“Hierdie goeie nuus van die koninkryk . . . ”—MATTEUS 24:14.
IN SY bekende Bergpredikasie het Jesus ’n modelgebed gegee, wat hierdie versoek aan God insluit: “Laat u koninkryk kom.” Tallose miljoene het hierdie gebed uit die kop geleer en herhaal dit dikwels. Volgens een ensiklopedie is dit “die vernaamste gebed wat alle Christene in aanbidding gebruik”. Maar baie wat dit opsê, weet nie wat die Koninkryk is of wat dit sal doen wanneer dit kom nie.—Matteus 6:9, 10.
Dit is nie verbasend nie. Die Christendom se leiers bied teenstrydige, verwarrende en ingewikkelde verduidelikings van wat die Koninkryk is. Een skryf dat God se Koninkryk “iets bonatuurliks is, . . . ’n band met die lewende God . . . , ’n ervaring met God waarin mans en vroue redding vind”. ’n Ander omskryf die evangelie van die Koninkryk as “onderrigting oor die kerk”. En die Catechism of the Catholic Church sê: “Die koninkryk van God [is] regverdigheid en vrede en vreugde in die Heilige Gees.”
Jy sal ’n baie duideliker verduideliking op bladsy 2 van hierdie tydskrif vind. Dit sê dat “God se Koninkryk, wat ’n werklike regering in die hemel is, binnekort ’n einde sal maak aan alle goddeloosheid en die aarde in ’n paradys sal omskep”. Kom ons kyk hoe die Bybel hierdie beskouing ondersteun.
Die toekomstige heersers van die hele aarde
’n Koninkryk is ’n regering wat deur ’n koning regeer word. Die Koning van God se Koninkryk is die verrese Jesus Christus. Sy kroning in die hemel is beskryf in ’n visioen wat gegee is aan die profeet Daniël, wat geskryf het: “Ek het in die nagvisioene gesien, en kyk! met die wolke van die hemel het iemand soos ’n seun van die mens [Jesus] gekom; en hy het toegang tot die Oue van Dae [Jehovah God] verkry, en hulle het hom tot naby, ja, tot voor Hom gebring. En aan hom is heerskappy en waardigheid en ’n koninkryk gegee, sodat al die volke, volksgroepe en tale hóm sou dien. Sy heerskappy is ’n heerskappy van onbepaalde duur wat nie sal verbygaan nie, en sy koninkryk een wat nie vernietig sal word nie.”—Daniël 7:13, 14.
Die Bybelboek Daniël toon ook dat die Koninkryk stewig deur God gevestig sal word, dat dit ’n einde sal maak aan alle menseregerings en dat dit nooit omvergewerp sal word nie. Hoofstuk 2 beskryf ’n geïnspireerde droom wat die koning van Babilon gehad het, waarin hy ’n groot beeld gesien het wat ’n opeenvolging van wêreldmoondhede afbeeld. Die profeet Daniël het hierdie droom uitgelê. “Aan die einde van die dae”, het hy geskryf, “sal die God van die hemel ’n koninkryk oprig wat nooit vernietig sal word nie. En die koninkryk sal aan geen ander volk oorgedra word nie. Dit sal al hierdie koninkryke verbrysel en daar ’n einde aan maak, en self sal dit tot onbepaalde tye bly staan.”—Daniël 2:28, 44.
Die Koning van God se Koninkryk heers nie alleen nie. Gedurende sy bediening op die aarde het Jesus sy getroue apostels verseker dat hulle, tesame met ander, tot hemelse lewe opgewek sal word en op trone sal sit (Lukas 22:28-30). Hy het nie van letterlike trone gepraat nie, want soos Jesus aangedui het, sou die Koninkryk in die hemel wees. Die Bybel sê dat hierdie medeheersers uit “elke stam en taal en volk en nasie” sou kom. Hulle sou “’n koninkryk en priesters vir ons God [wees], en hulle gaan as konings oor die aarde heers”.—Openbaring 5:9, 10.
Waarom die nuus van die Koninkryk goed is
Let daarop dat Christus Jesus heerskappy oor alle “volke, volksgroepe en tale” gegee word en dat sy medeheersers saam met hom “as konings oor die aarde [sal] heers”. Wie sal dan die onderdane van hierdie Koninkryk wees? Diegene wat gunstig reageer op die goeie nuus wat vandag verkondig word. Die onderdane sluit ook dié in wat tot lewe op die aarde opgewek sal word en wat die vooruitsig op ewige lewe sal hê.
Die Bybel gee ’n pragtige beskrywing van die seëninge wat mense onder die Koninkryk sal geniet. Hier volg ’n paar:
“Hy laat oorloë ophou tot aan die einde van die aarde. Die boog verbreek hy en die spies kap hy stukkend; die waens verbrand hy met vuur.”—Psalm 46:9.
“God . . . sal elke traan van hulle oë afvee, en die dood sal daar nie meer wees nie, en ook verdriet en angsgeroep en pyn sal daar nie meer wees nie. Die vorige dinge het verbygegaan.”—Openbaring 21:3, 4.
“Die uur kom waarin almal wat in die gedenkgrafte is, sy [Jesus se] stem sal hoor en sal uitkom, dié wat goeie dinge gedoen het, tot ’n opstanding van die lewe.”—Johannes 5:28, 29.
“Die sagmoediges sal die aarde besit, en hulle sal hulle inderdaad verlustig in die oorvloed van vrede.”—Psalm 37:11.
Dit is beslis goeie nuus! Wat meer is, vervulde Bybelprofesieë toon dat die tyd naby is wanneer die Koninkryk sy regverdige heerskappy oor die hele aarde sal vestig.
“Hierdie goeie nuus . . . ”—MATTEUS 24:14.
CHRISTENE moet “die goeie nuus van die koninkryk” verkondig deur ander daarvan te vertel en te verduidelik dat die Koninkryk die toekomstige wêreldregering is wat in regverdigheid oor die aarde sal heers. Maar die Bybel gebruik die uitdrukking “goeie nuus” ook op ander maniere. Dit verwys byvoorbeeld na “die goeie nuus van redding” (Psalm 96:2); “die goeie nuus van God” (Romeine 15:16); en “die goeie nuus oor Jesus Christus”.—Markus 1:1.
Eenvoudig gestel, die goeie nuus behels al die waarhede waaroor Jesus gepraat het en sy dissipels geskryf het. Voordat Jesus na die hemel opgevaar het, het hy vir sy volgelinge gesê: “Gaan dus en maak dissipels van mense van al die nasies, en doop hulle in die naam van die Vader en van die Seun en van die heilige gees, en leer hulle om alles te onderhou wat ek julle beveel het” (Matteus 28:19, 20). Die werk van ware Christene is dus nie net om ander van die Koninkryk in te lig nie; hulle moet ook daarna streef om dissipels te maak.
Hoe vaar die kerke in hierdie verband? Dié wat nie verstaan wat die Koninkryk is nie—en daar is baie—kan ander nie met akkuraatheid daaroor leer nie. Hulle lewer eerder preke oor vergifnis van sondes en geloof in Jesus, wat bedoel is om mense goed te laat voel. Hulle probeer ook bekeerlinge werf deur middel van maatskaplike werk of deur hospitale, skole en tehuise vir die armes te bou. Hoewel hierdie pogings dalk meer lidmate lok, bring dit nie ware Christene voort wat opreg probeer om in ooreenstemming met Jesus se leringe te lewe nie.
Een teoloog skryf: “Jy sal min geleerdes of leiers in Christelike kringe vind wat ontken dat ons dissipels of volgelinge van Jesus moet maak en hulle moet leer om alles te doen wat Jesus beveel het. . . . Jesus se instruksies oor hierdie saak is immers baie duidelik. Ons doen net nie wat hy gesê het ons moet nie. Ons wend nie werklik ’n poging aan nie. En blykbaar weet ons nie hoe om dit te doen nie.”
En in ’n opname onder Katolieke in die Verenigde State het 95 persent van die respondente erken dat die verkondiging van die goeie nuus ’n vereiste van hulle geloof is. Maar volgens die meeste is die beste manier om dit te doen, nie om daaroor te praat nie, maar om hulle lewe op so ’n wyse te lei dat dit vir ander ’n voorbeeld is. Een van dié met wie ’n onderhoud gevoer is, het gesê: “Evangelisasie is anders as woorde, woorde en nog woorde. Ons moet die Goeie Nuus wees.” Volgens U.S. Catholic, die tydskrif wat die opname gedoen het, verkondig baie nie hulle geloof nie omdat “die onlangse skandale in verband met seksuele mishandeling en problematiese kerkleerstellings die kerk ’n swak beeld gegee het”.
Elders het ’n Metodistebiskop gekla dat sy kerke verdeeld is, verward is, nie die moed het om hulle opdrag uit te voer nie en dat hulle waardes baie soortgelyk is aan dié van die gemeenskap oor die algemeen. Hy het gefrustreerd gevra: “Wie kom die verantwoordelik na om die evangelie van die Koninkryk uit te dra?”
Die biskop het nie ’n antwoord op sy vraag voorsien nie. Maar daar is wel ’n antwoord. Jy sal dit in die volgende artikel vind.
Die goeie nuus handel oor die Koninkryk van God, asook redding deur geloof in Jesus Christus