En dan is daar partye vir wie plaasaanvalle op die oog af nie kan skeel nie. Niks word uitgereik nie, en niks word gesê nie.
Plaasmoorde is nou akuut onder die vergrootglas deurdat daar sedert die aanvang van verlede week ’n vlaag plaasaanvalle en plaasmoorde was.
Dit is verblydend dat die minister van polisie nou aangekondig het dat ’n spesiale taakspan teen plaasaanvalle in die lewe geroep gaan word. Dit is iets wat ten spyte van verbete pogings deur rolspelers, erg agterweë gebly het. Die tyd sal leer of daar veel erns in hierdie onderneming steek.
Aan die ander kant word daarop gewys dat die trauma wat slagoffers van plaasaanvalle beleef, veel erger as gewone trauma is. Dit word viktimonologie genoem, en die trauma word verskerp deur ’n gevoel van afgesonderdheid en dat die boere aan hul eie lot oorgelaat word. ’n Simboliese daad wat wyd sigbaar ondersteun word om solidariteit te toon, kan waardevol wees. ’n Meer konkrete vorm van solidariteit toon is moontlik om bydraes te maak vir voer en ander middels waar die droogte nóg boere uit hul bestaan bedreig.