Chris, ek het die naweek na Pollini se redelik onlangse opname van die Chopin Nokturnes geluister. ‘n Bietjie meer teruggetrokke as waaraan ‘n mens dalk gewoond is (ek dink bv. aan die pragtige Carnegie Hall opnames van twee of drie Nokturnes deur Evgeny Kissin), maar juis daarom besonders en uiteindelik op hulle eie manier aangrypend. Daar was intuïtiewe ordening wat ek nie eers kan beskryf nie. ’n Sjamaniese proses. Die laaste keer keer wat ek hom met ‘n oog gesien het, ook maar lugtig vir die visventers, was hy besig om met ‘n kettie die duiwebevolking (oorsee?) van beter te leer. Politieke en ekonomiese Babilon (die groot stad van Op. 18) bereik die toppunt van sy mag in die tweede 3½ jaar, en word aan die einde van die sewe jaar tydens die wederkoms van Christus vernietig. Baie dankie. 🙂 Dit is ongelooflik interessant en die gedigte is besonders. Die tafereel-aspek van Van Wyk Louw se vers “Arlesiennes” het ‘n invloed gehad. Geen musiek of film nie, hoewel ek reken dat die invloed van film en film-matigheid (soos die Nuus op TV, byvoorbeeld) ‘n invloed gehad het op die ontstaan van hierdie soort liriese vers, ook elders in die wêreld.