Dit voel nou soos n leeftyd gelede. Ook in daardie jaar, in die vroe� oggendure van 15 Januarie 1984, het Koos du Plessis op die ou Krugersdorppad in Knoppieslaagte verongeluk. Hy het met sy Volkswagen Beetle van n laagwaterbrug af gery. Sy lyk is eers later die oggend gevind.
Twintig jaar later het baie van die plekke wat hy nog wou besoek, al ander name. Soos Koos n afskeidslied vir Herman geskryf het, is Waarom ek roep na jou vanaand weer Gert Vlok Nel se afskeidslied aan Koos du Plessis. En heel gepas kom speel Herman n laaste rol as hy Koos met sy skip kom haal.
Wie was Koos du Plessis en wat beteken sy musiek vir ons twintig jaar na sy dood? Was sy musiek werklik te skoon om in te woon? En waar hoort sy musiek vandag? Ek het weer na sy plate gaan luister en n paar vrae aan mense gevra in n poging om van hierdie vrae te probeer beantwoord.
Soms is hy amper liries  sien hy moontlikhede raak  maar dis die bitter sinisme wat met n koggellag in versvorm uitgedruk word wat die mees kenmerkende eienskap van sy musiek geword het. Neem byvoorbeeld die beskrywing van troues en begrafnisse in Skadus teen die Muur  die stoet en die konvooi:
In dieselfde jaar skryf Koos die liriek vir die kenwysie van die televisieprogram Jopie Adam, wat hy ook self vertolk. Ek onthou nog Sondagmiddae voor die TV  met Jopie Adam, Maljan, die beer Ben en die donkie Nommer 7. Soos die Waltons en die Cosbys, was dit wholesome American TV waarmee die regering en die base by die SAUK kon saamleef. Maar Jopie Adam was darem n voortvlugtige vir die gereg:
n Tweede album, getiteld As almal ver is, verkyn in 1981 en word die volgende jaar genomineer in die kategorie Afrikaanse Langspeler van die Jaar tydens die Springbokradio-Sarie-toekennings. Alhoewel die drie lirieke vir sy dogters vir hierdie CD opgeneem is, sing hy op die titelsnit van verwydering:
Soos op Skadus teen die muur figureer die tema van die soeker of die swerwer weer sterk, soos hier in “Swerwer”: