Hawker Sea Fury FB 11 - Geskiedenis Podcasts - 2022
Die Hawker Sea Fury FB.11 was die belangrikste produksie weergawe van die Sea Fury, en is vervaardig nadat besluit is om die vliegtuig as 'n vegvliegtuig te gebruik eerder as as 'n lug superioriteit vegter.
Die oorspronklike Sea Fury Mk.X het in Augustus 1947 in diens geneem. In Februarie 1948 is dit deur die Griffon -aangedrewe Seafire 47 in gebruik geneem, en die Fleet Air Arm het besluit om hierdie vliegtuig as sy belangrikste vegter vir lug superioriteit te gebruik, terwyl die Sea Fury sou word 'n vegvliegtuig.
Roetes met ekstra winkels is reeds uitgevoer met die SR666 -prototipe, terwyl Mk.X TF923 toetse uitgevoer het met rookvlotte, vuurpyle en 1 000 lb bomme. Dit was dus baie eenvoudig vir Hawker om oor te skakel na die produksie van die FB.11, begin met die 51ste vliegtuie op hul produksielyn, TF956. Uiteindelik sou daar 565 FB.11's vir die Fleet Air Arm gebou word, teen 'n koers van ongeveer tien per maand tussen 1948 en 1951.
Die Sea Fury FB.11 was gewapen met dieselfde vier 20 mm -kanon as die Mk.X. Dit kan twee bomme van 500lb of 1,000lb, twaalf 3in -vuurpyle of vier Triplex -vuurpyle van 180lb onder die vlerke dra, asook twee tenks van 45 of 90 liter brandstof. Ondanks die toename in laai gewigsprestasie was dit soortgelyk aan dié van die Mk.X.
Die FB.11 tree in Mei 1948 in diens by nommer 802 Eskader, en eindelik diens by Nos.801, 802, 803, 804, 805, 807 en 808 Eskader. Dit het diens gedoen gedurende die hele Koreaanse oorlog, maar is kort ná die einde van die oorlog teruggetrek.
Krag: 2.550 pk
Vleuel span: 38ft 4 ¾ in
Lengte: 37 voet ingesluit stert haak, 34 voet 8 inch sonder
Hoogte: 15ft 10 ½ in
Leeg gewig: 9,240 pond
Laai gewig: 12.500 pond
Maksimum gewig: 14,650 pond
Maksimum spoed: 460 mph
Tyd tot 30.000 voet: 10,8 minute
Bereik: 700 myl met interne brandstof, 1 040 myl met ondervliegtenke
Bewapening: Vier 20 mm Hispano Mk 5 kanon
Bomlading: Twee bomme van 500lb of 1,000lb, twaalf 3 duim-vuurpyle of vier Triplex-vuurpyle van 180lb
Die Hawker Fury is ontwerp as 'n kleiner en ligter weergawe van die Hawker Tempest. Die Sea Fury was die vlootweergawe met vouvlerke en sterthaak. Die Sea Fury FB.11 was 'n vegvliegtuig wat bom en vuurpyle onder sy vlerke kon dra. Die meeste van die 860 Sea Furys wat gebou is, het aan die Royal Navy gegaan, insluitend 60 Mk.20 tweesitplek-afrigters. Die RCN se 74 FB.11's was gebaseer op die wal en op die vliegdekskip HMCS Magnificent. Sea Furys het by die RCN gedien totdat hulle in 1956 afgetree het.
Die Sea Fury was een van die vinnigste suiermotorvliegtuie wat as gevolg hiervan gebou is, en sommige surplus Sea Furies is suksesvol gebruik vir lugresies in die oop klas. Ander is in die oorspronklike vliegtoestand herstel en word gereeld in luguitstallings in Europa en Noord -Amerika gesien.
Geskiedenis van Hawker Sea Fury FB.11 VR930
Geskiedenis verkry uit die RNHF – Afgelewer aan die Royal Navy by RNAS Culham in Maart 1948, VR930 van Mei tot Desember 1948 op operasionele diens met 802 Squadron aan boord van HMS Vengeance en by RNAS Eglinton. Desember 1948 tot Augustus 1953 is VR930 gehou by Aircraft Holding Units Anthorn, Abbotsinch, Sembawang en Fleetlands. Sy ondergaan 'n kategorie 4-herstelwerk by die Royal Naval Aircraft Yard Donibristle, en keer weer terug na die frontlinie met 801 Squadron. Tussen Augustus 1953 en Julie 1954 het sy nog 284 uur met die eskader gevlieg voordat sy na RNAY Fleetlands gegaan het om te herstel. Sy is in reservaat gehou in Anthorn en Lossiemouth voordat sy in November 1959 na die Fleet Requirements Unit by Hurn (nou Bournemouth -lughawe) oorgeplaas het. absolute totaal van byna 1280 uur tydens haar aktiewe diens. In haar aftrede was sy 'n paar jaar by RAF Colerne en periodes by RNAS Yeovilton en Boscombe Down voordat sy by die RNHF aangesluit het.
Die werk wat aan hierdie Warbird gedoen is, is beslis 'n eer aan die herstelspan.
Hawker Sea Fury FB11 te koop: " Lugraam baie volledig, onder herstel en#8221
'N 1950 Hawker Sea Fury FB11 het die mark bereik. Die masjien is herstel deur Pacific Fighters van Idaho Falls, ID, en die vliegtuigraam word beskryf as 'n baie volledige stelsel. Dit word aangedryf deur 'n Wright R-3350-26W wat deur N.A.S. Alameda.
Herstelwerk voltooi: R-3350 Omskakeling van enjin Omskakeling agterste sitplek omskakeling – deur Sanders Aircraft Technologies Romp herstel Tailcone herstelde vlerke – herbou 90% voltooi Landingsgestel herbou F-102 Wiele en remme Toer deure – moet baie onderdele hervestig óf nuut óf opgeknap na 'n 0 -tydtoestand. Geskiedenis: Hawker Sea Fury WN. konstruksienommer 41H/656822 is gebou as 'n Mk II vir die Royal Navy. Die diensgeskiedenis daarvan by die Royal Navy is tans nie bekend nie. In die 1950's was dit deel van die verkoop aan Irak en het dit een van die Bagdad Fury geword. Hierdie Sea Fury is in 1979 deur Ed Jurist en David Tallichet van die Irakse nagereg verhaal.
Die koper kan kies om die Sea Fury deur Pacific Fighters te laat voltooi, of om die projek te skuif en te voltooi by die winkel van hul keuse. Dit is tans beskikbaar vir $ 630,000. Klik hier om na die volledige lys te kyk.
Warbirds in FS is 'n unieke en uitdagende genre wat die sjarme en eienaardighede van vintage vliegtuie kombineer met 'n ruim (en moontlik dodelike) hoeveelheid krag. Alhoewel u nie in FS 'dinge kan opskiet' nie, is daar iets baie bevredigends aan die voltooiing van 'n presisie -aërobatiese roetine in 'n raket. Maar voordat u daaroor nadink, sal u net weke lank besig bly om te leer hoe om een ​​te kry sonder om u virtuele self dood te maak.
Een van die laaste en mees kragtige militêre vliegtuie met suiermotors was die Hawker Sea Fury. Afkomstig van die oorlogstyd Typhoon and Tempest, debuteer die Sea Fury in September 1946, te laat om aan die Tweede Wêreldoorlog deel te neem. Sea Furies het egter in die Koreaanse Oorlog gevlieg, en op 9 Augustus 1952 het die vlieënier van die Fury Air, Carmichael van die Fleet Air -arm, op 9 Augustus 1952 'n Noord -Koreaanse MiG 15 gekry.
Maar genoeg van die geskiedenisles, kyk na die FS -weergawe. Hierdie lêer van 19,5 Mb, wat getrou weergegee is vir Flight Simulator deur mnre David Hanvey en Paul Barry, is versoenbaar met FS2004/FS2002/CFS2. Dit is hier beskikbaar. Daar is ook 'n opgraderingspatch wat 'n paar klein visuele probleme aanspreek.
Ingesluit is twee variasies (met en sans drop tanks) en vier lewerings. Daar is WH588, 'n Royal Australian Navy FB11 van 124 eskader - wat nog steeds bestaan ​​as 'n warbird, Royal Canadian en Royal Netherlands Navy -modelle en die noodlottige Fleet Air Arm VR930. Die voormalige Royal Navy -vliegtuig het oorspronklik diens gedoen by 802 Squadron in 1948. VR930 is later herstel en 'n toer deur die lugskoubaan in die Verenigde Koninkryk, maar is in Mei 2001 in 'n tragiese, noodlottige ongeluk afgeskryf.
Die visuele model is 'n ware skoonheid om te aanskou. Dit is verbysterend goed afgewerk, kompleet met dinamiese glans en bewegende dele, insluitend werkende sterthaak, vouvlerke en bewegende kieuwolle agter die reuse Centaurus XV radiaal. Die detail is ongelooflik. Kyk na die skarniere op die vouvlerke! Die nadeel van die visuele model is dat dit 'n bietjie moeilik is vir raamkoerse. Alhoewel my middelklas AMD 2.5 dit goed hanteer, kan ouer stelsels hard werk om tred te hou.
As u by die 'kantoor' instap, is die basiese 2D -paneel aanvaarbaar, alhoewel dit byna geen uitsig vorentoe bied nie. 'N Klein klagte is die gebrek aan 'n hoofskakelaar. War Emergency Power bestaan ​​in die luglêer, maar daar is niks om dit in FS2004 te verander nie. Dit gesê, dit is maklik genoeg om MoparMikes se WEP -skakelaar en timermeter by te voeg. Beter is die pragtig afgewerkte virtuele kajuit met sy eenvoudige, raamvriendelike meters. Weereens, die detailvlak is uitstekend. Skuif die kappie in die VC -aansig oop, en u sien hoe die kappie se handvatsel draai terwyl dit beweeg.
Die enigste weglating uit die pakket is gesond. Dit is gekoppel aan die standaard FS2002 Corsair, wat nie op FS2004 bestaan ​​nie. Maar daar is baie goeie radiale klankpakkette. Ek het 'n CFS2 -klanklêer van 'n Kawasaki gebruik. Daar is ook nou 'n aparte klankpakket wat spesifiek vir die Sea Fury ontwerp is. Contrail -effekte word by die pakket aangebring, maar dit voldoen nie aan die standaard van die visuele model nie.
Taxi the Fury word die beste uitgevoer in virtuele kajuituitsig. Maak seker dat die stertwiel oopgesluit is en hou die rand van die rypad dop. U kan die sitplekposisie aanpas met die backspace/enter en shift/ctrl sleutels, of as u wil, kan dit permanent in die vliegtuig aangepas word. Cf. Vir diegene wat taxi's frustrerend vind, is 'n maklike bedrog om spot view te gebruik. Moenie te vinnig ry nie, anders loop u die vliegtuig op die grond.
Staan op u gunsteling aanloopbaan, kyk of die kompas in lyn is en sluit die stertwiel. Stel 'n kerf klep in en maak dan die gashendel oop. Die Centaurus blaas en hierdie intimiderende monster begin spring. Die groot radiale en vyfbladige stut genereer 'n hoop wringkrag, sodat u die aanlooprand fyn moet dophou om 'n reguit spoor te behou. Moenie volle krag gebruik nie, aangesien u haar eenvoudig nie op die beton kan hou nie. 70% is voldoende.
Die stert los ongeveer 85 km / h en onthul hoe ver jy van die middellyn af is. Draai liggies teen 112 km / h en ontspan haar van die teerpad. Trek die rat en kleppe onmiddellik terug en maak die gashendels stadig oop. Verhoog die toonhoogte om 130 km / h te handhaaf en u klim soos 'n vuurpyl. Kom ons kyk of 'n strooipos dit kan doen! Jy moet vinnig op die mengsel wees om die radiale brom te hou.
In vlug is die hantering baie goed gebalanseerd en die Fury lyk uiters glad en rats vir so 'n swaar vliegtuig. Hierdie persepsie word versterk deur die VC se lae impak op FPS. Daar is geen outomatiese piloot nie, maar dit is moontlik om die vliegtuig af te sny vir nabye vlug, ten minste met matige krag. Elke keer as u met volle gas inskakel, moet u die wringkrag met 'n aileron teenwerk.
Landing is moeiliker as opstyg. Dit is die beste om 'n hoë sleutel -benadering te kies en op 'n ligte versnelling steil na die aanloopbaan te sak. Handhaaf ongeveer 120 mph in die kring en 100 mph in die finale. (Moenie te stadig raak nie, want die grond sal skielik styg om u te slaan). Oorgang om 'n vlak of twee voet van die aanloopbaan af te vlieg en die krag af te skakel, met inagneming van die wringkragverandering. Trek geleidelik terug om glad te raak teen ongeveer 90 mph. Gaan na die remme en stop dit so vinnig as moontlik. Die remme is nie boosaardig nie, so dit is onwaarskynlik dat dit 'n lus sal maak - mits u dit in 'n reguit lyn hou.
Die vliegdinamika is omtrent so goed as wat verwag kan word, aangesien die model ontwerp is vir drie verskillende sims. Dit is nie so gesofistikeerd soos RealAir FD's nie, sodat jy nie die vliegtuig kan gly nie, maar dit sal draai, mits jy die volle roer hou. Aerobatics is baie lekker in die Fury.
Inspirasie en basiese uitleg van die Sea Fury kom van die Focke Wulf FW190. Die Britte was gelukkig om een ​​in detail te ondersoek nadat 'n Luftwaffe-vlieënier, Oberleutnant Arnim Faber, in Junie 1942 sy Fw 190A-3-vegvliegtuig per ongeluk by RAF Pembrey geland het.
Ek het nie probeer om op 'n draer te land nie, aangesien dit min in FS2004 is, en ek kan nie sê of dit werk met Abacus se "Flight Deck" arrestorkabels nie. Wat ek met hierdie model kan aanbeveel, is Active Camera, 'n add-on vir payware (freeware in FS2002) wat die realisme aansienlik verbeter, veral as u u naam in die lug skryf.
Oor die algemeen is die Sea Fury 'n krakergeskenk wat 'n baie opwindende nuwe uitdaging bied. Ek gee dit 8,5 uit 10. Dit is beter as sommige byvoegings vir betaalware. David en Paul verdien 'n opregte dank.
Laai die Hawker Sea Fury FB11 af.
Laai die pleister af.
Laai die klankpakket af.
Laai alle verwante Hawker Sea Fury -vliegtuie af.
Hawker Sea Fury FB 11 - Geskiedenis
Fawcett Aviation, Sydney-Bankstown, NSW, 23 September, 1963-1969. Oop stoor, 1963-1969. Verkoop aan Lord Trefgarne, Londen, Verenigde Koninkryk, maar nie versamel nie, 1963. Aan Ormond Haydon-Baillie, Vancouver, BC, 1969-1974. Gestuur van Sydney na die VSA op USS Coral Sea, Junie 1970. Geregistreer as CF-CHB.
Gear stort in duie by landing, Reading, PA, 14 Junie 1971. Vlieg in kamoeflering as RAFWH589/ O-HB. Gestuur van Vancouver na Southend, Nov. 23, 1973. Aan Ormond Haydon-Baillie, Southend, 9 Mei 1974-1978. Verkoop Spencer R. Flack, Elstree, 1979.
Crashed, Osnabruck, Wes -Duitsland, 24 Junie 1979.
Angus McVitie, Cranfield, VK, het wrakstukke verkry 1980. Craig Charleston, Colchester, VK, het wrak 1990 verkry.
Verkoop aan Lloyd A. Hamilton, Santa Rosa, CA, 1983-1999. Herbou en geregistreer as N4434P. (Herbou as aangepaste racer. Uitgerus met P&W R-4360 kragstasie. Komplekse saamgestelde herbou van TF956, VX715 en WJ290 met behulp van dele van WH589. Veronderstelde identiteit van WH589).
Aan Joe Clancy Aviation, Camarillo, CA, 24 April, 1997-2000. Geregistreer as N985HW. Aan Bill Rodgers & Dale V. Stolzer/R & S Aero Displays, Everett-Paine Field, WA, 19 Julie 2000-2002.
Trompetter + stokperdjie + Cooper
Trumpeter se 1/48 skaal Sea Fury FB.11 is aanlyn beskikbaar by Squadron.com
Daar kan aangevoer word dat die Hawker Sea Fury die uiteindelike suiermotorvegter was.
Die Sea Fury was te laat om diens te doen tydens die Tweede Wêreldoorlog, ses jaar later in die lug oor Korea teen vyandvliegtuie.
The Fury was 'n dun gevleuelde ontwikkeling van die Hawker Tempest in die oorlog, maar teen die tyd dat hierdie hoëprestasiejagter in September 1944 die lug opskiet, het die Royal Air Force reeds besef dat die ouderdom van die straaljagter aanbreek.
Tog het die Fleet Air Arm nog steeds 'n robuuste en kragtige vegter nodig gehad wat in staat was om te vervoer. In die skemer van die suiervegter-era het die Sea Fury hierdie nis bewonderenswaardig gevul tot en met die bekendstelling van die jet-aangedrewe Sea Venom rondom 1954.
Trumpeter se 1/48 skaal Sea Fury FB.11 in the Box
Trumpeter se 1/48 skaal Sea Fury FB.11 bestaan ​​uit 92 dele in grys plastiek en agt duidelike dele.
Die kit is skoon gevorm sonder duidelike uitwerppenne of ander onvolmaakthede op buitekant,
Die detail van die oppervlak is deur fyn ingeboude paneellyne en rye skerp ingeboude klinknaels. Laasgenoemde sal nie almal se smaak hê nie, veral nie op die gladde, splinternuwe vliegtuigraam van Sea Fury nie.
Die afmetings van die stel stem ooreen met die meeste verwysingsbronne, maar daar is 'n aantal detail -akkuraatheidskwessies.
Die opvallendste is die groot uitsny in die romp ruggraat direk agter die kajuit. Dit is nie teenwoordig op die regte Sea Fury nie - die ruggraat moet voortgaan sonder dat die kontoer of diepte verander word tot by die agterste kajuit. Die voorruit is ook nie heeltemal reg nie. Die onderkant is sterk gebuig op die stel, terwyl die regte Sea Fury -voorruit amper reguit was.
Die uitlaatpanele blyk die regte hoogte te wees (Hobbycraft's is te kort), en die uitgeholde uitlaatstapels is 'n goeie aanslag, maar die & quoteyebrow & quot hierbo en die lip hieronder is oordrewe.
Die voorste omhulsel lyk vreemd - die kromme na die draaier lyk te vroeg en die rompopening lyk te skerp en gee 'n effense knyp van die gebied. Die draaier self is te skerp, maar Trumpeter het wel die offset -ovaal openinge vir die propellerblad reggekry.
Die kajuit is vlak. Die detail in die voorkantoor is basies en het slegs 'n verbygaande ooreenkoms met die werklike ding. Dit geld veral die sitplek en die stuurkolom.
Die vlerke is oor die algemeen baie goed, met struktureel gedetailleerde wielputte. Die buitevleuelpanele is apart en kan plat of gevou wees. Wingtip -navigasieligte en landingsligte word as afsonderlike duidelike dele verskaf. Ailerons is ook apart. Dit is baie handig, aangesien die ailerons na buite afgewyk is toe die vlerke gevou is. Die openinge vir die kanon in die voorste rande van die vlerke is teenoorgestelde ovale soos gevorm. Dit moet hervorm word tot sirkelvormige openinge.
Ordnance bevat twee groot veertanks en ses vuurpyle wat op relings gevorm is. Die veertanks is selde aangebring - kleiner tenks van 90 liter was meer tipies. Die vuurpyle is mooi gedetailleerd en pas perfek in hul vleuelopsporingsgate, maar dit bevat geen openinge aan die agterkant van die vuurpylbuise nie. Trouens, die buise tap heeltemal weg agter die vinne.
Die hoofbene van die landingsgestel is ongeveer 3 mm kort. Miskien is dit veronderstel om uiterste kompressie te verteenwoordig onder die gewig van volle veertanks. Detail oor die wielnawe is swak, en die radiale loopvlakpatroon is nie tipies vir die tipe nie.
Sodra ek Trumpeter & rsquos 1/48 skaal Sea Fury ontvang het, het ek moontlike oplossings oorweeg om sommige van die tekortkominge die hoof te bied.
Die eerste idee wat by my opgekom het, was om Cooper Details & rsquo of Cutting Edge & rsquos multi-media-opgraderingsstelle te gebruik. Dit is ontwerp vir die Hobbycraft Sea Fury, maar dit spreek ook die meeste swakpunte van Trumpeter en rsquos -kits aan.
Die Cooper Details -stel bevat 'n heeltemal nuwe kajuit, propellers, spinner, wiele en 90 liter -tenks in hars, plus 'n vakuum -afdak en onderdele van wit metaal vir die hoof- en stertoerusting.
Die grootste uitdaging sou wees om Cooper Details se harsspinner aan te pas by die Trumpeter -enjinkap, wat heeltemal anders ingerig is as Hobbycraft & rsquos -ingenieurswese. 'N Operasie sou nodig wees. Die groot kammossel agter die kajuit op die Trumpeter & rsquos -romprug moet ook gevul, gevorm en geskuur word, en die klinknaels moet gevul en glad gemaak word.
Op hierdie stadium het ek gewonder of dit makliker is om die Hobbycraft -romp aan te pas by Trumpeter & rsquos se baie mooi vleuel.
Die toetspassing het getoon dat slegs 'n klein snoei en vulling nodig sou wees om hierdie groot subassemblings te pas, en ek het gedink dat dit minder werk sou wees as om Trumpeter en rsquos-romp voor te berei.
Die grootste probleem met die basiese Hobbycraft -romp is die wye, sagte paneellyne. Ek het 'n dik laag Tamiya Surfacer oor die lyne op die agterste romp geborsel en 'n dunner laag Gunze Mr. Surfacer 1000 op die kappanele en voorste romplyne, aangesien dit op die regte vliegtuig sigbaar was. Nadat die verskillende oppervlaktes deeglik droog was, is dit geskuur om 'n baie subtieler weergawe van paneellyne te gee, en dit is baie meer geskik vir Sea Fury.
Trumpeter & rsquos buitevleuelpanele is soortgelyk behandel. Twee lae Tamiya Surfacer, met skuur tussen die jasse en daarna, was nodig om die grootste deel van die klinknageldetail uit te skakel. Die strukturele klinknageldetail op die binneste vleuelpanele is ongeskonde gelaat, aangesien ek gedink het dit lyk behoorlik besig om die verskillende toegangsluike en panele.
Met die groot dele voorberei, begin ek met die bou van 'n pragtige hars -kajuit van Cooper Details. Alhoewel hierdie stel 'n geruime tyd gelede vrygestel is, bly die detail nuutste. Ek het die sitplek egter vervang met die Cutting Edge Typhoon -sitplek, aangesien Cooper & rsquos -sitplek nie met harnasrieme was nie. Die Cutting Edge -sitplek het die harnasbande en die gewatteerde rugleuning op sy plek. Ek moes die harnas -bevestigingspunte aan die buitekant van die sitplek afskeer om dit in die kajuit te druk.
Die Cooper Detail -kajuit is die regte diepte, akkuraat en baie besig. Dit bevat selfs 'n delikate driedelige houer vir die meerkompas voor die kontrolekolom. Ek het besluit dat ek dit nie heeltemal regkry nie, en die kompas en die rsquo -statiefhouer sou grootliks in die donker uitsparings van die swart kajuit weggesteek wees, so ek het die kompas eenvoudig aan die bokant van 'n lengte plastiekstaaf vasgeplak.
Sommige van die kleiner kajuitonderdele van Cooper Details word op 'n dun harsplank gegooi. Die hars is sorgvuldig geskuur, wat die klein detaildele bevry, wat dan aan die romp se sywande vasgeplak is. Ek het ook 'n wig afvalplastiek aan die kajuitbank vasgeplak en die lyn van die voorruit na die afdakrelings glad gemaak.
Ek het die kajuit Dark Grey en ndash wat skaal swart is, geverf en die besonderhede met 'n fyn kwas en Tamiya -akrielverf uitgesoek. Ek het die gewatteerde rugleuning aanvanklik swart geverf, maar dit uiteindelik in 'n skakering van mediumgroen geverf om 'n bietjie kleur aan die andersins donker voorkant te gee.
Die helftes van die romp is verbind en die kajuitbak word deur die vleuelopening in die saamgestelde romp gevoed. Pas was perfek.
Nou was dit tyd om die trompetvlerke aan Hobbycraft & rsquos -romp te koppel. Die binnekant van die boonste vlerkpanele is eers aan die onderste middelvleuelgedeelte vasgeplak. Toe hierdie samestelling aan die romp aangebied word, het 'n paar punte die pas langs die vlerkwortel belemmer. Dit is sorgvuldig afgewerk met 'n stokperdjiesmes en met 'n skuurstok glad gemaak. Die proses is verskeie kere herhaal totdat 'n goeie pas bereik is.
'N Paar klein gapings bly by die vleuelwortel en onder die romp waar die vleuel die enjinkap ontmoet. Die bult waar die romp die middel van die vleuel ontmoet, moes ook opgebou word. Milliput is vir albei hierdie take gebruik. Die buitelyn van die bult is uit 'n stuk stewige karton gesny wat aan die onderkant van die vleuel vasgemaak is en as sjabloon gebruik is.
Sodra die Milliput gestol het, is die vleuelwortels en onderste vlerkverbindings deeglik geskuur vir 'n mooi, gladde naatlose verbinding.
Cooper Details bied 'n vakuum -afdak wat beter van vorm is as óf Trompetter of rsquos óf Hobbycraft & rsquos. Die duidelike vakvormdeel was vol Blu Tack voordat dit van die agterblad afgesny is. Dit verbeter styfheid tydens sny, en maak dit ook makliker om die snylyn te sien.
'N Smal rif van .010 & rdquo x .020 & rdquo -plastiekstrook is versigtig aan die voorkant van die vensterbank vasgeplak. Hierdie nok was nuttig as 'n positiewe monteerpunt vir die voorruit in die vakvorm.
Ek het besef dat ek in my vroeëre opgewondenheid vergeet het om die uitlaatstutte aan die binnekant van die romp te installeer. Ek het besluit om die Trumpeter & rsquos -uitlaatgasse aan te pas, wat baie mooier is as Hobbycraft & rsquos -items en ook uitgeboor word. Die agterplastiek is afgesny en die boonste stapel is weggesny sodat die uitlaatgasse in die korter Hobbycraft -opening kon pas.
Die konstruksiesaldo was vinnig en sonder probleme.
Hobbycraft en rsquos se horisontale stertoppervlaktes is gebruik omdat dit makliker by die Hobbycraft & rsquos -romp was.
Verf en merke
Die model het eers 'n laag Tamiya & rsquos grys onderlaag reguit uit die spuitbus gekry. Hierdie laag help om aanhoudende gapings, trappe en nate te identifiseer voordat die kamoefleerverf aangebring word.
Die Cooper Details 90 liter -tenks is ook in hierdie stadium aangebring. Die houers moes 'n bietjie hervorm word om by die meer gevormde Trumpeter -onderste vleuel te pas.
Alle oorblywende verf is toegedien met my metaaltekstok Aztek A470 airbrush.
Die eerste kleur was Alclad II Magnesium op die kaal metaal uitlaatpanele en die basis van die spinner. Die wielputte het ook 'n laag grondgeel gekry. Terwyl die airbrush gelaai is, is die binnekant van die deure van die onderstel ook met hierdie kleur behandel. Wielputte en uitlaatpanele is met Tamiya -band bedek.
Tamiya akriel XF-21 Sky is op die romp se sye en alle onderste oppervlaktes gespuit. 'N Fyn gevlekte en strepe van 'n ligter skakering van Sky (met ongeveer 10-15% wit bygevoeg) is aangebring om die groot kleurvlek subtiel op te breek.
Die Sky -gedeeltes is met Tamiya -band afgesny ter voorbereiding op Extra Dark Sea Grey op die boonste oppervlaktes. Wing -loopareas op albei vlerke is plat swart gespuit en voor die grys kamoeflering bedek.
Tamiya XF-24 Dark Grey is gebruik om Extra Dark Sea Grey voor te stel. Weer eens is 'n bleek gevlek oor die basiskleur aangebring. Die voorste romp is ook gemasker en gespuit in 'n vervaagde kleurverandering (ek het hierdie funksie opgemerk in 'n paar kontemporêre foto's van Sea Furies).
Die afdakke is gemasker en gespuit terwyl dit met Bu Tack aan 'n verfkwas geheg is. Dit maak dit baie makliker om die dele te hanteer terwyl u skilder.
Merktekens is afkomstig van Aussie Decals & rsquo 1/48 skaalblad nommer A48-005, hoewel ek Xtradecal & rsquos nasionale merke vir die romp en boonste vlerke gebruik het. Alle stickers het goed gevaar met Micro Set en Solvaset.
Verwering is lig gehou, met 'n dun swartbruin mengsel wat hoofsaaklik rondom die enjinkap, uitlaatpanele en skarnierlyne van die bedieningsoppervlak gespuit is. Ingeboude paneellyne in hierdie gebiede het ook 'n dun spoel Tamiya X-18 Semi-Gloss Black gekry.
Twee dun lae Polly Scale Flat het die verf voltooi met net 'n sweempie glans.
Trompetter en rsquos ondermaatse ondervoetbene is vervang met Cooper Details en wit metaalmetale. Die bevestigingspunte in die wielkas is uitgeboor om die nuwe rat te akkommodeer.
Die stertwiel van Cooper Details is pragtig weergegee, met 'n aparte been en wiel van wit metaal.
Die skroefblaaie van Cooper Details word ook in wit metaal gelewer. Dit is net so goed, aangesien Sea Fury -rekwisiete 'n aansienlike draai van basis tot punt het. Ek het die vyf sagte metaal skroefblaaie versigtig gedraai in 'n poging om hierdie kenmerkende kenmerk weer te gee.
Stensilmerke op die vuurpyle en skroefblaaie is aanmekaar geplaas met behulp van 1/72 skaalplakkers, merke van 'n 1/48 skaal Grand Phoenix Seafire, plus geverfde bande en kolle.
Die sweepantenne is van 'n uitgerekte spruw gesny. Dit is aan die bokant van die vin en aan die onderkant van die gevoude stuurboordvleuel aangebring. Die stert haak is 'n wit metaal item uit die Cooper details upgrade stel.
Die Trumpeter -pitotbuis is vervang met koperbuis en staaf wat in lengte gesny is. Koperstang is ook gebruik vir die staafantenne onder die stuurboordvleuel.
Daar is 'n paar veranderinge wat ek volgende keer sou aanbring as ek die Trumpeter Sea Fury probeer:
Die pas van die navigasie ligte met die vlerkpunt is minder as perfek, so ek sou die ligte aan die vlerke vasplak voordat ek dit skilder, die verbindings vul en skuur, die deurskynende plastiek poleer en die ligte masker voordat ek skilder.
Die landingsligte is eenvoudige skywe sonder agterkant; dit lyk meer na duidelike inspeksiepanele om na die binnekant van die vlerke te kyk. Ek stel voor dat u dit vervang met MV -lense.
Ek sou die vuurpyle van die relings afsny en dit vervang met vuurpyle met hol buise aan die agterkant.
Trompetter se 1/48 skaal Sea Fury is soos die spreekwoordelike Curate's Egg - dit is goed in dele.
Die vlerke is die beste aspek van die stel, en hulle is duidelik beter as die van Hobbycraft. Trumpeter se vlerkvou -opsie is baie welkom, en die posisioneerde ailerons kan na buite afgewyk word as die vlerke gevou word, net soos die regte ding.
Die opgetekende ruggraat agter die kajuit, die swak gevormde draaier en die kort landingsratpote is verbasend, gegewe die aantal oorlewende Sea Furies (om nie eers van foto's te praat nie) wat beskikbaar is vir verwysing. Die vlak, gekarakteriseerde kajuit, swak wiele en die raketsterte met 'n leë gesig is ook teleurstellend.
Tog weet ek dat baie modelleerders tevrede sal wees met die kit uit die boks. Trumpeter's Sea Fury pas goed en dit sal 'n aangename projek wees met of sonder regstellings.
Die goeie nuus is dat as u 'n paar akkuraatheidskwessies wil aanpak, u 'n aantal opsies het. Die kruising van die Hobbycraft-romp en die Trumpeter-vleuels sal voordeel trek uit die sterkpunte van albei stelle. Die Hobbycraft -stel kan goedkoop afgehaal word (waarskynlik selfs nou, noudat die Trumpeter Sea Fury beskikbaar is), so dit sal 'n goedkoop omskakeling wees.
Die toevoeging van óf die Cooper Details, Flightpath (voorheen van PP Aeroparts) of Cutting Edge -opgraderings sal 'n nog meer akkurate resultaat lewer.
As u toevallig 'n Falcon vacform Sea Fury in u kas het, kan u dit op dieselfde manier gebruik. Die Falcon -vakvorm is waarskynlik nog steeds die akkuraatste Sea Fury wat op 1/48 -skaal beskikbaar is, en die aanpassing van die romp aan die trompetvlerke behoort eenvoudig te wees vir alle modelleerders met 'n vakuumtyd onder sy gordel.
U kan ook besluit om die Trumpeter -romp te gebruik en te verbeter deur die kammossel in die ruggraat af te maak, die omhulsel en die spin weer te vorm, die geboë voorruitstuk glad te maak en 'n vervangende Falcon -vakuum -afdak te koop.
Hawker Sea Fury FB.11 VR930 met gevoude vlerke, op Kemble Airfield, Gloucestershire, Engeland. Bestuur deur die Royal Navy Historic Flight.
Rol Naval vegvliegtuig
Eerste vlug 21 Februarie 1945
Bekendgestel in Oktober 1945 (FAA)
Afgetree 1955 (FAA)
Primêre gebruikers Royal Navy
Geproduseer 1945 �
Aantal gebou 860
Ontwikkel uit Hawker Tempest
The Sea Fury was 'n Britse vegvliegtuig wat tydens die Tweede Wêreldoorlog deur Hawker vir die Royal Navy ontwikkel is. Dit was die laaste propeller-aangedrewe vegter wat die Royal Navy gedien het, en was ook een van die vinnigste produksies met 'n enkele suier-motor wat ooit gebou is, en die laaste propeller-aangedrewe vegter wat 'n straaljagter neergeskiet het.
Die Hawker Fury was 'n evolusionêre opvolger van die suksesvolle Hawker Typhoon en Tempest-vegters en vegvliegtuie van die Tweede Wêreldoorlog. The Fury is in 1942 ontwerp deur Sydney Camm, die beroemde Hawker -ontwerper, om te voldoen aan die RAF ''s -vereiste vir 'n liggewig Tempest II -vervanging. Dit is ontwikkel as die 'Tempest Light Fighter', en het gemodifiseerde Tempest semi-elliptiese buitevlerkpanele gebruik, vasgebout en vasgenael op die middellyn van die romp. Die romp self was soortgelyk aan die Tempest, maar volledig monokok met 'n hoër kajuit vir beter sigbaarheid.  Die lugministerie was onder die indruk van die ontwerp om spesifikasie F.2/43 rondom die konsep te skryf. 
Ses prototipes is beveel dat twee aangedryf sou word deur Rolls Royce Griffon -enjins, twee met Centaurus XXII's, een met 'n Centaurus XII en een as 'n toetsstruktuur. Die eerste Fury wat op 1 September 1944 gevlieg het, was NX798 met 'n Centaurus XII met stewige enjinhouers, wat 'n Rotol-lem met vier lemme aandryf. Tweede op 27 November 1944 was LA610, met 'n Griffon 85 en Rotol kontra-roterende propeller met ses lemme. Tans was die ontwikkeling van die Fury en Sea Fury nou onderling verbind, sodat die volgende prototipe om te vlieg 'n Sea Fury, SR661, was wat beskryf word onder "Naval Conversion". NX802 (25 Julie 1945) was die laaste Fury -prototipe, aangedryf deur 'n Centaurus XV. Met die beëindiging van die Tweede Wêreldoorlog in Europa, is die RAF Fury -kontrak gekanselleer en die ontwikkeling fokus op die Sea Fury. LA610 is uiteindelik toegerus met 'n Napier Saber VII, wat 3,400 tot 4,000 pk (2,535 tot 2,983 kW) kon ontwikkel. As gevolg hiervan het dit die vinnigste Hawker -vliegtuig met suier geword en 'n snelheid van ongeveer 780 km/h bereik. 
In 1943 is die ontwerp gewysig om te voldoen aan 'n versoek van die Royal Navy (N.7/43) vir 'n vegvliegtuig. Boulton-Paul Aircraft sou die omskakeling doen terwyl Hawker voortgaan met die ontwerp van die lugmag. Die eerste Sea Fury -prototipe, SR661, vlieg op 21 Februarie 1945, aangedryf deur 'n Bristol Centaurus XII -enjin. Hierdie prototipe het 'n "stinger" -tipe sterthaak vir gearresteerde landings, maar het nie opvoubare vlerke gehad nie.  SR666, the second prototype, which flew on 12 October 1945, was powered by a Centaurus XV turning a new, five-bladed Rotol propeller and was built with folding wings. Specification N.7/43 was modified to N.22/43, now representing an order for 200 aircraft. Of these, 100 were to be built at Boulton-Paul.