Jarre gelede ry die trein van Uitenhage na Grahamstad in ‘n sirkelroete, as jy nie op een van die twee stasies afklim nie, kom jy weer uit by die een waar jy begin het. So sit twee ouens, onbekend aan mekaar en ook onbekend met die weë van treinry, oorkant mekaar in ‘n kompartement. Hulle is maar ongemaklik met mekaar en gesels nie meer as die verpligte ordentlikhede nie. So mis hulle ook die afklim op Uitenhage en sonder dat hulle weet is hulle weer op pad Grahamstad toe. Dis toe dat die een ou sy mede-passassier so skeef aankyk en temerig sê: “Nou verstaan ek dit nie. Netnou kyk jy vir my en nou kyk ek vir jou.”