1 Petrus 1:1-9 – Jubel oor God in allerhande beproewings – NGK Somerstrand
1 Petrus 1:1-9 – Jubel oor God in allerhande beproewings
Written by Chris van Wyk on 09/10/2017 . Posted in Chris van Wyk.
8 Oktober 2017 Aanddiens Somerstrand
Versoekings en beproewings
Ek lees die week 'n interessante hoofstuk in die boek van Lance Hahn, The Master's Mind. Die hoofstuk handel oor God wat versoekings en beproewings – temptations and trials – toelaat in ons lewe, omdat dit vir ons goed is.
Dieselfde Griekse en Hebreeuse woorde – peirasmos en massâ – word in die Skrif gebruik vir versoekings en beproewings, soos Jakobus 1 onder andere uitspel. Die onderskeid hang af van die bedoeling en motivering.
Is die bedoeling van die moeilike situasie waarin jy jouself bevind, om jou af te breek? Dan is dit 'n versoeking.
Is die bedoeling van die moeilike situasie waarin jy jouself bevind, om jou op te bou? Dan is dit 'n beproewing.
Versoekings wil jou in sonde laat val. Dit is nooit iets wat God sal doen nie. Maar, Hy toets jou wel – met deernis – om jou te dissiplineer.
Jakobus sê oor versoekings: "12 Gelukkig is die mens wat in versoeking standvastig bly. As hy die toets deurstaan het, sal hy as oorwinningsprys die lewe ontvang wat die Here belowe het aan dié wat Hom liefhet."
Hy is baie duidelik daaroor dat sonde anti-God is. God sal dus nooit iemand lei om te sondig nie. "13Iemand wat in versoeking kom, moet nooit sê: "Ek word deur God versoek" nie; want God kan nie verlei word nie, en self verlei Hy niemand nie. 14Maar 'n mens word verlei deur sy eie begeertes wat hom aanlok en saamsleep. 15Daarna, as die begeertes bevrug geraak het, bring dit die sonde voort; en as die sonde ryp geword het, loop dit uit op die dood." (Jak. 1:12-15).
Maar, God sit gelowiges deur moeilike situasies wat twee goed aan hulle kan doen. Dit kan eerstens vir jou soos 'n spieël wees, jou huidige situasie aan die lig bring, jou help om dinge raak te sien wat jy moet verander, dinge wat jy moet los, dinge wat jy moet begin doen. Dit kan tweedens vir jou wees soos 'n stel trappe, om jou sterker maak, jou fikser te maak, en te dinge te leer wat nodig is in jou geloofslewe.
Soos dieselfde Jakobus sê, en hy gebruik dieselfde Griekse woord om oor beproewings te praat: "2My broers, julle moet baie bly wees wanneer allerlei beproewings oor julle kom, 3want, soos julle weet, as julle geloof die toets deurstaan het, stel dit julle in staat om te volhard." (Jak. 1:2-3)
En Jakobus moedig ons aan om te volhard, omdat dit tot geestelike rypheid lei. En as ons wysheid kortkom, moet ons dit van God bid wat aan almal sonder voorbehoud gee sonder verwyt (Jak. 1:4-8).
Natuurlik is beproewings steeds 'n uitdaging. En ons gaan nie altyd weet of iets 'n versoeking of 'n beproewing is nie. Dit weet net God.
Uit hierdie lees van Lance Hahn se boek het ek na die Bybel gaan kyk vir verdere leiding, en die Here het met my gepraat uit die eerste brief van Petrus. Ek sal dit graag met julle lees en vyf gedagtes met julle deel om julle te laat volhard in beproewings en versoekings. Die eerste twee kom uit die gedeelte. Die laaste drie uit die res van die hoofstuk wat jy ná die tyd kan gaan lees.
1:1Petrus, 'n apostel van Jesus Christus aan die vreemdelinge van die Diaspora in Pontus, Galasië, Kappadosië, Asië en Bitinië, 2 hulle wat uitverkies is volgens die voorkennis van God die Vader om deur die heiligmaking van die Gees gehoorsaam te wees en met die bloed van Jesus Christus besprinkel te word: Mag genade en vrede in oorvloed aan julle geskenk word!
3 Lofwaardig is die God en Vader van ons Here Jesus Christus! Dit is Hy wat ons in sy groot ontferming, deur die opstanding van Jesus Christus uit die dood, opnuut verwek het sodat ons 'n lewende hoop mag hê 4 op 'n erfenis wat nooit vergaan, besmet word of verwelk nie, en wat in die hemel vir julle in bewaring gehou word —5 ja, vir julle wat, deur julle geloof, deur die krag van God bewaar word vir die verlossing wat gereed is om in die eindtyd geopenbaar te word. 6 Hieroor moet julle jubel, al moes julle nou eers vir 'n kort tydjie deur allerhande beproewings bedroef word. 7 Die doel was dat dit duidelik sou blyk dat die egtheid van julle geloof —'n egtheid wat baie kosbaarder is as goud wat verganklik is, maar nogtans met vuur getoets word —uitloop op lof en heerlikheid en eer wanneer Jesus Christus geopenbaar word. 8 Hom het julle lief, al het julle Hom nie gesien nie; en al sien julle Hom nie nou nie, glo julle in Hom en jubel julle met 'n onuitspreeklike en heerlike blydskap, 9 omdat julle reeds deel het aan die doel van julle geloof, naamlik die verlossing van julle siele.
1. Die Drie-enige God is aan julle verbind (1:1-2)
Petrus rig in vers 1 sy brief aan die "vreemdelinge van die Diaspora" en dui daarmee die Christene uit die heidennasies aan wat verspreid woon in provinsies in die noorde en weste van wat ons vandag ken as Turkye. Petrus het duidelik 'n band met dié gelowiges, hoewel ons nie presies weet hoe dit gebeur het nie.
Die drie aspekte wat Petrus in vers 2 van die Drie-enige God se verbintenis aan hulle uitspel, is baie bemoedigend en eintlik al genoeg om vanaand oor na te dink:
1.1 "Hulle wat uitverkies is volgens die voorkennis van God die Vader …."
God se keuse vir en van ons is daarom nie maar 'n tydelike bevlieging nie, maar het 'n ewige karakter. Sy voorkennis is ook nie gebaseer op hóé sy mense is nie, óf wat hulle gedoen het of nog sal doen nie, maar gebaseer enkel en alleen op grond van sy eie genadige voorneme, 'n waarheid wat die Hervorming omarm het en as deel van die vyf solas bely het – sola gratia, van ewigheid af. Voorkennis beteken dus: God het geweet wat Hy gaan doen.
Sy uitverkiesende besluit, sy prognose, is daarom gebaseer nie op wat ons gaan doen nie, maar op wat Hy gaan doen. In sy genade het Hy besluit, voordat ons kon kies of kon vra, om met ons die pad te stap na die nuwe koninkryk wat Hy gaan vestig.
1.2 "om deur die heiligmaking van die Gees gehoorsaam te wees …."
1.3 "en met die bloed van Jesus Christus besprinkel te word."
Die besprinkeling met die bloed van Jesus Christus dui nie net op iets wat met die doop en met wedergeboorte gebeur nie, maar inderdaad op iets wat deur die hele lewe van toepassing is. Die bloed van Jesus Christus reinig ons voortdurend om met God in verhouding te kan staan, soos 'n mens ook in Hebreërs 9:14 lees: "hoeveel te meer sal die bloed van Christus … ons gewete reinig van dooie werke sodat ons die lewende God kan dien."
2. Jubel oor God in allerhande beproewings (1:3-12)
Met hierdie inleiding is dit geen wonder dat Petrus uitbars in 'n lofbetuiging aan God nie. God het ons op grond van sy eie voorkennis, sy prognose, uitgekies. Hy het vir ons die heiligmaking deur die Gees gegee sodat ons aan Hom gehoorsaam kan lewe. En Hy besprinkel ons voortdurend met die bloed van die Here Jesus Christus, sodat ons rein en heilig voor God kan lewe.
Daaroor kan ons die Here net prys. Dit is een van die groot redes hoekom ons hier saamkom as gelowiges. Om God te prys, vir sy uitverkiesing, vir sy heiligmaking, vir sy vergifnis.
Petrus fokus vervolgens in sy sy lofprysing op die ewige erfenis wat in die hemel vir ons in bewaring gehou word. Die opstanding van Jesus Christus uit die dood is die basis van ons hoop – 'n lewende hoop – dat ons dié erfenis aan die einde in besit sal neem.
Let op hoe Petrus in vers 5 ons geloof en die krag van God aan mekaar verbind: "ja, vir julle wat, deur julle geloof, deur die krag van God bewaar word vir die verlossing." Beide God se krag sowel as ons geloof speel 'n rol in ons volharding tot die einde toe. Ons gryp vas aan God, omdat Hy ons gegryp het. Ons kan aan God vasgryp, omdat Hy aan ons vasgegryp het.
3. Wees heilig, want God is heilig (1:13-21)
Petrus sal in die res van hoofstuk voortgaan om hulle op te roep om verstandelik paraat te wees ("omgord die lendene van julle verstand") en nugter op te tree en hulle volledig op God se genade te verlaat. Hulle hele persoonlike lewe moet van God se heiligheid getuig, omdat dit is hoe God is, aangehaal uit Levitikus (Lev. 11:44-45; 19:2; 20:7).
Hulle moet dus nie meer leef soos hulle natuurlike neigings van vroeër (vers 14) en die oorlewerings van hulle voorvaders (vers 18) aan hulle voorskryf nie, want dit is sonder kennis van God en lei tot 'n sinlose lewe.
4. Hê mekaar met rein harte innig lief (1:22-25)
En sy oproep is nie net dat hulle hulleself persoonlik aan God moet verbind nie. Dit is iets wat ook in die geloofsgemeenskap uitgeleef moet word. Die hele idee van 'n innerlike verbintenis aan God kom net tot sy reg wanneer daar op ongeveinsde manier ware liefde teenoor mekaar betuig word. Hulle moet mekaar "innig met rein harte liefhê." Die Griekse woord wat hier met "innig" vertaal is, kan ook met "onophoudelik" vertaal word. Ons moet mekaar onophoudelik lief hê. Dit is immers die tipe liefde wat pas by mense wat deur 'n ewige God liefgehê word!