Painted by Nikolai Ge in 1871. Now exhibited in the Russian Museum in Saint Petersburg.
art Nikolai Ge painting Peter the Great Die Antarktiese skiereiland toon wye natuurlike klimaatveranderlikheid. Beeld: hoflikheid van Britse Antarktiese opname
LONDEN, 21 Julie, 2016 - Die lewe is vol verrassings, veral die klimaat. Die Antarktiese Skiereiland, waarvan 'n deel gerapporteer skouspelagtige hoë temperature so onlangs as verlede jaar, is nou in 'n verkoeling fase.
Wetenskaplikes van die Britse Antarktiese Opname (BAS), gebaseer in Cambridge, die Verenigde Koninkryk, www.bas.ac.uk sê die opwarming wat op die skiereiland van die vroeë 1950s tot die laat 1990's plaasgevind het, het onderbreek.
Maar hulle sê dat hulle ten minste sommige van die redes vir die verandering ken en dat as die kweekhuisgaskonsentrasies teen hul huidige tempo bly styg, sal die temperatuur teen die einde van hierdie eeu oor die skiereiland oor verskeie grade Celsius toeneem.
Dit is die stadiger tempo van osoonverlies en die klimaat se natuurlike veranderlikheid, sê die navorsers, wat "beduidend was om die verandering teweeg te bring" na 'n tydelike verkoeling fase. Maar die temperature bly hoër as gedurende die middel van die vorige eeu, en die gletsers trek steeds terug.
"Die Antarktiese skiereiland is een van die mees uitdagende plekke op aarde om die oorsake van temperatuur-veranderinge van tien tot tien jaar te identifiseer."
Skryf in die joernaal Aard, beskryf navorsers van BAS hoe die stabilisering van die osoon gat en veranderende windpatrone het 'n streeksafkoelingsfase gedryf wat tydelik die opwarmingsinvloed van kweekhuisgasse versper.
In die afgelope maand het die atmosferiese vlakke van koolstofdioksied bo Antarktika verby die 400-dele per miljoen (ppm) mylpaal gestyg, in teenstelling met die pre-industriële vlak van 280 ppm wat in Antarktiese yskerne aangeteken is.
Die gemiddelde temperatuur op die skiereiland het met ongeveer 0.5 ° C elke dekade van die vroeë 1950s tot die laat 1990s gestyg, toe die navorsers bevind het dat hulle teen dieselfde tempo begin val het.
Die hoofskrywer, professor John Turner van BAS, sê: "Die Antarktiese skiereiland is een van die mees uitdagende plekke op aarde om die oorsake van temperatuur-veranderinge van tien tot tien jaar te identifiseer.
"Die Antarktiese skiereiland klimaat stelsel toon groot natuurlike variasies, wat die seine van mensverwante aardverwarming kan oorweldig. . . Selfs in 'n algemene opwarmingswêreld, oor die volgende paar dekades, kan temperature in hierdie streek op of af beweeg, maar ons modelle voorspel dat op die langer termyn kweekhuisgasse teen die einde van die 21ste eeu 'n toename in temperature sal veroorsaak. "
Gedurende die vorige eeu het die temperatuurstyging van tot 0.5 ° C elke dekade op die skiereiland gehelp om die ineenstorting van ysrakke te veroorsaak en veroorsaak dat baie gletsers teruggetrek het.
Terwyl die see-ys om die skiereiland teen die einde van die vorige eeu geval het, het dit die afgelope jaar toegeneem, veral in die noordooste van die streek. Die koue oostelike winde wat hierdie eeu waargeneem het, het 'n groter impak op die streek gehad omdat die see-ys verhinder het dat die oseaanhitte die atmosfeer binnedring.
Die navorsers het ook gekyk na 'n 2,000-jaar klimaat rekonstruksie met behulp van die chemiese seine in ys kern. Dit het voorgestel dat die skiereiland opwarming oor die hele twintigste eeu ongewoon was, maar nie ongekende in die konteks van twee millennia nie.
Simulasie van klimaatmodelle voorspel dat indien die konsentrasies van kweekhuisgasse steeds teen die huidige geprojekteerde koerse toeneem, hul verwarmingseffek sal oorheers oor die natuurlike veranderlikheid en die verkoeling-effek wat verband hou met die herstel van osoonvlakke, wat teen die einde van hierdie eeu verskeie grade van verwarming oor die gebied veroorsaak.
Nie verbasend nie
Die navorsers se studie moet in konteks gesien word. Die gebied wat hulle ondersoek het, is ongeveer 1% van die hele Antarktiese vasteland en is ongeveer die grootte van Engeland.
Eric J. Steig, van die Universiteit van Washington, VSA, het geskryf: "Selfs voor Turner en kollegas se analise, was daar min bewyse dat die vinnige verwarming in Antarktika buite die omvang van natuurlike veranderlikheid val. . . Kortom, Turner en medewerkers se bevindinge behoort nie verbasend te wees nie. "
Maar die werk van die BAS-span, indien nie 'n opregte verrassing nie, is nog steeds 'n waardevolle herinnering dat natuurlike grense wyd kan wissel, en dat welbewuste aanpassings aan die klimaat in een gebied (byvoorbeeld die beperking van osoonverlies of pogings om lugbesoedeling te verminder) kan onvoorspelbare gevolge elders hê.
Dit is ook 'n herinnering dat, sover die wetenskap kan sien, Die onverbiddelike tendens van huidige fossielbrandstowwe gebruik is om meer opwarming te kry en groter ontwrigting. - Climate News Network