Na ete het ons die laaste laat middag son benut om bietjie buite te speel. Daarna het ek vir kleinsus gaan slaap maak, sodat die aand se pret kon begin.
Teen daardie tyd was dit donker genoeg om malvalekkers te braai. ‘n Mens sou dink dat hulle teen die tyd al genoeg malvalekkers die vakansie gebraai het, maar blykbaar kan mens nooit genoeg daarvan kry nie. Heerlik soet gesmul het ons toe gaan sit om Marley and me, the puppy years te kyk. Ek het gedink hulle sal al Marley se stoutighede geniet met die dag ons self ‘n “Marley” in die huis het. En hulle het ook. “The world’s worst dog” moet egter vir ‘n paar lesse hier by ons huis kom, want hy is glad nie so stout soos hulle beweer nie. Dis nie die film met die beste toneelspel in nie, maar die hondjies is vreeslik oulik en dis beslis ‘n gesinsvriendelike storie. Die Bul was gek daaroor om te sien wat mens alles vir die slim hondjies kan leer, en die laaste paar dae is hy en sy woef hard aan die werk om ‘n paar toertjies te leer. Die twee geniet die tydjies saam vreeslik baie. As ek nie ‘n beperking op die hoeveelheid hondebeskuitjies per dag geplaas het nie sou hulle seker heeldag besig gewees het.
Die 2 was goed moeg teen die tyd dat ons die vuurwerke in die verte kon hoor af gaan en hoe luidrugtig dit in die buurt raak. Van waar ons bly kan mens egter nie die vuurwerke sien nie. Tog was die 2 baie teësinnig om die aand tot ‘n einde te laat kom en te gaan slaap.