Begrip van die stadia van hartseer en hoe u u verlies kan bedroef - Verstand
Afdeling 1: 'n Inleiding tot rou
1.1: Die verskillende soorte hartseer
Afdeling 2: Die modelle van hartseer
2.1: The Five Stages of Grief deur Dr. Elisabeth Kübler-Ross en David Kessler
2.2: Die vier take van rou deur Dr. J. William Worden
2.3: The Four Phases of Grief deur Dr. John Bowlby en Dr. Colin Murray Parkes
2.4: Rando's Six R Processes of Recovery deur Dr. Therese Rando
2.5: Dubbele prosesmodel van rou deur Margaret Stoebe en Henk Schut
2.6: Model van verlies / aanpassing deur Mardi Horowitz, M.D.
Afdeling 3: Wenke vir selfversorging om te bedroef
Afdeling 4: Algemene mites oor hartseer
Afdeling 5: In afsluiting ...
Opmerking van die redakteur: hierdie gids is nie 'n handleiding vir rou nie. Dit is nie 'Growing for Dummies' nie, en dit is ook nie 'n stap-vir-stap-pad wat u moet volg nie.
Terwyl dit verskillende modelle bespreek wat die stadiums van hartseer beskryf wat iemand moontlik kan ervaar, word dit voorsien om u te help identifiseer wat u voel en om te verstaan ​​dat dit normaal is om so te voel.
U kan verband hou met sommige van wat hieronder staan, of nie. Hoe dit ook al sy.
Gebruik hierdie gids as vertrekpunt om u eie gedagtes, gevoelens en persoonlike ervaring van hartseer te verken.
hoekom voel ek soos 'n verloorder?
Hartseer is 'n kragtige, dikwels oorweldigende, natuurlike emosie wat mense ervaar in 'n tyd van groot verlies.
Dit kan voortspruit uit die dood van 'n geliefde, 'n drastiese verandering in 'n persoon se lewensomstandighede, 'n ernstige of terminale mediese diagnose, of enige ander skielike of groot verlies.
Die persoon kan voel dat hy intense hartseer of selfs totale gevoelloosheid ervaar as hulle probeer om hul daaglikse lewe te beoefen, maar nie in staat is nie weens die gewig van die emosies wat hulle ervaar.
Hartseer is uniek deurdat dit beide persoonlik en persoonlik is terwyl dit 'n universele ervaring is. Almal ervaar dit tot 'n sekere mate, alhoewel die intensiteit en skaal kan wissel, afhangende van wat die hartseer en die bedroefde se emosionele landskap veroorsaak het.
Dit is ongelooflik belangrik om nie te probeer om u of u geliefde se emosies in 'n netjiese boksie te druk om dit maklik te verstaan ​​nie. Mense en hul emosies is veels te ingewikkeld daarvoor, en u sal slegs daarin slaag om diegene wat treur, te vervreem en kwaad te maak.
Die volgende gids is bedoel om u 'n oorsig te gee van verskillende soorte hartseer, ervarings en simptome rondom hartseer, modelle om te bedroef, 'n paar wenke en strategieë vir die hantering, asook die ontmaskering van 'n paar algemene mites oor hartseer.
Kom ons begin met die verskillende soorte hartseer wat iemand kan ervaar.
Hartseer kan op verskillende maniere manifesteer, afhangende van die persoon. Dit kan 'n persoon fisies, sosiaal, gedragsmatig of kognitief beïnvloed deur veranderende gedrag en hul vermoë om te funksioneer.
Normale hartseer - Normale hartseer moet geensins as minder beskou word nie. Dit is bloot die naam wat gekies word om die tipe hartseer aan te dui wat 'n mens sou verwag dat 'n persoon sou deurgaan as hy voor 'n verlies te staan ​​kom.
Iemand wat normale hartseer ervaar, sal hul emosies verwerk en die verlies aanvaar, met die intensiteit wat afneem, terwyl hy steeds in staat is om sy lewe te handhaaf.
Geen hartseer moet as onbelangrik of minder as 'n ander beskou word nie. Die pyn van verlies is werklik en beduidend.
Afwagtende hartseer - 'n Persoon kan afwagtende hartseer ervaar wanneer hulle 'n aftakelende diagnose vir hulself of 'n geliefde kry.
Verwarring en skuldgevoelens gaan dikwels gepaard met verwagtende hartseer omdat die persoon nog leef.
Dit is 'n soort rou oor planne wat voorheen gelê of verwag is, en die emosies rondom die verlies van die langtermynbaan en die welstand van die persoon.
Dit is die tipe hartseer wat gewoonlik verband hou met dinge soos 'n terminale siekte-diagnose.
Ingewikkelde hartseer - Ingewikkelde hartseer staan ​​ook bekend as traumatiese of langdurige hartseer.
Iemand kan ingewikkelde hartseer ervaar as hulle in 'n lang toestand van hartseer verkeer wat hul vermoë om gereeld hul lewe te lei, benadeel.
Hulle openbaar oënskynlik nie-verwante gedrag en emosies, soos diepe skuldgevoelens, selfvernietigendheid, selfmoord of gewelddadige gedagtes, drastiese veranderinge in lewenstyl of dwelmmisbruik.
Dit kan die gevolg wees van die feit dat die persoon sy hartseer vermy en om hulself nie toe te laat om die emosies te voel nie dat hulle moet voel om te herstel.
Ontevrede hartseer - Ongesonde hartseer is meer dubbelsinnig en kan verband hou met die verlies van iemand of iets wat mense nie gereeld met hartseer assosieer nie, soos 'n informele vriend, kollega, voormalige eggenoot of troeteldiere.
Dit kan ook die soort agteruitgang wat verband hou met chroniese siektes by 'n geliefde insluit, soos verlamming of demensie.
Hierdie soort hartseer spruit uit die feit dat ander mense nie die belangrikheid van 'n persoon se hartseer plaas nie en hulle vertel dat dit nie so erg is nie, of dat hulle dit net moet opsuig en hanteer.
Chroniese hartseer - Iemand wat chroniese hartseer ervaar, kan tekens toon wat gewoonlik met ernstige depressie verband hou, soos aanhoudende gevoelens van hopeloosheid, gevoelloosheid en hartseer.
Die bedroefde mag situasies aktief vermy wat hulle aan hul verlies herinner, nie glo dat die verlies plaasgevind het nie, of selfs die kernbeginsels van hul geloofstelsel weens die verlies in twyfel trek.
Chroniese hartseer kan ontwikkel in dwelmmisbruik, selfskade, selfmoordgedagtes en kliniese depressie as dit nie aangespreek word nie.
Kumulatiewe hartseer - Kumulatiewe hartseer kan voorkom as 'n persoon in 'n kort tydperk met veelvuldige tragedies getref word, waar hulle nie die regte tyd het om elke verlies behoorlik te treur nie.
Gemaskerde hartseer - Hartseer kan op atipiese maniere manifesteer, soos fisiese simptome of as gevolg van karaktergedrag. Dit staan ​​bekend as gemaskerde hartseer. Die bedroefde weet dikwels nie dat die veranderinge verband hou met hul hartseer nie.
Verwronge hartseer - 'n Griever kan ernstige skuldgevoelens of woede ervaar wat verband hou met die verlies wat gedragsveranderinge, vyandigheid tot gevolg het, selfvernietigende en riskante gedrag dwelmmisbruik of selfskending.
Oordrewe hartseer - Hierdie soort hartseer versterk wat as normale hartseerreaksies beskou kan word. Dit kan in intensiteit groei namate die tyd aangaan.
Die persoon kan selfbeskadiging, selfmoordneigings, ander riskante gedrag, dwelmmisbruik, nagmerries en oordrewe vrese openbaar. Hierdie versterkte vorm van hartseer kan ook latente psigiatriese afwykings laat ontstaan.
Geïnhibeerde hartseer - Baie mense voel nie gemaklik om hul hartseer aan die dag te lê nie, daarom hou hulle dit stil en vir hulleself.
Dit op sigself is nie noodwendig 'n slegte ding nie, solank hulle nog die tyd neem om op hul eie manier te treur.
Dit word 'n slegte ding as die persoon hulself glad nie toelaat om te treur nie, wat hul hartseer baie erger en moeiliker kan hanteer soos die tyd aanstap.
Kollektiewe hartseer - 'n Kollektiewe hartseer is die van 'n groep, soos wanneer 'n tragedie 'n gemeenskap tref of 'n openbare figuur sterf.
Verkorte hartseer - Iemand wat 'n verlies ervaar, kan iets vind wat die leemte vul wat daardie verlies gelaat het, wat veroorsaak dat hulle verkorte hartseer ervaar.
Dit kan ook voorkom wanneer die persoon 'n stadige agteruitgang van 'n geliefde gesien het, geweet het dat 'n einde sou kom en afwagtende hartseer ervaar het. Die hartseer wat hulle sal ervaar nadat die geliefde deurgegee het, is verkorte hartseer.
Afwesige hartseer - Afwesige hartseer vind plaas as iemand nie 'n verlies erken nie en geen tekens van hartseer toon nie. Dit kan gebeur as gevolg van skok of diepe ontkenning.
Sekondêre verlies - 'n Sekondêre verlies kan hartseer by 'n oorlewende veroorsaak. Sekondêre verliese is die dinge wat indirek verlore gaan as gevolg van 'n tragedie.
Die dood van 'n huweliksmaat kan die verlies aan inkomste, die verlies van u huis, die verlies van u identiteit en die verlies beteken vir die planne wat die paartjie vir die toekoms gehad het. Hierdie addisionele verliese moet dikwels ook betreur word.
Oor die jare heen is baie mense bestudeer wat probeer om die algehele ervaring te verstaan.
Hierdie studies het die wêreld verskillende modelle van hartseer gegee wat probeer dien as 'n algemene riglyn vir die verwante emosies en prosesse.
Alle modelle van hartseer ly aan dieselfde fundamentele fout - dat dit onmoontlik is om die menslike ervaring deur kliniese kategorisering en woorde eng te definieer.
Almal ervaar hartseer anders. Almal het verskillende perspektiewe op wat hulle voel hartseer is of nie. Sommige mense beskou negatiewe ervarings met min of meer erns as ander.
Dus kan die modelle eintlik net altyd as 'n algemene duim reël en niks meer nie.
het my eerste afspraak goed gegaan?
Hierdie gids behandel kortliks ses verskillende modelle vir hartseer, wat almal hul eie meriete en gebreke het. Onthou: daar is geen definitiewe model wat op elke persoon of situasie van toepassing is nie.
Verdere navorsing en vooruitgang in studies wat verband hou met hartseer en rou is dat baie mense nie hartseer ervaar op 'n manier wat hul vermoë om hul lewe te lei, negatief beïnvloed nie, en dus pas geen model hulle nie, want hulle slaag nie deur enige fases in 'n tasbare manier.
Die Kübler-Ross-model was oorspronklik nie van toepassing op hartseer oor 'n verlies nie. Dr. Kübler-Ross het die model ontwikkel om sin te maak uit die emosionele proses van 'n persoon wat aanvaar dat hulle sterf, aangesien baie van haar werk die terminaal siekes betrek, en dit is in haar 1969-boek aangebied. Oor die dood en sterf .
Eers baie later het sy erken dat haar model ook van toepassing kan wees op hoe mense hartseer en tragedie hanteer.
Die model het hoofstroom gekry en uiteindelik 'n vaste rol in popsielkunde geword.
Die Kübler-Ross-model beweer dat iemand wat hartseer ervaar, deur vyf fases sal gaan, in geen spesifieke volgorde nie - ontkenning, woede, bedinging, depressie, aanvaarding.
Ontkenning word algemeen beskou as die eerste van die vyf stadiums van hartseer. Dit kan die vorm aanneem van skok en 'n gebrek aan aanvaarding vir watter tragedie ons ook al ervaar. Die persoon voel dalk gevoelloos, asof hulle nie kan aangaan nie, of nie wil aangaan nie.
Daar word gedink dat ontkenning die aanvanklike aanslag van pyn wat verband hou met verlies help afstomp, sodat die verstand die verlies kan aanvaar en die gepaardgaande emosies op sy eie tempo kan deurwerk.
Woede bied 'n waardevolle anker en struktuur in 'n chaotiese tyd.
Die aanvanklike impak van 'n verlies kan 'n persoon doelloos en sonder enige grondslag laat voel. 'N Bedroefde persoon kan hul woede in verskillende rigtings vind, en dit is goed.
Dit is dikwels net deel van die proses om 'n onverwagte verlies te verwerk. Dit is belangrik om jouself toe te laat voel hul woede , want uiteindelik sal dit plek maak vir ander verwerkingsemosies.
Iemand kan dalk onderhandel om sin te probeer maak met hul verlies, om hul lewe te probeer bewaar soos hulle dit voorheen geken het.
Dit kan voorkom in 'n poging om met 'n hoër mag te onderhandel as iemand geestelike neigings het ('God spaar asseblief my kind en ek sal ...') of met jouself ('Ek sal alles doen om 'n beter vrou te wees as my gade sal net hierdeur trek. ")
Bedinging is 'n natuurlike reaksie vir iemand wat daaraan werk om 'n ooreenkoms met hom te kry verandering in hul lewe .
'N Hartseer so diep soos depressie kan gevoel word oor die verlies. Hierdie hartseer is nie noodwendig 'n aanduiding van geestesongesteldheid nie, maar is nog 'n natuurlike reaksie op 'n groot verlies.
Die persoon mag onttrek, voel alleen en geïsoleerd , en wonder of daar enige punt is om voort te gaan.
Hierdie tipe depressie is nie iets waaroor gevlieg of opgelos gaan word nie, maar die reaksie kan wees om dit te probeer regstel.
Deur hul hartseer, 'n diepe depressie, te laat voel, kan hulle voortgaan op hul reis na aanvaarding.
Aanvaarding word dikwels verwar met goed gevoel met 'n verlies. Die meeste mense voel nooit goed met 'n ernstige verlies nie.
Aanvaarding is meer dat ons leer om te funksioneer en vorentoe te beweeg, selfs met die gapende gat in ons lewe.
Dit stel ons in staat om die oorblywende stukke op te tel en dit saam te dra in die toekoms, en ons kan verder gaan na 'n punt waar ons meer goed as slegte dae weer.
Dit beteken nie dat ons dit wat ons verloor het, vervang nie, maar dat ons ons toelaat om nuwe verbindings te bewerkstellig en die lewe te bly ervaar.
Danksy die hoofstroom-omhelsing van die Kübler-Ross-model het ander soortgelyke modelle wat die oorspronklike werk van Dr. Kübler-Ross verander, afgewentel. Die gewildste hiervan is die Seven Stages of Grief, waarin 'n onbekende persoon 'n paar ekstra stappe bygevoeg het (wat dikwels wissel na gelang van die bron waarna u verwys).
Dit blyk nie dat hierdie gewysigde model by enige geakkrediteerde persoon of instansie ontstaan ​​het nie.
'N Beperking op die Kübler-Ross-model is dat dit postuleer waardeur 'n persoon wat treur, moontlik gaan, maar nie aandag gee aan hoe die persoon die pyn kan hanteer en op sy genesingsreis kan voortgaan nie.
Dr. J. William Worden het voorgestel dat daar vier take van rou is wat 'n persoon moet voltooi om 'n balanspunt met hul hartseer te bereik.
Die vier take is nie lineêr nie, nie noodwendig aan enige tydlyn verbind nie en is subjektief, afhangende van die omstandighede. Hierdie take is gewoonlik van toepassing op die dood van 'n geliefde.
Taak Een - Aanvaar die werklikheid van die verlies.
Worden het geglo dat die aanvaarding van die werklikheid van die verlies die grondslag is van alle toekomstige genesing.
Iemand wat sukkel om die werklikheid van 'n verlies te aanvaar, kan deelneem aan aktiwiteite wat bevestig dat die verlies wel plaasgevind het.
As 'n geliefde gesterf het, kan die persoon byvoorbeeld aanvaar dat die verlies plaasgevind het as hy na die lyk kyk of die begrafnis help beplan.
Taak twee - Verwerk u hartseer en pyn.
Daar is oneindig baie maniere waarop iemand sy eie hartseer en pyn kan verwerk.
Daar is geen werklike verkeerde antwoord nie, solank die persoon se optrede help om hulle te verwerk, en nie gebruik word as 'n ontvlugting uit hul nuwe werklikheid nie.
Sommige mense moet net praat dit uit , ander het meer gefokusde terapie nodig, sommige kan aksies en aktiwiteite gebruik om te help navigeer en hanteer - soos vrywilligerswerk met 'n groep wat verband hou met hul trauma.
Taak drie - Pas aan by die wêreld sonder dat die geliefde daarin is.
Die dood van 'n geliefde sal verandering in die lewe van 'n persoon bring. Deur die veranderinge aan te gryp en vorentoe te beweeg, kan die griewer die verlies verwerk.
Dit kan beteken dat u dinge doen soos om lewensituasies te verander, terug te keer werk toe en nuwe toekomsplanne te ontwikkel sonder hul geliefde.
Die afwesigheid van die oorledene kan 'n persoon op talle, onverwagte maniere beïnvloed. Hoe gouer hulle aanpassings kan begin maak, hoe makliker sal dit vir hulle wees om op hul nuwe lewenspad te begin.
Taak vier - Vind 'n manier om 'n verbinding te behou met die persoon wat gesterf het terwyl hy in u eie lewe begin het.
Die vierde fase behels dat die oorlewende 'n manier vind om 'n emosionele verbintenis te behou met hul geliefde wat gesterf het, terwyl hy in staat is om vorentoe te gaan en hul eie lewe te lei.
Dit gaan nie daaroor om die afgestorwe geliefde te vergeet of te laat gaan nie, net om dit nie te hê nie pyn voor en middel, wat die oorlewende se lewe en welsyn oorheers.
Worden het sterk beklemtoon dat daar geen redelike tydsraamwerk is vir iemand om deur hierdie vier take te werk nie. Sommige mense kan vinnig deur hulle navigeer, ander kan maande of jare neem om deur hulle te kom.
Mense ervaar verlies op 'n aantal verskillende maniere en intensiteite, dus die beste opsie is om wees geduldig soos die oorlewende hul pad stap.
Die Four Fases-model van Bowlby en Parkes, wat die Kübler-Ross-vyffase-model voorafgegaan het, is grotendeels geïnspireer en afgelei van Bowlby se baanbrekerswerk in gehegtheidsteorie met kinders.
het rusev en lana regtig geskei
Dr Bowlby se belangstelling was in moeilike jeug en watter gesinsomstandighede gesonde en ongesonde ontwikkeling by kinders gevorm het.
Later neem hy sy werk oor gehegtheidsteorie toe en pas dit toe op hartseer en bedroefdheid, en beweer dat droefheid 'n natuurlike gevolg is van die verbreking van 'n liefdevolle gehegtheid.
Bowlby sou die grootste deel van die teorie en drie van die fases bydra, terwyl Parkes uiteindelik die res sou vergemaklik.
Fase een - Skok en gevoelloosheid.
In hierdie fase voel die bedroefdes dat die verlies nie werklik is nie, en dat dit onmoontlik is om te aanvaar. Die persoon kan fisiese simptome ervaar wat hulle wel of nie met hul hartseer verband hou nie.
Iemand wat treur en nie deur hierdie fase werk nie, sal depressieagtige simptome ervaar wat voorkom dat hulle deur die fases vorder.
Fase twee - verlange en soek.
Dit is die fase waarin die hartseer bewus is van die verlies van hul geliefde en sal maniere soek om die leemte te vul. Hulle begin dalk besef dat hul toekoms baie anders gaan lyk.
Die persoon moet deur hierdie fase vorder om ruimte te bied vir die moontlikheid van 'n nuwe en ander toekoms om te groei sonder dat die pyn van die verlies hul bestaan ​​heeltemal oorheers.
Fase drie - Wanhoop en disorganisasie.
In fase drie het die hartseer aanvaar dat hul lewe verander het, dat die toekoms wat hulle voorheen voorgestel het, nie sal kom nie.
Die persoon kan woede, hopeloosheid, wanhoop, angs en ondervraging ervaar terwyl hy hierdie besef deurwerk.
Die lewe kan voel asof dit nooit sal verbeter, goed of die moeite werd sal wees sonder hul oorlede geliefde nie. Hierdie gevoelens kan voortduur as hulle nie 'n manier vind om hierdie fase te navigeer nie.
Fase vier - Herorganisasie en herstel.
Geloof in die lewe en geluk begin terugkeer in fase vier. Die rou kan nuwe patrone in die lewe vestig, nuwe verhoudings, nuwe verbintenisse en herbou.
Hulle kan besef dat die lewe nog steeds positief en goed kan wees, selfs met die verlies wat hulle meebring.
Die gewig van die las word ligter en alhoewel die pyn nooit heeltemal verdwyn nie, hou dit op om die persoon se gedagtes en emosies te oorheers.
Baie hartseerteoretici, waaronder Dr. Kübler-Ross, is sterk beïnvloed deur Bowlby se 1961-artikel, Prosesse van rou , wat in die International Journal of Psychoanalysis verskyn het.
Om Dr. Rando se Six R Processes of Recovery te verstaan, moet u vertroud wees met die onderskeidings in die terminologie, haar drie fases van rou en die ses prosesse om deur die fases te werk.
Dr Rando onderskei hartseer van rou. Hartseer is 'n onwillekeurige emosionele reaksie op verlies. Rou is 'n gereelde, aktiewe proses om jou hartseer deur te werk tot 'n punt van aanvaarding en akkommodasie.
Sy het dit geglo vermyding, konfrontasie en verblyf is die drie fases van rou waardeur 'n mens moet werk.
Rando se Six R Processes of Mourning val binne daardie drie fases en laat die griever toe om die bestemming van hul genesingsreis te bereik, dit wil sê die punt waar die persoon se hartseer nie meer oorweldigend is nie en hulle hul lewe op 'n winsgewende, betekenisvolle manier kan lei.
Proses 1 - Erkenning van die verlies (vermyding)
Die bedroefde moet eers die dood van hul geliefde erken en verstaan.
Proses 2 - Reageer op die skeiding (Konfrontasie)
Die hartseer moet die emosies wat verband hou met die verlies ervaar, insluitend identifisering, gevoel, aanvaarding en om daardie emosies uit te druk op 'n manier wat sin maak vir die hartseer. Hierdie proses sluit ook in reaksie op sekondêre verliese wat verband hou met die primêre verlies.
Proses 3 - Onthou en ervaar (Konfrontasie)
Hierdie proses stel die bedroefde in staat om nie net die oorledene te hersien en te onthou nie, maar ook om emosies wat tussen hulle voor die dood gewikkel het, deur te werk.
Proses 4 - Afgee van ou aanhangsels (Konfrontasie)
Die bedroefde moet hul gehegtheid aan die lewe wat hulle beplan het met die oorledene wat nog aanwesig was, laat vaar. Dit beteken nie dat hulle die oorledene vergeet of agterlaat nie, maar net dat hulle die hede en toekoms wat hulle met die persoon voorgestel het, laat gaan het.
Proses 5 - Herstel (akkommodasie)
'N Proses van heraanpassing laat die hartseer toe om voort te gaan in hul nuwe lewe, om die oue op te neem deur 'n ander verhouding met die oorledene te ontwikkel, sodat hulle nuwe perspektiewe op die wêreld kan aanneem en hul nuwe identiteit kan vind.
Proses 6 - Herbelê (akkommodasie)
Die herbeleggingsproses is die treur wat na hul nuwe lewe gaan en belê in nuwe verhoudings en doelwitte.
Dr. Rando het geglo dat die bedroefde in hul lewe sou voortgaan om hierdie ses prosesse deur die loop van maande of jare te voltooi.
Sy het spesifiek geglo dat dit belangrik is vir die hartseer om te verstaan ​​wat die verlies veroorsaak, sodat hulle dit kan aanvaar. Dit kan buitengewoon moeilik wees met sterftes wat miskien nie rasioneel is nie, soos 'n oordosis of selfmoord .
hoe lank troef seun
Die dubbele prosesmodel van hartseer is minder om 'n manier te vind om hartseer te navigeer, en meer om te verstaan ​​hoe 'n persoon hartseer ervaar en verwerk in verhouding tot die dood van 'n geliefde.
Die model stel dat die bedroefde persoon sal wissel tussen verliesgerigte reaksies en herstelgerigte reaksies terwyl hulle deur die genesingsproses werk.
Verliesgerigte antwoorde is waaraan mense gewoonlik dink as hulle aan hartseer dink. Dit kan hartseer, huil, leegheid, dink aan sy geliefde en die begeerte om uit die wêreld te onttrek, insluit.
Restourasiegerigte antwoorde behels dat u die leemtes moet begin vul wat die oorledene geliefde agtergelaat het. Dit kan insluit dinge soos om te leer hoe om finansies te bestuur, belangrike take en rolle aan te neem wat die geliefde in die verhouding gedien het, nuwe verhoudings vorm en nuwe dinge ervaar.
Die belangrike faktor van hierdie model is dat dit 'n paar verwagtinge stel om die griever die proses te laat navigeer.
Ja, daar sal diep, verliesgerigte antwoorde wees waar dit moeilik is om in hul alledaagse lewe te funksioneer.
Hulle kan egter 'n bietjie vertroosting kry in die wete dat dit deel van die proses is, dat dit 'n siklus is en dat hulle uiteindelik sal terugkeer na herstelgerigte antwoorde.
'N Bedroefde persoon sal gewoonlik die siklus heen en weer volg terwyl hulle treur totdat hulle 'n plek van genesing bereik.
Die model van verlies / aanpassing deur Mardi Horowitz, M. D., is geskep om die emosies, patrone en proses van die verskillende stadiums van hartseer beter te beskryf.
Alhoewel dit anders deur mense ervaar word, kan hierdie model 'n algemene riglyn wees vir wat 'n bedroefde persoon kan ervaar.
Die verlies van 'n geliefde kan 'n aanvanklike uitroep van emosie by 'n oorlewende veroorsaak. Die geskreeu kan na buite of na binne wees.
Uiterlike uitroepe is dikwels 'n onbeheerbare uitdrukking soos 'n angstige gil, in duie stort of huil.
Mense voel miskien die emosies wat ooreenstem met uitroepe, maar smoor hulle om te voorkom dat hulle daardeur oorweldig word. Hierdie oplewing van aanvanklike emosies is tydelik en duur gewoonlik nie lank nie.
Ontkenning en indringing
Na die geskreeu, sal 'n persoon gewoonlik wissel tussen ontkenning en indringing.
In die konteks van hierdie model behels ontkenning aktiwiteite wat die persoon toelaat om nie die verlies wat hulle ervaar het te konfronteer nie. Dit kan dinge wees soos om hulself in hul werk te werp of soveel verantwoordelikheid te aanvaar dat hulle nie tyd het om na te dink oor hul verlies nie.
Die indringingsgedeelte is wanneer die persoon die emosies wat verband hou met die verlies so sterk voel dat hulle dit eenvoudig nie kan ignoreer nie. Die bedroefde mag skuldig voel wanneer hulle nie die intensiteit van die verlies voel nie, maar dit is goed en is dit deel van die algehele proses.
Die kringloop tussen ontkenning en indringing gee die gedagtes van die persoon die vermoë om te rus en te herstel terwyl dit die pyn navigeer.
Hoe meer tyd verbygaan, hoe langer is die periode van fietsry tussen ontkenning en indringing.
Die persoon spandeer minder tyd aan die verlies, die emosies wat verband hou met die verlies begin afplat en prut en raak minder oorweldigend.
Die persoon sal sy emosies rondom hul verlies nadink en verwerk en begin om nuwe maniere te vind om vooruit te gaan en hul lewe te voer sonder hul geliefde.
Hulle kan begin om weer in die lewe te begin, soos om nuwe vriendskappe en verhoudings te soek, nuwe stokperdjies aan te pak of meer vervullende aktiwiteite te soek.
Dit kan maande of jare duur, maar uiteindelik sal die persoon 'n tydperk van voltooiing bereik, deurdat hulle nou met hul verlies kan funksioneer.
Dit beteken nie dat hulle oor die verlies is of dit heeltemal agterlaat nie, dit beteken net dat die persoon nou kan funksioneer en hul lewe kan betrek sonder dat die verlies hul emosionele landskap oorheers.
Die persoon kan nog steeds hartseer ervaar wat verband hou met belangrike dele van die verhouding, soos herdenkings, verjaardae, 'n vakansieplek of gunsteling restaurant. Die hartseer wat hulle in die voltooiingsfase ervaar, is gewoonlik klein en tydelik.
Hoe om u vrees vir die dood in die gesig te staar en vrede te maak met sterf
Dit is maklik om in 'n tydperk van depressie en selfvoldaanheid te verval as jy oorweldig word van hartseer.
'N Mens moet daarna streef om goeie en gesonde gewoontes te handhaaf soveel as wat hulle kan, selfs al kan hulle deur 'n moeilike plek reis. Sodoende kan die persoon eksterne uitdagings beperk, terwyl hulle hul verlies betreur.
1. Wees vriendelik en geduldig met jouself.
Die grondslag van herstel en hantering is geduld. Die rouproses gaan nie vinnig wees nie.
Afhangend van die erns van die hartseer, kan die pyn jare daal tot die punt waar dit nie 'n mens se lewe of gedagtes oorheers nie. Treur is 'n proses wat tyd neem.
2. Handhaaf gesonde praktyke vir selfversorging.
Vermy dat u in negatiewe emosionele hanteringsgedrag verval. Dit is maklik om emosionele eet, oorslaap te gebruik, of om dwelm te word en verslawing as 'n manier om die hoof te bied.
Wees bewus van hierdie slaggate en streef daarna om 'n gesonde lewenstyl te handhaaf deur gesonde kosse te eet, baie water te drink en aan 'n slaaprooster te voldoen.
Gereelde ondersoeke by u dokter is ook 'n goeie idee, want spanning kan die immuunstelsel verswak, wat u meer vatbaar vir siektes kan veroorsaak.
3. Neem oefenroetines aan of gaan voort.
Gereelde oefening bied talle voordele om nie net liggaamlik gesond te hou nie, maar ook dra by tot die verligting van hartseer of depressie .
Selfs 'n paar wandelinge per week kan liggaamlike en geestelike gesondheid aansienlik verbeter. Raadpleeg u dokter voordat u 'n oefenroetine begin of drasties verander.
4. Maak kontak met ander mense.
Gemeenskap is 'n kragtige instrument waarmee mense uit verskillende vlakke van die samelewing wat soortgelyke ervarings beleef, kan skakel.
U kan waardevolle hanteringsmeganismes en -perspektiewe leer van ander mense wat soortgelyke paaie geloop het, terwyl hulle ondersteuning en ondersteuning ontvang van mense wat verstaan.
Plaaslike gemeenskapsondersteuningsgroepe of terapie kan albei waardevolle instrumente in die genesingsproses wees.
Mite - 'n Mens se hartseer kan maklik in 'n voorspelbare model pas.
Die waarheid is dat hartseer 'n intense persoonlike ervaring is wat van persoon tot persoon sal verskil. Sommige mense sal diep hartseer ervaar, ander nie.
Die modelle wat in hierdie gids aangebied word, dien slegs as 'n baie algemene riglyn vir wat u kan verwag. Die geestesgesondheidswerkers wat hierdie tipe modelle gebruik, is opgelei en opgelei om te verstaan ​​dat daar geen eenvoudige oplossing vir die menslike toestand is nie.
Mite - aktiewe herstel van hartseer beteken om 'n verlies of verlore geliefde agter te laat.
Die doel van rou en rou is nie om 'n verlies of geliefde agter te laat nie, maar om na 'n emosionele plek te kom waar die gewig van die pyn nie verlammend is of u gedagtes oorheers nie.
Daar is waarskynlik altyd pyn in verband met ernstige verlies. Die verskil is dat die oorlewende die pyn kan navigeer, kan voortgaan om hul lewe te lei en voort te gaan in nuwe ervarings en verhoudings.
Mite - Verdriet moet herstel binne 'n sekere tyd.
Daar is geen tydsbeperking op die herstel van hartseer nie. Dit kan een persoon weke neem, en dit kan 'n ander persoon jare neem.
Die tyd vir hartseer herstel hang af van baie verskillende faktore wat onmoontlik is om op 'n redelike manier te kwantifiseer. 'N Mens moet altyd vermy om 'n rooster op iemand se hartseer, insluitend hul eie, op te stel.
Mite - Hartseer is nie die moeite werd om te voel nie. 'N Persoon moet dit net opsuig en dit hanteer.
Dit is 'n verskriklike vernietigende mite wat plek kan maak vir erger kwessies soos dwelmmisbruik, verslawing en kliniese depressie.
Die idee dat enigiemand net hul hartseer moet opsuig en dit moet hanteer, is 'n sosiale stereotipe wat 'n negatiewe uitwerking het op 'n persoon se geestelike welstand, die vermoë om te hanteer en te genees van hul verlies.
Om te probeer hardloop en wegkruip vir die hartseer, eindig altyd sleg. Dit haal altyd in, vroeër of later, soms jare verder. Almal moet weet dat dit goed is om hartseer te voel, dat dit 'n natuurlike emosionele reaksie op 'n verlies is.
Mite - Daar is 'n rouproses of -stelsel wat die doeltreffendste sal help om iemand te help om te treur.
Die herstelproses is vir almal anders. Daar is geen oplossing vir almal nie. Hartsadviseurs en terapeute dien oor die algemeen as riglyne om die oorlewende te help om hul emosies te navigeer, verwagtinge te stel en vorentoe te beweeg. Dit kan van persoon tot persoon anders lyk.
as 'n man jou mooi noem, kyk hy na jou siel
Die skerp angel van verlies sal op enige stadium deur elke persoon gevoel word. Mense sal getref word deur hartseer as gevolg van die algemene vlaag en progressie van die lewe.
Hartseer kan spruit uit die verlies van 'n loopbaan, die dood van 'n geliefde of gekoesterde troeteldier, beduidende verandering in die vermoë van 'n mens om hul lewe te lei, soos 'n chroniese siekte of ongeluk, of selfs die einde van 'n verhouding.
Al wat ons kan doen, is om ons hartseer met soveel krag en vasberadenheid die hoof te bied. Soms sal dit nie veel voel nie. Daar is tye dat die gewig so swaar is dat ons voel dat ons nie kan vorentoe gaan nie.
Dit is okay.
U hoef nie voortdurend vorentoe te beweeg nie, maar moenie daaruit hardloop nie óf. Soms moet iemand net stilbly.
Geduld is die belangrikste deel van hartseer of om teenwoordig te wees en medelye te hê met 'n hartseer geliefde. Ons moet nie net geduld hê vir onsself nie, maar ook vir die oorlewende om hul weg deur 'n baie moeilike tyd te vind. Ons kan almal 'n bietjie meer geduld in ons lewens gebruik.
Daar kom wel 'n punt waar dit sinvol is om professionele hulp in te win. As die pyn van verlies intens en aftakelend is, kan 'n rouberader of gesertifiseerde berader vir geestesgesondheid die oorlewende help om hul pad na herstel te vind.
Moenie huiwer om hulp te soek nie, of moedig u geliefde aan om professionele hulp in te win as iemand sukkel om 'n verlies te hanteer.