Kaapstad voorbeeld van ‘klimaats­verandering-ramp’ by WEFPeter O’Neill, eerste minister van Papoea-Nieu-Guinee, tydens ŉ sessie by die WEF in Davos, Switserland (Foto: WEF, Jakob Polacsek) Kaapstad en sy desperate stryd om te verhoed dat die stad sonder water sit, is ŉ klimaatsverandering-ramp, het die Wêreld Ekonomiese Forum (WEF) in Davos, Switserland, gehoor. Kenners het tydens ŉ WEF-sessie oor omgewingsrisiko’s, die wêreld gemaan om vinniger te beweeg wat klimaatsverandering betref om rampe te voorkom, aangesien uiterste weerstoestande al hoe meer verwoestend en duur raak. Die sessie het gehoor dat, terwyl die wêreld nog debatteer of klimaatsverandering werklik is, is weermigrante en -vlugtelinge ŉ werklikheid. Kaapstad sal die eerste groot moderne stad in die wêreld wees wat heeltemal sonder water sit as daar nie binne die volgende paar maande volhoubare reënval is nie. Dag zero, wanneer die krane opdroog, word op 12 April bepaal, nadat dit vroeër as 21 April aangedui is. Veiligheidsmagte, insluitend die polisie, weermag en plaaslike wetstoepassers, is almal op gereedheid om seker te maak dat gemeenskaplike waterhulpbronne veilig vervoer kan word en dat openbare waterpunte gemonitor kan word indien die ergste sou gebeur. Sprekers by die WEF-sessie het Woensdag gesê ander dele van die wêreld beleef ook weersverwante krisisse op dieselfde skaal en voer aan daar is nie voldoende dringendheid om aan die doelwitte van klimaatsverandering, soos bepaal in die Paryse Ooreenkoms, te voldoen nie. Hulle sê meer radikale maatreëls moet ingestel word om die kwessies aan te spreek. Peter O’Neill, eerste minister van Papoea-Nieu-Guinee, het gesê die klimaatskwessie het die afgelope paar jaar al hoe meer gewild geraak in gesprekke, maar dit help nie lande soos syne wat onlangs ŉ lang droogte beleef het nie. Dit het tot ernstige voedseltekorte in die land gelei. Hy het gewaarsku dat klimaatsverandering nie net gemeenskappe raak nie, maar ook lande. Minstens ŉ derde van die lande in Afrika en die Stille Oseaan, waarvan Papoea-Nieu-Guinee deel is, loop die risiko om te verdwyn as gevolg van klimaatsverandering. “Die wêreld dink hulle het tyd,” het hy gesê. “Maar daar is gemeenskappe wat al reeds sukkel.” Hindou Oumarou Ibrahim, koördineerder van die Vereniging vir Inheemse Vroue en Volke van Tsjaad (Afpat), het gesê die reënseisoen in haar land is nou baie korter en dit veroorsaak groot probleme vir plaaslike boere. Tsjaadmeer is ŉ voorbeeld van uiterste weerontwikkeling, met 90% van die meer wat oor die afgelope 40 jaar verdamp het. Dit het tot voedseltekorte en ŉ toename in konflik onder die oewergemeenskappe gelei oor hulpbronne. Sy het gesê plaaslike oplossings is nodig, aangesien lande nie kan wag vir oplossings op ŉ globale vlak nie. “Dis moeilik om die verbruiker se gedrag te verander as mense probeer oorleef. Energie is ŉ luukse in ŉ land soos myne.” Sy ondersteun ook die versoek vir vinniger en meer radikale verandering om die situasie om te keer.