Sosiale fobie - behandeling, oorsake, simptome, toets vir sosiale fobie - Sielkunde en Psigiatrie - 2020
Sosiale fobie - Dit is 'n irrasionele vrees, onbeheerbare vrees vir enige openbare optrede (byvoorbeeld prestasie voor die publiek) of vrees vir aksies wat gepaard gaan met groter aandag van onbekende (buitestaanders) mense (byvoorbeeld die onvermoë om iets met iemand se waarneming van buite te doen).
Sosiale fobie word ook 'n sosiale angsversteuring genoem. Dit word uitgedruk in onbeheerbare vrees, wat die wil van die individu verlam en sy sosiale interaksie bemoeilik. Sosiale fobie word altyd gekenmerk deur die teenwoordigheid van 'n situasionele oorsaak, wat 'n hele kompleks van manifestasies veroorsaak, wat soms van paniekaanvalle ononderskeibaar kan wees.
Veroorsaak sosiale fobie
Sielkundiges glo dat die oorsake van sosiale fobie onlosmaaklik met selfvertroue verband hou en diep in die onderbewussyn van die mens verborge is. 'N Persoon wat aan hierdie fobie blootgestel is, is heeltemal afhanklik van die beoordeling van sy samelewing, na die mening van hom en sy optrede deur ander. Daar word geglo dat die werklike oorsake van hierdie fobie afkomstig is uit die kinderjare. Ouers, ander belangrike volwassenes, opvoeders en onderwysers, dikwels in hul praktyk, gebruik 'n vergelykende assessering van individuele gedrag op 'n negatiewe manier. Enige soortgelyke handelinge word vergesel van frases: moenie huil soos 'n meisie nie, vertel my wanneer hulle vra, en voor dit, bly stil, ens. Vervolgens versterk die onderbewussyn van kinders hierdie gedrag, wat lei tot manifestasies van lae selfbeeld in volwassenheid. 'N Lae selfbeeld kan verder lei tot sosiale fobie.
Nog 'n rede kan beskou word as 'n lang verblyf van 'n persoon in 'n stresvolle toestand of langdurige emosionele stres wat verband hou, byvoorbeeld met werk.
Sosiale fobie kan ook ontwikkel onder die invloed van 'n enkele stresvolle situasie, byvoorbeeld 'n natuurlike ramp, motorongeluk, katastrofe, 'n terroriste-daad, ens.
Soms kan sosiale fobie die primêre patologie wees in vakke wat geneig is tot depressiewe toestande, dwelmverslaafdes of alkoholverslaafdes.
Mense wat aan sosiale fobie ly, wil net 'n goeie aangename indruk op ander maak. Hierdie mense is egter baie bekommerd, ervaar en betwyfel hulself en hul vermoëns. In 'n poging om alles perfek te doen, verwag hulle lof, maar terselfdertyd is hulle baie bang vir die gevolge wat die evaluering van hul optrede sal behels.
Lede van sosiale fobie vermy situasies waarin hulle verwerp kan word. Hulle word 'n soort gyselaar vir hul eie beeld. Sotsiofoby probeer om almal te behaag net om hul goedkeuring, aandag, plek en belangstelling te verdien. Hulle wil net beter voel en nodig hê.
Daar is nog 'n soort sosiale fobie wat redelik ontspanne in die span optree en probeer om die aandag op homself te vestig deur middel van verskillende metodes. Hulle doen dit om sodoende 'n positiewe beeld te skep. Omliggende mense behandel hulle gunstig totdat hulle begin verstaan ​​dat daar 'n groot hoeveelheid vrese en komplekse agter die oordrewe pret is. Vir die persoon wat aan sosiale fobie ly, is sulke gedrag 'n soort poging om sy angs weg te steek.
Die hoofrede vir die senuweeagtigheid en angs van sosiale fobes is hulle oortuiging dat ander negatief oor hulle dink. Sosiale fobie beplan al sy openbare optrede noukeurig, om nie mislei te word nie, lyk nie dom, lelik, swak nie. Alhoewel daar in werklikheid absoluut geen rede hiervoor is nie. Dit is onmoontlik om iemand wat aan sosiale fobie ly, te oortuig dat sy natuurlike gedrag nie 'n negatiewe indruk veroorsaak nie.
Oor die algemeen praat mense van so 'n persoon beter en sagter as wat hy oor homself dink. Enige individu beskou egter die omliggende werklikheid deur die prisma van homself en sy eie idees, gedagtes. Daar is geen punt om hom van die teenoorgestelde te oortuig nie. Daarom is dit vir sosiale fobie baie moeilik om komplimente te gee en dit te aanvaar.
Baie sosiale fobies vermoed nie eens die teenwoordigheid van so 'n fobie in hulself nie, want hulle is vol vertroue dat hulle sielkundig gesond is.
As 'n reël kom probleme soos die vrees vir kommunikasie met ander voor tydens adolessensie. Dit is te danke aan die feit dat die pubertalperiode in die lewe van 'n tiener taamlik moeilik en vir hom belangrik is. Inderdaad, in hierdie tydperk is daar 'n oorgang van die kindstaat na die volwassene. Hierdie tydperk word gekenmerk deur verergering van gevoelens. Dus, as daar selfs die geringste onsekerheid of skaamte is, kan die oorgangsouderdom hulle versterk of verander in sosiale fobie. Hoe meer negatiewe emosies in die puberteitperiode, hoe groter is die risiko vir die opkoms van sosiale fobie.
Sosiale fobie simptome
Die diagnose van die teenwoordigheid van sosiale fobie kan slegs 'n dokter wees. Daar is egter 'n aantal algemene simptome. Onbewuste vrees wat op 'n openbare plek plaasvind wanneer mense ontmoet word. In hierdie geval word die gesig rooi, daar is 'n vinnige hartklop, bewing in die ledemate, oormatige sweet. Manifestasies van hierdie fobie is baie soortgelyk aan paniekaanvalle. Maatskaplike aanvalle word egter nie gekenmerk deur paroksysmal nie, maar langdurige en onredelike toestande van angs, senuweeagtigheid, prikkelbaarheid.
Dikwels word sosiale fobie self beskou as pasiënte as vrees. Dit spreek die weiering uit om probleme rakende die samelewing en kommunikasie op te los. Byvoorbeeld, weiering van mediese hulp, vrees om na restaurante of winkels te gaan, sosiale fobie in 'n kind word uitgedruk in vrees om in die klaskamer te praat, hardop te lees, ens.
Swaarkry van sosiale fobie, onderhewig aan ongegrond vrees dat hulle negatief geëvalueer word oor die gedwonge interaksie met hulle. Angs, verleentheid, vrees, skaamte - dit is die belangrikste toestande wat sosiale fobie vergesel.
Situasies wat vrees uitlok, kan wees: datering, praat oor die telefoon, interaksie met die bestuurder, besoekers ontvang, enige aksies wat in die teenwoordigheid van ander gedoen word, openbare spraak.
Sosiale fobie in 'n kind kan hom weier om die skool by te woon. Dus, al die simptome kan in drie groepe verdeel word: kognitiewe, gedrags- en fisiologiese.
Die eerste groep sluit in die gruwel wat mense ervaar om ander te evalueer. Daarom is sosiale fobes amper altyd op hulself gefokus, oor hoe hulle van buite kyk en hoe hulle optree. Hulle stel gewoonlik oormatige eise aan hulself.
Mense wat geneig is tot sosiale fobie, probeer hul bes om 'n goeie indruk van hulself op ander te maak, maar terselfdertyd is hulle in die diepte van bewussyn dat hulle dit nie kan doen nie. Mense wat aan so 'n fobie ly, kan deur al die moontlike scenario's van verdere ontwikkeling van die situasie wat angs veroorsaak, blaai terwyl hulle ontleed wat en waar hulle verkeerd kon gedoen het. Sulke gedagtes kan obsessief wees en 'n individu vir verskeie weke geteister word nadat 'n stresvolle situasie ontstaan ​​het.
Sosiofobes word gekenmerk deur onvoldoende menings oor hulself, oor hul potensiaal. Hulle is meer geneig om hulself van die negatiewe kant te sien. Daar is ook inligting dat die geheue van sosiale fobes meer negatiewe herinneringe stoor, terwyl gesonde mense geneig is om alles wat sleg is, te vergeet.
Die tweede groep sluit in die vermyding van enige kontak met ander mense, partye en datums. Hulle is bang om met vreemdelinge te praat, bars, kafees, kantines, ens. Te besoek. Sosiale samelewings is versigtig om na die gesprekspartner se oë te kyk, dws sosiale fobie word gekenmerk deur gedrag te vermy.
Op die fisiologiese kant is daar verhoogde sweet, gesigspoeling, veranderinge in hartritme, trane, asemhalingstoestande, naarheid en bewing van die ledemate. Gegewe versteurings is ook moontlik, veral in gevalle waar 'n persoon deur 'n groep mense verbygaan. Die gevolg van sulke manifestasies in sosiale fobie sal selfs groter angs wees.
Onderskei ook sekere tekens van sosiale fobie. Om gedrag te vermy, neem psigotropiese of alkoholiese middels, is die hoof tekens van sosiale fobie. Tekens van sosiale fobie voorwaardelik verdeel in geestelike en vegetatiewe. Geestelike houdings sluit in vermyding, vrees, skaamte, lae selfbeeld, ens. Die fisiologiese simptome word toegeskryf aan die vegetatiewe eienskappe.
Sosiale fobie behandeling
Konvensies kan die metodes van behandeling van hierdie fobie in 4 groepe verdeel word: individuele psigoterapie, geneesmiddelterapie, groepterapie, selfhulp of behandeling uit boeke, aanlynberading, ens.
Die hoofmetode van behandeling, wat die hoogste persentasie positiewe resultate gee, word egter beskou as gedragsterapie. Die essensie van gedragsterapie is die vorming van nuwe geestelike houdings in sosiale fobes tydens die assessering van situasies wat angs en vrystelling van fisiese simptome veroorsaak. Na kognitiewe terapie, kan die belangrikste verkrygings as gedragsvaardighede beskou word in verskeie sosiale situasies, angs kan selfstandig wees, 'n persoon gedra kalmer in sosiale situasies en selfstudie vaardighede.
Dwelm behandeling word gebruik in gevalle van weiering van pasiënte van psigoterapeutiese behandeling. Die doeltreffendheid van dwelms is egter taamlik beperk en is hoofsaaklik gemik op die uitskakeling van simptome soos stres en angs.
Dwelmterapie behels die gebruik van dwelms soos groepe as antidepressante, beta-blokkers en bensodiasepiene.
Daar is ander metodes, opleiding en maniere om ontslae te raak van hierdie fobie. Byvoorbeeld, die metode van positiewe visualisering, wat is om 'n situasie wat angs en senuweeagtigheid, angs, gevoelens van vrees en die lewering van hierdie situasie met 'n positiewe houding aan te bied.
J. Biick het ook 'n opleiding ontwikkel vir die oorkoming van sosiale fobie, bestaande uit die vermoë om situasies van interaksie met die samelewing meer onpartydig te ondersoek, hul irrasionele oordeel en idees te volg, doeltreffender maniere te ontwikkel om met die omgewing te kommunikeer. Opleiding om sosiale fobie te oorkom, is gebaseer op 'n verskeidenheid oefeninge wat verskillende situasies van die alledaagse lewe simuleer. Baie mense wat opleidingstegnieke gebruik, het hul toestand aansienlik verbeter.
Vandag is 'n hele paar metodes ontwikkel wat die teenwoordigheid van sosiale fobie bepaal. Byvoorbeeld, 'n toets vir sosiale fobie. Die hoofdoel is om die vlak van angs te bepaal, wat onder die invloed van verskillende sosiale situasies plaasvind. Hierdie toets is vervat in die beskrywing van die 24 situasies. Vir elkeen van die situasies moet jy die vlak van angs bepaal. Alle antwoorde word gegee vir 'n tydperk wat gelyk is aan die afgelope week. dit wil sê As 'n persoon verlede week die situasie ervaar het, gee hy 'n antwoord oor die ervare angs. As hierdie situasie nie verlede week met hom gebeur het nie, gee hy 'n antwoord oor sy beoogde gedrag, of hy in hierdie situasie angstig sal voel of nie, indien wel, hoe sterk, ens.
Die vlak van angs word bepaal met behulp van 'n vierpuntstelsel, waar nul gelyk is aan die afwesigheid van angs, die een is ligte angs, twee is matig en drie is intens. Dan word die vlak van vermyding van sulke situasies beoordeel deur gebruik te maak van 'n skaal waar nul nooit is nie, 1 is soms, 2 is dikwels en 3 is konstant. Nadat die toets geslaag is, word die totale resultaat vir al 24 situasies bereken. Daar moet twee posisies wees, een is die graad van vermyding en die tweede graad van angs. Dan word die twee aanwysers bygevoeg. Gebaseer op die resultaat, is dit moontlik om die teenwoordigheid en erns van sosiale fobie te oordeel.
Hierdie toets is ontwikkel deur 'n bekende navorser en sielkundige M. Leibovich. Hierdie toets word redelik objektief beskou en met hoë akkuraatheid bepaal die teenwoordigheid van hierdie fobie.