gunste van ’n bekroning van Elise Muller was of nie. Vyf lede was daarvoor en twee daarteen. Aangesien
’n behoorlike studie van alle moontlike werke in die betrokke verband te maak. Volgens Bosman sou dit
sekretariaat sou beteken om oor ’n lang tydperk die nodige kontak met die Keurkommissie te hou. (FRN
Indien die aanbeveling in die verslag eenparig is, sal dit aan die Fakulteitsraad gesirkuleer word vir
aanbeveling mondeling aan hulle oorgedra het. In ’n handgeskrewe nota in Bosman se handskrif (LK 1/5)
staan dat hy op 15 Junie 1952 aan F.E.J. Malherbe, die Fakulteitsraadvoorsitter, geskryf en ’n voorlopige
verslag gestuur het. Ook J. du P. Scholtz het ’n voorlopige verslag ontvang. In sy 15 Junie-brief aan
Geen besonderhede word verskaf nie. Wat wel opgespoor kon word, is ’n handgeskrewe nota waarin staan
dat ’n joernalis vir Bosman op 12 Junie besoek het, asook die volgende aantekening (die handskrif is moeilik
gebring nie, maar uiteraard stel hierdie toneel ’n norm vir ander beroepstoneel en werk verheffend op
inligtingstuk, die besluit interpreteer as ook geldig vir Fakulteitraadslede, terwyl hy self teenwoordig was
1/5) het Bosman op 15 Junie 1952 aan Malherbe geskryf en vir hom ’n voorlopige verslag gestuur, en op
alle verdere bekronings in ’n bepaalde afdeling uit te sluit nie. Hy het dit as basies onjuis beskou