Poësie hoef nie noodwendig swaar, literêr of akademies van aard te wees nie. Soms lê die mooi van gedigte reeds in die taal se eenvoud. Digters gebruik woorde as die kleure waarmee hulle ’n prentjie skilder. Hoe meer gemaklik die digter met taal omgaan as medium om emosies mee aan te raak, hoe meer geslaagd is die woordrangskikking en hoe langer bly ’n gedagteskets die leser by.
Anzé Bezuidenhout is ’n Afrikaanse digter wat duidelik lief is vir haar moedertaal. Sy ryg woorde soos kleurvolle liggies aan stringe en hang dit op waar ander die mooi daarvan kan waardeer. Dit word ’n baken van hoop vir diegene wat hulself iewers in die donkerte bevind.
Mens voel lus om, soos die verhaal van die meisie en die vuurhoutjies, jou neus teen ’n huisie se toegewasemde ruit te druk in ’n poging om binne-in te sien en iets van die lewegewende warmte en samesyn daarbinne te ervaar.
Anzé se ses selfgepubliseerde digbundels is die huisies. Elke bladsy is ’n ruit. Mens proe-lees snoep aan die gedigte en verwonder jou telkens aan die verrassende wyse waarop Anzé woorde inspan wat jou hart nie vir ’n oomblik onaangeraak laat nie. Haar pretensielose kaalvoetgedigte is vir die mooi. Daar is niks geforseerd of gestruktureerd daaraan nie.
Hoe mooi is dit nie! Elke keer as dit ’n koue onweersdag is, sal ek onthou dat die wolke grou verby die gebleikte son gluur. Dís wat Anzé se werk so treffend maak. Sy beskryf die alledaagse op só ’n manier dat die woordbeeld jou eie word en moeiteloos in jou hart en verbeelding kom lê. Haar beskrywing en gedagtegang maak vir jou sin en jy wonder waarom het jy dit nie self ook raakgesien nie.
Wie sal ooit weer na die volmaan kan kyk en nie aan dit as ’n sjarmante nagson dink wat in ’n netjiese adamspak uitgevat is nie? Anzé se digstem kom fluister sagte, soet woordjies in jou oor wat deel word van jou eie verwysingsraamwerk. Sy is lief vir die skepping en herinner jou aan die misterie wat dit omhul en die weergalose kosbaarheid daarvan. Haar werk getuig van die lof en aanbidding vir haar Skepper wat spontaan uit haar uit borrel.
In haar bundel, Met my woorde as verfkwas, skryf sy ’n minnedig en rig sy ’n uitnodiging aan haar geliefde in Gepoleerde Oniks:
Anzé se digkuns is ongekunsteld, suiwer en eerlik. Daar is nie plek vir aansitterigheid en hoogdrawendheid in haar verse nie. Sy skryf uit haar hart en siel uit soos wat net ’n opregte mens sou praat en dink. Haar gedigte laat jou nadink. Jy wil jou knus toewikkel in ’n gehekelde kombersie en dit lees voor ’n kaggelvuur. Dan wil jy kort-kort ’n versie vir iemand voorlees en sê: “Hoor gou bietjie hier.”
Anzé het ’n mooi en innige verhouding met haar Skepper. Sy skryf vir die gelowige leser. In By die voete van my Skepper open sy Wasgoedlyn van die lewe só:
In Ek (en jy) is susters van Eva dig sy oor die vroue van die Bybel. Anzé skryf in Vrou, uit Sy hand geheilig, die volgende:
Anzé se werk word gekenmerk deur deernis en empatie. Sy is ’n mensekenner en fyn waarnemer. Sy dig spontaan oor dit wat haar na aan die hart lê. Deur haar digkuns gee sy uiting aan dit wat haar binneste vol lê en waaroor sy ’n opinie het. Dit is dus gepas om haar ’n woordskilder te noem en my resensie af te sluit met die slotvers van haar Verdwaalde woordskilder:
Meer oor die skrywer: Anzé woon saam met haar man, Willie, op ’n plaas op die Springbokvlakte naby Modimolle. Daar bedryf sy haar eie padstal, IetsiVanAls Curios & Biltong. Sy het ook die webtuiste www.ink.org.za geskep waar liefhebbers van Afrikaans skeppend kan omgaan met gedigte, verhale, rubrieke, lirieke en musiek. Anzé herdruk tans haar bundels. Dit kan bestel word op die INK-webtuiste se boekwinkel.
Ons lees van tien melaatses wat na Jesus toe gekom het en genees is. Hy het al tien genees en net een het na Hom toe teruggekom om dankie te sê. Natuurlik het Hy dit vooraf geweet, maar Hy het nogtans nie onderskeid getref nie. Professionele mense wat hul dienste en tyd gratis aanbied, ondervind ook soms, nes jy, te veel ondankbaarheid in stede van ’n bietjie erkentlikheid. Maar dis nie hoekom jy jou hulp aangebied het nie. Jy doen dit omdat jy God en jou naaste liefhet, nie om beloon te word nie. Wees jy iemand wat liefde uitdeel, dan sal jy iemand wees wat eendag, wanneer jy dit die nodigste het, liefde in oorvloed ontvang.
Se jy vir Coetzee watter binnesenter van kleur kan by de Jongh oorneem. Onthou Toetie het sy siel aan die ANC verkoop toe hy die job aanvaar het en hy moet by die kwota hou so hy kan nie sommer net enigiemand inbring nie. Dit moet pigmentasie vir pigmentasie wees. Selfde geld die reserwes.