Volume 32, Issue 2, 2011
Literator : Journal of Literary Criticism, Comparative Linguistics and Literary Studies - Volume 32, Issue 2, August 2011
Volume 32, Issue 2, August 2011
Politieke herskrywings van die Ons(e) Vader-gebed in vier Afrikaanse gedigte
Authors: G.C. Engelbrecht and P.H. Foster
Source: Literator : Journal of Literary Criticism, Comparative Linguistics and Literary Studies 32, pp 1 –32 (2011)
Die benutting van religieuse elemente is &apos;n besonder opvallende tendens in die Afrikaanse poësie - dikwels in diens van politieke verset, soos tydens die apartheidsjare. In hierdie artikel word vier herskrywings van die "Ons(e) Vader"-gebed ondersoek, met behulp van Linda Hutcheon se teoretisering, soos onder meer uiteengesit in haar baanbrekende "A theory of parody" (2000). Vir Hutcheon is parodie nie noodwendig &apos;n bespotting nie, maar &apos;n herhaling met &apos;n verskil, waarby daar &apos;n kritiese afstand is tussen die agtergrondteks, wat geparodieer word, en die nuwe teks. Hierdie afstand blyk dikwels uit die ironiserende aard van laasgenoemde teks. In Jan Blom (Breyten Breytenbach) se "Onse milde god van alles wat soet en mooi is", Ronnie Belcher se "Atta unsar pu in himinam" en André Letoit (Koos Kombuis) se "gonse vader" geskied die herhaling met &apos;n sterk kritiese ingesteldheid - hierdie gedigte is voorbeelde van nabootsing met ironiese inversie. Hierteenoor is die ironie minder opvallend in Hans du Plessis se herskrywing (in Griekwa-Afrikaans), en die kritiek (indien enige) is meer getemper. Soos Hutcheon verduidelik en motiveer, geskied parodiëring nie altyd ten koste van die geparodieerde teks nie. Die parodiëring van die "Ons(e) Vader" kan daarom nie bloot as destruktief of verkleinerend ten opsigte van die gebed self beskou word nie, maar dit lewer wel kritiese, konstruktiewe kommentaar ten opsigte van die Christelike samelewing.
Political rewritings of the Our Father prayer in four Afrikaans poems
The utilisation of religious elements is a prominent trend in Afrikaans poetry - often in service of the political struggle, for example during the apartheid years. In this article four rewritings of the "Our Father" prayer are examined, using Linda Hutcheon&apos;s theory of parody, as discussed in (among others), her pioneering work, "A theory of parody" (2000). For Hutcheon, parody does not necessarily imply ridiculing a previous text. According to her well-known definition, parody is "ironic transcontextualization, is repetition with difference. A critical distance is implied between the backgrounded text being parodied and the new incorporating work, a distance usually signaled by irony." The rewritings of the "Our Father" by Jan Blom (Breyten Breytenbach), Ronnie Belcher and André Letoit (Koos Kombuis) are distinct examples of ironic inversion, while in Hans du Plessis&apos;s poem (in Griqua Afrikaans) the irony is less obvious and the critique (if any) more subdued. As Hutcheon explains and motivates, parody does not always take place at the expense of the parodied text. Thus the parodical rewritings of the "Our Father" need not necessarily be seen as destructive and belittling of the prayer itself, but as critically constructive vis-à-vis the Christian community.
"Hell&apos;s view" : Van de Ruit&apos;s Spud - changing the boys&apos; school story tradition?
Author J. Robertson
Source: Literator : Journal of Literary Criticism, Comparative Linguistics and Literary Studies 32, pp 33 –63 (2011)
The article identifies salient features of Van de Ruit&apos;s novels "Spud: a wickedly funny novel" (2005) and "Spud - the madness continues" (2007) and compares them with the corresponding motifs commonly found in historical British boys&apos; school stories, tracing shifts in discourse to establish the novels&apos; construction of a South African boyhood. The article argues that through his conscious subversion of the imperial model&apos;s defining discourses, Van de Ruit&apos;s fictional representation of Spud&apos;s school experience portrays the previously accepted "ideal" construction of boyhood, with its unmistakably defined principles and uncontested ethical code, as fundamentally challenged by the variety of alternative discourses to which the modern protagonist is exposed. The resultant construction of Spud&apos;s South African boyhood is, therefore, characterised by the protagonist&apos;s constant struggle to assimilate the frequently incongruous and bewildering discourses (about moral courage and personal integrity, in particular) that compete for his attention. The pivotal component of this particular construction of boyhood may be argued not to be a strict adherence to a clearly defined schoolboy ethic, but as a variable that is ultimately dependent on the boy&apos;s choices.
"Hell&apos;s view" : Van de Ruit se Spud - &apos;n omwenteling in die tradisionele skoolverhaal vir seuns?
Hierdie artikel identifiseer sentrale eienskappe van Van de Ruit se romans "Spud: a wickedly funny novel" (2005) en "Spud - the madness continues" (2007) en vergelyk dit met die ooreenstemmende motiewe wat algemeen in tradisionele Britse skoolverhale oor seuns voorkom. Die artikel ondersoek ook diskoersverskuiwings om die romans se konstruksie van Suid-Afrikaanse seunsjare te bepaal. Die skrywer voer aan dat Van de Ruit, deur middel van sy doelbewuste ondermyning van die bepalende diskoerse van die imperiale model in sy fiktiewe uitbeelding van Spud se skoolwedervarings, die voorheen aanvaarde, "ideale" konstruksie van seunsjare (met sy onmiskenbaar omskrewe beginsels en onbestrede etiese kode) uitbeeld as iets wat fundamenteel bevraagteken word deur die verskeidenheid alternatiewe diskoerse waaraan die hedendaagse protagonis blootgestel word. Die gevolglike konstruksie van Spud se Suid-Afrikaanse seunsjare word derhalwe gekenmerk deur die protagonis se konstante worsteling met die assimilasie van die dikwels lagwekkende diskoerse (oor morele moed en persoonlike integriteit in die besonder) wat hom verwar terwyl hulle meeding om sy aandag. Die slotsom is dat die spil van hierdie spesifieke konstruksie van seunsjare nie soseer streng gehoorsaamheid aan &apos;n duidelik omskrewe skoolseunetos is nie, maar wel &apos;n veranderlike is wat uiteindelik van die keuses wat die seun maak, afhang.
Die moderne self as toneelpop in Woyzeck on the Highveld
Author A. Krueger
Source: Literator : Journal of Literary Criticism, Comparative Linguistics and Literary Studies 32, pp 65 –77 (2011)
Hierdie artikel onderneem &apos;n semiotiese ondersoek na die identifikasie van die self spesifiek in die Suid-Afrikaanse modernisme deur &apos;n verwerking van Georg Büchner se "Woyzeck" as vertrekpunt te neem. William Kentridge se produksie van "Woyzeck on the Highveld" (opgevoer in 1992 en in 2009) verteenwoordig ten minste drie raakpunte tussen modernistiese en moderniserende diskoerse. Eerstens is die toneelstuk se hoofbron Georg Büchner se protomodernistiese teks waarin &apos;n Deur die toneelpoppe van Handspring Puppet Company as sentrale karakters te gebruik, word tweedens &apos;n styl na vore gebring wat verskeie elemente van die modernistiese estetika oproep, naamlik die objektivering van subjektiwiteit en die meganisering van die subjek. Deur Büchner se Duitse soldaat te rekontekstualiseer as &apos;n Afrika-mynwerker, bring die toneelstuk derdens verskeie aspekte van modernisering na vore deur die botsing, verwarring en die gepaardgaande sinkretisme van plattelandse en stedelike kulture te ondersoek. Ten slotte word verwys na die mens se strewe om meer te wees as net &apos;n toneelpop, meer as &apos;n masjien, asook die moontlike gevolge wat die gefragmenteerde modernistiese self kan hê vir konsepte van menslike vryheid en identiteit.
The modern self as puppet in Woyzeck on the Highveld
This article undertakes a semiotic investigation of identifications of the self in terms of a specifically South African modernism, via an exploration of an adaptation of Georg Büchner&apos;s "Woyzeck". William Kentridge&apos;s production of "Woyzeck on the Highveld" (1992; 2009) marks at least three intersections of modernist and modernising discourses. Firstly, it uses as its principal source Georg Büchner&apos;s protomodernist text, with its description of an individual alienated from his social context. Secondly, in making use of the puppets of the Handspring Puppet Company for its central characters, the play employs a style commensurate with modernist aesthetics, in terms of the objectification of subjectivity and the mechanisation of the subject. Thirdly, by re-contextualising Büchner&apos;s German soldier as an African mineworker, the production deals with aspects of modernisation by examining the clash, confusion and concomitant syncretism of rural and urban cultures. The article concludes by identifying the all too human desire to be more than a puppet, more than machine, and the potential consequences of the fragmented modernist self on conceptions of identity and freedom.
Iconicity as the key to the poetry of Nelly Sachs (1891-1970)
Author H. Ester
Source: Literator : Journal of Literary Criticism, Comparative Linguistics and Literary Studies 32, pp 79 –101 (2011)
In her poetry Nelly Sachs tried to overcome all obstacles in order to speak about the unspeakable. Words that could adequately embody the horrors of the Nazi concentration camps were lacking. Nevertheless, it was necessary to speak about the experience for the sake of both herself and other victims of the camps. Through her poetry Sachs tests the validity and strength of both traditional images and biblical stories about suffering and grace. Words and images enable her to touch the experiences of people. However, she questions the generally accepted meaning of words in German. Her use of language strives to be different and to draw the attention to both the difficulties and risks of writing authentic words with the necessary symbolic strength. Sachs&apos; mental fragility made her very vulnerable and caused her to walk on the edge of total silence. As a consequence of her vulnerability, she tried with her whole heart to gain Paul Celan&apos;s sympathy for her way of writing and efforts to turn the events in the concentration camps into dignified and true poetry. The relationship between Celan and Sachs reveals that the true meaning of poetry in her life was a manner of survival. The differences between the two poets provide insight into the specific poetic laws at work in the poetry of Nelly Sachs.
"Gestures of approach" : aspects of liminality and labyrinths
Source: Literator : Journal of Literary Criticism, Comparative Linguistics and Literary Studies 32, pp 103 –134 (2011)
The purpose of this article is to explore some matters of liminality relevant to labyrinths. To this end, the discussion opens by considering some implications of the way liminality is defined before moving on to an examination of labyrinths in terms of their two- or three-dimensionality. The liminal implications of these labyrinths as designs and structures are then discussed in some detail, together with their symbolic/metaphorical aspects. In the course of this discussion, a taxonomy of the labyrinth-walking process is presented. The article concludes with a brief consideration of the liminal significance of the Knossos Labyrinth&apos;s location on the island of Crete.
"Wyses tot toenadering" : aspekte van liminaliteit en labirinte
Die doel van hierdie artikel is om etlike kwessies rondom liminaliteit met betrekking tot labirinte te ondersoek. Ten einde hierdie oogmerk te bereik, word die implikasies van die definisie van liminaliteit eers bespreek. Vervolgens word labirinte in terme van hulle twee- en driedimensionaliteit ondersoek. Daarna word die liminale implikasies van hierdie labirinte as ontwerpe en strukture tesame met hulle simboliese/metaforiese aspekte in meer detail bespreek. &apos;n Taksonomie van die labirint wandelproses word in die loop van die bespreking aangebied. Die artikel sluit af met &apos;n kort oorweging van die liminale beduidenis van die Knossos Labirint se ligging op Kreta.
From foreign to national : a review of the status of the French language in Gabon
Author H.S. Ndinga-Koumba-Binza
Source: Literator : Journal of Literary Criticism, Comparative Linguistics and Literary Studies 32, pp 135 –150 (2011)
This article provides a review of the various statuses of the French language in Gabon, a French-speaking country in Central Africa. It reveals a process in which different generations of Gabonese people are increasingly learning, and thus conceptualising, French as a second language rather than a foreign language. Furthermore, some are also learning and conceptualising French as a mother tongue or initial language, rather than a second language. This process of reconceptualisation has somehow been encouraged by the language policy of the colonial administration and the language policy since the attainment of independence, the latter being a continuation of the former. The final stage of this process is that the language has been adopted among the local languages within the Gabonese language landscape.
Van uitheems tot volkstaal : &apos;n oorsig van die status van die Franse taal in Gaboen
Hierdie artikel bied &apos;n oorsig van die verskillende statusse wat aan die Franse taal gekoppel word in Gaboen, &apos;n Franssprekende land in Sentraal-Afrika. Dit openbaar &apos;n proses waardeur verskillende generasies Gaboenese toenemend Frans leer en gevolglik konseptualiseer as &apos;n tweede taal eerder as &apos;n vreemde taal. Verder is daar ook sommige sprekers wat Frans leer en konseptualiseer as &apos;n moedertaal of eerste taal, eerder as &apos;n tweede taal. Hierdie proses van herkonseptualisering is op een of ander wyse aangemoedig deur die taalbeleid van die koloniale administrasie en voortgesit sedert onafhanklikwording. Die uiteinde van hierdie proses is dat Frans, te midde van die inheemse tale, binne die Gaboenese taallandskap aanvaar is.
Postcolonial travel accounts and ethnic subjectivity : travelling through Southern Africa
Author L. Nas
Source: Literator : Journal of Literary Criticism, Comparative Linguistics and Literary Studies 32, pp 151 –171 (2011)
This article deals with three recent South African travelogues, to wit Sihle Khumalo&apos;s "Dark continent: my black arse" (2007) and "Heart of Africa: centre of my gravity" (2009), and Steven Otter&apos;s "Khayelitsha: umlungu in a township" (2007). It argues that the authors are engaged in a postcolonial quest to find out what makes them African: the one, a black corporate employee, by following the footsteps of white nineteenth century explorers; the other, a white journalism student, by living in one of South Africa&apos;s largest black townships.
Three protagonists in B.W. Vilakazi&apos;s "Ezinkomponi" ("On the mine compounds")
Author N. Zondi
Source: Literator : Journal of Literary Criticism, Comparative Linguistics and Literary Studies 32, pp 173 –187 (2011)
In this poem the great Zulu poet B.W. Vilakazi is preoccupied with the surreal scene of a gold mine compound in the 1940s Johannesburg, and reflects on the three protagonists of the drama that plays out in front of him: the miners, mine magnates and the heavy machinery, all things that drive the entire enterprise of enslaving the workers. Feelings flood his imagination: about the terrible status of the miners (with whom he identifies); what they have left behind, their dreams and the reality they battle with; the unfeeling and overwhelming spectre of industrialisation, and distant capitalist interests; and the instruments of oppression: the deafening mine machines. These three protagonists (especially the first and the third,) assume human characteristics and fight to justify their respective roles in the conflict. Vilakazi&apos;s famous protest poem becomes a cry for help in the face of destructive industrial advancement as ever-present human drama, which pits values of gold/and money against what is more fully human and worth living for; possibly unachievable present prosperity against a vision of future happiness and fulfilment.
Drie protagoniste in B.W. Vilakazi se "Ezinkomponi" ("In die mynkampongs")
In hierdie gedig is die groot Zoeloedigter B.W. Vilakazi intens betrokke by die surrealistiese beeld van mynkampong in Johannesburg gedurende die veertigerjare van die vorige eeu. Hy besin oor die protagoniste van die drama wat voor hom afspeel: die mynwerkers, die mynmagnate en die swaar masjinerie wat al drie die hele onderneming aandryf om die werkers tot slawe te maak. Gevoelens oorweldig sy verbeelding: die mynwerkers (met wie hy identifiseer) se slegte omstandighede; dit wat hulle moes agterlaat, hulle drome en die werklikheid waarmee hulle te kampe het; die gevoellose en verpletterende spookmag van industrialisasie en ver verwyderde kapitalistiese belange; die instrumente van onderdrukking: die oorverdowende mynmasjinerie. Hierdie drie protagoniste (veral die eerste en laaste), neem menslike eienskappe aan en stry om hulle onderskeie rolle in die konflik te regverdig. Vilakazi se beroemde protesgedig word &apos;n kreet om hulp in die aangesig van die vernietigende industriële vooruitgang as &apos;n immer teenwoordige menslike drama. Industrialisasie stel die waardes van goud en geld teenoor dit wat mensliker is en die lewe die moeite werd maak; dit stel die moontlik onbereikbare welvaart in die hede teenoor &apos;n visoen van toekomstige geluk en vervulling.
Teksredaksie : ontmoetingspunt van teorie en taalpraktyk
Teksredaksie, W.A.M Carstens & Kris Van der Poel : resensie
Author H.J. Brits
Source: Literator : Journal of Literary Criticism, Comparative Linguistics and Literary Studies 32, pp 191 –193 (2011)
Die verskyning van Teksredaksie is om verskeie redes belangrik. In die eerste plek is dit &apos;n handboek in Afrikaans oor (Afrikaanse) teksredaksie, maar dit het &apos;n veel wyer reikwydte as net Afrikaans. Met sy teoretiese begronding van teksredaksie bied dit universele opleidingsmateriaal vir taalpraktisyns. Dit is &apos;n boek wat ideaal geskik is om ook vir ander tale verwerk te word; inderdaad &apos;n boek waarvan kollegas in die Afrikatale ook gerus kennis kan neem. Die boek is bepaald vir studente wat nog besig is met hulle opleiding as taalpraktisyns en vir diegene wat uit ander vakgebiede in die taalpraktyk beland het. Dit is egter ook &apos;n goeie verwysingsbron vir enige taalpraktisyn wat glo aan lewenslange leer. Hoekom is die boek so &apos;n belangrike bydrae tot Afrikaans en die taalpraktyk in die algemeen? Miskien is dit goed om die outeurs self aan die woord te stel: "Daar bestaan min, indien enige, wetenskaplik-gegronde beskouende boeke oor teksredaksie." (p. 30.)
Tydelose gety, Lina Spies : resensie
Source: Literator : Journal of Literary Criticism, Comparative Linguistics and Literary Studies 32, pp 193 –196 (2011)
Lina Spies is &apos;n erkende en veel gebloemleesde Afrikaanse digter wat ook bekendheid verwerf het as kritikus, vertaler (onlangs van die Nederlandse dagboek van Anne Frank) en skrywer van koerantbydraes. Heelwat van laasgenoemdes is van polemiese aard en handel dikwels oor haar geliefde Afrikaans, religieuse kwessies, die "verloedering" (verval) wat die huidige era kenmerk op verskeie gebiede en oor haar liefde vir Nederland én die Boland.
Duskant die donker / Before it darkens, C. Vos : resensie
Author J. Van der Merwe
Source: Literator : Journal of Literary Criticism, Comparative Linguistics and Literary Studies 32, pp 196 –198 (2011)
Ná vyf digbundels verskyn Duskant die donker / Before it darkens as &apos;n keur uit Cas Vos se gedigte, met vertalings deur Leon de Kock, wat ook &apos;n vertaling van Vos se Intieme afwesige (2009) gedoen het as Intimately absent (2010). Die problematiek van vertaling, veral van poësie, is dat die vertaler dikwels moet kies om óf die betekenis en inhoud óf die vorm en struktuur van die gedig te behou. Oor die algemeen het De Kock hom egter goed van sy taak gekwyt, en is die vertalings sensitief vir die integriteit van die oorspronklike gedigte.
Kaalvoet : liedtekste, Amanda Strydom : resensie
Author R. Scholtz
Source: Literator : Journal of Literary Criticism, Comparative Linguistics and Literary Studies 32, pp 198 –199 (2011)
Amanda Strydom vra telkens aan die begin van elke hoofstuk: "Moet ek skryf ..."
Die jong digter sê ongetwyfeld, "Ja". Elke woord van Strydom inspireer en maak die hart stil. Sy toor met woorde. &apos;n Duisend gedagtes word in &apos;n enkele sin vasgevang. Tyd is nodig met haar woorde: tyd om elke woord in te neem, elke sin weer en weer deur jou gedagtes te laat spoel.
Die "triomferende Josée"
Sprakeloos, Tom Lanoye : resensie
Source: Literator : Journal of Literary Criticism, Comparative Linguistics and Literary Studies 32, pp 200 –204 (2011)
Die Afrikaanse vertaling van Tom Lanoye se bekroonde Sprakeloos (2009) verskyn in 2011 onder dieselfde titel by Protea Boekhuis. Die vertaling is behartig deur Daniel Hugo.
In hierdie outobiografiese roman bring Lanoye hulde aan sy moeder, Josée Verbeke, die vrou wat op die voorblad van die boek in &apos;n besonder opvallende uitrusting verskyn. Sy was slagtersvrou, amateuraktrise en bo alles veelprater van formaat. Met &apos;n ystertong het sy haar gesin regeer en hulle met haar teatraliteit ook meesterlik gemanipuleer. Na &apos;n beroerte op gevorderde leeftyd word haar spraakvermoë ernstig aangetas, en juis hierdie skrynende ironie lê aan die grondslag van die verhaal. Lanoye neem die lewe van sy moeder in oënskou om sin te probeer maak van die onvanpaste afloop daarvan. Hy wil ook reg laat geskied aan haar as mens wat enersyds uniek en weergaloos was, maar andersyds ook in hom wat Tom is, voortleef. Om &apos;n beeld van sy moeder te gee, veral soos sy in haar fleur was, moet hy as haar seun dus inderdaad ook oor homself skryf, en oor alles waarvan sy moeder deel was: oor hulle as gesin (spesifiek toe Tom nog &apos;n kind in die huis was), oor sy broer wat jonk in &apos;n motorongeluk oorlede is, oor sy ouers se slaghuis, oor die verhoogrolle van Josée wat soms selfs &apos;n voorspellingselement besit, die tuisstad Sint-Niklaas, die bure, die mense van die straat, België van toet. Inderdaad: "Die dekor is die helfte van die verhaal" (p. 71).
Wit mans: verlede, hede, toekoms, Willem Krog : resensie
Source: Literator : Journal of Literary Criticism, Comparative Linguistics and Literary Studies 32, pp 205 –206 (2011)
Hierdie teks vertel die verhaal van Jaco Malan, &apos;n selfgemaakte tycoon, wat terugkyk op sy lewe in die ou Suid-Afrika, besin oor sy posisie in die nuwe Suid-Afrika en moet besluit of hy in die land gaan bly of gaan emigreer. Ses van die hoofstukke in die roman speel af in die Baron & Grill waar hy elke laaste Donderdag van die maand saam met &apos;n groep mansvriende bymekaar kom. Dit is hier, wanneer die mansgroep bymekaarkom, dat hulle oor die lewe van die wit man in Suid-Afrika besin. Die ander ses hoofstukke gee vir die leser &apos;n terugblik op die lewe van Jaco Malan van predikantseun tot eienaar van Media Select.
Dié vertaling &apos;n waardevolle bydrae
L&apos;Africain / Die Afrikaan, J.M.G. Le Clézio : resensie
Author L.J. Van der Merwe
Source: Literator : Journal of Literary Criticism, Comparative Linguistics and Literary Studies 32, pp 206 –207 (2011)
Jean-Mari Gustav le Clézio se outobiografiese novelle L&apos;Africain (2004), vertaal uit die Frans deur Naòmi Morgan, is &apos;n terugskouende narratief oor die lewe van die skrywer se pa. Hierdie novelle kom voor as &apos;n stuk herinneringsprosa: die skrywer, wat ook die verteller is, lei die leser op &apos;n reis van herinnerings. Hier is herinnerings aan die pa wat vir hom &apos;n vreemdeling was en wie hy verplig was om lief te hê; herinnerings aan die Afrika-landskap wat tegelykertyd vryheid en geweldadigheid van die natuur, siekte, oorlog en sy pa se onversetlikheid en dissipline ingehou het. Deur hierdie herinneringsreis te onderneem kry hy duidelikheid oor die tyd in Afrika, sy pa se "hoop en angs, sy eensaamheid, sy nood in Ogoja" (p. 65), maar ook oor homself, wie hy is en waar hy vandaan kom. Hy beskryf dit as &apos;n "nalatenskap van my lewe" (p. 65).
Jonkvrou, Jean-Claude Van Rijckeghem & Pat Van Beirs : resensie
Author B. Oberholzer
Source: Literator : Journal of Literary Criticism, Comparative Linguistics and Literary Studies 32, pp 208 –209 (2011)
Jonkvrou is &apos;n historiese roman wat, hoewel dit ook as &apos;n jeugroman geklassifiseer is, toeganklik is vir lesers van alle ouderdomme.
Dit is die verhaal van Marguerite van Dalen, &apos;n meisie wat eintlik die lang verwagte seun van die Graaf van Vlaandere moes wees. Die leser neem reeds heel aan die begin van die verhaal deeglik kennis van haar karakter as sy &apos;n breedvoerige beskrywing van haar eie geboorteproses en van haar vader se teleurstelling oor haar geslag gee.
Die filosofiese drawwer, Wim Alberts : resensie
Author H.A. Prins
Source: Literator : Journal of Literary Criticism, Comparative Linguistics and Literary Studies 32, pp 209 –210 (2011)
Hierdie bundel kortverhale se interessante titel het my nuuskierigheid geprikkel en verwagtings by my gewek. Of hierdie verwagting aan die einde van die elftal verhale aangenaam bevredig is, is &apos;n ander vraag.
Gedigte deur Chris Mann, Robin Gallahar Branch en H. le R. Slabbert : litera
Authors: Chris Mann, Robin Gallahar Branch and H. le R. Slabbert
Source: Literator : Journal of Literary Criticism, Comparative Linguistics and Literary Studies 32, pp 213 –217 (2011)
Chris Mann - Whale talk; The Separating Self (after Hardy&apos;s The Self Unseeing)
Robin Gallaher Branch - "He&apos;s a Bureaucrat"
h. le r. slabbert - Siberian swans (Laurens van der Post - Into Russia); Kruisdraer (Luk. 23:26)
Die prins : litera - kortverhaal
Source: Literator : Journal of Literary Criticism, Comparative Linguistics and Literary Studies 32, pp 219 –222 (2011)
Dis Mariana wat eendag gesê het ek moet Ávila toe gaan. Sy wou nie sê hoekom nie. Maar sy het gesê sy kan dit nie meer aanskou hoe ek ly nie. Sy het gesê die klooster se naam is Santo Tomás. Daar is iets vir my in die klooster se kerk. En sy het gesê ek moenie te veel uitvind voor die tyd nie; ek moet net gáán.