Die oorlog - Inligting
Oorlog of die rit van onenigheid
Publikasiedatum: Mei 2016
Die Franse leër gereed om na die front terug te keer?
Aan die einde van die 1880's, byna twintig jaar na die nederlaag van Sedan, het wraakgierige idees 'n hoogtepunt in Frankryk bereik. Die oorlog van 1870 is nie verteer nie, en die begeerte om die Elsas en Lotharinge weer sterk in te neem sodat die warmgangers die ore van die Franse het. 'N Charismatiese leier kom dan na vore: generaal Boulanger. In 1891 maak sy selfmoord 'n einde aan die kortstondige Boulangistiese beweging, maar die idees wat hy gedra het, is nie by hom begrawe nie. Nasionalistiese figure soos Paul Déroulède of Maurice Barrès neem dit op hul eie, terwyl hulle sterker getinte word met xenofobie.
In hierdie gespanne klimaat beweeg die regering geleidelik na 'n universele militêre diensplig: in 1889 is die vrystellings van diens vir onderwysers, studente van die grandes écoles en die seminarie opgehef. Twee jaar later het die 1er Mei 1891 draai hierdie leër waaraan die seuns van Frankryk geroep word om deel te neem, sy gewere teen die mense. Hierdie gebeurtenis, die Fourmies-skietery, het die land geskok gelaat: onder die koeëls van die Republiek het burgerlikes geval.
Hierdie skildery, getiteld Die oorlog en geskilder deur die Douanier Rousseau, is uitgestal in die Salon des Indépendants van 1894.
Die woede en sy massagraf
Hierdie landskap is geskilder in die skakerings van die aarde, bloed en die swart van die bodemlose afgrond, maar is niks anders as verwoesting nie. Aan die agterkant van 'n helse dier wat net soveel 'n miereter het as 'n perd, sweef 'n ruige kind daaroor. In haar regterhand hou sy 'n swaard vas, in die ander 'n vlammende fakkel. Sy verantwoordelikheid vir die verlatenheid rondom hom lyk voor die hand liggend.
Onder sy berg het die dooies geen uniform nie. Op hierdie manier maak Henri Rousseau dit nie moontlik om 'n spesifieke oorlog te identifiseer nie: hy veralgemeen die oproep tot alle konflikte. Hierdie ophoping van naakte liggame kan selfs verstaan ​​word as burgerlike slagoffers.
Le Douanier Rousseau neem letterlik 'n persillustrasie op 6 Oktober 1889 in die anargistiese koerant Wettigheid. Geregtig Die tsaar, hierdie beeld toon 'n karikatuur van Alexander III te perd wat oor 'n piramide van naakte lyke vlieg. Hierdie toeëiening van 'n beeld wat in die pers of in 'n gewilde publikasie voorkom, word gereeld in die werk van hierdie selfgeleerde skilder waargeneem.
'N Pasifistiese boodskap
Vir die Douanier Rousseau, 'n groot liefhebber van welige oerwoude, simboliseer hierdie verwoeste plantegroei die grootste ongeluk. Met gebreekte takke pas hy geskeurde of onartikulêre arms. Alhoewel hy beweer het dat hy aan die oorloë van die Tweede Ryk deelgeneem het, word daar nou geglo dat hy nooit 'n militêre uniform gedra het nie. Hy verdedig eerder pasifistiese idees, soos blyk uit 'n skildery wat hy in 1907 getiteld het Verteenwoordigers van buitelandse moondhede kom die Republiek groet as 'n teken van vrede.
Op die Salon des Indépendants van 1894, waartydens die skildery Die oorlog ontbloot word, skryf die Douanier Rousseau 'n slagspreuk om die skildery in die boekie aan te bied: 'Dit gaan vreesaanjaend oor, laat oral wanhoop, trane, ondergang agter. 'Die kunstenaar bevestig dus sy keuse van allegorie, wat hom in staat stel om die oorlog as 'n kinderlike gril te laat voortgaan.
Hierdie boodskap dra die Douanier Rousseau ook persoonlik. Inderdaad, die figuur in die broek is heel waarskynlik 'n selfportret. Met sy glasagtige blik roep hy die kyker op om die rampe van die oorlog te aanskou.
BELLI Gabriella, COGEVAL Guy (reg.), Le Douanier Rousseau: argaïese onskuld, kat. eksp. (Venesië, Parys, Praag, 2015-2017), Parys, Musée d´Orsay / Hazan, 2016.
CAHN Isabelle, Le Douanier Rousseau: naïef of modern?, Garches, ongeveer, 2006.
GROEN Christopher, MORRIS Frances, FRÈCHES-THORY Claire, GILLE Vincent, Le Douanier Rousseau: oerwoude in Parys, kat. eksp. (Londen, Parys, Washington, 2005-2006), Parys, Réunion des Musées Nationaux, 2006.