Katalaans: Cucal de Strickland
Tsjeggies: Kukacka krátkoostruhatá, kukačka krátkoprstá
Deens: Korttået Sporegøg
Engels: Short toed Coucal, Short-taed coucal, Short-toed Coucal
Spaans: Cucal de Strickland
Frans: Coucal de Strickland
Hongaars: rövidcsőrű bozótkakukk
Indonesies: Bubut Hutan, Bubut teragop, Burung Bubut Teragop
Italiaans: Cucal ditacorte, Cuculo fagiano ditacorte
Japanees: ko-yubi banken, ko-yubi ban-ken, koyubibanken
wetenskaplike: Centropus rectunguis
Litaus: Trumpapirštė pentiniuotoji gegutė, trumpapirštė pentinuotoji gegutė
Maleis: Bubut Jari Pendek, Burung Bubut Rimba, Burung But-but Hutan, But-But Jari Pendek
Noors (Nynorsk): Malaysporegauk
Pools: kukal krótkopalcowy
Russies: Короткопалая шпорцевая кукушка
Slowaaks: ostrohár krátkoprstý
Serwies: Kratkoprsti kukal
Sweeds: Korttåig sporrgök, malackasporrgök
Ukraïnies: Коукал короткопалий
Avibase is 288,506,292 keer besoek sedert 24 Junie 2003. © Denis Lepage | Privaatheidsbeleid Die Afrikaanse vertaling van hierdie webblad is verskaf deur Johan Meyer Daar is ‘n gemeenskaplike lyn in minstens drie van die tekste. Die fokusteks roep gelowiges op om nie onderskeid te tref tussen mense op grond van uiterlike maatstawwe nie. Die Spreuke teks bevestig in vers 2 dat God ten minste nie onderskeid tref tussen ryk en arm nie, met die implikasie dat daar by God geen aanneming van die persoon is nie. In die evangelielesing lyk dit asof Jesus net-net nie onderskeid maak tussen mense nie maar dat daar dalk eerstes onder gelykes kan wees. Die liturgie en teks wys uiteindelik dat wie ons is, nie saak maak nie. Al wat tel is wie ons in Jesus Christus is.
Die goeie nuus van ons fokusvers is dat ons nie onderskeid mag maak tussen mense nie omdat God in sy liefde en genade nie onderskeid maak tussen ons sondaar mense wanneer Hy ons as sy kinders aanneem nie. Ten einde God se genade te beklemtoon, sou dit dus ook vandag goed wees om onsself voor die Here te verootmoedig juis omdat ons soms aan hierdie genade twyfel . Miskien kan die volgende gebed gebruik word:
Ek weet nie waarheen u wil Met my op pad is nie Maar ek gaan akkoord.
Amen ( Aangehaal uit "Pad na die gebed" deur Jorg Zink bl. 164) Sang
Lied 280 kan gebruik word as slotsang. PREEKSTUDIE – JAKOBUS 2:1-10 en 14-17
Die NAV het vers 1 se sin "omgedraai" en daarom gaan die manier waarop Jakobus met die deur in die huis val verlore. Grosheide (Korte verklaring) vertaal vers 1: "Mijn broeders, weest niet met aanneming des persoons gelovig in onze Here Jezus Christus, Die in heerlijkheid is." Vir die vertaling van "heerlikheid" (v 1) is dit nie sonder meer duidelik waarmee dit in verband staan nie. Die Nuwe Vertaling se "ons Here Jesus Christus, die Here aan wie die heerlikheid behoort," volg die algemene opinie. Jakobus gebruik net een keer die woord "heerlikheid" wat dit moeilik maak om presies te weet wat hy daarmee bedoel. Kotzé meen daar kon vroeg al ‘n tradisie bestaan het wat "heerlikheid" gebruik het as kwalifikasie van Christus as verhoogde Heer. Wanneer ‘n mens egter die brief in sy geheel lees, val dit op dat Jakobus nie sy lesers aanmoedig om na "verhewe" dinge te streef nie. Inteendeel, Jakobus beklemtoon in 4:6-10 dat gelowiges hulle voor God moet verneder. (vgl 1:10, 2:5 en 3:17). "Heerlikheid" moet dus (ook hier) nie losgemaak word van Christus se vernedering en kruisiging nie. Die "heerlikheid" van die man met die "pragtige kleed aan" (vers 2 – Ou Vertaling) is dus heeltemal anders as die "heerlikheid" van Christus waaraan Jakobus sy lesers herinner. Jakobus wil juis nie dat gelowiges deur die "heerlikheid" van aardse rykdom beïndruk word nie.
"Baie Christene besef nie hoe ontstellend die demoon van geldelike vermoë in beide die maatskaplike lewe en in die kerk bewonder, vereer en gedien word nie. Dat mense beoordeel en geklassifiseer word volgens hul inkomste. Indien die begrip "arm" uitgebrei word tot diegene wat as gevolg van nasionaliteit of ras benadeel is, word die reikwydte van Jakobus se beskuldiging meteens veel groter: die prosesse in lande waar rassediskriminasie heers, waar die teenstelling tussen blank en gekleurd oorheersend is, staan in hul verskrikking voor ons op. En dit lyk soms asof selfs die boodskap van Christus nie oor hierdie versperrings kan kom nie. Kerkgemeenskappe word daardeur verskeur. Die buitestaander vra verbaas hoe dié dinge kan saamgaan; hierdie naam en sodanige situasies. Moet hierdie naam dan dien om twyfelagtige praktyke te bedek? Of sal die duistere dade die eer van die naam verduister?" (Vertaal, E. L. Smelik, vollediger aangehaal in Smit). "Tog is dit algemeen in ons tyd, en is een ding byna vanselfsprekend: wanneer mense partydig is op grond van iemand se ‘aangesig’ of aansien, dan gebeur dit – soos in die Ou Testament – byna altyd ten gunste van die magtiges, die rykes, die invloedrykes. In die meeste samelewings word eenvoudig op duisende maniere voorgeskryf dat ‘n mens die aansienlikes méér (my regstelling) sal eer as ander. Dit word so gemaklik aanvaar dat almal dit later maar doen, byna sonder om dit self mooi te besef. Selfs in die regspraak en die godsdiens. Almal doen dit ... behalwe God" (Smit).
Die Heidelbergse Kategismus sê ek is "van nature geneig om God en my naaste te haat" (Antw 2). As ‘n mens dink hoe maklik ons mense na die uiterlike oordeel en daarom teenoor hulle diskrimineer, moet jy die Kategismus toegee. Sondag 40 (vrae 105 tot 107) bied baie stof tot nadenke. Let op hoe die oortreding van die sesde gebod met begrippe soos "onteer, beledig, woorde of gebare, afguns en haat" beskryf word. Die positiewe kant van die gebod sluit in: "Ons moet teenoor hom (of haar) geduldig, vredeliewend, sagmoedig, barmhartig en vriendelik wees alles wat hom (of haar) kan benadeel, sover moontlik probeer voorkom . .." Op weg na die preek sal die volgende vraag deurdink moet word: Wie is die persone vir wie daar in ons gemeente (gemeenskap) gesê word: "Staan daar of, sit hier by my voete"? Die afgelope jare is baie gepraat en geskryf en wette gemaak rondom diskriminasie teenoor vroue, gestremdes, vreemdelinge, persone met ‘n ander seksuele oriëntasie, mense wat MIV positief is, ensovoorts. Is ons as gemeente gewillig om hieroor te praat en die nodige aanpassings te maak – of sou van hierdie persone kon sê dat hulle nog in ons gemeente die ervaring het van "staan daar anderkant"?
Diskriminasie is verkeerd. Wat Jakobus ons in die spieël wil laat sien, is dat dit baie verkeerd is om mense op hulle baadjie te takseer. Moenie mense volgens hulle uiterlike beoordeel nie!, beklemtoon hy in vers 1. Miskien het jy dit al beleef: Jy word aan iemand voorgestel, die persoon is vriendelik en vra in watter sport jy belangstel. Toe jy die sport noem, verander die trant van die gesprek totaal. Die persoon is jou gewoon vyandig gesind! Vra jy wat dan nou verkeerd is, hoor jy dat mense wat dié sport ondersteun almal onbeskofte boewe is! Of miskien het jy iemand se vyandigheid of afkeur beleef bloot omdat jy aan ‘n ander rassegroep behoort of omdat jy nie ‘n telefoon het om te kan terugbel nie. Miskien is jy al verkleineer of is daar met jou die spot gedryf omdat jy ‘n sekere kleur hare het, omdat jy kort is, omdat jy ‘n werk doen wat min aansien het of sommer net oor een of ander belaglike rede. Ja, dit is belaglik wanneer een mens oor ‘n ander ‘n opinie vorm op grond van een of ander oppervlakkige en onbelangrike stukkie inligting. En as hierdie stukkie inligting nog jou verdere optrede teenoor die persoon bepaal, is dit nie meer belaglik nie, dit is verskriklik verkeerd. Diskriminasie, sê die woordeboek, is om onderskeid te maak. Maar diskriminasie het ‘n lelike woord geword, want die gronde waarvolgens die onderskeid gemaak word, is dikwels onbillik. Jakobus druk hom baie sterk uit wanneer hy hierdie verkeerde optrede of diskriminasie in die gemeente uitwys en veroordeel.