Oekraïense owerhede staan ​​saam met monopoliste? - EU verslaggewer
Die gebrek aan 'n samehangende verenigde staatsbeleidstrategie in die regering lei tot permanente konflik en bedreig die verslegting van die betrekkinge tussen Oekraïne en sy Westerse vennote. Die verskil is duidelik in baie dinge wat mekaar uitsluit. Dit gaan byvoorbeeld oor die kwessies van privatisering of die bou van 'n volhoubare ekonomiese model wat dit vir Oekraïne moontlik sal maak om nie net 'n demokratiese land te word nie, maar ook om 'n sterk ekonomie te hê, lenings af te betaal en om sekere regeringsareas volhoubaar te hervorm beleid.
Privatisering van staatseiendom is 'n algemene proses van oorgang van 'n sosialistiese na 'n kapitalistiese stelsel. Oekraïne, wat al langer as 29 jaar 'n onafhanklike staat is, behou steeds die oordrag van die sosialistiese stelsel. Terselfdertyd het sekere periodes van privatisering wel in die Oekraïne plaasgevind. Nieteenstaande dat persone wat na aan die destydse regering en wat sekere voordele gehad het, 'n deel van die ondernemings geprivatiseer het, onmiddellik na die onafhanklikheidsverkondiging, dus dubbelsinnig is. Sommige mense verkies steeds dat die staat alles in sy besit hou.
Nietemin het Volodymyr Zelensky, toe hy aan die verkiesing deelgeneem het, gepraat oor privatisering en die noodsaaklikheid om staatseiendom aan private hande oor te dra. In 2020 is inderdaad met grootskaalse privatisering begin, wat ná die pandemie gestaak het.
Oekraïne het grootskaalse privatisering vir 2020 tydelik opgeskort, - het Dmytro Sennychenko, hoof van die State Property Fund, in Maart geskryf.
"In die konteks van wêreldwye ekonomiese onstuimigheid wat veroorsaak word deur die COVID-19-epidemie, neem ons op hierdie stadium 'n besluit om ons te weerhou om groot privatiseringsvoorwerpe en staatsondernemings op privatiseringsveilings te stel totdat die situasie op die finansiële markte stabiliseer," het Sennychenko gesê.
Na die verklaring het die president gesê dat die privatisering na die pandemie hervat sal word.
Daar is 'n aantal strategiese ondernemings wat ook vir privatisering beplan word, hoewel die houding teenoor privatisering dubbelsinnig is. Die houding teenoor privatisering van die staatsposoperateur Ukrposhta is byvoorbeeld ook nie stabiel nie, maar die bestuur van Ukrposhta doen alles om die owerhede aan te spoor om die fasiliteit te privatiseer. Die prosesse wat in Ukrposhta plaasvind in 'n poging om internasionale poswisseling te monopoliseer en die eksklusiewe reg te verkry om internasionale posstukke deur die punte van internasionale poswisseling te stuur, dui daarop dat die maatskappy al die reëls van antitrustwetgewing ignoreer.
Al hierdie dinge lyk soos 'n terugkeer na die ou orde, en hierdie gebruik bestaan ​​in sommige lande, soos Rusland, Kazakstan en Belo-Rusland. Vir Oekraïne, wat 'n koers vir integrasie met die Europese Unie ingestel het, sal dit egter wenslik wees om staatsbeleid te volg volgens die standaarde van 'n markekonomie, sonder kunsmatige monopolieë. Die mark van die Europese Unie is geliberaliseer, en daar kan dus geen monopolieë wees nie. Terselfdertyd kan die kwaliteit van die dienste by Ukrposhta nie 'n voorbeeld wees nie, maar hulle probeer sekere dele van afleweringsdienste oorneem om mededinging met ondernemings wat beter diens kan lewer, te vermy.
Die hoof van die JSC "Ukrposhta" is Igor Smilyansky, wat volgens sommige media al herhaaldelik by swendelary betrokke was en boonop 'n hoër salaris as die Amerikaanse president ontvang. Wat meer is, hierdie situasie is meer negatief vir die regering in Oekraïne, aangesien sodanige bestuur in die eerste plek die reputasie van die president benadeel en sy goedkeuringstempo beïnvloed, wat nog lank nie die hoogste is vir sy hele termyn nie.
Mededinging, as 'n onvoorwaardelike kenmerk van markverhoudinge, dra by tot die verbetering van diens en dienste, aangesien enige monopolie slegs op wins gerig is, sonder om die sienings van die verbruikers van dienste in ag te neem.
Die Antimonopoly-komitee van Oekraïne moet sy duidelike standpunt verklaar en alles moontlik doen om te verseker dat die Oekraïne nie terugkeer na die elemente van 'n beplande ekonomie nie. 'N Wetgewende inisiatief van individuele' dienaars van die volk 'wat bedoel is om voorregte vir Ukrposhta te skep, moet hersien word, en hierdie situasie moet 'n voorbeeld wees van hoe oneerlike bestuurders en individuele regeringsamptenare probeer om voordeel te trek uit die voordeel van mag en invloed die markmeganismes van die ekonomie vir hul eie voordele.
Terselfdertyd het private posoperateurs van Oekraïne onomwonde hul standpunt uitgespreek oor die voorkoming van so 'n scenario, en die owerhede moet hierop let. Oekraïense sake skep werk, vul die begroting en help om die diensvlak te verbeter, maar as die staat van werkgewers begin wegdraai, sal dit 'n teken wees vir besighede en burgers om Oekraïne te verlaat.
Daar is hoop vir geregtigheid, byvoorbeeld die Ministerie van Finansies van Oekraïne, wat 'n positiewe reputasie in die Europese Unie het, aangesien dit al baie jare met die Weste saamwerk en nie sulke inisiatiewe steun nie. 'N Soortgelyke posisie word gehandhaaf deur die Staat Doeane Diens, wat die hervorming suksesvol uitvoer, en die Westerse vennote in die Oekraïne merk op dat daar vordering in hierdie rigting is.
Vandag hang alles af van die mate waartoe die president en die parlement die kweek van 'n monopol in die RDK "Ukrposhta" toelaat, en of hulle die markreëls en die standpunt van werkgewers en belastingbetalers ignoreer. Die Oekraïense politieke instelling berei nou voor vir die plaaslike verkiesing op 25 Oktober, met inagneming van die mening van burgers en veranderings aangebring op grond van hul standpunt eerder as dié van individuele adjunkte wat individuele belange nastreef.
Verwante onderwerpe:Antimonopoly Komitee van OekraïneeuGewildefull-beeldpolitiekprivatiseringOekraïneUkrposhtaVolodymyr Zelensky