Ek verwys na die Dissiplines in hierdie boek as “klassiek” Watter rede gee ek om dit te sê? Kritiseer my “rationale” – dit is, stem jy saam of stem jy nie saam nie?
Wat is die primêre vereiste om op hierdie reis te gaan? Is daar dinge wat jou sal weerhou om hierdie vereiste n ate kom?
Ek toon aan dat diegene wat die wêreld van die Geestelike Dissiplines wil “explore”, twee moeilikhede teëkom. Wat is die “praktiese moeilikheid”? Kan jy dit in jou eie lewe sien? Wat is die “filosofiese moeilikheid”? Hoe kan dit in jou eie lewe gesien word?
Indien jy sou loop op die “narrow ledge” waarvan ek praat [dit is die “middeweg” tussen menselike pogings vir geregtigheid aan die een kant en die afwesigheid van menslike pogings tot geregtigheid aan die ander kant], aan watter kant sal jy waarskynlik die meeste van die kere afval? Verduidelik hoe dit in jou lewe gesien kan word.
Soos wat jy die boek lees, dink oor wat jy dink die gevaarlikste dinge is oor die boek. (In ander woorde: Watter elemente (van die boek) kan mense weglei van God af, eerder as na Hom toe?)
Wat het jou die meeste getref van hierdie eerste hoofstuk [Ek het die hoofstuk bespreek in die eerste sewe inskrywings]? Was daar areas waarmee jy nie saamgestem het nie, or waarmee jy nie kon identifiseer nie, of miskien gesukkel het om te verstaan?
Die tweede slaggat wat hy noem, is die mislukking om die sosiale implikasies van die Geestelike Dissiplines te verstaan. Die Dissiplines is nie ‘n stel vroom oefeninge vir die toegewydes nie. Dit is ‘n oproep tot ‘n gehoorsame lewe in ‘n sonde-belaaide wêreld. Hulle roep ons op om vrede te maak in ‘n wêreld wat obsessief is met oorlog, om te pleit vir geregtigheid in ‘n wêreld wat geteister is met ongelykheid, en om saam met die armes en diegene wie van hul regte beroof is te staan in ‘n wêreld wat sy naaste vergeet het. (Foster, 1989 (Eerste uitgawe: 1980))