Al kry die stad 'n nuwe naam, Tshwane bly steeds 'n dom bobbejaan – praag.co.za
Al kry die stad 'n nuwe naam, Tshwane bly steeds 'n dom bobbejaan
Die gevegte wat onlangs by die vergadering in Pretoria-Noord uitgebreek het tydens die vergadering oor die naamsverandering van Pretoria en die straatname, is net nog 'n bewys van waarmee ons te doen het. Die onbeholpe, opsetlike, Swartafrikakultuur van vernietiging wat so dikwels op ons vasteland te siene is.
Hier is ook 'n inherente teenstrydigheid ter sprake. Enersyds word daar met demokrasie gedweep, maar andersyds word die polisie in die styl van Zimbabwe ingespan om 'n vergadering waarvan die regering nie hou nie, uiteen te jaag.
Net so heers daar soveel omstredenheid rondom die betekenis van die naam, Tshwane. Vir party is dit 'n hoofman, wat daar verbygetrek het, terwyl dit vir ander weer iets soos "aap", "bobbejaan" of iets dergeliks kan beteken, en nie een swart doktor of professor kan met sekerheid sê wat dit werklik beteken nie. Welkom in Afrika!
Die ou gesegde van ape en goue ringe kan hierso opgehaal word. Al word die naam van Pretoria verander, die stad is en bly Pretoria vir mense dwarsdeur die wêreld. Geen hoeveelheid wilskrag en denke van die ANC en sy bondgenote sal dit verander nie.
Die enigste manier waarop die onbeholpe swart nasionaliste die bestaan van Pretoria, wat vir die regerende party net so belangrik is vanweë sy funksie as administratiewe hoofstad, kan uitwis, is as die stad met die grond gelyk gevee word. Dit maak nie saak hoeveel standbeelde die huidige owerheid laat giet van sogenaamde hoofmanne, ape, bobbejane en beeste nie, dit verander geen snars aan die swartman se primitiewe verlede nie.
Wat die swartman nie besef nie, is dat hy sy energie aan die verkeerde dinge bestee, en dit is wat hom vorentoe baie duur te staan kan kom. In sy groeiende wellus om onbeheersd voor te gaan en alles wat hom aan apartheid laat dink te vernietig, laat hy sy gedagtes al verder van sy eie voortbestaan dwaal, totdat hy op een oggend wakker word – vrek honger, doodsiek en met niks.
Die voedselhulp en ontwikkelingshulp wat so mildelik van die VSA en Sjina af gekom het se dae is getel. Of Zuma nou een of 100 besoeke aan dié lande bring, maak nie saak nie. Elke land se regering het 'n verantwoordelikheid om aan sy eie burgers te dink, en dit sal wel geskied ten koste van armer kleiner lande wat nie hulleself wil help nie. Lande wat ook Suid-Afrika insluit.
Die swartman se afbreek van alles wat vir die blanke belangrik is, sal nie een jota of titel verander aan sy vermoë om te kan werk en dink nie. Sy agterstand sal voortduur, en op dié manier sal hy voortgaan om blankes te antagoniseer tot op 'n punt. Saam met die voortduur van sy barbaarsheid en vernietigingsorgie is hy besig om homself te vernietig. En soos dinge al vir die laaste 14 jaar lyk is hy te dom om dit te besef.
Ons verkeer nou in die tyd wat die liberale met hulle bloeiende harte veroorsaak het en ek het slegte nuus vir hulle ook. Dít wat van die Afrikaner geëis word, gaan ook van hom verhaal word, hetsy in goed of in bloed. Die swartman gaan nie vra of jy liberaal is, en of jy 'n anti-apartheid stryder was nie. Jou velkleur is reeds genoeg om jou doodsvonnis – net soos die ander Afrikaner s'n – te teken.
Feit is, die swartman wil nie gehelp word nie. Want saam met kennis, word daar verantwoordelikheid geleer, en geen selfrespekterende swarte wil sy geboortereg van bakhandhulpeloosheid, geweld, korrupsie en rassisme verruil vir kennis en 'n beter lewe nie. So iets is ongehoord, en selfs die ANC het dit gepredik toe hulle jare terug gesê het: vryheid vóór kennis en opvoeding.
Indien die swartman dink dat die Afrikaner hom in die verlede gehaat het, wil ek graag die volgende stukkie inligting deel. Dít wat in die verlede was, is niks teenoor wat die Afrikaner nou begin voel teenoor diegene wat hom van alles wat hy gebou het, wil beroof nie.
Met dít wat die swartman nou aan die blankes doen, is hy besig om 'n uiters gevaarlike vyand te skep. Daar is min dinge so gevaarlik soos 'n Afrikaner wat moet veg vir sy voorbestaan en sy lewe. En vir dié van sy vrou, kinders en familie.
Optrede soos wat gebeur het waar 'n blanke met 'n stoel geslaan is en daarna in hegtenis geneem is, gaan nie die swartman se saak bevorder nie. Dit laat vir seker die polisie soos iets uit Zimbabwe voorkom, met ons regerende partye in die rol van Robert Mugabe. Dít, tesame met die hardhandige geruk en -pluk aan Afrikanervroue is vinnig besig om die bietjie verdraagsaamheid wat die Afrikaner het weg te vreet soos suur op 'n oop, rou wond.
Eers maak dit seer…mens kan so bietjie uithou…dan raak dit erger…hou steeds so bietjie uit…en dan breek die bande wat mens vashou. Dit is daardie tyd wat die swartman uit die pad van die Afrikaner sal moet bly.
Daarmee saam laat insidente soos wat ook onlangs in die nuus was, waartydens 'n Afrikanerman in aanhouding (op twyfelagtige gronde) deur ander (swart) gevangenes verkrag is, terwyl 'n groot groep hulle hart uitgesing het om die man se gille van pyn te verbloem 'n wrang smaak in die mond.
Wat wel duidelik is, is die feit dat die Afrikaner tot nou toe met 'n stel reëls gewerk het wat geen indruk maak op die swartman nie. Iets wat mens opmerk as mens na dele van Afrika kyk waar geweld die botoon voer, hoe wreder en gemener die persoon is, hoe hoër ag het die ander vir hom.
Tot nou toe was die Afrikaner nog net heeltyd te netjies, te beskaafd om te kan meeding in die arena wat vandag se politiek geword het. Dalk het die tyd aangebreek dat die Afrikaner moet sê: "tot hiertoe" en dat hy die netjiese beskaafdheid moet vat, keel afsny soos wat mens 'n skaap slag, en dan die stryd na die swartman neem op terme wat hy verstaan.
Die tyd wat ons as Afrikaner het om te besluit raak nou vinnig min, en elkeen sal 'n besluit moet neem na die een of ander kant toe. Gaan lê en laat hulle op jou trap, of staan op en doen iets aan die saak. Op 'n manier wat ondubbelsinnig die boodskap oordra dat sulke barbaarse gedrag soos wat onlangs plaasgevind het – en ook al die afgelope paar jaar plaasvind in die vorm van moorde, verkragtings, aanrandings, geweld en diefstal – nie meer verdra sal word nie.
Indien mense die land wil verlaat, beter hulle nou vinnig die planne in optrede omskakel, maar ek is bevrees, vir die meeste Afrikaners is dit reeds te laat.
Met die ineenstorting van die wêreldekonomie, en al hoe meer lande wat dinge begin moeiliker maak vir voornemende emigrante, sal die groter meerderheid hier moet bly en die situasie verdra, op watter manier ook al.
Om enige hoop op die VF Plus se aansoek dat die Afrikaner as minderheidsgroep en as bedreigde spesie eken moet word te plaas, is totale dwaasheid, aangesien UNPO niks aan die saak kan doen nie. Papier is baie geduldig, soos die Afrikaner al meer as eenkeer tot sy bittere spyt geleer het.
Dit is in die hande van die Afrikaner om sy eie heil uit te werk, en slegs baie genade en harde werk sal sy voortbestaan voortaan kan verseker.
навесные светильники потолочныепрокурор харьковской области
Skrywer Dan RoodtGepubliseer op 27 Oktober 2008 Kategorieë Johan CombrinckSleutelwoord Al kry die stad 'n nuwe naam, Johan Combrinck, Rubrieke, Tshwane bly steeds 'n dom bobbejaan