Die geskiedenis van Egipte - die Nyl - Geskiedenis Podcasts - 2022
Die geskiedenis van Egipte - die Nyl
'N Inleiding tot die lesing van Dr. Neiman oor Egipte en die Amarna -tydperk. Neiman bespreek hoe die fisiese geografie van Egipte sy kultuur en ontwikkeling gevorm het.
Die geskiedenis van Egipte - Die Nyl - Geskiedenis
Die Nyl (Arabies: النيل, geromaniseer: an-Nīl, Uitspraak van Arabies: [an'niːl], Bohairic Kopties: ⲫⲓⲁⲣⲟ Uitgespreek [pʰjaˈro],  Luganda: Kiira Uitspraak van Ganda: [ki: ra], Nobiin: Áman Dawū ) is 'n groot noordelike rivier in noordoostelike Afrika. As die langste rivier in Afrika, is dit histories beskou as die langste rivier ter wêreld,   hoewel dit betwis is deur navorsing wat daarop dui dat die Amasonerivier effens langer is,   is die Nyl een van die die kleinste ter wêreld volgens 'n kubieke meter wat jaarliks ​​vloei.  Ongeveer 6,650 km [4,130 myl] [n 1] lank, beslaan die dreineringsbak elf lande: Tanzanië, Uganda, Rwanda, Burundi, die Demokratiese Republiek van die Kongo, Kenia, Ethiopië, Eritrea, Suid -Soedan, Republiek van die Soedan en Egipte.  In die besonder is die Nyl die primêre waterbron van Egipte en Soedan. 
Die Nyl het twee groot sytakke - die Wit Nyl en die Blou Nyl. Die Wit Nyl word beskou as die hoofwater en die primêre stroom van die Nyl self. Die Blou Nyl is egter die bron van die grootste deel van die water, wat 80% van die water en slik bevat. Die Wit Nyl is langer en styg in die Groot Mere -streek van Sentraal -Afrika, met die mees verste bron nog onbepaald, maar in Rwanda of Burundi geleë. Dit vloei noord deur Tanzanië, die Victoriameer, Uganda en Suid -Soedan. Die Blou Nyl begin by die Tana -meer in Ethiopië  en vloei uit die suidooste na Soedan. Die twee riviere ontmoet net noord van die Soedannese hoofstad Khartoem. 
Die noordelike gedeelte van die rivier vloei byna geheel en al noord deur die Soedanese woestyn na Egipte, waar Kaïro aan 'n groot delta geleë is en die rivier in Alexandrië in die Middellandse See vloei. Die Egiptiese beskawing en die Soedanese koninkryke was sedert antieke tye afhanklik van die rivier. Die grootste deel van die bevolking en stede van Egipte lê langs die dele van die Nylvallei noord van Aswan. Byna al die kulturele en historiese terreine van Antieke Egipte het langs rivieroewers ontwikkel en gevind.
Basiese beginsels oor die Nylrivier
Volgens Encyclopedia Britannica is die Nyl meer as 4,100 myl lank die langste rivier ter wêreld. Dit vloei deur 'n massiewe deel van Noordoos -Afrika, begin suid van die ewenaar en eindig by die Middellandse See. HowStuffWorks verduidelik dat die Nyl eintlik bestaan ​​uit drie verskillende sytakke wat saamvloei: die Wit Nyl, die Blou Nyl en die Atbara -rivier. Elkeen voeg water en 'n ander kleur sediment by die stroom van die hoofrivier - dit is waar die riviere hul name kry.
Maar die Nyl is nie net beperk tot sy eie banke nie. Soos National Geographic opmerk, vloei dit gereeld en besproei die droë vlaktes van Afrika. Boonop lê die rivier voedingsryke slik langs die vloedvlakte neer, wat dit moontlik maak om gewasse te verbou in wat andersins 'n woestyn sou wees. Sonder die Nyl sou ons nie die ou Egipte gehad het nie. of verskeie ander wonderlike beskawings.
Die oorsprong van die naam "Nyl" self is in geheimsinnigheid gehul. Sommige geleerdes, soos dié van Britannica, sê dit kom van die Griekse wortel "neilos", wat "riviervallei" beteken, maar die mense by die Online Etymology Dictionary beweer dat dit afkomstig is van 'n Semitiese woord wat ook "rivier" beteken. Volgens die British Museum het die Egiptenare die Nyl 'iteru' genoem, wat eenvoudig 'die rivier' beteken. Ongeag, as jy iets noem, is die definisie daarvan, jy weet dat dit baie belangrik moet wees.
Ek het nog nooit 'n dokumentêr van Bettany Hughes gesien wat nie fenomenaal, vermaaklik en met soveel entoesiasme en passie vir die onderwerp ter sprake was nie. Ek was egter teleurgesteld oor die afleidende splitsing tot verleentheid. Sommige mense het probleme met 'n ander beoordelaar wat dieselfde gevoel het. U het moontlik nie 'n probleem met haar uitrustings nie (gewoonlik sou ek ook nie), maar u moet verstaan ​​dat dit gaan oor respek vir ander kulture - veral as u 'n ander land besoek. Dit word kulturele sensitiwiteit genoem en ek dink dit is hartseer dat sommige nooit sal verstaan ​​wat dit beteken nie. Me. Hughes is een van die beste dokumentêre vertellers in die omgewing, maar sy moet weet wat gepas is al dan nie, veral op plekke soos Egipte waar godsdienstige en kulturele praktyke baie verskil van die Westerse wêreld - ek was regtig verbaas hieroor .
Weereens, ek stem saam dat dit nog 'n wonderlike produksie was met opregte opwinding en groot kennis oor die onderwerp - niemand oortref me Hughes in hierdie verband nie. Ongelukkig was ek voortdurend afgelei deur haar pogings (of die gebrek daaraan) om te bedek, veral rondom Egiptiese mense.
Net die ding om na te kyk en te beleef as u nie op hierdie pandemiese oomblik kan reis nie. Kaïro, Luxor, Dendera, Aswan, Vallei van die konings. dit is alles hier en meer.
Professor Bettany Hughes is 'n gunsteling geleerde. Sy is 'n bietjie gesels daaroor-maar die kamerawerk en spesiale toere is ongelooflik. Daar is prettige oomblikke waar ons die lewens van diegene wat die ou monumente gebou het, sien-en die besondere rol van nederige esels om goedere en mense te vervoer.
Sommige van die graftonele gaan 'n bietjie vinnig, sal graag 'n bietjie langer wil vertoef.
[Haar uitrusting is net nie prakties nie, behalwe miskien haar rooi serp-'n onvanpaste romp wat opry en haar ruim boesem in 'n t-hemp gedruk word. Eerder afleidend en ongemaklik. Waarom ook nie 'n hoed in die skroeiende son nie? En sonbrille? Sy lyk regtig deurmekaar en ongemaklik-wat haar akademiese geloofwaardigheid ontken. 'N Paar kakies en 'n hemp met ronde hals sou beter wees-of 'n tuniek en 'n katoenbroek soos die plaaslike bevolking. Miskien items wat pas. Ek bewonder haar kurwes, maar die grootte van haar klere is af. Sy trek stewels aan vir 'n diepgaande verkenning van die graf.]
Interessante argeoloë en geleerdes in die omgewing weeg.
Mummies, grafte, tempels, die stad, die musiek/dans, die diere en die mense (oud en modern, wat haar uitnooi om te ontbyt op die oewer van die Nyl) alles hier asof ons daar kan wees.
Bettany Hughes het geen saak gehad nie, agter in die arme, klein donkie. Iemand moet dit by PETA aanmeld.
Haar kledingkeuses was verleentlik onvanpas en sy vertel asof mense wat luister, probleme met begripspoed kan hê. Dit raak wel irriterend.
Behalwe dit, is ek dankbaar dat ek 'n virtuele toer op 'n ou plek, 'n wieg van die beskawing, gekry het, wat ek moontlik nooit persoonlik sal sien nie weens die gebied wat deur terrorisme geteister word en die hewige reis-/mediese diskriminasie wat onsenheid oor ons burgerlike gebied loop. regte. Welkom by die wêreldwye kommunisme, elkeen en die verdeelde kommunistiese state van Amerika.
Absoluut wonderlike historiese uitsig oor die Nyl. Bettany is uitstekend en kon ons bestendig hou terwyl ons na al vier episodes in een sitting kyk.
Hoe het die Nylrivier die Egiptiese beskawing beïnvloed?
Die Nylrivier was die middelpunt van die antieke Egipte. Die vloede het ryk swart grond op die oewers van die gebied gebring Nylrivier wat dit vir boere moontlik gemaak het om gewasse te verbou. Die droë klimaat naby die Nyl het dit so gemaak dat die ou piramides vandag nog bestaan. Anders as die meeste kulture, die ou Egiptenare het vroue baie regte gegee.
Behalwe hoe het die Nyl die godsdiens van die ou Egipte beïnvloed? Die Nyl het baie beïnvloed godsdienstig tree in antieke Egipte, wat voortspruit uit die uitbeelding van die hiernamaals, soos die bewaring van mummies en die konstruksie van die Groot Piramides wat was gebou met sy waters. Die Nylrivier, vanweë die belangrikheid daarvan vir Egipties lewe, was teenwoordig in hulle godsdiens.
Tweedens, watter rol het die Nyl in die Egiptiese beskawing gespeel?
Egiptiese beskawing ontwikkel langs die Nyl Rivier in groot deel omdat die rivier se jaarlikse oorstromings betroubare, ryk grond vir die verbouing van gewasse verseker het. Oud Egiptenare uitgebreide handelsnetwerke ontwikkel langs die Nyl, in die Rooi See en in die Nabye Ooste.
Watter invloed het die Nyl op die ou Egiptiese lewe gehad?
Die Sahara -woestyn, die Nylrivier en die oorvloed van rots grootliks beïnvloed waar en hoe die ou Egiptenare hulle beskawing gevestig en gebou het. Hierdie faktore saam: landvorme, klimaat en water word breedvoerig bekyk. Oud Grieke het dit gesê Egipte was die geskenk van die Nyl.
19:21 Antieke Egipte Geen kommentaar
Koninkryke van die Nyl
Egipte was die geskenk van die Nyl "
Die antieke Griekse historikus Herodotus het eenkeer opgemerk dat die hele Egipte die Nyl se geskenk was. Elke jaar het reën die rivier laat oorstroom, wat ryk silte van die Ethiopiese Hooglande afgebring het en dit oor die onderste dele van die riviervallei neergesit het. . Van die vroegste tye af het Egiptiese boere hul werk rondom die vloed beplan, nie net om voordeel te trek uit die rykdom van die grond wat dit agtergelaat het nie, maar ook om die water te gebruik vir besproeiing.
Deur die eeue het sterk leiers vroeë Egiptiese boerdery -nedersettings verenig om twee koninkryke te skep, Laer Egipte in die noorde en Bo -Egipte in die suide. Eers na 3200 v.C. het 'n koning van Bo -Egipte, bekend as Menes (MEE »neez), die twee koninkryke verenig. Hy en sy opvolgers het uiteindelik die titel farao geneem. Hulle het rebellies verbrysel, nuwe gebied gekry, besproeiing gereguleer en handel aangemoedig, wat groter welvaart meegebring het. Vanaf die tyd van Menes tot byna 300 v.C. het ongeveer 30 Egiptiese dinastieë, of gesinne van heersers, opgestaan ​​en geval. Geskiedkundiges verdeel hierdie tydperk in drie koninkryke: die Ou Koninkryk, wat van ongeveer 2650 tot 2180 v.C. die Middelryk, van ongeveer 2040 tot 1780 v.C. en die Nuwe Koninkryk, wat omstreeks 1570 v.C. Daar word na die tydperke tussen die koninkryke as tussenperiodes verwys.
Gedurende die tweede tussenperiode, omstreeks 1650, val 'n groot deel van Egipte onder die beheer van 'n Asiatiese volk, die Hyksos (HIK*sohs) wie se perdewaens die Egiptenare oorweldig het. Uiteindelik het 'n nuwe leier in die stad Thebe na vore gekom wat die Hyksos uit Egipte verdryf het en die nuwe koninkryk onder sy eie dinastie uitgeroep het. Die farao's van die Nuwe Koninkryk het die gevegstegnieke van die Hyksos aangeneem en nuwe gebiede in Nubië en langs die oostelike Middellandse See -kus verower, in die proses om 'n ryk te stig.
Van ongeveer 1380 tot 1362 v.C. is Egipte regeer deur die farao Amenhotep (ahm »uhn »HOH »tep) IV. Amenhotep IV het probeer om die tradisionele Egiptiese geloof in baie gode, 'n gebruik wat bekend staan ​​as politeïsme, te vervang deur sy eie geloof in slegs een god, 'n gebruik wat as monoteïsme bekend staan. Die nuwe god is gesimboliseer deur die skyf van die son, die Aton genoem, en Amenhotep het selfs sy naam verander na Akhenaton (ahk «NAHT#uhn), of hy wat Aton behaag. " Akhenaton se godsdienstige revolusie wrok opgewek en die einde van sy bewind is gekenmerk deur twis tussen die farao en die priesters van die ou godsdienstige kultusse. Na die dood van Akhenaton het die priesters die mag teruggekry en onder die seuntjie koning Tutankhamen (te • tang »KAHM#uhn) herstel hulle die ou politeïstiese godsdiens in Egipte.
Na Akhenaton het min sterk farao's oor Egipte geheers. Miskien was die belangrikste uitsondering Ramses II, soms genoem Ramses die Grote, wat van ongeveer 1279 tot 1213 v.C. Ramses se opvolgers kon egter nie die ryk bymekaar hou nie, en uiteindelik het die Egiptiese mag afgeneem.
Met die welvaart wat die Nyl se oorvloed bied en deur sy geografiese ligging grotendeels teen indringers beskerm is, was die Egiptiese beskawing merkwaardig stabiel in die loop van sy lang geskiedenis.
Die Egiptenare, wat angstig was om die vloede van die Nyl by te hou, het 'n besonder akkurate kalender ontwikkel, gebaseer op die opkoms en ondergang van die ster Sirius. Hulle het ook 'n getallestelsel ontwikkel wat gebaseer is op 10, wat merkwaardig soortgelyk is aan die desimale stelsel wat ons vandag gebruik. Hulle het meetkunde gebruik om te bereken hoe om die grense van velde na oorstromings te herstel, en ook om die piramides te bou. Egiptiese argitekte en ingenieurs is onder die beste van die antieke wêreld. Die Egiptenare het ook baie geleer oor die menslike liggaam en het hierdie kennis gebruik om siektes te behandel en om die liggame van dooies te bewaar.
In die hart van die Egiptiese beskawing was die Egiptenare se kommer oor godsdiens. Egiptenare het in baie gode geglo, insluitend die idee dat die farao self 'n god was. Die belangrikste van hierdie gode was Amon, of Amon-Re, die koning van die gode. Hulle het ook geglo in 'n hiernamaals en die moontlikheid om onsterflikheid na die dood te bereik deur die liggaam van iemand wat gesterf het, te bewaar. Om dit te doen, ontwikkel hulle 'n proses wat bekend staan ​​as mummifikasie, wat behels dat interne organe verwyder word en die liggaam met chemikalieë behandel word sodat dit eeue lank behoue ​​bly. Alhoewel eers slegs die farao op hierdie manier behandel is, het selfs gewone Egiptenare uiteindelik gehoop om na die fisiese dood te oorleef. In latere tydperke bevat dit afskrifte van die Book of the Dead -gesange, gebede en spreuke wat as 'n soort gids vir die hiernamaals in mense se grafte gedien het. Dit was grotendeels in 'n poging om liggame te bewaar en al die artikels waarmee dit begrawe is, te beskerm vir die behoeftes van die hiernamaals, dat Egiptenare soveel tyd daaraan bestee het om uitgebreide grafte soos die piramides te bou. Baie van die Egiptiese kuns was ook gewy aan godsdienstige temas en die versiering van die grafte waarin mense verwag om die ewigheid deur te bring.
Waterbestuur in die ou Egipte / Nylrivier
Jana Tarek / Pixabay
Alhoewel die jaarlikse oorstromings van die Nyl relatief voorspelbaar en kalm was, was dit nie altyd perfek nie.
In sommige jare kan hoë vloedwater plase en nedersettings vernietig, terwyl te min oorstromings tot hongersnood kan lei.
Om die rivier se water die beste deur die jaar te benut, het die ou Egiptenare baie waterbestuurspraktyke ontwikkel en gebruik.
Een van die algemeenste was die gebruik van wasbakbesproeiing.
Om die plaasvelde is 'n dwarsbalk grondmure gevestig.
As die Nyl oorstroom, sal water hierdie wasbakke binnedring.
Die water sou in hierdie bekkens bly nadat die rivier teruggetrek het, sodat die Ou Egiptenare hul gewasse nog langer lank natgemaak kon hou. (8)
Hoe oud Egipte opgegrawe is
Die ontdekking van die graf van koning Toetankamen is een van die belangrikste argeologiese ontdekkings van alle tye. Leer hoe konservators van die Getty Institute die graf en die belangrikheid van hul werk beskerm en bewaar in hierdie insiggewende video.
Toe die werk aan die High Aswan -dam in Bo -Egipte begin, word die twee tempels van Abu Simbel bedreig met 'n volledige vernietiging. Sien die ongelooflike werk van die internasionale veldtog wat deur UNESCO in hierdie film van 1972 geloods is oor die pogings om die tempels te red
Opgrawings in Dahshur het 'n splinternuwe piramide aan die lig gebring en dit lyk asof die graf beroof is. Volg saam met Smithsonian Channel om die raaisel te ontrafel.
In opvallende kontras met die vroeë Indus -beskawing en dié van Sumer, Akkad, Babilonië en Assirië in Mesopotamië, het die groot Egiptiese beskawing in die Nylrivier homself ongeveer 5 000 jaar lank onderbreek. Dit duur deur oorlogvoering en verowering deur die Perse, Grieke, Romeine, Arabiere en Turke, sowel as deur pandemiese siektes wat die bevolking verwoes het. Tog bly sy landbougrondslag ongeskonde. Slegs in meer onlangse tye word die volhoubaarheid van die Egiptiese landbou in twyfel getrek. In reaksie op 'n 20-voudige toename in sy bevolking gedurende die afgelope twee eeue-van 3 miljoen in die vroeë 1800's tot 66 miljoen vandag-het Egipte sy beproefde landbou op grond van die Nyl se natuurlike vloei-ritmes vervang met meer verskerpte besproeiing en vloedbestuur. wat volledige beheer van die rivier vereis het. 
In vergelyking met die spoggerige vloede van die Tigris en die Eufraat, was die historiese Nyl -vloed baie meer goedaardig, voorspelbaar en tydig. Soos vandag, is die meeste van die vloei afkomstig van reënbuie van die moesson-tipe in die Ethiopiese hooglande. Die res kom uit die boonste waterskeiding van die Wit Nyl om die Victoriameer. Met byna kalendriese presisie begin die rivier vroeg in Julie in die suide van Egipte styg, en dit bereik middel Augustus die vloedstadium in die omgewing van Aswan. Die vloed het toe noordwaarts gestyg en ongeveer vier tot ses weke later by die noordelike punt van die vallei gekom.
Op sy hoogtepunt sou die vloed die hele vloedvlakte tot 'n diepte van 1,5 meter dek. Die waters sou vroeg in Oktober in die suide begin terugtrek, en einde November was die grootste deel van die vallei droog. Egiptiese boere het toe voor hulle goed natgemaakte velde gehad wat natuurlik bemes is deur die ryk slik wat uit die hooglande van Ethiopië afgevoer is en op die vloedvlakte neergelê het terwyl die water daaroor versprei het. Hulle het koring en ander gewasse geplant net toe die sagte winter begin het, en hulle het middel April tot begin Mei geoes. Teen hierdie tyd het die rivier se vloei verminder, slegs deur die meer konstante vloei van die Wit Nyl was die vloedvlakte heeltemal droog. Toe, op 'n magiese manier vir die ou mense, begin die siklus weer van voor af. Selfs in die moderne tyd, vier die Egiptenare elke 17 Junie die '' Nag van die druppel ', toe die hemelse traan val en die Nyl laat opstaan. "
Die Egiptenare beoefen 'n vorm van waterbestuur genaamd wasbakbesproeiing, 'n produktiewe aanpassing van die natuurlike opkoms en val van die rivier. Hulle het 'n netwerk van erdebanke gebou, sommige parallel met die rivier en sommige loodreg daarop, wat bekkens van verskillende groottes gevorm het. Gereguleerde sluise sal vloedwater na 'n wasbak lei, waar dit 'n maand of so sal bly totdat die grond versadig is. Dan word die oorblywende water afgevoer na 'n wasbak of na 'n nabygeleë kanaal, en die boere van die gedreineerde erf sal hul gewasse plant. 
Die vroegste bewys van waterbeheer in antieke Egipte is die beroemde historiese reliëf van die maagkop van die Skerpioenkoning wat ongeveer 3 100 vC dateer. Dit beeld een van die laaste predinastiese konings uit wat 'n skoffel vashou en 'n sloot seremonieel in 'n netwerk sny. Behalwe die belangrikheid van hierdie waterwerke en die groot seremonie daaraan, bevestig hierdie prentjie dat Egiptenare ongeveer 5 000 jaar gelede 'n vorm van waterbestuur vir die landbou begin beoefen het. 
Egiptiese besproeiers het nie veel van die erge probleme ondervind wat (ander historiese) besproeiingsgenootskappe geteister het nie. Die enkele planttyd het die grond nie te min uitgeput nie, en vrugbaarheid is natuurlik elke jaar herstel deur die terugkeer van die slikbelaaide vloedwater. In sommige wasbakke het boere in alternatiewe jare korrels en stikstofbindende peulgewasse geplant, wat gehelp het om die grond se produktiwiteit te behou. Om die ander jaar, wat noodsaaklik was in (gebiede soos) Mesopotamië, was dit dus onnodig in die Nylvallei. 
Versouting was ook nie 'n probleem nie. Die somerwatertafel het in die meeste wasbakke minstens 3-4 meter onder die oppervlak gebly, en die maand of wat van oorstroming voor plant het die soute wat in die boonste grondlae opgehoop het, onder die wortelsone gedruk. Met die opbou van sout en die vrugbaarheid wat voortdurend herstel word, geniet Egiptiese landbouers nie net 'n produktiewe stelsel nie, maar ook 'n volhoubare stelsel.
Illustrasie 1. 'n Shaduf is gebruik om water bo die vlak van die Nyl te lig.
Foto 1. 'n Noria, emmers wat aan 'n waterwiel vasgemaak is, was 'n ander toestel om water op te lig.
Die seëninge van die Nyl was baie, maar dit het nie sonder koste gekom nie. 'N Lae vloed kan hongersnood veroorsaak, en 'n te hoë vloed kan digte en ander besproeiingswerke vernietig. Selfs 'n daling van 2 meter in die rivier se vloedvlak kan tot 'n derde van die vloedvlakte onwater laat. 
Die bekende Bybelse verslag van Josef en die farao se droom is 'n redelike weerspieëling van die bedreiging van hongersnood wat Egiptenare gereeld ondervind het. Gevra om die droom van sy heerser uit te lê, voorspel Joseph 'n paar jaar se oorvloedige oeste, gevolg deur sewe jaar se tekort, en raai die Farao aan om groot hoeveelhede graan te stoor om hongersnood te voorkom. Gedurende 'n tydperk van teleurstellende vloede tussen die bewind van Ramses III en Ramses VII in die twaalfde eeu vC, het voedseltekorte die prys van koring aansienlik laat styg. Pryse het tot op die heerskappy van Ramses X op 'n hoë vlak gestabiliseer, en daarna vinnig gedaal namate die tekort aan die einde van die Ramessid -dinastie, ongeveer 1070 v.C., versag het. 
As gevolg van die verband tussen die vloei van die Nyl en Egiptiese welstand, het die ou Egiptenare vroeg reeds 'n stelsel ontwikkel om die hoogte van die Nyl in verskillende dele van die land te meet. Hierdie monitering het hulle in staat gestel om die daaglikse riviervlakke met die afgelope jare te vergelyk en met 'n mate van akkuraatheid die hoogtepunt van die komende jaar te voorspel. Ten minste 20 "nilometers" was langs die rivier gespasieer, en die maksimum vlak van elke jaar se vloed is in die paleis- en tempelargief aangeteken (sien Foto 2). 
Foto 2. Die nilometer op Elephantine Island, Aswan, bestaan ​​uit trappe en personeelmeters.
Saam het die betroubaarheid van die Nyl -vloed en die onvoorspelbaarheid van die omvang die eertydse Egiptenare diep in die natuur gewortel en respek vir orde en stabiliteit bevorder. Heersers word beskou as ingrypers met die gode om voorspoed te verseker. Vader van alle gode was die god van die Nyl-Hapi-wat alhoewel die mannetjie met borste uitgebeeld is om sy vermoë om te koester aan te toon. 
Die Egiptenare het Hapi nie net in tempels aanbid nie, maar ook deur gesange:
In teenstelling met (ander historiese) beskawings, het die vroeë Egiptiese samelewing nie staatsbesproeiingswerke sentraal bestuur nie. Besproeiing met wasbakke is plaaslik eerder as op nasionale skaal uitgevoer. Ten spyte van die bestaan ​​van baie burgerlike en kriminele kodes in antieke Egipte, bestaan ​​daar geen bewyse van geskrewe waterwet nie. Blykbaar was die waterbestuur nie ingewikkeld of omstrede nie, en die mondelinge tradisie van gemene reg het 'n aansienlike tyd deurstaan.
Alhoewel dit moeilik is om te bewys, was die plaaslike aard van waterbestuur, waarin besluitneming en verantwoordelikheid naby die boere lê, waarskynlik 'n belangrike institusionele faktor in die algehele volhoubaarheid van Egiptiese waswaterbesproeiing. Die vele politieke ontwrigtings op staatsvlak, wat talle verowerings ingesluit het, het nie die werking van die stelsel of die instandhouding daarvan grootliks beïnvloed nie. Alhoewel beide slawe en korwe arbeid gebruik is, het die konstruksie en instandhouding van die stelsel nie die groot aantal werkers vereis wat Mesopotamië se besproeiingsnetwerke vereis het nie. Die golwe van plaag en oorlogvoering wat die bevolking van Egipte periodiek laat verval het, het nie daartoe gelei dat die besproeiingsbasis ernstig verval het nie, soos in ander historiese stelsels gebeur het.
Dit lyk asof plaaslike tempels 'n belangrike rol gespeel het in die herverdeling van graanvoorrade om die periodieke hongersnood te hanteer. Van baie vroeë tye af het bote langs die Nyl gelê en graan van die een distrik na die ander vervoer. Die oorskot uit verskeie distrikte kan in 'n sentrale graankamer gestoor word en gedeel word om voedselvoorraad vir die hele streek te verseker. Fekri Hassan, professor in die departement Egiptologie aan die Universiteit van Londen, bespiegel dat die opkoms van koningskap in Egipte verband hou met die behoefte aan 'n groter koördinasie in die insameling van graan en die verskaffing van hulpvoorrade aan distrikte wat oesmislukking ondervind. 
Die sentrale regering het 'n belasting op die boerboere van ongeveer 10-20 persent van hul oes opgelê, maar die basiese administrasie van die landbousisteem bly plaaslik. Soos Hassam opgemerk het, "Egipte het waarskynlik so lank oorleef omdat produksie nie van 'n gesentraliseerde staat afhang nie. Die ineenstorting van die regering of die omset van dinastieë het min besproeiing en landbouproduksie op plaaslike vlak ondermyn." 
Oor die algemeen was Egipte se stelsel van waswaterbesproeiing inherent stabieler vanuit 'n ekologiese, politieke, sosiale en institusionele perspektief as dié van enige ander besproeiingsgebaseerde samelewing in die menslike geskiedenis. Fundamenteel was die stelsel 'n verbetering van die natuurlike hidrologiese patrone van die Nylrivier, nie 'n groot transformasie daarvan nie. Alhoewel dit nie in staat was om te beskerm teen groot lewensverlies weens hongersnood toe die Nyl -vloed misluk het nie, het die stelsel 'n gevorderde beskawing opgedoen deur talle politieke omwentelinge en ander destabiliserende gebeure oor ongeveer 5000 jaar. Geen ander plek op aarde is al so lank in voortdurende verbouing nie.
Bron: Postel, Sandra, 1999. Sandpil: kan die besproeiingswonder duur? , W.W. Norton Company (A Worldwatch Book), New York. www.worldwatch.org
Notas  Vroeë 1800's bevolking van: Malcom Newson, Land, Water en Development: River Basin Systems and Their Sustainable Management (London: Routledge, 1992) huidige bevolking van Population Reference Bureau, World Population Data Sheet, muurkaart (Washington DC: 1998). Karl W. Butzer, Early Hydraulic Civilization in Egypt: A Study in Cultural Ecology (Chicago: The University of Chicago Press, 1976) uit M.S. Drowser, "Watervoorsiening, besproeiing en landbou," in C. Singer, E.J. Holmyard en A.R. Hall, red., A History of Technology (New York: Oxford University Press, 1954). Gen. 41: 1-37 (Hersiene standaard weergawe van die Bybel) J. Donald Hughes, "Volhoubare landbou in antieke Egipte," Landbougeskiedenis, Vol. 66, pp. 12-22 (1992) Butzer, op. cit. verwysing 2. Drowser, op. cit. verwysing 2. Fekri A. Hassan, "The Dynamics of a Riverine Civilization: A Geoarchaelogical Perspective on the Nile Valley, Egypt," World Archeology, vol. 29, nee. 1 (1997). Geselekteerde gedeelte van die gesang soos aangehaal in Hughes, op. cit. verwysing 8. Hassan op. cit. verwysing 10. Belastingsyfers van Will Durant, Our Oriental Heritage (New York: Simon en Schuster, 1954) Hassan, op. cit. verwysing 10. Projek Geskiedenis Onderwyser Ek het hierdie blog begin toe ek meer as tien jaar gelede begin het om sosiale studies te gee. Ek skryf graag artikels oor die vakke wat ek onderrig. Ek hoop dat hulle u kan help! Dankie vir die inloer! Tuis 5 temas van aardrykskunde Steentydperke Mesopotamië Egipte Indusvallei Griekeland Rome Mayas Asteke Spaanse verowering Privaatheid Aardrykskunde van Antieke Egipte - die Nylrivier
Die Griekse historikus Herodotus het gesê dat antieke Egipte 'n land was wat die rivier die gawe van die rivier was. Die rivier waarvan hy geskryf het, was die Nyl.
Die Nyl het sy oorsprong as die Blou en Wit Nyl in Ethiopië en Rwanda. Die twee riviere kombineer naby die moderne stad Khartoem, Soedan. Elke jaar dra die Nyl, wat geswel is van reën in ekwatoriaal -Afrika, swart grond wat lewendig is, wat dan langs die oewers van die rivier afstroom. Die Nyl en die swart grond het die beskawing van die ou Egiptenare moontlik gemaak.
Die Nyl vloei oor die algemeen van suid na noord. Studente word soms hierdeur verward, asof dit teen die natuurwette is. Dit is nie. Die Nyl volg die swaartekragwette vanaf die hooglande tot by die monding van die rivier by die Middellandse See. Studente word ook dikwels verward deur die term "Boer Egipte " vir die suidelike twee derdes en " Laer Egipte " vir die Nyl Delta -streek. Ek herinner hulle daaraan dat 'noord' nie altyd 'op' beteken nie en dat die rigting van 'n rivier stroomaf is, vandaar die term 'Laer Egipte'. "
Begin by die delta en suidwaarts, beskryf Herodotus die aardrykskunde van antieke Egipte in detail. Hy het geskryf dat die delta, die land plat en bedek was met moerasse. Stroomop het hy gesê dat Egipte tot by die oewer van die rivier verniel het met heuwels en woestyne aan weerskante. Herodotus het gesê dat die oewers bedek was met grond, swart en krummelrig, omdat dit alluviaal was en gevorm is uit die afsettings wat deur die rivier uit Ethiopië afgebring is. "