Daardie oomblik gaan die kerk, wat nou nog strydend is, oor in die triomferende kerk ‑ die kerk in sy oorwinning.
Die roem vir die oorwinning is nie die mense s'n nie, maar dié van die Koning van die kerk, want sy regering het die vervulling moontlik gemaak.
In sy regeerwerk is die beslissende oomblikke van die kerk se oorwinning altyd sy eie werk ‑ veral die soensverdienste aan die kruis, en die doodsoorwinning met sy opstanding.