Home Artikels Yah se kalender Die Geheimenis van Babilon: Die Oorsprong van Saturnus
Frank Abagnale, jr. sal heelmoontlik in die geskiedenis onthou word as die grootste swendelaar wat ooit geleef het. Die mag van alle bedrog en vervalsings skuil in die vermoë om te bedrieg. Frank het dit geweet, en hierin was hy die beste. Hy het sy lewe van misdaad begin in die verpersoonliking as ŉ vlieënier van die Pan Amerikaanse lugredery. Het hy meer as 1,609,344 kilometer vêr gevlieg, en 26 lande besoek, en in verskeie hotelle gebly, en voedsel en verblyf verhaal ten koste van die lugredery. Nadat hy amper gevang is toe hy ŉ vlug in New Orleans verlaat, het Frank op ŉ anderplek gaan “werk” soek.
Met geen kollege opvoeding, het Frank met sukses homself voorgedoen as die hoof inwonende pediater by hospitaal in Georgia vir byna ŉ jaar. Sy loopbaan om voor te gee dat hy ŉ dokter is, en ook die inwonende interne toesighouer is, het 25 maande geduur. Later, het hy ŉ proefskrif van die Harvard Universiteit se skool van regte vervals, en alhoewel hy nooit enige skool van regte bygewoon het, hy die eksamen van die Louisiana balieraad geslaag. Vir agt maande het hy ook miljoene dollars gesteel deur met vernuf tjek bedrog te pleeg.
Die mees ongelooflike feite van hierdie storie is dat al hierdie uitbuitery het plaasgevind terwyl hy steeds ŉ tiener was! Toe hy uiteindelik gevang is, was daar 12 lande wat aangedring het vir sy uitlewering. Nadat hy uit die gevangenis ontsnap het, deur hom voor te doen as ŉ geheime gevangenis inspekteur, was Frank vir die laaste keer gearresteer toe twee polisie konstabels wat in ŉ ongemerkte polisiemotor hom erken het. Frank se vernuf was so groot, nadat hy ŉ kort tydjie in die gevangenis was, het die FBI aan hom ŉ werk aangebied het, om hulle te help om ander bedrieërs te vang.1
Outentieke tyd meting het ook vervalste tydmetings. Terwyl die meeste mense daarvan bewus is dat die oorsprong van Sondag aanbidding begin het met aanbidding van die son, en hulle aanneem dat Saterdag die Bybelse sewende – dag Sabbat is. Saterdag is die sewende dag van die week. Alhoewel, die kalender wat gebruik word vir die berekening van Saterdag dit ŉ heidense namaaksel is wat die aanbidding tye van die heidense gode bevestig. Die oorsprong van Saterdag openbaar dit as ŉ vervalsing van die outentieke sewende – dag Sabbat vanaf die Skepping.
Die verlening van geloofwaardigheid vir die onbeskaamde eis, dat dit die ware Sabbat van die Bybel is, dit sy ouderdom is. Die tydperk wat Saterdag bestaan dit sy misleidende mag verhoog het vir die verlening aan sy wettigheid, en ook deur die nuwe namaaksels, van Sondag as een van hulle, dit geen waarde besit. Om die bedrieglike eienskap van Saterdag te verstaan is om terug te gaan na sy ontstaan. Die woord “Saterdag” beteken “ dag van Saturnus,” of die dag wat aan die god Saturnus behoort. Meeste van die ou godsdienste as dit nie almal is, het Saturnus gehad in hulle hemel van gode.
Soos “Saturnus” was vir die Romeine, was hy “Kronos/Chronos” vir die Grieke. Vir die Egiptenare was hy alternatiewelik “Khons”(2) of “Osiris.”(3) Die Babiloniërs het hom “Ninus” genoem, terwyl hy vir die Assiriërs, Bel, Baal of Belus was.(4) Die Fenisiërs, Kartagers en die Kanaäniete het na hom verwys as Baal of Baalim.(5) Die persoon vanwaar al hierdie legendes afkomstig is, dit niemand anders as Nimrod is, die “magtige jagter voor en [teen] Yahuwah.”(6) Nimrod die kleinseun van Gam en die agter – agter kleinkind van Noag, was hy die eerste vergoddelike Babiloniese koning.(7) Nimrod se herstel van afgodeaanbidding gedurende navloedse wêreld, deur legendes wat oorgelewer is deur die godedom van die verskeie nasies wat afgode aanbid, en nie hulle kennis van die ware Eloah behou het nie. Onder verskillende name, kom die name van Nimrod/Saturnus te voorskyn in al die antieke aanbidding van afgode.
Rome self was die oorspronklike stad van Saturnus! “Tradisie vertel dat Saturnus was die god van landbou tydens die vroegste tye in Italië aanbid is.... en gewandel het op die heuwel wat later die Capitoline genoem is, en aan Italië die goue tydperk gegee is terwyl hy daar regeer, waarna die [term afgelei is:] die heuwel van die, land en stad van die Saturnien bewind.”(8)
In gemeenskaplik met die ganse aarde, het Rome reeds vanaf ŉ prehistoriese tydperk groot teue gedrink uit die “goue beker,” van Babilon. Maar bowe, en vêrder as al die ander nasies, het dit in kontak gebly met die afgodedienste van Babilon wat haar alleen in ŉ buitegewone posisie plaas. Lank voor die dae van Romulus [ die stigter van Rome tesame met sy broer Remus ] het ŉ verteenwoordiger van die Babiloniese Messias wat na hierdie naam vernoem is, sy tempel gebou as ŉ god, en sy paleis as ŉ koning, op daardie besonderse hoogtes wat ingesluit is in die stadsmure van daardie stad waarvoor Remus en sy broer voorbeskik is om op te rig.. Op die Capitoline heuwel, wat so beroemd is vir vooraanstaande, en hoë plek van Romeinse aanbidding, was Saturni of die stad van Saturnus, wat die vooraanstaande Chaldeeuse god gehad in die dae van duister en verre verlede.
Die moontlikheid bestaan dat Nimrod Saturni gebou het, en daar aanbid is as ŉ god, is baie raaiselagtig. Volgens Annius van Viterbo en Richard Lynche,(10) het Noag self na Italië gegaan om sy kleinseun, Gomer ( die oudste seun van Jafet) te besoek. Met sy aankoms, het Noag gehoor dat Gomer gesterwe het, en dat Gam die koninkryk ingepalm het. Noag het toe vir Gam verdrywe en orde herstel in die koninkryk wat moreel korrup was onder Gam.
Volgens Openbaring word Rome met sy afgode aanbidding gesimboliseer met die vrou wat genoem word die “Verborgenheid van die groot Babilon,” wat op sewe berge sit met sewe koppe.(11)Die sewe koppe van die dier word geïdentifiseer as die “sewe berge,” waarop sy sit.(12) Dit is ŉ direkte verwysing na Rome, en is dit lank bekend is as die “stad van sewe heuwels.” “Om die Rome die stad van sewe heuwels te noem,” was deur sy inwoners gegee, en is dit voorgehou as ŉ beskrywing van sy gepaste naam.”(13) Die Capitone Heuwel, die kleinste van die sewe heuwels van Rome, en die terrein van Saturni was dit lank oorweeg as die mees heiligste plek, en het dit die setel geword van die burgerlike regering.
Terwyl daar te midde van die tyd ŉ sluier gelig word van die verre verlede van Saturni se Babiloniese verbintenis dit in die besonderheid boeiend is in die lig van verskeie antieke verslae(14) wat verklaar dat Sem, Nimrod se groot oom, Nimrod vermoor het oor afgodery. Antieke verslae wys inderdaad daarop dat daar in Saturni afgodediens in plek was vir ŉ lang tydperk na verskeie rampspoedige gebeure:
Op die Capitonline heuwel wat so beroemd was na die dae as die besonderse hoë plek van Romeinse aanbidding, is Saturni, of die stad van Saturnus opgerig, wat aanbidding verleen het aan die besonderse Chaldeeuse god gedurende die dae van duistere en verre verlede.(15)Moes daar ŉ revolusie plaasgevind het – en is die gesnede beelde van Babilon vernietig – en die oprigting van enige afgod ten sterkste verbied,(16)en toe die tweeling as oprigters [Romulus en Remus] van nou die wêreld se beroemde stad, en dat agter sy beskeie mure, die ruïnes lê van lank gelede van die stad en paleis van sy Babiloniese voorganers.(17)
Even Virgil verwys na die vernietiging van Saturni gedurende ŉ datum van die verre en vroeë tydperk van Evander (ongeveer 1250 v.C.)(18)
As ŉ voorvader van die Messias, en die bewaarder van die ware geloof, was Sem jaloers om die waarheid te bewaar, en het hy daarna gestreef om die afgodery wat deur Nimrod gevestig is te vernietig, van sy groot neef, en die voorbok van afvalligheid. Chaldeeuse bewyse verwys na die dood van Nimrod wat plaasgevind het deur ŉ “sekere koning,” of Sem.(19) Antieke Egiptiese bewyse openbaar dat Shem of Sem deur die “mag van die Gode,” gepraat het, en ŉ versoek aan ŉ regerende groep van regters voorgelê het van die waarheid in sy suiwerheid, en dit vergelyk het met die boosheid wat Nimrod versprei het oor die wêreld heen.(21)Sy woorde was so kragtig, en oortuigend dat die regters daarvan oortuig was. Hierdie tribunaal het bestaan twee groepe van magistrate: 30 burgerlike regters, en 42 godsdienstige regters, met ŉ totaal van 72.
“Die aantal van twee en sewentig regters, beide van die burgerlike en godsdienstige stand, wat volgens die Egiptiese wet benodig was om te bepaal wat die straf moet wees vir iemand wat skuldig moet wees aan so ŉ groot misdaad as die van Osiris [Nimrod].(22) Is die vonnis wat gevel is vir hoogverraad teen die hemel, was dit die dood.
Na die onthoofding van Nimrod, het Sem sy liggaam versnipper, en dele van die liggaam aan al die verskeie vestings van afgodery gestuur as ŉ ernstige waarskuwing: dit sal gedoen word aan almal wat rebelleer teen die gesag van die Hemel. ŉ Groot aantal van antieke weergawes(23) sou aandui dat Nimrod eintlik gedood is deur in stukke te skeur, alhoewel die versnippering na die dood meer waarskynlik is. Ongeag die manier wat die dood veroorsaak het, die feit was dat dit met almal kan gebeur, soos wat gebeur het met ŉ man so magtig as Nimrod, en het dit ŉ sterk boodskap aan sy volgelinge oorgedra.
Saturnus word gewys met die houvas van ŉ sens en ŉ baba. Let op die gevleuelde draak wat sy stert byt en ŉ volkome sirkel vorm, die simbool van die son.
Die resultaat was dat afgodery na ondergronds gegaan het. Diegene wat begeer het om aan te hou om te rebelleer wat deur Nimrod begin is moes dit in die geheim doen. Nimrod was aanbid en is dit gedoen onder ŉ verskeidenheid van name.
Nimrod/Saturnus in sy verskeie vorme het die “verborge god” geword; die god van verborge rade;” die “versteker van geheime;” en “die verborge een.”(24)
Saturnus as ŉ god, met sy gepaardgaande dag van aanbidding, het sy oorsprong verkry vanaf na die groot vloed se afvalligheid, wat toegeneem het met die gewaagde uitdaging van die rebellie teen die hemel met die bou van die toring van Babel. Toe Yahuwah die verwarring veroorsaak het in die tale van die rebelle,(25)en hulle verstrooi het om wêreld te bewoon in verskeie dele van die aarde, en die afgode aanbidding wat Nimrod verhef het, met hulle mee gegaan het. Terwyl dit ŉ nuwe fase binnegegaan het, van “versteking,” was die identifiseerbare waarmerk van die groot afvalligheid steeds teenwoordig, en is dit steeds die ewige versoeking vir die volgelinge van Yahuwah, wat hulle na afgode aanbidding lei. Die grondslag van rebellie is sodoende geleë in die vestings van vandag se namaaksel van die sewende – dag Sabbat: Saterdag.
Kronos devouring his son by Peter Paul Rubens. Notice the scythe in Kronos’ right hand.The Greek Kronos and the Roman Saturn were the same god. (26) As god of the harvest, he was typically represented as holding a scythe. Kronos/Saturn was the god of time (27) as well and as such he was also frequently shown holding babies. (28) Saturn’s chief holiday was Saturnalia. In December, the path of the sun stands still on the southern sky for five days. Ancient priests told the superstitious people that the sun was dying and must be propitiated with costly sacrifices. Saturn, as the god of time, was implored to continue time. The people were thus compelled to offer the things most precious to them, their children, in order to prolong time. Saturn, god of time and god of the harvest, reaped his harvest of souls in the burned bodies of these young children.
Die Griekse Kronos, en die Romeinse Saturnus is dieselfde god.(26)As die god van die oes, was hy kenmerkend verteenwoordig met die vashou van ŉ sens. Kronos/Saturnus was die god van tyd,(27) en was hy sowel as sodanig ook dikwels gewys met die houvas van babas.(28) Saturnus se hoof vakansiedag was Saturnalieë. Gedurende Desember, staan die son stil vir vyf dae op sy pad in die suidelike hemelruim. Priesters van die antieke tyd het aan die bygelowige mense vertel dat die son besig was om dood te gaan, en moes hy gepaai word met duur geskenke. Saturnus as die god van tyd, was gesmeek om aan te hou om tyd te voorsien. Die mense was dus verplig gewees om die mees kosbaarste dinge vir hulle te offer, en was dit hulle kinders, vir die orde om tyd te verleng. Saturnus, die god van tyd, en die god van die oes, het sy insameling van die oes verkry deur die verbranding van die liggame van die jong kinders.
Volgens die godeleer, het Kronos sy eie kinders geëet. Daarom is daar die geoorloofde offer waardeur Kronos tevrede gestel kon word, dit natuurlik kinders sal wees. Terwyl daar aanduidings is dat dit nie ŉ daaglikse gebruik was, en het dit verseker plaasgevind ten tye van algemene gevaar soos hongersnood of oorlog. Die slagoffers was in die algemeen dig versluier (om te verhoed dat die ouers kon sien wanneer dit hulle kind se beurt is), en was luide musiek met dromme wat geslaan is gebruik om alle geskreeu te verdoof sodat dit nie gehoor kan word. Kartago in die besonders was baie ongewild vir die offer van kinders. “Spesiale seremonies en gedurende uiterse krisisse was daar ten aanskoue van die mees invloedryke en magtige families, 200 van hulle kinders vermoor en op die brandstapel gegooi. Gedurende die politieke krisis van 310v.C., was tot 500 gedood.”(29) Saturnus het die kampioen geword van die Afrika heidenisme....... en inderdaad as Baal – Hammon in die Fenisiese Kartago, en was hy die voorwerp van kinderofferandes, en is dit onthul in die Tophet, of die opelug offerande terrein van die ou Fenisiese stad.”(30) “Die kampioen godheid van die Noord Afrika se heidenisme was Saturnus, aan wie die Fenisiese god Baal – Hammon gelykgestel is. Alhoewel die vrugbaarheidsgod, Saturnus – Baal...... nie minder roekeloos was in die offerandes wat hy afgedwing het.”(31)
Die Romeine het ontslae geraak van die offerandes van mense gedurende en verder,(32) en die Senaat het amptelik die gebruik verban gedurende 97v.C.(33) Alhoewel daar steeds bloed gevloei het deur die gladiators gedurende die Saturnusfeesvieringe.(34) “Was die gladiatorspele heilig,” vir Saturnus.(35) Ausonius het verklaar: “dat amfiteater sy eie gladiators vir homself opeis, wanneer daar aan die einde van Desember met hulle bloed soenoffers gegee is aan die sekeldraende Seun van die Hemel.”(36) Die feit dat die gladiators self oorweeg is as offerandes aan die bloeddorstige god, word bevestig deur Justus Lipsius; toe hy kommentaar gelewer oor die aanhaling van Ausonius: “Waar anders kan jy twee dinge so waarneem, dat beide die gladiators veg op die Saturnusfees, en dat hulle dit doen vir die doel om Saturnus te vrede, en ook om soenoffers te bring.”(37)
Die beginsel waarop hierdie [gladiator] spele uitgevoer was dieselfde as die wat uitgevoer was deur beïnvloedde Baal priesters. Hulle het as soenoffers feesgevier...... in die lig van die ware geskiedenis van die geskiedkundige Saturnus, vind ons dit ŉ meer bevredigende rede vir die barbaarse gebruik wanneer daar sulke van menigte van manne, “Geslag is vir die skep van ŉ Romeinse vakansiedag.” Wanneer daar onthou word dat Saturnus [Nimrod] self in stukke gesny is, is dit maklik om te verstaan hoe die gedagte te voorskyn gekom het, as ŉ welkome offerande aan hom deur die opstelling van manne, om een en die ander mekaar op te sny in stukke op sy verjaarsdag, as soenoffer vir sy guns.(38)
Volgens die hedendaagse kalender, is 21ste Desember die winterewening, of die korste dag van die jaar in die “Noordelike Hemisfere.” Alhoewel, volgens die vroeë Juliaanse kalender, het winterewening voorgekom op die 25ste Desember.(39,40)Die Romeine het dit Brumalia genoem volgens die Latynse woord Bruma vir kort. Gedurende die 25ste Desember was die fees gevier van Sol Invictus, waarna die dae begin om langer te word. Die latere Romeine het verwys na hierdie dag as die “verjaarsdag van die onoorwinlike Son,” of dies natalis Solis Invicti.(41)Saturnalieë het onmiddellik die voorrang verkry bo die Bruma feesvieringe, en was dit ŉ tyd van losbandige plesierigheid.
Sodoende, is die verskeie antieke feesvieringe wat Nimrod/Saturnus vereer asook Tammuz gedurende die Saturnalieë, en sy kultuur is daar soortgelykes wat opgeneem is in die hedendaagse vieringe van Kersfees(42). Dit sluit in die Twaalf Dae van Kersfees vieringe, happies en “lekernye” wat in die aand buite gelaat word: “pons” in ŉ spesiale drinkbak; Kersbome wat versier is met liggies, ( en was dit oorspronklik gemaak van die vet van verbrande liggame van kinders wat geoffer is, as offerhande); Kersbome wat behang is met bolletjies, ( simboliseer dit die onthoofde kinders wat geoffer is tydens die offerhande), en gekroon is met ŉ ster, partytjies van geraas, geskenk uitruilings, Yule boomstomp, feesvierings soentjies onder die mistel; “Kersfees gans;” Yule koeke; die varkkop/ ham as die hoofdis van die Kersete, hulsboom bessies (die kos van die gode) immergroen takke; vreugde liedere; “Advent” kerse; die beeld van die “Christuskind” ( in werklikheid eintlik Tammuz, die Babiloniese Messias); Kerskaarte ( ŉ hedendaagse ontwikkeling van die stuur van kersgroete en seëninge), ens. Self die denbeeldige Vader Kersfees verteenwoordig ŉ merkwaardige ooreenkoms van Saturnus; en die ouman met sy lang baard, wat omring word deur kinders.
Die verbeeldings wêreld van Saturnus: ŉ bose, kinderofferende en veeleisende ouman, wat voortgedra word deur die hedendaagse gemeenskap in meer as twee vermommings. Elke Desember, herverskyn die god van tyd en kom hy as die verskynende “Ou Vader Tyd.” Die kinderslagoffer is die Baba Nuwejaar. Let op dat in hierdie hedendaagse strokiesprent van Ou Vader Tyd met die Baba as Nuwejaar, daar al die eienskappe van Saturnus op sy plek is: die sens , die horlosie, as die simbool van Tyd, en verseker die kinderslagoffer. Die glimlag agter die Vader Tyd se baard laat dit blyk as onskuldige pret: simbole wat geen verwysing bevat tot boosheid, is dit maar net pret en ŉ manier om die vertrek van tyd te verteenwoordig.
ŉ Baie meer afskrikkende voorstelling van Vader Tyd met die Baba Nuwejaar kan gevind word in hierdie voorstelling van die 19de eeu. Vader Tyd/Saturnus as die god van Tyd staan voor ŉ groot horlosie, houvas hy sy sens. Die ou jare van, 1886 – 1888 is besig om verby te gaan as volgroeide liggame wat toegedraai is in lykskleed. Die Nuwejaar van 1889. Is aan die kom as ŉ jong kind. Terwyl die prentjie redelik donker is, lig van die vuur verlig die klein seuntjie terwyl daar in beide kante daar warrelende rook vanaf die brandende vuur vanaf sy voete kom (benede is die prent te sien.) Let op dat die Nuwejaar nog nie te voorskyn gekom het, 1890 – 1892 , word uitgebeeld as kinderoffer slagoffers, waarvan almal goed bedek is. Alles van die groteskheid en die grondbeginsels van hierdie afskuwelike god word bevat in die een “onskuldige” illustrasie.
Die ander manier waarin Saturnus se verbeeldings wêreld bestaan in die hedendaagse gemeenskap is as die Hardvogtige Maaier word tipes gesien gedurende Allerheilige – aand. Hy word allerweë gesien as die simbool van die dood. Baie min, en indien daar enige is, van die hedendaagse gemeenskap het of die Hardvogtige Maaier of die Ou Vader Tyd herken as die verbintenis na die wreedste, en mees bose gode van almal. Alhoewel, iemand van die antieke tyd sou onmiddellik dit herken het as niks anders as Saturnus omdat dit die simbole is wat Saturnus identifiseer dit dieselfde is wat Ou Vader Tyd en Hardvogtige Maaier identifiseer: as ŉ sens wat iets is wat die die verloop van tyd aandui.
Soos die Christendom ingesluk is in die heidense Rome, het beide die Christendom en heidenisme saamgesmelt om in ŉ nuwe vorm van godsdiens te verenig. Hierdie nuwe godsdiens, waarvan die pous die hoof is, het die heidense feesvieringe behou, wat nou gedoop met nuwe “Verchristelikte” name. Die Christendom was baie gou om homself in heidenisme te dompel wat nie sy godsdiensgebruike verlaat het. So vroeg as die derde eeu, het Tertullus betreur hoe gou Christene van sy dag was om hulle suiwer geloof prys te gee, terwyl die heidene getrou gebly het tot hulle geloof:
Deur ons wat vreemdelinge is tot die Sabbatte, en die nuwemane, en die feestye, wat op ŉ keer aanvaarbaarbaar was vir Yahuwah, word die Saturnalieë, en die feeste van Januarie, en die Brumalia, en Matronalia, gereeld gevier; geskenke word heen en weer uitgedeel, Nuwejaarsgeskenke word gegee met ŉ kabaal, en sport dinees wat met lawaai gevier word; o, hoe baie meer getrou is die heidene tot hulle geloof, wat met spesiale sorg en sonder deftigheid van die Christene te neem.(43)
Hierdie is ŉ fassinerende aanhaling van godsdienstige waarnemings wat afhanklik is van hulle kalenders om vas te stel wanneer om fees te vier. Tertullus het ŉ lys gemaak van die Skepper se maan – son heilige dae: die Sabatte, die nuwemane, en die jaarlikse feesstye. Hy verklaar dat hierdie feesvieringe aanvaarbaar is vir Yahuwah, en betreur hy die feit dat hulle prys gegee is vir heidense vakansie dae, en wat bereken word volgens die heidense Juliaanse kalender!
ŉ Bakker voeg suurdeeg by die deeg om ŉ brood te maak. Die eindproduk, brood lyk nie na die suurdeeg of die brood nie. Dit is ŉ nuwe produk wat gevorm is deur beide. Op hierdie manier, het die samevoeging van heidenisme met die Christendom gevloei deur die pouslike Kerk, en dring dit nou deur na die ganse Christendom. Suiwer apostoliese gelowigheid is iets van die verlede, soos die openlike heidenisme van die antieke tyd. Alhoewel, die produk van hierdie korrupte eenwording gesien word in die Christendom van vandag. Die nuwe eindresultaat is die “Babiloniese Christene.”
“Daar word baie verskonings gegee deur opregte konserwatiewe Babiloniese Christene van vandag gegee wat vaskleef aan die vakansiedae wat Saturnus vereer.”
“Kersfees is ŉ wonderlike tyd om tyd te spandeer met die familie. Ons is te besig regdeur die jaar dit is die enigste kans om bymekaar te kom.”
“Kersfees is goeie tyd om ŉ getuie te wees! Die mense is meer ontvanklik gedurende hierdie tyd van die jaar, en gebruik ek dit as ŉ geleentheid om oor Christus te deel met die bure.”
“Kersfees is enigste vakansiedag wat werklik op Jesus fokus.”
“Kersfees is plesier! Wat is daarmee verkeerd?”
“Kersfees is my enigste geleentheid om werklik my dankbaarheid te betoon aan die mense wat vir my belangrik is.”
“Ek is bewus dat Jesus nie werklik gedurende daardie tyd gebore is, so dit is reg met my.”
Die heidene was onkundig oor die ware Eloah van die Hemel. Hulle het hierdie gebruike beoefen vir die verering van Nimrod omdat hulle nie beter geweet het. Kan die Christene vandag dieselfde aanspraak maak? Die Skrif leer dat: “ Yahuwah het die tye van onkunde oorgesien en verkondig nou aan al die mense oral dat hulle hul moet bekeer.”(44) Om te besef dat Kersfees ŉ Christen vakansiedag is, en om te weet dat die hedendaagse gebruike dieselfde is as die antieke gebruike wat Nimrod/Saturnus vereer, en tog daarop aanspraak maak vir vrystelling van sonde omdat iemand kennis besit dat dit uiters teenstrydig is.
Daar is baie toegewyde Christene wat nie Paasfees of Kersfees vier, oor hulle heidense oorsprong. Daar is ander wat ook nie hulle verjaardae vier omdat hulle weet dat die viering van jou verjaarsdag dit die grootse Sataniese vakansiedag van die jaar is.(45)Tog deur onkunde aanbid hierdie selfde opregte persone op ander heidense vakansiedae. Dit maak nie saak watter dag van die week is dieeerste of die sewende dag, as ŉ heidense kalender gebruik word om tyd vas te stel, bereken dit heidense aanbiddingdae.
Die besonderse en kragtigste misleidings is die naaste aan die waarheid. Saterdag, die sewende dag van die heidense kalender word aangeneem as die Bybelse Sabbat, maar dit is nie. Dit is ŉ ingewikkelde verdraaiing, Satan het Sondag geskep as die Namaaksel van ŉ Aanbiddingdag. Die doel van hierdie tweeledige misleiding, is om almal te mislei wat eerlik begeer om hulle Maker te vereer of om op die “Dag van die Here,” of om op die sewende dag Sabbat te aanbid. Op hierdie manier word die aandag afgelei van die waarheid dat Saterdag in homself is ŉ namaaksel wat die wreedste, en mees bloeddorstige van alle gode, Saturnus vereer. Die eer en aanbidding word gesteel vanaf die Skepper en aan Sy vyand gegee.
Babiloniese Geheimenis: Die Verborge God
(1) Frank W. Abagnale, jr. en Stan Redding, “Cath me If You Can:” Die Buitengewone en Ware Verhaal van die Jongste en Mees Waaghalsige Man en Swendelaar in die Geskiedenis van Plesier en Plesier, (New York: Broadway Books, 1980).
(2) God van Tyd.
(3)God van landbou/oes.
(4)Alexander Hislop, The Two Babylons: Die Pouslike Aanbidding Bewys as die die Aanbidding van Nimrod en Sy Vrou, (New Jersey: Loizeaux Brothers, Inc., 1959), pp. 31-32.
(5) “Baal,” Encyclopedia Britannica, Sixth edition, (Edinburgh: Archibald Constable and Co., 1823) Vol. III, p. 294. Omdat Baal ook die titel is here en meester, is dit dikwels verbind tot ander name: bv. Baal – Berith, Baal – Peor, Baal – Zebub, ens.
(6) Genesis 10 verse 8 en 9
(9) Hislop, op. cit., p. 239; lees ook, Aurelius Victor, Origo Gentis Romanæ, (Utrecht, 1696) cap. 3.
(10)Verskeie historici het die geloofwaardigheid van Annius se bronne van sy dokumente bevraagteken hoofsaaklik omdat hulle nie verifieer was voor sy dood. Hy het sleg vier jaar later gesterf nadat sy Oudhede gepubliseer is, en die brondokumente, is nie sedertdien gevind. Lees ook Richard Lynche, ŉ Historisie verhandelingoor die Reise van Noag in Europa, dit is gepubliseer gedurende 1601 en is geddeltelik gegrond op die werk van Annius.
(11) Lees Openbaring 17 verse 1 tot 5
(12) Lees Openbaring 17 vers 9
(13) Hislop, op. cit., p. 2. Propertius described Rome as “The lofty city on seven hills, which governs the whole world.” (Lib. iii. Elegy 9, Utrecht, 1659, p. 721.) Lees ook: Virgil, Georg., lib. ii. v. 534, 535; Horace, Carmen Seculare, v. 7, p. 497; also, Martial: “Septem dominos montes,” lib. iv. Ep. 64, p. 254.
(14) Lees ook:”Babylonian historian”, Berosus; lees ook: Die Egiptiese weergawe van die dood van Osiris (Egiptie Nimrod) der die hande van Sem (Shem).
(16) Plutarch (in Hist. Numæ, Vol. I, p. 65) verklaar, dat Numa dit verbied het om beelde te maak, en dat vir 170 jaar na die vestiging van Rome, was daar geen beelde toegelaat in Romeinse tempels.
(18) Die verwysing na, toe Aeneas gesê het dat hy die antieke Italiaanse koning, Vigil besoek en verklaar het: Destyds het ek gesien dat daar twee hope van ruines was; op ŉ tyd het daar/Twee statige stede gestaan beide kante van die vloed/Saturnia en Janicula`s se oorblyfsels/ en beide plekke het die naam van die oprigter bly bestaan. (Ænid, lib. Viii. II. 467-470, Vol. III, p. 608, nadruk voorsien.)
(20) Die naam van die ware Skepper – God, Elohim, is meervoudig. Daarom, word die mag “van die Gode” en “van God uitgedruk deur dieselfde term.
(21) Sir John Gardner Wilkinson, Die Maniere en gebruike van die Antieke Egiptenare, (London, 1837-1841), Vol. V, p. 17.
Die veskeie weergawes van Nimrod wat ŉ geweldadige dood gesterf het kom te voorskyn onder verskillende name. Alhoewel, “die Heidene die gewoonte gehad het om dieselfde god deur verskillende name te aanbid.” (Hislop, op. cit., p. 123). Het verskeie bekwame geleerdes daarop gewys dat hierdie gode beskik oor dieselfde persoonlikhede, selfs deur die woordvorming van hulle name. Lees Hyginus, Fabulæ, 132 and 184, pp. 109, 138; Strabo, lib. X, p. 453; Appoldorus, Bibliotheca, lib. i. cap. 3 and 7, p. 17; Ludovicus Vives, Commentary on Augustine, lib. VI, chap. IX. Note, p. 239, as quoted in Hislop, pp. 55 and 56
(25 ) Genesis 11 verse 7 tot 9
(27) “Die verbintenis tussen die son en Saturnus het heel moontlik ontstaan deur beide as simbole te neem vir Tyd. Die terugkeer van die son na diereriem het die voltooing van die jaar aangedui. Saturnus as die stadigste bewegende van al die hemliggame, voltooi sy omwenteling.... gedurende ongeveer 30 jaar, ŉ hele geslag van die mensdom. Satarnus is daarom in ŉ buitengewone manier die simbool van Tyd, en van Bestiering.” (The International Standard Bible Encyclopedia, James Orr, gen. ed., [The Howard-Severance Co., 1915], Vol. I, p. 298.)
(29) Roy Decker, Die Godsdiens van Kartago, “Menslike Offerhandes.”
(30) Quodvoltdeus van Katago, vertalings en kommetaar, Thomas Macy Finn, (New Jersey: The Newman Press, 2004), p. 14.
(32) Terwyl die Romeine gefrons het oor menslike offerandes as barbaars, was daar desondanks uitdruklik gevalle gewees van menslike offerhandes wat voorgekom het so laat as 113 en 216 v.C. Ander menslike offerhandes waarna verwys word deur, Livy (2.42) en Pliny die Jonger (Sendbrief,4.11) wat blyk om aan te dui wat ook al die amptelike “rede”was, vir die “teregstellings” was dit in werklikheid offerrandes om die gode te paai as gevolg slegte voorspooksels.
(33) Robert Drews, “Pouslike , Verkwistings, en die Verdwyning van die Annales Maximi, ”Classical Philology, Vol. 83, no. 4 (Oct., 1988), pp. 289-299.
(34) Terwyl die Saturnalieë oorspronklik gevier is gedurende die 17de Desember, het die oproerige gedrag wat ŉ kenmerk was van die gewilde vakansiedag, en vroeër daartoe gelei het na die verlenging van die feesviering, eerste twee dae, toe drie en vyfdae. Gedurende die tyd van Cicero het die Saturnalieë geduur vir sewedae.
(36) Ausonius, Eclog. i. p. 156, aangehaal deur Hislop, op. cit., p. 153.
(37) Lipsius, tom. ii. Saturnalia Sermonum Libri Duo, Qui De Gladiatoribus, lib. i. cap. 5 soos aangehaal deur Hislop, ibid.
(39 VIII Kal. Ian, of agt dae voor die eerste Januarie: d.w.s. die 25ste Desember wanneer daar inklusief getel word soos die Romeine gedoen het.Pliny die Ouere het velkaar dat die winternagewening (bruma) begin met die 8ste graad van die Capricornus, die agste dag voor die calendae van Januarie: “horae nunc in omni accessione aequinoctiales, non cuiuscumque die significantur —omnesque eae differentiae fiunt in octavis partibus signorum, bruma capricorni a. d. VIII kal. Ian.” (Lees Naturalis Historia, Lib. 18, 221.)
(40) “Die tyd gedurende die Geboorte en Lyding van Christus ...... was daaraan min aggegee deur die Christene van die eerste tydperk. Diegene wat begin om dit te vier, het hulle geplaas in die vernaamste tydvak van die jaar, soos die boodskap van die Maagd Maria, gedurende die 25ste Maart, wat Julius Caeser reggestel het as die lengtenagewening .... en die geboorte van Christus gedurende die winter Sonstilstand op 25 Desember ... en omdat die Sostilstand met die tyd verander is vanaf die 25ste Desember, tot die 24ste, 23ste,22ste. En so aan terugwaarts.” (Sir Isaac Newton, Observations Upon the Prophecies of Daniel and the Apocalypse of St. John, 1733, Part I, Ch. XI, p. 144, nadruk voorsienl.)
(41) Lees die Chronografiese tydsorde van 354 n.C. waar VIII Kal. Jan. daarna verwys het as die “geboortedag” van die “Onoorwinbare Son”, (dies natalis Solis Invicti).
(42) Vir die besonderse ritus van Saturnalia en hoe die omhels word deur die ganse Christendom, Lees Hislop, op. cit., “Christmas and Lady-Day,” pp. 91-103.
(43) Tertullian, De Idolatria, c. 14, Vol. I, p. 682 as quoted in Hislop, op. cit., p. 93, benadruk oorspronklik.
(44) Handelinge 17 vers 30, beklemtoning voorsien.
(45) “Na die persoonlike verjaarsdag, kom Walpurgisnacht [1 Mei] en Allerheiligsaand (Halloween) wat die die vernaamste Satanistiese vakansiedae is.” Anton S. LaVey, The Satanic Bible, (New York: HarperCollins Publishers, Inc., 1992), p. 96.