Amalie Uys: “G’n man sal my ideale steel” | SARIE
Amalie Uys: “G’n man sal my ideale steel”	deur Martie Swanepoel
Maar ’n smartvraat is dié bondel energie nie. Sy “dans” in haar motor op pad werk toe op die maat van Regina Spektor en ander “mallerige kunstenaars soos Razorlight en Chris Chameleon – enigiets wat my wange rooier maak en my op en af laat hop!” En as motoriste om haar op mekaar skel en tekens wys, draai sy haar venster oop en blaas borrels. Regtig. Sy het altyd ’n botteljie borrels byderhand vir spitsverkeerontlading. Want waar Amalia is, is daar lewe, sê een van haar beste vriendinne, Tanya-Anne Steyn, wat saam met haar drama aan die Universiteit Stellenbosch gestudeer het. “Sy het ’n kop vol mal goed en filosofieë. Sy is altyd entertaining. Sy is ondersteunend en lojaal.” Vir haar ouboet, Theunis, is sy Mali, die kleinsus na wie hy eintlik opkyk. “Sy is ’n energieke, multidimensionele mensie. Ons het ’n byna telepatiese verbinding van kleins af.”
Die kollig-ding is nog nie vir haar erg nie. Sy proe nog net daaraan. “In hierdie stadium is dit nog vir my vreemd dat mense my herken. Ek voel regtig dit is net my werk. Daar is baie talentvoller en mooier meisies as ek wat nie rolle kry nie.” Sy het ander drome ook. Sy wil graag goed teken en skryf – maar weet sy kan beslis nie sing nie. Sy skryf sommer ’n mengelmoes van prosa en gedigte. Dis soos terapie. Soms dink sy sy moet daaraan werk vir publikasie, maar sy is bang vir verwerping