Geslag: Gyps Aasvoëls, aasvoëls - Voëlgesinne - 2021
Wat 'n Afrika-aasvoël kan doen
Dit is kenmerkend van die hoë bergagtige streke van Sentraal- en Sentraal-Asië, wat op 'n hoogte van 2000 tot 5200 m bo die boonste bosgrens lê.
Die Himalaja-sneeugrafoon weeg 8-12 kg, sy totale liggaamslengte is 125-150 cm. Die leefwyse van die kumai lyk baie soos die griffon-aasvoël.
Indiese aasvoël (Gyps indicus)
Die Indiese aasvoël kom algemeen voor op die Asiatiese vasteland in Noordoos-Indië.
Die habitat en die welstand van die spesie hang heeltemal af van weidingsboerdery.
Afrika-aasvoëls broei in groepe op rotslyste. Hulle vorm kolonies, wat gewoonlik uit 10-1000 neste bestaan. Paartjies word lewenslank gevorm. In die nes, ongeveer gemaak van groot stokkies, lê die wyfie 1-2 eiers, wat deur albei ouers versorg word.
Waarskynlik die hoogste vlieënde voël: daar is 'n bekende geval van 'n botsing van 'n voël met 'n vliegtuig op 'n hoogte van 11 277 m.
↑ 12Boehme, Flint, 1994, p. 43.
↑ Op 29 November 1973 het Rüppel se nek op 11 300 m hoogte gebots met 'n vliegtuig wat oor Abidjan (Ivoorkus) vlieg en skade aan een van sy enjins aangerig.Gearchiveer op 22 Maart 2016.
Boehme R.L., Flint V.E. 'N Vyf-taal woordeboek van diere name. Voëls. Latyn, Russies, Engels, Duits, Frans / onder totaal. red. acad. V.E.Sokolova. - M .: Rus. yaz., "RUSSO", 1994. - 845 bl. - 2030 eksemplare. - ISBN 5-200-00643-0.
Aasvoëls, of aasvoëls (Latin Gyps), is 'n soort groot roofvoëls van die valkfamilie, wydverspreid in die warm klimaat van die oostelike halfrond. Hulle het 'n uiterlike ooreenkoms met Amerikaanse aasvoëls, maar hierdie twee groepe voëls is nie familielede nie.
Tipiese aasdiere word veral gekenmerk deur donker verekleed, ongevederde kop (baie met ongevederde nekke) en lang en wye vlerke. Prooi word uitsluitlik met behulp van sig aangetref (daarenteen het Amerikaanse aasvoëls 'n goeie reuksintuig). Hulle het 'n kragtige bek, maar swak bene, wat nie prooi kan dra nie. Die kenmerkende anatomiese kenmerk is 'n groot hoeveelheid struma en maag vir die verbruik van groot hoeveelhede voedsel.
Aasvoëls sweef gewoonlik op groot hoogtes, kyk uit vir prooi en hou mekaar dop. As een van hulle kos sien, gaan hy af, en die res van die voëls vlieg daarheen. Hier word gereeld baklei vir voedsel, maar 'n groot groep voëls kan sommige roofdiere afskrik. Die kos wat hulle eet, word dikwels heeltemal bederf. Pus of bloed van die lyk vloei deur die ongevederde deel van die liggaam en vloei van die aasvoël af met die spesiale veerkraag. Hoë suur in maagsap maak dooie bakterieë dood en bevorder die ontbinding van bene, en simbiotiese bakterieë in die derm neutraliseer bakteriese gifstowwe. Aasvoëls maak gereeld hul vere reg sodat die ultravioletstraling bakterieë op hul verekleed doodmaak.
Nairobi Nasionale Park is die eerste nasionale park in Kenia, wat in 1946 geopen is. Bevat ongeveer 80 soogdiere en meer as 400 soorte voëls. Dit is een van die suksesvolste bewaringsgebiede vir renosters. Die park begin 7 km vanaf die stedelike sentrum van Nairobi, die hoofstad van Kenia, vanwaar u die panorama van die stad kan sien. Slegs 'n heining skei die diere van die stad. Hierdie nabyheid skep probleme met die plaaslike bevolking, wat die trekpaaie van diere versteur.
Pairi Daiza is 'n dieretuin en botaniese tuin in België. Geleë sestig kilometer van Brussel, in Cambron-Casteau (provinsie Hainaut). Dit is in 1994 geopen en bevat 600 soorte diere en voëls, 5000 in totaal.
Vlieg is die belangrikste manier van beweging vir die meeste voëlspesies, wat hulle help om kos te soek, te migreer en roofdiere te ontsnap. Vlug is die mees spesifieke vorm van beweging van voëls, wat die belangrikste kenmerke van die organisasie van hierdie klas bepaal. Die vermoë van voëls om te vlieg het 'n aantal aanpassings veroorsaak om vlug, opstyg en landing, oriëntasie in die ruimte en navigasie te verseker.
Die vlugkenmerke van voëls hang grootliks af van die grootte van die voël en sy ekologiese nis. Alhoewel sekere biologiese aanpassings (byvoorbeeld die vermindering van liggaamsgewig) kenmerkend is vir alle vlieënde voëls, is ander (byvoorbeeld die vorm van die vlerke) slegs kenmerkend vir sekere groepe.
Die naam van sommige voëls van die soort aasvoëls (of aasvoëls, lat. Gyps)
Griffon Aasvoël (Gyps fulvus)
Afrikaanse aasvoël (Gyps rueppellii)
Koue sijp - 'n gebied van die oseaan of seebodem waar gasse vrygestel word uit die onderliggende rotslae Afkortings SIP - Gefokusde Ionebalk
SIP - Semipalatinsk-toetswerf
SIP - Selfondersteunende draad
SIP - Struktuur-geïsoleerde paneel, 'n soort sandwichpanele
SIP - Spoetnik en Pogrom
Dit is 'n lys van voëlspesies wat in Egipte voorkom, 'n land in die noordooste van Afrika. Die avifauna van Egipte bevat 'n totaal van 498 voëlspesies, waarvan dertien as wêreldwyd bedreig word en vyf is geïdentifiseer as ingevoer in Egipte. Geen van die spesies is endemies aan Egipte nie. Die taksonomiese stelsel van hierdie lys (benaming en volgorde van ordes, families en spesies) en nomenklatuur (algemene en wetenskaplike name) volg die konvensies van die 6de uitgawe van The Clements Checklist of Birds of the World . Al die voëls hieronder is ingesluit by die totale voëlspesie vir Egipte.
Die volgende etikette is gebruik om verskeie kategorieë uit te lig. Gewone inheemse spesies val nie in een van hierdie kategorieë nie.
(A) Toevallig is 'n spesie wat skaars of toevallig is in Egipte.
(I) Bekendgestel - 'n spesie wat in Egipte ingebring is as gevolg van direkte of indirekte menslike optrede.
(Ex) Uitgemoor - 'n Spesie wat nie meer in Egipte voorkom nie, maar elders voorkom.
(X) Uitgestorwe - 'n spesie wat nie meer bestaan ​​nie.
(NB) Nie-broei is 'n spesie of subspesie wat nie in Egipte broei nie.
Dit is 'n lys van voëlspesies wat in Soedan opgeteken is. Daar is altesaam 653 spesies in die avifauna van Soedan.
Die taksonomiese behandeling van hierdie lys (benaming en volgorde van orde, families en spesies) en nomenklatuur (algemene en wetenskaplike name) is in ooreenstemming met die konvensies van The Clements Checklist of Birds of the World, sesde uitgawe. Die families aan die begin van elke hoofstuk weerspieël hierdie taksonomie, net soos die aantal spesies wat in elke familie voorkom. Bekende en toevallige spesies is ingesluit in die totale bevolking vir Soedan.
Die volgende etikette is gebruik om verskeie kategorieë uit te lig, maar nie alle spesies val in een van hierdie kategorieë nie. Diegene wat nie gewone soorte is nie.
(A) Toevallig is 'n seldsame of toevallige spesie in Soedan.
(E) Endemies - spesies endemies aan Soedan.
(I) Bekendgestel - 'n spesie wat in Soedan ingebring is as gevolg van direkte of indirekte menslike optrede.
Hierdie bladsy is gebaseer op 'n Wikipedia-artikel wat deur outeurs geskryf is (hier).
Teks is beskikbaar onder die CC BY-SA 3.0 lisensie. Bykomende bepalings kan van toepassing wees.
Beelde, video's en klank is onder hul onderskeie lisensies beskikbaar.
Die aasvoël behoort tot die roofvoëls van die valkfamilie. Moderne taksonomie is van mening dat die aasvoëls van die Nuwe Wêreld nabye familielede van die kondor is, en die aasvoëls van die Ou Wêreld die aasvoël en die baardaasvoël. Elke spesie het sy eie spesifieke habitat. In hierdie artikel sal ons u breedvoerig vertel van hierdie roofvoël.
Afhangend van die soort, het die aasvoël 'n medium of groot liggaam, die grootte wissel van 65 tot 120 cm en die gewig wissel van vier tot twaalf kg. 'N Klein voëltjie sonder vere, verekleed op die bors is swak ontwikkel. In baie soorte is die nek bedek met dons, en in die verteenwoordigers van die Ou Wêreld steek 'n kraag vere in verskillende rigtings uit. Dit het 'n langwerpige geboë bek, 'n kort, afgeronde stert en massiewe pote.
Danksy die goeie vere op die vlerke en stert, kan die aasvoëls perfek vlieg. Breë en lang vlerke bereik 'n span van 200-270 cm. In die kleur van die verekleed van voëls is daar skakerings: bruin, swart, grys, bruin, rooi en wit. Wyfies en mans het nie anatomiese verskille nie, daarom verskil dit nie in liggaamsgrootte en verekleur nie. Jong voëls is ligter as volwassenes. 'N Foto van 'n aasvoël toon sy grootsheid en statigheid.
Aasvoëls word ook aasvoëls genoem. Die hooftipes is:
Afrikaanse aasvoël (gyps rueppellii),
Kaapse aasvoël (gyps coprotheres),
griffon aasvoël (gyps fulvus),
Indiese aasvoël (gyps indicus),
Bengaalse aasvoël (gyps bengalensis),
sneeu aasvoël (gyps himalayensis).
Die Amerikaanse aasvoël (Cathartidae) of Rüppel se aasvoël is 'n roofvoël van die geslag Aasvoëls. Die spesie is vernoem na die Duitse dierkundige Eduard Rüppel. Dit het 'n eksterne ooreenkoms met die voëls van die Sipov-genus, maar dit is nie hul naasbestaande nie, maar behoort tot die volgorde van die voëls. 'N Kenmerkende kenmerk van die aasvoëls van die Nuwe Wêreld is die voorkoms van 'n goeie reuksintuig in die soeke na prooi.
'N Voël van die aasvoël is wydverspreid op plekke met 'n warm klimaat in die oostelike halfrond van ons planeet. In Rusland woon dit in die Kaukasus en die Krim. Kies goed sigbare berghange, woude, woestyne en savanne. Aasvoël is 'n sittende voël, woon in 'n permanente gebied en maak nie seisoenale trek nie.
Elke spesie bevat 'n spesifieke gebied:
Die Afrika-aasvoël is 'n inwoner van die savanne van Afrika en die woude in die suidelike deel van die Sahara. Dit maak verkieslik nes in bome in woude, langs rivieroewers, asook in moerasagtige gebiede.
Die Bengaalse aasvoël leef nader aan mense en bewoon Suid-Asië - Nepal, Indië, Pakistan en Bangladesj.
Die Indiese aasvoël is 'n inwoner van Wes-Indië en Suidoos-Pakistan. Verkies halfwoestyne, bladwisselende woude, voetheuwels en riviervalleie.
Die griffon-aasvoël leef in Noord-Afrika, Asië en Suid-Europa. Verkies dorre berghange en plat terrein. Dit is een van die spesies wat op die gebied van Rusland gevind kan word - in die Krim, die Midde-Wolga-streek, die berge van die Kaukasus en Wes-Siberië.
Kaapse aasvoël maak nes op die kranse in die suidweste van Suid-Afrika.
Die sneeu of Himalaja-aasvoël is 'n inwoner van die hooglande van Sentraal- en Sentraal-Asië: die Himalajas, Mongolië, Sayan-gebergte, Tibet, Pamir, Tien Shan.
Die aasvoël het 'n rustige en eie besitting. Konflikte tussen individue kan slegs ontstaan ​​as hulle prooi verdeel. Aasvoëls behandel ander voëls kalm. Die aasvoëls is ondanks hul groot liggaam baie rats en rats. In die vlug sweef hulle liewer kalm, laat sak hul nek. Hulle klap selde en stadig op hul vlerke terwyl hulle die warm lugstroom van die verhitte grond gebruik en hul energie bespaar. Die voëls vorm monogame pare wat getrou aan mekaar bly tot aan die einde van hul dae. Rasse in klein groepies van tot twintig pare. Hulle word gekenmerk deur 'n lang lewensverwagting, wat tot vyf en vyftig jaar is.
Op soek na voedsel is voëls slegs bedags aktief en word hulle dikwels gedwing om buurgrense te oortree. Hulle kan in groot troppe naby groot prooi vergader. Die aasvoël se swak bene is nie in staat om prooi op die vlieg te dra nie, daarom word kos op die grond geëet. Jag dwing hulle om ure alleen in die lug te dryf, om geduldig en versigtig vir prooi op te pas. Dit is makliker vir 'n voël om van 'n hoë plek in die lug op te staan ​​as van die grond af. Skone voëls maak dikwels hul verekleed skoon en bad, veral nadat hulle geëet het.
Uitstekende sig help aasvoëls om voedsel te soek. Om kos te soek, lyk soos 'n soort ritueel waarby die hele kudde betrokke is. Hulle kyk tydens 'n vlug van groot hoogte na prooi en versprei hulle een vir een oor 'n groot gebied. Die eerste aasvoël wat die prooi sien, jaag daarna, en gee die res van die sein om by hom aan te sluit. Soms is daar 'n geveg tussen hulle om kos.
Aasvoëls is nie bang vir honger en onreëlmatige eet nie as gevolg van hul uithouvermoë. 'N Kenmerkende anatomiese kenmerk is 'n lywige struma en maag, wat u toelaat om 'n groot hoeveelheid kos in reserwe te eet. Die aasvoël kan die lyke van diere vreet, daarom behoort dit aan aasdiere. Die voëldieet bestaan ​​uit:
bergram en bok,
olifant en krokodil,
wildebeeste en lama's,
visse en pasgebore skilpaaie,
'N Kudde van tien aasvoëls in twintig minute kan 'n wildsbok tot die skelet eet. Hulle jag nie groot diere nie, maar voed op hul oorskot. Hulle raak nie die gewonde dier nie, maar wag geduldig op die dood daarvan. Aan die oewer is hulle op soek na skilpaaie en vis wat deur die branders weggegooi word. Verskeie aasvoëls eet groot wild. Elke verteenwoordiger van die pak vervul sy rol in die voedselmaal: groter individue skeur die dik vel van prooi uitmekaar, ander skeur die res van die dele. Die aasvoël steek sy kop diep in die karkas, terwyl hy nie die vere met vloeiende bloed vlek nie, danksy die kraag op die nek.
Teelkenmerke en nageslag
Die nageslag van voëls verskyn een keer per jaar, soms oor twee jaar. In gebiede met 'n gematigde klimaat begin die dektyd vroeg in die lente. In hierdie geval verskyn een of twee eiers, wit met bruin vlekke. 'N Aasvoël bou 'n nes uit takke en gras op 'n heuwel. Kies basies 'n plek aan 'n boom of rots om die nageslag teen roofdiere te beskerm.
Die inkubasietydperk duur 45-47 dae. Die wyfie en die mannetjie maak die eiers om die beurt warm. Die uitgebroeide kuikens het wit dons. Na 'n maand kry die volwasse nageslag 'n okerwit kleur. Albei ouers is ewe veel betrokke by die grootmaak van hul kuikens, om kos te voer en om dit weer van hul maag af op te kikker. Die kuikens is vier maande onder ouerlike sorg. Puberteit by jong voëls kom tussen die ouderdom van vier en sewe jaar voor.
Bevolkingstatus van spesies
In onlangse jare het die aantal Ou-Aasvoëls in byna alle streke van hul habitat afgeneem onder invloed van omgewingsfaktore. Nuwe sanitêre standaarde in die landbou maak voorsiening vir die wegdoen van dooie diere, wat die sanitêre toestande verbeter. Vir roofvoëls beteken dit egter 'n gebrek aan voedsel en terselfdertyd 'n afname in getalle. Die griffon-aasvoëlpopulasie neem elke jaar stadigaan af. Die spesie word geleidelik onder die invloed van die menslike faktor buite die reeks gedwing. 'N Griffon-aasvoël woon in Rusland. Die foto van die voël is in hierdie afdeling geleë. Hierdie voël word in die Rooi Boek gelys as 'n klein en seldsame spesie.
Volgens statistieke van omgewingsorganisasies is Bengale, Snow en Kaapse aasvoël in 'n kritieke toestand. Die International Union for Conservation of Nature klassifiseer die Afrika-aasvoël as 'n bedreigde spesie, ondanks die grootskaalse verspreiding daarvan deur die hele Afrika-kontinent. Die voëls word deur plaaslike mense gevang vir gebruik in godsdienstige rituele. Die aantal soorte het met negentig persent afgeneem en is ongeveer 270 duisend individue.
Aasvoëls dood bakterieë op vere deur hul vlerke te versprei en blootstelling aan ultraviolet bestraling te gee.
Die verhoogde suurgehalte van die maagsap van voëls neutraliseer kadaveragtige gifstowwe uit voedsel.
Die aasvoël word beskou as 'n uitstekende vlieënier wat tot vyf en sestig km / u vlieg en tot honderd en twintig km / u as hy van 'n hoogte af duik.
Wilde aasvoëls help om gaslekkasies in hoofgaspypleidings op te spoor, danksy 'n stof wat lyk soos die reuk van aas, wat by die gas gevoeg word.