Hoofstuk 12 “Elke Hindernis” – UiteindelikHoop.com
Laat ons elke las van ons afgooi,
ook die sonde wat ons so maklik verstrik
Meeste van ons ken of het iemand gehoor wat na hierdie vers verwys: “Terwyl ons dan so ‘n groot skare geloofsgetuies rondom ons het, laat ons elke las van ons afgooi, ook die sonde wat ons maklik verstrik, en laat ons die wedloop wat vir ons voorlê met volharding hardloop, die oog gevestig op Jesus, die Begin en Voleinder van die geloof . . .” (Hebreërs 12:1-2). Alhoewel ons dit gehoor het, is ek seker dat ons almal sou saamstem dat die las en die sonde waarvan gepraat word ons eie is. Nietemin, net onlangs het ek myself in ‘n web van laste gevind wat nie my eie was nie, wat my in ‘n hele nuwe lig maak kyk het na hierdie beginsel.
Vandag soos nooit vantevore nie, sien ons vrouens (en sommige mans) wat openlik hulle probleme en persoonlike sondes met die wêreld oor die televisie, en meer onlangs sosiale media, deel. Dikwels is daar ‘n skare vol mense, meesal vrouens, wat hulle opinies, uitskree (of plaas), baie vir wie die mikrofoon of platform gou gegee word om hulle woede uit te spreek of eenvoudig vir daardie persoon te vertel wat hulle moet of nie moet doen nie. Op televisie, lyk dit of die gasheer of gasvrou (of regter) die finale woord het en word gesien as ‘n deskundige om die sosiale siektes wat voor ontelbare, obsessiewe “kanni-genoeg-kry oë en ore vertoon word.
Sonder om dit te besef, het hierdie vertonings en sosiale media al ons lewens nadelig affekteer deur ons aan te moedig om ons eie sondes, en die sondes van ander, aan ons familie, vriende, bure, en selfs vreemdelinge te vertoon . Deur deel te neem, vind ons onsself verstrik in ‘n menigte probleme en sondes, ander as ons eie, wat swaar op ons druk en ons vreugde steel. Dit steel nie net ons vrede nie, maar erodeer ons geloof en moraal, omdat met wie ons rondhang is uitermatig wie ons sal word.
Belas en Verstrik
Net verlede week het ek ‘n getuienis ingedien oor my suster se genesing. Ek het verduidelik dat die direkteur van haar groephuis my geskakel het oor my suster se probleem met depressie en hulle wou gehad het dat ek haar in ‘n psigiatriese hospitaal moes opneem. Ek het onmiddellik God nagestreef vir wysheid. Hy het my aangehits om Hom te vra vir “die bron” en ons het gou ontdek dat die depressie was as gevolg van die medikasie wat sy geneem het, vir depressie! Nietemin, dit was gou nadat hulle die medikasie gestop het dat sy daarvan afhanklik geword het, toe sy nie kon slaap nie, so sy het my elke oggend geskakel om te kla (en op ‘n manier my te blameer vir haar tekort aan slaap). Klink dit bekend?
Wanneer ons in ander mense se probleme betrokke raak, sal ons vinnig verstrik raak, en dan vind ons onsself in ‘n web van hulle laste gemeng met ons eie probleme wat ons alreeds moet afhandel. Toe ek my suster gehelp het en betrokke geraak het, het ek gevind dat haar direkteur en al die ander residente haar ook “gehelp” het met meer advies oor veskillende medikasies, en baie wou gehad het dat sy ‘n raadgewer moes sien vir haar depressie. Wel, jy kry die prentjie: een probleem het ‘n web van probleme geword, gevul met gaos en verwarring.
As my suster se versorger, het ek nie die luuksheid gehad om weg te loop en is ietwat betrokke, nietemin, is dit belangrik dat ek versigtig is om nie vasgevang te word nie. In hierdie hoofstuk, wil ek almal van ons aanmoedig om terug te tree en te sien net hoeveel webbe ons in vasgevang is, wat ons nodig het is om God na te streef om ons daarvan vry te maak: met familie, vriende, bure en medewerkers. Vandag mag jy besef dat jy nog in die sondes van jou eks-man, sy meisie, ens vasgevang is. soos wat jy vind dat jy aan hulle probleme dink, en dan die web vergroot deur dit met jou eie vriende of familie te bepreek. Dit kan jou ouers kinders wees wie nie is waar hulle behoort te wees in hulle spirituele of finansiële lewe wat jou verstrik nie. Miskien is dit jou bejaarde ouers, of moontlik wat besig is om te gebeur terwyl jou jonger kinders hulle vader (en haar!) besoek.
Dit is wat ek in my eie lewe gevind het my beroof het van my intimiteit met die Here. Selfs na Hy my opgelei het om vir Hom al my probleme gou te gee, en Hom gevra het om af te reken met enige iets wat my selfs die geringste probleme of bekommernis gee, ek het dit onwetend gedoen met die probleme wat nie myne was nie.
Just so you know how I’ve been doing this with my own problems, it’s simple to learn. When any problem or concern comes to my mind (like when I wake up and don’t know what I am going to do that day about something), I just say, “Darling, I am going to need you to take care of (whatever) for me today. Thank you my Love.” Then I move on to talk about something else, usually, telling Him how much I love Him and often we talk about all the wonderful things He did for me the day before.
Net sodat jy weet hoe ek dit met my eie probleme gedoen het, dit is eenvoudig om te leer. Wanneer enige probleem of bekommernis in my gedagtes opkom (soos wanneer ek wakker word en nie weet wat ek gaan doen oor iets nie), sê ek net, “Liefling, ek gaan jou nodig hê om om te sien na (watookal) vir my vandag. Dankie my Lief.” Dan beweeg ek aan om oor iets anders te praat, gewoonlik, om Hom te vertel hoe lief ek Hom het en dikwels praat ons oor al die wonderlike dinge wat Hy die dag vantevore vir my gedoen het.
Dit is wat ek gevind het in my eie lewe my beroof het van my intimiteit met die Here. Selfs na Hy my opgelei het om vir Hom al my probleme gou te gee, en Hom te vra om af te reken met enige iets wat my selfs die geringste probleme of bekommernis gee, ek het dit onwetend gedoen met die probleme wat nie myne was nie.
Nadat ek opgestaan het, wanneer ek verby iets in die huis stap wat my probleme gee, soos herstelwerk of ‘n skoonmaak dilemma (soos die mat op my trappe), noem ek dit net aan Hom, en weer, vertel ek Hom om my te wys wat om te doen. Dan wag ek eenvoudig en vertrou Hom, en as dit weer in my gedagtes opkom, gee ek dit eenvoudig weer en weer vir Hom. Meeste van ons was geleer in ‘n Wyse Vrou om vir ons aardse mans te sê dat ons hulle vertrou, so doen dieselfde met jou hemelse Man omdat Hy ook lief is om dit te hoor.
Nieteenstaande, alhoewel ek bevry is uit baie van my dilemmas, het die versoeking my aanhou laat val vir ander mense se probleme, spesiaal my eie kinders sin. Aangesien ek nou kinders het wat volwassenes is (oor die ouderdom van 18 jaar), is dit makliker vir my om hulle aan te moedig om hulle eie oplossing te vind, en my toe te laat om nie verstrik te word nie. Nietemin, soos jy het ek jonger kinders wat by die huis bly, so dit is waar ek myself ingetrek voel. Deur om wysheid na te streef, het Hy my herinner dat met my ouer kinders, ek dit altyd as geleenthede gebruik om skriftuurlike beginsels wat ek in my eie lewe het te deel. En ek het ook probeer om versigtig te wees om seker te maak dat dit hulle is wat die finale besluit neem oor wat om te doen (spesiaal, om die Here na te streef vir die antwoord), en dit vir hulleself te doen—eerder as wat ek verstrik raak met die besluit, wat met hulle moet rus. Nie net sê dat dit doen nie, maar om seker te maak dat dit doen.
Dankbaar, na Hy my dit gewys het, net hierdie naweek het die Here my gelei om die einste ding met my jongste dogter te doen wat net tien is. Sy het baie druk by haar pa gekry om by hom in te trek en by hom voltyds te bly; by hom, sy vrou en haar kinders, en sy het gesê dit is waar sy wil bly. Terwyl aan die ander kant, kry ek net soveel druk van my ouer kinders om te keer dat dit gebeur, omdat hulle vir my vertel dat as ek net geweet het “wat regtig daar bo aangaan” ek haar sou keer.
Dit is toe ek die geleentheid geneem het om elke een van hulle te herinner aan die beginsel van die vader en die verlore seun: hoe die vader eintlik die seun aangemoedig het om te kry wat hy gesê het hy wou gehad het deur hom sy erfenis te gee (voor die tyd), en wat ek hy eintlik geweet en erken het dat dit sy seun se sonde sou bevorder het. (Lees Lukas 15:11-32.) Ek het verduidelik dat die rede dat God ons hierdie gelykenis wys was om ons te wys dat hoe as ons nie in die pad van ander staan nie dit die vinnigste en sekerste manier, vir enige persoon, om te vind wat hulle gedink het hulle wou hê nie werd was wat hulle uiteindelik sal verloor nie. Natuurlik, het ek hulle herinner dat God nie in die pad sal staan wanneer wat ons wil hê verkeerd is nie, en die vers in Psalm 1 sê dit duidelik, “ Dit gaan goed met die mens wat nie die raad van die goddeloses volg nie, nie met sondaars omgaan en met ligsinniges saamspan nie . . . (Psalm 1:1 Afr 83). Hierdie sessies met my ouer kinders dien om hulle, en my te herinner aan die beginsels wat deur die kerk oorgesien en ongeleer is.
Is jy oortuig dat om in die pad van ander te kom jou plig is? Of kan jy nou sien dat dit net die proses van berou verlangsaam terwyl dit jou ook verstrik, en jou vreugde steel?
Maar wat as die persoon sonde toe op pad is en jy weet hulle sal gou verstrik en neergedruk raak deur alle soorte laste? Na wat ons geleer het, sal jy voort gaan om jouself verstrik te kry eerder as om dit aan die Here te gee, en God toe te laat om dit ten goede te gebruik? Hoeveel laste het jy alreeds wat nie jou eie is nie?
Waar, alhoewel die potensiale laste uitstekend is om te “onderrig wat goed is” aan die wat vra, sodra jy die waarheid gedeel het, is jy altyd in staat om terug te tree en hulle toe te laat om die waarheid te volg sodra jy dit gedeel het, selfs as hulle verkies om die waarheid te ignoreer?
So dikwels vind ek dat baie mense onmiddelik die waarheid sal omarm, maar nooit daarop reageer nie, soos wat dit sê in Matteus 13:20, “Die man weer by wie daar op die klipbanke gesaai is, is hy wat die woord hoor en dit dadelik met blydskap aanneem. Hy laat dit egter nie by hom wortel skiet nie, en hy hou nie lank uit nie….” Laat God toe om die klipbanke op te breek in die harte van die mense rondom jou. Wanneer ons dit doen verafsku hulle ons. Tog, as ons God toelaat om dit te doen, kan ons daar wees wanneer hulle gebroke is, en hulle help om hulle aan te moedig om die Here se liefde te aanvaar—maar net wanneer ons voortdurend in Sy liefde gebaai is.
Vandag besef ek dat ek net begin om te verstaan dat dit nie genoeg is om net my eie sondes en laste een kant neer te lê nie, ek moet ook vasbeslote wees om aspris nie vasgevang te word in die web van ander mense se lewens, insluitende en spesiaal die wat naaste aan my is en vir wie ek die meeste lief is. Die voortdurende en enorme probleme van my eie lewe, alles wat ek onlangs beleef het, het weer en goede uitgedraai; Hulle het my gehelp om ten volle weg te loop om myself te verstrik met ander, en hulle los om deur die Here gelei te word of ie nagevolge an hulle sondes te ervaar—uittermatig wanneer ons almal meer leer omdaat ons daardeur gegaan het. So, net soos wat ek met my probleme en bekommernisse gedoen het, sal ek nou gelukkig al die probleme of bekommernisse wt eke hetvir ander aan my Beminde Man wat net so bekommerd is vir my geliefdes as wat Hy vir my is!
Ja, probleme mag voort gaan om my te omsingel, maar ek verkies om hulle vir die Een te gee wat die krag en wysheid het om met hulle af te reken. Dit stel my vry, weereens, om eenvoudig in Sy arms te kruip, en my te verwonder aan Sy liefde. "So lyk die man wat ek liefhet, so lyk my lewensmaat" (Hooglied 5:16)