Die pad na vrede | South Africa
Where am I? ShowMe™ » Lifestyle > Publications > Die pad na vrede
Rooi Rose Tydskrif Desember 2015
Posted in Lifestyle | Publications | rooi rose
Teks: Mariette Snyman. Foto’s deur: Peter Whitfield. Artikel uit die Desember 2015 uitgawe van rooi rose Tydskrif.
Die skokbesef van ‘n seun se gay-orientasie kan die diepste wroeging by ouers ontketen. Tog loop ditsoms op ‘n wonderwork uit…
Ouers koester mooi ideale vir hul kinders. Vir Karlien Roos was dit nie net dat haar dogter en twee seuns gelukkige, gebalanseerde mense moes wees nie, maar veral dat hulle volgens God se wil moes leef. Toe haar oudste, Tinus, een Saterdagmiddag vir haar sê hy is gay, het die wereld om haar ingetuimel. In haar boek Ma ek is gay beskryf sy haar reaksie asof sy van buite na haarself staan en kyk het:
“Met haar hande oor haar ore gedruk en iets soos weersin op haar gesig, skree sy teen die finaliteit van sy woorde: ‘nee my kind, ek wil niks hiervan hoor nie! Dis nie waarvoor ons jou groot gemaak het nie!'”
Daardie dag het Karlien en haar man, Johan, die steil pad van teenkanting na aanvaarding begin stap. Wat hulle geleer het, is vir haar so kosbaar dat sy dit in ‘n skreiend eerlike boek verwoord het. “Dis my begeerte om ander ouers te help wat sukkel om te sien en te aanvaar. Ons kon ons en ons kind soveel ellende gespaar het as ons reg aan die begin besef het wat ons nou weet.”
Karlien het sedert Tinus se kleuterjare oor sy verfynde aard gewonder, maar wou nie ‘n naam daaraan gee nie. “Ek wou nie die werklikheid in die oe kyk nie. Ek het voortdurend gevra dat God my kind se manlike natuur moes seen. Diep binne het ek geweet.”
Tinus se bekentenis toe hy byna dertig was, was swaar om te verwerk. “Ons is outydse Christene. Ons wou ons kind reg bid; ons het bly hoop hy sou die regte meisie ontmoet.”
Dr. Marietjie van Loggerenberg, pastorale terapeut van Pretoria (tel. 082 3243 726), se:
• Om “uit te kom” is seker die grootste besluit wat jou kind ooit sal neem. Plaas jou in sy skoene en respekteer dit.
• Aanvaarding is dikwels ‘n wisselende proses van ontkenning, pogings om dit te verstaan of te verander, rou oor die verlies van jou drome vir jou kind, aanvaarding en – as jy gelukkig is – die viering van jou kind se gay-wees. Dit verg energie; gun jou genoeg alleentyd en rus.
• Dis normaal om te wonder wat jy as ouer verkeerd gedoen het. Ontspan. Jou kind is waarskynlik so gebore. Google gerus “epigenetics”.
• Vrae oor wat die Bybel sê en kommer of my kind hel toe gaan, is te verstane. As jou kind ‘n verhouding met die Here het, sal niks hom uit sy hand ruk nie. God se vingerafdrukke is ook op jou kind. Jou kind se naam is op sy handpalm gegraveer. Die Bybel sê niks oor monogame, liefdevolle gay verhoudings nie, net oor massaverkragting, orgies, tempelprostitusie, pederastie (‘n jong seun met ‘n ouer man) en heteroseksuele mense wat in orgies homoseksuele dade doen. Jesus het niks oor gaywees gesê nie. Inteendeel – Hy sê baie oor liefde en insluiting en uitreik na gemarginaliseerdes. Lees gerus Romeine 1-3 in sy geheel. Paulus se argument is dat niemand buite die offer van Christus aan die kruis gered is nie.
• Jou kind is steeds dieselfde as voor hy uitgekom het. Met die verskil: hy leef nou in waarheid. Die leuens en spanning om sy identiteit te verberg, is verby. Dis iets om te vier!
• Gay seks: dis nie jou plek om te wonder wat jou kind – gay of straight – in sy privaatheid doen nie. Onthou, gaywees gaan oor emosionele, kognitiewe, spirituele en fisieke aangetrokkenheid tot mekaar. Nes straight mense wat gelukkig getroud is, is gay gelukkig-getroudes beste vriende.
As jou kind trou en kinders het
• Gay kinders kom meestal uit heteroseksuele gesinne. Hulle smag ook na ‘n gesinslewe. Dis ‘n kompliment vir jou as ouer as jou kind jou voorbeeld wil volg.
• Gay mense kry nes enige ander mense lief en gay verhoudings het dieselfde probleme as straight verhoudings, plus die bykomende druk van veroordeling deur onsensitiewe, liefdelose lede van die publiek. Jou kind maak op jou steun en wysheid as ouer staat. As sy huwelik sneuwel, gaan hy nie heteroseksueel word nie. Hy gaan waarskynlik weer ‘n maat van dieselfde geslag soek. Die mens is as ‘n verhoudingswese geskep en wil nie alleen wees nie.
• Die kinders is ‘n seen van die Here. Dis jou kleinkinders – ontvang hulle in liefde. Hulle verdien dit. Aanvanklik kan die verhouding vir jou en jou vriende dalk vreemd wees, maar mense raak aan alles gewoond. Help jou kinders met die grootmaak van die kleintjies as hulle sou vra Hulle werk hard en ‘n oupa en ouma se ekstra hande maak die las ligter.
Die eerste kwessies was vrees vir wat die mense sou sê en wroeging met Bybeluit sprake oor gay-wees. “Ek is steeds skaam om te erken hoe bang ons vir die gemeenskap se reaksie was. Ons wou Tinus se orientasie stil hou. Ons het gedink as hy net ordentlik en selibaat leef, hoef niemand te weet nie. Die feit dat hy van ons tuisdorp, Springs, Kaapstad toe getrek het, het dit makliker gemaak maar net aanvanklik!
“In daardie stadium het ons nie besef jy hoef jou nie te steur aan wat die mense sê nie. Lê jou lojaliteit nie eerstens by jou kind nie? Hierdie saak vat nie aan omstanders se harte nie, maar weI aan die van jou kind …
“Ek was soms opstandig omdat die Here my gekies het om die ma van ‘n gay kind te wees. As jy die verdoemende verse rakende homoseksualiteit in die boek Romeine letterlik opneem, kan jy amper nie daaroor kom nie. Wat my seker die meeste gehelp het, was die openbare gesprek in 2007 rondom die gay-orientasie van die jong dominee Laurie Gaum. By hom en sy pa. Dr. Frits Gaum, het ek geleer jy kan so aan sekere Bybeltekste vasklou dat jy die hart van die Evangelie- genade en onvoorwaardelike liefde miskyk. In hul boek Praat verby Grense verduidelik hulle dat die bybel niks sê oor selfdegeslagverliefhoudings wat as lewensverbintenisse bedoel is nie.”
Al het Karlien wyd gelees en probeer om haar seun se situasie te aanvaar, was dit nog nie algemeen bekend nie. Toe gebeur twee dinge wat dit onmoontlik maak om dit langer te verswyg. Eers het Tinus sy ouers vertel dat hy met ‘n man getroud is – reeds ‘n jaar tevore. “Dit was ‘n geweldige skok. Ons het Ian vroeër ontmoet en van hom gehou, maar geen idee gehad wat die verhouding behels nie. Hoe kon ons die wereld hiervan vertel? Ons het gevoel ons skoonseun is sonder seremonie op ons afgedwing. Tinus se gaywees was ‘n verleentheid wat ons nie langer kon wegsteek nie. Ek het gehuil omdat ons vir die gek gehou is en omdat ek geglo het ons oudste het ‘n skewe toekoms gekies – teen God se wil.
“Die tweede gebeurtenis was nog ingrypender. Sonder om ons te raadpleeg, het Tinus en Ian ‘n surrogasieproses aan die gang gesit om hul eie baba te kry. Tinus het op ‘n keer genoem dat hulle aan ‘n baba dink, en ek het dit vir hom uitgespel dat ek beslis nie so ouma wou word nie. Daarna het ek hierdie verregaande gedagte uit my kop geweer. Wat weet twee mans tog van kind grootmaak? En hoe kan jy van ‘n kind verwag om vir almal te verduidelik hy het twee pa’s en nie ‘n ma nie?
“Kort daarna het Ian uit die Kaap laat weet dat die in-uteroproses op die surrogaat-ma uitgevoer is – die eierselle is deur ‘n ander vrou geskenk – en dat hulle hoop daar sou binnekort ‘n swangerskap wees. Ek was maleloos geskok. In daardie geval sou wegsteek nie meer moontlik wees nie. Hoe sou ek by my en Johan se ma’s verby kom? By die familie? By ons huiswerkers? En by die mense in die kerk?”
Dis soos dit is
“Vir my en Johan het die waterskeiding gekom die dag toe ons finaal besef het niemand sal kies om homoseksueel te wees nie. Dit is net te moeilik. Hoekom sou iemand ‘n ander seksuele orientasie verkies as dit met soveel veroordeling, verwerping en pyn gepaardgaan?
“Eindelik het ek besef dit was reg van die begin af die Here se saak, nie ons s’n nie. Ons het so lank gevat om dit te aanvaar en ek het die Here so gepla met my drama terwyl Hy geweet het: dis soos dit is. Ek het skuldiggestaan voor Hom. Hy het Tinus so geskape. God het nie verander nie: ons het net insig gekry.
“Ek het opnuut verstom gestaan oor God se warm liefde. Hy het nie net meer lief as wat ‘n ma haar kinders het nie. Sy liefde is onbegrens. God is liefde.
“Alles het natuurlik nie oornag in plek geval nie. Die lewe werk nie so nie! Maar die lang pad terug na gesinsgeluk het begin toe Tinus die dag met blydskap in sy stem bel: Ons gaan ‘n baba hê, Ma. Ons surrogaat is swanger!”
“Die gedagte het my met verwondering vervul, maar ook met ‘n apologie aan God omdat ek nie wou gehad het hierdie wonderwerk moes gebeur nie. Toe ek hoor wat surrogasie in geld en emosionele terme kos – vooraf moes die pa’s byvoorbeeld elk vyftig uur se individuele terapie ontvang – het ek besef hoe graag hulle ‘n gesin wou hê.
“Ek het heimlik gehoop dis ‘n dogtertjie, miskien omdat ek my verbeel het ‘n dogter sal meer balans in die gesin met twee pa’s bring. Na ‘n skandering bel Tinus toe met die nuus dat dit ‘n tweeling is twee dogtertjies!
“In my het ‘n fontein van vreugde begin opstoot wat ek geweet het elke wal van weerstand vir altyd sou wegspoel. Wanneer ek oor die twee dogtertjies gedink en gedroom het, het ek met hart en siel geweet alles sou regkom – ook vir hulle.
“Tinus en Ian het besluit om Lily en Gemma in Springs te kom grootmaak. Al vier sou die eerste paar maande by ons bly, maar ons het so lief vir die twee kleintjies geword dat ons ‘n vleuel aangebou het en nou reeds drie jaar lank op dieselfde erf woon.
“Dis ‘n onmeetlike voorreg om ons kleinkinders hier langsaan te hê en deel te wees van hul opvoe- ding – dit voel of ek ‘n tweede kans op kindgrootmaak het. Johan, wat ‘n streng pa was, is nou die sagste oupa denkbaar.
“Die tweeling se sjarme het dit vir die mense om ons ook makliker gemaak. Hulle aanvaar Tinus en Ian makliker. Ons gemeente wou nie die dogtertjies doop nie, maar nou gaan ons almal saam kerk toe. Aanvaarding moet by die kerk begin. Daar wag n reusetaak.
“Dis my doel om die dogtertjies so weerbaar moontlik teen aanslae van die gemeenskap te maak. Hulle moet so sterk en gelief grootword dat hulle geen gemis ervaar nie en ook ruimte vir ander se verskille sal hê.
“Vir my kom alles op liefde neer: om ander te aanvaar, en aanvaar te word vir wie jy werklik is. Sou dit nie lekker gewees het as die liefde regtig vir almal die groot gebod was nie? Die gees van God woon waar mense liefde betoon.
“Ek is trots op Tinus en Ian. Ek is dankbaar dat ek en Johan nou ons kenne hoog kan hou. Hoewel ons ander se menings respekteer, praat ons gemaklik oor ons seun en sy gesin. Gemma en Lily was die wonderwerk wat aanvaarding voltooi het.”