Islam het 'n geskiedenis van geweld. Moslems kan gewelddadig wees. Om dit te ontken, is glad nie anders as om te ontken dat Islam vreedsaam is nie en dat alle Moslems pacifiste is. Die digotomie is eenvoudig vals.
Die Koran bevat bevele wat sowel vir vrede as vir geweld noem. Die probleem is nie dat hulle daar is nie; Die probleem is dat nie-gewelddadige en militante Moslems ewe geregverdig is. Vir sommige is die vrede van God deur sy swaard; Vir ander is dit gevind in sy onverdiende genade. Byvoorbeeld:
Die dienaars van die Almagtige is diegene wat op die grond beskeie loop en wie, wanneer die onkundiges hulle aanspreek, sê: 'Vrede'. (Q 25: 63)
Veg hulle en God tugtig hulle op jou hande en hulle verneder, en Hy sal jou help teen hulle, en bring genesing vir die borste van 'n volk wat glo. (Q 9: 14)
Deel van die probleem is dat daar kommer is oor godsdienstige inhoud wat nie openlik hanteer word nie. En daar is net te veel moeilike gevolgtrekkings oor godsdienstige tekste, dikwels gemaak deur diegene wat minder weet as wat hulle beweer.
Kyk na die drie belangrikste godsdienstige tradisies wat in een God glo (Christendom, Islam en Judaïsme). In al drie godsdienste verwys hulle na geweld en vrede. Die feit dat 'n godsdienstige teks gewelddadige verse bevat, maak dit nie 'n gewelddadige godsdiens nie. Maar dit is ook 'n feit dat 'n godsdienstige teks wat vreedsame verse bevat, nie daardie godsdiens vreedsame maak nie.
Deur hulle vrugte sal jy hulle herken
Geweld is nie nuut vir die geskiedenis van godsdienste nie, en dit is ook nie 'n verskynsel wat uitsluitlik aan die geskiedenis van Islam geheg is nie.
Christene en Boeddhiste het ook 'n rekord van fanatisme, soos die bombardering van aborsieklinieke en Hardliner Boeddhiste in Myanmar. Godsdienstige inhoud kan 'n katalisator vir gewelddadige optrede wees, maar dit moet onthou word dat die lees daarvan sterk op menslike interpretasie staatmaak. Om dit sag te stel, "Die wêreld bloei tot die dood deur misverstand. "
Natuurlik "Dit kan nooit reg wees om in die naam van God dood te maak nie", Maar dit moet ook op alle mense opduik, dat dit tyd is om te vergeet dat iemand die wil van God ken. Hierdie punt onderstreep direk Darren Aronofky se onlangse film uitbeelding van die Bybelse verhaal van Noag. Of jy die fliek wil of nie, dit kommunikeer 'n belangrike boodskap: die absolute stilte van God.
In die film word Noag gedwing om met sy diepste, donkerste self te worstel om besluite te neem en besluite te neem wat die lewens van ander sal beïnvloed. Wanneer Noag, gespeel deur Russell Crowe (en in die clip hieronder) gespeel, is dit van plan vermoor die tweeling dogters gebore aan sy skoondogter - omdat hy dink dat dit die wil van God is - hy kan dit nie lank nie. Hy kan dit nie in homself vind om so 'n daad uit te voer nie.
Die film is 'n tydige herinnering dat ons soms foute maak, en soms maak ons ​​die regte keuses.
Eerder as om te luister na die eise en teen-eise oor wat "outentieke" Islam regtig staan, kan ons beter wees om meer aandag te gee aan hoe voorstanders van hul geloof kies om hul lewens te leef. Op die manier kan dit makliker wees om te verhoed dat aannames gemaak word oor wat die godsdiens mag beteken, en eerder fokus meer op hoe die getroue lewe.
Die vyand van vrede is nie godsdiens nie, maar diegene wat dade van terreur en geweld vervolg teen die onskuldige in die naam van godsdiens.
Milad Milani is 'n historikus van godsdienstige geleerde, geïnteresseerd in historiese sosiologie, politieke geskiedenis, intellektuele geskiedenis en vergelykende studies. Hy is dosent by die Skool vir Geesteswetenskappe en Kommunikasiekuns en is 'n kernlid van die Godsdiens- en Samelewingsnavorsingsentrum, Universiteit van Wes-Sydney. Hy is die huidige Kommunikasie Beampte van die Australiese Vereniging vir die Studie van Godsdiens. Milad het 'n boek getiteld: Sufisme in die geheime geskiedenis van Persië, Routledge: Londen en het 'n komende manuskrip met Routledge: Sufi Politieke Denke.
Openbaringsverklaring: Milad Milani werk nie vir, raadpleeg eie aandele in of ontvang befondsing van enige maatskappy of organisasie wat voordeel sou trek uit hierdie artikel nie en geen relevante affiliasies het nie.
Die hart van die Koran: 'n Inleiding tot Islamitiese Spiritualiteit
deur Lex HIXON.
Namate spanning tussen Amerika en die Midde-Ooste groei, moet ons kruiskulturele begrip bevorder, nie geweld nie. Deur die duidelike en toeganklike taal illustreer die skrywer hoe die leerstellings van Islam toegepas kan word op kontemporêre alledaagse lewensvraagstukke soos liefde, verhoudings, geregtigheid, werk en selfkennis. Benewens die seleksies self bevat die boek leesbare, lewendige inleidings tot die tradisie van Islam, sy basiese voorskrifte en wat dit oor ander godsdienste sê. As die eerste sodanige werk in Engels deur 'n Moslem geskryf word, Die hart van die Koran gaan voort om te wys dat die Islam is een van die groot wysheid tradisies van die mensdom.
Jy is hier: Tuis > Persoonlike > Spirituality & Mindfulness > Godsdienste & Oortuigings > Die Waarheid Oor Of Islam is 'n godsdiens van geweld of Peace