Hoe om met mense met gestremdhede te kommunikeer: 13 stappe
Dit is normaal dat jy `n bietjie onseker voel oor praat of interaksie met iemand wat `n fisiese, sensoriese of intellektuele gestremdheid het. Jy moet met `n gestremde persoon sosialiseer op dieselfde manier as met iemand anders. As jy egter nie `n sekere gestremdheid ken nie, kan jy bang wees om iets aanstootlik te sê of `n fout te maak deur hulp te bied.
Praat met `n gestremde persoon
Die belangrikste ding is respek hê Alle persone met gestremdhede moet dieselfde respek hê as enige ander persoon. Oorweeg ander as mense, nie gestremd nie. Konsentreer op die betrokke persoon en jou individuele persoonlikheid. As jy `n "naam" by die gestremdheid moet plaas, is dit die beste om die persoon te vra wat die term is wat jy verkies en die een wat jy kies, te gebruik. Oor die algemeen moet jy die "goue reël" volg: behandel ander as wat jy wil hê hulle moet jou behandel.
Baie mense met gestremdhede (maar nie almal nie) verkies `n taal wat "fokus op die persoon", wat die persoon voor die gestremdheid noem. Byvoorbeeld, jy moet iets sê soos "Jou suster, wat Down sindroom het," in plaas van "Jou suster af."
Dit is meer toepaslike voorbeelde van hierdie taal: "Robert het serebrale verlamming", "Leslie ly gedeeltelike blindheid" of "Sarah gebruik `n rolstoel". U moet hierdie taal gebruik, in plaas daarvan om te sê dat die persoon "afgeskakel of gedeaktiveer word" (aangesien beide terme dikwels as afwendend beskou word), of noem dit die blinde meisie of die meisie in die rolstoel. Indien moontlik, moenie hierdie algemene terme gebruik as jy oor mense praat nie. Sommige beskou die woord "gestremde" onaangenaam, maar ander gebruik dit om hulself te beskryf, aangesien hulle uitgesluit word deur dit as `n slegte woord te behandel, en hul gestremdheid is deel van hul identiteit. Gebruik die term wat gebruik word deur die persoon met wie jy met mekaar kommunikeer. As sy `gestremd` genoem word, vra haar of sy gemaklik voel om haar so te beskryf of waarom sy gekies het om haarself so te beskryf. Dit sal jou help om jou standpunt te ken.
Daar moet op gelet word dat die benoemingsreëls aansienlik wissel tussen mense en groepe. Baie dowe, blinde en outistiese mense het veral persoongesentreerde taal verwerp, verkies die een wat hul toestand identifiseer (bv. "Anisha is outisties"). As `n ander voorbeeld, is dit normaal dat dowe mense die terme doofheid gebruik of probleme ondervind om hul gestremdheid te beskryf en die term dowes om te verwys na `n persoon wat deel van hul kultuur is. As jy twyfel, vra die persoon met wie jy met vriendelikheid praat wat hulle sou verkies.
Moenie neerslagtig aan `n persoon met `n gestremdheid praat nie. Dit maak nie saak wat sy vermoëns is nie, niemand wil soos `n kind behandel word of neerbuigend nie. Wanneer jy met `n persoon met `n gestremdheid praat, gebruik nie `n kind se woordeskat, aanhanklike name of `n hoër as normale stem nie. Moenie neerbuigende gebare gebruik soos om die rug of kop liggies te slaan nie. Hierdie gewoontes spreek uit dat jy glo dat die persoon met gestremdhede nie in staat is om jou te verstaan ​​nie en dat jy hulle `n kind beskou. Gebruik `n normale stem en woordeskat, en praat met hom soos jy sou aan `n persoon sonder gestremdhede.
Dit sal gepas wees vir u om u toespraak te vertraag vir `n persoon met gehoorprobleme of `n kognitiewe gestremdheid. Net so kan jy `n stem hoër as gewoonlik gebruik om met `n persoon wat aan gehoorverlies ly, te praat, sodat hy na jou kan luister. Gewoonlik sal die persoon jou vertel as jy te laag praat. Jy kan ook vra of jy te vinnig praat, of vra hom om jou te vertel of jy dit stadiger of duideliker moet doen, indien nodig.
Moenie dink jy moet jou woordeskat beperk tot die mees basiese woorde nie. Die enigste keer dat hulle jou kan vra om `n eenvoudiger taal te gebruik, is as jy met iemand praat wat `n intellektuele of ernstige kommunikasieprobleem het. As jy jou gesprekspartner verwar, is dit onwaarskynlik dat dit as goeie maniere beskou word, en dieselfde sal gebeur as die persoon nie kan volg wat jy sê nie. As jy egter vrae het, praat vryelik en vra oor hul taalbehoeftes.
Moenie mense gradeer of aanstootlike terme gebruik nie, veral op `n informele manier. Kwalifiseerders en afvallende name is onvanpas en moet nie in `n gesprek met `n persoon met `n gestremdheid gebruik word nie. As jy die persoon identifiseer weens hul gestremdheid of `n kwalifikasie wat aanstootlik is (soos gestremdes of gestremdes), sal dit seer en disrespekvol wees. Wees altyd versigtig wat jy sê, en censor jou taal indien nodig. Gebruik nooit kwalifiseerders soos idioot, vertraag, kreupel, spasties, dwerg, ens. Vermy die persoon identifiseer weens sy gestremdheid, in plaas van sy naam of funksie.
As jy `n persoon met `n gestremdheid gaan aanbied, moet jy nie laasgenoemde noem nie. Jy kan iets sê soos "Dit is my medewerker, Susan" sonder om te sê: "Dit is my medewerker, Susan, sy is doof".
As jy `n gemeenskaplike frase soos "Ek moet hardloop!" Sê, moenie verskoning vra aan iemand in `n rolstoel nie. Hierdie soorte frases is nie bedoel om seer te wees nie, en as jy om verskoning vra, trek jy net aandag aan jou persepsie van hul gestremdheid.
Praat direk met die persoon, nie `n assistent of vertaler nie. Vir `n persoon met `n gestremdheid, is dit frustrerend om te gaan met mense wat nooit direk met hulle praat wanneer hulle `n assistent of vertaler teenwoordig het nie. Praat ook met die persoon in `n rolstoel, in plaas van die persoon wat langs hulle staan. Jou liggaam mag nie heeltemal werk nie, maar dit beteken nie dat dieselfde ding met jou brein gebeur nie! As jy met iemand met `n verpleegkundige praat om jou te help, of met `n dowe persoon wat `n gebaretaal-tolk het, moet jy nog steeds direk met die persoon met gestremdheid praat.
Selfs as die persoon nie die gemeenskaplike lyftaal van `n luisteraar het nie (bv. `N outistiese persoon wat nie na jou kyk nie), moenie aanvaar dat hy jou nie kan hoor nie. Praat met hom
Wees geduldig en vra vrae, indien nodig. Jy mag dalk versoek word om `n gesprek te bespoedig of die gebede van `n persoon met `n gestremdheid te voltooi, maar dit mag nie respek hê nie. Laat haar altyd praat of presteer sonder om haar te oortuig om vinniger te praat, dink of beweeg. Ook, as jy nie iets verstaan ​​wat sê omdat dit te stadig of vinnig praat nie, moet asseblief nie huiwer om vrae te vra nie. As jy aanvaar dat jy weet wat die persoon gesê het en jy het verkeerd gehoor, kan dit skadelik en verleentheid wees. Kontroleer dus altyd wat jy gehoor het.
Jy kan dalk `n moeilike tyd verstaan ​​om `n persoon met `n spraakdefek te verstaan. Moenie gou gou praat nie, en vra hom om te herhaal indien nodig.
Sommige mense benodig addisionele tyd om hul toespraak te verwerk of hul gedagtes in woorde te verander (ongeag hul intellektuele vermoë). Daar is geen probleem as daar lang pouses in die gesprek is nie.
Moenie huiwer om te vra oor `n persoon se gestremdheid nie. Dit mag nie geskik wees om egter vra vir gestremdheid `n persoon se enigste vir nuuskierigheid, wees toepaslike om te doen as jy dink jy kan help om `n situasie vir daardie persoon te fasiliteer (soos vra of jy eerder die hysbak sal neem met jou in plaas van die neem van die trappe, as jy agterkom dat jy sukkel om te loop). Dit is waarskynlik dat jy baie keer in jou lewe oor jou gestremdheid gevra is en dat jy weet hoe om dit in `n paar sinne te verduidelik. As die ongeskiktheid weens `n ongeluk veroorsaak word of die persoon glo dat die inligting te persoonlik is, is dit heel waarskynlik dat u verkies om nie daaroor te praat nie.
As jy aanvaar dat jy weet wat jou gestremdheid mag wees, kan dit aanstootlik wees. Jy kan beter vra in plaas daarvan om te aanvaar dat jy dit weet.
Hou in gedagte dat sommige gestremdhede nie sigbaar is nie. As jy iemand sien wat gesond lyk deur parkering in `n gebied vir gestremdes, moenie hom konfronteer of beskuldig dat hy gesond is nie. Hy kan dalk `n gestremdheid hê wat jy nie kan sien nie. Gestremdhede wat nie onmiddellik gesien kan word nie, bly gestremdhede, soms genoem "onsigbare gestremdhede."
`N Goeie gewoonte is om op `n vriendelike en bedagsame manier met almal op te tree - jy kan nie die situasie van `n persoon ken net deur dit na te kyk nie.
Sommige gestremdhede wissel van dag tot dag. `N Persoon wat gister `n rolstoel nodig gehad het, het vandag net `n rottang nodig. Dit beteken nie dat hy val of dat hy "verbeter het nie" beteken dit net dat hy goeie en slegte dae het, soos enige ander persoon.
Sit jouself in die skoene van die persoon met `n gestremdheid. Dit kan makliker wees om te verstaan ​​hoe om met mense met gestremdhede te kommunikeer as jy dink jy het een. Dink aan die manier waarop jy wil praat of behandel word. U sal waarskynlik behandel word soos hulle u nou behandel.
Daarom moet jy met mense wat aan gestremdheid ly, praat soos jy met iemand anders sou praat. Welkom `n nuwe medewerker met `n gestremdheid soos u sou met enige ander persoon in u werkplek. Moet nooit na die persoon met `n gestremdheid kyk of afwykend met hulle optree nie.
Moenie op die gestremdheid konsentreer nie. Dit is nie belangrik dat jy die karakter van die persoon se gestremdheid identifiseer nie. Die enigste belangrike ding is dat jy haar soos enige ander behandel, met haar praat soos enige ander, en gedra soos jy normaalweg sou wou as `n nuwe persoon jou lewe betree het.
Dit bied outentieke hulp. Sommige mense huiwer om iemand met `n gestremdheid te help omdat hulle bang is om hom te beledig. Natuurlik, as jy aanbied om te help omdat jy aanneem dat iemand nie self iets kan doen nie, kan dit aanstootlik wees. Baie min mense sal egter beledig word deur u hulp op `n egte en spesifieke manier te bied.
Baie mense met gestremdhede huiwer om hulp te vra, maar hulle kan dankbaar wees as iemand dit aan hulle bied.
Byvoorbeeld, as jy inkopies doen met `n vriend wat `n rolstoel gebruik, kan jy dalk vra of jy hulp nodig het om jou sakke te dra of in jou rolstoel te hang. Aanbieding om `n vriend te help, is gewoonlik nie aanstootlik nie.
As jy nie `n spesifieke manier weet om te help nie, kan jy vra: "Kan ek iets doen om jou te help?"
Moet nooit iemand help sonder om hulle eerste te vra nie. Druk byvoorbeeld nie die persoon se rolstoel om te probeer om dit op `n steil oprit te laat gaan nie. Vra in plaas daarvan of jy dit moet stoot of as jy iets anders kan doen, sodat jy makliker in die omgewing kan gaan.
Moenie met die gidshonde speel nie. Dit is duidelik dat hierdie honde oulik en goed opgelei is, wat hulle perfek maak om saam te knuffel en te speel. Hierdie diere word egter gebruik om mense met gestremdhede te help, en is nodig om algemene take te verrig. As jy die tyd neem om met die hond te speel sonder om die persoon se toestemming te vra, kan jy die dier afleiere en verhoed dat dit `n belangrike taak uitmaak wat dit vir sy eienaar moet uitvoer. As jy `n gids hond in aksie sien, moet jy dit nie aflees deur dit te versier nie. As die hond nie `n taak uitvoer nie, kan jy sy eienaar vra vir toestemming om dit te troeteldier of speel daarmee. U moet egter onthou dat die persoon mag weier, in welke geval u nie moet steur of teleurstel nie.
Moenie enige soort kos of snoep aan `n gids hond gee sonder die toestemming van sy eienaar nie.
Moenie probeer om `n gids hond af te lei deur hom troeteldier name te noem nie, selfs as jy hom nie troeteldier of aan hom raak nie.
Moenie met iemand anders se rolstoel of loopapparaat speel nie. `N Rolstoel kan lyk as `n geskikte plek om jou arm te rus, maar as jy dit doen, kan dit ongemaklik of irriterend wees vir die persoon wat daarop sit. Jy moet nooit met iemand anders se rolstoel raak of speel nie, tensy jy hulp vra om te stoot of beweeg. Dieselfde geld vir wandelaars, elektriese karre, krukke of enige ander toestel wat die persoon elke dag kan gebruik om uit te voer. As jy ooit die behoefte het om `n persoon se rolstoel te beweeg, moet jy eers toestemming vra, en jy sal moet wag vir hul reaksie. Moenie toestemming vra om met die persoon se rolstoel te speel nie, aangesien dit `n kind se versoek is en dit ongemaklik kan maak.
Behandel die toerusting vir gestremdes asof hulle uitbreidings van jou liggaam was. Jy sal nie `n persoon se hand neem of beweeg of op hul skouer leun nie. Doen op dieselfde manier met jou span.
Tensy andersins opdrag gegee, moet u nooit `n instrument of toestel raak wat die persoon kan gebruik om u gestremdheid te help nie (soos `n draagbare vertaler of `n suurstoftenk).
Herken dat die meeste gestremdes aangepas het. Sommige gebreke kom van geboorte af, en ander spruit later op die lewe weens ontwikkeling, `n ongeluk of siekte. Ongeag die ontwikkelde ongeskiktheid leer meeste mense om hulself onafhanklik aan te pas. Die meeste werk onafhanklik in die alledaagse lewe en benodig min hulp van ander. As gevolg hiervan kan dit aanstootlik of irriterend wees om aan te neem dat die persoon met `n gestremdheid nie baie dinge kan doen of op enige oomblik dinge vir haar kan doen nie. Handelinge onder die aanname dat die persoon enige taak wat hulle op hul eie het, kan voltooi.
As `n persoon gestremd is weens `n ongeluk later in die lewe, het sy dalk meer hulp nodig as iemand wat `n gestremdheid in haar lewe gehad het. U moet egter altyd wag totdat sy u hulp vra, voordat u dit nodig het.
Moenie vermy om `n persoon met `n gestremdheid te vra om `n sekere taak te doen nie, net omdat jy bekommerd is dat jy dit nie sal kan nakom nie.
As jy hulp bied, doen dit outentiek en spesifiek. As jy hulp bied vir outentieke vriendelikheid, en nie as jy aanvaar dat die persoon nie iets kan doen nie, sal jy minder geneig wees om te beledig.
Moenie in die pad kom nie Wees beleefd vir mense met fisieke gestremdhede deur uit hul pad te bly. Beweeg eenkant as jy iemand sien wat in `n rolstoel beweeg. Kom uit die pad van `n persoon wat `n rottang of wandelaar gebruik. As jy agterkom dat iemand nie sterk en stewig kan staan ​​nie, kan jy mondeling help. Moenie jou persoonlike ruimte binnedring nie, net soos jy nie iemand anders sou inval nie. As iemand egter vir jou hulp vra, maak gereed om dit te gee.
Moenie aan iemand anders se toerusting of troeteldier raak sonder om toestemming te vra nie. Hou in gedagte dat `n rolstoel of enige ander soort hulp Dit is gelykstaande aan jou persoonlike ruimte - dit is deel van die persoon. Respekteer dit
Sommige mense kan weier om te help, en daar is geen probleem daarmee nie. Sommige mense het dalk nie hulp nodig nie, ander kan skaam voel as hulle sien dat hulle hulp nodig het, of hulle mag nie swak lyk nie. Hulle het dalk slegte ervarings met ander mense gehad wat hulle in die verlede gehelp het. Moet dit nie persoonlik neem nie. Gee hulle net goed.
Moenie aannames maak nie. Dit is ietwat onkundig om `n soort voorspelling te maak wat gebaseer is op `n persoon se waargenome vermoëns of gestremdhede. Stel byvoorbeeld dat mense met gestremdhede of toestande nooit iets sal bereik nie, hulle sal nie werk kry nie, hulle sal nie `n verhouding hê nie, hulle sal nie trou nie, hulle sal nie kinders hê nie, ens.
Ongelukkig kan sommige mense met gestremdhede en toestande maklike prooi wees vir teistering, mishandeling, haatmisdade, onregverdige behandeling en diskriminasie. Teistering, mishandeling en diskriminasie van enige aard is verkeerd, onregverdig en onwettig. U en ander het die reg om veilig te wees, om te alle tye met respek, vriendelikheid, opregtheid, geregtigheid en waardigheid behandel te word. Niemand verdien `n slagoffer van teistering, misbruik, misdade wat deur haat of onbillike behandeling van enige aard gemotiveer word nie. Stalkers en misbruikers is die een wat die probleem het en verkeerd is, nie jy nie.
Sommige mense sal hul hulpapparate (kanse, wandelaars, rolstoele, ens.) Personaliseer. In sommige gevalle sal hulle op voorkoms fokus. Daar is geen probleem as jy `n persoon vir sy riet komplimenteer met `n aantreklike ontwerp nie. Hy het immers die riet gedeeltelik gekies omdat hy gedink het dit lyk goed. In ander gevalle fokus die persoon op die funksie. As iemand `n koppiehouer en `n flitslig aan jou wandelaar geheg het, sal dit waarskynlik nie saak maak as jy daarop kommentaar lewer nie of as jy toestemming vra om dit noukeuriger te sien. Dit is beslis kinderliker as om aandringend van ver af te kyk.
Soms is dit nodig om terug te stap en dinge in perspektief te plaas. Is daardie kind jou vrede en stilte verwoes deur die humming? Voordat jy uit jou bokse kom, vra jouself af wat die rede is. Besin oor die tipe lewenstyl wat hierdie kind mag hê en watter probleme hy mag ervaar. Dan sal jy sien dat dit makliker is om `n opoffering te danke aan groter begrip.
As jy met meer verskillende mense omgaan, kan dit mense naby jou laat voel.
Dit bied slegs hulp as u die fisiese vermoë het om die betrokke taak uit te voer. As jy weet dat jy nie `n buggy of `n wandelaar kan optel om op `n bus te kom of `n veilige plek te bied vir `n persoon om van die trein of bus af te kom nie, moet jy die bestuurder of ander persone op die bus vertel wat hulp nodig is, of dit aan jou bied. selfoon aan die persoon wat hulp nodig het om iemand te bel. Moenie die situasie ignoreer nie, want jy dink jy kan nie alleen help nie.