Twintig liefdesgedigte en 'n desperate lied, Neruda in verse | Huidige literatuur
Twintig liefdesgedigte en 'n desperate lied
Pablo Neruda het klaar geskryf Twintig liefdesgedigte en 'n desperate lied toe hy nog 19 jaar oud was. Ondanks sy jeug bereik die Chileense digter 'n verhewe liriese komposisie, gekenmerk deur sy verhoogde vorme van kommunikasie en 'n sublieme literêre vlak. Nie tevergeefs nie, hierdie boek word as 'n fundamentele verwysing binne die Spaanse Amerikaanse literatuur beskou.
Trouens, ten tyde van sy dood het die Suid-Amerikaanse skrywer (1973) Twintig liefdesgedigte en 'n desperate lied dit het al meer as twee miljoen eksemplare verkoop. Vir hierdie rede, Dit is waarskynlik die mees geleesde digbundel van alle tye. Volgens die literêre kritikus Harold Bloom is Neruda - saam met Fernando Pessoa van Portugal - die mees prominente digter van die XNUMXste eeu.
1.1 Geboorte, kinderjare en eerste werk
1.2 Reis en kontak met die Generasie van 27
1.3 Sy laaste jare
2 Analise van twintig liefdesgedigte en 'n desperate lied
2.1 Struktuur en styl
2.2.1 Liefde en hartseer
2.3 Begeer deur die woord
2.3.1 Die werkwoord is die skakel
2.3.2 Vrees vir verlating
Pablo Neruda is die skuilnaam van Neftalí Ricardo Reyes Basoalto (Parral, Chili, 1904 - Santiago de Chile, 1973), wenner van die Nobelprys vir letterkunde (1971). Die Chileense digter het hierdie alias gekies ter ere van die Tsjeggiese digter Jan Neruda. Gedurende sy literêre loopbaan het hy verbygegaan uit die warmte van Twintig gedigte tot die somber surrealisme van Koshuis op aarde (1933-35).
Later het hy sy politieke en sosiale toewyding uitgespreek in werke soos Generaal sing (1950) voordat hy ontwikkel het na die ekspressiewe en tematiese eenvoud wat in Elementêre odes (1954-57). Net so, hierdie veranderinge van temas en styl demonstreer die aanpasbaarheid van die digter as hy estetiese innovasies insluit binne sy groot literêre produksie.
Geboorte, kinderjare en eerste werk
Hy is gebore op 12 Julie 1904. Die maand na sy geboorte sterf sy moeder en hy moet saam met sy vader na die stad Temuco trek. Daar het hy sy eerste studie bygewoon en Gabriela Mistral ontmoet, wat hom nader aan die groot klassieke Russiese letterkunde gebring het. Sy eerste gedig was Die partytjie liedjie (1921), onderteken met die alias van Pablo Neruda (wettig geregistreer in 1946).
Net so, en Temuco het vir die eerste keer in 'n koerant gewerk en in Santiago voortgegaan as redakteur van Die duidelikheid, waar hulle verskeie van sy gedigte gepubliseer het. In die Chileense hoofstad studeer hy Fransonderwyser en behaal internasionale bekendheid na die bekendstelling van Twintig liefdesgedigte en 'n desperate lied en Poging van die oneindige man.
Reis en kontak met die Generasie van 27
In die middel 1920's het hy konsulêre poste in lande soos Birma, Singapoer, Ceylon en Java begin beklee.. Later was hy in Spanje (1934 - 1938). Waar hy onder andere met kunstenaars uit die Generation of 27 vertel het, soos García Lorca, Rafael Alberti, Miguel Hernández, Gerardo Diego en Vicente Aleixandre.
In die Iberiese land het hy die tydskrif gestig Groen perd vir poësie en sy steun vir die Republikeine duidelik gemaak met sy werk in Spanje in die hart (1937). Daarbenewens By sy terugkeer na Chili (1939) word hy lid van die Kommunistiese Party. In 1945 word hy die eerste digter wat die Chileense nasionale prys vir letterkunde ontvang.
Sy laaste jare
Neruda het sy posisie in die Senaat gebruik om die sosiale probleme van sy tyd aan die kaak te stel, wat hom met die regerende politieke elite laat bots het. Gevolglik moes hy asiel in Argentinië aanvra, later het hy sy toevlug tot Mexiko geneem. In die vroeë deel van die vyftigerjare het hy deur die USSR, China en Oos-Europa getoer. Hy ontvang die Nobelprys vir letterkunde in 1971.
In dieselfde jaar bedank hy sy kandidatuur vir die presidentskap van Chili ter ondersteuning van Salvador Allende. Die nuwe president het hom as ambassadeur in Parys aangestel. Hy moes egter twee jaar later ernstig siek na Santiago terugkeer. Daarbenewens het Allende se dood weens Augusto Pinochet se bewindstoename hom geweldig beïnvloed. Die digter is op 23 September 1973 oorlede.
Ontleding van Twintig liefdesgedigte en 'n desperate lied
Twintig liefdesgedigte en 'n desperate lied.
Struktuur en styl
Hierdie digbundel bestaan ​​uit twintig gedigte sonder titel, met die uitsondering van "Die desperate lied." As die teks as 'n geheel ondersoek word, is die liriese voorwerp van die boek nie 'n spesifieke vrou nie, dit is 'n universele argetipe. Dit wil sê die geliefde teenoor die liefdevolle persoon (die skrywer). Daarbenewens het Neruda self verklaar dat hy die herinneringe aan sy jeugdige verpletterings vir sy komposisie opgeroep het.
Soos vir die styl, Twintig liefdesgedigte en 'n desperate lied getuig van breë kenmerke van die literêre modernisme. Wel, die teks toon tekens van strukturele vernuwings in die verse, 'n baie opvallende musikaliteit en 'n paar dosisse kosbaarheid. Die uniekheid van hierdie werk het egter 'n verwysing vir latere digters geword.
Voorliefde vir Alexandriese kwartette.
Gebruik van verse in hoofkuns en, in verskeie gevalle, van Alexandriërs.
Oorheersing van assonansierym.
Gebruik van sdrújulas en akute woorde in die middel van die verse van hoofkuns.
Liefde, die gepaardgaande nostalgie vir herinneringe en verlating is deur die hele boek voelbaar. Op dieselfde manier, die inskrywing van die gedigte is gelaai met die erotiek wat ontstaan ​​het tussen twee jong (en selfs naïewe) minnaars. Terselfdertyd dra die digter daardie vergetelheid oor met sy stille sluier wat elke gewaarwording ervaar.
Verder, die vrou se liggaam word behandel as 'n vrugbare gebied waardig om deeglik verken en gekweek te word. Waar die begeerte om met haar in aanraking te kom, nooit ten volle bevredig word nie. Die drange van die liefdevolle spreker (die man wat die land nodig het om dit te bewerk) bly dus blywend.
"Die vrou se liggaam, wit heuwels, wit dye,
jy lyk soos die wêreld in jou houding van oorgawe.
My liggaam van 'n wilde boer ondermyn jou
en laat die seun van die bodem van die aarde spring.
Ek was net soos 'n tonnel. Die voëls het vir my gevlug
en in my het die nag sy kragtige inval betree ".
Liefde en hartseer
Die digter weerspieël voortdurend sy konflik rakende vergeetagtigheid en nostalgie deur metafore wat verband hou met nag en donkerte. In kontras met, die geliefde vrou herinner aan die klanke van die natuur, die skoonheid van die lug, die sterre en die hartklop van die lewe wat deur haar gewek word. Voor sy vrou gee die digter geesdriftig oor.
Begeer deur die woord
Aanhaling deur Pablo Neruda.
Elke belofte wat deur die spreker uitgereik word, vereis presiese woorde wat nie net die aandag en die liggaam van die geliefde vrou kan bereik nie. Eintlik, frase vir frase benader die digter die oor van sy vrou met die vaste voorneme om haar verbeelding te bereik. Hierdie aspek blyk uit die volgende brokkie:
'Voor u het hulle die eensaamheid wat u bewoon, bevolk,
en hulle is meer gewoond aan my hartseer as jy.
Nou wil ek hê hulle moet sê wat ek vir u wil sê
sodat jy hulle kan hoor soos ek wil hê jy moet my hoor ".
Die werkwoord is die skakel
Die woord word 'n onontkombare behoefte aan die liefdevolle onderwerp. Daarom, die werkwoord staan ​​as 'n instrument wat gebruik word om 'n inerte liggaam in 'n lewendige stof te omskep en floreer. Op hierdie stadium toon pure liefde - vry van alle vleeslike begeertes - homself as 'n oorhoofse behoefte aan liefde.
Vrees vir verlating
Ten slotte, Neruda spreek hartseer aan in frases wat 'n basiese vrees vir die mens openbaar: om verlate te voel. Dan kom die herinneringe aan 'n verlede se pyn na vore soos 'n las wat die minnaar onwetend dra en die leser voorberei op die desperate lied. Hier is enkele frases uit die bogenoemde gedig:
'Jy het alles gesluk, soos afstand.
Soos die see, soos die weer. Alles aan jou was skipbreuk! '
Volledige pad na artikel: Huidige literatuur » Letterkunde » Verskeie » Twintig liefdesgedigte en 'n desperate lied
'N Baie gedetailleerde ontleding van die werk van miskien die grootste Suid-Amerikaanse digter van die vorige eeu. Sy gehalte en grootmoedigheid is ongeëwenaard.