Vlak buite my plaashek is ’n veel gevaarliker stryd teen misdaad aan die gang: ’n Klein groepie ervare, toegewyde mense met die minimum toerusting staan mekaar by terwyl die polisie iewers op die agtergrond is.
In die 14 jaar wat ons hier in die klein Bosveld aan die voet van die Magalies woon, was ons wel bewus van misdaad, maar dit was meestal gerugte en klein beriggies in die plaaslike koerantjie: “Iewers” het rowers met ’n .303 op “iemand” in sy kombuis geskiet. Elders is ’n “jong man” agterop ’n bakkie ontvoer nadat hy inbrekers in sy ouerhuis betrap het …
Ek skakel die sirene aan. Die lawaai sny deur die stil nag. Ek bel ADT, my vrou Johanita bel die polisie.
Dis twee jong mannetjies, sê Frik. Hulle het ’n venster oopgedwing en die huis- en motorsleutels van ’n hakie teen die muur afgelig, saam met die paniekknoppie. Eers die wasgoed van die draad af gesteel, toe die voordeur en veiligheidshek oopgesluit. Hulle was besig om die televisiestel te ontkoppel toe Frik wakker word, op hulle afkom, en hulle voet in die wind slaan.
Ek skaf dus ’n tweerigting radio aan, noodsaaklik om kontak met die bure te behou as deel van die bestaande veiligheidsnetwerk.
En vir die eerste keer hoor ons: Die man op wie op 25 Junie met ’n .303 in sy kombuis geskiet is, is Flip Joubert – ons naaste buurman. Sy huis is 200 m van ons s’n af. Die jong man wat ontvoer is – en in die nag met pynlike gevolge van die bakkie afgespring het – woon op die kleinhoewe net anderkant Flip.
Ons het dit nie geweet nie. En toe ons eie sirene die nag afgaan, het nie ’n enkele van ons bure gereageer nie.
Royal Security berig dat nege mans die De Wildt-pad oorgesteek het op die plek waar die telefoonkabels die vorige dag geknip is, en baie naby aan waar hulle kollega ’n rukkie tevore geskiet is.
Kalm stemme wat opdragte gee. Jy, ry na die Hoekie toe. Wag daar op versterkings. Jy, gaan kry ’n hond by die hondeskool. Hulle is in die spruitjie af, rigting Ga-Rankuwa.
Terwyl die kabeldiewe gevolg word, kom nog berigte op die radio deur. Daar is pas ingebreek by Werner Schreuder se pompkamer; sy boorgatkabels is gesteel.
“Versigtig dat julle nie vir Mike-hulle met die hond met die diewe verwar nie. Hulle volg die spore in ’n noordelike rigting in die spruit. Moenie skiet nie.”
Daar is ook berigte dat diewe by dr. Jannie Hugo se huis probeer inbreek het. Die alarm het afgegaan. Die gesin het gehoor hoe ’n werker in sy kamer skree nadat rowers probeer het om sy kamerdeur af te breek.
Darem nie heeltemal nie. “Dit was die besigste nag vanjaar,” sê Helpmekaar se Jan Lemmer, wat ook ’n plaaslike sekuriteitsfirma bedryf, in sy kantoor langs die De Wildtpad toe ek hom die middag besoek. Hy lyk ontspanne.
Sommige mense, sê hy, verkies dit om nie te weet van die misdaad nie. Hulle vind dit te ontstellend. “Maar ons glo jy kan net paraat wees as jy weet wat in jou omgewing gebeur.”
Die omgewing waarna hy verwys, strek die 25 km met die De Wildtpad van Silkaatsnek tot die westelikste uithoeke van Pretoria-Noord, en van daar 12 km diagonaal tot by die spoorlyn wat voor Brits en Ga-Rankuwa verbyloop – ’n totale oppervlak van 300 km², gedek deur ’n netwerk van tweerigtingradio’s.