Mev. Verwoerd in gesprek met dr. Martinez de Alva, wat Suid-Afrika in 1962 besoek het op 'n feitesending namens die Verenigde Nasies.
In Januarie 1964 het Rhodesië se eerste minister, Ian Smith Suid-Afrika vir die eerste keer besoek. Hier is hy en vrou (naasregs) en dr. en mev. Verwoerd.
Betsie Verwoerd het haar man op sy reise deur die land vergesel en kon saam met hom die heuglike Republiekwording op 31 Mei 1961 beleef, sowat 13 maande ná die eerste aanslag op sy lewe toe hy in April 1960 geskiet is tydens die Randse Paasskou. Ses jaar later, op 6 September 1966, het sy in die ouderdom van 65 jaar ’n weduwee geword toe dr. Verwoerd in die Volksraad vermoor word. Dr. J.C. Pretorius skryf oor dié donker tyd in Betsie Verwoerd se lewe: "Ná die moord op dr. Verwoerd ... wat vir haar ’n ontsettende skok was, het sy dapperheid aan die dag gelê wat by alle lae van die Suid-Afrikaanse bevolking bewondering afgedwing het. Kalm en bedagsaam het sy gebly, terwyl die hele Suid-Afrika saam met haar gerou het. ’n Voorbeeld het sy aan die volk gestel, waaroor die Cape Times onder meer geskryf het: 'Die stille waardigheid van mev. Betsie Verwoerd was miskien die treffendste van die huldeblyke.'"
Ná haar man se dood het die hoof en personeel van die Volkskool op Parys 'n versoek aan haar gerig om die skool na haar ontslape man te noem. Sy en die onderwysdepartement het toestemming verleen en so het die skool se naam op 22 Februarie 1967 amptelik die H.F. Verwoerd Volkskool geword, later hernoem tot H.F. Verwoerd Primêr.
Volgens prof. Jonathan Jansen, was dit Mandela wat háár vir tee genooi het, maar sy het die uitnodiging van die hand gewys. "Sy het die fout gemaak om te sê, as die president in haar omgewing is, kan hy gerus kom kuier. Tot almal se verbasing het hy so gemaak en ’n driekwartier oor koffie in die bejaarde se geselskap deurgebring ..." Mandela sou agterna sê, Betsie Verwoerd het hom so welkom laat voel "asof ek in Soweto was".
Kort ná haar dood het die familie ’n mediaverklaring uitgereik waarin hulle gesê het: "Sy is vreedsaam tuis oorlede in die teenwoordigheid van nabye familielede, sonder dat sy enige pyn verduur het." Sy is om 16:00 op die Saterdag ná haar dood op Orania begrawe, waarna ’n gedenkdiens die volgende dag in Pretoria gehou is. Ten tyde van haar dood was daar sewe kinders, 28 kleinkinders en 27 agterkleinkinders. ’n Laerskool op Randfontein is na haar genoem, maar die naam is later verander na die Laerskool Westgold. 'n Kort straat in Goodwood, Kaapstad, langs die parlementêre dorpie Acaciapark, dra nog haar naam.