Erfenisdag: Ons moet 'n anargistiese sop kook, nie braai nie
ELKEEN OP SY EILAND
Ons is wat ons eet, maar ook hoe ons eet. En soos ons eet, word ons wat en hoe ons eet. Dis erfenis in wording, maar in die huidige pandemie is dié meer in die sop as ooit tevore. Dalk is 'n pot sop op Erfenisdag juis nou, waar elkeen op sy eie eiland verkeer, meer nodig as 'n braai, mymer CAS WEPENER. Ons prut immers al sedert 1994.
DIT is 'n kort afstand vanaf my rekenaar na die stoof.
Ek sit al van vroeg af alleen met 'n bakkie muesli voor die rekenaarskerm. Soos 'n lendelam skip wat tussen die vasteland en eilande voortsukkel, beweeg my oë en vingers traag van e-pos en Zoom-vergadering na WhatsApp-groep en webinaar tot by aanlyn klas en e-koerant.
Anders as Ruud in Karel Schoeman se Op 'n eiland hoor ek nie matrose wat vir mekaar skreeu of 'n fluitjie wat tussen die vasmeerplekke van my rekenaarskerm blaas nie. Die klanke in my ruimte is die blikstemme wat deur luidsprekers kom. Ek is dankbaar vir die tegnologie, maar die vooruitsig op menslike kontak is so bleek soos in 'n einste Karel Schoeman-roman...