Wetenskapfiksie Archives - INK - INK Wetenskapfiksie Archives - INK
Deur Riaan Palmer Datum gepubliseer: 31 Julie 2019 ♥5
Deur Ronel Janse van Vuuren Datum gepubliseer: 30 Junie 2018 ♥13
Net regs van Orion
Deur Stephan Datum gepubliseer: 24 April 2018 ♥11
Net regs van Orion, deur Stephan Uys
“Eet jou ertjies, Boeta. Jou kop is alweer by die sterre”, hoor ek Pa se stem deur my gedagtes beur.
“Nee Pa, ek is net besig om klaar te kou”, verweer ek myself halfhartig.
“Het jou ma die ertjies in die vorm… .NET TWAIN image scanner - CodeProject 10,751,099 members (81,017 online) Sign in
Last Visit: 31-Dec-99 18:00 Last Update: 23-Jul-14 4:45Refresh1 DIE TUINHEKKIE (1) Evelyn – breinsuiker
DIE TUINHEKKIE (1) Evelyn
Ek wou mos maar altyd hairdresser geword het, maar sien, daar in die Karoo waar ek grootgeword het, was nie sulke geleenthede nie.
Daar werk jy of in iemand se huis of jy werk by die koperasie. Een van die twee. Maar toe beland ek in hierdie dorpie, hier in die Vrystaat en hierdie hairdressertjie besluit toe sommer om my in te vat om die mense se koppe te Shampoo en Conditioner.
Ek bly net hier agter die onderdorp, in die lokasie. Stokalleen. Geen kind of kraai en ek verkies dit maar so.
Omdat ons mense in die karoo maar met storie vertellery gebore is, kon ek dit nie help om al die stories in die salon te hoor nie. Daardie hairdressertjie praat mos so dat sy dink mens hoor haar nie, en as sy die hairdryer aan het, praat sy nog harder. Ek maak dan maar asof ek niks hoor en my by my werk hou. Ek skuur en skrop kliente se koppe, vryf met conditioner, spoel af, vryf weer met conditioner, droog af en vou die handoek om soos ’n kopdoek, maar my ore bly by die hairdresser en haar stories. Meeste van die tyd is dit skinderstories.
Dan, met uitval tyd stap ek verby Oupa Danie en Ouma Joey se huis. Nou sien, ek het ouma leer ken hier by die salon so een of twee keer toe sy vir haar rinse gekom het. Ek het later van tyd dit sommer by haar huis gedoen. Oupa het so twee keer gekom vir short back and sides, maar Ouma het vattigheid in my gekry. Ek wou nog vra wat haar naam is, maar dit het sommer by ouma en oupa gebly. Dit het eers aardig gevoel om te Oupa en Ouma, reeds omdat hulle nie my oupa en ouma is nie, maar na ’n rukkie het dit beter gegaan.
Elk geval, na uitval tyd stap ek aspris by ouma se huis verby en ek weet sy staan by die hekkie en wag vir ’n storie. Soos elke dag.