Ek kom al ‘n pad met die Here. Ek is gebore in ‘n huis met ouers wat die Here voluit gedien het en het finaal my lewe vir die Here gegee in St 9. Ek het die Here se roeping beleef terwyl ek besig was om ingenieurswese te studeer en het toe teologie gaan studeer by die CGTS, Unisa en die US. Daarna is ek bediening toe. Ek is teologies...
Ja, ek is 'n post-moderne Christen en leraar - hoe anders? Ons leef in 'n post-moderne tyd. Die Kerk van Jesus verloor relevansie en ons het dringend nodig om Christenskap nuut vir 'n nuwe generasie aan te bied. Christendom is in so 'n krisis, terwyl ons kerke vasgevang bly in sy historiese, evangeliese en charismatiese tradisies - ja, dis ons tradisies. Ons tradisies is nie noodwendig verkeerd nie, maar dit moet effektiewe wynsakke wees en dit moet Jesus se boodskap eg oordra... Ons moet Jesus verstaan en die huidige generasie verstaan. Laat ons dus radikaal terugkeer na die Bybel en dan met die goeie nuus oor Jesus die huidige generasie bedien. Die volgende twee Christelike benaderings het die laaste tyd vir my - soos vir baie deesdae - baie beteken:
My groei is ook om die kontemplatiewe te integreer in my verstaan en lewe. Ek waardeer die diepte en die wysheid daarvan, die egtheid en die natuurlikheid, die geestelikheid en die aardsheid. Die aktwiteit en die stilte. Die simboliek en ritmes. God se teenwoordigheid. Dit antwoord vir my vrae wat nêrens elders beantwoord word nie en laat my tuis voel.
Ek sê nie ja vir 'n sisteem as sulks nie. Dis meestal mense se dinge. Ek is op 'n reis met die Here. Ek is op ‘n ruimer plek. ‘n Nederiger plek ook hopelik, want ek wil naïewer, ja dommer wees as wat ek eens was, toe ek nog antwoorde vir alles gehad het - of so gedink het. Ek wil eintlik minder weet, behalwe dat God groot is. En dat sy liefde en genade alles is.