Geen borgtog vir Noa, vra ondersoekbeampte - Howe - Republikein
Thursday, July 08th, 20:29:52
Geen borgtog vir Noa, vra ondersoekbeampte
Meer lig gewerp op beweerde verkragting
10 June 2021 | Howe
Marc Springer – 'n Leerlingdokter (27) wat daarvan beskuldig word dat hy op 11 April 'n manlike pasiënt by die Katutura-hospitaal in Windhoek verkrag het, ontken al die aanklagte teen hom en sê die aantygings is lasterlik en kwaadwillig.
Die ondersoekbeampte het op haar beurt gesê die beskuldigings teen dr. Dennis Noa is ernstig en borgtog moet teengestaan word aangesien daar 'n sterk saak teen hom is en hy met staatsgetuies kan inmeng of selfs op die vlug kan slaan.
In reaksie op staatsaanklaer Bernadine Bertolini se versoek om uit te brei oor die erns van die aanklagte, het speurbeampte Esther Kawiwa gesê: "Dit is 'n baie ernstige misdaad teen 'n kwesbare persoon, gepleeg in 'n hospitaal wat veronderstel is om 'n veilige plek te wees, deur iemand wat vertrou word om mense te help."
Sy het bygevoeg haar ondersoek is nog nie afgehandel nie en sy is bang die beskuldigde kan met getuies, almal sy kollegas en kennisse, inmeng.
In haar getuienis het Kawiwa, wat verbonde is aan die eenheid vir geslagsgebaseerde geweld (GBV), gesê sy het tot dusver ses getuies ondervra, wat almal die beskuldigde by die voorval betrek het.
Volgens hul verklarings was die slagoffer minderjarig en kon hy nie beweeg of praat ná 'n motorongeluk waarin hy ernstig beseer is nie. Met verwysing na die getuies wat sy ondervra het, het Kawiwa gesê die slagoffer was in die hospitaal se neurologie-afdeling vir behandeling. Volgens haar het Noa hom daar gaan haal, sy bed na 'n ander kamer gestoot en hom toe daar verkrag.
"Die slagoffer was verlam en nie in staat om te kommunikeer nie, en sou dus nie tot seksuele omgang kon instem nie," het sy voortgegaan.
Daarbenewens het twee kollegas van die beskuldigde glo vertel hulle het gesien hoe Noa die slagoffer, wat op sy rug gelê het, se bed by 'n konferensiekamer instoot en die deur van binne sluit. Volgens die getuies is die beskuldigde 'n rukkie later gewaar toe hy die pasiënt, wat nou op sy sy gelê het, na die saal teruggestoot het.
Ná verdere ondersoek is 'n kondoom en 'n sneesdoekie op die bed langs die pasiënt gevind, wie se anus "geskeur was en gebloei het".
Volgens die getuies is daar "geen manier hoe die verlamde pasiënt op sy eie op sy sy kon draai nie", en was die rektale beserings 'n duidelike teken dat "hy deur 'n voorwerp of 'n penis gepenetreer is".
Sy het verder aan landdros Esme Molefe gesê die pasiënt is kort voor die voorval gebad en dat hy nie die beserings kon opgedoen het voordat die beskuldigde sy bed weggestoot het nie.
"Die beskuldigde was die laaste persoon wat saam met die slagoffer gesien is en was alleen in 'n kamer met die pasiënt," het Kawiwa benadruk.
Sy het toegegee 'n toets vir semen was negatief, maar het daarop gewys dat dit nie die beskuldigde vryspreek nie, aangesien "hy 'n kondoom kon dra of 'n voorwerp kon gebruik het om die slagoffer te penetreer".
Noa het by 'n vorige geleentheid aan die hof gesê hy het die pasiënt gaan haal om hom na 'n arbeidsterapiesessie te neem. Hy het verder vertel dat hy op pad daarheen eers by die konferensiekamer op dieselfde vloer gestop het om boeke wat hy voorheen daar gelos het, te gaan haal. Op pad uit het hy glo 'n portier gesien en die pasiënt aan hom oorhandig, beweer Noa.
In haar getuienis het Kawiwa dié weergawe in twyfel getrek en gesê die eenheid vir beroepsgesondheid is Sondae gesluit en was dus nie operasioneel tydens die voorval nie.
Sy het ook verwys na verklarings deur sommige getuies, volgens wie Noa nie die portier kon identifiseer aan wie hy na bewering die pasiënt oorhandig het nie.
"Die beskuldigde het meer as agt maande in die hospitaal gewerk en moes die portiers ken wat daar werk," het Kawiwa gesê.
"Hy moes ook geweet het die eenheid vir arbeidsterapie is naweke gesluit en dat hy nie die pasiënt daarheen kon neem soos hy beweer het nie."
Daarbenewens het sy daarop gewys pasiënte kan slegs met 'n dokter se verwysing na fisioterapie geneem word, en dat dié afspraak in 'n aparte boek opgeskryf moet word. By navraag kon sy egter nie 'n verwysingsbrief of 'n inskrywing in die boek vind wat bewys dat die pasiënt fisioterapie moes ontvang nie.
Verder het sy daarop gewys dat dit die verpleegsters se plig was om reëlings vir arbeidsterapie te tref en dat dit "ongewoon" sou wees as die beskuldigde, as 'n leerlingdokter, self die pasiënt sou gaan haal.