Die Ferber-metode is gedemystifiseer - Inligting - 2022
Die Ferber-metode is gedemystifiseer
Kinderarts Richard Ferber is die stigter en voormalige direkteur van die Center for Pediatric Sleep Disorders by Children's Hospital in Boston. Sedert die publikasie van sy boekLos u kind se slaapprobleme op In 1985 word hy bekend as 'n toonaangewende - en kontroversiële - kenner op die gebied van kinderslaap.
Die kans is goed dat u gehoor het van Ferber se metode om babas te leer om hulself te laat kalmeer - 'n metode wat so nou met hom verband hou, word dit dikwels 'Ferberizing' genoem. Daar word ook na hierdie metode en die variasies daarvan verwys as 'roep dit uit', hoewel Ferber self dit nooit noem nie.
Ferber se metode van slaapopleiding het oor die jare heen kontroversie onder ouers, pediaters en slaapkundiges veroorsaak: Sommige sweer by die Ferber-benadering, terwyl ander beweer dat dit lewenslange emosionele littekens skep. Dit word ook dikwels oordrewe en verkeerd verstaan. (Kyk onder "Ferber se metode: feite en fiksie,")
'N Opgedateerde en uitgebreide weergawe vanLos u kind se slaapprobleme op, wat in 2006 gepubliseer is, het Ferber en sy benadering tot slaap in die openbare oog gehou.
Wat presies is die Ferber-metode?
In 'n neutedop sê Ferber dat jy jou baba kan leer om homself te laat slaap as hy fisies en emosioneel gereed is, gewoonlik tussen 3 en 5 maande oud.
Hy beveel aan om 'n warm, liefdevolle bedtydroetine te volg en dan u baba wakker in die bed te plaas en hom (selfs al huil hy) vir geleidelik langer periodes te laat. 'N Kind in die bed sitwakker, sê Ferber, is uiters belangrik om hom suksesvol te leer om alleen te gaan slaap.
Ouers word opdrag gegee om hul baba na elke voorafbepaalde tyd te klap en te troos, maar nie om hul baba op te tel of te voed nie. Hierdie roetine word 'progressiewe wag' genoem.
Die voorgestelde wagtyd, wat Ferber in sy boek teken, is gebaseer op hoe gemaklik u met die tegniek is, hoeveel dae u dit gebruik het, en hoeveel keer u u kind daardie nag al nagegaan het.
Die teorie lui dat die meeste babas na 'n paar dae tot 'n week geleidelik van die wagtyd verhoog, op hul eie aan die slaap raak omdat hulle besef het dat huil niks meer as 'n kort tjek van u verdien nie.
Ferber se metode: feite en fiksie
Ferber sê jy moet jou kind dit alleen in haar krip laat uitroep totdat sy aan die slaap raak.
Ferber sê nooit dat u u baba bloot in haar krip moet los en die deur agter u moet sluit nie. Sy progressiewe wagbenadering laat jou toegeleidelik Beperk die tyd wat u in u kind se kamer spandeer terwyl u gereelde gerief en gerusstelling bied - en u kan ook self gerusstel dat sy in orde is.
Ferber moedig ouers aan om hul kind te laat huil totdat sy opgooi.
Hierdie aanklag word dikwels teen Ferber gelykgestel as bewys dat sy metode lui is. Dit is waar dat 'n baba wat lank en hard genoeg huil, kan braak, maar dit is ongewoon. Ferber se punt is dat selfs as u kind opgooi, dit u nie van slaapopleiding moet belemmer nie.
Sy raad? Maak u kind op 'n feit skoon en verlaat die kamer. Ferber glo dat 'n uitbarsting of 'n lang periode van huil alleen nie 'n kind op die lange duur sal beseer nie.
Ferber sê sy metode sal vinnig en maklik vir almal werk.
Ferber glo dat sy benadering effektief is, maar beweer nooit dat dit maklik is nie. Die ideaal is dat die metode oor 'n paar dae tot 'n week werk, maar Ferber erken dat dit nie altyd die geval is nie. Sy boek bevat baie voorstelle oor wat om te doen as die program nie werk nie en moedig ouers aan wat die proses moeilik vind.
Ferber sê jy moet nooit, ooit van 'n vasgestelde slaaprooster afwyk nie.
Om by 'n roetine te hou, is fundamenteel vir Ferber se metode, maar hy erken dat daar onvermydelik tye sal wees dat u buigsaam moet wees - soos as u kind siek is, as u op reis is of baba oppas. As die slaapskema van u baba ontwrig is tot die punt dat sy snags weer wakker word, moet u moontlik weer met die proses begin.
Wat is nuut in die hersiene weergawe van die boek?
Toe die 2006-uitgawe vanLos u kind se slaapprobleme op uitgekom, word daar gerugte dat Ferber sy vroeëre benadering omgekeer het, maar dit is nie waar nie. Die nuwe boek beklemtoon baie van wat Ferber in die vroeëre bundel geskryf het en bevat nou enkele belangrike toeligtings en toevoegings:
Roep dit uit. In die voorwoord van die hersiene boek doen Ferber moeite om sy standpunt uit te klaar: 'Om 'n kind net in die krip te laat om vir lang tydperke te huil totdat hy slaap raak, maak nie saak hoe lank dit duur nie, is nie 'n benadering wat ek goedkeur nie. Inteendeel, baie van die benaderings wat ek aanbeveel, is spesifiek ontwerp om onnodige huil te vermy. '
Ferber se progressiewe wagtegniek moedig ouers aan om hul kind gereeld tydens die slaapopleiding te vertroos.
Slaap te deel. In die oorspronklike uitgawe van die boek was Ferber ten sterkste gekant teen die konsep van ouers en kinders wat saam slaap, en gesê: "Ons weet wel dat mense beter alleen in die bed slaap." Hy het ook volgehou dat leer om alleen te slaap 'n belangrike deel van die gesonde ontwikkeling van die kind is. In die hersiene uitgawe is Ferber baie minder streng oor die onderwerp.
Kinders wat hul ouers se bed deel, sê hy, "word nie verhinder om te leer om te skei of om hul eie gevoel van individualiteit te ontwikkel nie, bloot omdat hulle by hul ouers slaap. Wat u ook al wil doen, wat u ook al wil voel, is die regte ding om te doen,solank dit werk."
Redakteur se nota: Die deel van die bed is nie sonder risiko nie. Die Amerikaanse Akademie vir Pediatrie (AAP) beveel nie aan om babas van 1 jaar en jonger in dieselfde bed as volwassenes te plaas nie as gevolg van die risiko van skielike babas doodsindroom (SIDS) en verstikking of verwurging (wat kan gebeur as die baba word in die bed vasgevang of vasgevang). In plaas daarvan stel die AAP voor dat volwassenes en babas 'n kamer deel, maar nie slaapoppervlaktes nie. Dit kan die risiko van SIDS met soveel as 50 persent verminder.
Slaap. Die 2006-uitgawe bevat 'n volledige hoofstuk oor die onderwerp.
Nuwe inligting. Die hersiene boek bied bygewerkte inligting oor slaapbehoeftes van kinders, slaapapnee en ander kwessies wat gebaseer is op nuwe navorsing en wetenskaplike bevindings sedert die boek se eerste keer gepubliseer is.
Meer buigsame benadering. Ferber se toon in die bygewerkte volume is 'n bietjie warmer en meer ontspanne. Deur die jare met gesinne te werk, het hy geleer dat 'n wye verskeidenheid benaderings tot slaap kan werk. In die bygewerkte boek moedig hy ouers aan om sy program aan te pas by die behoeftes van hul spesifieke kinder- en familiekultuur.
Waarom is Ferber se benadering so kontroversieel?
Nie alle ouers en kundiges in ouerskap glo dat dit goed is om 'n baba alleen te laat om te huil nie, selfs vir 'n paar minute. Voorstanders van 'geen huil' beskou Ferber se benadering as skadelik vir kinders en voer aan dat dit die gevoel van veiligheid in die wêreld ondermyn.
Sommige van die kontroversie rondom die Ferber-metode spruit ook uit wydverspreide misverstand oor wat sy metode eintlik behels.
Kan ek die Ferber-metode verander?
Absoluut. As u die Ferber-metode wil probeer, maar dit te styf vind, gebruik 'n meer geleidelike benadering.
U kan byvoorbeeld Ferber se program van sewe dae oor 14 dae uitbrei, sodat u die wag tussen die tjeks elke ander aand eerder as elke aand verhoog. U kan ook buigsaam wees as dit nodig is: As u kind siek is of ongemaklik voel, neem 'n blaaskans van die metode en probeer weer wanneer sy beter voel.