Hidden Kingdom: Die verstaan ​​van vroueregte in Saoedi-Arabië - Diverse
Vir vroue in Saoedi-Arabië is 'n groot deel van hul lewens weggesteek agter die skadu van mans. Maar hoe beoordeel hulle die Westerse samelewing?
"Dames en here, ons is sopas in die lugruim in Saoedi, as u in die regte klere moet oorskakel, is dit nou 'n goeie tyd om dit te doen. "
Ek het gehoor dat hierdie aankondiging op die vlug gemaak sou word, maar ek het dit eenkant gewerp as een van die reismites; as u ander kulture besoek, kom die werklikheid selde ooreen met die media of ander mense.
Verskeie vroue het opgestaan ​​en op pad na die badkamers om te gaan verander.
Nadat ek in Jeddah geland het, klim ek op die bus, die terminale. Toe ek gaan sit, trek 'n Saoedi-man my aandag. Hy staan ​​op van sy eie stoel en beduie na 'n staande vrou. Sy weier die aanbod met 'n beleefde skud van haar hand.
Die man het 'n ander een gevra en geweier om te sit totdat 'n vrou uiteindelik sy aanbod aanvaar het. Elke vrou het in die bus gekyk en 'n swart abaya gedra wat hulle van kop tot tone bedek het. Ek het gewonder of hulle hul versiering sou verkies, eerder as om 'n sitplek te hê.
Die terminale gebou was vol wit tradisionele bobene en rooi geruite khiefahs van Saoedi-mans. Die enigste vroue was die Westerlinge wat ek op die vliegtuig gesien het; druk nou hul bagasie in die rigting van afwagtende motors.
Die swartgeklede figure wat na die terminale opgevolg het, sou 'n kort inleiding wees tot wat ek in die Koninkryk sou sien, en 'n voortdurende herinnering aan 'n saak wat ek sukkel om te verstaan.
Streng mans slegs
Toe ek die eerste aand langs die strand in Jeddah stap, was ek verbaas om 'n sosiale toneel onder die inwoners te sien.
Ek het 'n klein ironie in die kleure gevind wat die Koninkryk so duidelik verdeel het.
Mans en vroue stap saam op die kroonlys, ander het komberse en klein pieknieks saamgebring wat op die strand lê terwyl die son sak.
Kinders het van vreugde geskreeu terwyl hulle die kameel- of donkieritte geniet, terwyl hul ouers van naby af kyk terwyl sommige paartjies langs die seefront stap; ander het op die seemuur gesit terwyl hul kinders op die sand speel.
Dit sou enige strand in die wêreld kon gewees het, was dit nie vir die abaya wat elke vrou bedek het nie. 'Dit is net klere', het Mohammed, een van ons begeleiders in die koninkryk, gesê, 'dit beïnvloed nie wat daaronder is nie.'
Byna elke openbare plek het tekens met 'gesinsingang', 'slegs enkeles' en 'slegs strenge mans' verklaar. Restaurante het dikwels aparte deure, sodat mans en vrouens mekaar nie eens sou verbygaan as hulle na aparte kamers gaan nie.
As ek van die derde verdieping van 'n winkelsentrum afkyk, was ek verbaas om te sien hoe streng, en klaarblyklik, hierdie reël afgedwing is: die wit rok van die mans het die een kant van die sitarea gevul, en die swart abayas van die vrou aan die ander.
Saoedi-gebruike bepaal dat mans en vroue nie moet meng nie. Dit het dit moeilik gemaak om 'n Saoedi-vrou se perspektief op hul lewe in die koninkryk te kry, en daarom het ek elders gesoek vir debat.
'N Brief in die Engelse koerant Arab News het my een insig gegee:' Musiek, kuier saam ... mans en vroue op dieselfde plek 'het 'n Saoedi-vroulike universiteitstudent geskryf oor koffiewinkels soos Starbucks' met soveel sonde op een plek, dink ek hulle moet verbied word. "
Sonder twyfel kan baie vroue wat hul lewensstyl gekant is nie praat nie. Maar selfs hierdie eenvoudige opmerking het my laat besef dat dit 'n vrugtelose oefening sou wees om my eie sienings met die van Saoedi te troos. 'U kan Saoedi nie met Westerse state vergelyk nie', is 'n frase wat in baie artikels oor die streek herhaal is.
Maar die oordeel kan ook in die teenoorgestelde rigting gemaak word. Onder die uitsprake van toewyding aan Islam in die koerant, vind ek ook hierdie sieklike opinie:
'Westerse klere kan jong meisies laat verskyn sexy, 'Het een man op die briewe-bladsy van Arab News geskryf. Hy het verder gesê dat die abaya deur meisies so jonk as ses jaar gedra moet word om hierdie afleiding te vermy.
'Voordat ek na Brittanje was, was ek net wat ek in die flieks van Westerse vroue gesien het. Jy weet wat ek bedoel?" sê Wahid, 'n plaaslike hotelbestuurder wat 'n paar jaar gelede Brittanje besoek het. 'Ek weet nou dat vroue in die Weste nie altyd aan seks dink nie. Ek weet daar is meer by hulle as dit. "
Alhoewel ons gesprek voortduur, het dit duidelik geword dat hy nie veel meer beskou het nie.
'' N Goeie Saoedi-vrou hoort in die huis. Sy hou daarvan om te kook en te naai. Waarom moet sy gaan, sport doen of ry? Sy geniet 'n lewe saam met haar gesin. "
Die ander se perspektief
'N Goeie Saoedi-vrou hoort in die huis. Waarom moet sy gaan, sport doen of ry?
Soos ons begeleier Mohammed later verduidelik het, was hierdie siening van vroue nie universeel nie. "My vrou is die bestuurder van 'n kinderskool en ek dink sommige mense dink vroue hoef nie te werk nie, maar hierdie opinie is stadig besig om te verander."
(In teenstelling met die algemene opvatting mag vroue werk en kan hulle selfs gesagsposisies beklee, solank dit net vroue onder haar is).
'Vroue het nou ID-kaarte en kry die geleentheid om toegang tot hul finansies te hê (terwyl voorheen slegs manslede in die gesin toegang gehad het tot die spaargeld van 'n vrou - as hulle enigsins iets gehad het). Hulle neem ook deel aan plaaslike verkiesings. Daar word selfs gepraat oor die feit dat vroue toegelaat word om te bestuur, maar ek sal dit altyd net praat. "
Net 'n kort entjie se ry uit die stad Jeddah is 'n reeks privaat strande. Met hoë mure en privaat sekuriteit kan eks-pats geniet om te swem en te swem sonder om aan die streng kleredragkode van Saoedi te voldoen.
Tydens 'n besoek aan een van hierdie strande om in die Rooi See te snorkel, word daar opgemerk dat geen van ons Saoedi-gidse na die vroue gery het wat in bikini's rondgeloop het nie. Met die eerste gesig van vroulike vlees oor 'n week, is ek skaam om te sê dat ek skaars kon wegkyk.
'N Eenvoudige reis na die strand maak my oë oop vir hoeveel mans hier moet voel:
'N Ongetroude man in Saoedi sal nooit die gesig van 'n vrou waaraan hy nie verwant is nie, sien nie. Met gereelde huwelike volgens die norm, sal 'n bruidegom die eerste keer die gesig van sy bruid sien na die plegtigheid. Die blote arms van 'n vrou is net so onbekend en hou net soveel misterie as enige ander deel van haar liggaam.
As ek die Saoedi toegewy het, is dit vir my net so moeilik om die Westerse kultuur te probeer verstaan.
Het u soortgelyke gevoelens gehad om van ander kulture af te skakel? Deel jou gedagtes in die kommentaar!