Videospeletjiebeheerders deur die geskiedenis heen - EU-verslaggewer
Die gewildheid van videospeletjies is tans 'n hoogtepunt. En dit is ietwat verstaanbaar omdat miljoene mense 'n soort videospeletjies speel. Onder hierdie soort videospeletjies vind ons ook die konsole. En wat is die belangrikste stuk van 'n konsole? U is reg, die beheerder. Ons beheerders is redelik ingewikkeld; hul ingewikkeldhede kan 'n uitdaging wees vir diegene wat dit wil leer. Hulle het ook 'n interessante posisie van hul knoppies, wat gebruikers 'geblinddoek' moet leer as hulle 'n goeie speler wil wees. Maar die eerste prototipes vir videospeletjies was nie so ingewikkeld nie. Die meeste daarvan word in 'n rudimentele ontwerp geklassifiseer.
Die eerste videospeletjie: Spacewar The Origin (1961)
Ons kan nie oor die geskiedenis van videospeletjiebeheerders praat sonder om oor die werklike videospeletjies te praat nie. Alle videospeletjiekontroleerders voer hul oorsprong uit een spesifieke speletjie, genaamd, na Ruimteoorlog: die oorsprong. Hierdie speletjie is waarskynlik een van die eerste videospeletjies wat ontstaan ​​het. Die spel self is redelik eenvoudig, gamers het die enigste missie om al die sterreskip voor hulle te vernietig. Dink daaraan as die voorganger van 'n meer moderne spel, Flappy Bird, maar in plaas van 'n werklike voël beheer jy 'n ruimtetuig en kan jy missiele afvuur. Natuurlik bly die doel dieselfde, laat u niks raak nie.
Die spel is ontwerp en geïnstalleer op 'n PDP-1-rekenaar, wat agt toetswoordskakelaars gebruik het. Die bestuur van die skip is gedoen met behulp van vier van die agt skakelaars. Twee van hulle is gebruik om die rigting van die ruimteskip (links en regs) te beheer, en die ander twee is toegewy aan die missie.
Die oupa van joysticks: Atari (1977)
Die verskyning van die joystick het 'n rewolusie vir die speletjies wat ons vandag ken. Die joystick het 'n baie eenvoudige ontwerp om te verstaan. Eintlik benodig dit net vier skakelaars wat die rigting beheer om behoorlik te funksioneer. Die meganisme daaragter is ook eenvoudig. As u die stok in 'n rigting beweeg, sal 'n metaalskyf 'n verbinding met die stroombaanbord maak deur 'n elektriese sein wat dan die rigting na die joystick aandui. Toekomstige joysticks sal ook 'n bykomende skakelaar bevat wat gebruik word om die projektiele af te vuur.
Alhoewel die ontwerp van die oorspronklike joystick in eenvoud gehul is, het die meeste moderne beheerders 'n ander voorouer. Die sukses van knoppie-gebaseerde speletjies soos Spacewar het in die 60's 'n ander tendens laat ontstaan. Dit is die tyd wanneer 'n speletjie genoem word Pong baie gewildheid verwerf. Hierdie arkadespel wat deur Atari gewild was, was 'n tennisgebaseerde spel waarin twee spane 'n punt van die een na die ander weerkaats totdat die punt nie meer terugbesorg kan word nie.
Die beheer van die spane van Pong is gedoen deur potensiometers te gebruik, wat knoppies was wat die spane op en af ​​beweeg toe hulle gedraai is. Die gewildheid van hierdie speletjie was so hoog dat baie van die eerste Atari-tuiskonsoles 'n de facto-paddle-kontroleerder gehad het. Pong was ook een van die eerste mededingende speletjies, aangesien die paddle-kontroleerder twee potensiometers gehad het (een aan elke kant van die beheerbord), wat beteken dat die spel in twee gespeel kon word. Die patent vir Atari-joystick is in 1978 ontvang. Maar destyds was daar baie joysticks op die mark. Alhoewel die harde kompetisie, het Atari-joystick daarin geslaag om hom van die res te onderskei weens sy unieke vyf rigtingverbindings (op, af, links, regs en vuur).
Die verskyning van die eerste videospeletjie-konsole het gekom met Atari, toe hulle besluit het om 'n joystick saam met die de facto paddle controller (Pong) met sy Atari 2600 Video Computer System (VCS) aan te bied.
Die beheerder wat deur Nintendo ontwerp is, was die laaste stuk tussen klassieke en moderne videospeletjiekontroleerders. Hierdie beheerder het die toets van die tyd deurstaan ​​omdat die ontwerp daarvan deesdae meestal dieselfde is. Die beheerder het in die middel twee knoppies (Start en Select), aan die regterkant was die A- en B-knoppies en aan die linkerkant die rigtingknop.
Die nuwe innovasie was dat spelers nou ook na die diagonaal kon beweeg deur terselfdertyd twee aangrensende knoppies te druk. Nintendo-beheerders het die toekomstige videoskeppers geïnspireer om die konsoles nog meer aan te pas en te verbeter.
Alle beheerders het deesdae die rigtingblok en die joystick gekombineer in een enkele beheerder. Alhoewel elke beheerder sy unieke knoppieplasing het, is die meeste van die moderne beheerders afstammelinge van die Sony PlayStation DualShock-beheerder wat twee joysticks, verskeie knoppies en 'n rigtingblok bevat. Aan die ander kant kan gevorderde konsoles en simulators wat van sensors gebruik maak van werklike beheerders gebruik maak. In die geval van 'n bekendstelling monitor soos die Garmin Approach R10, swaai die gebruiker 'n regte gholfstok.
Die reis van videospeletjiekontroleerders was 'n boeiende reis, beginnend vanaf die eenvoud van Spacewar tot vandag toe, met al die funksies wat 'n gamer benodig. Elke keer as u 'n speletjie met 'n beheerder speel, soos Fifa 21 en Witcher 3 om blackjack aanlyn, u ken nou 'n deel van die geskiedenis van die videospeletjiebeheerder. En wie weet wat die toekoms vir hierdie beheerders voorlê.