Kinders speel op 'n strand in Palau, in die westelike Stille Oseaan. Die land was die eerste wat 'n groot verbod op sonskerm plaas om sy riwwe te beskerm. (AP Photo / Itsuo Inouye)
Baie gesinne sal binnekort ontsnap in die winter om warmer, sunnier climes te soek. Swembroeke en sonbrille sal altyd in koffers kom, maar een algemene item kan mense 'n bietjie meer breek gee as wat dit ooit gedoen het: sonskerm.
Hoekom? Wel, met 'n paar fanfare terug in November, Palau - 'n pragtige land omring deur koraalriwwe in die Wes-Stille Oseaan - het aangekondig dat dit sekere soorte sonskerm deur 2020 sal verbied. Hawaii en Key West, Florida het soortgelyke wette wat in 2021 in werking tree, geslaag, en dit is waarskynlik dat ander jurisdiksies sal volg.
Die UV-filter chemikalieë in sonskerms beskerm ons teen sonbrand en velkanker, maar hulle gerapporteerde effekte op korale beteken dat hulle op baie strande verban word, alhoewel daar ander omstandighede is wat korale meer skade veroorsaak.
Hoe erg is sonskerms vir korale?
Die eerste inkling wat sonskerms vir die korale kan wees, het in 2008 gekom toe Italiaanse navorsers dit onthul het sonskerms, en sommige van hul komponente chemikalieë, het verskeie spesies korale veroorsaak om te bleik.
Bleiking is 'n verskynsel wat die verwering van koraalweefsel beskryf in reaksie op stresvolle toestande. Wanneer korale word belas met water wat te warm of te koud is, te ryk aan voedingstowwe of te besoedel, word die kleuragtige alge wat normaalweg in hul weefsels leef in 'n wedersyds voordelige verhouding tussen voedsel, uitgeskakel en die koraalbeen wit. Bleiking is omkeerbaar indien die spanning relatief vinnig ebbeer. Indien nie, sterf die korale dood.
Korale kry hul kleur van die klein alge wat in hul weefsels leef, en word wit of deurskynend wanneer hulle gestres word. Shutter
Dit het gelyk of sonskerms, en veral hul gemeenskaplike bestanddeel oxybenzone, nog 'n ding was wat korale ongesond gemaak het. Sedertdien het 'n handjievol studies toegevoeg tot ons begrip van die effekte van oksibensoon en ander sonskermkomponente. Ons weet nou byvoorbeeld dat korale op hul vroegste lewensstadium baie sensitief is vir hierdie chemikalieë.
Wanneer klein swemkoraallarwes blootgestel word aan oxybenzone in die laboratorium, word hulle vervorm, gebleik en beskadig. Dit blyk dat die chemiese - in 'n donker draai waardig van 'n Hollywood-horrorverhaal - die vorming van beenvorming bevorder maak die larwes hulself in hul eie geraamtes.
Ons weet ook nou dat sonskerm a verskeidenheid ander ongewerweldes wat op koraalriwwe gevind word, insluitende platwurms, alge en anemone.
Sommige sonskerms het anorganiese, minerale filters om die vel te beskerm teen UV-strale, soos nanopartikels van sinkoksied en titaandioksied, wat as meer omgewingsvriendelik beskou word as oxybenzone. Ongelukkig het toetse getoon dat blootstelling aan sinkoksied inmeng met die fotosintese van die nuttige alge leef in koraalweefsel en lei tot koraal bleikmiddel. Titaandioksieddeeltjies bedek met mangaan of aluminium lyk min effek op die alge en veroorsaak geen sigbare verandering in koraalkleur nie, dus sonskerms wat hierdie bevat, kan veilig wees vir korale.
Van die laboratorium tot by die rif
Dit lyk asof die wetenskap gevestig is: tradisionele sonskerms is sleg. Wag, nie so vinnig nie.
Die eksperimentele toestande wat die studies tot op hede kenmerk, is ver van 'n lewende koraalrif. Die standaard metode om die gevolge van sonskerms te toets, behels die neem van klein stukkies koraal, wat hulle in die laboratorium bring en sommige, maar nie ander, blootstel aan verskillende konsentrasies sonskerms (of individuele chemikalieë) nie, en dan die aantal alge vrygestel, die kleur van die koraal, die getal wat oorleef, ensovoorts.
Die blootstelling aan die chemikalieë is gewoonlik akuut - dit is kort en intens - en dit lyk waarskynlik nie na wat korale in die natuur blootgestel word nie, in terme van duur of konsentrasie.
Trouens, ons weet min van die konsentrasies van oksibensoon en ander sonskermkemikalieë in kusgebiede. Maar ons het wel inligting. Op Oahu en Maui, byvoorbeeld, Watermonsters van openbare swemareas bevat oxybenzone, maar gewoonlik in uiters lae konsentrasies - laer as die wat negatiewe effekte in die laboratorium veroorsaak. Konsentrasies was hoër op St. John in die Amerikaanse Maagde-eilande, met die hoogste vlakke op die gewildste strand.
Oxybenzone beskerm die vel teen UV-straling, maar sommige navorsing toon dat dit en ander chemikalieë in die water kan sluip terwyl jy swem of navigeer. Shutter
Voordat jy tot gevolgtrekkings gespring het, is dit die moeite werd om te onthou dat oksibensoon in 'n verskeidenheid huishoudelike produkte gebruik word en die see-omgewing kan betree via ander roetes as swemers. Byvoorbeeld, die sediment naby afvalwater uitval in Kalifornië waar natuurlik niemand swem nie, het hoë konsentrasies oksibensoon. (En by hierdie konsentrasies feminineer oksibensoon manlike vis, maar dis nog 'n storie!)
Dit sal ook redelik onwaarskynlik wees om uit die bleikende effekte van sonskerms op koraallarwes wat in die laboratorium gesien word, te ekstrapolereer tot die bleik van hele riwwe, waar soveel faktore stresvol aan korale oorvleuel en interaksie het.
In die werklike wêreld, waar daar baie baders is, is daar ook baie infrastruktuur om toerisme, soos hotelle en hawens, en sy byprodukte, soos afvalwater, besoedeling en visvang, te ondersteun. Trouens, as sonskerms enigsins 'n rol speel om koraal bleik in die natuur te veroorsaak, is dit waarskynlik 'n baie klein deel in vergelyking met die massiewe, goed gedokumenteerde effek van oseaanopwarming op koraal bleik.
Die voorsorgbeginsel dui daarop dat mense altyd aan die kant van omsigtigheid moet skend. In die afwesigheid van robuuste bewyse, moet suggestiewe data genoeg wees om 'n verandering in beleid of persoonlike gedrag te regverdig.
Maar die voorafgaande sonbeskerming heeltemal om koraalriwwe te help, is nie 'n opsie nie - Die bewyse wat UV-straling verbind tot DNA-skade en velkanker is onweerlegbaar. Die alternatiewe is om die sonskerm by die huis te verlaat en dit te vervang met klere en kopdrag met 'n hoë Ultraviolet Protection Factor (UPF) -gradering, of koop "rifvriendelike" sonskerms wat nie oxybenzone het nie.
Sonneveilige klere kan UV-strale filter - en afwas nie. Shutter
'N Ander keuse sal natuurlik nie na die tropiese bestemming vlieg nie. Dit sou die aksie wees wat op die mees direkte manier sou bydra om te verminder Die belangrikste bedreiging vir koraalriwwe: fossielbrandstofgedrewe klimaatverandering.
Hierdie opsie is egter onwaarskynlik dat dit baie sal wees vir diegene wat baie uitsien om hul tone in warm sand te grawe. Dit is baie makliker om die regte sonskerm te koop, of om potensiële skadelike mense te verbied, as om die dringendste uitdaging van ons tyd aan te spreek.