Geheue in sielkunde, tipes geheue, ontwikkeling in volwassenes en kinders - Sielkunde en Psigiatrie - 2019
geheue - Dit is 'n proses wat plaasvind in die menslike psige, waardeur die ophoping, besparing en vertoning van materiaal plaasvind. Geheue is in die sielkunde die definisie van die brein se vermoë om die funksies van die onderrig, opberging en hersiening van ondervinding te verrig. Hierdie verstandelike proses laat ook 'n persoon toe om die ervarings en gebeure van die verlede te herinner, bewus te dink aan sy waardes in sy eie geskiedenis en te besin oor die gevoelens en emosies wat met hom geassosieer word. Hierdie proses dra by tot die feit dat 'n persoon hul kognitiewe vermoëns kan uitbrei. Hierdie eiendom het ook 'n komplekse struktuur wat bestaan ​​uit sekere funksies en prosesse wat die persepsie van inligting uit die omliggende werklikheid verseker en sy fiksasie in die verlede se ervaring. Interne geheue is 'n komplekse proses waarin die persepsie, ophoping, berging, sistematisering en baie vinnige voortplanting van inligting uitgevoer word.
Geheue in die sielkunde
Geheue in die sielkunde is die definisie van 'n persoon se vermoë om inligting van sy eie ervaring te memoriseer, red, weergee en vergeet. Hierdie eiendom help 'n persoon om in ruimte en tyd te beweeg. Daar is verskillende sielkundige teorieë waarin daar 'n persoonlike beskouing van hierdie konsep is.
In die assosiatiewe teorie is die sleutel konsep assosiasie. In herinnering verbind dit dele van die waargenome materiaal. Wanneer iemand iets onthou, begin hy om te soek na 'n verband tussen hierdie materiaal en diegene wat herproduseer moet word. Die vorming van assosiasies het reëlmatighede: ooreenkoms, konturiteit en kontras. Soortgelykheid word gemanifesteer in die feit dat die materiaal wat gememoriseer word, dan voortgebring word deur kommunikasie met soortgelyke materiaal. Aansluiting vind plaas wanneer inkomende materiaal onthou word in verband met die vorige materiaal. Die kontras word uitgedruk in die feit dat die materiaal wat onthou moet word, verskil van die een wat gered word.
Volgens die gedragsteorie dra spesiale oefeninge by tot die memorisering van die materiaal. Sulke oefeninge help beter en vinniger om aandag te gee aan voorwerpe, episodes. Daar is verskeie faktore wat kwaliteit memorisering beïnvloed: ouderdom, individuele eienskappe, interval tussen oefeninge, volume van materiaal en ander.
In die kognitiewe teorie word hierdie proses gekenmerk as 'n sekere stel blokke en prosesse van transformasie van inligtingmateriaal. Sommige blokke gee erkenning aan die ekspressiewe kenmerke van die materiaal, ander skep 'n kognitiewe oriënteringskaart van inligting. Met die hulp van die derde inligting word die vierde blok die materiaal omskep in 'n spesifieke vorm.
Aktiwiteitsteorie beskou hierdie proses as 'n aktiewe komponent van die verband tussen die mens en die wêreld. Dit gebeur deur die prosesse van analise, sintese, groepering, herhaling en seleksie van tekens, met hul hulp skep ook 'n mnemoniese beeld, 'n eienaardige vorm van materiaal, waarin die persoon se persoonlike houding is. Eksterne tekens-stimuli beïnvloed ook memorisering, wat later intern word en die persoon wat deur hulle gelei word, beheer hierdie proses.
Hierdie proses, multi-vlak en multifunksionele, so kompleksiteit behels die onderskeid van verskeie van sy tipes.
Interne geheue vertoon die biologiese prosesse van menslike geheue inligting.
Eksterne geheue is vasgestel op eksterne media (papier, stemopnemer). Die onderskeid tussen ander tipes is gebaseer op die aard van geestelike aktiwiteit, die eienskappe van idees, die aard van die verhouding met die teikenaktiwiteit, die duur van die stoor van beelde en die doelwitte van die studie. Die eenvoudigste verspreiding van hierdie proses is intern en ekstern. Die verdeling in tipes van die aard van geestelike aktiwiteit: verbeeldingryke, motoriese, verbale-logiese en emosionele.
Figuratiewe geheue is die proses van die onthou van beelde wat gevorm is op grond van die materiaal van sensoriese stelsels. As gevolg daarvan, in die figuurlike proses is daar ook tipes geheue, afhangende van die hoof ontledersisteem: visuele (fiksasie van beelde van voorwerpe of mense met wie kontak dikwels plaasgevind het); ouditiewe (die beeld van die geluide wat mense een keer gehoor het); smaak (smaak wat mense eenkeer gevoel het); olfaktoriese (die beeld van reuke waarmee 'n mens 'n soort geheue kan assosieer); tasbaar (beelde van tangensiële sensasies wat herinner aan voorwerpe of mense).
Motiewe geheue is die manier waarop mense leer om 'n fiets te beheer, 'n dans te memoriseer, speletjies te speel, te swem, ook allerlei werksaktiwiteite en verskeie geskikte bewegings uit te voer.
Emosionele geheue is die vermoë om gevoelens, gevoelens van vrees of skaamte te onthou, onthou emosies en hul relatiwiteit tot 'n bepaalde situasie op daardie oomblik. As 'n persoon nie hierdie verstandelike proses sou hê nie, dan sou hy "emosioneel dom wees" - dit is die definisie van 'n persoon se toestand waarin hy onaantreklik lyk vir ander, so 'n robotagtige voorwerp. Die vermoë om jou emosies uit te druk, is die sleutel tot geestesgesondheid.
Verbale-logiese geheue is verdeel in woorde, oordele en gedagtes. Dit is ook verdeel in meganistiese en logiese. Meganistiese sluit in die memorisering van die materiaal as gevolg van sy konstante herhaling, wanneer daar geen bewustheid van die betekenis van inligting is nie. Logies - maak sinvolle konneksies in gememoriseerde voorwerpe. Behalwe die vlak van bewustheid van die gememoriseerde materiaal, is die geheue van twee soorte: implisiet en eksplisiet.
Implisiet - 'n herinnering vir onbewuste menslike inligting. Memorisering vind op 'n geslote wyse plaas, ongeag bewussyn, en is nie beskikbaar vir direkte waarneming nie. So 'n proses word uitgevoer met die behoefte om 'n oplossing in sommige omstandighede te vind, maar selfs dan is die kennis wat 'n persoon het, nie aan bewustheid vatbaar nie. 'N Voorbeeld van so 'n proses is dat 'n mens in die proses van sy sosialisering die norme van die samelewing waarneem, en deur hulle in sy gedrag gelei word, sonder om die basiese teoretiese beginsels te besef.
Eksplisiete geheue vind plaas wanneer verworwe kennis absoluut bewustelik gebruik word. Hulle word opgespoor, onthou wanneer daar 'n probleem is om hierdie probleem op te los. Hierdie proses kan wees: onwillekeurig en arbitrêr. In die onwillekeurige proses is daar spore van beelde wat onbewus outomaties ontstaan ​​het. Sulke memorisering is meer ontwikkel in die kinderjare, met die ouderdom wat dit verswak.
Arbitrêre geheue is doelgerigte memorisering van 'n beeld.
Oor die duur van die tyd word die geheue verdeel in kits-, korttermyn-, operasionele, langtermyn.
Kitsgeheue, ook genoem sensoriese geheue, word vertoon in die behoud van inligting waargeneem deur sensoriese ontleders. Sy is op sy beurt verdeel in die ikoniese en die echo.
Die ikoniese is 'n soort sensoriese blokfluit van visuele stimuli. Met sy hulp word inligting in 'n holistiese vorm aangeteken. Die mens onderskei nooit tussen ikoniese geheue en omgewingsvoorwerpe nie. Wanneer ikoniese inligting deur ander inligting vervang word, word die visuele sensasie meer vatbaar. As die visuele materiaal te vinnig binnegaan, word een inligtingslaag oor die ander gelaag, wat steeds in die geheue gehou word en oorgedra word in 'n langtermyngeheue. Dit word die omgekeerde maskerende effek genoem.
Echo-geheue is 'n postobrazny, beelde word nie langer as 2-3 sekondes daarin gestoor nie, wanneer daar 'n invloed op die ouditiewe stimulus was.
Korttermyngeheue help 'n persoon om beelde te memoriseer na hul eenmalige, korttermynpersepsie en direkte reproduksie. In so 'n proses word die aantal stimuli wat waargeneem word, hul fisiese aard, en hul inligtingslading nie in ag geneem nie.
Korttermyngeheue het 'n sekere formule, waarna die aantal gestoorde voorwerpe bepaal word. Dit klink soos "sewe plus of minus twee." Wanneer 'n stimulusmateriaal aan 'n persoon voorgestel word, wat 'n sekere aantal voorwerpe toon, kan hy 5 of 9 daarvan memoriseer vir 'n tydperk van 30 sekondes.
Geheue - hou tred met die prent wat benodig word om die huidige aksie uit te voer.
Langtermyngeheue kan vir baie lang spore van beelde stoor en laat dit later in toekomstige aktiwiteite gebruik word. Danksy hierdie memorisering kan 'n mens kennis ophoop wat hy dan op sy eie wil of met eksterne intervensie in die brein (met behulp van hipnose) kan onttrek.
Afhangende van die teikennavorsingsaktiwiteit, is daar spesiale tipes van hierdie verstandelike proses: biologiese, episodiese, assosiatiewe, reproduktiewe, rekonstruktiewe, outobiografiese.
Biologiese of dit word ook geneties genoem, weens die meganisme van oorerwing. Dit neem aan dat 'n persoon sulke gedragspatrone het wat kenmerkend is van mense in vroeëre evolusieperiodes. Dit word uitgedruk in reflekse, instinkte.
Episodiese is 'n repository van fragmente van materiaal wat aan 'n spesifieke situasie gekoppel is.
Reproduktiewe is om die voortplanting van inligting te herhaal, herinner aan die oorspronklike voorkoms van die gestoor voorwerp.
Rekonstruktiewe help om die gestoorde volgorde van stimuli tot die oorspronklike vorm te herstel.
Assosiatiewe geheue vorm funksionele verbindings, dit is assosiasies, tussen voorwerpe wat gememoriseer word.
Outobiografiese geheue help 'n persoon om die gebeure van sy eie lewe te memoriseer.
Opleiding vind plaas wanneer mense dit nie eers sien nie. Onthou die lys produkte wat in die winkel benodig word, die name van nuwe kennisse, geboortedatums - dit is alles opleiding vir 'n persoon. Maar daar is meer spesifieke oefeninge vir ontwikkeling, hulle dra by tot 'n baie beter memorisering en konsentreer op die spesifieke ontwikkeling van hierdie vermoëns. As geheue ontwikkel, ontwikkel ander verstandelike prosesse (denke, persepsie, aandag) gelyktydig.
Daar is oefeninge vir die ontwikkeling van hierdie proses, die mees algemene sal hieronder kortliks beskryf word.
Die ontwikkeling van geheue in volwassenes oefeninge is baie anders. 'N Baie gewilde oefening is die Schulte-tafel. Hulle dra by tot die ontwikkeling van perifere visie, aandag, waarneming, spoedlesing en visuele geheue. Op soek na konsekwente lopende getalle, herstel die visie slegs 'n paar selle, dus onthou die plek van die gewenste sel en die selle van ander getalle.
Oefen op die ontwikkeling van fotografiese geheue deur die metode van Aivazovsky. Die essensie daarvan is om vyf minute na die voorwerp te kyk. Maak daarna jou oë toe en maak die beeld van hierdie voorwerp so duidelik as moontlik in jou kop. U kan ook hierdie beelde teken om die effektiwiteit van die oefening te verbeter. Dit moet periodiek uitgevoer word om 'n visuele geheue goed te ontwikkel.
Oefen wedstrydstryd spel help om visuele geheue op te lei. Om dit te doen, moet jy vyf wedstryde op die tafel sit, en kyk na hul plek, draai dan weg, neem vyf meer vuurhoutjies en probeer om die ligging van die wedstryde wat op 'n ander oppervlak onthou is, te herskep.
Oefening Romeinse kamer dra by tot die ontwikkeling van die vermoë om die gestoor inligting te struktureer, maar met sy hulp word ook visuele geheue opgelei. Dit is nodig om die volgorde van voorwerpe, hul besonderhede, kleur, vorms te memoriseer. As gevolg daarvan word meer inligting gememoriseer en word visuele geheue opgelei.
Oefeninge is ook beskikbaar om ouditiewe geheue op te lei.
Die ontwikkeling van geheue in volwassenes oefeninge moet voldoen aan sekere reëls. Die eerste oefening lees hardop. Wanneer 'n persoon die gememoriseerde materiaal stem, ontwikkel hy sy woordeskat, verbeter diksie, intonasie, verbeter die vermoë om emosionele kleur en helderheid van sy toespraak te heg. Ook word die klankkomponente van die lees beter gememoriseer. Dit is nodig om maklik te lees, nie haastig om te lees soos jy praat nie. Daar is 'n paar reëls: om die woorde duidelik uit te spreek, met die gepaste reëling, elke woord uitdruklik te praat, om nie die einde te "eet" nie, om die teks uit te spreek asof dit 'n diplomaat of spreker was, en om sy eie gedagtes oor 'n ernstige saak te versprei. As u ten minste tien of vyftien minute elke dag lees en aan al die reëls voldoen, kan u binne een maand resultate in oratoriese vermoëns en ouditiewe geheue sien.
Gereelde studie van gedigte is 'n goeie en maklike manier om memorisering te oefen. Om 'n vers te bestudeer, is nodig om die betekenis daarvan te verstaan, om die tegnieke wat deur die skrywer gebruik word, uit te lig. Verdeel dit in semantiese komponente, lig die hoofgedagte uit. Dit is belangrik om die vers al die tyd te leer om dit te herhaal, hardop te sê, intonasie te gebruik, oordrag van die outeur oor te dra en sodoende meer woordeboek te ontwikkel. Jy moet dit baie keer herhaal, en met verloop van tyd sal die aantal herhalings afneem. Tydens die uitspraak van 'n vers in die verstand of hardop word die artikulasie apparaat geaktiveer. Die studie van die gedig word gebruik vir die langtermyn-memorisering van abstrakte inligting. Sodanige memorisering vind byvoorbeeld plaas in die studie van die vermenigvuldigingstabel of memorisering van die getal Pi.
Ouditiewe geheue ontwikkel deur afluistering. Om tussen mense, in vervoer of op straat, op 'n bank te wees, moet jy fokus op die gesprek van ander mense onder mekaar, om die inligting te verstaan, probeer om dit te onthou. Dan, kom huis toe, praat die gesprekke wat gehoor word met die toepaslike intonasie en onthou die gesigsuitdrukkings van mense tydens die gesprek. Deur so dikwels uit te oefen, sal 'n persoon leer om vloeiende teks per ore te leer, word baie meer oplettend en sensitief vir intonasie en toon.
'N Effektiewe metode is die ontwikkeling van geheue volgens die metodes van die spesiale dienste. Dit is 'n opleidingsprogram wat gebaseer is op tegnieke wat in die spesiale dienste gebruik word. Die effektiwiteit van so 'n program is getoets deur verkenners en teenintelligensie agente. Hierdie metode word aangebied in die boek van die outeur Denis Bukin, wat genoem word "Die ontwikkeling van geheue volgens die metodes van die spesiale dienste."
In vandag se wêreld is amper almal gewoond aan die feit dat hulle altyd 'n foon, 'n tablet, 'n organiseerder tot hul beskikking het, waarin die nodige inligting gestoor word en wat daar altyd daarheen kan kyk. Roetine werk, wat die proses van memorisering met onnodige inligting oorlaai, die onvermoë om hierdie inligting te sistematiseer, lei tot die verswakking van mnemiese prosesse. Die boek beskryf die beroep waarin 'n goed ontwikkelde geheue die sleutel tot sukses is, of eerder, dit is noodsaaklik, dit is 'n verkenning. Hy kan nie 'n plan van operasie, 'n kaart, spaar nie, hy het nie tyd om deur 'n notaboek te blaai nie. Alle belangrike inligting moet net in die kop gehou word, al die besonderhede om dit op die regte oomblik duidelik weer te gee. Elke hoofstuk van die boek beskryf elke stadium van 'n scout se loopbaan. Elke stadium bevat tegnieke, oefeninge en instruksies vir hulle.
Ontwikkelde geheue is 'n baie groot pluspunt van 'n persoon se persoonlikheid, beide in die alledaagse lewe en op die werk. In die meeste beroepe is geheue hoogs gewaardeer, dit is 'n groot voordeel, om groot prestasies by die werk te behaal en om meer verantwoordelikheid vir jouself te neem. Daar is sekere maniere om hierdie proses te ontwikkel. Om iets te onthou, moet jy op die proses fokus op die materiaal self. Dit is nodig om inligting te verstaan, om ooreenkomste daaroor in verband met hul ervaring te soek. Hoe meer kanse daar is om so 'n verband te vestig, hoe beter sal die memorisering wees.
As jy 'n element moet onthou, byvoorbeeld, naam, foonnommer, moenie dadelik in 'n notaboek of die internet haal om 'n antwoord te kry nie. Binne 'n paar minute moet jy van alles ekstern optel, kyk na die dieptes van jou brein en probeer om jouself te onthou.
As jy iets baie belangrik moet onthou, moet jy in jou kop 'n soort beeld, 'n vereniging, baie helder maak. Die brein onthou iets oorspronklike baie makliker, in verband waarmee dit makliker sal wees om die nodige ding te onthou. Om maklik te onthou die getalle wat jy nodig het om dit in groepe te verdeel, of ook, soos in die vorige metode, maak assosiasies.
'N Baie effektiewe metode om geheue te ontwikkel is 'n simulator vir die ontwikkeling van kognitiewe vermoëns, die projek Wikium genoem.
Om iets goed te memoriseer moet 'n mens dadelik na die persepsie van die inligting praat, dan weer aan iemand anders terugbring. Dit sal makliker wees om die betekenis van die materiaal te onthou en beter te verstaan.
'N Baie eenvoudige metode wat oral toegepas kan word, is om die eenvoudigste rekenkundige probleme in die verstand op te los.
Также простейшим способом развития запоминания есть прокручивание в голове событий дня. Это лучше делать в конце каждого дня перед сном, воссоздавая все детали и эпизоды, чувства, переживания, эмоции, которыми был наполнен этот день. U moet ook hul aksies en optrede wat op hierdie dag gepleeg is, assesseer.
Leesboeke dra by tot die ontwikkeling van memorisering, die breinkonsentrate, die teks word waargeneem, en die besonderhede word in geheue gestoor.
Doeltreffende memorisering behels die begrip van die betekenis van die teks. Meganiese memorisering van materiaal sonder om dit in jou eie woorde weer te gee, is baie nadelig. Hierdie proses sal op die vlak van RAM stop en sal nie in die langtermyngeheue gaan nie.
Om 'n herinnering te ontwikkel, moet jy jouself gebruik om inligting te herhaal. Eerstens sal dit herhaalde herhalings neem om te onthou. Na so gereelde herhaling sal die brein voldoende ontwikkel word om inligting vinniger te memoriseer.
Meganiese bewegings van die hande help in die ontwikkeling van geheue. Wanneer 'n mens 'n langtermyn-aksie met sy hande doen, word die breinstrukture geaktiveer.
Om vreemde tale te leer is ook 'n goeie manier om geheue te verbeter.
'N Belangrike rol sal die emosionele toestand van 'n persoon speel. Wanneer 'n mens kalm en gelukkig is, sal hy in staat wees om vinnig en maklik inligting te onthou en weer te gee, as 'n persoon in woede of angs.
Om geheue te ontwikkel, is dit nodig om hieraan te werk, gefokus en doelgerig. Laziness sal bydra tot die agteruitgang van die menslike psige, en goeie geheue is duidelik nie 'n kenmerkende kenmerk van so 'n persoon nie. Ontwikkelde geheue bied groot vooruitsigte vir die persoon, te danke aan die herinnering, kan jy hoë resultate bereik, beide by die werk en in kommunikasie.
Met die hulp van neurobics kan jy ook hierdie verstandelike proses ontwikkel en onderhou. Daar is 'n ooreenstemmende literatuur, wat baie metodes beskryf vir die ontwikkeling van hierdie proses.
Soos hierbo beskryf, moet jy jou geheue laai, sonder gereelde oefening sal dit die veroudering van denke verswak, misluk en versnel.
Daar is nog 'n paar reëls wat nagekom moet word vir die effektiewe ontwikkeling van hierdie proses. Om die herinnering goed te maak, is dit nodig dat die brein doeltreffend is, want dit moet versadig wees met suurstof wat die bloed binnedring. Om dit te doen, moet jy gereeld op die lug wees, breek mentale werk vir 'n paar minute, oefeninge doen, oefeninge wat bydra tot die spoed van bloed na die brein.
As 'n persoon rook en nie sy geheue oplei nie, skryf hy 'n vinnige dra van verstandelike prosesse voor. As 'n persoon rook en sy geheue oplewer, sal hy sulke prosesse 'n bietjie later begin, maar dit is steeds vinniger as nie-rokers.
Volle slaap bevorder die ontwikkeling van hierdie proses, bied breinaktiwiteit. As 'n persoon nie genoeg slaap kry nie, kan sy geheue op die biologiese vlak nie behoorlik werk nie. Omdat die brein afhanklik is van die biologiese ritmes van die dag en nag, word die breinselle net herhaaldelik herstel en die volgende oggend, na sewe of agt uur slaap, sal die persoon gereed wees vir 'n produktiewe werksdag.
Om die buigsaamheid van die verstand te handhaaf, moet jy alkohol gee. Hoe meer 'n mens verbruik, hoe meer beskadig hy sy brein. Sommige mense het ondervinding wanneer hulle, na alkoholmisbruik, nie die helfte onthou wat gebeur het nie. Veral wanneer jy materiaal moet leer, moet jy selfs die gebruik van wyn en bier vermy, om nie sterker drankies te noem nie. Vir 'n goed ontwikkelde geheue moet jy reg eet, veral kosse wat fosforsuur en kalsiumsoute bevat.
Al die bogenoemde metodes, reëls, indien dit in kombinasie toegepas word, waarborg die ontwikkeling en berging van geheue vir baie jare.
Geheue ontwikkeling in kinders
Vanaf die vroeë kinderjare word die ontwikkeling van geheue in verskeie rigtings geïmplementeer. Die eerste manier aanvaar dat die meganiese geheue geleidelik begin verander, aangevul word, en dan heeltemal vervang word deur die logiese een. Die tweede rigting behels die direkte memorisering van inligting, wat geleidelik bemiddel word, wat gebruik word om verskillende mnemoniese middele te memoriseer en te besin. Die derde manier is onwillekeurige memorisering, wat oorheers in die kinderjare, maar word arbitrêr met ouderdom.
Die skep van interne maniere om te onthou hang af van die ontwikkeling van spraak. Memorisering, wat wissel van ekstern gemedieerde na interne, geassosieer met die metamorfose van spraak van buite na intern.
Die ontwikkeling van geheue by kinders van voorskoolse ouderdom, in die besonder, die proses van direkte memorisering is 'n bietjie meer waarskynlik die vorming van indirekte memorisering. En terselfdertyd is daar 'n groter gaping in die uitvoering van hierdie tipe memorisering ten gunste van die eerste.
Die ontwikkeling van geheue by kinders van laerskoolleer word uitgedruk deur die gelyktydige ontwikkeling van direkte memorisering en bemiddelde, maar vinnige produksie van gemedieerde geheue. Ontwikkeling in 'n vinnige tempo, bemiddelde memorisering is direk inhaal in terme van produktiwiteit.
Die ontwikkeling van hierdie proses by kinders van voorskoolse ouderdom word uitgedruk deur 'n geleidelike oorgang van onopsetlike memorisering na 'n arbitrêre een. By kinders van die middeljarige voorskoolse tydperk, op ongeveer vierjarige ouderdom, is memorisering en voortplanting, wat nog nie aanleiding gegee het tot die leer van mnemiese funksies en natuurlike ontwikkelingstoestande nie, onwillekeurig.
Ouer kleuters in dieselfde omstandighede word gekenmerk deur 'n geleidelike oorgang van die onwillekeurige tot willekeurige memorisering van materiaal. Terselfdertyd begin in die ooreenstemmende prosesse 'n byna onafhanklike proses van die ontwikkeling van spesiale perseptuele aksies, die ontwikkeling van bemiddelende mnemiese prosesse wat daarop gemik is om die memorisering en vertoning van materiaal te verbeter.
Nie al hierdie prosesse ontwikkel op dieselfde manier met alle kinders soos hulle ouer word nie, party is geneig om voor ander te wees. So, arbitrêre voortplanting ontwikkel vinniger vir arbitrêre memorisering en oorheers dit in ontwikkeling. Die ontwikkeling van geheue hang af van die belang en motivering van die kind in die aktiwiteite wat hy verrig.
Die ontwikkeling van geheue by kinders van voorskoolse ouderdom word gekenmerk deur die oorheersing van onwillekeurige, visuele-emosionele geheue. In die jonger - middel voorskoolse tydperk, goed ontwikkelde meganiese geheue en onmiddellik.
Die ontwikkeling van geheue by kinders van laerskool-ouderdom is redelik goed, veral ten opsigte van rooi memorisering en die progressie daarvan oor 'n tydperk van drie tot vier jaar, wat baie vinnig uitgevoer word. 'N Bietjie in die ontwikkeling van logiese en gemedieerde geheue lê agter, maar dit is 'n normale proses. Kinders in hul opleiding, werk, speel en kommunikasie is redelik genoeg meganiese geheue. Maar spesiale opleiding in die mnemiese metodes van kinders uit hul eerste studiejare verbeter die produktiwiteit van logiese geheue aansienlik. Die nie-gebruik van hierdie tegnieke, of die onbehoorlike gebruik daarvan in die praktyk, kan die oorsaak van die swak ontwikkeling van die arbitrêre geheue van jong kinders wees. Die toepassing van spesiale mnemiese take bevorder die goeie ontwikkeling van hierdie proses van kinders, maar word voor onderskeidelik kinders vir hul aktiwiteite geplaas.