Voorsmakie uit Onder Ewige Vlerke, Izak de Villiers se laaste boek. | SARIE
Voorsmakie uit Onder Ewige Vlerke, Izak de Villiers se laaste boek.	deur Phyllis Green
In die boek is die laaste oordenkings wat hy oor die Psalms geskryf het, gebede, gedigte en ander lewenswyshede uit vorige boeke, huldeblyke aan hom en foto’s uit sy persoonlike albums. Die boek beloof om ‘n versamelaarsitem te word en is ‘n gepaste huldeblyk aan ‘n besondere skrywer en mens.
Tussen Jerusalem en Jerigo
O God, u weë is heilig. Is daar enige god so magtig soos U? U is die God wat wonders doen! ~ Psalm 77:14-15 ~
Loop God op ‘n pad? Sê van een sonnestelsel na ‘n ander? Is daar‘n sterreweg vir sy voete? Is die Melkweg soos die kindergediggiegesê het die mooiste hemelstraat? Alles mooi beelde, alles metafore,alles menslik gedink, maar nee, God loop nie tussenJerusalem en Jerigo nie.Hy is nie aan paaie gebind nie. Hy is immers oral. Sy weë is syonbegryplike beplanning, sy andersheid, sy diepte van wat onsgedagtes noem. Ons kan soos studente destyds met baardelaatnag sit en redeneer oor God, en dan nog niks weet nie ennog niks verstaan nie en nie een verstaan dat ons nie kán verstaannie.God se weë is heilig, onaanraakbaar, onverklaarbaar. MaarJesus, sy Seun, sy menslike gestalte, het saam met ons kom loop!Van Jerusalem na Jerigo en terug. Hy stap met ons saam. Tree virtree. Of ek dit kan verklaar? Nee. God se manier, sy weë, is heilig.
Selfs ‘n mossie kry hier ‘n plek, en die swaeltjie bou haar nes en maak haar kleintjies groot, naby u altare, magtige HERE, my Koning en my God! ~ Psalm 84:4 ~
Buite ons huis was jare lank talle mossies. Nou is hulle weg. Ons weetnie waarom en waarheen nie. Die houtkappers is ook weg. Maardie piet-my-vrou roep nog saans en soggens. Ons vermoed andervoëls soos die hadidas het die mossies verdryf, ons raai maar. Maardie ander dag in ‘n parkeergarage was daar dosyne mossies. Hullemaak neste op die balke onder die sinkplaat. Hulle het ‘n anderplek gekry, ‘n veilige plek, presies soos die Woord sê.Jesus het ook die mossies dopgehou. Hy het gesê God weetvan hulle almal, elkeen. Hy “vergeet” hulle nie. Die klein voëltjieswat vir offers verkoop is by die tempel (twee vir ‘n stuiwer) – Jesushet hulle raakgesien én oor hulle gepraat.Ons is soos die mossies in die parkeergarage. Maar ons Godbehandel ons soos kinders en nooi ons in sy huis, waar Hy woon.Trouens, Hy kom woon by óns én sorg vir ons. God by ons en ons byGod: ons woon bymekaar. Amen.
Laat my wees waar U isEwige God
Om in die huis van die Here te bly, is so ‘n heerlike versoek.Dis so ‘n grootse wens en ideaal:Om al my dae die vreugde van u goedheid te beleef endaaroor lank en stil na te dink met groot dankbaarheid.
Wanneer ek wel oor U nadink, is dit soms moeilikomdat ander gedagtes hulle aan my opdwing,gedagtes met ‘n sekere kommer,gedagtes wat sommer net onsin is en nie twee sekondes werd nie,gedagtes waar ek die sorge van doer ver gaan haal,en my hele besinning oor U belemmerterwyl ek my lysie van bekommernisse uithaal en aan U voorlê,terwyl U weet wat in my hart is.
U goedheid: natuurlik moet ek my daarin verbly.Maar ek besef nie altyd presies wat u goedheid is nie.Soms voel ek soos Dawid dat alles nutteloos is,dat ek gevang is soos ‘n wilde dier in ‘n kuil,en dat u goedheid beter sal wees om my siel weg te neem.Ek beleef nie altyd hierdie lewe as u goedheid nie.Buitendien verstaan ek goedheid as geskenkewat ek gedurig van U ontvang,groot geskenke in sierpapier toegedraai:van sukses, van sukses vir my kinders,van elke gebed wat presies verhoor word,en dat my wil in elke geval sal geskied.Vir dit alles sê ek ekskuus. Jammer, Here.
Maar ek sou wou sit in ‘n heilige plek elke dag,soos ek een middag laat gesit het toe monnike aandgebede gesing heten ek daar vir altyd in die skemer wou blywaar die kersies flikker by ‘n altaaren die kleurglasvensters die laat lig in blou en rooi en geel en groenop alles laat val het:die atmosfeer het vir my laat voel U is daar,daar waar kleur is en lied en gebed, waar sagte lig valen selfs die donker hoekies getuig van ‘n Teenwoordigheid,u Teenwoordigheid.
Soos Dawid sal ek dit bly soek om in die huis van die Here te blyal weet ek dat ek in my lewe op aarde dit nie sal vind nie,altans nie vir altyd nie,en dat U my in u wêreld stuur omdat dit my taak isom u Naam oral uit te roep, en van u goedheid te getuig,selfs al het ek so ‘n skewe beeld van u goedheid.Nou wag ek op U soos ‘n kind wat sê: As ek eendag groot is …Ek wag op U in die wete dat ek reeds in u voorhof leef,maar dat U my sal kom haal om in te gaan na u ewige, heilige plek,daar waar die engele om u troon isen ek U in u heilige dimensie kan beleef,en ek deel word van u gedagtes en u goedheid en genadeterwyl U heers oor allesen ek die Groot Plan kan sien soos U dit uitgewerk heten steeds uitwerk.Ek wil veral sien hoe U dit wat ek as neerlae beleefin u goedheid ingeweef het,en hoe U smart as onderdeel van vreugde aangebied het,en hoe U die bose tot op ‘n punt toegelaat hetom net weer u mag te toon, u heerlikheid en u liefde.
Skerp dit gedurig by my in dat U is waar ek is,ook al voel ek soms verlate.En laat my onthou dat u goedheid vir ewig isen dat in hierdie opsig die beste altyd voorlê.
Amen.Uit: Manna oor die duine
. . . ek vind al meer tekens van ‘n Teenwoordigheid. My lewelank nog kry ek dit, hoewel ek nie die getrouste gelowigeof smettelose volgeling is nie. Net te veel vreemde patronein my lewe – goed en sleg – val iewers ewe skielik in plekom as “toeval” af te skryf. Ek is nie meer jonk nie, maar hetnog nooit na Christus om hulp geroep en dit nie gekry nie,en dit gebeur dikwels.
Hoe ouer ek word, hoe kleiner word my begrip vir redenasiesen hoe groter my aanvoeling vir die “gesprek” watIemand met my voer. En wat ek voel en “hoor”, klop metwat ek in die Bybel lees en beleef wanneer ‘n lied aangehefof ‘n gebed gebid word. Ek weet dis die nabyheid vanChristus. In dié sin wéét ek Hy het opgestaan.
En ná Hy “weg” is, het Hy die wêreld agtergelaat met ‘nonbegryplike en misterieuse kennis vir dié wat soek, en ‘nvreemde sekerheid van ‘n Teenwoordigheid.
– Izak de Villiers
Uit: Liedjies uit ‘n towerfluit
“God stuur ons nie in hierdie leweop ‘n strandvakansie nie. Ons moet werken bewerk. Ons moet sy mooi aarde benut.Ons moet mekaar bystaan. Ons moet sy hulp inalles soek, ook in Kanaän wat inderdaad onseie lewens is, maar nooit sonder probleme nie. God is daar om te help.”
Uit: ‘n Seisoen met God
Hierdie is n boek wat ek beslis gaan koop!
Mens kan jouself net baie verryk deur hierdie boek te lees. "n absolute nodigheid om sulke leesstof te hê in hierdie stresvolle tyd wat ons beleef.