Hoe daaglikse chemikalieë manlike vrugbaarheid by mense en diere vernietig Magtige natuurlike
Alex Ford en Gary Hutchison
Die spermatelling van Westerse mans daal teen 'n onrusbarende tempo. Komsan Loonprom / Shutterstock
Binne enkele generasies kan die spermtelling van die mens daal tot vlakke onder die wat vir vrugbaarheid voldoende geag word. Dit is die kommerwekkende bewering wat in die nuwe boek van die epidemioloog Shanna Swan, "Countdown", Wat 'n reeks bewyse saamstel om aan te toon dat die spermatelling van Westerse mans in minder as 50 jaar met meer as 40% gedaal het.
Dit beteken dat mans wat hierdie artikel lees, gemiddeld die helfte van die spermatelling van hul oupas sal hê. En as die gegewens na die logiese gevolgtrekking vooruit geëkspoleer word, kan mans vanaf 2060 min of geen reproduksievermoë hê nie.
Dit is skokkende bewerings, maar hulle word ondersteun deur 'n groeiende hoeveelheid bewyse wat voortplantingsafwykings vind en die vrugbaarheid in mense en wild wêreldwyd afneem.
Dit is moeilik om te sê of hierdie tendense sal voortduur - of dit wel kan lei tot ons uitwissing. Maar dit is duidelik dat een van die hoofoorsake van hierdie probleme - die chemikalieë waarmee ons in ons alledaagse lewe omring word - beter regulering vereis om ons voortplantingsvermoë en dié van die wesens waarmee ons ons omgewing deel, te beskerm.
Studies wat die afname van spermatellings by mense onthul, is nie nuut nie. Hierdie kwessies het eers wêreldwyd aandag geniet in die 1990s, hoewel kritici daarop gewys het teenstrydighede die manier waarop spermtellings opgeteken is om die bevindinge te verkleineer.
Dan, in 2017, 'n meer robuuste studie uit hierdie teenstrydighede, blyk dit dat die spermatelling van Westerse mans tussen 50 en 60 met 1973% -2011% afgeneem het en gemiddeld 1% -2% per jaar gedaal het. Dit is die "aftelling" waarna Shanna Swan verwys.
Hoe laer die spermtelling van 'n man, hoe kleiner is die kans om 'n kind te verwek deur seksuele omgang. Die 2017-studie waarsku dat ons kleinkinders spermtellings kan hê onder die vlak wat as geskik beskou word vir suksesvolle bevrugting - wat waarskynlik 'die meeste paartjies"Volgens Swan volgens geassisteerde voortplantingsmetodes teen 2045 te gebruik.
Net so kommerwekkend is 'n verhoog in die tempo van miskrame en ontwikkelingsafwykings by mense, soos klein penisontwikkeling, interseksualiteit (wat beide manlike en vroulike eienskappe vertoon) en nie-afstammelinge testes - alles gevind dat dit gekoppel is tot dalende spermtelling.
Waarom vrugbaarheid daal
Baie faktore kan hierdie tendense verklaar. Die lewenstyl het immers sedert 1973 dramaties verander, insluitend veranderinge in dieet, oefening, vetsug en alkoholinname - alles wat ons weet, kan bydra tot lae spermtellings.
Maar die afgelope paar jaar het navorsers die fetale stadium van menslike ontwikkeling, voordat lewenstylfaktore ter sprake kom, as 'n deurslaggewende oomblik vir mans se voortplantingsgesondheid.
Gedurende die "programmeringsvenster"Vir die fetulêre manlikheid - wanneer die fetus manlike eienskappe ontwikkel, is daar getoon dat onderbrekings in hormoon sein 'n blywende impak het op manlike voortplantingsvermoë in volwassenheid. Dit is oorspronklik bewys in dierestudies, maar daar is nou groeiende steun van menslike studies.
Hierdie hormonale steuring word veroorsaak deur chemikalieë in ons alledaagse produkte, wat die vermoë het om soos ons hormone op te tree, of om te verhoed dat dit in die belangrike stadiums van ons ontwikkeling behoorlik funksioneer.
Ons noem dit "endokriene-ontwrigende chemikalieë"(EDC's), en ons word daaraan blootgestel deur wat ons eet en drink, die lug wat ons inasem en die produkte wat ons op ons vel plaas. Hulle word soms 'oral chemikalieë", Want dit is baie moeilik om in die moderne wêreld te vermy.
Blootstelling aan EDC's
EDC's word aan die fetus oorgedra deur die moeder wie se blootstelling aan die chemikalieë tydens haar swangerskap bepaal die mate waarin die fetus hormonale inmenging ervaar. Dit beteken dat die hedendaagse spermatellinggegevens nie spreek tot die chemiese omgewing van vandag nie, maar ook tot die omgewing toe daardie mans nog in die baarmoeder was. Daardie omgewing raak ongetwyfeld meer besoedel.
Dit is nie net een nie spesifieke chemikalie wat die ontwrigting veroorsaak. Verskillende soorte alledaagse chemikalieë - wat voorkom in alles, van die opwas van vloeistowwe tot plaagdoders, bymiddels en plastiek - kan die normale werking van ons hormone versteur.
Sommige, soos dié in die voorbehoedpil, of dié wat gebruik word as groeibevorderaars in diereboerderye, is spesifiek ontwerp om hormone te beïnvloed, maar word nou dwarsdeur die omgewing aangetref.
Die chemikalieë in die voorbehoedpil vind uiteindelik hul weg in die water wat ons drink. Vectorina / Shutterstock
Ly daar ook diere?
As chemikalieë die skuld het vir die afname in spermatellings by mense, sou u verwag dat die diere wat ons chemiese omgewing deel ook hierdeur geraak word. En so is dit ook: in 'n onlangse studie is bevind troeteldiere ly om dieselfde redes as ons dieselfde afname in spermtellings.
Studies van gekweekte nerts in Kanada en Swedehet intussen ook industriële en landbouchemikalieë gekoppel aan die laer spermtellings van die wesens en abnormale ontwikkeling van die testikels en penis.
In die breër omgewing is die effek gesien in alligators in Florida, in garnaalagtige skaaldiere in die Verenigde Koninkryk, en in vis wat stroomaf van afvalwaterbehandelingsaanlegte regoor die wêreld woon.
Selfs spesies wat vermoedelik ver van hierdie bronne van besoedeling rondloop, ly aan chemiese besmetting. Daar is bevind dat 'n vroulike orka wat in 2017 aan die oewer van Skotland uitgespoel het, een van die die meeste besmette biologiese monsters ooit gerapporteer. Wetenskaplikes sê dat sy nooit gekalf het nie.
Regulering van chemikalieë
In sommige gevalle is die abnormaliteite wat in die natuurlewe waargeneem word, gekoppel aan baie verskillende chemiese verbindings as dié wat by mense voorkom. Maar hulle het almal die vermoë om die normale werking van die hormone wat voortplantingsgesondheid bepaal, te ontwrig.
In die Verenigde Koninkryk bou die Departement vir Omgewing, Voedsel en Landelike Sake tans 'n chemikalieë strategie wat hierdie probleme kan aanspreek. die EUintussen verander chemiese regulasies om te voorkom dat verbode middels vervang word met ander skadelike stowwe.
Uiteindelik kan openbare druk sterker ingrypende regulasies vereis, maar aangesien chemikalieë onsigbaar is - minder tasbaar as plastiekstrooitjies en rookskoorstene - kan dit moeilik wees om te bereik. Shanna Swan se boek, wat die dringendheid van ons voortplantingsituasie weergee, is beslis 'n belangrike bydrae hiertoe.
Alex Ford, Professor in biologie, Universiteit van Portsmouth en Gary Hutchison, Professor in toksikologie en dekaan vir toegepaste wetenskappe, Edinburgh Napier Universiteit