Klokkie van hoop - People - Windhoek Express
Monday, September 16th, 2019 03:43:16
Ná sewe maande se chemo-behandeling sien hierdie meisietjie daarna uit om hospitale en dokters agter te laat.
“Ek ken niemand anders wat deur só ’n uitdaging só hard baklei het om aan te hou glimlag nie.” Krystle Fleschig, ma.
Die agtjarige Marjuné Fleschig is verlede Oktober met leukemie gediagnoseer.
Sewe maande later kan die gesin weer
’n bietjie asemhaal nadat sy verlede week haar laaste chemo-behandeling ontvang het. “Dit is ongelooflik om te dink sewe maande is verby. Op ’n stadium het dit gevoel dit gaan nooit eindig nie,” het Marjuné se ma, Krystle, in ’n onderhoud gesê.
Vir die Fleschig-gesin was Marjuné se diagnose ’n groot skok en is hul wêreld onder hul voete uitgeruk. “Een oomblik sit jy met ’n gesonde sewejarige wat grootskool begin het en die volgende is jy in Johannesburg en jou sonstraalkind is in pyn,” sê 'n emosionele Krystle.
Dié ma is baie trots op haar dogter. “Ek ken niemand anders wat deur só ’n uitdaging só hard baklei het om aan te hou glimlag nie.”
Marjuné het haar ouers baie geleer die afgelope paar maande. “Daar was natuurlik tye wat die klein lyfie seer was, en die trane was baie, maar sy is so sterk.”
Die siekte het vir Krystle en haar man ook nader aan mekaar gebring.
“Hierdie uitdaging sit baie druk op ’n gesin en ek is so dankbaar vir die ondersteuning van my man. Alleen sou ek nie hierdeur kon kom nie.”
Hulle het ook geleer dat die lewe regtig oor die klein dingetjies gaan - drukkies en liefde en die goeie herinneringe.
Krystle erken dat die siekte ook ’n impak op hul geestelike lewe gehad het. “Ek was kwaad. Hoekom sal God toelaat dat my klein dogtertjie deur so iets moet gaan?”
Maar in kankerafdelings van hospitale kom daar baie mense oor jou pad. Ander wie se kinders baie sieker is as jou eie en wie se kinders nie maande later ’n klokkie van hoop in ’n hospitaalgang kan lui nie. Ander staan by oop grafte met klein kiste. “En dan is jy dankbaar. Dankbaar dat jou kind nog hier is, en al is die lyfie seer, kan jy ’n drukkie aanbied en jy kan haar vashou.”
Die pad vorentoe sluit gereelde inspuitings in, asook daaglikse medikasie wat vir ten minste die volgende twee jaar gebruik moet word.
“En dan natuurlik gereelde opvolge met die dokters.”
Marjuné is opgewonde om as graad 2-leerling weer binnekort te kan skool toe gaan. “Die ondersteuning is geweldig en haar onderwyseres is dierbaar.” Maar voor dit gaan die gesin eers ’n welverdiende vakansie by die see geniet.
Die Fleschigs is uiters dankbaar vir die personeel van die hospitale wat hul dogter in hierdie tyd bygestaan het, sowel as die gemeenskap wat hul harte oopgemaak het. “Die ondersteuning word ongelooflik baie waardeer.”