Snijpunt: klimaat wetenskaplike Dorte Haubjerg Søgaard studeer die see-ijs in Groenland. Image: Søren Rysgaard, Arktiese Navorsingsentrum, Universiteit van Aarhus
ew wetenskaplike navorsing bevestig dat die opwarming van die aarde toenemend groter dele van die Arktiese see ys smelt en die noodsaaklike vermindering van die CO2 uit die atmosfeer.
Die Arktiese ysbeen het pas sy somer minimum geslaag - en dit is die sesde laagste mate seevis wat sedert 1978 aangeteken is, volgens wetenskaplikes by die Amerikaanse ruimte agentskap NASA.
Vir drie dekades het die krimpende Arktiese ys - en die groeiende area van helderblou water elke somer blootgestel - 'n oorsaak van toenemende alarm vir klimaatwetenskaplikes.
Polar seisoenale veranderinge word jaarliks ​​deur NASA gemeet, maar betroubare satellietdata gaan slegs terug na 1978. Die Noordpool was in die XVI-XIX eeu deel van die Koue Oorlogsone, en slegs die Sowjet-vlootbrekers en Amerikaanse duikbote het konsekwente metings gedoen. geen kant het die data gepubliseer nie.
Maar studies van 17th en 18th eeu walvisvaart skepe se logboeke en ander rekords maak dit duidelik dat die ys keer gestrek veel verder suid elke somer as wat dit vandag doen.
Dikte van ys is in bestendige afname
In die laaste 30-jare het die dikte en die oppervlakte van die ys albei gedurig gedaal, met voorspellings dat die Arktiese Oseaan in 'n paar dekades kon wees feitlik ys vry Teen September word nuwe seeroetes tussen Asië en Europa oopgemaak.
Hierdie jaar kon erger gewees het, hoewel die ysarea tot meer as 5 miljoen vierkante kilometer geval het - aansienlik onder die 1981-2010-gemiddelde van 6.22 miljoen vk km.
"Die somer het relatief koel begin, en die groot storms of aanhoudende winde het ontbreek wat ys kan opraak en smelt verhoog," het Walter Meier, 'n navorsingswetenskaplike by NASA, gesê. Goddard Space Flight Center. "Selfs met 'n relatief koel jaar is die ys so dunner as wat dit vroeër was. Dit is meer vatbaar om te smelt. "
Opwarming in die Arktiese gebied sal waarskynlik beïnvloed klimaatpatrone in die gematigde sones, en die staat van die poolys het soveel besorgdheid geword dat navorsers gebruik maak grond-gebaseerde en see-gebaseerde monitors om die fisika van die verskynsel te verken.
Maar daar is nog 'n rede vir die aandag: soos die polêre ys verminder, doen die planeet albedo sy vermoë om sonlig terug in die ruimte te reflekteer.
Dus, soos die ys krimp, word die see warm, wat dit moeiliker maak om nuwe ys te vorm. en groter blootstelling aan sonlig verhoog die waarskynlikheid dat ysgrond sal ontdooi, die vrystelling van nog meer kweekhuisgasse toegesluit in die bevrore grond.
Nou het navorsers 'n ander en onverwagte voorbeeld van klimaat terugvoer wat 'n invloed kan die siklus van verhitting gevind. Klimaat wetenskaplike Dorte Haubjerg Søgaard, van die Groenland Instituut vir Natuurlike Hulpbronne en die Universiteit van Suid-Denemarke, en navorsingskollegas het ontdek dat see-ys self 'n agentskap is Verwyder koolstofdioksied uit die atmosfeer.
Dat die oseane die dinge absorbeer en dit as kalsiumkarbonaat of ander mariene minerale wegbêre, is ou nuus.
"Maar ons het ook gedink dit was nie van toepassing op oseaangebiede wat deur ys bedek is nie, want die ys was ondeurdringbaar," het Søgaard gesê. "Nuwe navorsing toon egter dat see-ys in die Arktiese gebied groot hoeveelhede CO besit2 van die atmosfeer in die see. "
Die navorsing word in vier joernale gepubliseer, Polêre Biologie, Die Kryosfeer, Die Tydskrif Geofisiese Navorsing: Atmosferes en Mariene Ekologie Progress Series.
Twee-stadium patroon van gaswisseling
Die Deense navorsingspan het 'n komplekse, tweestadige patroon van gaswisseling waargeneem as ysflesse wat uit suidelike Groenland gevorm is. Hulle het die rol van atmosferiese koolstofdioksied in die vorming en vrystelling van kalsiumkarbonaatkristalle in die see-ys gemeet en gedurende 'n 71-dag siklus van die koolstofdioksiedbegroting gehou.
In die loop van hierdie ingewikkelde bietjie natuurlike kryo-chemie het hulle bevind dat sommige CO2 is diep weg in die see met 'n digte, swaar mineraalbronne, soos die ys vries en 'n paar is gevang deur alge in die ontdooi ys.
Hulle het ook 'n derde faktor geïdentifiseer: die "rypblomme" wat op die nuwe ys gevorm het, het 'n onverwagte hoë konsentrasie kalsiumkarbonaat gehad.
Die wins-en-verlies rekeningkunde het beteken dat elke vierkante meter ys 56 milligram koolstof uit die atmosfeer tydens die 71-dag siklus effektief verwyder het. Oor 'n gebied van 5 miljoen vk km, sou dit 'n beduidende opname verteenwoordig.
Maar die ware belang van die ontdekking is dat wetenskaplikes nog 'n ander manier geïdentifiseer het waar die ys - terwyl dit daar is - help om die Arktiese koue te hou, en nog 'n manier waarop koolstofdioksied deur die oseane geabsorbeer word.
"As ons resultate verteenwoordigend is, speel die see-ys 'n groter rol as wat verwag is, en ons moet dit in die toekoms globale CO in ag neem2 begrotings, "het Søgaard gesê.
Jy is hier: Tuis > Sosiale en politieke > omgewing > klimaat > Bewyse van verhitting > Die Arctic Sea se CO2-opruimingsrol word deur die smeltende ys verdun