Internasionale oorsig: Geen terugkeer na vooroorlogse periode meer moontlik‘n Smeulende motorwrak lê voor ‘n kinderhospitaal in Oekraïne wat onder ‘n Russiese aanval deurgeloop het. (Skermgreep: Oekraïnse polisie/AFP) Die foto’s van ŉ kinderhospitaal in die stad Marioepol in die suidooste van Oekraïne wat deur Rusland gebombardeer is, het bevestig wat die meeste kenners die afgelope twee weke begin besef, naamlik dat geen terugkeer na die vooroorlogse orde in Oekraïne, in die verhouding tussen Rusland en die Weste, en die magsbalanse in grensgebiede tussen Rusland en die res van Europa meer moontlik is nie. Rusland en sy president, Wladimir Poetin, het net te veel van ŉ kans gewaag met die oorlog en hulle bereidwilligheid om enorme verwoesting te saai. Daarmee saam is persepsies oor Rusland wêreldwyd groot skade berokken en is die laaste bietjie vertroue tussen Rusland en die Weste byna volledig uitgewis. Die Weste se ekonomiese oorlog teen Rusland gaan nie deur ŉ skietstilstandooreenkoms omgekeer word nie en het reeds verdiep. Europa maak planne om voedselsekerheid te verbeter en om sy energie-afhanklikheid van Rusland te verlaag. ŉ Propaganda-oorlog kring reeds uit tot kuberoorlogvoering en ŉ langdurige konflik wat anders as die Koue Oorlog gaan lyk, maar wat weer eens die Weste teen Rusland opstel, terwyl die rol van ander rolspelers soos China nog onseker is. Reeds voor die oorlog was Oekraïne ŉ land met groot uitdagings. Die land se bevolking het die afgelope drie dekades van 52 miljoen tot 44 miljoen burgers gekrimp, en die kans dat die miljoene vlugtelinge wat nou die land verlaat ná die oorlog almal sal terugkeer, is skraal. Met die enorme beskadiging van infrastruktuur sal die heropbou van Oekraïne, wanneer ook al die oorlog eindig, ŉ enorme taak wees. In Rusland het Poetin twintig jaar lank voorberei om sy drome van ŉ groot Russiese Ryk wat weer deur die Weste gerespekteer word, te verwesenlik. Hy het soveel op die spel geplaas dat hy nie meer groot toegewings kan maak nie. Sou hy in sy doelstellings in Oekraïne misluk, sal dit sy politieke einde beteken. Die geskiedenis van Rusland bewys dit. Hy het dus al hoe minder opsies. Die een opsie behels juis meer aanvalle op burgerlike teikens in Oekraïne en selfs meer gewelddadige oorlogvoering om Oekraïne op sy knieë te dwing. Daarmee saam kan Poetin met tyd selfs sy oorlogvoering na ander lande uitbrei. Alles is moontlik as jy Poetin se denke verstaan. Dit laat slegs twee alternatiewe. Die een is ŉ skikking waar almal, ook Poetin, toegewings sal moet maak. Poetin lyk egter onwillig om dit te doen. Die ander alternatief is een waar Poetin verloor deur óf uit Oekraïne te moet onttrek, om welke rede ook al, óf deurdat hy deur sy eie land as president vervang word. Lede van die Oekraïnse weermag hergroepeer na ‘n terugvegpoging teen Russiese magte in die Lugansk-streek. (Foto:Anatolii Stepanov/AFP) Dit lyk onwaarskynlik dat die weermag van Oekraïne, ten spyte van talle suksesse die afgelope twee weke op die slagveld, uiteindelik die oorlog kan wen. Dit beteken egter nie dat Rusland met ŉ militêre oorwinning wel in sy doelwitte sal slaag nie. ŉ Militêre oorwinning vir die Russe sal tot groot onstabiliteit in Oekraïne en selfs Rusland lei en kan die hele Oos-Europa destabiliseer. ŉ Terugkeer na die era voor die oorlog is nie meer moontlik nie. Die waarskynlikste scenario nou is een waar ŉ korttermynooreenkoms met slegte langtermyngevolge bereik word, byvoorbeeld ŉ skietstilstandooreenkoms wat gesluit word, en dan moet Oekraïne neutraal staan tussen Rusland en die Weste. Daar sal ekonomiese en maatskaplike verval in Oekraïne wees, die stryd tussen Rusland en die Weste sal verdiep, en ŉ era van onsekere geopolitieke verhoudinge sal voorlê. ŉ Alternatiewe langtermynoplossing is steeds nodig. Daarvoor sal die leiers van die VSA en Europa saam met die Russe om ŉ tafel moet sit en hulle verhouding herbedink. Dit lyk tans onwaarskynlik, hoewel die Franse president Emmanuel Macron die afgelope week juis gesê het dat so ŉ ooreenkoms nou nodig is. Dit sal na alle waarskynlikheid eers slegter moet gaan voordat dit beter kan gaan. Die gevolg hiervan gaan die hele wêreld raak. Poetin-selfvertroue niks nuuts Pres. Wladimir Poetin. (Foto: Alexei Druzhinin/Sputnik/AFP) Vir byna 1 000 jaar is Rusland se geskiedenis gekenmerk deur heersers met baie selfvertroue wat oorloë aanpak met die doel om hulle eie eer te herstel of hulle magsposisie te versterk. Dikwels, ook in ander ryke en lande, het hierdie heersers hulle eie vermoë oorskat. George W Bush het dit in 2001 bewys toe hy gedink het oorloë in Irak en Afganistan sal slegs enkele weke duur. Poetin se selfvertroue, en sy vertroue op die Russiese weermag, is op ŉ paar belangrike elemente gebou. Eerstens het Poetin groot vertroue in die modernisering van Rusland se weermag wat sedert 2008 onderneem is en sowat 159 miljard dollar per jaar gekos het. Waarvan Poetin egter nie bewus is nie, is die vlakke van korrupsie wat met hierdie moderniseringsveldtog gepaard gegaan het. Tweedens het Poetin ongekende vertroue in Russiese militêre strategie, veral ná Rusland se vinnige anneksasie van die Krimskiereiland in 2014 en die Russe se suksesvolle betrokkenheid in Sirië om dié land se burgeroorlog in die guns van Bashar al-Assad te swaai. Poetin was oortuig dat die Russiese generaals ŉ plan gereed sou hê om Oekraïne binne enkele dae ná ŉ inval te verower. Dit het nie gebeur nie. Twee generaals en baie Russiese soldate is reeds dood, en die Russiese weermag verloor daagliks tenks en wapentuig in ŉ lompe uitvoering van sy oorlogsplanne in Oekraïne. Keiser Wilhelm II van Duitsland voor die Eerste Wêreldoorlog, Adolf Hitler voor die Tweede Wêreldoorlog, Kim Il-sung voor die Koreaanse Oorlog, Leonid Brezjnef van die Sowjetunie met hulle inval in Afganistan, en Saddam Hoesein met sy oorloë teen Iran en Koeweit het almal vanuit ŉ posisie van oordrewe selfvertroue gewerk en het uiteindelik bloedneus gekry. George W Bush se oordrewe selfvertroue het die VSA enorme skade berokken en het sy politieke nalatenskap vir altyd besoedel. Pres. Wladimir Poetin (Foto: Andrey Gorshkov /SPUTNIK/AFP) Poetin loop egter in die voetspore van Rusland se tsaars, keisers en kommunistiese leiers wat oor die eeue heen Rusland se geografie en meesterlike militêre vermoë as dié land se twee sterkste voordele gevestig het. Twee weke voor Rusland se aanval op Oekraïne het dié land se weermaghoof, Valery Gerasimov, nog teenoor ŉ Britse afvaardiging gespog dat hy hoof van die tweede magtigste weermag ter wêreld is. Dit is nou dieselfde weermag wat die afgelope twee weke sukkel-sukkel voortploeter teen Oekraïne se veel kleiner, amateuragtige weermag. Poetin se selfvertroue beteken egter dat hy nie sommer sal opgee voordat ŉ beslissende militêre oorwinning behaal is nie. Sy ego sal niks minder kan duld nie, selfs nie as dit teen ŉ enorme prys vir Rusland sowel as Oekraïne geskied nie. Die huidige omsingeling van stede soos Kharkiv en Marioepol en toenemende aanvalle op burgerlike teikens, skep humanitêre krisisse en selfs ŉ groter vlugtelingkrisis reg oor Europa. Poetin sal nie rus voordat Kiëf val nie, selfs al moet die hele stad platgevee word en duisende mense hulle lewens verloor.