Hoe om okra te verbou: 'n beskrywing van 'n plant met 'n foto, groei uit sade, landboutegnologie + video, resensies - Inligting
Okra - 'n eksotiese groentekultuur
Vandag verbou baie tuiniers en somerbewoners nie net die gewone vrugte en groente vir ons nie, maar probeer hulle ook 'n oes kry uit oorsese wonders. Hierdie les is baie opwindend, omdat die tuinier sy beddens in klein eksperimentele stasies versorg, en hy self 'n navorser word. Okra is steeds 'n seldsame plant in ons plaasopstal, en daarom 'n wonderlike uitsig vir diegene wat graag met nuwe produkte wil eksperimenteer.
Okra - beskrywing van plante
Okra - 'n seldsame eksotiese groente kom dikwels onder ander name voor - okra, gombo, damesvingers, eetbare abelmos.
Die plant is wydverspreid in Amerika, Asië, Suid-Europa en natuurlik in sy vaderland - in Afrika. Vir Rusland is dit nog steeds 'n taamlik skaars groentegewas. Dit word gekweek in klein plantasies in die Krasnodar-gebied en in die Stavropol-gebied, in ander gebiede slegs deur amateur-tuiniers.
Okra het in rye in die suidelike streke van Rusland geplant
Okra is 'n plantaardige kruidagtige eenjarige plant van die Malvaceae-familie. Die hoogte van die struik hang af van die spesie en kan 30-40 cm wees in ondermaatse variëteite en tot twee meter in hoë variëteite. As gevolg van die vertakte, dik stam en groot, blare van donkergroen kleur, het die plant 'n taamlike aantreklike voorkoms. Enkele groot blomme van 'n roomkleurige of melkagtige kleur wat in die blaaroksels voorkom, verfraai die hele struik. Die vrugte het 'n soortgelyke struktuur as peperpeule - groen puberteitkapsules met baie sade, in sommige soorte kan dit redelik groot wees - meer as 20 cm lank.
Okrablom en vrugte vind gelyktydig plaas
Okra word hoofsaaklik as groentegewas verbou. As gevolg van sy neutrale smaak, wat herinner aan aspersieboontjies, word dit baie gebruik in die kookkuns. As gevolg van die hoë inhoud van proteïene, vitamiene, makro- en mikro-elemente, asook 'n lae kalorie-inhoud en die vermoë om cholesterol te verlaag, word okra ook as 'n dieetproduk gebruik. Die saadjies van die plant is ryk aan olie, soortgelyk aan die waarde van olyf. Die vrugte bevat ook slymstowwe met omhulende eienskappe, daarom word okrageregte aanbeveel vir siektes in die spysverteringskanaal. Van die ryp, geroosterde sade word 'n drankie gebrou wat soos regte koffie smaak.
Die vrugte van okra bevat 'n groot hoeveelheid vitamiene en voedingstowwe.
Soms is daar klein vlekke brandende stowwe op die vrugte van okra. As dit gekook word, verdwyn die skerpte, maar om groente, veral groentes, te pluk en te kook, is beter met handskoene. Hierdie maatreël beskerm u hande teen brandwonde en irritasie.
Video: okra - nuttige eienskappe
Gewilde variëteite van okra
Talle variëteite okra verskil van mekaar in die hoogte van die struik, die grootte en smaak van die vrugte en die lengte van die groeiseisoen.
In ons klimaatstoestande word die beste opbrengste gegee deur:
Die ster van Dawid is 'n groot verskeidenheid. Die vrugte bereik 'n lengte van 15 cm.
Rooi fluweel is 'n laat ryp verskeidenheid. Groot rooi vrugte verskyn 70 dae na ontkieming.
Wit fluweel is een van die gewildste variëteite met pragtige wit blomme en peule van ongeveer 10 cm lank.
Clemson is 'n gewilde variëteit met groot opbrengste. Groot vrugte met uitstekende smaak is van besondere waarde.
Blondie is 'n vinnig rypwordende kouebestande variëteit met talle romerige groen vrugte.
Fotogalery: gewilde soorte okra
Groeiende okra in verskillende klimaatsones
Okra word suksesvol in baie streke van ons land verbou, maar plantmetodes vir verskillende klimaatsones het hul eie verskille. Okra word hoofsaaklik in saailinge geplant. Saad direk in die grond saai, is slegs moontlik in die suidelike streke - Krasnodar-gebied, Stavropol-gebied en die Kaukasus. Dit is te wyte aan die feit dat die kultuur termofiel is en baie sensitief is vir temperatuurdalings.
In die sentrale streke, in die Wolga-streek, Siberië en die Oeral, word okra deur saailinge geplant, en gegewe die ongelykheid van die weer, is dit die beste om hierdie gewas in kweekhuise of kweekhuise te laat groei.
Vir die goeie ontwikkeling van die okra is dit belangrik om 'n geskikte plantplek te kies. Gegewe sy suidelike oorsprong, is dit nodig om dit die sonnigste en mees beskutte gebied teen die wind toe te ken. Ligte vrugbare grond dra by tot 'n ryk oes.
Video: die groei van okra in potte - nuttige eienskappe
Saailinge vir die groei van okra
Okra sade ontkiem van twee tot vier weke, dus, om die proses te bespoedig, is dit vooraf geweek. Om dit te doen, plaas 'n servet met sade in 'n piering, klam dit met water by kamertemperatuur en sit dit vir 'n dag op 'n warm plek.
Wanneer u saad week, is dit belangrik om dit nie heeltemal in water te laat dompel nie - die sade moet asemhaal. Vir die beste resultate kan u 'n lap met reën of water smelt.
Okra sade word einde April - vroeg in Mei geplant. Dit is baie handig om aparte bekers te gebruik om te plant, verkieslik turf. Dit is te wyte aan die feit dat okra-saailinge 'n penwortel het, en daar is byna geen laterale wortels nie, dus dit is pynlik om 'n oorplanting oor te dra. Met die gebruik van turfpotte kan u saailinge in die tuin plant sonder om die wortelstelsel te beskadig.
By die gebruik van turfpotte kom die saailinge in die grond sonder om die wortels te beskadig
Saai saadjies stap vir stap
Plaas die turfpotte op 'n palet en vul dit met grond vir saailinge.
Maak in elke pot 'n groef van ongeveer 4 cm met 'n stokkie.
Doop die saad in die uitsparing en besprinkel dit met aarde.
Bedrup water by kamertemperatuur.
Bedek die palet met potte met foelie.
Okra saailinge sorg
Tydens saadontkieming is dit nodig om 'n temperatuur van ongeveer 20 grade te handhaaf en die potte periodiek te lug. Na die opkoms van saailinge moet die film verwyder word en die saailinge op 'n helder, warm plek geplaas word.
Verdere versorging van die saailinge word verminder tot tydige water en voeding. Twee weke na ontkieming kan die plante gevoer word met 'n volledige komplekse kunsmis vir groente-saailinge. Sodanige voeding moet elke 12-14 dae gedoen word voordat saailinge op 'n permanente plek geplant word.
Okra saailinge moet op 'n warm en helder plek geplaas word.
Op die ouderdom van 35 - 45 dae word gekweekte en versterkte okra saailinge op 'n permanente plek geplant. Beddens met vrugbare grond word in die herfs voorberei - minerale en organiese kunsmis word vir grawe ingebring. Plant word die beste gedoen in bewolkte weer of saans. By die plant van lang variëteite word 'n afstand van ongeveer 90 cm tussen die bosse en 50 cm tussen die rye gelaat. Laaggroeiende plante word na 60 cm en 40 cm tussen die rye geplant. Die geplante plante word goed gemors en met turf of humus bedek.
Volwasse okra saailinge word in die beddings geplant
'N Saadlose manier om okra te verbou
In die suidelike streke van ons land met relatief lang en warm somers kan okra direk in die grond geplant word. Saai word gedoen wanneer die grond heeltemal opgewarm is en die lugtemperatuur nie onder 16 C daal nie.
Gedrenkte sade word met 3-4 cm verdiep. Die afstand tussen die gate is dieselfde as wanneer saailinge geplant word. U kan twee sade in die gat sit en later, wanneer die saailinge verskyn, word die swakes versigtig afgesny. Maak die aarde glad en water.
Sorg gedurende die groeiseisoen
Die versorging van okra is eenvoudig en die tegnieke vir saailing en nie-saailing verbouing is dieselfde. Na opkoms is dit nodig om te voorkom dat die grond uitdroog. Wanneer u verbande aanwend, is dit raadsaam om minerale fosfor-kalium kunsmisstowwe en organiese kunsmis af te wissel.
Aanvanklik het die saailinge gereelde versorging nodig - onkruid, die grond losmaak, toediening en die water betyds. Namate die okra groei, word versorging makliker - oorgroeide bosse laat die grond nie vinnig uitdroog nie en belemmer self die groei van onkruid. Volwasse bosse kan minder gereeld, maar oorvloedig natgemaak word om die grond tot 40 cm diep te maak.
Die okrabos word op twee maniere gevorm. U kan 'n plant in een stam kweek en die stiefkinders wat daar verskyn, uitbreek. Voorstanders van hierdie metode voer aan dat die takke min vrugte gee, maar die krag van die hoofloot wegneem, wat ook sy opbrengs verloor.
In die tweede metode word die kroon van die hoofstam verkort, wat die vorming van laterale takke stimuleer. Aanhangers van hierdie soort verbouing glo dat sulke vorm 'n groter opbrengs lewer. En blykbaar sal slegs eksperimente op u eie webwerf 'n amateur help om te besluit watter metode verkieslik is.
Ongeveer twee maande na ontkieming begin okra blom, en na 'n week kan die eerste oes verwyder word. Die vrugte moet gereeld gepluk word, want nadat hulle twee tot drie dae ekstra gesak het, word dit grof en oneetbaar. In die suide word daar om die tweede dag geoes, in gebiede met kouer klimaat - elke 4-5 dae.
Versamel okra vrugte
Vrugte van okra duur tot laat herfs, maar met 'n afname in lugtemperatuur vertraag die groei van peule skerp.
Wees versigtig wanneer u okra oes, aangesien die plant bedek is met taai, fyn puberteit wat die vel irriteer. Daarom is dit beter om met handskoene met hierdie kultuur te werk.
Vir okra bestaan ​​die gevaar van siektes wat kenmerkend is van plante van die kwaadaardige familie.
Blackleg is 'n swamsiekte. Beïnvloed dikwels die stamme van okra saailinge. 'N Siek plant moet onmiddellik verwyder word sodat naburige plante nie besmet raak nie. Om die voorkoms van 'n swart poot te voorkom, moet hoë vogtigheid vermy word, en die plante moet meer gereeld geventileer word as hulle in 'n kweekhuis groei.
Wanneer u die grond voorberei vir saailinge en daarna in oop grond plant, is dit raadsaam om dit met 'n fitosporienoplossing te mors. Hierdie mikrobiologiese middel is effektief vir die behandeling en voorkoming van baie swam- en bakteriesiektes.
Roes is 'n gevaarlike swamsiekte. Dit kom voor as geel kolle op blare, stingels en ogies. Aan die binnekant van die blaar kom bruinerige hobbelige trosse voor - swamspore. Aangetaste plante sterf gewoonlik. As 'n siek plant gevind word, is dit nodig om dit onmiddellik te verwyder en alle aanplantings te ondersoek.
Skimmel is 'n algemene swamsiekte. Wit blom kan gesien word op die blare van die aangetaste plant, die plant ontwikkel nie goed nie, neem lelike vorms aan. Dit is nodig om alle blare met 'n wit laag te verwyder.
Fotogalery: okra siektes
Genesende en voorkomende maatreëls
Om swamsiektes te bestry, word aanbeveel om nie net siek plante, maar ook naburige plante, sowel as die grond rondom, met 'n oplossing van fitosporien te spuit nie. Die instruksies vir die voorbereiding beskryf in detail hoe u die voorbereiding moet voorberei en hoe gereeld u die behandelings moet herhaal.
Om die voorkoming van siektes te voorkom, moet u die basiese reëls van landboutegnologie volg wanneer u okra verbou:
verdikking van die landings voorkom;
verwyder oortollige blare, veral die wat die grond raak;
bestry onkruide en plae, want dit dra dikwels siektes.
Foute in die gebruik van verbande lei tot verswakking van plante en 'n afname in immuniteit. 'N Oormaat stikstof en 'n gebrek aan fosfor-kalium kunsmisstowwe kan die voorkoms van swamsiektes veroorsaak.
Van die insekplae is plantluis, blaaspootjie en koolskep die waarskynlikste vir okra.
Plantluise is 'n gereelde besoeker aan die tuin, trek sap uit die blare en verswak die plant. 'N Opeenhoping van klein grys of groen insekte kan gesien word op die kroon van die plant en aan die onderkant van die blaar.
Blaaspootjies is sittende klein insekte wat plante aansienlik benadeel. As hulle op blare en ogies sit, trek hulle sap uit die plant. Na die maaltyd bly daar gate op die plante waarin allerhande sampioene kan binnedring, sodat die stryd teen hierdie plaag onmiddellik moet begin.
Die koolskep is 'n ruspe wat die blare en vrugte van okra verslind. In 'n baie kort tydjie kan die plaag die tuinier verlaat sonder 'n oes van nie net okra nie, maar ook baie ander gewasse.
Fotogalery: okra insekplae
Deur eenvoudige reëls te volg wanneer u okra verbou, kan insekplae voorkom word. Dit is baie belangrik om die beddings nie te verdik nie, en die onkruid betyds uit te roei. Gereelde inspeksie van plante sal help om die plaag op te let tot op die oomblik dat dit moeilik is om dit te hanteer, en die skade is merkbaar. By die eerste opsporing van insekte is dit nodig om die aanplantings met 'n insekdoder te behandel. Vandag op die winkelrakke 'n ryk verskeidenheid van allerlei plaagbestrydingsprodukte. Onder hierdie menigte sou ek Fitoverm uitsonder - 'n biologiese middel, giftig en veilig vir die omgewing. Vrugte en groente wat deur Fitoverm verwerk word, kan binne twee dae geëet word.
Versameling, gebruik en berging van die okragewas
Die versamelde okravrugte is nie onderhewig aan langtermynopberging nie. Vars, hulle moet binne twee tot drie dae na verwydering gebruik word. U kan die groente rou, gestoof of gebraai eet, as bykos, slaaikomponent of as 'n onafhanklike gereg. Neem jong peule om te kook, was en skroei dit met kookwater. Vrugte wat so berei word, kan maklik afgeskil word. Dit moet gedoen word sodat die growwe vel nie die smaak van die gereg bederf nie. Okra word vinnig voorberei, letterlik 'n paar minute, en terselfdertyd word die nuttige eienskappe daarvan nie vernietig nie.
Okra gestoof met groente
Om die vrugte van okra vir 'n lang tyd te bewaar, gebruik dit vinnig vries, droog of inmaak.
Die okra-oes sal tuiniers en tuiniers verheug, ongeag of dit in 'n kweekhuis of buite gekweek word. En die geregte wat van hierdie dieetproduk voorberei word, sal enige dieet diversifiseer en verryk.
Stokperdjies speel 'n belangrike rol in my lewe - blombou, tuinmaak, tradisionele medisyne, troeteldiere. Ek is baie lief vir die natuur en alle lewende dinge, daarom lees ek baie artikels oor verskillende verskynsels en lewenswette, alles wat harmonie bring.
(6 stemme, gemiddeld: 4,3 uit 5)
Om 'n voortreflike lekkerny van 'n vars knop te kry, moet baie werk gedoen word. Hulle begin die ogies met dagbreek pluk en doen dit net met die hand. Dan moet u die versamelde sorteer. Die grootte van die knop wissel van baie klein - nie groter as 'n ertjie nie, tot groot - so klein soos 'n klein olyf. Hoe kleiner die knop, hoe duurder sal die kappertjies wees. Dit is te wyte aan die feit dat "krummels" die sterkste aroma het. Elke grootte het sy eie spesiale naam; dit word op die potjie aangedui met hierdie lekkerny. Nie-pareil babas - tot 7 millimeter in deursnee, oppervlaktes - van 7 tot 8, medium kapucines - 8-9 millimeter en kapote - 9-11 millimeter, groot boetes - tot 13 millimeter en die grootste - grusas - vanaf 14 millimeter .
Na sorteer word die ogies in die son gedroog en volgens een van die tientalle tradisionele resepte voorberei. Daar is kappertjies gemarineer in asyn, wyn, pekelwater of gesout met droë sout. Dit neem minstens drie maande voordat kappertjies "volwasse" word.
Soutknoppies is 'n noodsaaklike bestanddeel in 'n wye verskeidenheid Mediterreense kookkuns.Dit is 'n noodsaaklike voorwaarde vir 'n suksesvolle tartaarsous. Hulle word bedien met gerookte salm, bygevoeg by pasta, sop en slaaie. Die bekendste Italiaanse geregte met kappertjies is kalfsvleis- of hoenderpizza, vitello tonato en spaghetti ala putanescu.
Die kappertjies van die armes word ingelegde knoppies van nasturtium genoem; kulinêre kundiges onderskei hulle in 'n gereg nie soveel deur hul voorkoms as deur hul meer uitgesproke mosterdaroma nie.
Dit word aanbeveel om die gesoute kappertjies voor gebruik af te spoel om die sout in die skottel nie te balanseer nie. As u die pot oopmaak, maar nie al die inhoud daarvan gebruik het nie, kan sulke kappertjies tot 9 maande in die yskas gebêre word, mits dit heeltemal in die pekelwater gedompel is en hermeties verseël is. Droë gesoute kappertjies kan tot 6 maande oop geberg word.
As u kappertjies byvoeg, moet u dit vervang met gesoute olywe.
Azarina plant en versorg in die oop veld
Asarins presteer baie goed in die versiering van vertikale oppervlaktes. Hulle het nie duur steunpunte nodig nie, waarvan die strukturele besonderhede aan die begin van die somer onder digte blare weggesteek word.
Vir sekere soorte is die rol van 'n magtige plant baie geskik, byvoorbeeld asarina antirriniflora, waarvan die saailinge vir hierdie doeleindes op 'n steun van 50 sentimeter aangebring is. Nadat die wingerde se afmetings groter is as dié van die struktuur, kan laasgenoemde verwyder word, waardeur die lote kan hang.
Azariene word buite gekweek, in houers, huise, maar waarvoor dit nie geskik is nie, is om te sny.
Asarin-aanplanting in oop grond word in 'n goed beligte gebied uitgevoer, beskerm teen wind. Die ondersteuning vir die plant moet vooraf gekies word, sodat dit reeds beskikbaar is teen die tyd dat die saailinge geplant word.
Kobeya is 'n interessante struik wat ook geskik is vir vertikale tuinmaak van 'n persoonlike erf. Dit word sonder veel moeite in die oop veld geplant en versorg, maar daar moet verskeie toestande vir aanhouding bekend wees. U kan aanbevelings vind vir die kweek en versorging van hierdie plant in hierdie artikel.
Okra is 'n eenjarige, tropiese plant wat tot 2 m hoog is en afkomstig is van Ethiopië. Dit is 'n tropiese plant wat die beste groei in warm toestande. Dit is die hele jaar beskikbaar, maar die spitsseisoen is gedurende die somermaande.
Dit floreer in warm tropiese of subtropiese klimaat en verkies goed gedreineerde, ryk en ligte grond, selfs met leemagtige of effens kleierige grond. Die plant is bestand teen droogte en versuiping.
Hy hou van lig en groei goed in die volle son, dus is die dag vir hom kort. 'N Baie fyn plant en is bang vir die koue.
Okra is redelik gewild oor die hele wêreld vanweë sy maklike verbouing, betroubare opbrengs en aanpasbaarheid by veranderende vogtoestande. Die stam van die plant is sterk, reguit, kan soms veranderlik vertak en wissel van 0,5 tot 2,0 m hoog.
Die blare is lank, breed, tot 10-20 cm, met palmbome met 5-7 lobbe. Okrablomme is 4-8 cm in deursnee, met vyf wit of geel blomblare, soms met 'n rooi of pers vlek aan die onderkant van elke blomblaar. Die blom bestaan ​​net vir een dag.
KALLA - DIE AANBIEDING VAN REËN
Ongeveer 20 jaar gelede het ek vir die eerste keer calla lelies gesien.
En sedertdien het ek nog nooit opgehou om die skoonheid van hierdie sneeuwit blomme, wat baie name het, te bewonder nie - richardia, Ethiopiese zantedeschia en calla.
Elke jaar in die herfs is daar tot 70 knolle in my versameling. Oor die jare 8 het hibriede eksemplare verskyn, maar hulle is so kieskeurig dat ek gou daarvan ontslae raak en dit aan almal versprei.
Die eerste bolle van hierdie plant is in my skooljare deur my onderwyser aan my voorgehou. Ek het twee klein koppe huis toe gebring en dit in 'n gewone 2 liter-plastiekbottel gesit en die nek eers afgesny. Sedertdien het ek die kans gehad om al die kenmerke van hierdie wonderlike blomme te bestudeer, so nou kan ek self my ervaring deel om dit te kweek.
Wanneer moet jy in 'n blombedding plant?
Calla-lelies is een van die min plante wat gedurende die winter blom. Maar deur die jare se oefening en eksperimentering het ek geleer om dit in die oop veld te laat groei, waar hulle aan die vooraand van die somer hul "seile" begin uitsprei.
Ek begin plante in 'n blombedding plant aan die einde van April, wanneer die grond genoeg opwarm. Totdat die dreigement van nagtelike ryp verby is, bedek ek die aanplantings met 'n film. En onmiddellik nadat ek geplant het, gee ek dit volop water en volgende keer eers na 1,5-2 weke. As ek sien dat die calla-lelies suksesvol aangepas is, soos blyk uit die nuwe groen blare wat op die plant verskyn, voer ek dit met 'n swak oplossing van nitraat of gekombineerde minerale kunsmis. En ek doen dit net een keer vir die hele seisoen: oormatige voeding kan lei tot die verrotting van knolle en die dood van plante. Alle ander natmaak word na behoefte uitgevoer.
Bloei amper 'n maand lank
In 3-4 weke na afklim sal 'n volwasse calla blom, maar slegs as die klimaat daarvoor gunstig is. Gewoonlik blom 'n tweejaarlikse plant, wat 'n blompyl voortbring met 'n wye asimmetriese klokvormige wit (geel of rooi) kleur. Hierdie soort "bedekking" beskerm 'n nou oor wat bestaan ​​uit dig sitende, onbeskryflike blomme. Moenie verbaas wees dat die calla-blom glad nie 'n 'bedekking' is nie, maar 'n smal kopkern.
'N Baie mooi en elegante blom behaag ongeveer twee weke en verander dan van kleur en word wit. Op die oomblik kan dit reeds gesny word, maar baie versigtig om die nuwe knop, wat die een wat reeds droog is, kan beskadig, nie te beskadig nie. 'N Volwasse plant kan om die beurt 2 (en soms 3) blomme gee. In hierdie geval sal die eerste die hoogste wees, al die daaropvolgende is redelik laag. Nadat die laaste blom verdof het, sal die calla met 'n rustyd begin. Op die oomblik is dit raadsaam om water te verminder.
Ek laat 3-4 blare op die calla, en sny die res versigtig met 'n mes af. Dit is genoeg vir die normale ontwikkeling van calla lelies, want dan is minder voedingstowwe nodig.
In die oop veld blom calla-lelies tot middel Oktober, en as die herfs warm is, dan nog langer. Daarna is dit tyd om die plante oor te plant - ek stuur die grootste knolle individueel na groot genoeg potte.
Calla-lelies verdra nie digtheid nie, as u dit verwaarloos, sal dit stadig ontwikkel en seermaak.
Die wortels van hierdie plante is koordagtig en strek vanaf die sappige knolwortelstok in alle rigtings en verskyn op die oppervlak. Bultende wortels - die gevolg van nie diep genoeg plant nie. Daarom, wanneer u na 'n nuwe plek verhuis, is dit die beste om nie grond aan die rante van die pot te voeg nie en dit dan geleidelik by te voeg.
Mite het ontketen
Op grond van my eie ervaring het ek die mite dat calla nie blom wanneer dit in 'n groep blomme geplant word, weerlê nie. Dit is nie waar nie. 'N Volwasse plant wat 'n rustydperk verbygegaan het en wat nie met stikstof te veel is nie, sal beslis blom, ongeag hoeveel bolle in een pot langsaan is. Dit is egter raadsaam om die kinders tydens die oorplanting te skei om die volwasse plant nie met hul teenwoordigheid te belas nie. Daarna moet die wonde met gebreekte steenkool of as besprinkel word. Die grond vir calla-lelies moet bestaan ​​uit 1 deel sooi land en 2 dele turf.
Die belangrikste vyand van calla lelies is die spinmyt, wat meestal voorkom as potte met ander kamerplante ook langs die calla lelie is. Dit is moontlik om die vyand te verslaan as die plant volop gespuit word met 'n oplossing van enige plaagbestrydingsmiddel. En aangesien zantedeschia 'n moerasplant is, moet dit ook met water uit 'n spuitbottel bevochtig word.
Wat van die weer?
Kala is nie net mooi nie, maar ook 'n nuttige plant wat jou sal vertel hoe die weer sal wees. Voor die reën verskyn daar byvoorbeeld waterdruppels op die punte van die blare. Op somber dae moet u die vensterbank elke dag afvee, aangesien die druppels van die blare vinnig in klein plasse daarop word.
Ek werk al 12 jaar as onderwyser. En al die tyd kom baie studente gedurende pouses na my kantoor toe om die weervoorspelling van die calla lelies te ontdek. Nadat hierdie wonderlike blomme vir die eerste keer gesien is, het sommige van die ouens ook meegevoer met die verbouing van hierdie pragtige plant. En sodat hulle ervaring suksesvol was, het ek klein "baba" calla lelies aan my studente oorhandig, wat alreeds goed voel by hul huis.
In sny is hierdie plant ook wonderlik. Met die lang stomp en dekoratiewe blare kan u oorspronklike blommerangskikkings skep wat u varsheid nog baie lank behou en die oog verbly. Na 18 jaar se kennismaking met calla lelies het ek baie ander kamerplante gehad - sommige het lankal verdwyn, terwyl ander nog daar is. Maar calla het my blommemaatskappy en 'n soort talisman in die lewe gebly.
As u om een ​​of ander rede nie die bloei van so 'n wonderlike plant kon sien nie, probeer dan om hierdie eenvoudige reëls te volg, en u sal waarskynlik seker kan maak dat calla nie 'n eksotiese bevlieging is nie, dit moet net u aandag en liefde benodig.
© Skrywer: Tatiana Fedorovna MIKHNEVICH
Hoe om calla lelies te kweek. Garden World webwerf
Hierdie blomme kan selfs aan 'n man gegee word. Ja, dit is die rooi calla-lelies wat aan die manlike verteenwoordigers in Europa gegee word. Hulle het my betower met hul pretensielose sorg en ongelooflike blom.
Zantedeschia - foto
Zantedeschia het ongeveer 8 jaar gelede in my tuin verskyn. Ek het verskeie soorte knolle gekry: Picasso - 'n pragtige pers kleur met 'n pastelrand en 'n pienk Garnet Glow. Nou in die versameling is daar al tien soorte knolle, insluitend wit binnenshuise calla. Elke somer plant ek haar in die tuin by die 'vriendinne', waar dit lyk asof sy lewe kry.
Na die winter-rus, in Maart-April, wanneer die knolle begin uitloop en die spruite bereik
3-4 cm, plant dit in houers en sit dit op 'n ligte vensterbank. Ek plant dit in oop grond oor wanneer die dreigement van ryp nie vroeër as Mei verby is nie. Callas is baie vogtige plante, en as welige blare van klein spruite verskyn, gee ek dit oorvloedig, veral in droë weer. Ek onkruid gereeld en voer met enige kunsmis vir knolle (volgens die instruksies).
In die herfs tree calla-lelies af, en die blare verdroog geleidelik. Sodra dit gebeur (einde September), sny ek die blare op 'n hoogte van 10-15 cm van die punt van groei af, grawe die knolle op, droog dit af en stuur dit vir bewaring in 'n kelder met 'n temperatuur van nie hoër as + 5-10 grade nie.