Huis verkoop: Wat ry en wat bly? - Jou Geld | Solidariteit WêreldJou Geld | Solidariteit Wêreld
Tuis › Artikels › Huis verkoop: Wat ry en wat bly?
Huis verkoop: Wat ry en wat bly?
Die definisie van wat as vaste toebehore in ŉ huis beskou kan word, is ŉ netelige kwessie wat al baie dispute tussen kopers en verkopers veroorsaak het tydens die eiendomverkoopsproses. Adrian Goslett, streekbestuurder en HUB van RE/MAX Suider-Afrika, sê ten einde meningsverskille te vermy, is dit gebiedend dat die verkoopsooreenkoms tussen die twee partye duidelik moet sê wat in die huis bly en wat deur die verkoper verwyder gaan word wanneer hy die perseel ontruim.
“Dit is nie ongewoon nie dat ŉ huiseienaar ŉ item installeer wat hy van plan is om met hom saam te neem wanneer hy die eiendom verkoop. Selfs al word die item tradisioneel as vaste toebehore beskou, is dit die verkoper se reg om die item te neem solank die koper daarvan bewus is en dit só in die verkoopooreenkoms ooreengekom is,” verduidelik Goslett. “Dit is noodsaaklik dat die verkoopsooreenkoms so gedetailleer as moontlik moet wees en alle aspekte van die verkoop aanspreek ─ niks moet aan vertolking oorgelaat word nie.”
Hy voeg by dat argumente en kwessies opduik as ŉ ooreenkoms vaag is en nie spesifiek die items lys wat by die verkoop van die eiendom ingesluit is nie. Ter voorbereiding van die verkoop van ŉ verkoper se huis, moet die verkoper ŉ lys opstel wat uiteensit presies wat saam met die huis verkoop word en wat verwyder sal word. Hierdie lys moet geïnkorporeer word in die mandaat om te verkoop sodat die agent aan moontlike kopers kan uitwys watter items op ŉ later stadium deur die verkoper verwyder sal word,” sê Goslett. “Om verwarring te voorkom, is die alternatief dat die verkoper die items uit die huis verwyder voordat dit gelys word.”
Wanneer die koper ŉ huis koop, sal hy as ŉ algemene reël die grond kry, die permanente fisiese verbeterings soos geboue wat op die grond opgerig is, en al die items wat permanent vas is aan die verbeterings of geboue wat op die grond opgerig is. Dit sluit in alle opgraderings, saam met permanente los en vaste toebehore.
Goslett wys daarop dat daar drie aspekte is wat oorweeg moet word wanneer daar besluit word of ŉ los of vaste toebehoorsel van ’n permanente aard is:
1. Die bedoelde doel of aard van die item toe dit vasgesit is. Is die item vasgesit in die grond of aan ŉ struktuur wat op die grond opgerig is en is dit bedoel om die grond permanent te bedien?
2. Die wyse waarop die item vasgesit is, speel ŉ rol. Is die item op so ŉ manier vasgesit dat die struktuur of grond waaraan dit vasgesit is, beskadig sal word as dit verwyder word?
3. Die eienaar se bedoeling toe hy die item vasgesit het, moet in ag geneem word. As dit die eienaar se bedoeling was om die item permanent vas te sit, moet dit in ag geneem word.
“As ŉ item vasgebout, in die grond gesementeer of geplant is en wortel geskiet het, word dit in die algemeen as permanent beskou. ŉ Onsekere area wat dikwels dispute veroorsaak, het betrekking op strukture soos skure, pergolas of ander soortgelyke strukture. Daar ontstaan ook kwessies rondom items wat nie vasgeheg is nie maar gebruik word saam met toebehore soos swembadskoonmakers, garagedeur-afstandbeheerders, en batterye vir sonkragstelsels,” sê Goslett.
Hy voeg by dat ŉ basiese klousule met betrekking tot die los en vaste toebehore by die verkoopooreenkoms ingesluit moet word om latere dispute te vermy. Die klousule moet min of meer soos volg lui: Die eiendom word verkoop met inbegrip van alle bestaande permanente los of vaste toebehore ten opsigte waarvan die verkoper waarborg dat dit sy of haar eksklusiewe eiendom is, ten volle betaal en in ŉ werkende toestand, met inbegrip van maar nie beperk nie tot: die bestaande tuin, bome, struike, plante, gordynspore, stange, kappe, volvloermatte, ligtoebehore, stoof en/of oond, hangspieëls, handdoekrelings, rakke, sowel as spesiale kraantoebehore, verwyderbare kombuiseenhede, tennisbaannet, kaggelrooster en/of –blaasbalk, ingeboude kombuiskaste, sonskerms, posbus, inbraakalarmstelsel, deurklokkie of –klopper, die televisieantenne en bybehore (indien van toepassing), swembadfilter, -pomp en alle skoonmaaktoerusting, met inbegrip van outomatiese swembadskoonmaker (hetsy vasgesit of verwyderbaar, indien van toepassing), swembadtoerusting, binne- en buitedeursleutels.
“Die ideaal is dat die klousule so transaksiespesifiek as moontlik moet wees om te verseker dat niks verkeerd vertolk kan word nie. Hoewel dit na ŉ langdradige oefening lyk, kan die insluiting van die tersaaklike detail help om konflik te vermy,” sê Goslett. Hy voeg by dat ŉ mondelinge ooreenkoms tussen die twee partye moontlik is, maar as die ooreenkoms nie op skrif gestel is nie, is dit moeilik om later enigiets te bewys indien dit nodig sou word.
“Dit is noodsaaklik dat daar tydens die verkoopproses ŉ oop kommunikasiekanaal moet wees en dat die verkoper se voornemens van die begin af aan kopers bekend gemaak moet word. Kommunikasie en eerlikheid sal verseker dat konflik deur albei partye vermy word,” sluit Goslett af.