Kamp(kos) is koning | SA JAGTER/HUNTER
OM EUNIA SE TAFEL | 9 Januarie 2020 | Deur EUNIA BARNARD
KAMP(KOS) IS KONING!
Kampeer is ’n groot lekkerte. En die kampopsies is legio. Daar’s variasies wat by enige smaak sal byval vind: Langs die viswaters of in die wildtuin, of ’n kuier in ’n boskamp (of jagkamp). Sommige van ons hou van luuks kamp, in styl. Sonder gesukkel. En ander hou van die uitdagings van primitief kamp. Hoe dit ook al sy, kamp is koning!
Waar en hoe ons graag kamp? In die veld, alleen. Naby die aarde. Geen ander siel in sig nie. Waar ’n mooi ou boom sy takarms wyd uitsprei sodat jy onder sy blaarvlerke kan inkruip en koelte vind. En jy vanonder sy beskerming die vlakte voor jou kan bekyk en die dierelewe ongestoord dophou. Tydsaam. Niks wat jou jaag nie.
Dáár, sien jy, is dit vroegmôre reeds ’n bedrywigheid van voëls wat vrolik kwetter en ywerig werskaf en stokstertmeerkatte wat brandwag staan en bak in die son terwyl hul maters op die vlakte rondskarrel en in die warm sand na insekte grawe. ’n Steenbokpaartjie wat rustig tussen die lae bossies deurvleg…
Ons vuurtjie brand vroeg al, want voor sonuit wil ons reeds ons hande bak hou rondom die eerste blikbekerkoffie. Dis soos ’n koestering van ouwêreldse tradisie, ’n terugkeer na die eenvoud van ons bestaan. Gestroop van pretensie, hier waar tyd jou nie jaag nie en ander se opinie nie saak maak nie. Hier is die volmaakte vrede. Hier voel jy ryk.
En hier eet ons in (kamp)styl. Want die beste kos in die ganse heelal is kampkos. Geen luukshede nie, geen fieterjasies en fênsie souse nie – net die eenvoud. En die geur. Die geur van vlamgeroosterde ribbetjie, perfekte braaibroodjies en aartappels oor die kole…
O, die saligheid van kampkos! Ja, kamp is koning!