Tennis-elmboog (epikondilitis): behandeling, simptome, oorsake
Ten spyte van sy naam, word die tennis-elmboog (mediale epicondylitis humeri radialis, epicondylitis humeri lateralis) nie net by tennisspelers aangetref nie. Inteendeel, die term verwys na 'n pynlike verandering in sekere senings in die omgewing van die elmboog. Die sneller is 'n oorbelasting deur herhalende bewegings. Sulke bewegings oefen gereeld tennisspelers, maar ook ander mense uit. Lees alle belangrike inligting oor: Hoe herken jy 'n tennis-elmboog? Wat om te doen aan die klagtes? Wat is die kanse op herstel?
Wat is 'n tennis-elmboog (tennis-elmboog)? Pynlike oorlading van sekere senings in die omgewing van die elmboog.
simptome: Drukpyn aan die buitekant van die elmboog, gewrig kan nie meer volledig gerek word nie, swakheid in die pols
veroorsaak: Herhalende bewegings in die elmbooggewrig, soos gereeld rekenaarwerk (veral met die muis werk), musikante (soos violiste) of atlete (soos roeiers of tennisspelers)
diagnose: Dokter-pasiënt-onderhoud, verskillende toetse (bewegings- en greeptoetse), X-straal, indien nodig magnetiese resonansbeelding (magnetiese resonansbeelding, MRI) of ultraklank
behandeling: Rus, verlig, koel en later moontlik warm, moontlik spesiale verband en medikasie, rek- en versterkingsoefeninge, ens. In sommige gevalle chirurgie.
Dokter behandel: ortopeed
voorspel: Langdurige genesingsproses, maar goeie kanse vir volledige herstel.
Daar is geen universeel aanvaarde verenigde benadering tot tennis-elmboogbehandeling wat wetenskaplik bewys is as die beste terapeutiese resultate nie. In elk geval moet die oorsaak van die oorbelasting egter eers uitgeskakel word: die elmboog is kalmeer en gespaar, Konserwatiewe maatreëls soos koel en uiteindelik pynstiller verlig die ongemak. Miskien 'n spesiale dra verband of een epikondilitis klamp, 'n soort drukverband, maak sin. Verdere moontlike terapeutiese maatreëls is byvoorbeeld ultraklankbehandeling sowel as strek- en versterkingsoefeninge. In ernstige gevalle, as die konserwatiewe tenniselmboogbehandeling nie voldoende help nie, kan 'n mens dit doen operasie nodig wees.
Lees meer oor die verskillende maniere om 'n tennis-elmboog te behandel:
Tennis elmboog behandel met konserwatiewe maatreëls
verligting: Die doel van tennis-elmboogterapie is om die funksie van die spierseenheid in die elmboogterrein te herstel. Aanvanklik is dit belangrik om die ooreenstemmende oorsaak (oorbelasting) uit te skakel. In die geval van 'n akute tennis-elmboog word die arm aanvanklik gespaar, verlig, regop geberg en byvoorbeeld met 'n tennis-elmboog ondersteun. Terselfdertyd moet u oormatige inspanning en spanning in die alledaagse lewe, werk en sport vermy.
Vir die tyd na herstel is dit belangrik om die bewegingspatrone wat na bewering die tennis-elmboog veroorsaak het, reg te stel: byvoorbeeld deur die werkplek aan te pas (ergonomiese rekenaarmuis) of 'n tegniek-opleiding (byvoorbeeld, 'n beroerte-tegniek in tennis). Boonop kan gereelde onderbrekings weer oorlaai voorkom.
Strek en versterk: As deel van die tennis-elmboogbehandeling tuis, kan en moet u die armspiere rek en versterk – maar slegs as u nie meer erge pyn het tydens die uitvoering van die oefeninge nie. Spesifieke geteikende kragopleiding kan nuttig wees in die vroeë stadiums van die siekte: volgens kenners verminder dit die bloedvloei op die geskikte plek, wat die pyn verminder.
Daarbenewens is daar ook spesiale tennis-elmboog-strekoefeninge: verleng byvoorbeeld die elmboog heeltemal en draai die onderarm na binne. Steek dan u seer hand versigtig uit, sodat u vingers na buite wys. U moet die spanning 15 sekondes lank hou, en dan 'n kort pouse neem om uiteindelik weer te begin. Hierdie oefensessie kan tot drie keer per dag herhaal word.
Bespreek eers sulke oefeninge met u fisioterapeut of dokter, en laat hulle u wys hoe u dit korrek moet doen.
Fisioterapie: Selfs met fisiese terapie kan maatreëls 'n tennis elmboog behandel. Masserings van die polsspiere sowel as hitte- of koue-behandelings is byvoorbeeld geskik. Terloops, of die tennis-elmboog afgekoel of warm gemaak word, hang af van die stadium van die besering: in die akute stadium en na intensiewe oefening, verkoel die koue (plaas handdoek toegedraai in ys vir 20 tot 30 minute, wag vir 1 uur, herhaal). In teenstelling, in 'n tennis-elmboog in 'n chroniese stadium is hitte baie voordeliger.
verbande: Vir ernstige ongemak kan lyers 'n tennis-elmboogverbinding (epikondilitis-stut) oor die elmboog en pols dra vir 'n paar weke. Dit is beskikbaar in sommige sportwinkels of by die mediese voorraadwinkel. Die epikondilitis-stut oefen druk uit op die ooreenstemmende spiere en senings van die onderarm met 'n klein kussing (pad) om die verlengingspensbenadering beter te stabiliseer en te verlig. Die kussing word geaktiveer as u die vuis toemaak. Die draad van die epikondilitis beperk die mobiliteit van die arm, wat in hierdie geval sin maak: Die "gedwonge rus" kan die genesingsproses versnel.
Die kussing moet ongeveer vyf duim onder die elmbooggewrig sit. 'N Vinger moet tussen die arm en die kussing pas.
aanslaan: Selfs bandverband en sogenaamde Kinesiotapes kan die ongemak van 'n tennis-elmboog onder sekere omstandighede verlig. Om die tenniselmboog behoorlik te tik, kan u die toepaslike instruksies op die internet bekyk. Maar dit is makliker en professioneeler vir u fisioterapeut.
medikasie: Dokters het gereeld tennisbehandeling ondergaan anti-inflammatoriese middels (plaaslik toegedien, byvoorbeeld in die vorm van gel of mondeling). Behalwe die klassieke rumatiekmedisyne (anti-inflammatoriese middels) daar is ook verskillende pynstillers, spierverslappers, kruie-aanvullings, ensieme en nukleotiede. Watter voorbereidings in sommige gevalle nuttig is, moet u met u dokter bespreek.
Ultraklank & mede: Ultrasoniese behandeling kan ook 'n effektiewe middel in 'n tennis-elmboog wees. Dit word óf gebruik om pynstillende stowwe onder die vel te vervoer (Sonophorese) of om plaaslike hitte op te wek. Dit verbeter die plaaslike bloedsomloop, ontspan die spiere en kan dus die genesingsproses bevorder.
Transkutane elektriese senuweestimulasie (TENS): Die TENS is 'n sagte vorm van elektroterapie en word ook stimulasiestroomterapie genoem. Dit lewer ligte elektriese impulse aan pynlike senuweevesels. Dit kan die oordrag van pynstimulasie belemmer en sodoende die simptome verlig.
Infiltrasie terapie: Sommige dokters spuit 'n plaaslike verdowingsmiddel met tennis-elmboog in om die senuwee in die aangetaste gebied te breek en om die pyn te verlig. Anti-inflammatoriese kortisoon kan ook ingespuit word. Dit is ook moontlik om die neurotoksien botulinumtoksien ("Botox") op die hoofpynpunt en in die aangetaste spiere te spuit. Dit is vir 'n paar maande "verlam" en kan so herstel.
Ander behandelingsopsies sluit die Buitekorporale skokgolfterapie (Pynverligting deur eksterne gegenereerde drukgolwe), die X-straal-bestraling stimulus (vir anti-inflammatoriese en pynverligting) en een laser behandeling, Hul doeltreffendheid in 'n tennis-elmboog word slegs deur enkele studies bewys.
In beginsel kan 'n tennis-elmboogbehandeling ook chirurgies uitgevoer word. Die chirurg sny die tendon oorsprong van die ekstensorspiere om die weefsel te verlig. Daarbenewens word twee millimeter van die beenkam van die benerige prominensie van die humerus soms afgeslaan.
So 'n ingryping behaal in die meeste gevalle goeie resultate. Dit is egter net raadsaam in ernstige gevalle van tennis-elmboog indien 'n konserwatiewe behandeling oor 'n paar maande nie suksesvol was nie. Daar kan byvoorbeeld chirurgie aangedui word in die geval van langdurige en baie erge pyn wat die alledaagse lewe beperk. Selfs by pasiënte wat gepaardgaande beserings het, benewens die tennis-elmboog, kan chirurgie nodig wees.
Tennisarm en homeopatie
Sommige pasiënte met tennis-elmboë behandel hul klagtes ook met homeopatiese middels, benewens konvensionele mediese maatreëls. Byvoorbeeld, vir akute ontsteking en pyn Arnica hulp. As die pyn met 'n effense beweging bedaar, word dit dikwels Rhus toxicodendron aanbeveel. As daarenteen elke beweging pynlik is Bryonia meer geskik wees. Daarbenewens is van toepassing Ruta as 'n bewese middel vir pees- en periosteelbeserings.
Tennis elmboog: simptome
Tipiese simptome van tennis-elmboog is drukpyn aan die buitekant van die elmboog. Dit word opgemerk in die insteek van die sening van die hand- en vingerverlengspiere.
Daarbenewens kan lyers gewoonlik nie die elmbooggewrig strek nie.
Nog 'n tennis-elmboog simptoom kan 'n swakheid in die pols wees. Sterk toegang, 'n sterk greep, 'n sterk greep as u hand skud of net 'n koppie hou, is dan dikwels nie meer moontlik nie.
Hier is 'n samevatting van tipiese tenniselmboog simptome:
Sagte liggaamshouding – die elmboog kan nie meer gerek word nie
Drukpyn aan die buitekant van die elmboog
Swakheid in die pols
geen krag om 'n vuis te sluit nie
Tinteling in die hand
Tennis-elmboog: oorsake en risikofaktore
'N Tennis-elmboog word veroorsaak deur 'n oorbelasting aan die buitekant van die elmboog. Stresvolle, herhalende bewegings of 'n skielike toename in las sonder voldoende voorbereide spiere lei tot mikroskopies klein krake in die weefsel. Tendons en fibrocartilages is die meeste vatbaar vir sulke geringe beserings (microtrauma). Die gevolglike pyn kan na die bo- of onderarm uitstraal.
Basies kan 'n tennis-elmboog deur die volgende risikofaktore verkies word:
Eensydige las: Beide 'n oorbelasting in sport sowel as eentonige bewegings met lae spanning in die alledaagse lewe en werk kan die oorsaak van 'n tennis-elmboog wees. Mense wat baie werk op die rekenaar (veral met die muis werk), sekere vakmanne (gereeld hamer!), Musikante (soos violiste), huishulpe (baie strykwerk!) En atlete (soos roeiers of tennisspelers), ontwikkel byvoorbeeld maklik 'n tennis-elmboog ,
'n swak onderarmspiere sowel as een hoër ouderdom (Afnemende tendonelastisiteit!) Bevoordeel ook mikrobeserings in die omgewing van die elmboog en dus ook 'n tennis-elmboog.
(Vroeër) siektes en behandelings: Soms kan vorige siektes die oorsaak van 'n tennis-elmboog wees. Dit kan 'n vorige ongeluk of gewrigsiekte wees. Vooraf konserwatiewe of operatiewe behandeling in die elmboog-gebied kan ook die risiko van 'n tennis-elmboog verhoog.
Dit is hoe die tennis-elmboog gemaak word
Oorbelasting van die senuwees by die elmboog veroorsaak mikrobeserings. Dit lei tot 'n pynlike ontsteking.
Die tennis-elmboog kom meestal by mense voor in die vierde dekade van die lewe.
Soos met die tennis-elmboog, word die gholfspeler se arm oorlaai deur herhalende bewegingspatrone wat pyn in die armarea veroorsaak. Terwyl dit in die tenniselmboog is, word die buitekant van die elmboog egter aangetas, kom dit by die baie skaars gholfspeler (Epicondylitis humeri ulnaris) voor, die ongemak van die Binne-in die elmboog.
Soos die tennis-elmboog, ontmoet die gholfspeler nie net 'n sekere groep atlete (gholfspelers) nie, maar ook gimnaste, gewigoptelers en sterkte-atlete in vrygewig-oefening, byvoorbeeld as hulle wil kompenseer vir hierdie gebrek aan tegniek.
Die behandeling van die gholfspeler se arm is soortgelyk aan die tennis-elmboog. Die prognose is vergelykbaar: Die simptome verdwyn gereeld outomaties. Indien nie, is die kanse op 'n volledige genesing so goed moontlik as dit so vroeg as moontlik behandel word. Die genesingsproses kan egter 'n rukkie duur.
Vind meer uit oor hoe om 'n gholfspeler se arm te identifiseer en wat u en u dokter kan doen om die pyn in die Golferarm-artikel te verlig.
Tennis-elmboog: ondersoeke en diagnose
As u 'n tennis-elmboog vermoed, moet u na die huisdokter gaan. Sommige pasiënte gaan ook direk na 'n spesialis in ortopedie. Die dokter sal eers in detail met u praat om u mediese geskiedenis op te teken. Dit word gevolg deur 'n fisiese ondersoek met verskillende toetse. Om ander oorsake van die pyn uit te sluit, kan hy addisionele beeldtoetse (soos X-strale) uitvoer.
In 'n anamnese-onderhoud vra die dokter die presiese simptome, moontlike beserings of vorige siektetoestande en moontlike snellers van die simptome. Hierdie infomrasies help die dokter om die oorsaak van die ongemak te beperk. Moontlike vrae van die dokter sluit in:
Het u u arm beseer, miskien deur geval?
Het u al ooit ongemak op u arm gehad vir geen duidelike rede nie?
Waar voel jy pyn presies?
Is dit 'n beweging of ruspyn?
Is aktiwiteite per hand, byvoorbeeld, kragtige gryp pynlik?
Voel die arm of hand magteloos weens die pyn?
Waaraan werk u? Watter sportsoort doen jy?
Nadat die pasiënt gepraat het, ondersoek die dokter u arm. Selfs met die eerste oogopslag kan 'n mens postuur van die arm: Baie pasiënte met tennis-elmboog hou die elmboog instinktief rustig en vermy die voorarm heeltemal uit. Vir 'n meer gedetailleerde verklaring, skandeer die dokter die elmboog en kyk of daar sekere gebiede is pynlik om te druk reageer.
Die sogenaamde provokasietoetse is ook belangrik vir die diagnose: die dokter vra u byvoorbeeld die hand in die Pols teen weerstand teen rek (beweeg die agterkant van die hand na die onderarm). Dit veroorsaak pyn in 'n tennis-elmboog, omdat dit gewoonlik die ekstensor van die speke aanwend (extensor carpi radialis brevis spier). Die oppervlakkige ekstensor van die onderarm (M. extensor digitorum communis) mompel dikwels op die tennis-elmboog: in hierdie geval is dit seer as die Die middelvinger strek teen 'n weerstand moet wees.
Kenmerkend van 'n tennis-elmboog is ook die sogenaamde "koffie-beker toets". En dit moet letterlik geneem word: met die dokter kan u 'n volledige beker lig met die hand van die aangetaste arm. As u pyn het, dui dit op 'n tennis-elmboog. Die onthulling is ook die stoel toets: Met u arm uitgestrek en met u onderarms na binne gedraai, moet u met een hand 'n stoel op sy rug lig. Dit is baie pynlik met 'n tennis-elmboog.
Om ander moontlike oorsake van die toestand uit te sluit, sal die dokter ook u servikale ruggraat, skouer en hand ondersoek en bloedvloei, motoriese funksie en sensitiwiteit (insluitend senuwee-insnyding) in die aangetaste arm evalueer.
Met behulp van 'n X-straal kan die dokter 'n paar ander moontlike oorsake van elmboogpyn, soos artrose, uitsluit. Met 'n tennis-elmboog is die radiografie meestal onopvallend. Alhoewel verkalking van die insteek van die sening herkenbaar is, is dit by sommige pasiënte nie 'n invloed op die verloop van die siekte nie.
Daarbenewens kan 'n magnetiese resonansietomografie (MRI) of 'n ultraklankondersoek gedoen word. Dit word veral gedoen vir onduidelik elmboogbeserings. Die dokter kan 'n gewas uitsluit deur byvoorbeeld hierdie ondersoekmetodes te gebruik. In geval van chroniese kwale, toon MRI die mate van slytasie van die sening. Dit gee weer aanduidings van die verwagte verloop van die siekte.
Tennis-elmboog: baan en voorspelling
Die voorspelling vir die tennis-elmboog is goed. Die behandeling kan egter lank duur. Pasiënte moet aanpas by 'n paar maande van pynlike beweging en stresstoornisse.
In ongeveer 80 uit 100 mense wat geraak word, verdwyn die simptome binne een jaar heeltemal. In baie gevalle is konserwatiewe behandeling soos medikasie, fisioterapie en infiltrasieterapie voldoende. Chirurgie is slegs nodig as ander behandelings geen effek het nie en / of die pasiënt vir 'n lang tyd ernstige simptome het.
Die algemene reël vir die tennis-elmboog is dat hoe vroeër met die terapie begin word, hoe groter is die kanse op sukses. Die terapie moet ook konsekwent uitgevoer word, anders kan die pyn sterker en selfs chronies word.
As u byvoorbeeld geneig is tot 'n tennis-elmboog as gevolg van u werk of 'n (sportiewe of musikale) stokperdjie, kan u 'n paar dinge doen om oorbelasting te voorkom (her). Versterk byvoorbeeld die spiere van die arms deur gereeld te oefen, neem 'n blaaskans van die eentonige beweging en gaan na die eerste tekens van een tennis elmboog aan die dokter.