Ons Taal: Hond se voet - Menings - Republikein
Tuesday, October 22nd, 23:25:57
Ons Taal: Hond se voet
Ek glo ek is nou oor die hond se rug met my meestersgraad. Sjuut, moenie vra ná hoeveel jaar nie! Hiervandaan is dit afdraand. En ek voel die tyd vlieg soos wanneer ons kleintyd met ons BMX’e by die afdraand afgeja het en niks kon hoor behalwe die wind in ons ore nie. Gepraat van wind en ore. Daar is min goed wat ons Otto-hond meer vreugde gee as ’n oop karvenster en flappende ore in die wind.
“Gee die hond wind!” het Worsie Visser mos gesing. Nou ja, ek het probeer opsoek wat dié idioom beteken, maar dr. HAT en prof. Google kon nie vir my sê nie. So, toe gaan soek ek dit in die liedjie se lirieke. En ek is ook ’n Matie, ja! En ’n Kovsie! Toe verstaan ek baie goed. Dis daai vryheid om jou vlerke (of ore) te sprei op Pa en Ma se rekening.
Maar soms kan ’n ouer mos net een frasetjie sê, dan weet jy onmiddellik jy beter in jou spoor trap. Dit laat my nou dink aan die storietjie van my kleinnig Marie wat (soos alle kleintjies) soms haar skoene verkeerdom aangetrek het. Dan het Oom Alex glo net gesê “hond se voet” en dadelik het sy besef sy trap haar spore verkeerd.
Nou ja, aan al die matrieks wat deesdae tussen stapels boeke vasgekluister is, byt vas soos net ’n varkhond kan!
Met genade van Bo en wind van agter lê geluk en vryheid net om die draai.