Hierdie is 'n kopie van 'n artikel wat vir die Peglerae - die nuusbrief van die Magaliesberg afdeling van Bergklub van Suid-Afrika - geskryf is en in die Maart 2015 uitgawe gepubliseer is.
So van wespes gepraat, Ysbeer het simpatie met die samekomeling wat deur 'n perdeby op die lip gesteek is. Eina! Ysbeer dink hy moet Jan van Riebeeck daarvoor blameer - dit blyk die populêre tema van die maand te wees.
Terug van daardie meander na hierdie kwessie van interessante Magaliesberg feite. Wie van julle weet van al daai moerse magma wat hierdie berg op sy sy gedraai het? Ek is jammer, maar geen Nkandla firepool sou dit ooit kon stop nie. Ja-nee, Ysbeer het sommer so ad-hoc geologieles by Christa ook gekry. Ek sê, ek sê, mens leer baie meer interessante dinge hier as 'n tiener wat 'n sneak preview op 'n pornkanaal probeer trek.
Maar hier is nou 'n ding wat Ysbeer ook geleer het. Dié onkruiduitroeiery is 'n wonderlike ding. Ja, selfs meer wonderlik as die donkie. Die Bergklub kan seker mense betaal om dit namens ons te doen, maar arbeid kos geld. Ons is baie beter af om daardie geld te spaar vir ander bewaringsprojekte – soos om nog grond te kan koop. As ons dit self doen, dan kry ons kans om dele van ons grond te verken, waar ons dalk nooit andersins op sal uitkom nie. Dis so verve-e-e-e-lig om altyd op paadjies te loop! 'n Bergklublib kan soveel nader aan die Moeder Natuur ook kom – reg hierso op ons eie grond. Dis in elk geval nie sulke harde werk as wat mense hulle sal verbeel nie. 'n Stuk werk in die oggend, en die middag in 'n yskoue bergpoel - what's not to like, bro? Moet nou ook nie die lekker kos tussen in vergeet nie. As jy nie lekker geëet het nie, moenie Ysbeer blameer nie – pak beter in volgende keer.
Maar so 'n dag moet ook aan 'n einde kom. 'n Mens moet ook maar vir die koelte en sereniteit van Ysterhoutkloof totsiens sê.
(En so as 'n finale woord wil Ysbeer ook maar net noem dat hy sommer so lekker gevoel op sy maag het – hy voel hy het 'n bewaringsverskil gemaak).