Die Karolingers was 'n dinastie wat die Frankiese Ryk van die 8ste tot die 10de eeu regeer het. Pepyn die Korte was die eerste Karolingiese Koning van die Frankiese Ryk nadat hy die ryk in 751 by die Merowingers oorgeneem het. Die laaste Karolinger was Lodewyk V van Frankryk (966–87) wat deur Hugo Capet, die eerste heerser van die Huis Capet, opgevolg is. Die naam van die dinastie is afkomstig van Karel die Grote, die beroemdste van die Karolingers, wie se naam afkomstig is van Karel Martel, die eerste Karolinger met die naam Karel.
In 680 het Pepyn van Herstal hofmeier van die koninkryk Austrasië geword en in 687 van Neustrië en Boergondië. Pepyn van Herstal was die seun van die hofmeier Ansegisus en Begga, wat onderskeidelik die dogter van Pepyn van Landen en die seun van Arnulf van Metz was. Pepyn van Herstal is, ná 'n stryd met die wettige erfgename van die Pepinide, opgevolg deur sy buite-egtelike seun, Karel Martel. Karel Martel het in 732 daarin geslaag om 'n Moorse leër tussen Tours en Poitiers te verslaan. Die Moorse leër is in hierdie Slag van Poitiers verslaan wat 'n keerpunt in die stryd teen die More in Frankryk verteenwoordig het.
Die Karolingers het die Pouslike State laat ontstaan deurdat Pepyn die vroeëre exarchaat van Ravenna (gebied tussen Ravenna en Rome) aan die pous geskenk het.
Karel die Grote het die Karolingers nog meer aansien verskaf deur die uitbreiding van die ryk onder sy bewind en goeie bestuur waarmee hy eenheid in die ryk geskep het.
Na die verdeling van die Frankiese Ryk in die Verdrag van Verdun in 843 het die Karolingers aanvanklik die troon behoud:
In die weste, die latere Frankryk, het die dinastie tot in 987 bly regeer toe die Huis Capet, 'n verwante tak van die familie, die troon oorgeneem het.
In die ooste, wat later die Heilige Romeinse Ryk geword het, het die Karolingers tot 911 regeer, tot hulle opgevolg is deur die Huis van Sakse.