Geskryf deur Kayla Zacharias
Image deur zoosnow
'N nuwe soja-gebaseerde gom gemaak van voedsel komponente is selfs sterker as Gorilla Glue op hout, sê navorsers. Op aluminium is dit omtrent dieselfde.
Jonathan Wilker van Purdue Universiteit ondersoek hoe mariene diere, soos oesters en mossels, natuurlike kleefmiddels skep. Anders as die meeste gom wat jy in 'n hardeware winkel vind, is hierdie kleefmiddels nie giftig nie, en baie hou onder water. Terwyl hy probeer het om eendag 'n nuwe gom in sy laboratorium te skep, het Wilker iets vreemds opgemerk.
"Dinge was vas as hulle nie gewees het nie," sê hy. "Ons het gevind dat die komponente wat gebruik word, proteïene en suiker, reageer en in 'n gom verander."
Dit is die kern van Maillard-chemie, of "kookchemie." Dit gebeur wanneer jy 'n streep rooster of brood in die oond bak; Na 'n ruk begin die rande bruin en 'n hartige reuk vul die lug. Chemies, suikers en proteïene kombineer om aromatiese verbindings te skep.
Gewoonlik neem dit hitte om hierdie proses af te skop, maar Maillard chemie is 'n hele klomp rotse reaksies, en dit kan op 'n paar verskillende maniere gebeur. Produkte van elke reaksie word betrokke in hul eie reaksies en kan chemikalieë vrystel wat ons as geure ervaar. Die beskrywing van die Maillard-reaksie in detail sal 'n hele boek alleen opneem, volgens PBS.
"Wanneer voedsel bruin is, verbind sekere molekules saam. Proteïene kan met mekaar reageer deur met suikers te reageer, "sê Wilker. "Wanneer seewes hul kleefmiddels maak, verbind hulle ook proteïene saam. Hulle gebruik heeltemal verskillende chemie, maar die idee is ietwat soortgelyk. kruisbindende proteïene kan 'n gom skep. "
Hierdie nuwe sojabasis kleefstof hou nie goed onder water nie, dus dit is waarskynlik nie 'n perfekte vervanging vir die giftige gom wat in laaghout en spaanplaten gebruik word nie (die dampe waaruit huiseienaars vir baie jare asemhaal wanneer hulle gebruik word om huise te bou). Dit kan egter gebruik word in die verpakking van organiese gesertifiseerde voedselprodukte.
"Kosverpakking verlaat gewoonlik op tipiese petroleumgebaseerde gom, wat gifstowwe kan uitlee," sê Wilker.
Om die sterkte van die gom te toets, het Wilker se span saam twee stukke hout of aluminium gely. Die verre punte het 'n gat vir 'n pen, en 'n masjien trek hulle in teenoorgestelde rigtings om hul krag te toets. Die nuwe kleefstof was so sterk op hout dat die pen deur die gat geruk het.
Alhoewel die sojabasis kleefstof redelik sterk was, het die span selfs beter resultate behaal met 'n ander proteïen, bees serum albumien (BSA). BSA is 'n generiese proteïen wat dikwels in laboratoriums gebruik word vir eksperimente. Dit is goedkoop vir navorsers, maar nie goedkoop genoeg om 'n BSA-gebaseerde gom op 'n groot kommersiële skaal bekostigbaar te maak nie.
"As jy in die gommark wil breek, moet jou produk goedkoop wees, hoë prestasie en die materiaal moet ook op groot skale beskikbaar wees," sê Wilker. "Hierdie nuwe soja-gebaseerde gom kan hierdie vereistes tref terwyl dit ook hernubaar word."
Die bevindinge verskyn die Tydskrif van die Amerikaanse Chemiese Vereniging. Die Nasionale Wetenskapstigting en die Kantoor van Vlootnavorsing het die werk ondersteun.