Die Wet op die Stemreg van 1965 - Geskiedenis Podcasts - 2021
Die Wet op Stemregte van 1965 was 'n natuurlike opvolg op die Burgerregtewet van 1964. Ironies genoeg het die 1964-wet tot gevolg gehad dat geweld in die Suide uitgebreek het. Wit rassiste het 'n veldtog van stapel gestuur teen die sukses wat Martin Luther King gehad het om Afro-Amerikaners te laat registreer om te stem. Die geweld het Johnson daaraan herinner dat meer nodig is as die burgerregtelike kwessie gepas verminder moet word.
Johnson het aan die Kongres die idee van 'n Stemregtewet voorgestel in wat beskou word as een van sy beste toesprake:
'Selde word ons met 'n uitdaging ... oor die waardes en doeleindes en die betekenis van ons geliefde volk. Die kwessie van gelyke regte vir Amerikaanse negers is soos 'n saak ... die bevel van die Grondwet is eenvoudig. Dit is verkeerd - dodelik verkeerd - om enige van u mede-Amerikaners die reg te gee om in hierdie land te stem. "
Met sy toewyding aan die saak, het die Kongres besef dat Johnson nie op hierdie punt sou neerkom nie, en as hulle dit belemmer of versuim om dit te steun, sal die Amerikaners sien dat die mislukking deur die Kongres alleen sou wees.
Die wet is aanvaar. Dit het geletterdheidstoetse en belastingheffings verbied as 'n manier om te bepaal of iemand geskik of onbevoeg is om te stem. Wat Johnson betref, was u slegs Amerikaanse burgerskap en die registrasie van u naam op 'n kieslys. Geen vorm van belemmering hiervan sal deur die regshowe geduld word nie.
Die impak van hierdie daad was dramaties. Aan die einde van 1966 het slegs 4 uit die tradisionele 13 suidelike state minder as 50% van die Amerikaners geregistreer om te stem. Teen 1968 het selfs die harde Mississippi 59% van Afro-Amerikaners geregistreer. Op die langer termyn is baie meer Afro-Amerikaners tot die openbare amp verkies. Die wet was die hupstoot wat die burgerregtelike saak nodig gehad het om dit vinnig te laat beweeg, en Johnson moet daarvoor volle krediet neem. Soos Martin Luther King in vroeër jare voorspel het, het betogings 'n goeie doel gedien, maar daadwerklike verandering sou slegs deur die mag van die Federale regering plaasvind. Johnson het dit bewys. V Sanders noem wat hy gedoen het as 'n "wetgewende rewolusie". Johnson het een pouse gehad deurdat hy saam met 'n Kongres gewerk het waar 'n meerderheid van die Demokrate daarin gedien het, en as 'n demokratiese president albei goed kon saamwerk.
In 1968 word 'n ander wet op burgerregte goedgekeur wat rassediskriminasie by die verkoop of huur van huise verbied. Tekens soos "negers hoef nie van toepassing te wees nie" word nie langer geduld in 'n samelewing wat meer en meer getraumatiseer word deur die Viëtnam-oorlog nie.