Die geskiedenis van die kat - Gedragsopleiding - 2021
Die geskiedenis van die kat
"'N Kat is 'n kat is 'n kat," het E.E. Cummings geskryf. En dit lyk asof die geskiedenis met hierdie vooraanstaande digter saamstem. Volgens die vroegste verslae, dateer die eerste teken van die domestisering van die kat 8000 jaar gelede, toe bene van katte, muise en mense op die eiland Ciprus begrawe gevind is. Ons vroeë familielede het blykbaar die katte sowel as die muise na Ciprus saamgebring: die katte is doelbewus, die muise miskien as stoways.
Die katfamilie kan hul geslagsregister terugspoor na antieke Ciprus en Egipte. In teenstelling met die domestisering van die hond, pak diere met 'n ingeboude koöperatiewe instink, is die kat se volle domesticering (ongeveer 4000 jaar gelede) nie so maklik bereik nie. Nomades van die Bo-Soedan-gebied van Egipte het hul landbougemeenskappe op die ryk grond van die Nylvallei gevestig.
Die verbouing van gewasse het 'n lewenswyse vir Egiptenare geword, net soos vir die stamme van Afrika en primitiewe in suid-weste van Asië, waar katte later verskyn het. Aangesien gewasse slegs een of twee keer per jaar geoes kon word, was die vraag hoe om die lewegewende graan op te berg sonder om dit by rotte, muise en ander ongediertes te verloor. Kort voor lank het mense opgemerk dat die plaaslike katpopulasie die rotte geëet het wat die graan geëet het, wat inderdaad 'n baie goeie ding was.
Omdat hulle die knaagdiere wou kwytraak, het mense katte met ope arms in hul gemeenskappe verwelkom. Die perfekte aanbodekonomie het boere betrek wat hul graan ongeskonde wou hê, knaagdiere wat die graan wou hê, en katte wat die knaagdiere wou hê. Die boere het katte aangemoedig om in die huis te bly en te boer deur melkdeegbrood, viskoppe en ander stukkies kos agter te laat om katte te lok. Katte het 'n ekologiese nis vir hulself ontdek, 'n bestendige voedselbron en liefde vir hul menslike geselskap.
Die verhouding tussen Egiptenare en katte was uniek. Gedurende daardie periode het Egiptenare allerhande diere besit, insluitend beeste, skape, voëls, varke en ape. Katte het vrylik oor die land rondgetrek en gekom en wil.
Katte is so hoog geag dat wette opgestel is om dit te beskerm. As gevolg van die verhewe status van die kat, het 'n godsdienstige orde van kataanbidding ontwikkel wat meer as 2000 jaar geduur het. Die katgodin Bastet het een van die mees vereerde figure van aanbidding geword. Bastet het die lyk van 'n vrou en die kop van 'n kat gehad. Bastet se grootste tempel, wat verband hou met vrugbaarheid, moederskap, genade en skoonheid, was in die stad Bubastis. Die woord vir kat in antieke Egipte was "mau", soortgelyk aan ons "meow", 'n universele katwoord.
Inskripsie op die koninklike grafte in Thebe lees:
U is die Groot Kat, die wreker van die gode en die beoordelaar van woorde, en die president van die soewereine stamhoofde en die goewerneur van die heilige Kring; U is inderdaad ... die Groot Kat
Tydens die farao se bewind is dit as 'n hoofmisdaad beskou om 'n kat dood te maak of te beseer, selfs al sterf die kat deur 'n ongelukkige ongeluk. As 'n huis aan die brand geslaan het, het die reël so gegaan: eerste katte, mense tweede. As 'n kat aan natuurlike oorsake sou sterf, het die hele huishouding 'n uitgebreide treur beleef met die gejubel van die bors as 'n uiterlike teken van smart. Die liggaam van die kat moes in linne toegedraai word en aan die priester gebring word wat die liggaam van die kat ondersoek het om seker te maak dat hy 'n natuurlike dood is.
Na die dood is die liggaam gebalsem, weer in linne toegedraai, versier en óf in spesiale begraafplase begrawe óf in tempels begrawe. Duisende katmummies is in 'n groot tempel in Bubastis bewaar. Muismummies is ook in die grafte gevind om te verseker dat die kat kos gehad het vir die reis na die hiernamaals. In werklikheid het die Egiptenare hul katte so lief gehad dat katmummies by verre 'n groot aantal mense-mummies was. Meer as 300,000 katmummies is in een uitgrawing alleen by Beni-Hassan in die 1800's gevind.
Omdat die Egiptenare hul katgeselle so waardeer, was daar 'n streng afdwinging van die wet teen die uitvoer van katte. Katte was egter so goed daarmee om knaagdiere te vang dat hulle vinnig op die skepe aan die Nylrivier gevind het as muisvangers en metgeselle vir kapteins en matrose.
Katte het spoedig aan boord van skepe gevaar na lande wat grens aan die Middellandse See, waaronder Griekeland en Italië. Karavane oor die land het die kat se gewildheid na die noorde en ooste verleng. Katte het stadig na Indië, China en Japan migreer, waar hulle baie gewaardeer was as troeteldiere en indrukwekkende knaagdiermoordenaars.
Sodra die koninklikes in Egipte was, het katte vandag nie hul erfenis vergeet nie. Gelukkig vir ons is die kat hier om te bly.