September | 2019 | Tannie Frannie
What is it about Rebusfontein and King Louis VIII? — SEVEN CIRCUMSTANCES
On the subject of fictional worlds: I'd like to introduce you to "Rebusfontein". Rebusfontein (pronounced rhéá-booz-fonteyn) is an Afrikaans name meaning Rebus Fountain. In South Africa, which is partly semi-arid, many inland place names end in words that have to do with water – fountain, dam, river, stream, etc. A rebus is a word and picture puzzle. […]
via What is it about Rebusfontein and King Louis VIII? — SEVEN CIRCUMSTANCES
Towerinne! Lees net hier! Hierdie blogger het bande met Suid-Afrika en sy dink die inwoners van Rebusfontein is nogal oulik 😀 Haar opinie beteken baie, want haar blog spreek van insig en kundigheid.
Kunsuitstalling op Rebusfontein
Toe ek onder Laatlam se dak ingetrek het, moes ek drasties afskaal – eintlik so te sê al my besittings wegmaak. Dit was vir my bevrydend, maar terselfdertyd ook traumaties. Dis hoekom ek so verknog is aan my toringhuisie op Rebusfontein, waar geliefde voorwerpe uit my verlede telkens opduik…
Hier hang byvoorbeeld 'n olieverfskildery deur Nerine Desmond, wat my mammie in die vyftigerjare van die vorige eeu met meet en pas deur 'n skema by haar skool gekoop het. Sy kon net twee skilderye bekostig, toe sit die departement die skema stop. Baie jare later was sy nog spyt daaroor. Dis 'n Kaapse toneel, met drie figuurtjies in helder kleure wat langs 'n rivier verby witstambome stap. Vir my het daardie skildery "Huistoegaantyd" versinnebeeld. In die werklike lewe het ek die skildery sonder sy raam vir my dogter in die VSA gevat, waar sy dit opnuut pragtig laat raam het. Dit hang nou op 'n ereplek bokant hulle eettafel.
Hier is ook 'n klompie surrealistiese syraamdrukke, die skeppings van 'n digter-medikus-psigiater wat 'n buurman in Sunnyside se woonstelwêreld was en later in New York gaan woon het. Hulle is destyds met groot sorg teen hoë mure in my huis gehang, in die ruimte waar die houttrappie was wat na die boonste slaapkamer gelei het, en het nou weer teen die "ivoortoring" se mure verskyn.
My vriend K het gesê ek mag hierdie skilderytjie (op hout) vir die uitstalling leen, omdat dit vir my so baie mooi is.
Hierdie kat het ek gehou, want hy is spesiaal een Kersfees deur my begaafde skoondogter wat nou in Ierland woon, vir my geskilder en geraam. 'n Replika hang in my dakslaapkamertjie op Rebusfontein, want ek kan eintlik nie sonder hom klaarkom nie.
My vriendin H se pa J.G. Borman was 'n bekende skilder, veral met waterverf, alhoewel sy olieverfskilderye vir my asemrowend mooi is. Een aand, lank, lank gelede, het ek die skildery "Reën oor die Wes-Transvaal" by die opening van een van sy kunsuitstallings gekoop, want toe ek dit sien, wou ek dit hê. Vele jare later het H 'n Eeufeesgedenkuitstalling van haar pa se werk gereël, waarheen ou vriende hulle skilderye gebring en by haar eie versameling gevoeg het. Watter wonderlike aand was dit tog! Hierdie skildery het ek vir iemand gegee wat ek geweet het dit sou waardeer, maar ai – ek verlang nog steeds daarna.
Dit dan die som van my bydrae – Jinay moet nou maar sien hoe sy gaan maak daarmee.
Die afgelope week het ek 'n heel onverwagse kompensasie vir die ouderdom beleef.
'n Blok van 'n man het my op die Kaapstadse lughawe kom ontmoet, my in sy karretjie "Rooies" gelaai en by sy ma-hulle in Bredasdorp gaan aflaai. Ek ken hom van sy babadae af – wie sou ooit kon dink dat hy my eendag op 'n besige lughawe sou kom ontmoet en aanry na 'n heerlike kuier?
Gister het ons twee weer in Rooies gespring en die pad gevat terug lughawe toe. Ons ry in gemeensame stilte, gesels af en toe, dis die heerlikste ontspanne rit so deur die pragtige landskap van die Overberg.