Meditasie, tussen stede
Joan Hambidge - 2011-12-14
Untitled Document Meditasie, tussen stede Die geykte uitdrukking Eating one’s heart out doem voor die geestesoog op tussen twee stede: San Francisco en Los Angeles. Heilige Franciscus? Stad van Engele? Die tussenruimte: beleef en onthou, aankoms en vertrek gister en nou werklikheid en aanvoeling (en al die ander opposisies) laat my soek na die potustornnost of die ander wêreld. Miskien hét ek my hart in San Francisco verloor of agtergelaat. In my dagboek genoteer:...
Untitled Document Los Angeles, ’n meditasie Soos ’n spoorsnyer in die digte bos snuffelend aan klein tekens stap ek in hierdie stad verby ’n hotel waar ek as jongeling met ’n leerbaadjie vertoef. Hollywood en al die klatergoud het toe bekoor. James Dean en Marilyn Monroe my gode. Sien die modelle vir Jaws en vele rillerfilms. “Framing the sign”, aldus Culler en ek, die woordsnyer wandel verby die handtekeninge in sement. Dean en Monroe is vort, maar lewe...
Joan Hambidge - 2011-12-07
Meditasie, Herinnering Trocadéro, dié woord soos ’n herinnering aan of indruk van ’n vreemde stad, ’n herhalende droom verskyn dit een nag aan my: Tro-ca-dé-ro … Iewers gehoor, gelees, gesien? In die gevoelige oorskulp klink dit op, soos perdepote, geweerskote, hierdie woord, hierdie gelade simboliese woord; plek van handel, glo, oorspronklik. Trocadéro omsluit vir my ’n reis, ’n herbesoek aan ’n ruimte waar ek ’n...
Tokio, 'n meditasie
Joan Hambidge - 2011-12-01
Tokio, ’n meditasie ’n Nokia met ’n buik gelaai vol sms’e, ’n Dell Vostro met leggers vol herinneringe en foto’s geneem met ’n digitale kamera, twee e-posbusse wat swel by die dag. Ek maak my los van hierdie boodskappe, aanmanings, registrasies. You’ve got mail! raas die inboks in die Shiba Park-hotel. Vroeër immer so ’n kamer gedeel of verlang na die ander, die immer afwesige of vertrekkende. Nou is die hotelkamer ’n lafenis,...
De Waal Venter - 2011-11-24
Cas Vos - 2011-11-24
Joan Hambidge - 2011-11-23
Untitled Document Washington DC, ’n meditasie ’n Sondagoggend in hierdie stad leer my alles van hóé om eensaamheid te verstaan: alleen op ’n dubbeldekker-bus, solo in ’n koffiewinkel, enkel in ’n restaurant in Georgetown. Klanklose televisie, ’n soutpot sonder maat, ’n Spaanse kelner sukkelend met ’n bestelling en ’n hotelkamer sonder ’n concierge of nagbestuurder. Maar dis eers om vyf vm, post hierdie Sondag, toe...
Sel(f)portret op 55, ’n meditasie
Joan Hambidge - 2011-11-08
Untitled Document Sel(f)portret op 55, ’n meditasie In watter hotelkamer, op watter vreemde kontinent het hierdie foto uit my Fuji geklik? Gepofte oë (ja watter on-lieflikheid is sy nie hier nie?), wrewelmond, ysterdraadhare, gekleurde wenkbroue en huilsakke onder die bril geplaas op ’n snuffelende neus. Gordyne effens oopgeskuif, hempkraag ópgeslaan. Voetjie-vir-voetjie word jy emigrant, verwys jy na Eybers tevergeefs, selfverraaier, uitgevang met Nixon-wenkbroue,...
Johann de Lange - 2011-11-08
Untitled Document Mobius-strip Alfred Corn’n Onverwagse lenige halfdraai, sy kurktrek- torsie terug en óm, om blikke te sluit, die stroom wat wakker skok nét so verrassend – so … hardkoppig? So sidderend – waar maar vier of vyf invalle, houdings meeding. Ek het gewonder of enigiets behalwe ’n stoeierslyf en nek óp kan heliks om die blos te ontbloot, die koel duursaamheid van ’n gesig nog klam van ’n warm stort, en ons...
Istanbul, ’n meditasie
Joan Hambidge - 2011-11-01
Istanbul, ’n meditasieIn ’n troebel droom skeur ek die binneblad van ’n boek uit, daar waar die biblioteekdatumstempel staan. Die boek handel oor hulle, die dooies, die vertrekkendes wat soms in drome hul opwagting maak of in vreemde stede op ’n haar na lyk soos ’n inwoner van ’n stad, maar praat met ’n vreemde tongval, verbaas opkyk en nooit terug groet nie of in ’n glaskas van ’n museum uitgestrek lê en onsiende staar. Hulle lewens...
Hotelbed: ’n meditasie
Joan Hambidge - 2011-10-20
Petra Courtney - 2011-10-14
die weerligvoël hoekom sirkel die weerligvoël vannag al om my hut, my dogter? hoekom klap hy sy donderende vlerke oor my woonplek? hoekom spoeg hy gevurkte vuurtonge wat sissend diep vore om my buitemure skroei? ek sien helder verwondering in jou oë, my dogter jou hande wat huiwerig uitreik na iets wat vaag bekend is jy bondel nie verskrik saam met ons in die verste, donker hoekie nie jy kniel nie vreesbevange saam met die res van jou familie en roep na die voorvadergeeste nie ek...
New York, ’n meditasie
Joan Hambidge - 2011-10-12
Untitled Document Tydens ’n slapelose nag in die stad-wat-nooit-slaap flikker ’n advertensiebord ’n beeld van ’n stappende mannetjie. Vannag onthou ek die vele mense met roet oor hul gesigte op die Brooklyn-brug, weg van die gemaal én twee geboue. Eers die werklike gebeurtenis, dan die vele voorstellings. Uit verskillende hoeke afgeneem, weergegee en vermenigvuldig. ’n Vuur bly brand ter herdenking; foto’s teen mure, blomme, kruise, onderhoude met naasbestaandes,...
Johann de Lange - 2011-10-05
Joan Hambidge - 2011-10-04
Untitled Document Keerweer Op die hoek van Dunbarton en Wisconsin, Washington verloor ek ’n gedig oor Chicago. Daardie gedig, dit weet ek, sal my agtervolg soos ’n slegte gewete of ’n droom van iemand, iewers op ’n hoë gebou wat val en woordeloos roep om hulp. Dit sal terugkeer (soos Eliot waarsku) in ’n ander vorm, langs ’n ander roete, kopsku die opwagting maak: “Hier’s ek.” Dalk het daardie vers beland op ’n ander busroete of dalk...
Andries Samuel - 2011-09-28
Joan Hambidge - 2011-09-28
My lyf My lyf is soos die naakmodel in ’n Lucian Freud-skildery: skrynend vol hompe en hobbels en heuwels soos in Yerba Buena, oftewel San Francisco soos in soos in soos in ’n vergelyking wat nie opgaan. Soma ook South of Market in hierdie stad van soveel vergelykings waar die lyf soos slaggoed opgeveil word. Die lyf verraai die psige, waarsku Lacan, iewers in een van sy lesings, opgeteken, vertaal en dalk ook verfomfaai deur Alan Sheridan. Is dit egter wat hy sou gesê...
Anne-Ghrett Erasmus - 2011-09-27
Untitled Document Epilepsie “the moon has lost her memory” – TS Eliot eklips sonsverduistering epilepsie kortsluiting epilepsie van die ingewikkelde sellulietmassa, bepalend van die lê van die son, die maan, die man en ’n pil: wat smak-smak petit mal, die maan laat skadunette hekel oor ’n son en kerf aan die kronologiese verloop van nag en dag en lewe. en vra oor die waar en wanneer, en wat nou in oomblikke van duister. wat met ’n oogrol...
Fourie Botha - 2011-09-27
Untitled Document Lonely connect Die smart phone is my Psalm drie-en-twintig niks sal my ontbreek nie: I am connected ge-wifi op elke dating site ge-3G Voosboek Grinder Gaydar-mobiel ek slyp my profiel soos ’n skeerlem my foto’s geneem in goeie lig my About Me skerp verkoopskopie. Ek probeer mooipraatjies maak lieg bedrieg my tong plat soos ’n rinkhals die tande gevyl sinne in silwer pakkies toegedraai jy kry gevleuelde woorde my tale staan vir niks verkeerd nie....
Nini Bennett - 2011-09-27
Untitled Document Charlotte Mew “Yes one can bear hard things under the open sky but for weeks now I have seen little of it except through a window.” – Charlotte Mew I. Beaumont Street 37, 15 Februarie. Deur die eenrigtingglas van jou kamer in die gestig het jy gesien hoe die blitse die hemel splyt in spieëls en die dampkring wolke voortasem tot die snelvuur van reguit reën en die grofgeskut van donderweer. Jy het jou naam geskryf teen die vensterruit maar soos asem...
ek wil die weerlig soen
Jasper van Zyl - 2011-09-27
Untitled Document ek wil die weerlig soen ek wil die weerlig soen op ’n aand wat skitter van die ruimtetuie terwyl jy slaap in die metropool in ’n historiese woonstelblok bo-op ’n tektoniese plaat. ek wil vuurvlieë spoeg sodat elke vlerk wat in my mond gloei om jou rose kan swerm. uit die mik van ’n bladhoudende boom hou ek die motors voor jou venster dop ’n deurwinterde speurder met kamera byderhand. die bietjie reën wat ek beheer kan ek eers oor ander...
by die ontvangs van die ingrid jonker – Melt Myburgh se dankwoord en gedig
Melt Myburgh - 2011-09-27
Untitled Document Dames en here van die Ingrid Jonker-pryskomitee, beoordelaars Dit is vir my ’n voorreg om hierdie prys, met sy assosiasie van Ingrid Jonker se uitsonderlike digterlike nalatenskap, in ontvangs te neem. Om dit te ontvang uit die hand van Caro Wiese, wie se ondersteuning van die poësie en geleenthede soos hierdie van voddedraers digters maak, is ’n voorreg des te meer. Vir my suster Karen en haar kinders, Janke en Hugh, wat vanaand hierdie geleentheid met my deel:...
Myself met ’n motorfiets
Johann de Lange - 2011-09-21
Untitled Document Myself met ’n motorfiets Motorfiets, die rytuig van langhaargode. My god spog met ’n eikelvormige versierde kroon wat ons ’n valhelm noem, steek sy bene sy lang skene in asuurblou jeans trek swaar stewels aan beslaan met baie goue klinknaels, & snel deur die skemer van purper gode. Juis nou, halfpad op die kliptrappe agter ’n teater, byvoorbeeld, is my god in die middel van ’n bloedgeurende sameswerende gesprek met ander langhaargode....
Tydens ’n ketamien-trip
Johann de Lange - 2011-09-15
’n Straat in Delft
Karlien van der Merwe - 2011-08-11
Untitled Document ’n Straat in Delft Vanuit huisarres agter tralies slot en grendel kan ek skielik, onbelemmer met steë langs oor wydgegooide luike of straatlangs drentel. Vermeer se Delft-toneel hang in my prenteraam. Met wit kwasveë en spatsels rooi en geel vang die skilder vas: klein figure wat in die gedagte uitdy. Groei tot lewensgroot. Teen baksteenrooi en pêrelgrys straatlangs klein-doenig bly. Die magiese bevry. In dié bewolkte helderheid verdroom ’n...
Lykdig: Paul Cilliers
Joan Hambidge - 2011-08-04
Lykdig vir Paul Cilliers Kenner van Derrida, weet jy hoe jou absence tans vir almal ’n groter presence dra? Vanaand onthou ek ’n gesprek, vergewe my hierdie eenmalige sentimentaliteit, toe ons as jongelinge wonder wat maak ons hier? Jy, ’n ingenieurstudent, verwerp vervaard die dwingelandy van wette en formules, soek jou heenkome in ’n andersoortige stelsel: “Waarheen is ek op pad?” en “Wie is ek?” Jy knip jou oë, trek jou mond:...
Alice Miller Revisited
Joan Hambidge - 2011-07-27
Untitled Document Alice Miller Revisited VWL Die dag treur in goue akkerblare, tot in die kelders van onthou. Die troostelose dag draai en draai soos ’n lendelam, geroeste windpomp. Laat alles val wat seermaak of verbrou, ook die stamelinge van so ’n omdraai. Die woedes, verliese, afwysings, en God weet, dít wat roep om verswyging. O gode van my jeug: Camus en Sartre, deur Boeddha terúg tot by daardie Iets. Wis elke afdraaipad of misverstand uit. Die dag treur...
Untitled Document Lucian Freud (1922 – 2011) Iesegrimmige Lucian bewys waar ego is, sal id uitkom. Elke skildery laat hierdie woorde sappig in haakse portrette uitmond. “Ek is my kuns en omgewing,” grom hy aan ’n kritikus, ”en ja verdomp, ek sal maak nes ek wil: die model gaan immers nie lángs die portret hang!” Vlesig en vet sý groteske Olympia. “Ek doen net wat ek nie kan vertel.” So wat was die obsessie dan, meneer Freud?...
die moontlikheid van taal
Cornel Judels - 2011-07-19
hoe sou ek ’n liefdesgedig van stapel stuur om eenvoudig te sê: ek het jou lief sou ek begin met jou naam wat lêplek eien in die buidel van my borste of met jou hande wat fomente rondom my vergaar sou dit sinvol wees om oortollighede delikaat by te voeg byvoorbeeld: “as jy na my roep uit jou keel gaan daar ’n vogtige voetpaadjie oop in ’n ruie bos” liefs nee! sonder om die leser te verwar met beelde wat metafore kruis my hart het jou bloot liewer as...
Heidi Papadopoulos-Pienaar - 2011-07-14
Untitled Document Somnambulêre ballade Groen, groen, ek is lief vir groen. Groen wind, groen takke. Die skip op die horison en die perd op die berg. Met die skaduwee op haar middel, droom sy op die balkon, groen vlees, groen hare en oë koue silwer. Groen, groen, ek is dol oor jou. Onder die sigeunermaan bekyk goeters haar, goeters wat sy nie kan sien nie. – Romance sonambulo, Lorca Groen, groen ek is ook dol oor jou. Maar die aarde is ’n slaapwandelaar wat luister hoe ander...
Fabulisha de la Queillerie in ’n steeg
Loftus Marais - 2011-07-05
Untitled Document Fabulisha de la Queillerie in ’n steeg sy sien ’n entjie in begin die plakkaat- beplakte mure skurf, verbleik tot strekkings skeursels sy gaan vryf so fresh french tips en al oor die kryterige oppervlak patrone skuins oor baksteen, wit vorm na vorm oorvleuelde merke, onlangse geskiedenis, bleek woorde: live!, -LEGS EEN WEEK, presents:, kaartjies nou en sy lief dit, hierdie stedelike mos gegroei so skoon, ’n ou gebou in furs of nee, point de venise selfs hier...
Kraaie oor surburbia
Charl-Pierre Naudé - 2011-06-14
Joan Hambidge - 2011-05-24
Angsaanval ’n soort ghazal Žižek meen pyn het geen woorde nie en angs is die enigste ware emosie. Alles is aangeleer: liefde, jaloesie begeerte, die hele santekraam. Žižek meen pyn het geen woorde nie en angs is die enigste ware emosie. In ’n droom strek jy jouself oor my rug so helder, so dwingend soos ’n doodsberig. Žižek meen pyn het geen woorde nie en angs is die enigste ware emosie. ’n Beoogde ghazal oor ons affaire ’n Persiese reis beplan,...
land van die opkomende son – 11 Maart 2011
Christine Barkhuizen-Le Roux - 2011-05-17
land van die opkomende son – 11 Maart 2011 toe kom hy stadigaan naderend aangeswel ’n prehistoriese amebe geopenbaar uit seë gekolk deur oseane vure swael en sprei sy ongevormde klomp sluk in omring verdrink braak uit sluip land in breek deur sandkastele heinings strate teerterrasse trap op deur vensters deure dakpanne huise en winkelhal verby menshoogte dring in die kele af by ore uit laat lywe agter in die stroom wat slingerend styg verby die verste skrikbeelde groei met onmeetbare...
Pryslied van die tromme
Zandra Bezuidenhout - 2011-05-10
Leon de Kock - 2011-05-10
Suid-Afrika – ’n Rap-sodie op die boud
Danie Marais - 2011-05-10
Andries ''Roof'' Bezuidenhout - 2011-05-10
Brief aan Suid-Afrika
Melt Myburgh - 2011-05-10
Johann de Lange - 2011-04-26
w ∆ z = cov (wi, zi) + E (wi ∆ zi)
Tertius Kapp - 2011-04-07
w ∆ z = cov (wi, zi) + E (wi ∆ zi) ek kan jou betaal vir ’n vlerkfladdering, vir die retina van ’n astronoom, Marilyn se maagdevlies is goedkoper as die geheue van ’n swyende digter. stel alles op prys: sluimerende drome, verdwaalde gebede, ’n dubbele hartomleiding. staan terug om die skittering te sien, jy is nog jonk, jou oë sit skeel in jou kop. net woorde is gratis. alles is reeds gesê, en die mark het bepaal dat die gekoudes vrygelaat word: dié...
Carina Stander - 2011-03-29
Watervolk Nkulunkulu, Jou mooi aarde is stilweg besig om te sterf. Die gras gesels nie, die wild trek weg, die slang vergeet sy vel in die gras. Droogte haat kinders, hy eet hulle op; die mans hou ons vroue met bok-oë dop as ons boombas kook vir sop of kalbasse dra wat sug vir biesmelk. (Die kind wat nie hardop huil nie verwelk in die bobbejaanpels op sy ma se rug.) Bedags kom rooimier en saans muskiet. Doer by die drinkgat langs fluitjiesriet loer 'n dorre stomp hoe ons nader...
Pieter Strauss - 2011-03-08
Melanie Grobler - 2011-02-24
Die buurman Laatmiddag eet ek bloubessies maar soms eet ek reën hoe min het ek nodig om alles te besit? my behoedsame buurman wat alleen leef bewaar sy goed met sorg hy kan oud en nut na vore bring. matrys en instellings en voorskadu en naskadu asook insigte uit die heelal. sy boekrak stof hy daagliks af hy versamel memorabilia, voorwerpe duidelik in vorm. betoon eerbied aan kleinodes, bewys hoflikheid aan versamelde en gesoute patrone van beskawing. soms is daar sameswerings,...
Ou man tussen die riete van agterdog
Ou man tussen die riete van agterdog Sit die groente-skrapertjie eenkant, trek my voorskoot uit – die geskilde komkommers en appels lê op die kombuistafel en die lig weifel tussen stoel en deur. ek karteer die nuwe pad na die melkbos, skuins agter hom aan deur die digte fluitjiesriet om drifsels van woorde te versamel – net ’n rukkie langer dan sien jy lig kaats naas die rand van die water – hy sing hoog, sing laag sing soos een wat vriende tot afskeid...
Carina Stander - 2011-02-24
Lima Peru probeer om te vergeet waarsku die stad om lig te loop want ek wil die kind op die sypaadjie nie sien nie gesig versluier agter vuillug garúa probeer om te vergeet die koue kind ruik Mercado del Indios se alpakkatruie en musse van wol laat die stad in vlamme opgaan want ek wil haar nie so sien nie die kind staan met hartseer speelballe in 'n stad van waansin waar sy stiptelik om spitstyd al op die stippellyn wawiel die munte traanblink in haar hand steeds is haar voete...
Lughawe (Cape Town International)
Loftus Marais - 2011-02-22
Lughawe (Cape Town International) iets word hier gevier dis selfs in die dieng-dieng-dieng voor die afkondigings in die chirpy gepiep van bagasietrollies ’n holte vol eggo’s, afwagting en té veel helderte feestelik maar ingehou soos in ’n eksklusiewe hotelkroeg die lui elegansie van die roltrappe al is daar ’n vreemdheid in die kliniese skynsels (altyd iets hier van die hospitaal) en in die enjindreunings deur die uitkykvensters (is dit net ék wat graag ’n...