Rompdiere - lank en kort - opleidingnone
Hoof opleiding Rompdiere - lank en kort
Die proboscis van diere kan na twee aspekte verwys: enersyds na 'n verlenging van die neus; en andersyds tot 'n uitbreiding van die mondelinge apparaat. Hierdie struktuur is gewoonlik lank of kort, en in sommige gevalle is dit 'n opvallende en opvallende kenmerk, wat lei tot 'n eienaardige en kenmerkende kenmerk van die spesie wat dit besit. Hierdie formasies is buisvormig, hol en buigsaam, maar dit wissel ook volgens die tipe horing waarna ons verwys. Dit kan dus 'n duidelik sigbare spieruitsteeksel wees, of inteendeel fyn en klein aanhangsels, wat nie so duidelik is vir die visuele persepsie nie..
Hierdie strukture het verskillende doeleindes en, afhangende van die verlenging daarvan, word hulle gebruik om voedsel in te samel of te suig, aan te raak, water te drink en selfs hulself daarmee te bespuit, behalwe dat hulle reuke waarneem as dit 'n verlenging van die neus is. Daar is nie 'n paar spesies met spesifieke stamme nie, wat hulle nogal opvallend maak. Daarom wil ons u van Animal Expert 'n artikel oor diere met stamme, sodat u meer oor hierdie onderwerp kan leer. Daarom nooi ons u uit om voort te gaan lees.
U stel dalk ook belang in: Diere met horings - Groot, lang en gedraaide indeks
Tipes en eienskappe van dierbuisies
Voorbeelde van diere met lang stamme
Voorbeelde van diere met kort stamme
Die uitdrukking stam is 'n sinoniem van die term proboscis, wat van die Latynse " snaar, -ĭdis, wat horing beteken, en word gedefinieer as a aanhangsel op die kop van die dier, langwerpig en buisvormig, wat gewoonlik gebruik word om te verwys na die verlenging van die neus van sommige soogdiere of die orale apparaat van sekere ongewerweldes. Oor die algemeen het soogdiere met snorontwikkeling 'n hoë reuksintuig, wat hulle gebruik om hul kos op te spoor of die reuk van 'n roofdier waar te neem, terwyl in die geval van ongewerwelde diere hierdie formasie hoofsaaklik vir voedsel gebruik word.
Wat die tipe buise van diere betref, kan ons oor twee praat: kort en lank. Dit kan egter voorkom verskillende eienskappe, waaronder die volgende uitstaan:
Lang, gespierde, buigsame en sterk strukture.
Dit kan die bolip van die dier insluit as dit 'n verlenging van die neus is.
Sommige het wenke wat giftige stowwe prik en inent.
Daar is buise of snaar bedek met silia en slym.
Sekere spier- of vlesige buise kan na willekeur van die dier opgeblaas word.
¿Waarvoor is dierbuisies??
Net soos daar verskillende eienskappe vir hierdie formasies is, het dit ook verskillende doeleindes, waarvan ons kan noem:
Grawe in modderige bodems om kos te voorsien.
Die oorweging van 'n lang stam by diere is 'n relatiewe aspek, want niemand sal ongetwyfeld die van die olifant oortref nie. In hierdie sin gaan ons so lank na 'n stam verwys afhangende van die grootte met betrekking tot die liggaam van die dier self en nie in vergelyking met dié van ander spesies nie.
Kom ons begin met die olifante, wat eintlik behoort tot die orde genaamd Proboscideans, en die enigste huidige familie van die groep is. In hierdie geval het hulle 'n lang stam wat bestaan ​​uit duisende spiere en senings, sodat hulle dit met gemak kan lig, rek of optel, en elke beweging kan met groot krag uitgevoer word.
Olifante gebruik hul stamme om asem te haal, suig water op en bring dit dan na hul monde of spuit hulle liggame daarmee in, versamel kos, swaar voorwerpe en gee hul kenmerkende geluide uit, sodat dit ook gebruik word om met mekaar te kommunikeer. Aan die ander kant is hierdie orgaan baie sensitief vir reuke, wat hulle a redelik ontwikkelde reuksintuig; En as dit nie genoeg was nie, het dit 'n aanraakfunksie waarmee hulle mekaar aanraak.
Die proboscidean proboscis kan so lank wees dat dit rek wanneer dit gestrek word raak die grond. Laat ons onthou dat sommige individue tot 4 meter lank kan meet. Vir meer inligting, raai ons u aan om hierdie ander AnimalWised-artikel oor tipes olifante en hul eienskappe te lees..
'N Ander dier met 'n lang stam is die reusagtige miereneter (Myrmecophaga tridactyla), wat van a voorsien word prominente snoet wat eindig met sy klein mond, benewens die besit van 'n lang tong met gebrek aan tande en waarop die neusgate is.
As u wil weet wat en hoe die miereter eet, raai ons u aan om hierdie ander artikel oor miervretevoeding te lees.
In die geval van ongewerweldes kan ons eers vlinders en motte noem, wat 'n mondelinge toestel het wat van a voorsien is lang snaar wat hulle gebruik vir suig nektar van blomme af. As die romp rus, word dit in die vorm van 'n plat spiraal opgerol totdat die dier weer terugvoer, waarvoor die struktuur sal uitspan.
U sal meer inligting oor hierdie ongelooflike diere in die artikel vind ¿Waar woon skoenlappers en wat eet hulle??
Wurm op band
Ons vind ook die diere van die filum Nemertinos (tape guano), wat gekenmerk word deur a redelik langwerpige snaar, daarin slaag om dit vinnig te versprei om sy prooi te vang. Dit is bedek met slym, wat dit makliker maak om kos vas te hou en vas te sit terwyl die snaar ingetrek word.
Net so is daar die filum Enteropneustos o akkerwurms. In hierdie geval is sy aanhangsel of romp die aktiewe deel van die dier, waarmee hy die modder voel waarin hy woon, en met die gebruik van slymstrokies versamel dit die voedsel rondom dit..
Onder die diere met kort stamme kan ons die volgende spesies vind:
Tapir of tapir
Een van die diere met 'n klein stam is die van die soort Tapirus, wat gewoonlik tapirs of tapirs genoem word, waarin 'n snor gevorm word wat kan wissel in dimensie afhangende van die spesie en die grootte van die individu, gee dit hulle egter in alle gevalle 'n redelik ontwikkelde reuksintuig. Daar moet op gelet word dat die tapir stam 'n verlenging van jou neus.
Aan die ander kant vind ons die groep wat deel uitmaak van die genus Mirounga, gewoonlik bekend as see-olifante. Die besonderheid hierin is dat die kofferbak aanwesig is slegs by volwasse mans, wat 'n snor ontwikkel wat oor die mond hang, wat hulle kan opblaas en gebruik om ander mans in die voortplantingseisoen te konfronteer. hulle maak harde geluide deur hierdie orrel.
Die saiga-bok (Saiga tatarica) is 'n plantetende dier wat in Asië woon en ook 'n nuuskierige neus snaar of slinger, wat is buigsaam en wyd. Hierdie diere woon in habitatte met wisselende toestande, en hul neus laat hulle toe om die stof wat in die gebiede geleë is, te filter, bo en behalwe om die koue winterlug te verhit voordat dit die longe bereik..
'N Ander dier met 'n kort stam is die snoeraap (Nasalis larvatus) en, alhoewel beide mans en vroue 'n groot bultende neus en vlesige weefsel, by mans is dit gewoonlik baie groter, dit oorskry die mond. As hulle gepla word of in die voortplanting optree, swel die neus en word rooi. Hulle gebruik dit ook om harde geluide te maak as hulle in gevaar voel.
Babirusa en wilde varke
Twee ander diere met klein buisies of uitgesproke neuse is die babirussa (Babyrousa babyrussa), 'n inheemse Indonesiese vark, waarin sy twee groot slagtande wat opwaarts groei uitstaan, en aan die ander kant het ons die wilde vark (Sus scrofa), ook 'n artiodactyl, maar van die genus Sus, wat 'n ontwikkelde reuksintuig het.
Moles en shrews
Moles en shrews het ook 'n snoervormige kopverlenging. In eersgenoemde is dit taamlik buigsaam, terwyl dit in die laasgenoemde meer puntig en met die teenwoordigheid van snor is. In beide gevalle stem dit ooreen met verlengings waarin die neus van die dier eindig, sodat die buise hulle 'n goeie reuksintuig.
Verskeie diere met snaar is in 'n kategorie op die Rooi Lys van die International Union for the Conservation of Nature. In hierdie sin word Afrika-olifante as kwesbaar geklassifiseer, terwyl Asiatiese olifante die gevaar loop om uit te sterf. Die babirusa word op sy beurt in 'n kwesbare toestand beskou en die saigabok in gevaar van uitwissing. In die geval van alle soorte tapirs, is hulle ongelukkig in dieselfde kategorie as hierbo..