Respekvolle Behandeling Nixes Business Travel Spaar
Dit is nie onwettig om werknemers te vra om kamers te deel op sakereise nie. Werkgewers vra werknemers om kamers vir 'n verskeidenheid redes te deel - maar moet hulle? Ek het die meeste nadele gehoor van werknemers wat die praktyk van die hand gewys het. Die voordele kom van bestuurders en eienaars wat dikwels nie aan dieselfde reëls onderwerp word nie.
Werkgewers verdedig die praktyk van werknemers wat kamers deel met hierdie redes.
Die werkgewer wil die koste van reis en vermaak sny. Ekonomies, deel kamers beïnvloed 'n werknemer se vermoë om konferensies, opleiding en besigheidsvergaderings by te woon omdat, sonder die gedeelde kamers, slegs die helfte van die kwalifiserende werknemers die geleentheid sal kan bywoon.
Sommige werkgewers beweer dat die deel van 'n kamer kamermaatschappie en 'n gevoel van spanwerk bou . Hulle sê dat dit mense help om mekaar op 'n heel nuwe vlak te leer ken.
Die werkgewer sou nie die werkkontrak gekry het indien die kostebesparings van werknemers se kamers nie by die bod ingesluit is nie. Werkgewers beweer dat werknemers eerder die werk as hul privaatheid sal hê.
Negatiewe oor gedeelde kamers op besigheidsreis
In my teenstrydige siening moet werknemers nooit gevra word om 'n kamer met 'n kollega te deel nie, onder geen omstandighede nie, insluitende spaargeld tydens moeilike ekonomiese tye. Alhoewel ek nie seker is nie, is dit 'n regskwessie - alhoewel ek beslis die teisteringscenario's kan uitlok - is dit ' n respek probleem .
Werknemers wat vir besigheid reis om hul werkgewer te bevoordeel, moet behandel word met die respek en respek wat hulle verdien. Dit sluit in privaatheid, 'n plek vir stilstand weg van kollegas, en die geleentheid om te ontspan sonder om bekommerd te wees oor die menings, gevoelens, gewoontes en dinge van 'n kollega.
Moontlike oortredings van ADA deur 'n werknemer met 'n geakkrediteerde mediese toestand te plaas in 'n situasie waar hy of sy nie volle privaatheid het vir die medisyne, mediese toerusting of kamerverblyf wat hulle benodig nie. Deur werknemers te vereis om kamers te deel, oortree jy hul privaatheid en kan hulle mediese inligting bekend maak wat hulle nie wil deel nie. Selfs as jy kamers nodig het, moet 'n werknemer met 'n mediese toestand in staat wees om vir 'n enkele kamer te vra.
Die potensiële voordele van kameraadskap en spanbou word oorweldig deur die gebrek aan privaatheid en die stres wat veroorsaak word deur die deel van 'n ruimte met 'n vreemdeling met wie die werknemer nie intiem is nie. Werknemers is kwesbaar wanneer hulle slaap en selfs gewilde kollegas in dieselfde kamer kan inmeng met slaap. En in 'n gedeelde omgewing kry die werknemer geen werklike stilstand na die werk of reis die hele dag nie.
As jy jou werknemers respekteer, moet jou werknemers nie na 'n kollegasnoer luister nie, ruik hulle stinkende sokkies, werk hul toiletware in die badkamer, deel die seep in die stort, luister na hul telefoongesprekke, hanteer hul klere en higiëne gewoontes, of met hul laat-nag werkgewoontes.
Daagliks werk saam met kollegas vereis 'n mate van respek en privaatheid. Om werknemers te vra wat hul eie professionele afstand van mekaar op die werk handhaaf, om hierdie gedragsreëls op die pad te skend, destabiliseer patrone van interaksie. Werknemers ontwikkel hul geriefsones en -gedragte wat hulle in die loop van die tyd met die werkplek kan hanteer.
Werkgewers kan nie verwag dat die ontwrigting van hierdie afstand- en ruimtebehoeftes werknemers sal bevoordeel nie. Om jou kollega te sien loop rond in 'n hotelkamer wat 'n handdoek dra wanneer jy haar oor 'n konferensie tafel sien, dra 'n sak pak, skep ongemak. Alhoewel sommige werknemers onfaseer kan word, sal ander baie ongemaklik wees. Hoekom kos dit?
'N Werknemer wat ure van sy of haar vrye tyd spandeer en tyd weggooi van die gesin vir besigheidsdoeleindes, moet 'n privaat kamer hê om af te tree vir pouses en saans. Die werknemer kan sonder 'n gehoor tuis tuisgaan, 'n paar cocktails drink sonder 'n afkeurende waarnemer, werk tot die vroeë oggendure of bel 'n vroeë nag sonder om te bekommer oor die behoeftes van 'n kollega.
Werknemers wat net ontbyt, middagete en aandete saam spandeer het, het alle dagbyeenkomste met mede-werknemers bygewoon, verdien 'n plek vir eensaamheid en verjonging. Om 'n kamer te deel, is nie 'n spanbou-gebeurtenis nie, en dit kan lei tot beskadigde werkverhoudings, selfs al is beide werknemers respekvol en bewus van volwasse gedrag.
Besigheidsreise is stresvol genoeg, en jou werknemers gee jou reeds vrywillig ure van hul tyd, sonder om nog een laag van potensiële stres en offensiwiteit te voeg. Gee jou werknemers die respek wat hulle verdien. Tensy goeie vriende mekaar vra, moet werknemers nooit gevra word om kamers te deel nie.
Alternatiewe maniere om reisuitgawes te sny
Die probleem bly. Besigheidsreiskoste bly steeds eskaleer en werkgewers moet koste beheer. Hopelik is jy daarvan oortuig dat mense wat kamers maak, nie die antwoord is nie. As jy 'n groot maatskappy met 'n reisafdeling is, het jy waarskynlik al my oplossings en voorstelle geïmplementeer.