Uitgebreide sorghervormings deur die Verplegingsversterkingswette I, II en III - hindernisvryLees Meer
Hoof hindernisvry Uitgebreide sorghervormings deur die Verplegingsversterkingswette I, II en III
Die sogenaamde PSG I is op 17 bekendgestel. Oktober 2014 aangeneem. Sedert die begin van 2015 het lede van die langtermyn-sorgversekering met 'n erkende behoefte aan sorg baat gevind by die bykomende uitgawes, wat onder meer beter dag- en nagsorg bevorder het, maar ook 'n uitbreiding van sorg in ouetehuise en ouetehuise.
Sedert Januarie 2015 het begunstigdes ook gemiddeld vier persent hoër voordeelkoerse ontvang. Reeds in 2012 is uitgawes vir mense met demensie met gemiddeld 2,67 persent verhoog met die Wet op Nuwe Sorgbelyning. Met die PSG I verkry alle begunstigdes met 'n erkende sorgvlak ook 'n reg op sogenaamde versorgings- en aflosdienste. Sedert 2015 betaal die langtermynsorgversekeringsfondse toelaes van EUR 104 vir eenvoudige demensie en EUR 208 vir ernstige demensie. Hierdie uitgawes bevoordeel ook die versorgende familielede, aangesien hulle ten minste per uur van die las verlig word.
Die PSG I sluit ook verhoogde voordele in vir almal wat sorg benodig met demensie, intellektuele gestremdhede of permanente geestesongesteldheid. Dit sluit in:
Korttermyn sorg (bv. na hospitaalverblyf)
Dagsorg bykomend tot versorging deur familie
Nagversorging bykomend tot versorging deur familie
hoër middele van dag- en nagsorg
Aanvangstoelaes vir woongroepe en gedeelde woonstelle wat op 'n buitepasiëntbasis versorg word
verhoogde befondsing vir ouderdomsgeskikte en hindernisvrye opknapping
'n Spesiale fokus van die verpleegversterkingswette is op beter sorg vir mense met demensie.
Nog 'n vernuwing van PSG I is dat die subsidies wat vir dag- of nagsorg betaal word nie meer verreken word teen die versorgingstoelaag wat versorgende familielede ontvang of met die versorgingsvoordele in natura vir buitepasiëntsorgdienste. Sedertdien het die aantal buitepasiëntsorgdienste wat opgerig is, aansienlik toegeneem, sodat daar teen die einde van 2015 reeds meer as 4 was.200 instellings bestaan.
'n Nuwigheid wat veral sorgsame familielede onthef, is die sogenaamde voorkomende sorg. Sedert die Sorgversterkingswet I, kan versorgende familielede voorkomende sorg met korttermynsorg kombineer. Aangesien voorkomende sorg meer geneig is om te vergoed vir siekteverlof van die versorgende familielede of 'n vakansie, is korttermynsorg, dit wil sê die verhoogde behoefte aan sorg wat ontstaan ​​na operasies op die persoon wat sorg, byvoorbeeld, ontwerp vir spesiale situasies. Indien die erkende sorgbehoewende persone of demensiepasiënte nie een van die dienste in 'n kalenderjaar gebruik het nie, sal hulle tot 3 ontvang.224 EUR befondsing.
'n Ewe belangrike innovasie is die verhoogde bevordering van ouderdomsgeskikte lewe. Elke erkende persoon wat langtermynsorg benodig, ontvang 'n toelae van 'n maksimum van 4.000 EUR, wat egter verskeie kere aangevra kan word indien daar 'n groter behoefte aan hulp is. Dit beteken dat die volgende opknappingsmaatreëls gefinansier kan word:
Hierdie befondsing is van toepassing op alle maatreëls wat 'n vermindering in hindernisse tot gevolg het. Indien 'n residensiële groep gestig word waarin vier begunstigdes wil verhuis, is die totale befondsingsbedrag 16.000 EUR. Daar is geen voorsiening vir bykomende befondsing vir residensiële groepe met vyf of meer begunstigdes nie. Hier kan jy egter kyk of jy op die KfW-toelae geregtig is.
'n Effens kleiner innovasie het betrekking op die subsidies vir versorgingshulpmiddels. Hulle is verhoog van EUR 31 tot EUR 40 per maand.
Die grootste verbeterings van die PSG I in 'n oogopslag
Mense met demensie ontvang meer voordele as mense wat sorg nodig het wat nie demensie het nie.
Hoër toelaes is besluit vir sogenaamde "laedrempel" groep- of individuele sorg asook vir die verligting van die naasbestaandes van demensielyers.
Daar is nou 'n reg op dag- en nagsorg sowel as korttermynversorging vir mense met demensie.
Daar is aanvangsbefondsing vir nuwe woongroepe en gedeelde woonstelle in die bedrag van 2.500 EUR per begunstigde, maar nie meer as 10 nie.000 EUR.
Daar is 'n groeptoeslag van tot 820 EUR per maand, wat gebruik kan word om 'n organiseerder vir dag-tot-dag organisasie te finansier.
Die aanvangsbefondsing is 'n aanvangstoelae wat bykomend tot die befondsing vir
Ouderdomsgeskikte opknappingsmaatreëls kan aangevra word. 'n Residensiële groep of gedeelde woonstel wat bestaan ​​uit
daar is 'n maksimum van vier begunstigdes, dit wil sê 10.EUR 000 aanvangstoelae + 16.000 EUR
Toelaag vir ouderdomstoepaslike opknappingsmaatreëls = 26.000 EUR om die residensiële groep op te stel of
Ontvang gedeelde woonstel. Daarbenewens kan elke begunstigde EUR 214 per maand betaal as
Ontvang 'n groeptoeslag vir 'n totaal van 856 EUR. Hierdie befondsing was tot dusver beskikbaar vir demensiepasiënte
nie om nie.
Verbeterings vir gesinsversorgers
Baie het ook verbeter vir familielede van diegene wat sorg nodig het. So is die versorgings- en aflosdienste uitgebrei. Dit versterk onder meer die buitepasiëntversorging van sorgbehoewendes deur toepaslike sorg en ondersteuningsdienste aan te bied en verteenwoordig dus ook 'n konkrete verligting vir die versorgende familielede.
Die Sorgversterkingswet I het ook beduidende verbeterings met betrekking tot binnepasiëntsorg meegebring. Sedert 2015 kon maatskaplike langtermyn-sorgversekering sowat EUR 1 miljard meer aan binnepasiëntversorging bestee. En dit jaarliks! Sodoende moet die versorging van inwoners van ouetehuise en ouetehuise met beperkte alledaagse vaardighede, soos mense met demensie, verbeter word. Daarbenewens kan die aantal versorgers in huise tot 45 wees.000 verhoog kan word. Dit beteken dat die aantal versorgers binne 'n jaar amper verdubbel het.
Om sorg verder te versterk en ook om dit op lang termyn te verseker, het die wetgewer 'n sorgvoorsieningsfonds
gestig. Elke jaar vloei 0,1 persentasiepunte van die huidige bydraekoers na langtermynversorging-
fonds. Dit is ongeveer EUR 1,2 miljard per jaar. Daar word bepaal dat die hoofstad tot 2035 so sal wees
gespaar is, vloei vir minstens 20 jaar in langtermyn-sorgversekering. Dit kan ook sorg vir die
bababoomjare is gewaarborg en daar is geen verliese nie. In die nasleep was egter ook
die bydraekoerse vir langtermynsorgversekering het gestyg. Sedert 2015 het die bydraekoerse met 0,3 persentasiepunte gestyg.
Kinderloses moet 'n toeslag van 0,25 persent betaal.
Die tweede wet op die versterking van langtermynsorg
Die sogenaamde PSG II word beskou as die belangrikste hervorming sedert langtermyn-sorgversekering in 1995 gestig is. Dit was op 13. November 2015 deur die Bundestag besluit en het op 1 in werking getree. Januarie 2016 van krag. Die implementering van die verskillende innovasies het geleidelik plaasgevind en was op 1. Januarie 2017 voltooi. Hierdie Wet op die Versterking van Langtermynsorg het ook 'n verdere versterking van versekerde persone met beperkte alledaagse vaardighede ingesluit, byvoorbeeld mense met demensie, wat sedert Januarie 2017 dieselfde voordele as permanent fisies siek mense ontvang.
Sedert Januarie 2017 word die onafhanklikheid van die sorgbehoewende wat aansoek doen vir versorgingsvoordele sedert Januarie 2017 vir 'n positiewe besluit in ag geneem. Tot dusver kon slegs die fisies siekes ondersteuning eis en sodoende versorgingsvoordele ontvang. Die hersieningsstelsel het ook fundamenteel verander. Die mediese diens van die gesondheidsversekering, of kortweg MDK, kontroleer die statutêre versekerde persone, met inagneming van ses kriteria, hoe onafhanklik hulle is en of hulle hulpmiddels en sorg benodig. In die geval van privaat versekerde persone, voer kundiges van Medicproof GmbH die assessering uit.
Sedert 01.01.In 2017, dieselfde voordele as permanent fisies siek mense wat sorg nodig het.
Die drie sorgvlakke 1, 2 en 3 sowel as die sorgvlak "0 " is op 1 geopen. Januarie 2017 vervang deur vyf grade van sorg. Hulle dokumenteer die afhanklikheid van diegene wat sorg nodig het. Hoe hoër die vlak van sorg wat toegestaan ​​word, hoe minder onafhanklik is die betrokke persoon en hoe hoër die voordele van die sorgversekeringsfonds.
Sorgvlak 1 word gegee aan elke persoon wat sorg nodig het wat slegs 'n geringe inkorting van onafhanklikheid het
teenwoordig is. In die puntestelsel van die langtermyn-sorgversekeringsfondse stem dit ooreen met 12,5 tot minder as 27 punte.
Sorgvlak 2 word gegee aan elke persoon wat sorg nodig het wat ernstig gestremd is
Onafhanklikheid ly daaronder. In die puntestelsel stem dit ooreen met 27 tot minder as 47,5 punte.
Met sorgvlak 3 is daar 'n ernstige aantasting van onafhanklikheid. in die
Die puntestelsel sal 47,5 tot onder 70 punte wees.
Sorgvlak 4 word uiteindelik toegestaan ​​in die geval van die ernstigste inkorting van onafhanklikheid. in die
In die puntestelsel stem dit ooreen met 70 tot minder as 90 punte.
In die geval van die ernstigste inkorting van self-indiensneming met spesiale eise aan die
Sorg gaan hand aan hand en is tussen 90 en 100 punte in die puntestelsel
sorgvlak 5 toegestaan.
Indien mense wat sorg nodig het 'n baie spesifieke en buitengewoon hoë behoefte aan hulp het, wat ook spesiale eise aan sorg stel, kan hulle sorgvlak 5 ontvang al is die nodige minimum aantal punte nie behaal nie.
Doen aansoek vir 'n mate van sorg
Indien jy of 'n familielid permanent van hulp afhanklik is, kan 'n aansoek om 'n mate van sorg ingedien word. Dit geld ook as ontluikende demensie waargeneem word of. die dokter spreek so 'n vermoede uit.
En so gaan dit:
Jy kan die verantwoordelike langtermyn-sorgversekeringsmaatskappy skakel. Alternatiewelik is 'n informele brief aan die langtermynsorgversekering moontlik, waarin voordele van langtermynsorgversekering aangevra word.
U sal 'n vorm per pos ontvang, wat deur die aansoeker of sy gemagtigde verteenwoordiger voltooi en teruggeteken moet word.
As 'n wettig versekerde persoon sal jy 'n afspraak van die bevoegde MDK deskundige ontvang, en as 'n privaat versekerde persoon van die bevoegde deskundige van MEDICPROOF GmbH.
Na die assessering beveel die assessor die onderskeie vlak van sorg aan.
Jy sal 'n kennisgewing van die sorgversekeringsfondse ontvang of en watter sorgvlak toegeken is.
Jy kan beswaar maak teen die mate van sorg as dit te laag is of glad nie herken word nie.
wenk: Wanneer jy die vorm invul om aansoek te doen vir 'n mate van sorg, moet jy nie te gedetailleerde inligting gee nie. Maak 'n aantekening van die vorige sorgsituasies sodat jy dit aan die assessor kan kommunikeer. Indien die betrokke persoon hulp nodig het met die oggendtoilet, moet jy dit noem.
Verdere innovasies van PSG II
Almal wat sorg nodig het wat reeds in 2016 (vandag sorgvlak) 'n sorgvlak gehad het, word nie deur die PSG II benadeel nie. Dit maak nie voorsiening vir 'n swakker posisie nie. Boonop is hulle outomaties 'n onderhoudsvlak gegee sonder dat hulle weer geassesseer moes word.
Die innovasies sluit ook in:
Nuwe evaluering assessering (NBA)
gereelde publikasie van diens- en prysvergelykingslyste deur die sorgversekeringsfondse
bindende sorgplanne met individuele ondersteuning en versorgingsmaatreëls
Opleiding en kursusse vir gesinsversorgers
verbeterde dekking vir gesinsversorgers in die geval van werkloosheid en op ouderdom
Op hierdie manier ontvang diegene wat geraak word 'n mate van sorg
Basies: Enigiemand wat erken is as ly aan demensie of wat sorg nodig het met sorgvlak "0", 1, 2 of 3 in 2016, hoef nie 'n nuwe assessering te ondergaan nie, maar is outomaties die nuwe vlak van sorg gegee. Slegs diegene wat sorg nodig het wie se toestand sodanig versleg het dat hulle 'n verhoogde behoefte aan sorg bereik het, is vanaf die 1ste opgeneem. Nuut nagegaan November 2016. Dit is egter reeds ná die nuwe aanslagbepaling gedoen.
Enigiemand wat vandag vir 'n mate van sorg vir hulself of 'n afhanklike familielid aansoek doen, word outomaties volgens die NBA geassesseer. Hier word die graad van onafhanklikheid bepaal met behulp van 'n vraelys, wat dan deur die resensent geëvalueer word. 'n Punt- en gewigstelsel word gebruik om die vlak van sorg te bepaal. Die ses kriteria waarvolgens die graad van selfindiensneming geassesseer word, stem ooreen met die volgende modules ooreenkomstig Artikel 14 (2) SBL XI:
kognitiewe en kommunikasievaardighede
Gedrag en sielkundige probleme
Die hantering van siekte of terapie-verwante eise en stres sowel as onafhanklike hantering daarvan
Ontwerp van alledaagse lewe en sosiale kontakte
Die beoordelaars oorweeg elke module afsonderlik en kyk of die geassesseerde persoon die onderskeie take onafhanklik kan hanteer en in watter mate dit slaag. Afhangende van of persoonlike ondersteuning nodig blyk te wees om die take te hanteer, word die resultate uiteindelik dienooreenkomstig geweeg. Die wetlike vereistes volgens § 15 SGB XI geld hier. Die algehele gradering lei uiteindelik tot die mate van sorg.
Die klassifikasie in 'n vlak van sorg hang af van hoe onafhanklik die betrokke persoon is en waar hy hulp nodig het.
Foto: iStock / PIKSEL
'n Spesiale regulasie is van toepassing op diegene wat sorg nodig het met demensie. Solank hulle erkende demensielyers is
dade, is hulle outomaties 'n vlak van sorg toegeken wat twee vlakke hoër was as dié van die
Sorgvlak was steeds die geval. Gevolglik het diegene wat met sorgvlak 2 geraak word, byvoorbeeld die
Onderhoudsvlak 4 ontvang.
Nuwe en verminderde dienste in dag- en nagsorg
Vir mense met sorgvlak 1 het die situasie effens vererger. Aangesien hulle grootliks selfstandig is en slegs 'n klein hoeveelheid sorg benodig, ontvang hulle slegs EUR 125 as 'n sogenaamde vergoeding vir versorging en noodlenigingsdienste. Dit is egter nie voldoende vir buitepasiënt nie en beslis nie voldoende vir binnepasiëntsorg nie. Mense met sorgvlak 1 is dus nie geregtig op versorgingstoelaes of versorgingsvoordele in natura nie. Hiervoor is u geregtig op aanvangsfinansiering by die stigting van 'n sorg- of demensie-leefgroep. Verpleeghulpmiddels en twee gratis konsultasiebesoeke per jaar kan ook gebruik word. Indien daar 'n behoefte is aan ouderdomsgeskikte leefruimteomskakeling, is hierdie fondse in die bedrag van 4.000 EUR kan aangevra word.
Om die Langtermyn Sorgversterkingswet II te finansier, moes die bydraes tot langtermynsorgversekering weer betaal word
grootgemaak word. Kinderlose mense betaal nou 2,8 persent van hul bruto lone en ouers 2,55 persent.
Dit het dit moontlik gemaak om jaarlikse bykomende inkomste van ongeveer EUR 2,5 miljard te behaal. Nog een
'n Verhoging word in 2023 verwag.
Vergelyking van prestasie voor en na PSG
Sorgvlak / sorgvoordeel in natura
(sedert 01/2017) Verskil
"0 " (slegs demensie): 231 EUR 2: 689 EUR + 458 euro
1: 468 EUR 2: 689 EUR + 221 EUR
2: 1.144 EUR 3: 1.298 EUR + 154 EUR
3: 1.612 euro 4: 1.612 euro + 0 EUR
Swaarheid geval sorg vlak 3: 1.995 EUR 5: 1.995 EUR + 0 EUR
Dienste: dag- en nagsorg
(tot 12/2016) Graad van sorg / versorging in natura
Dienste: Aftree- en ouetehuis
Sorgvlak + binnepasiëntdiens
(tot 12/2016) Graad van sorg + binnepasiëntdiens
(vanaf 01/2017) Verskil
1: 1.064 euro 2: 770 EUR - 294 EUR
2: 1.330 EUR 3: 1.262 EUR - 68 euro
3: 1.612 euro 4: 1.775 EUR + 163 EUR
Swaarheid geval sorg vlak 3: 1.995 EUR 5: 2.005 EUR + 10 EUR
Belangrik: Die tabelle sluit nie die graad van sorg in nie, aangesien almal wat sorg nodig het wat voorheen die
Sorgvlak "0 " is na die sorgversterking outomaties aan sorgvlak 2 toegewys-
wette in werking getree het.
Die derde wet om langtermynsorg te versterk
Die sogenaamde PSG III is besluit om te verseker dat meer sorgondersteuningspunte in voorheen onderbediende streke geopen word en sodoende kan die advies van versorgende familielede, sorgbehoewendes en mense met gestremdhede verbeter word. Dit was op 2. Aangeneem Desember 2016 en het op 1 in werking getree. Januarie 2017 van krag. Voordat PSG III bekend gestel is, is mense wat sorg nodig het en hul naasbestaandes onvoldoende advies gegee. Hulle moes dikwels hulself help. Vandag lê die verantwoordelikheid hiervoor in die hande van die munisipaliteite, wat al sedert 2017 die adviesdienste koördineer en bestuur. Jy het ook die reg om nuwe sorgsentrums in jou stad of distrik op te rig. Nog 'n innovasie van PSG III is die reg van gesondheidsversekering om vermeende bedrieglike sorgdienste van nader te ondersoek.
Voordat die Wet III vir die Versterking van Langtermynsorg in werking getree het, het elke federale staat 'n staatsorgkomitee gehad. Dit het verteenwoordigers van die Ministerie van Maatskaplike Sake, die munisipaliteite as maatskaplike welsynsverskaffers, die verenigings van verpleegfasiliteite en die gesondheids- en verpleegsorgfondse ingesluit. Die staatsorgkomitee het die beginsels vir die vergoeding van die onderskeie sorg- en ondersteuningsdienste ooreengekom. Die gebruik van personeel in huise is volgens minimum groottes in ag geneem. Daarbenewens het die komitee die staatsregering geadviseer wanneer dit kom by wetsvoorstelle wat met langtermynsorg verband hou.
Sedert Januarie 2017 het die munisipaliteite aansienlik meer bevoegdhede en kan ook sorgondersteuningspunte in onderbediende streke oprig. Boonop kan staatsorgkomitees saamgestel word met die verskaffers van buitepasiënt- en binnepasiëntsorg, die verskaffers van maatskaplike bystand en die langtermynsorgfondse, wat oor sektore heen optree. Hulle maak aanbevelings oor die mate waarin die advies-, ondersteunings- en verpleeg-infrastruktuur verbeter kan word.
Deur die Sorgversterkende Wet III het die federale state en munisipaliteite meer bevoegdhede in die organisasie van advies-, sorg- en ondersteuningsaanbiedinge op die terrein.
Sedert 2017 sluit die take en regte van die munisipaliteite in:
Toetsing van 60 verskillende modelprojekte landwyd wat gefinansier word
Inisiatiefreg om nuwe sorgondersteuningsentrums te vestig
stel jou eie adviessentrums op
Deelname aan die uitbreiding van lae-drempel sorgaanbiedinge
Aan 1.: Die modelprojekte is bedoel om beter koördinering te verseker van die adviesdienste wat gebiede soos versorging, integrasiebystand vir mense met gestremdhede en bejaardesorg betref, en verbeterde samewerking onder mekaar moontlik te maak.
Aan 2.: Die munisipaliteite word toegelaat om nuwe sorgsentrums op te rig en diegene wat daar hulp soek, raad te gee. Die werk van die konsultante en die finansiering van die basisse word gereguleer in die vorm van 'n raamwerkooreenkoms met die onderskeie federale staat.
Aan 3.: Ingevolge Artikel 7 (2) in PSG III en Artikel 37 (8) in PSG III, soos gewysig, kan munisipaliteite beide sorgadvies en sorgadviesbesoeke vir diensontvangers deur hul eie personeel verskaf. Die personeel moet egter dienooreenkomstig opgelei word.
Aan 4.: Die finansieringsreëls vir lae-drempel-kindersorgaanbiedinge is vereenvoudig en die munisipaliteite is nou betrokke by die ontwikkeling en uitbreiding van sulke kindersorgaanbiedinge.
Die Sorgversterkingswet III bepaal ook dat persone met gestremdhede wat sorg nodig het, hoofsaaklik sorg moet ontvang ooreenkomstig Boek IX van die Sosiale Kode (Wet op Verpleegversekering). Voor dit het hulle 'n integrasietoelaag ingevolge die Deelnemingswet ontvang, in ooreenstemming met Boek IX van die Sosiale Kode. Dit beteken dat mense met gestremdhede, wat oorwegend integrasiebystand ontvang, ook die koste vir nodige buitepasiëntversorging van die maatskaplike welsyn- of rehabilitasieverskaffer ontvang en nie van die langtermynsorgversekering nie. Indien daar egter 'n behoefte aan binnepasiëntsorg is, verskyn die sorgfonds ook. Diegene wat geraak word ontvang dan hulp van maatskaplike welsyn en rehabilitasie-agentskappe sowel as van die langtermyn-sorgversekeringsfonds.
As 'n federale staat nie die aantal modelprojekte waarop hy geregtig is wil gebruik nie, kan dit
Dra die kontingent na 'n ander federale staat oor as die Federale Ministerie van Gesondheid instem.
Die veranderinge aangebring deur PSG III op die gebied van faktuurbedrog
Die PSG III maak 'n meer doelgerigte benadering tot bedrog in buitepasiëntverpleegpraktyke moontlik. Die gesondheidsversekeringsmaatskappye het nuwe beheerregte oor die buitepasiëntsorgdienste gekry. Met hul sistematiese hersieningsreg vir buitepasiëntdiensverskaffers, kan gesondheidsversekeringsmaatskappye die sorgdienste wat vergoeding van hulle ontvang, meer effektief hersien.
Buitepasiëntsorgdienste is onderhewig aan die industriestandaard kwaliteit en rekeningkontroles van die MDK. Om hierdie rede het die MDK ook uitgebreide toetsregte gekry. Sedert 2017 kon gesondheidsversekeringsmaatskappye egter ook faktuuroudits onafhanklik van die MDK uitvoer. Indien 'n buitepasiëntsorgdiens aantoonbaar bedrieg, is die selfadministrasie van sorg op staatsvlak daarop geregtig om dit te sanksioneer.
Nadat die bydraekoerse vir die Sorgversterkingswet II verhoog moes word, is dit die geval met
Verplegingsversterkingswet III is nie die geval nie. Indien sorgondersteuningspunte gefinansier moet word, neem daaraan deel
die munisipaliteite of die federale state, die gesondheidsversekeringsmaatskappye en die langtermynsorgversekeringsmaatskappye het elk 'n derde.
Die Verpleegversterkingswette I, II en III het 'n aantal positiewe veranderinge gebring vir mense met demensie, mense met intellektuele gestremdhede en mense met permanente geestesongesteldheid en hul familielede. Benewens verhoogde diensverskaffing, is aansienlik meer fondse beskikbaar vir diegene wat geraak word. Byvoorbeeld, as die beginsel van "buitepasiënt voor binnepasiënt" met die PSG I versterk is, verteenwoordig die PSG II selfs 'n uiters uitgebreide verpleeghervorming. Die PSG III het op sy beurt belangrike veranderinge gebring wat bowenal die adviesdienste verbeter het, maar ook finansiële verliese tot die minimum beperk het deur beter opsies om rekeningbedrog te kontroleer. Weens die langtermynversorgingsversterkingswette moes die bydraebetalings twee keer verhoog word. Aangesien langtermynsorgversekering, as die vyfde pilaar van die welsynstaat, deur almal met verpligte versekering gefinansier word, kan elke versekerde ook daaraan deelneem sodra hulle self sorg benodig.