Selfverwyt kom altyd te laat
'Toe hulle dit hoor, het baie van Jesus se dissipels gesê: “Wat Hy nou sê, is darem te erg. Wie kan daaraan gehoor gee?” Jesus het vanself geweet dat sy dissipels hieroor mor, en Hy sê vir hulle: “Skrik dit julle af? Wat dan nog as julle die Seun van die mens sien opvaar na waar Hy voorheen was? Dit is die Gees wat iemand lewend maak; die mens self kan dit nie doen nie. Wat Ek vir julle gesê het, kom van die Gees en gee lewe. Maar daar is party van julle wat nie in My glo nie.” ..... Verder het Hy gesê: “Daarom het Ek vir julle gesê niemand kan na My toe kom as die Vader dit nie aan hom gegee het nie.” Hieroor het baie van sy dissipels omgedraai huis toe en nie meer saam met Hom gegaan nie. Toe vra Jesus vir die twaalf: “Wil julle nie ook weggaan nie?” Simon Petrus het Hom geantwoord: “Here, na wie toe sal ons gaan? U het die woorde wat ewige lewe gee. En ons glo vas en ons weet dat U die Heilige van God is.”' - Johannes 6:60-68.
Almal wat al gereis het, ervaar seker so 'n stukkie selfverwyt oor dié keer toe jy opgegee het; jy het dalk gevoel dit is eenvoudig te ver, of jy was dalk net té moeg. Nou kan jy nooit regtig sê jy was dáár nie. Ons was in Kaapstad, maar daardie laaste kilometer Kirstenbosch toe hier aan die einde van die dag was net te ver. Nou sit jy in Pretoria en wonder hoe dit daar lyk, maar wat help dit nou? Selfverwyt kom altyd te laat.
Hier in Johannes 6 lees ons ook van mense wat opgegee het en nooit die eindpunt gehaal het nie. Christenskap het vir hulle net so klein bietjie te moeilik begin lyk. Daar is net 'n bietjie te veel van hulle gevra. In vers 67 wonder Jesus selfs of sy naaste dissipels nie ook dalk wil opgee en omdraai nie. In Christenskap is daar nie plek vir kompromieë nie. Jesus pas nie die eise van Christenskap by jou aan nie, maar verwag dat jy by die eise sal aanpas. Jy kan Jesus nie net halfpad volg nie. Om op te gee of selfs net halfpad te loop, beteken jy sal nooit die einde sien nie; jy sal nooit weet hoe dit regtig dáár by Jesus is nie.
Daarom kan die woord "opgee" nooit sinoniem wees met Christenskap nie. Christenskap beteken deurdruk en uithou. Daar is 'n baie goeie rede hiervoor, soos Petrus sê: "Here, na wie anders sal ons gaan? Daar is niemand soos U nie!" (v. 68). As jy eers vir Jesus leer ken het, watter ander pad is daar vir jou om te loop? As jy omdraai, na wie toe sal jy gaan?
Stap nou die pad saam met Jesus en stap dit enduit, al kos dit wat. Dit is sowaar die moeite werd. En onthou, selfverwyt kom altyd te laat.