Vra Steve: The Pill - GESKIEDENIS - Inligting
Vra Steve: The Pill
In hierdie videogreep van Ask Steve word die geboortebeperkingspil en die uitwerking wat dit op die bevolking gehad het, bespreek. Dit het 'n seksuele revolusie veroorsaak, met 'n afname in die baba -boom en ontspanningseks. Vroue kan nou seks hê sonder die gevolge van kindergeboorte, wat die kultuur van die 60's verander het.
Die tyd van verandering is op hande
Dit kan verander vir u en elke persoon wat hierdie boek met 'n oop gemoed sal lees. Omdat ek nou al meer as 30 jaar lank die waarheid noukeurig opspoor, vind en verdoesel.
Ek het begin met die ondersoek na die oorsprong van antieke beskawings: hul bouers, hul mites, hul legendes. Bietjie vir bietjie het dit wat ek ontdek het, my aangespoor en geprikkel om antwoorde buite die partytjie te soek. Soos Henry Ford, die motorgenie van die vorige eeu dit so treffend gestel het, "Geskiedenis is min of meer 'n stapelbed."
Die Roemeense en ndashborn Franse filosoof E. M. Cioran het dit nog meer onomwonde gestel toe hy geskryf het: & ldquoHistory is niks anders as 'n optog van valse absoluutes, 'n reeks tempels wat tot voorwendsel opgewek is, 'n agteruitgang van die gees voor die onwaarskynlike. & Rdquo
Soos ek jou sal wys, is hierdie mans nie ver van die punt af nie (miskien omdat hulle gereeld skouers gevryf het met diegene wat agter die skerms werk om die waarheid weg te steek). Soos u kan sien, was beskawings uit die verlede nie die primitiewe kollektiewe dinge wat hulle in handboeke en Hollywood voorgestel het nie. Hulle was werklik ongelooflik, ja, selfs asemrowend. Omdat hulle verreweg die ruwe kulture was wat hulle voorgestel het, was hulle nie net gelykstaande aan die huidige tegnologie nie; hulle is in baie opsigte verder gevorder as die hedendaagse tegnologie, dikwels tot die punt dat hulle die verbeelding van die moderne mens en die rsquos en die rdquo verweer het in hoe hulle hul meer bereik het merkwaardige prestasies.
Moderne historici speel natuurlik 'n spel van ontken, ontken, ontken en kom met verduidelikings vir hierdie prestasies wat byna net so wonderlik is as die artefakte wat hulle probeer weg verduidelik. Soos u sal sien, is die verduidelikings en ontslag vol gate. Want daar is waarheid in die vele verhale wat nou ontken word. Waaroor u geleer is om meer as nie 'n mite te bespot nie, is miskien die waarheid.
Dit is ook nie so moeilik om te bewys nie.
Deur bloot na die ruïnes van die verlede te kyk, ontdek 'n persoon vinnig dat die antieke argitektuur so presies geposisioneer was op 'sterre en planetêre koördinate' dat moderne wetenskap en rekenaartegnologie eers onlangs die relevansie van so 'n posisionering kon begryp. (Inderdaad, sommige ou konstruksies het 'n posisie wat die moderne wetenskap nog nie verstaan ​​nie.)
Dit is onmoontlik om te verduidelik hoe die ou mense sulke kennis kon opdoen met grondwerktuie en die marginale wiskunde wat argeoloë beweer dat hulle gehad het. As ons nie ignoreer en ontken nie, ontwikkel vandag 'rsquos' 'moderne wetenskappe' baie patetiese verklarings en teorieë. Tog bly dit steeds die faktore omdat die wetenskaplikes en navorsers dit selde waag om anders te suggereer, omdat hulle hul loopbaan uiteindelik nie vind nie.
Miskien is die mees verrassende ding oor die ou wysheid en begrip waarna u in hierdie boek kyk, dat die berekeninge en kennis daaragter, soos vandag die geval is, van rekenaars vir sulke berekeninge afhanklik was. In plaas daarvan, blyk dit heeltemal moontlik te wees (inderdaad waarskynlik omdat daar nooit 'n instrument gevind is wat sulke berekeninge sou toelaat nie) die werk in die koppe van diegene wat die monumente en masjinerie geskep het, gedoen is.
Die konvensionele siening van antieke mense is dat hulle stom brute is. En hoe verder jy met die tyd teruggaan, hoe dommer moet dit wees vir die eenvoudige rede waarom die menslike soort veronderstel is om te ontwikkel tot 'n beter, wyser dier. Maar soos u sien, het die presiese teenoorgestelde moontlik plaasgevind. Omdat die feit dat reuse nie net bestaan ​​nie, in die waarheid weggesteek is, het hulle heel waarskynlik minder mans beheer en beheer vanweë hul fisiese sowel as hul geestelike meerderwaardigheid.
Dink hieraan: die skeletoorblyfsels van individue tot 36 voet hoog beteken nie dat reuse eenvoudig groot was nie. Dit beteken ook dat hulle ook slimmer was. Want met skedels (waarvan daar voorbeelde uit Suid -Amerika en elders is) met drie tot ses keer die kraniale massa van die hedendaagse mense, moes daardie ou wesens geestelike vermoëns gehad het wat Einstein in vergelyking sou laat vertraag lyk.
Ou mense en reuse is egter nie die enigste wat die artefakte en monumente van die verlede geskep het nie. Omdat ek later in hierdie boek sal aantoon, is daar afdoende bewyse dat baie van hierdie antieke artefakte heel waarskynlik deur nie-menslike tegnologie en hande gemaak is.
Sulke dinge pas natuurlik nie netjies in die moderne denke dat die kultuur van vandag die toppunt van geestelike bekwaamheid is nie, of dat die tegnologie van vandag beter is as dié van die verlede. Hulle word dus ontken en diegene wat sulke moontlikhede oorweeg, het vinnig uit die gang gelag waarin hulle hul feite voorhou.
Tog bly die waarheid: daardie legendes, mites en mondelinge tradisies is miskien nie so vergesog as wat jy geleer het nie, en sou selfs verkies om te dink. Trouens, hulle bevat ten minste 'n klompie waarheid. Die waarheid wys terug op 'n tydperk in die tydlose verlede toe groot beskawings floreer het met wetenskaplike en ingenieurswese prestasies (wat steeds moderne intelligensies uitdaag).
Ek wil nie hê dat u net my woord hieroor moet neem nie, en dit is immers 'n moeilike pil om te sluk, veral na die propaganda wat u uit die gewilde media gevoer het, sowel as die & ldquofacts & rdquo wat in byna enige wetenskaplike of historiese handboek gevind word. In plaas daarvan wil ek net hê dat u hierdie boek met 'n oop gemoed moet lees. Doen dit, en ek sal u voorsien van genoeg bewyse en agtergrondbevindinge om die amptelike en kwetswetenskaplike partyreeks uit te daag en u 'n reeks verstommende uitroeptekens te gee in plaas van die vraagtekens wat u het wanneer u dit slegs met die konvensionele partylyn benader .
Gee my dit, en dan belowe ek in die volgende hoofstukke dat ek & rsquoll u die antwoorde gee op raaisels oor die geskiedenis en in plaas van die ontkenning en versinsels wat u van u jeug gehoor het totdat u hierdie boek opgetel het (en wat u nog steeds kan hoor, maar u kan om te erken vir die leuens wat hulle is).
Nou is dit tyd om die reis te begin wat tot hierdie wonderlike openbaring van die waarheid sal lei.
The Great Bluff wat gelei het tot 'n 'magiese' pil en 'n seksuele revolusie
Die geskiedenis van hoe die geboortebeperkingspil in die vyftigerjare ontwikkel is, word in die nuwe boek van Jonathan Eig weergegee Die geboorte van die pil.
In die vyftigerjare het vier mense - die stigter van die geboortebeperkingsbeweging, 'n omstrede wetenskaplike, 'n Katolieke verloskundige en 'n welgestelde feminis - saamgekom om 'n revolusionêre pil te skep wat die wêreld nog nooit gesien het nie.
Hulle was skelm oor wat hulle gedoen het - die wet oortree, vir vroue gelieg oor die toetse wat hulle uitgevoer het en aan die publiek gekyk oor hul motivering.
'Hulle kon absoluut in die tronk gestop gewees het vir sommige van die werk wat hulle gedoen het,' vertel joernalis Jonathan Eig Vars lugse Terry Gross. "Hierdie ouens is soos guerrilla -krygers - hulle moet altyd maniere uitvind om hierdie ding te doen wat die minste aandag sal trek. Hulle kan nooit regtig sê dat hulle geboortebeperking toets nie."
Hoe vier kruisvaarders seks weer uitgevind het en 'n rewolusie geloods het
Eig vertel die geskiedenis in sy nuwe boek Die geboorte van die pil: hoe vier kruisvaarders seks weer uitgevind het en 'n rewolusie geloods het.
Die vier mense wat hierdie rewolusie geskep het, was: Margaret Sanger, wat geglo het dat vroue nie seks of vryheid kon geniet voordat hulle kon beheer wanneer en of hulle die swanger wetenskaplike Gregory Pincus word nie, wat uit Harvard ontslaan is omdat sy geëksperimenteer het met in-vitro-bevrugting en spog. daaroor aan die hoofpers John Rock, 'n Katolieke OB-GYN en saam met Pincus om toetse van die pil op vroue en Katharine McCormick, wat 'n groot deel van die navorsing befonds het, uit te voer.
In die vyftigerjare was die verkoop van voorbehoeding in baie lande steeds amptelik onwettig.
Maar Sanger en McCormick, 'n feminis wat aktief was in die stemregbeweging, wou hê dat vroue seks sou geniet - sonder om bang te wees om swanger te raak.
Nadat McCormick se man oorlede is, het McCormick met Sanger in aanraking gekom.
Volgens Eig het McCormick gesê: "Wat is die belangrikste ding waaraan ons moontlik kan werk?"
"Sanger het gesê: 'Die beste ding wat ons kan doen, is om aan hierdie pil te werk, hierdie wonderbord. Iets wat vroue die reg sou gee om die liggaam vir die eerste keer te beheer.' En McCormick het gesê: 'Ek is in: wat jy ook al nodig het.' "
Oor hoekom Eig die boek wou skryf
Ek het na 'n rabbi se preek geluister - dit was miskien vyf of ses jaar gelede - en hy het begin sê dat die geboortebeperkingspil moontlik die belangrikste uitvinding van die 20ste eeu was. My onmiddellike reaksie was: "Dit is moerig. Dit kan onmoontlik wees. Ek kan aan ses dinge uit my kop dink wat belangriker as dit lyk." Maar dit het my bygebly. Ek het aanhou dink daaroor.
'N Paar jaar het verbygegaan en ek het nog daaraan gedink. Sy saak was dat dit meer verander het as net wetenskap, meer as net medisyne. Dit het die menslike dinamika verander. Dit het die manier verander waarop mans en vroue in die wêreld oor die weg kom. Dit het natuurlik reproduksie verander, maar dit het ook allerhande geleenthede geskep vir vroue wat nie voorheen was nie; dit het demokrasie versprei. .
As dit regtig die belangrikste uitvinding van die 20ste eeu was, en miskien was hy reg, waarom weet ek nie hoe ons daar gekom het nie? Ek ken nie die uitvinder van die pil nie. Ek kan jou die uitvinder van die telefoon en die telegraaf en die gloeilamp vertel, maar ek het geen idee waar die pil vandaan kom nie.
Margaret Sanger word beskou as die stigter van die geboortebeperkingsbeweging. General Photographic Agency/Getty Images steek onderskrif weg
Margaret Sanger word beskou as die stigter van die geboortebeperkingsbeweging.
Op die stigter van die American Birth Control League, Margaret Sanger, soek 'n 'magiese pil'
Sanger se verhaal is in sommige opsigte persoonlik. Sy het haar eie ma sien sterf nadat sy geboorte gegee het aan wat sy gevoel het, te veel kinders en 'n te groot seksuele begeerte van haar pa se kant was. Sy het in die krotbuurte in New York gaan werk, waar vroue agt, nege, tien kinders gehad het sonder om te weet hoe om dit te stop, behalwe aborsies, wat dikwels swak uitgevoer en baie gevaarlik was. Sy het hierdie goed dus van naby gesien. .
Daar was 'n terugslag teen die beheer van vrugbaarheid in die laat 1800's en vroeë 1900's, waar dit onwettig gemaak is, alhoewel die vrugbaarheidsyfers in die loop van die 18de eeu gedaal het.
Maar teen die tyd dat u by Sanger kom en sy 'n jong vrou in New York is, is dit baie moeilik vir vroue om enige opvoeding te kry, selfs oor geboortebeperking, en nog minder geboortebeperkingsprodukte. Sy het hierdie plan om onderwys vir vroue te verbeter. Maar haar droom, en dit is eintlik net 'n droom, is dat daar 'n soort magiese pil moet wees - iets waarmee vroue hul voortplantingstelsels kan aan- en uitskakel.
Oor die wetenskaplike Gregory Pincus en sy omstrede werk
Pincus is uit Harvard ontslaan. Trouens, hy is die ampstermyn geweier omdat hy veels te omstrede was. In die dertigerjare eksperimenteer hy nie net met in vitro-bevrugting nie, hy spog daaroor met die gewone pers, wat ernstige wetenskaplikes nie moes doen nie.
Die wette en die etiek van die wetenskap was in die 1950's baie anders as vandag - u hoef nie ingeligte toestemming te gee nie. . Op 'n manier laat ons egter vroue soos proefdiere behandel, sodat ons 'n vorm van geboortebeperking kan vind wat hulle bevry.
In plaas daarvan om sy resultate net in mediese tydskrifte te publiseer, het hy dit na gewilde tydskrifte geneem en gesê: "Dit is die dapper nuwe wêreld!" En mense was bang vir die Brave New World as gevolg van die Huxley -boek, maar Pincus het nie die vergelykings daaraan gesteur nie. Hy het gesê: "Eendag sal ons beheer oor hoe babas gebore word. Ons het dalk nie eers mans nodig tydens die proses nie. Ons kan die gee van lewe deur die wetenskap beheer." Dit het die hel vir mense bang gemaak.
Harvard, wat vroeër Pincus se navorsing as een van die belangrikste navorsing wat hy ooit gedoen het, beskou het, het skielik opgehou om hom te verbreek, en hy kon nie 'n ander werk in die wêreld van akademici kry nie. Uiteindelik werk hy 'n rukkie uit 'n motorhuis, 'n rukkie uit die skuur, en stig dan sy eie wetenskaplike instelling op 'n vleuel en 'n gebed, van deur tot deur in die gemeenskap van Worcester, Mass. deur aan te klop en mense te vra om by te dra tot sy wetenskaplike grondslag. Hy was dus 'n ware randkarakter op die oomblik dat Margaret Sanger en Katharine McCormick hom gevind het.
Oor Pincus, wat saam met die vrugbaarheids ginekoloog, John Rock, besig was om inspuitings op onwetende vroue te toets
Daar is baie leuens in hierdie proses om die eerste orale voorbehoedmiddel te skep. Dit is wat hulle moet doen. U kan regtig 'n wonderlike etiese bespreking en debat voer oor die vraag of dit die moeite werd is, of hulle dinge doen wat buite die perke is. Die wette en die etiek van die wetenskap was in die vyftigerjare baie anders as vandag - jy hoef nie ingeligte toestemming te gee nie, jy hoef ook nie iemand te hê om vorms te teken wat hul regte weggee nie en hulle vertel wat hierdie eksperimente is vir. Op 'n manier het ons egter vroue wat soos laboratoriumdiere behandel word, sodat ons 'n vorm van geboortebeperking kan vind wat hulle bevry. Daar is 'n groot ironie daar.
Oor hoe hulle die goedkeuring van die Food and Drug Administration gevra het
Dit is die eerste pil wat ooit vir gesonde vroue geskep is om elke dag te drink. Daar was nog nooit so iets nie en die idee om FDA-goedkeuring te soek vir iets wat vroue elke dag gaan neem sonder om dit jare en jare te bestudeer en na te gaan oor die langtermyn newe-effekte, dit is eng dinge! Maar Pincus voel ook asof hy op die klok jaag, dat as die woord hieroor uitkom en die Katolieke Kerk en die federale regering besef wat hulle doen, die opposisie sal toeneem en dat hy geen kans sal kry om dit reg te kry nie. .
Skrywer Jonathan Eig is 'n voormalige verslaggewer vir Die Wall Street Journal en het drie ander boeke oor Al Capone, Lou Gehrig en Jackie Robinson geskryf. Steven E Gross/Met vergunning van W.W. Norton steek onderskrif weg
Skrywer Jonathan Eig is 'n voormalige verslaggewer vir Die Wall Street Journal en het drie ander boeke oor Al Capone, Lou Gehrig en Jackie Robinson geskryf.
Steven E Gross/Met vergunning van W.W. Norton
In 1955, toe hulle eintlik net meer as ses maande of 'n jaar lank die pil op miskien 60 vroue getoets het, gaan Pincus na 'n konferensie en verklaar die oorwinning. Hy verklaar dat ons die pil uitgevind het. Die media besef dit en dit word hierdie groot verhaal. . Duisende vroue skryf aan hul dokters en skryf direk aan [Pincus en Rock] en sê: "Ek het gehoor van hierdie pil en ek het dit nodig, ek het dit nou nodig!" . Daar was 'n groot uitstorting en dit het 'n groot uitwerking op Pincus en op die ander wetenskaplike wat hieraan werk, want hulle het begin sien dat daar 'n enorme vraag hieroor was en dat hulle begin sien het dat hulle harder moes stoot; hulle moes vinnig gaan. As u vinnig in die wetenskap gaan, neem u groot risiko's. .
Dit is een van die groot bluf in die wetenskaplike geskiedenis. [Pincus] weet dat hy die wetenskap het. Hy is nie seker of dit regtig gereed is nie; hy het dit nie op byna genoeg vroue getoets nie. Sy vennoot John Rock sê: "Moenie dit waag om aan te kondig dat ons nog gereed is om dit te doen nie. As jy dit doen, is ek uit." Hy is woedend vir Pincus. Maar Pincus doen dit in elk geval. Hy besef dat hulle 'n bietjie momentum het en dat hulle dit moet aanhou; hierdie hele saak kan uitmekaar val as daar te veel opposisie ontstaan.
Oor die vervaardiging van die pil
As gevolg van al die publisiteit, het die farmaseutiese onderneming G.D. Searle ingestem om die pil te vervaardig en by die FDA aansoek te doen om goedkeuring, maar Pincus en Searle kom met nog 'n skelm, maar briljante idee. Hulle besluit: "Ons gaan nie die FDA vra om dit as geboortebeperking goed te keur nie, want dit sal 'n hele klomp ander probleme veroorsaak. Laat ons hulle net vra om dit goed te keur vir menstruele afwykings." . Byna elke vrou kan by haar dokter ingaan en sê: "Ek het 'n onreëlmatige siklus. Ek wil graag hierdie nuwe pil drink." En dit is presies wat gebeur. Daar is 'n etiket op die pil wat sê: "Waarskuwing: hierdie pil sal waarskynlik swangerskap voorkom." En dit is die grootste advertensie wat hulle ooit kon hê - want dit is wat vroue wil hê.
Op McCormick besef sy prestasie
Een van die tonele in hierdie boek wat ek liefhet, is - Katharine McCormick, wat selfs ouer is as Sanger, sy is nou 80 en die pil is goedgekeur, dit is beskikbaar, en sy gaan met 'n voorskrif van haar dokter die apteek binne en vra dit . Hierdie 80-jarige vrou gaan in en vra 'n voorskrif vir die pil, en sy was duidelik nie van plan om dit te gebruik nie-sy wou dit net koop. Dit het vir haar soveel beteken om te weet dat dit op baie maniere 60 jaar te laat vir vroue beskikbaar was, maar sy het dit gedoen en dit was 'n wonderlike prestasie.
Groypers is uiters konserwatief en kritiek op meer hoofstroom konserwatiewe organisasies, wat volgens hulle onvoldoende nasionalisties en pro-blank is. Groypers en hul leiers het probeer om die ideologie van die groep te posisioneer as 'Christelike konserwatisme', 'tradisionele waardes' en 'Amerikaanse nasionalisme'. Sommige Groypers verkleineer die ekstremisme van hul standpunte en gee ander instruksies oor hoe om met entrisme en radikaliseringstaktieke deel te neem, soos om hul doelwitte stadig aan ekstremere idees bekend te stel.  Ondanks pogings om hulself meer gematig te merk, word die groep algemeen erken as wit nasionalisties, antisemities en homofobies.   
Volgens die Anti-Defamation League blameer Groypers die hoofstroom konserwatiewe beweging sowel as die politieke linkses vir wat hulle beskou as 'die vernietiging van wit Amerika'. Hulle is gekant teen immigrasie en globalisme.Groypers ondersteun "tradisionele" waardes soos die Christendom, en is gekant teen feminisme en LGBTQ -regte. 
Groypers is vernoem na 'n spotprent -amfibie met die naam "Groyper", 'n variant van die internetmeme Pepe the Frog. Groyper word uitgebeeld as 'n ronde, groen, padda-agtige wese, dikwels in 'n sitposisie met sy ken op ingeslote vingers.   Daar is 'n mate van meningsverskil oor die besonderhede van Groyper: alternatiewelik word gesê dat dit 'n uitbeelding van die Pepe -karakter is,  'n ander karakter as Pepe, maar van dieselfde spesie,  of 'n padda.  Die Groyper -meme is al in 2015 gebruik, en het in 2017 gewild geword. 
In 2018 het 'n groep rekenaarwetenskaplikes wat haatlike toespraak op Twitter bestudeer, waargeneem dat die Groyper -beeld gereeld in rekeningavatars gebruik word onder die rekeninge wat as 'haatlik' in hul datastel geïdentifiseer is. Die navorsers het opgemerk dat die profiele geneig was om anoniem te wees en gesamentlik tweeted hoofsaaklik oor politiek, ras en godsdiens. Net so het hulle ontdek dat die gebruikers nie 'alleen wolwe' is nie en dat die individue geïdentifiseer kan word as 'n gemeenskap met 'n hoë netwerk sentraliteit.  Dieselfde jaar, Regtervleuel het berig dat die hoopvolle Shiva Ayyadurai in die Massachusetts -kongres 'n veldtogpen geskep het met 'n variasie van die Groyper -beeld, wat RWW beskryf as 'n poging om 'n beroep te doen op die verregse aktiviste op 4chan, Gab en Twitter wat die meme aangeneem het. 
Volgers van Nick Fuentes het in 2019 begin bekend staan ​​as Groypers. Die volgelinge van Fuentes word ook soms "Nickers" genoem.   In September 2019 is Ashley St. Clair, 'n 'handelsmerkambassadeur' vir die konserwatiewe studentegroep Turning Point USA, afgeneem tydens 'n geleentheid met verskeie na bewering wit nasionaliste en alt-regse figure, waaronder Fuentes, Jacob Wohl , en Anthime Gionet, beter bekend as "Baked Alaska". Na Regtervleuel die foto's onder Turning Point USA se aandag gebring het, het die organisasie 'n verklaring uitgereik waarin verklaar word dat hulle die bande met St. Clair verbreek het en die blanke nasionalisme as "afskuwelik en on-Amerikaans" veroordeel.   By die Politicon -byeenkoms in 2019 het Fuentes probeer om toegang te verkry tot verskeie van die Turning Point USA -geleenthede met sy stigter Charlie Kirk, waaronder 'n reël om foto's te neem met Kirk en Kirk se debat met Kyle Kulinski van Die Jong Turke. Veiligheid het hom herhaaldelik belet om naby Kirk toegelaat te word, met Fuentes wat Kirk daarvan beskuldig het dat hy hom doelbewus onderdruk het om 'n konfrontasie te vermy, aangesien Fuentes kritiek op Kirk se standpunte, wat volgens hom te swak is, kritiek gemaak het. 
In die herfs van 2019 het Kirk 'n universiteitstoer met Turning Point USA begin met die titel "Culture War", saam met gaste soos senator Rand Paul, Donald Trump, Jr., Kimberly Guilfoyle, Lara Trump en kongreslid Dan Crenshaw.  Ter weerwraak vir die afvuur van St. Clair en die Politicon -voorval, het Fuentes daarna 'n veldtog op sosiale media begin organiseer waarin hy sy volgelinge gevra het om na Kirk se geleenthede te gaan en uitlokkende en kontroversiële leidende vrae te stel rakende sy standpunte oor immigrasie, Israel en LGBT regte tydens die vraag-en-antwoord-sessies, om Kirk bloot te stel as 'n "vals konserwatief". By 'n Kultuuroorlog -geleentheid wat die Ohio State University op 29 Oktober aangebied het, is elf uit veertien vrae tydens die Q & ampA -afdeling deur Groypers gevra.  Groypers het vrae gestel, onder meer: ​​"Kan jy bewys dat ons wit Europese ideale gehandhaaf sal word as die land nie meer uit wit Europese afstammelinge bestaan ​​nie?" en "Hoe help anale seks ons om die kultuuroorlog te wen?"  Fuentes se sosiale media -veldtog teen Kirk het bekend gestaan ​​as die 'Groyper Wars'.   Kirk en ander by Turning Point USA, waaronder Benny Johnson en woordvoerder Rob Smith-'n gay swart veteraan uit die Irak-oorlog, en Kirk se mede-gasheer by die spraakgebeurtenis in die staat Ohio-het die ondervraers as wit supremaciste begin bestempel en antisemiete.  
Nog 'n Turning Point USA -geleentheid wat deur die Groypers geteiken is, was 'n promosiegeleentheid vir die boek van Donald Trump Jr. Ontketen, met Trump, Kirk en Guilfoyle aan die Universiteit van Kalifornië, Los Angeles in November 2019. In afwagting op verdere vrae van die volgelinge van Fuentes, is aangekondig dat die oorspronklik beplande Q & ampA -gedeelte van die geleentheid gekanselleer sou word, wat gelei het tot geraas en boosheid van die meestal pro-Trump-gehoor.  Die ontwrigtings het hulle uiteindelik genoop om die geleentheid na 30 minute kort te hou, toe dit oorspronklik vir twee uur sou duur.    
Groypers se teikens vir heckling het vinnig uitgebrei na Charlie Kirk en Turning Point USA.   Groypers het begin fokus op ander hoofstroom konserwatiewe groepe en individue, wat hulle soms gesamentlik 'Conservative Inc.' noem, insluitend geleenthede wat deur Young America's Foundation en hul studente -uitreikafdeling Young Americans for Freedom aangebied is, wat sprekers soos Ben insluit Shapiro en Matt Walsh van Die Daily Wire, en Jonah Goldberg van Die versending.   Vrae aan hul teenstanders fokus dikwels op onderwerpe soos die betrekkinge tussen die Verenigde State en Israel, immigrasiebeleid, regstellende aksie en konserwatiewes van LGTBQ.    Hulle gebruik gereeld antisemitiese hondefluitjies in hul konfrontasies met ander konserwatiewes, insluitend talle vrae oor die USS Vryheid voorval, en verwysings na die samesweringsteorie van "dansende Israeli's" wat beweer dat Israel betrokke was by die aanvalle van 11 September.  
In Desember 2019 het Fuentes die Groyper Leadership Summit in Florida aangekondig en gehou. 'N Klein groepie het die geleentheid persoonlik bygewoon, en deelnemers het ook via livestream aangesluit. Die geleentheid is op dieselfde tyd en in dieselfde stad gehou as wat Turning Point USA se Student Action Summit (SAS) Groypers met SAS -deelnemers buite hul lokaal gestry het, en Fuentes, Patrick Casey, en sommige Groypers is uit die SAS -lokaal verwyder nadat hulle probeer het om in te gaan. By die Groyper Leadership Summit het Fuentes, Casey en voormalige InfoWars bydraer Jake Lloyd het gepraat oor die Groypers se strategie en ideologie.  Terwyl hy buite die lokaal was waar Turning Point se geleentheid gehou is, kruis Fuentes uiteindelik paaie met Ben Shapiro, wat saam met sy swanger vrou en twee kinders op pad was na die geleentheid. Fuentes het Shapiro gekonfronteer oor sy Stanford -toespraak, terwyl Shapiro geweier het om hom te erken.  Fuentes het wydverspreide veroordeling van politici en verskillende deskundiges teëgekom - waaronder Nikki Haley, Meghan McCain, Sebastian Gorka, Megyn Kelly en Michael Avenatti - omdat hy Shapiro gekonfronteer het terwyl hy by sy gesin was. 
In Januarie 2020 het Groyper en voormalige leier van die Kansas State University se Turning Point USA -hoofstuk Jaden McNeil die Kansas State University -organisasie America First Students gevorm. Die groep, wat 'n naam deel met Fuentes se Amerika eerste podcast, is op die Groyper Leadership Summit ontwerp, en Groyper -leiers het gehelp om die groep te bevorder. Die America First Students -organisasie, wat verklaar dat dit gestig is "ter verdediging van Christelike waardes, sterk gesinne, geslote grense en die Amerikaanse werker", word beskou as die Groyper -beweging.  
In Februarie 2020 het Fuentes by verskeie geleenthede gepraat wat as mededingende geleenthede gehou is, by die Konserwatiewe Politieke Aksie -konferensie. Een so 'n geleentheid, aangebied deur die aanlynpublikasie Nasionale lêer, featured Fuentes, Alex Jones van InfoWars, en die stigter van Proud Boys, Gavin McInnes.   Fuentes was die gasheer vir die eerste jaarlikse America First Political Action Conference, wat sprekers soos Patrick Casey, voormalige Daaglikse oproeper skrywer Scott Greer en Malkin. 
Groypers is baie aktief aanlyn, veral op Twitter, en het doelgerig geteister teen teenstanders.  Financial Times het berig dat baie Groypers Twitter -biografieë van 'bedrieglik anodyne' gebruik en hulself beskryf in terme wat hul ekstremisme verkleineer, soos 'Christelik -konserwatief'.  In April 2020 het Die Daily Dot berig dat Fuentes en ander Groypers begin skuif het na die video -deelplatform TikTok, waar hulle regstreeks gestroom het en die 'duet' -funksie gebruik het om op Trump -ondersteuners te reageer. Groypers het veral een linkse tienermeisie geteiken vir teistering, wat op TikTok begin het, maar oor platforms versprei het.   Fuentes en 'n paar ander Groyper -rekeninge is kort daarna na TikTok verban Daaglikse punt artikel gepubliseer is. 
Die Groyper Wars het wydverspreide media -aandag verdien ná die UCLA -voorval met Donald Trump Jr., Chadwick Moore van Toeskouer VSA het gesê dat die beproewing diep verdeeldheid in die Amerikaanse reg onder jong kiesers aan die lig gebring het, veral met betrekking tot die politieke oortuigings van Generasie Z, of "Zoomers". Hierdie kloof, beweer Moore, is te wyte daaraan dat die Groypers Charlie Kirk en ander in die hoofstroom konserwatiewe beweging beskou as 'die stokkie ruk en hulself as die bewakers van die buit van 2016' stel, ondanks die oortuigings dat Fuentes en sy volgelinge in stryd is met destydse president Trump se agenda "Make America Great Again".  'n Ander een Toeskouer skrywer, Ben Sixsmith, beweer dat Turning Point se onwilligheid om op omstrede vrae te reageer, en die daaropvolgende gebruik van beledigings om hul kritici te verwerp, die skynheiligheid van die organisasie onthul het nadat hulle 'hulself as die debat -ouens' bevorder het. 
Verskeie hoofstroom konserwatiewe kommentators het ook 'n oorwig oor die saak gehad. Ben Shapiro het 'n toespraak gehou by die Universiteit van Stanford waarin hy die toenemende aandag aan die uiterste regs as gevolg van die aggressiewe ondervraging van Kirk aangespreek het, waarin hy Fuentes (sonder om hom te noem) en sy volgelinge aangeval het in wese 'n nuwe handelsmerk van die alt-regs .    Verteenwoordiger Dan Crenshaw het op dieselfde manier na die vraers verwys as "alt-right 2.0", terwyl die voorsitter van die Amerikaanse Konserwatiewe Unie, Matt Schlapp, gesê het dat "daar geen plek in ons konserwatiewe beweging is vir diegene wat belangstel om haat, mob geweld, of rassistiese propaganda. "  Omgekeerd het die konserwatiewe kommentator Michelle Malkin 'n artikel geskryf vir Amerikaanse grootheid Kirk aanval vir sy immigrasiebeleid, en veral sy standpunt dat groen kaarte toegeken moet word aan immigrante wat aan Amerikaanse universiteite studeer.  Nadat hy Fuentes en sy volgelinge verdedig het, is Malkin afgedank as spreker vir Young America's Foundation, 'n mededingende organisasie na Turning Point, wie se gebeure ook deur Groypers geteiken is.   Malkin sou later na haarself verwys as 'n moederfiguur onder en 'n leier van die Groypers. 
Milo: Hoe om vroue gelukkig te maak: vind die wasmasjien en die pil uit
Wat vroulike geluk betref, was die bevryding van vroue waarskynlik 'n fout, en dit was 'n fout wat deur tegnologie aangedryf is, wat natuurlik deur mans uitgevind is. Kom ons begin met die toestel wat vroue uit die huis gedwing het wat hulle so liefdevol gehou het, hul kinders uit hul arms geruk en hulle gedoem het om onbevredigende take in die arbeidsmag uit te voer om op nuwe sosiale norme te reageer: die wasmasjien.
Hierdie infernale middel is gevier as 'n manier om die lewe van 'n vrou baie makliker te maak, en word nou beskou as een van die mylpale van die bevryding van vroue. Byna geen uitvinding of politieke besluit in die geskiedenis het geslagsverhoudings soos die wasmasjien beïnvloed nie, omdat dit die helfte van die menslike spesies effektief bevry het om die arbeidsmag te betree.
Maar dit is my bewering: hierdie verandering het vroue onvervuld en ellendig gelaat.
Feministiese propaganda wat in die gesigte van huisvroue wat voorheen tevrede was, gestamp het, het aan dames gesê dat hulle minder gelukkig sou wees as hulle nie 'n uitmergelende werk sou verrig soos hul mans nie. Hierdie soort denke is ontwerp om vroue sterk en bemagtig te laat voel. Maar die feit is dat vroue die afgelope 35 jaar baie ongelukkiger geword het.
Elke studie toon eintlik dieselfde: namate vroue vryer, ryker, beter opgelei en meer keuses word, word hulle geleidelik meer ellendig.
Die rol van die huisvrou is deeglik en ritueel verneder deur opeenvolgende golwe van feminisme, asof die grootmaak van kinders, die behoud van 'n pragtige huis en die huwelik met 'n liefdevolle eggenoot bespotlik is. Dit is eintlik een van die belangrikste dinge wat 'n vrou met haar lewe kan doen, en dit is dalk een van die enigste dinge wat vroue eintlik beter kan doen as mans.
Geen aanstoot nie! Ek bedoel, seker, as mans kinders kon kry, sou ons die proses nou vaartbelyn en pynloos gehad het, maar vir eers is vroue die enigste geslag wat 'n ander lewe tot stand kan bring. Dit is 'n werklike mooi ding wat gerespekteer en gevier moet word, waarna nie menopousale, hangende kantoorhommeltuie neergesien word wat hul nagte tuis met 'n wynbottel deurbring en wonder waar die stank van katpis vandaan kom. (Dit kom van hulle af.)
Praat van voortplanting lei my na die volgende uitvinding wat poog om die lewens van vroue aktief te vernietig: die voorbehoedpil. Die pil word gebruik om die oestrogeenvlakke van 'n vrou te verlaag en die waarskynlikheid dat sy swanger raak, te verminder. Dit word deur feministe voorgehou as 'n revolusionêre vorm van voorbehoeding: uiteindelik is vroue bevry om die wêreld seksueel te verken sonder enige gevolge!
Behalwe soos gewoonlik, was hulle verkeerd en konserwatiewes – en die kerke – was reg. Die pil het baie gevolge, net soos promiskuïteit. Ek het hierdie onderwerp al voorheen in diepte bespreek, maar as u dit die eerste keer misgeloop het, laat ek toe om enkele van die belangrikste punte te herhaal.
Geboortebeperking maak u vet, en soos ons almal weet, is vet walglik en moet dit nooit in 'n beskaafde samelewing toegelaat word nie. 'N Studie van 2009 aan die Universiteit van Texas het bevind dat vroue wat DMPA gebruik, gemiddeld 11 pond oor drie jaar opdoen, 'n toename van 3-4 persent. Dames: is u regtig so wanhopig om gelê te word dat u u gewillig sou dikmaak soos 'n pryswennende sog?
Gesonde, vrugbare vroue soek mans wat geneties van hulle verskil. Vroue op die pil doen die teenoorgestelde en soek mans wat nader aan hul eie stam is. Dit is miskien 'n verklaring vir die opkoms van vroulike mans, so wanhopig om neergelê te word dat hulle die gedrag en maniere van vroue naboots.
Hulle is egter bestem vir hartseer. Dit is goed vasgestel dat vroue hulself begeer na robuuste, manlike mans tydens hul vrugbare siklusse, en dat hulle buite hierdie tydperk 'n "verskaffer" -tipe verkies. Hierdie afwisselende paar begeertes is inderdaad die hoofoorsaak van vroulike ontrouheid.
Die proses van alternatiewe begeertes word dramaties verhoog as u 'n medikasie voorstel wat vroulike hormone voortdurend mal maak. Dit is natuurlik baie meer geneig om vroue op die pil te bedrieg. Dus, as u 'n man in 'n liefdevolle verhouding met 'n vrou is, spoel die pille so vinnig soos u in die drein, of bedank u by die onvermydelike snoepie.
Die pil veroorsaak selluliet. Ek weet dit lyk vreemd, maar ek het 'n bietjie navorsing om dit te ondersteun. Volgens die Wetenskaplike Amerikaner , foto's van vroue met kwarkdye is byna onmoontlik om voor die sewentigerjare te vind.
Dit beteken natuurlik nie noodwendig dat die pil verantwoordelik is nie. Ander faktore, soos 'n toenemend sittende leefstyl en die opkoms van kitskos, was moontlik verantwoordelik, maar dit is meer waarskynlik dat dit 'n mengsel van al hierdie oorsake was.
Vroue is uit hul huise gedryf in 'n vinnige werk, wat die meeste van hulle nie wil hê nie, aangemoedig om kitskos te eet en hormoonveranderende medisyne gebruik wat hul liggaam verwoes.
Ons weet verseker wat die epidemie van ongelukkigheid by vroue veroorsaak, maar kan dit dalk iets te doen hê met 'n veranderende rol van 'n vrou in die samelewing, die verwagtinge wat haar gestel word om alles te hê — #8221 en die gevolge van werk, die pil en word u aangemoedig om soos mans te dink en op te tree?
In 'n tragikomiese poging om die situasie waarin hulle hulself geplaas het, te regverdig, het vroue die beweging vir vet aanvaarding uitgevind om hulself te vertel dat hul steeds groter wordende dye en 'n gebrek aan 'n liefdeslewe heeltemal OK is, en dit is mans wat seksisties is omdat hulle nie aangetrokke is tot varkies nie.
Selfs ek, die gayste man in die westelike halfrond, kan daardeur kyk.
Dit is die wêreld wat feministiese propaganda geskep het: 'n wêreld van ongelukkige vroue en vroulike mans, waar selfmedikasie, kinderloosheid en wegslaan in 'n hokkie die weg na utopie word. Wel, jammer, maar tel my uit. En vergewe my as ek my vriendinne aanraai om hierdie aaklige situasie soos die pes te vermy.
Die spesiale sneeuvlokkies wat Hillary Clinton se presidensiële veldtog voer, sal hierdie sienings ongetwyfeld as 'n regressiewe sosiale houding beskou, maar dit word beter beskryf as tradisionele gesinswaardes uit 'n tydperk in die geskiedenis waarin ons almal gelukkiger was.
Na die uitbreek van die Sex Pistols in 1978, stel die fotograaf Dennis Morris voor dat Lydon saam met hom en Richard Branson, hoof van Virgin Records, na Jamaika reis, waar Branson op soek is na opkomende reggae-musikante.  Branson het ook die Amerikaanse band Devo na Jamaika gevlieg met die doel om Lydon as hoofsanger in die orkes te installeer. Devo het die aanbod van die hand gewys. 
By sy terugkeer na Engeland het Lydon Jah Wobble (né John Wardle) genader oor die saamstel van 'n band. Die paartjie was vriende sedert die vroeë sewentigerjare toe hulle dieselfde skool in Hackney bygewoon het (albei behoort aan 'n vriendekring wat Lydon informeel 'The Gang of Johns' genoem het - John Lydon, John Wardle, John Gray en John Simon Ritchie, aka Sid Vicious). Lydon en Wobble het voorheen saam musiek gespeel tydens die laaste dae van die Sex Pistols. Albei het dieselfde breë musikale smaak, en was ywerige aanhangers van reggae en wêreldmusiek. Lydon het aangeneem, net soos met Sid Vicious, dat Wobble sou leer baskitaar speel terwyl hy gaan. Wobble sou 'n natuurlike talent wees. Lydon het ook die kitaarspeler Keith Levene genader, saam met wie hy middel 1976 getoer het, terwyl Levene lid van die Clash was. Lydon en Levene het albei hulself as buitestaanders beskou, selfs binne hul eie groepe. Jim Walker, 'n Kanadese student wat pas in die VK aangekom het, is op tromme gewerf nadat hy 'n advertensie beantwoord het Melodie Maker. 
PiL het in Mei 1978 saam begin oefen, alhoewel die band nog nie genoem is nie.In Julie 1978 noem Lydon die groep amptelik 'Public Image' (die 'Ltd' is eers 'n paar maande later bygevoeg), na die Muriel Spark -roman Die openbare beeld. 
PiL debuteer in Oktober 1978 met 'Public Image', 'n liedjie wat geskryf is terwyl Lydon nog lid was van die Sex Pistols.  Die enkelsnit is goed ontvang en bereik nommer 9 op die Britse kaarte, en dit presteer ook goed by invoer in die VSA.
Openbare beeld: eerste uitgawe (1978) Redigeer
Die foto vir die album is gemaak deur Dennis Morris, wat ook die PiL -logo geskep het.
By die voorbereiding van hul debuutalbum, Openbare beeld: eerste uitgawe, het die orkes hul opname -begroting bestee voordat die plaat voltooi is. Gevolglik bestaan ​​die laaste album uit agt snitte van verskillende klankgehalte, waarvan die helfte inderhaas geskryf en opgeneem is nadat die geld op was. 
Die album is in Desember 1978 vrygestel.
Die enkelsnit "Public Image" word algemeen beskou as diatribe teen Malcolm McLaren en sy vermeende manipulasie van Lydon tydens sy loopbaan met die Sex Pistols. Die snit "Low Life" (met die beskuldigende lirieke van "Egomaniac traitor", "You felt in love with your ego" en "Bourgeoisie anarchist") is ook beskou as 'n aanval op McLaren, hoewel Lydon gesê het dat die lirieke verwys aan Sid Vicious. Die tweeledige liedjie "Religion" verwys minagtend na die Rooms-Katolisisme, Lydon het met die lirieke vorendag gekom toe hy deel was van die Sex Pistols, maar hy beweer dat die ander lede van die groep huiwerig was om dit te gebruik. Die slotsnit "Fodderstompf", sterk beïnvloed deur dub, bestaan ​​uit byna agt minute van 'n sirkelvormige basriffie, gespeel oor 'n Lydon/Wobble dubbelbedryf wat publieke verontwaardiging, liefdesliedjies en tienerapatie toon. Die snit bereik 'n hoogtepunt met die geluid van 'n brandblusser wat in die opnamestudio in die steek gelaat word, aangesien Lydon 'n vuur aangesteek het terwyl hy in 'n vreemde trance-agtige toestand was tydens die opnamesessie. Die eerste album is daarna hernoem as Eerste uitgawe.
"PiL was die eenvoudige ding van vier verskillende mense wat op verskillende tye verskillende middels gebruik het," het Wobble gesê Kies. "Dit was net die een of ander manier saam vir die eerste twee maande van sy bestaan. Ons het 'n fokken goeie tromspeler genaamd Jim Walker, maar hy het na 'n paar maande [vroeg in 1979] neergesak en dit het net uitmekaar geval. soort doodsnikke wat 'n paar verblindende albums opgelewer het. " 
Metaal boks (1979) en Paris au Printemps (1980) Redigeer
Die vertrek van Jim Walker het plek gemaak vir 'n reeks nuwe tromspelers. Oudisies is later gehou by Rollerball Studios in Tooleystraat, London Bridge. David Humphrey was hul tweede tromspeler, wat twee snitte in Manor Studios in Oxford, "Swan Lake" en "Albatross", opgeneem het vir Metaal boks. "Death Disco" (ook bekend as "Swan Lake") is in 1979 as enkelsnit vrygestel en het nommer 20 in die kaarte bereik.  Die meerderheid van die tromspel op die album is verskaf deur Richard Dudanski (voorheen uit die 101ers), die drummer van PiL van April tot September 1979. Hy is vervang deur Karl Burns (voorheen en laasgenoemde van die sondeval). Die volgende sessies het plaasgevind waarin Martin Atkins sou opdaag vir 'n 'oudisie' en homself ontdek in die middel van 'n opnamesessie met die bandrol. Die opname is vrygestel op Metaal boks as "Bad Baby".  Atkins was PiL se tromspeler van 1979 tot 1980 en 1982 tot 1985.
Metaal boks is oorspronklik vrygestel as drie plate sonder omskrywings van 45 sentimeter per minuut (30 cm), verpak in 'n metaalkas wat lyk soos 'n filmhouer met 'n reliëfde PiL-logo op die deksel (dit is later in 'n meer konvensionele verpakking uitgegee as 'n dubbele LP-stel, Tweede uitgawe), en beskik oor die kenmerkende hipnotiese dub -reggae -baslyne van die orkes, 'n glaserige kitaar en 'n donker, paranoïese stem van bewussyn. Metaal boks is sterker as Eerste uitgawe, meer verspreid en kompromisloos, en versprei met stukkies omringende sintetiseerder. Die ontwerp vir Metaal boks was die geesteskind van Dennis Morris.
PiL het tydens hul eerste Amerikaanse toer in 1980 'n reeks omstrede regstreekse vertonings en agter die skerms kontroversies gehad. Die spanning is ook buite die verhoog. PiL het geëis dat hulle slegs met plaaslike promotors saamwerk, en die reklamemasjiene van Warner Bros. Vir beide die optredes in Los Angeles en San Francisco het PiL ingestem om saam te werk met David Ferguson en sy onafhanklike CD Presents -etiket. Hierdie besigheidsreëling het die orkes en CD Presents in 'n stryd gewikkel teen die promotor Bill Graham in San Francisco, wat met eienaars van konsertlokale en regeringsamptenare in San Francisco onderhandel het om PiL van 'n konsertlokasie te ontneem. Uit vrees vir openbare uitbarstings as die vertoning gekanselleer word, het die stadsamptenare in San Francisco eerder besluit om die geleentheid wat deur CD Presents geborg word, voort te sit. 
Op 17 Mei 1980 verskyn die groep op die tienermusiekprogram Amerikaanse bandstand op uitnodiging van die gasheer Dick Clark.  PiL se optrede was chaoties; hulle laat vaar met sinchronisasie, nooi die gehoor uit op die verhoog terwyl die musiek speel en Lydon clown. Clark noem die optrede onder sy top 100 AB -gunstelinge. 
In Junie 1980 is 'n onderhoud met Lydon en Levene gevoer op NBC's The Morning Show deur die gasheer Tom Snyder. Die onderhoud was ongemaklik (en soms strydlustig) en eindig met die feit dat Snyder die gehoor om verskoning gevra het: 'Die interessante deel is dat ons 'n paar weke gelede met hierdie twee here gepraat het, 'n vooronderhoud, blykbaar het dit net goed gegaan goed, en dit het baie sin gemaak, en wat ek vanmiddag daaroor gelees het, maar dit het op die een of ander manier 'n bietjie verlore geraak in vertaling vanaand. Maar dit is waarskynlik my skuld. "  Lydon verskyn weer in die program van Tom Snyder in 1997, en Snyder het om verskoning gevra oor wat daardie aand gebeur het. Lydon het dit afgeskud deur te sê 'dit is net vermaak', en die heeltemal normale onderhoud het sonder moeite verloop. [ aanhaling nodig ]
In 1980 verskyn ook die eerste live album van PiL, Paris au Printemps - ook die groep se laaste album met Jah Wobble. Op die albumhuls van hierdie uitgawe is die band se naam en al die snititels in Frans vertaal. Die albumomslag was 'n skildery deur John Lydon wat homself, Keith Levene en Jeannette Lee, uitbeeld.
In Mei 1981 verskyn PiL in New York by die Ritz en speel agter 'n projeksieskerm. Lydon, Levene en Jeanette Lee is saam met 'n nuwe tromspeler, die 60-jarige jazzspeler Sam Ulano, wat vir 'n optrede by 'n kroeg gewerf is, en blykbaar nog nooit die band gehoor het nie. Alhoewel iets wat herinner aan, maar duidelik anders is as PiL agter die skerm geïmproviseer is, is PiL -plate gelyktydig deur die PA gespeel. Lydon het die gehoor geterg, wat verwag het om bekende materiaal te hoor (of ten minste die band te sien), en 'n melée het uitgebars waarin die gehoor die verhoog met bottels bestook het en 'n seil onder die band trek en toerusting omverwerp. Die promotors het die saal skoongemaak en die vertoning van die volgende aand gekanselleer, en 'n plaaslike media -ontsteking het in New York aangesteek.LIST/rit81.html [ aanhaling nodig ]
Die blomme van die romanse (1981) Redigeer
Later in 1980 verlaat Jah Wobble die orkes en word nie formeel vervang nie. Die gevolglike album was opvallend vanweë die feitlik volledige gebrek aan baspartye. Martin Atkins, wat aanvanklik by die stertkant van die Metaal boks sessies, is weer gewerf om voort te gaan Die blomme van die romanse. Levene het toe die kitaar grotendeels laat vaar ten gunste van die synthesizer, en 'n nuwe tegniek aangeneem, alhoewel hy skuld aan Allen Ravenstine van Pere Ubu gehad het. Atkins se voortdurende tromspel in die band, die gebrek aan bas en kitaar, en die toenemende liriese abstraksie van Lydon het hierdie LP 'n moeilike luisteraar gemaak vir rockliefhebbers, en kontemporêre resensies het groot verwarring uitgespreek. Die plaat bestaan ​​meestal uit tromme, koor, musique concrèteen bandlusse, met slegs gebare na bas (gespeel deur Levene) en klawerborde. Die kragtige tromgeluid daarvan is wyd gekopieer, veral deur Phil Collins,  hoewel die tromgeluid aanvanklik beïnvloed is deur Collins se eie werk oor Peter Gabriel III. Die titel "Flowers of Romance" was die naam van 'n kortstondige band met Keith Levene, Viv Albertine en Sid Vicious in 1976. Die snit "Francis Massacre" is gedeeltelik geïnspireer deur Lydon se gevangenisstraf in Mountjoy Prison en die snit "Hymie's Him 'begin die lewe as 'n instrumentale stuk bedoel vir die partituur van Michael Wadleigh se weerwolffilm uit 1981 Wolfen.
1983–1986: Kommersiële sone, Dit is wat jy wil hê. en Album Redigeer
Atkins, net soos Levene en Lydon, was 'n beheersing, maar Levene het die nadeel gehad dat hy Atkins herhaaldelik afgedank het oor oënskynlike kleinighede, en dat hy die meeste van die tyd ongeskik was vir heroïen - dus toe konflik weer opduik, was Levene die een om te gaan [ aanhaling nodig ]. 'N Afgebroke vierde album wat in 1982 opgeneem is, is later deur Levene vrygestel as Kommersiële sone, wat bydraes van baskitaarspeler Pete Jones ingesluit het. Lydon en Atkins beweer dat Levene die meesterbande gesteel het. Atkins het gebly deur 'n regstreekse album (een van die eerste digitale lewendige albums wat ooit opgeneem is), Woon in Tokio (1983) - waarin PiL bestaan ​​uit hom, Lydon, en 'n groep sessiemusikante - en vertrek in 1985, na die vrystelling van Dit is wat jy wil hê. Dit is wat jy kry (1984). Hierdie album bestaan ​​uit nuut opgeneemde weergawes van vyf liedjies van Kommersiële sone (waarvan verskeie 'n horingseksie het) en drie nuwe snitte (vier liedjies uit Kommersiële sone is nie weer opgeneem vir die nuwe album nie). PiL was op pad na 'n meer kommersiële popmusiek- en dansmusiekrigting, en terwyl baie nuwe aanhangers PiL gevind het, het min van hul oorspronklike gehoor (of klank) oorgebly.
Gedurende hierdie tussentydse tydperk het die orkes in 1983 die enkelsnit "This Is Not a Love Song" vrygestel, en die liedjie van die liedjie het die woede van sommige aanhangers en die musiek geplaas oor die beweging van die groep na 'n meer kommersiële styl. Die titel van die liedjie is geïnspireer deur 'n reël in die liedjie "Her Story" (1979) van Virgin label, die stalmaats van die Flying Lizards, oor bands wat hul artistieke beginsels vir kommersiële sukses uitverkoop ("Maar u kan steeds geld verdien deur lieflike liefdesliedere te sing. dit is 'n liefdesliedIronies genoeg, dit het die orkes hul grootste internasionale treffer -enkelsnit gegee, wat nommer 5 in die Britse enkelsnitlys en 12 in Nederland bereik het.
'N Hersiene weergawe met 'n harder stem en 'n koperblaasgedeelte is op die album ingesluit Dit is wat jy wil hê. Dit is wat jy kry.
In 1985 het Lydon 'n liedjie getiteld "World Destruction" opgeneem in samewerking met Afrika Bambaataa se band Time Zone en vervaardiger Bill Laswell. PiL se albumuitgawe uit 1986 was eenvoudig geregtig Album, Kompakskyf, of Kasset, afhangende van die formaat. Die omslag se blou lettertipe en spartaanse ontwerp geparodieer generiese handelsmerke se promosiefoto's, met Lydon in 'n 'generiese blou' pak omring deur generiese kos en die drink van generiese bier. Vervaardig deur Bill Laswell (ten spyte van Lydon-aangedrewe faksie en onenigheid [ aanhaling nodig ]) en met baie van die gewone roterende rolspelers van Laswell, bevat dit ook kitaarsolo's van Steve Vai, wat deur Vai self as van sy beste werk beskou word. [ aanhaling nodig ] Jonas Hellborg, baskitaarspeler en destyds lid van die gereformeerde band van John McLaughlin, The Mahavishnu Orchestra, speel bas op die album. Die jazz -groot Tony Williams en die legendariese Cream -tromspeler Ginger Baker het op die album getrommel, waarin ook Ryuichi Sakamoto van die Japannese electropop -groep Yellow Magic Orchestra verskyn het. Kontroversie word weer opgewek met bewerings dat die albumomslag en die titelkonsep gesteel is uit die San Francisco noise/punk -band, Flipper, tydgenote van PiL, wie se album, Album, het 'n soortgelyke onversierde mou. Flipper het teruggekap deur hul volgende album te noem, Openbare Flipper Beperk.
Om te toer Album in 1986 werf Lydon die voormalige Magazine en Siouxsie en die Banshees-kitaarspeler John McGeoch, die wêreldmusiek-multi-instrumentalis (en voormalige Damned-kitaarspeler) Lu Edmunds, baskitaarspeler Allan Dias, en die voormalige The Pop Group- en The Slits-tromspeler Bruce Smith. (Dias het voorheen saam met David Lloyd en Andrew Edge in Uropa Lula gespeel). Soos die jare aanstap, het die line-up van PiL gestadig geword namate die klank van die albums na danskultuur en trommelgerigte popmusiek beweeg. Edmunds vertrek weens tinnitus in 1988, en Smith vertrek in 1990. McGeoch en Dias was van 1986 tot 1992 lede van PiL, wat hulle die langste lid van die groep was, behalwe Lydon.
1987–1992: Later loopbaan Redigeer
PiL het die album vrygestel Gelukkig? in 1987 en vroeg in 1988 die ondersteunende handeling van INXS Skop toer in die VSA. Bill Laswell, wat PiL se vorige album vervaardig het, was op 'n stadium veronderstel om te vervaardig Gelukkig?, maar hierdie idee het na bewering deurgeval omdat Laswell die line -up van PiL wou vervang met sy eie musikante (soos die geval was met Album), 'n versoek waarop John Lydon nie sal instem nie. Gelukkig? is uiteindelik vervaardig deur Gary Langan en PiL. Die album het die enkelsnit "Seattle" sowel as die enkelsnit "The Body" met 'n aborsie-tema vervaardig, 'n opvolger van die soortgelyke titel Sex Pistols-liedjie "Bodies". In 1989 toer PiL saam met New Order and the Sugarcubes as "The Monsters of Alternative Rock". PiL se sewende studio -album, 9 - so genoem omdat dit die band se negende amptelike albumvrystelling was, insluitend die twee lewendige albums - verskyn vroeg in 1989 en bevat die enkelsnit "Teleurgesteld". Die album is vervaardig deur Stephen Hague (wat bekend was daarvoor dat hy saam met die Pet Shop Boys en New Order gewerk het), Eric "E.T." Thorngren en die orkes.
In 1990 het Public Image Limited se liedjie "The Order of Death" (van Dit is wat jy wil hê. Dit is wat jy kry) was prominent in die film van Richard Stanley Hardeware. In dieselfde jaar word die eerste versamelalbum van PiL vrygestel Die grootste treffers tot dusver, met 'n nuwe liedjie, die enkelsnit "Don't Ask Me" met 'n omgewings tema. Die res van die album het bestaan ​​uit materiaal wat voorheen vrygestel is, alhoewel remixes van verskeie liedjies eerder as oorspronklike albumweergawes gebruik is en die album -remake van "This is Not a Love Song" eerder as die oorspronklike enkele weergawe ingesluit is. Lydon beweer dat hy wou hê dat die album 28 snitte lank moet wees, maar die uiteindelike lys van 14 snitte was 'n kompromie met Virgin Records (wat volgens Lydon oorspronklik slegs agt snitte wou hê). Die samestelling, wat spog met album-mou-kunswerke deur Reg Mombassa, het nommer 20 op die Britse albumkaarte gehaal.
PiL se laaste studio -album van hierdie tydperk, 1992's Dit wat nie is nie, bevat 'n voorbeeld van die Sex Pistols -liedjie "God Save the Queen" in die liedjie "Acid Drops" (die jonger stem van Lydon word gesing met die woorde "No future, no future." in die outro). Lydon ontbind die groep 'n jaar later nadat Virgin Records geweier het om te betaal vir die toer wat die album ondersteun, en Lydon dit uit sy eie sak moes betaal. Die laaste konsert van die orkes is op 18 September 1992 uitgevoer met die opstelling van Lydon, McGeoch, Ted Chau (kitaar, klawerborde), Mike Joyce van The Smiths (tromme) en Russell Webb (bas).  Allan Dias, PiL se baskitaarspeler sedert die lente van 1986, verlaat die groep in die somer van 1992, 'n paar maande voordat PiL self 'n halt stop.
In 1993 werk Lydon aan sy memoires, wat in 1994 vir die eerste keer gepubliseer is Vrot: geen Iere, geen swartes, geen honde nie, en in 1996 hergroepeer hy saam met Steve Jones, Glen Matlock en Paul Cook vir die Sex Pistols 'Filthy Lucre Tour. Lydon het 'n solo -album vrygestel, Psycho se pad, in 1997. In 1999 verskyn die PiL-samestelling met 4 skyfies Plastiek boks dit bied 'n meer omvattende terugblik op PiL se opgeneemde uitset as die enkelskyf Die grootste treffers tot dusver. Plastiek boks bevat 'n mengsel van materiaal wat voorheen vrygestel is en wat nog nie vrygestel is nie, en strek oor die hele loopbaan van PiL, hoewel daar geen materiaal van is nie Kommersiële sone of die twee live albums van PiL is ingesluit (in die versameling se voeringsnotas het Lydon geskryf dat "hierdie versameling 'n komma is, nie 'n punt nie, ek is ten volle van plan om voort te gaan met PiL, en daar sal meer in die toekoms wees."). 
2009 – hede: Reunie en nuwe albums Edit
In September 2009 is aangekondig dat PiL hervorm sal word vir vyf Britse vertonings, hul eerste lewende optrede in 17 jaar.  Lydon het die reünie gefinansier met geld wat hy verdien het in 'n Britse TV -advertensie vir Country Life butter. "Die geld wat ek hieruit verdien het, het heeltemal gegaan - voorraad en vat - in die hervorming van PiL," het Lydon gesê.
Op 15 Oktober 2009 het Lydon die private beperkte maatskappy geregistreer PIL Twin Beperk as sy nuwe musiekuitgewersmaatskappy in die Verenigde Koninkryk. 
Die nuwe reeks (bestaande uit Lydon, vorige lede Bruce Smith en Lu Edmonds, plus die multi-instrumentalis Scott Firth) het laat 2009 positiewe resensies gekry, wat saamval met die 30ste herdenking van Metaal boks. Lydon protesteer egter: 'Hierdie toer het absoluut niks met 'n herdenking van enigiets te doen nie ... Ons het nie eers geweet dat Virgin van plan was om 'n baie beperkte uitgawe van Metaal boks omdat hulle nooit die moeite gedoen het om met ons te vergader nie. " Die toer het 'n lewendige album tot gevolg gehad, ALiFE 2009.
In April 2010 begin PiL 'n uitgebreide Noord-Amerikaanse toer, insluitend 'n sub-headline-voorkoms tydens die Coachella-fees.  Die orkes speel verskeie Europese konserte in Julie 2010 en tydens die Summer Sonic Festival in Japan in Augustus 2011. 
In November 2009 het Lydon gesê dat PiL weer die ateljee kan binnegaan as hulle genoeg geld kan verdien uit hul Desember-toer of by 'n platemaatskappy. 
PiL het na Tel Aviv gegaan om die Heineken Musiekkonferensie 2010 -fees in Augustus 2010. Die groep het kritiek gekry omdat hulle die artistieke boikot van Israel verbreek het deur 'n paar Britse musikante wat gereël is uit protes oor Israeliese beleid teenoor Palestyne. Lydon het in reaksie gesê:
Ek het regtig 'n afkeer van die vermoede dat ek na regse Nazi-Jode daarheen gaan speel. As Elvis-fokken Costello uit 'n optrede in Israel wil tree, omdat hy skielik hierdie deernis vir Palestyne het, dan is dit goed met hom. Maar ek het absoluut een reël, nie waar nie? Totdat ek 'n Arabiese land, 'n Moslemland met 'n demokrasie sien, sal ek nie verstaan ​​hoe iemand 'n probleem kan hê met hoe hulle behandel word nie. 
Op 30 November 2011, die band se eie etiket PiL Official Limited was geregistreer as 'n private beperkte maatskappy in die Verenigde Koninkryk. 
Eind April 2012 het PiL die EP-album "One Drop" vrygestel, wat uiteindelik beskikbaar gestel is vir streaming. Die nuwe ateljee-album van 12 snitte, Dit is PiL, gevolg in Mei. Dit is PiL was die band se eerste studio -album in twintig jaar.
Op 28 Julie 2015 laai die orkes 'n promosievideo op vir die enkelsnit "Double Trouble" vanaf hul volgende album, Wat die wêreld nou nodig het. , via hul YouTube -kanaal. Op 21 Augustus het PiL die enkelsnit vrygestel (ondersteun met "Bettie Page") en 'n nie-album snit, "Turkey Tits". Wat die wêreld nou nodig het. is PiL se tiende studio -album, vrygestel in September 2015.  Op 17 November 2015 speel die groep "Double Trouble" op The Late Show met Stephen Colbert.
In Desember 2016 het die groep superluukse uitgawes van Metaal boks en Album.
In 2018 het 'n dokumentêre film, Die openbare beeld is vrot, was vrygestel. Ook in 2018 het die orkes vrygestel Die openbare beeld is vrot - Liedere uit die hart, 'n samestelling -CD/DVD -boks wat die 40ste bestaansjaar van die orkes vier. Dit bestaan ​​uit vyf CD's en twee DVD's wat B-kante, rariteite, radiosessies, lewendige konserte, 12 "-mengsels en promosievideo's insluit.
Onthul: Die geheime van die geskiedenis se grootste pen
Vra die meeste ernstige penliefhebbers, en hulle sal waarskynlik net een antwoord gee.
Die 51, wat in 1941 deur die Parker Pen Company vrygestel is, was vaartbelyn, funksioneel en vervaardig met die kuns van 'n Renoir. Stel u die ekwivalent van die skryfgereedskap voor van die perfekste Apple -produk. Vermenigvuldig nou tien. Dit was die Parker 51.
'Dit was self elegansie,' het Sam Kean beskryf Die verdwaalde lepel. Die pen se kappies was goud- of verchroomd, met 'n goue pyl vir die pen se omhulsel. Die liggaam was so mollig en aanloklik om op te tel soos 'n sigarillo, en kom in dandy kleure soos Blue Cedar, Nassau Green, Cocoa, Plum en Rage Red. Die pen se kop, gekleur Indië swart, lyk soos 'n skaam skilpad se kop, wat taps toeloop tot 'n aantreklike, kalligrafiese styl. En uit die mond strek 'n klein goue penpunt, soos 'n opgerolde tong, om ink uit te gee. "
Maar die Parker 51 was nie net maklik vir die oë nie; die binnekant was net so fyn gemaak as die dekadente buitekant. Die 51 is hoofsaaklik ontwerp as die volmaakte vaartuig vir 'n revolusionêre nuwe ink. Dertien jaar lank was dit 'n ink wat vir die eerste keer gedroog het deur direk in die papier se vesels opgeneem te word. Vorige ink sou eenvoudig verdroog deur die verdamping van hul waterige basis.
Om die nuwe ink te akkommodeer - wat beide baie alkalies was en gevul met isopropylalkohol, wat dit bytend gemaak het - kon die liggaam van die 51 nie bestaan ​​uit die selluloïede plastiek wat destyds tipies was vir die meeste penne nie, maar dit verg 'n baie stewiger verbinding. Parker -ingenieurs het lucite gekies, 'n nuwe termoplast wat vervaardig word deur 'n ander metielgroep - saamgestel uit een atoom koolstof en drie waterstof - op die kleurlose, vloeibare metielester van metakrielzuur te stapel. Die resultaat was 'n breukvaste alternatief vir glas. Behalwe dat ink in die 51 ingesluit is, is die plastiek ook pas in gebruik vir afdakke vir vliegtuie.
Lucite was nie eens die grootste geheim van die 51 nie - die grootste geheim was bo -op die pen van die pen. Dit was 'n klein hoeveelheid ruthenium, 'n seldsame, geharde en byna onaantasbare oorgangsmetaal wat bekend was vir die verbetering van die eienskappe van ander metale. Alhoewel hy lid is van die gewilde platinumgroepmetale, het ruthenium ook die ekstra voordeel dat dit relatief goedkoop is in vergelyking met sy elementêre broers en susters. Dit was die trots dat Parker -ingenieurs hul wenk aangeneem het dat die maatskappy die penne geadverteer het as 'n vervaardiging van 'n fiktiewe 'plathenium', blykbaar om mededingers te mislei.
Hulle trots was nie ongegrond nie. Die reputasie van die 51 was so groot dat generaals Dwight Eisenhower en Douglas MacArthur elkeen een gebruik het om die dubbele verdrae te onderteken wat die Tweede Wêreldoorlog beëindig het. Die 51 het dus sinoniem geword met oorwinning, en hoewel dit buitensporig tussen $ 12,50 en $ 50 geprys het - ongeveer gelyk aan $ 200 en $ 800 vandag - het die verkope in 1947 2,1 miljoen eenhede bereik!
Vandag word die nalatenskap van die Parker 51 vasgemaak in die geskiedenis. Onlangs het 'n peiling wat deur die Illinois Institute of Technology gedoen is, die pen as die vierde beste industriële ontwerp van die 20ste eeu beskou - nie net onder skryfgereedskap nie, enige stuk tegnologie.
Harvey is gebore in Tulsa, Oklahoma,  en was die seun van 'n polisieman wat in 1921 deur rowers vermoor is.  Hy het as jong seuntjie radio -ontvangers gemaak, en hy het die Tulsa Central High School bygewoon. (Waar hy twee jaar voor die toekomstige akteur Tony Randall was.) Juffrou Isabelle Ronan was "beïndruk deur sy stem." Op haar aanbeveling het hy in 1933 by KVOO in Tulsa begin werk om skoon te maak toe hy 14 was. Uiteindelik is hy toegelaat om in die lug te vul deur advertensies en nuus te lees.   
Hy het aanhou werk by KVOO terwyl hy aan die Universiteit van Tulsa was, eers as omroeper en later as programdirekteur. Hy was drie jaar  'n stasiebestuurder vir KFBI AM, nou bekend as KFDI, 'n radiostasie wat eens ateljees in Salina, Kansas gehad het. Van daar af verhuis hy na 'n nuusberig by KOMA in Oklahoma City, en daarna in 1938 na KXOK in St. Louis , waar hy direkteur van spesiale geleenthede was en 'n berigende verslaggewer was.
Harvey verhuis daarna na Hawaii om die Amerikaanse vloot te bedek toe hy sy vloot in die Stille Oseaan konsentreer. Hy was terug van die taak na die Japannese aanval op Pearl Harbor. Uiteindelik het hy by die Amerikaanse weermag aangesluit, maar slegs van Desember 1943 tot Maart 1944 gedien. Sy kritici [ spesifiseer ] beweer dat hy 'n psigiatriese ontslag gekry het omdat hy homself doelbewus in die hakskeen beseer het. Hy het die beskuldiging woedend ontken, maar was vaag oor die besonderhede: "Ek kan u nie die presiese bewoording van my ontslag vertel nie." Daarna verhuis hy na Chicago, waar hy in Junie 1944 begin uitsaai vanaf die ABC -aangeslote WENR. 
Loopbaan in Chicago Edit
In 1945 begin hy die aanbied van die naoorlogse indiensnemingsprogram Werksgeleenthede vir G.I. Joe op WENR. Harvey bygevoeg Die res van die verhaal as 'n byskrif vir diepgaande funksieverhale in 1946. Een van Harvey se gereelde onderwerpe was laks veiligheid, veral by Argonne National Laboratory, 'n kernnavorsingsfasiliteit 32 kilometer wes van Chicago.  Om sy kommer te toon, het hy net na middernag op 6 Februarie 1951 die terrein betree deur 'n heining af te skaal en is vinnig deur veiligheidswagte aangekeer. In 2010, Die Washington Post, nadat hy 1400 bladsye van die FBI -lêer op Harvey gekry het, beskryf dit as 'n "daad van deelnemende joernalistiek".   [a] Harvey se "eskapade" het die Amerikaanse prokureur in Illinois genoop om 'n groot jurie te besorg om 'n spioenasie -aanklag te oorweeg. Harvey "het in die lug gesuggereer dat hy opgerig word", en die groot jurie wou daarna nie Harvey aankla nie. 
Gaan nasionaal Edit
Op 1 April 1951 debuteer die ABC Radio Network Paul Harvey Nuus en kommentaar, met 'n middag -tydgleuf op weeksdae.  
Later het Harvey 'n aparte program begin aanbied, Die res van die verhaal, waarin hy agterstories agter bekende mense en gebeure verskaf het. Die res van die verhaal première op 10 Mei 1976 op ABC Radio.  Die reeks het vinnig gegroei tot ses uitsendings per week en duur voort tot sy dood in 2009. Dit is geskryf en vervaardig deur sy seun, Paul Harvey, Jr., van die begin af en vir die duur van 33 jaar. Harvey en sy radionetwerk verklaar dat die verhale in die reeks, hoewel vermaaklik, heeltemal waar was.  Dit is deur sommige kritici betwis, waaronder die stadslegendekenner Jan Harold Brunvand. 
In November 2000 teken Harvey 'n kontrak van $ 100 miljoen vir tien jaar met ABC Radio Networks.  'n Paar maande later, nadat hy sy stembande beskadig het, het hy uit die lug gegaan, maar hy het in Augustus 2001 teruggekeer.
Sy sukses met borge spruit uit die naatloosheid waarmee hy van sy monoloog afgesonder het om kommersiële boodskappe te lees. Hy het sy verhouding met hulle verduidelik: "Ek is baie lojaal teenoor diegene wat hul geld wil plaas waar my mond is." 
Vul gashere in Redigeer
Die voormalige Amerikaanse senator Fred Thompson het Harvey gereeld van 2006 tot 2007 vervang. Ander plaasvervangers vir Harvey was sy seun, Paul Harvey, Jr.,  Doug Limerick,  Paul W. Smith,  Gil Gross, [21 ] Ron Chapman,  Mitt Romney,  Mike Huckabee,  Mort Crim, Scott Shannon en Tony Snow. Drie weke na Harvey se dood, die hele Nuus en kommentaar franchise gekanselleer is.
Harvey was nie die voltydse gasheer van die program ná April 2008 toe hy met longontsteking opgedoen het nie. Kort na sy herstel is sy vrou op 3 Mei oorlede, wat veroorsaak het dat hy sy tyd weg van die uitsaaiwese verleng het. Hy het advertensies en nuwe episodes uitgespreek van Die res van die verhaal en Nuus en kommentaar 'n paar keer per week op middae, terwyl sy seun oggende hanteer.
Harvey was 'n ywerige vlieënier wat van Desember 1943 tot Maart 1944 kortliks in die US Army Air Corps gedien het.  Harvey was meer as 50 jaar lid van die Aircraft Owners and Pilots Association (AOPA) en het af en toe oor vlieg na sy radio gehoor. Hy was lid van die Experimental Aircraft Association (EAA), en hy was gereeld te sien by EAA AirVenture in Oshkosh, Wisconsin. Hy was verantwoordelik vir die finansiering van die Paul Harvey Audio-Video Center by EAA se hoofkwartier in Oshkosh. Harvey was ook 'n vroeë belegger in die vliegtuigvervaardigingsmaatskappy Cirrus Aircraft, gebaseer in Duluth, Minnesota.  Volgens die AOPA -vlieënier bydraende redakteur Barry Schiff, Harvey het die term bedink skyjack en word erken dat hy die terme gewild gemaak het Reaganomics en raai. 
Harvey se persona op die lug is beïnvloed deur die sportkenner Bill Stern en die rubriekskrywer Walter Winchell. In die veertigerjare, Stern's Die Colgate Sports Reel en nuusprogramme gebruik baie van die tegnieke wat later deur Harvey gebruik is, insluitend sy nadruklike leweringstyl en die gebruik van frases soos Spoel Twee en Spoel Drie om dele van die uitsending aan te dui, baie soos Harvey s'n Bladsy Twee en Bladsy Drie.  
Harvey was ook bekend vir die slagspreuke wat hy aan die begin van sy programme gebruik het, soos "Hallo Amerikaners, dit is Paul Harvey. Wag vir NUUS!" Hy het altyd geëindig, "Paul Harvey. Goed dag. "of" Paul Harvey. Goed nag. " 'n Verhaal kan wees:" Die nuus van vandag van die grootste betekenis. "Aan die einde van 'n berig oor iemand wat iets belagliks of aanstootlik gedoen het, sou Harvey sê:" Hy wil hê dat ons sy naam moet noem, " gevolg deur stilte, en dan begin hy met die volgende item Die laaste item van 'n uitsending, wat dikwels 'n snaakse verhaal was, word gewoonlik voorafgegaan deur 'En nou van die' Vir-wat-dit-die-waarde'-afdeling. "
Ander frases wat Harvey bekend gemaak het, sluit in 'Hier is 'n vreemde' ('n verhaal met 'n ongewone wending) en 'Selfbestuur sal nie werk sonder selfdissipline nie.' 
Benewens die ondersoek of Harvey's Res van die storie verhale is waar, Harvey se handelsmerkvermoë om naadloos van inhoud na kommersieel te migreer, is onder die loep geneem. In daardie konteks, Salon tydskrif noem hom die "beste kuikens ooit wat deur die luggolwe rondgedwaal het."  Sommige het aangevoer dat Harvey se onwankelbare en uitbundige produkaanvaardings vir sy gehoor misleidend of verwarrend kon wees. Harvey se goedgekeurde produkte sluit in EdenPure-verwarmers, Bose-radio's, Select Comfort-matrasse en Hi-Health-voedingsaanvullings, insluitend 'n aanvulling wat beweer word dat dit die visie verbeter, maar later die onderwerp was van 'n handhawingsaksie van die Federal Trade Commission teen die vervaardiger (maar nie Harvey self nie) ) vir misleidende bewerings wat op sy vertoning gemaak is.  In een van die huldigingsuitsendings het Gil Gross gesê dat Harvey dit as 'n ander soort nuus beskou om advertensies te aanvaar en dat hy slegs produkte onderskryf waarin hy glo, dikwels deur 'n onderhoud met iemand van die onderneming te voer.
Vanaf 1952 was Harvey 'n vriend van FBI -direkteur J. Edgar Hoover. Harvey sou dikwels 'vooraf kopieë van sy radioskrif vir kommentaar en goedkeuring indien'.  Daar word geglo dat Harvey se vriendskap met Hoover Harvey gehelp het om kriminele aanklagte wat verband hou met sy betreding by die Argonne National Laboratory, te ontsnap. Nietemin was Harvey bly om Hoover te verdedig en het oor hom gepraat tydens sy vertoning van 25 April 1963: "God help die Verenigde State sonder John Edgar Hoover. (FBI) Direkteur Hoover tree nie terug nie. As jy anders gehoor het, is iemand se sinistere wens was die vader van die gedagte. Dit is nie so nie. " 
Harvey was ook 'n goeie vriend van die Amerikaanse senator Joseph McCarthy en het McCarthy se voorgenome veldtog ondersteun om kommuniste uit die Amerikaanse samelewing en regering te ontbloot en te verdryf. 
Harvey was ook 'n goeie vriend van George Vandeman en dominee Billy Graham.  Van die middel 1970's tot die middel 1980's het Harvey die Calvary Memorial Church in Oak Park bygewoon. [ aanhaling nodig ] Toe die kerk van sy oorspronklike plek in Madisonstraat na die voormalige Presbyterian Church in Lake Street verhuis, het Harvey Graham gevra om tydens die toewydingsdiens te preek. [ aanhaling nodig ] Harvey het verband gehou met verskillende gemeentes van verskillende denominasies.  Hy en sy vrou het tydens die winters daar gereeld die Camelback Adventist Church in Scottsdale, Arizona, bygewoon.  Hy haal gereeld die Adventiste -pionier Ellen G. White in sy uitsendings aan en ontvang die "Golden Microphone" -toekenning vir sy professionaliteit en vriendelikheid in die omgang met die kerk.   Hy was ook aktief met 'n klein Plymouth Brethren -byeenkoms in Maywood, Illinois, genaamd Woodside Bible Chapel.
Robert D. McFadden, skryf Harvey se sterfkennis vir die New York Times, het sy unieke radiostyl ondersoek en hoe dit in wisselwerking met sy politieke sienings was:
'[Hy] het die radionuus gepersonaliseer met sy regse menings, maar het dit met sy eie handelsmerke vasgemaak: 'n hipnotiese timbre, lang pouses vir effek, hartverwarmende verhale van gemiddelde Amerikaners en volksvreemde waarnemings wat die hartland, gesinswaardes en die outydse gewone praatjies wat 'n mens Sondag om die etenstafel gehoor het.
'Hallo, Amerikaners,' blaf hy. 'Dit is Paul Harvey! Wag vir nuwe nuus! '
Hy het teen welsynsbedrog gespeel en die doodstraf verdedig. Hy is bekommerd oor die nasionale skuld, die groot regering, burokrate sonder gesonde verstand, permissiewe ouers, linkse radikale en Amerika wat toegee aan morele verval. Hy het die sterk individualisme, liefde vir God en die land en die fundamentele ordentlikheid van gewone mense beywer. " 
Harvey is verkies tot die National Association of Broadcasters National Radio Hall of Fame en Oklahoma Hall of Fame, en verskyn op die Gallup -peilingslys van Amerika se mees bewonderde mans. [ aanhaling nodig ] Boonop ontvang hy 11 Freedom Foundation -toekennings sowel as die Horatio Alger -toekenning. [ aanhaling nodig ] Harvey is op 25 Junie 1993 vernoem na die DeMolay Hall of Fame, 'n vrymesselaarsjeugorganisasie. [ aanhaling nodig ]
In 2005 word president George W. Bush bekroon met die Presidential Medal of Freedom, die mees gesogte burgerlike toekenning van die Verenigde State.  Bush se opmerkings gee 'n opsomming van Harvey se loopbaan: "Hy het die eerste keer in 1933 in die lug verskyn, en hy is al 54 jaar lank landwyd gehoor. Amerikaners hou van die geluid van sy stem. Deur die dekades het ons in daardie stem sommige van die die beste eienskappe van ons land: patriotisme, goeie humor, vriendelikheid en gesonde verstand van Amerikaners. " : 201
Op 18 Mei 2007 ontvang hy 'n eregraad van die Washington University in St. [ aanhaling nodig ]
Paul Harvey is aangewys as 'n wenner van die Lincoln Academy of Illinois en word in 1987 bekroon met die Orde van Lincoln (die hoogste eer van die staat) deur die goewerneur van Illinois op die gebied van kommunikasie. 
Harvey is gebore en getoë in Tulsa, Oklahoma, die seun van Harry Harrison Aurandt (1873–1921) en Anna Dagmar (née Christensen) Aurandt (1883–1960). Sy pa is gebore in Martinsburg, Pennsylvania, sy ma was 'n boorling van Denemarke. Hy het een broer, 'n ouer suster Frances Harrietta (née Aurandt) Price (1908–1988) gehad.
Aan die einde van 1921, toe Harvey drie jaar oud was, is sy pa vermoor. Die oudste Aurandt was 'n polisiebeampte in Tulsa wat as sekretaris van kommissaris J.H. Adkinson. Op die nag van 18 Desember was offisier Aurandt en 'n vriend, polisiewoordvoerder Ike Wilkerson van Tulsa, buite diens en konynjag toe hulle deur vier gemaskerde en gewapende mans genader word wat hulle probeer beroof het. Mnr. Aurandt is geskiet en sterf twee dae later aan sy wonde. 'N Grootskaalse jagtog het gelei tot die arrestasie van vier verdagtes die dag nadat Aurandt dood is. 'N Lynch -skare van 1 000 mense het by die tronk ontstaan, maar die verdagtes is uitgesmokkel. Twee van hulle sou skuldig bevind word aan moord en lewenslange gevangenisstraf opgelê word nadat identifikasie deur speurder Wilkerson gesê is dat hy die mans ken en ondanks hul maskers kon herken. By Aurandt se begrafnis het twaalf gewade lede van die Ku Klux Klan laat in die diens opgedaag en rose op sy kis laat val, hoewel daar geen ander aanduiding is dat Aurandt self 'n Klansman was nie.   
In 1940 trou Harvey met Lynne Cooper van St. Sy is opgeneem in Phi Beta Kappa aan die Washington University in St. Louis  en 'n voormalige onderwyser.  Hulle het mekaar ontmoet toe Harvey by KXOK gewerk het en Cooper na die stasie gekom het vir 'n skoolnuusprogram. Harvey nooi haar vir ete, stel haar voor na 'n paar minute se gesprek en noem haar van toe af 'Engel', selfs op sy radioprogram. 'N Jaar later het sy ja gesê. Die egpaar verhuis na Chicago in 1944. 
Op 17 Mei 2007 het Harvey aan sy radiogehoor gesê Angel het leukemie opgedoen. Haar dood, op 92 -jarige ouderdom, is op 3 Mei 2008 deur ABC -radio aangekondig.  Toe sy in hul River Forest -huis sterf, het die Chicago Sun-Times beskryf haar as: 'Sy was meer as sy slim sakevennoot en vervaardiger, en sy was ook dekades lank 'n pionier vir vroue in die radio en 'n invloedryke figuur in eie reg.' Volgens die stigter van die Museum of Broadcast Communications, Bruce DuMont, "was sy vir Paul Harvey wat kolonel Parker vir Elvis Presley was. Sy het hom regtig op koers gesit om die fenomenale loopbaan te hê wat sy loopbaan was." 
Lynne Harvey was die eerste vervaardiger wat ooit in die Radio Hall of Fame opgeneem is, en het 'n paar van die bekendste kenmerke van haar man ontwikkel, soos 'The Rest of the Story'.  ​​Terwyl sy aan haar man se radioprogram gewerk het, het sy 22:00 gestig.as die uur waarin nuus uitgesaai word. Sy was die eerste vrou wat 'n lewenslange toekenning ontvang het uit die Chicago -hoofstuk van American Women in Radio and Television.  Sy werk ook op televisie en skep 'n televisieprogram genaamd Dilemma wat erken word as die prototipe van die moderne talkshow -genre. Terwyl sy by CBS gewerk het, was sy een van die eerste vroue wat 'n hele nuusuitsending vervaardig het. In latere jare was sy veral bekend as filantroop. 
Hulle het 'n seun, Paul Aurandt, Jr., wat die naam Paul Harvey, Jr. he, bygestaan. Hy het sy pa bygestaan ​​by Nuus en kommentaar en Die res van die verhaal. Paul, Jr., wie se stem die bumpers in en uit elkeen aangekondig het Nuus en kommentaar episode, ingevul vir sy pa tydens uitsendings en die oggend -uitgawes uitgesaai na die afsterwe van sy ma.
Harvey is op 28 Februarie 2009, 90 jaar oud, dood in 'n hospitaal in Phoenix, Arizona, omring deur familie en vriende.  Geen oorsaak van dood is bekend gemaak nie. In reaksie op sy pa se dood het sy seun, Paul Harvey Jr., gesê: "Miljoene het 'n vriend verloor".  Ten tyde van sy dood het hy minder as twee jaar oor oor sy kontrak van tien jaar. Voormalige president George W. Bush het 'n verklaring uitgereik oor Harvey se dood en noem Harvey ''n vriendelike en bekende stem in die lewens van miljoene Amerikaners.' 
Op 4 Maart is Gil Gross gekies om die volgende gasheer te word Nuus en kommentaar.  Gross duur slegs 'n week voordat Gross, wat in San Francisco gevestig was, uit die lug geneem word, sou die vertoning omstreeks 01:00 Pacific Time sou moes opneem om betyds te voltooi vir die East Coast -uitsendings, benewens sy plaaslike vertoning op KGO.  Nuus en kommentaar die volgende week vervang deur Mike Huckabee se bestaande kommentaar, Die Huckabee -verslag. Die Huckabee -verslag radioverspreiding in 2015 gestaak. 
Harvey se volledige biografie, Goeie dag! Die Paul Harvey -verhaal, is in Mei 2009 deur Regnery Publishing gepubliseer. 
Op 3 Februarie 2013 is 'n opname van Harvey se "So God Made a Farmer" -kommentaar deur Ram Trucks gebruik in 'n advertensie met die titel 'Farmer', wat tydens Super Bowl XLVII uitgesaai is.
Gebruik die pilvinder om medisyne te identifiseer volgens visuele voorkoms of naam van die medisyne. Alle velde is opsioneel. Wenk: Soek vir die afdruk eers, verfyn dan volgens kleur en/of vorm as u te veel resultate het.
Hoe om 'n pil te identifiseer met behulp van die pil -identifiseerder?
Voer die afdrukkode in wat op die pil verskyn. Voorbeeld: L484
Kies die pilkleur (opsioneel).
Kies die vorm (opsioneel).
Alternatiewelik, soek deur dwelmnaam of NDC kode deur die onderstaande velde te gebruik.
Celia Cruz se skoene ' 1997
Celia Cruz, gebore in 'n Havana barrio, is belet om terug te keer na Kuba terwyl sy in 1960 op toer was in Mexiko. drie Grammy -toekennings en die National Medal of Arts. Sy was bekend vir haar verstommende stemreeks en geïmproviseerde lirieke, en vir 'n styl wat net so baanbrekend soos haar stem was. Haar klerekas het uitspattige ruffles, paillette en hoë hakke wat fisika uitdaag. Sommige van haar skoene het glad nie haksteun nie, wat vereis dat sy slegs op die balle van haar voete moes balanseer. Die skoene van Celia is baie meer as skoene, het die Latyns-Amerikaanse geleerde Frances Negr ón-Muntaner geskryf. Vir die aanhangers, van wie baie vroue, swart, Latino's en queers was, het hulle die hoop gebied om 'n soortgelyke gestalte te bereik en om die hiërargieë wat hulle onderdruk het, te ontstel. "