So hoekom nie 'n oudit in die kabinet uitvoer, Verskaf al jou somer goed uit, in plaas daarvan om nuwe klere te koop en oues uit te gooi ?! Daarteenoor is Eugène Marais e.a. klassieke digters se prominensie waarskynlik weer vanweë hul historiese belang. Die waarde kan dieselfde wees as in die Nos. Velddiens faktuur. In 2008 is haar tweede bundel Namens de ander met die Lucy B. en C.W. van der Hoogt-prijs bekroon. Die een is vanuit die oog van die pasiënt, terwyl die ander vanuit die oog van die geneesheer benader word. ‘n Voorbeeld van ‘n sg. “mediese gedig” deur ‘n digter sonder mediese agtergrond is die gedig “Mammektomie” van Eybers uit die bundel Einder. Ek wil eintlik nie vir Freud verdedig in hierdie verhaal nie; ek wil eerder die hele individuele terapie industrie en die globalisering van Amerikaanse psi-tegnologie met ‘n Molotov cocktail bykom! 🙂 Met ander woorde: gewoon individuele vergryp, ‘n slegte element in die samelewing. ‘n Mens moet darem seker ‘n BIETJIE wonder waarom dit so belangrik is om die fenomeen onmiddelik te depolitiseer, en seker te maak dit word gesien as SLEGS die gedrag van kriminele individue eerder as ‘n maatskaplike beweging?