Valskerm-sprong vir verjaardag (80) | News24
Valskerm-sprong vir verjaardag (80)
Susan de Vos het die naweek vir haar tagtigste verjaardag gaan tandem-valskermspring (skydive) - vanaf 2740m. Al het haar dokter en apteker by navrae gemaan dat die adrenalien haar ’n hartaanval kan gee “Die uitstoot uit die vliegtuig was rof, en ek moes vooraf my tande uithaal, maar die res was groot sports,” sê sy. Foto’s:VERSKAF
SONDERLING, avontuurlustig met ’n drif om te lééf, te ondersoek en uit te vind - dit is Susan de Vos wat die naweek vir haar tagtigste verjaar-dag gaan tandem-valskermspring (skydive) het - vanaf 2740m.
Dié ma van vyf en ouma van nege was plaaskind, onderwyseres, biblioteekdame, en is belese en berese.
Sy gesels wyd en heerlik: oor haar feestelike verjaardag, die groot sprong en haar knap nasate.
Oudste raakvatter-dogter Ria de Vos het al die reëlings getref.
Sondag se sprong was nie haar eerste nie. Toe kleinseun Dricus Waldeck 21 word, is Susan (toe 74) saam na Bloukransbrug. Ria het haar oppad aangepor met “Ma wou nog altyd reksprong doen”, en daar bungee Su-san. “Dit was net daardie ding om die enkels wat niks lekker was nie,” sê Susan wat vir die afglope vyf jaar by Ons Tuiste in Humansdorp nes-skrop.
Maar die valskermspring was anders, vertel sy. “Die rit met die vliegtuig was lekker en kalm.”
Al het haar dokter en apteker by navrae gemaan dat die adrenalien haar ’n hartaanval kan gee, sê Susan: “Watwou, dit gaan oor die mense wat saam is. My oudste seun wat ‘n ‘pa- rabat’ was, het saamgespring. En na-tuurlik Dricus en sy meisie.
“Die uitstoot uit die vliegtuig was rof, en ek moes vooraf my tande uithaal, maar die res was groot sports.
“Mens vryval teen ’n hengse spoed, en hang dan rustig in die lug. Die valskerm se geskommel maak mens wel effe lugsiek.”
Susan lag: “Ek is darem nog nie dood nie, al het die bloeddruk gebokspring. Maar dit sal ek nie vir die dokter vertel nie, want hy sal net sê: I told you so!”
Sy vertel dat die mooiste was toe Dricus ’n huweliksaansoek op die grond uitgesprei het dat sy meisie dit met haar sprong uit die lug kon sien.
Ons gesels oor haar oorsprong op Jansenville, die voordele van plaasskool waar kinders sterk kennis-vaslegging gekry het want “jy tel alles op van die grotes, en hoor volgende jaar weer jou ou werk by die jonges”.
Maar haar gelukkigste werktyd was die 16 jaar in die biblioteek - tussen die boeke.
Na twee jaar se aftrede het Susan haar doodverveel en vir besigbly by ’n vriendin se kleuterskool ’n meng-elmoes kleingoed help grootleer.
“Ek het selfs al stock cars gery, maar ek kon nie so lekker ry op gevoel nie: ek kon nie sien nie, want ek is te kort.”
“Ouma lê in die strate,” skerts Dricus toe ons die afspraak met Susan maak. Hy ken haar reislus. Hulle was hoeka saam in Zambië op ’n kerkuitreiking.
Buiten Suid-Afrika van hoek tot kant, Namibië en Botswana, het Su-san wyd gereis: Engeland en Skotland in Brittanje, Frankryk, Italië, Duitsland, Oostenryk, Noorweë, Switserland en Griekeland in Europa . . . “Israel en Oberammergau was besondere ervarings.”
Susan sê sy verjaar al heelweek. Die verjaardagparty was buitengewoon.
Elke kleinkind het ’n tafel met ’n tema van Ouma se hartsgoed gehad.
Dricus s’n was Reis. “Dit is sy hart ook,” sê Susan. ’n Kaart het al haar reise aangetoon.
“Elzaan se tafel was oor die plaas - kompleet met windpompies en die hanslam, Tjoppie. My jongste kleindogter se tema was ‘Ek wonder’, want ek wonder wat sal gebeur, wat is daar, wat volgende . . .”
Haar kinders het soveel moeite gedoen, maar hulle “steel my goed uit die huis vir temas,” lag Susan.
Op die vraag: Wat volgende?, sê Su-san: “Ek hoop ek word rerig oud, want my bucket het ’n gat onder in. Hy raak nooit vol nie. Daar is nog soveel om aan te vang.
“Dalk kry ek kans om alles te doen wat ek nog wil, soos Ierland toe gaan. Ek is te nuuskierig.
“Ek kan nie al my drome verwe-sentlik nie, maar ek kan hulle po-lish.”