Broederkring in die Suide | Die Goeie Tyding
← Wat sê die Bybel oor charismatiese tale?
Johannes Calvyn: ’n Reus in die kerkgeskiedenis →
Die Afrikaanse Baptistekerk is ‘n baie unieke denominasie met ‘n identiteit wat beswaarlik elders gevind kan word. Afgesien van die feit dat ons bekend staan as mense van die Boek (die Bybel), is dit ook so dat ons baie “klein” is (klein met die verwysing na min gemeentes landwyd). Om die saak te bemoeilik, is die gemeentes wat langs die kus geleë is, baie ver van mekaar af. Die gemeente van Port Elizabeth bv. is ongeveer 350 km van Oudtshoorn af en meer as 700 km van Kaapstad af. As ons dan nog daarby besige programme, finansies en ‘n legio ander faktore voeg, sal jy opmerk dat tyd vir samesyn tussen predikante hier langs die kus grootliks skade ly.
Aan die Here alle dank dat ons 3 jaar terug ons eerste “Broederkring in die Suide”, gereël deur ds. Rex Jefferies, kon bywoon. Vandaar het die broederking net gegroei en kan hierdie jaar verslag gedoen word dat 14 persone (predikante en ander bedieningsleiers) hierdie byeenkoms bygewoon het. Afgesien van die 14 manne wat oorgeslaap het, het ons ook besoek gehad van Ds. Johan Ruthven, Dr. Carl Lehmkühl en sy gesin, asook die leiers van die Engelse Baptistekerk op George.
Die oogmerk was ten eerste om te hoor wat God vir ons wou sê. Die tema was: “Dinge wat die ds. moet weet!” Elke prediker het openlik sy hart met die groep gedeel. By elke geleentheid het daar spontane bespreking van die onderwerp plaasgevind en kon ons met baie vrymoedigheid ook saam bid.
Tweedens het ons ook, nadat ons die kapel verlaat het, elke keer heerlike tye van broederlike samesyn beleef. “Carmel by the sea”, waar ons oorgebly het, se fasiliteite is van so ‘n aard dat dit dié tipe broederskap bevorder.
Ten slotte gee ons aan die Here die eer dat ons te midde van uiteenlopende kulture en bedieningstyle, weer tot die gewaarwording kon kom dat die liggaam van Christus waarlik een is, en moet wees.
Ons identiteit as Afrikaanse Baptiste in hierdie land gee aan ons ‘n besondere roeping. My gebed is net dat ons hierdie roeping nie sal mis nie, maar dat ons sal onthou wat die Here vir ons geleer het deur die apostel Paulus:
“1 Ek vermaan julle dan, ek, die gevangene in die Here, om te wandel waardig die roeping waarmee julle geroep is, 2 met alle nederigheid en sagmoedigheid, met lankmoedigheid, terwyl julle mekaar in liefde verdra 3 en ernstig strewe om die eenheid van die Gees te bewaar deur die band van die vrede.” (Efesiërs 4).
Ek sien uit daarna om die broeders weer te sien! Ons is alreeds besig om volgende jaar se “Broederkring in die Suide” te reël (DV).