Sagaria 1 - Heilige Bybel [Afrikaans Bible 1933/1953]
In die agtste maand, in die tweede jaar van Dar¡us, het die woord van die HERE gekom tot Sagar¡a, die seun van Ber,gja, die seun van Iddo, die profeet, en gesê:
Op die vier en twintigste dag van die elfde maand, dit is die maand Sebat, in die tweede jaar van Dar¡us, het die woord van die HERE tot die profeet Sagar¡a, die seun van Ber,gja, die seun van Iddo, gekom en gesê: PressReader - Beeld: 2016-05-06 - A­ri­na de Witt ­ San­ge­res en ak­tri­se
A­ri­na de Witt ­ San­ge­res en ak­tri­se
Beeld - 2016-05-06 - Moedersdag -
“My Ma, Pau­li­ne van Zyl, is op 80 nog net so be­dry­wig soos al­tyd en het so­veel om te doen vir al­mal dat ek som­mer vir haar ont­hal­we moeg voel hier waar ek by my ou­er­huis in die Ka­roo kui­er. Dan be­sef ek dat hier­die uit­reik na an­der en die ys­ter­vrou­hou­ding, waar­mee sy haar wê­reld en fa­mi­lie re­geer, so deel is van haar mens­wees ­ dis haar ge­hei­me wa­pen teen oud word. Sy wei­er om stil te sit, of stil te bly, al­tyd aan stuur van sake.
“As ek aan haar dink, sien ek haar ‘sig­na­tu­re’ bol­la, groot glim­lag, al­tyd in haar tuin om­ring met blom­me (selfs in die droë Ka­roo was haar tuin al­tyd ’n lus­hof), haar ta­fels ­ al­tyd vol van die lek­ker­ste ge­reg­te, haar huis ge­vul met her­in­ne­rin­ge aan ’n vol le­we en mooi ou­goed, voor die re­ke­naar be­sig (sy was voor al­mal al op die in­ter­net en al­tyd be­sig met ’n sto­rie ­ sy sou ’n won­der­li­ke reis­joer­na­lis ge­maak het). Die klein­kin­ders spot en sê haar brein se har­de­skyf is baie groot, want sy ont­hou al­les tot in die fyn­ste be­son­der­he­de.
“Sy leer ons fa­mi­lie steeds baie les­se, maar die vol­gen­de sal al­tyd uit­staan:
“Sy glo on­wrik­baar in die krag van ge­bed en het al die he­le fa­mi­lie se ge­be­de op­ge­neem, want al­mal glo sy het ’n di­rek­te lyn Boon­toe.
“As eg­ge­no­te vir my pa, is sy ’n ab­so­lu­te voor­beeld van ’n lief­de­vol­le vrou wat haar man eer­ste stel. Hul­le is me­kaar se an­der helf­tes, het nog net tien dae in hul ge­trou­de le­we weg van me­kaar ge­slaap.
“As ma en ou­ma is sy ie­mand wat die fa­mi­lie saam­bind, in hul le­wens be­lang stel en moei­te doen om met elk­een ’n be­son­der­se band te hê. Daar­om is haar fa­mi­lie­fees­te al­tyd vol­tal­lig.
“Sy het ons die lief­de vir te­a­ter en mu­siek laat ont­dek, om­dat sy so lief is daar­voor. Sy het al­tyd vir ons die mooi­ste sto­ries ver­tel en ons ge­leer om ons ver­beel­ding vrye teu­els te gee.
“As ek aan haar dink, kan ek nie help om te glim­lag nie, want sy is wie sy is en daar­oor eer ek haar. As jy haar ont­moet, sal jy haar al­tyd ont­hou.
“Al sê my fa­mi­lie ek word el­ke dag meer soos my ma, weet ek, ek sal nooit soos sy kan wees nie. Sy is te u­niek en spe­si­aal dat ie­mand ooit haar skoe­ne sal kan vol­staan en bui­ten­dien is ek heel­te­mal te lui!
“Dan­kie dat ek so iet­sie van haar kon ver­tel. ’n Mens kan nie in woor­de dan­kie sê vir on­voor­waar­de­li­ke lief­de nie. En ek weet jy weet eers hoe lief jou ma jou het, as jy eers self ’n ma is.
“Wat ’n voor­reg!”
A­ri­na de Witt en haar ma, Pau­li­ne van Zyl.