3 Spaanse uitdrukkings wat net nie in Engels vertaal word nie - Versamelings
Daar is sekere sentimente wat beter vasgevang word deur woorde wat nie in die Engelse taal bestaan ​​nie. leedvermaak, 'n Duitse term vir die plesier wat iemand anders se ongeluk het, is miskien die bekendste hiervan. Daar is allerhande lyste wat sulke woorde en frases saamstel, ook hier by Matador.
My Couch-gashere in Istanboel het my 'n wonderlike voorbeeld hiervan geleer; die hele beginsel van "die skeiding van kerk en staat" word in die Turks aan die woord oorgedra laiklik. Dit is uiteraard baie meer elegant en effektief in hul taal. Maar ek praat nie Turks of enige van die tale wat op die meeste van hierdie lyste genoem word nie - net soveel pret as om te hoor van sulke woorde, ek kan nie regtig waardeer hoe dit in hul taal pas sonder meer agtergrondkennis nie.
Ek praat wel Spaans en het 'n paar woorde en konvensies teëgekom wat hul rolle soveel beter vervul as hul Engelse eweknieë. Ek waardeer hulle des te meer, aangesien ek hulle self ontdek het. Soms slaan ek hulle per ongeluk in gesprek met Engelssprekende vriende, net omdat hulle soveel beter is.
Aprovechar is 'n werkwoord wat gewoonlik vertaal word as "om voordeel te trek uit." Dit alleen maak dit beter - Spaans bereik in een woord wat Engels vier nodig het. Maar dit is soveel meer as dit. Dit bevat ook die betekenisse "uitbuit", "tuig", "voordeel" en "gryp". Vir my is dit al die sentimente wat uitgedruk word in 'Carpe Diem', toegedraai in 'n normale werkwoord wat u in alledaagse situasies kan gebruik.
Wanneer jy aprovechar iets, jy maak nie net die beste daarvan nie - jy neem elke sekonde asof dit jou laaste is, jy gryp dit aan die horings en stoei dit tot op die grond, jy laat dit geen spyt hê nie. Dit is soveel kragtiger, en het ook 'n heerlike reeks lipbewegings as jy van die PR na die V na die CH beweeg.
Spaanssprekendes sê ook graag aproveche eerder soos Bon appetit voor 'n maaltyd, wat net sy krag verhoog. U het miskien al van u maaltye 'geniet', maar het u dit ooit "benut"? Dit verleen 'n heel nuwe vlak van plesier en laat my altyd meer kou. My Katalaanse woonstelmaats sou dit gebruik om my Amerikaanse Amerikaanse pasta-etes so groot te maak dat ek ons ​​woonstel se grootste pot as 'n bak moes gebruik. Ek sou lag en voortgaan om die hele ding te verslind sonder om te misluk, wat hulle net meer geëet het: ek het sekerlik die meeste van my pasta gebruik.
'N Ander frase wat in Spaans kragtiger is, is tener ganas, wat wanneer dit by die vertaler gekoppel is, bloot uitkom "om te wil hê." Dit is weereens meer as dit. tener is "om te hê" - tener ganas is meer soos 'om die begeerte te hê', wat veel meer lastig en minder bevredigend is.
Engels kom 'n bietjie nader aan die regte sentiment met die uitdrukking 'You have to want it', wat 'n lekker bondige vorm is hooi que tener ganas en español. Elke keer as ek dit hoor, sien ek altyd 'n wellustige ou Latino-man wat sy regterarm voor hom skud met die vingers half vasgeklem in 'n verwytende waarskuwingskloof.
Dit is goeie wysheid met alles wat jy in die lewe doen. Jy moet dit wil hê - anders doen jy dit? Dieselfde handgebaar word dikwels gebruik om die woord te vergesel cojones, wat beteken dat die frase vir altyd geassosieer word met testikels, wat net die vertelling versterk, want nou moet jy balle hê om te doen wat jy ook al doen.
Ek sou gebruik ganas om aan my Spaanse bank-gashere te verduidelik terwyl ek op reis is waarom ek soveel van hul dorpe in so min tyd kon beleef, aangesien ek altyd dinge sou sien wat hulle nog nie eers kon besoek nie. Dit was die perfekte woord om die sterkte van die wil van 'n reisiger in te sluit om die beste van hul beperkte tyd op 'n nuwe plek te benut - met ganas, kan jy soveel meer doen.
Terwyl ek in Barcelona was, het ek een van my Katalaanse vriende oortuig om my in haar ouerhuis te huisves terwyl ek na 'n woonstel gesoek het. Min het ek geweet die een aand wat ek nodig het om 'n bed te wees, was dit die dag waarop haar hele uitgebreide gesin vir ete kom oornag het.
Ek was al verleë dat my teenwoordigheid hulle dwing om in te praat Castellano (Spaans) eerder as Katalaans, maar die aand is ek nog meer ongemaklik aan 'n aandete voorgestel. Ons Engelssprekendes is vertroud met daardie moeilike oomblik toe daar net een stuk smaaklike kos in die middel van die tafel oor is, en almal daar sit en probeer uitvind hoe om dit aan te pak sonder om selfsugtig te wees.
Tog het ons geen spesiale woord vir die spesiale stuk soos die Spaanse nie el de la vergüenza (die stukkie skaamte), 'n naam wat so kragtig is dat dit my laat vrees dat my geslag vir geslagte lank sal beskaam word as ek dit waag om dit aan te gryp.
Nodeloos om te sê dat ek angstig was om die laaste van die lekkerte te benader turrónes (amandelgebaseerde gebak) wat ons na die hoofgereg aanpak. My genadige leërskare het dit uiteindelik in my skoot gegooi, tesame met baie geroep van Aproveche! Laat ons maar net sê dat ek die spesifieke soet soetjie beslis gebruik het.