Bilharzia: infeksie, simptome, diagnose, behandeling
Bilharzia is 'n tropiese siekte wat veroorsaak word deur 'n wurm, die egpaar se engel. Na malaria is schistosomiasis een van die algemeenste parasitiese aansteeklike siektes wêreldwyd. Dit is 'n groot probleem, veral in ontwikkelende lande. Tot 700 miljoen mense word daar gedreig met skistosomiasis. Dit kom veral voor in Afrika, Latyns-Amerika, die Midde-Ooste en Suidoos-Asië. Alle belangrike inligting oor bilharzia kan hier gelees word.
Die veroorsakende middel van schistosomiasis (Schistosomiasis) is die paring (Schistosoma). Dit is die naam daarvan, omdat dit altyd nodig is dat 'n mannetjie en 'n wyfie voortplant om die infeksiesiklus te sluit. Die wurms leef in die bloedvate van die menslike buik en skei hul eiers uit oor die ontlasting of ontlasting.
Daar is verskillende spesies van die parkiet, wat afhanklik van die land en spesie 'n ander siekte kan veroorsaak. Die mees algemene schistosomiasis-patogene is:
Schistosoma hematobium: Afrika, Oriënt en Indië
Schistosoma mansoni: Afrika, Orient, Suid- / Sentraal-Amerika
Schistosoma mekongi: Suidoos-Asië
Schistosoma japonicum: Oos-Asië
Schistosoma intercalatum: Sentraal-Afrika
Volgens die ramings van die Wêreldgesondheidsorganisasie is die WHO ongeveer 200 miljoen mense wêreldwyd besmet met skistosome. Elke jaar sterf ongeveer 200,000 mense as gevolg van skistosomiasis, die meeste daarvan in Afrika. As gevolg van die groeiende toerisme in lande suid van die Sahara (bv. Egipte) neem die besmettingsareas toe. Aangesien skistosomiasis ernstige gesondheidsprobleme kan veroorsaak, moet die dokter altyd na 'n tropiese reis met toepaslike simptome uitgevoer word.
Bilharzia: lewensiklus van die parasiet
Die kwaal word meestal nie deur die egpaar se eie gel veroorsaak nie, maar deur die eiers, wat deur die weefsel migreer, om dan deur mense uitgeskei te word. As die eiers in die vars water beland, ontwikkel hulle verder. Daar broei larwes uit die eiers (miracidia) nes in 'n sekere soort varswaterslak. Duisende van cercarialwat weer in die water beland vanwaar hulle mense kan aanval. As iemand in die besmette water bad, of deur 'n moerasgebied waai, is die moontlikheid van 'n infeksie moontlik. Terselfdertyd dring die kop van die cercaria deur die vel en word die stert afgestoot.
Dit neem ongeveer twee dae om aan te pas by die menslike organisme en via die veneuse stelsel na die longe te reis. Na 'n paar stadiums van ontwikkeling bereik die skistosome die bloedvate van die lewer. Daar kom dit by die paring van die egpaar se engel. Die meeste schistosomiasis patogene gebruik die dunderm om hul eiers neer te lê, sommige ook borrel, Hiervoor migreer hulle na die ooreenstemmende vaskulêre netwerk van die orgaan.
Dit neem ten minste 'n goeie week vanaf die besmetting van die vel totdat die vlerke van die egpaar gevorm het. Eierproduksie begin ongeveer ses tot agt weke later, Schistosome kan honderd tot duisend eiers per dag produseer. Om die eiers in die ingewande of blaas te laat binnedring, vreet hulle stadig op die derm / blaaswand. Hierdie proses gaan dikwels gepaard met 'n sterk immuunreaksie. In baie gevalle is dit die tyd wanneer die pasiënt die eerste keer simptome van skistosomiasis ervaar.
Wat doen die Wêreldgesondheidsorganisasie (WGO) teen skistosomiasis?
Die WGO probeer die verspreiding van schistosomiasis voorkom deur die doelgerigte behandeling van risikogroepe. As 'n sekere aantal mense in 'n plek of streek besmet is, sal hulle almal in die dorp of gemeenskap as 'n voorsorgmaatreël behandel word. Tussen 2011 en 2014 het meer as 42 miljoen mense bilharzia-terapie ontvang.
Bilharziosis veroorsaak binne ure en dae akute simptome. As die skistosomiasis nie herken word nie en die behandeling af bly, kan die paartjies se eiers groot skade in die menslike liggaam veroorsaak, wat lei tot sogenaamde chroniese skistosomiasis.
Simptome van akute skistosomiasis
Die eerste simptome van skistosomiasis kom slegs 'n paar uur na kontak met die besoedelde water voor. Nadat die larwes van die paar bloedsuiers in die vel binnedring het, is daar 'n velreaksie by die ingangspunte, tot die allergiese uitslag herinner (kremaat dermatitis). Akute skistosomiasis kan ook gepaard gaan met koors. Die temperatuurverhoging vind 'n paar dae tot weke na infeksie plaas. Koors wat veroorsaak word deur schistosomiasis word genoem Katayama koors, Tipies gaan die koors gepaard met hoes, kouekoors en hoofpyn. Hierdie simptome word gereeld as 'n griepinfeksie beoordeel, sodat die skistosomiasis-infeksie in die meeste gevalle nie behandel word nie.
Na 'n paar weke is die wurms seksueel volwasse en lê hulle eiers in die dermwand. Dit gebeur stoele met lae viskositeit met klein bloedhemate. Die wurmspesie S. haematobium vertoon deur middel van a Bloed in die urineomdat die eiers in die blaaswand geplaas word.
Simptome van chroniese skistosomiasis
Die skistosome kan jare in die vate in die buik oorleef en veral veral hul eiers groot skade berokken. Want selfs al veroorsaak cercaria en wurms 'n sekere immuunrespons, is dit veral die eiers wat 'n geweldige immuunrespons veroorsaak. Sodoende word die betrokke organe groot en meestal onherstelbare skade aangerig. In die algemeen onderskei 'n mens tussen twee verskillende soorte skistosomiasis:
Bilharzia van die blaas (urogenitale bilharzia): In S. haematobium word die eiers in die blaaswand gestort. Die immuunreaksie veroorsaak bloeding en littekens in die blaaswand. Pasiënte meld gereeld pyn in urinering en bloed in die urine. By 60 persent van diegene wat geraak word deur hierdie vorm van skistosomiasis, is daar ook 'n betrokkenheid by die geslagskanaal. By vroue hou die fallopiese buise bymekaar, kom dit toenemend tot onvrugbaarheid. Die risiko is veral dat 'n embrio in die buikholte in die plek van die baarmoeder (buite-swangerskap) sal sit. Hierdie komplikasie kan lei tot lewensgevaarlike bloeding, en is dus 'n noodgeval.
Weens die skade aan die blaas en die ureter, is urienweginfeksies meer gereeld, aangesien bakterieë die blaaswand makliker kan koloniseer. Daarbenewens kan die voortdurende stryd tussen die immuunstelsel en skistosom-eiers kwaadaardige degenerasie van die blaasweefsel veroorsaak.
Bilharzia van die ingewandeIn die skistosomiasis van die derm lê die eiers van die egpaar die eiers in die dermwand, wat hulle stadig binnedring totdat hulle dan met die ontlasting verwyder word. Dikwels kom dit by buikpyn en herhalende diarree met bloedmengsels. Die voortdurende bloedverlies kan selfs lei tot bloedarmoede (bloedarmoede), wat aangetoon word deur bleekheid en moegheid by die pasiënt. Aangesien die derm baie klein beserings het as gevolg van die migrerende eiers, is daar ook littekens hier moontlik, en dus 'n sekere verlies aan slymvliesfunksie. Ongelukkig dien die vakatures ook ander organismes soos Salmonella as 'n poort van binnegaan in die liggaam, wat dit meer vatbaar maak vir infeksie.
Sterk besmetting met skistosomiasis
In 'n ernstige aanval met skistosome word soveel eiers in die pleksus van die blaas of die ingewande geplaas, dat sommige eiers ook in die lewer, milt, brein of longe beland. As dit gebeur, probeer die immuunstelsel ook die parasiet eiers in hierdie organe uitskakel. Die organe is erg beskadig.
Komplekse simptome, soos 'n stadig verslegtende kortasemheid of asemhaling, kan 'n bewys wees van a pulmonale fibrose wees. 'N Stadige vergeling van die vel word dikwels veroorsaak deur a beperkte lewerfunksie dit kan selfs veroorsaak lewerversaking lei. Die simptome wat veroorsaak kan word deur die ernstige aanval van skistosomiasis, is uiteenlopend en moet geassosieer word met die funksie van die ooreenstemmende orgaanstelsel.
Aangesien skistosomiasis benewens die orgaanbeskadiging en die bloedsomloop van die organe versteur word, kan dit tot die Verandering in druktoestande kom. As baie pare wurms in die buikvate woon, kan die bloed nie meer normaalweg via die lewer na die hart terugvloei nie. As dit gebeur, dreig bloeding byvoorbeeld in die slukderm of rektum. Bloedige braking, hoes of helderrooi bloed in die ontlasting is simptome wat tot sulke komplikasies kan lei. Om sulke lewensgevaarlike gevolge van skistosomiasis te vermy, is terapie onmisbaar.
Bilharzia: oorsake en risikofaktore
Bilharzia-infeksie kom in stilstaande varswater in tropiese lande voor. Dit hou 'n groot probleem in: meer as 200 miljoen mense wêreldwyd is besmet. Veral kinders en jong volwassenes loop 'n risiko omdat hulle meer in kontak kom met riviere en mere. Voor elke tropiese reis moet u die landspesifieke risiko's met 'n tropiese medisyne bespreek. Aangesien 76 lande wêreldwyd geraak word, moet u in die algemeen kontak met varswater in hierdie lande vermy.
Bilharzia: ondersoeke en diagnose
As u vermoed dat u bilharzia het, is dit die beste om na 'n tropiese medisyne of gastro-enteroloog te gaan. Dit sal eerstens 'n gesprek met jou lei (geval geskiedenis). Hy kan die volgende vrae vra:
Was u die afgelope tyd in die trope?
Het jy daar in die binnelandse waters gebad?
Het u onlangs 'n uitslag gehad?
Het u koors?
Ly u aan diarree en / of buikpyn?
Is bloed sigbaar in u urine?
U moet ook die dokter opvoed oor sy risikogedrag in die betrokke land. Dit word gevolg deur die fisiese ondersoek, As die dokter die buik skandeer, kan hy dikwels 'n vergrote lewer, milt en geswelde limfkliere voel wat vermoed word by skistosomiasis. In die reël word dan verdere diagnostiese maatreëls oorweeg.
Wat presies deur die dokter gebruik word, hang af van die stadium van skistosomiasis. Reeds in die eerste weke van infeksie kan dit met behulp van 'n bloedtoetse erken 'n sterk verandering in 'n groep witbloedselle (eosinofilie). Met behulp van 'n teenliggaamtoets kan bewys word dat die immuunstelsel reeds kontak met cercaria gehad het, wat dui op skistosomiasis. 'N Paar weke later is die eiers direk in die ontlasting of in die urine waarneembaar. Soms kan u selfs die wurms in die liggaam plaas radiologiese beelde sigbaar maak. 'n ultraklank en een Kolon / sistoskopie kan dikwels aanvullende inligting gee oor die omvang van die orgaanbeskadiging, en sodoende die vermoede van skistosomiasis staaf.
In 'n langdurige infeksie kan dit ook as gevolg van die immuunreaksie in die verskillende weefsels wees Verkalking en littekens (Fibrose) kom. Hierdie veranderinge kan so uitgespreek word dat dit op 'n x-straal herken kan word. Aangesien dit gewoonlik baie digte en harde materiale, soos bene, op x-straalbeelde kan opspoor, dui dit op 'n reeds baie gevorderde skistosomiasis.
Die behandeling van schistosomiasis is relatief eenvoudig en word ook deur die WGO in hele bevolkingsgroepe gebruik om die verspreiding van die parasiet te beperk. Die unieke geskenk van die dwelm praziquantel is in die meeste gevalle voldoende. Met sy hulp is die spiere van die wurm verlam, sodat hy sterf. Dit stop verdere eierproduksie en die pasiënt eiers word nie meer uitgeskei nie. Die infeksiesiklus van skistosomiasis word onderbreek.
Daar is egter ook kritiek op die terapie met praziquantel in schistosomiasis. Die pasiënt ly ook aan 'n ander parasitiese siekte, die Neurocystizerkose, kan die dwelm die pasiënt en selfs die dood ernstige skade berokken. Oor die algemeen word dit egter goed geduld en het dit min newe-effekte.
Vir ernstige simptome kan steroïede soos kortisoon in sommige gevalle nodig wees om die immuunrespons te stop en nie die pasiënt in gevaar te stel nie. Dit is soms die geval in die aanvanklike stadia van infeksie, byvoorbeeld met ernstige Katayama-koors.
Bilharzia: siekteverloop en prognose
Hoe vroeër 'n skistosomiasis behandel word, hoe beter. Baie skistosomiasis-infeksies word jare lank nie deur pasiënte opgemerk nie en dit kom slegs na jare van orgaanbeskadiging vir diagnose. Om dit te vermy, word 'n voorsorgondersoek na 'n tropiese reis in Amerika aanbeveel as dit met varswater in aanraking kom.
Die tropiese siekte word deur baie reisigers onderskat, sodat daar soms onherkenbare opvolgings van schistosomiasis in Europa voorkom. As die infeksie nog lank nie behandel word nie, dreig nier-, lewer-, long- en hartversaking, asook siektes van baie ander weefsels in die liggaam. Aangesien baie van hierdie gevolge dodelik kan wees, is die vinnigste en konsekwente diagnose en terapie noodsaaklik. Blaas rosiniosis verhoog die risiko van blaaskanker. Dit kom gewoonlik 10 tot 20 jaar na die aanvanklike infeksie voor. Tydens 'n swangerskap het die bilharzia lei ook tot komplikasies.