Geskryf deur Jean Slick
Een van die mees algemene reaksies tydens 'n krisis is die drang om ander te help. Hier sien 'n gesondheidswerker toe hoe die eerste dosisse van die Pfizer-BioNTech COVID-19-entstof by 'n langtermynversorgingsinstansie in Montréal afgelewer word. DIE CANADIAN PERS / Ryan Remiorz
'N Jaar gelede, in Januarie 2020, het die wêreld net begin leer oor 'n geheimsinnige virus wat mense in die Chinese stad Wuhan doodgemaak het. Alhoewel die daaropvolgende koronavirus-pandemie in die huidige tyd ongekend was, is menslike ervaring met rampe en krisisse natuurlik nie nuut nie.
As akademikus wat rampbestuurprogramme aanbied, het ek bestudeer hoe mense tydens verskillende soorte rampe reageer. Daar is algemene patrone in die manier waarop mense bymekaarkom om op hierdie soort gebeure te reageer - ongeag of die sneller a was natuurlike gevaar, tegnologies gebaseer of deur mense veroorsaak.
Gedurende die Koue Oorlog het die vrese in die VSA oor die ineenstorting van die sosiale orde en wydverspreide paniek in die geval van 'n atoombomaanval gelei tot die studie van menslike gedrag in situasies van kollektiewe spanning.
Mites oor sosiale ineenstortings
Mites oor sosiale ineenstorting tydens rampe steeds heers en bly deur media gebruik om te raam maatskaplike reaksie op sekere soorte krisisse, maar die manier waarop mense eintlik reageer, is hoofsaaklik pro-sosiaal.
Wanneer gemeenskappe geraak word deur gebeure wat die lewe en veiligheid bedreig, word die antwoord gekenmerk deur die samevoeging van mense, inligting en materiaal.
Elk van die volgende agt algemene soorte gedrag wat verband hou met: burger se reaksie op krisisse en rampe in die verlede is ook al tydens die COVID-19-pandemie oor die hele wêreld gesien. Die gedrag sluit nie mekaar uit nie, maar weerspieël wel verskillende motiverings.
Mense van Colombia wat beskermende toerusting dra, wag op 'n pendeltuig vir motorhuurondernemings nadat hulle op die internasionale lughawe in Vancouver aankom. DIE CANADIAN PERS / Darryl Dyck
Helpende: In reaksie op die lyding van ander, reik mense uit om in te help magdom maniere. Altruïstiese optrede tydens die pandemie het die totstandkoming van "versorging"En onderlinge hulpgroepe om te help om in 'n reeks basiese behoeftes te voorsien, insluitend kreatiewe inisiatiewe om te maak persoonlike beskermende toerusting, hand skoonmaker en ventilators. Met die pandemie staar ons almal dieselfde bedreiging in, en so het mense ook tot aksie oorgegaan om die verspreiding van die virus te help verminder maskers dra, sosiale distansiëring en werk van die huis af waar moontlik.
Benoud wees: Angs was tydens die pandemie verhoog om verskillende redes. Besoekersbeperkings wat sorg dat familielede nie geliefdes in hospitale of tuis- of langtermynversorgingsoorde sien nie, maar ook bekommerd is oor die omstandighede in versorgingshuise, het vir baie angs geskep. Die Gebruik van tegnologie is van kritieke belang om te help om die kontak tussen diegene wat geskei is, weer van aangesig tot aangesig of mondeling te herstel. Om onsekerheid en risiko's aan te spreek, is instrumente ontwikkel om mense te help om te besluit as dit veilig is om te besoek iemand tydens die pandemie, of as 'n familielid uit 'n aftrede or langtermynversorgingsoord.
Ontruim / terugkeer: Gebeurtenisse wat fisiese vernietiging veroorsaak, lei dikwels tot die ontruiming van mense uit die betrokke gebied. Alhoewel die pandemie nie fisiese infrastruktuur in gemeenskappe vernietig het nie, het dit wel gebeur sneller migrasie. Mense verhuis na verminder hul risiko vir blootstelling vir die virus of as gevolg van indirekte gevolge van die pandemie, insluitend die sluiting van die universiteit en werk- of inkomsteverlies. Baie van die verhuisings was om saam met familie in ander gemeenskappe te wees. Dit is te vroeg om te vertel hoeveel van diegene wat verhuis het, uiteindelik sal terugkeer.
Ondersteunende: Mense spreek dikwels ondersteuning en dankbaarheid uit vir diegene wat deel was van die formele reaksie. Ondersteuning gesondheidsorg en ander noodsaaklike werkers was duidelik, veral in die eerste maande van die pandemie. Ondersteuningsvorms ingesluit klop aan potte en panne elke dag op 'n vasgestelde tyd, bordjies in vensters plaas, beligting van bakens en hul verhale uit te lig. Spesiale bedankings is ook aan sulke groepe gegee as vragmotorbestuurders wat voortgaan om die vervoer van goedere oor grense te verseker.
Nuuskierig wees: Mense is nuuskierig oor die bedreigings van persoonlike veiligheid wat buite die gebied van hul geleefde ervaring is, met die belangstelling wat veroorsaak word deur die nuutheid van 'n gebeurtenis en 'n begeerte om die situasie sinvol te maak. Nuuskierigheid oor 'n bedreiging en potensiële gevolge lei tot gedrag wat inligting soek, met die metode om inligting te bewerkstellig deur die nabyheid aan 'n impaksone. Gedurende die eerste maande van die verspreiding van COVID-19, het mense hulle gewend tot Die internet, sowel as tradisionele en sosiale media, om te leer oor wat in Wuhan gebeur het - en dan Italië en ander lande. Aangesien die wêreldwye verspreiding van die virus die bedreiging nader aan die huis gebring het, is mense inligting gesoek oor wat bekend was oor die oordrag van COVID-19 en voorkomende stappe wat geneem kon word.
getuig: Mense wat 'n gebeurtenis aanskou, getuig van wat plaasgevind het. Deel hiervan soorte eerstehandse ervarings is moontlik gemaak deur die alomteenwoordige gebruik van selfone en sosiale media. Burgergetuies 'n unieke rol speel wanneer hulle toegang verleen tot webwerwe waar tradisionele media nie voorkom nie. Burgerjoernaliste in China het aansienlike risiko's geneem om beelde van die gevolge van die nuwe koronavirus in Wuhan te deel via YouTube. Stories van dokters en verpleegsters aan die voorpunt van die reaksie in Italië en ander lande waarskuwings aan ander gegee oor die gevolge van die virus op mense en diegene wat daarvoor sorg. Hierdie eerstehandse verslae stel ons in staat om 'n tweedehandse getuie van 'n gebeurtenis te word, met die rouheid van getuienisgetuienisse wat 'n affektiewe reaksie, wat dan 'n motief word vir ander aksies.
Rou: Die pandemie het 'n aansienlike lewensverlies veroorsaak. Beperkings het beperk hoe mense kan vergader om te treur en het die rouproses beïnvloed. Daar is aandag gegee aan die vind van ander maniere om te treur. Publieke vorms van herdenking het gebeure soos ingesluit deurry-kersligplegtighede, asook plekgebaseerde gedenktekens wat met behulp van geskep is kruise, vlae, foto's en blomme om diegene wat gesterf het, voor te stel en te eer. Virtuele gedenktekens is ook geskep om te herken gesondheidswerkers en burgers wat aan COVID-19 oorlede is.
ontginning: Alhoewel die meeste gedrag in rampe en krisisse sosiaal is, is daar mense wat voordeel trek uit 'n krisissituasie vir eie gewin. Voorbeelde van die ontginning van gedrag vroeg in die pandemie sluit in opgaar van persoonlike beskermingstoerusting en hand skoonmaker, met die doel om te verkoop vir aansienlike wins. Gedurende die eerste maande van die pandemie het 'n groot vraag en beperkte voorraad of ontwrigte verskaffingskettings gelei tot uitbuitende pryse vir sommige produkte.
Jean Slick, medeprofessor, ramp- en noodbestuur, Royal Paaie Universiteit
Jy is hier: Tuis > Persoonlike > Houdingsaanpassings > gedragsverandering > 8 algemene maniere waarop mense in 'n krisis optree - van die Koue Oorlog tot Covid-19