In beide Matteus en Lukas word Jesus se geslagsregister gegee. Die name wat daarin verskyn, verskil egter en Matteus laat name weg. 'n Geslagsregister hoef egter nie volledig te wees nie. In 2 Kon 22:2 word bv gesê dat Josia “in sy vader Dawid” se voetspore gewandel het, maar hy was die 16de geslag vanaf Dawid! Daarbenewens word 'n kleinseun in Hebreeus “seun” genoem omdat daar geen woord vir kleinseun in Hebreeus is nie. Matteus wil Jesus se herkoms teruglei oor die koninklike linie deur Dawid en Josef terwyl Lukas die natuurlike afstamming volg deur Maria.
150 jaar gelede is die Bybel gesien as 'n boek vol historiese foute, maar namate argeologiese ontdekkings gemaak is, veral díé van Sir William Ramsay, het daar byna geen “fout” oorgebly nie. Almal is verkeerd bewys deur opgrawings. Hier is voorbeelde van 'n paar beweerde foute: a) In Mark 2:26 verwys Jesus na die tyd toe Dawid die dorpie Nob besoek het en sê Hy die hoëpriester tóé was Abiatar. Volgens 1 Sam 21:1 was dit Abimeleg. Ons weet egter dat Abimeleg se seun Abiatar was en dat hy by sy pa was toe Saul Nob se mense uitgemoor het. Hy was die enigste oorlewende. Hy het in sy pa se plek hoëpriester geword. In Joodse tradisie was die amp wat 'n hoëpriester beklee het, permanent en kon sy opvolger op sy naam genoem word. b) Jesus se verwysing na Sagaria, “seun van Berekja” in Matt 23:35, weerspreek oënskynlik 2 Kron 24:20 waar hy “seun van Jojada” genoem word. Hierdie Sagaria was nie die profeet Sagaria, wat “seun van Berekja” was nie (Sag 1:1). Sou Jesus die twee Sagarias verwar het? Nee, want dan sou Sy toehoorders Hom vinnig gekorrigeer het. Hulle het presies geweet na wie Hy verwys (na 2 Kron 24:20 se Sagaria). In hierdie geval was Sagaria waarskynlik die kleinseun van Jojada, daarom verwys Kronieke na hulle as pa en seun. In Hebreeus is daar nie 'n woord vir “kleinseun” nie.
* In beide Hand 9 én 22 maak Paulus melding van sy Damaskuspadondervinding. In 9:7 sê hy sy omstanders het die hemelse stem gehoor en in 22:9 sê hy hulle het nie gehoor nie. Die Grieks klaar die probleem op: die werkwoord “om te hoor” word in twee verskille konstruksies gebruik waar dit ook “om te verstaan” kan beteken. * In Hand 7 word Stefanus se lang toespraak aangehaal waar hy deurgaans na die OT verwys. Kritici wys op vele foute wat Stefanus maak. 'n Mens moet egter onthou dat hy juis voor 'n uitgelese Joodse Raad praat – mense wat die OT in detail geken het. Tog val hulle hom nie aan omdat hy die OT foutief aanhaal nie. In die meeste gevalle haal Stefanus uit die Septuagint aan en die Joodse Raad het dit ook geken!