Van tyd tot tyd ervaar mense wat met MIV leef. Dit is deel van die spel van die lewe self
Die ouderdom van die onopspoorbare nie-sender en die stigma
In 'n era van wydverspreide MIV-behandeling en onopspoorbare virusbelasting bly stigma 'n aanhoudende kenmerk in die lewens van byna die helfte van die mense wat met MIV leef volgens die verslae van mense wat met HIV Stigma leef, in die Verenigde Koninkryk gediagnoseer. VERENIGD KONINKRIJK 2015-opname berig oor 21ste Internasionale VIGS-konferensie (VIGS 2016) verlede week in Durban, Suid-Afrika; Ek onthou Durban in 2000 en 'n onvergeetlike toespraak deur Nelson Mandela. Alhoewel die meeste mense wat met MIV leef, baie goed meet aan maatstawwe sielkundige veerkragtigheid wat hulle in staat stel om stigma beter te hanteer.
Altesaam 1576 mense wat van 120 gemeenskapsorganisasies en 47 MIV-klinieke in die Verenigde Koninkryk gewerf is, het 'n anonieme aanlyn-opname voltooi. Deelnemers het grootliks die demografie van mense wat toegang tot MIV in die Verenigde Koninkryk gehad het, verteenwoordig. Daarbenewens is 40 semi-gestruktureerde onderhoude gevoer met 'n submonster.
Voorspellende gevalle van stigma (die persoon met MIV verwag dat iemand 'n swak opinie of slegte reaksie daarop het) is tydens byna alle diepte-onderhoude gerapporteer. 'N Vrou het byvoorbeeld gesê:
'In my kerk het ek nooit regtig op MIV gesinspeel nie, want ek weet nie hoe hulle sou dink nie.'
Die verwagting van stigma is meestal ondervind wanneer daar oorweeg word om MIV-status met 'n potensiële seksmaat te bespreek.
"Dit is ongelooflik dat mense se houding ten spyte van die vordering in behandeling steeds presies dieselfde is. Dieselfde as van lank gelede. "
Die begrip van die impak van antiretrovirale behandeling op infektiwiteit het egter mag oor sommige mense gehad.
'Ek dink dat mense met MIV meer vertroue kry. Baie meer mense sê nou, ek is nie aansteeklik nie, so ek gaan voort om 'n bietjie meer selfversekerd te wees om iemand vir 'n afspraak te vind. "
Navorsers oor die veerkragtigheid van deelnemers het hierdie aspek van die pandemie beoordeel aan die hand van tien vrae en 'n gevalideerde skaal. In antwoord op die stelling "Ek is geneig om my na probleme te onttrek" het 63% byvoorbeeld gesê dat dit dikwels of byna altyd waar was. Oor 'Ek kan onaangename of pynlike gevoelens hanteer', het 52% gesê dat dit dikwels of byna altyd waar was.
Oor die algemeen het 27% van die respondente min veerkragtigheid gehad, 39% het 'n gemiddelde veerkragtigheid gehad en 34% het 'n hoë veerkragtigheid gehad.
Diegene met 'n lae veerkragtigheid sou meer stigma ervaar en verslag doen oor die negatiewe ervarings van diegene wat met MIV leef.
Hulle was spesifiek meer konstant in hierdie opsig as mense met 'n hoë veerkragtigheid:
Nadat depressie gediagnoseer is (71% teenoor 22%),
Ervare sosiale diskriminasie (46% teenoor 23%),
Ervare angs (53% teenoor 24%)
Of vermy sosiale verbintenisse of seksuele ervarings (54% teenoor 32%).
Tematiese ontleding van die lewenservarings van deelnemers met MIV is gevind dat diegene met 'n lae weerstand meestal sosiale isolasie en negatiewe ervarings gerapporteer het, terwyl diegene met 'n hoë veerkragtigheid gefokus het op gesonder gedrag en ervarings moontlik te maak.
Veerkragtigheid was 'n belangrike onderwerp tydens diepgaande onderhoude:
"Ek voel nie soos om ander te eis nie" vir aanvaarding of goedkeuring. Ek voel nie hierdie toestand verander die mens wat ek is wesenlik nie, maar my bereidheid om in myself as onherleibaar te glo, het my vereis om diep te delf en moedig te wees ".
"Daar is 'n CD4-telling van 10 by my gediagnoseer. My CD4 was tussen lewe en dood en dit was 'n fyn lyn ... Die lewe is wonderlik, ek doen meer as ek."
Gesondheidsorg bly 'n belangrike plek vir stigma. Die navorsers het bevind dat 40% van die respondente negatief behandel is in 'n gesondheidsomgewing, insluitend oorbenutting van die beskerming van die versperring, negatiewe waarnemings en die laaste afspraak van die dag. Probleme in die verlede het gepaardgegaan met die bekommernis oor die toekoms van interaksies met gesondheidswerkers (afwagting) en die voorkoming van die stigma van sorg, meestal by 'n huisarts of tandarts.
In vergelyking met die Britse wit of 'n Ierse deelnemer, het mense van ander etnisiteite groter probleme met openbaarmaking en diskriminasie ondervind. Onder mense van ander etniese groepe het 21% hul MIV-status aan niemand buite die gesondheid bekend gemaak nie, vergeleke met 12% van die Britse of Ierse blankes. Toe die openbaarmaking plaasgevind het, het hulle minder geneig om te voel dat hulle voldoende ondersteuning ontvang het.
Onder mense van ander etnisiteite het 19% gerapporteer dat hulle skinder, 16% seksuele verwerping, 10% verbale teistering en 5% sosiale uitsluiting of familiebyeenkomste.
Vroue het ook meer gevalle van stigma as mans gerapporteer. Hulle het veral kommer gehad oor die potensiaal om seksuele skinder of verwerping te genereer (voorspelling van stigma).
Miskien het 29% seks vermy en 10% gesinsontmoetings vermy.
"Ek het nie gemaklik gevoel om nie openlik daaroor te wees nie ... Ek het dit regtig moeilik gevind om nie heeltemal eerlik met mense te kon wees nie."
Transvroue (waarvan 19 deelgeneem het) het hoë vlakke van diskriminasie in versorgingsinstellings gerapporteer.
Redakteur se opmerking: 'Ek skakel die What's App op die webwerf, van Maandag tot Vrydag in die algemeen, en ek sien hierdie stigma en minagting vir die persoon met MIV, met die kliniek steeds oop, met 15 minute om die prosedure af te handel. hulle het geweier om 'n ernstige geval van lewerversaking in PEP by te woon en ek moes vir die eerste keer in my lewe 'n 'mediese opinie' gee en ek het die persoon voorgestel om met PEP te doen. Dit was die derde dag van behandeling en haar oë was soos 'n eiergeel en ek het gevoel dat as sy 'n ander dosis sou neem, sy sou sterf, en daarom het ek gekies om die kans te waag om haar te sien (selfs as sy my daarna haat) ) lewend en met MIV as dood. Gelukkig was haar toets nie reaktief nie, en net God weet die gewig wat met hierdie toets van my rug afgekom het "...
Gepubliseer op: 28 Julie 2016
Vertaal deur Claudio Souza uit die oorspronklike in AIDSMAD.COM: van die oorspronklike in: Stigma hou aan in die onopspoorbare era
Thorley L et al. Stigma in die era van onopspoorbaarheid. 21ste Internasionale VIGS-konferensie, Durban, abstrak TUPED373, 2016.
Kyk na die opsomming op die konferensiewebwerf.
Laai die e-poster (PDF) af vanaf die konferensiewebwerf.
Kirwan P et al. Die impak van veerkragtigheid op stigma-ervarings: bevindinge van die STIGMASurveyUK 2015. 21ste Internasionale VIGS-konferensie, Durban, opsomming THPED393, 2016.
Crenna-Jennings W et al. MIV-verwante stigma en diskriminasie in gesondheidsorg: bevindinge van die STIGMASurveyUK 2015. 21ste Internasionale VIGS-konferensie, Durban, abstrak TUPED399, 2016.
Lut I et al. MIV-verwante stigma binne huisartspraktyke in die Verenigde Koninkryk: bevindinge van die STIGMASurveyUK 2015.21ste Internasionale VIGS-konferensie, Durban, abstrak TUPED401, 2016.
Ocala SG et al. Ervarings van openbaarmaking en diskriminasie onder etniese groepe swart en ander minderhede in die Verenigde Koninkryk: bevindinge van die STIGMASurveyUK 2015. 21ste Internasionale VIGS-konferensie, Durban, opsomming THPED396, 2016.
Crenna-Jennings W et al. MIV-verwante stigma en diskriminasie onder vroue: bevindinge van die STIGMASurveyUK 2015. 21ste Internasionale VIGS-konferensie, Durban, abstrak THPED416, 2016.