Ly as 'n deel van 'n persoon.
Hallo lesers. Ek wil met julle my gedagtes oor 'n onderwerp te deel soos pyn. Waarskynlik elkeen van ons ten minste een keer in hul lewens, ervaar morele of fisiese lyding, wonder: "Hoekom moet ek dit doen?". Maar niemand ooit gedink oor die feit van lyding. Ek probeer om my denke te verduidelik ..
EhYa glo dat lyding nodig is, is dit 'n integrale deel van 'n persoon. Ervaar pyn 'n persoon gaan na 'n nuwe vlak van self. Hier is 'n triviale voorbeeld: die mens gaan na die gimnasium. Op 'n dag het hy gedink: "Kom, ek is so moeg, maar nog steeds daar gekyk en ek sal nie gaan vandag.", En wat was die uitslag? Ja, vir 'n kort tydperk van die tyd het hy homself die plesier - 'n res, lê op die rusbank en het niks te doen, maar wat nou? Hy het nie ontwikkel uit hierdie. Aan die ander kant, as hy na die gimnasium, sal jy moeg is, maar dit sou sin maak, het hy begin om spiere te laat groei. So is dit met die geestelike ontwikkeling van 'n persoon om te ontwikkel, is dit nodig om te oorkom, om enige lyding ervaar.
'N bietjie afwyk van die onderwerp. Ek het 'n vriend, hy het onlangs met 'n meisie. En 'n paar dae gelede het hy na my toe en sê: "Ek voel sleg ek hulp Ek het gehuil in die nag nodig het, maar ek is nie bang om dit te erken ..." Jy weet, daar is nie so 'n tipe van mense wat sê: "O, okay, vergeet dit Vergeet van hierdie lyding.". Maar hoekom moet ek vergeet van hulle en probeer om weg te steek, as ek sleg? Beter as wat ek nou, "gely" hulle as dit sal ophoop, en dan gaan met hierdie opgehoopte kan nie al nie. Mense is bang vir hul lyding, ek dink die belangrikste ding is nie om te probeer om te ontsnap uit hulle.
Soms kan 'n persoon nie self besluit oor die lyding, en hy hulp nodig het, so te sê, "stoot uit die brug." Gee ook 'n banale voorbeeld: verslaafde. Hy weet dat as hy tot stilstand kom om die dwelms, sou hy het om te ly, en, natuurlik, kan dit nie self besluit op hierdie, maar besef dat dit nodig is vir dit. Ek sê alles is nogal oordrewe, maar ek hoop dat dit my gees skoon te maak. Dit is hier waar die behoefte aan "stoot" dit.
Nog 'n baie belangrike punt. Daar is 'n verskil tussen empatie en medelye. In geen geval kan nie ten volle rondom wees om te help 'n persoon kry uit sy ellende, sodat jy doen " 'n slegte" - dit is 'n jammerte. In hierdie geval, mense net gewoond raak om te help en dan eenvoudig nie in staat om te gaan met hulle. Dit is belangrik dat hy geleer het hoe om dit te doen. Maar daar is 'n nadeel. Ook, moet jy dit nie misloop die oomblik wanneer 'n persoon werklik hulp nodig het wanneer dit reeds 'n paar wenke frases wanneer lees in sy oë: ". Wel, nou ek het jou hulp nodig, kom op" Dit is die huidige Art - om werklik die middeweg te vang, om die oomblik te vang wanneer 'n mens jou hulp nodig het.
In my lewe was daar 'n tyd toe ek amper het om selfmoord, en as ek nie help nie, miskien sou ek nie nou daaroor te skryf hier, miskien sou ek werklik selfmoord gepleeg. Ek weet nie hoe dit sou wees. Gewoonlik sulke mense verskyn uit die bloute, is jy nie op soek uit wat spesifiek in die straat, is nie vertroud is met hulle in sosiale netwerke, wat hulle net kom en trek julle uit daar, wanneer regtig wat jy nodig het. Soms is hierdie mense nie eens bestaan nie in werklikheid, kan dit wees die helde van films, boeke - dit maak nie saak. Die belangrikste ding wat hulle was.