Meester, Gee U Nie Om Nie? - Joy! Digital
-deur Gerald Ferreira
En toe dit aand geword het op daardie dag, het Hy vir hulle gesê: Laat ons oorvaar na die ander kant. En hulle het die skare verlaat en Hom, net soos Hy was, saamgeneem in die skuit; en daar was ook ander skuitjies by Hom. En 'n groot stormwind het opgekom, en die golwe het in die skuit geslaan, sodat dit al vol wou word. Maar Hy was agter op die skuit aan die slaap op die kussing. En hulle het Hom wakker gemaak en vir Hom gesê: Meester, gee U nie om dat ons vergaan nie? En Hy het opgestaan en die wind bestraf en vir die see gesê: Swyg, wees stil! En die wind het gaan lê, en daar het 'n groot stilte gekom. Toe sê Hy vir hulle: Waarom is julle so bang? Hoe het julle dan geen geloof nie? En 'n groot vrees het hulle oorweldig, en hulle het vir mekaar gesê: Wie is Hy tog, dat selfs die wind en die see Hom gehoorsaam is!" (Markus 4:35-41).
Die See van Galilea is amper soos ons le-wens vandag, maar kom ons fokus liewers op die gebeure wat ervare vissermanne op hul knieë gedwing het.
Eers was dit net 'n vars briesie, maar hulle is onkant betrap toe 'n storm skielik losbars. Dit is interessant dat Jesus volgens die Bybel agter in die skuit gelê en slaap het. Hy was baie moeg ná die dag se werk; die storm het nie eers Sy aandag getrek nie. Die storm moes selfs die mees ervare vissermanne vir hul
lewens laat vrees het. Stormsterk winde het gewoed en dit het hard gereën. Moontlik het die manne op mekaar geskreeu, die sig was swak en selfs die braafstes het seker aan hul veiligheid begin twyfel. Iemand het dalk voorgestel dat hulle Jesus moet wakker maak, waarop hulle die Meester toe gaan wakker skud het. Hulle het Hom waarskynlik senuweeagtig met vrae gepeper en hard uitgeroep: "Meester, gee U dan nie om nie!"
Hierdie verhaal gee ons egter die verseke-ring dat die Meester altyd by ons is tydens die donker nag op die see. Die ervaring van die manne wat daardie aand saam met Jesus was, skenk ons vandag hoop en inspirasie.
"Daar was ook nog
ander skuite by"
Bogenoemde beteken doodeenvoudig dat Jesus en Sy dissipels nie alleen in die storm was nie. Ander was moontlik so gretig om saam met Hom te gaan, dat hulle gekies het om saam oor te vaar. Min het hul geweet dat hulle hulle in 'n storm sou bevind. Hoeveel keer sien ons nie mense wat in geloof saam met Hom seil, maar steeds in onvoorsiene storms beland nie? Dit was vir my 'n 'aha'-oomblik toe ek besef dat as ek Jesus wakker hou in my boot, ek dalk ander se storms kan verkort of voorkom. As ek getrou genoeg is en God my gebede verhoor, kan ek dalk my kinders teen onnodige storms beskerm? As ek Jesus sou 'wakker maak' sou God dan nie net genade aan my bewys nie, maar ook aan andere