kinderstories | Chessalee
Posts Tagged ‘kinderstories’
Posted in books, education, fabels, Filosofie, frog stories, frogs, Japanese stories, padda stories, Philosophy, Philosophy teaching, picture story books, prente stories, stories, tradisionele stories oor paddas, traditional stories about frogs, tagged books, children's books, Children's stories, education, fabels, Filosofie, frog stories, frogs, Japanese stories, kinderstories, padda stories, paddas, Philosophy teaching, picture story books, prente stories, reading, stories, stories oor paddas, tradisionele stories oor paddas, traditional stories about frogs, Two frogs on 20/09/2007|
6 Comments »	“Two Frogs” is a fantastic book. I want to share this book today and by doing this, do my “good deed” for today! I love books, even more, children’s books! I’m slowly busy building up a library! I used this book with great success during Philosophy lessons… Firstly, the pictures in this book…just look how stunning! Doesn’t it convey a lot, only by looking at it! That’s why children’s books fascinate me, you get outstanding illustrations and lifelong messages. This book is definitely one of those which you would buy and have different uses for, when teaching. I’m going to copy a few lines from the book…and the images support the text just brilliantly!
—Once there were two frogs sitting on a lily pad in the middle of a large pond. One of the frogs was holding a stick. “What’s that for?” asked the other frog. “For protection,” said the frog with the stick. “This stick is to beat off the dog.”
“What dog?” said the other frog, quickly looking over his shoulder. “I can’t see a dog. There is no dog!” “Not now there isn’t, not at this moment,” replied the frog with the stick. “But what if a dog should come swimming across the pond and try to eat us up? Better be safe than sorry.” The other frog was puzzled. “But no dogs ever come swimming in the pond,” he protested. “At least I’ve never seen one. In fact I can’t even remember seeing one on the edge of the pond. And why would a dog want to come swimming in the pond anyway? They’re not so fond of swimming as us frogs, you know.”
Now, by looking at the pics, you can imagine what happened…I put questions forward to 9 year old children e.g. Should we always be prepared? Should we always think about all the “what ifs”? Is it ridiculous thinking the worst might happen? Why would you want to be prepared for the worst? What do you need to be well prepared? What do you see as “the worst”? How else can we prepare us for the “worst”? This book lends itself to numerous questions and at least an hour’s discussion with children. One of the “what ifs” in this book really happened at the end! That was the dog…but the frogs were already gone and not there to see the dog…
If you want to leave your point of view about these questions, it would be well received!
Please click HERE to read a story about two frogs..do enjoy
Posted in Afrikaans, Afrikaans stories, Afrikaanse stories, Die Mooiste Afrikaanse Sprokies in Afrikaans, Jakkals en Wolf stories, Pieter W Grobbelaar, Sprokies, tagged Afrikaans, Afrikaans stories, Afrikaanse Kinder Stories, Afrikaanse kinderverhale, Afrikaanse Sprokies, Antjie Somers, Die Heks van Hexrivier, Jakkals, Jakkals en Wolf stories, Jakkals vertrou sy eie vrede nie, Kinder verhale, kinderstories, kort afrikaanse stories, Lekker Afrikaanse Kinder Stories, Mooiste Afrikaanse Sprokies, Pieter W Grobbelaar, short Afrikaans stories, Sop met 'n skop, Sprokies, stories, stories met diere karakters, Suid-Afrikaanse skrywers, Vat hom, Wolf leer vlieg on 25/06/2007|
23 Comments »	Meer Afrikaanse stories op hierdie volgende link asook boeke wat aanbeveel kan word. Die link sal in ‘n nuwe venster oopmaak.
Hierdie stories het ek in ‘n “Zip”-lêer eendag iewers van ‘n webbladsy afgelaai, ek kan nie eers meer onthou waar nie. In elk geval, ek blog dit omdat dit kosbare stories is van een van ons fantastiese skrywers, Pieter W Grobbelaar. Geniet dit! Die Mooiste Afrikaanse Sprokies
As paaiboelie het Antjie Somers geen gelyke in Afrikaans nie. “Oppas vir Antjie Somers. Hy sal jou in sy groot sak stop!” is ‘n dreigement wat baie geslagte kinders soet gehou het. “Hy”, ja, want Antjie Somers was natuurlik eintlik ‘n man. Hier volg een van die talle maniere waarop die verhaal vertel word.
DIE HEKS VAN HEXRIVIER
Hierdie mooi, eg Afrikaanse sprokie is ‘n goeie voorbeeld van ‘n verhaal wat waarskynlik rondom die naam van ‘n bepaalde plek ontstaan het.
Elise was ‘n mooi meisie. In die hele vallei het geeneen soos sy gewoon nie. Maar ongelukkig het sy aan hoogmoed gely. As die jong mans by haar kom kuier, het sy net haar neus opgetrek en gesê: “Eendag sal die mooiste en beste en fluksste jong man my kry.”
Op ‘n dag kom Flip met sy sweetvos by die plaas aangery. Dit is goed om hom te hoor lag. Hy is mooi om na te kyk. Vir werk is hy nie bang nie. Toe weet Elise: dis die jong man vir wie sy gewag het. Maar sy is nog hoogmoedig. “Gaan pluk vir my die bloedrooi disa wat op die hoogste krans groei,” sê sy. “Dan sal ek weet dat jy my liefde werd is.”
“Ek gaan,” sê Filip.
Flip klim en klim, en soos hy klim, sing hy.
Flip klim en klim met ‘n lag.
Flip klim tot hy tussen die kranse kom. Daar ver op ‘n rotspunt wat oor die diepste afgrond hang, blom die rooi disa.
“Nou gaan ek jou pluk,” sê Flip. “My bruid wag vir my.”
Maar toe hy vooroor buk, krummel die klippe onder sy voet. Hy gryp, maar dis net die disa wat hy beetkry. Hy stort met die blom in sy hand na benede.
Toe Elise van Flip se dood hoor, breek haar hart. “Filip! Filip!” snik sy, maar dit is te laat. Filip! Filip!” huil sy, maar dit help nie meer nie. “Filip! Filip!” roep sy, en sy klim die berg in na die plek toe waar die bloedrooi disa gestaan het.
Toe sy die geknakte blomsteel sien en die spore van Filip se val, kan sy nie meer nie. Filip! Filip!” sug sy en sak inmekaar. En die afgrond gryp haar soos hy Flip gegryp het, en sy val haar te pletter.
En nou nog, vertel die mense, kan jy haar daar sien dwaal. Dis net ‘n skim wat van haar oor is. Haar geroep is ‘n suggie wind. Maar sy kan nie rus vind nie. Elke maanlignag kom sy weer om na haar Filip te soek, al sal sy hom nooit kry nie.
“Dis haar verdiende loon, sê die mense. “Haar hoogmoed het ‘n jong man se lewe gekos. Sy is ‘n heks!”
So het die mooiste jong meisie van die vallei die Heks van Hexrivier geword.
Wolf is moedeloos honger. Elke keer as hy by ‘n dooie dier kom, het Aasvoël lankal die lekkerste vleis afgeëet sodat net die kaal bene vir hom oorbly.
“Ai, Aasvoël,” kla Wolf, “kan jy dan nie vir my sê hoe jy so gou weet as daar iets te ete is nie?”
“Dis maklik, antwoord Aasvoël. “Ek vlieg hoog in die lug en kyk ver oor die aarde uit. Jy kan net tot by die bossies hier voor jou neus sien.”
“Leer my dan ook vlieg,” soebat Wolf.
“Goed,” sê Aasvoël. “Kom klim op my rug, dan kyk jy mooi wat ek doen.”
Aasvoël sprei sy kragtige vlerke, en Wolf meet net vasklou.
“Sien jy, Wolf?” roep Aasvoël toe hulle hoog oor ‘n lap doringbosse sweef. “Dis maklik. Spring nou af en klap met jou bene soos ek met my vlerke.”
Wolf duik deur die lug, maar hoe hy ook al skop en spartel, hy val soos ‘n klip, reg in die doringbosse.
“Eina!” tjank Wolf terwyl hy tussen die klouende takke uitsukkel.
“Laat dit vir jou ‘n les wees!” roep Aasvoël van bo af. “‘n Dier is gemaak om te loop, en ‘n voël om te vlieg. En as diere probeer vlieg, kom daar moeilikheid.”
SOP MET ‘N SKOP
Wolf vat die been, en hy kou daaraan asof hy tog te lekker kou, en hy suig daaraan asof daar baie te suig is. Toe staan hy op. “Baie dankie, Leeu,” sê hy. “Ek sal sulke vriendelikheid nie vergeet nie. Kom eet gerus môreaand ‘n bietjie sop by my.
Vrou Wolf hou haar mond oop, en Wolf gooi in, maar dis van die koue pot s’n. So gaan hy van kind tot kind, en hulle drink tog te lekker. Maar toe hy by Leeu en Jakkals kom, skep hy twee bekers van die vuurwarm sop uit. “Maak wyd oop!” sê hy, en hulle maak so.