Die opgrawings van Khorsabad - Die versamelings
Die opgrawings van Khorsabad
Twee Assiriese genieë.
BOTTA Paul-Emilie (1802 - 1870)
Gevleuelde androcephalic bul, Khorsabad webwerf.
FLANDIN Eugène (1803 - 1876)
© Foto RMN-Grand Palais (Institut de France) - Agence Bulloz
Paul-Émile Botta, die uitvinder van Assyriologie
In 1842, toe Louis-Philippe 'n nuwe konsulêre agentskap in Mosul open, is die pos van konsul toevertrou aan Paul-Émile Botta (1802-1870), 'n energieke Italianer wie se gesin ten tyde van die anneksasie na Frankryk verhuis het. van Piëmont deur Napoleon.
Paul-Émile Botta, 'n dokter van opleiding, maar ook 'n natuurkundige en passievol oor tale, begin sy loopbaan as diplomaat in Alexandrië in 1833, en dit is ongetwyfeld in Egipte dat hy begin belangstel in argeologiese navorsing. Dit is dus nie 'n neofiet wat hom aan die oewer van die Tigris vestig nie: die konsulêre agent het 'n goeie kennis van die Oosterse wêreld en hy weet dat onder die sand die ruïnes van die antieke stad Nineve lê. Die Assiriese beskawing word dan slegs deur Bybelse verslae en sekere klassieke tekste geken, terwyl die spykerskriftekste nog nie ontsyfer is nie.
Die vroegste opgrawings by Botta fokus op een van die twee vertel (heuwels van ruïnes) voor Mosul, aan die ander kant van die rivier. Dit blyk onsuksesvol te wees, hoewel die Engelse argeoloog Henry Layard later sal bewys dat die oorskot van Nineve wel daar was.
In die lente van 1843 het Botta sy werkers sestien kilometer noord-oos na die Khorsabad-terrein verskuif. As hy dink dat hy Nineve ontdek het, het hy pas die paleis aan die lig gebring wat die Assiriese koning Sargon II (721-705) in sy nuwe hoofstad Dour Sharroukin gebou het, waarvan die naam 'vesting van Sargon' beteken.
Terwyl hulle opgegrawe word, breek die gips-albastplate uit kontak met die lug, en Botta sien die vrug van sy pasiëntondersoek uitgewis. Om 'n getuienis van die oorskot te bewaar, probeer hy die bas-reliëfs trek sodra die werkers dit uit die grond haal.
Omdat hy nie die ontdekking op sy eie kon registreer nie en uit vrees vir die vinnige agteruitgang daarvan, het hy van die Academy of Inscriptions en Belles Lettres bekom dat 'n ontwerper aan hom toegewys word. Hierdie groot oes van tekste sal die ontsyfering van die spykerskrif in Mesopotamië versnel.
Eugène Flandin, 'n kunstenaar wat die argeoloog help
Terwyl Botta die behoefte aan opnames erken om te verseker dat niks in die argeologiese konteks van sy bevindinge verlore gaan nie, kan die gebrek aan opleiding in tekening hom verhinder om vinnig opnames op te stel wat vir wetenskaplike doeleindes gebruik kan word. Hy put hom uit in ongemaklike en growwe tekeninge. Hier vermy hy byvoorbeeld versigtig die uitbeelding van die gesigte van genieë, en 'n mens voel 'n sekere ongemaklikheid in die artikulasie van die arms na die liggame of in die behandeling van die knieë. Aan die ander kant hou hy stil by ornamentele besonderhede, soos die vere van die vleuels van die genie aan die linkerkant of die versiering van die kleed van die regterkant. Hierdie tekeninge is nietemin 'n aangrypende getuienis van Botta se hardnekkigheid.
Flandin, wat die Legion of Honour in 1842 ontvang het vir ikonografiese opnames wat tydens sy sending in Persië namens die Instituut uitgevoer is, bemeester die argeologiese sketse: sy lyn is skoon en seker, presies en elegant.
Sy artistieke vaardigheid kom wyd in sy werke voor, veral in onafhanklike figure soos hierdie gevleuelde androcephalic bul. Hy behou die wetenskaplike noukeurigheid wat noodsaaklik is vir argeologiese opnames (ondersteuning van ongelukke, akkuraatheid van verhoudings), weet hoe om tot die punt te kom sonder om die vele dekoratiewe besonderhede prys te gee waaraan hy noukeurig aandag skenk en terselfdertyd daarin slaag om te vertaal die krag en die grootsheid van hierdie monumentale beeldhouwerk deur 'n vaardige verspreiding van skaduwee en lig.
Flandin se tekeninge is gegraveer om die publikasie van Botta te illustreer, Nineveh-monument (1849-1850), 'n groot werk in vyf dele wat beskou kan word as die eerste opgrawingsverslag wat met groot objektiwiteit en volmaakte wetenskaplike noukeurigheid geskryf is.
Die tyd van die argeologiese konsuls
In Oktober 1844 moes die Khorsabad-werf gesluit word as gevolg van die uitgeput geld. Botta maak toe 'n keuse uit die merkwaardigste en bes bewaarde beelde en stuur dit na Frankryk, waar hulle drie jaar later, na vele avonture, daar aankom. Hierdie eerste opgrawings in Mesopotamië het groot gevolge gehad: die Engelse het Layard en Rawlinson na Nimrud gestuur, daarna na Nineve, en in 1851 het Frankryk Victor Place gevra om die Mosul-konsulaat te heropen en die perseel in Khorsabad oor te neem.
Botta inhuldig die epos van die argeologiese konsuls, Franse of Britte, wat in die middel van die 19de eeu in Mosul, Bagdad en Basra aangestel ise eeu, het 'n baanbrekersrol in argeologiese navorsing gespeel.
Élisabeth FONTAN (reg.) Met die samewerking van Nicole Chevalier, Van Khorsabad tot Parys, die ontdekking van die Assiriërs, katalogus van die Louvre Museum-uitstalling, Departement Oosterse Oudhede, November 1993-Februarie 1994, Parys, R.M.N., 1994 Jean BOTTERO en Marie-Joseph STEVE, Eens in Mesopotamië, Parys, Gallimard, coll. "Ontdekkings", 1993.