Ons aardse koningskap is TYDELIK (Deel 7) | 4windkoinonia
← Ons aardse koningskap is TYDELIK (Deel 6)
Ons aardse koningskap is TYDELIK (Deel 8) →
Ons aardse koningskap is TYDELIK (Deel 7)
Posted on Mei 11, 2017 by 4windkoinonia
God het die eerste Adam heerskappy gegee op die aarde:
"onderwerp…en heers" – dit is duidelik vir baie dat die mens heerskappy gegee was, maar min kan sien die beperkende natuur van daardie heerskappy. Die terrein van heerskappy van die mens was beperk tot die "aarde". Die woord "aarde" kom vier keer voor in daardie drie verse in Genesis 1. Die mens se probleem is dat hy nie hierdie heerskappy reg vertolk nie. Daar staan nie dat die mens oor ander mense moet heers nie. Mense het 'n inherente natuurlike begeerte om oor ander mense te heers en nie oor hul eie "aarde" nie. Hy kyk dus nie intern nie, maar ekstern. In ons dwaasheid en onkunde meet ons onsself aan ander mense.
Selfs in ons tyd as onvolwasse vleeslike volgelinge van Jesus, heers hierdie kwaal in ons:
Mat 20:20-21 Toe kom die moeder van die seuns van Sebedéüs met haar seuns na Hom en buig voor Hom neer om iets van Hom te vra. 21 En Hy sê vir haar: Wat wil jy hê? Sy antwoord Hom: Sê dat hierdie twee seuns van my in u koninkryk mag sit, een aan u regter— en een aan u linkerhand.
Mar 10:35-37 En Jakobus en Johannes, die seuns van Sebedéüs, het na Hom gekom en gesê: Meester, ons wil hê dat U vir ons moet doen wat ons U ook al mag vra. 36 En Hy sê vir hulle: Wat wil julle hê moet Ek vir julle doen? 37 En hulle antwoord Hom: Gee aan ons dat ons mag sit in u heerlikheid, een aan u regter— en een aan u linkerhand.
Die drie het saam gekom na Jesus, die ma en die twee seuns, en saam aan Jesus dieselfde vraag gestel by dieselfde geleentheid. Die fokus is op die vraag – hulle wou 'n belangrike posisie of rang bo die ander dissipels hê. Kyk hoe die ander tien apostels gereageer het toe hulle van die twee mede-apostels se aspiraseis gehoor het, want hulle het dieselfde vleeslike aspirasies op daardie stadium in hul eie harte gehad!!!
Mar 10:41 En toe die tien dit hoor, begin hulle verontwaardig te word oor Jakobus en Johannes.
Jesus het ook hierdie tendens om te heers bo en oor ander in die aardse mens uitgewys as onwys, vir ons lering. Hoor Jesus se reaksie en hoe Hy aan hulle en ons wys wat die aardse mens dink van heerskappy:
Mar 10:42-45 Maar Jesus het hulle na Hom geroep en vir hulle gesê: Julle weet dat die wat gereken word as owerstes van die nasies, oor hulle heers, en dat hulle groot manne oor hulle gesag uitoefen; 43 maar so moet dit onder julle nie wees nie, maar elkeen wat onder julle groot wil word, moet julle dienaar wees. 44 En elkeen wat onder julle die eerste wil word, moet almal se dienskneg wees. 45 Want die Seun van die mens het ook nie gekom om gedien te word nie, maar om te dien en sy lewe te gee as 'n losprys vir baie.
Baie gebruik die term "dienaar" en verdraai dit deur vir hulself 'n troon te bou sodat ander hulle moet bedien met hul geld en erkenning. Dit is nie hoe 'n ware dienaar van God optree en bedien nie. 'n Ware herder word nie deur die skape gevoed nie, maar hy voed en lei die skape in nederigheid deur sy lewe vir hulle af te lê. Jesus is ons voorbeeld en hoe baie min volg Hom….
Joh 10:11-15 Ek is die goeie herder. Die goeie herder lê sy lewe af vir die skape. 12 Maar die huurling en hy wat nie 'n herder is nie, van wie die skape nie die eiendom is nie, sien die wolf kom en laat die skape staan en vlug, en die wolf vang hulle en jaag die skape uitmekaar. 13 En die huurling vlug, omdat hy 'n huurling is en niks vir die skape omgee nie. 14 Ek is die goeie herder, en Ek ken my eie en word deur my eie geken. 15 Net soos die Vader My ken, ken Ek ook die Vader; en Ek lê my lewe af vir die skape.
Dit is dan ook wat God vir ons deur die lewe van die eerste koning van fisiese Israel aan ons wil wys. Saul was geskoei op die uiterlike en het mense regeer – die mense het immers so gevra van God. Aardse mense het 'n eienaardige begeerte om onder aardse leiers te staan en deur aardse regeerders misbruik te word!
Die aardse koning is dan ook suksesvol om mense agter hom te kry. In Saul se eerste jaar as koning en in sy eerste veldslag was hy die oorwinnaar….en het volke saamgesnoer….
1Sa 11:1-5 En Nahas, die Ammoniet, het opgetrek en Jabes in Gílead beleër; en al die manne van Jabes het aan Nahas gesê: Sluit met ons 'n verbond, dan sal ons u dien. Maar Nahas, die Ammoniet, het vir hulle gesê: Op hierdie voorwaarde sal ek die verbond met julle sluit, dat ek julle almal die regteroog uitsteek en dit as 'n skande op die hele Israel kan lê. Toe sê die oudstes van Jabes vir hom: Laat ons sewe dae lank met rus, dat ons boodskappers in die hele gebied van Israel kan stuur; as daar dan niemand is wat ons verlos nie, sal ons na u toe uittrek. En die boodskappers het in Gíbea van Saul gekom en die woorde voor die ore van die volk gespreek. Daarop verhef die hele volk hulle stem en ween. Toe kom Saul juis aan agter die beeste van die veld af, en Saul sê: Wat is dit met die volk, dat hulle ween? En hulle vertel hom die woorde van die manne van Jabes.
God het Saul opgehef en deur hom 'n gees van verskrikking gebring om manskappe op te roep tot oorlog:
1Sam 11:7-10 En die Gees van God het oor Saul vaardig geword terwyl hy dié woorde hoor, en hy het baie kwaad geword. En hy het 'n paar beeste geneem en hulle stukkend gesny en met boodskappers deur die hele gebied van Israel gestuur om te sê: Wie nie agter Saul en agter Samuel aan uittrek nie—so sal met sy beeste gedoen word. Toe val die skrik van die HERE op die volk en hulle trek soos een man uit. En hy het hulle gemonster in Besek: die kinders van Israel was drie honderd duisend en die manne van Juda dertig duisend. En hulle het aan die boodskappers wat gekom het, gesê: So moet julle aan die manne van Jabes in Gílead sê: Môre as die son op sy warmste is, sal julle hulp kry. Toe die boodskappers ingaan en dit aan die manne van Jabes meedeel, was hulle bly. En die manne van Jabes sê: Môre sal ons na julle uittrek, en julle kan met ons doen net soos dit goed is in julle oë.
Saul het nie net die mense saamgesnoer tot 'n eenheid nie, maar ook sy eerste veldslag oortuigend gewen:
1Sa 11:11 Maar die volgende môre het Saul die manskappe in drie afdelings opgestel, en hulle het met die môrewag in die laer ingekom en die Ammoniete verslaan tot op die warmste van die dag; en die ander het so verstrooid geraak dat nie twee onder hulle bymekaar gebly het nie.
Saul was nou gevestig in die oë van die mense as held en koning:
1Sa 11:12 Daarna sê die manskappe vir Samuel: Wie is dit wat gevra het: Sou Saul oor ons regeer? Lewer die manne uit, dat ons hulle kan doodmaak.
Hy het selfs 'n gees van barmhartigheid geopenbaar:
1Sa 11:13 Maar Saul antwoord: Op hierdie dag mag geen man gedood word nie, want vandag het die HERE 'n verlossing in Israel bewerk.
Saul was koning en was deur die hele volk geëer:
1Sa 11:14 Toe sê Samuel aan die volk: Kom, laat ons na Gilgal gaan en daar die koningskap vernuwe. En die hele volk het na Gilgal getrek en daar Saul voor die aangesig van die HERE in Gilgal koning gemaak; en hulle het daar dankoffers voor die aangesig van die HERE geslag, en Saul met al die manne van Israel was daar uitermate vrolik.
Maar Samuel moes die volk steeds waarsku om nie op vlees te vertrou nie. Ons vlees is baie oortuigend en verlei ons tog so maklik:
1Sa 12:1 Toe sê Samuel aan die hele Israel: Kyk, ek het na julle geluister in alles wat julle aan my gesê het, en 'n koning oor julle aangestel.
1Sa 12:13-14 Hier is dan nou die koning wat julle uitgekies het, wat julle begeer het, en kyk, die HERE het 'n koning oor julle aangestel. 14 As julle maar die HERE vrees en Hom dien en na sy stem luister en nie wederstrewig is teen die mond van die HERE nie en julle self sowel as die koning wat oor julle regeer, die HERE julle God maar volg!
Die vlees is egter 'n onbetroubare sandfondasie en kan nie op die Here vertrou nie. Ons vleeslike koning gebruik God se woord vir sy eie doel en doen nie wat God behaag nie:
So het dit ook gegaan met die koningskap van Saul. Die tweede oorlog waarin Saul sou optree as leier en koning het reeds van sy swakhede begin uitwys. Ons vlees word gemaklik en ons eiewaan word ontbloot:
1Sa 13:1-2 Saul het 'n jaar geregeer. En toe hy twee jaar oor Israel geregeer het, 2 het Saul vir hom drie duisend man uit Israel uitgesoek; en by Saul was twee duisend in Migmas en op die gebergte van Bet-el, en duisend was by Jónatan in Gíbea in Benjamin; maar die orige manskappe het hy laat gaan, elkeen na sy tente toe.
God sal altyd die vyande en die beproewinge in ons lewens vermeerder om ons vleeslike koning se selfvoldaanheid uit te wys. Nou het God die Filistyne teen koning Saul en die volk van Israel gebring. Dit was 'n vyand van 'n ander formaat:
1Sa 13:5-6 En die Filistyne het bymekaargekom om teen Israel te veg: drie duisend strydwaens en ses duisend perderuiters en voetgangers soos die sand wat op die seestrand is in menigte; en hulle het opgetrek en laer opgeslaan by Migmas, oos van Bet-Awen. Toe die manne van Israel sien dat hulle in die nood is—want die volk was in die noute gedruk—het die volk weggekruip in die spelonke en in die doringbosse en in die rotse en in die grotte en in die kuile.
Ons vyande sal altyd groter en sterker wees as ons want God wil hê ons moet op Hom vertrou. Maar dit is nie hoe die vlees werk nie. Ons vlees kies vrees en ons word paniekbevange. Die vrees en paniek dwing ons dan om ons eie metodes te ontwerp en uit te voer tot groot rampspoed.
Spr 17:4 Die kwaaddoener gee ag op 'n bedrieglike lip, 'n leuenaar luister na 'n tong wat onheil stig.
Ons aardse koning kan nie op God wag nie. Ons doen dinge sommer self onder die voorwendsel dat ons God wil help, soos Abram en Sarai gedoen het in hul onkunde van God se ware plan:
Saul kon nie vir Samuel wag om die offers te bring nie, en het toe sommer self begin om iets te doen waarvoor hy nie geroep was nie. Hy het 'n posisie ingeneem wat nie syne was nie:
1Sa 13:7-10 En die Hebreërs het die Jordaan deurgetrek na die land Gad en Gílead; maar Saul was nog in Gilgal met al die manskappe wat bewende agter hom aan gegaan het. 8 En hy het sewe dae lank gewag, tot die tyd wat Samuel bepaal het; maar toe Samuel nie na Gilgal kom nie en die manskappe van hom af verstrooid raak, 9 het Saul gesê: Bring na my die brandoffer en die dankoffers; en hy het die brandoffer geoffer. 10 En toe hy net gereed was om die brandoffer te bring, kom Samuel meteens daar aan; en Saul het uitgegaan hom tegemoet om hom te groet.
Ons vleeslike koning het ook altyd 'n baie goeie rede waarom hy doen wat hy doen…selfregverdiging is part en deel van ons vlees:
Selfs as ons vlees belydenis doen voor God, ploeter dit net weer voort asof God nou moet inpas en aanpas by ons plan. Dit is wat ons in Saul se woorde kan sien:
"…..ek het die aangesig van die HERE nie om genade gesmeek nie; daarom het ek myself sterk gehou en die brandoffer gebring."
God werk nie volgens ons plan nie. Hy sal nooit aanpas om in te pas by ons nie. Nee, ons moet aanpas en inpas by Sy plan. Samuel gee toe aan Saul die woorde wat ons almal moet hoor en sal hoor op ons eie bestemde tyd…ons aardse koningskap sal NIE voortbestaan nie!
Ons vlees wil nie hoor dat God iemand anders in sy plek gaan bring nie. Ag, die vernedering is te groot as ons hoor dat iemand anders my werk moet oorneem, my pos moet vul. Luister na Samuel se woorde en neem kennis dat God 'n nuwe skepping gaan bring in die plek van die ou skepping in ons eie lewe.
Maar o wee, die vlees hou nie van die woorde dat dit nie God se uitverkore skepsel is nie, en dat dit nooit perfek was of perfek sal wees nie!
Die HERE het vir Hom 'n man na sy hart gesoek; en die HERE het hom as vors oor sy volk aangestel, omdat jy nie gehou het wat die HERE jou beveel het nie.
Om die nuwe "man" te kan aanvaar, moet ons die ou "man" prys gee. Ons moet die ou "man" in die regte lig sien. Maar die ou mens, die eerste Adam, sal teen die prikkels skop met alles wat hy het. Net soos 'n ander Saul dit gedoen het toe hy gedink het hy doen God 'n groot guns om teen God se keuse te rebelleer:
Hand 9:1-5 Maar Saulus, wat nog dreiging en moord geblaas het teen die dissipels van die Here, het na die hoëpriester gegaan 2 en van hom briewe gevra aan die sinagoges in Damaskus, sodat as hy mense sou vind wat van die Weg was, manne sowel as vroue, hy hulle geboeid na Jerusalem kon bring. 3 En toe hy op sy reis naby Damaskus kom, omstraal hom skielik 'n lig van die hemel af; 4 en hy val op die grond en hoor 'n stem vir hom sê: Saul, Saul, waarom vervolg jy My? 5 En hy sê: Wie is U, Here? En die Here antwoord: Ek is Jesus wat jy vervolg. Dit is hard vir jou om teen die prikkels te skop.
Maar ons sal almal op die tyd soos God vir ons bepaal het in nederigheid smeek soos hierdie Saul:
Hand 9:6 En terwyl hy bewe en verbaas was, sê hy: Here, wat wil U hê moet ek doen? En die Here antwoord hom: Staan op en gaan na die stad, en dit sal jou gesê word wat jy moet doen.