Een van die antieke Egiptenare se Iiefdesliedere begin so: A sycamore sang to a fair lady ...” Een Oujaarsaand, eeue later, sit twee Suid-Afrikaners langs die Nyl en die man dra die lied aan die meisie voor. Die man en die meisie ken mekaar goed. Sy het hom vyf jaar gelede, kort voor hulle huwelik, in die sleek gelaat. Sedertdien het hulle mekaar nie weer gesien nie. Nou het omstandighede gemaak dat hulle saam op ‘n uitgrawing in Egipte beland het. Wanneer jy in die land met sy eeue oue geskiedenis opgrawings doen of hiêrogliewe lees, voel dit asof die gapings tussen tye krimp. Maar selfs hier, kom hulle agter, is vyf jaar ‘n lang tyd — veral as jy swaar daaraan dra.
Toe die meisie die lied hoor, besef sy die sand het nie dinge in haar toegewaai soos wat dit die Ptolemeë se tempels toegewaai het nie. Maar wat van hom? Wat het in hom stukkend gebreek en toegewaai? En Nina? Waarom soek hy haar geselskap op? Of probeer hy ook net sy eensaamheid verdryf hier in die land van die piramides en die farao’s, die land met die geel sand van die ewige woestyn? Sy weet nie. Sy weet net van haar hunkering dat n antieke farao se liefdeslied hulle liefdeslied moet word — iewers in die sagte lig van ‘n Egiptiese skemer ...
Vasti bly egter afsydig en kil teenoor koning Xerxes, al oorlaai hy haar met geskenke. Sy ondermyn telkens sy gesag, wat sy geduld tot die uiterste beproef. Haar uittarting gaan te ver wanneer sy sy versoek weier om haarself aan wellustelinge te vertoon. Watter straf gaan sy hiervoor ontvang?
Jeria gaan intussen na Jerusalem, omdat hy glo dat hy en Vasti nou geen toekoms meer saam het nie. Daarom wil hy die stad help opbou en sy volk bemoedig. Hy wonder egter waar sy nageslag vandaan sal kom, aangesien hy geen ander vrou as Vasti ooit sal liefhê nie. Hy vertrou egter op sy God, vir wie hy hier ontmoet het en wat hy glo hom verder sal lei.
Die barheid van die vaal landstreek is erbarmlik. Vilo stuur die jeep om ‘n draai en toe ‘n groen grasland meteens, sy oog begroet, kan hy sy verbasing nie vir homself hou nie.
“Dit kan nie waar wees nie. Groen gras teen hierdie dorgebakte, reënlose heuwels?” spreek hy hardop sy verstomming uit.