Warehouse produktiwiteit is 'n aantal metings wat bestuur sal analiseer om die prestasie van hul pakhuisbedrywighede te monitor. Die basis van baie van die maatreëls wat in die pakhuisproduktiwiteit gebruik word, is gebaseer op hoeveel dit kos om 'n operasie uit te voer. Die studie van arbeidsproduktiwiteit het begin met die analise van herhalende bedrywighede in 'n vervaardigingsomgewing.
Tyd- en bewegingsstudies is uitgevoer deur industriële ingenieurs, wat sou aandui hoe lank lynoperateurs geneem het om sekere bewerkings te doen en dan wiskundig standaard tye vir bedrywighede te bereken.
Die pakhuisbedrywighede is in teenstelling met produksie, aangesien dit nie herhalend is nie, maar 'n aantal maatreëls is bedoel om die produktiwiteit van pakhuise te meet.
Voordele van Arbeidsmeting
Die pakhuisbedryf is nie dieselfde as 'n produksielyn nie en die pakhuispersoneel doen nie dieselfde herhalende take nie. Hulle doen egter oor 'n tydperk 'n aantal soortgelyke take. Om die produktiwiteit van die pakhuis te meet, moet die bestuur standaardmetings toepas wat gebruik kan word vir bedrywighede wat in die pakhuis voorkom. Byvoorbeeld, voer fisiese voorraad of plaas goedere in plukarea.
In die pakhuis is daar egter 'n aantal faktore wat die tyd wat nodig is om 'n taak uit te voer, kan verander. Die gebruik van ondernemingshulpbronbeplannings (ERP) stelsels kan maklik die tydsduur wat 'n operasie kan uitvoer, bereken, maar 'n standaardmeting moet bereken word met behulp van 'n steekproefmetode of tydstudie.
Eers nadat die standaardmetings ooreengekom is, kan die voordele van enige arbeidsmeting geniet word.
Die groot voordeel van die pakhuisbestuur wat die standaarde is, kan help wanneer veranderinge aan die veranderinge in die pakhuisuitleg aangebring word , laai, of skeepsvervoer, en personeelvermindering.
Die standaard arbeidsmeting gekombineer met die aantal operasies wat in die pakhuis uitgevoer word op enige skof of reeks verskuiwings, kan lei tot 'n akkurate beeld van die prestasie van die pakhuis.
Kwessies Met Arbeidsmeting
Daar is 'n aantal probleme met die gebruik van arbeidsmeting wat die geldigheid van enige ontleding van die pakhuisprestasie in die gedrang kan bring. Die standaarde vir arbeidsmeting kan oor 'n tydperk verander. Tegnologiese veranderinge, insluitende die pakhuisprogrammatuur en apparatuur, kan standaarde verander en daarom word die ontleding ongeldig.
Die tipe, grootte en verskeidenheid materiaal wat in die pakhuis beweeg word, kan mettertyd verander, wat standaardmetings kan verhoog of verlaag. Daarbenewens kan veranderinge aan die pakhuisuitleg of prosesveranderinge die standaardmetings drasties verander. Dit is belangrik om te onthou dat die standaard arbeidsmeting fluktueer en as die beslaglegging van die pakhuis op hierdie metings gebaseer is, moet hulle so so moontlik en gebaseer wees op die huidige pakhuisbedrywighede.
Die voorgewerkte standaarde neem 'n normale pakhuisoperasie en verminder dit tot 'n aantal kleiner elemente wat, as hulle saam gekombineer word, die volledige operasie uitmaak.
Die elemente sluit in alle werklike komponente, plus reis, rus, ens., Gebaseer op die gemiddelde pakhuisoperateur. Die tyd waardes wat 'n operasie uitmaak, is gegrond op tydmetings wat alle bewegingsoperasies tot 'n tydmetingseenheid (TMU) verminder.
'N Enkele TMU is gelyk aan 0.00001 ure. Hierdie TMU's is sedert die 1940's ontwikkel vir elke beweging wat 'n operateur sou maak. Die Departement van Verdediging (DoD) het in 1967 'n handboek gepubliseer wat die basiese beginsels van TMU's genoem Material Handling Standard Time Data beskryf. Dit is moontlik om die TMU's te gebruik om die tydsduur vir enige operasie te bereken.
Om die pakhuisproduktiwiteit te meet, het die pakhuisbestuur 'n aantal opsies om die prestasie gebaseer op steekproefneming, standaardbedrywighede of tydstudies te bereken.
Alhoewel al hierdie opsies voordele en probleme het, moet die meting as 'n riglyn en prestasie gemeet word. Op hierdie manier kan die prestasie van die pakhuis redelik beoordeel word.