Ja, ons het gesorg vir higiëne onder Lodewyk XIV - Verskeie - 2022
Dit is algemeen om te dink dat die mense aan die hof van koning Lodewyk XIV vuil was, dat die hofdienaars hulself vergeet het agter die tapisserieë en die uitsparings van die Kasteel van Versailles of dat ons oormatige parfuum gebruik het om slegte liggaamsgeur te verberg. Dit is net gerugte wat in die 19de eeu verskyn met die geboorte van moderne higiëne. Maar natuurlik ja, ons het gesorg vir higiëne onder Lodewyk XIV !
Water: gerugte en die gebruik daarvan in die 17de eeu
Gerugte wil dit hê dat die Sun King in sy lewe net een bad geneem het! Watter ongeskiktheid!
Op daardie stadium het die mediese beroep gedink dat water sleg was vir die liggaam tydens ablusie, omdat dit die porieë binnegedring en die interne organe beskadig het, soos Théophraste Renaudot in 1655 genoem het: 'die bad vernietig die liggaam en vul die kop dampe ". Nadat die water in Versailles en aan die hof in 1682 gekom het, is ontledings deur die Royal Academy of Sciences opgestel wat aan Colbert oorgedra is en die water veilig is om te drink verklaar. Varin het in sy proefskrifverdediging aan die mediese skool ook in Maart 1685 verduidelik: 'die mees soliede argument wat bewys dat Versailles 'n gesonde stad is, is die bloeiende gesondheid van sy inwoners; daarom is die stad Versailles gesond ".
Water was reeds in 1629 in die klein kaartehuis van Lodewyk XIII, afkomstig van die bronne van Bailly en Rocquencourt. Aangesien Lodewyk XIV die beste vir sy paleis wou hê, het hy die nodige geriewe gevra, begin met die aankoms van water en die installering van lopende water. Baie jare lank het die koning alles onderneem, soos die fonteine ​​en waterspeletjies getuig. En bekommerd oor die inwoners van die stad, was hy ook bekommerd oor die verspreiding van water aan plaaslike inwoners sodat hulle hul ablusie kan uitvoer. In 1680 was daar dus elf fonteine ​​in die stad.
Netheid aan die hof van Versailles
Omdat die gerug so aanhoudend is om water vir ablusie te gebruik, was baie hofdienaars bedrewe in die gebruik van die droë toilet, dit wil sê om hul gesig en hande met 'n klam lap te was. By die hof word skoonheid bowenal geopenbaar deur die dra van wit linne, maar die sigbare liggaamsdele moes netjies wees "sorg dat die kop, oë en tande skoon bly, waarvan die nalatigheid die mond bederf en diegene met met wie ons praat, veral in die somer, om nie die harte van diegene met wie ons gesels, seer te maak nie. Dus was die kaste in die geslote kamer gevul met wit linne, veral hemde, en ons het gereeld, ten minste vyf keer per dag, verander om skoon te lyk!
Veertig jaar tevore bestaan ​​daar onder Lodewyk XIII reeds verdrae van betaamlikheid en beskaafdheid, met vermelding van die netheid en netheid van hofdienaars, met 'n hoofstuk oor goeie asem. Soos ons sal onthou, was Madame de Montespan bekend vir haar gesonde en pragtige tande, alhoewel die koning baie probleme met haar tande gehad het: abses, verwydering van die boonste kaak, kwatering veertien keer met 'n vuurknop.
Ter wille van netheid het die koning, wat in sy jeug graag in die rivier wou bad, 'n badwoonstel laat bou tussen 1671 en 1680. Die bediendes het 'n bad op wiele in sy kamer gedruk, en die water word eers verhit deur die offisiere van pond en skuur deur 'n skare waterdraers.
Die hofdienaars wat in die kasteel woon, het 'n kantoor en soms 'n klerekas gehad, 'die kamertjie, langs die plek waar 'n mens slaap'. In hierdie kabinet was die gemakstoel, 'n tafel bedek met 'n doek (vandaar die naam toilet), met al die nodige toebehore: ys, salf, grimering, salf, essensies, vlieë, kamme, ens. sowel as die wasbakke om hande en baarde, spieëls te was, om nie eens te praat van die fontein wat die water wat vir die dag benodig word, behou nie. Die lopende water was nog redelik beperk, die waterdraers het gesorg vir die vul van die baddens en fonteine.
Vir nie-inwoners, diegene wat as die skelms bekend staan, het die koning die stigting van openbare baddens in die stad reeds in 1671 goedgekeur.
Plekke van gemak
Dit is juis weens die werk van Louis Philippe dat daar geen spoor meer van hierdie plekke is nie, en die geskrewe herinneringe het nie op hierdie plekke aangedring nie! Omdat daar geen oorblyfsels is nie, dink ons ​​aan 'n vuil plek, al gee sommige besoekers inderdaad rede tot die gerug, soos die biskop van Noyon, met 'n huidige begeerte wat deur die balustrade in die kamer begin urineer. ou kapel. Die Switserse wag was baie verbaas oor die geluid van 'n waterval in hierdie vroom plek en het Bontemps, die eerste valet de chambre, van die koning onmiddellik in kennis gestel. Ander karakters is nie weggelaat nie, soos die verhaal lui prinses palatine oor die hertog van La Rochefoucauld of die hertog van Vendôme wat bekend is vir sy godslastering, en nie huiwer om baardkom en kombuis te meng nie, terwyl hy altyd vermaaklik in sy sakestoel sit.
Alhoewel dit algemeen bekend is dat die koning in sy deurboorde stoel onthaal het, moes dit toeganklik wees vir sy onderdane. Maar om op sy gemak te wees, het hy in 1672 'n afgesonderde plek laat instel wat die natuurlike behoeftes genoem word, die stoelkas genoem, met die beste materiaal "sodat dit geen slegte uitwerking sou hê nie." Hy is bekommerd oor die intieme gemak van sy vrou en laat ook 'n privaat hoek vir Mme de Maintenon installeer; Dit is dieselfde vir al die gaste wat die koning ontvang het en vroeg genoeg beplan het om hierdie plekke, wat reeds in die tyd van Lodewyk XIII bestaan ​​het, verpligtend vir enige eienaar van huise. Maar die aantal besoekers was aansienlik, en ondanks verskeie gerieflike plekke, was dit onvoldoende: die besoekers het hulself dus in die gange verlaat.
Die sogenaamde stoele in Engelse styl verskyn onder Louis XV met 'n spoelstelsel vanaf 1727. Maar tot op daardie tydstip is die ontruiming van afvalwater gedoen deur twee sakevoorsitterhouers in diens van die koning, wat ook sorg vir die ander vorste en hofdienaars wat die inhoud in 'n putput vervoer het, geskep sodat die kasteel en die tuine nie hierdie mis kry nie.
Volgens die Crown Furniture-inventaris sou daar tussen 1664 en 1705 meer as 350 sakestoele gewees het, asook meer as 34 fonteine ​​wat aan 'n rioolstelsel gekoppel was om hierdie afvalwater te ontruim. vloei na die suide in die Etang des Marais en na die noorde in die van Clagny, uiteindelik in 1736 gevul as gevolg van slegte reuke. Ons het dus nie meer emmers by die venster uitgegooi nie, want dit word nog baie gereeld in Parys gebruik.
Dit was eers onder Louis XV en Louis XVI dat spesifieke plekke vir die toilet geïnstalleer is: die badkamers.
- Die Versailles van Lodewyk XIV - Mathieu da Vinha. Perrin 2009
- Die skoon en vuil, higiëne van die liggaam sedert die Middeleeue - Georges Vigarello. Drempel, 1987.