Borderline simptome en oorsake - Siektes - 2021
Borderline simptome en oorsake
Grenslyn - die lewe op die drumpel
'Die lewe is 'n vloek. Dit sal my nie laat gaan nie. ' Sophia, grensvoering
Borderline sindroom dui 'n geestesversteuring aan wat gedefinieer is as 'n grys area tussen neurose en psigose. Grenslyn word nou beskou as 'n vorm van emosionele onstabiliteit. Grenslyn word dikwels geassosieer met ander afwykings, insluitend anorexia en bulimie, en post-traumatiese stresindroom. Drie persent van die mense in Duitsland word aangetas, sowel vroue as mans. Elke tweede Borderliner probeer ten minste een keer selfmoord pleeg. Terapieë is dus noodsaaklik.
Grensdraers wissel tussen euforie en die einde van die wêreld, liefde en haat, self-devaluasie en almag-fantasie, hulle siel is verpletter. Slaapstoornisse, konsentrasie- en taalprobleme, veelvuldige persoonlikhede as gevolg van verstandelike skeuring, eetversteurings soos anorexia, bulimie of voedingsverslawing, deja vus en terugflitse van verskriklike ervarings, 'n gebrek aan liggaamsbewustheid, fobies en paniekaanvalle is die alledaagse lewe vir grensverskuiwers.
Dit gaan gepaard met chaos in lewenstyl, regressies tot kleutergedrag, skielike aggressiwiteit, woedende woede en magtelose woede, dissosiasies en verwronge persepsie. Die uiteensetting van buite en binne, nabyheid en afstand. Hopeloosheid en depressie, intense maar vinnig veranderende verhoudings, self-afsku en isolasie, verwoestende skuldgevoelens, kompulsiewe selfvernietiging en weke van smart is vir haar normaal. Verslawende gedrag, hetsy alkohol, dwelmmiddels of spel, is ook deel van die self-skade van die Borderliners.
Provokatiewe rolspel in die samelewing, geheimhouding en wantroue kenmerk ook subkulture soos punk wat slegte ervarings met ouers, die polisie, die regbank of die skool gehad het. Grenslyne word gereeld aangetrek deur sulke subkulture; Om anders te wees is nie 'n bewustelik aanvaarde identiteit nie, maar 'n pynlike ervaring. Grenslyn is 'n opvallende kenmerk van ons tyd en is nou gekoppel aan turbokapitalisme en die dwang tot self-uitbuiting.
Die demone van die onbewuste
'Hel sit voor jou.' 'N Borderliner bokant haar
Volgens die sielkundige Nathan Schwartz-Salant is die grensverskuiwers die persepsies van die land afgeskei en ontken. Hierdie beelddenke is dan nie meer beskikbaar nie, of, erger nog, word 'n demoon. L. Grinberg neem kennis van die onvermoë om teleurstellings en nederlae te hanteer, aggressiewe impulse, fantasieë van almag en alwetendheid, sowel as idealisering wat gesien kan word as 'n verweer teen 'n persepsie van permanente bedreiging.
Identiteitsversteurings en diffuse vrese is voorwaardelik; kontak met die werklikheid word versteur, maar bly - anders as oop psigoses - wat die grenslyne in staat stel om te funksioneer tot die volgende verdeling. Daar is ook '' laat jouself gaan '', 'n verlies aan bestuurskontrole, wat ook vernietigend opgetree word, benewens depressie en afhanklikheid van voorwerpe, is daar infantiele behoeftes wat heers. 'N Oordragpsigose waarin grensbewoners hul eie drange in ander opspoor en óf aanval óf hulself aanval, is deel van sosiale gedrag.
Nathan Schwartz-Salant besef dat grenslyne direk in onbewuste prosesse leef. Haar innerlike beelde dwing hulself op die uiterlike vorms en bied dus die geleentheid om te sien wat "jy normaalweg nie wil sien nie".
Borderliners handhaaf die visioenêre siening van die kind, maar dit is die siening van 'n beseerde kind, sê Schwartz-Salant. 'Daar is 'n geweldige hoeveelheid affekte wat vrygestel word, maar dit het geen hernuwende krag nie; daar is dus geen skepping van' wettige doelwitte en waardes 'nie. Volgens Schwartz-Salant lei die vereniging tussen twee mense tot 'n nuwe argetipe, wat in die onbewuste vorm - in die lyding van die grenslyn ontbind hierdie onbewuste prosesse; die betrokke persoon ervaar die donker aspekte van hierdie assosiasie, maar nie die lewegewende komponente nie.
Die lewe op die drumpel
'Daar is 'n leë dop voor jou.' 'N Boderliner
Hierdie fases van liggaamlike ontwikkeling sluit aan by die Borderliner met biografies verworwe strukture, wat lei tot chaos: Is ek selibaat of nimfoman, 'n kind of 'n ou man, heilige of hoer, man of vrou? Was ek in 'n vorige lewe 'n verkragte vrou? Grensbestryders kan die waarhede wat rolspeletjies oordra, ondersoek, maar is nie in staat om mites, historiese figure of karakters van hul werklike lewe te onderskei nie en optree soos dekmantels waardeur 'n dier uit 'n vreemde wêreld praat. Beelde van die onderbewussyn wat mense in hul drome ervaar, woon in die Borderliner sonder dat hulle dit kon beheer. Sonder om dit te besef, wissel die grensoverschrijdende pendelaar tussen geïnternaliseerde kenmerke van die ouers, gevoelens van afwesigheid - wat te wyte is aan die mislukking van die een ontwikkelingsfase na die volgende - en gesplete komplekse wat negatief besig is: beelde van die hel. Elke ontwikkeling in die rigting van 'n nuwe lewensfase wat hom verander, beteken vrees vir die dood vir grensbewoners.
'Die vreeslike ding is vir my so bekend dat ek aanhou soek na situasies wat vreeslik is.' 'N Grensvoering
Grenslyn is meestal die basis van traumas in die kinderjare. 'N Gebrek aan basiese vertroue in die ouers en 'n versteurde verhouding tussen vader en moeder, egskeiding of gebroke huwelike, onbetroubare kontakte is deel van die biografie van diegene wat geraak word. Ouers wat nie empatie het nie, vorm die grense van die pendelaars, sowel as teenstrydige verwagtinge wat ouers op hulle stel.
Mense wat aan grenssindroom ly, is dikwels onderworpe aan verbale en emosionele mishandeling, hetsy dit liefde of verwaarlosing ontneem. 'N Gebroke verhouding met ten minste een ouer is tipies. Geestesiektes van die moeder of vader en die gepaardgaande onvoorspelbaarheid beteken dat diegene wat geraak word nie 'n stabiele identiteit het nie. Daar is ook alkoholprobleme en dwelmmisbruik deur ouers. Ouers wat self grenssimptome toon, is klassiek - paranoïese skisofrenie en maniese depressie kom ook gereeld voor.
Ten minste een ouer, klasmaat of buurvrou het elke tweede grenslyne met geweld ervaar. Sommige grensbewoners het selfs uiterste geweld in die gesin ervaar, soos skaal, pons, beserings met voorwerpe en wapens. Geweld met regverdigings soos "as u altyd teenstrydighede het" lei tot skuldgevoelens.
Hulle is so vertroud met die verskriklike dat hierdie kinders situasies soek wat verskriklik is en die geweld wat hulle vrees, uitlok sonder om dit eers te weet. As daar geen skrik is nie, is daar geen identiteit nie.
Grenslyne ontwikkel sensitiwiteit en 'n soort "sewende sintuig" vir bedreigings. Hierdie intuïsie is ambivalent, omdat die geestelik onstabiele nie net formeel ruik as daar gevaar is nie en in ekstreme situasies kan optree, maar hulle soek na hierdie situasies en bring dit tot stand. Sommige grensdraers kon in die burgeroorlog oorleef, maar kon nie die alledaagse lewe hanteer nie.
Seksuele mishandeling as oorsaak
Seksuele mishandeling is tipies van grensversorgers - veral vroue. Promiskuïteit kombineer met self-afkeer en afkeer by die maat, prostitusie is 'n gevolg. 'N Borderliner het gesê dat sy "laat trek word deur die soorte waarmee sy gewalg het." Aan die ander kant was mans wat hulle vriendelik belaglik gemaak het, gekritiseer of geïgnoreer het; sy het haarself toegelaat om seksueel verneder te word en terselfdertyd haar pa te rapporteer.
Een gevolg van die mishandeling is die verandering en die skielike beëindiging van seksuele verhoudings. Grenslyne neem lae motiewe vir hul vennote aan, maar verveeld hulle as en omdat hul vennote dit nie het nie; hulle verlang na toegeneentheid, maar as hulle liefde ervaar, vermoed hulle dat daar 'n hare in die salf is, en as hulle nie hierdie hare vind nie, dink hulle dat hul maat belaglik is, dink hulle dat hy hulle nie ken nie.
Hulle dwing bewyse van liefde op omdat hulle nie in liefdesverklarings glo nie; wanneer hulle dit doen, voel hulle egter bedreig in hul vryheid. In die proses vind hulle dit nie 'n leuen om die teenoorgestelde te eis as wat hulle die aand voor die oggend daarna aangevra het nie; Hulle erken dat dit absurd is om die teenoorgestelde te doen as wat hulle voorheen voorgestel het, maar hulle weet nie hoekom hulle so optree nie. Hulle bied aan hul vennote beproefde gevegssituasies teen die mishandelde ouer, en magspeletjies breek uit, veral as die maat nie ooreenstem met die gehate en geliefde beeld nie. 'Moet nooit vir 'n grenslyn vertel dat jy van hom hou nie. Hy sal jou daarvoor vernietig, "het een besorgd gesê.
Ondanks verskillende seksuele kontakte reageer hulle aggressief op sagtheid, sodat iemand wat nie hul ander kant ken nie, dink dat hulle seksueel ver is. Slegs elke vierde grensdraer het geen ervaring van seksuele aanranding deur die meerderwaardige nie, elke tweede slagoffer van mishandeling het hierdie aanranding in 'n nou sosiale omgewing ervaar, elke vierde as 'n bloedskande verhouding met 'n ouer. Seksuele mishandeling het gewoonlik voor puberteit begin, en dreigende seksualiteit skeur die kinderlike self uit.
Weier grensdraers om die verdeling tussen goeie oortreders en misbruikers te behou. Hulle verberg feite wat enersyds teen idealisering en die verswakking andersyds spreek dat hulle nie toegang daartoe het nie.
Grenslyne lyk vir kinders na buite. Aanhegtingstekorte, 'n remming van die individuasieproses in die vroeë kinderjare is noodsaaklik. Melanie Klein het besef dat grensverskuiwers in die depressiewe fase misluk, d.w.s. wanneer die kind sy magiese wêreld aanpas by die buitewêreld en gefrustreerd raak. As gevolg van beserings gedurende hierdie tyd van magiese denke, die droomende kind, trek grensbewoners hulle weg in die onbewuste wêreld van die kinderjare, wat nie gepaard gaan met hul volwasse liggaam en die veranderende eise van die buitewêreld nie.
Borderline-persoonlikheidsversteuring word dikwels behandel met psigoterapie in kombinasie met medikasie. Die volgende vorme van terapie word dikwels in hierdie konteks gebruik:
Skema-gefokusde terapie (Skema-terapie): Hierdie terapie probeer diepgewortelde aksieskemas vind wat verband hou met traumatiese kindervarings. Die doel is om sulke skemas te vervang met meer gepaste optrede ten einde op gepaste wyse op gebeure te kan reageer.
Dialektiese gedragsterapie: Hierdie vorm van terapie is 'n mengsel van gedragsterapie, kognitiewe terapie, Gestaltterapie en hipnoterapie. Gedurende die behandeling moet vaardighede aangeleer, opgelei en gebruik word, wat diegene wat geraak word, moet help om probleme op te los. Daarbenewens word probleme met lewenstyl en emosionele ervaring in meer besonderhede ondersoek.
Met oorgang gefokusde terapie: Hierdie terapie fokus op die gebrek aan empatie by grenslyers. Die doel is om te leer om die innerlike prosesse van ander mense beter te herken en te verstaan. In die loop van terapie moet gepoog word om die versteurde objekverhouding aan die terapeut oor te dra ten einde die proses op hierdie manier te verwerk.
Mentalisasie-gebaseerde terapie: Ook hier val die fokus op die sogenaamde subjek-objek-differensiasie. Die fokus val egter meer op die beheer van impulse en beïnvloed aksies.
Grensterapie word dikwels ondersteun deur medikasie. Stoestabilisators word dikwels voorgeskryf om die risiko van terugval te verminder. Atipiese antipsigotika word ook gebruik. Dit verlig stimuli en verminder psigotiese simptome soos hallusinasies, misleidings en assosiatiewe ontspanning. As daar bykomende angsversteurings of depressie is, kan antidepressante soos selektiewe serotonienheropname-remmers (SSRI's) ook gebruik word.
Borderline het 'n modekonsep geword, sê Schwarz-Salant. Gevolglik is terapeute wat met hierdie "moeilike pasiënte" werk, jammer vir mekaar en bevry hulself van foute. Hierdie pasiënte kan 'n baie manipulerende effek op die terapeut hê, en grensversorgers kan die sielkundige dikwels nie ernstig opneem nie. Omdat 'n sielkundig stabiele terapeut slegs die intermediêre wêreld waarin die Borderliner woon, kan benader.
Die pendelaars oor die grens beweeg in die vernietigende vorm van die wêreld van denkbeeldige siening; hierdie bestraling skep vrees en skuldgevoelens by die terapeut. Dit is nie die pasiënt nie, maar die terapeut wat X-straal voel asof hy met 'n innerlike oog voel. Sy professionele afstand val inmekaar omdat die pasiënt besef wat die sielkundige probeer wegsteek of nie bewus is nie. Veranderende rolle, wie ontleed wie, is deel van die basiese ervaring met grensdraers. Die ontleder word aangegryp deur die gevoel dat hy vasgevang is in wat verbode is: "'n Deel van die pasiënt hou die terapeut dop in 'n desperate hoop om gesien te word, maar is altyd gereed om hom haatlik aan te val as hy geïgnoreer word," sê Schwarz-Salant.
Die verdediging van die beseerde siel is 'n stryd om lewe en dood vir die Borderliner in die alledaagse lewe en plaas die terapeut ook gereed. Terwyl hy die pasiënt wil genees, veroorsaak hy 'n sterflike vyand deur die nodige sielkundige prosesse te aktiveer.
Dieselfde geld vir die verhoudingsmaat: liefde en haat, afgodery van die geliefde en die behoefte om hom te vernietig in 'n daad van selfverdediging, het vir die Grenslyn saamgesmelt.
Die grensdraers is nie bewus van die gevoel nie, hulle ly self daaraan, hulle vloek hulself weens hul haatuitbrake, weet dikwels nie wat hulle gedoen het nie. Volgens Schwarz-Salant is die ontwikkeling weggesteek in hierdie denkbeeldige siening. Die visuele wêrelde wat die Borderliner in sy sielsgrot verberg, hou die potensiaal vir positiewe transformasie in.
Grenslyne is nie samewerkend nie. Hoe nader die terapeut die kern van hul probleem nader, hoe meer sluit hulle hulself af, bly stil, lieg of val hulle aan. Dit bevraagteken die tradisionele begrip van psigiatrie, waarin die geneesde pasiënt, soos in die gevangenis, die pasiënt is wat hom onderwerp aan sosiale beperkings. Vir grensdraers beteken dit om hul identiteit te vernietig om aan te pas by hierdie standaard. Dit is nie omdat hy homself as 'n teenstander beskou nie, maar omdat hy geleer het om sy verborge waarhede as gevaarlik te erken.
Grensryers het meestal saam met 'n ouer gewerk om hul gewelddadige patologie te verduur. Die gevoel dat hy deur die pasiënt gelei word, spruit uit die feit dat die pasiënt 'n meester is om die wreedheid van normaliteit oor elke wreedheid te dek. 'N Skaduwee van vrees, woede en haat lê oor hierdie normaliteit. Terselfdertyd versoek dit die pasiënt om die donker geheim te openbaar. Die terapeut word in 'n konyn- en reier- of kat- en muisspeletjie aangetref.
Volgens Schwarz-Salant moet die sielkundige by die driedimensionele simboolwêrelde betrokke raak sonder om dit outomaties te ontleed, te ontleed en sonder om dit in 'n normaal funksionerende raamwerk te plaas. Volgens Harald Welzer is daar "sosiale verhoudings waarin betekenis heeltemal opgeskort word in ons begrip, maar waarin mense steeds optree en sosiale verhoudings bestaan." Die Borderliner leef in 'n wêreld van ervaring wat vir buitestaanders absurd is.
Aangesien Borderliners hul skaduwee met 'n oorweldigende energie na hul eweknie oordra, moet die terapeut grense trek om nie 'n obsessie te hê met haatgevoelens nie. Die verdedigingsmeganismes wat hy ontwikkel, is toegang tot die innerlike lewe van die pasiënt. Verbeeldingsvisie, waarin die terapeut nie die innerlike beelde evalueer wat die pasiënt aktiveer nie, maar dit as 'n vertelling van die onbewuste beskou, kan 'n positiewe ontwikkeling in die Borderliner veroorsaak.
Die Borderliner voel haat en self-afsku wat saamsmelt; hy verag homself omdat hy voel dat hy nie sy lewe positief kan beïnvloed nie; hy is skaam vir sy onmag. Hy vlug na seks, alkohol, riskante gedrag, selfmoord om die bekende gevoel van haat en haat te vermy. Dit is hoe hy teenoor die terapeut optree. Hy besef dat die pasiënt vir hom lieg, op soek is na 'n verdwynpunt, die onderwerp verander, met homself spot, homself verloën, die teenoorgestelde doen as wat hy sê, absurde teater speel.
Die probleem is dat die Borderliner bang is vir die verlating en probeer om dit te vermy, van verbruikswaan tot veranderende seksmaats. Maar hierdie afwesigheid, hierdie geestelike leegheid, wat toegesluit is, behoort tot die drempelpersoonlikheid. Hierdie toestand, waarna die Borderliner probeer ontsnap, moet bereik word om egtheid te vind.
'N Deel van die drama van die Borderliners is om hulp te vra, maar dit terselfdertyd nie te kan aanvaar nie. As hierdie teenstrydigheid tussen 'absolute selfvoorsiening' en die samesmelting geïntegreer sou wees, sou hulle hulself ontbind, so het hul vrees: 'My lewe is hel, maar ek het net hierdie lewe,' sê een persoon wat geraak is.
Die grensdak is spesiaal om maskers aan te trek, en die pasiënt speel dikwels 'n 'goeie' verhouding met die dokter. Rolspel is deel van die probleem en nie die genesing nie; die beseerde self bly in sy kuil terwyl hy 'n imago na buite stuur. Dit kan net so oortuigend wees soos 'n regte persoon; daar word egter van die terapeut verwag om nie betrokke te raak nie.
Terwyl hy gemaklik voel omdat die pasiënt saamwerk en dit in die psigiatriese strewe is om funksionele aanpasbare pasiënte te skep, loop die Borderliner gevaar. Hy gedra hom soos altyd buite, hy speel 'n rol. As die terapeut instem, kan die pasiënt met 'n glimlag huis toe gaan, vertel hoe hy sy persoonlikheid geïntegreer het, in die bad gaan lê en die haardroër daarin gegooi het.
As die pasiënt egter oop is, is sy gevoelens so intens dat hy tot die kern toe geslaan voel as die terapeut sorgeloos is. Die dokter het net die geleentheid om sy verbeelding te behou en om nie die haat, die afgryse nie, maar ook die hartseer wat die Borderliner bied, te dissekteer, maar om dit as 'n prentverhaal te beskou wat nie uit die vorm geskeur moet word nie. Sodoende sien die terapeut homself deur die pasiënt uitgedaag tot totale nederlaag. Hy word gekonfronteer met die Herculeaanse taak om betrokke te raak by die verhoog sonder om dit persoonlik op te neem. Dit bevat 'n sensitiwiteit wat baie min sielkundiges het.
Die dokter moet soos 'n akteur betrokke raak in 'n rol in 'n gruwelfilm. Die bewusteloos van die pasiënt het hom negatiewe aspekte, dreigemente en beledigings oorval. Die beserings wat deur die terapeut veroorsaak word, duur voort - dit is die gevolge waaraan die pasiënt blootgestel word.
Agter die intelligente vrou wat hulpeloosheid beskryf, agter die verligte seun wat vertel van sy poging tot selfmoord as uit 'n verre verlede, verskyn 'n prentjie waaruit die beseerde siel, weggesteek onder duisend maskers, lyk. Die terapeut kan met sy eie droomwerk hierdie innerlike beelde, wat die Borderliner ontken, na vore kom, en in hierdie figure, so bisar, grotesk en gruwelik wat hulle voorkom, is daar potensiaal vir transformasie.
Dialektiese gedragsterapie (DBT) bied terapie aan grensversorgers. Dit probeer om die verdeling van die Borderliner te verbreek deur die poolaspekte te verlaat sonder om dit te evalueer en in hul interaksie te integreer. Op lang termyn moet 'n nuwe fase van outonomie bereik word. Die Borderliner wissel tussen onversoenbare idees, waardes en houdings. As hy rasioneel aan hom verduidelik dat hierdie teenstrydighede onoplosbaar is en dat hy 'n besluit moet neem, verhoog hy sy lyding omdat dit nie oor die inhoud gaan nie, maar oor die gebrek aan integrasie van negatiewe en positiewe gevoelens. Hierdie vorm van terapie gaan daaroor om die grensvoering te laat dink dat hierdie gevoelens nie goed of sleg is nie, maar dat dit 'n sintese vorm bo die moraliteit.
Na elke uur is daar huiswerk waarop die pasiënte 'n gedetailleerde rekord hou. Die DBT aanvaar dat grenslyers wil verander; dat hulle nie verantwoordelik is vir hul probleme nie, maar dit self moet oplos; dat hulle harder moet werk as ander om tot die gevolgtrekking te kom dat hul lewens op die grens van selfmoord ondraaglik is. U moet nuwe gedrag op elke lewensterrein aanleer. Terapeute moet nie alleen gelaat word as hulle met grensdraers werk nie.
"Liefde kan vinnig haat word, liefde kan vinnig tot selfvernietiging lei." 'N Grenslyn aan haar maat
Die grense van 'n samesmelting met 'n ander persoon en isolasie kenmerk die Borderliner. In 'n oomblik voel hy veilig omdat 'n ander persoon hom binnedring, in 'n oomblik ontlok die paniek omdat die pasiënt weerloos voel. Grenslyne toon ook hierdie gedrag in verhoudings. Totale toewyding volg op weke waarin hy nie die maat kan sien nie. Die Borderliner demp sy emosies omdat hy bang is vir hul ontploffings; die pasiënte sien 'n dier woed binne hulle wat nie getem kan word nie. Die Borderliner is weerloos teen sy gevoelens. Dit lei tot katastrofiese, selfvervullende profesieë. Die Borderliner, oortuig dat hy nie weglaatbaar is nie, interpreteer elke teenoorgestelde stelling as 'n leuen en vernietig die verhouding waarna hy verlang het.
"In psigoanalise word die afwisseling tussen idealisering en devaluasie 'n skeuring genoem. Grenslyne skei goed en sleg, swart en wit. Die oorsaak is die vroeë afskeiding. Die vader wat die dogter getref het, word in 'n goeie en slegte vader verdeel, sodat net die slegte gehaat moet word, maar die goed geliefd kan word. Die prys is verdraaiings van die werklikheid, mense word gode, regte mense verdwyn, die betrokke persoon val van die een verwronge prentjie na die volgende; hy oorweldig sy vennote en skop hulle in die stof; hy sit in sy binnekooi omdat die verdraaiings dit vir hom moeilik maak om stabiele verhoudings te bou.
"'N (...) verdedigingsmeganisme by pasiënte met grense is projektiewe identifikasie. Sodoende word (...) aggressiewe dele (...) geprojekteer, maar word terselfdertyd 'n gevoel van een met die betrokke persoon gevoel. As gevolg hiervan moet die pasiënt met die grens die ander persoon beheer en (...) aanval op wie hy sy aggressies geprojekteer het en waarmee hy met alle middele voel. U eie haat is ondergeskik aan die ander, wat (...) gelei word om die geprojekteerde haat van u kant te ervaar en daarvolgens op te tree. Die slagoffer kan homself sien as 'n slagoffer van sy haat en sodoende homself beskerm teen die skuldgevoelens as gevolg van sy eie aggressiwiteit. '(Birger Dulz en Angela Schneider, 2004, p.38).
"Mense met 'n grensverskuiwende persoonlikheidsversteuring leef in 'n konstante dilemma. Hulle het groot probleme en vrees om alleen te wees, hulle wil vinnig naby wees en dat hulle liefdevol versorg word. As hulle die gesogte nabyheid kry, raak dit vinnig te streng vir hulle, is hulle bang om verslind te word. (...) 'n Vriend of terapeut kan baie vinnig 'n verlosser wees, 'n engel op aarde met net goeie eienskappe, maar kort daarna die duiwel in menslike vorm. Hulle het dus altyd baie intensiewe verhoudings wat net so vinnig kan eindig. "(Ingrid Sender)
'N Persoon wat geraak word, beskryf die probleem:' Een van die gevoelens (...) is eensaamheid. U het altyd die gevoel om alleen te wees, selfs as u met ander is, (...) voel u alleen. Die een (...) verlang na die nabyheid van die ander. Maar sodra iemand te naby aan jou kom, blokkeer jy jouself onmiddellik, distansieer jy jouself, sluit jy jouself uit om oorweldig te word deur angs en skaamte en die gevoel van te naby wees, al het jy daarna verlang. '
Grensdraers is sadomasochisties oor hul selfbeskadiging. Dit kan 'n manier wees om uit te leef wat deel is van hul identiteit. U vind 'n status quo, 'n modus Vivendi, maar u sal nie ontwikkel nie en die onversoenbare bly onverenigbaar.
'Ek sit heeltyd in my grot, en die panter loer buite en gaan eers uit as ek seker is.' 'N Grensvoering
Die persoonlikheid splinter, maar die ego kan homself tydelik onderskei, psigoses is nie 'n permanente toestand van tragedie nie. Objekdifferensiasie ontbreek by skisofrenie, maar grensverskuiwers kan nie in verhoudings onderskei nie en wissel tussen idealisering of minagting. U ervaar nie dat iemand terselfdertyd 'goed' en 'sleg' is nie.
Die afdeling help om angs by grensverskuiwers te verminder en maak geestelike oorlewing op 'n jong ouderdom moontlik. Swart en wit, goed en sleg, kan geklassifiseer word en beloof oriëntasie in chaos. In verhoudings, 'n 'verkeerde' woord, lei 'n bietjie misverstand daartoe dat 'n engel die duiwel word, die liefde vir die lewe vir die anti-mens en omgekeerd. Hierdie toestand kan slegs behandel word as dit verstaan ​​word as die innerlike toestand wat die Borderliner nodig het en dat vrees hom dryf.
Vir grensdraers is opwinding die normale toestand, geveg of vlug is die basiese situasie - soos 'n roofdier wat in die hoek sit. As daar gevaar is, is vrees noodsaaklik; Die drama van die Borderliners is dat hulle hierdie vrees ontwikkel het uit lewensbedreigings, maar die meganismes werk voort en vernietig verhoudings wat op vertroue gebaseer is. Grensbestryders kan nie geweld en liefdevolle seksualiteit skei nie. U eksistensiële onsekerheid aanvaar nie die onsekerheid wat deel is van die lewe nie.
Die pendelaars oor die grens ontwikkel 'n verdraaide persepsie van risiko. Die angs vir die vrees om bang te wees, dryf Borderliner in vreesaanjaende situasies. As die situasie nie bestaan ​​nie, aanvaar dit dan. Aanvalle van angs, hallusinasies, verstikkingsgevoelens, swak knieë, sweet, vinnige hartklop en kortasem hou Borderliner vas onder omstandighede wat geen gevaar vir ander inhou nie.
Probleme is onvermydelik, by die werk en in verhoudings. Grensryers het 'n reputasie dat hulle onbetroubaar is omdat hulle nie na vergaderings kom of nie sperdatums nakom nie. Diegene wat weghardloop as hulle intiem wil wees met hul verhouding, kry amper geen begrip nie. Ervarings met positiewe konnotasies dra die skaduwee van die vrees vir die dood op sigself deur mishandeling - soos in 'n gruwelroman.
Die bekendheid van vrees beteken dat grensverskuiwers dinge uit die moderne lewe vermy, maar selfs vernietigende situasies soek, alhoewel hulle beweer dat hulle hierdie situasies vrees. Vrees gee 'n skop, wys hulle leef. Die vermyding van vrees veroorsaak ontsnapreflekse en verlam die Borderliner. Selfmoord word die manier om vrees te ontsnap.
Selfbeskadiging en lyflyn
Grenslyne beseer hulself en ander. Dit sluit sadisme en masochisme in seksuele verhoudings in, maar ook sny met messe of gebreekte glas. Grensryers skaar en brand hulself, slaan hulself of kan geslaan word.
Die pyn van die snye is 'n bloedvergieting om opgekropte energie te dreineer en om inenting of ontploffing te voorkom, 'n manier om die liggaam binne te gaan. Dit kan gesien word as 'n omgekeerde orgasme. 'N Borderliner berig dat as sy dissosieer, sy haarself sny. Slegs deur pyn voel sy as 'n liggaam in die wêreld.
Sodoende neem hulle die risiko's dat sogenaamde normals gesien word as marteling of die verbreking van 'n taboe. Grensdraers is gereeld verkrag. Dit is nog 'n rede waarom hulle dikwels situasies uitlok wat soos hierdie ervaring lyk. Dit is vir buitestaanders moeilik om te beoordeel of dit 'n kreatiewe proses is om hierdie besering speels te implementeer. Grenslyne sou nie grenslyne wees as hul beoordelings nie self fluktueer nie. Die pyniging of marteling word ook geassosieer met angs en pyn, maar hierdie angs en pyn vorm deel van hul identiteit.
Die grense tussen die behoefte om selfmoordpyn te beëindig en die plesier in pyn ontbind. Met 'n Borderliner wat haar kop teen 'n betonmuur slaan, is dit moeilik om te sê of sy haarself skade berokken of pynlik voel. Dit is moeilik om die lyn tussen selfmoordpoging en risiko-soek te trek. Om op die spore te lê en weg te spring, jouself te verstik totdat die tong uit jou keel kom, kan 'n selfmoordaksie wees, maar ook 'n skop - en vir Borderliners is die lyn vaag.
'Ek is 'n spook, nie 'n mens nie.' 'N Grensvoering
Anders as oop psigotiese mense, kan grenslyers 'n rukkie werk. Vir hulle is dissosiasies tipies wat ander mense nie raaksien nie. Die Borderliner lyk normaal, selfs in gesprekke. Dan staan ​​hy op, stap weg en weet niks van die gesprek die volgende keer as hy ontmoet nie.
Borderliners neem nuwe identiteite aan, lyk oortuigend en charismaties, ja, "asof ek hierdie persoon al 'n leeftyd geken het '. Dabei reagieren sie als Kanal für Symbole, Bilder, Werte und Normen, Haltungen und Anschauungen, deren Energien im Raum kursieren.
ICD-Codes für diese Krankheit:F60ICD-Codes sind international gültige Verschlüsselungen für medizinische Diagnosen. U kan bv. in doktersbriewe of op ongeskiktheidsertifikate.