Geslagswas: sewe soorte bemarkingshuigelary oor die bemagtiging van vroue - InnerSelf.com
Onlangse navorsing het die kommer laat ontstaan ​​dat blootstelling aan chemikalieë van plastiek die skuld kan kry ...
Rosie Walters, Universiteit van Cardiff
"Ons gaan alles oor jou." jesadaphorn
In 'n tyd van soveel fokus op hoe vroue terughou en onregverdig behandel word, spandeer maatskappye miljoene om ons te vertel wat hulle doen om vroue en meisies te bemagtig. As dit hulle vrouevriendeliker laat lyk as wat hulle regtig is, staan ​​dit bekend as geslagswassery.
Geslagswas kom in verskillende variëteite voor, en sommige kan makliker raakgesien word as ander. Om dit te help identifiseer, kan dit nuttig wees om te kyk na die dekades van navorsing oor korporatiewe groenwas - daardie beter bekende variant wat verband hou met klimaatsverandering.
Geïnspireer deur a 2015 papier wat sewe soorte groenwas geïdentifiseer het, het ek gepubliseer 'n nuwe papier wat sewe soorte twyfelagtige korporatiewe aansprake oor die bemagtiging van vroue en meisies klassifiseer.
1. Selektiewe openbaarmaking
Wanneer maatskappye verbeterings in byvoorbeeld vroulike raadsaalverteenwoordiging of die geslagsbetaalgaping bekend maak, terwyl hulle teenstrydige of ongerieflike inligting weglaat, staan ​​dit bekend as selektiewe openbaarmaking.
Die aptekergroep Novartis verskyn byvoorbeeld gereeld op werkende ma tydskrif se jaarlikse lys van die 100 beste maatskappye om voor te werk, via 'n toepassing wat die vordering wat dit in dienspraktyke teenoor vroue gemaak het, beklemtoon. Novartis noem ook met trots sy steun aan Working Mother volgens die onderstaande twiet. Tog so onlangs as 2010, die korporasie verloor die destydse grootste geslagsbetaling-, bevorderings- en swangerskap-diskriminasie-saak wat ooit verhoor is.
2. Leë geslagsbeleide
Sommige ondernemings neem inisiatiewe om vroue se stemme intern te verhoog, wat in werklikheid min impak het. Byvoorbeeld, "vrouenetwerke" het ten doel om vroulike werknemers se selfvertroue te verhoog en hulle te help om leierskapsvaardighede op te bou deur middel van netwerkgeleenthede en mentorskema's. Maar kritici voer aan dat sulke netwerke gereeld geïgnoreer word, en dat hulle nie die onderliggende oorsake van diskriminasie aanspreek nie en nie mans betrek in pogings om institusionele seksisme aan te pak nie.
Een studie vanaf 2007 het bevind dat die lede van een maatskappy se vrouenetwerk gevrees het dat dit hul loopbaanvooruitsigte kan beskadig, want destyds is dit deur manlike kollegas bespot as 'n forum vir 'man-bashing' en resepte uitruil.
3. Twyfelagtige etikettering
Die promosieplasing van die pienk bewusmakingslint vir borskanker deur handelsmerke met produkte wat bekende karsinogene of ander waarskynlik riskante bestanddele bevat, is 'n voorbeeld van hierdie derde soort geslagswas. Daar is voorbeelde van make-up, alkoholiese drankies en selfs plaagdoders.
Die pienk lint kan ook die objektivering van vroue geslagswas. Die Amerikaanse kroegketting Hooters het byvoorbeeld sy hele handelsmerk rondom kelnerinne gebou met wulpse borste en skraal klere. In die maatskappy se logo word die twee Os vervang deur die oë van 'n uil, wat simboliseer die borste om na te kyk, grootoog. Tog, een keer per jaar vir die bewusmaking van borskankermaand, word die oë vervang deur pienk linte, want Hooters nooi klante uit om 'n toespraak te gee vir borskankerbewustheid. Om te staar, word dus herbesorg as omgee.
4. Nuttige vennootskappe
Een manier waarop die beeld van 'n korporasie geslagtelik gewas kan word, is om met 'n feministiese organisasie, vroue- of meisiesorganisasie om te gaan, deur middel van finansiering of ander hulp. Die korporasie moet sy logo op die bemarkingsmateriaal van die organisasie plaas, wat moontlik aandag kan trek van praktyke elders.
Dove het byvoorbeeld 'n vennootskap met die World Association of Girl Guides and Girl Scouts op 'n onderrigbron daarop gemik om meisies te help om dominante skoonheidstandaarde te bevraagteken wat hul selfbeeld benadeel. Dit ondanks die skoonheidsbedryf - waarvan Dove deel is - die standaarde te handhaaf produkte te verkoop.
5. Vrywillige kodes
Wanneer regtevergrype in wêreldwye verskaffingskettings na vore kom - wat meestal vroulike werkers in die suide wêreldwyd raak, is daar dikwels 'n behoefte aan strenger regulering van korporatiewe gedrag. Een manier vir korporasies om te reageer en sodanige eise moontlik aflei, is deur vrywillige praktykskodes te skep. Hul baie vrywilligheid word deur ondernemings aangebied as bewys van 'n verbintenis tot die bemagtiging van werkers - veral vroue.
Vrywillige kodes lei selde tot betekenisvolle verbeterings. Toe die Rana Plaza-kledingfabriek in Bangladesj byvoorbeeld in duie stort in 2013, sterf meer as 1,000 XNUMX klerefabriekwerkers, ongeveer 80% van hulle vroue. In die nasleep is die vrywillige alliansie vir werkersveiligheid in Bangladesj gestig en bevorder deur Westerse kleinhandelaars soos Walmart verbeter die veiligheid en bemagtig vroulike fabriekswerkers. Nogtans was daar van uiterste belang geen wetlik bindende verpligtinge om nog 'n ramp te voorkom, en die alliansie was later gekritiseer deur aktiviste en navorsers omdat hulle die toestande nie vinnig genoeg verbeter het nie.
6. Verander die vertelling
Korporasies kan hulself posisioneer as wêreldleiers oor kwessies waar hulle voorheen gebrek gevind het. Byvoorbeeld in die laat 1990's en vroeë 2000's, Nike was agtervolg deur eise van kinderarbeid, seksuele en fisieke mishandeling onder werkers by verskaffersfabrieke, waarvan 90% vroulik was.
Nike se reaksie het onder meer die stigting van 'n verdeling van korporatiewe verantwoordelikheid en die oprigting van die Nike-stigting ingesluit. Een van die stigting se vlagskip-veldtogte was die Girl Effect, wat in 2008 van stapel gestuur is om wêreldwye elite te oorreed om in meisies se onderwys in die wêreldwye suide te belê.
Die veldtog het vinnig virale geraak en het gou saamgewerk met die Britse departement vir internasionale ontwikkeling oor programme om meisies in die wêreld se suide te bemagtig. Nike het van 'n handelsmerk wat aangetas is deur beskuldigings van kinderarbeid en uitbuiting na 'n betroubare vennoot gegaan in internasionale pogings om meisies se regte te bevorder.
7. Gerusstellende handelsmerk
Chiquita piesang, die beroemde logo van Chiquita Brands Corporation, kan kopers in die wêreldwye noorde die indruk gee dat hulle hul piesangs koop van 'n gelukkige vrou uit die Latynse mark wat haar ware vrolik verkoop.
Tog feministiese geleerdes het gedokumenteer die lang geskiedenis van Chiquita - voorheen die United Fruit Company - wat vroue op piesangplantasies in Latyns-Amerika en die Karibiese Eilande uitbuit. Dit sluit gevalle in die verlede van seksuele teistering, diskriminasie, blootstelling aan skadelike chemikalieë, en oortredings van kindersorg en kraamregte.
Maak dit alles saak? As maatskappye die saak van geslagsgelykheid wil aanneem, is dit dan so erg? Dit is waar dat sommige vroue en meisies maniere vind om geslagswassings te bevorder, maar ons kan dit nie uit die oog verloor nie die groter prentjie.
As 'n onderneming se indiensnemingspraktyke, verskaffingskettings of produkte skadelik is vir vroue en meisies, en hy danksy geslagswas meer produkte verkoop, dan het dit die skade wat berokken is, verhoog. Daarom is dit so belangrik om vorms van geslagswas te identifiseer en uit te roep wanneer ons dit ook al sien.
Rosie Walters, dosent in internasionale betrekkinge, Cardiff Universiteit
Wat is regtig agter die GOP se anti-transgender-agendas
by Alison Gash, Universiteit van Oregon
As 'n burgerregtegeleerde het ek gevind dat veldtogte wat LGBTQ-ondersteunend verkeerd karakteriseer ...
Waarom mense aandklokreëls en inperkings weerstaan
by Agnes Arnold-Forster, London School of Hygiene & Tropical Medicine en Caitjan Gainty, King's College London
Alhoewel aandklokreëls bekendheid verwerf het oor die pandemie, is dit nie nuut nie. In die Middeleeue, ...