Voor ons groet en vertrek, spuit ons eers al die soutmodder van die motor af. Dit lê later sommer in sulke dik modderkoeke op Martyn se oprit. Die pad van Swakopmund in die rigting van Usakos is 'n lekker geteerde pad. Van die kus tot by die afdraai na Spitskoppe klim die pad geleidelik aaneen tot 'n hoogte van meer as 1100 meter bo seevlak. By die afrit is daar stalletjies waar klippe en edelgesteentes verkoop word. Die mooi geslypte stene koop hulle "in die dorp" en verkoop dit hier teen 'n redelike groot wins. Ons besluit om dan maar nie te koop nie, en later langs die pad weer te probeer om iets te koop.
Van die afdraai is dit nog sowat 30 kilometer op 'n redelike goeie grondpad. Ons eet met toestemming van die bestuurder in die skadu van die restaurant se afdakke. Hul is maar redelike duur vir enigiets wat jy daar in die restaurant / kafeetjie wil koop.
Van Uis ry ons die laaste 40 kilometer tot by die Brandberg White Lady Lodge en kampeerplek. Die laaste stuk pad van die afdraai tot by die lodge is ook minder goed. Die Lodge self is 'n pragtige plek met twee swembaddens en 'n baie mooi droe tuin. By die kampplekke is daar skaduwee bome, maar die kampeas pas nie oral onder die bome in nie. Ons kry darem 'n redelike staanplek met laat middag skaduwee. Die ablusies is oral verspreid en redelik basies van uitleg. Warm water word net soggens en saans gemaak deur 'n "donkie" op te steek. Daar is geen krag nie, maar ons sonpanele doen hul werk baie doeltreffend. Die water is brakerig, maar lekker om te drink. Die "overlanders" met hulle klein bruin tentjies het natuurlik weer die beste koelteplekke geneem.