30 redes waarom jy Yesterday hierdie maand m��t gaan sien
Vervaardigers: Anant Singh, Helena Spring
Rolverdeling: Leleti Khumalo, Lihle Mvelase, Kenneth Kambule, Harriet Lehabe, Camilla Walker
Amptelike webwerf: www.yesterdaythemovie.co.za
Bespreek by: www.numetro.co.za
Die woord yesterday laat mens altyd dink aan die bekende Beatles-treffer. Ek wil egter die voorspelling waag dat die woord Yesterday in die toekoms sal uitstaan as 'n baken in die plaaslike filmbedryf �n Suid-Afrika se sosiaal-maatskaplike landskap.
Teen di� tyd weet die meeste lesers dat Darrell James Roodt se film Yesterday vir 'n Oscar benoem is in die kategorie "Best Foreign Language Film". Die Oscars word in die vroe� oggendure van 28 Februarie 2005 op M-Net uitgesaai. Die film is vervaardig deur Anant Singh en Helena Spring.
Yesterday is onlangs weer uitgereik in Suid-Afrika en kan gesien word by Monte Casino; Nu Metro Benoni in Johannesburg; Menlyn in Pretoria; Nu Metro V&A, Canal Walk en Cinema Starz Grandwest in Kaapstad; Nu Metro Pavilion in Durban en Cinema Starz Boardwalk in Port Elizabeth.
Ek wil nie veel uitwei oor die film nie - gaan kyk dit self en besoek die skitterende webwerf www.yesterdaythemovie.co.za vir meer inligting oor die karakters en hoe Roodt te werk gegaan het.
Hier volg 30 redes waarom ek dink dat alle Suid-Afrikaners Yesterday hierdie maand m��t gaan sien:
Om te leer dat ehlobo en somer verskillend klink, maar dieselfde beteken.
Om jouself te verloor in die puik kameraskote van die uitgestrekte landskap van Zoeloeland.
Om meegevoer te word in 'n amper hipnotiese trans met Madala Kunene se inheemse klankbaan.
Om die doringdraad-motief te volg wat telkens in die kameraskote opduik en na my mening sinspeel op afbakening, omheining ens.
Om te sien hoe 'n ma en dogter stoksielalleen die grondpad tussen Rooihoek en Kromdraai aandurf en die verlatenheid met hul samesyn verdryf.
Om te hoor hoe 'n sewejarige dogtertjie vol verwondering wil weet waarom sy nie 'n vo�ltjie kan wees nie, en nie tevrede is met sommer enige verklaring nie.
Om die beeldskone Yesterday (Leleti Khumalo) te sien glimlag as sy twee verbygangers op die langpad groet.
Om te besef die tou mense by Telkom se rekeningbetalings is fokkol teen die kronkelende tou pasi�nte wat ure in die ongenaakbare son staan en wag by die Kromdraai-kliniek en dikwels sonder hulp huis toe gestuur word.
Om te begryp dat dit daar inherent niks onopgevoed, prehistories of agterlik aan 'n landelike bestaan met die minimum materi�le middele tussen die rollende heuwels van KwaZulu-Natal is nie. Dit is bloot 'n ander bestaanswyse met soortgelyke passie en intriges as enige ander.
Om te krul van die lag terwyl die vroue skinder by die waterkraan oor di� een se rondnaai en daai een se vier Lotto-nommers. 'n Vriendin het my n� die rolprent daarop attent gemaak hoe universeel skinder en bogpraatjies is. In wese verskil die geklets van die vrouens in Yesterday niks van die pinkie-in-die-lug sameswerings van 'n Waterkloof-teepartytjie nie ...
Om te besef hoeveel gesag en invloed 'n sangoma steeds uitoefen in die landelike gemeenskappe en die kompleksiteite van ons land se diverse kulture uitlig.
Om te sien hoe 'n dogtertjie haarself vir ure kan vermaak deur in die natuur te speel, sonder Playstation 2 of 'n Tamagotchi.
Om te sien hoe 'n lemoen met oorgawe ge�et word dat die sap in alle windrigtings spat.
Om te hoor hoe pragtig en natuurlik isiZulu op die blonde dokter (gespeel deur Camilla Walker) se tong val.
Omdat negentig minute se isiZulu pragtig klink sonder dat mens dit hoef te verstaan, danksy die onderskrifte.
Om te sien hoe mense uitreik na mekaar, sonder enige voorwaardes of verwagtings. Die onderwyseres wat bereid is om na Beauty om te sien wanneer Yesterday kliniek toe moet gaan, is 'n sprekende voorbeeld daarvan.
Om die paradoks te ervaar van 'n gemeenskap wat mekaar geweldig ondersteun maar iemand net so vinnig kan verwerp sodra daar in hul o� 'n bedreiging is.
Om te sien hoe uitstekend die kontras tussen Zoeloeland en die stadslewe en myne van Johannesburg uitgebeeld word.
Om te sien hoe 'n vrou met Vigs 'n wilsbesluit neem om nie tou op te gooi nie en aan te hou leef totdat haar kind in die skool is.
Om te sien hoe 'n egpaar saam hul lot aanvaar en sonder verwyte die verdoemende toekoms inwag.
Om te besef dat mens steeds met waardigheid kan sterf, al is jou liggaam afgetakel en al word jy deur 'n hele gemeenskap verwerp.
Om die opregte blydskap in 'n klein dogtertjie se o� te sien as sy 'n doodgewone swart skoolrok as persent kry voor haar eerste skooldag.
Om te besef dat jy dit aan jouself en jou medemens verskuldig is om jou bloed gereeld te laat toets vir MIV.
Om opnuut te besef dat Vigsopvoeding een van di� belangrikste kwessies in ons Suid-Afrikaanse samelewing is, maak nie saak of jy in 'n hut of 'n wolkekrabber woon nie.
Om te sien hoe 'n filmmaker 'n eenvoudige storie sonder enige oorbodige sentiment of emosionele app�l vertel, en dit d�nners goed doen.
Om die skitterende akteurs se vertolkings te waardeer, uiters realisties en understated.
Omdat hierdie rolprent finaal die mite sal vernietig dat Suid-Afrika nie ook w�reldklas rolprente kan maak nie.
Omdat hierdie film elke prys en toekenning dubbel en dwars verdien, veral daai goue beeldjie einde Februarie.
Omdat die rolprentteaters ingestem het om afslagpryse vir blokbesprekings deur skole toe te staan. Hoe meer jongmense die film sien, hoe beter.