Martie Swanepoel blog: Mevroutjie val toe weer | SARIE
Martie Swanepoel blog: Mevroutjie val toe weer	deur Martie Swanepoel
Die oomblik toe my voet teen die groot hondelyf vashaak, het ek geweet hier word ek weer ‘n objek van aerodinamika. Ek voel hoe my lyf deur die lug trek tot gravitasie oorneem en ek KA-DWA! neerstort. Ek was op pad in die donker gang af om Lieneke iets te gaan vra.
“Mamma! Is jy oukei?”
Ek is in ‘n bukkende posisie met my hande en voete op die gangteëls. Lyk dit of ek oukei is? Daar swel dadelik ‘n blou bult op my knieg uit. Op my pols is ‘n blou uitstulping asof ‘n aar gebars het.
My warmkombers is gelukkig reeds aan. Ek gaan lê effe bewerig op my bed. Ek probeer voel watter deel van my lyf is nie seer nie. My knieg is beslis op die oomblik die seerste. En my rug. Maar my rug is altyd seer, of ek nou val of nie. My nek voel of hy in ‘n spasma trek. Beide my arms is seer. En die tone aan my regtervoet. Dus is dit net my linkervoet wat nie pyn nie, besluit ek.
Ek sit twee Rescue Remedy-pilletjies onder my tong. Dié kan ek gelukkig op die bedkassie raakvat. Dis vir Skock Anxiety & Sleeplessness. Ek is beslis in Shock. Ek kry myself geweldig jammer. Ek wens iemand kon ‘n lawende lappie vir my voorkop bring.
Ná ‘n halfuur bel ek op my sel my kind in haar kamer. Gaan jy nie kom kyk of jou arme ma nog leef nie?
“Ek is besig om my hare droog te blaas.” Effe onsimpatiek, sou ek sê, maar sy kom maak tog later ‘n draai.
“So, is Mamma nou oukei?”Nie die aandoenlike, simpatieke oomblik waarop ek gehoop het nie.
Quinne kom sit darem langs die bed. Ewe gelukkig en stertswaaiend. Sy het skynbaar geen benul dat sy die oorsaak is van my pyn nie. Ek raak aan die slaap en het ‘n heel goeie nagrus vir ‘n vrou wat ‘n skudding van ten minste 2 op die Richterskaal veroorsaak het toe sy agt uur gelede met die gangvloer kennis gemaak het.
Sarah bring Vicks om aan die nek te smeer. Ek draai ‘n wolserp om. Iewers in die huis is daar spierverslappers. Sarah moet maar gaan krap in die medisynekas. Die boksie sê ek moet twee drink.
Ek lees op die rekenaar al die nuus van die dag en beantwoord e-posse. Ek vra ‘n sangeres of sy met my sal praat oor haar verbrokkelde huwelik en ek stuur ‘n e-pos aan een van die Waterkloof-seuns se ma.
Ek stel voor ons moet albei op ‘n warmkombers gaan lê en onsself jammer kry. Dit kan ons ongelukkig nie doen nie, want nie een kan dit bekostig om ‘n werkdag te verloor nie.Soos dit ‘n selfbejammerende kind betaam, bel ek my ma.
“Gaan dokter toe,” is haar raad.
Ek kan nie, verduidelik ek. Ek sal of Vredefort toe moet ry of Potchefstroom toe om ‘n vreemde dokter te gaan sien.
Laaskeer het hy ongelowig gevra of my gekraakte duim sowaar deur dieselfde hond veroorsaak is wat laasjaar my pinkie se middelste beentjie middeldeur gebreek het toe sy met ‘n stapsessie ‘n ander hond wou bespring en die ketting my pinkie ‘n hengse ruk gegee het.
My pinkie het lank met ‘n krom boog in die lug gestaan. Nes ‘n vrou wat by ‘n damestee ‘n teekoppie vashou.“Gelukkig is dit nie Mamma se middelvinger nie. Dit sou nou vir jou ‘n ding gewees het,” was die droë wysheid van my seun. Toe ek my duim beseer het met die vorige val oor Quinne in die gang (ja, op presies dieselfde plek … ek dink dis tyd dat ek begin besef dit is haar gunsteling-lêplek) was sy kommentaar: “Toemaar, Mamma het darem nog agt vingers wat werk.”Maar my liewe ma is baie meer simpatiek.
“Ek is seker die dokter sal dit nie snaaks vind as jy die derde keer na hom toe gaan oor dieselfde hond nie.”
Ja, maar ek was ook by hom toe ek by die werk van die trappe afgeval en ek ook pimpel en pers en styf was. Ook toe ek in die waterkanaal ingery het en die airbags my lelik gekneus het.Hy gaan sweerlik begin dink iets is nie pluis by die huis nie. In die drie jaar wat ons hier woon, het hy ook Tinus se gebreekte been gedokter en een nag tienuur by sy spreekkamer ‘n tandestokkie uit ‘n tienerseun wat by ons aan huis gekuier het se bo-arm gesny. (Lang storie.)
Netnou roep hy ‘n maatskaplike werker in om te kom kyk wat gaan aan in my huis.“Mevroutjie, is u seker u man slaan u nie?”
So, “Mevroutjie” moet maar vandag met so ‘n 30 grade tilt van die kop na regs na die rekenaarskerm loer.My been rus op ‘n stoeltjie.
Ek en Tinus het baie simpatie =)
Die storie van jou laat my toe dink aan Esme Euvrard ( ek was bevoorreg genoeg om haar te leer ken gedurende n naweek by gemeenskaplike vriende op Arniston in 1981 ), sy het ook stories so vertel. Lekker gelag – vir jou en haar.
En ek dink nie dis net jou dokter wat gaan wonder oor geweld in DAAI huis nie…
Ag shame tannie Martie!! Ek moet se dit klink erg, maar ek sien eks nie die enige een wat val en my kleinste vingertjie beseer nie…
Mart, baie nice storie (en seker seer lyf) :-). Lyk my jy doen dié tipe van ding van jou kinderdae af ?! Ek verwys na jou wilde fiets-val met jou Judo-"suit" aan 🙂
Kan jou eina van verlede jaar onthou! Lekker gelees!
Klink eg net soos dit gebeur het, maak mens tog glimlag en simpatiek voel terselfdertyd.
Ai Martie, jy is ‘n ongeluk wat net plek soek om te gebeur. Gert is reg, daar is ‘n aansluiting met die judo-pak op fiets insident..,en nog vele ander. 🙂 Sterkte en drink maar ‘n spierverslapper. Liefde van jou ousus.
Ai tog! Jy sal moet versigtiger wees – ons is seker al naby die ouderdom waar ons heupe kan breek!!!
BfqXeU ukfwqeqoupsl, [url=http://ptxaiqbirwmj.com/]ptxaiqbirwmj[/url], [link=http://uueldprfgzho.com/]uueldprfgzho[/link], http://btebjcqjunpl.com/
Rescue for shock, Anxiety & Sleeplessness is n absolute moet as n mens oor n sekere ouderdom is, en natuurlik die warm bersie ook! Ons kan gedagtes oor val uitruil! iS HANDEVIERVOET die antwoord.
My side: lg blog. Is it possible to commerce identify with with you?
My blog: "http://nokia.getblogs.info&quot; – nokia
kctx8n qyeonojgzzme, [url=http://shqhzckvnmtk.com/]shqhzckvnmtk[/url], [link=http://rdvordmcqndt.com/]rdvordmcqndt[/link], http://vmxdhaendmia.com/