Solidariteit-verteenwoordiger dra sy gemeenskap op sy hart - Solidariteit WêreldSolidariteit Wêreld
Tuis › Nuuskantoor › Solidariteit-verteenwoordiger dra sy gemeenskap op sy hart
Solidariteit-verteenwoordiger dra sy gemeenskap op sy hart
Solidariteit se personeel is alom bekend daarvoor dat hulle uit hulle pad gaan vir Solidariteit-lede in die werkplek. Solidariteit verteenwoordig nagenoeg 140 000 lede in alle beroepsvelde, kollektief en individueel, en ons verteenwoordigers het ’n werklike passie om na elke lid om te sien en te verseker dat hulle regte in die werkplek beskerm word. Ons het 17 kantore landswyd en meer as 300 personeellede en 1 275 vakbondverteenwoordigers wat lede in duisende maatskappye bedien.
Eenvoudig gestel, Solidariteit maak seker dat sy lede die nodige bystand kry om hulle werk, en dus hulle inkomste, te beskerm, want jóú werk is steeds óns werk.
Solidariteit se belange strek egter wyer as net die beskerming van jou werk, en Solidariteit se personeel gee om vir elke lid en ook die gemeenskap se welstand.
Daar is talle voorbeelde van projekte waarvan Solidariteit kan vertel waarby personeel in hulle vrye tyd en in hulle eie gemeenskappe betrokke is en help bou aan die toekoms van ons mense. Solidariteit se personeel is gewone mense wat buitengewone dinge aanpak. Al dra hulle nie kapsels soos dié van superhelde nie, sien hulle steeds die nood in elke gemeenskap raak en maak dan self werk daarvan om daardie nood te verlig.
Joe Bruwer (43), ’n Solidariteit-verteenwoordiger by Assmang in Blackrock (ongeveer 80 km buite Kathu in die Noord-Kaap), is een van die gewone mense met ’n groot hart vir sy gemeenskap. Assmang is ’n mangaanmyn met ’n myndorp (Blackrock) wat uit ongeveer 250 huise bestaan. Met slegs een winkel op die dorp en buurdorpe wat bietjie verder sit as slegs ’n klipgooi, het die gemeenskap sy eie uitdagings.
Hierdie gemeenskap in die hart van die Noord-Kaap, wat oor die algemeen weet wat swaarkry is, is ook verder hard getref deur die komplikasies wat veroorsaak is as gevolg van die drakoniese inperkingsmaatreëls wat werkende Suid-Afrikaners en hulle betrokke gemeenskappe erg gekniehalter het.
Volgens Joe was die laaste paar maande ’n baie donker tyd in die gemeenskap en daar was baie onsekerheid oor die toekoms, veral oor hoe die Covid-19-pandemie die gemeenskap sou raak. Omdat dit ’n kleiner gemeenskap is, het mense nie verstaan waarom die nuwe maatreëls skielik toegepas moet word nie. Joe het dadelik aan die werk gespring om die gemeenskap in te lig oor die koronavirus en die gevare daarvan. Joe stuur ook daagliks die nuutste statistieke aan die gemeenskap om te verseker dat hulle ingelig bly oor die verspreiding van die virus. Daar word selfs genoem dat Joe se goeie werk so ’n groot verskil maak dat die inligting wat hy saamstel, ook deur ’n ander vakbond gebruik word om aan hulle lede te kommunikeer.
In dié tyd het Joe ook betrokke geraak by die plaaslike laerskool, waar leerlinge met die terugkeer na die nuwe normaal en manier van skoolgaan nie maskers gehad het nie. Laerskool Blackrock is die enigste skool in dié myndorp, en die dorp het ook nie ’n hoërskool nie.
Joe noem dat hy op ’n WhatsApp-groep gesien het dat die Graad 6-leerlinge van Laerskool Blackrock met die terugkeer skool toe nie maskers het nie. Joe sê dat hy dadelik gedink het aan ’n manier hoe hy kan help. Hy het besluit om Assmang te nader en was vas oortuig dat hulle maskers beskikbaar sou stel vir die kinders.
Nadat Assmang gretig ingestem het om hulp te verleen deur maskers aan Joe beskikbaar te stel, het Joe met die skoolhoof in verbinding getree, wat teen daardie tyd reeds met sy hande in sy hare gesit het omdat hy nie geweet het waar die maskers vandaan sou kom nie. Volgens die skoolhoof moes hy reeds die skool se begroting besnoei. Daar is nie fondse vir maskers vir die leerlinge nie en daar was nog byna geen hulp vanaf die departement van onderwys nie.
Assmang het selfs ook ’n span van ER24-paramedici gestuur wat verseker het dat daar tydens die oorhandiging fisiese afstand tussen die leerlinge behou word. Met die aankoms by die skool het Joe gesien dat die meerderheid leerlinge reeds maskers dra en dat hulle daarin kon slaag om hulle eie maskers van die huis af te bring. Die skoolhoof was egter verlig omdat die maskers wat Joe gebring het, genoeg is om aan die res van die leerlinge te verskaf wat in ’n latere stadium terugkeer.
Al is die skool klein en die getal kinders minder as dié van stedelike skole, het Joe se gebaar ’n opbouende verskil in sy gemeenskap gemaak en sy optrede bewys weereens dat elke bietjie, hoe gering ook al, ’n groot verskil kan maak.
Met die vraag aan Joe oor waarom hy juis hierby betrokke wou raak, was sy antwoord eenvoudig: “Daar is regtig hier in die Noord-Kaap mense wat sukkel, en die regering vergeet van ons. Daar is nog ouers wat by die huis is wat geen inkomste het nie. Altyd lekker om iemand te help wat dit die nodigste het sonder dat hulle hoef te vra. Ons almal het ’n verantwoordelikheid teenoor ons medemens.”
Joe moedig mense aan om self op te staan en ’n verskil in hulle eie gemeenskappe te maak, en hy noem dat hy dankbaar is vir organisasies soos Solidariteit en AfriForum wat opstaan vir geregtigheid. Hy sê ook dat mense hulle eie gemeenskappe moet ondersteun tydens die pandemie deur van plaaslike produkte en dienste gebruik te maak.
Joe is passievol daaroor om ’n verskil te maak in ander mense se lewens, en hy geniet sy werk waarin hy kan verseker dat mense hulle regte in die werkplek uitoefen en dat wanneer mense hulle pligte nakom, hulle ná hulle skof veilig na hulle kinders kan terugkeer.
Joe het nie self kinders nie, maar hy noem dat sy vrou vyf kinders uit ’n vorige huwelik het vir wie hy so lief is asof hulle sy eie is. Hy spog en is trots om te noem dat hy 13 kleinkinders het, al is hy self nie ’n pa nie!
Hy sluit af deur te noem dat mense meer dankbaarheid moet toon omdat ons meer het as wat ons nodig het.
Ons kan baie leer by Joe. Sy hart is op die regte plek. Kom ons volg sy voorbeeld en maak ’n verskil in ons gemeenskap!