45 En toe hy kom, gaan hy dadelik na Hom en sê:Rabbi, Rabbi! en soen Hom. A Momentary Stay van Charl J.F. Cilliers het waarskynlik een van die mooiste omslae in ‘n lang tyd. Ek het eers gedink dat ‘n vol bord kos seker die hoogste vorm van lewensvreugde sou wees. ‘n Paar gedagtes later het ek besef dat ‘n vol bord kos nie noodwendig tot lewensvreugde lei nie. Twee jaar gelede het ek en my geliefde getrek na ’n kraaknuwe landgoed in Somerset-Wes. ’n Trek is soos ’n troue, het my ma nog geskerts: daar loop altyd iets verkeerd. Dit is natuurlik een van Derrida se eindelose ‘metafore’, of voor-beelde, vir wat hy o.a. skrif (“writing”) in die algemeen noem, oftewel ‘wat plaas-vind’, d.w.s wat mens ‘wat daar staan’ of ‘om te wees’ kan noem, d.w.s. ook ’n sekere geheim … (wat jou in die gesig staar … sien dat dit nie gesien word nie … )