Aptenia - 'n bloeiende vetplant wat voor ons oë groei * Oor plante
Aptenia - 'n bloeiende vetplant wat voor ons oë groei
'N Unieke kombinasie van blomme soortgelyk aan krisante met vlesige oorspronklike blare trek aandag aan aptenia. Maar haar vermoë om onvermoeid en vinnig te groei, die skitterende kleure van beide groen en blomme is die belangrikste voordele. En hoewel die plant al lankal na mesembryanthemums oorgedra is, bly aptenia steeds 'n spesiale ster. Harder en onpretensieus, soos enige ander vetplante, maar terselfdertyd soortgelyk aan 'n pragtige blomster, is dit vinnig besig om gewild te raak. 'N Klein immergroen wonderwerk kan vensterbanke en hangmandjies effektief versier. En selfs beginners kan hierdie plant groei.
Aptenia - 'n botaniese beskrywing van 'n plant
Groeitoestande vir binne-appenias
Sorg vir aptenie tuis
Siektes, plae en probleme in die verbouing van aptenia
Die voorkoms van die helder skoonheid van aptenia is moeilik om met gewone binnenshuise vetplante te assosieer. Vlekkige blare wat water kan ophoop, laat aptenie baie swaarkry weerstaan ​​en pas goed aan by veranderende toestande, maar dit lyk nie minder helder as enige wispelturige mededinger nie.
Antenas, waarvan die kwalifikasies hersien is, behoort volgens die moderne botaniese klassifikasies tot die genus Mezembriantemums (Mesembryanthemum) en nie so 'n groot, maar onnavolgbare blink gesin nie Aizov (Aizoaceae) Ons plant word meestal nog steeds onder die naam aptenia verkoop.
As 'n uitgediende naam in die katalogusse aangedui word, of as u u gunsteling spesie onder die mesembrientems moet identifiseer, moet daar geen probleme ontstaan ​​nie: die spesie se naam word herhaal in beide die ou en die nuwe weergawe.
Eie naam mesembryanthema ontvang ter ere van die blomme wat oopmaak gedurende die middaguur, onder die helderste son.
In die natuur kom hierdie kulture slegs in Suider-Afrika en in Suid-Amerika voor. Anders as familielede van die mesembriantemums, waaronder slegs een- en tweejaarlikse plante gekweek is, is die voormalige apteniums meerjarige plante. Hulle is ook termofiel, maar as hulle in 'n potkultuur gekweek word, kan hulle baie langer as een seisoen behaag.
Aptenia-mesembryanthema - immergroen vetplante met vlesige lote en blare. Hulle het kragtige, verdikte wortels wat nie heeltemal tipies is vir vetplante nie, en vul die substraat aktief. Dikwels is dit kruipende of kruipende plante in kamerkultuur wat mettertyd in struike kan transformeer, met 'n maksimum hoogte van 25 cm.
Stingels groei aanvanklik reguit, lê slegs met verlenging en vertak sterk. As u nie lote in toom hou nie en nie plante vorm nie, kan hulle tot 1 m of langer strek. Die groen van aptenia in die vorm lyk normaal, maar die sappige, vlesige tekstuur verander hierdie persepsie dramaties.
In alle aptenias is die blare ovaalvormig met 'n puntige punt (asvormig) of hartvormig; hulle sit meestal oorkant, maar op die bopunt van lote kan hulle afwisselend geplaas word. Aptenia word gekenmerk deur 'n baie helder glans. Idioblaste - klierhare wat soos kristalle of kristaldruppels lyk, gee ook glans aan die blare. Maar in aptenia word hulle minder opvallend as in ander mesembryantemums, en beklemtoon slegs die mooi, helder glans van die oppervlak.
'N Baie kenmerkende eienskap van die plant is 'n baie ryk, helder kleur: die middelgroen basiese toon van aptenia word gekombineer met die skitterende liggroen kleur van jong blare.
Hoe blom aptenia?
Terryblomme blom in alle mesembryanthemums, wat effens herinner aan 'n bloeiwysmandjie asters. Hulle blom een ​​vir een, maar in die lengte van die lote, in die as van die blare. Die plant is letterlik saam met hulle gestrooi. Klein, tot 3 cm in deursnee, apteniumblomme lyk enorm, en ondanks die soortgelyke struktuur, herinner dit min aan ander vetplante en veroorsaak dit eerder assosiasies met madeliefies of krismisrose. Bonsiekte, naaldrietblare skep 'n donsige mandjie waarin u die geel, buisvormige blomme in die middel sien voordat hulle volledig oopgemaak is.
Die blomperiode van aptenii val in die somer, en dit strek meestal van Junie tot middel-herfs.
Die kleurskaal van bloeiende aptenium word slegs deur rooi-pers kleure beperk. Maar as gevolg van die suiwerheid van die toon, is dit onmoontlik om die kleurpalet vervelig te noem. Witblomvariëteite word ook by aptenias aangetref.
In die kamerkultuur is dit ongewens om die vorming van sade te voorkom, omdat die blom van aptenia self hieraan ly. Maar as daar 'n begeerte is om hul sade in te samel, word die multidimensionele bokse met amper swart ruwe sade ryp nadat dit geblom het.
Al vier spesies, wat eens tot die appenisia behoort, word as baie sierplante beskou. Slegs een spesie kan met groot gewildheid spog, maar sy familielede sal nie toegee aan die skoonheid van groen nie.
Mesembryanthemum hartlik, of Aptenia hartlik (Mesembryanthemum cordifolium) - 'n bekoorlike uitsig met grysgroen, sappige, maar dun lote waarop hartlansvormige blare op teenoorgestelde pare sit. Die erns van die blare beklemtoon slegs die onberispelike vorm van individuele blare en hul helder kleur. Kruipende, uitgestrekte takkies slegs in 'n snit vertoon hul regte tetraëdrale vorm, vertak goed en skep welige bosse.
Die blare van die plant is nie langer as 2,5 cm lank nie, en lyk dikwels nog kleiner. Bloeiwyses blom in die asse van die blare en op die toppe van die lote. Afhangend van die verskeidenheid, val die hartvormige appenia met lila, pers, pienk of amper rooi mandjies.
Rasse wat te koop is, bly naamloos en word veral onderskei aan die kleur van die blomme. Die dekoratiewe vorm van die variegate, met ongelooflike helder kolle op die blare, en akwarel verander in die basiskleur, word nie minder nie as die gewone groenblaaraanhangsels van die hart gevind.
Mesembryantemum lansetvormig, of Aptenia lansetvormig (Mesembryanthemum lancifolium) Is 'n vinnig groeiende en nie so kompakte meerjarige, digte blaarlote wat tot meer as 1 m lank kan word nie. Digte, vlesige stingels flaunt teenoor mekaar gerangskik, helder, in hul jeugdige geelkalkgroen lansetvormige blare, in die sinusse waarvan delikate lila of pienk blomme blom. Daar word geglo dat hierdie tipe mesembryanthemums langer blom, van die middel van die lente tot die middel van die herfs.
Appenia Haeckel (Aptenia haeckeliana), of Haeckel se Mesembryantemum is baie minder algemeen. Dit is 'n kompakte, nie so skouspelagtige plant met eiervormige, teenoorgestelde sittende blare op reguit verdikte lote en hoofsaaklik apikale, romerige wit, maar digte verdubbelde blomme.
Die mesembryanthemum is witblom, of Atenia is witblom (Mesembryanthemum geniculiflorum) kom amper nooit voor in kamerkultuur nie. Dit is 'n slordige voorkoms, met selde sittende pare lansetvormige blare, vetplante, waarin vertakte, verdikte takkies 'n fyn kant skep en al die aandag trek. Die dun, spieragtige blare van 'n bessieblom herinner effens aan paardebloemies, maar word in 'n romerige wit kleur geverf.
Alle soorte binnenshuise aptenia kan gekweek word as 'n gewone pot- of ampelplant. Dit is baie goed as u aan mandjies of houers aan hangers hang, maar as u wil, kan u die vorm van 'n uitgestrekte struik spesifiseer.
Om te bereik van aptenie en digte setperke, en vinnige groei en skouspelagtige blom, moet u sorg vir helder beligting. Hierdie plant is uiters sensitief vir die groeiplek en is glad nie aanpasbaar nie. 'N Koel oorwintering word as verpligtend beskou, maar met sommige truuks kan u die plant daarsonder red.
Die fotofilositeit van aptenii is so hoog dat dit aanbeveel word om hierdie plant op die suidelike vensterbanke te plaas. Die plant kan nie eens 'n effense skaduwee hê nie, en dit is nie geskik om binne-in die binneland te plaas nie.
Die geringste gebrek aan lig van die mesembryanthema word aangedui deur rek en gedeeltelike blootstelling van die lote. As aptenia slegs as 'n kamerplant gekweek word, benodig die blare beskerming teen direkte middae. In die ope lug of wanneer daar in die somertuin geplant word, het hierdie kultuur nie sulke beskerming nodig nie.
Mesembryanthemums blom tradisioneel in die somer, en in die herfs of winter het hulle nie lig nodig nie, maar as die bosse nie aan die suidelike vensters geleë is nie, is dit beter om die aptenium na helderder vensters te skuif.
Hoe warmer die winter, hoe belangriker is die beligting vir die aptenie: by normale kamertemperature, is dit beter om die aanleg te hou met daaglikse ekstra beligting wat die ligintensiteit met die somerprestasie laat blyk.
Die sleutel tot die suksesvolle kweek van 'n vinnig groeiende en volop bloeiende skoonheid word tereg 'n koel oorwintering genoem. As lugtemperature tipies is van woonkamers (daal nie tydens sluimering) nie, ly die plant so erg dat dit nie net van die blom kan verkry word nie, maar ook om die dekoratief van groen te bewaar.
Die optimale inhoud van mesembryanthemums in die winter is lugtemperatuur van ongeveer 10 grade. As daar 'n oorskot van hierdie aanwyser vir aptenie is, is dit nodig om die beligtingsintensiteit, die frekwensie van besproeiing en die lugvogtigheid proporsioneel te verhoog, wat baie gevaarlik is vir hierdie vetplant.
In die periode van aktiewe groei en ontwikkeling hou aptenia stabiele temperature. Teen snelhede van 22 tot 25 grade, sonder uiterste hitte en skielike spring, blom aptenia baie meer.
Apteniërs hou van vars lug. Hulle kan nie in heeltemal toegemaakte ruimtes groei nie en is veral sensitief vir die gereelde toegang tot vars lug in die somer. Die beste strategie om appenias te laat groei, is om dit in die tuin, op die balkon of terras vir die somer te plaas.
As plante in die woonkamer gelaat word, word dit gedurig geplaas op die venster. As u wil, kan aptenia ook as tuinslaai gebruik word, in die grond geplant word op sonnige, helder verligte gebiede van alpiene heuwels of in hoogliggende gebiede, en dan die steggies sny om die plante in hul versameling te bewaar (die aptenia word nie meer na die pottebakkery oorgedra nie).
Aptenias kan nie die nabyheid van lugversorgers of verwarmingstoestelle verduur nie. Enige temperatuurspring, skielike veranderinge in die werkverrigting daarvan is ongewens.
Mooi en lewendige aptenias kan spesiale omstandighede benodig, maar is baie tevrede. Hulle benodig skaars natmaak, selfs meer seldsame top-dressing. Die sleutelpunt vir die versorging van hierdie plant is eintlik 'n verpligte snoei, maar daar is niks ingewikkeld in hierdie prosedure nie.
Gieter vir aptenii verskil nie van natmaak vir kaktusse of ander nie-tropiese vetplante nie. Die plant bevat 'n minimale humiditeit, verdra nie net vogtigheid nie, maar hou ook aanhoudend nat substraat.
Die beste riglyn vir die bepaling van die frekwensie van besproeiingswater is die droog van die grond: as die meeste binnenshuise plante in die boonste laag moet droog word, dan word die substraat byna heeltemal of heeltemal gedroog vir aptenia.
Langdurige droogte is ongewens tydens ontkieming en blom, wanneer die substraat konstant effens klam gelaat word. Tydens slaapsaal, veral as dit in optimale koel toestande gehou word, word aptenie byna nie natgemaak nie, maar word slegs 'n minimum hoeveelheid turgorblare gehandhaaf en verhoed dat die plooi begin. Selfs in die somer word die plant minder gereeld as 1 keer per week natgelei, maar in die winter is 1 water per maand voldoende vir aptenia
By hoë humiditeit ly aptenie en vergaan dit, hulle is redelik gemaklik in gewone woonkamers. Maar buitengewone droë lug naby verwarmingstoestelle beïnvloed die blom van aptenia negatief, en te droë toestande tydens blom kan die aantreklikheid van die blare beïnvloed.
As aptenia in die warmte en selfs in die hitte slaap, is dit raadsaam om 'n omgewing met 40-50% humiditeit te skep, maar sonder bespuiting. 'N Toename in vogtigheid help om die dekoratiwiteit van groen te bewaar, maar met die geringste natheid of in te vogtige lug, sal verrotting deur appenose begin versprei.
Ondanks die mooi blom en redelik vinnige groei, hoef aptenia nie gereeld voed te word nie. Hierin is dit soortgelyk aan kaktusse: kunsmisstowwe word een keer per maand of met die helfte van die konsentrasie in water toegedien - een keer elke 2 weke.
Top dressing vir aptenia kan slegs in die lente en in die somer uitgevoer word. In die jaar toe die plant oorgeplant is, kan u uself tot twee top-verbande beperk - aan die begin van die groei en aan die begin van die blom.
Vir hierdie gewas kan langwerkende kunsmisstowwe of konvensionele universele kunsmisstowwe nie gebruik word nie. Aptenia bevat slegs kunsmisstowwe vir vetplante en kaktusse.
Sny en vorm aptenii
Die vinnige groei van mesembrytemums lei tot 'n baie vinnige "vormverlies." Hierdie plant kan nie sonder snoei gekweek word nie, wat die blomtyd stimuleer, bosse vorm en dit hernu. Snoei word onmiddellik na blom gedoen. Dit is toelaatbaar om op ander tye te snoei, maar voor die groei van nuwe takke, sal die plant nie blom nie.
Lente snoei vertraag die blom van aptensia vir 'n paar maande. Die lote van appenia word in die helfte gesny of minstens drie pare blare gelaat. Die vorming word uitgevoer in ooreenstemming met die verlangde vorm van groei - 'n strenger kussing of verspreiding.
As 'n plant sy groei in die winter verbreek en lote uitgetrek word, word die bosse in Januarie en Februarie aangepas voordat die groei begin.
Ondanks die vinnige groei, benodig aptenia nie gereelde oorplantings nie. Hierdie plant hou nie daarvan om onnodig gesteur te word nie. Appenia word slegs oorgeplant sonder om die wortels bloot te lê, as daar tekens is van 'n volle ontwikkeling van die potruimte, dit wil sê as die wortels in die dreineringsgate verskyn of die groei in die breedte stop. 'N Goed ontwikkelde plant benodig gewoonlik 1 oorplanting in 2 jaar.
Die lente Maart-April is meer geskik vir die herplanting van 'n aptenium, maar as dit nodig was om die plant op 'n ander tydstip oor te plant, kan hierdie akkurate prosedure uitgevoer word as deel van die periode van aktiewe ontwikkeling. Die kapasiteit van aptenie neem toe met 3-5 cm. Slegs potte en planters met groot dreineringsgate met 'n hoogte wat nie groter is as die deursnee nie, is geskik vir hierdie kultuur: hoe laer en groter die kapasiteit, hoe beter.
Aptenia kan in eenvoudige aardmengsels gekweek word. Hulle voel goed in gereedgemaakte ondergrond vir vetplante of kaktusse, maar hulle groei nie erger as in enige ligte, half saamgestelde sandgrond nie. Die beste mengsel vir hierdie gewas word beskou as 'n mengsel van turfgrond en sand met klein byvoegings van blare grond en turf vir die korrigering van tekstuur. Die byvoeging van as en houtskool is 'n voordeel. Aptenia verkies effens alkaliese substrate met 'n pH van 6,5.
Die herplanting van 'n appenia is niks ingewikkeld nie. Aan die onderkant van die nuwe tenk lê 'n hoë, ongeveer 1/3 van die hoogte van die pot, die dreineringslaag bedek met 'n raslaag van growwe sand. Vir appenia is dit belangrik om dieselfde penetrasievlak te handhaaf. Die wortelnek kan net effens met 'n substraat besprinkel word. Na oorplanting word die aptenie nie natgemaak nie, dit word vir 4-5 dae droog gehou, en sodoende word die water baie versigtig hernu en moet u die aptenia teen direkte sonlig beskerm.
Hierdie vetplante word beskou as een van die volhoubaarste.Plantluise of spinmyte kan hulself op apteke vestig, wat beter is om dadelik met insekdoders te veg. Maar basies, alles wat hulle bedreig, is die gevolge van onbehoorlike sorg. Enige benatting, sowel as oortollige voedingstowwe, lei tot die verspreiding van verrotting.
By swak beligting of warm oorwintering bloei aptenie nie, word bleek en rek, maar is goed herstel na snoei. Verlies van blare dui altyd op 'n onbehoorlike oorwintering, langdurige droogte of te nat grond.
Ondanks die elite-status en die ooreenstemmende prys vir volwasse plante, is aptenia baie maklik om te teel. Eenjarige snoei laat baie apikale steggies agter wat gebruik kan word om sterk, jong plante te produseer.
Beide apikale en stamknipsels wortels in aptenia. Na die sny word dit toegelaat om 'n paar uur te droog, en dan word dit gewortel, effens skuins gedompel volgens enige beskikbare of gunsteling metode - in sand, substraat of water. Vir wortels is dit nie eens nodig om 'n dop oor die steggies te plaas nie; dit is genoeg om grondvog te behou. Plante word in individuele houers geplant en probeer om klein glase te kies en plante in groter houers te hanteer.
Die groei van aptenia van sade is baie minder gewild, want die bereiking van versieringsvermoë deur plante sal baie langer moet wag. Saadjies word oppervlakkig gesaai, in skoon sand of met 'n sanderige ondergrondse aardmengsel, en versigtig versprei hulle so min as moontlik en strooi nie 'n dun laag sand bo-op nie.
Vir ontkieming is helder beligting en ligte humiditeit van die substraat nodig. Die houers word met glas of film bedek, en die gewasse daagliks geventileer. Die optimale temperatuur vir saadontkieming is ongeveer 21 grade hitte. Glas word onmiddellik verwyder nadat die eerste lote verskyn het. Plante bevogtig baie versigtig en probeer vermy dat natgemaak en natgemaak word. Lote word slegs 'n maand na opkoms in individuele houers geduik.