Lewe-oorgange kan die terugkeer van OCD-simptome veroorsaak
Callie is 'n 32-jarige vrou wat op 7-jarige ouderdom met OCD gediagnoseer is. Sy het die toestand suksesvol met medikasie vir die grootste deel van haar lewe bestuur. Onlangs het Callie begin om 'n herhaling in OCD simptome te ervaar. Sy het berig dat sy haar medikasie steeds soos aangedui, maar sy het die afgelope ses maande aansienlike oorgange ervaar.
Callie het terapie gesoek om haar te help om uit te vind wat aangaan in haar lewe en beheer oor haar OCD.
Callie is onlangs geskei van haar man van 8 jaar. Hulle het gesamentlike toesig oor hul twee kinders, tussen 5 en 7 jaar. Callie en haar man het besluit om die primêre woning te hou om te verhoed dat die kinders elke week tussen twee huise beweeg. In plaas daarvan bly Callie 'n week in die huis by die kinders, gaan die volgende week by haar ouers se huis terwyl haar man by die kinders by die huis bly. Sy kom aan die einde van die week terug, en beweeg dan terug na haar ouers se huis toe.
Terwyl hierdie ooreenkoms goed lyk vir die kinders, is dit 'n groot emosionele tol op Callie. Sy sukkel om te slaap, gemoedstoestande, verhoogde angs en 'nuwe' OCD simptome. Callie rapporteer probleme om op die werk te fokus, wat probleme inhou om tred te hou met sperdatums en werkslading.
Dit lei tot gevoelens van onveiligheid, vrees en skaamte wat deur ou stryd opgewek word deur te voel sy is nie goed genoeg nie.
Callie meld ook dat die spandeer tyd weg van haar kinders en hul huis vrees en twyfel oor hoe goed hulle versorg word wanneer sy nie daar is nie. Sy het 'n roetine vir die kinders ontwikkel en glo dat struktuur en konsekwentheid vereistes vir goeie ouerskap is.
Callie weet dat haar man minder georganiseer en aanhoudend is as sy, veral as dit gaan om ouerskap en huishoudelike bestuur, twee van hul grootste probleme as 'n paartjie.
Wanneer sy weg is van die kinders en die huis, word Callie gebombardeer deur indringende gedagtes oor hul welsyn. Sy noem haar man talle kere gedurende die dag om hom te herinner aan dinge waarvoor sy bang is dat hy sal vergeet. In die aand roep sy 'n paar keer 'n paar keer om te sien hoe dinge gaan en kry gerusstelling van haar man dat hy die plan volg wat sy vir hom in onstuimige besonderhede gelos het.
Callie het na bewering begin om simptome van OCD as 'n jong kind te vertoon . Sy het 'n hoë mate van orde in haar omgewing nodig gehad om veilig te voel. Callie se ouers het haar op die voorstelle van haar kleuteronderwysers geëvalueer weens haar behoefte aan konstante gerusstelling en om dinge in die klaskamer te organiseer en te reël. Volgens berigte het enige verandering in haar roetine by die huis of skool tot uiterste angs en agitasie gelei.
Die sielkundige wat die battery van die toets uitgevoer het, was huiwerig om Callie op die ouderdom van vier te diagnoseer. Hy het haar 'n voorlopige diagnose van 'waarskynlike OCD' gegee en het saam met Callie, haar ouers en onderwysers gedurende haar eerste vier jaar van skool gewerk.
In die vierde graad het Callie skole en sielkundiges verander. Hierdie oorgang was vir haar baie moeilik, asook die verlies aan beheer oor haar omgewing. Sy het 'n ferm diagnose van OCD gekry en medikasie begin neem. Sy het oor die jare medikasieaanpassings gehad, maar het nie medikasie behaal nie, behalwe tydens swangerskap, 'n tyd wat sy as 'maddening' beskryf het.
Callie het terapie gekom vir hulp met haar obsessiewe gedagtes ("Die kinders is nie reg nie / veilig / wel. Ons verwoes hul lewens met ons teenstrydighede.") En dwang aksies (hulle noem haar man, die skool, die kindertjies tientalle keer elk dag vir gerusstelling dat die kinders kry wat hulle nodig het op daardie oomblik).
Callie het ook haar psigiater vir medikasie-evaluering gesien . Hy het haar dosis Prozac en Trazadone aangepas en gedurende die dag Lorazepam bygevoeg.
Terapie bestaan ​​uit CBT (kognitiewe gedragsterapie) wat reaksie / ritueel voorkoming insluit. Callie het meer in staat om te verdra om 'nie te weet' as die kinders mettertyd oke was nie. Aanvanklik het ons aangewese tye vir haar man en die nanny ingeskryf met haar, aangesien die meeste ouers wanneer hulle van hul kinders wegbly (voor skool, na skool en voor bed). Callie het elke oggend met die kinders gepraat voordat hulle skool toe gegaan het om hulle 'n goeie dag te wens en te vertel dat hulle hulle liefgehad het. Na skool het hulle die basis aangeraak om oor hul dag en planne vir die aand te praat. Voor die bed het hulle haar gebel om goeie nag te sê. Sy het hulle nie genoem of die volwassenes wat vir hulle verantwoordelik was nie.
Met verloop van tyd het sy minder angstig gevoel tussen inskakeloproepe. 'N Groot deel van haar terapie het uitdagende irrasionele oortuigings en negatiewe selfgesprek gehad. Toe sy begin bekommer het, het sy verwys na haar 'cheat sheet' wat vrae beskryf het om haar obsessiewe gedagtes uit te daag en haar te herinner dat haar kinders goed was sonder 'perfekte struktuur' in die verlede.
Sy het ook by 'n selfhelpgroep vir vroue met OCD aangesluit. Daar het sy maniere geleer om haarself af te lei toe sy gedwing het om vir die foon te bereik. Callie het ook begin meditasie meditasie beoefen. Deur 5-10 minute drie keer per dag te oefen, het sy geleer om meer bewus te wees van haar omring, haar sintuie af te stem en ongewenste gedagtes los te laat.
Binne ses maande het Callie goed geslaap sonder medikasie. Sy het haar seldsame anti-angs medikasie baie selde gebruik, en Prozac het elke dag voortgegaan. Haar werkprestasie het normaalweg teruggekeer. Sy het begin om 'n lewe met vriende te bou en het haar 'weke af' van voltydse ouerskap meer as gevolg daarvan geniet.
Sy het daagliks gedurig geoefen , wat volgens haar die mees effektiewe tegniek vir OCD is. Die inskakeloproepe het drie keer per dag voortgesit, en hulle het die oproepe met die kinders se pa op sy weke weggebring om hom betrokke te hou.
Het jy probleme om te laat gaan? Is jy bekommerd oor jou kind / ren wanneer hulle nie naby is nie? Het jy gesukkel met die gedagte om 'n onvolmaakte ouer te wees? Of ander in jou kinders se lewens toelaat om hul deel te doen sonder dat hulle inmeng? Indien wel, deel jou gedagtes hier - vertel ons wat vir u gewerk het om hierdie probleme aan te spreek.