Versorging van wilde pruimbome: produseer wilde pruimbome vrugte wat u kan eet - Diverse
Amerikaanse wilde pruimboom - leer oor die groei van wilde pruime
As u al ooit aan die rand van die bosveld gaan stap het, het u dalk 'n wilde pruim gesien. Die Amerikaanse wilde pruimboom (Prunus americana) groei van Massachusetts, suid tot Montana, die Dakota's, Utah, Nieu-Mexiko en Georgië. Dit word ook in die suidooste van Kanada aangetref.
Die groei van wilde pruime is maklik in Noord-Amerika, aangesien dit baie aangepas is vir baie soorte streke.
Amerikaanse wilde pruimboom
Lewer wilde pruimbome vrugte? Kwekerye wat gekoop word, groei van geënte onderstamme, maar wilde pruime benodig nie so 'n proses om talle heerlike vrugte te lewer nie. Boonop is die versorging van wilde pruimbome moeiteloos, aangesien die bome floreer by verwaarlosing.
Die wilde pruim kom voor in koel tot gematigde toestande en word dikwels geplant deur voëls wat na die vrugte stroom wanneer dit seisoenaal is. Bome met meelstamme groei in ruigtes op verlate terreine en versteurde soilareas. Bome vorm suiers vrylik en sal mettertyd 'n groot kolonie skep.
Bome kan 4,5 tot 7,6 meter lank word. Mooi 5-blom, wit blomme vorm ongeveer in Maart net voor die blare verskyn. Gesnyde, langwerpige blare word in die herfs helderrooi en goud. Die vrugte is baie klein, maar vol geur en maak wonderlike konserwes.
Groeiende wilde pruime
Wilde pruime groei in bykans enige grond, mits dit vrylik dreineer, selfs alkaliese en kleigrond. Die bome sal selfs vrugte lewer wat gedeeltelik skaduwee is. Sones 3 tot 8 is geskik vir die verbouing van wilde pruime.
Die breë kroon sal dikwels na die kant toe leun en die meervoudige stamme kan met 'n sentrale leier gesnoei word as die plant jonk is. Netelige sylyne kan weggesnoei word sonder om die gesondheid van die plant te beïnvloed.
Wilde pruime het gemiddelde waterbehoefte sodra hulle vasgestel is, maar jong bome moet klam gehou word totdat die wortels versprei. As u die boom wil vermeerder, sal dit uit saad of steggies groei. Wilde pruime het 'n kort lewensduur, maar dit is maklik om te groei.
Versorging van wilde pruime
Aangesien hierdie plant floreer by verwaarlosing, is die enigste spesiale versorging gereelde water en snoei om die voorkoms te verbeter.
Wilde pruime is vatbaar vir tentaterpes wat die boom ontblaar. Gebruik taai strikke om die tipes vas te vleg. Ander moontlike plae is boortjies, plantluise en skubbe.
Moontlike siektes is plumcurculio, brownrot, blackknot, and leafspot. Gebruik swamspuitmiddels om die meeste siekteprobleme vroeg in die lente te voorkom.
Groei Die Amerikaanse Pruim
Toe ek die eerste keer van Amerikaanse pruime hoor, was ek gefassineer. 'N Inheemse pruimboom wat ruigtjies vorm en groot hoeveelhede klein pruime produseer !, moes ek ervaar. Dit was jare voordat ek 'n stand van Amerikaanse pruime gevind het wat in die natuur groei. Knorrige klein boompies wat saam in 'n ruigtjie langs 'n stroompie gegroei het, was bedek met helder wit bloeisels. Ek het sedertdien jaarliks ​​honderde saailinge uitgegroei en soveel geplant as waarvoor ek tyd het. Die Amerikaanse pruim (prunus Americana) is 'n spesie wat die aandag waardig is van inheemse planttuine, liefhebbers van wildlewe, huise en selfs kommersiële boorde.
Amerikaanse Pruim wat op 3-jarige ouderdom van saad gekweek is!
Die Spesie: Prunus Americana is net een van die verskillende inheemse pruime. Hulle is uiters aanpasbaar met 'n inheemse reeks wat strek oor die noordooste, die suidooste en oor die weivelde tot in Noord-Dakota. Dit lyk asof hulle omtrent enige grond verdra. Ek het hulle sien floreer in swaar klei, droë gruisgrond en in vloedvlaktes. Ek het gelees dat hulle hoogtes van 35 voet kan bereik, maar dit was glad nie my waarneming nie. Elke keer as ek 'n staanplek in die natuur gevind het, was dit nog nooit meer as 12 voet lank nie (ek woon in die staat NY, so klimaat speel miskien 'n faktor in die bepaling van grootte).
Amerikaanse pruime vorm ruig. Die bome stuur hardlopers uit met spruite wat tot 10 voet van die basis van die stam opkom.
Die bome kan netelig wees. Dit wissel aansienlik tussen individue, maar die meeste het kort skerp spore.
Groei: Amerikaanse pruime tref die hek aan die gang. Dit lyk asof hulle die eerste paar jaar ontplof totdat blom begin. Ek het Amerikaanse pruime gekweek van saad wat hul eerste jaar met takke bereik het. Hulle groei gewoonlik die eerste jaar tussen 2 en 5 voet. Sodra hulle begin blom en vrugte, vertraag die groei af en baie klein takke en wortelsuiers ontwikkel.
Die wortelsuiers kan baie vrugbaar wees. In erwe word hulle beheer deur te sny. Op die rand van 'n tuinbed kan dit egter moeilik wees om te hanteer.
Siekte en plae: Daar is soveel plae en siektes van mak pruime. Op die een of ander manier lyk dit asof die Amerikaanse pruim bestand is teen feitlik almal. Swart knoop is 'n swam wat Europese pruime in my omgewing vernietig. Ek weet nie of Amerikaanse pruime immuun is nie, maar dit blyk uiters bestand te wees. Ek het nog nooit van 'n geval van swart knoop in prunus Americana gehoor nie (laat my weet as u het).
Swartknoopbesmetting op 'n Europese pruim
Soos alle vrugtebome, eet herten daarvan om die knoppe en blare van Amerikaanse pruime te eet, terwyl die volke graag die jong bas in die winter wil kou. Beskerm u bome met buise, hokke, wikkel of heinings.
Bloei en bestuiwing: Dit kom gewoonlik voor teen die ouderdom van 3. Die blomme is die beste reukagtige bloeisels wat ek nog ooit ervaar het. Hulle is wit, vyf blomblare en volop. Baie mense meld dat hulle Amerikaanse pruime sien blom, maar nie vrugte nie. Dit is weens rypskade of 'n gebrek aan bestuiwing. Hulle blom vroeg, net voor appels hier, en die gewas gaan in sommige jare verlore weens 'n laat ryp. Bestuiwing is moeilik in die natuur. Sommige staanplekke lyk soos verskeie bome, maar dit is regtig een boom met baie wortelsuiers daar rondom. Daar moet ten minste twee verskillende bome naby wees om bestuiwing te vind.
Die beste reukende blomme ooit - Amerikaanse pruim
Voortplanting: Ek groei A. pruim van saad, ander het dalk ervaring met steggies of grawe van wortelsuiers. Om dit van saad te kweek, is nie moeilik nie, maar daar is 'n paar belangrike dinge om in gedagte te hou. Die sade moet 'n koue vogtige periode van 'n paar maande deurgaan voordat dit uitspruit. U kan die sade in 'n sak met klam sand in die yskas bêre, of u kan dit buite bêre. As u hulle buite hou, moet u daarop let dat knaagdiere dit sal eet as hulle toegang het. Pruime sade het 'n klein amandelagtige pit onder die dop. Baie klein insekte sal alles in hul vermoë doen om dit te eet. Ek bêre my pruimsade buite deur emmers in die grond te begrawe. Ek maak klein gaatjies in die emmer om dreinering moontlik te maak en vul die emmer met 'n mengsel van klam sand en saad.
In die lente sal die sade waarskynlik uitloop. Plant hulle ongeveer 'n half sentimeter diep en bedek dit met 'n dun deklaag. Soms sal pruime in 'n dubbele rustydperk kom en eers in die lente daarop uitspruit. Dit kan frustrerend wees en ietwat geheimsinnig. As u te vinnig saad uit 'n koue omgewing in 'n warm grond plant, kan dit hierdie dubbele rus veroorsaak, maar soms gebeur dit sonder enige duidelike rede. Ek wag totdat die saadjies uitloop, voordat ek dit plant. Ek probeer jaarliks ​​Amerikaanse pruimsade in dieselfde kwekerybedjies plant, want ek sal gewoonlik twee jaar oue sade hê.
Dit is ook opmerklik dat Amerikaanse pruime baie goeie onderstamme vorm vir mak pruime en perskes. Ek het baie variëteite op A. onder pruime ingeënt. Suiers word maklik beheer deur die gras om geënte bome te sny. Die onderstamme is kragtig, voorbarig en aanpasbaar by 'n wye verskeidenheid grondtoestande.
Amerikaanse pruime is gekruis met Japannese pruime om baie uitstekende variëteite te skep wat in die handel beskikbaar is. Die bekendste hiervan is die Toka-pruim.
Uitgeloopte Amerikaanse pruimsade
Amerikaanse pruime groei ongeveer 3 maande in die kwekery
Vrugte: Die vrugte van Amerikaanse pruimsaailinge is baie wisselvallig. Dit kan wissel van geel tot rooi tot pienk tot persagtig. Gewoonlik is dit 'n mengsel van geel en rooi bloos. Die vrugte is klein, ongeveer 'n sentimeter of twee breed. Die vel is dik en baie tert, maar die vleis is gewoonlik wonderlik. Die reuk en geur van 'n goeie Amerikaanse pruim is onverbeterlik. Dit oortref alle mak pruime wat ek geproe het. Omdat die vel dik en tert is, hou ek daarvan om die pruime oop te kraak en die vleis uit te eet.
Hulle maak uitstekende konserve. Ek het dit ontpit en droog, wat 'n goeie produk is. Hulle maak ook baie souse en konfyt, maar vrugte leer is die beste manier om dit te bewaar. Voer die ontpitte vrugte deur 'n voedselmeule en smeer die pulp op koekies om droog te word, en u sal 'n wonderlike vrugteleder hê.
In jare met 'n oorvloedige oes is dit nie moeilik om emmers met vrugte van 'n klein pruimbome te vul nie. Dit is 'n spesiale geskenk van die natuur wat teen die einde van die somer ryp is. Kyk hoe die oes nou volwasse word. Sodra die pruime begin val, sal die diere uit alle rigtings kom om die oorvloed te geniet.
Mandjie Amerikaanse pruime, wat 'n geskenk.
Ek hoop dat hierdie kort artikel sommige van u inspireer om Amerikaanse pruime te kweek. Dit is 'n spesie wat soveel bydra tot die heining, tuinrand, boord, stroombome, tuin of wilde gebied. Dit is vrygewige bome wat skoonheid en vrugte uitstort op almal in hul omgewing. Ek is die eerste keer geïnspireer om Amerikaanse pruime te kweek nadat ek daarvan in Samuel Thayer se fantastiese boek gelees het Nature's Garden.
Alhoewel die meeste sierblomblomme nie vrugte dra nie, kan sommige bome 'n klein hoeveelheid vrugte lewer. Daar is twee maniere om pruime te vorm. Vir die heeltemal natuurlike manier, haal die blomme uit die boom deur dit met 'n sterk stroom water uit 'n tuinslang te spuit wanneer dit begin verouder. U kan die boom ook spuit met 'n produk wat die hormoon ethephon bevat deur die aanwysings op die etiket te volg. Hierdie hormoon werk meestal die beste seisoen en word minder effektief in die daaropvolgende seisoene.
U sal niks eetbaars uit 'n bloeiende amandel kry nie (Prunus glandulosa). Dit is pragtige sierplante, maar hulle enigste waarde is hul blomme in die lente. Daar is verskillende soorte waarna u moet let as u 'n oes wil produseer.
Die amandel in Kalifornië (Prunus dulcis) is een soort wat 'n eetbare gewas lewer. Dit word in die winkel as 'n neut verkoop, maar dit is glad nie 'n neut nie. Dit is 'n ander soort steenvrug. Dit is die put wat u as 'n 'moer' eet.
'Garden Prince'-amandel is 'n semi-dwergboom (dit word net 10 tot 12 voet lank) en is selfvrugbaar. Deur te snoei, kan u dit maklik op 8 voet hou. Rypwording vind einde September tot begin Oktober plaas. Maar hierdie plant is net tot sone 8 koud gehard.