So byna verstik sy aan die mond vol koffie maar kry dit gelukkig sonder ongeval afgesluk. Sy bestudeer Pelser se gesig om te probeer agterkom of dit sy idee van ’n grap is maar die uitdrukking op sy gesig is die een wat hy opsit wanneer hy besigheid praat: doodernstig.
gebruik sy eie verafrikaansing van die Amerikaanse nuutskepping, to head hunt, wat nie beteken dat ’n mens soos die Indiaanse koppesnellers iemand agtervolg tot jy sy kop kan afkap nie, maar om, meer figuurlik, iemand in die sakewêreld so te sê te “roof”. Jy doen jou bes om hom of haar te oortuig om die betrekking waarin hy naam gemaak het te verruil vir een by jou eie maatskappy, vanselfsprekend teen ’n prys.
Haar koffie smaak skielik te sterk vir die halfteelepel suiker maar die gedienstige sekretaresse wat die skinkbord ingebring het, het dit op ’n koffietafel ’n ent van Pelser se lessenaar af neergesit. Theana staan op.
“Verskoon my, asseblief, meneer Pelser. Ek kry net vir my nog suiker,” probeer sy nog tyd wen. Sy moet diep delwe om haar baas van die afgelope ses jaar se ontstellende opdrag te probeer verwerk.
Sy het self haar oog op daardie pos. Sy het immers Pelser se afdelingswinkels bekend gemaak deur die parfuumaanbod mettertyd te vergroot tot die beste in die land. Die hoofskap van die nuwe toonbank kom haar toe.
Die feit dat Pelser moontlik oor haar kop sal gaan met die aanstelling, is soos ’n dolk deur haar hart. Maar wat nog seerder maak, is dat sy en die man wat sy moet gaan werf oor ’n baie fundamentele aspek van parfumerie hemelsbreed verskil: Hy gebruik diereprodukte soos muskus en sivetolie, ’n vergryp wat sy as dierebeskermer hom nooit sal vergewe nie.
Terwyl sy gaan sit en haar aandag toespits op die lepel waarmee sy haar koffie roer, voel sy Pelser se kyk letterlik op haar brand.
“Heeltemal tereg, juffrou Maree, die idee is glad nie dat sy werk joune moet oorvleuel nie. Soos jy seker weet, is sy pa Chanel se verteenwoordiger in Suid- Afrika en word Jean-Luc opgelei om in sy voetspore te volg. Met so ’n man in ons span kan daar nog vele deure na Europa toe vir ons oopgaan.”
Theana sak op haar stoel terug. Dan is daar nog nie sprake van die pos by die elite-inkoopsentrum wat bedoel is om ryk mense (en hulle kapitaal) na die Pretoriase middestad terug te lok nie. Dalk staan sy tog nog ’n kans as die edele heer Jean-Luc meer vir buitelandse skakeling gebruik gaan word as vir direkte betrokkenheid by die daaglikse bestuur van die skoonheidsafdelings.
“Juffrou Maree, jy het nog nie my vraag beantwoord nie. Het jy en Jean-Luc ’n ‘geskiedenis’? Waarom tel ek ietwat van ’n antagonisme by jou op wanneer sy naam genoem word?”