'N Pasifis is wat die bekende pasifiste is - Sielkunde en Psigiatrie - 2019
'N Pasifis is 'n persoon wat die ideologie van die stryd teen geweld volg, oorlog voorkom, vrede vestig en bloedvergieting konfronteer met die doel om hul absolute uitwissing te bewerkstellig. Pacifiste verenig in vredesbewegings, wie se anti-milititariese standpunte daarop gemik is om die praktyk van politieke konflikte deur oorlog uit te skakel. Volgelinge van so 'n wêreldbeskouing is immoreel teen enige soort geweld teen die individu. Die ideologie van pasifiste is gebaseer op humanistiese en liberale waardes, gebaseer op die idee van die vreedsame oplossing van konflikte van enige oriëntering. Daarom kan enige deel van die samelewing ondersteuners van sulke idees wees: jongmense, informele of godsdienstige organisasies, intellektuele.
Wie is 'n pasifis
Die betekenis van die woord pacifist is diep gewortel in Latyn, dit is gevorm by die samesmelting van die twee woorde "vrede" en "doen". 'N Pasifis is 'n menslike vredemaker, "maak die wêreld." Die vroegste gebruik van die term "pasifis", wat in die woordeboek gepubliseer is, is 'n artikel uit die Kwartaalblad, wat in Julie in Julie vrygestel is.
Aanhangers van 'n pacifistiese wêreldbeskouing is inherent in propaganda: die vind van kompromieë deur middel van onderhandelinge, vreedsame byeenkomste, demonstrasies. Die pacifiste self maak nie die wêreld op sigself nie. Dit is dus individue wat bewys dat politieke en militêre konflikte met behulp van vredesonderhandelings opgelos moet word. In die praktyk probeer hulle om op te tree op grond van 'n persoonlike voorbeeld: hulle neem nie deel aan dade van geweld in enige soort oorloë nie. Daar is 'n aanname dat mense onder die dekmantel van 'n pacifistiese ideologie eenvoudig die bevrydingsbewegings teenstaan.
Die wetenskaplike definisie van die woord pacifist het eers in die negentiende eeu verkry, ten spyte van die bestaan ​​van ywerige aanhangers van vrede terug in die tydperk van die geboorte van die mensdom. Volgens historiese aannames, neem die pacifistiese wêreldbeskouing sy oorsprong uit die grondslae van Boeddhisme in die sesde eeu vC. Die predikers van hierdie tydperk het verligting en geestelike ontwikkeling bevorder deur die prisma van intellektuele vorming, verryking van gedagtes en harte. Die volgelinge van vredestigting en gewelddadige metodes om konflikte op te los, was Christene so vroeg as die tweede eeu vC. Volgers van hierdie ideologie het nie deelgeneem aan die stryd en enige anti-menslike optrede nie, maar het geweier om mense dood te maak. Daar is egter nie 'n enkele bron van inligting wat die uitsetting uit die kerk of enige soort godsdienstige straf van 'n persoon wat 'n vegter was, noem nie. Die ware pasifiste wat destyds bestaan ​​het, het teen alle vorme van geweld gekant, veral dié wat later as "heilige oorlog" of "net" beskryf is. Baie pasifiste het die martelaar se dood in die tydperk van woedende godsdiensstryd gevoer, wat gelei het tot die vorming van nuwe anti-oorlogsbewegings. Individue met pacifistiese ideologieë het die aanhangers geword.
Een van die belangrike stadiums van die vorming en ontwikkeling van hierdie ideologie was die tydperk van die Napoleontiese oorloë. Massavergaderings, internasionale kongresse is gehou op grond van baie vredesorganisasies. Ondersteuners van gewelddadige optrede het die absolute ontwapening van alle lande vereis. Die idee om alle interstaatlike geskille op te los, is ook gevorderd, met slegs die regstelsel sonder die gebruik van enige fisiese mag.
Die betekenis van die woord pacifist het 'n beroep gedoen op sy gewildheid ná die Tweede Wêreldoorlog. Na die verlies van miljoene onskuldige lewens het die beweging vir wêreldvrede versprei en verdiep onder 'n aansienlike aantal mense. 'N Groot aantal anti-oorlogsorganisasies het die ideologie van pasifiste gebruik, maar dit het slegs in woorde bestaan. Onder die mees prominente openbare pasifistiese bewegings was hippie-organisasies. Hierdie beweging het in die sestigerjare ontstaan ​​vir meer as tien jaar. Pacifiste van hierdie rigting versprei oor die hele wêreld. Die teken van hierdie tendens wat tot dusver bestaan ​​- die Stille Oseaan, word beskou as 'n teken van vreedsaamheid, wat 'n identifikasie-embleem vir pasifiste geword het.
'N Pasifis is 'n persoon wat altyd sal aandring op sy oortuiging, oor die korrektheid van nie-gewelddadige metodes van konflikoplossing. Op die oomblik word 'n pacifis beskou as 'n persoon wat bestaan ​​uit 'n multimiljoen dollarbeweging, wat sy eie kantore regoor die wêreld, leerstellings, 'n vlag en internasionale missies het. Moderne sienings van wetenskaplikes oor die oplossing van militêre konflikte, uitsluitlik deur vreedsame middele, sonder die gebruik van fisiese krag en geweld, interpreteer dit as 'n totaal onrealistiese taak. Gebaseer op sulke aannames dat 'n pasifis 'n persoon is wat in sy sienings oor die wêreld en ideologie die spoor van utopianisme dra. Alhoewel hulle steeds glo dat oorlog 'n onaanvaarbare, onbeskofte manier is om verskille tussen state, sosiale klasse of godsdienstige samelewings op te los. Soos voorheen hou baie lande vreedsame byeenkomste, optogte.
'N aansienlike aantal mense is ironies van die pacifisten, saam met sommige selfs vyandige. Onder hulle is daar 'n persepsie dat so 'n ideologie die pacifis tot voordeel bring: onvoorwaardelike verwerping van oorlog, dra by tot die afwyking van militêre diens. Soortgelyke gedrag is opgespoor sedert die dae van die vroeë Christendom. Oor die hele tydperk van sy bestaan ​​het die wêreldbeskouing van pasifiste nie tot die ontwikkeling van 'n ernstige konflikbestuursapparaat gelei sonder om geweld te gebruik nie.
Sedert die geboorte van die mensdom is die stryd om mag en grondgebied 'n onbetwisbare bestaan ​​van bestaan. Soos u weet, pas hierdie feit egter nie by die pasifiste nie. Hierdie mense is dikwels geneig om nie net die ontwikkeling van militêre aksies teen te werk nie. Die oorsaak hiervan is die twyfelagtige oortuigings van 'n handjievol mense, maar ook om persoonlike offers te maak wat die wêreld sou heers.
Een van die hewige ondersteuners van die pacifistiese uitkyk was die Duitse skrywer Erich Maria Remarque. Nadat hy 'n wetsontwerp ontvang het vir die dienste van die bendelid, wat sy jonger suster in Fascistiese Duitsland ontken het vir haar onverskillige uitdrukking, was Remark 'n stewige pacifis gebly. 'N Levendige manifestasie van sy wêreldbeskouing het sy weerkaatsing in die skrywer se anti-oorlogse werke gevind.
Tydens die VSA-ingryping in Viëtnam het die pacifiste 'n beweging georganiseer wat 'n hindernis geword het, soos 'n knop in die keel van die Amerikaanse mag. Deelnemers aan hierdie beweging was verskillende segmente van die bevolking, beide gewone burgers en bekende persone. Muhamed Ali - die bekende bokser het uitgedaag teen die vyandelikhede voor baie, hy het sy leërskema aan die brand gesteek en sy standpunt uitgespreek dat hierdie land hom niks persoonlik gedoen het nie. Dit is die moeite werd om te noem dat Ali die optrede van die Sowjet-Unie veroordeel teen die mense van Afghanistan.
Die bekende skrywer Lev Nikolaevich Tolstoy het nooit die term "pacifism" genoem nie, maar hy het die idee van nie-geweld op elke moontlike manier ondersteun. Sy uitsprake, uitgedruk deur die woorde van die held van die roman Andrei Balkonsky, het die begin van sy gewelddadige oortuigings gekenmerk, wat tot aan die einde van sy lewe geduur het.
Teen die tyd van die gewilde hippie-pasifisbeweging was die Beatles 'n uitstekende voorbeeld van dié wat hierdie wêreldbeskouing ondersteun. Onder andere bekende persoonlikhede was baie uitstaande pasifiste, sommige het sekere vermoëns gehad: Janet Rankin (dit is 'n lid van die Amerikaanse Kongres, wat slegs teen die toetrede van state in die Eerste en Tweede Wêreldoorlog gestem het), Bob Marley, Alfred Nobel, Mahatma Gandhi, Brigitte Bardot, Jim Carrey , Ulf Ekberg, Michael Jackson, Stevie Wonder, Albert Einstein.
Vir vandag is die stryd teen geweld in die naam van vrede 'n dringende taak vir baie. Moderne oorloë word onderskei deur selfs groter wreedheid en anti-humanisme. Die aantal ongeduldige slagoffers groei elke dag. Om 'n mens se bestaan ​​nader aan die wêreld te bring, is dit nodig om alle gevoelens te onderdruk of om alle mense in een ideologie te verander, maar dit is nie werklik nie. Deur die moderne lewensposisies van die mensdom wat vandag bestaan, te analiseer, bly die pacifistiese wêreldbeskouing van die mens 'n utopie.