Kameelperdkalfie ‘sterk aan’ ná ure lange reddingspogingMarvin, ‘n kameelperdjie van enkele dae oud, is Saterdag in Hartbeespoort gered. (Foto: Verskaf) ŉ Kameelperdkalfie van net enkele dae oud is Saterdag by die Silkaatsnek-reservaat in Hartbeespoort gered en word tans by die Onderstepoort-dierehospitaal behandel. Die kameelperdjie, wat Marvin gedoop is, is vermoedelik deur sy ma verwerp nadat hy vroeggebore is. Volgens Danelle Murray van die Owl Rescue Centre in Hartbeespoort, wat tot klein Marvin se redding gekom het, kan hulle egter nie met sekerheid sê presies wat gebeur het en hoe oud hy is nie. “Dit is ŉ kameelperdkoei se natuurlike instink om haar kalfie te verwerp as daar iets fout is met hom. Marvin se suigrefleks is nog nie heeltemal ontwikkel nie en sy naelstring was nog aan toe ons hom gekry het,” sê Murray. Perderuiters by die Harties Horse Trail Safaris het op Marvin afgekom waar hy in die veld gelê het. Murray en haar man, Brendan, is ontbied en hulle het dadelik aan die werk gespring om Marvin se lewe te red. Die Murrays het met Marvin agterop hulle bakkie na veeartse in Bryanston, Johannesburg, gejaag, waar hy met onder meer glukosedruppe gestabiliseer is. Hy is daarna na die Onderstepoort-dierehospitaal oorgeplaas. “Sy glukosevlakke is steeds baie laag, asook sy witbloedtelling, wat nog nie gestabiliseer het soos ons gehoop het nie,” verduidelik Murray. Marvin het sowat 50 kg geweeg toe hy in die veld gevind is. ŉ Beesplaas op Cullinan, waar ŉ koei pas gekalf het, het kolostrum aan Marvin verskaf en dié kolostrum het waarskynlik die deurslag vir Marvin se oorlewing gegee. Marvin word steeds by Onderstepoort behandel. Hy ontvang onder meer plasma-oortappings en word ŉ mengsel van melk en rou eiers deur ŉ voedingsbuis in sy maag gevoer. Marvin ontvang nog behandeling. (Foto: Verskaf) “Hy staan wel op en stap ŉ bietjie rond voor hy weer gaan lê en begin ál meer die normale gedrag van ŉ kameelperdkalfie toon. “Die veeartse is nog bekommerd oor infeksies en is bang dat die melk dalk in sy longe kan beland omdat hy nog so sleg suig. Daarom kan hy ook nog nie met ŉ bottel gevoer word nie,” sê Murray. Hul eerste prioriteit is om Marvin weer in die natuur vry te laat, maar Murray benadruk dat dit ŉ lang proses is aangesien kameelperdkalfies in die natuur nog tot op twee jaar oud aan hulle ma’s drink. “Ons kan nie vir Marvin oor ses maande of ŉ jaar in die natuur vrylaat en dink hy gaan oukei wees nie. Hy gaan nog lank versorging nodig hê. Ons beoog om met ander sentrums saam te werk en te kyk of ons hom nie saam met ander kameelperdjies van sy ouderdom kan grootmaak nie. “Dit is belangrik vir sy ontwikkeling om saam met ŉ maat groot te word, sodat hulle van mekaar kan leer en sodat jy stadig weer ŉ kudde kan opbou.” Hoewel die Owl Rescue Centre, ŉ niewinsgewende organisasie, aanvanklik op die been gebring is om uile te red, is dié sentrum die afgelope paar jaar betrokke by die redding en rehabilitasie van verskeie soorte wilde diere. “Ons het onlangs ŉ sebravul gered wat ook deur sy ma verwerp is, asook ŉ meerkat en ŉ otter, Lazzy, oor wie se rehabilitasie ons ŉ hele boek geskryf het.” Die boek is getiteld Return to the Wild en kan op die sentrum se webwerf teen R280 gekoop word. Die Owl Rescue Centre se inkomste is afhanklik van verskeie projekte wat hulle self van stapel stuur, asook van skenkings deur lede van die publiek. Diegene wat graag ŉ bydrae tot Marvin se versorgingskoste wil maak, kan die webwerf besoek.