Jesus het self baie eensaamheid beleef. By sy geboorte is daar net in 'n krip plek vir Hom. Hy word die woestyn ingelei om versoek te word. Mense gaan weg as Hy nie die Romeinse oorheersing wil omverwerp nie. Hy is eensaam in Getsemane omdat die dissipels slaap. Een verraai Hom, 'n ander een verloën Hom. Toe Hy gevange geneem is, vlug die elf wat die binnekring van sy vertrouelinge gevorm het.
Voor sy regters staan Hy alleen. Selfs die regspraak laat Hom in die steek: onskuldig, maar ter dood veroordeel. Hy moet hang tussen hemel en aarde. Toe word dit donker. Toe die Lig vir die wêreld die doodsdal ingaan, het dit donker op die aarde geword.
Waarom is Hy verlaat? Ter wille van ons. God se straf vir ons sondes breek op Hom los. Sy eensaamheid is sondebetaling in ons plek. Hy oorwin die tweede dood. Wat 'n ryke troos! Hy was van God verlaat, en die gevolg is dat ons nooit deur God verlaat sal word nie. In al die donker wat ons kan beleef, weet ons ons Vader trek ons net nader na Hom toe.