REWOLUSIE: DIE 2DE FASE - Afrikanervolksparty
REWOLUSIE: DIE 2DE FASE
Gepubliseer op 16 Maart 2018 | Geskryf deur Andre Schmidt | | | Trefslae: 616
In die idioom van Nasionalisme is daar altyd 'n kern wat streng volgens die beginsels van nasionalisme die stryd voer en hul lewe daarvolgens inrig. Op die periforie is daar ook diegene wat op die beste van tye maar navolgers is en 'n vae kennis , indien enige, het van die beginsels van nasionalisme. Dieselde is ook van toepassing op kommunisme. Daar is die kerngroep wat in hul hart en siel 'n Marxis is in die ware sin van die woord en uiteraard diegene wat sonder enige kennis meegesleur word sonder dat hul die werklike aard , agtergrond en motiewe van die kommunis ken of verstaan.
Dat die SAKP die eintlike besluitnemer agter die ANC is behoef geen betoog nie. Dat die ANC in wese en in sy kern kommunisties is behoef óók geen betoog nie. Die verdere algemene aanvaarde feit is dat die ANC 'n front en gasheer is vir die SAKP. Die werklike aard van verhouding tussen die ANC en SAKP is van belang aangesien dit in 'n groot mate die onmiddelike politieke speelveld bepaal.
Die kommunis wat deel vorm van die kern is "beginselvas” in hul ideologie en metodiek. Die kommunis het ‘n resep en metodiek wat homself oor en oor herhaal het. Dit word gevolg asof dit ‘n genetiese bloudruk is. Daar kan dus met 'n groot mate van sekerheid voorspellings gemaak word van die aard van die onmiddelike en nabye toekomstige politieke speelveld.
As enige iemand twyfel of kommunisme dood is en dat daar enige ideologiese verbintenis is tussen die ANC en SAKP behoort die volgende aanhalings van Nelson Mandela op die SAKP se 9 de kongres enige twyfel uit die weg te ruim:
"More often than not, the ANC's defence of its alliance with the South African Communist Party is interpreted as sympathy with the Party's long-term goals and an attachment to a so-called 'failed ideology and system'. Individuals and groups who profess to be democrats lose all rationality when gripped by the venom of anti-communism "(eie beklemtoning)
"The African National Congress seeks to build a better life for all South Africans, especially the poor. In this endeavour, we can only benefit from alliance and critical engagement with organisations which have put this objective high on their agenda. The SACP is one such foremost champion of the interest of the working class and the poor" (e\e beklemtoning)
Indien ons dus werklik wil bepaal op watter weg die ANC(gasheer) gaan, dan moet daar gekyk word wat die SAKP be-oog vir die toekoms.
2. VOORRAAD OPNAME
Dit is op die prestasie van die eerste dekade van "demokrasie" wat die SAKP wil voortbou. Die volgende is bereik deur die alliansie gedurende die afgelope 10 jaar:
-die SAKP het deur die Grondwet "n eenmalige politieke oorwinning behaal;
-die SAKP is in beheer van die politieke terrein dmv o.a. die Grondwet, die parlement en munisipale strukture;
-die alliansie het in die afgelope "verkiesing" met "n "oorweldige meerderheid" ‘n mandaat gekry "from the workers and the poor to accelerate transformation to their benefit"
-die Wes-Kaap as 'n bastion vir blanke besighede is vernietig Jeremy Cronin stel dit as volg: "ln the Western Cape, an opportunist agenda based on stIrring up swart-gevaar, in order to establish that province and its capital city as enclaves for a suburban and white business fight back, has been shattered"
3. HET KOMMUNISME , MARXISME EN BOLSJEVISTE NOG STEEDS DIESELFDE STRATEGIE EN DOELWITTE?
Die volgende definisies is van belang:
-Kommunisme : 'n stelsel van gemeenskaplike besit van produkte en verbruikersmiddele
-Sosialisme: leer, beginsel, geloof waarvolgens deur afskaffing van die private kapitaalbesit en deur sosialisering van die produksiemiddele 'n beter samelewing moet nagesreef word langs geleidelike of langs revolusionêre weg ,gewoonlik met die bygedagte dat daarin dan iedereen min of meer dieselfde inkomste moet hê;
-Sosialiseer: van private eiendom tot gemeenskaplike eiendom of tot staatseiendom verander;
-Revolusie: omwenteling, opstand teen die staat, staatsomwenteling, algehele omkeer
In die ontleding van ‘n politieke party se motiewe, strategie en doelwitte is dit belangrik om te kyk na sy herkoms, sy taalgebruik en die betekenis wat aan sy taalgebruik gekoppel word deur homself.
Volgens die definisie van sosialisme kan die afskaffing van private kapitaalbesit verkry word "langs geleidelike of langs revolusionêre weg. Die SAKP spreek hom in geen onduidelike terme uit hoe hy'n sosialistiese staat wil verkry. Op 12 Oktober 2004 stel Blade Nzimande, sekretaris van die SAKP dit as volg: " Our point of departure is that ours is a struggle for socialism" en "The centrality of the working class in the national democratic revolution also lies in the fact that it is the only class that is capable to ensure that the logical deepening of the national democratic revolution leads to a transition to socialism"
Dit is dus duidelik dat die SAKP, nie langs ‘n geleidelike weg , maar langs die weg van revolusie sy staat van sosialisme wil bereik. Is die einddoel van die kommunis nie bereik toe die ANC in 1994 aan bewind gekom net nie? Het die SAKP nie die stryd gewen en afgehandel met die afgelope verkiesing nie? Die antwoorde op voorafgaande blyk 'n definitiewe nee te wees.Die voor die hand liggende rede daarvoor blyk uit die toespraak van gemelde Blade Nzimande, ook op 12 Oktober 2004:
"The current phase of our struggle is that of consolidating and deepening the gains of the national democratic revolution"
"The fundamental goal of the national democratic revolution is the liberation of black people in general and Africans in particular, and in this context build a democratic, non-racial and non-sexist society. This is an important objective for the black working class in particular, and create the necessary conditions to wage the struggle for socialism."
"The struggle for socialism is not something that needs to be fought for in some distant future, but it must be fought for now. Hence or slogan, 'Socialism is the future, build it now'"
"To deepen the national democratic revolution requires some socialist measures and the most direct route to socialism is a working class led national democratic revolution" (eie beklemtoning)
Daar kan dus geen twyfel wees dat die "struggle" en revolusie nog lank nie klaar is nie. Daar moet nie uit die oog verloor word dat alles wat kapitalisties is fundamenteel verander moet word ten einde die sosialisme te laat seëvier.
Die werkersklas is een van die belangrikste "klasse" wat gebruik word in die stryd om sosialisme. Die rede daarvoor is dat hulle die "verontregtes" is, emosies kan by hulle maklik opgesweep word en, baie belangrik, is dat hul huidiglik die beste en vinnigste gemobiliseerd en georganiseerd kan word. Jeremy Cronin se toespraak op MUMS se nasionale kongres op 20 September 2004 is in die verband baie insiggewend:
"You know better than I that you can win a battle one day, and then have the fruits of victory snatched away from you in the weeks and months that follow. After all, this is exactly what happens every day on the capitalist-owned and controlled shop-floor. You do the work, but the fruits of your work are then taken away from you, AND (what is more) the power that this appropriated surplus gives to capitalist is then used AGAINST you,your own alienated labour is used as a weapon against you. The bosses tell you they have to retrench, or casualise, or disinvest What gives them the power to do this? The surplus they have taken away from you in the first place!
"And practical steps must be taken to rein in the unilateral power the capitalist always try to exert over our economy and society, "(eie beklemtoning)
Die werkersklas moet dus bewus gemaak word, soos daar voorafgaande gedoen is, van hoe hul "uitgebuit" word ten einde 'n motivering te verskaf vir die verdieping en versnelling van die nasionale demokratiese (lees ook 'volks') revolusie.Voorafgaande help natuurlik ook om die nodige emosies op te sweep.
Dat daar ‘n verskil bestaan van wat blankes verstaan onder "demokrasie" en wat die SAKP daarmee bedoel , is dalk nie algemeen bekend nie. Dit is belangrik vir die toekoms om wanneer die ANC praat van "demokrasie", dit verstaan moet word volgens die betekenis wat húlle daaraan gee. Jeremy Cronin verwys na die wanpersepsie aangaande demokrasie onder blankes as volg:
"Their fundamental assumption is that democracy in South Africa is basically about 'normalising' our society, stabilising things, 'restoring balance'. Politics is seen as a kind of NEDLAC, or a national bargaining chamber, lobbying for redistribution, a market-place auction, where you have 'all the parties at the table, but you are not changing the table'"
Die betekenis wat die SAKP aan demokrasie gee word as volg verklaar:
"But I AM saying that the national democratic revolution that strategically binds our alliance together is not reducible to a NEDLAC. It is about the fundamental transformation of our society" (eie beklemtoning)
Demokrasie, volgens die SAKP, is die proses om die samelewing soos wat dit tans daarna uitsien fundamenteel en in alle opsigte te verander. Alles wat kapitalisme en apartheid verteenwoordig moet verwyder en fundamenteel verander word. Op 7 Mei 2004 spreek Jeremy Cronin tydends NUM se spesiale kongres homself soos volg uit oor wat bedoel word met "fundamental transformation":
"There must be a fundamental shift from a society based on profits, towards a society based on meeting social needs."
"In the broad economy we must roll back (as much as we can) the profit-maximising labour-exploiting, capital-intensive, agenda of the bosses."
"Land reform must provide millions of rural (and urban) poor with access to land and resources so that, at the level of household security, families are able to lead lives of dignity and relative independence from the people-unfriendly capitalist market"
"We must encourage co-operative entrepreneurship - not capitalist
entrepreneurship that divides our communities into competing mini-Anglos"
In hierdie fundamentele verandering van die samelewing , wat in die mond van die SAKP Die Nasionale Demokratiese Revolusie bekend staan, is die inwerkingstelling van die Freedom Charter van uiterste belang.Die Freedom Charter ls maar "n proses en ‘n basis wat gelê moet word vir die stryd na sosialisme.
In 'n radio onderhoud op RSG voor die verkiesing word die vraag aan Blade Nzimande gevra of die SAKP die verkiesing onder sy eie naam gaan veg. In antwoord daarop verklaar Nzimande dat die alliansie nog sterk is en dat al wat tot dusver bereik is , is dat apartheid vernietig is. Hy gaan voort en verklaar dat die Freedom Charter nog nie in werking gestel is nie. In navolging van voorafgaande stuur die SAKP op 7 Januarie 2005 o.a. die volgende boodskap aan die ANC:
"It is our belief that this must be the year in which the ANC, together with its allies, needs a frank assessment of progress made towards the realisation of the objectives of the Freedom Charter. We, as the SACP, are satisfied about a lot of progress our movement, government and the country have made towards achieving some of the objectives as contained in the Freedom Charter."
"It is therefore critical to mobilise the motive forces of the NDR as part of deepening the struggle for the realisation of the ideals of the Freedom Charter -particular that THE WEALTH OF THE COUNTRY SHALL BE SHARED AMONGST THE PEOPLE AS A WHOLE."
Die Freedom Charterse inwerkingstelling o.a. ten aansien van grondroof is * n wesenlike , fundamentele en revolusionere verandering van die samelewing. Dit strook met uitlating ten aansien van die verdiepening van die nasionale demokratiese revolusie. Voorafgaande is hoog op die prioriteitslys van die SAKP vir 2005. Die verdiepening van die nasionale demokratiese revolusie vind ondermeer plaas deur die implementering van die Freedom Charter, die mobilisering van die massas in die platteland en op plase. Die mobillisering van die massas moet plaasvind deurdat unies toegang moet verkry op die plase ten einde lede te kan werf en hul te organiseer binne unie en plaaslike strukture.Voorafgaande dien bo en behalwe as ‘n verdiepening van die nasionale demokratiese revolusie ook as voorbereiding vir 'n beplande nasionale grondkongres (national land summit). Die gemelde kongres is van kardinale belang vir die SAKP. Die kongres wat vir 2005 beplan word sal voorafgegaan word deur ‘n "national consultative people's land conference". Nzimande sê ten aansien van die grond kongres die volgende:
"This parliament of the landless will seek to mobilise the widest range of forces to prepare for the National Land Summit around a common & pro - poor platform"
Mobilisasie in bogemelde konteks beteken betogings, organisasie van werkers op plase in unies en die daarstelling van grondeise. Die landbou is die gedeelte van die ekonomie wat nog nie, in vergelyking met die industrie in die stede, georganiseerd is nie. Die organisasie en mobilisasie van werkers op die plase in unies is dus hoog op die agende vir 2005. In tipiese marxistiese terminologie stel Nzimande dit as volg: "Freedom of movement shall be guaranteed to all who work on the land; All shall have the right to occupy land wherever they choose"
Voorafgaande word gestel nadat hy dit duidelik verklaar het dat die 'gewillige koper, gewillige verkoper' beginsel die stryd om grond en die versnelling van die grondhervorming belemmer en vertraag. Hy stel dit in geen onduidelike terme dat daar na alternatiewe beginsels behoort gekyk te word. In die verband moet die persone wat onder die wanindruk verkeer dat daar beskerming te vinde is vir privaateiendom, hetsy op plase of in die stad maar weer die grondwet bestudeer. Indien Nzimande op 26 Januarie 2005 sê dat hy die Grondwet se bepalings oor grondonteiening steun, behoort dit rooi ligte te laat flikker vir elke blanke in Suid- Afrika.
"For whatever reason, there is a frequent assumption in South Africa that the property clause in the Bill of Rights is an impediment to major land reform. It is an assumption that leads to frequent lamentation in some left quarters, and to celebration on the right"
"The first sub-c!ause(25.1) affirms that 'no one may be deprived of property except in terms of law of general application, and no law may permit arbitrary deprivation of property'. This is quite correct, and the SACP fully supports this principled law-based approached to property."
Nzimande gaan dan voort en verduidelik dat die wet die 'gewillige koper en gewillige verkoper' as maar net een van die faktore of beginsels is wat gebruik en oorweeg moet word om grondhervorming te bewerkstellig. Dit is volgens hom nie die enigste faktor of beginsel wat oorweeg moet word nie. Daar is vyf oorwegings wat in aanmerking geneem kan word (moet word volgens die SAKP) met die bepaling van 'n toepaslike kompensasie vir onteiening waarvan die beginsel van 'gewillige verkoper en gewillige koper' maar een is.
Al bogemelde beginsels en doelstellings moet vir geen oomblik vertolk word asofdit net van toepassing sou wees op landelike grond of plase nie. In duidelike terme word die doelstellings van grondhervorming uitgebrei tot die nie-landelike gebied wat in harmonie en in samewerking, die landbouhervorming moet dryf en motiveer:
"Part of the alternatives must include attention on the land demand in its urban dimensions. Analysts have observed that municipalities do not integrate land reform objectives in their spatial, development and economic planning. We need to consider how to link urban and peri-urban struggles to our campaign in the countryside."
Die mobilisering, organisering en inkorporering van die plaaswerkers is deel van die huidige revolusie en die ten uitvoerlegging van die Freedom Charter. Dit dien as 'n voortsetting en verdere verdiepening van die nasionale demokratiese revolusie en is dan ook die basis vir die sosialistiese stryd wat voorlê. Die revolusie beplan dus vir 2005, om baie meer georganiseerd, intensief en gemobiliseerd te wees met as doelwit die versnelling van die inwerkingstelling van die Freedom Charter, veral ten aansien van grondhervorming.
Die SAKP is uitgesproke in sy steun vir die ANC se beplande "denzification" van die massas in stedelike en landelike gebiede ten einde die geografiese apartheid ongedaan te maak en die daarstelling van nuwe nedersettings (plakkerskampe) in ooreenstemming met die nie-rassige demokratiese bestel. Voormelde, so word beoog, sal bereik word deur die grondhervormings planne van 2005, die nasionale demokratiese revolusie.
Die onrealistiese eise wat gestel word deur die massas d.m.v. hul verteenwoordigers asook die onrealistiese gepaardgaande beloftes het net een doel voor nl. die versnelling van die revolusie. Die onrealistiese beloftes en verwagtings versnel die hervormingsproses. Die hervormingsproses moet versnel word, aldus die marxis, so leer die geskiedenis ons, ten einde die massas te radikaliseer. Prof. Michael Arnleim, in sy boek South Africa after Vorster beskryf dit as volg:
"Dit is die heersende standpunt van die media, of diplomate en baie politici dat groter toegewings revolusie sal voorkom. Wanneer historiese parallelle gebruik word waar hervorming toegepas is, is die gevolgtrekking wat 'n mens in die gesig staar , presies die teenoorgestelde: hervorming verskerp 'n revolusionêre toestand. Dit is gegrond op die sosiologiese teorie van relatiewe ontneming. Deur hervorming word mense se verwagting die hoogte ingeblaas, wat daartoe lei dat hulle meer ontevrede gemaak word en dat 'n groter gaping tussen werklikheid en verwagting ontstaan. As die tempo van hervorming versnel word, sal die revolusie soveel gouer kom."
Die SAKP sê op 26 Januarie 2005 die volgende ten aansien van Agri-SA:
"Agri-SA has replied to the SACP in the form of a brief letter which states that:
-The SACP is part of the government which is responsible for land reform policy
-Agri-SA works with government & supports land reform
-Agri-SA is willing to meet and engage with the SACP on the demands submitted"
Uit bogemelde kan die deelnemers aan hierdie versnelling van die revolusie duidelik gesien word en dit selfs deur mense uit "eie geledere". Die huidige revolusie het gedeeltelik ten doel om die kapitaaleienaars te dwing om toegewings te maak en hulself te verbind tot onderhandelinge oor hoe om die grondhervorming te versnel. Die proses van versnelling vind ook plaas deur die mobilisering van die plaaswerkers in unie verband, die stel van al hoe meer en groter grondeise. Die inwerkingstelling van die Freedom Charter is deel van die versnelling van die sosialistiese revolusie.
Die spreektaal, woorde, en dade van die SAKP/ANC is kenmerkend van die marxis soos verantwoord is deur Lenin. Die massas se "frustrasies", gewaande tekortkominge, en "regverdige woede" is van uiterste belang in die Kommunis se huidige revolusie. Op 20 September 2004 verwoord Jeremy Cronin dit as volg: "The key strata and classes within the ANC are:
-the urban and rural poor - the unemployed, those involved in the most marginal informal activities
-then, not absolutely distinct of course from the poorest of the poor - is the formal sector working class - your organised base -----
Marxist have always considered the formal sector working class as the key revolutionary motive force - not because it is the most destitute (it isn't), but because the capitalist system exploits but also organises and concentrates this social force. In other words, workers have both the motivation and the potential capacity to spear-head thourough-going transformation."
In woorde wat netsowel in 2005 geuiter kon gewees het , spreek Dzerzhinsky in November 1917, die plattelandse verteenwoordigers van die massas as volg toe :
"We must allow the revolutionary spontaneity of the masses who are fighting for their emancipation to take its course. Through the PRMC it is the masses who speak, and who act against their class enemy, against the enemies of the people. We are here only to channel and direct the hate and the legitimate desire for revenge of the oppressed against their oppressors."
Indien Jeremy Cronin verklaar dat die werkersklas beide die "motivation and potential capacity" het om die voorpunt van die revolusie te wees is dit 'n afdruk van bogemelde uitlating.Die rigting waarna die massas in 2005 gelei moet word is om te verdiep in die demokratiese revolusie, te mobiliseer en in opstand te kom ten einde die samelewing wesenlik te verander. Dit sal plaasvind deur die inwerkingstelling van die Freedom Charterer deur grondhervorming.
In ons eie land, asook in die buurlande, weet ons dat "vryheidsbewegings" se revolusie plaasvind deur midde! van terroriste en misdaad. So is die misdaad en plaasaanvalle van vandag niks anders as deel van die revolusie nie. 'n Boer in Suid - Transvaal meld onlangs dat dit opmerklik is dat die getal in die groepe wat die aanvalle loods van 'n gemiddelde van 5-6 opgeskuif het na 12-14 per groep. Plaaswerkers wat ontevrede is of net gewone misdaad? Dit is duidelik dat sulke tipe aanvalle niks anders is as die massas wat 'n revolusie voer nie.
Dat die revolusie huidiglik geweldadig is behoef nie betoog nie. Dat die revolusie in sy verdiepening meer geweldadig sal word hoef ook nie te betoog nie. Die teelaarde van geweld is alreeds gelê deur die massas. Die voorbeelde daarvan word gesien in die aard en omvang van die moorde op blankes. Die hoof van die Menshevike, Yuri Martov skryf ten aansien van die geweld wat plaasgevind het in Rusland gedurende 1918 die volgende"
"From the first day of their coming into power, having proclaimed the abolition of the death penalty, the Bolsheviks began to kill. The beast has licked hot human blood. The man - killing machine is brought into motion- -- - But blood breads blood"
Die landbougrondhervorming het in Rusiand, net soos in Suid - Afrika gedien as 'n middel om die revolusie te voer en die massas se potensiaal te stuur. ln 1917 skryf Lenin, asof dit 'n kode en opdrag is aan Mbeki, die volgende:
"By making immediate offers of peace and giving land to the peasants, the Bolsheviks will establish a power base that no one will be able to overturn."
Die afskaffing van privaatbesit kan in die Suid - Afrikaanse konteks nie deur geleidelike verandering bewerkstellig word nie. Dit kan net deur 'n revolusie verkry word. Trotsky het in 1920 reeds hierdie probleem geidentifiseer en ook sommer die oplossing daarvoor gegee :
"It is quite clear that if our problem is the abolition of private property in the means of production, the only road to its solution lies through the concentration of state power in its entirety in the hands of the proletariat, and the setting up for the transitional period of an extraordinary regime------
Dictatorship is necessary because this is not a case of partial changes, but of the very existence of the bourgeoisie. No agreement is possible on this basis. Only force can be the deciding factor - - - -Whoever aims at the end cannot reject the means.
Soos reeds hierbo gesien het Cronin en Nzimande reeds Trotsky se, in 'n anderformaat maar met dieselfde inhoud aan die massas oorgedra. 'n Groot gedeelte van Trotsky se vereistes is al behaal.
Die revolusie moet 'n vyand hê ten einde 'n totalitêre staat te laat oorleef. As die vyand ge-identifiseer is moet hy sonder enige genade behandel word. Kommunisme, aldus Tzvetan Todorov,"- - demands repression for in moments of crises, the elimination) of the bourgeoise as a class. Belonging to the class is enough: there is no need actually to have done anything at all." Voorbeelde hiervan is veelvoudig in die plaasaanvalle en misdaad op blankes in die algemeen.
Die massas sal vorder na ‘n proses van uitsluiting (het in 'ngroot mate alreeds), dan na die ideologie van illiminering en finaal na die uitwissing van alle "onsuiwerhede".
Die haat teenoor die blankes moet aangevuur word en as minderwaardiges behandel word. Die deel van die revolusie vind plaas op die fisiese sowel as morele psigiese samelewing.
Ter afsluiting moet ons, in gedagte van die bekende uitsprake en planne van die SAKP , die geweldadige geskiedenis van die kommunise in die algemeen die volgende woorde van Stephane Courtois in The Black Book of Communism , ernstig oorweeg en in gedagte hou:
"Every communist country or Party has its own specific history and its own particular regional and local variations, but a linkage can always be traced to the pattern elaborated in Moscow in November 1917. This linkage forms a sort of genetic code of communism."
Dat die nasionale demokratiese revolusie 'n replika in woorde en dade is van die gebeure in Rusland spel net onheil. Dat die huidige revolusie die begin is van die "hoofgereg" van die sosiale revolusie moet met groot erns beskou word.
Die Afrikaner sal hom in alle opsigte van die huidige bestel moet onttrek en hom in die huidige fase van die revolusie homselffisies en geestelik weerbaar moet maak.