Hoekom hou ons daarvan om te lag oor dinge wat in die nag stoot
Die dreigende vrystelling van Ghostbusters, 'n herlaai van die gelyknamige kultusfilm uit 1984, is ...
Terwyl hennep nie soveel koolstofdioksied as bome opvolg nie, kan dit gebruik word as 'n doeltreffende energiegewas of in beton, albei met 'n potensieel positiewe koolstofsekwestrasie-effek. www.shutterstock.com, CC BY-ND ND
Eksotiese (maar nie-indringende) bome speel hul plek in ons pogings om koolstofdioksied (CO₂) uit die atmosfeer te vang. Ons kan aanplantings van vrugtebome en hout verhoog wat ons gebruik om ons huise te bou. Maar hierdie vraag verwys na die potensieel vinniger groei van sommige nie-inheemse spesies, en die gepaardgaande vinniger verwydering van CO₂.
Dit is belangrik dat vinnige groei (en dus CO₂-opname) slegs een kant van die verhaal is. Die twee ander punte wat u moet oorweeg, is hoe groot 'n boom sal groei (hoeveel koolstof dit uiteindelik sal opberg) en hoe lank hy sal leef. 'N Boom wat stadiger groei, kan byvoorbeeld beland stoor meer koolstof op die lange duur.
China en Indië lei die wêreld in die hervorming van die landskap. Baie ander lande het boomplantingsprogramme, waaronder Nieu-Seeland se projek om plant 'n miljard bome, wat aanvoer dat die "regte boom op die regte tyd op die regte plek geplant moet word".
Watter boom om te plant waar?
Dit is nutteloos om boomsoorte slegs te selekteer vir hul koolstofopbergingsvermoë, veral in beboude gebiede. Hier is ander seleksiekriteria baie belangriker: 'n boom wat vinnig groei, sal moontlik na 20 jaar afgekap moet word omdat dit byvoorbeeld onveilig is. Veiligheid, veerkragtigheid teen omgewingsdruk in ons stede en estetika kom eerste. 'N Boom wat aan hierdie kriteria voldoen, sal uiteindelik meer waardeer word, langer leef en meer koolstof stoor, ongeag die aanvanklike groeitempo.
Vir landelike plantasies en bebossing kan die groeikoers 'n oorweging wees. In Nieu-Seeland, eksotiese monokulture sal atmosferiese koolstof vinniger opneem sodra dit geplant is, en daar kan geredeneer word dat die doelstellings van koolstofsekwestrasie voor die oorweging van biodiversiteit gestel moet word. Boonop neem inheemse bome in die Nieu-Seelandse konteks dikwels oor in eksotiese (denne) plantasies wat onaangeraak gelaat word.
Wat die twee genoemde plantsoorte betref: hennep is 'n plante en is dus nie mededingend met die koolstofbinding van bome nie. Maar dit kan gebruik word as 'n doeltreffende energie-oes or in beton, albei met 'n potensieel positiewe koolstofsekwestrasie-effek.
Paulownia het, terwyl dit vinnig groei, 'n baie lae houtdigtheid (ongeveer die helfte van die ander bome). Weereens is dit die plek as 'n waardevolle konstruksiehout, maar daar is geen rede om hierdie spesie voorkeur te gee bo inheemse bome in die Nieu-Seelandse konteks nie, ten minste nie vanuit 'n koolstofsekwestrasieperspektief nie.
Samevattend is die plant van 'n boom baie belangriker as om 'n spesifieke boom te plant. Die beste oplossing vir die keuse van 'n spesie vir 'n gegewe werf sal bereik word as ons luister na plaaslike bosbouers, die plaaslike gemeenskap en die nuutste wetenskaplike bevindings.
Alhoewel die aanplanting van bome in alle gevalle bevorder moet word, moet dit ook verstaan ​​word dat dit wel so is spaar ons nie daarvan om koolstofvrystellings te verminder nie as ons 'n volhoubare toekoms wil bereik.
Laat ons eerlik wees, daar sal nooit 'n goeie tyd wees om iets aan dood en dood te doen nie ...
Vir baie van ons is die idee om stil te sit pynlik. Baie van ons hou daarvan om besig te wees. In ons Amerikaanse ...