Perinatale hartseer: as u die dood aanneem as u die lewe van 'n baba verwag - Siektes - ongemak - 2021
Perinatale hartseer: as u die dood aanneem as u die lewe van 'n baba verwag
Taboe-onderwerp waar dit bestaan, die verlies van 'n baba, selfs meer as dit nog nie gebore is nie. Hoe moeilik is dit om die dood aan te neem, as ons in werklikheid lewe verwag. Ongelukkig kom dit meer voor as wat ons dink en het dit 'n naam: perinatale hartseer.
In Spanje bereik een uit elke vier swangerskappe nie die termyn nie, dit wil sê 25% van die swangerskappe verloor op 'n sekere punt van die swangerskap. Die meeste daarvan is in die eerste weke van swangerskap, voor week twaalf, maar ook in latere weke, in die tweede trimester en selfs termyn.
Die samelewing doen afbreuk aan die verlies as dit met 'n paar weke van swangerskap plaasvind, maar die werklikheid is dat dit 'n verlies is en daarom word 'n treurigheid uitgevoer, wat soos die naam aandui, pynlik is, en ons moet dit toelaat en respekteer dit.
Soos ek aan die begin gesê het, is dit 'n taboe-onderwerp, daarom is ons baie keer nie bewus daarvan dat dit kan gebeur nie. As vroedvrou probeer ek veral op sosiale media bewus raak van hierdie kwessie, maar ook van my werk. Dit is noodsaaklik dat vroue hierdie werklikheid kenDat hulle aan die begin van die swangerskap weet dat die moontlikheid bestaan ​​dat hul swangerskap nie tot 'n einde gekom het nie, nie ten minste met 'n lewende baba nie, want as die moontlikheid van hierdie gebeurtenis oorweeg word en verstaan ​​word dat dit kan gebeur, leef 'n mens op 'n manier baie verskillend.
Die vroedvroue wat tuisgeboortes vergesel, in een van die huisbesoeke, praat met hulle hieroor, oor perinatale dood, enige tyd gedurende die swangerskap, selfs tydens die bevalling self. Soms gebeur dit ook, en nie net om in 'n hospitaal te wees nie, kan enige komplikasie oplos. Dit is 'n baie harde werklikheid, maar ons moet daarvan bewus wees. Gedurende my opleiding in openbare gesondheid het ek egter nog nooit daarvan gehoor van enige vroedvrou in haar bevallingsklasse nie, maar ek het by baie geleenthede perinatale hartseer gehad deur die verlies van 'n kind .
Dit is belangrik om te weet dat in hierdie situasies ons moet help om die tweegeveg op die gesondste manier uit te brei, dat kenners aanbeveel om afskeid te neem van die baba. Afhangend van die weke van swangerskap en die spesifieke geval, is dit moontlik dat u fisies kan afskeid neem, maar daar is altyd 'n manier om dit te doen, al is dit simbolies.
As die verlies in gevorderde weke van swangerskap plaasvind, moet die ouers aangebied word om hul baba te sien, hom aan te raak, aandenkings te neem (miskien 'n hare of die afdrukke van sy hande of voete) en foto's te neem as hy so is. familie wil dit hê. Dit alles sal help om die hartseer uit te brei, maar hierdie inligting word baie beter aanvaar as dit vooraf geken word as as dit aan u gegee word in 'n oomblik van skok, soos die ontvangs van die nuus dat u baba dood is.
Die hedendaagse samelewing beskou die dood as 'n taboe-onderwerp. Voorheen het ons grootouers en ons ouers die dooies by die huis aanskou en alles het normaal gelyk; Daar is deesdae mense wat by die aanhoor van dit makaber lyk, omdat die natuurlikheid van die dood verlore gegaan het dit is baie moeilik om aan te neem dat dit bestaan ​​as daar lewe verwag word.
Daar is baie ondersteuningsgroepe waarin ons sielkundiges, gesinne wat dit deurgemaak het, vroedvroue, verpleegsters, ens. Kan vind. Ondersteuningsgroepe wat probeer om perinatale hartseer sigbaar te maak en veral families help in hierdie moeilike tye.
Wat ek tydens my opleiding geleer het, is dat As u nie weet wat om te sê nie, is stilte baie meer werd. Dit is genoeg om in hierdie begeleidings te wees, soms te wees, uit te reik of 'n drukkie te gee. Ons moet baie versigtig wees met wat ons vir hierdie gesinne sê, want die woorde bly vir ewig gegraveer. Ons hoor baie keer frases soos 'jy is baie jonk', 'jy sal nog een hê', 'dit sal verdwyn', 'moenie huil nie', 'wees sterk', 'jy moes eerder hospitaal toe gegaan het' ... Almal van hulle baie verkeerd.
As ons nie weet wat om te sê nie, gebeur daar niks nie, ons kan dit eenvoudig sê: 'Die waarheid is dat ek nie weet wat om vir jou te sê nie, ek is jammer', 'ek kan by jou wees as jy dit nodig het' of 'ek is regtig jammer oor wat met jou gebeur het'.
Verdriet is 'n normale aanpassingsproses te midde van verlies. Dit is die meeste van die tyd baie stresvol, onverwags en onvoorstelbaar. Daarbenewens behels dit die verlies aan verwagtinge, drome, toekomstige projeksies, ens. Daar moet in ag geneem word dat die pyn nie eweredig is aan die bevallingsouderdom of die ouderdom van die baba nie.
Dankie dat u hierdie probleem aan my laat sien, iets wat ek dink baie nodig is, selfs al is dit baie moeilik!
U kan meer artikels lees wat soortgelyk is aan Perinatale hartseer: as u die dood aanneem as u die lewe van 'n baba verwag, in die kategorie Siekte - ergernisse op die terrein.