Helgoland - Wikipedia
Koördinate 54°11′N 7°53′O / 54.183°N 7.883°O / 54.183; 7.883
Stigting 7de eeu
- Totaal 1,7 vk km
Hoogte bo seevlak 40 m
- Totaal (31 Desember 2020) 1 307
- Bevolkingsdigtheid 769/vk km
Burgemeester Jörg Singer
Amptelike webwerf helgoland.de
Helgoland (Noord-Fries: Deät Lun, Engels: Heligoland) is 'n argipel in die Noordsee, 70 km van die kus van Duitsland. Dit is in ongeveer 4 000 v.C. gevorm en was reeds vroeg in die Neolitikumtydperk bewoon.
'n Lugfoto van Helgoland
In die vroeë Middeleeue het die Friese daar gewoon en die huidige bevolking praat steeds 'n Noord-Fries dialek. Later het Denemarke dit in besit geneem en in die tyd van die Hanse was dit 'n tuiste vir seerowers.
Ná die groot storm van 1720 is dit verdeel in twee eilande: die Oberland (1 km²) wat uit klippe bestaan en die Duin (0,7 km²) wat uit sand bestaan.
2.1 Tweede Wêreldoorlog
Helgoland is geleë 46 kilometers van die Duitse kus, en bestaan uit twee eilande: die bevolkte driehoekige 1 km2 hoof-eiland (Hauptinsel) aan die weste, en Düne (Heligolandies: de Halem) aan die ooste. Helgoland verwys gewoonlik na die hoof-eiland. Düne is ietwat kleiner by 0.7 km2, laer, en omring deur sandstrande. Dit word nie permanent bewoon nie, maar is vandag die ligging van Helgoland se lughawe.
Helgoland lê in die Helgolandbaai. Die eiland is nie 'n Waddesee-eiland nie, maar word in die volksmond wel tot die Noord-Friese Eilande gereken.
Hierdie strategiesbelangrike eiland het van 1814 aan Brittanje behoort (Heligoland). Die Slag van Helgoland, tussen Oostenryk en Denemarke op 9 Mei 1864 tydens die Schleswigoorlog, was die laaste seegeveg wat met linies van houtskepe gevoer is. Na 1890 was die eiland 'n basis vir die Duitse vloot. Die slag van Helgolandbaai op 28 Augustus 1914 was die eerste seegeveg van die Eerste Wêreldoorlog, en tydens dié oorlog is die bevolking ontruim.
Tydens die Tweede Wêreldoorlog is die bevolking weer geteiken. Meer as 'n duisend bomwerpers het Helgoland op 18 April 1945 aangeval. Die bevolking is na die oorgawe weer gedeporteer en die Britse Lugmag het die eiland gebruik vir skietoefeninge. Presies twee jaar later het die Britse Vloot 6 800 ton plofstof op die eiland laat ontplof om die eiland se bunkers op te blaas. In 1952 is die eiland weer aan die Duitsers teruggegee.
Dit is nou deel van Sleeswyk-Holstein, met ongeveer 1 307 inwoners en is 'n gunstelingplek vir toeriste en veral voëlliefhebbers.