Die kern van die politieke stelsel, wat in die land is geïnstalleer in 'n gegewe tydperk van die geskiedenis wanneer die regering het spesifieke doelwitte, metodes en middele om sy mandaat te implementeer - dit is wat bedoel word met "politieke regime".
Die spesiale struktuur of maniere van interaksie?
In die bepaling van die toestand van die politieke regime of die politieke stelsel is nie so belangrik soos die identifisering van maniere van interaksie tussen die staat en die samelewing, die vergelyking van die regte en vryhede van elke individu, die einde van die vorming van politieke instellings, metodes en bestuurstyl. Wat definieer enige politieke regime: die konsep, eienskappe, tipes van dit - hierdie eienskappe is baie uiteenlopend en kan verander word.
Selfs dieselfde tipe staat strukture kan wees in wese verskillende politieke regimes. Ook van dieselfde tipe of 'n soortgelyke wyse maklik ontstaan in 'n verskeidenheid van stelsels op die struktuur van die beleid. Byvoorbeeld, die politieke regime sommige grondwetlike monargieë (België, Noorweë, en ander) is die Republikeinse magstruktuur, wat demokratiese metodes van reël gebruik. En, byvoorbeeld, Iran, wat 'n demokratiese struktuur in die beleid organisasie van die regering, in werklikheid het - outoritêre staat. Na 'n analise van die situasie in die land en uitset definisie, wat beteken dat die konsep van politieke regime.
Die belangrikste kenmerke van
Een van die belangrikste eienskappe is die organiserende beginsel van alle staatsinstellings, asook agtervolg politieke doelwitte en metodes en maniere van die bereiking van hulle. Slagspreuke soos "wen ten alle koste" of "die doel heilig die middele" word gekenmerk deur 'n totalitêre staat politieke regime. Konsep en tipes modi word geklassifiseer volgens hierdie ontleding.
Die aard van die politieke regime bestaan uit die vlak van openbare politieke kultuur en historiese tradisies van die mense. Enige diktator of regerende elite te heers krag soveel as hulle toegelaat word om so, die burgerlike samelewing en die massas doen. In sommige lande, is totalitêre regimes maklik goedgekeur, natuurlik, is hul tradisionele politieke kultuur.
Navorsers gewoonlik onderskei drie hooftipes ontelbare spesies van regering: Demokratiese, totalitêre en outoritêre. Nadat almal beskou en ontleed, is dit moontlik om 'n bepaling maak dat die betekenis van "politieke regime".
Die totalitêre staat
Totalitarisme - 'n sosiale stelsel eerder spesifieke, dit na vore gekom as 'n sosiale en politieke verskynsel in die twintigste eeu. Die term kom van die Latynse Totalis - volledige, hele, hele, dit is, toegepas word op die staat stelsel, totale, dit wil sê die volledige ondergeskiktheid van die toestand van sy burgers.
In politieke terme het hy die konsep van totalitarisme in 1925 die Italiaanse leier van die sosiale-nasionalisme B. Mussolini. Maar die beginsels van totalitarisme ontstaan terug in die ideale toestand van Plato, en in die werke van utopiese T. Campanella, T. Mora en ander.
Die mees opvallende en aantreklike kenmerk van totalitarisme is 'n vereiste absoluut universele gelykheid. Gracchus Babeuf genoem vir otyatiyu n persoon hoop om nog meer kragtige, ryk, kundige geword, as ander burgers. Hierdie beplande struktuur van konstruksie en ontwikkeling van die staat, die transformasie van die samelewing deur kommunistiese idees.
Die idee van die ondergeskiktheid van al staat burgers verkondig J.-J. Rousseau, Franse filosoof. Sonder uitsondering hantering maatskappy dit vandaan kom heeltemal verstaanbaar "vaderlike" begeerte om sy volk te lei tot geluk nie, maar vir hierdie is dit nodig om hierdie samelewing te transformeer met die hulp van gelykheid, rede, maatskaplike geregtigheid en vryheid. Die menslike persoon as dit los in die politieke bestel van die staat, in sy morele kollektiewe geheel.
Die staat - ondersteun die algemene wil van die burgers, het 'n onverdeelbare soewereine en absolute mag. Ongehoorsaamheid en weerstand teen individuele of groepe veroorsaak daarvan aansoek van krag, dwing vry binne die algemene wil. Die belangrikste kenmerke van totalitarisme:
byna altyd 'n probleem met die legitimiteit van die owerhede, want hierdie modes gestel nadat die onluste, staatsgrepe en ander usurpations van krag;
die oorgrote meerderheid van die burgers is nie in staat om die krag op te wek en te beïnvloed dit, sy beheer aksie;
totale burokratisering van alle sosiale verhoudinge, insluitend die kunste en wetenskappe, wat ook deur die staat beheer; die absolute afhanklikheid van die burgers van die staat, interne terreur;
stelsel van wetgewing in plaas van die regstelsel, die wette is nie universele, krag is nie verwant regsreëls; dikwels die enigste politieke party in die staat, wat krag besit;
die persoonlikheid kultus van die leier;
ideologization en politisering van alle verhoudings in die samelewing;
nabyheid van die wêreld beskawing.
Ideologiese strome verdeel totalitarisme in die "regte" en "links." Die konsep van die politieke regime van die staat impliseer dat die "links" - een wat gebaseer is op die beginsels van Marxisme-Leninisme, en die "regte" - ondergeskik aan die idees van Nasionaal-Sosialisme, wat is die fascisme. Enige totalitêre regime het die kenmerkende eienskappe: 'n paramilitêre organisasie van die hele gemeenskap, onvoorwaardelike gehoorsaamheid aan hoër gesag en rigiede vertikale van krag.
Oorsprong van die term van die Latynse auctoritas - die effek van krag. Alle krag is gekonsentreer in een persoon - 'n diktator of 'n monarg, is die betekenis van die konsep. Die politieke regime word gekenmerk deur die hoogste sentralisering van mag, byna alle aspekte van die lewe ogosudarstvleny, bestuur metodes, bevel-en-beheer, gehoorsaamheid onvoorwaardelik stelsel, mense van haar vervreemd geraak, het die werklike opposisie nie bestaan nie, persvryheid is beperk.
Real skeiding van krag op die geregtelike, uitvoerende en wetgewende is nie, hoewel suiwer formele strukture soos hierdie mag bestaan. Die Grondwet onder outoritêre regimes kan voortduur, maar verklarende. kiesstelsel bestaan, maar beduidende-nul funksie, die resultate is voorafbepaalde en die karakter van die bestaande politieke regime het geen invloed op.
Dit is 'n redelik algemene tipe politieke stelsel. Spesifikasies sit 'n outoritêre regime in die intermediêre posisie wanneer die totalitêre samelewing begin om na te streef na demokrasie, of andersom, wat beteken dat die konsep van "politieke regime oorgang."
Die outoritêre regime is uiteenlopend, dit word gekenmerk deur die doelwitte en metodes van probleemoplossing, asook die vorme van organisasie van krag - progressiewe, konserwatiewe of reaksionêre. Die konsep van politieke regime die staat se bestaan juis in die feit dat die essensie van krag selde gestig vir 'n lang tyd, en die ewige staat stelsel bestaan nie.
Die term is afkomstig van die Latynse demos en KRATOS - die mense en die krag van demokrasie. In hierdie vorm van sosiale orde mense beskou as die eienaar van die regering, sy steun. Die konsep en wese van die politieke regime van demokrasie, te veelsydig. Hierdie regering, wat ten volle besef demokrasie bestaan nie, dit is 'n ideale sosiale orde.
In 'n demokrasie behoort te word gelys onder mense se aspirasies: vryheid, geregtigheid, gelykheid, respek vir alle menseregte, die deelname van burgers in die regering. Gewoonlik stel homself as 'n demokratiese, teenstaan hulself te outoritêre, totalitêre en diktatoriale regimes van ander tipes.
tekens van demokrasie
In suiwer vorm van demokrasie nog nie enige staat tot stand gebring het, so dikwels mense kies 'n spel met 'n dubbele naam: Christen-demokratiese, sosiaal-demokratiese, liberaal-demokratiese, selfs nasionale demokrate. So nou sosiaal-georiënteerde sosiale bewegings probeer om 'n verbintenis tot demokratiese waardes te toon. Politieke modus, funksies, tipes geklassifiseer deur sy basiese kriteria wat uit die ontleding.
Die omstandighede waaronder die staat word bepaal deur die demokratiese regime:
soewereiniteit van die mense wettig erken;
sleutel owerhede van tyd tot tyd verkies;
Stemreg is universeel, en om deel te neem in die regering en die vorming van alle verteenwoordigende liggame en staatsinstellings kan elke burger;
Elke burger het die reg om nie net openbare bestuurders te kies, maar kan ook verkies om 'n openbare mandaat;
besluite geneem word deur 'n meerderheid en minderheid ondergeskik aan die meerderheid;
verteenwoordigende liggame toesig oor die aktiwiteite van die uitvoerende tak;
verkose liggame teenoor hul kiesers.
Die belangrikste maniere om die implementering van demokrasie hang af van hoe mense hul reg om die mag kan uitoefen, hoe hy is onderworpe aan politieke regime die staat se. Konsep en tipes word soos volg ingedeel:
a) direkte demokrasie, waar kiesers direk besluite te neem en te monitor die implementering daarvan - dat die vroeë gekenmerk vorme van demokrasie stam gemeenskap tipe (antieke Athene, antieke Rome, Nowgorod, Florence en ander dorpe van die Republiek);
b) 'n volkstemming demokrasie, wanneer mense besluite neem net in spesifieke gevalle - die raad, Independence referendum;
c) 'n verteenwoordigende demokrasie, waar krag berus by die verteenwoordigers van die mense en regeer die staat, is die mees algemene en effektiewe vorm van demokrasie, is nie sonder nadele en (keuse probleme).
Die staat se rol in die beheer af
Volgens die vorm van regering en die territoriale struktuur van die land is dit onmoontlik om die betekenis van die term "politieke regime" erken. Hier is dit nodig om die maniere waarop die interaksie van staatsmag, ter waarde van klas kragte sien in die politieke sfeer, om die rol van die staat in werklikheid in die bestuur van die bevolking van die gebiede te verstaan ken.
Wye benadering maak die politieke regime, die konsep, die vorm van die sosiale lewe verskynsel en die hele staat stelsel van die samelewing as 'n geheel. Smal benadering maak dit hoort net van die staat en die openbare lewe, as hy brei uit oor talle ander vorme van regering (die vorm van regering, byvoorbeeld).
Maar watter sin om te belê in die konsep van "politieke regime" mense wat die verskynsel waardeer in een aspek? Daar moet beide benaderings, en 'n breë en smal, of doen die nie verstaan politieke prosesse wat plaasvind in die twee gebiede - en die sosio-politieke en staat. Ook onduidelik aard van die politieke stelsel sal bly - al sy openbare organisasies, partye, speel 'n belangrike rol in die openbare lewe.
Kenmerkende vorms van regering
'N openbare reaksie van die politieke stelsel te maak, moet jy baie dinge oorweeg. 'N Stel metodes en tegnieke van leierskap in die staat wat die "smal" sin en sluit die konsep van die politieke regime van die staat. Hierdie definisie van die vlak van waarborge van regte en vryhede, regte of nie nakoming van die grondwetlike (amptelike) en van die werklike wet. Die aard van die verhouding tussen die owerhede en die wetlike fondamente van die staat impliseer 'n "breë" siening van politieke regime die staat se. Die enigste manier om die hele prentjie te sien.
In so 'n karakterisering is in die eerste plek erken wetlike of ekstra legale metodes van bestuur. Dit is ewe belangrik om die gebruik van gesag te ontwikkel: tronke en ander straf instellings, demokratiese of diktatoriale metodes van die impak op die burgerlike bevolking, die teenwoordigheid of afwesigheid van ideologiese druk, verswakte of vryheid van die individu, die beskerming van regte, ekonomiese vryheid, die houding teenoor die vorme van eienaarskap en so aan.
Die samestelling van die politieke stelsel
Invloed van die staat geld vir almal sonder uitsondering, die samestellende dele van die politieke stelsel: politieke partye, en arbeid groepe, en burgerlike organisasies, alle nie-stelsel, dit wil voorkom, is Kerk, siyumomentnye massabewegings en so aan. Alle komponente van die stelsel is beduidend beïnvloed deur die stelsel.
Terselfdertyd moet streng en terugvoer te wees, as die regering, per definisie, moet die impak van die politieke en sosiale omgewing voel. So, die wedersydse invloed dra by tot die vestiging van 'n politieke regime.
Vorm die staat regering
So, wat doen "politieke regime"? Kortliks, een van die state sê - is die klas aard van krag (Marx). Ook, volgens Marx, alle politieke regimes kan verdeel word in sosialistiese / kapitalistiese protosotsialisticheskie en / protokapitalisticheskie. Hulle is duidelik en gesaghebbende, monocratic (diktatoriale), outokratiese en demokratiese, kan 'n gids (met die kollektiewe reël) en gekombineer word.
Dikwels is die vorms en tipes politieke regimes is verdeel ná die ontleding van magsverhoudings, die samelewing en die individu. Hierdie klassifikasie gee 'n ideale, dit wil sê, teoreties, sekere tipes van openbare politieke regimes. In die werklike lewe, nie 'n enkele politieke regime in sy suiwer vorm bestaan nie.
Maar die verdeling in drie hooftipes (totalitarisme, demokrasie en outoritarisme) stem ooreen met die feit dat, in verskillende grade, nader aan die teoretiese norm, hierdie tipe gewoonlik teenwoordig is in die mens se geskiedenis en in die moderne wêreld. Die vermoë van die politieke regimes het ietwat ontwikkel bemoeilik die analise en klassifikasie, maar die eienskappe wat nodig is om self te gee gevoel. Byvoorbeeld, die politieke regime, die konsep en eienskappe van wat ooreenstem met demokratiese beginsels, as gevolg van die staatsgreep, opstand, kan staatsgreep verander in 'n ander.