Manchuria 1931 - Geskiedenis Tydlyne - 2022
Manchuria, aan die oostelike kus van China, is in 193 deur Japan aangeval. Die Liga het in werklikheid niks gedoen nie.
Net 'n week voordat Japan Manchuria binnegeval het, het Viscount Cecil, die Britse hoofverteenwoordiger van die Volkebond, in 'n toespraak aan die Liga gesê:
'Ek dink nie daar is die geringste vooruitsig op enige oorlog nie.'
Japan, die Liga se sterkste lid in die Verre Ooste, het hom verkeerd bewys.
Waarom het Japan Mantsjoerye binnegeval?
Japan het toenemend druk geraak vanweë die beperkte omvang van die land en die vinnig groeiende bevolking. Manchuria het bykans 200.000 vierkante kilometer aangebied wat, as deel van 'n Japanse ryk, maklik sou kon akkommodeer vir enige oorverspreide bevolking. Die Japannese mense het 'n baie lae mening van die Chinese gehad - 'n Japannese vorm van 'ontermenschen' - en sou die Mantsjoerye dus geen nadenke gegee het nie. In Japan is ook geglo dat Manchuria ryk was aan minerale, bosbou en ryk landbougrond. Met die probleme wat Japan tuis ondervind het, het Manchuria 'n voor die hand liggende oplossing vir hierdie probleme gelyk.
Teen 1931 het Japan groot bedrae geld in die ekonomie van Manchuria belê wat effektief deur die South Manchuria Railway Company beheer is. Om al sy beleggings te beskerm, het Japan 'n groot leër in die suide van Mantsjoerye gehou.
Die depressie van 1929 het Japan hard getref. Die burgerlike regering het bevind dat dit geen oplossings het vir die probleme wat deur die wêreldwye depressie aangebied word nie en vir die leër het die burgerlike regering swak gelyk. Baie mense het bewondering gehad vir die meer robuuste reaksie van die leër. Die werkloses van Japan het die leër se sterkte toegewens om hul lot te help, eerder as wat swak politici doen. Die stemme van senior leërgeneraals is gehoor en hulle het aangevoer vir 'n veldtog om nuwe kolonies in die buiteland te wen, sodat die nywerhede daar vir Japan uitgebuit kon word. Die ooglopendste teiken was 'n volskaalse inval in Manchuria.
'N Ontploffing op 'n gedeelte van die South Manchuria Railway het die leër die verskoning gegee om die plaaslike bevolking van sabotasie te blameer en die naaste Manchurian-stad Shenyang te beset. Die Liga het op versoek van China onmiddellik die Japanse leër beveel om te onttrek. Japan se afgevaardigdes by die hoofkwartier van die Liga in Genève het tot hierdie eis ingestem en die geleentheid op die "hot-heads" van die leër verklaar.
Die Japanse regering in Tokio het ook tot hierdie eis ingestem. Die weermag het egter nie geluister nie en dit het 'n volskaalse inval in Mantsjoerye geloods en teen die einde van 1931 het dit die hele provinsie beset. Die burgerlike regering het duidelik beheer oor die leër verloor, en die liga se standpunt was dat dit met die regering van die aggressor-nasie sou handel. Maar hoe kan dit slaag as die regering geen beheer oor die leër gehad het wat die oorsaak van die probleem was nie?
Die liga kan drie sanksies instel. Verbale waarskuwings het duidelik nie gewerk nie. Die uitwerking van die depressie het egter beteken dat die lande wat met Japan verhandel het, nie die risiko wou verloor om hierdie handel te verloor nie. As 'n volk die handel met Japan sou prysgee, soos Brittanje daarop gewys het, sou hul plek vinnig ingeneem word deur 'n ander land wat bereid was om handel te dryf met die magtigste nasie van die Verre-Ooste.
Brittanje was ook bekommerd oor haar kolonies in die Verre Ooste, veral Hong Kong en Singapoer. Sou Japan hulle aanval as Brittanje diegene wat ekonomiese sanksies op Japan wou uitvoer, eensydig sou wees?
Dit het 'n kommissie van ondersoek ingestel onder leiding van lord Lytton van Groot-Brittanje. Na 'n lang besoek aan die Verre-Ooste, waaronder Manchuria, het hierdie Kommissie in Oktober 1932 berig. Lytton kom tot die gevolgtrekking dat Japan Manchuria moet verlaat, maar dat Manchuria self as 'n semi-onafhanklike land moet bestuur in plaas van om terug te keer na die Chinese regering. Die verslag is in 1933 deur die Liga aanvaar en goedgekeur. In reaksie op die verslag en die Liga wat dit aanvaar het, het Japan uit die Liga bedank en 'n streek rondom Manchuria, Jehol, beset, wat volgens die Japanse leër die vermoë gegee het om Manchuria te verdedig.
Wat het hierdie verhouding bewys?
Die liga kon nie sy gesag afdwing nie. 'N Groot mag kon wegkom met die gebruik van geweld.' N Kwessie wat so ver van Europa af was, sou waarskynlik nie die volle steun van die belangrikste Europese moondhede in die Liga - Brittanje en Frankryk - lok nie. Die aangeleentheid het aangedui dat Brittanje meer besorg was oor haar gebiede in die Verre Ooste as met die handhawing van wet en orde. Ander magte sou hierdie aflevering feitlik sekerlik sien as 'n teken dat hulle ook met die gebruik van geweld sou kon wegkom. Die Liga het ook sy magtigste lid in die Verre Ooste verloor en uiteindelik sou Japan verenig met die twee ander nasies wat die reëls van die Liga verbreek het - Duitsland en Italië.