Ek onthou ek het so in die Dedemanshotel se venster gesit en afgekyk op die ysige Irtishrivier wat teen ‘n spoed verbyvloei het en vir seun gesê koud is koud.
Want, daar is iets kouer as vriespunt. En daardie iets is nogals baie koud. En kom jy eers agter as jy hier bly.
Jy weet, in daardie paar sekondes kan mens nie regtig ‘n oordeel fel nie. Oor hoe koud -38 grade Celsius is nie. Veral nie omdat daardie temperature in die nag bereik word wanneer ons slaap nie.
As jy hier bly, is dit anders. Ons het wel vir Dusty gekoop, maar sy kan nie voor die woonstel gelos word nie, sy sal vries.
Anders as in Suid-Afrika, is jou garage nie noodwendig naby jou woonstel nie. Dus stap jy nie gou oor na jou garage, klim in die kar en ry nie. Jy pak die weer aan en stap na jou garage toe.
As jy by die voordeur van die woonstelblok uitgaan, moet jy om die hoek loop, en dan twee blokke stap in die straatjie agter die ander blokke woonstelle.
Ek weet nie waarom nie, maar daar waai altyd ‘n woeste wind van die hoofstraat se kant af deur die deurgange.
Jy kan nie gou verbyhol nie, want daardie selfde koue veroorsaak dat die sneeu op plekke vries. En so glad soos seep is. Daarom vat jy maar die ysige koue punch in die gesig soos ‘n man.
Kop omlaag, nek in die sagte dons om die kraag van jou baadjie of jas ingedruk, soos wat gaanse maak as hulle koud kry. Al vries alles wat nie in lae bedek is nie.
Dan moet jy versigtig trap. Want baie mense het die sneeu platgetrap, dit het gesmelt en jou voete dreig die hele tyd om onder jou uit te gly.
Ons ry nie oral waar ons wil wees nie. Want ons het nog voor ons by die garage gekom het, aan die agterkant van die apteek en ‘n klomp klein winkeltjies verbygeloop. Waar jy melk en eiers en tee en hoender en roomys en eintlik alles wat jy nodig het, kan koop.
En iewers in die toekoms gaan die mall, wat reg langs Dusty is, sy deure oopmaak. Dan sal ons die vierde blok ook stap. Om na die nuwe mall te gaan.
As ek die deur oopmaak en my jas en kouse en hele kamer is tot by die verste muur onmiddelik yskoud, gaan ek nie uit nie.
As ek die deur oopmaak en uitgelok word na die stoep, staan ek daar en wag so rukkie om te voel of my bene kla dat hulle koud kry. As hulle kla, trek ek dikker en dikker kouse aan totdat ek warmer voel. En dan durf ek eers die koue aan.
Nee, ek is nie laf nie, ek dink dit is ‘n baie goeie idee. As ek so koud kry dat my warmste klere soos swemklere voel, wil ek nie stap nie. Ek hoef mos nie?
Nou kyk, daai plek is een plek waarin ek nie kyk nie. Toe vra ek maar hoe hy weet. En hy sê dit voel soos stokkies in sy neus!
Lol, Una, hoe klink jy vir my dankbaar oor die staking? Raak dit ander lugrederye ook? Gaan nogal erg wees as dit ons gaan raak.
Hulle het seker geklimatiseer. Ek kom agter dat op dae wat ons hier as koud en mislik bestempel, swem die Vaalies heerlik op die strand – hulle is immers gewoond aan ‘n baie kouer klimaat.
Dit is beslis waar. En natuurlik is hulle ook lus vir die see. Ek was ook een. Ek dink nie ek sal hier klimatiseer nie.