Hoe het Richard I deur die seestraat van Gibraltar gevaar? - Geskiedenis Podcasts - 2021
Hoe het Richard I deur die seestraat van Gibraltar gevaar?
Hier is iets wat my verbaas. Aan die begin van die derde kruistog vaar Richard I na die heilige land rondom Europa, deur die seestraat van Gibraltar en oor die Middellandse See.
Destyds was die suide van die Iberiese skiereiland onder beheer van die Almohad -kalifaat. Ek is seker die seestraat van 14 km was onder swaar skeepsverkeer. En ek dink Saladin was bewus van wat kom.
Het die Almohad -ryk dit nie probeer keer nie, of was die seestraat eenvoudig te groot om op hierdie manier te beheer? Kon Richard se hele Armada eenvoudig onbestrede deurvaar? Ek weet nie wat die verhouding tussen die Almohad en die Ayyubid -dinastie was nie, maar vermoedelik sou hulle ander Moslems bo 'n klomp Christene verkies.
Die grondslag wat die gebruik van die seestraat deur die kruisvaarders moontlik gemaak het, het baie vroeër as 1190 begin, en het soveel te doen met ander politieke en militêre ontwikkelings rondom die Iberiese skiereiland as enigiets anders. Die Almohadin -vloot was eeue lank 'n dominante mag in die streek en het die toegang tot die Middellandse See vir 400 jaar in wese beheer1. Dit was in geen geval die verbeelding 'afgetrokke Arabiese lateens' nie. Trouens, die Moslem -vloot was een van die eerstes wat van kusaanvalle na die oop see verhuis het en was aan die voorpunt van die vlootegnologie van die tydperk. Een vloothistorikus skryf:
Dit het moontlik ook die bou van groter skepe aangemoedig wat vanaf die laat 9de eeu begin verskyn het. Teen die 12de eeu kon sommige vaartuie uit Andalus feitlik hul pad deur 'n poging van die Normandiese blokkade van 'n Islamitiese hawe.2
Hy sê steeds dat hierdie skepe waarskynlik die basis vorm vir die latere Italiaanse en later Portugese karakke3, en beïnvloed die Europese vloottegnologie baie soortgelyk aan argitektoniese tegnologie. Daarteenoor het die oorheersing van die Moslems oor die seestraat 'n direkte uitwerking op die langtermynstrategie en taktiek van die kruistogte. Dit was baie vroeër in die geskiedenis van die kruistogte bekend dat die beheer van toegang tot die kus van kardinale belang was wanneer vloote hoofsaaklik aan die kus vasgemaak was4, en dit het langtermynstrategieë in die Iberië gestuur - insluitend die vang van Silves in 1188 (en 'n paar dekades later die veldtog om Gibraltar self in beslag te neem). Silves was een van die belangrikste nautiese sentrums van die More in die Iberië, en die verlies daarvan het verreikende gevolge gehad, selfs buite die kruistogte, wat die Portugese vlootontwikkeling aan die gang gesit het.5. Dit was hierdie grondslag (saam met die geleerde erkenning van die behoefte aan maritieme logistieke ondersteuning) wat die Richard in staat gestel het om te oorweeg om 'n groot vloot deur die seestraat te stuur.
Die ander stuk van die legkaart is die situasie van die destydse Almohads. Soos ander plakkate uitwys, het hulle ten tyde van die derde kruistog basies verskeie oorloë gelyktydig gevoer. Daar was 'n voortdurende konflik met die Portugese en Spaanse in Iberië, hulle was in oorlog met Saladin, en teen 1180 het hulle genoeg agteruitgegaan dat hul mag oor die seestraat ernstig ingekort is.
Ons moet onthou dat teen 1180 die Almohadin, 'n ware Middeleeuse vlootmoondheid, op drie fronte geveg het: dit was nie 'n wenbare oorlog nie. Almal wou die Straat hê. Spesifiek, die voormalige Taifa Kingdom-City of Silves het die Kruisvaarders 'n direkte benadering tot die Atlantiese Straat gegee, en in samewerking met die Anglo/Italiaanse Tortosa as 'n uitgang, en met die Siciliaanse onderdrukking van die Barbaryse kus uit Tunisië, deur Atlantiese Silwe te hê, kon die kruisvaarders nie net direkte vervoer deur die Straat nie, maar ook deur die hart van die Almohad -ryk.6
As "Richard baie meer bang was vir storms", was dit omdat die beheer van die seestraat deur die Almohadin teen 1190 in die gedrang gekom het. Hulle het nie die neiging of beskikbare militêre vermoë gehad om Richard se vloot te stuit nie.
Let wel: Net eenkant, Richard het eintlik nie met die vloot deur die Straat gevaar nie - hy het van Vézelay af oor die land marsjeer met die doel om hulle in Marseille te ontmoet. As gevolg van 'n dronk plundering van Lissabon wat 'n vertraging van 3 weke tot gevolg gehad het, het Richard reeds op hulle gehuurde skepe sonder hulle vertrek.7
1Truver, Scott. Die Straat van Gibraltar en die Middellandse See, bl 162
2Nicolle, David. Die Moors: Die Islamitiese Weste 7de-15de eeu nC, bl 19
3Ibid, bl 20
4Frankryk, John. "Die eerste kruistog as vlootonderneming", The Mariner's Mirror November 1997, bl 392
5Nicolle, David. The Third Crusade 1191: Richard the Lionheart, Saladin and the Struggle for Jerusalem, p
6Cushing, Dana. Die Qadi van Xelb in die Derde Kruistog (Silves 1189), p
7Gillingham, John, Richard ek, p 129-30
Saladin was eintlik in oorlog met die Almohads. Laasgenoemde was waarskynlik bly om te sien hoe die kruisvaarders op die toneel aankom.
Daar is 'n goeie artikel hieroor deur A. Baadj in "Al-Qanṭara", 2013, pp. 276-295. 'N PDF is beskikbaar op "Google Scholar".
Op hierdie stadium in die geskiedenis was die Noord -Europese galeie baie vinniger en seewaardiger as enigiets wat die Arabiere gebou het. Ook die Noord -Europeërs het die Arabiere ingehaal en dit verreweg oortref in die kwaliteit van skilde en wapens. Richard se ridders was ten volle in staal gepantser terwyl die tipiese Spaanse Arabier lapgewade en 'n houtskild gedra het. Teen die tyd van die derde kruistog (1189-1192) was die Spaanse Arabiere nie geskik vir Richard se vloot nie, wat groot en goed toegerus was. Selfs honderd jaar vroeër in die tyd van El Cid, is 'n half-Christelike, half-Moorse kryger, Noord-Europese tegnologie gebruik om die Arabiese boude in die suide van Spanje basies te skop; en Richard was op 'n heel ander vlak as El Cid. Richard was baie meer bang vir storms as vir enige skurwe Arabiese lateen.
Toe Richard na Ciprus kom, vernietig hy hulle heeltemal, en die Cypriotiese Arabiese magte was baie meer gevorderd as enigiets in die Moorse kalifaat. Die Cyprioten het in werklikheid daarin geslaag om 'n paar galeie op te kap voordat hulle die eiendom kry, wat veel meer is as wat die Moors kon doen. U moet onthou dat Franse galeie in daardie dae baie vinnig was. Net om hulle raak te sien, sou 'n uitdaging vir die More wees, want vergeet om te stop en hulle te betrek.
11de-eeuse Normandiese, klinkergeboude kombuis, met vikingroer en seil, gelaai met ten volle gepantserde ridders wat gereed is om te skop.
Uitstekende artikel wat die tydlyn, elke kruistog en die komplekse verhouding tussen Saladin en die Berberiese ryk verduidelik:
Die kruistogte was 'n reeks heilige oorloë wat deur pouse geroep is met die belofte van aflate vir diegene wat daarin geveg het en gerig was op eksterne en interne vyande van die Christendom vir die herstel van Christelike eiendom of ter verdediging van die Kerk of Christenmense.
Waar is kruistogte geveg? Dit is 'n geskilpunt onder historici. 'Tradisionaliste' sou ware kruistogte beperk tot ekspedisies wat daarop gemik was om Jerusalem te herstel of te beskerm.
Wanneer was die kruistogte? Die eerste kruistog is deur pous Urbanus II geloods by die Raad van Clermont in 1095. Daar is twis oor die laaste kruistog. 'Tradisionaliste' sou die kruistogte in 1291 beëindig met die val van die laaste kruisvaarderkasteel van die Latynse Koninkryk, die stad Acre (aan die noordelike kus van die huidige Israel
c.950-1300 Tydperk van bestendige demografiese en ekonomiese groei in Wes-Europa. Die bevolking van Europa (Rusland uitgesluit) het meer as verdubbel, gegroei van ongeveer 30 miljoen mense in 1000 nC tot ongeveer 70-80 miljoen in 1250
753 Pous Stephen II vertel die Karolingiese heerser van die Franken Pepin die Korte dat Sint Petrus die sondes van die wat vir sy Kerk veg, sal vergewe. Dit is gerig teen die Langobarde wat die pous se beheer oor Rome en die 'pouslike staat' bedreig het.
852 'n Saracen -vloot van 73 skepe het by Ostia geland en 'n inval in die binneland uitgevoer en Rome afgedank. Deur dit te doen, verbrand hulle die kerke van Sint Petrus en Paulus. Die nuwe pous Leo IV (r.847-855) het beveel dat die mure van Rome herbou en opgeknap moet word, en dit laat verleng om die Vatikaanheuwel te beskerm. Hy het ook 'n vlootalliansie aangegaan met die stede Amalfi, Napels en Gaeta, wat 'n Saracen -vloot in 849 verdryf het. Drie jaar later het pous Leo IV 'n oproep aan die Frank gemaak en verklaar: "Wie die dood standvastig ontmoet in hierdie stryd [teen Moslemaanvallers van Italië] die hemelse koninkryk sal nie vir hom gesluit wees nie. " Dit word 'n baie aangehaalde teks onder kanoniste van die hoë Middeleeue.
1095 Raad van Clermont. Die eerste kruistog begin wanneer die Bisantynse keiser Alexius Comnenus hulp vra om die verlore gebied van Klein -Asië van die Seljuk -Turke te herwin. Pous Urbanus II by die Raad van Clermont doen 'n beroep op die vorste van die Christendom om 'n gewapende "pelgrimstog" om Jerusalem van die Moslems te herstel. Onder sy doelwitte is die versterking van die Gregoriaanse pousdom deur die Grieks -Ortodokse Kerk onder pouslike gesag te bring. Die reaksie is dramaties met twee golwe "kruisvaarders" wat die oproep van die pous beantwoord. Die oorlog duur voort tussen pous Urbanus II en die Duitse keiser Henry IV, wat gedwing word om uit Italië te vlug. (Miniatuur van pous Urban II by die Council of Clermont.) 1096 1099: Fases en belangrike gebeurtenisse van die Eerste Kruistog.
1096: People's Crusade. Ongeveer 20 000 minder edeles en kleinboere uit Noord -Frankryk en Duitsland, onder leiding van Peter die Eremiet en Walter Sansavoir. Boere het langs die pad Jode van die Rynland vermoor. Baie van die kruisvaarders is deur Hongare doodgemaak as vergelding vir hul plundering van die platteland.
1096 1099: Princes Crusade. Mag van ongeveer 50-60 000 (insluitend nie-stridendes), waarvan ongeveer 7 000 ridders was. Resultate: Jerusalem ingeneem en kruisvaarderstate gestig. 1099 Die kruisvaarders van die Eerste Kruistog, wat nou ongeveer 20 000 tel, verower Jerusalem en vermoor sy inwoners (Moslems, Jode en Christene). Die Kruisvaarders verdeel hul nuwe gebiede in vier owerhede. Godfrey van Bouillon word genoem "verdediger van die Heilige Graf" en heerser van Jerusalem.
1101-1102: die kruistog van die flouhartige (coda na die eerste kruistog). Pous Paschal II, wat begin het waar sy voorganger pous Urbanus II opgehou het, het nog 'n kruistog gepreek om die koninkryk van Jerusalem te help.
1146 1174 Nur al Din, Turkse heerser van Mosoel en Aleppo, verenig Moslem Sirië onder sy bewind. Stel die idee van Jihad weer voor. Muntstuk van Nur al-Din
1147-1148 Tweede Kruistog geroep deur pous Eugene II,
1169 Koerdiese generaal Saladin (r. 1169-1193) regeer Egipte in die naam van Nur-al-Din, maar stig 'n onafhanklike sultanaat. (Portret van Saladin.)
1170 vestig die Almohad -dinastie Sevilla as die hoofstad. Tussen 1130 en 1170 verdryf die Almohads, 'n Berber -familie uit Marokko wat 'n puriteinse en fundamentalistiese handelsmerk van Islam bevorder het, Almoravid -heersers van Noord -Afrika en Spanje. Uit hervorming van ywer onderdruk aanvanklik Spaanse Jode en Christene wat hul toevlug neem in Christelike Portugal, Aragon en Kastilië.
In 1195 verslaan die Almohads koning Alfronso VIII van Kastilië in die Slag van Alarcos, wat die Reconquista tydelik stop, maar die Christene herstel en in 1212 verslaan 'n Christelike koalisie van Leon/Castilië, Navarra en Aragon die Almohads in die Slag van Las Navas de Tolosa. Hiermee is die Almohads terug na Afrika gedwing. Die heerskappy van Almohads in Marokko eindig 1269.
1187 Die hele leër van die koninkryk Jerusalem word uitgewis deur die sultan van Egipte Saladin (1137-1193) in die slag van Hattin. Die koning van Jerusalem Guy van Lusignan word gevange geneem en die Ware Kruis word gevange geneem. In die maande wat Hattin volg, verower Saladin al die stede van die Koninkryk Jerusalem suid van Tirus, insluitend Jerusalem self. Die nuus oor die val van Jerusalem lei daartoe dat die pous die Derde Kruistog vra. Die oproep sal beantwoord word deur die Duitse keiser Frederick I Barbarossa, die Franse koning Philip Augustus en die Engelse koning Richard the Lionheart.
1188 Saladin -tiende. By die hoor van die val van Jerusalem aan Saladin, neem koning Hendrik II van Engeland en koning Philip Augustus van Frankryk beide die kruis en beloof om die Heilige Stad te bevry. Om geld vir die ekspedisie in te samel, het hulle beraam wat die eerste nasionale inkomstebelasting kan wees. Die Saladin -tiende was, soos die naam aandui, 'n belasting van 'n tiende van die waarde van alle roerende eiendomme en inkomste op almal wat nie op kruistog gaan nie.
1189-1192 Derde Kruistog: Kruistog om Jerusalem van Saladin te herower. 1190 Slagting op die Jode van York. Richard die Leeuhart se voorbereidings om 'n kruistog te ondergaan, het geld geëis van die Jode, amptelik diensknegte van die Kroon. Joodse geldleners het op hul beurt die nodige geld ingesamel deur skuld in te roep. Dit het die Christelike vyandigheid teenoor die Jode vererger, wat alreeds deur kruisvaardigheid opgewek is. In 1189-1190 was daar 'n reeks aanvalle op Joodse gemeenskappe in Engeland, insluitend die slagting van dertig Jode wat probeer het om geskenke aan Richard te bring tydens sy kroning in Westminster deur 'n skare wat reageer op 'n (vals) gerug dat die nuwe koning beveel het die uitwissing van die Jode. Die nuwe koning het geantwoord deur die hoofkoppe te laat ophang. Die mees berugte gebeurtenis was die slagting van die Joodse gemeenskap in York
1191-1192 Richard the Lionheart lei die Derde Kruistog.
1203-1204 Vierde Kruistog: Innocentius III vra dat 'n kruistog Jerusalem moet bevry ... en daar is nog baie meer kruistogte
Die Straat van Gibraltar (Arabies: مضيق جبل طارق, geromaniseer: Maḍīq Jabal Ṭāriq Spaans: Estrecho de Gibraltar, Argaïes: Pilare van Hercules), ook bekend as die Straat van Gibraltar,  is 'n nou seestraat wat die Atlantiese Oseaan met die Middellandse See verbind en die Iberiese Skiereiland in Europa van Marokko in Afrika skei.
Die twee kontinente word geskei deur 13 kilometer se oseaan op die smalste punt van die Straat tussen Point Marroquí in Spanje en Point Cires in Marokko.  Veerbote ry elke dag binne 35 minute tussen die twee kontinente. Die diepte van die Straat wissel tussen 300 en 900 meter (980 en 2,950 voet 160 en 490 vaam)  wat moontlik in wisselwerking [ verduideliking nodig ] met die laer gemiddelde seevlak van die laaste groot gletsing 20 000 jaar gelede  toe die seevlak vermoedelik 110–120 m laer was (360–390 voet 60–66 vaam). 
Die seestraat lê in die territoriale waters van Marokko, Spanje en die Britse oorsese gebied Gibraltar. Ingevolge die Verenigde Nasies se see -konvensie het buitelandse vaartuie en vliegtuie die vryheid om te vaar en oor te vlieg om die seestraat van Gibraltar oor te steek in geval van deurlopende vervoer.
Dictionary of National Biography, 1885-1900/Lestock, Richard
​ VEILIGHEID, RICHARD (1679? –1746), admiraal, was die tweede seun van Richard Lestock, kaptein in die vloot en landdros vir die graafskap Middlesex. Daar word gesê dat die vader aan die familie van Lestocq behoort het, wat voorheen groot boedels in Picardië besit het (inligting van M. Witasse van Amiens), maar die presiese verhouding is twyfelagtig aan die arms op sy monument, wat nie deur Burke herken word nie (Algemene wapenrusting), is nie dié van Lestocq (Nobiliaire de Picardie), en die omstandighede van die vestiging van sy gesin in Engeland is onbekend. Dit lyk waarskynliker dat hy 'van 'n onduidelike familie in die gemeente Stepney' was (Notas en navrae, 7de reeks. vi. 453). Reeds in 1667 was die oudste Lestock bevelvoerder oor die vuurpyl van Gabriel (Charnock, i. 294). Daarna het hy werk in die handelsvaart gehad, en saam met ander bevelvoerders van handelskepe is hy op 26 Desember 1690 voor die raad van admiraliteit geroep, en hy verklaar hom bereid om in die vloot te dien, en word op 6 Januarie 1690–1 aangestel om kaptein van die Cambridge, en het vanaf daardie dag pos geneem (Admiraliteit-notuleboek). Hy sterf in Ashton in Northamptonshire, in sy een-en-sewentigste jaar, in Mei 1713 (Baker, Hist. van Northampton, ii. 128).
Die jonger Richard word gesê (Add. MS. 24436, f. 52 b) op 22 Februarie 1679 gebore is, is dit waarskynliker dat hy 'n paar jaar vroeër gebore is. Daar is geen rekord van sy vroegste diens in die vloot nie. In April 1701 word hy aangestel as derde luitenant van die Cambridge, in November luitenant van die Solebay, in Januarie 1701–2 van die Exeter, in Februarie 1703–4 van die Barfleur, vlagskip van Sir Clowdisley Shovell [q. v.] in die slag van Malaga. In die daaropvolgende jaar was hy weer by Shovell in die Britannia, en is op 29 April 1706 bevorder om die Fowey te beveel, vanaf watter datum hy pos beklee het. Na die verowering van Alicante [sien Leake, Sir John], is hy met gestuurde huise gestuur, en terugkeer na die Middellandse See is met goeie sukses teen die vyand se privaat persone in die Straat van Gibraltar in diens geneem, maar op 14 April 1709, op haar reis van Alicante na Lissabon het die Fowey ingeval met twee van die vyand se 40-geweer fregatte, en is gevange geneem na 'n hardloopgeveg van etlike ure. Lestock is kort daarna uitgeruil, en met sy terugkeer na Engeland is hy deur 'n krygsraad verhoor vir die verlies van sy skip en ten volle vrygespreek op 31 Augustus 1709 (Notule van die krygsraad). In 1710 het hy saam met kommodoor James Littleton bevel oor die Weymouth in Wes -Indië [q. v.] in 1717 beveel hy saam met sir George Byng die panter in die Baltiese See [q. v.] en in 1718 was hy tweede kaptein van die Barfleur, Sir George Byng se vlagskip, in die geveg voor Kaap Passaro en in die daaropvolgende operasies in die Siciliaanse waters. In 1728 word hy aangestel by die prinses Amelia, en in 1729 by die Royal Oak, in die vloot onder Sir Charles Wager [q. v.] Op 21 Februarie 1732 word hy na die Kingston verhuis om as hoofkommandant van Jamaika na die Wes-Indiese Eilande te gaan. Op 6 April ontvang hy sy instruksies en 'n bevel om 'n rooi breë wimpel te dra. Hy is aangesê om dadelik te seil, maar teen Plymouth aan, het teenwindende winde hom daar aangehou tot aan die einde van die maand het hy eers op die 29ste geseil. Maar op 19 Mei het Sir Chaloner Ogle (d. 1750) [q. v.] is aangestel as 'opperbevelhebber van die skepe in Jamaika, in die kamer van Commodore Lestock' (Admiraliteit-notuleboek). Op 15 Junie is 'n brief deur die here self aan Lestock geskryf om hom te beveel om sy vlag te slaan en na Engeland terug te keer. Hierin, die enigste amptelike brief oor die onderwerp, word daar geen rede gegee nie, behalwe Lestock, wat van Port Royal op 21 November skryf en die reëlings wat hy vir sy gedeelte getref het, byvoeg: 'My aangeleentheid is sonder presedens, ek kan nie veel sê nie, maar so 'n lot wat ek teëgekom het, is veel erger as die dood; baie besonderhede waarvan ek nie twyfel nie, sal van my gehoor word as ek my aan my heer van die admiraliteit kan voorstel '(Kapteinsbriewe, L. vol. vii.) Sonder enige verdere amptelike verduideliking of ondersoek is hy op 22 Feb.1733–4 as kaptein van die Somerset, een van nege-en-twintig skepe wat op dieselfde dag as voorsorgmaatreël in gebruik geneem is weens die oorlog van die Poolse opvolging (Beatson, i. 23, iii. 8 Admiraliteit-notuleboek).
Die Somerset was as wag in Chatham en in die Medway gestasioneer, en in haar was Lestock tot April 1738, toe hy oorgegee is aan die Grafton, in diens van dieselfde diens. In Augustus 1739 is hy verplaas na die Boyne, een van die skepe wat in die daaropvolgende jaar saam met Sir Chaloner Ogle na die Wes -Indiese Eilande vertrek het. As kaptein was Lestock senior by die graaf van Granard en vier ander, waaronder Nicholas Haddock [q. v.] en Ogle, wat almal in Mei 1734 bevorder is tot die vlag van Granard en Haddock. Die datum dui daarop dat Lestock om dieselfde geheimsinnige redes verval het wat tot sy terugroeping uit Jamaika gelei het. Charnock (Biog. Nav. Iii. 338) beweer verkeerdelik dat hy tussen 1731 en 1740 uit die diens getree het. Hy was eintlik die hele tyd in bevel van 'n skip.
In Wes-Indië is Lestock gemagtig om 'n breë wimpel as kommodoor te vlieg en derde onder bevel van die vloot onder viseadmiraal Edward Vernon (1684–1757) [q. vs. By die terugkeer van die vloot na Jamaika is Lestock tuis bestel, met die meeste van die groter skepe. Met sy breë wimpel in die Royal Caroline arriveer hy einde Augustus in Engeland, en word kort daarna in die Neptunus aangestel om 'n groot versterking na die Middellandse See te beveel. Sy seil is egter 'n paar weke vertraag, en hy het eers einde Januarie 1742 by Haddock aangesluit, en dan met die skepe wat so gebroke was deur slegte weer, en die bemanningslede so gestremd deur siekte en dood, dat die langverwagte versterking was nie onmiddellik van nut nie (Walpole, Briewe, Cunningham se red., I. 95 sien Haddock, Nicholas). 'Die Neptunus het aangekom met 'n jurievoormas en boogspriet, 250 mense siek aan boord en het 54 in die gang begrawe' (Haddock to Duke of Newcastle, 1 Februarie 1741–2). Op 13 Maart 1741–2 word Lestock bevorder tot agter-admiraal van die blanke. Toe Haddock 'n paar maande later deur sy swak gesondheid genoodsaak was om na Engeland terug te keer, het Lestock tydelik sy bevel oorgeneem, en hy het gehoop en verwag dat hy uit Engeland aangestel sou word. Ander offisiere - veral Vernon en Mathews - wat vir hul vlag geslaag is, is herstel met hul oorspronklike anciënniteit wat hy toegepas het om dieselfde guns aan hom te bewys (Lestock aan Hertog van Newcastle, 8 Mei 1742), en was bitter teleurgesteld toe hy verneem dat Mathews op pad was om hom te vervang [sien Mathews, Thomas].
Daar is gesê dat daar tussen Lestock en Mathews 'n lang stryd was, en dat Mathews by die aanvaarding van die opdrag bepaal het dat Lestock herroep moes word (Beatson, i. 153). Op hul eerste ontmoeting, toe Lestock aan boord van Mathews se vlagskip was, is hy op 'n baie stomp manier in die openbaar berispe omdat hy nie 'n fregat gestuur het om die admiraal in Gibraltar te ontmoet nie (ib.) Gedurende die volgende agtien maande was die twee egter selde bymekaar; Mathews was baie besig met sy diplomatieke pligte, weg van die vloot, hoewel hy af en toe kla oor die verantwoordelikheid wat Lestock se swak gesondheid op hom gelê het (Mathews aan Hertog van Newcastle, 2 Aug. – 1 Okt. 1743). Eerlike en hartlike samewerking tussen die twee was onmoontlik. Gevolglik in die aksie by Toulon op 11 Februarie 1743–4, toe Lestock, wat op 29 November 1743 bevorder is tot onder-admiraal van die blanke, die agterkant van die vloot beveel het, was hy vasbeslote om niks te doen om te help nie Mathews, wie se bevele deurmekaar was en foutief was. Hy gehoorsaam die letter van die seine en die 'Fighting Instructions', sorgeloos, so lyk dit, van die skande wat op die Britse vlag geval het. Op die aand van die 10de was die agterste afdeling ver agteruit en tot in die rigting van sy stasie, maar toe Mathews 'n aanduiding maak om na die aand te bring, het Lestock, wat die sein vir die gevegslyn ignoreer, onmiddellik na , en, toe hy sy eskader laat dryf, was met dagbreek op die 11de ongeveer vyf of ses myl oos. Herhaaldelike seine is aan hom gegee om die lyn te sluit wat hy nie kon of wou gehoorsaam nie, en het gedurende die hele dag skerp gebly. Toe Mathews die sein gee om in te skakel, het hy aangevoer dat, aangesien die sein vir die lyn nog vlieg, hy hoofsaaklik verplig was om die lyn te behou en slegs te skakel wanneer hy dit in die lyn kon doen. Na die aksie het Mathews, ontevrede met sy optrede en sy verduideliking daarvan, hom uit sy bevel geskors en na Engeland gestuur, waar hy op versoek van die laerhuis in Mei 1746 verhoor is. Die verhoor duur die hele maand en eindig op eenparige vryspraak. Daar word dikwels van die bevinding gepraat dat dit 'n growwe regsmisbruik was, die betekenis van die seine was duidelik, en in teenwoordigheid van die vyand, toe die stryd eens aangesluit het, was dit die plig van elke skip om langs een van die vyande te wees. Maar die hof kan, met inagneming van die destydse geldende regulasies, tot geen ander beslissing oor die tegniese kom nie, anders as die morele vraag.
Twee dae nadat sy vryspraak Lestock op 5 Junie 1746 bevorder is tot admiraal van die blou en aangestel is om 'n eskader te beveel wat in eerste instansie bestem was om teen Quebec op te tree, maar van daai kant af oorgedra is na 'n ekspedisie teen Lorient. Dit was 'n jammerlike mislukking, en die troepe is teruggebring na 'n skandelike afkeer (Vie privée de Louis XV, ii. 290 Troude, i. 308 Gent. Mag. 1746, bl. 601). Maar verder as om hulle daar en weer te konvooi, het die vloot min aandeel in die werk gehad, en dit blyk nie dat Lestock vir hierdie fiasko verantwoordelik was nie. By sy terugkeer na Portsmouth is hy beveel om sy vlag te slaan, wat hy gedoen het, gedwee protesteer en hoop om in die daaropvolgende lente in diens te word (Korrespondensie van John, vierde hertog van Bedford, ek. 177) maar hy het geen verdere kans gehad nie en sterf aan jig in die maag, 13 Desember 1746.
Niks in die amptelike optrede of korrespondensie van Lestock regverdig die reputasie van sy merkwaardige vermoë wat hom dikwels toegeken word nie, hoofsaaklik op grond van die suksesvolle saak waarna hy sy krygsraad gebring het en sy rusie met Mathews (Walpole, Briewe, ek. 350). Daar is baie aanduidings dat hy in werklikheid 'n deurmekaar man is, met 'n raaiselkop, wat nie in staat is om hom in 'n moeilike situasie soos die waarin hy in die Slag van Toulon geplaas is, te verwyder nie.
Lestock is getroud en het 'n probleem gehad. Die vrou, Sarah, wat op 12 September 1744 oorlede is, beskryf haarself in haar testament, gedateer 4 Februarie 1741–2, as voorheen van Chigwell Row in Essex, en nou van Portsmouth (vgl. Notas en navrae, 6de reeks. vi. 287). 'N Richard Lestock, gedoop te Chigwell, 14 Julie 1723 (Lysons, Omgewings, iv. 126), was dus waarskynlik haar seun. As dit so is, het hy vermoedelik jonk gesterf. James Peers, wat deur Lestock op 26 Augustus 1732 bevorder is tot kaptein van die Kingston in Jamaika, word as sy skoonseun (kaptein Windham tot Lestock, 25 Aug. 1732) genoem, maar die promosie was egter nie bevestig nie Peers het eers in 1741 die pos gekry en is in November 1746 oorlede. In Sarah se testament word geen kind genoem nie, behalwe Elizabeth, wat die testament op 9 Januarie 1746–7 bewys het. Hierdie dogter trou met James Peacock, 'n portefeulje in die vloot het twee seuns, Lestock en James, gehad. Dit lyk asof mev. Lestock sleg met haar man verkeer het. Lestock in sy testament, gedateer 17 Julie 1746, het absoluut al sy eiendom aan William Monke van Londen, apteker, oorgelaat met die uitsondering van 200l. aan 'my geëerde vriend Henry Fox, nou sekretaris-in-oorlog', om 'n aandenking te koop. In die latere jare van Lestock word gesê dat hy 'onder die skandelike leiding van 'n vrou was wat hy saamgedra het' aan wie se bose invloed die mislukking in Lorient toegeskryf word (Tindal, Voortsetting van Rapin's History of England, ix. (van die vervolg) 271). Sy portret is in Holland House (Notas en navrae, 7de reeks. vi. 452).
[Die herinnering van Lestock in Charnock's Biog. Nav. iii. 336 is baie onvolmaak. Amptelike dokumente in die Openbare Rekordkantoor werp baie lig op die moontlike oorsake van sy wangedrag. Die notule van die krygsraad oor Lestock en Mathews is belangrik en nuuskierig. Die aanklag, die verweer en die bevinding van die hof is gepubliseer. Onder die vele pamflette hieroor is die enigste wat kennis geneem moet word, 'n vertelling van die verrigtinge van sy majesteit se vloot in die Middellandse See en die gekombineerde vloot van Frankryk en Spanje, van die jaar 1741 tot Maart 1744, insluitend 'n akkurate verslag van die laat Veg naby Toulon en die oorsake van ons miskraam. Deur 'n seebeampte (8vo, 1744). Dit is toegeskryf aan Lestock self, maar is waarskynlik deur hom geïnspireer.]
Van die Kanariese Eilande tot Kreta: vaar oor die Middellandse See, deel I
Die Maria S Merian in die hawe van Las Palmas de Gran Canaria, een dag voor vertrek. Foto: D. Lange, GEOMAR
In ons laaste blog neem ons ons reis deur die Middellandse See weer vas, want dit is nie so gereeld dat 'n mens van die een kant na die ander kant kan reis nie. Die Middellandse See is uniek vanweë sy talle gange en seestraat. Hierdie maritieme knelpunte kenmerk ook ons ​​reis, maar gelukkig is dit die enigste knelpunte wat ons moes breek! Kom dus saam met ons en maak weer ons toer deur Mare Nostrum, ons see, en leer meer oor die ryk kulturele en geologiese erfenis terwyl ons op die laaste reis na die hawe van Heraklion gaan, en geniet elke blik op die see wat ons kry ons toerusting pak, die laboratoriums skoonmaak en die data wat ons die afgelope weke versamel het, verslaaf - net soos wetenskaplikes doen!
Sien julle almal binnekort weer by die huis,
Hoofwetenskaplike MSM-71, op see
P.S. Die smal seestraat was die enigste knelpunte wat ons tydens MSM71 moes breek - so baie dankie aan Sebastian M., Mario B. en Iris S. in die kombuis vir drie weke se kulinêre lekkernye en natuurlik aan Benjamin R. en sy troepe uit die masjien, wat alles aan die gang gehou het.
Seestrate en hul plek in die geologiese geskiedenis
deur Anouk Beniest, UPMC Die Maria S Merian het op 7 Februarie 2018 om 16:00 die middag uit Las Palmas de Gran Canaria vertrek. Ons eindbestemming is die hawe van Heraklion op die eiland Kreta. In 22 dae op see moet ons 29 breëband Ocean Bottome Seismometers (OBS) herstel. Boonop sal ons nog 48 OBSes en Ocean Bottom Hydrophones (OBH) langs twee verskillende profiele ontplooi. Om dit te kan doen, moet ons die Atlantiese Oseaan oorsteek en die Liguriese See bereik deur die seestraat van Gibraltar. Na die herstel van alle stasies, vaar ons deur die Straat van Bonifacius tussen die eilande Corsica en Sardinië. Vervolgens gaan ons deur die Ioniese See deur die Straat van Messina. Om Heraklion te bereik, is die laaste seestraat wat jy neem, die Straat van Kythira - Antikythera. Waar kom hierdie smal seeweg vandaan? En watter rol het hulle in die onlangse geologiese geskiedenis gespeel?
Die Straat van Gibraltar skei die Afrika- en Eurasiese plate deur 'n stuk water van 14,3 km. Voordat Afrika en Europa so naby aan mekaar gekom het, het die Tethyssee die twee kontinente geskei. Toe die ondergang van die Tethys -oseaan ongeveer 90 Ma begin is, het die Straat van Gibraltar ontstaan ​​as gevolg van die noordwaarts bewegende Afrika -plaat. Die smal
seawa het 'n groot rol gespeel tydens die laat Mioseen, toe ongeveer 5,9 Ma toe dit 'n skeiding tussen die Middellandse See en die Atlantiese Oseaan veroorsaak het. As gevolg hiervan het beperkte hoeveelhede minder sout en vars water die Middellandse See -kom binnegedring en dit het uitgedroog en 'n massiewe pakkie sout aan die onderkant van die wasbak gelaat. Hierdie krisis staan ​​nou bekend as die Messiniese soutkrisis. Slegs 600.000 jaar na die sluiting van die wasbak, omstreeks 5.3 Ma, is die versperring by Gibraltar verbreek en die sogenaamde 'Zanclean-vloed' het die wasbak met water gevul. Gedurende die laaste 5 mir het sedimente neergelê wat die soutlae en die Middellandse See bedek soos ons dit vandag ken.
Kaart van die Straat van Gibraltar, met die terugtrekkende plaat en die gebied wat tydens die Messiniese soutkrisis in 5.33 Ma afgesluit is. Kaart: Anouk Beniest/UPMC
Die eilande Korsika en Sardinië word geskei deur die 11 km wye Bonifaciostraat. Albei eilande is gemaak van graniet en kalksteen en gedra hulle gedurende 'n groot deel van hul bestaan ​​as een groot korsblok. In die weste en ooste van die eilande is die kors besig om uit te brei, wat lei tot die Liguriese See en die Tyrreense See. Die seestraat self is taamlik vlak, nie meer as 100 meter diep nie. Dit is deel van 'n diep kloof wat in prehistoriese tye sou verskyn toe die seevlak laag was. Dan sou die gang 'n landbrug tussen die twee eilande vorm.
Kaart van die Straat van Bonifacio, met die Liguriese en Tyrreense see wat verbind is deur die Straat van Bonifacio. Kaart: Anouk Beniest/UPMC
Die Straat van Messina is slegs 3,1 km breed en skei die eiland Sicilië van die vasteland van Italië. Strome is sterk en in die ou dae was die gang deur seevaarders gevrees. Maar nie net die strome maak dit 'n gevaarlike streek nie. Hierdie seestraat is ook een van die mees seismiese aktiewe streke in die Middellandse See. In 1908 het 'n aardbewing van 7,1 'n 10 meter hoë tsunami-agtige golf veroorsaak en 60.000 ongevalle veroorsaak. Deur die seeweg loop 'n slag-gly-fout NE-SW. Aktiwiteit gedurende die afgelope 2,5 miljoen jaar langs hierdie fout is opgemerk deur mariene terrasse wat nou bo seespieël op die eiland Sicilië is. Een van die redes vir die tektoniese aktiwiteit in die streek is die terugtrekkende, subduktiewe plaat onder Calabria, die vasteland van Italië.
Kaart van die Straat van Messina wat die terugtrekkende plaat suidwes van Calabrië aantoon en die aktiewe stryk-fout wat deur die Straat van Messina loop. Kaart: Anouk Beniest/UPMC
Straat van Kythira - Antikythera
Die Straat van Kythira - Antikythera is die breedste seeweg wat ons op hierdie missie sal deurmaak. Dit is ongeveer 100 km breed en die eilande Kythira en Antikythera lê in die seestraat. Suid van Griekeland is die Middellandse See meer as 4000 meter diep. Die gang is baie vlakker, slegs 150 meter diep of op sommige plekke nog minder. Dit is omdat die Straat van Kythira-Antikthera 'n ondergedompelde deel van die Helleense Boog is, wat loop van die suidweste van Griekeland, deur Kreta tot in die weste van Turkye. In vergelyking met die res van die westelike Helleense Boog, word die onderwater deel die afgelope paar miljoen jaar vinniger uitgebrei as die binneland. Om hierdie rede is die kors dunner en onder water, wat 'n seeweg van die Egeïese See tot in die dieper Middellandse See skep.
Kaart van die Straat van Kythira - Antikythyra met die Helleense Boog en die gebied van relatiewe meer uitbreiding en uitdunning wat uiteindelik ondergedompel is en die seevaart tussen die vasteland van Griekeland en die eiland Kreta gelewer het. Kaart: Anouk Beniest/UPMC
Hoe het Richard I deur die seestraat van Gibraltar gevaar? - Geskiedenis
Portugese seelui vaar langs die kus van Wes -Afrika en vind 'n manier om terug te keer teen vuil winde.
In 1484 het Columbus aan koning Johannes II van Portugal sy verstommende voorstel voorgelê om die Indië te bereik deur weswaarts te vaar. Die idee het nie uit die bloute by hom opgekom nie. Daaragter het verskeie inspirasiebronne gelê, nie in die minste die ontdekkingsreise wat die Portugese gedurende sy leeftyd gestuur het om die weskus van Afrika te ondersoek nie.
Fenisiese seelui was die eerstes wat die waters langs die kus ingevaar het. Miskien reeds in die dertiende eeu v.C. hulle het die westelike Middellandse See onder die knie gekry en daarna deur die Straat van Gibraltar gestroom, noord en suidwaarts. Volgens tradisie het hulle reeds in die elfde eeu v.C. die stad Lixus (moderne Larache) aan die Marokkaanse kus gestig, ongeveer 60 kilometer van die seestraat af. Hulle het dit beslis gestig voor die sewende eeu v.C. omdat opgrawings van die terrein oorblyfsels ontdek het wat dateer uit latere vlakke, blyk dit dat die stad tot in die Romeinse tyd deurlopend beset was. Nog meer opvallend is die vondste uit die eiland Mogador, sowat 250 kilometer verder langs die kus. Dit bevat skerpe aardewerk uit Fenisië, Ciprus en Ionië wat, net soos die oorblyfsels by Lixus, dateer uit die sewende-sesde eeu v.C.
Geen mure van huise is ontbloot nie, net klipvloere en klei wat gestamp is, dit lyk asof die nedersetting 'n seisoenale stop was vir skepe wat die kuswaters vaar. Na 'n halfeeu van so 'n bestaan, is die plek verlaat. Die volgende vlak van oorblyfsels, ryk en gevarieerd, toon aan dat rondom die tyd van Augustus, die einde van die eerste eeu v.C. en aan die begin van die eerste eeu nC, is daar 'n nuwe stad gestig wat tot in die Bisantynse tyd floreer het-selfs met 'n sewe-kamer-villa met mosaïek versier.
Was die nedersetting Mogador die verste punt langs die kus wat die ou mense bereik het? Nie volgens 'n aantal verhale wat oorleef het nie. Daar is byvoorbeeld die verhaal van Sataspes wat Herodotus vertel. Sataspes, neef van Xerxes, die gevierde koning van Persië wat Griekeland in 480 v.C. binnegeval het, het 'n skandaal by die hof veroorsaak. Die straf hiervoor was skraal, maar die koning laat Sataspes se ma hom toe om die skuldige te stuur om Afrika te omseil, sonder twyfel dat die see net so 'n dood as die paal sou veroorsaak. Sataspes vaar uit Egipte, gaan deur die Straat van Gibraltar en gaan suidwaarts, en nadat hy die oop see vir baie maande oorgesteek het, aangesien daar altyd meer was om oor te steek, draai hy om en keer terug. Hy het Xerxes meegedeel dat hy op die verste punt verby klein mannetjies gevaar het wat palmblare vir klere gebruik het. & Quot Dit klink asof hy tot by tropiese Afrika gekom het, 'n kusgebied waar boesmans of soortgelyke mense woon. Xerxes het hom gehoor en toe, meer gemoeid met gesinsgeskiktheid as eksotiese verkenning, aangesien Sataspes nie sy missie voltooi het nie, het hy met sy teregstelling begin.
'N Ander verhaal bied meer besonderhede. Die aanvangsin lui: & quot Verslag van die reis van Hanno, koning van die Kartagoërs, langs die deel van Libië [Afrika] anderkant die pilare van Herakles [Straat van Gibraltar], wat hy opgerig het as 'n gedenkteken in die tempel van Kronos. & Quot Hy moes dit op 'n brons- of klipplaat aangebring het. Die weergawe wat ons het, is nie in Punies, Hanno se moedertaal nie, maar Grieks is vermoedelik 'n vertaling wat deur 'n besoeker aan die tempel gemaak is. Hanno is oor die algemeen ongeveer 500 v.C., so sy ekspedisie het kort voor Sataspes se onderneming plaasgevind.
Hanno was bevelvoerder oor 'n vloot van sestig 50-galeie en ongetwyfeld ander vaartuie en het langs die Atlantiese kus van Marokko langs 'n groot aantal koloniste gelos om nedersettings te vestig. Op 'n sekere punt, waarskynlik naby die monding van die Draa -rivier, het hy 'n aantal inwoners as tolke opgetel en met hulle verder gedruk.
Nadat hy meer as tien dae gevaar het, kom hy by 'n diep water en 'n wye rivier wat besmet is met krokodille en seekoeie. & Quot Die enigste moontlike kandidaat is die Senegalrivier. Verder het hy twee dae geneem om 'n gebied te verbygaan wat gekenmerk is deur hoë beboste berge; dit kon heel moontlik Kaap Verde gewees het. Na 'n week se seil kom hy by 'n groot kloof aan, wat volgens die tolke die Westelike Horing genoem word:
Daarop lê 'n groot eiland en op die eiland 'n mariene meer met 'n ander eiland. As ons hierop beland, kon ons bedags net bos sien, maar snags baie vure word aangesteek, en ons hoor die geraas van pype en simbale en 'n gedruis van tom-toms en die geskree van 'n menigte. Vrees het ons aangegryp en ons waarsêers het ons beveel om die eiland te verlaat. Ons vertrek haastig en ry langs 'n land met 'n geurige rook van brandende hout, waaruit vuurstrome in die see gedompel het. Vanweë die hitte was die land ongenaakbaar. Ons seil dus in vrees weg en vier dae lank ry ons die land in die nag aan die brand. In die middel toring 'n vlammende vlam bo die ander uit en lyk asof dit die sterre bereik. Bedags is dit geopenbaar as 'n berg met 'n geweldige hoogte, dit word die wa van die gode genoem. Terwyl ons nog drie dae deur die riviere van vuur vaar, bereik ons ​​'n kloof met die naam die Suidelike Horing. In 'n uitsparing lê 'n eiland soos die vorige een: dit het 'n meer en daarin was nog 'n eiland. Dit was vol woeste, van wie verreweg die meeste vroue met harige lywe was. Ons tolke het hulle 'quotgorillas' genoem. Ons het wel drie van die vroue gevang, wat gebyt en gekrap en weerstaan ​​het toe ons hulle weglei. Ons het hulle egter doodgemaak en gevlek en die huide na Kartago gebring. Weens 'n gebrek aan voorsiening het ons nie verder gevaar nie.
Die meeste kommentators is oortuig dat Hanno daarin geslaag het om 'n aansienlike ent langs die kus af te kom. Hulle wys op verskynsels wat hy aanteken dat dit vandag algemeen is in die negentiende-eeuse ontdekkingsreisigers se berigte oor reise na Afrika: die oerwoud, die slaan van tom-toms, die enorme grasbrande wat inboorlinge aansteek om stoppels af te brand en die volgende jaar se oes te help, die alomteenwoordige ape. Wat sy tolke & quotgorillas & quot genoem het, moet 'n soort groot aap wees, maar amper wat ons onder die naam ken, was sy manne taai, maar was nie lus om gorilla's, selfs wyfies, te volg nie. Sjimpansees of bobbejane word voorgestel. (Dit was 'n Amerikaanse sendeling, Thomas Savage, wat in 1847 Hanno se termyn toegepas het op die magtige ape wat dit nou dra.)
Presies hoe ver het hy gekom? Konserwatiewe kommentators meen dat hy die kalmte en hitte van die Golf van Guinee opgehou het en nie verder gestyg het as Sierra Leone nie, dat die Wes -Horing Bissagosbaai is, dat die wa van die gode Mount Kakulima in Frans -Guinee is, hoewel dit relatief laag is (ongeveer 3000 voet), val op te midde van laagliggende grond en dat die Suidelike Horing Sherboro Sound is. Ander, meer gewaagde, neem hom tot by die Kameroen en beweer dat die wa van die gode beter geïdentifiseer kan word met die berg Kameroen, die hoogste piek in Wes -Afrika (13,370 voet) en 'n vulkaan om op te laai.
Uiteindelik is daar die skeptici wat meen dat Hanno eintlik net 'n entjie langs die kus gekom het en dat die deel van die reis waartydens sy dramatiese ervarings plaasgevind het - die rivier vol krokodille, die Westelike Horing met 'n vurige gebied wat alles uitgebrei het die pad na die Suidelike Horing, die vlam wat blykbaar die sterre bereik - is bygevoeg deur leunstoelgeograwe wat eeue later geskryf het wat aan Hanno hul eie fantasieë oor die vorm en aard van Afrika incognita toegeskryf het.
Een rede vir skeptisisme is die probleem wat Hanno - of 'n matroos wat aan die weskus van Afrika sou waag - sou kon terugkom. Wind en stroom is beide gunstig vir die uitgaande reis-wat beteken dat hulle vuil is vir die terugkeer: Hanno sou kon seil en spoed op sy pad uit, maar op pad huis toe sou hy moes seil, hardloop die roeispane uit en hou sy roeiers dae lank aanhoudend in skroeiende hitte. Hulle sou 'n besonder moeilike indruk gehad het teen die sterk stroom wat langs die kanaal tussen die Kanariese Eilande en die vasteland loop.
Maar indien nie, het ten minste 'n paar ou seevaarders tot by die Kanariese Eilande gekom. Juba, die geleerde monarg van Marokko vanaf ca. 25 v.C. tot 25 n.C., het in verband met sy geografiese studies berigte ondersoek dat 'n groep eilande genaamd 'the Fortunate Isles' aan die kus van sy koninkryk gelê het. Hy het genoeg inligting gekry om 'n beskrywing op te stel wat perfek by die Kanariese Eilande pas. En onlangse ontdekkings het nog 'n positiewe bewys: aan die kus van Lanzarote, noordelik van die Kanariese Eilande, het duikers ten minste twee amforas gevind - groot skeepskanne - wat dateer uit die derde eeu nC. ? Of van een wat gereeld daar gebel het? In elk geval, die eilande het vir die volgende duisend jaar verlore gegaan weens geografiese kennis van 'n Genoese
ekspedisie onder Lancilotto Malocello het hulle in 1270 herontdek.
As die ou mense die Kanariese Eilande geken het, kon hulle dan teruggekeer het soos die Portugees in die latere tye gemaak het deur twee lang takke te maak, die eerste van die Kanaries na die Azore, die tweede van die Azore na die huis? Slegs as hulle die Azore ken, en dit is steeds 'n ope vraag ondanks 'n paar uitdagende onlangse navorsing.
In 1749 beweer 'n Sweedse savant dat hy 'n hoop kartagiese muntstukke in die ruïnes van 'n verlate gebou op die eiland Corvo in die Azore ontdek het. Hy publiseer 'n beskrywing daarvan saam met goeie illustrasies-en toe verdwyn die muntstukke op een of ander manier. Sedertdien woed daar kontroversie: kan die storie geglo word? Is die muntstukke agtergelaat deur 'n ou inwoner van Corvo? Daar was nog 'n aanloklike idee: in 'n boek wat in 1567 gepubliseer is, het 'n Portugese historikus vertel van 'n klipbeeld van 'n ruiter wat die Portugese op die eiland gevind het. Die Kartagoërs het dikwels gode voorgestel as ruiters, sou die standbeeld - onvermydelik nou verlore - deur Karthagers op Corvo opgerig kon word?
Dit alles was so interessant dat B. Isserlin van die Universiteit van Leeds in Junie 1983 'n argeologiese ekspedisie onderneem het om te kyk of daar ou oorblyfsels op Corvo gevind kan word. Die eerste drie webwerwe wat hy probeer het, het niks opgelewer nie. Hy het na 'n vierde plek gegaan, en hier het sy hoop gestyg: dit het 'n klomp aardewerkfragmente opgelewer, waarvan sommige, te oordeel na hul voorkoms, baie oud kon gewees het. Maar nadat hy hulle aan allerhande toetse onderwerp het, het hy laat hang. In elke geval was daar 'n marge van onsekerheid: hulle kon Kartagoens gewees het, maar hulle kon ook
van baie later tye wees. Totdat die argeoloë beter geluk het, moet ons voortgaan om aan te neem dat die Azore wat tot 1418 onbekend was, toe een van Henry the Navigator se skepe, van koers af gewaai het, daar geland het.
Henry, prins van Portugal, was toegewyd daaraan om 'n manier te vind waarop handelaars in sy graafskap deur die seil na Indië kon kom
rondom Afrika. Vanaf ongeveer 1430 bevorder hy onvermoeid reise langs die weskus en druk hy sy kapteins om verby die Kanaries te gaan, die verste punt wat teen daardie tyd bereik is. Om dit te kon doen, moes Henry twee struikelblokke oorkom. Die eerste was hul oortuiging dat hulle, sodra hulle naby die ewenaar kom, in kokende water sou loop, 'n mariene gevaar waarvan hulle geen deel wou hê nie. Die ander was dieselfde as wat die ou mense teëgekom het: hoe moes hulle terugkeer huis toe te midde van noordelike winde en ongunstige strome? Die probleem was selfs ernstiger in hulle geval as in Hanno's, aangesien hul skepe, anders as syne, geen roeiers gehad het nie en alleen op seil was.
Portugese skeepsbewaarders het 'n antwoord op die tweede hindernis gekry: 'n nuwe tipe vaartuig. Die seil wat standaard was op alle vaartuie en van antieke tye af tot in die tydperk wat ons bespreek het, was die vierkantseil. Dit het swak gewerk as die wind onstuimig was, maar pragtig as dit reg was, en in daardie onstuimige dae het skippers op 'n lang kruising net gewag totdat die wind mooi geword het. 'N Ander soort seil was ook beskikbaar, 'n driehoekige tipe wat lateen genoem word. Dit het baie beter resultate opgelewer as 'n vierkantseil teen 'n vurige wind, alhoewel dit nie so goed was as die wind reguit was nie. Dit was gunstig vir klein bote, aangesien seelui dit gewoonlik vir kort lopies in alle rigtings gebruik het en 'n seil nodig gehad het wat vorder, ongeag waar die wind waai.
Die vaartuig wat die Portugese vir hul reise langs die weskus van Afrika ontwikkel het, is die karavel genoem. Dit was relatief klein en lig en dus vinnig. Maar die belangrikste kenmerk daarvan was die tuig: dit het drie maste, elk met 'n lat seil, en die karavel was dus toegerus om die beste moontlike vordering teen 'n vuil wind te maak. Twee van Columbus se skepe - die Pinta en sy gunsteling, die Nina - was karavels, en hulle gee ons 'n idee van die beskeie grootte van hierdie vaartuie, die Pinta was ongeveer 69 voet lank en die Nina 55, nie groter as die seiljagte nie, baie ryk. 'n sportman onderhou vandag vir kruisry of visvang. Met behulp van karavelle kon Portugese seelui met die wind na die Kanariese Eilande vaar en daarteen terugwerk. In 1434 durf een van Henry se kapteins, Gil Eanes, bevelvoerder oor 'n karavel, die tot dusver onbeproefde waters verby Kaap Bojador aan, hy het nie net die kokende watermite weggedoen nie, maar kon aantoon dat 'n seilskip by die volta do mar largo & quotturn op die oop see, & quot 'n lang skuins van die Kanaries na die Azore en 'n tweede lang kant van daar na Lissabon, albei teen die wind. Nadat Eanes die pad gewys het, was die vordering vinnig. Twee jaar na sy baanbrekersreis bereik Alfonso Gonsalves die Rio del Oro op die Kreefkring. Teen die tyd van Henry se dood omstreeks 1460 was sy skepe verby Kaap Verde en was hulle binne tien grade van die ewenaar.
In 1469 verleen Alfonso V van Portugal 'n handelaar in Lissabon 'n monopolie op handel met die kus van Guinee op voorwaarde dat hy elke jaar honderd ligas verder verken. Teen 1474 kon Portugese skepe ondanks die hitte en kalmte daarin slaag om die Golf van Guinee oor te steek en op die eiland Fernando Po te land, waar die kus weer suidwaarts loop. Teen 1484 het Diogo Cao tot by die mond van die Kongo gekom, en ons kan sy vordering volg, want met 'n tussenpose langs die kus het hy klippilare opgerig wat oorleef het, en op 'n rotswand ongeveer 100 myl op die Kongo 'n inskripsie gemaak waarin aangekondig word dat & quotthus ver gekom het die skepe van die roemryke koning Johannes van Portugal. & quot Toe, in die winter
van 1487-88 het Bartolomeu Dias die Kaap die Goeie Hoop verdubbel. Die weskus van Afrika, dit alles, is uiteindelik op die kaart van die wêreld gevoeg - en 'n nuwe seeroete na Indië, suid tot by die punt van Afrika en dan noordoos oor die Indiese Oseaan, lê oop.
In 1484 het Christopher Columbus 'n verhoor toegestaan ​​deur die koning John II van Portugal. Gewapen met kaarte en berekeninge oor die omtrek van die aarde, het hy 'n gewaagde plan voor die koning gelê - en quotto gaan ontdek die Isle Cypango [Japan] by hierdie Westelike Oseaan, & quot, dws deur die weste oor die Atlantiese Oseaan te vaar om op Japan te kom en die lande wat daarbuite lê: China, die Indië en Indië. Die plan is na die koninklike maritieme advieskomitee verwys en is van die hand gewys. Columbus wend hom tot koningin Isabella van Spanje, sy verwys dit ook na 'n komitee, wat dit haastig bespreek het gedurende die jare, jare wat Columbus aan tentehake bestee het. Uiteindelik, vroeg in 1488, skryf hy aan koning John om 'n ander verhoor te vra, en ontvang 'n hartlike antwoord met 'n uitnodiging om te kom - en kom betyds in Lissabon aan
om te sien hoe Dias se drie woonwaens na monumentale vaart in die hawe vaar. Dit was die einde van Portugal se belangstelling in Columbus se onderneming. Hy het net een hoop oor - die koningin van Spanje.
deur Lionel Casson in "Argeologie" (Mei/Junie 1990, pp. 50-55)
Van Spanje na Marokko: hoe om die Straat van Gibraltar oor te steek
Baie reisigers wat Andalusië in die suide van Spanje besoek, wonder hoe hulle die Straat van Gibraltar kon oorsteek om Marokko te bereik. Hierna vertel ons u elke detail, elke alternatief en hoe die ervaring van reis vanaf Europa na Afrika is.
By baie geleenthede, beide in Andalusië en tydens my lang reis om die wêreld, het die gesprek ontstaan ​​oor die oorsteek van die Straat. Soms is dit begin deur vriende wat 'n reis in die suide van Spanje beplan het met 'n voorsienbare kruising na Marokko, ander kere deur reisigers wat na Malaga gekom het en ons gevra het hoe om dit te doen. Vir die van ons wat in die suide van Andalusië woon, veral dié uit Cadiz, oorsteek na die naburige kontinent is iets relatief algemeen. Dit is 'n nabye bestemming wat te anders en aantreklik is om te ignoreer. Sommige gaan af en toe 'n paar dae na Marokko en sommige neem hul motor vir 'n langer pad. Boonop het baie van ons familie en vriende in Ceuta en Melilla.
Vir diegene wat daarvan hou om ver en ver te reis, is dit egter baie eksoties en in 'n mate selfs avontuurlik om op 'n boot te spring en na Afrika te gaan. Oorsteek 'n kontinent van die bucket list is altyd aangenaam vir 'n reisiger. Maar in Reis en ruil Ons beveel aan dat u die reis deur Marokko voortgaan en ten minste 'n roete beplan wat Chefchaouen, Rabat, Casablanca, Mequinez of Fez insluit.
Dit is nie maklik om die gevoelens wat opduik sodra jy in Tanger aankom, te beskryf nie, en dink dat dit net 15 kilometer van Spanje af is, lyk onwerklik. En vir my is dit die belangrikste trekpleister om na Marokko te reis. Nou sal ek jou vertel hoe om dit te doen:
Die Mahan (DDG 72) is die Amerikaanse vloot se 22ste Arleigh Burke-klas vernietigde missielvernietiger. Die skip is vernoem ter ere van adjudant Alfred Thayer Mahan, USN (1840-1914), wat tydens die burgeroorlog diens gedoen het tydens die burgeroorlog en vir twee termyne as president van die Naval War College. Admiraal Mahan is 'n bekende Amerikaanse vlooteteoretikus en is veral bekend as die skrywer van die boek Influence of Sea Power on History, wat saam met sy ander wetenskaplike werke die strategiese en geopolitieke denke oor die hele wêreld beïnvloed.
Die kiel is neergelê 17 Augustus 1995, by Bath Iron Works in Bath, Maine, en Mahan is gedoop 29 Junie 1996. Mev Jennie Lou Arthur, vrou van admiraal Stanley R. Arthur, USN (afgetree), het as seun van die skip gedien. Kmdt. Michael L. James is die voornemende bevelvoerder.
14 Februarie 1998 USS Mahan (DDG 72) is in opdrag geneem tydens 'n seremonie in Tampa, Florida, teruggekeer na Naval Station Norfolk op 20 Februarie Ammo wat by Naval Weapons Station Yorktown, Va., Van 16-18 Maart aan die gang is vir opleiding op maat van opleiding op maat (TSTA) I van 30 tot 3 April en 8 tot 10 April.
Op 11 Mei vertrek die Mahan by die hawe vir toetse en proewe na aflewering (PDT & ampT) en Combat Systems Ship's Qualifications Trials (CSSQT).
Op 16 Mei het USS Mahan Port Everglades, Fla., Binnegekom vir 'n besoek van vier dae aan Ft. Lauderdale voordat hy toetse uitgevoer het by die Atlantic Undersea Test and Evaluation Center (AUTEC) reeks oproepe na Naval Station Roosevelt Roads, Puerto Rico, van 28-31 Mei 4-6 Junie en 15-17 Junie.
21 Junie, DDG 72 arriveer in Sint Maarten, Nederlandse Antille, vir 'n vierdaagse hawe-besoek Port-oproep na Roosevelt Roads van 26-29 Junie Terug na Norfolk op 3 Julie Onderweg vir VANDAL-oefening vanaf Wallops Island vanaf 6-9 Julie Onderweg vir TSTA II vanaf 4-6 en 18-20 Augustus weer aan die gang op 21 Augustus Havenoproep na Halifax, Nova Scotia, vanaf 24-26 Aug.
27 Augustus het USS Mahan die Bath Iron Works-fasiliteit in Portland, Maine, betree vir 'n 10-week Post Shakedown-beskikbaarheid (PSA) in droogdok vanaf 1-30 September. Aan die gang vir seeproewe op 10 November. 20 Aan die gang vir deklandingskwalifikasies van 1-3 en 15-17 Desember.
8 Februarie 1999 Die Mahan vertrek uit Naval Station Norfolk vir toetsing in die Golf van Mexiko en Jacksonville Op. Gebied Hawe-besoek aan Tampa, Florida, van 12 tot 16 Februarie en Miami van 25 tot 1 Maart-1 Maart aan die gang vir finale evalueringsprobleem (FEP) van 11 tot 12 Maart Aan die gang vir 'n vriende- en familiedagvaart op 30 Maart.
2 April, Kmdt. James R. Yohe verlig kmdt. Michael L. James as CO van DDG 72 tydens 'n opdragverandering aan boord van die skip.
Op 6 April vertrek USS Mahan uit die hawe vir roetine opleiding in die Cherry Point en Puerto Ricaanse Op. Gebiede Havenoproep na Roosevelt Roads van 12-13 April Havenbesoek in San Juan, Puerto Rico, vanaf 15-19 April Terug huis toe op 23ste weg vir Destroyer Squadron (DESRON) 26 Groepsvaart van 8-10, 15-17, 22 Junie -24 en 29 Junie- 1 Julie Aan die gang vir groepsvaart met die USS Dwight D. Eisenhower (CVN 69) BG van 1-6 Aug.
13 Augustus, die vernietigde missielvernietiger het van 13 tot 15 September op die NWS Yorktown van die huis af vertrek na vriende en familiedag Cruise Ammo, wat op 15 September die noodsituasie gesorteer het om die orkaan Dennis onderweg te vermy vir saamgestelde opleidingseenheid (COMPTUEX) vanaf 17 September tot 26 Oktober Aan die gang vir JTFEX van 3-16 Desember.
18 Februarie 2000 USS Mahan het die vlootstasie Norfolk verlaat vir die eerste ontplooiing in die Amerikaanse verantwoordelikheidsgebiede van die 5de en 6de vloot (AoR). Het kwalifikasies vir Naval Surface Fire Support (NSFS) by Cape Wrath, Skotland, van 1-2 Maart afgelê.
Op 8 Maart het The Mahan Palma de Mallorca, Spanje, binnegekom vir 'n vierdaagse hawe-besoek.
Op 20 Maart het DDG 72 by Naval Support Activity La Maddalena, Italië, aangekom vir 'n vierdaagse hawe-oproep om tenderondersteuningsdienste van USS Emory S. Land (AS 39) te kry, nadat hy aan die haaijag aan die kus van die Hebrides deelgeneem het. , van 14 tot 19 Maart.
Op 27 Maart het USS Mahan aangekom in Trieste, Italië, vir 'n vierdaagse hawe-oproep wat van 8 tot 13 April onder Anchored off Gaeta, Italië, gesteun is.
14 April, The Mahan anker aan die kus van Antalya, Turkye, vir 'n vierdaagse besoek aan die hawe na Split, Kroasië, van 22 tot 25 April, van 1 tot 5 Mei.
12 Mei, die vernietigde-missielvernietiger wat by die Aksaz-vlootbasis vasgemeer was vir 'n besoek van vier dae aan Marmaris, die hawe van Turkye, na Soudabaai, Griekeland, voordat hy aan die oefening Dynamic Mix deelgeneem het, van 19 tot 22 Mei veranker in Augustabaai, Italië, op 28 Mei Nog 'n besoek aan Soudabaai van 5-6 Junie Havenoproep na Palma de Mallorca van 12 tot 15 Junie.
Op 23 Junie arriveer USS Mahan in Barcelona, ​​Spanje, vir 'n week lange hawe-besoek nadat hy aan 'n multi-nasionale oefening SHAREM deelgeneem het.
Op 3 Julie het USS Mahan van Cannes, Frankryk, geanker vir 'n vierdaagse hawe-besoek aan Napels, Italië, van 10 tot 17 Julie.
Op 21 Julie het DDG 72 aan die kus van Fethiye, Turkye, geanker vir 'n vierdaagse hawe-besoek aan Rijeka, Kroasië, van 28 Julie tot 1 Augustus.
4 Augustus, The Mahan anker van Ibiza, Spanje, af vir 'n besoek van drie dae. Kort hawe-oproep na Naval Station Newport, R.I. op 16 Augustus om & quotTigers aan te gaan. & Quot
18 Augustus, Het USS Mahan teruggekeer na Norfolk na 'n ses maande lange ontplooiing in die Amerikaanse 6th Fleet AoR.
22 September, Kmdt. David C. Robertson, Jr., verlig kmdt. James R. Yohe as die 3de CO van die Mahan.
Op 3 Oktober het USS Mahan die NORSHIPCO-werf in Portsmouth, Va, betree vir 'n drie maande lange Selected Restricted Availability (SRA).
7 Desember het The Mahan vasgemeer by die Nauticus Pier in die sentrum van Norfolk vir 'n vyf dae lange besoek aan Magnetic deperming by Lambert Point van 22 tot 25 Januarie 2001.
9 Februarie, Die vernietigde missielvernietiger het by Naval Station Mayport, Florida, aangekom vir 'n driedaagse hawe-oproep Ammo wat vanaf 12-13 Maart aan die NWS Yorktown gelaai is, aan die gang vir roetine-opleiding vanaf 9-13 April Aan die gang vir anti-duikbootoefening Veritas VII van 23-27 April.
Op 23 Mei het USS Mahan vasgemeer by die Pier 88 in Manhattan vir 'n week lange hawe-besoek om deel te neem aan die 23ste Fleet Week New York Underway vir 'n Midshipmen CORTRAMID Cruise van 11-14 Junie weer van 9 tot 12 Julie.
Op 3 Augustus het DDG 72 die vlootstasie Mayport binnegekom vir 'n kort besoek om twee Tomahawk-missiele af te laai vir operasionele toetslanseer in die Golf van Mexiko. 'N Ander besoek aan Mayport van 10-15 Aug. .
10 September vertrek die Mahan uit Norfolk vir plaaslike bedrywighede met die USS George Washington (CVN 73) ammunisie op Yorktown vanaf 13-14 September Aan die gang vir ASW-oefening Smart Search vanaf 27 September-5 Oktober weer aan die gang vanaf 10-12 Desember en 17-19de.
18 Maart 2002 Kmdt. Terry D. Mosher verlig kmdt. David C. Robertson, Jr., as CO van die USS Mahan.
Op 28 Maart vertrek die Mahan tuis na 'n gekombineerde oefening vir saamgestelde opleidingseenhede (COMPTUEX) en Joint Task Force (JTFEX).
22 April: Die geleide missielvernietiger het aan die kus voor die kus van Cruzbaai, Amerikaanse Maagde-eilande, geanker vir 'n driedaagse besoek aan St. John op 6 Mei teruggekeer huis toe.
Op 4 Junie het DDG 72 van Naval Station Norfolk vertrek vir 'n daguitstappie vir vriende en familie.
20 Junie, Het USS Mahan uit Norfolk vertrek vir 'n geskeduleerde ontplooiing van die Middellandse See as deel van die George Washington Battle Group (BG).
Op 1 Julie het The Mahan Gibraltar binnegekom vir 'n besoek van vier dae aan die Britse oorsese gebied van die hawe-oproep na Koper, Slowenië, van 18-22 Julie.
Op 4 Augustus het USS Mahan aangekom by Naval Support Activity Souda Bay, Kreta, vir 'n vierdaagse hawe-besoek aan die hawe in Valletta, Malta, vanaf 22-26 Augustus.
Op 13 September het DDG 72 die vlootstasie Rota, Spanje, binnegekom vir 'n vyfdaagse hawe-oproep voordat hy deelgeneem het aan oefeninge Noe Tapon (18-26 September) en Med Shark 2002 (26-30 September), aan die kus van Morrocco. .
Op 3 Oktober het The Mahan in Sauthampton, Engeland, aangekom vir 'n driedaagse hawe-besoek aan Port, na Brest, Frankryk, van 10 tot 14 Oktober.
Op 24 Oktober het die geleide missielvernietiger by HMNB Clyde in Faslane, Skotland, aangekom vir 'n tweedaagse hawe-oproep nadat hy aan die Royal Navy se Joint Maritime Course (JMC) deelgeneem het.
Van 26 Oktober tot 13 Desember het die Mahan as begeleide skeepsvaart by die hawe van Gibraltar (STROG) Havenbesoeke aan Rota, Spanje, van 31 Oktober- 3 November, 8-12 November, 27 November- 1 Desember en 7-12 Des.
20 Desember, Het USS Mahan teruggekeer na Norfolk na 'n ses maande lange ontplooiing ter ondersteuning van Maritime Interdiction Operations (MIO).
18 Desember 2004 USS Mahan het Norfolk teruggekeer na 'n oplewing van twee maande ter ondersteuning van Standing Naval Forces Mediterranean (STANAVFORMED). Die skip is saam met die Harry S. Truman (CVN 75) Carrier Strike Group (CSG) ontplooi 13 Oktober, ter ondersteuning van Operation Active Endeavour in die oostelike Middellandse See.
16 Mei 2005 USS Mahan het die huis verlaat vir 'n geskeduleerde ontplooiing ter ondersteuning van die wêreldoorlog teen terrorisme.
28 Mei, The Mahan het onlangs vasgemeer by Muelle de la Curra in Cartagena, Spanje, vir 'n geskeduleerde hawe -besoek.
Van 20-25 Junie het die Mahan deelgeneem aan 'n multilaterale vlootopleiding en bevelvoeringsoefening FRUKUS & rsquo05, in die oostelike Atlantiese Oseaan, saam met die FS De Grasse (D612), RFNS Admiral Levchenko (DDG 605) en HMS Montrose (F236).
20 Julie: Die geleide missielvernietiger het Soudabaai, Kreta, ingetrek vir 'n gereelde hawe-oproep.
Ongeveer 1,200 Amerikaanse matrose en mariniers het op 23 Julie 'n reeks vlootopleidingskontrakte met magte uit Bulgarye, Georgië, Roemenië, Turkye en Oekraïne in die Swart See begin.
17 Oktober het The Mahan aan boord van die USS Emory S. Land in La Maddalena, Sardinië, vasgemeer vir 'n tweedaagse beskikbaarheid van vlootonderhoud (FMAV).
15 November, Het USS Mahan na die vlootstasie Norfolk teruggekeer na 'n ses maande lange ontplooiing in die Amerikaanse 6de Vloot AoR.
14 Junie 2006 USS Mahan is tans in die Atlantiese Oseaan wat deelneem aan die oefening Frontier Sentinel, wat die eerste keer was dat 'n Amerikaanse vloot -vegvegskip onder die taktiese beheer van die Kuswag vir 'n Maritime Homeland Security -missie gewerk het.
2 Februarie 2007 het DDG 72 Boston, Mass., Binnegekom vir 'n kort hawe -besoek voordat hy 'n gesamentlike operasionele opleidingsmissie van die NAVO in die Atlantiese Oseaan hervat het.
20 Februarie het die geleide missielvernietiger onlangs in Port Canaveral, Florida, ingetrek vir 'n gereelde hawe-oproep.
7 Maart, The Mahan is tans in die Atlantiese Oseaan en hou opleiding vir die Standing NATO Maritime Group (SNMG) 1.
Op 4 April het USS Mahan onlangs vertrek na Willemstad, Curacao, Nederlandse Antille, na 'n kort hawe -oproep.
11 April, Kmdt. Richard M. Miller Jr. verlig kmdt. Frank J. Olmo, as CO van die Mahan, tydens die opdragverandering aan boord van die skip in Fort de France, Martinique.
Op 28 April het die Arleigh Burke-klas-geleide missielvernietiger onlangs uit Mindelo, Kaap Verde, vertrek na 'n kort hawe-besoek.
Op 19 Mei doen USS Mahan tans roetine -opleiding in die Oossee.
28 Mei, DDG 72 het onlangs vertrek uit Gdynia, Pole, na 'n geskeduleerde hawe -oproep. Die Mahan het sy pligte aan die USS Normandie (CG 60) oorgedra as die vlagskip vir die agterhoof Michael K. Mahon, bevelvoerder van die permanente Navo Maritieme Groep Een (SNMG1).
USS Mahan het op 6 Junie deelgeneem aan gekombineerde maritieme interdikasie-operasies (MIO) met die RFNS Neustrashimy (712 FF) as deel van die Baltiese operasies (BALTOPS) 2007. BALTOPS, wat van 4 tot 15 Junie plaasvind, is die grootste jaarlikse internasionale opleidingsgeleentheid georganiseer in die Oossee en bevat opleidingsgeleenthede in die hawe en op see wat ontwerp is om interoperabiliteit en beter praktyk vir die deel van inligting met vennootskappe te bou.
Op 16 Junie het The Mahan onlangs in Kiel, Duitsland, ingetrek vir 'n geskeduleerde hawe -besoek.
9 Julie 2008 Die geleide missielvernietiger neem tans deel aan 'n saamgestelde opleidingseenheidsoefening (COMPTUEX), as deel van die USS Iwo Jima (LHD 7) Expeditionary Strike Group (ESG).
9 September, Het USS Mahan uit Norfolk vertrek vir 'n geskeduleerde ontplooiing ter ondersteuning van maritieme beveiligingsoperasies.
1 Oktober, anker DDG 72 by Great Bitter Lake, Egipte, vir 'n kort rukkie na die Suez -kanaal.
25 Januarie 2009 The Mahan, onder bevel van kmdt. Stephen F. Murphy voer tans teen-piraterij-operasies in die Golf van Aden uit, as deel van die Combined Task Force (CTF) 151.
Op 26 Maart het USS Mahan onlangs in Valencia, Spanje, aangekom vir 'n besoek aan die hawe.
7 April, Het USS Mahan teruggekeer na die vlootstasie Norfolk na 'n implementering van sewe maande.
13 Julie, The Mahan arriveer in Halifax, Nova Scotia, vir 'n vierdaagse hawe-oproep.
19 Julie het USS Mahan, saam met HMAS Sydney (FFG 03) en HMAS Ballarat (FFH 155), in New York City aangekom vir 'n vierdaagse hawe-besoek as deel van Operation Northern Trident 2009. Die twee fregatte sal na verwagting ook besoek Baltimore en Norfolk in vergelyking met die Amerikaanse vloot se "Great White Fleet" -vieringe in Australië in 2008.
Vanaf 4-9 Junie 2010 het USS Mahan deelgeneem aan 'n multinasionale oefening in die oostelike kus van Florida, aan die oostelike kus van Florida, aan 'n multinasionale oefeningsinisiatief (SEASWITI) vir suidoostelike anti-duikbootoorlogvoering (SEASWITI).
17 September, Die XO kmdt. Charles Mansfield is onthef omdat hy 'n ondergeskikte offisier getref het terwyl die skip besig was om op 9 Julie te oefen. Die voorval het in die Mahan se gevegsrigtingsentrum voor verskeie ander matrose plaasgevind.
7 November, Het USS Mahan uit Norfolk vertrek vir 'n geskeduleerde ontplooiing ter ondersteuning van maritieme beveiligingsoperasies.
15 Februarie 2011 DDG 72 het onlangs in Port Victoria, Seychelle, aangekom vir 'n welwillendheidsoproep.
11 Mei, The Mahan het in Istanbul, Turkye, aangekom vir 'n kort hawe -besoek om deel te neem aan die International Defense Industry Fair 2011.
8 Junie, Het USS Mahan teruggekeer na die vlootstasie Norfolk na 'n tydperk van sewe maande in die Middellandse See en buite Noordoos-Afrika.
Op 15 Augustus het die geleide missielvernietiger die vlootstasie Newport, RI, binnegekom vir 'n besoek van vier dae om opleiding aan skoolskepe by die Surface Warfare Officer School (SWOS) te doen.
25 Augustus vertrek The Mahan van Naval Station Norfolk om die naderende kategorie 3 -orkaan Irene te vermy.
4 November, Kmdt. Adam M. Aycock verlig kmdt. Kurt A. Mondlak as bevelvoerder van USS Mahan.
4 April 2012 Twaalf Matrose van USS Mahan het nie-geregtelike straf ingevolge artikel 92 van die Uniform Code of Military Justice gekry vir die gebruik, aankoop en/of verspreiding van onwettige sintetiese cannabinoïde, ook bekend as & quotSpice, & quot tydens Captain's Mast-prosedure aan boord van die skip. DDG 72 het in Maart 'n Selected Restricted Availability (SRA) voltooi.
Op 14 September het USS Mahan onlangs die droogdok in Norfolk, Va, binnegekom vir herstelwerk.
Op 26 Oktober het die Mahan -noodgeval vanaf die vlootstasie Norfolk gesorteer om die orkaan Sandy te vermy. Op 28 Oktober afgemeet by Naval Station Newport, R.I. om voorrade voor te berei saam met die logistieke spesialiste van Logistics Company, 2nd Supply Battalion, 2nd Marine Logistics Group.
28 Desember, Vertrek USS Mahan uit die hawe vir 'n geskeduleerde onafhanklike ontplooiing met die primêre fokus op Ballistic Missile Defense (BMD) operasies.
5 Januarie 2013 Die Mahan het Funchal, Portugal, binnegedring vir 'n kort rukkie om by te gaan.
Op 11 Januarie het USS Mahan in Augustabaai, Sicilië, ingetrek vir 'n kort hawe -oproep om 'n omset met die USS Cole (DDG 67) te bewerkstellig.
14 Januarie, Die geleide missielvernietiger het onlangs Napels, Italië, ingetrek vir 'n geskeduleerde hawe-besoek.
27 Januarie het USS Mahan onlangs in Haifa, Israel, aangekom vir 'n geskeduleerde hawe -besoek.
11 Februarie het DDG 72 onlangs in Limassol, Ciprus, ingetrek vir 'n gereelde hawe -oproep.
12 April, The Mahan arriveer in Naval Support Activity Souda Bay in Kreta, Griekeland, vir 'n gereelde hawe-oproep Inport Souda Bay weer van 1-3 Mei.
7 Mei, Kmdt. Zoah Scheneman verlig kmdt. Adam M. Aycock as CO van die Mahan tydens 'n opdragverandering aan boord van die skip. USS Mahan het vandag Rhodes, Griekeland, binnegekom vir 'n drie dae lange hawe-besoek.
17 Junie, Die vernietigde-missielvernietiger het onlangs vasgemeer by HM Naval Base Gibraltar, Britse oorsese gebied, vir 'n gereelde hawe-oproep.?
Op 28 Junie neem DDG 72 tans deel aan 'n BMD -oefening met die vlagskip van Standing NATO Maritime Group (SNMG) 2, SPS Blas de Lezo (F 103), in die westelike Middellandse See.
25 Augustus, bevelvoerder, Amerikaanse 6de vloot, vise -adm. Frank C. Pandolfe beveel die Mahan om in die Middellandse See te bly en aan die kus van Sirië te herontplooi. USS Mahan het onlangs 'n omset by die USS Ramage (DDG 61) behaal en sou teen einde Augustus terugkeer huis toe.
13 September, Het USS Mahan na Norfolk teruggekeer na 'n uitgebreide ontplooiing van agt en 'n half maande in die Amerikaanse 6de Vloot AoR.
Op 29 Oktober is The Mahan tans aan die gang ter ondersteuning van die USS Bataan (LHD 5) ARG se COMPTUEX as deel van opposisiemagte. Middel November het die escortpligte van die USS Theodore Roosevelt (CVN 71) uitgevoer.
21 Februarie 2014 Die geleide missielvernietiger is tans aan die gang ter ondersteuning van die Independent Deployer Certification Exercise (IDCERTEX) aan die kus van Florida.
28 Februarie het USS Mahan vasgemeer by kooi 1, Gov. Nicholls Street Wharf in New Orleans, La, vir 'n vyfdaagse hawe-besoek in samewerking met die Mardi Gras-fees.
24 Maart, Het Jeffrey Tyrone Savage met sy Freightliner -vragmotor deur Gate 5 gery en omstreeks 23:20 die Mahan & rsquos -kwartier genader. EDT, terwyl die skip vasgemeer was by kooi 2, Pier 1 op Naval Station Norfolk. Nadat hy gekonfronteer is met die skip se onderoffisier van die horlosie, het daar 'n stryd plaasgevind en kon hy 'n vroulike matroos ontwapen en daarna die wapen gebruik om die wapen van die tweede klas Mark A. Mayo, opgedra aan Naval Security Forces, doodskiet het die ongewapende wagter te hulp gekom. Savage is deur veiligheidsmagte doodgemaak.
11 Augustus, Het USS Mahan uit Norfolk vertrek vir 'n onafhanklike ontplooiing van die Arabiese Golf.
Op 21 Augustus het The Mahan die Middellandse See binnegekom nadat hy die Straat van Gibraltar verlaat het.
25 Augustus, DDG 72 vasgemeer by West Berth K14, NAVO -brandstofdepot in Soudabaai, Griekeland, vir 'n roetine -hawe wat deur die Suez -kanaal op 2 September oorgedra is.
11 September het USS Mahan vasgemeer by kooi 6, Khalifa Bin Salman-hawe (KBSP) in Hidd, Bahrein, vir 'n vierdaagse hawe-oproep om 'n kort briefie en omset met die USS Arleigh Burke (DDG 51) te doen.
Op 15 Oktober het The Mahan vasgemeer by die hawe van Mina Zayed, Verenigde Arabiese Emirate, vir 'n onderhoud van 10 dae.
4 November, Kmdt. Joseph S. Matison verlig kmdt. Zoah Scheneman as die 12de CO van Mahan tydens 'n opdragverandering aan boord van die skip in die Arabiese Golf.
Op 9 Desember het The Mahan onlangs uit KBSP, Bahrein, vertrek na 'n kort oproep om 'n outopopbrief en omset by die USS Milius (DDG 69).
10 Januarie 2015 USS Mahan vasgemeer by Pier 6, Naval Station Norfolk na 'n ontplooiing van vyf maande.
Op 18 Februarie kry BAE Systems Norfolk Ship Repair 'n aanpassing van $ 38,3 miljoen aan 'n voorheen toegekende kontrak (N00024-10-C-4308) vir die USS Mahan's Drydocking Selected Restricted Availability (DSRA). Na verwagting sal die werk teen Augustus voltooi wees.
Op 4 Desember vertrek USS Mahan uit Norfolk vir seeproewe na 'n verlengde beskikbaarheid van nege maande? Aan die gang vir roetine -opleiding op 11 Januarie.
19 Februarie 2016 Kmdt. Marc E. Davis verlig kmdt. Joseph S. Matison as die 13de bevelvoerder van Mahan.
1 April ?, Die Mahan vasgemeer by kooi 6, Pier 5 op Naval Station Norfolk nadat hy onderweg was ter ondersteuning van die Dwight D. Eisenhower (CVN 69) CSG se saamgestelde opleidingseenheidsoefening (COMPTUEX), as deel van opposisiemagte.
13 Junie is USS Mahan tans vasgemeer by kooi 6, Pier 2 op Naval Station Norfolk Underway vir Group Sail, in die Jacksonville Op. Gebied, van 27 Junie tot 21 Julie.
Op 26 September het die geleide missielvernietiger die huis verlaat vir 'n raketoefening (MISSILEX), as deel van die USS George H.W. Bush (CVN 77) CSG.
10 November, The Mahan is tans vasgemeer by kooi 2, Pier 4 op Naval Station Norfolk.
19 November, Het USS Mahan uit Norfolk vertrek vir 'n geskeduleerde ontplooiing in die Midde -Ooste.
27 November het DDG 72 vasgemeer by die Pontinha -pier in die hawe van Funchal, Portugal, vir 'n kort rukkie op die eiland Madeira om die Straat van Gibraltar op 29 November te hervul.
Op 9 Desember het USS Mahan vasgemeer by die Themistokleous Pier in Port of Piraeus, Griekeland, vir 'n drie dae lange vryheidsbesoek aan Athene, wat op 14 Desember deur die Suezkanaal gegaan het? Deur die Straat van Hormuz noordwaarts op 8 Januarie.
Van 31 Januarie tot 2 Februarie 2017 het die Mahan deelgeneem aan 'n multilaterale oefening Unified Trident, saam met die HMS Ocean (L12), HMS Daring (D32), FS Forbin (D620), HMAS Arunta (FFH 151), USS Gladiator (MCM 11), HMS Chiddingfold (M37), USNS Alan Shepard (T-AKE 3), RFA Lyme Bay (L 3007), Amerikaanse kuswag en patrollievaartuie, terwyl hulle aan die kus van Bahrein aan die gang was.
Van 13 tot 15 Maart het USS Mahan deelgeneem aan 'n trilaterale oefening tussen die VSA en Irak-Koeweit terwyl hy aan die gang was in die Noord-Arabiese Golf.
29 April, The Mahan vasgemeer by kooi 5, General Cargo Wharf in Jubail Commercial Port, Saoedi-Arabië, om deel te neem aan 'n bilaterale multi-dimensionele oefening Nautical Union Underway for at-sea phase on 2 May Transited the Suez Canal northbound on 26 May.
27 Mei, USS Mahan vasgemeer by South Quay, Container Terminal in Port of Larnaca, Ciprus, vir 'n vierdaagse vryheidsbesoek Deelgeneem aan 'n soek-en-reddingsoefening Argonaut, aan die suidkus van Ciprus, van 31 Mei tot 2 Junie.
20 Junie, USS Mahan vasgemeer by kooi 1, Pier 5 op Naval Station Norfolk na 'n implementering van sewe maande.
28 Julie, Kmdt. Harold W. Bowman-Trayford verlig kmdt. Marc E. Davis as CO van die Mahan tydens 'n opdragverandering aan boord van die skip.
Op 31 Julie vertrek USS Mahan van die hawe af op pad na Rockland, Maine, om deel te neem aan die 70ste Kreefees wat in 2-7 Aug.
Augustus?, Die geleide-missielvernietiger wat vasgemeer is by kooi 1, Pier 1 op Naval Station Norfolk Underway weer van 16-17 November.
1 Desember het The Mahan vasgemeer by kooi 1, Pier 6 op Naval Station Norfolk na 'n vier dae lange aanloop langs die kus van Virginia Underway, van 22 tot 23 Januarie.
31 Januarie 2018 USS Mahan het Woensdagaand van die huis af vertrek vir 'n eendag aan die kus van Virginia Underway, van 6-7 tot 12 Februarie.
12 Februarie, DDG 72 vasgemeer by Naval Weapons Station Yorktown, Va., Vir 'n ammunisie-aflaai van vier dae, vasgemeer by kooi 1, Pier 6 op 16 Februarie. Ship Repair & amp Services scheepswerf, vir 'n geselekteerde beperkte beskikbaarheid (SRA), op 19 Februarie.
Februarie?, 2019 Kmdt. Emily M. Wall verlig kmdt. Harold W. Bowman-Trayford as die 15de bevelvoerder van Mahan.
18 Julie, USS Mahan verhuis 'dead-stick' van die werf van MHI na koepel 1, Pier 4 op die vlootstasie Norfolk Noodsituasie word gesorteer weens die orkaan Dorian op 4 September.
13 September het USS Mahan vasgemeer by kooi 5, Pier 4 op Naval Station Norfolk na 'n driedaagse aanloop vir see-proewe wat veranker is by Explosives Anchorage G4 vir 'n kort stop voordat hy weer op 24 Oktober aanmeer by kaai 5, Pier 6 op Oktober 25 Weer aan die gang vanaf 13-15 November.
20 November, The Mahan geanker by Explosives Anchorage G4, langs Naval Station Norfolk, vir 'n kort rukkie voordat hy aan die gang is vir roetine-opleiding. Op 25 November November weer terug huis toe van 26 tot 27 November.
19 Desember het USS Mahan vasgemeer by kooi 1, Pier 5 op Naval Station Norfolk na 'n 15 dae lange aanloop in die Jacksonville en Charleston Op. Gebiede ter ondersteuning van opkomende nasionale taak.
13 Februarie 2020 Die Mahan vasgemeer by kooi 6, Pier 1 op Naval Station Norfolk na 'n 27-dae aanvang ter ondersteuning van die USS Dwight D. Eisenhower (CVN 69) CSG's COMPTUEX, in Virginia Capes, Cherry Point, Jacksonville en Charleston Op. Gebiede vasgemeer by Naval Weapons Station Yorktown vir ammunisie wat van 25 tot 28 Februarie afgelaai word, vasgemeer by koopplek 5, Pier 4, Vrydagmiddag, weer van 4 tot 5 Maart aan die gang.
1 Mei het USS Mahan vasgemeer by kaai 5, Pier 4 op Naval Station Norfolk na 'n 16-dae aanvang in die Virginia Capes Op. Gebied weer aan die gang van 7-9 Mei.
18 Mei, The Mahan vasgemeer by ligplaats 6, Pier 7 op Naval Station Norfolk na 'n drie dae lange aanloop in die Virginia Capes Op. Area vasgemeer aan 'n boei by Explosives Anchorage G2 vir 'n kort stop voordat dit weer op 30 Mei aan die gang is.
6 Junie, The Mahan vasgemeer by kooi 5, Pier 4 op Naval Station Norfolk nadat hy op pad was ter ondersteuning van die 2d Air Naval Gunfire Liason Company (ANGLICO) -opleiding, aan die kus van Camp Lejeune, Noord -Carolina, weer op 12 Junie aan die kus van Mayport, Florida, op 14 Junie.
Op 15 Junie het USS Mahan op 16 Junie by die Atlantic Undersea Test and Evaluation Center (AUTEC) -reeks aangekom, aan die ooskus van Andros Island, Bahamas wat noordwaarts ooswaarts, oos van die eiland Great Abaco aangekom het, aan die buitekant van die USS Thomas Hudner (DDG 116) vasgemeer. by Wharf B1 in Naval Station Mayport vir 'n kort stop op 17 Junie vasgemeer by kooi 5, pier 6 op 19 Junie verhuis na kooi 5, pier 5 op 5 Augustus.
9 Augustus, The Mahan vasgemeer by kooi 5, Pier 6 op Naval Station Norfolk na 'n drie dae lange aanloop langs die kus van North Carolina Underway weer vanaf 1 Aug.-15.
19 Augustus, Kmdt. Christopher R. Cummins verlig kmdt. Emily M. Wall as CO van die Mahan tydens 'n opdragverandering aan boord van die skip.
1 September het USS Mahan vasgemeer by kooi 5, Pier 6 op Naval Station Norfolk na 'n eendaagse aanloop langs die kus van Virginia Underway vir Surface Warfare Advanced Tactical Training (SWATT) oefening en taakgroepoefening (TFEX) vanaf 24 September 9 Oktober Weer aan die gang op 3 Januarie.
4 Januarie 2021 Die Mahan vasgemeer by Naval Weapons Station, Yorktown, vir 'n ammunisie van vyf dae wat vasgelê is op kaai 6, Pier 14 op 9 Januarie, aan die gang vir 'n saamgestelde oefeneenheid (COMPTUEX), as deel van die USS Dwight D. Eisenhower (CVN 69) CSG-10, op 11 Januarie vasgemeer by kooi 2, Pier 4 op 13 Februarie.
17 Februarie, Het USS Mahan uit Norfolk vertrek vir 'n geskeduleerde ontplooiing in die Midde -Ooste.
26 Februarie, The Mahan vasgemeer by Berth 3 Pier 1 op Naval Station Rota, Spanje, vir 'n tweedaagse hawe-oproep Transited the Straat of Gibraltar eastward on 1 March Moored at Berth K10 in Souda Bay, Crete, from 4-5 March Transited die Suezkanaal op 7 Maart suidwaarts?
Op 19 Maart het USS Mahan die Bab el-Mandeb-straat suidwaarts oorgesteek en die USS Somerset (LPD 25) begelei op 2 Maart na die Hormuzestraat noordwaarts? Vasgemeer te Berth 7, Deep Water Jetty in Mina Salman Port, Bahrein, van 31 Maart tot 2 April?
7 April het The Mahan deelgeneem aan 'n foto-oefening (PHOTOEX) saam met die USS Hurricane (PC 3), USS Squall (PC 7), USCGC Adak (WBP 1333) en RBNS Abdul Rahman al-Fadel (P22), terwyl hulle aan die gang was in die sentrale Arabiese Golf, na afloop van 'n bilaterale oefening Neon Defender 21 vasgemeer by Deep Water Jetty in Mina Salman Port vanaf 1 April? -17 Op 19 April 'n aanvulling ter see met die USNS Patuxent (T-AO 201) uitgevoer.
Aan die begin van die Spaanse opvolgingsoorlog was Portugal nominaal 'n bondgenoot van die Bourbons: Frankryk onder Louis XIV, en Spanje onder sy kleinseun, Philip V. Hoewel sy nie 'n strydlustige was nie, was die hawens van Portugal gesluit vir die vyande van die Bourbon -moondhede - hoofsaaklik die vaartuie van Engeland en die Nederlandse Republiek. Na die Anglo-Nederlandse vlootoorwinning by Vigo Bay in 1702 het die vloot van vlootmagte egter ten gunste van die Grand Alliance geswaai. Met die vermoë om Portugal se voedselvoorraad en handel (veral goud uit Brasilië) af te sny, was dit nie moeilik vir die geallieerde diplomate om koning Peter II te dwing om die Methuen -verdragte van Mei 1703 te onderteken en by die Alliansie aan te sluit nie. Ζ ] Nadat Peter II hom tot die oorlog verbind het, het die Alliance -vloot toegang tot die hawens van Portugal, veral die hawe van Lissabon, gekry. In ruil vir sy trou het Peter II militêre en finansiële hulp en territoriale toegewings in Spanje geëis, en hy het ook gevra dat die Alliansie die keiser Leopold I, die jongste seun van Charles, die Alliansie se Habsburgse kandidaat na die Spaanse troon, moet stuur om die erns te toon van hul ondersteuning. Ζ ] Die jong pretender, wat onder sy ondersteuners bekend was as Charles III van Spanje, het op 7 Maart 1704, te midde van groot feesvieringe, saam met George Rooke se vloot in Lissabon aangekom - via Londen. Η ]
Afgesien van die mislukte Grand Alliance -poging om Cádiz in 1702 te neem, en die daaropvolgende aanval op die Spaanse skatvloot in Vigo Bay, was die oorlog tot dusver beperk tot die Lae Lande en Italië. Met die getrouheidsverandering van Portugal het die oorlog egter na Spanje beweeg. In Mei 1704 het die hof in Lissabon nuus ontvang dat Franse en Spaanse troepe die grens na Portugal oorgesteek het. Hierdie leër van ongeveer 26 000 man onder Philip V en die hertog van Berwick behaal verskeie oorwinnings op die grens: Salvaterra val op 8 Mei, Penha Garcia op 11 Mei, Philip V het persoonlik toesig gehou oor die val van Castelo Branco op 23 Mei en T'Serclaes het Portalegre op 8 Junie gevange geneem. ⎖ ] Maar sonder voorraad vir hul magte, het die komende somerhitte dit vir hulle onmoontlik gemaak om met die veldtog voort te gaan, en Philip V keer op 16 Julie terug na Madrid om 'n held te verwelkom. Die hitte het egter nie die oorlog op see beïnvloed waar die Alliansie sterk was nie. ⎗ ]
13 Augustus: Die vliegdekskip wat deur die kern aangedryf word, vertrek twee weke lank van die hawe om die sertifikaat van die vliegdek te verrig. Die eerste katapult van die vliegtuig word gelanseer en in hegtenis geneem 13 Augustus.
Op 17 Oktober het The Truman vertrek vanaf Naval Station Norfolk vir 'n daguitstappie vir vriende en familie.
30 Julie, het die vliegdekskip wat deur kernwapens aangedryf word, 'dead-stick' na Pier 12 op Naval Station Norfolk Underway verskuif vir seeproewe vanaf 18-19 Aug.
19 November, Kapt David L. Logsdon verlig kapt Thomas G. Otterbein as bevelvoerder van die CVN 75 Underway weer vir FRS/Fleet/Training CQ vanaf 3-14 Des.
1 September 2000 Die Harry S. Truman BG het teruggekeer huis toe nadat hy in Oktober die Composite Training Unit Oefening (COMPTUEX) voltooi het vir die Joint Task Force Exercise (JTFEX).
29 Maart, het die agt vliegdekskip van die Nimitz-klas van Sitrah, Bahrein, geanker vir 'n twee dae lange besoek aan Manama Inport Jebel Ali, U.A.E., van 9 tot 13 April.
27 April het USS Harry S. Truman deur die Straat van Hormuz suidwaarts gegaan nadat hy op die stasie deur die USS Constellation (CV 64) verlig is. Die vliegtuig van Carrier Air Wing (CVW) 3 het 869 soorte gevlieg, in totaal meer as 2700 vliegure, tydens 84 vliegdae ter ondersteuning van Operation Southern Watch. Gedurende die ontplooiing het die gevegsgroep ook deelgeneem aan talle internasionale oefeninge, waaronder Arabian Gauntlet, 'n oefening van 11 lande wat meer as 20 skepe behels het.
26 Februarie 2002 USS Harry S. Truman keer terug na die vlootstasie Norfolk na 'n vier dae lange seevaartproewe, en voltooi die Planned Incremental Availability (PIA) van $ 110 miljoen by die Norfolk Naval Shipyard (NNSY). Die werk sluit in die installering van 'n nege lugversorgingsaanleg en die aanpassing van elk van die HST se katapulte.
Op 4 Junie het USS Harry S. Truman vertrek uit Norfolk vir 'n twee-week Tailored Ship's Training Availability (TSTA) I/II.
10 September, 'N S-3B Viking, wat aan Sea Control Squadron (VS) 22 toegewys is, het om 21.30 plaaslike tyd ongeveer 21 kilometer suid-suidoos van Puerto Rico neergestort. Lt. -kmdt. Jeffrey J. Gray, Lt. -kmdt. Michael D. Chalfant en lt.j.g. Thomas B. McCombie is op see verlore.
27 September, Die Harry S. Truman anker aan die kus van Key West, Florida, vir 'n vierdaagse hawe-besoek. Aan die gang vir Joint Task Force Oefening (JTFEX) en ammunisie oplaai vanaf 22 Oktober- Nov.?
20 November verlig USS Harry S. Truman Carrier Strike Group die USS John F. Kennedy (CV 67) CSG op stasie in die Noord -Arabiese Golf. Die twee draers het ordonnansie en bemanningsoordragte uitgevoer voor Kennedy se vertrek, en Truman se begin met gevegsoperasies ter ondersteuning van OIF.
5 April, die vliegdekskip wat met kernkrag aangedryf word, anker in Stokesbaai vir 'n besoek van vyf dae aan Portsmouth, Engeland.
Op 1 September is USS Harry S. Truman en USS Whidbey Island (LSD 41) besig met voorbereidings om vandag aan die gang te kom vir gebiede aan die Amerikaanse Golfkus ter ondersteuning van die noodhulpoperasies van die Federal Emergency Management Agency (FEMA) wat verband hou met orkaan Katrina. Hulle sal aansluit by vyf ander Norfolk-skepe wat reeds op see is en solank as wat nodig is op die stasie sal bly. Die vliegdekskip sal dien as die bevelsentrum en die vlugvoetbasis, en sal bykomende helikopters van die Naval Air Station Jacksonville vervoer om pogings vir soek en redding (SAR) te ondersteun.
Op 20 Desember vertrek die vliegdekskip van die Nimitz-klas van Norfolk Naval Shipyard om see-proewe te doen.
26 Januarie 2007 CVN 75 vertrek vanaf Naval Station Norfolk om vliegdek-sertifikate uit te voer. Voer ammunisie af met die USS Theodore Roosevelt (CVN 71) en USNS Lewis en Clark (T-AKE 1) van 7-10 Februarie.
Op 10 April het kapt. Michael Ullrich, stafhoof van Carrier Strike Group (CSG), 'n belangrike mylpaal gemaak met sy 800ste herstel wat hy aan boord van die vliegdekskip gehad het.
21 Augustus, Die soektog na Lt. Cameron N. Hall, Lt. Ryan K. Betton en Lt. j.g. Jerry R. Smith is beëindig en hul status word nou as oorlede gelys.
Op 20 November het USS Harry S. Truman in Napels, Italië, ingetrek vir 'n ses dae lange hawe-besoek.
7 Januarie 2008 Twee "Super Hornets", F/A-18E en F/A-18F, het tydens operasies in die Arabiese Golf neergestort. Die drie vlieëniers is veilig terug aan boord van die vliegdekskip en word in 'n goeie toestand gerapporteer na 'n uitwerping.
25 Januarie het USS Harry S. Truman by Jebel Ali, U.A.E. ingetrek vir 'n gereelde hawe-oproep na Inport Jebel Ali, van 5 April ?.
Op 19 April onthul agterste adm. Mark Fox adm. Bill Gortney as bevelvoerder, Carrier Strike Group 10 tydens 'n bevel om die bevel te verander aan boord van die Truman, terwyl hy aan die gang was in die Arabiese Golf.
14 Februarie 2009 USS Harry S. Truman keer terug na die tuisland na 'n twee dae lange proefperiode, na 'n byna sewe maande lange beplande inkrementele beskikbaarheid (PIA) by die Norfolk Naval Shipyard in Portsmouth, Va.
11 Maart, The Truman is tans aan die ooskus aan die gang vir die kwalifikasies van die vragmotor.
8 Mei, agteradm. Patrick Driscoll verlig agterhoof Mark I. Fox as bevelvoerder, Carrier Strike Group (CSG) 10, tydens 'n bevelverandering aan boord van die Truman.
Op 1 Junie vertrek USS Harry S. Truman op Naval Station Norfolk vir 'n beoordeling van die inspeksie en opname (INSURV).
Op 24 Julie onthul admiraal John C. Harvey jr., Admiraal Jonathan Greenert as bevelvoerder, bevel van die Amerikaanse vlootmagte tydens 'n bevel om die bevel aan boord van die Truman by Naval Station Norfolk.
Op 5 Augustus het die EA-18G Growlers, toegewys aan die & quotVikings & quot van Airborne Electronic Attack Squadron (VAQ) 129 en & quotScorpions & quot van Airborne Electronic Attack Squadron (VAQ) 132, vir die eerste keer aan boord van die Truman geland. CVN 75 is tans besig met kwalifikasies vir vervoer aan die kus van Virginia.
5 November, Die Harry S. Truman is tans aan die gang vir Carrier Qualifications (CQ) Weer aan die gang vir CQ vanaf 4 Desember ?.
5 Februarie 2010 onthef kapt James Bynum kapt Andrew Lewis as bevelvoerder, Carrier Air Wing (CVW) 3, tydens 'n bevel om die bevel aan boord van die Truman.
Op 8 Junie arriveer die Harry S. Truman in Port of Marseille, Frankryk, vir 'n vierdaagse vryheidsbesoek. Onderneem interoperabiliteitsoefeninge met die Charles de Gaulle (R 91), van 4-7 Junie.
Op 13 Junie het USS Harry S. Truman geanker in die Baai van Hyeres om deel te neem aan die 100 -jarige viering van French Naval Aviation Transito die Suez -kanaal op 18 Junie.
Op 10 Augustus het The Truman vertrek uit Jebel Ali, Verenigde Arabiese Emirate, na 'n vierdaagse besoek aan die hawe in Dubai.
Op 1 Februarie het die Navy & rsquos se nuutste vliegtuig E-2D Advanced Hawkeye, wat aan die Air Test Evaluation Squadron (VX) 20 gestuur is, die eerste lugvaartuig aan boord van die Truman gemaak as deel van 'n ses dae geskiktheidstoets.
25 Februarie, agteradm. Ted N. Branch verlig agter-admiraal Richard J. O'Hanlon as bevelvoerder, Naval Air Forces Atlantic, tydens 'n bevelwisseling aan boord van die Truman.
8 November, Het kapt. Tushar Tembe skielik gesterf by die Norfolk Naval Shipyard nadat hy omstreeks 10:00 in duie gestort het terwyl die skip vertrek het. Die mediese reaksiespan van die skip het onmiddellike mediese hulp verleen totdat Tembe na die Bons Secours Maryview Medical Center vervoer kon word waar hy later dood verklaar is. Die oorsaak van dood is nie vasgestel nie.
22 Julie, 'n MH-60S Sea Hawk, toegewys aan die & quotDusty Dogs & quot; van die Helicopter Sea Combat Squadron (HSC) 7, het 'n eerste landing uitgevoer op een van 'n twee nuut-toegevoegde vliegdek presisie landingsterrein wat nie die vliegpad oorvleuel nie vastevlerkvliegtuie, wat die verbeterde vlugoperasievermoë bygevoeg het by Truman en rsquos wat met helikopter en vliegtuie eskaders begin.
Op 2 Augustus is die USS Harry S. Truman weer aan die gang vir kwalifikasies by die Naval Air Training Command (NATRACOM) en ammunisie wat by die USNS William McLean (T-AKE 12) gelaai is.
Op 2 Oktober vertrek CVN 75 vir 'n aanvangsperiode van 23 dae uit Norfolk om Tailored Ship's Training Availability (TSTA) en Final Evaluation Problem (FEP) te verrig, met die Carrier Air Wing (CVW) 3 en Group Sail-bedrywighede.
Op 4 Desember vertrek die Harry S. Truman vir twee weke van Naval Station Norfolk om die FRS/TRACOM Carrier Qualifications (CQ) en Demonstration (UD) met die demonstrateur van die X-47B Unmanned Combat Air System (UCAS) uit te voer. CVN 75 is die eerste vliegdekskip in die geskiedenis van vlootvaart wat toetsoperasies vir 'n onbemande vliegtuig aangebied het.
Van 14-16 Februarie was USS Harry S. Truman aan die gang vir roetine opleiding in die VACAPES Op. Gebied aan die gang vir CVW-3/TRACOM Carrier Qualifications (CQ) en toetsing met die MV-22 Osprey, toegewys aan VMX-22, vanaf 4-15 Maart Aan die gang vir 'n volhoubaarheidsoefening (SUSTEX) van 15-26 April Aan die gang vir groepseil bedrywighede in die Jacksonville Op. Gebied van 14 tot 23 Mei Mei weer aan die gang vir SUSTEX met die CVW-3 en Carrier Strike Group (CSG) 10 van 3 tot 19 Junie.
9 Januarie 2014 kmdt. Larry D. DeLong verlig kmdt. Philip W. Walker as CO van die & quotRagin 'Bulls & quot van Strike Fighter Squadron (VFA) 37, tydens 'n lugwisseling in die Noord-Arabiese See USS Harry S. Truman het op 11 Januarie die Straat van Hormuz noordwaarts oorgesteek.
Op 21 Januarie het CVN 75 by Jebel Ali, Verenigde Arabiese Emirate, ingetrek vir 'n vierdaagse hawe-oproep. Op 26 Januarie suidwaarts deur die Straat van Hormuz gesluit. Gesamentlike operasies met die Task Force van die Franse Vloot is afgehandel, terwyl dit op 2 Februarie in die Noord -Arabiese See aan die gang was.
18 Maart, kmdt.Przemyslaw J. Kaczynski verlig kmdt. John W. Hewitt as CO die & quotSeahawks & quot van Carrier Airborne Early Warning Squadron (VAW) 126, tydens 'n lugwisseling van bevel.
Op 28 Mei het CVN 75 vir drie dae aan die huis gegaan om die inspeksie- en opname-ondersoek (INSURV) te doen. Aan die gang vir plaaslike bedrywighede van 11 tot 12 Junie Aan die gang vir 'n Cruise vir vriende en familie op 27 Junie Aan die gang vir TRACOM Carrier Qualifications (CQ) en ammunisie aflaai met die USNS William McLean (T-AKE 12) en USS Theodore Roosevelt (CVN 71) van 8 tot 21 Julie.
5 November het USS Harry S. Truman vasgemeer by die nuutgeboude super Pier 5, Norfolk Naval Shipyard in Portsmouth, Va., Vir 'n deurlopende inkrementele beskikbaarheid (CIA) van vier maande. Belangrike take sluit in die modernisering van die aandrywingsaanleg, die hoofmotor en die herstel van oliepomp, asook groot inspeksies van die katapult -lanseerstelsel.
27 Mei, Die Harry S. Truman vasgemeer by Pier 12 North, Naval Station Norfolk na 'n vyf dae lange seevaartproewe na 'n uitgebreide sewe maande lange beskikbaarheid vir vliegdek-sertifisering, draerkwalifikasies met die CVW-7 en ammunisie wat met die USNS William McLean van 29 Mei tot 4 Junie.
1 Julie, USS Harry S. Truman, vasgemeer by Pier 14S op Naval Station Norfolk na 'n 23 dae lange aanvang vir Tailored Ship's Training Availability (TSTA) en Final Evaluation Problem (FEP) met die Carrier Air Wing (CVW) 7.
Op 5 Augustus vertrek die HST vir 'n 10-dae aanvang van die hawe om munisipale oplaai en FRS-CQ te voer, na 'n vyf-week-voortgesette onderhoudsbeskikbaarheid (CMAV).
Op 29 November het die Harry S. Truman CSG-8 die Middellandse See binnegegaan nadat hulle die Straat van Gibraltar deurgegaan het, aan die FS Forbin (D620) deelgeneem aan 'n slaagoefening (P6SEX), terwyl hy op 2 Desember die Adriatiese See binnegegaan het. op 4 Des.
6 Januarie 2016 USS Harry S. Truman vasgemeer by kaai 58/59, kade 9 in Port of Jebel Ali, Verenigde Arabiese Emirate, vir 'n vierdaagse vryheidsbesoek aan Dubai.
17 April, USS Harry S. Truman, vasgemeer by kooi 6, Khalifa Bin Salman-hawe (KBSP), Bahrein, vir 'n vierdaagse vryheidsbesoek aan Manama Inport Jebel Ali, VAE, van 15 tot 19 Mei. Op 20 Mei het ons die Bab-el Mandeb-straat noordwaarts oorgesteek.
Op 2 Junie het USS Harry S. Truman, saam met die USS Anzio (CG 68), die Suez -kanaal noordwaarts oorgesteek. Terwyl hy op die stasie in die Noord-Arabiese Golf (NAG) was, het die CVW-7 1820 gevegsopgawes geloods en meer as 1,300,000 pond ammunisie bestee aan die doelwitte van die Islamitiese Staat in Irak en Sirië.
21 Junie het USS Harry S. Truman vasgemeer by West Berth K14, NATO Fuel Depot in Soudabaai, Kreta, Griekeland, vir 'n vierdaagse besoek aan die vryheidshaven, op 2 Julie in die westelike rigting van Gibraltar.
Op 15 Augustus vertrek die Harry S. Truman uit Norfolk vir ammunisie by die USS George H.W. Bush (CVN 77) en USNS Robert E. Peary (T-AKE 5) het op 17 Augustus ammunisie by die USNS Medgar Evers (T-AKE 13) uitgevoer.
Op 19 Augustus kry Huntington Ingalls Industries-Newport News Shipbuilding 'n kontrak van $ 52,4 miljoen vir die USS Harry S. Truman se Planned Incremental Availability (PIA). Werk sal teen September 2017 by die Norfolk Naval Shipyard uitgevoer word, insluitend die herstel of vervanging van kernondersteuning en aandrywingstelsels aan boord in kernbeheerde ruimtes en werk op gespesialiseerde stelsels.
25 Augustus, The HST vasgemeer by Super Pier 5, Norfolk Naval Shipyard in Portsmouth, Virginia, het op 27 September 'n beplande inkrementele beskikbaarheid (PIA) begin.
28 Julie, Kaptein Nicolas J. Dienna onthef kapt Ryan B. Scholl as CO van die Harry S. Truman tydens 'n bevel om die bevel aan boord van die skip.
6 September vertrek USS Harry S. Truman op Naval Station Norfolk vir 'n Fleet Replacement Squadron Carrier Qualifications (FRS-CQ). 1 en 2 vanaf 16-17 Sept. vasgemeer by Pier 14S op 22 Sept.
4 November, CVN 75 vasgemeer by Pier 12N op Naval Station Norfolk na 'n 25-dae aanvang vir 'n Tailed Ship's Training Availability (TSTA) en Final Evaluation Problem (FEP), met die CVW-1 aan die gang vir FRS-CQ en middel siklus materiaal Assessering (MCMA) van 4-15 Desember.
1 Maart 2018 Die Harry S. Truman vasgemeer by Pier 14S op Naval Station Norfolk na 'n 28 dae lange aanvang vir 'n saamgestelde opleidingseenheidsoefening (COMPTUEX) en Joint Task Force Exercise (JTFEX).
23 April het The Harry S. Truman, saam met die USS Normandie (CG 60), USS Forrest Sherman (DDG 98) en RMNS Mohammed VI (FMMM 701), met Lightning Handshake 2018 begin, terwyl hulle aan die gang was in die Atlantiese Oseaan, buite die kus van Marokko het op 27 April ooswaarts oor die Straat van Gibraltar gegaan.
Op 28 Junie het USS Harry S. Truman, saam met die USS Forrest Sherman, USS Winston S. Churchill (DDG 81) en FGS Hessen (F 221) deur die Straat van Gibraltar in die westelike rigting gegaan en 'n aanvulling ter see met die USNS Arctic uitgevoer (T-AOE 8) op 29 Junie.
21 Julie, USS Harry S. Truman vasgemeer by Pier 14N op Naval Station Norfolk na meer as 'n drie maande lange ontplooiing in die Amerikaanse 6de Vloot AoR.
30 Augustus het The Harry S. Truman CSG-8 deelgeneem aan 'n foto-oefening (PHOTOEX) saam met die USS Abraham Lincoln (CVN 72) en USS Mason (DDG 87), as 'n & quotshow of force & quot aan die kus van Virginia 'n aanvulling uitgevoer- op see met die USNS Arctic, terwyl dit aan die gang was in die Atlantic City Op. Area, op 5 September.
Op 18 September het USS Harry S. Truman, saam met die USS Normandië en USS Forrest Sherman, in die waters suid van Ysland aangekom en 'n aanvulling op see gedoen met die USNS Big Horn (T-AO 198), terwyl dit noordwes van Ierland aan die gang was. , op 25 Sept. Die Noordsee binnegegaan op 29 Sept.
Op 10 November het The Harry S. Truman aan die kus van Lissabon, Portugal, geanker vir 'n vierdaagse hawe-besoek in samewerking met die 100ste herdenking van die einde van die Eerste Wêreldoorlog op 17 November ooswaarts oor die Straat van Gibraltar.
Op 26 November het USS Harry S. Truman 'n aanvulling op see gedoen met die USNS Big Horn, terwyl hy in die Ioniese See onderweg was na die Straat van Otranto, net na middernag, op 27 November, suidwaarts, net na middernag, op 1 Desember het op 4 Desember die Straat van Gibraltar in westelike rigting oorgesteek.
11 April het The HST vasgemeer by Pier 14N op Naval Station Norfolk na 'n aanloop van twee weke, in die Cherry Point en Virginia Capes Op. Gebiede vir CVW-1/FRS CQ en 'n volhoubare oefening (SUSTEX).
April 26, agteradm. Andrew J. Loiselle verlig agterhoof Eugene H. Black, III as bevelvoerder, Carrier Strike Group (CSG) 8 tydens 'n bevelwisseling aan boord van die Truman.
25 November het The Harry S. Truman 'n aanvulling op see met die USNS Supply (T-AOE 6) gedoen, terwyl hy aan die kus van Noord-Carolina aan die gang was, 'n aanvulling ter see met die USNS Joshua Humphreys (T-AO) 188), terwyl dit op 4 Desember aan die noordwestelike kus van Marokko aan die gang was.
2 Januarie 2020 USS Harry S. Truman het 'n aanvulling-op-see met die USNS Amelia Earhart (T-AKE 6) gedoen, terwyl hy in die Noord-Arabiese See aan die gang was met 'n aanvulling op see met die USNS Supply op 5 Januarie. .
Op 14 Februarie het USS Harry S. Truman 'n aanvulling ter see met die USNS Supply gedoen, terwyl hy in die Noord-Arabiese See op 21 Februarie weer 'n aanvulling op see uitgevoer het. Inport Duqm, Oman, weer vanaf 26 Februarie 1 Maart Het op 6 Maart 'n aanvulling-op-see met die USNS Supply uitgevoer Op 13 Maart 'n aanvulling-op-see met die USNS William McLean (T-AKE 12).
18 Maart, USS Harry S. Truman het deelgeneem aan 'n PHOTOEX met die USS Dwight D. Eisenhower (CVN 69), as 'n "demonstrasie van geweld" terwyl hy aan die gang was in die Noord-Arabiese See 'n aanvulling ter see uitgevoer het met die USNS Supply on 20 Maart Op 28 Maart 'n aanvulling op see met die USNS Robert E. Peary (T-AKE 5).
29 Maart, USS Harry S. Truman CSG het op 2 April deur die Bab el-Mandeb-straat noordwaarts deur die Suezkanaal gegaan, 'n aanvulling ter see met die USNS Patuxent (T-AO 201) op 6 April deur die Straat van Gibraltar westwaarts oorgedra. op 7 April weer 'n aanvulling op see by die USNS Patuxent op 11 April.
Op 15 April het The Harry S. Truman 'n aanvulling op see met die USNS Medgar Evers (T-AKE 13) gedoen, terwyl Noord-Carolina weer aan die kus van Kitty Hawk onderweg was, terwyl hy aan die gang was die Virginia Capes Op. Area, op 19 en 25 April.
11 Mei, The Harry S.Truman het 'n aanvulling op see met die USNS Patuxent uitgevoer. Op 14 en 15 Mei 'n aanvulling ter see met die USNS Medgar Evers. op 17 Mei aan die kus van die Currituck Banks -skiereiland, N.C.
Op 20 Mei het The HST 'n aanvulling op see gedoen met die USNS Medgar Evers, terwyl hy aan die kus van Noord-Carolina onderweg was, aangekom in die Atlantic City Op. Gebied op 21 Mei Aangekom op 26 Mei aan die kus van Nova Scotia Het op 27 Mei 'n aanvulling ter see by die USNS Medgar Evers uitgevoer.
Op 3 Junie het The Harry S. Truman 'n aanvulling ter see met die USNS gedoen. Medgar Evers het op 4 Junie deelgeneem aan 'n PHOTOEX met die USS Gerald R. Ford (CVN 78), terwyl hy oos van Cape Hatteras, NC, aan die gang was. aanvulling op see met die USNS Patuxent, terwyl hy op 11 Junie aan die kus van Virginia aan die gang was?
Beskerming van geallieerde skepe tydens WWI: Die konvooi -stelsel kom na Gibraltar
Op 17 Augustus 1917 arriveer die verkenner Cruiser USS Birmingham in Gibraltar met die Amerikaanse agterhoof Henry B. Wilson aan boord. Sy missie was om 'n Amerikaanse vlootaanwesigheid in Gibraltar te vestig, wat aan die suidpunt van Spanje minder as 40 kilometer noord van Marokko geleë is. Hierdie strategies belangrike ligging, geskei deur die Straat van Gibraltar van Afrika, is die toegangspunt tot die Middellandse See. Geallieerde magte het besef dat 'n sterk vlootaanwesigheid in hierdie waters skepe kan beskerm en Duitse U-bootaanvalle kan afskrik.
Die seestraat was 'n strategies kritieke sentrum van die geallieerde skeepvaart. Voorrade en troepe uit Asië en Australië vaar deur die gebied op pad na Frankryk en Brittanje. Belangrike vragte voedsel, grondstowwe en troepe uit hawens in Afrika, Suid -Amerika en die Karibiese Eilande het Gibraltar se Atlantiese kant verbygesteek. Vragte na Italië het hoofsaaklik via Gibraltar en die westelike Middellandse See na Napels gekom.
Die Duitse keiserlike duikbote het toegeslaan op die Middellandse See en aangrensende seebane in die onbeperkte veldtog van vroeg in 1917. Sommige van die suksesvolste kapteins van U-boot het gereeld die Siciliaanse Narrows suid van Napels gepatrolleer, die naderings na Marseille, die suidelike kus van Spanje, en af. na Oran, Algerië. In die Atlantiese Oseaan, net anderkant die Straat van Gibraltar, was toestande dieselfde. Net in Maart 1917 is 25 persent van die handelskepe wat na Brittanje op pad was, gesink. Dit het veroorsaak dat Engeland se graanreserwe tot 'n voorraad van ses weke gedaal het. Die Geallieerdes moes hul vlootstrategie verander om aggressiewe Duitse taktiek te oorkom.
Op 25 April 1917, kort nadat die Verenigde State amptelik by die oorlog aangesluit het, het die Amerikaanse adm. W. S. Sims 'n beroep op die Britse Oorlogskabinet gedoen om 'n konvooi -stelsel in te stel - groepe skepe wat saam beweeg terwyl hulle deur oorlogskepe begelei word. Hy het dieselfde beroep op die Franse regering gedoen. Teen 1 Mei het die Britse regering ingestem tot 'n proefkonvooi. Op dieselfde dag het die Amerikaanse vloot, wat 'n rol in anti-duikbootoorlogvoering verwag het, 12 vernietigers in New York en Boston gewaarsku om voor te berei om te vaar. Op 3 Mei het die vloot 'n behoefte aan 36 vernietigers en 100 kleiner duikbote teen Europa aangemeld.
Op 10 Mei het die eerste konvooi van die oorlog vanaf Gibraltar na Brittanje gevaar. Dit het op die 22ste sonder verlies in Engeland aangekom en die Admiraliteit het onmiddellik die opdrag gegee dat alle skepe wat na Engeland op pad was, in konvooi aankom. Vroeg in Junie het die Eerste See-Lord-admiraal John Jellicoe spesifiek meer Amerikaanse anti-duikbootskepe aangevra vir patrollies in Europa. Die Amerikaanse vloot het besluit om op 5 Julie "Base No. 9" in Gibraltar te vestig. Die volgende dag het adm. Sims en adm. Jellicoe spesifiek sewe geweerbote en 'n gewapende Amerikaanse seiljag vir Gibraltar aangevra. In reaksie daarop het die Amerikaanse vloot 'n week later 11 skepe gewaarsku om voor te berei op 'verre diens' by Gibraltar onder adm. Henry B. Wilson. Hierdie mag is teen einde Julie deur nog ses Amerikaanse kuswagskepe aangevul. Adm. Sims het hierdie bevel amptelik onder Adm. Wilson op 1 Augustus gestig.
Die Amerikaanse vaartuie is byna so gou as wat hulle aankom, op konvooi geplaas. Hulle neem die beheer oor byna al die konvooie tussen Engeland en Gibraltar, en koördineer met Amerikaanse kusmagte buite Frankryk en Ierland. Toe hulle die Britse tuiswater binnegaan, het hulle die konvooi na die gevaarsone gestuur. Skepe vanaf basis 9 ontmoet inkomende Atlantiese konvooie op 10 grade wes van Gibraltar, of suidwes van Lissabon en wes van Gibraltar, om die begeleiding te versterk. Soms is die dekking tot 30 grade wes. Uitgaande konvooie na die Amerikas het dieselfde dekking ontvang.
Ligter eenhede in Gibraltar het patrollies en konvooi -begeleide in die beperkte waters van die seestraat gevorm. In hul geval het hulle dag en nag aggressiewe patrollies vir duikbote gedoen. Die spanne het in moeilike omstandighede in die klein skepe gely.
Binne die Middellandse See het Amerikaanse vlootskepe plaaslike konvooie, Amerikaanse voorraadkonvooie en militêre ondersteuningslanding in Marseille, Italiaanse hawens en die Balkanfront by Salonika begelei. Amerikaners het Franse konvooie tussen Frankryk en hul Noord -Afrikaanse kolonies begelei. Die meeste ander verkeer oor die Middellandse See is begelei deur Britse en ander geallieerde begeleide skepe op Malta.
Adm. Sims en sekretaris van die vloot Josephus Daniels het albei geskryf dat Gibraltar die poort is vir meer seevaart as enige ander hawe ter wêreld. Hy het beraam dat ongeveer 'n kwart van die geallieerde handels-, voorraad- en troepeskipreise deur Gibraltar gegaan het. Die Amerikaanse mag by Gibraltar sou swel tot 41 skepe, insluitend ten minste een onderhoudskip. Byna 5 000 vlootoffisiere en -manne het tydens die Eerste Wêreldoorlog by basis 9 in Gibraltar gedien. Dit was die fokus van vyandelike duikbootaanvalle tot die laaste dae van die oorlog. Dit is nie toevallig dat die eerste begeleide konvooi van hier af gevaar het nie, en geen verrassing dat die Amerikaanse vloot so 'n belangrike rol in die konvooi -pligte tot 1918 gespeel het nie.
Die dreigement van onbeperkte duikbootoorlogs is opgevolg deur Amerikaanse aandrang op 'n strategie van begeleide konvooie, ondersteun deur die toewyding van baie skepe tot die daaropvolgende veldtog. Die Amerikaanse begeleiers uit Gibraltar alleen het 10 478 reise begelei. Daar is 'n Amerikaanse vlootmonument in Gibraltar om hul pogings te herdenk.
Frank A. Blazich Jr., Amerikaanse vloot en Eerste Wêreldoorlog: 1914–1922, ('n geannoteerde tydlyn) Naval History and Heritage Command