HERSTELDE Huweliksgetuienis: "Ek Het Altyd Gedink Dat as Ek Hom Ooit Sou Wou Terug Hê, Hy Daar Sou Wees!" – UiteindelikHoop.com
HERSTELDE Huweliksgetuienis: "Ek Het Altyd Gedink Dat as Ek Hom Ooit Sou Wou Terug Hê, Hy Daar Sou Wees!"
April 3, 2021 Aanmoediger
♕ Belofte van vandag: "Sy hou goeie toesig oor haar huishouding; lui is sy nie." Spreuke 31:27
Astrid, hoe het jou herstel eintlik begin?
Eerstens wil ek sê dat al my getuienis tot eer en eer van die Here is! Sonder Hom, Sy ontsaglike liefde en genade, sou niks hiervan moontlik wees nie.
Dit het alles begin toe ek jonk getroud is, baie onvolwasse, met geen idee van wat 'n huwelik regtig beteken nie. Ek het net die troue oorweeg en nie hoe om as vrou te leef nie. En sonder om 'n " Wyse Vrou" te wees soos julle kan voorstel, het ek en my man die hele tyd BAIE baklei oor klein dingetjies. Ek het nie geweet hoe om stil te bly nie. Ek het nie geweet hoe om vriendelik te praat nie. Ek wou altyd reg wees en ek het in geen bespreking "terugstaan" aanvaar nie.
Die bakleiery was regtig verskriklik en elke keer as ek my mond oopgemaak het, het ek al sy gebreke uitgewys, omdat ek blind was vir myne (daar was soveel!). Behalwe dat ek twisgierig was, het ek nooit plesier daarin gehad om ons huis te versorg nie, 'n vrou van God te wees wat haar huis bou nie, na ander om te sien en selfs kinders te hê nie, ek was soos elke vrou in hierdie gevalle wêreld waarin ons woon.
My man het altyd daaroor gekla, maar ek (het geweet) dat ek reg was en gesê dat ek nie sy werknemer was nie! (Absurd !!!). Die tyd het verbygegaan en ons het naby ons 2-jaar herdenking ​gekom. Weens 'n mislukte voorbehoeding het ons 'n kind gehad, 'n seun en toe ons seun 1 jaar oud was, in 'n ander een van ons hewige besprekings, het ek myself en God begin vertel dat ek nie meer die huwelik kon aanvaar nie! Ek het nie geweet wat ek nog moes doen nie. Dat ek hom nie meer in my lewe wou hê nie en dat ek verlore gevoel het.
'n Paar dae later het situasies begin gebeur en het gedink dat dit "tekens" was wat God my laat sien het om te skei! (Hoe naïef!). Ek het nie geweet dat God NOOIT wil hê dat 'n huwelik verbreek word nie, dat God egskeiding haat en dat dit nie Sy wil was nie, maar wat ek wou hê! Wel, 'n paar weke later het ek (wat al baie koud en ver van my aardse man af was ) my man gevra om die huis te verlaat. Dit was nie wat hy wou hê nie, maar hy het gegaan. Hy het my verskeie kere gevra om weer te dink, om weer te probeer en gesê dat die huwelik vir ewig is, dat hy my liefhet. En ek, heeltemal verblind deur sonde en verhard van hart, het nie geluister nie.
Ek dink dit was ongeveer 3 maande later dat hy regtig wou terugkom en ek het gesê, nee. Ek het 'n egskeiding aanhandig gemaak. Die prokureur het dit egter onvolledig ingestuur en ons moes dit oordoen. Toe ons dit gaan oordoen het, het ek die papiere in my motor gebêre, en ek het die deur nie toe gemaak toe ek by die huis kom nie en dit het gereën. Al die papiere het nat geword! En ek het dit heeltyd uitgestel en dank God dat hierdie egskeiding nooit gebeur het nie! Eer aan God! Hy het al in ons lewens gewerk.
Na 'n jaar van skeiding, met die een mislukte egskeidingspoging na die ander, het my Nana my gevra om haar kerk toe te neem. Terwyl ek in die byeenkoms gesit het, het ek vir God gesê dat ek verlore voel, en ek het Hom gevra om Sy wil in my lewe te doen, en dat ek my lewe in Sy hande oorgee. Skielik het alles begin maak dat ek my huwelik wou terugkry! Ek het nooit gedink dat dit met my sou gebeur nie. Om alles anders te wil doen!
Ek wou regtig weer saamwoon en ons huis met plesier versorg! Ek het na my seun gekyk en gehuil en gewonder hoe ek ons ​​gesin kon vernietig! Hoe blind was ek nie! Daarom het ek gedink dat hy, as ek met my man gaan praat, sou wou terugkom, en dat ons ons gesin kon herskep.
Toe ek gesê het dat ek graag wou praat het hy soos iemand anders gelyk! Uiters koud! Hy het gesê dat hy niks met my te doen wil hê nie, dat dinge verander het, hy het baie tyd gehad om daaroor te dink en dat hy sy lewe geniet het en dat hy vrede gehad het wat hy nie wou verloor nie! Ek het bang geword! Ek het altyd gedink dat hy daar sou wees as ek hom sou wou terugkry!
In 'n woede het ek begin aandring, hom vertel dat hy wreed was, hom aangesê om saam met my kerk toe te kom, verse vir hom gestuur, maar niks, niks het gewerk nie. Inteendeel, hy het toenemend koud en meer onverskillig gevoel, meer vasberade in sy besluit. Hy het vir my gesê dat hy niemand het nie, hy wil net nie terugkom nie, hy kan hom nie meer saam met my voorstel nie. Op 'n dag het ek 'n gesprek met 'n "vriend" op sy selfoon gesien. Ek het gevra met wie hy praat, hy was baie kwaad dat ek aan sy selfoon geraak het en gesê dat ek nie verander het soos ek beweer het nie. Ons het weer baklei en hy was nog kouer, as dit moontlik was.
Astrid, hoe het God jou situasie verander terwyl jy Hom van harte gesoek het?
Daarna het ek 'n verskoning gestuur, sy antwoord was baie koud. Ek het aanhou soek na redes om heeltyd met hom te praat. Ek het met 'n man van my kerk gaan praat en hy het saam met my gebid, my bedaar en aangemoedig om nie moed op te gee nie. Ek het gesê dat God my huwelik sou herstel. Ek het standvastig gebly. Ek het baie, baie, baie keer aan die voete van die Here gehuil. Met elke uitroep, met elke gebed, het ek gevoel ek verander, het ek nader aan God gevoel. Ek het 'n werklike bekering deurgemaak, en ek wou bo alles die wil van God doen, sy Woord volg, wou nader aan Hom wees en doen wat Hom behaag. Ek het as persoon verander, nie net in my huwelik nie, maar ook met almal in ander situasies. Ek het God gedank vir die geleentheid om 'n nuwe vrou te wees, vir Sy genade, omdat Hy my geroep het om naby Hom te wees, selfs al het ek soveel gesondig!
Dit het uiteindelik 'n keerpunt bereik toe my man en ek gesels het oor hoe ons die vakansie moet hanteer . Elke jaar reis hy na 'n ander land om by sy familie te wees en hy wou hê dat ons seun ook moet gaan, maar omdat hy klein was, kon hy nie lank bly nie. Daarom het hy voorgestel dat ek saam met hulle sou gaan. Ek was gelukkig en het aanvaar! (Die ou ek sou probeer het om in te meng eerder as om te glimlag en IN TE STEM - vertrou my Hemelse Man vir alles.) Ek het gedink dis toe dat ons herstel sou gebeur en dat ons as 'n paartjie sou terugkeer. Hoe verkeerd was ek, ek het 'n paar keer so gefrustreerd geraak, maar ek het my vinnig tot God gewend in die wete dat Sy planne beter as myne was!
Watter beginsels uit God se Woord (of deur middel van ons hulpbronne), Astrid, het die Here jou tydens hierdie beproewing geleer?
"Alles werk ten goede saam vir diegene wat die Here liefhet en geroep word volgens Sy voorneme".
"laat gaan" en "sagmoedige en stil gees " is wat belangrik is!
Astrid, wat was die moeilikste tye waardeur God jou gehelp het?
Hierdie vakansie het 'n volle maand en 'n half geduur en kan ek sê dat dit soms baie moeilik was?! Heel anders as wat ek my voorgestel het dit sou wees. My man het heeltemal koud, ver en onverskillig teenoor my gebly. Hy het absoluut geen begeerte getoon om na ons huwelik terug te keer of die minste belangstelling in my te toon nie. Ek het regtig sleg gevoel en verwerp omdat ons in so 'n noue omgewing en met sy familie was.
Hy het my baie keer saam met ons seun daar gelos en saam met vriende uitgegaan, na naburige stede gegaan, kortom, ek was daar as kinderoppasser vir sy seun. Ek het soms wanhoop ervaar, maar ek het geweet dat God hierdie tyd gebruik het om my nederig te maak. Ek was niks anders as arrogant en selfgesentreerd nie, en God moes my ten volle breek sodat ek nooit weer sou teruggaan soos ek was nie!
Ek het daaraan begin dink as onmoontlik, dat God miskien nie my huwelik wou herstel nie. Ek het my Hemelse Man gevra om my te ondersteun, want ek kon nie meer nie! Elke keer as ek dit gesê het, nadat ek baie gehuil het en met God gepraat het, het ek vernuwe gevoel het en die krag gehad om voort te gaan. Totdat ek eendag 'herstelde huwelik' op Google gesoek het en RMI gevind het . Dit was wat ek nodig gehad het! Ek het die boek "Hoe God Jou Huwelik Kan En Sal Herstel" afgelaai en begin lees. Dit het gelyk of alles pas! Ek was al spyt oor ons uitmekaar was, maar nadat ek die boek begin lees het, het ek al MY foute tydens die huwelik verstaan. Ek was skaam. Hoe twisgierig was ek nie! Ek was ondraaglik, ongehoorsaam. Ek het ook probeer om my eie huwelik te herstel eerder as om God toe te laat.
Astrid, wat was die "keerpunt" van jou herstel?
Toe ek my foute begryp het en die beginsels geleer om stil te bly, te laat gaan, het dit my nog meer verander. Die situasie het dieselfde gelyk, maar ek het baie vrede gevoel terwyl ek die boek gelees het, baie vertroue en baie sekerheid. Ek het geglo dat dit op God se tyd sou gebeur, en Hy was van plan om my huwelik te herstel. Dit het net van my afgehang om gehoorsaam te wees en te wag en toe te laat dat Hy my klaar verander het. Ek kon niks forseer of op my eie probeer doen nie, soos om verandering in my te maak aan wat ek geweet het moes verander.
Die boek was die een wat my gebede voltooi het, toe vind ek 'n Wyse Vrou en begin my lewe en my gedagtes weer opbou deur Sy Woord. Toe ek my gebede kombineer met die beginsels wat ek geleer het, het dinge begin verander!
Vertel ons HOE dit gebeur het, Astrid? Het jou man net by die voordeur ingestap? Astrid, het jy vermoed of kon jy sien dat jy naby aan herstel was?
Dus, nog steeds op die vakansie, na meer as 'n maand van weg wees, terwyl hy weg was en ek by die huis was, Bybel gelees het, lesse gestudeer het, my hart in my joernale gestort het, toe hy my gebel en gevra het of ek saam met hom wou uitgaan. Ek was sooo bang! Ek het soveel vrede gehad dat ek nie verwag het dat dit sou gebeur nie! Ek het gesê ek sou, so hy het my kom haal en ons is weg. En daar vertel hy my dat hy weer wil probeer, dat hy hom nou 'n nuwe lewe kan voorstel.
Hy het voorgestel dat ons steeds nie saam sou woon nie, en ek het aanvaar en gesê: "Ek stem saam, ek is nie gereed nie." Hy het my 'n soen gegee en toe ons terugkom by sy ouerhuis, het ons hande vasgehou! Ek was baie bly!
In die volgende dae het hy egter koud en ver gebly. Ek kon nie verstaan ​​hoekom nie. Dit het my seergemaak, maar ek wou nie ondankbaar wees nie, nie net vir hom nie, maar meestal ook vir die Here. Daarom het ek die Here gedank en geprys, wetende dat daar 'n rede was vir hierdie terugkeer na sy ou gevoelens teenoor my.
Toe ons terugkom van die vakansie, het ons weer gesels, en toe vertel hy my dat hy van harte wil probeer, maar dat hy nie daarin slaag om te wees soos hy was nie, dat hy, ondanks die feit dat hy sy gesin wou terugkry, nie daarin kon slaag om iets vir my te voel nie, nie soos hy gedink het hy sou voel nie, en hoe hy teenoor my wou voel nie. Ek het baie hartseer hieroor gevoel, maar ek het voortgegaan om God te dank en Hom te vra om my man se hart op Hom en dan op my te rig.
Dit is toe dat hy voorstel dat ek by hom moet kom woon, en ek het. Ons seun was so gelukkig! En ek het begin om te bou waarop ek wou hê ons huis gebou moes word. Die versorging van ons huis het my so vervul. Ek het die werkers by die huis boek gevolg en goed daarin geslaag om 'n tuisteskepper te wees, baie ver van die vrou wat haar eie huis afgebreek het. Ek het niks afgedwing nie, ek het niks gehef nie. Ek het aangehou om alleen te wees met my Eerste Liefde. Ons het 'n bietjie soos 'vreemdelinge' in dieselfde huis gewoon, maar ten spyte van 'n paar oomblikke van hartseer, was ek rustig en het ek my Geliefde Man geniet. Om God te dank en te loof, het geword wat ek die hele tyd gedoen het.
Ek het geweet dat dit die begin van 'n herstel was. As ek terugkyk, na 3 maande se gebede vir my herstel, het dit alreeds gebeur, ons is herstel, dit was net nie wat ek my voorgestel het nie. Tog was ek dankbaar en het ek nog meer verheug!
'n Paar dae later was daar 'n krisis in my aardse man se lewe, en hy het nader aan my gekom om na my uit te reik vir ondersteuning. Hy het liefdevol geword. 'n Dag of twee later, op Sondag, het hy gevra of ek kerk toe sou gaan. Daar was 'n gebedsgroep in die kerk waarheen hy my geneem het en hy het gevra of ek sou gaan. Toe ons instap, kom daar 'n man om vir ons te bid, en nadat hy gebid het, het hy gesê: "God sê dat jou huwelik reeds herstel is! Jou krisis is verby."
Na daardie dag, wat hierdie naweek drie maande sal wees, het alles verander! Alles! Hy is iemand anders en ons is baie meer geestelik betrokke by ons nuwe kerk. Hy het gesê dat hy my sedert daardie dag weer as sy vrou sien, as iemand wat hom voltooi! Ek weet ons is nog steeds op reis en ons moet altyd in gebed, lofprysing en danksegging bly, want die Here moet nog hard aan ons albei werk! Maar hierdie keer word ons huis herbou op die rots van sy Woord, en God staan ​​in die middelpunt van ons huwelik! God is volmaak, my susters! Sy tydsberekening is perfek en sy werke ook perfek! Vertroue! Dit het vir my onmoontlik gelyk ... en dit was regtig! Maar by God is NIKS onmoontlik nie en Hy gee my hierdie WONDERWERK, alhoewel ek dit nie verdien het nie! My Geliefde, ek is lief vir jou !!!
Watter van ons hulpbronne sal jy aanbeveel wat jou gehelp het, Astrid?
Hoe God Jou Huwelik Kan En Sal Herstel, 'n Wyse Vrou . Die Bybel.
Astrid, sal jy belangstel om ander vroue aan te moedig?
Hoe dit ook al sy, Astrid, watter soort aanmoediging wil jy ten slotte by vroue laat?
Staan vas in die Here! Kyk na die Here en nie na die omstandighede nie. As ek na die omstandighede gekyk het, sou ek opgegee het, want dit het gelyk asof alles teen herstel gaan. Maar ons God doen wonderwerke as ons alles in Sy hande gee en vertrou! Vertroue! Mag die vrede van God in julle harte seëvier!
Vind meer aanmoediging en om die hindernisse van #Laat gaan, #Twisgierige Vrou en #Sagmoedig en Stil te oorkom, klik op die #TAG wat gekoppel is aan die Herstelde Huweliksgetuienisse.