01 September Ds André van Wyk Klassieke Diens
Posted by Administrator (dbvgadmin) on Sep 02 2019
GASVRYHEID 01/09/2019 Durbanville
Gasvryheid. Om gasvry te wees. Dit verskil van "onthaal", of soos die Engelse dit noem, om mense te "entertain". Gasvryheid is nie om vriende oor te nooi vir 'n braai nie. Want gasvryheid gaan nooit oor myself nie. Gasvryheid, waarvan ons in die Bybel lees en waartoe ons opgeroep word, is 'n Christelike deug. Dit word van elke Christen verwag. Dis 'n opdrag. Dit gaan 100% oor die ander mens. Dit gaan oor diensbaarheid. Liefde teenoor my naaste. Egte omgee. Christus se liefde. Omdat Christus my liefhet, gee ek liefde aan die ander. Liefde tot God en my naaste soos myself.
In die wêreld van die Bybel het gasvryheid nie te doen met die gesellige saamkuier van vriende of familie nie, maar gaan dit oor die ontvangs van vreemdelinge. VB: Barmhartige Samaritaan
Dit is 'n feit dat vreemdelinge, mense wie ons nie ken nie, dikwels gemengde reaksies by ons ontlok. Daar is iets ontstellends en bedreigends aan vreemdelinge – in sommige tale is daar net een woord vir beide vreemdeling en vyand! En die probleem met ons individualistiese samelewing is dat dit ons leer om vreemdelinge vreemdelinge te hou. Dis makliker en 'veiliger' so. Daar is beslis 'n gebrek aan gasvryheid in ons samelewing vandag.
Gen.18 – Abraham ontvang drie vreemdelinge
Luk.24:28-32 – Die Emmausgangers
- Ana Maria Pineda
Die eerste probleem wat ek sien ons hedendaagse mense met gasvryheid teenoor vreemdelinge het, is dat ons hulle sien as bedreiging of ongerief, dat hulle ons gaan bind en ons vryheid gaan inperk. Kom ons maak die voorbeeld prakties: Die dominee vra van die kansel af hy benodig verblyf vir 20 sendelinge wat 'n konferensie hier bywoon (maw ons praat nou vir eers nie van straatlopers of skelms wat my iets kan aandoen of dalk besteel nie). Wat is jou eerste gedagte? Seker nie 'wow, wat 'n geleentheid om iemand van 'n ander kultuur beter te leer ken en hul stories en verhale te hoor of meer van God te leer' nie. Dalk eerder 'nee wat, dit beteken een van my kinders sal hul kamer moet opgee, ek moet kook, ekstra wasgoed was, mense rondry en ons rustige aande by die huis word nou deur mense ingeneem wat anders is as ons.' En die besluit: sorry, ek kan nie help nie. Klink dit bekend? Kom ek is eerlik: my werk behels die daaglikse omgang met mense, en ek kan nie kies wie dit is of wat hul 'storie 'of omstandighede is nie. So as ek saans tuis kom, en vriende, ek is 'n mens mens, dan is my huis my eie 'sanctuary'. Daar is net ek, Tillie en ons kinders. Dis ons tyd en ons ruimte. En ja, daar is plek vir vriende en familie, maar vir vreemdelinge? Te midde van dit alles onthou ek as kind al die interessante mense wat by ons op Alexandria aan huis kom bly het en die dinge wat ek by hulle geleer het!
Die volgende probleem met vreemdelinge is dat ons hulle dikwels maklik oordeel op grond van die waarde wat hy of sy vir my en my lewe inhou. Daar word dus maklik weggeskram van kontak met mense wat nie vir my waarde het nie of dalk anders as ek is en lyk. Voorbeeld: Dis makliker om slaapplek vir 'n bekende gaskuntenaar wat hier gaan optree of 'n bekende spreker te kry as vir 'n vreemdeling.
Die laaste probleem met vreemdelinge wat ek wil aanraak is dat ons altyd in die versoeking is om hulle te wil maak verander (soos wat ons is).
VB: Man met verslete klere wat 'yuppie' kerk bywoon.
My verhaal: Grahamstad Kunstefees. Diensjaar 1993.
Wat beteken die opdrag tot gasvryheid vir ons hier in Durbanville vandag?
Is Durbanville gemeente toeganklik vir vreemdelinge wat dalk anders as ons is?
Is ons gemeente, die manier hoe ons optree teenoor mense wat hier inkom, die gebruike en rituele gasvry?
Verwelkom ons vreemdelinge hier in ons gemeente sonder die voorwendsel dat hulle sal moet verander en soos ons moet word?
Is ons bereid om te verander ter wille van ander, of moet hulle verander of dan eerder loop?
Hierdie liefde is so anders as die liefde waarvan die wêreld praat. Hierdie liefde gaan daarom nie oor ons geld, besittings, posisie of behoeftes nie. Dit gaan oor wat God in Jesus vir ons gedoen het. Dit begin by Jesus se liefde vir ons. End an Sy opdrag om Sy liefde uit te leef na ons naaste. Dit wat ons nou vir ander gaan doen sonder om gevra of vergoed te word. Daarom sê Petrus (1 Pet 4:8). dat gasvryheid 'n daad van liefde is
Die Bybel teken vir ons 'n prentjie – en daar is baie verhale wat dit bevestig – dat die seën van die Here dikwels tot ons kom deurdat gasvryheid aan vreemdelinge bewys word, al is dit altyd 'n riskante daad. Deur ons lewens oop te stel vir vreemdelinge, stel ons ons lewens oop vir Christus. Daarom is gasvryheid 'n integrale deel van dissipelskap. Vriende, hoor my tog net mooi vanoggend: ek sê nie ons moet onverantwoordelik optree nie, maar in elke situasie moet ons ons afvra:
Kan ek nie hier op een of ander manier gasvryheid betoon nie?
En ja, soms mag jou daad van gasvryheid dalk misbruik word, of nie aanvaar word nie, maar God vra dat ons sal aanhou gasvry wees. Dat jy onvoorwaardelik, soos Hy, sal liefhê.