Dr MJ du Plessis Gereformeerde Kerk Bellville Datum: 9 April 2006 (aand)
Sing vooraf: Psalm 71:14; Psalm 80:10
Skriflesing: Esegiël 17
Teks: Esegiël 17:22-24; Kategismus Sondag 14
So sê die Here Here: Dan sal Ek self van die verhewe top van die seder ’n steggie neem en dit insit – van die boonste van sy lootjies sal Ek ’n teer puntjie afpluk en self dit plant op ’n hoë en verhewe berg. Op die hoë berg van Israel sal Ek dit plant, en dit sal takke voortbring en vrugte dra en ’n heerlike seder word, sodat al die voëls van allerhande vere daaronder kan woon; in die skaduwee van sy takke sal hulle woon. En al die bome van die veld sal weet dat Ek, die Here, die hoë boom verneder, die nederige boom verhoog het; die groen boom laat verdroog en die droë boom laat bloei het. Ek, die Here, het dit gespreek en gedoen. (Esegiël 17:22-24 AFR53)
Hoe kry ’n mens wat in sonde geval het sy saak met die Here weer reg? Is dit moontlik dat hy ooit weer ’n kans het om in die hemel te kom?
Die reguit antwoord is: Ja!
Wanneer ons met werklike berou tot bekering kom van ons sondes en die Here weer in waarheid aanbid, vergewe Hy ons in Jesus Christus.
Hierdie versoening kom deur Jesus Christus, daarom openbaar hierdie hele gedeelte die verlossing deur die Messias – of soos ons Hom ken: die Here Jesus Christus.
In hierdie gedeelte wat ons gelees het, word die versoening tussen die Here en die ou Joodse volk beskryf.
Die bedoeling daarvan is dat die Here aan ons wil openbaar hoe Hy versoening bewerk oor die mense wat Hy liefhet.
In hierdie gedeelte is die Israeliete natuurlik simbolies van die totale kerk van die Here van skepping tot wederkoms.
Die agtergrond van hierdie gedeelte is dit: Nebukadnesar het Juda se koning, Jojagin (of Jegonia), wat maar drie maande lank koning was, weggevoer na Babel toe. Dit word in hierdie hoofstuk by wyse van ’n gelykenis vertel. Kyk na vers 3:
So spreek die Here Here: Die groot arend met groot vleuels, met lang vlerke, vol vere wat veelkleurig was, het na die Líbanon gekom en die top van die seder weggeneem. (Esegiël 17:3 AFR53)
Kyk na al die gebeurtenisse wat in hierdie hoofstuk deur simboliek voorgestel word:
Die groot vlerke is simbool van die mag van Nebukadnesar waarmee hy teen volke gaan oorlog maak het en hulle dan onderwerp het.
Hy het ook teen Juda gaan veg en nadat hy hulle verslaan het, die volk in ballingskap weggevoer. Dit word in hierdie stukkie uitgebeeld deur die Libanon, want Libanon is die simbool van Jerusalem. Jojagin, die koning van Jerusalem, is die top van die seder wat afgebreek word.
Vers 5 beskryf in simbole hoe Sedekia daarna koning geword het, en heimlik ’n verbond met Egipte gaan sluit het om hom te help met sy stryd teen Babel. Ons weet mos dat hy toe uiteindelik as verraaier gestraf is.
Al hierdie gebeurtenisse beskryf hoe God se volk die Here self verlaat het, en hulle hulp nie meer in die aanbidding van sy Naam gesoek het nie.
Die volk was ontkrag en verlore en kon hulle nie self uit die hande van hulle vyande red nie.
Hierdie toestand teken die gewone sondaarmens in die toestand waarin hy verval as hy van die Here vervreem raak en hom dan stukkend loop teen die toorn van die Here.
Die Here gee self genade.
Van sy kant af beplan Hy om hierdie verlore volk van Hom weer te verlos.
Die Here sê dit ook in hierdie gedeelte.
Die manier waarop Hy dit sal doen, is om hulle te herstel deur die werk van die Messias.
Daarom sal u sien dat hierdie gedeelte eintlik twee tydperke insluit in die woorde van die profesie wat ons as teks gebruik.
In die eerste plek gaan die Here Israel herstel.
Maar Hy gaan uiteindelik sy hele kerk red en herstel deur die soenverdienste van sy Seun.
Kyk hoe gaan die Here dit doen:
Hy kom nie met ’n groot geskal van trompette en met engeleleërs en bestorm die hel en daarmee saam elke verkeerde mag op die aarde en vernietig dit met krag en geweld nie.
God Self sal ’n klein steggie plant.
Dit voorspel die geboorte van Jesus Christus – soos wat dit ook later vervul is toe Jesus uit Maria gebore is.
Die woord steggie toon aan dat die Here aarde toe kom.
Dit toon ook die gebrek aan heerlikheid aan tydens die geboorte van Jesus. Daar was nie skares mense en groot feeste, soos wat jy sou verwag as die hemelse Koning kom nie.
Jesus het in sy werke, wonders en prediking die krag van die Here geopenbaar.
Die Steggie het gegroei en takke voortgebring. Dit word ’n groot boom wat in sy takke alle soorte voëls huisves. Hierdie woorde is ’n voorspelling dat mense uit alle volke deur Jesus verlos sou word.
Let net op na dinge wat in hierdie gedeelte gesê word, wat alles later ooreengekom het met Jesus en sy geboorte, lewe en werk:.
Die hoë boom word verneder – God word mens en die mense verneder Jesus op verskillende maniere.
Die Here laat die groen boom verdroog – Jesus sterf aan die kruis.
Die nederige boom word verhoog, asook die sin daarna: die Here laat die verdroogde boom bloei – Jesus wat gesterf het, staan op en vaar hemel toe, en sit aan die regterhand van sy Vader.
Die Here speel Homself af teen Nebukadnesar. Eers het die groot arend die eerste koning weggeneem. Nou gaan God self optree. Daar kom ’n ander koning, wat deur God voorsien word. Let op dat daar twee beelde in hierdie profesie is:
Die eerste een is dit top van die seder.
Dit simboliseer koning Jojagin.
Dan is daar die tweede beeld – ’n takkie of steggie.
Die Verlosserkoning wat kom, word deur hierdie takkie van die seder uitgebeeld.
God die Almagtige gaan ’n steggie van die top van die seder neem.
Die sederboom is die koningshuis – die huis van Dawid.
Die Verlosserkoning gaan dus uit die huis van Dawid kom.
Ons belydenis leer ook presies wat in ons teks staan. Ons gaan aan die einde van die preek saam daarna kyk in ons belydenis.
Die Seun het van die Vader af uitgegaan en, deur die onverklaarbare werk van die Heilige Gees, ’n mens geword.
God het op ’n baie nederige manier mens geword.
Josef, Jesus se aardse vader, kom uit die nageslag van Dawid, maar hy is nie ryk – soos wat van ’n koningsnasaat verwag sal word om te wees nie. Hy is ’n arm timmerman.
Hy is ook nie meer aan die koningshuis verbonde nie, want die Romeine oorheers die Jode, en van ’n eie regeerder oor Israel is daar nie sprake nie.
Hierdie nederige binnekoms in ons wêreld in is nog later afgerond met ’n vloekdood.
Die Seun van God is gekruisig.
Tot tydens sy dood het die mense Hom met slegte geselskap verbind, want hulle kruisig Jesus saam met twee rowers. Een aan elke kant. Die groen boom het verdroog.
Waarom het die dinge so gebeur? Ons bely dat Jesus met hierdie volkome onskuld van Hom en ook met sy volkome heiligheid, ons sondes voor God bedek (Kategismus vraag 36).
God is ’n God van liefde en genade. Die Ou Testament het dit al gepreek, soos ons dit ook in hierdie Bybeldeel sien. Die Here openbaar sy liefde in sy geboorte en menswording, en in sy dood en opstanding – omdat God ons wil beskerm met sy liefde.
Die verlossingswerk van Jesus het twee kante:
Aan die een kant oorwin Jesus met hierdie daad die mag van die duiwel.
Maar na die ander kant toe bewerk Hy versoening tussen ons wat glo en God.
Enersyds dra Jesus met sy dood God se toorn oor ons sondes,
maar dit is ongetwyfeld so dat Hy aan die ander kant ook die magte van die hel laat boet omdat hulle ons wat glo, in verkeerde werke en gedagtes laat verval het.
Die betekenis van die hele saak is dat u moet besef dat die Here vir u verlossing voorsiening maak, maar dan moet u die verlossingsraad van die Here ook reg verstaan.
U is alleen veilig in Christus.
Buite Christus om gaan almal verlore.
Ken u hierdie Jesus van God? Aanbid ons Hom werklik opreg met alles – ook met ons openbare optrede?
Onthou vir u troos dat die Here hierdie profetiese belofte van herstel nie aan ’n sterk en volmaakte volk gegee het nie. Hy het dit gegee en vervul vir mense wat gebreek is deur hulle sondes, en wat Hom gesmeek het, en steeds smeek vir verlossing en herstel.
Kom ons lees vraag 35 en 36 van die Heidelbergse Kategismus saam, en dan luister ons hoe ons daar al hierdie dinge bely.
(a)1 Joh 5:20; Joh l:l; 17:3; Rom 1:3, Kol 1:15. (b) Rom 9:5. (c) Gal 4:4; Luk 1:31, 42, 43. (d) Matt 1:20;
Luk 1:35. (e) Rom 1:3; Ps 132:11; 2 Sam 7:12; Luk 1:32; Hand 2:30. (f) Fil 2:7; Heb 2:14, 17.
(g) Heb 4:15.
Datum: 9 April 2006 (aand)