Lid Spotlight: Nie u gemiddelde somervakansie nie - Diverse
Lid Spotlight: Nie u gemiddelde somervakansie nie
Ahh… Junie. Tyd vir die jaarlikse gesinsvakansie! Die gemiddelde ervaring om kwaliteit tyd saam met die gesin deur te bring, is oor die algemeen gelyke dele en plesier.
Maar Matador-lid Nancy Sathre-Vogel beplan nie 'n gemiddelde gesinsvakansie nie. Nancy en haar gesin sal volgende week die pad tref en op hul broek sit - letterlik. Nancy, haar man en hul tweelingseuns vertrek op 'n fietstoer wat in Alaska begin en in Tierra del Fuego eindig. Ons het Nancy in die hande gekry om haar vrae te vra oor die reis.
Matador: Vertel ons 'n bietjie van u gesin - hoe oud is u tweeling? Hoe het die idee vir die Alaska na Tierra del Fuego-fietsreis ontwikkel?
Nancy: Ons is 'n gesin van vier - ma, pa en tienjarige tweelingseuns. Hierdie hele idee om na Tierra del Fuego te fiets, klink nogal ... ek weet nie - daar buite? Maar vir ons is dit regtig 'n natuurlike progressie.
Ek en my man het mekaar ontmoet op 'n jaarlange fietstoer rondom die Indiese subkontinent in 1990. Ons het die jaar deur Pakistan, Indië, Wes-China, Nepal en Bangladesh getoer - wonderlike, maar intense fietsry.
Ek en John het voortgegaan om elke kans wat ons het te besoek, en sodra ons na die buiteland verhuis het om te onderrig, het ons elke skoolvakansie benut om te gaan toer in verskillende lande - onder andere Jemen, Mali en Israel.
Nadat ons tweeling gebore is (terwyl ons in Ethiopië gewoon het), plaas ons 'n ruk lank op ons toer - maar ons het altyd daarvan gedroom om saam met hulle op te styg. Daardie droom het in 2006 tot stand gekom toe John ná 'n baie moeilike dag in die klaskamer tuisgekom het en aangekondig het dat hy uit die ratwedren wil gaan - hy wil 'n fiets koop wat vir drie gebou is en opstyg. 'N Paar maande later het ons presies dit gedoen.
Terwyl ons op die reis Baja fietsry, ontmoet ons 'n aantal fietsryers wat oppad was na Argentinië - en ons wou sleg by hulle aansluit. Maar die werklikheid het ons in die gesig getref, en ons het besef dat ons eenvoudig nie bereid was om deur die Andes te reis nie - ons drievoudige fiets was wonderlik vir 'n Noord-Amerikaanse avontuur, maar dit was nie die masjien vir 'n Suid-Amerikaanse een nie. Ons sit die droom op.
Dit het egter nog lank nie in die houertenk gebly nie. Slegs twaalf maande nadat ons van ons laaste avontuur af tuisgekom het, sal ons weer opstyg - en ons kan nie wag nie!
Matador: Wat is die snaakse besonderhede van u reis: hoe lank verwag u dat die reis sal neem? Waar sal jy op pad bly?
Nancy: Ons verwag dat die reis ongeveer 2 ½ jaar sal duur, of dit 'n jaar of wat sal duur, en ons sal waarskynlik êrens in die omgewing van 20.000 myl trap.
Onderweg sal ons bly waar ons kan. Op ons laaste reis het ons in 'n dooie goue mynwerker se huis gebly, in 'n cabana by 'n swembad, aan die kant van die hoofweg met motors wat twintig voet van ons koppe af fluit, op die betonstoep onder 'n kafee se afdak, en in baie, baie vriendelike en vrygewige mense se huise.
Ons verwag meer van dieselfde op ons komende reis. Ons is heeltemal op die been gebring vir selfstandige kampeerders, so ons kan redelik kampeer net waar ons moet.
Wat kos betref, sal ons meestal in kruidenierswinkels inkopies doen en op ons klein stoofplaat kook. Restaurante is gereserveer vir lekkernye - dit is te duur om gereeld te gereeld.
Matador: Wat hoop u dat u kinders uit hierdie reis kom? Hoe hanteer jy skoolgaande onderweg?
Nancy: Ons hoop dat ons kinders leer dat hulle nie deur enigiets beperk word nie, en dat hulle alles kan doen waarna hulle hul voorstel. Ja, hulle leer ook die '3 R's of Education', maar dit sal 'n terugslag op die lewe neem.
Ons sal gebruik maak van elke opvoedkundige geleentheid wat ons vind - of dit nou nasionale / staatsparke, historiese terreine of die daaglikse lewe in klein dorpies is. Ons sal kundiges soek wat ons kan help om allerhande dinge te leer - van seeskilpaaie wat eiers op strande lê tot ou Aztec-ruïnes.
Ons seuns sal gereeld joernaalinskrywings skryf om hul gedagtes op te teken, wat hulle sal help met hul skryfwerk. Hulle sal allerhande dinge lees - romans en inligtingstekens en meer. Ons neem ook 'n paar klein wiskunde-werkboeke vir die kinders om deur te werk.
Matador: Vertel ons 'n bietjie van u toerusting: u fietse, bykomstighede, wat u van plan is om saam te neem.
Nancy: Ons basiese opstelling sal 'n tandemfiets en twee enkelspel insluit. John sal die tandem aanvoer, terwyl ek op een enkele een sal wees. Die seuns sal wissel tussen die agterste sitplek van tandem en die ander enkele fiets.
Ons sal twee sleepwaens hê - een agter die tandem en ek sal een trek. Om die drie fietse vasgenael, vasgemaak of andersins vasgemaak, sal allerhande goed wees - ons tent, slaapsakke, stoof, kookpot, reënbaadjies, klere, skootrekenaar en krale. (Ja - ek het wel krale gesê. Ek dink 'n sekere hoeveelheid krale is 'n onontbeerlike item!)
Matador: Wat dink u seuns oor die reis?
Nancy: Vir die seuns is hierdie reis net…. Dit is nie iets skouspelagtig of ongewoon nie. Hulle verstaan ​​glad nie die hype daar rondom nie. Vir hulle is dit eintlik nie anders as om 'n middaguitstappie na die dieretuin te neem nie.
Onderweg sal ons vrywillig werk en geld insamel vir Reach the World (www.reachtheworld.org) - 'n organisasie sonder winsbejag wat die wêreld onder minderbevoorregte kinders in middestadskole wil bring. Terwyl ons suidwaarts trap, plaas ons wat ons sien en leer op die internet, en die studente sal dit saam met ons volg. In wese sal ons reis hul leerplan word. Ons is opgewonde om kinders te help om oor die wêreld te leer!
Kyk na die gesin se webwerf: www.familyonbikes.org om tred te hou met die avonture van Nancy onderweg.
Wat is jou gekste gesinsvakansie? Sou u ooit 'n langafstandfietsrit oorweeg het? Deel u ervarings in die kommentaar-afdeling hieronder!