Sampioen witvis: foto en beskrywing, eetbaar of nie, gebruik in kook- en medisyne * Ander
Beskrywing van sampioene en kenmerke van die toepassing daarvan
Belyanka (Lactarius pubescens) is 'n aantreklike sampioen met 'n wit hoed, wat 'n mykorrhisale metgesel van berk is. Boonop groei dit nie net waar die boom in die natuurlike omgewing voorkom nie, maar hulle versamel ook witkalk op plekke waar bome deur mense geplant word. Dit is baie maklik om die sampioen tydens die oes te herken. Lees in die artikel hieronder hoe dit lyk en hoe om dit te gebruik.
Belianka is die eerste keer in 1815 beskryf deur die groot Sweedse mikoloog Elias Magnus Fris. Hy het haar die wetenskaplike naam Agaricus pubescens gegee. Maar sedertdien is sommige swamme in afsonderlike genera geïsoleer. In 1838 is hierdie spesie aan sy huidige geslag Lactarius pubescens toegewys. Sinonieme name: witgolf, volzhanka.
Die beskrywing bevat die onderskeidende kenmerke van die voorkoms van alle swamdele, reuk en smaak. Wat die foto's betref, is daar 'n hele paar daarvan, sodat u die belangrikste eksterne parameters kan uitlig, selfs as u nog nooit die witkalk in die werklikheid gesien het nie. Dit help ook om te identifiseer dat Lactarius pubescens geen vals variëteite het nie.
Het jy geweet? Die generiese naam "Lactarius" in Latyn beteken "melk". As die plate op die hoed geskeur word, word daar 'n wit vloeistof soortgelyk aan melk vrygestel.
hoed: Deursnee van 5 tot 15 cm.Die vorm is konveks. Daar kan 'n klein duik in die middel van die dop wees. Die rande krul af. Die vel is wit, in die middel van die pet 'n bietjie donkerder. Die witwas kan ander skakerings hê: gelerig of pienkerig. Die oppervlak van die neus kan taai wees om aan te raak. Die woord "pubescens" in die naam van die genus beteken "pluis" en verwys na die naam van dun villi wat die openbaring van die dop vorm.
plate: Geleë aan die onderkant van die dop. Hulle is effens dalend, smal, dig geleë. Die kleur is wit.
Been: Lengte 2–8 cm. Hoe hoër die omliggende gras, hoe hoër sal die been wees. Dikte - 1-2 cm. Glad, eweredig, droog, sonder openbaring, op dieselfde manier as die hoed geverf. Maar soms kan dit bedek word met vaag bruinerige kolle.
pulp: Het 'n skadu van wit tot pienkerig. Dit raak met die ouderdom meer los. As u dit op enige manier beskadig, begin geelagtige, melkerige sap daarteen uitstaan. Dan droog die sap uit en vlek die oppervlak in 'n liggeel kleur. Die eienaardigheid van die pulp in sy smaak is bitter vanweë die spesifieke sap.
Melk sap: Wit. Verander nie of word stadig geel as dit aan lug blootgestel word nie.
Ruik en smaak: Geurig en soet, skaars onderskeibaar. Die smaak is bytend.
geskille: Ellipsoïde, 6,5-8 × 5,5-6,5 mikron, salmkleur. Mag room wees.
Belyanka is 'n redelik seldsame, maar wydverspreide sampioen, byna in die hele kontinentale Europa, Siberië en Noord-Amerika. Dit kom nie te gereeld voor sampioenklukkers onder die totale massa rypwordende sampioene nie, maar waar u dit ontmoet, sal u 'n groep van 'n dosyn witgroottes van verskillende groottes vind. Die waarskynlikheid dat u verteenwoordigers van hierdie spesie sal "ontmoet", neem toe in die gebied van klam weidings.
habitat: Dit kom voor in groepe onder berkies op grasperke, in parke, in wouddiagramme en selfs in woestyne. Daar is waargeneem dat die witstert dikwels van ongeveer vyf jaar oud by die berk bome gepaardgaan.
Oesseisoen: Van Augustus tot Oktober.
Belangrik! Moenie die soorte Lactarius eet wat 'n duidelike bitter of verhoogde gekruide smaak het nie. Pasop vir monsters waarvan die sap die weefsel van die swam intens geel of lila kleur.
Die eetbaarheid van die witwas is dubbelsinnig. In ons literatuur word opgemerk dat die sampioen voorwaardelik eetbaar is. U kan dit na hittebehandeling in 'n ingelegde vorm gebruik. Daar is egter bewyse dat die gebruik van wit golwe dermontsteking kan veroorsaak. Daarom sê sommige Europese bronne dat dit nie eetbaar is nie weens die toksisiteit van die sap.
Rasse witvis (Lactarius pubescens) is 3 sampioene:
Betulae, beskryf in 1979;
Lactarius scoticus Berk. & Broome - Dit is 'n klein wit trevushka wat naby alpiese berk en dwergberk (arkties) groei. Betulae groei in die woude van Noord-Amerika, en Betularum - in die woude van Frankryk.
'N Sampioen soortgelyk aan dit is Lactarius torminosus - 'n pienk dwerg. Sy het 'n soortgelyke struktuur en 'n 'wolhoed' met 'n salm-pienk kleur. Dit groei ook onder berkbome. Maar dit word gekenmerk deur sy skaduwee en groter geskille. Die pienk trefoil verskyn 'n bietjie vroeër as die witwas - in Julie.
Het jy geweet? Die antieke Egiptenare het sampioene genoem wat onsterflikheid verleen.
Miskien het jy nadink oor die rede waarom jy byvoorbeeld nie vars kantarelle of opwinding in 'n winkel kan koop nie. U het hulle miskien gedroog of ingelegd ontmoet, maar hulle het hulle nooit vars ontmoet nie.
Om 'n antwoord te kry, moet u 'n paar feite oor sampioene ken:
Nadat die organismes in 'Plante' en 'Diere' verdeel is, het wetenskaplikes gevind dat swamme nie aan een van hierdie groepe toegeskryf kan word nie. Hulle produseer spore, nie sade nie, en produseer nie chlorofil nie. Daarom is sampioene anders as plante. Maar die belangrikste is dat hulle ander organismes benodig vir voeding. En hierdie sampioene, hulle lyk soos diere.
"Mycorrhiza" in Latyn beteken "sampioenwortel". Die wit bokant is 'n mikkorrisiese swam. Die wortel groei in die wortels van die gasheerboom. In 'n simbiotiese verhouding gaan die keel met 'n berk in. In die proses van uitwisseling word die witwas van die boomgedeelte van die suikers verkry as gevolg van fotosintese, en in ruil daarvoor voorsien die plant water en die stowwe wat die boom nodig het, maar kan dit nie alleen uit die grond assimileer nie. Sulke stowwe sluit fosfor in. Die verbindings daarvan in die grond kom prakties nie tot chemiese reaksies nie, is onoplosbaar in water en kan slegs opgeneem word as gevolg van verwerking deur grondmikro-organismes. Daarom sou enige poging om mycorrhizal-swamme te verbou, die bos van die onderskeie gasheerbome, die voorbereiding van grond, en die hoop dat donderwurms eendag onder die berkbome sou verskyn, gekweek moes word.
Vlokkies word in voedsel in die noordelike halfrond gebruik, veral in Oos-Europa en Rusland. Vanweë hul spesifieke chemiese samestelling, kan dit ook gebruik word vir die vervaardiging van medisyne as dit in 'n gekontroleerde omgewing gekweek kan word.
Belangrik! Ondanks die feit dat die meeste mense weet hoe om sampioene te klassifiseer, word gevalle van vergiftiging gereeld aangeteken. Neem dus nie diegene wie se eetbaarheid jy 100% seker is nie, wanneer jy opwinding versamel nie.
Die nuttigste swamme van die geslag Lactarius is egter L. barrowsii en L. Indigo. Die literatuur neem kennis van hul hoë voedingswaarde. Die oorblywende verteenwoordigers van die Mlechnik-clan is nie nuttig nie. Sommige spesies kan ernstige dermprobleme veroorsaak as gevolg van toksisiteit.
Diegene wat aan siektes van die galblaas ly, moet 'n dokter raadpleeg voordat hulle gaskoors gebruik. Dit word ook nie aanbeveel vir swanger vroue en kinders onder 12 jaar nie.
Lees die inligting oor die sampioene wat u in u omgewing kan versamel, voordat u daarna herstel. Sampioene is bederfbare voedsel. Daarom moet die versamelde golwe onmiddellik uit die mandjie of emmer gedemonteer word en in 'n dun laag uitgelê word. Dit word vir sout gebruik nadat dit vooraf geweek of gekook is.
Instruksies vir die voorbereiding van golwe:
Kies digte, onryp monsters vir gebruik. (Oorryp golwe is bros, geelagtig.)
Sorteer volgens grootte en verwyder wurms.
Spoel sand, mos en aarde af.
As gevolg van die bitter melkerige sap, moet die sproei in soutwater geweek word (10 g sout, 2 g sitroensuur per 1 liter water). Die verhouding water tot sampioene moet 1: 1 wees. Dit is raadsaam om die water elke 5-7 uur te verander. Weektyd - 1-2 dae. Die belangrikste riglyn is die verdwyning van 'n bitter nasmaak.
Verdeel die sampioene in hoede en bene.
Groot hoede sny in verskillende dele.
Die blankes het op verskillende maniere ingemaak: gepekel, gepekel. Hoede word gebruik vir winterwerkstukke by trevushki, en die bene word gebraai en geëet.
Vir die bewerking benodig u die volgende bestanddele:
sampioene - 3 kg;
sout - 3 eetlepels. l.;
sitroensuur - 10 g.
wei - 1 eetlepel. l.;
sout - 3 eetlepels. l vir 1 liter;
suiker - 1 eetlepel. vir 1 liter
Belangrik! Dit is baie eenvoudig om die gereedheid van gekookte sampioene te bepaal: as dit onder in die pan sak — Hulle is gereed.
Stap-vir-stap instruksies vir beits:
Giet 3 liter water in 'n geëmailleerde pan en steek aan die brand.
Giet 3 eetlepels. sout en 10 g sitroensuur.
Kook 3 kg wittes in kookwater as die water kook. As daar nog 'n hoeveelheid is, verander die verhoudings van die bestanddele.
Verwyder die skuim wat tydens die kookproses gegenereer word met 'n lepel.
Geskatte kooktyd - 15-30 minute.
Gooi die gekookte sampioene in 'n vergiet en laat die water dreineer.
Sit dit nou in flesse en vul dit met vulsel.
Om die vulsel voor te berei, moet u 9 eetlepels kook in 3 l water. sout, 3 eetlepels. Sahara.
Laat die vul tot 40 ° C afkoel.
Giet 1 eetlepel in. 'n lepel suiwer wei.
Gooi die blankes in die banke en plaas verdrukking.
Week 3 dae by kamertemperatuur in die kombuis en bring dit dan koud. Die vlokkies is oor 'n maand gereed vir gebruik.
Warm geblikte sampioene kan langer hou.
Om op hierdie manier voor te berei, moet u die volgende komponente neem (vir drie blikkies met 'n volume van 0,5 l):
water - 1 liter per 1 kg sampioene;
louriervos t - 1 st. op 1 blik;
speserye - 3 ertjies per pot;
asyn (5%) - 2 eetlepels. na die blik.
Sit speserye in voorbereide flesse, gooi asyn.
Voeg gekookte sampioene by. Vul grondstowwe op die skouers in.
Kook 20 g sout in 1 liter water en giet die vulsel in die flesse.
Bedek en plaas 40 minute in die steriliseerder.
Rol die deksels op en laat afkoel by kamertemperatuur.
Die meeste soorte sampioene is nuttig vir die liggaam as voedsel, en die vraag ontstaan ​​of hulle siektes kan behandel as tradisionele medisyne dit beweer. Anders as mikroskopiese sampioene, wat die wêreld so 'n belangrike antibiotika vir medisyne soos penicillien gegee het, is baie medisinale sampioene nog nooit krities bestudeer nie en is daar geen ernstige studies wat hul terapeutiese effek bewys nie. Met ander woorde, hulle kan vergelyk word met kruie medisyne: hulle is nie skadelik nie en kan 'n aanvulling op die hoofbehandeling wees.
Wat die golwe betref, kan u op die uitspansels van die Runet verwysings vind na die feit dat dit gebruik kan word vir:
herstel van die liggaam;
normalisering van hare, vel of naels.
Maar dieselfde geld vir die meeste plante vanweë die vitamiene en minerale in hul samestelling. Daar kan sekerlik aangevoer word dat giftige sap bakterieë kan vernietig. Dit beteken dat die sampioen self na behandeling bakteriedodende eienskappe kan behou en nuttig kan wees om die derm mikroflora te genees. Maar die inligting wat lokvalle in staat is om diabetes mellitus of epilepsie te behandel, moet egter versigtig hanteer word. Kyk eers na ernstige mediese hulpbronne voordat u met die behandeling voortgaan.
Het jy geweet? In volksgeneeskunde in verskillende lande is daar inligting oor die voordelige eienskappe van sampioene. Die negatiewe opinie daarvan in die amptelike medisyne is gebaseer op die geskrifte van Plinius en Galen, wat sampioene as nutteloos vir terapeutiese gebruik beskou het.
Dit is onwaarskynlik dat die trekblad iemand se dood sal veroorsaak, maar dit is voorwaardelik eetbaar. Dit kan slegs geëet word na behoorlike verwerking. Maak dus seker dat u die blankes week en kook dit dan om die bitterheid te verwyder.
Sampioene is 'n bron van voordelige voedingstowwe. Hulle het min kalorieë, maar baie vitamiene, vesel, plantaardige proteïene. Dit gee die liggaam die inname van B-vitamiene, selenium, kalium, koper en vitamien D. Dit kan beskou word as probiotika wat die voordelige bakterieë in die ingewande balanseer. Daarom moet hulle by u dieet ingeskakel word.