Loopdop Doep se Nasaat (Hoofstuk 5) - INK - INK Loopdop Doep se Nasaat (Hoofstuk 5) - INK
Titel: Loopdop Doep se Nasaat (Hoofstuk 5)
Datum gepubliseer: 8 April 2016 Aantal woorde: 2305 1029 Kere gelees ♥11
Ek het nog nie die moed gehad om dit oop te maak nie. As ek na die dikte van die boek kyk, lyk dit of Ma vir haar lewelank dagboek gehou het.
Aan die eenkant is ek nuuskierig om die inhoud daarvan te weet, maar aan die anderkant is daar so effense vrees vir dit wat tussen die blaaie vir my wag.
As ek in die straat afdraai huistoe, val 'n ou geroesde groen Datsun 1200 bakkie, wat reg voor die huis geparkeer, staan my op.
'n Persoon, kort en fris van postuur klim uit die bakkie en maak vir my die hek oop. Die frons tussen my groen oë is diep en groot tot ek vir Skippie herken.
Die gedagte waar hulle my adres gekry het spring deur my kop vir 'n flietende oomblik. Maar dan onthou ek dat Pa en Ma al die jare in die huis gebly het. En Duiker sou seker weet waar dit was.
As ek uit die 4x 4 klim en omdraai staan nie net Duiker en Skippie daar nie, maar ook Sussa.
Duiker snerp verergd terug; "Ek wil niks sê nie, ek wil weet watse donners boek hy daar onder sy arm het."
"As jy nie omgee nie Sussa kan ons maar kroeg toe gaan. Ek sal graag met julle wil deel wat met hierdie boek aangaan."
Nadat Sussa die kroeg se deur weer agter ons toegesluit het stap sy agter die toonbank in om vir ons elkeen 'n dop te gooi.
Ek wag dat hulle, hulle gebruiklike sigarette brandmaak. As aldrie afwagtend na my kyk sê ek sonder omhaal van woorde; "Ma is dood vanoggend"
"Hierdie is Ma se dagboek. Sy het gesê ek moet dit lees. Ek neem aan dat al die leuens wat ons gelewe het hieruit opgeklaar sal word."
Maar … daar is altyd 'n maar. As ek hom huistoe gaan nooi sal hy nie tweekeer weer na my kant toe kyk nie. Want daar is Babbels. Die altoos nimlike een met die dimpel-wang-glimlag as sy haar kop kwansuis onskuldig draai en haar oë guitig vir die mans flikker."
Die besef van wat Duiker sê ontspring in my soos 'n fontein in dor aarde. Sy jongste susterjie is my bloedma! Hierdie "Babbels" is dus my bloedma!
Wanneer Sussa weer begin lees klim my aandag saam met haar die boek in en ek volg elke woord soos 'n honger kind.
"Ek sal nou maar gereeld na die besigheid toe gaan al voel ek dit is tydmors. Die jongetjies wat daaruithang hou vir hulle so vroom, en dit kan tog sò vervelig wees."
"Die pragtig man met sy sterk bene en breë skouers het my verseker hy gaan elke Vrydag daar wees.
Hierdie keer stap Duiker agter die kroegtoonbank in. Terwyl hy besig is om vir ons almal 'n volgende rondte te gooi sê hy verveeld vir Sussa;
Sussa kan haar man staan teen hierdie harde man met sy ruwwe seehart.
Ek weet as ek nie ingryp nie gaan hulle nou eers weer vir 'n halfuur stry.
Terwyl Sussa in stilte lees wil Duiker by my weet:
"Wag, wag hier vat sy nou vir Dirk huistoe om haar ouers te ontmoet."
Groot was my verbasing dat Babbels geen indruk op hom gemaak het nie. Ek het eintlik die indruk gekry dat hy haar as 'n lastige kind beskou toe hy vir haar gesê het dat sy nie saam met ons piekniek by die dam kan gaan hou nie.
Skippie wat tot nou toe stil was sê; "Moet asb net nie ons lees hoe hulle vry nie. Ek wil dit not a donner hoor nie"
Sussa se "A ha!" onderbreek ons ander drie se gedagtes waar dit in stilte op eie spore geloop het.
Eers as sy haar lang sigaret rustig klaar gerook het en haar wynglas op getop het begin sy lees:
Dis doodstil in die kroeg. Die sluk en trek geluide, glase wat kontak maak met die toonbank, kroegstoele wat kraak, waak gewyd in die oomblik van skokkende openbaring.