Die geestelike betekenis van syfergetalle (11) | 4windkoinonia
← Die geestelike betekenis van syfergetalle (10)
Die geestelike betekenis van syfergetalle (12) →
Posted on Oktober 1, 2016 by 4windkoinonia
Soos in vorige artikels in hierdie reeks oor getalle genoem (deel 1, deel 2, deel 3 , deel 4,deel 5, deel 6, deel 7, deel 8, deel 9, en deel 10), is syfers onskeibaar geheg aan mekaar, veral in die Skrifte en in hul geestelike betekenis.
Rom 3:19-24 Nou weet ons dat alles wat die wet sê, hy dit sê vir die wat onder die wet is, sodat elke mond gestop en die hele wêreld voor God doemwaardig kan wees; 20 aangesien uit die werke van die wet geen vlees voor Hom geregverdig sal word nie, want deur die wet is die kennis van sonde. 21 Maar nou is die geregtigheid van God geopenbaar sonder die wet, terwyl die wet en die profete daarvan getuig, 22 die geregtigheid naamlik van God deur die geloof in Jesus Christus vir almal en oor almal wat glo, want daar is geen onderskeid nie; 23 want almal het gesondig en dit ontbreek hulle aan die heerlikheid van God, 24 en hulle word deur sy genade sonder verdienste geregverdig deur die verlossing wat in Christus Jesus is.
DIE GETAL 'ELF'
Die getal 'elf' volg op die getal 'tien' om dit wat die getal 'tien' verteenwoordig af te breek. Ons vlees is eiegeregtig en poog ten alle tye om God se perfekte geestelike standaard to bereik. Die vlees is onder die valse illusie dat dit wel in God se geestelike koninkryk sal inpas ten spyte van die Skrifte wat dit duidelik stel dat vlees in geen vorm of fatsoen God kan behaag nie:
As hierdie waarheid ons uiteindelik oortuig, soos God wil, dan sien ons die vlees vir wat dit is. Die vlees verteenwoordig ons tyd in geestelike ballingskap wat deur geestelike Babilon verteenwoordig word. Al die aardsvaders onder die ou verbond was op een of ander manier op 'n tydelike basis verbind aan Mesopotámië voordat hulle in die beloofde land op 'n dieper manier kon beleef. Mesopotámië is 'n tipe van geestelike Babilon in ons. Abraham was van Ur in die land van die Chaldeërs (in Mesopotámië); Isak se vrou (Rebekka) moes by haar vader se huis in Mesopotámië gaan haal word in opdrag van Abraham (Rebekka se pa was Nahor, Abraham se broer); Jakob moes vlug na Mesopotámië en moes 20 jaar daar bly voordat hy moes terugtrek na die beloofde land. Die getal 'elf' kom die eerste keer voor in die Skrifte m.b.t. Jakob en dit help ons ook baie om die geestelike betekenis van die getal vas te stel:
Elf seuns van Jakob was in Mesopotámië gebore. Benjamin, Jakob se twaalfde seun, was in die beloofde land gebore – Benjamin is 'n tipe van die uitverkorenes van God. Die getal 'elf' verteenwoordig dus (in 'n geestelike sin) die tyd van verwydering en 'n afwesigheid van vervulling en vergenoegdheid, wanneer ons besef dat perfeksie in die vlees totaal onmoontlik is en die vlees nie God se perfekte maatstaf kan tevrede stel nie. Die getal twaalf word dwarsdeur die Skrifte gebruik om vervulling uit te beeld (ons sal in die volgende artikel meer hieroor praat). Die getal 'elf' dui dus aan ons ontdekking dat vlees onperfek is van die skepping van die eerste Adam, en nie 'n ware fondasie is waarop ons ooit soos God kan wees nie. God is gees en almal wat Hom wil ken en aanbid, moet Hom ken en aanbid in gees en waarheid – dit is die ware fondasie van ware lewe:
Joh 4:23-24 Maar daar kom 'n uur, en dit is nou, wanneer die ware aanbidders die Vader in gees en waarheid sal aanbid; want die Vader soek ook mense wat Hom só aanbid. 24 God is Gees; en die wat Hom aanbid, moet in gees en waarheid aanbid.
Ons moet sien dat God die vlees gemaak en gemerk het as swak en onperfek.
Jakob moes met God ontmoet om uit te vind dat sy vlees swak was. Dit is wanneer ons met God ontmoet dat ons regtig uitvind wie en wat ons is, en wie Hy is. Dit is deur die openbaring van Jesus dat ons vir die eerste keer kan sien wat in ons boek geskryf was voor die grondlegging van die wêreld:
Kom ons lees deur die gedeelte waar Jakob deur die Jabbokrivier moes gaan en wat alles daar gebeur het – vir ons lering:
Gen 32:22-32 En hy het dieselfde nag opgestaan en sy twee vroue en sy twee slavinne en sy elf kinders geneem en deur die drif van die Jabbok getrek: 23 hy het hulle geneem en hulle deur die rivier laat trek, ook laat deurtrek wat aan hom behoort het. 24 Maar Jakob het alleen agtergebly, en 'n Man het met hom geworstel tot dagbreek. 25 En toe Hy sien dat Hy hom nie kon oorwin nie, slaan Hy hom op sy heupbeen, sodat die heupbeen van Jakob uit lit geraak het in die worsteling met Hom. 26 Toe sê Hy: Laat My gaan, want die dag het gebreek. Maar hy antwoord: Ek sal U nie laat gaan nie tensy dat U my seën. 27 En Hy vra hom: Hoe is jou naam? En hy antwoord: Jakob. 28 Toe sê Hy: Jy sal nie meer Jakob genoem word nie, maar Israel; want jy het geworstel met God en met die mense en het oorwin. 29 Daarop vra Jakob en sê: Maak tog u Naam bekend! En Hy antwoord: Waarom vra jy tog na my Naam? En Hy het hom daar geseën. 30 Toe noem Jakob die plek Pniël; want, het hy gesê, ek het God gesien van aangesig tot aangesig, en tog is my lewe gered. 31 En die son het vir hom opgegaan net toe hy Pnuel verby was; en hy was mank aan sy heup. 32 Daarom eet die kinders van Israel die heupsening, wat aan die heupbeen is, tot vandag toe nie, omdat Hy Jakob op die heupbeen, aan die heupsening, geslaan het.
Die "heupbeen" verteenwoordig ons afhanklikheid van ons aardse wandel. Die ware kinders van God maak nie staat op vlees en bloed nie, en hulle weet ook dat net God ons kan verlos van ons vlees – op die tyd soos deur Hom alleen bepaal. As Hy ons boek oopmaak en die seëls breek deur sy sewe trompette en sewe plae, slegs dan gee Hy ons 'n nuwe naam. Ons ken God dan op 'n baie meer intieme en persoonlike vlak wat niemand van ons kan wegneem nie!!!
Open 2:17 Wie 'n oor het, laat hom hoor wat die Gees aan die gemeentes sê. Aan hom wat oorwin, sal Ek gee om te eet van die verborge manna, en Ek sal hom gee 'n wit keursteen, en op dié steen 'n nuwe naam geskrywe wat niemand ken nie, behalwe hy wat dit ontvang.
Net soos Jakob in tipe, moet ons DEUR ons eie Jabbokrivier gaan en ons Pniël beleef om die geestelike land van God in te gaan waar ons deur God se dieper oordeel Sy geregtigheid sal leer:
Net deur God se oordeel in ons eie lewe kan ons, soos Jakob in tipe, ons eie vlees eerlik en opreg konfronteer. Jakob moes Esau, sy tweelingbroer, weer ontmoet en nou was Jakob nie meer die bedrieër van 20 jaar gelede nie – hy was nederig en het sy foute en tekortkominge geken en daaruit geleer:
Gen 33:3 maar hy [Jakob] self het voor hulle [sy familie] uit gegaan en hom sewe maal na die aarde gebuig, totdat hy by sy broer [Esau] gekom het.
God gebruik ons eie vlees en sy booshede om ons te tugtig:
Jer 2:19 Jou eie boosheid sal jou tugtig, en jou afkerighede sal jou straf; weet dan en sien dat dit verkeerd en bitter is dat jy die HERE jou God verlaat het, en dat my vrees nie by jou is nie, spreek die Here, die HERE van die leërskare.
Ons leer slegs op die harde manier dat ons ou aardse tabernakel net 'elf' doeke het wat onvervulling uitbeeld.
Eks 26:7 Ook moet jy doeke van bokhaar maak as 'n tentseil oor die tabernakel: elf tentdoeke moet jy dit maak.
NIKS op aarde sal ooit die vlees kan vervul nie. Dit is voorwaar 'n bodemlose put – of soos die Skrifte dit in Afrikaans noem…"die afgrond" – hoe meer aards ons is, hoe groter is ons geestelike dors en honger! Dit is slegs deur God se geestelike Woord in Jesus Christus dat ons ware vervulling kry!
Twaalf dae sou fisiese Israel tot in die beloofde land geneem het vanaf die berg Horeb, maar hulle het veertig jaar in die wildernis rondgeswerf.
Deu 1:2-3 Elf dae is die pad van Horeb af na die gebergte Seïr tot by Kades-Barnéa. 3 En in die veertigste jaar, in die elfde maand, op die eerste van die maand, het Moses met die kinders van Israel gespreek net soos die HERE ten opsigte van hulle aan hom bevel gegee het;
Elf dae is een dag kort van twaalf dae wat dan ooreenstem met die onvervulling wat ons tyd van swerf in vlees uitbeeld. Wat dit ook weereens vir ons wil bevestig en leer is dat ons nie deur 'n kort sondaarsgebed in die koninkryk van God kom nie. Nee dit is slegs deur "baie verdrukkinge" wat ons in die koninkryk van God ingaan.
Die getal 'elf' beeld uit ons tyd waar ons eie vleeslike rebellie en ongeloof aan ons gewys word:
Luk 24:9-11 Hulle gaan toe terug van die graf en vertel dit alles aan die elf en aan al die ander. 10 En dit was Maria Magdaléna en Johanna en Maria, die moeder van Jakobus, en die ander vroue saam met hulle wat dit aan die apostels vertel het. 11 En hul woorde het vir hulle na onsinnige praatjies gelyk, en hulle het hul nie geglo nie.
Die afbreekproses en uiteindelike totale vernietiging van ons vlees met al sy welluste en trots is wat die getal 'elf' geestelik verteenwoordig.
Soos die vlees afgebreek word, so groei die geestelike nuwe mens in Christus in ons:
Joh 3:30-36 Hy moet meer word, maar ek minder. 31 Hy wat van bo kom, is bo almal; hy wat uit die aarde is, is uit die aarde en praat uit die aarde. Hy wat uit die hemel kom, is bo almal. 32 En wat Hy gesien en gehoor het, dit getuig Hy; en niemand neem sy getuienis aan nie. 33 Wie sy getuienis aangeneem het, het sy seël daarop gesit dat God waaragtig is. 34 Want Hy wat God gestuur het, spreek die woorde van God; want God gee Hom die Gees nie met mate nie. 35 Die Vader het die Seun lief en het alles in sy hand gegee. 36 Hy wat in die Seun glo, het die ewige lewe; maar hy wat die Seun ongehoorsaam is, sal die lewe nie sien nie, maar die toorn van God bly op hom.
3 Responses to Die geestelike betekenis van syfergetalle (11)
Terug pieng: Die geestelike betekenis van syfergetalle (12) | "Is en Wat Was en Wat Kom" – die onbekende karakter van Jesus Christus en Sy Woord