Hattingh noem die arbeidsprobleme in die ZAR en die probleem om arbeiders in die hande te kry as 'n moontlike trekrede. Hy slaag daarin om arbeidstoestande in Transvaal en die Vrystaat in die laaste kwart van die negentiende eeu suksesvol te ontleed.66 Hy slaag egter nie daarin om die verband tussen arbeidsprobleme en gevolglike trekbewegings aan te toon nie. Hy het byvoorbeeld geen poging aangewend om te ondersoek of die meeste trekkers uit die distrikte met die grootste arbeidsprobleme gekom het nie.
President Burgers word in 'n mate ten onregte die skuld gegee vir onenigheid in die land en die daaropvolgende trekke uit die ZAR. Sy bewind het egter op 'n tydperk van groot onstuimigheid in die ZAR gevolg. Voor sy bewind het die land nooit 'n stabiele regering gehad nie. Dit is te betwyfel of enige persoon in Transvaal oor die wysheid en takt beskik het om die middelpuntvliedende kragte in die verdeelde Transvaalse samelewing te oorkom. Burgers was eweneens nie opgewasse vir hierdie taak nie hoewel hy met 'n groot meerderheid tot president verkies is.
'n Nasionale bewussyn onder die Afrikaners in die ZAR sou eers met die Eerste V ryheidsoorlog (1880-1881) ontstaan.73 Die ontdekking van goud kort daarna het die land se finansies op 'n gesonde grondslag help plaas en stabiliteit in die hand gewerk.