Daar is trouens baie prosatekste wat eintlik so sterk poëties is dat hulle, hoewel primêr verhalend van soort, eerder as liries of poëties beskryf kan word. ‘n Mens kan dink aan tekste soos 18-44 van Leroux, Fugitive pieces van Anne Michaels, Breyten Breytenbach se prosatekste Season of dust and snow, Dog heart en Woordwerk, asook die werk van Ingrid Winterbach. Salig is hy wat waak en sy klere bewaar (Op. 16:15). In die eindtyd gaan daar egter onder die aanstigting van die Satan, die Antichris en die valse profeet n wêreldstaat met net een regering, een godsdiens en een ekonomiese stelsel geskep word (Op. 13:1-18). Indien hy dit kan voorkom deur bv. valse fondamente soos doopsaligheid en goeie werke aan mense voor te hou, dan verseker hy sy voortgesette invloed oor hulle in die koninkryk van die duisternis. Dankie Andries & Louis vir hierdie lekker onderhoud – dit gee ‘n mens ‘n goeie voorsmakie en maak mens ironiesgenoeg juis lus om “op die klipvloer [te] bewe”?!