behoorlik te assesseer. Wanneer daar werklik 'n fout is, moet jy vergifnis vra en dink oor wat om te doen sodat die situasie afgeplat word en nie jouself in die grond vertrap en verneder nie.
As iemand anders deur seer plekke geklim het, toegewy is aan selfbeeld, en dit het tot trane gelei, is dit beter om op jou eie sielkundige grense en die stabiliteit van opinie te werk. Dit word die beste gedoen met 'n spesialis, ten minste in die aanvanklike stadiums, totdat die staat 'n bietjie stabiliseer.
Leer om vir 'n rukkie te huil en dan sal jy agterkom dat jy glad nie trane kan hê nie. Eenvoudige diep asemhalingstegnieke, wat aandag skenk aan ander onderwerpe help om die tantrum te behou.
'N Klomp wat tot by die keel kom, kan verbygaan as jy baie water in groot gulps drink of ten minste een of ander soort fisiese inspanning doen. Sit, draai 'n paar keer uit, trek spiere. As geen van hierdie metodes werk nie en die trane glad nie hou nie, is dit sinvol om mediese hulp in psigo-neurologie te soek, waar 'n psigoterapeut of psigiater 'n kursus antidepressante of kalmeringsmiddels voorgeskryf het, waarna individuele psigoterapie nodig sou wees.