Dis interessant hoedat die basis vir hierdie gemeenskapsvorming, hierdie mensegroep, die taal is wat hulle praat.
Volgens Kristeva (1989:43) sal die digter, wanneer hy iemand aan die dood afstaan, eers probeer om dit te ontken, maar hom tog mettertyd tot die taal wend in 'n poging om sy smart en gevoelens in die taal te verwoord.
Cobarrubias (1983:63) stel in hierdie verband vier verskillende taalideologiese uitgangspunte (met ander woorde tipes sieninge wat persone van 'n taalgemeenskap kan he oor 'n taal of tale in 'n taalgemeenskap) wat 'n rol kan speel in die vasstelling van taalstatus.