Die gemeenregtelike beginsels is dus steeds relevant en Hoexter56 voer aan dat artikel 33 en ander relevante bepalings gesien moet word “as both incorporating and expanding on the established principles of the common law”. Dit is dan ook in ooreenstemming met artikel 39(3) van die Grondwet, wat bepaal dat die Handves van Regte nie die bestaan ontken van ander regte of vryhede wat deur die gemenereg, gewoontereg of wetgewing erken of verleen word nie, in die mate waarin daardie regte of vryhede met die handves bestaanbaar is. Die gemeenregtelike beginsels het egter ’n beperkte rol en vind hoofsaaklik ten aansien van private funksies toepassing. Benewens gemeenregtelike hersiening, is hersiening gevolglik ook ooreenkomstig artikel 33 van die Grondwet of PAJA moontlik. In laasgenoemde gevalle moet die handeling egter voldoen aan die vereistes van ’n administratiewe handeling. Indien dit nie daaraan voldoen nie (dit is byvoorbeeld ’n uitvoerende handeling eerder as ’n administratiewe handeling), is hersiening steeds moontlik ooreenkomstig die grondwetlike legaliteitsbeginsel (anders as die gemeenregtelike legaliteitsbeginsel). Die laaste opsie is waar wetgewing spesifiek voorsiening maak vir statutêre hersiening, soos in die geval van die Wet op Toegang tot Inligting 2 van 2000. Benewens die beperkte kategorie van gemeenregtelike hersiening, het al die ander moontlikhede betrekking op die beperking van die uitoefening van openbare gesag deur die howe. Aangesien huishoudelike tribunale en geloofsinstellings selde ’n openbare gesag uitoefen in hul optredes en beslissings, fokus hierdie bespreking gevolglik op geregtelike hersiening ooreenkomstig die gemenereg ten aansien van private funksies. Die moontlike horisontale toepassing van die Grondwet sal nou verdere aandag geniet.
Die basiese gedagte van die debat oor die horisontale toepassing van die Handves van Regte is die algemene uitgangspunt dat ’n handves van regte hoofsaaklik van ’n publiekregtelike aard is en toegepas moet word in die vertikale verhouding tussen staat en burger. Om voorsiening te maak vir die horisontale toepassing van ’n handves van regte “would have unduly intrusive consequences in matters that were adequately regulated by ‘private law’”.57 Daar word selfs na verwys as die konstitusionalisering van die privaatreg of die privatisering van fundamentele regte.58 Hierdie debat, waarna in Duitsland verwys word as die probleem rakende Drittwirkung – die drieledige werking van die Duitse basiese reg – is hoofsaaklik gebaseer op die onderskeid tussen publiek- en privaatreg, wat in Suid-Afrika berus op die onderskeid tussen staatlike reg en die interne reg van niestaatlike organisasies.59