Geskryf deur Jimmie Lenz
Duisendjariges besit waarskynlik nie 'n huis as wat vorige generasies op dieselfde ouderdom was nie. Andy Dean Photography / shutterstock.com
Dit was voorheen dat almal 'n huis wou koop, plesier en veiligheid soek, sowel as die potensiaal vir toekomstige welvaart.
Maar jonger Amerikaners koop baie minder huise as wat hul geslagte van hul ouderlinge gedoen het, en dit hou 'n groot sektor van die Amerikaanse ekonomie in gevaar.
Millennial vlakke van huiseienaarskap is dramaties laer as dié van vorige generasies op 'n soortgelyke ouderdom. In 1985 het 45.5% van die 25- tot 34-jariges huise in die VSA besit. Teen 2015 het dit ongeveer 25% gedaal.
Aangesien die huishoudelike bedryf tans verantwoordelik is 15% tot 18% van die land se bruto binnelandse produk, kan enige verandering in gevestigde gedrag wesenlike gevolge op die groter ekonomie hê.
Navorsers soos ek wat belangstel in die toekoms van die Amerikaanse ekonomie, word gekonfronteer met moeilike vrae oor hoe millennials se gedrag die huismark verander.
My onlangse navorsing dui daarop dat die styging en verlaging van huispryse direk gekoppel kan word aan die plek waar duisendjariges verkies om te woon. As daar 'n langdurige gedragsverandering aan die gang is en hierdie geslag voortgaan om nie huise te koop nie, sal dit die BBP direk beïnvloed.
Navorsing het getoon dat jonger geslagte agter raak vorige generasies in terme van mylpale soos huiseienaarskap en huwelik.
Een van die bates wat vorige generasies onderskei, is die tuiswaarde. In 2001 het Gen-Xers gemiddeld US $ 130,000 in bates gehad, vergeleke met millennials in 2016 wat byna 31% minder gehou het.
Die bates wat aan huiseiendom toegeskryf word, is egter onderhewig aan die gril van die huismark. Vra maar vir enige iemand nog steeds onder water op 'n huis wat voor die finansiële krisis gekoop is.
En die ekwiteit van huise is nie net kwesbaar vir ekonomiese omwentelinge op groot skaal nie. In werklikheid wissel dit voortdurend.
Ouderdom en koste
Ek het die data van die Amerikaanse sensusburo en die Amerikaanse gemeenskapsopname van ongeveer 800 van die mees bevolkte graafskappe in die VSA, of ongeveer 85% van die bevolking, ontleed in 'n studie wat nog nie gepubliseer is nie. Die data toon 'n taamlik ontstellende neiging.
As niemand ooit van die een land na die ander sou verhuis nie, sou byna alle provinsies geleidelik ouer word in terme van die gemiddelde ouderdom.
Die migrasie van veral jonger individue het egter 'n toename in hierdie veroudering veroorsaak. Sommige gebiede verouder baie vinniger as wat verwag is. In hierdie gebiede was huispryse kwesbaar vir langtermyn dalings.
Met ander woorde, die neiging van stygende of dalende huiswaardes volg op patrone van migrasie in die VSA
Van 2010 tot 2016 was daar ongeveer 50% van lande met verouderde bevolking dat dit 'n afname in huishoudelike waardes gehad het as die graafskappe wat 'jonger geword' het. Dit verbasend nie dat lande wat jonger word dikwels toenames in beide bevolkings en in die pryse van huise.
Twee gebiede wat dit illustreer, is die sleutel tot die olie- en gasbedryf: die Midland-Odessa-gebied in Texas en Ward County, Noord-Dakota. Beide gebiede het nie net 'n netto afname in die ouderdom van inwoners ondervind nie, maar ook 'n netto toename in die bevolking.
Dit is ver van 'n landelike verskynsel. In Allegheny County, die Pennsylvania-distrik wat Pittsburgh huisves, het 'n soortgelyke toename in die bevolking ook die gemiddelde ouderdom van die inwoners verlaag.
Die koste van 'n huis
Millennials se migrasie na bepaalde provinsies het aangevuur spekulatiewe vaste eiendomstransaksies.
In 2018 bereik sulke transaksies vlakke net onder die hoogtepunte voor die krisis. Dit is byna 11% van alle huise wat verlede jaar verkoop is. Die pryse word opgeblaas deur kopers wat huise wil "flip". Dit dwing jonger kopers om met die professionele persone te kompeteer en hulle uit die markte te stoot waarheen hulle migreer.
Jonger kopers is verder gefrustreer deur die koste wat ekonome wrywing noem. Wrywing sluit in kommissies wat gemiddeld 5% tot 6% van die koopprys, talle inspeksie- en beoordelingsgelde, sowel as verband- en titelversekering. Dit alles is teenstrydig met die deursigtigheid en die gemak van toegang waaraan vele millennials in die moderne wêreld gewoond geraak het.
Sedert die jonger geslag is beter opgelei, kan 'n mens verwag dat beduidende loonverhogings sommige van hierdie wrywings sal teenwerk. Maar onlangse gegradueerdes tussen die ouderdomme van 22 en 27 verdien ongeveer 2% minder as wat hul voorgangers in 1990 gedoen het.
If huispryse het ook betreklik plat gebly, sou dit waarskynlik nie 'n probleem wees nie. Van 2000 tot vandag het die gemiddelde huispryse egter jaarliks ​​met ongeveer 3.8% gestyg, hoewel dit dramaties van land tot land verskil.
Namate stedelike gebiede steeds nuwe inwoners lok, moet baie jongmense moontlik die waarde wat huiseienaarskap bied, heroorweeg. Intussen word ouer generasies waarskynlik net bewus van die impak van die migrasie van die millennium op die Amerikaanse droom. As u in 'n omgewing woon wat vinniger verouder as die natuurlike tempo, is die waarskynlikheid dat u huiswaarde daal, baie reëel.
Jimmie Lenz, kliniese assistent-professor in finansies, Universiteit van Suid-Carolina
Jy is hier: Tuis > Lewe > Finansies & Careers > Loopbaan & Sukses > Hoe millennials die prys van u huis beïnvloed