23.2 Sesarea-tekstipe | Bybelverskille
← 23.1 Aleksandrynse Tekstipe
23.3 Westerse Tekstipe →
23;2. Die Sesarea-tekstipe (Caesarean text type).
Hierdie tekstipe het moontlik in Egipte ontstaan en is deur Origenes na Sesarea gebring. Van daar is dit na Jerusalem, en toe na die Armeniane wat op daardie vroeë stadium ‘n kolonie in Jerusalem gehad het. Heelwat van die manuskripte uit hierdie tekstipe het ook die sogenaamde “Jerusalem colophon” in. Daarin word gesê dat die manuskrip gekopieer en gekorregeer is met “die antieke manuskripte in Jerusalem”. Hierdie byskrif is net so in ten minste twaalf volgende kopieë ingeskryf, hoewel hùlle beslis nie so gekontrolleer was nie! So ‘n byskrif help om die tekstipe te identifiseer en is verder bewys dat invoegings, veranderinge of weglatings van een manuskrip na die volgende oorgedra is. Daarom word variasies eerder geweeg as net die aantal manuskripte wat die variasie bevat, getel.
Van Jerusalem af is ‘n manuskrip van hierdie tekstipe na Georgië geneem en gebruik as basis vir die vertaling vir die Georgiane.
Hierdie tekstipe is die mees gemengde tekstipe. Die aanvanklike outeur daarvan het die Aleksandrynse teks in beginsel gevolg, terwyl dit enige Westerse lesings behou is wat nie tè onwaarskynlik gelyk het nie. Dit vertoon ook ‘n besliste strewe na elegansie.
Die belangrikste getuies van hierdie tekstipe is:
1) Papirus 45, 200-250 nC. Dit bevat dele van al vier evangelies. (Handelinge is in die Aleksandrynse Tekstipe soos hierbo vermeld.)
2) Kodeks Washington 375-425 nC. Bevat die evangelies waar dele veskillende tekstipes verteenwoordig, soos hierbo verduidelik.
3) Kodeks Koridethi (θ) ±850 nC. Bevat die evangelies. Dit is geskrywe in ‘n rowwe onegalige skrif deur ‘n kopieerder wat duidelik nie vertroud was met Grieks nie. In Markus stem die teks ooreen met die Sesarea- tekstipe (Caesarean) wat deur Origenes (Sterfdatum 254) en Eusebius (Sterfdatum 339) gebruik is. Die ander evangelies is in die Bisantynse tekstipe.
4) Familie 1 (1150-1350 nC.) Minuskel manuskripte Nos. 1, 118, 131, 209 en verskeie ander, kom almal ooreen met kodeks Koridethi (θ), waar Markus ‘n tekstipe verteenwoordig wat gedurende die derde en vierde eeue gebruik was in Sesarea.
5) Familie 13 (1050-1450 nC.) Minuskel manuskripte Nos. 13, 69, 124 en 346 tesame met ten minste nog agt ander minuskel manuskripte van hierdie familie. Hulle almal het die insident met die ontugtige vrou nie na Joh.7:52 nie, maar na Lukas 21:38.
6) MS. 565; (850-950 nC.) Bevat die evangelies. Dit is een van die mooiste manuskripte, in goue letters geskrywe op pers Vellum. In Markus verteenwoordig dit die Sesarea-tekstipe. Dit is in die Biblioteek van Leningrad.
7) MS. 700; (1050-1150 nC.) Bevat die evangelies. Dit verskil 2,724 keer van die gedrukte teks waarvan die King James vertaling gemaak is en het 270 unieke lesings. Saam met manuskrip No.162 het dit die woorde: “U Heilige Gees kom op ons en reinig ons” in plaas van “Laat U Koninkryk kom” in die Ons Vader-gebed (Lukas 11:2). Word bewaar in die Britse Museum, London.
Die Nuwe Afrikaanse Vertaling (1983) vertoon ook strewe na elegansie en vertaal soms verskeie verse saam ter wille daarvan dat dit makliker verstaan word. (vg. Rom. 9:11-13) Die verskil is egter dat in die Seserea-tekstipe, die Griekse teks self aangepas is, en nie bloot ‘n vertaling daarvan nie.
This entry was posted in Seseriese Tekstipe. Bookmark the permalink.