Tradisies is nie dood nie, dit word net aangepas(s) | mnr.muller
estelleke on Januarie 29, 2011 om 1:25 nm said:
Mmm, ek hou van die matrasse-uitdra-tradisie 🙂
toortsie on Januarie 29, 2011 om 3:57 nm said:
Tradisies, veral familie tradisies kan baie mooi wees. So is daar n sekere familie wat jaarliks op ‘n sekere privaatstrand wat aan die familie behoort, vakansie hou. Daar geld sekere reels wat vir ander mense dalk sinneloos lyk. Maar tussen sekere 2 datums mag daar bv nie nie-familielede slaap nie. Op hierdie stadium is dit 5 of 6 gesinne, almal van dieselfde familie wat dan saam kuier daar. Iets wat die familiebande sterk. En waar familie-gewoontes deel van hulle lewens gemaak word. Dis natuurlik heeltemal vrywillig en as jy nie voel vir hierdie familie-tradisie nie, hoef jy nie daar vakansie te hou nie!! ek dink dis WONDERLIK!
Ja, die matras tradisie klink lekker!! “’n Seun eer die vader, en ‘n kneg sy heer. As Ek dan ‘n Vader is, waar is my eer? En as Ek ‘n Heer is, waar is die vrees vir My? sê die HERE van die leërskare aan julle, o priesters, wat my Naam verag!” (:6)
Die volk Israel word in hierdie gelese gedeelte skerp deur God aangespreek. Hy het ‘n twis met die volk omdat hulle nie aan Hom die nodige eer bewys nie. Die volk se godsdiens het maar vir hulle ‘n blote formaliteit geword. Die minderwaardige offers wat hul aan God gebring het getuig hiervan. “Julle bring spys wat verontreinig is, op my altaar, en dan vra julle: Waardeur het ons U verontreinig? Deurdat julle sê: Die tafel van die HERE is veragtelik. En as julle ‘n blinde dier bring om te offer, is dit geen kwaad nie! En as julle ‘n lam of ‘n siek dier bring, is dit geen kwaad nie! Bring dit tog vir jou goewerneur! Sal hy ‘n welgevalle aan jou hê of jou goedgesind wees? sê die HERE van die leërskare.” (:6&7).
Daar het natuurlik sedert die dae van Maleági‘n besondere gebeurtenis plaasgevind wat ons lewenswyse asook ons Godsdiens wesenlik beïnvloed het. Dit is natuurlik dat Jesus Christus in die vlees gekom het om die volmaakte offer vir ons elkeen wat in Hom glo se sondes te bring. Hierdie volmaakte offer het tot gevolg gehad dat ons nie meer die offers soos deur die diens van Moses voorgeskryf aan God hoef te bring om versoening vir ons sondes te bewerk nie. “...want die bloed van stiere en bokke kan onmoontlik die sonde wegneem.” (Heb. 10:4). “En elke priester staan wel dag vir dag om die diens waar te neem en dikwels dieselfde slagoffers te bring wat tog nooit die sondes kan wegneem nie; Want deur een offer het Hy vir altyd volmaak die wat geheilig word.” (Heb. 10:11&14).
Die Woord is dus volkome duidelik dat Jesus Christus in die vlees gekom het juis omdat ons as mense by onvermoë is om ons eie saligheid voor God te werk. Hy het dus gekom om ons saligheid vir ons te bewerk, maar nie om ons die “reg” te gee om onverskillig en sondig voor God te leef en ons gewete te probeer sus dat Hy mos vir ons sondes gesterf het en daarom hoef ek geen oordeel oor ongeregtigheid te vrees nie. “Want as ons opsetlik sondig, nadat ons die kennis van die waarheid ontvang het, bly daar geen offer vir die sondes meer oor nie, maar ‘n verskriklike verwagting van oordeel en ‘n vuurgloed wat die teëstanders sal verteer.” (Heb. 10:26&27).
Die feit dat Hy ons ongeregtigheid op Hom geneem het beteken dat ons soveel te meer veronderstel is om Hom te eer. En die feit dat God die Vader die heilsplan vir ons saligheid bewerk het eis van ons ‘n lewenswandel wat Hom welbehaaglik sal wees en sal eer.
Wanneer ons kyk na die offers wat vandag in ons lewens gebring word, wonder ek of ons nie ook skerp deur God aangespreek word oor die blote formaliteit van ons Godsdiens nie. Die Here moet maar tevrede wees daarmee as ek net vir twee of drie minute vanaand ‘n paar Bybelversies lees omdat ek te moeg is om vir Hom tyd in te ruim. Die Here moet maar tevrede wees as ek net so dan-en-wan eredienste bywoon, want ek het meestal te lekker gekuier oor die naweek dat ek te moeg was om die erediens by te woon. Die Here moet maar tevrede wees daarmee as ek nie my volle tiende aan Hom afstaan nie, want die lewe het darem duur geword en ek sukkel maar om al my finansiële verpligtinge na te kom. Die Here moet maar tevrede wees as ek my kinders nie na behore in sy weë onderrig en opvoed nie, want ek moet darem baie hard werk om ons huishouding te onderhou. En so moet die Here maar tevrede wees met die oorskot van ons tyd en lewens in plaas daarvan dat ons met blymoedigheid en eerbied aan Hom die offers in ons lewens bring wat Hom sal behaag.
Mag u ook vandag hierdie teregwysing ter harte neem en summier alle minderwaardige offers aan Hom staak en opnuut daarna soek om welbehaaglike offers in u lewe aan God te bring. Daardie offers van dank en gehoorsaamheid waarvan ons lees in Ps. 50:23:”Die een wat dank offer, eer My; en die een wat op sy weg ag gee, hom sal Ek die heil van God laat geniet.” En daardie offers van dank en getrouheid om ons geloftes aan Hom te betaal asook ons afhanklikheid van Hom waarvan ons in verse 14&15 van dieselfde Psalm lees. “Offer dank aan God, en betaal jou geloftes aan die Allerhoogste, en roep My aan in die dag van benoudheid: Ek sal jou uithelp, en jy moet My eer.”
Dit is dalk ‘n goeie tyd om te besef dat dit nie die tyd is om vir God voor te skryf wanneer, hoe en waar Hy veronderstel is om in ons omstandighede in te gryp nie. Dit is dalk veel eerder tyd dat ons aan Hom die nodige eer sal bring en in stille vertroue met eerbied op Hom sal wag om op sy bepaalde tyd en wyse op te tree.