Wysiging soos op 13:24, 7 Julie 2015
Wysiging soos op 08:50, 28 Maart 2015 (wysig)
Wysiging soos op 13:24, 7 Julie 2015 (wysig) (maak ongedaan)
[[Lêer:Aufgerichtetesholz.jpg|duimnael|regs|250px|Hout is een van die oudste bekende bronne van hernubare energie (Foto: [[:de:Benutzer:Topfklao|Christoph Neumüller]])]]
[[Lêer:Three Mile Island (color)-2.jpg|duimnael|regs|250px|Die kernkragsentrale Three Mile Island in Harrisburg ([[Pennsylvanië]])]]
Oor 'n tydperk van sowat 500 000 jaar of 20 000 generasies het mense slegs gebruik gemaak van hernubare energie, waarby die tradisionele vuurplek lig en warmte opgelewer het. Kragopwekking deur middel van vuur is 'n uitvinding van slegs sowat 220 jaar gelede – die stoommasjien luihet tegelykertyddestyds die nuwe tydperk van die industriële[[nywerheidsomwenteling]] rewolusie iningelui. Alhoewel die energie-verbrandingsproses oorwegend nie meer in ons eie huis plaasvind nie, is die konvensionele vuur nog steeds die belangrikste energiebron – al brand dit nou in kragsentrales of in enjins.
Die brandstowwe, wat ons ter beskikking het, is gestoorde sonenergie: Jaarliks word sowat 200 miljard ton [[koolstof]], wat as natuurlike bestanddeel van die lug voorkom, organies as koolhidrate gestoor. Na ramings is daar tans sowat 20 000 miljard ton koolstof geologies gestoor as kool, ru-olie en aardgas (en hiervan is net 'n klein gedeelte ontginbaar) – dit wil sê ons aarde het in 1 000 miljard jaar se koolhidraatproduksie net dié hoeveelheid sonenergie gestoor wat die son in 100 jaar oplewer. Nogtans verbrand ons jaarliks 'n hoeveelheid fossielbrandstowwe wat 'n stoortyd van meer as 'n half miljoen jaar benodig het.
Ná die [[Tweede Wêreldoorlog]] is die kommersiële gebruik van kernenergie as 'n moontlike alternatief vir die konvensionele vuur beskou, tog het die bydrae van die kernkragsentrales tot die kragopwekking in die meeste lande – met uitsondering van Frankryk en [[Litaue]] – steeds relatief klein gebly.
Terwyl selfs die mees gevorderde lande soos Frankryk en [[Duitsland]] probleme het met die tegniese beheersing van kernkrag in die geval van ongewenste insidente, het 'n aantal ongelukke in nywerheidslande tot 'n negatiewe herwaardering van kernenergie in baie Westerse lande gelei: In [] washet die Amerikaanse reaktor in die kernkragsentrale [[Three Mile Island]] in [[Harrisburg]] ([[Pennsylvanië]]) twee dae lank feitlik niebuite meerbeheer hanteerbaar niegeraak. In [] wordhet die kernkragsentraleergste vandenkbare [[Tsjernobil]]ongeluk in dieverband voormaligemet Sowjetuniekernenergie in die skouplekkernkragsentrale van die ergste denkbare ongeluk[[Tsjernobil]] in verbanddie metdestydse kernenergie:Sowjetunie gebeur. Ná 'n reeks eksperimente, waarvoor die reaktor tegnies heeltemal nie geskik was nie, het dit uiteindelik onhanteerbaar geraak en ontplof. Die ontploffings en brande, wat gevolg het, het die kernkragsentrale vernielin puin gelê en radioaktiwiteit dwarsoor Europa vrygesit. Sonder die onmiddellike maatreëls, wat getref is – die vuur in die reaktor is met [[sand]] en [[beton]] geblus –, sou die uitwerkings nog rampspoediger gewees het. Nogtans het duisende mense as gevolg van die ramp gesterf.
** Brandstof wat van [[plantaardige olie]]s vervaardig word
** [[Termiese energie vanaf die son]]: Sonversamelaars en sonverwarmingstelsels absorbeer die warmte van die son en stoor dit met behulp van water of ander stoormediums. Klein sonverwarmingstelsels met passiewe sonkragpanele is geskik vir gebruik in privaathuise en verlaag die koste van warmwater duidelik. Kragsentrales gebruik 'n groot aantal rekenaarbeheerde spieëls, sogenaamde heliostats, wat die loop van die son volg en die sonlig in die rigting van 'n sentrale kollektor reflekteer. Die sonlig word gebruik om water te verhit, en die stoom dryf turbines aan. Die stoomkonsep is dieselfde soos in konvensionele kool- en kernkragaangedrewe kragsentrales. Een van die grootste kragsentrales van hierdie soort is ''Solar One'' (tans vergroot tot ''Solar Two'') in die Mojavewoestyn van [[Kalifornië]] (Verenigde State), wat aanvanklik oor 1 818 heliostats met 'n totale spieëloppervlak van 72 600 vierkante meter en 'n toring met 'n hoogte van 86 meter beskik. Dit lewer 10 megawatt elektrisiteit op. 'n Sonkrag-aangedrewe oond in die Suid-Franse dorp Odeillo het reeds temperature van sowat 4 000 °C opgelewer, maar benodig 'n onbewolkte hemel om effektief te kan werk. [[Sonskoorsteen|Sonskoorstene]] maak ook gebruik van die [[kweekhuis verskynsel]] om lug deur die son te verhit en die konveksiestroom te gebruik om krag op te wek.
** [[Osmosekragsentrale]]s (wat die verskillende soutgehalte van sout- en varswater vir kragopwekking gebruik)