Kermodebeer, die gees van die bos - diere Lees Meer
Hoof diere Kermodebeer, die gees van die bos
Kermodebeer, die gees van die bos
Die kermodebeer het eeue lank die Grootbeerwoud bewoon; In hierdie artikel sal u ontdek waarom dit deur die oorspronklike gemeenskappe vereer is as 'n simbool van die vereniging tussen die geestelike wêreld en die aardse wêreld
Geskryf deur Camila O.Thomas, 13 Maart 2019
Laaste opdatering: 13 Maart 2019
Die kermodebeer is 'n dier wat al generasies lank deur die inheemse gemeenskappe van Noord -Amerika vereer word. Sy byna magiese karakter is verleen danksy die kleur van sy pels.
Die wit van sy pels maak dit 'n baie ongewone voorkoms in vogtige woude. Hierdie kleur is dus die eksterne voorstelling van 'n resessiewe genetiese eienskap. Die kermodebeer word ook moksgm 'ol genoem, en woon in die woude van British Columbia.
In werklikheid is geesbere nie 'n spesie op sigself nie. Die kermodebeer is presies dieselfde as 'n swart beer, met 'n genetiese verskil wat die kleur van jou vel en hare verander.
Moksgm 'ol is egter nie albino's nie. Sy pels is heeltemal wit, van wortel tot punt. Ten spyte hiervan is hul neuse en oë donker, net soos alle ander swart bere.
Kermodebere is nie baie algemene diere in swartbeergemeenskappe nie. Die genetiese eienskap wat sy unieke kleur toelaat, is resessief by individue van die swartbeer spesie.
Nie alle swart bere dra die resessiewe geen vir wit pels nie. As albei swart ouers egter die resessiewe geen het, kan hulle 'n moksgm -nageslag hê. Dit is dus nie nodig dat een van die ouers 'n kermodebeer is om 'n kermode -kalf te hê nie.
Volgens kundige dierlike genealoë is die kermodebeer 'n mutasie van die swart beer wat al eeue lank bestaan. Ontdekkers van hul habitat het hulle egter eers aan die begin van die s. XX. Dit is te wyte aan die ywer waarmee die Amerikaanse inheemse gemeenskappe die geheim van hul bestaan ​​bewaar.
Verspreiding en habitat van die kermodebeer
Oor die jare, diverse groepe etnoloë en dierkundiges het die fauna van British Columbia bestudeer deur die mondelinge tradisie van sy inheemse mense. So het hulle geleer dat die moksgm 'ol etlike eeue in dieselfde gebiede gewoon het.
Hierdie ontdekking is deur kundiges bevestig tydens die ontleding van die genetiese inhoud van geesbere. Volgens die resultate, kermode is vasbeslote om gedurende ystydperke in geïsoleerde, ysvrye gebiede te woon.
Juis as gevolg van hierdie isolasie is die totale aantal berenpopulasies onder beheer gehou. Dit het, benewens die voordeel wat die ligte kleur dit gee by die jag van salm, toegelaat dat die aantal kermodebere hoog bly in vergelyking met die populasie van swartbere.
Die moksgm 'ol woon hoofsaaklik in die Big Bear Forest, 'n gebied wat deur die regering van Kanada beskerm word. Op Princess Royal Island het ongeveer 25% van die totale bevolking van swartbere die kermode genetiese mutasie.
Soos alle swart bere, grawe die kermodebeer in die herfs 'n hol om vir die winter te bly. Die presiese plek om te grawe neem 'n paar weke. Die keuse is delikaat, aangesien dit die plek sal wees waar 'n kermodebeer langer as vier maande sal bly.
Soos swart bere, voed 'n kermodebeer hoofsaaklik op salm. Tog is hierdie bere omnivore en eet voedsel van dierlike en plantaardige oorsprong. Die dieet van 'n moksgmol kan baie wissel na gelang van die seisoen van die jaar en die gebied waarin dit voorkom.
Onder die plantvoedsel wat die meeste verbruik word, is bessies en ander rooi vrugte, gras en klein struike. 'N Kermode voed ook op insekte, elande, takbokke en salm as dit in die seisoen is.
Die verbruik van salm is baie belangrik gedurende die weke voor die winterslaapperiode. Deur salm te eet, kan die beer genoeg vet en energie ophoop om die harde winter te oorleef.
Anders as swart bere, het die kermodebeer 'n duidelike voordeel by die jag van salm. Die salm probeer die donker struikelblokke op die pad in die rivier vermy. Die wit pels van die geesbeer laat hom dus nader aan sy prooi kom, wat hom in 'n gunstiger posisie plaas.
Die kermodebeer verskil nie in gedrag van die swart beer nie. Dit verteenwoordig egter 'n baie belangrike simbool vir die oorspronklike kulture van die gebied.
In 'n gesamentlike poging tussen nie-regeringsorganisasies, regeringsinstansies en nabygeleë gemeenskappe, word British Columbia-beren toenemend beskerm. Tog is dit belangrik dat bewaringsprojekte steeds meer spesies bereik.