As Jesus die langpad Jerusalem toe aandurf vir die paasfees en vir sy kruisiging, lees ons in Lukas 9 hoedat ’n Samaritaanse dorp Hom nie wil ontvang nie. Toe Johannes en Jakobus, twee van Jesus se dissipels, dit hoor wou hulle dadelik vuur uit die hemel afbid om die Samaritane behoorlik uit te sorteer. Hulle byname was nie verniet Boanerges, oftewel: “seuns van die donder” nie. Hulle wou ’n hemelse vuurwerkvertoning sien. Hulle was woedend vir die Samaritane wat Jesus verwerp het. Daarom dat hulle gemeen het ’n hemelse strafekspedisie sou hierdie belediging van Jesus vinnig regstel. Nee wag, dit sou hierdie “probleem” permanent uitsorteer! Maar toe weier Jesus. Hy was baie ontsteld dat sy dissipels so iets kon oorweeg. Jesus is die hemelse brandblusser. Hy het hemelse water vir die groot aardse vuur gebring, nie nog kole nie! Dis hoekom Hy nou die kruisroete aangedurf het. Aan die hout van Golgota het Jesus ’n einde kom bring aan die gebulder van hemelse kanonne. Hy het daar al die vuur op Homself getrek, sodat ons as gelowiges nou skotvry kan leef. En sodat ons ook nie meer vuur-gebede saam met Jakobus en Johannes oor ander afbid nie.