bannerwega / iStock / Getty Images "/>
`N Amaryllis (Hippeastrum spp., VSA Departement van Landbou plant hardheidsones 8 tot 11). Blom se drie-lobed stigma styg buite die meeldrade.
Stuifvoeding voeding en groei
Wanneer `n plant blomgrootte in die tuin bereik, sluit die volgende gedeelte van sy voortplantingsiklus bestuiwing, vrugset en saadproduksie in. Die stigma is die punt van die pistil, een van die vroulike voortplantingsdele van `n blom, en dit is noodsaaklik vir bestuiwing en bevrugting. Die stigma se taai ekssudaat is `n komplekse mengsel van stowwe wat die stuifmeel val en die stuifmeelkorrels voorberei om bevrugting te verrig.
Die stigma is aan die einde van die pistil, `n langwerpige struktuur wat van die olyfboon af kom, wat aan die basis van die blom lê. Binne die eierstok is die ovules, of die selle wat verdeel om die eier te vorm. Daar is ook ander ondersteunende weefsel wat voedselberging vir die saad en die strukture van die vrugte vorm. Die manlike stuifmeel kom van stingelde organe genoem meeldrade, met vergrote helmknoppe by die punte waar stuifmeel vorm. Die meeldrade word gewoonlik gereël in `n ring om die eierstok in blomme wat beide manlike en vroulike voortplantingsstrukture het. Sommige blomme het slegs vroulike of net manlike strukture.
Die stigma se primêre funksie is om stuifmeel te ontvang en te vang. Wanneer pollen land op die stigma, word dit bestuiwing genoem. Die stuifmeel reis na die stigma deur windwerking of deur bestuiwers wat van blom na blom gaan, met stuifmeelkorrels saam met hulle dra. Pollinators sluit in bye, kolibries, vlermuise, skoenlappers, motte, kewers, vlieë en ander insekte. Soms as gewasse in jou tuin misluk, is dit weens `n gebrek aan behoorlike bestuiwers. Plante wetenskaplikes beskou die stigma oppervlak as `n klier. "Nat" -stammers het oppervlakteselle wat oop breek om die taai afskeidings, wat proteïene, vette, suikers en pigmente bevat, te produseer. Hierdie gom die stuifmeelkorrels vas. Sommige plante het droë stigmate eerder as nates, soos lede van die koolfamilie. Droë stigmasies bereik dieselfde werk as nat stigmas, net met verskillende meganismes.
Soms gebeur daar niks as jy probeer om te meng en handbesoekting uit te voer nie. Of as jy vrugtebome groei, misluk vrugteproduksie omdat `n kruisbestuiwerende variëteit nodig is. Dit dui op `n ander stigma-funksie, naamlik die identifisering van die korrekte stuifmeelkorrels om die eierstok te bemes. Die taai afskeidings interaksie met die stuifmeelkorrel se laag, wat gedeeltelik oplos wanneer dit die stigma-sekresies kontak. As die chemiese seine korrek is, versmelt die stigma sekresies die stuifmeelkorrel en voorsien dit met water om die droë stuifmeelkorrels te herhidreer. Blomme wat nie saad vorm wanneer stuifmeel van dieselfde plant op die stigma beland nie, word self-onverenigbaar genoem, `n meganisme wat inbraak voorkom. Die stigma identifiseer en verwerp die self-stuifmeel.
`N Derde taak van die stigma-sekresies is om kos aan die herhidreerde stuifmeelkorrel te verskaf sodat die selle kan groei en verdeel. Die stuifmeelkorrels ontkiem en stuur `n buis deur die pistil en in die eierstok. Die stigma sekresies wissel in stuifmeel ontkieming, sodat die stuifmeelbuis groei deur die stigma en in die pistil. Sodra die stuifmeelbuis `n ovule bereik, beweeg die sperm in die buis en in die eiersel om by die eiersel aan te sluit om `n saad te vorm.