Dit was van die begin van die Uittog af duidelik dat die Here die Bevryder is en die volk se toekoms sou bepaal. Hier is dit op die reis ook van meet af duidelik dat Hy die Begeleier is wat elke deel van die reis sou bepaal: “Die verbondsark van die Here het gedurende die drie dae voor hulle uit getrek om vir hulle ’n plek te vind waar hulle kon oorbly.”
Moses vra egter met die aanvang van die reis vir sy swaer Gobab, die leier van die Keniete, afstammelinge van Abraham by sy vrou Ketura (Gen. 25:1-2), om saam met hulle te trek. “Jy moet ons gids wees.” Dit blyk dus dat Moses met sy uitnodiging aan Gobab nie sy volle vertroue op God stel nie, met destruktiewe gevolge waarop die volgende hoofstukke sal uitbrei.
Moses sukkel dus self om die Here volledig te vertrou en laat mense saamtrek wat die Here nie met hulle hele hart dien nie. Dit is dan ook waarskynlik van hierdie mense, saam met ander wat uit Egipte saamgekom het, wat in die volgende hoofstuk ‘n “onweerstaanbare lus vir vleis” gekry het, die “mense van ander afkoms”, wat die Israeliete verlei het om ook te begin kla oor God se voorsiening.
Vers 35 is identies aan Psalm 68:1 en vers 36 kom ooreen aan Psalm 132:8. Dit verheerlik God se ingrype in die geskiedenis van hierdie wêreld om sy vyande te verstrooi. Dit verheerlik ook God se teenwoordigheid by sy mense, die “ontelbare menigtes van Israel”. Hierdie lied is in hierdie vorm ook gebruik as liturgiese gebed in die latere sinagoges, iets wat ons gerus ook soms kan gebruik in ons eie liturgie.
Die Here het die volk regtig goed voorberei vir hierdie reis na die beloofde land. Hy het hulle uit Egipte bevry met die plae en genoeg ekonomiese voorsiening gegee in terme van silwer, goud, grootvee ensomeer. Hy het hulle deur die Rietsee begelei en finaal van Egipte se mag verlos. Hy het hulle versorg met kos en water deur die woestyn. Hy het hulle in die oorlog teen die Amalekiete na oorwinning gelei. Hy het sy wet vir hulle by Sinai gegee en sigbare teenwoordig geword in die Tabernakel met die wolk- en vuurkolom. Hulle kon in vertroue die trek aandurf die woestyn in al sou dit uiteraard uitdagings en versoekings vir hulle inhou.
Op soortgelyke wyse het God sy Seun voorberei vir die begin van sy bediening. Hy was dertig toe Hy in die Jordaan gedoop is en die Heilige Gees op Hom neergedaal het. Direk daarna lees ons dat Jesus deur die Gees ingelei word in die woestyn om versoek te word en waar dit ook juis sy fisiese behoeftes is wat as aanleiding tot die versoekings deur die duiwel gebruik word (Matteus 4:1-11) soos dit ook die geval was met die volk in Numeri 10 en verder.
Daarom is die verhaal van Numeri vir ons ook steeds ‘n voorbeeld van ons eie geestelike reis – gewikkel in geestelike oorlogvoering sowel as aanbidding – maar met die voordeel dat ons ook die voorbeeld van die Here Jesus het om ons aan te moedig om die uitdagings die hoof te bied deur die gawes wat God vir ons gee vir ons reis, sy Woord en sy Gees. Skep moed uit Jesus se volharding en stry die stryd van geloof met oorgawe. Hy sal jou meer as ‘n oorwinnaar maak deur die krag wat Hy deur sy Gees in jou aan die werk sit.