Bybelskool » Matteus 25 – Jesus spoor sy dissipels aan tot waaksaamheid, getrouheid en barmhartigheid
Jesus sluit sy toespraak oor die koms van die koninkryk af met drie uitnemende gelykenisse wat die dissipels aanspoor tot waaksaamheid (gelykenis van die tien meisies – 25:1-13), getrouheid (gelykenis van die muntstukke – 25:14-30) en barmhartigheid (gelykenis van die skape en die bokke – 25:31-46).
Jesus spoor sy dissipels aan tot waaksaamheid met die gelykenis van die tien meisies – 25:1-13
Jesus sluit aan by 'n ou gebruik in Israel – dit gebeur soms vandag nog – waar jong meisies die bruidegom tegemoetgaan om hom tot by die bruid te begelei. Hy gebruik die bekende gebruik om sy boodskap in die vorm van 'n gelykenis oor te dra wat die verwagting wat Hy het dat sy dissipels waaksaam sal wees, onderstreep.
Let op dat die gelykenis in die toekomstige tyd geformuleer is: "Dan sal die koninkryk van die hemele wees soos …" wat duidelik op die gereedheid en waaksaamheid vir die wederkoms, die koms van die bruidegom, Jesus, dui. Die waaksaamheid van die meisies word aan hulle dwaasheid – om nie voorsorg te tref vir hoe lank die wag gaan duur nie – of hulle verstandigheid – om wel voorsorg te tref – gemeet.
Die boodskap is dat jy die wederkoms – of dan ten minste die gemeenskap met die Here Jesus – kan mis as jy nie voorsorg tref en jou gereed hou om uit te hou en aan te hou vir sy koms, al vat dit lank.
Jesus spoor sy dissipels aan tot getrouheid met die gelykenis van die muntstukke – 25:14-30
Die tweede gelykenis het met getrouheid te make, die nougesette uitvoering van die verantwoordelikhede wat die Here aan sy dissipels uitdeel, hier gesimboliseer met die talente wat die slawe ontvang. 'n Talent was 'n groot bedrag geld in daardie tyd, gelykstaande aan 6 000 denarii. Een denarius was gelykstaande aan die gebruiklike dagloon vir 'n gewone arbeider. As die dagloon dus R100 sou wees – by wyse van spreke – sou een talent R600 000 werd in vandag se terme gewees het. Die eerste slaaf het dus R3 miljoen gekry, die tweede R1.2 miljoen en die laaste een R600 000.
Die eerste twee slawe het hulle geld verdubbel, die derde een het dit weggesteek en niks daarmee gedoen nie. Die eerste twee word dan aangeprys deur die eienaar met sy terugkoms, die laaste een uitgewerp weens sy slegheid en luiheid wat nie eers net rente op die geld laat verdien het nie.
Die punt van die gelykenis is dat die dissipels wat hulle verantwoordelikhede nakom – die talente kan natuurlik ook dui op gawes – die Here se guns sal geniet en dié wat dit nie doen nie, sy gramskap sal ontvang.
Die laaste gelykenis spoor die dissipels tot barmhartigheid aan deur die gelykenis as 'n beskrywing van die laaste oordeel te gebruik. Die onderskeiding tussen die skape en die bokke wentel om hulle hart vir dissipels – die geringste broers (en susters) – wat nood het: hongeriges, dorstiges, vreemdelinge, mense sonder klere, siekes, en mense in die tronk.
Feb 20, 2014 at 22:34 | #
Iemand vra my of die gelykenis van die skape en die bokke in Matteus 25 nie tog ook van die geringstes in die algemeen praat aan wie barmhartigheid bewys moet word nie?
Daar is heelwat geleerdes wat dié teks só interpreteer, en wat dan verwys na ander Matteus tekste wat bv. oor vyande praat wat lief gehê en voor gebid moet word (Matt. 5:43). Maar dan lees hulle die betekenis van ander – weliswaar geldige – aksente in die Skrif in in 'n teks wat vir my gevoel 'n ander doel het. Daar is ook nog ander geleerdes wat dink dat Jesus eintlik hier verwys na die Jode – dws sy volksgenote – in onderskeid van die skape (Christene wat barmhartig is teenoor Jode) en die bokke (díe wat nie barmhartig is teenoor die Jode nie). Dit is 'n interpretasie wat egter vir my heeltemal vreemd is aan hoe ek die teks lees.
Die teks sê: "wat julle ook al vir een van hierdie geringste broers van My gedoen het, het julle vir My gedoen." Ek dink dat Jesus hier van die geringstes as deel van die gemeenskap van gelowiges praat, meer nog, dat Hy van die dissipels praat, dié wat Hy binnekort weer gaan uitstuur om die Groot Opdrag van evangelieverkondiging te gaan uitvoer. Ek dink 'n mens moet die teks dus nie te algemeen interpreteer nie, want dan mis jy die impak wat die teks op die dissipels gehad het wat hierna geluister het. Hulle het hier gehoor dat God mense (skape) sal gee om hulle te vertroos in hulle sending, en dat dié wat hulle in die proses ignoreer (bokke) die lewe sal mis. Hulle het ook gehoor dat hulle só teenoor mekaar moet optree. Dit korreleer dan ook met die uitsending van die twaalf vroeër in die evangelie waar die vrede wat God gee gebly het op dié wat ontvanklik daarvoor is, en dit het beteken dat hulle die dissipels met gasvryheid ontvang het. En dit beteken dat ons vandag ook meer moeite moet doen met kinders van die Here wat dit swaar het in hulle gehoorsaamheid ter wille van die Here Jesus.
Daar is natuurlik baie ander gedeeltes in die Bybel wat praat oor vreemdelinge aan wie barmhartigheid bewys moet word, en vyande wat lief gehê moet word, wat genoegsaam sê dat barmhartigheid aan almal bewys moet word. Dit is immers hoe die Skrif God teken, wat vir almal goed is, die goeies en die slegtes. 'n Mens het nie Matteus 25 nodig om dít te kan sê nie.
Matteus 25 het dus vir my 'n spesifieke boodskap van barmhartigheid aan die dissipels, binne die groter boodskap van barmhartigheid aan almal – selfs donkies van jou vyand moet uit die put gehelp word! Altans, dit is waar ek nou in my interpretasie is. Sal graag verder hoor hoe julle hieroor dink.
Ek het verlede week 'n getuienis van een van ons lidmate gehoor wat vir my 'n Matteus 25 storie is. Ek haal my weergawe daarvan op ons Facebook bladsy vir julle aan ( https://www.facebook.com/ngkerksomerstrand):
Wat sou jy maak as jy in gietende reën net na die dorpie Paterson ry en jy sien langs die pad drie jongmense met net die gesigte wat uitsteek onder hulle reënjasse?
Een van ons lidmate, Cornell Lamprecht, het besluit om te stop al was haar motor vol van plante en honde op pad na hulle kleinhoewe in Riebeeck-Oos. Hulle storie het vir haar vreemd geklink. Die jongmense is daar met niks geld, klere of selfone nie, maar hulle volg die pad wat die Here hulle lei. Ma wat Cornell is, laai sy hulle egter in, en neem hulle saam, waar Manie, haar man, ook betrokke raak.
Stadig ontvou die storie. Die jongmense is van Global Challenge in Jeffreysbaai, waar vorige lidmate van ons Marietjie en Johann McFarlane nie net by dié opleiding betrokke is nie, maar ook die skool bestuur. Ná 'n vinnige oproep na my toe en 'n gesprek met Johann blyk hulle storie waar te wees. Hulle is besig met die Lukas 10 projek. Hulle word in groepe uitgestuur en gaan waarheen die Here hulle lei.
Die gemeenskap in Riebeeck-Oos het die vrede wat die jongmense gebring het, ontvang, en op die ou end het die hele gemeenskap 'n wonderlike naweek met die 3 jongmense gehad en is almal deur hulle geraak. Almal is die Sondag saam klipkerk toe waar Ds Murray sy dissipelskap preek onmiddelik aangepas het in Engels om die Botswana meisie te akkommodeer.
Al drie was toe ook nie so jonk nie, omtrent 25 jaar oud, nagraads gegradueer en het al gewerk. Eric is eintlik n proponent van ons kerk! Hulle is op pad Suid Amerika toe. Eric is ook toevallig (Godsvallig!) goeie vriende met die McFarlane tweeling. Die Here werk voorwaar op merkwaardige wyses! Hulle het ook vanoggend 'n lift tot in Jeffreysbaai gekry saam met 'n plaaslike boervrou.
Die volgende keer dat jy iemand langs die pad sien … of iemand by jou huis aanklop … onthou dié storie!
Feb 20, 2014 at 22:50 | #
O ja, en sommer 'n kort opmerking oor die "broers" waarvan hier gepraat word. Die algemene gebruik in die Griekse literatuur van daardie tyd was om die Griekse adelphoi as 'n versamelterm vir "broers en susters" in 'n familiekonteks te gebruik. Dit is dan ook wat Jesus hier bedoel met die term "broers". Hy praat van die hele familie van gelowiges, almal wat sy volgelinge is, mans en vrouens, seuns en dogters.