Op 'n plattelandse dorp waar amper al die inwoners net Afrikaans magtig is en gedurende 'n wintermaand toe verkoue erg in die omloop was, was die predikant baie omgekrap dat sy aandag gedurende eredienste onderbreek word deur gemeentelede se hoesbuie.
Hy bespreek toe die probleem om 'n oplossing te vind met sy koster wat Engelssprekend is. Die koster gaan koop toe 'n groot bottel hoesstroop by die apteek. Die volgende Sondag as iemand hoes staan die koster op en gaan gee vir die persoon 'n lepel hoesstroop in en se vir hom iets in sy oor waarna die persoon opstaan en uit loop. So hou dit aan en die kerk is later byna leeg.
Na die diens vra die dominee vir die koster wat hy dan vir die mense gesê het dat hy later vir 'n byna leë kerk moes preek.
Die boer se enigste haan is dood en hy besluit om by die Kaapse Mark te gaan kyk vir 'n plaasvervanger. Daar aangekom, kry hy vir Gatiep wat 'n haantjie te koop aanbied. "Hierdie haantjie is soos Outsurance, hy dek alles" beduie Gatiep en die boer koop hom toe.
Op die plaas word die haantjie by die henne ingegooi, en soos Gatiep beloof het, is die haantjie vreeslik gewillig en in 'n oogwink draf hy al die henne deur.
Toe die boer weer kyk, is hy by die eende, toe die ganse, daarna die kalkoene. Die boer is sommer baie tevrede met sy kopie. Later toe die boer wil gaan melk kry, kry hy sowaar die haantjie by die koeie doenig. Toe die skape later kraal toe kom, vaar hy tussen hulle in. Die boer is sommer baie in sy skik met die haantjie.
Die volgende oggend kom ou Simon by die boer en deel hom mee dat die haantjie dood le in die veld. Hy wys na waar die aasvoels dan ook reeds draai. Die boer is sommer baie harsteer en hulle stap soontoe om vas te stel wat met die haantjie gebeur het.
Toe hy by hulle kom, lig die haantjie sy kop en fluister "Gaan weg, ek's OK, ek wag net vir daai aasvoels om te land."
"Nou goed," se sy pa. "Dis hoe dit werk: Ek verdien geld, dus is ek die Kapitalis. Jou Ma administreer die geld wat ek inbring, dus is sy die Regering. Jou Ouma hou alles wat hier aangaan fyn dop, dus is sy die Vak-unie. Ons huishulp is die Werkersklas. Ons wil almal vir jou gelukkig hou, dus is jy die Publiek. Jou Boetie wat nog doeke dra en in die kot le, is die Toekoms".
Die volgende oggend se Jannie vir sy pa: "Ek het nou mooi gedink oor wat pa gese het, en na gisteraand verstaan ek dit nou beter".