Muskiet - Geskiedenis Podcasts - 2021
Die muskiet was een van die merkwaardigste vliegtuie van die Tweede Wêreldoorlog. Die muskiet - volledig die De Havilland DH-98-muskiet - was 'n tweesitmotor, twee-sitplek-bomwerper wat aangepas is om te dien as 'n vegter wat bedags of snags of as 'n vliegtuig sou kon werk. In watter hoedanigheid ook al, die muskiet was uiters suksesvol - vir 'n 'hout' vliegtuig.
Die idee vir die muskiet is reeds in 1938 aan die regering deurgegee. Die ontwerpspan van De Havilland het die muskiet op hul vliegtuig, die DH-88-komeet, gebaseer wat die lugwedren tussen Londen en Melbourne in 1934 gewen het. De idee van De Havilland was eenvoudig: om die vliegtuig met twee Rolls Royce Merlin-enjins aan te dryf, sodat die enigste verdediging, behalwe die vaardigheid van die vlieënier, vinniger was om dit uit die weg te ruim. Die struktuur van die muskiet sou geheel en al uit hout gemaak wees, met 'n gespanne vel van dun gelamineerde laaghout oor 'n balsakern. Die eerste muskiet het in November 1940 gevlieg en dit is kort daarna in produksie.
Die eerste muskiete is aangedryf deur twee 1.250 perdekrag Merlin-enjins. Om die aërodinamika te verbeter, was alle stertoppervlaktes ellipties en die vlerke was skerp tapse. Die oorspronklike muskiete is ontwerp om vier 500 pond bomme intern te dra. Die eerste muskietvlugte het bevestig waarop die ontwerpspan gehoop het - die vinnigste operasionele vliegtuig van sy dag. Die Mks II, III en IV kon vlieg met 380 km / u vinniger as 19 km / h vinniger as die Battle of Britain Spitfire en 50 km vinniger as die Hawker Hurricane.
Om mee te werk, het die muskiet ook 'n uitstekende bedryfsbereik (1.800 myl) en plafon gehad (die Mk XV het 'n plafon van 44.000 voet). Met sulke eienskappe was die muskiet 'n uitstekende vliegtuig vir fotoverkenning en het dit met die taak in September 1941 begin. Met sy groter omvang het die muskiet beter gevaar as Spitfires wat vir dieselfde taak omskep is.
In Mei 1942 word bomversie-weergawes bekendgestel. Die verhoogde krag van die Merlin-enjins het die muskiet in staat gestel om swaarder en swaarder bomme te dra. Latere weergawes van die muskiet kon teen 415 km / u vlieg met 'n bomlading van 4000 pond. So 'n spoed het dit vir die Luftwaffe-vegters baie moeilik gemaak om dit suksesvol aan te val. Die enigste vliegtuig wat teen die Mosquito 'n kans sou gehad het, was die Me 262.
Die muskiet is vir verskillende take gebruik. Dit is gebruik as vliegtuigvliegtuig tydens die aanval op Duitsland. As hulle snags met Bomber Command gevlieg word, sou dit 'n spesifieke teiken voor die hoofbomaanval aanval en hulle na daardie teiken lei. Die muskiet het minder verliese gely as enige ander vliegtuig verbonde aan die Bomber Command. Die muskiet is ook gebruik vir die bombardering van spesifieke teikens, aangesien dit die snelheid vir 'n lae vlak akkurate bomaanval gehad het. Sommige muskiete was met swaar kanonne toegerus en word gebruik om Duitse wapenrusting op slagvelde in Wes-Europa aan te val. Sommige was toegerus met 'n naggevegsradar en gevolglik het die Mosquito die suksesvolste Britse nagvegter geword. Sommige muskiete is met vuurpyle toegerus en die Nazi-skeepvaart aangeval.
Met sy veelvuldige rolvermoë het die muskiet 'n baie waardevolle vliegtuig vir die RAF bewys. Die vervaardiging van die vliegtuig duur voort tot 1947 en in totaal is 7 781 daarvan gemaak. Die muskiet het tot 1955 aanhou om die RAF as verkenningsvliegtuig te dien.