Niemand wil probleme hê nie. As jy met 'n probleem gekonfronteer word, kan jy dalk jou pad daaruit praat as jy dit in gedagte hou - dat die mense wat die konflik inisieer, heel waarskynlik ook nie in daardie situasie wil wees nie. Vind die regte oorsaak van die storing uit en jy kan ernstige probleme voorkom.
'N Hareverhoging insident wat my punt illustreer het, het voorgekom in die Noordelike Song-dinastie (China, 1127 AD tot 1279 AD).
'N Regeringsamptenaar, genaamd Con Yuon, is aan 'n grensstad toegewys. Ná slegs drie dae as burgemeester het hy verrassend ontdek dat al sy soldate en die polisie weg was. Hulle is gestuur om 'n opstand in 'n ander hoek van die provinsie te hanteer. Erger as dit, het die aboriginals, wat ten volle gewapen was met swaarde en spiese, die stad omring en het hulle probeer voorberei om aan te val.
Die burgemeester het dadelik 'n dringende konferensie met sy ondergeskiktes gehad. Hulle het almal voorgestel om die hekke te bout en briewe na naburige aanhalings te stuur en om militêre hulp te vra.
"As ons gelukkig is, kan ons hulle vashou totdat die redders kom," het sommige van hulle beraam. Daar was geen tyd om plaaslike burgers op te rig en op te lei om hierdie stad te beskerm nie.
Aanval, verdedig of kommunikeer
"Ons moet 'n afgevaardigde stuur om eers hul probleem uit te vind," het die burgemeester gesê. "Anders, ongeag die resolusie, sal ons nooit die oorsaak van die opstand ken nie."
'Wat 'n lelike!' sy ondergeskiktes privaat gesny. Hulle het hardop gesê: "Hoe kan ons die barbarians moontlik met hul gesolde swaarde en skerp spiese benader? En mag ons vra wie die eer sal hê om te ontmoet met die dapper rebelle?" Nie een van hulle wou hierdie noodlottige opdrag ontvang nie.
Sonder enige twyfel het die burgemeester homself vrywillig gemaak. Alhoewel sy ondergeskiktes gepleit het met die burgemeester om nie te gaan nie, was hul protes slegs 'n formaliteit. Hulle was net te bly om die burgemeester sy eie nek op die snyblok te laat sit.
Vergesel deur twee bejaardes, het die burgemeester by die stadshekke verskyn, wat dadelik 'n oproer veroorsaak het. Die gewapende inwoners moes na verwagting deur 'n paar honderd goed gewapende soldate ontmoet word. In plaas daarvan het 'n eensame man gery om hulle te ontmoet.
Ná kort geriewe aan die indringers het die ruiter gesê: "Ek is die nuwe burgemeester van hierdie stad. Ek wil graag met jou leier bespreek, waarom jy die stad bedreig. Gaan lei my na jou hoofkwartier."
Verras deur hierdie versoek en deur die burgemeester se beleefde houding, het die naturelle hom na hul dorpie begelei. Terwyl hulle op pad was na die dorp, het die burgemeester se twee dienaars verskonings gemaak en weggejaag, wat beteken dat een van die barbaarse krygers die perd se leisels vir hom moes hou.
Tradisie en Eer
Toe hulle by die dorp aankom, het die barbaarse hoof uitgekom om die burgemeester te ontmoet. Die burgemeester het van sy perd afgekom en gesê: "Ek is jou opperhoof. Tradisioneel moet jy my eers aanroep."
Hy het toe in 'n tent gestamp en op 'n bed gesit en gewag. Met verbasing het die barbaarse leier ingekom om op die burgemeester te bel. Na die formele geriewe het die burgemeester die rede vir hul ontydige 'jag' gevra. Die naturelle het geklaagd oor die korrupsie van die laaste burgemeester gekla en vertel van baie onregte wat hulle gely het. As gevolg van oorbelasting en ander mishandeling het hulle nie genoeg kos en beeste gehad om die komende winter te verduur nie.
Omgaan met die oorsaak
Die burgemeester het na bewering na hul protes geluister, en het gesê: "Ek verstaan ​​jou verontwaardiging en simpatieer met jou lyding. My voorganger het verkeerd teenoor jou almal gedoen. Ek is jammer vir hom. As jou nuwe superieur is ek verantwoordelik vir Jy kan môre iemand met my stuur om beeste en voorrade te gaan haal. Dis nou te laat om terug te keer na die stad. Ek sal hier bly.
Die naturelle het hierdie burgemeester bewonder vir sy brazenness en het hom baie waardeer vir sy bedagsaamheid. Die volgende oggend het die burgemeester, met 'n gesin van naturelle, teruggegaan na die stad. Sy ondergeskiktes het hul ondervinding verkeerdelik geglo dat hul opperhoof die rebelle gelei het om die stad aan te gaan.
Na 'n uitruil van woorde het hulle ingestem om hom toe te laat om alleen te kom. Oor 'n paar uur het die burgemeester honderd ton rys, groente en beeste versamel. Hy het persoonlik toesig oor die aflewering gehad. Die ontvangs van hierdie goedere was dankbaar vir sy vriendelikheid en het hul lojaliteit hardop aan hom gesweer.
Vuistfight of Kommunikasie en Kompromie
YMAA Publikasiesentrum. © 1997. www.ymaa.com
Oor die Translator
Gewild in China, is hierdie "101 Tales of Chinese White" vertaal en verbeter deur Walton Lee. Walton C. Lee, gebore in Taipei, Taiwan (die demokratiese China) is baie lief vir Sjinese geskiedenis en literatuur. 'N Genaturaliseerde Amerikaanse burger, hy is 'n gegradueerde van die San Francisco State University. Sy doelwit is om gesofistikeerde Chinese kultuur aan Westerse lesers bekend te stel.
Feng, Mon-Lon (1574-1646 AD) was 'n laer vlak staatsamptenaar gedurende die laaste jare van die Ming-dinastie (1368-1644 AD). Hy was 'n student van politieke intrige. Hy het baie kortverhale opgestel en hersien. In 1626, wat hoofsaaklik uit bekende historiese gebeure gekies het, het hy binne twee maande 'n werk van 28-volumes, met meer as 830-verhale, bymekaar gemaak. Die stories in hierdie boek kom uit daardie versameling.
Jy is hier: Tuis > Persoonlike > Houdingsaanpassings > Woede Bestuur > Enige Fool Kan Begin 'n stryd