In deel twee vra pastoor Justine Pike of daar lewe ná ’n miskraam is. Sy deel haar persoonlike ervaring van swangerskapverlies. Sy beskryf hoe gevoelens soos “woede, hartseer, alleenheid, onsekerheid en emosionele doodsheid” gemaak het dat sy haar geloof en familie in ’n stadium opsy geskuif het en selfs selfdood oorweeg het. Sy skryf: “Dit het gevoel of my brein in ’n vleismeul beland het wat teen die spoed van lig beweeg het, en steeds kon ek nie sin van alles maak nie. Die stryd om my geloof was swaarder as die rousmart oor die verlies van my kind. Om hierdie twee prosesse gelyktydig te probeer deurleef, het my totaal uitgeput gelaat.” Sy vertel ook hoe sy ervaar het dat God haar die kans gegee het om ’n ma te wees wat rou, “om net te kon voel en wees”.
In deel drie behandel ds Braam Klopper die rouproses, geloofsvrae en jou beeld van God. Hy gesels oor die begrafnis of roudiens en noem dat miskraam die verlies is wat die meeste misken word. Hy sluit ’n hoofstuk in wat oor rou en depressie handel asook oor hoe jy en jou man afsonderlik én saam julle verlies ervaar. Hy skryf: “Dit kan vir jou en jou maat van onskatbare waarde wees om te besef dat al hanteer en beleef julle jul rou radikaal verskillend, dit heeltemal normaal is.” Gelowiges sal die Skrifgedeeltes wat troos veral van waarde vind.
Deel vier handel oor drie vroue se stories oor hoe hulle deur swangerskapverlies of miskraam gewerk het. Dit sluit ook ’n baie handige gedeelte in oor waar om hulp te kry.
Lees gerus Leeg al het jy dalk nie self deur ’n swangerskapverlies of miskraam gegaan nie. Dit rus jou toe om diegene wat die trauma beleef het, beter by te staan. Die skrywers, almal kundiges op hulle gebied, slaag daarin om nie net feite en inligting deur te gee nie, maar ook om met groot deernis en empatie God se troos ná swangerskapverlies of miskraam oor te dra. Dis ’n boek wat jou aan die hart gryp.
Ek sou eerder sê dat die Psalmdigter verwys na die nabyheid van God, eerder as asketisme. In die tyd van die psalms is geglo dat God fiesies teenwoordig in die tempel is, daarom ook verwys na die huis van God. Ons moet ook nie vergeet dat die liggaam die tempel van God is nie. Asketisme in die psalm is meer op ñ geestelike vlak as ñ fiesiese vlak, wat verreweg die beste is om heeldag geestelik die nabyheid van God te ervaar.
Toeskouers gesels lank al oor die beeld wat die span op die veld skep dat iets met die spangees haper.
Die Bobbies sal die hand baie diep in eie boesem moet steek en as dit verreikende regstellende maatreëls verg, moet daarvan nie teruggedeins word nie.
Soos sake nou aangaan, kan Polisie se deelname aan die nasionale reeks om die Goue Beker `n verleentheid word, nie net vir die klub nie, maar vir die BBRU, wie se verteenwoordiger hy in die reeks is.