Ferdinando Francesco d'Avalos, markies van Pescara, 1490-1525 - Inligting
Ferdinando Francesco d'Avalos, markies van Pescara, 1490-1525
Ferdinando Francesco d'Avalos, markies van Pescara (1490-1525) was 'n Italiaanse generaal wat in die middelperiode van die Italiaanse oorloë in die keiserlike diens gedien het, en grootliks verantwoordelik was vir die beslissende Spaanse oorwinning by Pavia in Februarie 1525.
Pescara was die seun van Alfonso de Avalos, 1ste markies van Pescara, en is gebore in Napels in 1490. Hy het baie van sy militêre vaardighede aangeleer onder Prospero Colonna, een van beter condottieri in keiserlike diens, en het getrou gebly aan die Spaanse en keiserlike veroorsaak gedurende sy aktiewe diens.
In 1509 trou Pescara met Vittoria Colonna, 'n lid van die beroemde Roman Colonna -familie, 'n vriend van Michelangelo, en 'n digter wat 'n reeks gedigte ter ere van haar man na sy dood geskryf het.
In 1511-12 dien Pescara onder Ramon de Cardona, onderkoning van Napels (War of the Holy League). Op 13 Mei 1511 verower die Franse Bologna. Cardona het 'n Spaanse en pouslike leër gelei om Bologna te beleër, maar is deur 'n Franse leër weggejaag onder die energieke jong leier Gaston de Foix. Foix beleër toe Ravenna, in die hoop om 'n geveg af te dwing. Cardona het met 'n versterkte leër genader en toe die formele versoek van Gaston de Foix vir 'n geveg aanvaar. Die gevolglike slag van Ravenna (11 April 1512) was 'n duidelike Franse oorwinning, bederf deur die dood van Gaston laat in die dag. Pescara, wat aan die bevel was van die ligte kavallerie en op arkebesighede was, is tydens die geveg gewond en deur die Franse gevange geneem. Hy is later vrygelaat nadat hy 'n losprys betaal het en belowe het om nie weer teen die Franse te dien nie.
Pescara het byna onmiddellik na Cardona se weermag teruggekeer, maar sy eerste paar verlowing was nie direk teen die Franse nie. Hy was bevelvoerder oor die Spaanse infanterie tydens die Slag van La Motta Vicenza (7 Oktober 1513), 'n oorwinning oor die Venesiërs. In 1514 het hy Padua gehelp. Die Oorlog van die Heilige Liga het tot 'n einde gekom in 1514. Francis I val Italië vir die eerste keer in 1515 binne, maar die belangrikste gevegte van hierdie veldtog was die Switsers (insluitend die hoogtepunt van Francis se loopbaan in Italië, sy oorwinning in Marignano / Melegnano (13-14 September 1515).
In 1521 het die Eerste Hapsburg-Valois-oorlog uitgebreek. Baie van die vroeë gevegte was buite Italië (insluitend 'n Franse inval in Navarra en 'n keiserlike inval in Oos -Frankryk). Toe gevegte in Spanje begin het, was die keiserlike magte onder bevel van Prospero Colonna, met Pescara onder hom. Hy begin met 'n mislukte beleg van Parma, maar laat vaar toe die beleg en fokus op die Franse leër, onder bevel van marskalk Odet de Foix, graaf van Lautrec. Lautrec is buite beheer, en Milam het op 23 November 1521 aan die keiserlike leër geval.
Die kasteel van Milaan het uitgehou, en Colonna het in 'n gereelde beleg beland. In die lente van 1522 keer Lautrec terug met 'n versterkte leër, maar kry 'n swaar nederlaag toe hy 'n keiserlike kamp by La Bicocca aanval (27 April 1522). Pescara het 'n rol gespeel in hierdie stryd.
Later in 1522 verower Pescara Genua, wat 'n belangrike bondgenoot van die Franse was.
In 1523 keer die Franse weer terug na Italië, hierdie keer onder bevel van admiraal Guillaume de Bonnivet. Hy het Novara gevang, maar is daarna deur Colonna vasgepen.
In Desember 1523 sterf Colonna. Die amptelike bevel van die keiserlike magte is oorgedra aan Charles de Lannoy, onderkoning van Napels, maar dit lyk asof Pescara die werklike mag in die weermag gehad het.
In die lente van 1524 vang Pescara en Lannoy die Franse in hul winterkwartiere en dwing hulle om in 'n chaos terug te trek. Die Franse het 'n swaar nederlaag gely tydens die slag van die Sesia (30 April 1524), waarin Bonnivet gewond is en die beroemde Franse bevelvoerder Pierre Terrail, seigneur van Bayard, dood is. Weer was die Franse verplig om uit Italië terug te trek.
Hierdie keer het die keiserlike magte gevolg en die Provence binnegeval. Hierdie inval is gelei deur Lannoy, Charles van Bourbon (die konstabel van Bourbon) en Pescara. Die inval het vasgeval in 'n beleg van Marseille en is toe gedwing om terug te trek na Italië toe Francis I aan die hoof van 'n groot leër verskyn het.
Die keiserlike magte het teruggetrek uit Milaan, waar die plaag woed, en in plaas daarvan hul standpunt by Pavia ingeneem. Francis begin op 27 Oktober 1524 'n beleg van Pavia, wat later sy leër verdeel deur 11 000 man na Napels te stuur.
In die lente het Lannoy en Pescara met 'n hulpweermag buite Pavia aangekom. Francis het veldverdediging gebou wat die keiserlike leër in die gesig staar en 'n afwyking ontwikkel oor 'n diep stroom. Pescara het waarskynlik die plan bedink wat gelei het tot die groot keiserlike oorwinning by Pavia (24 Februarie 1525). In die nag van 23-24 Februarie het die grootste deel van die keiserlike leër 'n paar kilometer van die Franse kamp die stroom oorgesteek en daarna na die Franse linkerkant gevorder. Ondanks Francis se beste pogings kon die Franse infanterie nie betyds die nuwe bedreiging in die gesig staar nie en het die Franse 'n baie swaar nederlaag gely. Francis self is gevange geneem en as 'n gevangene na Madrid geneem.
Alle alliansies in Italië gedurende hierdie tydperk was baie broos. Na die slag van Pavia het dieselfde Italiaanse moondhede wat vir Francis bang was, hulle nou begin bekommer oor die keiserlike mag. Gurolame Morone, kanselier van Francesco Maria Sforza van Milaan, het probeer om 'n Frans-Italiaanse alliansie te stig om Charles in die gesig te staar, en het Pescara genader met 'n aanbod van die kroon van Napels, wat toe deur Charles V. op 14 Oktober arresteer hy Morone, marsjeer na Milaan en eis dat die hertog sy sitades in Milaan en Cremona moet oorgee. Die hertog het geweier, en Pescara het 'n beleg van die Castello Sforzesco begin, maar hy is op 2 Desember 1525 oorlede voordat die kasteel geval het.
Milan het by die League of Cognac van 1526 aangesluit, 'n anti-keiserlike alliansie wat gevorm is deur Clement VII en Francis I van Frankryk, maar Francesco het daarin geslaag om die mislukking van hierdie alliansie te oorleef en het op die hertoglike troon gebly tot sy dood in 1535, op watter tydstip Milan gaan na Karel V, wat die Derde Hapsburg-Valois-oorlog (1535-38) veroorsaak het.
Pescara was 'n bekwame generaal wat baie van die eer vir die groot keiserlike oorwinning op Pavia kan neem, maar wat nie lank genoeg oorleef het na die triomf om behoorlik daarvoor beloon te word nie.