Sisiliheid by Cristiano Parafioriti by Cristiano Parafioriti - Read Online
Publisher: BadPressReleased: Jan 17, 2017ISBN: 9781507169353Format: book
Sisiliheid - Cristiano Parafioriti
'n Versameling van kortverhale
Dit is 'n werk van fiksie. Die karakters, organisasies en omstandighede, indien enige, wat gebruik word is vir vertelling doeleindes en dit is die verbeelding van die skrywer. Vir die res, alle verwysings na werklike gebeure en die regte mense is suiwer toeval.
die bron en lig van my sisiliheid.
Die Atlasse sê dat Sisilië 'n eiland is en dit is waar, Atlasse is feitlike boeke. Jy sou dit egter betwyfel, wanneer jy dink wat die konsep van 'n eiland is, dat dit 'n beknopte samevoeging van dieselfde ras en gewoontes is, terwyl dit hier alles vreemd is, gemeng en veranderd, as in die meer hibriese inhoud. Die waarheid is dat Sisilië baie meer as dit is, ons sal nooit alles kan noem nie. Daar is die groen van die karobboom in Sisilië, die wit van die soutpanne, die geel van swael, die blond van die heuning en die pers van die lawa. Daar is 'n Sisiliaanse domkop wat redelik amper dom is, dan is daar 'n Sisiliaanse ekspert wat slim is en hom toewy aan die mees gebruikswaarde praktyke van geweld en bedrog. Daar is 'n lui Sisilië, 'n waansinnige een; een wat die benoudheid van dinge uit dra, een wat die lewe as 'n karnaval manuskrip opsê; een wat 'n rant van die wind uitdruk in 'n vlaag van 'n betowerende delirium...
Baie Sisilië, hoekom? Omdat Sisilië die geluk gehad het om as 'n skarnier te dien tussen die groot Westerse kultuur vir eeue en die versoekings van die woestyn en die son, tussen rede en towerkuns, die klimaat van gevoel en die hittegolwe van passie. Sisilië ly aan 'n oormaat van identiteit, ek weet nie of dit goed of sleg is nie. Sekerlik vir diegene wat laaste gebore is in lang vreugde van 'n gevoel waar jy sit op die naeltjie van die wêreld, wat binnekort die lyding van nie wete oorneem en ontrafel, die duisend kurwes en bloed skets die draad van hul lot.
In die konteks van hierdie eiland meervoud wat so pragtig uiteengesit is deur Gesualdo Bufalino, word sterk deur kontraste oorheers, gedompel in 'n konstante polariteit van lig en skadu, geskiedenis en mite, gasvryheid en 'n gevoel van afsonderlikheid van die wêreld. Die versameling van kortverhale wat hier aangebied word deur Cristiano Parafioriti dui op een van daardie deursneë van een van daardie honderde Sicilië wat ontlok is deur 'n komiese skrywer en dit is 'n verdere bewys, indien dit enigsins nodig was, van hoe sisiliheid, 'n samevatting van herinneringe, of indien dit die enigheid is, bufaliniana van afleiding verkies, tot kontemporêre literatuur deur gegee word in terme van verteenwoordiging van die menslike komedie .
Gesetel in 'n hoek van Sisilië, Galati Mamertino – die dorp van die provinsie van Messina, geleë op die top van die berg, in die hart van die Nebrodi berge, uitgespan in die vorm van 'n arend in die woud wat uitkyk oor die vallei van Fitalia – die stories van Parafioriti behou 'n groot evokatiewe resonansie, sowel as 'n metaforiese waarde. In die agtergrond 'n uitsig oor Galati in verskillende historiese tydperke, van die Spaanse om die eenwording tydperk vanaf die Eerste Wêreldoorlog tot die laaste dekades van die '900, staan uit soos 'n kaleidoskoop van lewensverhale, die voorvaderlike ervarings, 'n gallery van gesigte en karakters soms die gevolg van die kreatiewe verbeelding van die skrywer, maar dikwels die herinneringe wat na vore gekom het uit die hooftema van die verskillende stories en outentieke lente van sy lewendige trant vertellingskrag.
In die lig hiervan is dit geen oordrywing om die naam van die skrywer se benadering tot dié van die vele Sisiliaanse intellektuele van die diaspora wat, gedryf is deur die noodsaaklikheid van die werk nie, hulle het na hul vaderland, die eiland-wêreld verlaat, vergesel van 'n aangrypende gevoel van nostalgie. In hul lewe het skryf 'n noodsaaklike oefening geword om af te haal die drade met hul wortels, hul identiteit met 'n traan regmaak, vertel - deur die ervare karakterisering van die karakters en omgewings - die eienskappe van 'n Sisilië en kentekens van 'n Sisiliër wat in staat is om voortdurend nuwe gesigte en vertellings te genereer.
In die nasleep van die goeie resultate wat verkry is deur sy eerste hoofartikel uitset, die versameling van kortverhale getiteld Era il mio paese, nou in verskeie tale vertaal, met sy nuwe literêre werk, Sicilitudine, Parafioriti bevestig homself as 'n talentvolle skrywer, in staat om die leser te laat deelneem - Ek sou sê byna in 'n koor van dimensie - wat die stories wat gewortel is nie net in die ervaring outobiografiese skets nie, maar nou verweef met die geskiedenis van Galati Mamertino, wie se buurt, strate, dorpe, kerke, monumente en landskappe 'n raamwerk vorm vir die boek van stories, die karakters in 'n tydperk van 'n lang tyd gelede.
Van daardie landelike wêreld wat vir eeue gesaai is met die sosio-ekonomiese landskap van die gebied, gemaak van harde lewensomstandighede in die platteland, van ellende en uitbuiting, deur die onderdrukking van die baron, met 'n hoë voorkoms van migrasie, opkomende syfers van diepgaande mensdom en heffings waardigheid, assurte om die voorstanders van stories met paradigmatiese waarde, waarvan die skrywer vir ons die hele horison van menings, houdings, begeertes en frustrasies gee. In hierdie verhale, na alles, is daar gevind dat die siel van die land; die plekke (die distrik van Pilieri, die San Basilio dorp, Rafa ens.) en sy simbole van identiteit (die Kruis, die piazza S. Giacomo, die Moederkerk, die godsdienstige tradisies ens); is daar 'n sjarme van 'n flambojante aard, asemrowende landskappe van woude en berge wat helling liggies tot die soet visie van die see en die Eoliese Eilande gee, wat die werklikheid van 'n ellendige bestaan en harde werk word teenoor mekaar gestel in die steil lande openbaar deur die berg, die felheid van die winter weer, 'n algemene gevoel van isolasie en agterlikheid wat lank die gebied gemerk; Daar is die kortverhale, groot mans en vroue van daardie mikrokosmos, met hul geestelike en materiële horison, gevoelens, gewoontes en alledaagse gebare. Fragmente van 'n verskeidenheid van die mensdom wat uit die vertelling kom en meng tot 'n soort van biografie van die dorp saam te stel in die tyd vir die vermoë van die skrywer om 'n aanskoulike voorstelling van die antropologiese insig van hierdie berg gemeenskap bied, ondersteun deur 'n slim kennis van plaaslike historiese skilderye.
Parafioriti bewys homself as 'n geanimeerde storieverteller van 'n outentieke literêre roeping, wat oraliteit kan naboots en verwerk in maniere, gekunsteld en vorms van die gesproke woord. Die styl van die stories is in ooreenstemming, sonder enige digotomie tussen die vertel en die woordeskat gebruik: in die skrywer se woorde, karakters en kontekste word 'n onbreekbare eenheid. Dit is verhale wat, soos ons uitgewys het aan die begin, gevul is met 'n sterk beeldende beheer, te danke aan sy vermoë om kunsmatig te herbou, met behulp van die woorde, 'n heelal te kom om gevoelens en herinneringe wat nou begrawe is, in die tyd omgee, kielie in die leser, deur die meganisme van geheue, die begeerte om hom te volg.
In hierdie bladsye, eggo ook die groot Siciliaanse literêre tradisie en kan dit duidelik gehoor word, en in die besonder van die realistiese tendens wat geprojekteer word deur Verga tot Sciascia, saam met die ander hoofvak lyn, wat gesentreer is op die Fabuloso en juis vergestalt is deur Bufalino. Dit is onmoontlik om nie die weerspieëling van beide inhoud te sien nie van die stories as ervaar deur dieselfde skrywer, die gevoel van 'ulissismo eiland, die ewige dialektiek van ontsnappings en opbrengste wat die Siciliaanse merk, met die onvermydelike gepaardgaande nostalgie.
Ten slotte, hierdie versameling, anderkant die onbetwisbaar belangstelling en plesier wat gegenereer word deur die verhaal plot, wys vir ons 'n ander gedeelte - miskien minder bekend, maar nie minder belangrik nie - as 'n honderd Sisilië soos deur Bufalino weergegee en reageer ten nouste aan 'n behoefte om 'n lang verlore of afgewater identiteit wortels te herontdek: in tye van globalisering en rampant goedkeuring, kan dien om ons te herinner wie ons vooraf sou voorstel, 'n toekoms minder vaag.
Antonio Baglio, Universiteit van Messina.
Dit is 'n teken van identiteit: na Sisilië vir ons geskiedenis. Ons het nog vyf honderd jaar van feodalisme. As jy besef dat die Sisiliaan in die eerste plek Sisiliaans is, dan as 'n dokter, prokureur of polisiebeampte, sal jy reeds beter verstaan .
DOOD VAN TRUNGALI
on Pietro wou haar hê. Sy was 'n mooi vrou, die dogter van die boer, Cola. Maar, in werklikheid, was die dogter se pa, een van sy getroue mans, wat sy grond in standhou en na sy kuddes omsien. Lillina se vel was wit soos melk, met swart hare en smaraggroen oë, en die ou Baron het verlief geraak. Sy was klein, maagdelik en onskuldig, sy sou nooit toegegee het aan die aantrekkingskrag van hierdie volwasse man wat van binne af gebrand het en verteer word deur passie nie. Sy oorlede vrou het hom in toom gehou met sy knaende doenigheid met die huishoudster, en wanneer dit gebeur dat Lillina berispe word vir die hoek van 'n stof of tafeldoek wat verkeerdelik opgevou is, is dit hier waar die vurige bloed van Don Pietro begin te pomp sodat sy nekare swel. Ag, hoe nutteloos voel hy, nie in staat om haar te verdedig nie! Dit was die ding van vrouwees, as hy sou inmeng, sou dit sy swakheid wys. Hoe kon hy, in werklikheid, 'n Baron 'n diensmeisie verdedig ten koste van 'n edele vrou?
Op Sondag het sy die fluweel rok voorberei, die skoene blink gevryf, sy kies die partytjie hoed en sy vrou mik om na die Kerk van Matrice te gaan. Die meester was 'n man van geloof, het God gevrees die obsessie met sonde. Dit is in die buurt meer bekend as 'n eweknie wat met geweld sal neem wat hy wou hê. Armoede, by tye, was so oortuigend as 'n arm boer gedwing word om die eer van sy vrou en sy dogter te sedeer. Verder het die moordende armoede, geen oneer