Die era van 'n strikdas-professor voor 'n swartbord en 'n klomp enerslykende rykmanskinders is altoos verby | mnr.muller
François on Julie 27, 2010 om 6:05 nm said:
Ek is verbonde aan twee universiteit in Nederland (as PhD "student" / in opleiding), en beaam wat jy sê. Meeste van die items op jou lysie is ook hier geldig.
Ek is self negatief ingestel oor die befondsing wat hoofsaaklik toegeken word op navorsings "uitsette", en gemeet word aan die hand van publikasies. My persoonlike siening is dat die grootste waarde van 'n universiteit is om (ten minste voorgraads)
* intelligente mense te versamel in 'n groep wat kritieke massa besit (in 'n vrydenkende omgewing)
* Studente se onafhanklike denke te bevorder deur studente kennis te gee en hulle uit te daag.
Nagraads kan 'n mens argumenteer vir navorsing se hoër status, maar realisties gesien is die voorgraadse gemeenskap 'n groter deel van die universiteite, en lewer dit dalk die groter bydrae aan die land. Die kwaliteit van ons land se onderwysers, dokters, besigheidsmanne, rekenaarprogrammeerders en human resources managers is grootendeels 'n funksie van hoe goed die Baccalaureus grade is, no?
Navorsing moet sekerlik aangemoedig word, maar nie ten koste van onderwys nie. Miskien is daar ruimte vir dosente wat fokus op onderwys, sonder om hulle minderwaardig te ag. En miskien sou die akademie beter wees as daar minder snert gepubliseer word (ter wille van die publiskasiegetalle).
My posisie maak my egter inherent subjektief. Wat dink julle?
mnr.muller on Julie 28, 2010 om 10:07 vm said:
Aha, goed om vanuit Nederland te hoor 🙂
Die klem op navorsinguitsette kan veroorsaak dat akademici afgerammelde navorsing, wat nie noodwendig relevant is nie, probeer publiseer, ja.
Maar dalk is dit die "lesser of two evils": dit sal jammer wees as akademici nie gebruik maak van hulle stimulerende omgewings om wél navorsing te doen nie, maar nét klasgee.
Die hoër onderwys omgewing is vandag meer gedifferensieerd: daar is instellings (kolleges) wat hulleself uitsluitlik toespits op voorgraadse programme, met gevestigde instansies (tradisionele universiteite) wat gevra word om op navorsing te fokus, juis omdat hulle alreeds die kapasiteit en nodige infrastruktuur het.
Maar dit bly maar problematies, veral in 'n ontwikkelende land, waar jou klem moet lê. Uiteraard het Afrika navorsing nodig, maar ons het beslis ook 'n blote hoër getal graduandi nodig.