Vir die van julle wat nie hierdie skilderagtige dorpie ken nie, wil ek se:”sit hom op jou bucket list”. Net nie hoog vakansie tyd nie, dan vertrap die mense jou en raak jy so oorweldig dat jy al die mooi plekkies mis kyk.
Ek besluit daar en dan, ek gaan my eie sement blokke maak vir die tuin en hierdie klippies gaan voetjies en blommetjies word op my blokke en so sal hiedie verewig word in my tuin.
Later in my lewe het hierdie weer gebeur, hierdie besluite deur ander oor jou en jou magteloosheid om enigsins die situasie te verander.
Daar is nie woorde om te beskryf hoe jammer ek is vir die situasie waarin ek julle gelaat het nie. Geen ouer moet sy kind begrawe nie, dit is nie soos dit hoort nie. Ek weet julle is hartseer, kwaad, ontnugter en wens dat julle die tyd kon terugdraai en my uitruk van die pad wat ek gekies het, as julle maar net kon.
Dir onsekerheid van die situasie. Hoe weet jy of die een ok is of nie. Hoe weet jy of hy/sy lewe of dood is. Wanneer hou jy op hoop? Wag? Uit kyk? Droom?
Soms verlaat ouers of n ouer n kind met n finaliteit wat n kind breek. Sy soeke en smagting na daatdie ouer arms bly leeg. Hy/sy wonder en hunker…… Die kind weet die ouer is iewers besig om n lewe te leef waar daar nie plek is vir jou nie.
Soms verlaat n vowasse kind sy/haar ouers en daardie ontsettende leemte en seer moet daardie ouer hart dra. Jy wat daardie kind in jou binneste gedra het, wat daardie kind gesoog het en skielik word jy verwerp. Is jy niks in die kind se oe. Miskien is jy nie hoog genoeg in aansien nie, miskien pas jy net nie in hulle prentjie in nie. Jy staan daat gestroop van jou ouer wees, alleen, tetwyl jy weet iewers is hierdie kind van jou besig met n lewe onbekend en ongedeeld met jou.
Hierdie is n wrede “truuk” wat die lewe op jou trek. Hierdie weet dat jy nie weet nie, die weet dat jy niks kan verander nie, die weet dat jy die verlang nie kan stil nie, omdat jy nie weet nie. Die soeke van oe en n hart as jy straat af stap, die pyn as jy n bekendheid wil herken in n figuur om net daarna ingekrimp te besef dit was n hersenskim.
Nadat ek my verlore seun Oktobermaand in Harties ontmoet het, het ek, hy en sy meisie saam gaan uiteet en verby toemaak tyd gekuier. Die deur is nou oop vir ons om verder te stap.
Desembermaand het hy en sy meisie Kaap toe gekom vir vakansie en het die res van die gesin hulle ontmoet.