Geskryf deur Lisa A Williams
Twee klein woorde kan soveel sê. Flickr / Ilya Lee, CC BY-ND
Die meeste van ons is geleer dat om dankie te sê bloot die beleefde ding is om te doen. Maar onlangse navorsing in sosiale sielkunde dui daarop dat die sê: "dankie" verder gaan as goeie maniere - dit dien ook om sosiale verhoudings te bou en te handhaaf.
Hierdie uitgangspunt het sy basis in die vind-herinner-en-bind-teorie van dankbaarheid, voorgestel deur die Amerikaanse sielkundige Sara Algoe, aan die Universiteit van Noord-Carolina. Volgens hierdie teorie vra dankbaarheid:
die aanvang van nuwe sosiale verhoudings ('n funksie)
oriënteer mense tot bestaande sosiale verhoudings ('n herinneringsfunksie)
bevorder instandhouding van en belegging in hierdie verhoudings ('n bindfunksie)
Soos met alle emosies, kan dankbaarheid beide gevoel en uitgespreek word. Die bewys dat dankbaarheid funksioneer om sosiale verhoudings te vind, te herinner en te bind, is sterk. Van die bevordering van hulp en vertroue tot die verlaging van aggressie, dankbaar voel 'n wye verskeidenheid uitkomste wat beide partye in 'n sosiale verhouding bevoordeel.
Wat die bestaande werk betref, is die werk relatief yl. Die getuienis wat wel bestaan, fokus grootliks op voortgesette sosiale verhoudings, soos dié tussen romantiese vennote.
As ons 'dankie sê'
Dit neem net 'n oomblik van nadenke om te besef dat uitdrukkings van dankbaarheid nie slegs verband hou met sulke voortgesette sosiale verhoudings nie.
Deur dankie te sê vir vreemdelinge. Flickr / worldoflard , CC BY-NC
As 'n vreemdeling 'n deur hou, as 'n barista die oggend-espresso oorhandig of as ons van die bus afstap, sê ons (of behoort ons!) 'Dankie' te sê.
Die vraag word: hoe vorm hierdie uitdrukkings van dankbaarheid by vreemdelinge sosiale verhoudings? Kan ons 'dankie' hoor, ons help om nuwe sosiale verhoudings te vind?
My kollega Monica Y Bartlett van die Gonzaga Universiteit in Washington, VS, en ek het dus die eerste empiriese toets uitgevoer van die 'vind' funksie om dankbaarheid by vreemdelinge uit te spreek, met die resultate gepubliseer hierdie maand in die joernaal Emosie.
In die studie het ons probeer om 'n situasie in die laboratorium te skep waar ons die uitdrukking van dankbaarheid op 'n realistiese manier kan manipuleer. Daarom het ons ons 70 voorgraadse deelnemers gevra om te help met die loods van 'n nuwe mentorprogram wat vermoedelik deur die universiteit aangebied word.
As deel van die loods, sou al ons deelnemers as mentors optree deur advies te gee oor 'n skryfmonster van 'n hoërskoolleerling-mentee. Die skryfmonster was een wat die mentee beplan om in hul universiteitstoelatingspakket te gebruik.
Hierdie opset het verseker dat ons een van die belangrikste beginpunte van dankbaarheid bevredig - die verlening van hulp, hulpbronne of 'n guns.
'N Week later het ons die deelnemers teruggebring na die laboratorium. Al die deelnemers het 'n nota ontvang wat na bewering deur die hoërskool mentee geskryf is. Vir die helfte van die deelnemers - in die beheertoestand - het hierdie nota die advies bloot erken.
Ek het u terugvoer ontvang via die redigeerprogram. Ek hoop om die vraestel vir my universiteitsaansoeke te gebruik.
Hier kom die manipulasie van dankbaarheidsuitdrukking. Vir die ander helfte van die deelnemers was die noot ook uitdrukking van dankbaarheid.
Baie dankie vir al die tyd en moeite om dit vir my te doen!
Hierdie ontwerp het beteken dat al die deelnemers 'n nota ontvang het - net die inhoud van die nota het in verskillende toestande verskil.
Deelnemers het vervolgens 'n reeks vraelyste voltooi wat hul indrukke van die mentee beoordeel het, en hulle is daarna ingelig dat die studie voltooi is.
Behalwe, dit was nie heeltemal waar nie. Die navorser het terloops genoem dat die organiseerders van die loodsprogram 'n stel notekaarte nagelaat het vir mentors om te voltooi as hulle sou verkies. Die programorganiseerders sal sorg dat die mentee die nota ontvang as die mentee tot die universiteit aanvaar word.
Die navorser het dit duidelik gemaak dat dit heeltemal opsioneel was om 'n nota te verlaat en die kamer dan verlaat. Deelnemers is dus alleen gelaat om te besluit of hulle 'n nota moes skryf en, indien wel, wat om te sê.
Hierdie aantekeningskryfgeleentheid het gedien as ons afhanklike maatstaf vir werklike sosiale affiliasie. Sou deelnemers die geleentheid gebruik om 'n sosiale verhouding met hul mentee te vestig? Sou dit afhang of die mentee dankbaarheid uitgespreek het?
Hoe ver gaan dankbaarheid?
Miskien is dit nie verbasend nie, maar almal behalwe drie deelnemers het 'n welkome nota geskryf (universiteitstudente is immers 'n mooi klomp). Belooflik vir die 'vind' -hipotese, was al die drie deelnemers wat nie 'n nota gelaat het nie, in die beheertoestand.
Meer as net 'n nota - om 'dankie te sê' maak 'n verskil. Flickr / Morgan, CC BY
Om die 'vind'-hipotese meer direk te toets, het ons gekodeer wat die deelnemers in daardie notas geskryf het, en 'n patroon het vinnig duidelik geword.
Van die deelnemers wat 'n nota ontvang het waarin hulle hul dank uitgespreek het, het 68% hul kontakbesonderhede in hul nota gelaat. Slegs 42% van diegene wat die kontrole-nota ontvang het, het kontakbesonderhede gelaat. Die verskil was statisties beduidend.
Daarna het ons getoets wat hierdie verskil kan verklaar. Hiervoor het ons gekyk hoe deelnemers hul mentees beoordeel het. Ons het spesifiek twee dimensies oorweeg - interpersoonlike warmte (vriendelikheid en vriendelikheid) en bekwaamheid (vaardigheid en intelligensie).
Ons het geredeneer dat as dankbaarheidsuitdrukkings funksioneer in sosiale verhoudings, die effek beter deur warmte as deur bekwaamheid verklaar moet word.
Seker genoeg, mentees word as meer interpersoonlik warm gesien toe hulle hul dank uitgespreek het. Verder het hierdie toename in die waargenome interpersoonlike warmte die toename in die waarskynlikheid om kontakinligting vir die dankbaarheidsgenote te verlaat, verklaar. Dit was nie die geval vir bevoegdheid nie.
Om dankie te sê, is baie beter. Aan die einde van die dag kan die inisiëring van 'n sosiale band riskant wees. Ons moet selektief wees en kies om in die effekte te belê met die grootste waarskynlikheid om 'n goeie belegging te wees. In hierdie konteks dien 'n uitdrukking van dankbaarheid 'n teken dat die uitdrukker 'n goeie kandidaat is vir 'n toekomstige sosiale verhouding.
Die uitgangspunt verder uit te brei, miskien die dankbaarheidsuitdagings wat sosiale media (in hul 7, 10, 21, 100, of 365 dagvorms) kan stroomaf voordeel trek.
In hierdie uitdagings plaas 'n persoon mondelinge verklarings of foto's van dinge waarvoor hulle daagliks dankbaar is via Facebook, Instagram, Blog of Twitter - in wese 'n baie openbare en deurlopende dankbaarheidsjoernaal.
Daar is min twyfel dat dit 'n positiewe uitwerking het op die sosiale verhoudings wat direk by hierdie uitdrukkings (tussen romantiese vennote, familielede en vriende) betrokke is. sommige vind dit irriterend en bevraagteken of dit volhoubaar is. Ons bevindinge dui daarop dat die onderneem van sulke dankbaarheidsuitdagings 'n invloed kan hê op hoe selfs vreemdelinge ons sien.
Alhoewel daar baie vrae oorbly vir toekomstige navorsing, bied ons navorsing aanvanklike bewyse vir die krag om 'dankie' vir vreemdelinge te sê. Iets om in gedagte te hou die volgende keer as u skoonmaak skoonmaak of op die trein sit.
Lisa A Williams, dosent, Skool vir Sielkunde, UNSW
Jy is hier: Tuis > Persoonlike > Houdingsaanpassings > Dankbaarheid & Service > Om dankie te sê, maak 'n verskil