Kernerfenis is 'n duur kopseer vir die toekoms - Nuus op Climate Impact | Klimaatsimpaknuus
Brittanje, gasheer van die VN-gesprekke in November, COP-26, word deur sy eie adviseurs geplunder vir die Verenigde Koninkryk se "regtig ...
Kernafval in Duitsland op pad. . . waarheen? Vir hoe lank? En wie betaal? Beeld: Deur Karbohut, via Wikimedia Commons
Baie lande verlaat toekomstige geslagte 'n onopgeloste en duur hoofpyn: hoe om te gaan met hoogs gevaarlike kernafval.
Die besluit om die Verenigde Koninkryk se tweede generasie kernkragstasies vroeër te sluit as wat oorspronklik beplan is, het die mislukking van regerings beklemtoon om die toenemend duurder probleem van die afval wat hulle agterlaat, op te los.
Klimaat, droogte, honger kan nasies tot oorlog dwing
Hitteproduserende radioaktiewe verbruikte brandstof moet dekades lank konstant afkoel om katastrofiese ongelukke te vermy. Daarom sal toekomstige geslagte in lande wat kernkrag omhels almal jaarliks, vir minstens die volgende eeu of twee, miljarde dollars betaal om mee te doen hierdie uiters gevaarlike nalatenskap.
A verslag by die Organisasie vir Ekonomiese Samewerking en Ontwikkeling (OESO) en sy agentskap vir kernenergie kyk na 12 lidlande wat die probleem in die gesig staar: België, Kanada, Finland, Frankryk, Duitsland, Japan, Suid-Korea, Spanje, Swede, Switserland, die Verenigde Koninkryk en die VSA.
Die verslag toon dat nie een van die 12 nog gekry het om te vang met die nalatenskap bemaak deur die vervaardiging van kernafval. Niemand het nog 'n manier om dit van die hand te sit nie. Dit sê dat elke land vinnig moet besef dat die geld wat die bedryf opsy gesit het om die probleem die hoof te bied, onvoldoende is, wat opeenvolgende toekomstige generasies die rekening laat om hulself veilig te hou.
Versuim om te vorder
Finland is die naaste aan die weg wat internasionaal die voorkeur geniet om veilige gebruikte kernbrandstof veilig te maak: om 'n ondergrondse bewaarplek in rotse diep onder die grond te bou om die afval in hierdie laaste begraafplaas op te gaar en uiteindelik te verseël.
Die Finne het het eintlik so 'n fasiliteit begin bou en beskou dit as die volledige oplossing vir die probleem, al is dit nog dekades ver van voltooiing.
Die vordering van Finland is 'n uitstekende voorbeeld vir die res van die kernwêreld. Internasionale reëls vereis dat lande wat kernafval skep binne hul eie grense hanteer, maar tog het die meeste regerings nie daarin geslaag om vooruitgang te maak nie. Sommige het dekades lank na 'n geskikte werf gesoek en kon nie daarin slaag om een ​​te vind nie.
Dit was dikwels omdat plaaslike opposisie regerings gedwing het om 'n gekose plek te laat vaar, of omdat wetenskaplikes die terrein te gevaarlik ag om afvalstowwe vir die benodigde 100,000 XNUMX jaar of so te stoor as gevolg van swak geologie. Hulle vermoed die risiko dat die radioaktiwiteit in die watervoorsiening kan lek, of na die oppervlak kan styg en onbedagsame toekomstige geslagte doodmaak.
Die befondsing tekort het baie meer problematies geword as gevolg van lae inflasie en die huidige Covid pandemie. Regerings voorheen sit geld opsy op die aanname dat ekonomieë voortdurend sal groei en positiewe rentekoerse sal massiewe langtermynbeleggings te skep.
Die Verenigde Koninkryk, een van die pionierkernstate vanweë sy wedloop om 'n kernbom te ontwikkel, is 'n klassieke voorbeeld om die kleinkinders vir kernafval te laat betaal.
Maar die huidige lae of negatiewe opbrengs op staatseffekte beteken dat beleggings wat in die verlede gemaak is en wat ontwerp is om enorme toekomstige rekeninge te betaal, nie meer genoeg sal wees om die koste van verbruikte brandstof en ander afval op hoë vlak te hanteer nie.
In die verslag word gesê dat die aannames van regerings optimisties was. Dit is nie direk krities teenoor regerings nie, maar wys daarop dat die beginsel "die besoedelaar betaal" nie toegepas word nie. Nuwe befondsing behoeftes te vinde is, is dit sê, as toekomstige geslagte daar nie mee opgesaal met hierdie geslag duur en lewensgevaarlike nalatenskap.
Die Verenigde Koninkryk, een van die pionierkernstate vanweë sy wedloop om 'n kernbom te ontwikkel, is 'n klassieke voorbeeld om die kleinkinders te laat betaal vir die huidige en huidige kernafval.
Reeds in 1976, in die Blommeverslag oor kernkrag en die omgewing, Die Verenigde Koninkryk is gewaarsku dat dit nie meer kernkragsentrales moet bou totdat dit 'n manier om ontslae te raak van die afval gekry het. Die regering het ingestem.
Sedertdien vir meer as 40 jaar, opeenvolgende regerings is op soek na 'n bron te maak goeie op hul belofte. Maar daar is nog niks gevind nie en niemand word verwag tot die huidige teikendatum van 2045 nie.
Ware koste onbekend
Tog sê die OESO dat die oorspronklike kernwapenprogram, plus die eerste generasie kernstasies, wat nou almal gesluit is, vandag die belastingbetalers US $ 4.58 miljard per jaar kos (£ 3.3 miljard) net om die afval te bestuur en die bevolking veilig te hou. Die koste beloop ongeveer $ 185 miljard (£ 133 miljard) vir 17 webwerwe oor 120 jaar. Daar kan laste van nog $ 200 miljard (£ 144 miljard) wees om die installasies op groenveldterreine te herstel.
Die tweede generasie kernstasies kan 'n beroep doen die Fonds vir Kernverpligtinge, ingestel deur die Britse regering wanneer die Franse maatskappy EDF het in 2009 die nuwer Britse gevorderde gasverkoelde reaktore (AGR's) oorgeneem, sodat geld uit die verkope van elektrisiteit belê kon word om aan die einde van hul lewens te betaal vir die ontbranding van brandstof en ontmanteling. Die eerste hiervan, Dungeness B, aan die Engelse Kus, het vandeesmaand begin vul.
Die koste vir die aftakeling van hierdie generasie reaktore word deur EDF op $ 28.57 miljard (£ 20.59 miljard) geraam. - $ 10 miljard meer as wat die Fonds vir Kernverpligtinge voorsiening maak. Hierdie tekort is byna seker 'n groot onderskatting, want die werklike koste om stasies te sluit en die afval op te gaar, is onbekend, wat nog te sê van die herstel van die terreine na die groenveldtoestande.
Deels is dit omdat AGRS het nog nooit uitgeneem van diens voor daar 'n beskikking roete vir die afval. As daar niks gevind word nie, moet belastingbetalers dekades lank betaal om dit veilig in winkels te hou.
Ten spyte hiervan, is die huidige Britse regering nou die bou van 'n nuwe kern stasie by Hinkley Point in die weste van Engeland, en wil baie meer op te bou. Intussen word die toenemende finansiële verpligtinge vir toekomstige geslagte wat die afval moet beskerm in 'n tyd van klimaatsverandering, nie opgelos nie. En so bly die duur kopseer nog vir tallose geslagte. - Climate News Network
by Silvia Tavares en Taha Chaiechi
'N Eenvoudige ding soos om 'n gebied te ontwerp om dit meer gangbaar te maak, kan plaaslike besigheidswinste verhoog. Dit kan ook vaste eiendomswaarde verhoog, meer en beter werk skep en sterker plaaslike ...
Daar is nog steeds geen sekerheid dat geo-ingenieurswese die wêreld kan red nie. Maar, paradoksaal genoeg, as dit wel werk, kan dit die onreg aan die klimaat herstel.
Die gety draai teen die fossielbrandstofbedryf, aangesien lande en ondernemings die groen besigheidsopbloei van alternatiewe energie erken.
Die prys van steenkool weeg swaar op planetêre gesondheid
Net in terme van lugbesoedeling is die prys van steenkool groot. Die ware prys van energie in byna enige fossielvorm is kolossaal.