Die gelowige persoonlikheidstipe - SêNet-briefskrywer | LitNet
Hy kan nie anders nie, hy móét glo, niks anders maak vir hom sin nie. Hy is onverbiddelik krities en selfs beledigend teenoor ongelowiges. As kind het hy waarskynlik drome en visioene gehad van engele wat aan hom verskyn by sy bedjie. Hy voel dit is sy roeping om ander na sy geloof te lei en streng te veroordeel as hulle weier om te glo. Hy roep graag die beeld van 'n ewigdurende verdoemenis op vir ongelowiges. Hy sal selfs leuens vertel of feite verdraai om argumente oor sy geloof te versterk. Die wetenskaplik/kritiese persoon daarenteen, kan net eenvoudig nie glo aan 'n ontasbare, mistieke goddelike figuur waarvan die bestaan nie volgens die wetenskaplike metode bewys kan word nie. Sy brein is net eenvoudig so gemáák, hy moet dit kan sien of eksperimenteel bewys. "East is East and West is West and never the twain shall meet." Al redeneer hulle ook volumes vol wat die versamelde werke van die groot skrywers totaal oortref, sal hulle nooit tot 'n vergelyk kom nie. Groete,
2012-12-04 @16:04 Hierdie is 'n hoogs eensydige en onredelike siening van die gelowige. Hoe's hierdie eerder:
2012-12-04 @17:06 God is gees en dt is waar die Heilige Gees inkom. Geestelike dinge kan net deur die gees verstaan word – geopenbaar en verstaanbaar gemaak deur die Heilige Gees. Brianvds
2012-12-04 @21:01 Ontleder: Wat jy daar beskryf is nie soseer die gelowige persoonlikheid nie as die fundamentalistiese persoonlikheid. Daar is 'n verskil, as jy my vra.
Ek raak ook senuagtig wanneer gelowiges van watter soort ook al die mag van die staat probeer gebruik om hulle geloof op ander mense af te dwing, of dit nou fanatiese Moslems is wat shariah-wetgewing probeer instel, en of dit bloot 'n spul betogers is wat die staat sover probeer kry om 'n popkonsert te verbied bloot omdat hulle self nie van die betrokke popster hou nie. Behalwe vir daardie twee gevalle, het ek vrede met religie.
2012-12-06 @00:25 Ontleder, ek het 'n probleem met hierdie stelling van jou:
Dit is nie so nie. Die wetenskaplik/kritiese persoon het 'n ondersoekende gees en lank voor hy iets gesien of bewys het, is hy vas oortuig dat dit bestaan. Hy voel sommer in sy water iets wat hy in gedagte het, of in sy brein rondmaal, is waar en hy gaan voort met ywer om dit bloot te lê of te bewys. Baiekeer is hy verkeerd en soms is hy reg. Daar is byvoorbeeld groot geeste in die wetenskapwêreld, gesiene wetenskaplikes, wat glo daar is so-iets soos 'n parallelle heelal. Kennelik het nie een van hulle het dit gesien nie en niemand het dit nog bewys nie maar hulle glo vas daaraan, verkondig dit selfs op openbare forums. En of die ou gelowig is of nie het niks met die saak te doen nie; soos Brianvds sê, geloof en godsdiens is nie onderling uitsluitend nie.