Skylark: eienskappe en legendes - Soektogte - 2022
Skylark: eienskappe en legendes
Die hele wêreld, of die gebiede waar hy woon, is vol legendes oorKiewiet 'n voël wat deels as gevolg van sy konformasie en deels vanweë sy gewoontes die verbeelding, emosies en drome laat ontstaan ​​het. Dan ontstaan ​​die sterk nuuskierigheid om hom beter te ken as ons dit nog nie gedoen het nie.
Dit is regtig lig, hierdie wese. As u dit langs ander voëls voorstel, verdwyn dit amper. Dink jy dit weeg maksimum 45 gram en is minder as 20 sentimeter lank as hy volwasse is. Dit beteken nie dat sy vlerkspan nie 36 sentimeter bereik nie. Dit het nie helder kleure nie, soos byna almal weet, want dit is 'n klein voëltjie wat nie 'n besondere behoefte het om opgemerk te word nie, inteendeel. Sy vere is ligte bruin, aan die onderkant, en het donkergrys of swart insetsels, veral in die boonste gedeelte, terwyl die onderkant ligter en minder duidelik is.
As hy gereed is, verskyn daar 'n regmerkie erektiele kluit, die enigste oorspronklikheid wat ons vind in sy taamlike beskeie voorkoms. Die stert en die agterkant van die vlerke is in wit rande, as hulle vlieg, is dit duideliker en kan jy sien hoe kort dit is in vergelyking met dieskraal lyf. Daar is nie 'n groot verskil tussen mans en wyfies van hierdie spesie wat in klein troppe woon nie.
As dit vlieg, lyk dit kragtiger en minder broos. Dit klap met gemak sy vlerke en slaag daarin om 'n hoë hoogte, honderd meter hoog, te bereik keer met geslote vlerke terug na die grond. Dit maak hulle eers oop wanneer dit amper die aarde se oppervlak bereik het. As dit op die grond is, weet jy loop en spring redelik glad, met die liggaam in 'n horisontale posisie.
Die kiewiete nes dit word dikwels geskep in gebiede wat dit vergemaklik, in natuurlike holtes van die grond wat sy "versier" sodat hulle die eiers kan produseer wat die vrou tussen Maart en Augustus produseer. Elke keer as dit tussen 3 en 6 kan wees, is dit aan die buitekant grys-wit, maar met baie groenbruin en bruin kolle. Die broeitydperk dit duur maksimum 'n dosyn dae, dan word die kleintjies gebore wat ook deur die mannetjie gevoer word. Oor drie weke kan hulle vlieg.
Daar dieet van lariks dit is hoofsaaklik gebaseer op plante, veral op sade, lote en blare wat dit in sy natuurlike habitat vind. In die voortplantingsperiode kan ook insekte ingevoeg word wat selfs pasgebore kuikens help groei, wat nog nie die nes verlaat het nie. 'N Eienaardigheid is die teenwoordigheid van die hemlock in die voedingspatroon van hierdie voëls is dit 'n giftige plant vir mense, maar nie vir diegene wat dit veral gedurende die lente eet nie.
Skylarks: waar hulle woon
In Italië is daar verskeie kiewiete, maar wel versprei oor die hele Europa en Asië en veral die min of meer bewerkte platteland, die steppe, die wei, die weivelde en die sandduine. Op enige hoogte. Gewoonlik trek die groepe wat in die noordelikste gebiede van hierdie vastelande woon, in die herfs na Suid-Europa en Noord-Afrika en keer dan weer 'huis' terug wanneer die temperatuur weer styg.
Shakespeare noem dit 'Die boodskapper van dagbreek ". Dit net om aan te toon hoeveel hierdie voël baie digters en skrywers betower het, maar nie net ook verskillende musikante nie. Die feit bly staan ​​dat, ondanks hierdie roem en die verse daaraan gewy, dit 'n dier in gevaar bly, deels as gevolg van jag en grotendeels as gevolg van die agteruitgang wat sy habitat opneem.
Die kiewiet, wetenskaplike naam Alauda arvensis, het die gewoonte om te sing net wanneer dit met die eerste dagbreeklig opwaarts opstyg. Dit is beslis wat dit baie geliefd maak vir baie op soek na poësie vanaf die begin van die dag.
Selfs voordat Shakespeare, die kiewiet is die protagonis van verhale en legendes wat vandag nog fassinerend is en vertel ons van die noue verhouding wat nog altyd tussen die mens en hierdie skraal maar hardnekkige wese was.
In Noorse mitologie die kiewiet is die voog van die lande en die gees van die koring, het die oue betower met sy unieke en oorspronklike manier van vlieg wat dit 'n boodskapper van die gode gemaak het, 'n voël wat aarde en lug kon verenig, 'n simbool van die onsterflikheid van die siel. Ons vind ook lariks by sommige oues Indiese tekste as simbool van wysheid en spiritualiteit In Sanskrit word dit gesê bharadvaja, sy naam, en beteken "hy wat sing".
In die vertellings van Plutarch tydens die inval van sprinkane op die eiland Lemnos, was dit toe die kiewiete wat mans gered het deur die eiers van insekte te eet en sodoende 'n simbool van goed wat heers bo die kwaad. Selfs die goeie Sint Franciscus, wat met voëls gesels het, op die hart lekke gehad het en by sy dood word gesê dat honderde van hulle bo sy huis verskyn het.
Kom ons verander styl en praat daaroor Charles Baudelaire wat verse aan hierdie voëls opgedra het, omdat hy hulle beny het vanweë hul vermoë om bo die wêreld uit te styg en die geheime daarvan te verstaan: 'Gelukkig wie met 'n kragtige vleuelslag kan vlieg na helder en rustige velde; die een wie se gedagtes, soos larks, in die oggend 'n vlug na die lug neem - wat oor die lewe gly en moeiteloos die taal van blomme en stom dinge verstaan. "