Junie 2019 projek uitslae en besprekings - INK - INK Junie 2019 projek uitslae en besprekings - INK
Titel: Junie 2019 projek uitslae en besprekings
Datum gepubliseer: 17 September 2019 Aantal woorde: 5015 269 Kere gelees ♥9
1 ste plek: Evanthe Schurinck met Hernuwing
2 de plek: Jessica Visser met Yspêrels
3 de plek: Toom met Winter-haikoe
1 ste plek: Estelle Rubow met Winter aan die weskus
Marieta McGraff met ‘n Winter in herinnering
Marieta McGraff met Haikoe
2 de plek: Estelle Rubow met Winter in Stellenbosch
Charleine Collins met Ek is winter
Charleine Collins met Net ‘n Wintersprokie
3 de plek: Barbara Smit met Die oubaas
Charleine Olivier met Seisoenaal
1ste plek: Wintersgenade deur Carma Shaw
2de plek: Winterkaros deur Anzé Bezuidenhout
3de plek: En op die neënde dag het dit gereën deur Carma Shaw
1ste plek. Ano met “Verstote en verkluim”
1 ste plek. Kiekies met “Winter is nie Wankelmoedig se maat nie!”
2 de plek. Toom met sy hele reeks rubrieke – “Die winter is ‘n regte man”
1 ste plek. Martha Poller met “Vaarwel, my geliefde” /
2 de plek. Riaan Palmer met “Heengaan van ‘n roos” ASOOK Amanda Meyer De Mellion met “Winter in my tuin” /
3de plek. Palet met “’n Koue wintersaand”
1. Oyuki – Ronel Janse van Vuuren
1 ste plek: Palet met Winterbeursie
Baie geluk aan hierdie 15 lede
Ou man winter
Die ou man se koue asem blaas wit wasem teen my ruit.
(“blaas” is ‘n beter werkwoordkeuse as “maak”)
Sy kromhoutvingers is koud en klam
(kromhout + vingers = samestelling)
wanneer dit om my hart kom sluit.
Sy jas se punt sleep saggies oor die boompies in my tuin,
(voorsetsel: “oor” sal meer korrek as “deur” wees;
verwyder die komma om jou enjambement te versterk)
en laat dan tuimelend in kleure wonder
totdat ‘n helder blaremat verskyn.
(voeg “totdat” in om jou enjambement uit te brei;
blare + mat = samestelling)
Sy trane drup kristalwit op die bleekgroen van die gras;
(verwyder die kommapunt en voeg eerder “en” in jou volgende versreël)
en los ‘n spierwit traanspoor sleepsel –
(gebruik eerder ‘n aandagstreep om die leser se aandag op die uitbreiding van jou stelling te vestig i.p.v. die kommapunt)
sy koue klou aan alles vas.
(sluit jou strofe af met ‘n punt, aangesien jy deurlopend van punktuasie in jou gedig gebruik maak)
Winter is ‘n stokou man wat sleepvoet stadig stap;
(stok + ou = samestelling. Intensiewe vorme is gewoonlik een woord.)
met sy koue wintervoete
(winter + voete = samestelling. Ek sou wegdoen met “winter” en net eerder “koue voete” gebruik het. Wees versigtig vir oorbeklemtoning van ‘n beeld.)
silwer spore in my tuintjie trap.
Baie goeie beeldspraak aangewend! Die titel speel netjies af in die inhoud.
om die warmte van my asem;
(gebruik die kommapunt as weglatingsteken vir “en”, sodat die volgende twee versreëls inskakel by die vorige twee. Die volgende versreël sal dan met ‘n kleinletter “s-” begin)
My liggaam bol in embriobeskerming
(embrio + beskerming = samestelling. Ek sou dit selfs met ‘n koppelteken verbind, sodat dit die lees bietjie vergemaklik, alhoewel dit nie eintlik nodig is nie.)
teen die spasma van my lyf;
(spasma? Die “-a” het ontbreek. Oorweeg weereens die kommapunt. My voorstel hierbo het dieselfde betrekking.)
Ek kan vereenselwig met die hiperbool in die gedig. Goeie inskrywing!
Wanneer winter sterf
Ek sien die spookasemgeur van perskepuntjies
(samestellings: spookasem + geur ; perske + puntjies)
Fynvlerk bloeiknop ballerinas baljaar in die wind.
Ek hoor die witvlek vlerkies van ‘n blommekind.
(witvlek? Ek sal verduideliking oor hierdie woordkeuse waardeer.)
Ek ruik die roesbruin kleur van die ou kromhout;
‘n Nuwe seisoen wat stilweg ontvou –
(aandagstreep dien ‘n beter funksie as die komma)
(kleinletter “i”, want die vorige versreël is nie deur ‘n punt voorafgegaan nie)
Winter se afsterwe en lente se geboorte is puik gepersonifieer. Ek hou veral van die sinestesie wat deurlopend aangewend is. Dit gee lewe aan die gedig.
Hy het om die draai
(voeg ‘n kommapunt in om te dien as weglatingsteken in die plek van “en” OF gebruik “en” om jou enjambement te versterk)
met sy wit kombers
(“wit” dien hier as ‘n byvoeglike naamwoord. Skryf “wit kombers” dan eerder as twee woorde.)
op die vloer kom lê.
(jou gedig begin met ‘n hoofletter en eindig met ‘n punt. Gebruik punktuasie dan deurlopend.)
Sy koue vingers
het als omhels
soos ‘n pels.
(dieselfde kommentaar t.o.v. punktuasie en hoofletters het hier betrekking.
Jou gedig begin in die verlede tyd. Moenie rondspring tussen tydvorme nie. Ek lig my voorstel in dié strofe vir jou uit …
Die taalreël i.v.m. woordorde sal dan ook bepaal dat dit eerder as volg sou lees, maar inversie is ‘n stylfiguur, en dis immers digkuns:
“Sy koue vingers
het als soos ‘n pels
Hy ­– die winterbroer –
(Weereens hoofletter en deurlopende punktuasie.
Die parentese sal hier goed vanpas wees.)
het my wêreld
(hou by dieselfde tydvorm)
(“benat” lees beter as werkwoord en dit dra ook by tot die ritme.)
Jy weet hoe om met woordekonomie om te gaan. Ek sien uit daarna om meer van jou gedigte te lees en jou as digter te sien groei.
Die beer met sy
groot lyf het
(Jy maak van punktuasie en leestekens gebruik in dié gedig, so wend dit deurlopend aan.)
maar Kamino Geronimo
huil steeds by die maan.
(Ek stel voor dat jy hierdie versreël met ‘n punt afsluit en die volgende een met ‘n hoofletter begin, sodat die gedig nie uitgerek en lomp begin lees nie. Dis nie nodig vir ‘n nuwe strofeverdeling nie, want alles hou steeds verband met mekaar.)
Hy huil by die henne,
(“by” – voorsetsel ontbreek.)
het almal koers-gekoets
na waar die son die suide soen
en die koue verloën,
(onthou die deelteken op die “-e-“. Komma vir deurlopendheid.)
kry net ‘n koue
Ek hou van die speelse effek in die gedig!
Seisoentoeris (die titel neig na ‘n samestelling)
Ek bibber en rol myself in ‘n bondeltjie gevou – (die versreël lees beter met die voorsetsel en onbepaalde lidwoord bygevoeg. Plaas ‘n aandagstreep aan die einde van die versreël, omrede verdere uitbreiding volg en jy die leser se aandag op die vraag in die volgende versreël wil vestig)
sal Morpheus my slaapstories onthou; (slaapstories is ‘n samestelling. Brei jou vraag uit met die kommapunt, sodat die vrae meer vloeiend op mekaar volg)
die winterkombuis? (verwyder vraagteken en kombineer die vraag verder deur jou volgende versreël met “en” te begin)
en die winterlaken wat vou? (winterlaken is ‘n samestelling)
bibber-grys-kou (Laat hierdie versreël eerder die eerste versreël van jou volgende strofe wees, want dit pas beter in by daardie inhoud)
reis ek uit, gekrimp en verklein
soos ‘n pruimpie ryp gesmeer (sterk enjambement en ritme!)
te vertrek … (wend eerder die ellips hier aan en nie in die volgende versreël nie. Let ook daarop dat daar ‘n spasie tussen die woord en die ellips moet wees.)
Sal ek maar… (begin hierdie versreël dan met ‘n hoofletter aangesien jy van deurlopende punktuasie gebruik wil maak. Verwyder die ellips – bogenoemde kommentaar het betrekking)
En as dagbreek kom (Weereens ‘n hoofletter. Indien jy die woordjie “as” gebruik, moet die woord “dan” iewers volg waar jy by die rede uitkom.)
en die tyd omdop (omdop is een woord)
doublom vir somer sang. (jou rede – met verwysing na my kommentaar oor “as” kom nie bymekaar nie. Dié versreël lees glad nie sinvol nie. “somersang” is ‘n samestelling)
Ek kan nie hierdie gedig met die vorige twee vergelyk nie. Jou ander twee inskrywings is beslis die bestes.
as winter op die naat van haar rug
haarself kom uitstrek
dan glimlag die son flou (omrede jy die woordjie “as” gebruik, volg die rede gewoonlik ná “dan”; daarom moet dié woord gebruik word)
oor die doutrane
wat blink op haar wang
haar koue asem
drapeer ‘n sneeujas
oor haar skouers
wanneer sy haarself kom tuismaak
onder ‘n miskombers
vang sy yspêrels
om haar naakte skoonheid
mee te versier
val haar sneeuvlokkielag saggies
en trippel spierwit spore
deur die winterwasem
hang sy woljas om jou (versterk jou personifikasie verder)
ná ‘n maand is ek ‘n wrak (aksentteken)
verlang na somer – winter is twak (oorweeg eerder ‘n aandagstreep i.p.v. ‘n komma, omrede punktuasie nie deurlopend aangewend word nie)
Oorweeg om meer lidwoorde, voegwoorde en besitlike voornaamwoorde te gebruik om jou gedig se vloei te versterk.
Goeie inskrywing vir die tema met ‘n slot wat die inhoud sommer ougat saamvat.
langs my is ‘n bak popcorn, en bubblegum milkshake (verwyder die “en” omrede jy van ‘n asindeton gebruik maak)
en dinge wat pla soos liefde, vrese en verlange
maak skielik nie meer saak nie (In Afrikaans is die dubbele ontkenning ‘n taalreël)
voel ek weer vol vuur en vlam om vas te byt, en deur te druk (verwyder hierdie komma, omrede jou versreël neig na ‘n polisindeton)
en om met dankbaarheid te wys
dat mens se lewenspad word nie nouer maar wyer (inversie lees steurend; wees versigtig om van inversie gebruik te maak net ter wille van rym)
Maak deurlopend van punktuasie gebruik of laat dit heeltemal weg. Sou jy ‘n nuwe strofe met ‘n hoofletter begin, maak seker dat die vorige strofe met ‘n punt eindig. Ek sien nie dat winter hier as ‘n persoon gepersonifieer word soos die projek vereis het nie.
Ek dink aan my kinderdae
se wintertyd, en dit bring
soet herinneringe terug
dit was ‘n lekker tyd van saamwees
Dit was tydloos die kleure van liefde
familietyd, koestertyd en kuiertyd
smaaklike toebroodjies, heerlike sop
skottels koekies en warm sjokelade drankies (sjokolade + drankies = sjokoladedrankies – samestelling en spelling)
‘n Tyd van onskatbare waarde
dit sal altyd sand wees in my lewe
wat my sal dra deur die jare
deur winters sal loop met sandvoete (wees versigtig vir die oorbeklemtoning van ‘n beeld)
Dit sal my beskut hou deur die koue winter
‘n warm mos’kombersie om my hart vou (die apostroof dien geen doel hier nie)
sodat ek met saligheid en tevredenheid
aan hierdie verlange kan vashou
bot nuwe bloeisels tot ‘n kleure fees (kleure + fees = samestelling)
wat jubelend teen ‘n blou hemel uittroon (oorweeg die gebruik van die onbepaalde lidwoord)
Meng die personifikasie saam met ‘n geestelike metafoor en dan word hierdie meesterstuk gebore! Puik!
Perfekte haikoe. Personifikasie kon sterker aangewend word. Ek het die lees hiervan baie geniet.
lyfnaekende seun soek vir nog (lyfnakende)
sonder ‘n warme trui, (“warm” sal meer korrek wees. Sluit jou strofe af met ‘n punt i.p.v. ‘n komma)
soek hy skuiling by ‘n koue kol. (oorweeg om die besitlike voornaamwoord hier in te voeg sodat die vloei van jou versreël verbeter)
Winter pla’ reëndruppels uit die lig, (lug)
kinderhart nou met koue bevlek. (Hierdie strofe lees vir my soos klomp gedagtes wat ná mekaar opgenoem word sonder enige vloei. Oorweeg om bietjie te skaaf.)
So wag die kinders in die strate (bepaalde lidwoord ontbreek)
met hartjies wat nie lag nie. (Ek gaan nou jou rym opneuk, maar ongelukkig is die dubbele ontkenning ‘n taalreël. ‘n Taalreël moet in alle kreatiewe skryfstukke gevolg word.)
Hierdie gedig het baie potensiaal. Ek hou van jou kreatiewe samestellings en woordkeuses.
Die hemelkrane is oopgedraai, (verwyder komma ter wille van jou enjambement)
en op silwerplaatjies speel
reëndruppels klavier (sluit af met ‘n punt, omrede jou volgende strofe die begin van ‘n nuwe gedagte is. Jou volgende strofe sal dan met ‘n hoofletter begin.)
vanaf blou na swart het die lig verkleur,
met winters se sneeuende smeer (Gebruik “winter” as enkelvoud. Sluit af met ‘n punt, sodat jou punktuasie deurlopend in die gedig voorkom.)
Jy laat winter soos ‘n kunstenaar in hierdie gedig lyk – indrukwekkend!
die wintersreën het sag geval (verbindingsklank is nie hier van toepassing nie -s-)
Argaïese gebruik van “wyl” is buite konteks in die gedig. Goeie inversie, ritme en rympatroon in die gedig. Die gedig se inhoud bly getrou aan die titel.
die mis het soos ‘n grys gordyn (gaande oor die alliterasie van “grys gordyn”!)
geruisloos in die somber lug. (uitstaande enjambement!)
soos ‘n oester oopgebreek
en die golwe, woes en blou soos ink,
het met die son gespeel.
Want ek wil sê hierdie gedig is BRILJANT.
Die reen sif nou al dae en nagte lank (ek wil nie soos ‘n pyn in die gat klink nie, maar onthou tog die deelteken – hier word na alle aspekte in die projekte gekyk, omrede projekinskrywings ‘n groot rol in vanjaar se groot wenners by die gala-aand speel)
wyl lewe langsaam pols (ek kan “wyl” in dié gedig verskoon, want hier is baie nostalgie ter sprake)
Die Braak lê soos van wans af braak (indrukwekkende diafora!)
Estelle mag maar skryf!
Sneeuvleis bedek dor vertrekte takke
met vertroosting op n weder lewe,
terwyl vlokke n reinwit mat strooi
waar grond na dors gesmag het.
Grou hang die lug om die houtgemaakte huis
waar die helder lig wink om hitte te vind.
Welkomend aan ieder
wat sy snoesig wil deel.
Volg die gallop van perd in n spoor, (spelling: “galop”)
vasgetrap op ‘n padjie gevorm tussen walle van sneeu (spelling: “paadjie”; gebruik die onbepaalde lidwoord)
met verkluimde siel toegewikkel in n jas.
Terwyl wasem asem sy bestaan bevestig.
Goeie beelde gebruik. Die gedig smag wel na ‘n sterker slotreël. Onthou om altyd selfs die kleinste leestekentjie (in die geval, die apostroof) te gebruik, omrede projekinskrywings ‘n groot rol in vanjaar se wenners speel.
Winter nostalgie (titel neig na ‘n samestelling – Winternostalgie)
Snerpend, die wind oor die wesrand vlaktes, (“Wesrand” – hoofletter; Samestelling: Wesrand-vlaktes)
Kameel kleur grasse ruk dawerend rond, (Samestelling: kameelkleur)
Leeggestroopde takke, dor en alleen, (Spelling: leeggestroopte)
Snoesig in my pandokkie, toegevou in kombers (Spelling: pondokkie)
Veilig en geborge, in my skuiling versteek
terwyl die koue elke gatjie stuk-stuk deurbreek. (Spelling: gaatjie – “gatjie” dui op agterstewe)
Winter los n warmte, in tevredenheid gevou, (Taal: oorweeg eerder “laat” i.p.v. “los”)
Onthou om altyd selfs die kleinste leestekentjie te gebruik, omrede projekinskrywings ‘n groot rol in vanjaar se wenners speel. Wees versigtig vir inversie net sodat reëls moet rym; dit kan in gedwonge rym ontaard.
’n Winter in herinnering
buite (sterk uitheffing!)
Woordkuns op sy beste. Ritme is besonders!
Dryf met dwange fors sy koue tot op been (woordkeuse: “dwang” of selfs “drange” sal hier werk)
Met elke asemteug verbrand my long van koud (woordkeuse: “koue”)
neem met oormag oor, los my verkluim, verniel. (woordkeuse: “laat” i.p.v. “los” en wend ‘n kommapunt aan om as weglatingsteken vir “en” te dien tussen verkluim en verniel)
Vorm leeggestroopde takke geraamte silhouette (spelling: “leeggestroopte” en “silhoeët”)
en sit in my voet se stap ‘n effe tree verset. (kyk na jou woordorde in hierdie versreël)
Wees versigtig vir inversie net sodat reëls moet rym; dit kan in gedwonge rym ontaard. Die slotreëls se rym, ritme en beelde is treffend!
dié jaar voel sy tande stomp
sy weste wind se asem sonder sny (samestelling: westewind)
sy handevryf se wikkeldansies lomp
sy frons so nors oor ons nog kaalvoet bly
die swaels vergaar maar kry nie koers (dubbele ontkenning is ‘n verpligte taalreël in Afrikaans)
die son is lui maar doen sy werk
steeds keer sy skyn die somber floers
word mis en koue weggevlerk (kyk hoe beter lees dié versreël wanneer mens natuurlike woordorde gebruik: “mis en koue word weggevlerk”)
die warmgoed vergete weggebêre
hier waar ons handjies vashou op die stoep
knipoog-groet die maan en sterre
net ek en jy in liefde toegesnoep
Die tema is met ‘n unieke invalshoek aangebied in die gedig. Goeie werk!
Met sewe woorde sê dié gedig ALLES. Uitmuntende haikoe!
Netsoos die lewe is jy koud soos staal (woordkeuse: oorweeg om “nes” te gebruik; dit bevorder die ritme van jou versreël)
Jy is die stormgod se Skadi – (die aandagstreep se funksie sal hier heel toepaslik wees)
klaaglied van die noordewind. (jou volgende strofe begin met ‘n hoofletter, sluit dus hierdie strofe af met ‘n punt)
dan laat jy die somer in kilheid versink (taal: “as” en “dan” loop altyd hand aan hand. “dan” dui die rede aan van dit wat gebeur indien die “as” plaasvind)
ongeërg uit die velde opdrink. (weereens die punt – punktuasie en hoofletters is beste maats)
wyl jy my met ysblou oë betrag. (“wyl” is ‘n argaïese woordkeuse, maar omrede mitologie na die geskiedenis verwys, is dit heel gepas in jou gedig. Sluit hierdie versreël af met ‘n punt, want jy begin met ‘n nuwe gedagte in jou volgende versreël wat reeds met ‘n hoofletter geskryf is.)
In jou een hand sluimer die dood; (kommapunt om te dien in die plek van “en”; daar volg ook ‘n verdere uitbreiding in die volgende reël)
in die ander die langste nag. (punktuasie)
en myself weer in stilte kan vind. (punktuasie)
Kreatiewe invalshoek. Ek het die mitologiese benadering geniet. Goeie werk!
sien hom norsig op sy kierie leun
my asem is die koue wasem (oorweeg om “is” hier in te voeg en sodoende die metafoor versterk)
dis soos ‘n somber misfloers om my (spelling: “misvloers”)
die Oubaas is moedswillig
Sterk deurlopende personifikasie!
Ek is winter
‘n weerkaatsing in kristal
teen die swart spieëlkaswand
sien my plooie in slierte
soos ek strak sit – staar
bo ‘n wit Dolly Varden-val
flits my oë leefloos ysblou –
die mooiste in die land
wyl my hart vriespunt sneeu
in diepnag se snerpende grou,
haat ek die lente –
vrees die somersmelt en dou,
want ek is beeldskoon dood,
koningin van nou
Jy toor hier met woorde. Die verdieping in jou personifikasie is merkwaardig. Ek ervaar ‘n eerlike emosie en ek salueer jou daarvoor. Jy maak van kommas gebruik, oorweeg dan om deurlopend van punktuasie gebruik te maak – volledige effek.
Die wind gryp jou lag
wat dwarrel om ‘n boom
en sy drag oor ons strooi –
dis ‘n kwiltland
met blaar en bloeisels
Jou lag wapper aan
met die punt van jou serp –
en skielik somermooi!
Jy lag deur my gees
soos menig‘ ander keer (taal: gebruik die apostroof as weglatingsteken)
‘n herfshart se waan
en kille wintervrees… (daar is altyd ‘n spasie tussen ‘n woord en die ellips)
Ek is gaande oor die manier waarop jy emosies opdis in jou gedigte. Meer “seisoenaal” kan hierdie nie wees nie!
Net ‘n Wintersprokie
is dit net ysfronte wat kom. (spelling: “ys fronte”, nes “koue fronte”, is altyd twee woorde.)
Lief dit. Sterk sosiale kommentaar en heimwee!
Winter in haar wese (Goud)
Puik! Netjiese rym toegepas om die personifikasie te verbind.
wat swart na binne blom (uitstaande beeldspraak!)
wat flenter-vlerk knak en buig (samestelling vereis nie hier ‘n koppelteken nie)
soos ‘n vergeelde foto hang nou die dag (treffende inversie)
Lieflike gedig wat vir ‘n sterker “punch line”-slot vra.
Op die sestiende dag
het ek my son heeldag lank vir jou laat skyn,
sodat jy weer onder bome kon sit
in jou klein paradys.
Jy kon na my hemel staar en jou aan blomme verkyk.
(My Bougainvilleas het nog nooit só pers gebloei nie.) (WOW vir jou personifikasie!)
Ek het die voëls sonder ophou laat sing
en duiwe deur my bloutes gevleg.
Die noordweswind het ek in toom gehou
en ‘n wolkkasteel bo Simonsberg se krans gebou.
Want ek ken jou bakens,
ek weet waarheen jou oë altyd vlug.
Ek weet jy vrees die donker.
En heel jou menswees smag
na ’n ewigheid vol lig.
Amper net so goed soos “Winter in haar wese” … Speel dalk bietjie met die inversie in jou slotstrofe?
En op die neënde dag het dit gereën (Goud)
Ek juig oor hierdie gedig soos die Kaap oor die lewende waters juig!
PALET – SONDER WINTER
Moenie “kontras” by die naam noem nie, maar beeld dit eerder uit in jou skryfwerk. Teken ‘n prentjie vir die leser met jou woorde. Jou gedagtes het my sommer ook aan die dink – sê nou net winter het nie bestaan nie …? Vir die artikels-afdeling het ons gevra dat die inskrywings aan ‘n onlangse nuusgebeurtenis gekoppel moet wees. Ek sien dit wel nie in jou skrywe nie.
ANO – VERSTOTE EN VERKLUIM
Briljant! Die projekvereistes is baie kreatief nagekom!
TOOM – MY LEKKERSTE EUROPESE WINTER
Jou rubriek neem my op ‘n toer deur ‘n Europese winter! Atemberaubende rubrik!
TOOM – OP DIE YSBAAN
Ek het soveel waardering vir jou staaltjies uit Europa!
KIEKIES – Winter is nie Wankelmoedig se maat nie!
Jy het my nou lekker laat giggel ­– veral oor gehekelde sitplekkappies. Ek sê altyd: “In die winter sit ‘n man en pie-pie, want die koue hande sal alles laat wegkrimp.”
PALET – ’n Stukkie mooi
Pragtig en propvol inspirasie. Die vereistes vir die rubriek was humor en daar was ‘n woordbeperking van 250 woorde.
TOOM – MET, OF HEUNINGWYN
Ek sal graag van daardie heuningwyn wil proe … Ek mag dalk in dwarsstrepe loop tot ná nuwejaar!
PALET – SNEEUMAN
Met so bietjie skaaf hier en daar, kan hierdie ‘n treffende rubriek word!
RIAAN PALMER – Sê niks, dan is daar niks
Ek leef myself in jou verhaal in. Van die begin tot by die treffende slot voel dit of ek saam met Cornelia en Braam trek. Goeie werk!
MARTHA POLLER – Vaarwel, my geliefde
Ek is sprakeloos! Die personifikasie en unieke invalshoek het my heeltemal onkant betrap!
PALET – ’n Koue wintersaand
Hier sien ek jou ware talent! Uitstekend!
RIAAN PALMER ­– Heengaan van ‘n roos
Baie hoë gehalte verhaal, Riaan!
Amanda Meyer De Mellion – Winter in my tuin
Die deurlopende personifikasie skilder die perfekte wintertuin in jou verhaal!
PALET – Winter in die paradys
Die liefde wat as somer uitgebeeld word en die winter oorwin … Die paradys het weer gejuig! Mooi!
Oyuki – Ronel Janse van Vuuren
Ek is gaande oor die mistieke aanslag in jou werk! Ek sien uit daarna om meer verhale uit jou pen te lees.
Net ‘n verduideliking. Die witvlek vlerkies in my gedig “Wanneer Winter sterf” dui op vernuwing of die begin van ‘n skoon nuwe lewe. Soos wanneer ‘n slang vervel en daar partykeer klein vlekkies oorbly. Dit kan dui op die feetjies wat hulle wintervlerke afskud vir nuwe lente vlerkies. Dit kan ook dui op die klein gips blommetjies wat die tuin wit vlek wanneer jy daaraan raak en dit met ‘n warrel afdaal aarde toe.
Dankie Inkmoderator vir jou harde werk om aan ekeen van ons sulke waardevolle terugvoer te gee – geen maklike taak nie!
Baie baie dankie Inkmoderator – jou harde werk en leersame terugvoer word hoog op prys gestel. Ons waardeer dit dit opreg.
Dankie vir die wonderlike terugvoer,ek gaan my gedigte aanpas en aandag gee waar nodig ek hou van leer sedert ek net onlangs diep begin dwelg het in hierdie lieflike taal van ons en meer begin “raak” het aan my digwerk,en skryf.
Ek hoop om slypskool verder te benader vir verdere insettinge.
Kommentaar telling: 2823