DRIEUUR die oggend skrik ek wakker. Die handdoek wat oor my kasdeur hang, lyk nes Death van die Terry Pratchett-boeke en ek kry sommer 'n paniekaanval.
Die kat lê useless en slaap langs my, so ek staan maar op en soek na 'n wapen om die dood om drie-uur af te weer: Mr Min en 'n aansteker.
Ek is nie regtig voorbereid om die druk van alleen bly in 'n pandemie af te weer nie. Ek is gewoond daaraan om altyd maar oukei te wees, en om nou te erken dat ek dalk nie heeltemal so oukei is nie, veral nie in die vroeë oggendure nie, is swaar...