Versindaba » Blog Archive » Joan Hambidge. My Oom
glo ’n telefoonoperateur
laat die lyne suis
hom en my pa.
Snaaks, my pa het nooit daaroor gepraat nie:
oor sy broer
se werk by die sentrale.
Een nag het ek dié oom
op die bed sien sit,
waar hy gesels met homself.
Daar was ’n kind
se dood by ’n viergangstop
iets was daardie dag soos telefoonlyne gekruis.
Die ander kind heet hierna Hope.
My oom word ’n alkoholis
oor sy kind se dood.
Daardie kind het saam met sy ouma gesterf
op ’n kruising, onverwags,
sonder ’n telefoon na God
en waarom, weet ons nooit.
Op Tulbagh daardie tyd
met die aardbewing
het my tante glo voor die vuur uitgeloop,
gedink dis die Oordeelsdag.
Dit was God, glo my,
wat net hard die aarde berispe.
© Joan Hambidge / 2013
Tuesday, May 21st, 2013 |
Onlangse bydraes op Versindaba	Gisela Ullyatt. “Verward, jonk en rigtingloos”: revolusie of anti-visie?
Breyten Breytenbach wen top internasionale toekenning	Gedigte (Inhoud)	Allenig moet ek bed toe gaan	Bio's & gedigte	Gisela Ullyatt. "Verward, jonk en rigtingloos": revolusie of anti-visie?	Onderhoud met Pirow Bekker (Voor ek my kom kry)	Johann Lodewyk Marais. Timboektoe se antieke manuskripte	Resensie: Alles het niet kom wôd (Nathan Trantraal)	Gedigte: Afrikaans en Nederlandstalige
Susan Smith. nagmusiek vir ’n slaaplose
Resensie: Sulamiet (Lina Spies)