'n Staptoer sal jou help om die besoekkaartjies en atmosferiese plekke van die stad te ontdek deur legendes, geskiedenis en onbekende feite.
RenegadeDie bou van die Blou Moskee (ook genoem die Sultanahmet-moskee) is in 1609 begin en in 1616 voltooi. Die Blou Moskee is 'n gewilde naam, mense het hierdie moskee begin noem vanweë die teenwoordigheid in sy binnekant van 'n groot aantal ornamente en blou materiale. Naby die ingang van die moskee is daar 'n tradisionele fontein vir ablusies, in die oostelike deel van die moskee is daar nou 'n Moslem skool. Die afmetings van die moskee is eenvoudig groot, 35 duisend mense kan terselfdertyd daarin bid. Die moskee het 'n groot aantal vensters, en dit word alles heeltemal deur sonlig verlig. Die binnekant van die moskee is baie luuks, daar is sjiek matte op die vloere, meestal rooi en kersie, gesegdes uit die Koran is op die mure geskryf, en dit is deur professionele mense in 'n redelik oorspronklike styl gedoen. Die moskee is in die suide van Istanbul in die Sultanahmet-distrik geleë en is oop vir besoekers van 09:00 tot 21:00. Vir toeriste is toegang gratis, maar dit is beter om nie uitstappies tydens gebed te doen nie.
Bosporus-boottoer, Hippodroom, Blou Moskee, Topkapi-paleis, Hamam Hürrem Sultan ...
Die Blou Moskee is 'n unieke plek en argitektoniese struktuur van Istanbul, wat nie net deur plaaslike inwoners baie besoek word nie, maar ook onder toeriste van regoor die wêreld. Aanvanklik is hierdie moskee as 'n hele kompleks gebou, en nie net as 'n plek vir gebede nie. Daar is beplan om 'n laerskool vir kinders, 'n hospitaal, 'n badhuis, die Irasta-mark en ander geboue in die moskee te maak, dit wil sê, hierdie plek is beplan as 'n klein dorpie wat alles sou hê wat nodig is vir mense se lewens. Die moskee self het 'n binnehof, wat gekenmerk word deur sy grootte en argitektoniese elemente, wat dadelik die oog lok na die interessantste elemente op die fasades van geboue. Die hoofelemente wat hierdie binnehof omring, is ses-en-twintig kolomme. Die spesiale atmosfeer van die binneversiering van die moskee word geskep deur beligting, die feit is dat hier bloot 'n groot aantal vensters is, is daar altesaam 260. Die lig wat hierdie vensters binnekom, word in verskeie elemente van die sale weerkaats en skep 'n pragtige gloed op die mure. Hierdie moskee het sy naam gekry as gevolg van die binneversiering, 'n groot area van die binnemure, uitgevoer met blou keramiekteëls met 'n verskeidenheid ornamente en patrone, hierdie teël is met die hand gemaak en spesiaal tydens die bou van die Iznik-paleis. Die geskiedenis van die skepping en konstruksie van die Blou Moskee is ook interessant, dit het in 1609 begin gebou word, met behulp van elemente van klassieke Ottomaanse argitektuur en die Bisantynse styl. Ook word baie legendes en interessante feite geassosieer met die geskiedenis van die skepping van hierdie moskee, byvoorbeeld, een van hulle vertel van die beweerde rede vir die skepping van ses minarette hier. Mense neem aan dat so 'n nommer die argitek se fout is, omdat hy so 'n nommer gehoor het, het hy besluit dat dit nodig is om presies ses minarette te bou, wat toe gelei het tot 'n skandaal wat suksesvol ten goede opgelos is. Enige toeris kan die moskee binnegaan, maar wanneer daar te veel besoekers is, word dit aanbeveel om hierdie plek óf vroegoggend óf saans te besoek, sodat jy sonder enige probleme al die interessantste plekke kan sien.
UITSTAPPE in Istanbul:
Ek gaan na Istanbul vir werk, ek het 'n bietjie inligting oor die stad gelees en opgemerk dat baie fokus op die Blou Moskee, as een van die hoofbesienswaardighede van die Turkse hoofstad. En wat presies is die eienaardigheid en skoonheid daarvan?
MuhabbatGewoonlik het Moslem-moskees vier minarette, waaruit die muezzin roep tot gebed. Die heilige moskee in Mekka het vyf torings. Die Blou Moskee word omring deur ses minarettorings. So 'n afwyking van die kanons van Islamitiese argitektuur word deur 'n legende verduidelik: die argitek het nie die woorde van Sultan Ahmet goed gehoor nie: "Altyn minare (goue gebou)" gehoor: "Olty (six) minare". Godsdienstige aanhangers het die Sultan van trots beskuldig, maar die meesterstuk is nie aangeraak nie. Die groot grootte van die moskee is ongelooflik, en akkommodeer terselfdertyd 35 000 aanbidders. Stel jou voor dat dit tot in die 19de eeu nog 'n groter gebou was met 'n kompleks van geboue - 'n hospitaal, 'n karavanserai, 'n madrasah.Wat ontwerp en implementering betref, het die Blou Moskee die Christelike kerk van Hagia Sophia verbygesteek. Die Sultan het sy skepping nie lank bewonder nie: konstruksie het begin toe hy 19 jaar oud was, konstruksie het vir agt jaar voortgeduur, net 'n jaar voor sy dood het die sultan in die moskee gebid. Maar elke Moslem weet dat die gelowiges wat die moskee gebou het 'n honderdvoudige beloning van Allah sal ontvang. Die Sultan is begrawe in die tuin, nie ver van die moskee af nie, in 'n kripturbe met 'n koepel op 8 kolomme. Die Sultan, wat aan die begin van die 17de eeu Istanboel en Turkye regeer het, het die manjifieke Blou Moskee aan die wêreld aangebied, wat sy naam gekry het vir die blou en wit handgemaakte Iznik-teëls van die blomversiering wat tradisioneel vir Islam is.
'n Staptoer sal jou help om die geskiedenis van die tempel te verstaan ​​en die waarde van een van die grootste geboue van die Middeleeuse wêreld te besef.
Die Blou Moskee is 'n simboliese plek, 'n simbool van Istanboel, miskien selfs soos die Kremlin in Moskou, so almal wat hom in hierdie stad bevind, selfs deurreis, moet dit beslis besoek. Boonop is die toegang daar gratis. Dit is geleë in die historiese deel van die stad in die Sultanahmed-distrik met dieselfde naam, langs die Hagia Sophia, sodat jy twee besienswaardighede gelyktydig kan kombineer. Die moskee funksioneer, en behalwe toeriste is daar baie eenvoudig gelowiges, as jy daar kom tydens gebed, sal jy moet wag, toeriste kan nie ingaan tydens gebede nie. Binne kan jy foto's neem, en daar is iets - 'n majestueuse, grandiose indrukwekkende struktuur, binne is versier met 'n netwerk van blou teëls. Ek onthou die binnehof met 'n fontein om hande te was en 'n booggalery,
Die Blou Moskee in Istanbul is een van die mooiste geboue op aarde. Dit is veral bekend vir sy waterval van koepels, wat 'n ware simbool van die stad geword het.
Die Blou Moskee is een van die belangrikste besienswaardighede van Turkse Istanbul. ’n Argitektoniese monument is geleë in die ou deel van die stad (“Sultan Ahmed”), wes van die Bosporus, waar die paleis van die Bisantynse keisers eens gestaan ​​het. Die gebou van die moskee staan ​​sterk uit van die omliggende ou geboue.
Die beroemde moskee van Sultan Ahmed, of, soos dit meer algemeen genoem word, die Blou Moskee, is in 1609-1616 gebou. Die konstruksie daarvan is deels deur politieke oorwegings bepaal. Die jong Sultan Ahmed (hy was 19 jaar oud), wat ’n ooreenkoms oor gelyke regte en geleenthede met die Oostenrykse keiser onderteken het, het ’n herrie in Istanbul veroorsaak. Die sultan was bang hiervoor en het besluit om homself as 'n ware verdediger van die Moslem-geloof in die oë van die mense te bewys, in die hoop om op hierdie manier sy woede te versag. Die Sultan het dit nodig gevind om sy geloof en spesiale toewyding aan Islam in die openbaar te demonstreer. Om dit te doen, het op sy bevel begin met die bou van 'n nuwe moskee, waaraan die beste argitekte en bouers van die land deelgeneem het. Sedefkar Mahmed-aga was aan die hoof van die konstruksie.
Die argitek van die Ahmediyye-moskee, Mehmed-aga, met die bynaam "Juwelier", voordat hy sy argitektoniese vermoëns onthul het, het in die Janitsjar-regiment gedien, waar hy toesig gehou het oor die fasiliteite wat verband hou met watervoorsiening en waterkanale. Die plek wat vir die bou van die moskee bedoel was, is in die Bisantynse tydperk gekies. Dit was die gebied van die voormalige Hippodroom. Ten einde 'n moskee op hierdie plein te bou, is tydens die voorbereidende werk baie geboue van beide die Bisantynse en vroeë Ottomaanse tydperke vernietig: die Bisantynse koninklike paleis, die oorblyfsels van die toeskouerstoele van die hippodroom en baie paleisgeboue wat aan die hoogste behoort. adel.
Een van die hoofredes wat die keuse van 'n plek vir die bou van hierdie moskee beïnvloed het, was sy nabyheid aan die Topkapi-paleis. Versigtigheid, wat verpligtend was by die keuse van 'n plek vir 'n moskee, is ook weerspieël in die keuse van bou-, dekoratiewe en afwerkingsmateriaal. Keramiek (21 043 stukke) wat in die versiering van die moskee gebruik is, is uit die Iznik-paleis gebring, honderde symatte waarmee die moskee bedek is, is deur paleiswewers geweef, en honderde lampe wat die gebou van die moskee verlig, is uit ander lande gebring. .
Konstruksie het 7 lang jare geduur. Die moskee het 'n ware kunswerk geword, wat vandag verheug is. Tydens die bou van die moskee het hulle hoofsaaklik op die nabygeleë Hagia Sophia gefokus.
Die koepels van die moskee styg afwisselend bo mekaar, hul volume neem toe met elke vlak. Die sentrale koepel het 'n basisdeursnee van 33 meter en 'n hoogte van 42 meter vanaf die grond. Dit is naby aan 4 semi-koepels, wat op hul beurt deur nog 4 verbind word.Alle koepels word gehou met marmerkolomme wat binne die tempel geleë is. Die deursnee van elke kolom is 5 meter.
Die basis van die moskee self is 72 by 64 meter. Aan die buitekant word dit omring deur galerye, gevorm deur boë en kolomme.
Jy kan die moskee binnekom deur die groot voortuin, maar op die hoogtepunt van die somerseisoen is hierdie paadjie dikwels gesluit vir almal behalwe gelowiges, en toeriste moet die suidelike deure gebruik (vanwaar jy in enkelvou langs 'n lang, lang galery, hou jou eie skoene in jou hande) . Agter die deure - ewige menigte mense wat in wil kom.
Die Blou Moskee beïndruk nie net met sy eksterne ontwerp nie, maar ook met sy interne versiering. Die hoofversiering daarvan is die gekleurde teëls wat die mure tot by die vensters, die kluise en die binneste dele van die koepels bedek. Vir versiering is meer as 20 000 teëls gebruik, wat uit die stad Iznik gebring is, wat lankal bekend is vir sy meesters van keramiekteëls. Die Sultan het selfs die vakmanne verbied om enige ander opdragte uit te voer sodat die moskee enig in sy soort was. Die teëls word gebruik om blomme-ornamente saam te stel wat kenmerkend is van die Moslem-kultuur, asook gesegdes uit die Koran.
Binne die moskee is dit baie lig – daar is baie vensters waardeur die son se strale inkom. Daarby sak ’n reuselamp van die plafon af.
Die ontwerp word oorheers deur skakerings van blou en blou, waardeur die moskee sy naam gekry het. Geweldes en koepels het 'n gelerige kleur. Die vloer is bloedrooi geverf en bedek met 'n dik, rooi-gekleurde tapyt.
Natuurlik, in die Blou Moskee is daar 'n mihrab ('n gebedsnis in die muur), 'n minabr ('n preekstoel vir die lees van preke) en 6 minarebs, tradisioneel vir alle Moslem-tempels, waaruit die oproep tot gebed 5 keer per keer gehoor word. dag. Die mihrab en minabr, op die oppervlak waarvan 'n pragtige ornament uitgekerf is, is van wit marmer gemaak.
Turkse kronieke vertel dat daar eens op 'n tyd 200 goue plate versier met edelgesteentes aan die mure gehang het.
Langs die omtrek word die tempel omring deur 'n bedekte granaatkolonnade, wat met 30 klein koepels gekroon word. Hierdie kolonnade het 3 hoofingange in die vorm van breë hekke wat na 'n ruim binnehof lei. Hier is 'n Moslemskool, 'n seskantige fontein vir ablusies.
Ander geboue langs die tempel is 'n hospitaal en 'n kantien. Die mausoleum, wat langs die Blou Moskee gebou is, bevat die oorblyfsels van Sultan Ahmet self, wat 'n jaar na die voltooiing van die konstruksie gesterf het.
Moderne wonders van die wêreld
Dit is nie moeilik om die argitektoniese monumente wat Istanbul aan die hele wêreld verheerlik het, op te noem nie: die Blou Moskee, Hagia Sophia, die Top Kapi Sultan's Palace. Maar die moskee het 'n spesiale geskiedenis, en terloops 'n ander amptelike naam: Ahmediye. Dit is om politieke redes deur die jong heerser Ahmed I gebou, en dit is na hom vernoem. Aan die begin van die 17de eeu was Turkye se posisie in die politieke arena taamlik geskud. Om die imperiale omvang te beklemtoon, het die heerser van die Groot Porte besluit om 'n grootse bou van die tempel te begin.
Waar die paleis van die Bisantynse keisers eens gestaan ​​het, sou 'n nuwe metropolitaanse heiligdom, die Blou Moskee, verskyn. Istanbul van daardie tyd het reeds een van die grootste tempels gehad - Hagia Sophia, die Christelike katedraal van Hagia Sophia van Konstantinopel wat op die Moslem-manier tot bekering gekom het. Die ambisieuse jong sultan het egter besluit om die tempel van God aanvanklik volgens al die kanons van Islam te bou. Die bekwame argitek Sedefkar Mehmed-Aga is aangestel om toesig te hou oor die konstruksie.
Die argitek het voor 'n moeilike taak te staan ​​gekom: die Blou Moskee was immers veronderstel om direk oorkant Hagia Sophia te verrys, nie om daarmee te kompeteer nie, maar nie om dit aan te vul nie. Die meester het met waardigheid uit die situasie gekom. Die twee tempels skep onmerkbaar 'n enkele argitektoniese ensemble as gevolg van die feit dat die koepels van Ahmediya dieselfde waterval vorm as in Hagia Sophia. Net so subtiel en onopvallend erf die argitek die Bisantynse styl, wat dit vaardig met die Ottomaanse een verdun, net effens afwyk van die klassieke Islamitiese kanons. Sodat die binnekant van die groot gebou nie somber en donker lyk nie, het die argitek die beligtingsprobleem opgelos deur 260 vensters te beplan, waarvoor die glas in Venesië bestel is.
Aangesien Sultan Ahmed iets spesiaals bestel het om Allah te verheerlik, is die Blou Moskee nie met vier minarette versier nie - op die hoeke van 'n vierkantige heining, maar met ses. Dit het tot 'n effense verleentheid in die Moslemwêreld gelei: voor dit het net een tempel vyf minarette gehad - die hoofmoskee in Mekka. Daarom het die mullahs in die ses toevoegings tot die tempel 'n manifestasie van die Sultan se trots gesien en selfs 'n poging om die betekenis van Mekka, heilig vir alle Moslems, te verneder. Ahmed I het die skandaal stilgemaak deur die bou van bykomende minarette by die heiligdom in Mekka te borg. Daar was dus sewe van hulle, en die ondergeskiktheid is nie geskend nie.
Die Blou Moskee het nog 'n ongewone kenmerk: 'n nis vir gebede is uit 'n enkele stuk marmer gekerf. Aangesien die tempel as 'n sultan s'n gebou is, is 'n aparte ingang vir die heerser voorsien. Hy het te perd hier aangekom, maar 'n ketting is gespan voordat hy by die hek ingegaan het, en om verby te gaan, moes die Sultan moedswillig afbuk. So is die onbeduidendheid van 'n persoon, selfs geklee met die hoogste mag, in die aangesig van Allah gedemonstreer. Die tempel was omring deur talle buitegeboue: 'n madrasah ('n sekondêre skool en 'n kweekskool), 'n karavanserai, 'n hospitaal vir die armes en 'n kombuis. In die middel van die binnehof is daar 'n fontein vir rituele ablusies.
Die Blou Moskee word so genoem vanweë die groot aantal blou teëls wat die binnekant van die tempel versier. Die jong sultan, wat in 1609 begin bou het, toe hy net 18 jaar oud was, kon hom net vir 'n jaar verheug oor die voltooide werk van sy hande: die konstruksie is in 1616 voltooi, en in 1617 het die 26-jarige Ahmed gesterf. van tifus. Sy mausoleum is geleë onder die mure van die Ahmediya, wat die mense koppig die Blou Moskee noem.
'N Uitstekende voorbeeld van Islamitiese argitektuur is in Istanbul geleë. Die besigheidskaartjie van die grootste stad in Turkye word jaarliks ​​deur miljoene toeriste besoek. Ten spyte van die feit dat daar 'n paar duisend moskees hier is, is dit hierdie een wat die aandag trek van vakansiegangers wat die mooiste monument van argitektuur bewonder. In ons artikel sal ons die verhaal van die voorkoms van die hoofaantreklikheid van die stad vertel, die argitektoniese kenmerke daarvan uitvind en belangrike advies aan toeriste gee. Daarbenewens sal ons jou die naam van die Sultanahmet-moskee in Istanbul vertel en hoekom.
Gewilde toeriste area
Die simbool van die kleurvolle stad is geleë op sy hoofplein in die historiese sentrum. Die Sultanahmet-gebied in Istanbul is die gewildste toeristebestemming. Beskerm deur UNESCO, het dit sy naam gekry van die moskee met dieselfde naam, waaroor die storie sal gaan. 'n Bekoorlike hoekie vol besienswaardighede, ideaal om langs die ou strate te stap. Dit is van hierdie lewendige deel van die stad dat gaste van Istanbul hul kennismaking daarmee begin. Alle bekende argitektoniese monumente is langs mekaar geleë, en daarom kan hulle te voet verken word.
Sultanahmet Camii, of Blou Moskee
Die Sultanahmet-moskee in Istanbul, geleë in die middestad, het aan die begin van die 17de eeu verskyn toe die heerser van die Ottomaanse Ryk Ahmed I besluit het om 'n godsdienstige monument te bou. Die Sultan, wat as tiener die troon geërf het, wou sy stempel op die geskiedenis laat, daarom was dit vir hom belangrik dat die nuwe moskee 'n simbool van sy geliefde stad word.
Daarbenewens was die groot Ottomaanse Ryk besig om sy krag en mag te verloor, en moeilike tye het in die land gekom, en die heerser het hom na die magte van die hemel gewend en op die hulp van Allah staatgemaak.
Die legende van die fatale fout van die argitek
Volgens legende het 'n verskriklike skandaal tydens konstruksie losgebars, wat baie sleg kon geëindig het vir die argitek, wat die woorde van Ahmed I verkeerd vertolk het. Die heerser wou die minaret met goud versier (in Turks klink dit soos "altyn minare"). en die argitek het besluit dat hy ses torings moes bou waaruit hulle om gebed roep (“alty minare”).
Teen daardie tyd kon net een moskee in die wêreld met soveel minarette spog - Masjid al-Haram (Verbode), geleë in Mekka. En toe Sultanahmet in Istanbul verskyn het, wat alle godsdienstige kanonne weerspreek het, het die imams van die stad die wapen teen die heerser opgeneem en hom van trots beskuldig. Ahmed I het 'n wyse besluit geneem: hy het nie die argitek gestraf nie, want hy het baie van die gebou gehou. En die sewende minaret is voltooi tot by die grootste heiligdom van die Islamitiese wêreld, en die bou daarvan is ten volle deur die Sultan betaal. Geskiedkundiges glo wel dat dit slegs spekulasies is, en dit moet dienooreenkomstig behandel word.
Naam ingeskryf in die geskiedenis
Die bou van die moskee het sewe jaar geduur, en in 1616 het dit uiteindelik sy eerste gemeentelede ontvang. Ongelukkig het Ahmed I nie lank die wonderlike skoonheid geniet nie. 12 maande nadat die Sultanahmet-moskee in Istanbul voltooi is, is hy op 'n jong ouderdom oorlede. Dit het so gebeur dat sy naam in die geskiedenis opgeteken het, nie te danke aan militêre oorwinnings of ekonomiese ontwikkeling nie. Ten spyte hiervan word die heerser, wat met sy breinkind in die mausoleum begrawe is, tot vandag toe onthou.
As ons praat oor die argitektoniese styl van die moskee, wat die gees van daardie tye ten volle oordra, dan het twee rigtings daarin saamgesmelt: klassieke Ottomaanse en Bisantynse. Vier minarette, versier met drie balkonne, is, soos verwag, op die hoeke van die moskee geleë. En die oorblywende twee, toegerus met twee balkonne, op 'n afstand, aan die einde van die plein. Die hoogte van elke toring is 64 meter.
Danksy die vaardigheid van die argitekte lyk die Sultanahmet-moskee in Istanbul lig en lugtig. Die hoë koepel en 'n groot aantal vensters skep 'n gevoel van sweef in die lug.
Die totale oppervlakte van 'n groot godsdienskompleks, insluitend 'n skool vir Moslems, 'n kombuis, 'n hospitaal, sonder 'n ruim binnehof is ongeveer 4600 m 2 . Ongelukkig is die meeste van die geboue in die 19de eeu vernietig, en net die skool (madrasah) het tot vandag toe oorleef, wat vir sy beoogde doel gebruik word.
Wat is 'n ander naam vir Sultanahmet in Istanbul
Die luukse moskee beïndruk met sy binneversiering. Dit is versier met wit en blou handgemaakte keramiekteëls. Daarom word dit dikwels die Blou Moskee genoem. En hierdie naam het baie meer gewild geword as die oorspronklike. Toeriste wat die besienswaardigheid al lank besoek het, onthou die naam van die Sultanahmet-moskee in Istanbul.
Die gaste wat al binne was, erken dat hulle eerstens getref is deur die ongewone beligting, wat herinner aan die weerkaatsings van brandende kerse. Aanvanklik blyk dit dat dit gedemp is, en die lig is dof. Verbasend genoeg is dit genoeg vir luukse teëls om met ryk kleure te speel. Die driedimensionele effek word verkry as gevolg van die groot aantal vensters wat met loodglasvensters bedek is.
Die mure van die moskee en sy koepel, ondersteun deur vyf wye kolomme, is versier met ornamente met blompatrone. Hier kan jy verskeie uitsprake van die profeet Mohammed en reëls uit die Koran lees. Die vloer is 'n sagte tapyt van 'n gedempte pers kleur.
Die gebedsnis, wat uit 'n enkele stuk marmer gekerf is, maak die Sultanahmet-moskee (Istanboel) uniek. Op die mihrab lê 'n swart klip wat uit die heilige Mekka gebring is.
In die weste van die gebou is daar 'n ingang, wat slegs deur Ahmed I gebruik is. Wanneer hy op 'n perd by die hek ingegaan het, het hy altyd oorgeleun en sodoende sy onbeduidendheid voor Allah gewys.
Reëls vir die besoek van 'n godsdienstige monument
Die Sultanahmet-moskee in Istanbul, met 'n kapasiteit van 10 000 mense, is die mees besoekte gebou in die stad. Saam met Moslems kan dit toeriste insluit wat verskillende godsdienste bely. Toegang tot die gebou is gratis, maar aangesien dit 'n funksionerende godsdienstige instelling is, kan jy dit net in gepaste klere betree. Mans word nie toegelaat om kortbroeke te dra nie, terwyl vroue verplig word om hul lywe te bedek en 'n kopdoek of kappie te dra, wat gratis verskaf word. Voordat jy ingaan, moet jy jou skoene uittrek en jou skoene in 'n weggooibare deursigtige sak sit.
Tydens godsdienstige vakansiedae en gebede (van 11.15 tot 14.15 uur) word besoekers streng verbied om in te gaan. Dit word nie aanbeveel om die argitektoniese kompleks op Vrydag te besoek nie, want op hierdie dag kom baie gelowiges om te bid, en in die oggend is sy deure gesluit.
Die moskee se openingstye hang af van die toeristeseisoen: in die winter ontvang dit besoekers tot 17:00, en in die res van die jaar van 9:00 tot 21:00.
Om binne te kom, moet jy in 'n lang tou staan, wat gemiddeld sowat 'n halfuur neem.
Fotografie word binne toegelaat, maar slegs sonder die gebruik van 'n flits.
In die middag is daar 'n toestroming van toeriste, so dit is die beste om ander sake uit te stel en Sultanahmet vroeg in die oggend te besoek.
Hotelle in Istanbul
Toeriste wat hulle op die hoofplein van die stad wil vestig, kan aandag gee aan die volgende hotelle wat in die historiese sentrum geleë is. 'n Mens moet egter daarop voorbereid wees dat om in hierdie area 'n mooi sent sal kos.
Arena Hotel - die eienaar het die gebou in die Ottomaanse styl in 'n luukse hotel verander. Die ruim kamers geniet 'n ryk dekor en elegansie wat in alles gesien kan word. Dit is 'n ware voorbeeld van Turkse gasvryheid.
Alaaddin Hotel is bekend vir sy skilderagtige dakterras, wat wonderlike panoramas bied. Boonop is dit een van die min hotelle waar daar verhitting is, en selfs in strawwe winters sal niemand in die kamer vries nie.
Ararat Hotel is oorkant die Blou Moskee geleë (en ons het al uitgevind hoe Sultanahmet anders in Istanbul genoem word). Hier is nie baie ruim nie, maar knus kamers, versier in die Bisantynse styl.