Die vraag betrap my onkant. Ek huppel nie juis nie. Ek ken ook nie ander grootmense wat graag huppel nie.
Ek vra op ’n WhatsApp-groepie aan ’n klompie ma’s waarom hul kinders huppel. Dalk, reken ek, dálk kan kinders ons iets leer oor hierdie loop-en-spring-aksie wat jy eintlik net by hulle sien.
Dalk was dit daardie keer toe ons agter­gekom het die lewe is nie so eenvoudig soos ons gedink het dit is nie. Of daardie eerste keer toe ’n ander mens ons teleurgestel het. Toe ons ontnugter is. Toe ons sinies geword het.
Die moontlikheid van kinderlik en eerlik leef, het onlangs vir my baie prakties geword toe ek ’n dokumentêre program oor ’n kinderhuis in Tibet gekyk het. Hier sê die huisvader aan een van die kinders: “Be a straightforward human being.”