Ons bespreking oor die universele Kerk, wat dit is en wat dit nie is nie, sluit die volgende vrae in: Wat is die Here se doelwitte met die Kerk? Wanneer het Christus sy Kerk begin bou en wanneer sal Hy hierdie werk voltooi? Wat is die toekomsbestemming van die universele Kerk?
Die Griekse woord wat as ‘kerk’ vertaal word, is ekklesia, wat beteken: ’ŉ vergadering wat uitgeroep is’, ŉ groep mense in onderskeiding van ander mense. Die ekklesia is nie ŉ gebou, nie ŉ kerkdenominasie, nie ŉ nasionale kerk, nie die koninkryk van God, en nie Israel nie. Die Kerk is die mense wat aan hierdie uitgeroepte gemeente behoort. Wanneer die woord ekklesia verwys na plaaslike kerke, word dit in beide die enkelvoud- en meervoudvorm gebruik, maar wanneer die woord gebruik word om die universele Kerk te beskryf – die een liggaam van gelowiges wat Christus oor ŉ tydperk as sy Liggaam bou – dan word die enkelvoudvorm van die woord gebruik en aangedui as ‘Kerk’ (met ŉ hoofletter).
Die Kerk is nie sommer net ŉ tussenvoegsel wat God genoodsaak was om in te druk tussen die Eerste en Tweede Koms van Christus, of tussen die tyd toe ‘hierdie geslag’ in Israel die Heilige Gees gelaster het deur die Messiasskap van Christus te verwerp (Matthéüs 12:23-32) en die tyd wanneer ŉ toekomstige geslag Joodse gelowiges die Here sal aanroep om terug te keer nie (Matthéüs 23:39). Hoewel dit ŉ spesifieke historiese begin het, was die Kerk altyd deel van God se raadsplan (vgl. Efésiërs 3:9).
Johannes die Doper het belowe dat Christus met die Heilige Gees sou doop (Matthéüs 3:11-12). In Matthéüs 16:18 het Jesus gesê Hy sal (toekomende tyd) sy Kerk bou. In Handelinge 1:5 het die opgestane Here herhaal dat Hy met die Heilige Gees sou doop. Hierdie belofte is waar gemaak op Pinksterdag toe die Kerk gebore is in Handelinge 2 – iets wat die apostel Petrus bevestig in Handelinge 11:15-17 toe hy vir eens en vir altyd die sleutels van die koninkryk van die hemel gebruik het om die geestelike deur van die koninkryk van die hemel vir drie groepe gelowiges te open (Jode in Handelinge 2; Samaritane in Handelinge 8; en nie-Jode in Handelinge 10-11). Van belang is dat die Kerk nie gevestig kon word totdat Jesus Christus uit die dood opgestaan het nie (Efésiërs 1:19-20). Verder kon die Kerk ook nie gevestig word totdat Christus na die hemel opgevaar het nie, want geestelike gawes kon slegs daarná gegee word (Efésiërs 4:7-12). Die Kerk het op Pinksterdag begin (Handelinge 2).
Die universele Kerk bestaan uit almal wat deur die Gees van God gebore is en wat deur daardie selfde Gees met die Heilige Gees gedoop is in die Liggaam van Christus (1 Korinthiërs 12:13). Fruchtenbaum (2005:6) sê dat die “universele Kerk daardie geestelike organisme is waarvan die Messias die Hoof is, en dit bestaan uit alle gelowiges, van Pinkster af tot en met die Wegraping.” Gelowiges verskil oor wanneer die wegraping sal plaasvind, maar dit sal inderdaad plaasvind (1 Korinthiërs 15:50-54; 1 Thessalonicense 4:13-18). Wanneer dit gebeur, sal die Kerk voltooi en by haar Bruidegom wees.
Die Kerk behoort aan Christus, dit is sy Kerk (Matthéüs 16:18), Hy is die Hoof van die Kerk (Efésiërs 1:22-23). Christus het die Kerk lief en Hy heilig dit (Efésiërs 5:25-27). Christus is die Een wat die Heilige Gees gestuur het om te woon in gelowiges wat die Liggaam van Christus vorm en om gawes aan die Kerk te gee (Efésiërs 4:8-12). Christus berei die Kerk voor om sy bruid te wees (Efésiërs 5:25-27).
Die Kerk se samestelling
Die Kerk bestaan uit gelowige Jode en nie-Jode (Efésiërs 2:11-16; vgl. Handelinge 1:8). Die verborgenheid wat Paulus in Efésiërs 3:1-6 beskryf, is dat dit nie in die Ou-Testamentiese tye bekend was dat die Kerk uit gelowige Jode en nie-Jode tot een Liggaam van Christus verenig sou word nie. Verder was dit ook nie in Ou-Testamentiese tye bekend dat Christus in hierdie Joodse en nie-Joodse gelowiges sou woon nie (Kolossense 1:24-27).
Die fondament van die Kerk
Die Kerk se fondament is Jesus Christus. Christus is beide die Rots en die Hoeksteen (Matthéüs 7:24-27; Efésiërs 2:20-22).
Die bestaansredes van die universele Kerk
Vyf bestaansredes van die universele Kerk kan genoem word. Een, dit is om “ŉ volk uit die heidene vir sy Naam aan te neem” (Handelinge 15:14). Twee, die Kerk moet die Jode jaloers maak (Romeine 11:11-14). Drie, om die menigvuldige wysheid van God bekend te maak (Efésiërs 3:10). Vier, om vir God ŉ woning te wees (Efésiërs 2:20-22). Vyf, om ewig eer aan God te bring (Efésiërs 3:20-21).
Die toekomsbestemming van die universele Kerk
Teenstrydig met die lering van sommige mense, sal die universele Kerk nie die wêreld met die evangelie oorwin nie. Die Kerk se toekomsbestemming behels vyf dinge: die Kerk sal weggeraap word (1 Thessalonicense 4:13-18), beloning ontvang (1 Korinthiërs 3:10-15; 2 Korinthiërs 5:10), trou (Openbaring 19:6-9), saam met Christus in die Messiaanse koninkryk heers (Openbaring 20:4-6), en vir ewig in die Nuwe Jerusalem woon (Openbaring 21:1-22:5).
Ons sal die verskeie simboliese illustrasies van die universele Kerk vervolgens in afsonderlike artikels bespreek.
As jy belangstel om meer oor die universele Kerk te lees, oorweeg gerus om die volledige artikel, Die universele Kerk deur dr. Arnold Fruchtenbaum te lees.