Die dwelm "Amiodarone" is voorheen slegs gebruik in die behandeling van angina pectoris. Navorsers het egter sy anti-aritmiese aktiwiteit geïdentifiseer. Vanaf daardie oomblik het die medisyne vinnig genoeg oor die wêreld versprei. Vandag is die dwelm Amiodarone een van die doeltreffendste middels wat voorgeskryf word vir die voorkoming en behandeling van aritmieë .
Die middel is beskikbaar in die vorm van tablette en 'n oplossing vir inspuiting (intraveneus). Die instrument "Amiodarone" verwys na die anti-aritmiese middels van die derde klas. Die geneesmiddel het antihipertensiewe, beta- en alfa-adrenoblokking, koronarodilating en antiangangene werking.
Antianginale aktiwiteit word geassosieer met antiadrenergicheskim en koronêre ekspansiewe effekte, wat die behoefte aan miokardium in suurstof verminder. Die dwelm is in staat om sensitiwiteit vir hiperstimulasie in die senuwee-simpatiese stelsel te verminder, toon in die koronêre vate, verbeter koronêre bloedvloei, verminder hartklop en verhoog ook die energie-reserwes van die miokardium.
Amiodarone word aanbeveel vir die voorkoming en behandeling van paroksysmale ritmestoornisse: ventrikulêre aritmieë, lewensbedreigende, ventrikulêre fibrillasie, supraventrikulêre aritmieë (meestal met die onvermoë of ondoeltreffendheid van 'n ander behandeling). Aanduidings sluit in angina, parasistole, aritmie in kroniese hart of koronêre insuffisiënt, ventrikulêre en atriale ekstrasistool, paroksisme van fladder en atriale fibrillasie.
Medikasie "Amiodarone" gebruiksaanwysings laat nie toe vir toediening met individuele onverdraagsaamheid (insluitend jodium), atrioventrikulêre blokkade van die tweede en derde graad, sinus bradikardie, interstisiële longsiektes, tirotoksikose, hipotireose, arteriële hipotensie. Die dwelm word nie aanbeveel vir laktasie en swangerskap, lewerversaking nie.
Met spesiale sorg word die dwelm "Amiodarone" voorgeskryf by bejaardes.
Weens die gebrek aan veiligheidsdata word medikasie nie aanbeveel vir pasiënte onder die ouderdom van agtien nie.
Onder die newe-effekte van die dwelm "Amiodarone" instruksies vir gebruik dui op ouditiewe hallusinasies, parestesie, 'n gevoel van moegheid, depressie, duiseligheid, swakheid, hoofpyn. Langdurige ontvangs van die geneesmiddel kan ataxie, ekstrapyramidale manifestasies, slaap- en geheuestoornisse, bewing, perifere neuropatie veroorsaak. Die newe-effekte van die medikasie "Amiodarone" sluit in atrioventrikulêre blokkade, sinus bradikardie, ontwikkeling of versterking van bestaande aritmie, alveoliet, dyspnea, hoes, pleurisasie, longfibrose. Die medisyne kan ook diarree, winderigheid, buikpyn, anorexia, 'n skending of smaakverlies, braking en ander ongewenste manifestasies veroorsaak. Met die ontwikkeling van tirotoksikose moet die geneesmiddel gestaak word.
Hantering (eliminasie) akute ritmestoornisse word uitgevoer deur intraveneuse inspuiting. Die dosis word dan ingestel teen 'n koers van vyf milligram per kilogram gewig, vir pasiënte met hartversaking in die chroniese stadium - 2,5 milligram per kilogram.
Die geneesmiddel "Amiodarone" in tabletvorm word aanbeveel vir orale toediening voor etes. Dosis op die gemiddelde - 0,6-0,8 g vir twee of drie dosisse. Na vyf tot vyftien dae word die dosis verminder tot 0,3-0,4 gram per dag. Nadat die pasiënt oorgedra is na ondersteunende behandeling. Dosis in hierdie geval word gemiddeld gestel - 0.2-0.3 gram per dag. Die hoeveelheid geneesmiddels word in twee of drie dosisse verdeel.
Voordat u die geneesmiddel "Amiodarone" gebruik, moet u 'n opname ondergaan. Voordat u medikasie neem, word aanbeveel om die instruksies te lees.