February | 2016 | Liefdesverhale blog
Uittreksel: 'n Ander vrou se rok – Kristel Loots
February 18, 2016 June 10, 2016 ~ nbuitgewers	~ Leave a comment
In 'n Ander vrou se rok stort Zia Bekker se onderwysloopbaan in duie, terwyl Karel, haar kêrel, hom skaars hou . . . Lees 'n uittreksel:
Ek kyk hoe die matrieks tydsaam in die banke plaasneem. Hul skouers hang. Lyk afgerem. Moeg. Heel moontlik nog met 'n moerse babelaas net agter die ooglede ook.
Vir hulle was die naweek lank en lekker, en die Maandag is genadeloos, die nuwe week onversetlik en wreed. Ek het nie die naweek gefuif nie, maar ek voel nie veel beter as hulle nie. Ek sal weer moet spark soos 'n hele string Kersliggies om dié spul wat so vaal en vaak voor my sit aan die werk te kry. Of dan ten minste net wakker genoeg dat hulle nie in stereo aan die snork gaan nie.
As hulle wakker genoeg was, sou hulle my dissekteer soos 'n wetenskaplike met 'n rare insek, veel genadeloser as my ouma. Hulle doen dit soms, maak snedige aanmerkings oor my klere, altyd hard genoeg dat ek kan hoor.
Looks like a circus clown gone wrong, mutton dressed as lamb, daardie tipe van ding. Verstom my aan die bloedjies wat skaars Afrikaans oor hul lippe kry, maar met uitdrukkings en gesegdes soos daardie vorendag kan kom. Santie Doemprofetes in die klas langs myne doen duidelik beter werk met haar Engelse lesse as ek wat 'n liefde vir Die Taal wil kweek waar daar geen liefde te vinde is nie. Maar Engels of swakkerige Afrikaans, maak nie saak nie, hul tonge is skerp. Vir 'n gemiddelde agtienjarige is 'n onderwyseres iemand om te verskeur.
"Hulle kan vrees ruik," is hoe Santie Doemprofetes dit beskryf. "En sal jou swakhede uitbuit die oomblik dat hulle agterkom wat dit is."
Aan die begin wou ek haar nie glo nie. Was so vol geesdrif soos 'n drukkoker op pad na 'n ontploffing, wou met alle mag glo aan die goeie en al daardie pienkboekie-stuff wat jou besiel om tog in hemelsnaam net positief te wees. Oor die land en sy mense, oor die taal van jou hart, oor die fluitende voëltjies daar buite en die blomme en die bye, tra-la-la. Ek wou woon in La-laland, waar alle wense waar word.
Ek kyk die spul so. Ek sweer die meeste van hulle weet meer van die blomme en die bye as ek. Kry heel moontlik ook meer action as ek. Veral as ek terugdink aan die droëbek-naweek wat verby is.
Ek het my nogal Vrydagaand vroeg al van 'n kant af opgetof, met 'n mooi kalerige somersrokkie in Ouma Betta se sitkamer beentjies oorkruis gewag vir my ridder op sy poegie om te kom kuier. Parfuum agter die ore en op nog 'n paar strategiese plekke, the works. Lippe geverf met parmantige passion-pienk, naels om daarby te pas, hare wild en wakker drooggemaak, genoeg eyeshadow om my come-to-bed-eyes te beklemtoon.
Só wag ek toe vir my kêrel. Vir Karel, my kêrel. Jy kan hom nie iets anders noem nie. Hy is nie 'n ou nie en hy is ook nie 'n boyfriend nie. Hy is 'n kêrel. So Afrikaans soos "Ek soek na my Dina" of enige ander volkspele-liedjie.
Ek wou mooi lyk. Vir my kêrel. Vir Karel. Met sy poegie. Want Karel hou van mooi goed. Soos 'n silwerblink poegie. En mooi meisies. "Ek het 'n oog vir skoonheid," spog hy gereeld as hy hom amper disnis teen 'n lamppaal loop wanneer daar 'n blonde met bene en boobs verbykom. Ek is mos nie 'n natural blonde nie, maar ek probeer soms 'n bietjie kroek. 'n Bottel-blonde is beter as glad nie 'n blonde nie. Moet elke paar weke my boring hare kleur as die bruin teen my kopvel begin wys. Maar partykeer vererg ek my, besluit dan basta met die blonde hare en bewandel die aardbol as 'n brunet. Is nou eenmaal nie so verblindend blond soos my niggie, Bianca, gebore nie. Bleddie Bianca.
As ek stunning genoeg kon lyk as Karel Vrydag daar aankom, sou hy by my bly. Vir 'n wyle. En ek wou hom daar hê. Die ding wat Vrydagoggend in die skool gebeur het, het by my gespook en ek wou nie langer alleen daaraan dra nie. Debriefing is mos deesdae die in-ding; jou bekommernisse word nie meer met 'n koppie warm tee besweer nie, jy praat die ding uit jou gestel uit.
Koop dit nou! Bargain Books | Takealot | Kobo e-boek | Loot | Graffiti | Raru | Amazon Kindle
Nuutste liefdesverhale: Wanneer woorde onnodig is, 'n Huis vir my hart en Ondersoek my hart
February 16, 2016 February 18, 2016 ~ nbuitgewers	~ Leave a comment
Wanneer woorde onnodig is – Jacolet van den Berg
Toe traumaberader Aria Brink vir Reuben Rademeye r by 'n partytjie ontmoet, wonder sy waarom hy vir haar so bekend lyk. Sy het die uitvoerende hoof van Medline, die hospitaalgroep waar sy haar praktyk bedryf, mos nog nie vantevore teëgekom nie . . . Van een ding is sy wel seker: dat daar onmiddellik 'n sterk aangetrokkenheid tussen haar en dié mooi man is.
Aria wil tot elke prys verhoed dat Reuben uitvind wie sy is. Trouens, sy wil niks meer met hom te doen hê nie. Maar die noodlot gooi hulle telkens saam . . .
Koop dit nou! Bargain Books | Takealot | Takealot e-boek | Loot | Raru | Amazon Kindle
'n Huis vir my hart – Dirna Ackermann
Xanthe Patterson kan nie verstaan waarom haar pa die huis op hul plasie aan 'n vreemdeling, ene Hanko Joubert, sou nalaat nie. Wat gaan sy met die vent onder haar voete maak? Veral aangesien sy mooi hande haar gedagtes so laat dwaal . . .
Sy kan nie nou bekostig om te dagdroom nie. Haar pa het aan Xanthe sy bou-onderneming nagelaat en sy kan haar lewenslange droom bewaarheid om in die boubedryf te werk. Maar aangesien haar ouers haar vroeër juis uit dié bedryf probeer weghou het, het sy geen benul van hoe om die taak aan te pak nie. Dan kom Xanthe se kritiese stiefma en halfsuster kuier en gaan dit net nog doller.
Vir Hanko kom die erfenis net betyds om 'n nuwe lewe in Suid-Afrika te begin na vyftien jaar in Engeland. Hy sien hoe die mooi groenoog-vrou sukkel en aangesien hy die boubedryf ken, wil hy help. Maar Xanthe laat hom mooi verstaan dat sy g'n man met ridderneigings duld nie.
Sal Xanthe aanhou om met Hanko koppe te stamp, of is hy die man by wie haar hart tuishoort?
Ondersoek my hart – Ilze Beukes
Sedert die dood van haar ma aan kanker, toe Madeli e Botma nog maar 'n kind was, het sy 'n vrees vir dokters en hospitale. Toe dokter Ian Duvenhage by haar klaskamer inbars om sy broerskind, Handré, te ondersoek, is juffrou Botma dus hewig ontsteld.
Dit blyk dat Handré tydelik by sy oom bly omdat daar komplikasies met sy ma se swangerskap is, maar die man weet duidelik minder as niks van kinders en Madelie moet teësinnig ingryp.
Sal die aantreklike Ian haar skanse kan afbreek en haar help om haar vrese te oorkom? Daar is immers weer 'n kankerpasiëntjie in haar lewe, haar kunsstudent Sanet, wat Madelie se bystand nodig het.