Verstaan pryspatrone | Netwerk24
Deur Deur Petri Redelinghuys 29 Maart 2019 05:01
Pryspatrone is ’n belangrike deel van tegniese ontleding. Die maklikste manier om pryspatrone te verstaan, is waarskynlik om met ’n verduideliking van verhandelingsoptrede te begin.
dag koop en verkoop beleggers, handelaars, professionele en institusionele beleggers, asook private individue sekuriteite op die beurs. Die talle soort markdeelnemers koop en verkoop om hul eie unieke redes, met hul eie unieke sienings, idees en oortuigings oor wat die sekuriteit wat hulle verhandel werd is.
Om watter rede hulle dit ook al doen, is die raakpunt van kopers en verkopers die prys. Geen verhandeling kan plaasvind tensy ’n koper en ’n verkoper oor ’n prys ooreenkom nie. Dit dryf die prys van sekuriteite aan . . . kopers sorg vir die vraag na ’n sekuriteit terwyl verkopers die aanbod verskaf.
Die mark werk dwarsdeur die dag soos ’n onafgebroke veiling, met kopers en verkopers wat teen mekaar meeding om die bes moontlike prys te kry. Van tyd tot tyd sal ’n groter markdeelnemer, soos ’n beleggingsbank of ’n effektetrust of skansfonds (of selfs ’n werklik welvarende individu) ’n oortuiging hê en ’n verhandeling doen.
Wanneer dié groot deelnemers byvoorbeeld wil koop, kan die aantal aandele wat hulle wil hê, dae se waarde van die gemiddelde daaglikse verhandelingsvolume van ’n bepaalde aandeel verteenwoordig.
Kom ons sê ter wille van ’n voorbeeld in ’n heeltemal hipotetiese scenario dat Gebalanseerde Fonds A ’n belang in FirstRand wil verkry en omdat die fonds so groot is, moet hy 15 miljoen aandele koop om sy bestelling uit te voer. Gewoonlik word net sowat 5 miljoen FirstRand-aandele per dag verhandel, en daarom sal die fonds aandele ter waarde van drie dae se verhandeling moet koop om sy bestelling uit te voer.
As hy soveel aandele op net een dag probeer koop, sal dit reusevraag verteenwoordig en ongetwyfeld die prys aansienlik laat styg. Dit sal ook gebeur as hy dit oor drie dae probeer doen, want hy sal vir elke verkoper die koper moet wees en daarom om die beste prys meeding. Sodoende sal hy die prys aansienlik laat styg.
Sy doel is om die beste prys moontlik vir die aandele te kry, maar ook om die aandeelaankoop binne tien verhandelingsdae af te handel. Al wil hy nie graag vir die mark wys wat hy beplan nie, sal hy ’n aggressiewe koper moet wees om 15 miljoen aandele in tien verhandelingsessies te koop. Hy besluit om te koop elke keer as die prys terugsak.
Hy sal dan aanhou koop totdat hy ’n groot verkoper kry; dan sal hy ophou koop en die aandeelprys kans gee om weer terug te sak. Die proses word herhaal totdat hy al die aandele het wat hy soek.
Die aankope sal aggressiewer raak namate hy nader aan sy spertyd van tien verhandelingsdae kom.
ie aankope sal aggressiewer raak namate hy nader aan sy spertyd van tien verhandelingsdae kom.
Kom ons veronderstel dat Gebalanseerde Fonds B in dieselfde tydperk 7 miljoen FirstRand-aandele wil verkoop.
Hy wil ook die bes moontlike prys vir sy aandele hê, maar het besluit om geduldiger te wees en nie ’n sent minder te aanvaar as die prys wat hy wil hê nie. Hy wag totdat die prys styg tot op die vlak waar hy bereid is om te verkoop, en verkoop dan net teen daardie prys. Hoe meer mense bereid is om teen sy prys te koop, hoe meer is hy bereid om te verkoop.
Nou het ons ’n situasie waar ’n deelnemer aan die koopkant van die mark aggressief aandele koop wanneer die prys terugsak, teenoor ’n deelnemer wat vasstaan en net op ’n spesifieke vlak verkoop. Mettertyd, sê ’n week en ’n half, ontstaan ’n pryspatroon. Daar is opeenvolgende hoër laagtepunte, met opeenvolgende hoogtepunte op dieselfde vlak.
Dit staan ook bekend as ’n driehoek met ’n plat bokant. Uiteindelik het Gebalanseerde Fonds B alles verkoop wat hy wil verkoop, maar Gebalanseerde Fonds A kort nog aandele en hy moet dit vinnig kry, want sy spertyd kom nader. Wanneer die oorkoepelende aanbod opdroog, is daar dus geen verkopers oor om die prys laag te hou nie.
Gebalanseerde Fonds A moet egter steeds aggressief aandele koop. Die formasie breek en die prys styg vinnig, met die groot koper wat verplig is om meer vir aandele te betaal. Scenario’s soos die fiktiewe een hierbo vind omtrent aanhoudend in die mark plaas.
Dit dryf die prys van sekuriteite aan . . . kopers sorg vir die vraag na ’n sekuriteit terwyl verkopers die aanbod verskaf. Die mark werk dwarsdeur die dag soos ’n onafgebroke veiling, met kopers en verkopers wat teen mekaar meeding om die bes moontlike prys te kry.
Dit is die ware aard van die mark en die dryfkrag agter prystendense op langer termyn.
Groot institusionele beleggers volg oortuigings en dryf pryse dae, weke of maande lank op ’n slag aan, en talle soorte taktiek word gebruik om kopers of verkopers op ’n spesifieke vlak te lok sodat hulle transaksies kan doen en posisies kan inneem.
Saam met tropmentaliteit en die interaksie van miljoene verskillende deelnemers om net soveel redes vorm prysbewegings patrone wat oor lang tydperke strek wat gebruik kan word om waarskynlikheidsvoorsprellings te doen oor hoe ’n prys dalk in die toekoms sal verander.
Is lae koste gelyk aan lae waarde?
Alternatiewe bates toon groot potensiaal
Wat is beursverhandelde produkte?