Ek kom by niemand. Veral nie in die afsonderingstydperk nie. Daarom het ek nie veel te sê nie. Wil sommige dae lyk of ek op dinge wat my nie eintlik raak nie fikseer.
Word aangesê om te sit. teen die tyd vertel innerlike Olga al vir my ons moet eerder huis toe gaan. Maar die nat gevoel en dik stadige stroompie toe uit my oor oortuig my om te bly. Die kind en ek staan en bekyk die ou baba akkedissie wat ‘n ewe baba sprinkaan bekruip. Maar hy was regtig nie opgewasse nie.
Toe hoor ek iemand praat. Moet wragtig omkyk sodat ek kan hoor wat gesê word. Die Dr. Hy sê “Skuus man, maar ek moes nou eers gaan seker maak. Weet jy, die afgelope dekade kom sien jy my elke tweede jaar.” Ewentwel, hy probeer nes die meeste volwasse mense die kind tot ‘n gesprek uitlok. Ook sonder sukses. Maar sy weet, ek neem nie meer haar onbeskofheid vir lief nie. So sy staan en tel. Gou besef sy sy sal sewe bladsye met 25 lyne elk moet uitskryf as ons tuis kom en sy antwoord hom baie bot.
Ek weet wel jy kan hekel, want ek het ‘n paar gehekelde bedsokkies by jou gekry. Hoop jou oor is gou beter.
Ja-nee, dis die tyd van die jaar vir oor-, neus- en keelprobleme. Ek hoop joune kom gou reg, want dis waar wat jy sê, dis nie ‘n goeie tyd om in spreekkamers en apteke rond te staan nie. En vergewe maar die neusinstekers – ons is almal besig om verveeld te raak hier in die grendeltyd en om die bure dop te hou, bring darem ‘n bietjie afwisseling.