Geldigheid is in sielkunde, tipes geldigheid, konsep - Sielkunde en Psigiatrie - 2019
geldigheid - Dit is een van die basiese kriteria in die psigodiagnostiek van toetse, metodes, die bepaling van hul gehalte, naby aan die konsep van betroubaarheid. Dit word gebruik wanneer dit nodig is om uit te vind hoe goed 'n tegniek meet presies waaroor dit gefokus is, respektiewelik, hoe beter die kwaliteit van die toets vertoon word, hoe groter is die geldigheid van hierdie tegniek.
Die vraagstuk van geldigheid ontstaan ​​eers in die proses om die materiaal te ontwikkel, nadat die toets of metodologie toegepas is, of u die mate van uitdrukking van die persoonlikheids eienskap wat bepaal moet word, ooreenstem met die metode om hierdie eienskap te meet.
Die begrip geldigheid word uitgedruk deur die korrelasie van resultate wat verkry word as gevolg van die toepassing van 'n toets of metode met ander eienskappe wat ook ondersoek word. Dit kan ook op 'n omvattende manier aangespreek word deur verskillende tegnieke en kriteria te gebruik. Verskillende tipes geldigheid word gebruik: konseptuele, konstruktiewe, kriterium-, substantiewe geldigheid, met intrinsieke metodes om hul graad van betroubaarheid vas te stel. Soms is die geldigheidskriterium 'n verpligte vereiste vir die toets van psigodiagnostiese metodes, indien hulle twyfel.
Om te verseker dat sielkundige navorsing werklike waarde het, moet dit nie net geldig wees nie, maar ook betroubaar wees. Betroubaarheid laat die eksperimente seker wees dat die toetswaarde baie naby aan die ware figuur is. 'N Geldige maatstaf is belangrik omdat dit aandui dat wat die eksperiment aanneem, bestudeer word. Dit is belangrik om aandag te skenk aan die feit dat hierdie kriterium betroubaarheid kan voorstel, maar betroubaarheid kan nie geldigheid aanneem nie. Betroubare waardes is dalk nie geldig nie, maar geldige waardes moet betroubaar wees. Dit is die kern van suksesvolle navorsing en toetsing.
Geldigheid is in die sielkunde
In die sielkunde dui die konsep van geldigheid die vertroue van die eksperiment op dat hy presies gemeet het wat hy met behulp van 'n sekere metode wou hê, 'n mate van die ooreenstemming van die resultate en die metode self met betrekking tot die opgestelde take toon. Geldige meting is die waarde wat presies meet waarvoor dit geskep is. Byvoorbeeld, 'n tegniek wat daarop gemik is om temperament te bepaal, moet presies temperament meet, en nie iets anders nie.
Geldigheid in eksperimentele sielkunde is 'n baie belangrike aspek, is 'n belangrike aanwyser wat die betroubaarheid van die resultate verseker, en soms kom die meeste probleme voor. Die perfekte eksperiment moet onberispelike geldigheid hê, dit wil sê, dit moet bewys dat die eksperimentele effek veroorsaak word deur veranderinge van die onafhanklike veranderlike en volledig ooreenstem met die werklikheid. Die resultate behaal sonder beperking kan veralgemeend word. As ons praat oor die mate van hierdie maatstaf, word aanvaar dat die resultate ooreenstem met die take wat gestel word.
Validasie word op drie maniere uitgevoer.
Evaluering van substantiewe geldigheid word uitgevoer om die vlak van voldoening van die gebruikte metodologie en werklikheid te bepaal, waarin die eiendom wat ondersoek word, in die metodiek uitgespreek word. Daar is ook so 'n komponent as die voor die hand liggend, dit word ook gesigsgeldigheid genoem, dit kenmerk die mate van ooreenstemming van die toets na die verwagtinge van die beoordeelde. In die meeste metodologieë word dit baie belangrik beskou dat die deelnemer van die assessering 'n duidelike verband het tussen die inhoud van die assesseringsprosedure en die geldigheid van die voorwerp van assessering.
Assessering van konstrukgeldigheid word uitgevoer om die graad van geldigheid te verkry dat die toets eintlik die konstrukte wat gegee en wetenskaplik gegrond is, bereken.
Daar is twee rigtings in konstruksie geldigheid. Die eerste word konvergente validering genoem, dit word gebruik om die verwagte verhouding tussen die resultate van die metode en die kenmerke van ander metodes wat die oorspronklike eienskappe meet, te kontroleer. As daar verskillende metodes nodig is om 'n eienskap te meet, sou 'n rasionele oplossing wees om eksperimente met ten minste twee metodes te doen, sodat 'n mens kan argumenteer oor 'n geldige kriterium wanneer die resultate vergelyk word om 'n hoë positiewe korrelasie te openbaar.
Convergente validering bepaal die waarskynlikheid van 'n toets telling variasie met verwagtinge. Die tweede benadering, wat diskriminasie validering genoem word, is dat die tegniek nie enige eienskappe moet meet waarmee teoreties korrelasie moet wees nie.
Verifikasie vir geldigheid is ook 'n maatstaf, dit word gelei deur statistiese metodes wat die mate van voldoening van die resultate met voorafbepaalde eksterne kriteria bepaal. Sulke kriteria kan wees: onmiddellike maatreëls, onafhanklik van die resultate van die metodologie of die waarde van maatskaplik-organisatoriese beduidende prestasie-aanwysers. By kriteriumgeldigheid word die voorspelling ook onderskei, dit word gebruik wanneer daar 'n behoefte is om gedrag te voorspel. En as dit blyk dat hierdie voorspelling mettertyd uitgevoer word, is die metode prognosties geldig.
Die geldigheid van die toets is
'N Toets is 'n gestandaardiseerde taak as gevolg van die aansoek, wat data verskaf oor die psigofisiologiese toestand van 'n persoon en sy persoonlike eienskappe, sy kennis, vermoëns en vaardighede.
Geldigheid en betroubaarheid van toetse is twee aanwysers wat hul gehalte bepaal.
Die geldigheid van die toets bepaal die mate van voldoening van die bestudeerde gehalte, eienskappe, sielkundige eienskappe wat aan die toets gestel word, waarmee dit bepaal word.
Die geldigheid van die toets is 'n aanduiding van die doeltreffendheid en toepaslikheid daarvan vir die meting van die vereiste eienskappe. Die hoogste gehalte toetse het 80% geldigheid. By die validering moet daar in gedagte gehou word dat die kwaliteit van die resultate afhang van die voorwaarde van vakke en hul eienskappe. Dit blyk dat een toets beide hoogs betroubaar en heeltemal ongeldig kan wees.
Daar is verskeie benaderings om die geldigheid van die toets te bepaal.
By die meet van 'n komplekse sielkundige verskynsel wat 'n hiërargiese struktuur het en nie met net een toets ondersoek kan word nie, word konstruktiewe geldigheid toegepas. Dit bepaal die akkuraatheid van die studie van komplekse, gestruktureerde sielkundige verskynsels, persoonlikheidstrekke, soos gemeet deur toetsing.
Geldigheid agter die kriterium is so 'n maatstaf van die toets, waarna die sielkundige verskynsel wat tans ondersoek word, bepaal word en die voorspelling van die verskynsels van hierdie verskynsel in die toekoms. Hiervoor word die resultate wat tydens toetsing verkry word, gekorreleer met die ontwikkelingsgraad van die gemeet gehalte in die praktyk, die assessering van spesifieke vermoëns in 'n bepaalde aktiwiteit. As die geldigheid van die toets minstens 0.2 is, dan is die gebruik van so 'n toets geregverdig.
Inhoudsgeldigheid is 'n toetskriterium, wat gebruik word om die nakoming van die area van sy gemeet sielkundige konstrukte te bepaal, toon al die volledigheid van die stel gemeet aanwysers.
Prognostiese geldigheid is 'n maatstaf waarbinne die aard van die ontwikkeling van die kwaliteit wat in die toekoms bestudeer word, voorspel kan word. So 'n maatstaf van toetsgehalte is baie waardevol, as dit vanuit die praktiese kant beskou word, maar daar kan probleme wees, aangesien ongelyke ontwikkeling van 'n gegewe gehalte in verskillende mense uitgesluit word.
Toets betroubaarheid is 'n toets maatstaf wat meet die vlak van stabiliteit van die resultate wat verkry is na die toets, met herhaalde navorsing. Dit word bepaal deur sekondêre toetsing na 'n sekere hoeveelheid tyd en bereken die korrelasiekoëffisiënt van die resultate wat na die eerste en na die tweede toetsing verkry is. Dit is ook belangrik om die eienskappe van die toetsprosedure self en die sosio-psigologiese struktuur van die monster in ag te neem. Dieselfde toets kan verskillende betroubaarheid hê, afhangende van geslag, ouderdom, sosiale status van die studie. Betroubaarheid kan dus soms onakkuraat wees, foute wat verval uit die navorsingsproses self. Daar word dus gesoek vir hoe om die invloed van sekere faktore op toetsing te verminder. Dit kan aangevoer word oor die betroubaarheid van die toets, as dit 'n waarde van 0.8-0.9 is.
Geldigheid en betroubaarheid van toetse is baie belangrik omdat hulle 'n toets as meetinstrument definieer. Wanneer betroubaarheid en geldigheid onbekend is, word die toets as nie van toepassing vir gebruik beskou nie.
By die meting van betroubaarheid en geldigheid is daar ook 'n etiese konteks. Dit is veral belangrik wanneer toetsresultate beduidend is om hulle te gebruik om mense se noodsaaklike besluite te neem. Sommige mense word gewerf, ander word uitgesoek, sommige studente gaan na opvoedkundige instellings, terwyl ander eers hul studies moet voltooi, psigiatriese diagnose en behandeling vir iemand bepaal word, en iemand is gesond. Dit beteken dat sulke besluite op grond van leer assesseer gedrag of spesiale vermoëns. Byvoorbeeld, 'n werksoeker moet getoets word, en sy grade is beslissende aanwysers vir toelating tot werk, hy vind uit dat die toets nie te geldig en betroubaar was nie, hy sou baie teleurgesteld wees.
Die geldigheid van die tegniek is
Die geldigheid van die metodologie bepaal die ooreenstemming van wat deur hierdie metodologie bestudeer word, aan wat dit beoog om te studeer.
Byvoorbeeld, as 'n sielkundige metode wat gebaseer is op ingeligte selfverslag, toegeken word om 'n sekere kwaliteit van persoonlikheid te bestudeer, van 'n kwaliteit wat nie korrek geassesseer kan word nie, sal hierdie metode nie geldig wees nie.
In die meeste gevalle kan die antwoorde wat die onderwerp gee aan vrae oor die teenwoordigheid of gebrek aan ontwikkeling in hom van hierdie gehalte, uitdruk hoe die onderwerp homself beskou of hoe hy in die oë van ander mense wil wees.
Geldigheid is ook 'n basiese vereiste vir die sielkundige metode om sielkundige konstrukte te bestudeer. Daar is 'n massa verskillende tipes van hierdie maatstaf, en tot dusver is daar nie 'n enkele opinie oor hoe om hierdie tipes korrek te noem nie en dit is nie bekend presies watter tipe metodes moet voldoen nie. As die tegniek ekstern of intern ongeldig is, word dit nie aanbeveel om dit te gebruik nie. Daar is twee benaderings om die metode te valideer.
Die teoretiese benadering word onthul om te wys hoe werklik 'n tegniek presies die gehalte meet wat, soos die navorser uitvind het, en is verplig om te meet. Dit word bewys deur samestelling met verwante aanwysers en dié waar daar geen verbindings kon wees nie. Om sodoende 'n teoretiese geldige kriterium te bevestig, is dit nodig om die graad van skakels met die verwante metodologie te bepaal, wat die konvergente kriterium en die afwesigheid van so 'n verband met metodes wat 'n ander teoretiese basis (diskriminantgeldigheid) het, bepaal.
Evaluering van die geldigheid van die metodologie kan kwantitatief of kwalitatief wees. Vir 'n pragmatiese benadering word die effektiwiteit en praktiese betekenis van die metodologie geëvalueer en 'n onafhanklike kriterium van buite gebruik om dit uit te voer as 'n aanduiding van die voorkoms van 'n gegewe kwaliteit in die alledaagse lewe. So 'n kriterium kan byvoorbeeld akademiese prestasie wees (vir metodes van prestasie, toetse vir intelligensie), subjektiewe assessering (vir persoonlike metodes), spesifieke vermoëns, tekeninge, modellering (vir metodes van spesiale eienskappe).
Om die geldigheid van eksterne kriteria te bewys, is daar vier tipes: prestasiekriteria - dit is kriteria soos die aantal voltooide take, die tyd wat aan opleiding spandeer word; subjektiewe kriteria word saam met vraelyste, onderhoude of vraelyste verkry; fisiologiese - polsslag, druk, fisiese simptome; ewekansigheidskriteria word gebruik wanneer die teiken of invloed van 'n spesifieke gebeurtenis of omstandigheid 'n doelwit het.
By die keuse van 'n navorsingsmetodologie is dit van teoretiese en praktiese belang om die dekking van die kenmerke te bepaal, as 'n belangrike komponent van geldigheid. Die inligting wat in die naam van die metodologie vervat is, is byna altyd nie voldoende om die omvang van die aansoek te beoordeel nie. Dit is net die naam van die metode, maar daar is altyd baie dinge onder. 'N Goeie voorbeeld is die proeflees tegniek. Hier behels die omvang van die bestudeerde eienskappe konsentrasie van aandag, stabiliteit en psigomotoriese spoed van die prosesse. Hierdie tegniek bied 'n beoordeling van die erns van hierdie eienskappe in die individu, hou goed verband met die waardes wat uit ander metodes verkry word en het goeie geldigheid. Terselfdertyd word die waardes wat verkry word as gevolg van die toetsing, onderhewig aan 'n groter invloed van ander faktore ten opsigte waarvan die metode nie-spesifieke is. As jy 'n proef toets toepas om dit te meet, sal die geldigheid laag wees. Dit blyk dat die bepaling van die omvang van die metodologie, 'n geldige maatstaf weerspieël die vlak van geldigheid van die navorsingsresultate. Met 'n klein aantal begeleidende faktore wat die resultate beïnvloed, sal die betroubaarheid van die skattings wat in die metodologie verkry word, hoër wees. Die akkuraatheid van die resultate word ook bepaal deur gebruik te maak van 'n stel gemete eienskappe, die belangrikheid daarvan in die uitvoer van diagnostiek van 'n komplekse aktiwiteit en die wesenlikheid van die voorwerp van meting wat in die materiaal van die metodologie vertoon word. Byvoorbeeld, om aan die vereistes van betroubaarheid en betroubaarheid te voldoen, moet die metodologie wat aan die professionele keuse toegewys word, 'n analise hê van 'n wye verskeidenheid verskillende aanwysers wat die belangrikste is om sukses in die beroep te behaal.
Geldige maatstaf is van verskillende tipes, afhangende van wat dit gerig is.
Interne geldigheid bepaal hoe eksperimentele vasgestelde effekte veranderinge in hierdie eksperiment veroorsaak het.
Interne geldigheid word bepaal deur die verband tussen onafhanklike en afhanklike veranderlikes, en gaan deur spesifieke prosedures, wat lei tot die bepaling van die betroubaarheid van die bevindings in hierdie studie. 'N Interne kriterium word gestel wanneer dit betroubaar bekend is dat 'n oorsaak-effek tipe afhanklik is tussen onafhanklike en afhanklike veranderlikes.
Die geldigheid van die studie word bepaal deur die invloed van onbeheerde situasionele faktore op die verskynsel wat bestudeer word. As dit hoog is, sal hierdie kriterium laag wees. Hoë interne geldigheid van die navorsing is 'n teken van kwalitatiewe navorsing.
Eksterne geldigheid som die bevindinge van die bevolking, die situasie en ander onafhanklike veranderlikes op. Die vermoë om die resultate wat in die studie behaal is na die werklike lewe oor te dra, hang af van hoe hoog en goeie eksterne geldigheid is.
Dikwels weerspreek eksterne en interne validering mekaar, want as een geldigheid toeneem, kan hierdie waarde die prestasie van 'n ander beïnvloed. Die beste opsie word beskou as die keuse van eksperimentele planne wat twee tipes van hierdie maatstaf sal voorsien. Dit is veral belangrik in die geval van studies waarin die verspreiding van resultate in sekere praktiese situasies belangrik is.
Inhoudsgeldigheid is van toepassing op die toetse waarin 'n sekere aktiwiteit volledig gemodelleer is, in die eerste plek die aspek wat verband hou met die vak. Dit blyk dat die hoofaspekte van die sielkundige konstruksie weerspieël word in die baie inhoud van die metodologie. As hierdie eienskap 'n komplekse struktuur het, moet al die elemente daarin ingesluit word in die metode self. So 'n geldige maatstaf word bepaal met behulp van 'n sistematiese beheer oor die inhoud. Dit moet die volledigheid van die dekking van die hele monster buite die gemete parameters aandui. Op grond hiervan moet 'n empiriese verifikasie van die metodologie uitgevoer word ooreenkomstig sy hipoteses. Elke taak of vraag in die toegewysde area moet 'n gelyke kans hê om dit in die toetsopdragte in te sluit.
Empiriese geldigheid word bepaal deur 'n statistiese korrelasie, dit wil sê, die korrelasie van die toets tellings en die aanwysers van 'n eksterne parameter gekies as 'n kriterium van geldigheid word oorweeg.
Konstruktiewe geldigheid verwys na 'n teoretiese konstruksie as 'n aparte en word ingesluit in die soeke na faktore wat 'n persoon se gedrag verduidelik wanneer 'n toets of prosedure uitgevoer word.
Die prognostiese tipe geldigheid word bepaal deur die teenwoordigheid van 'n baie betroubare eksterne kriterium, alhoewel inligting daaroor afgehaal word, is dit 'n bietjie tyd na die einde van die toets. So 'n eksterne kriterium is die vermoë van die individu vir 'n bepaalde soort aktiwiteit waarvoor hy gekies is vir die resultate van psigodiagnostiese metings. Die akkuraatheid van voorspelling in hierdie geldige maatstaf is in die teenoorgestelde afhanklikheid van die tyd wat vir voorspelling gegee is. И чем больше времени проходит после исследования, тем еще больше факторов будут учитываться для оценивания прогностической значимости теста. Хотя учесть абсолютно все имеющиеся факторы практически невозможно.
Ретроспективная валидность определяется за критерием, который отражает события или сстояние свойства в прошлом времени. Dit kan gebruik word om kennis te verkry van die voorspellende aspekte van die metodologie. Baie keer word sulke toetse van die ontwikkeling van vermoëns in hul verlede se betekenis vergelyk, en op die oomblik word bereken hoe effektief die resultate geword het.
Ekologiese geldigheid toon dat 'n sekere organisme, weens oorerflike, geneties bepaalde of verworwe eienskappe, bereid is om verskillende vorme van gedrag in verskillende kontekste of in verskillende habitats aan te toon. Die optrede van die organisme kan in een tyd en plek suksesvol wees, maar nie so suksesvol of glad nie suksesvol in 'n ander tyd en op 'n ander plek nie.
Omgewingsgeldigheid word bevestig indien die studieresultate bevestig of behoorlik toegepas word in veldstudies. Die probleem van laboratoriumnavorsing is voldoende verdraagsaamheid van die resultate wat verkry word aan die lewensomstandighede, aan die daaglikse aktiwiteite van die individu, wat natuurlik duur. Maar dit is ook nie die finale bevestiging van die resultate nie, as ekologies-geldig, omdat dit ook veralgemening vir ander toestande en omstandighede impliseer. Dikwels word studies van lae, omgewingsgeldige kriteria beskuldig, maar die rede hiervoor is die onvermoë om die studie in die werklike lewe te herhaal.