"In teenstelling met baie musikante van sy ouderdom, toon Kempf 'n opvallende belangstelling in kamermusiek", verder het hy Kempf soos volg aangehaal: "Met die klavier is dit vir jou maklik om baie eensaam te word. Jy is altyd die solis, of jy sê die dirigent aan wat om te doen. En met solo-uitvoerings is dit dieselfde, jy doen net wat jy wil .... Dit is lekker om in 'n kamermusiekgroep te sit en daaraan herinner te word dat 'jy speel gemors', of om vertel te word wat om te doen .... Vir my is dit een van die mees vervullende musiekmediums om in te speel. Met veral die klaviertrio kan jy so eiewys wees soos jy wil, met elke instrument wat as 'n solo behandel word." 
Bridle het verder opgemerk: "Sy hunkering na kamermusiek kom van die Marlboro-fees". Hy het Kempf ook aangehaal waar hy in herinnering geroep het: "Ek kan onthou dat ek die eerste dag die Mozart Klaviertrio moes oefen. […] Al hierdie verskillende mense was daar en hulle wou net kamermusiek speel. Al het jy saam met die tjellis van die Guarneri-kwartet gespeel, wat saam met Rubinstein gespeel het, en die stuk meer as 200 of 300 keer gespeel het, het jy altyd gemaklik gevoel. Indien jy 'n .... idee gehad het sou hulle na jou luister, dit was net 'n wonderlike ervaring." Bridle het bygevoeg: "Op geen tydstip van ons onderhoud het dit voorgekom asof Kempf meer gemakliker is as wanneer hy oor kamermusiek praat nie."