Die lyn tussen Germaphobe en OCD is nie altyd duidelik nie
Baie mense erken openlik dat hulle kiemafobes is. Alhoewel dit nie 'n werklike mediese term is nie, stem die meeste mense saam dat 'n germaphobe iemand is wat besig is of selfs besig is met skoonheid, kieme en aansteeklike siektes. Alhoewel dit 'n germaphobe is, beteken dit nie noodwendig dat jy obsessief-kompulsiewe versteuring (OCD), 'n obsessie met sanitasie, netheid en kieme, saam met kompulsiewe gedrag rondom was of ontsmetting, 'n dieper probleem kan aandui nie.
Bekommernisse oor kieme is algemeen
Bekommernisse oor die besmetting van kieme en / of aansteeklike siektes is algemeen in ons samelewing. U hoef nie verder te kyk as die teenwoordigheid van handverzorgingsmiddels in openbare ruimtes of die versperring van advertensies vir antibakteriese produkte om te besef dat ons samelewing tot op sekere hoogte met kieme besig is nie.
Dit sê op 'n daaglikse basis dat die meeste mense nie meer as 'n paar oomblikke spandeer nie, as dit bekommerd is dat hul hande besmet is nadat hulle die deurknop in 'n kantoorgebou aangeraak het, 'n knoppie in 'n hysbak druk of 'n hysbak vasgemaak het los skoene nadat hulle in 'n openbare toilet was. Vir die meeste, as gedagtes van besoedeling die gedagtes oorsteek, is 'n gesonde verstand benadering om hul hande vir 'n paar oomblikke te was of om hul hande te besproei, die gemoed gerus en hulle gaan voort met hul dag.
As jy egter 'n germaphobe is, weet jy dat hierdie soort situasies angswekkend kan wees. Dit kan selfs veroorsaak dat jy plekke waar jy waarskynlik besmetting of kieme sal ervaar, sal vermy.
Dit is belangrik om daarop te let dat 'n obsessie met netheid, kontaminasie en / of kieme ook 'n algemene OCD-simptoom is.
Wanneer steek 'n bekommernis met kieme die lyn oor in 'n obsessie ? Wanneer word 'n persoonlike higiëne roetine of skoonmaak regime 'n dwang ? Kom ons probeer om hierdie vrae te beantwoord deur twee voorbeelde te gebruik.
Tina en John: 'n verhaal van twee Germaphobes
Geval 1 : Tina is 'n 38-jarige finansiële ontleder. Tina beskryf haarself as 'n kiemaphobe, en mense wat haar goed ken ken haar op die hoogte van kieme. Tina sal dikwels haar hand met 'n papierhanddoek bedek wanneer sy die deur van 'n openbare toilet oopmaak en verkies om nie die sitplekke op die metro wat sy elke dag ry, aan te raak nie. Sy huil wanneer sy elke week die vullis moet uitneem, maar doen dit sonder versuim. Tina dink byna altyd oor kieme vir 'n oomblik of twee wanneer hy iemand se hand skud by 'n sakevak of in sosiale instellings, maar dit laat haar vinnig na 'n paar sekondes agterna. As sy regtig bekommerd is dat haar hande vuil is, doen 'n vinnige druppel handreiniger altyd die truuk.
Tina is nie bekommerd oor haar bekommernis met kieme nie. Sy voel eintlik dat haar waaksaamheid haar elke jaar 'n aantal verkoue vermy en produktief bly. Verder, terwyl haar hok gewoonlik vlekkeloos is, spandeer sy nie meer as drie uur per week skoonmaak nie en sit dit dikwels af om saam met vriende saam te gaan of saam met haar lewensmaat te spandeer.
Geval 2 : John is 'n 42-jarige deeltydse rekenaarkonsultant. John beskryf homself ook as 'n germaphobe, en sy vrou en kinders stem saam dat dit die perfekte etiket vir hom is.
John laat selde eiers of hoender in die huis toe, omdat hy bang is dat hulle die huis met salmonella-bakterieë sal besoedel. Wanneer sy vrou met eiers kook, maak hy haar oor twee minute lank haar hande in baie warm water. Daarbenewens moet John dik rubberhandskoene dra wanneer hy eierkartonne weggooi en daarna sy hande was of anders voel hy baie angstig.
John weier om in openbare toilette te gaan en het deur die jare talle aktiwiteite met vriende gekanselleer omdat hulle bang is om die toilet in die openbaar te gebruik. As John uitvind dat iemand by die kantoor met die maaggriep afgekom het, sal hy ure lank obsesseer of hy met daardie persoon in aanraking kom en sal dikwels stort, omdat hy vuil voel.
Hy weet dit maak nie sin nie en voel dikwels hy gaan mal. John spandeer tot vyf uur 'n dag wat al die oppervlaktes in sy huis bleik. Sy voortdurende skoonmaak en besorgdheid met besoedeling het sy verhouding met sy vrou en kinders aansienlik beïnvloed. Daarbenewens, hoewel hy aanvanklik sy obsessies kon hanteer terwyl hy by die werk was , het sy bekommernis met kieme begin om sy vermoë om die pligte wat met hierdie werk verband hou, te beïnvloed.
Die Analise: Germaphobe, OCD of Both?
Beide Tina en Johannes beskryf hulself as "germaphobes"; Dit is egter duidelik dat Tina se bekommernis met kieme slegs 'n klein impak op haar daaglikse funksionering het, terwyl John se lewe uitmekaar val en oorheers word deur obsessies met besmetting soos salmonella-infeksie, die maaggriep opneem en kieme van 'n badkamer. Sy lewe word ook gereeld deur dwange wat ontwerp is om sy angs te verlig, soos handwas en ontsmetting.
Daarbenewens voel John dikwels nie dat hy met kieme bekommerd is nie, maar hy voel dikwels dat hy mal is, nie die moontlikheid van besoedeling kan verdra nie en dit gaan baie oormaat om te verseker dat alle kieme verwyder is. Die belangrikste, terwyl Tina gesonde persoonlike en professionele verhoudings het, word John se verhoudings by die werk en tuis in gevaar gestel deur sy obsessie met besoedeling.
Dus, alhoewel hulle albei selfbelyfde "germaphobes" is, is John se simptome baie in ooreenstemming met OCD, terwyl Tina waarskynlik iemand is wat net bo-gemiddelde bekommerd is oor kieme. John sal heel waarskynlik voordeel trek uit konsultasie met sy huisdokter of 'n geestesgesondheidswerker om 'n kliniese onderhoud en mediese geskiedenis te voltooi om 'n definitiewe diagnose van OCD te maak en potensiële behandelingsopsies te ondersoek.
As jy, 'n familielid of iemand anders wat jy ken, 'n bekommernis het met kieme wat ontstellend, ongewenst, onbeheerbaar is en 'n impak op die daaglikse funksionering het, kan dit dalk wees om te oorweeg om met 'n geestesgesondheidspersoon te praat. Die probleem kan dieper loop as om bloot 'n germaphobe te wees. Effektiewe sielkundige en mediese behandeling vir OCD is beskikbaar.