Moenie iets met 'n gesig eet nie: 'n bespreking oor die eet van vleis - Tradisionele resepte - 2022
Moenie iets met 'n gesig eet nie: 'n bespreking oor die eet van vleis
Die bekroonde debatreeks, "Intelligence Squared U.S.", het die herfsseisoen afgesluit met "Don't Eat Anything with a Face", gemodereer deur ABC News-korrespondent John Donvan. Die debat was gesentreer oor fisiese, sielkundige, omgewings- en morele gevolge wat veroorsaak word deur die Amerikaanse verbruik van dierlike proteïene.
Nie verrassend nie, het die onderwerp 'n sterk reaksie van veganiste en omnivore veroorsaak. Die voorsitter van die program, Robert Rosenkranz, het aan gehoorlede bekend gemaak dat die aanlyn reaksie voor die debat so groot was dat die webwerf Intelligence Squared nie die massiewe toename in verkeer kon hanteer nie. Nie een van hul vorige geleenthede het ooit soveel belangstelling gewek nie.
Wat het die publiek so sterk laat voel oor iets so basies soos kos? Rosenkranz het bespiegel dat dit was omdat ons dieetkeuses 'n vorm van handelsmerk geword het.
Die keuse om organiese en plaaslik verboude voedsel te koop, of slegs 'n plantgebaseerde dieet te eet, is deel van ons identiteit wat ons persoonlike waardes aan die res van die wêreld uitstraal. Om 'n vegan te wees, beteken byvoorbeeld dat jy jou eie gesondheid en die welstand van ander spesies en die omgewing waardeer. Is dit egter moontlik om ekologies, eties en gesondheidsbewus te wees terwyl u steeds vleis eet? Die vier paneellede van die debat wou juis daardie vraag beantwoord.
In sy openingsbetoog het dr Neal Bernard M.D. getuig van die negatiewe uitwerking wat diereprodukte op ons gesondheid het. Hy het grootgeword in 'n gesin waar daar byna elke maaltyd vleis, veral rooivleis, was. In die vroeë twintigerjare was hy besig om 'n kadawer te ontleed toe sy instrukteur 'n harde stof op die kadawer se bloedvate uitwys. "Daar's jou oggendwors," sê die onderwyser. Die keuse om organiese en plaaslik verboude voedsel te koop, of slegs 'n plantgebaseerde dieet te eet, is deel van ons identiteit wat ons persoonlike waardes aan die res van die wêreld uitstraal.
Sedertdien het dr Barnard sy praktyk toegewy aan die studie van hoe 'n persoon se dieet liggaamsgewig, chroniese pyn en diabetes beïnvloed. Hy noem gevalle waar pasiënte wat aan tipe 2-diabetes ly, genees is bloot deur oor te skakel na 'n streng plantgebaseerde behandeling. Hy het verder gesê dat ander studies impliseer dat mense wat vleis verbruik, 'n groter risiko het vir Alzheimer en selfs kanker.
In teenstelling met dr Barnard se argument, noem Chris Masterjohn, Ph. D., 'n navorser in voedingswetenskappe en blogger vir The Daily Lipid, sy eie persoonlike ervaring. Masterjohn het etlike jare as veganist geleef en het gedurende die tyd verskeie gesondheidsprobleme ontwikkel, waaronder lusteloosheid, prikkelbaarheid, angs en tandbederf. Hy beweer dat baie vetoplosbare vitamiene en minerale, noodsaaklik vir been-, tandheelkundige en selfs sielkundige gesondheid, die doeltreffendste verkry word deur vleis te eet. Masterjohn stel voor dat die siektes wat dr. Barnard aan vleis toeskryf eintlik die gevolg is van gemoderniseerde voedselverwerking, soos ondersteun deur die navorsing van die tandarts en voedingsadvokaat Weston Price. Vanaf die 1920's het Price bestudeer hoe tandheelkundige gesondheid van mense wat in ontwikkelde gebiede woon, verskil van diegene wat in 'n minder gemoderniseerde omgewing woon. Hy het bevind dat die ontwikkelde gebiede 'n baie groter tandbederf het, wat Price toegeskryf het aan 'n dieet van verfynde korrels en suiker. Masterjohn het tot die gevolgtrekking gekom dat 'n eenvoudige, onverwerkte, gebalanseerde dieet geen van die negatiewe gevolge van Barnard sou inhou nie.
Gene Baur, die president en medestigter van Farm Sanctuary, 'n organisasie wat diere van kommersiële plase red, was die meeste besorg oor die etiese aspek van die debat. Baur het gesê met verwysing na ons vermoë om voedingstowwe uit plantbronne te verkry eerder as om diere te "vermoor": "As ons goed kan lewe sonder om skade te berokken, waarom sou ons dit dan nie doen nie?" Hy het bygevoeg dat daar altyd uitbuiting is wanneer diere grootgemaak word vir verbruik, hoe menslik ook al.
Joel Salatin, 'n derde-generasie alternatiewe boer, was dit nie eens met Baur nie. Salatin het sy innige liefde, deernis en respek uitgespreek vir die diere wat hy grootmaak. Hy het ook aangevoer dat omgewingsintegriteit afhang van die lewensiklus. Plante voed prooi, wat roofdiere voed, wat sterf en ontbind om voedingstowwe vir die plante te verskaf. Alles wat lewe, moet doodgaan.
Beide kante van die debat kon saamstem dat grootskaalse kommersiële boerdery 'n gevaarlike bedryf is, en data bevat oor die voedingskwaliteit en etiese oorwegings wat in moderne voedselproduksies ontbreek.
'Moenie iets met 'n gesig eet nie' was 'n lewendige gesprek met emosies wat vir beide partye hoog was. Dit wil egter uit hierdie debat blyk dat die inligting oor gesondheidsgebreke wat verband hou met die verbruik van "gelukkige" diere wat vry is, as deel van 'n gebalanseerde dieet op hierdie stadium nog onduidelik is.
Dit gesê, dit sou dui op die gebruik van Salatin van die woord "aantrek" in plaas van "slag" as hy na die laaste oomblikke van 'n dier verwys, dat selfs hy skuldig voel daaroor. Dus, ter wille van gesondheid, sal vleiseters ooit voel dat hul handelsmerk -identiteit net so moreel ongeskonde is as hul veganistiese eweknieë? Miskien nie.
6 vrae oor vegetariërs in Rusland
Daar is geen presiese syfer oor die aantal vegetariërs wat in die land woon nie, maar dit het gedink dat dit ongeveer drie tot vyf persent van die bevolking beloop, met die meerderheid in groot stede, hoofsaaklik Moskou en Sint Petersburg. Veganiste word ook by hierdie skatting ingesluit.
Die redes vir die keuse van so 'n leefstyl wissel: sommige mense hou nie van die smaak van vleis nie, sommige dink dat dit beter is vir hul gesondheid om diere te eet, terwyl ander dit uit etiese redes doen.
Ek het nie daarvan gehou hoe vleis van kleins af proe nie, maar ek het voortgegaan om dit te eet omdat ek oral vleisgeregte bedien het - tuis, op skool, op universiteit, in kafees en restaurante, en rdquo sê Olga van die Russiese stad Serov - sy is nou 'n vegan. Toe ontmoet sy 'n vegetariër en besluit om 'n rukkie sy voorbeeld te volg. Sy het uiteindelik weer vleis begin eet, maar het ontdek dat dit 'n negatiewe uitwerking op haar gesondheid het, en daarom het sy dit geleidelik van haar dieet uitgesluit.
Die etiese kant van die vraag kom 'n bietjie later en skielik by my op, en onthou sy. Toe sy in Indië gewoon het, het sy die waarde van die lewe van selfs die kleinste diere begin erken, soos miere, wat daartoe gelei het dat sy nie vleis geëet het nie, omdat dit die bedrywe wat diere skade berokken, moes ondersteun. Sy het opgehou om vleis te eet en het die afgelope jare verder gegaan om alle diereprodukte uit haar dieet uit te sluit, op grond van gesondheids- en etiese redes.
Terwyl die aantal vegane en vegetariërs in Rusland redelik klein bly, wek sommige bekendes bewustheid. Russiese vegetariërs sluit in die stigter van die land, die voorste sosiale media -platform VK, Pavel Durov, en die gewildste natuurkundige Nikolai Drozdov, 81, wat al meer as 45 jaar vleis geëet het! (Terloops, het u geweet dat Leo Tolstoy ook 'n vegetariër was?)
2. Is daar vegetariese kafees, restaurante en winkels?
Alhoewel vegetarisme nog lank nie algemeen in Rusland is nie, neem die aantal mense wat vleis vermy toe, so ook die aantal ondernemings wat in hul behoeftes voorsien. Daar is verskeie vegetariese/veganistiese eetplekke in Moskou en St. Petersburg, en kruidenierswinkels waar u baie vleisvervangers en gesondheidsvoedsel kan koop. Baie van hierdie plekke bied ook aflewering en vleisvrye maaltye. Daar is selfs omgewingsvriendelike handelsmerke, soos die skoenvervaardiger Az-Art en die make-upwinkel Biozka, wat niks met diereprodukte verkoop nie.
Ek het vyf jaar gelede 'n vegetariër geword en 'n paar maande later het ek 'n jaar na Nizjni Novgorod verhuis. Daar was dit onmoontlik om iets vir so 'n leefstyl te vind, behalwe tofu wat ek in 'n Franse supermark gevind het, en Erwann uit Frankryk onthou. Nou ja, nou hoor ek dat die situasie daar ten goede verander het en 'n paar nuwe winkels oopgemaak het. In Moskou is alles baie makliker: hier vind u baie vegetariese winkels (Jagannath is soos die hemel) en restaurante. & Rdquo
3. Is daar Russiese produkte en geregte wat geskik is vir vegetariërs?
Russiese kookkuns word oorheers deur vleis, maar daar is nog baie heerlike geregte wat geskik is vir vegetariërs. Lede van die Ortodokse kerk onderneem om gedurende die jaar te vas en onthou hulle van vleis, eiers, vis, seekos en alle suiwelprodukte: vareniki (tradisionele kluitjies gevul met aartappels, kool, maaskaas of bessies), vleislose variante van schi en borsjt, asynslaai en sampioene is net 'n paar vleisvrye geregte. Kyk na die eerstehandse verslag van Ajay Kamalakaran uit Indië, wat sy ervaring gedeel het om tradisionele vegetariese Russiese geregte te probeer.
4. Wat is die heersende Russiese houding teenoor vegetariërs?
Die publiek in Rusland, veral buite groot stede, het nog steeds 'n redelik konserwatiewe siening om nie vleis te eet nie. Volgens 'n peiling van 2018 glo elke vyfde respondent (20 persent) dat so 'n dieet goed is vir die gesondheid, terwyl 39 persent die teenoorgestelde dink. Die wydverspreide oortuiging onder laasgenoemde is dat 'n vegetariese dieet gesondheidsprobleme kan veroorsaak as gevolg van 'n gebrek aan voedingstowwe en proteïene wat in vleis voorkom.
Vegetariërs staan ​​gereeld voor vrae van familielede, vriende, kollegas of selfs willekeurige mense wat belangstel om te weet hoekom hulle nie vleis eet nie. Dit is ook nie ongewoon dat mense vegetariërs probeer omskakel in vleiseters nie, en beweer dat vlees van diere 'n noodsaaklike deel van die menslike dieet is.
As daar 'n vegetariër is by 'n byeenkoms, sal die eerste 30 minute van die bespreking op hom of haar gefokus word! Dit is soos om vir iemand te sê dat jy nie alkohol drink nie: almal dink dat jy antibiotika, 'n alkoholis wat herstel het of swanger is - geen ander verduideliking sal werk nie! & Rdquo sê Alexandra, 'n joernalis van Moskou. As u sê dat u 'n vegetariër is, word u beskou as 'n sielkundige of iemand wat bloot 'n neiging najaag. & rdquo
Die ouer geslagte kan skuldig wees daaraan dat hulle vegetarisme nie ernstig opneem nie, en hulle kan hul kleinkinders vleis bedien, ongeag of hulle dit wil of nie.
My bure nooi my gereeld vir 'n ete, maar alhoewel hulle goed weet dat ek 'n vegetariër is, bied hulle my gereeld vleisgeregte aan, en rdquo sê Erwann. & ldquo Onlangs het hulle gemaak kholodets ('n tradisionele Russiese gereg met gelei) en ek het geen ander opsie gehad as om te weier nie. & rdquo
5. Is dit moontlik om Rusland & rsquos -winter te oorleef sonder om vleis te eet?
& ldquoOne moet vleis eet om die winter te oorleef & rdquo is een van die gewildste argumente wat vegetariërs daagliks in Rusland hoor, veral van die ouer geslag. Volgens Maria Dobrovolskaya van die Russian Academy of Sciences (skakel in Russies) het die landbou in die noorde van die land stadig ontwikkel gedurende die 12de en 13de eeu toe die Klein Ystydperk begin het, sodat mense geen ander keuse gehad het as om te eet wat beskikbaar was nie : vleis en vis.
Moderne persoonlike verslae toon egter aan dat dit nie onmoontlik is om sonder vleis te oorleef nie. Tamara (32), 'n universiteitsprofessor van Moskou, sê dit was nie 'n probleem vir haar nie. As 'n voormalige vleisliefhebber het sy twee jaar gelede na 'n vegetariese dieet oorgegaan as gevolg van etiese oortuigings, en sy het in die winter geen probleme ondervind om sonder vleis te leef nie.
& ldquo Daar is allerhande produkte in Moskou en rsquos -winkels beskikbaar, maar die kwessie van klere bied probleme, en sy sê. & ldquo Onlangs het ek geleer dat selfs baadjies van gansdons nie-eties gemaak word, met voëls wat uit hul vere gepluk word, so ek het 'n probleem om iets vir die winter te vind. & rdquo
6. Wat is die belangrikste probleme waarmee vegetariërs/veganiste in Rusland te kampe het?
Afgesien van die gebrek aan klere -opsies en die effens vervelige openbare houding, sê vegetariërs ook dat dit baie moeite kan verg om hul leefstyl te handhaaf. Anna uit Moskou, wat sewe jaar lank 'n vegetariër was voordat sy in 2015 gestop het, onthou dat dit 'n interessante tydperk van haar lewe was, maar sy wil nie terugkeer nie, want dit het te veel van haar tyd geneem om kos te beplan en te kook, sowel as om duurder te wees. & ldquoDit was nie iets wat 'n persoon met 'n middelinkomste kon bekostig nie, voer sy aan.
Ander merk op dat om 'n vegetariër in Rusland te wees, beteken dat jy voortdurend almal moet vertel van jou eetgewoontes. Ek het 'n vegetariese vriend wat kla oor die noodsaaklikheid om mense daaraan te herinner dat sy nie elke keer as sy in die openbaar vleis eet nie, & rdquo, sê Oleg uit Moskou. & ldquo Onlangs by 'n partytjie het iemand 'n pizza bestel, maar vergeet dat sy 'n vegetariër is (sy was in 'n ander kamer en kon hulle nie daaraan herinner nie), sodat sy uiteindelik die wors uitgepluk het voordat sy dit geëet het. & rdquo
'N Ander probleem, wat deur Olga wat 'n sewejarige seun ('n gesonde vegetariese seuntjie) het, opduik, is om die behoud van haar kind en die dieet te behou terwyl hy op skool of met familielede is: & ldquo verhoudings! & rdquo
Desondanks erken almal dat die situasie ten goede verander. In groot stede is daar meer en meer kafees, restaurante, winkels en boeke wat voorsiening maak vir veganiste en vegetariërs, en rdquo sê Olga. Die kring van sulke mense in Rusland groei en hulle inspireer mekaar en deel hul ervarings en verhale aanlyn. Al met al geniet veganiste in Rusland 'n beter (en meer pret) lewe. & Rdquo
Vleis se impak op gesondheid
U hoef nie vleis op te gee om 'n gesonde dieet te hê nie - en vir ouer volwassenes kan vleis 'n goeie ding wees - maar u moet u inname beperk. Studies wat blykbaar versadigde vet vrystel, het nie in ag geneem wat dit in die dieet van mense vervang het nie: verfynde koolhidrate of onversadigde vette. En die Annals -hersiening was omstrede, met baie voeding- en gesondheidskundiges wat opgemerk het dat dit nie die totale getuienis oor vleis en gesondheid bevat nie, die manier waarop die analise uitgevoer is, bevraagteken en die gevolgtrekkings verwerp.
"As dit oor kanker en hartsiektes kom, is daar baie data wat herhaaldelik toon dat daar 'n hoër voorkoms is by mense wat 'n groot deel van hul dieet as vleis inneem," sê David Levitsky, Ph.D., die Stephen H. Weiss presidensiële genoot in die afdeling voedingswetenskappe aan die Cornell Universiteit.
'Die aanbevelings om vleis te besnoei, het twee hoofdoelwitte: een is om die blootstelling aan versadigde vet te verminder. Die ander, en nog belangriker, is dat hoe meer vleis jy eet, hoe minder eet jy van ander kosse, soos groente, "sê Christopher Gardner, Ph.D., 'n voedingswetenskaplike en professor in medisyne in die Stanford Prevention Research Center in Stanford, Kalifornië. "Dit gaan alles oor die konteks van u groter dieet."
Terselfdertyd kan rooivleis egter belangrike voedingstowwe lewer. Eerstens is dit 'n gekonsentreerde proteïenbron, wat belangrik is om spierverlies (sarkopenie) wat met ouderdom voorkom, te voorkom. (Ouer volwassenes moet ongeveer 0,6 gram proteïen per pond liggaamsgewig per dag kry - dit is ongeveer 90 gram vir iemand wat 150 pond weeg.) U kan proteïene uit ander bronne kry - vis, suiwel, pluimvee, neute, bone en tofu byvoorbeeld - maar beesvleis "is 'n belangrike bron van yster", sê Levitsky. "Vleis eet verhoog die beskikbaarheid van yster, veral van plante waarvan die yster nie altyd beskikbaar is nie." Beesvleis bevat ook beduidende hoeveelhede sink, niasien en vitamien B12. Baie ouer volwassenes kry nie genoeg B12 nie, en tekorte hou verband met senuweeprobleme, soos tinteling en gevoelloosheid, en geheueverlies. Vars varkvleis verskaf ook hierdie voedingstowwe, plus die B -vitamien tiamien, wat belangrik is vir die regulering van bloedsuikervlakke en senuwee- en breinfunksie.
Waarom het God verbied om vleis te eet met bloed daarin (Genesis 9: 4)?
In Genesis 9 ontvang Noag 'n verbond van die Here. 'N Deel van die verbond het die vorige beperkings op die eet van vleis verwyder, sodat Noah en sy gesin diere kon doodmaak vir voedsel. Die vergoeding het egter die volgende voorbehoud: "Maar julle mag nie vleis eet met sy lewensaar nie" (vers 4).
Een rede waarom God die gebruik van dierlike bloed in die Ou Testament verbied het, was om respek vir die heiligheid van die lewe te leer. Bloed word dwarsdeur die Bybel as 'n simbool van lewe beskou (sien Levitikus 17:11). Die Bybel se eerste vermelding van die woord bloed word gevind in Genesis 4:10 waar God die moordenaar Kain vra: "Wat het u gedoen? Luister! Jou broer se bloed roep uit die grond na my. " Bloedvergieting verteenwoordig lewensverlies. In die Nuwe Testament is die 'bloed van Christus' 'n algemene spraakfiguur vir die 'dood van Christus' (Efesiërs 2:13 1 Petrus 1:19).
Ingevolge die wet van Moses is sekere kosse as onrein beskou as verbruik, insluitend vleis met die bloed daarin (Deuteronomium 12:16). Die vroeë kerk het die heidense gelowiges aangespoor om nie bloedige vleis te eet nie, om nie hul Joodse broers aanstoot te gee nie en om afstand te doen van die heidene (Handelinge 15:20).
'N Ander rede vir God se opdrag om nie bloedvleis te eet nie, het ongetwyfeld betrekking gehad op die offers. Bloed was die enigste versoening vir sonde (2 Kronieke 29:24 Hebreërs 9:22), daarom word bloed as 'n heilige ding beskou. God wou verseker dat die bloed van die offerandes altyd as kosbaar beskou word. Om die mense se waardering vir die offers te bewaar, kon God nie toelaat dat bloed 'n algemene voedsel word nie.
Die menslike behandeling van diere was moontlik nog 'n rede waarom God vir Noag gesê het om nie vleis te eet met die bloed daarin nie. God wou nie hê dat die mensdom moet optree soos die vleisetende diere wat hulle prooi gevang het en dit onmiddellik begin eet het nie. In plaas daarvan moes hulle die bloed uit die karkas dreineer en sodoende verseker dat die dier dood is voordat dit geëet word.
Sommige het verder voorgestel dat God hierdie opdrag om gesondheidsredes gegee het. Bloed wat in vleis voorkom, beteken dat dit nie heeltemal gaar is nie, en die eet van ongekookte vleis kan siektes of siektes veroorsaak. Ons erken hierdie gevaar vandag, soos getuig van die USDA-opdragte in die hedendaagse spyskaarte: "As u rou of te gaar vleis, pluimvee, seekos, skulpvis of eiers verbruik, kan u die risiko van siektes wat deur voedsel veroorsaak word, verhoog." In antieke kulture kon die risiko selfs hoër gewees het, gegewe die laer standaarde vir voedselveiligheid.
In Christus is hierdie voedselwette verouderd, en die Nuwe Testament gee die kerk geen algemene instruksies oor voedsel nie (Romeine 14:14 1 Timoteus 4: 3). Romeine 14: 1 & ndash4 leer: 'Aanvaar die een wie se geloof swak is, sonder om te twis oor twispunte. Die geloof van een persoon laat hulle toe om enigiets te eet, maar 'n ander, wie se geloof swak is, eet net groente. Die een wat alles eet, moet die een wat dit nie eet nie met minagting behandel, en die een wat nie alles eet nie, moet die een wat dit doen, nie oordeel nie, want God het dit aanvaar. Wie is u om iemand anders se dienskneg te oordeel? " Die Skrif stel die Christen in staat om individuele vryheid te hê ten opsigte van die verbruik van vleis en hoe dit gekook word.
Samevattend het God verbied om bloedvleis te eet in die Noagiese verbond en in die wet van Moses. Beide geestelike en fisiese redes was waarskynlik agter hierdie verbod. In Christus het ons vryheid van keuse in hierdie saak. Soos met alle Christelike vryheid, moet ons egter selfbeheersing gebruik om te voorkom dat 'n ander gelowige leed aangedoen word (Romeine 14: 13 & ndash22). Uiteindelik moet alles geëet word tot eer van God (1 Korintiërs 10:31).
Die verskillende soorte vegetariese diëte
'Ek is 'n veganis van vlak 5 - ek eet niks wat 'n skaduwee werp nie', het die tekenprentkarakter Jesse Grasse in die televisiereeks "The Simpsons" gesê. Dit is nie ongewoon dat mense wonder: "Wat kan vegetariërs eet nie?" Die waarheid is mense wat 'n vegetariese dieetstyl volg kan eet alles wat hulle wil. Die verskil is dat mense wat hulle as vegetariërs identifiseer kies om sekere dinge nie te eet nie.
Vegetariërs het hul redes om hul dieet te kies, of dit nou gesondheidsredes is, 'n afkeer van vleis of 'n liefde vir diere. As u besluit watter soort of soort vegetariër u wil wees, dink aan watter tipe voedsel u wil insluit of vermy. U hoef nie in een van hierdie standaard vegetariese kategorieë te pas nie, maar om dit te verstaan, sal u help om na te dink oor u kort- en langtermyndoelwitte as u besluit om 'n vegetariese of veganistiese leefstyl te volg.
4. U verander hoe u gene werk.
Wetenskaplikes het die merkwaardige ontdekking gemaak dat omgewings- en leefstylfaktore gene kan aan- en afskakel. Die antioksidante en ander voedingstowwe wat ons in plantaardige voedsel eet, kan byvoorbeeld die uitdrukking van geen verander om ons selle beskadigde DNA te herstel. Navorsing het ook getoon dat lewenstylveranderinge, insluitend 'n plantgebaseerde dieet, die uitdrukking van kankergene kan verminder by mans met 'n lae risiko prostaatkanker. Ons het selfs gesien dat 'n plantgebaseerde dieet, tesame met ander lewenstylveranderings, ons telomere kan verleng-die pette aan die einde van ons chromosome wat ons DNA stabiel hou. Dit kan beteken dat ons selle en weefsels stadiger verouder, aangesien verkorte telomere verband hou met veroudering en vroeë dood.
Die gids vir vleisliefhebbers om minder vleis te eet
Deur u vleis- en suiwelinname te verminder, kan u klimaatsverandering verminder. Melissa Clark het idees oor hoe om dit heerlik te doen.
Gedurende my hele volwasse lewe het ek my verlustig aan skaars ribbetjies en Camembert. Ek sal my trommelstokkie nie laat vaar voordat ek elke stukkie kraakbeen en goue vel afgeknaag het nie, en dit is die beste om nie eers oor spek so skerp te praat dat dit nie buig vir die eerste varkhappie nie.
Tog het ek die afgelope paar maande my skaaptjoppies en gegrilde kaasbroodjies verminder. En as u 'n vleis-en-suiweleter is wat pyn in die omgewingstoestand van ons planeet het, dan dink u moontlik ook aan dieselfde ding.
Dit het in die lente begin toe my voedselkollega Julia Moskin saamgewerk het met Brad Plumer van The New York Times Climate -lessenaar om verslag te doen oor hoe ons huidige voedselstelsel bydra tot klimaatsverandering. Die resultate was glashelder en diep neerdrukkend. Vleis- en suiwelproduksie alleen is verantwoordelik vir 14,5 persent van die wêreld se kweekhuisgasvrystellings - soveel as elke jaar as alle motors, vragmotors, vliegtuie en skepe saam. Dit is 'n verbysterende statistiek.
Ek het altyd my voedselkeuses as die probleem beskou. Ek kry elke week 'n plaaslike boerdery met produkte en gereeld op die boeremark vir meer groente, graan en vleis wat eties verbou word. Ek beperk seekos wat nie volhoubaar is nie, en as ek by 'n supermark inkopies doen, vul ek my kar meestal met organiese volvoedsel wat nie hoogs verwerk is nie (af en toe 'n sak Cheetos eenkant).
Die bewyse stapel egter op dat dit nie genoeg is om 'n impak te hê nie. Slegs ingrypende veranderinge sal 'n verskil maak. Die World Resource Institute, 'n omgewingsnavorsingsgroep, beveel aan dat welgestelde lande hul verbruik van beesvleis, lam en suiwel met 40 persent verminder om die globale emissiedoelwitte vir 2050 te bereik.
Om vegan te word, sou die mees planeetvriendelike manier wees, gevolg deur vegetariër. In my geval sou hierdie diëte 'n professionele aanspreeklikheid wees, en om eerlik te wees, weet ek nie dat ek die wilskrag het om by die een te bly nie. Ek is te lief vir vleis en suiwel om dit heeltemal prys te gee. Maar om minder daarvan te eet - dit kan ek doen.
As ek minder vleis en suiwel eet, beteken dit dat daar meer plek op my bord is vir ander heerlike dinge: regtig goeie suurdeegbrood gesny met tahini en tuisgemaakte marmelade, sampioen Bourguignon oor 'n hopie noedels en al die gespikkelde erfstukbone wat ek aanhou bedoel aanlyn te bestel.
10 vegetariërs vertel ons hoe hulle werklik voel oor onmoontlike burgers en verder
In Mei 2020 het Impossible Foods and Beyond Meat 'n toename in die vraag ondervind toe die COVID-19-pandemie die produksie van die bees- en varkvleisbedryf vertraag het. Hierdie produkte is die bekendste vir hul burgeralternatiewe en maak deel uit van 'n voedselkategorie wat bekend staan ​​as 'vleis-analoog'-produkte op plantaardige basis wat ontwerp is om vleis na te boots-wat verklaar waarom 'n vraag ontstaan ​​het as daar eintlik minder vleis was. Maar dit stel ook die vraag: is Impossible and Beyond Burgers werklik bedoel of geskik vir vegetariërs?
Hierdie probleem het die afgelope tyd aan die lig gekom toe ek saam met 'n jarelange vegetariese vriend, Ali Ryan, geëet het. Sy het 'n foto geneem van die spyskaart van die kroeg waar ons geëet het, om by te voeg tot haar groeiende katalogus van restaurante wat onlangs hul meer tradisionele vegetariese burgeropsies vervang het met 'n Impossible of Beyond -burger.
'Vir iemand wat sy hele lewe of die grootste deel van hul lewe 'n vegetariër was, is daar eenvoudig geen begeerte na vleissmaak nie. As daar iets is, is daar 'n afkeer, "sê Ryan. 'Om 'n ware groenteburger te vervang - iets wat heerlik en smaaklik is vir 'n vegetariër wat in 'n broodjie geklee is en bedien word - met 'n nagemaakte beesvleisburger, neem eintlik 'n opsie vir 'n vegetariër weg en voeg een by vir 'n vleiseter wat die idee van vleislose Maandae vermaak . "
As 'n lewenslange omnivoor wat onlangs 'n Onmoontlike burger geproe het, kon ek haar punt sien. As ek nie geweet het wat ek eet nie, sou ek gevind het dat dit 'n oorweldigende, maar aanvaarbare hamburger was. Voel ander vegetariërs so? Uiteraard was daar nie 'n netjiese ooreenkoms nie; nie alle vegetariërs was dieselfde oor voorkeure of redes waarom hulle een sou word nie, maar diegene wat navraag gedoen het, het sterk menings en baie interessante kwessies is aan die orde gestel.
Die 14 domste dinge waarmee vleiseters te doen het
Hoe gaan daardie grap? "Hoe kan jy weet of iemand 'n vegan/vegetariër is? Moenie bekommerd wees nie, hulle sal jou vertel." Natuurlik pas nie alle vegetariërs by die pretensieuse stereotipe nie, en hulle hou natuurlik nie van die konstante aannames nie. Net soos vleiseters moeg is om gepluk te word as 'n vraat, 'n cholesterol-kwylende T-Rex. Maar tye het verander. Vegetariërs word nie meer vermy nie, soos sommige steeds beweer. En omdat gesondheid so 'n neiging word (al word dit nie altyd goed nagekom nie), word vleiseters 'n meer gereelde doelwit vir voedselbeskaamdheid.
Genoeg! Hier is die 14 domste dinge waarmee vleiseters te doen het.
1. Deur diereregte -aktiviste gedemoniseer word vir die eet van vleis.
Ons kan vleis eet en steeds voorstanders vir diereregte wees. Die meeste vleiseters wil hê diere moet so menslik moontlik behandel word, en baie van hulle neem deel aan pogings om dieremishandeling te stop, net soos vegetariërs. Aan die ander kant kom baie vrugte en groente van plase wat trekarbeiders met lae loon benut. Eet jy, groente of vleiseter, die produkte? Ons praat van mense, nie van diere nie. Vegetariërs sou waarskynlik wou hê dat daardie werkers 'n ordentlike loon betaal word en regverdig behandel word, nie waar nie?
2. Vlokkies neem omdat hulle nie diere presies soos mense behandel nie.
As wesens met 'n hoër breinfunksie, moet ons ons bekommer oor die welstand van diere, maar die feit bly staan: diere is nie mense nie. In sommige dele van die wêreld word diere as troeteldiere behandel, byna as lede van die gesin liefgehad en versorg. In ander afdelings word dieselfde diere as voedselbronne gebruik. Honde, katte, proefkonies. Hier sou dit vir sommige vreemd wees as dit nie regtig gruwelik was nie, maar dit is net 'n manier van lewe in sekere dele van die wêreld. Verskillende mense, verskillende opvoedings, verskillende diëte.
3. "Het jy 'n idee wat daarin is?"
4. Word gebombardeer deur groteske "dit is die werklikheid van vleis" foto's.
Ons gee nie af van tyd tot tyd 'n dokumentêr of selfs foto's wat waarheid onthul nie. Ons is oop mense - onthou, ons eet vleis en groente. Maar voorstel is 'n baie beter strategie as om dit in 'n sosiale media -feed te dwing. Vegetariërs hou nie daarvan om 'n hinderlaag te lok weens hul vegetarisme nie. Gee ons asseblief dieselfde hoflikheid.
Verder het die meeste van ons nog nooit 'n romantiese idee gehad van wat in 'n slaghuis aangaan nie. Ons besef dat diere doodgemaak en geslag moet word sodat ons dit kan eet, en dit was nooit veronderstel om 'n mooi saak te wees nie. Ons weet ook dat sommige akteurs in die vleisbedryf erger is as ander. Jy blaas geen gedagtes hier nie.
5. "Weet jy wat dit aan jou binneste doen?"
Ja, die vleis lewer lekker versorgingspakkette by 'n hongersone wat dit dringend nodig het. Luister, ons weet dat vleis in groot hoeveelhede nie die belangrikste is vir ons gesondheid nie, maar weet u wat? Dit smaak heerlik en ons is nie perfek nie. Niemand is nie. As geluk vir u ongeveer honderd pond sakke boerenkool en tofu dra om voor te berei vir die CrossFit -spele, doen dit.
6. Daar word van vegetariërs verwag om vleis te kook vir vleiseters wat besoek word.
U kies om te eet wat u wil. Ons kies om te eet wat ons wil. U het nog nooit die frase "vleiseter -opsie" gehoor nie. Wat 'n sappige, vlamgebraaide dubbele standaard. U weet dat dit nog steeds moontlik is kok vleis sonder dat dit in jou maag kom, reg?
(Ontspan, ons maak 'n grap. As jy hierdie argument aan jou vegetariese vriende voer, is jy waarskynlik 'n ruk. Sug. Vleisprobleme.)
7. "Ugh, jy gaan nie eintlik eet nie?"
Wel, ons was, totdat u besluit het om met lesings te begin --- nee, weet u wat, vleis vir altyd:
8. "Vleisproduksie doen die omgewing baie skade!"
Absoluut, as wins en kostebesparing die belangrikste bekommernisse is, kan enige bedryf 'n teelaarde word vir ongevoeligheid en onkunde in die omgewing, en voedselproduksie is veral kwesbaar daarvoor. Skryf gerus u kongreslid, boikot die maatskappye of organiseer 'n protesaksie. Jou vriend wat 'n kaasburger eet na 'n lang dag by die werk, probeer net sy lewe lei.
9. "Jy kan al jou proteïen uit hierdie nie-vleis dinge kry!"
Mmmm, ja, soos boontjies, lensies, kekerertjies, quinoa en jogurt. Al hierdie dinge klink goed. Maar dit laat die vraag ontstaan: doen u kruidenierswinkels in 'n ouetehuis? Of miskien 'n ander plek waar tande opsioneel is?
10. "Groente" is 'n baie langer woord as "vleis".
Moet u vier lettergrepe uiter net een? Jammer, dit is 'n kort tydperk, en mense het 'n kort aandag. Nou kan vegetariërs vra: 'Wat het dit te doen met ---' TE LAAT EET ONS REEDS ONS STEAKS.
11. Vegetariese vriende moet huisves wanneer hulle gaan eet.
Vegetariërs is nie die enigste met 'n beperkte aantal eetplekke nie. Aangesien vleiseters saam met vegetariese vriende uitgaan en daarop aandring om 'n regte maaltyd te eet, het ons ook minder eetplekke. En ons doen dit nie altyd verstand om die opoffering te maak. Haai, hulle is ons vriende. We accept them for who they are. Most of the time.
Humans evolved into the superior species of the planet in part because of eating meat. Dit is reg. Eating meat played a significant role in making our brains larger, as well as increasing our social and communication skills. Also our digestive systems are built for it. It's safe to say most people are fairly disgusted when animals are abused, but it's ironic when a vegetarian voices well thought out reasoning against the killing of animals. Because without the hunting and meat-eating portion of evolution, they might not have been physiologically able to.
To be blunt, some people just don't have the time to think about where their food comes from or what's happening to farm animals. In a perfect world, we would love for there to be zero animal suffering, 100 percent work efficiency and to see people living longer and healthier lives than ever before. But the cold hard truth is that 46.5 million people in the U.S. live in poverty. About 22 million people are underemployed. One in six people in the U.S. is food insecure, a nice way of saying they sometimes go hungry. These people don't necessarily have the luxury to worry about where their food comes from, or what's in it, or how it will be packaged and produced. Their most pressing concern is, "Will we het food?"
The latest cookbook by Mollie Katzen, author of vegetarian bibles The Moosewood Cookbooken The Enchanted Broccoli Forest, includes recipes for spinach lasagna and vegetable tofu stir fry with orange ginger glaze. It also includes a recipe for beef stew. No, not "beef" stew, in which some soy-based protein substitute is dressed and spiced to look (and sort of taste) like meat. Beef stew. With real beef. From a cow.
The word "flexitarian," meaning someone who mostly eats vegetarian with the occasional cheesesteak thrown in, has been around for a while. But only recently have former vegetarians been so smug about their forays to the dark side. "There is something almost primal about it," writes lapsed vegetarian Tara Austen Weaver, describing her first meat-buying expedition in The Butcher and the Vegetarian. "I haven't actually hunted dinner myself, but I set my sights and claimed the prize I sought." The "primalness" of the meat-eating (or meat-purchasing) experience comes up a lot in these conversion narratives, which inevitably take place at a quaint, family-run butcher shop. Some of these shops are even run by former vegetarians and vegans, such as Fleisher's, the upstate New York store where Julie Powell (of Julie en Juliafame) learned to carve up a steer for her forthcoming Cleaving.