9 September 1943 - Inligting
Sowjetfront van die Noord-Kaukasus begin Novorossiisk-Taman-offensief teen die laaste Duitse teenhouer in die Kaukasus.
Agtste lugmag se swaar bomwerpermissie nr. 94: 87 vliegtuie gestuur om industriële teikens by Parys en Beaumont-sur-Oise-vliegveld aan te val, 63 om Beauvais/ Tille-vliegveld aan te val, 37 om Lille/ Nord-vliegveld aan te val, 56 na Lille/ Vendeville, 38 na St. Omer/ Longuenesse en St. Omer/ Ft. Rouge, 50 na Abbeville/ Drucat en 56 na Vitry-en-Artois. Van 377 vliegtuie wat uitgestuur word, gaan slegs twee verlore.
Die Italiaanse slagskip Roma word deur die Duitsers gesink terwyl hy op pad was om in Malta met die belangrikste Italiaanse vloot oor te gee
Geallieerde troepe land by Salerno
Die Britse 1st Airborne Division land te Taranto
Persië verklaar oorlog teen Duitsland
Die Italiaanse duikboot Nichelio ontmoet die Salerno -invalsvloot na die oorgawe van Italië op 9 September 1943. Let op die klein swart wimpel wat by die periskop vlieg, die erkenningsteken om aan te dui dat die wapenstilstandbevele nagekom word. [2164 x 1240]
Foto bron, Naval History and Heritage Command. As 'n taamlik kleurvolle agtergrond vir hierdie foto, hier is 'n uittreksel uit die boek Dark Navy: The Italian Regia Marina and the Wapenstilstand van 8 September 1943 deur Enrico Cernuschi en Vincent P. O 'Hara, oorspronklik aangehaal deur /u /phoenix_jz op r/warshipporn:
In die ure na die wapenstilstand was daar baie ontmoetings tussen Italiaanse en Duitse magte, maar die eerste ontmoeting tussen Italiaanse en geallieerde vlooteenhede het eers op 'n paar minute na 0800 op 9 September plaasgevind toe die Italiaanse duikboot Nichelio by Salerno opgedaag het in ooreenstemming met bevele wat sy die vorige aand ontvang het. Binne 'n paar minute het drie Royal Navy -motorlanseerders haar aangetref. Een van die Britse bote ry langs en haar bevelvoerder skree: "Julle is gevangenes." Daarna gooi hy 'n gebundelde Union Jack op die seil van die duikboot en probeer met gebare verduidelik dat hy van die Italianers verwag om hierdie vlag bo hul eie te hys. Die Italiaanse kaptein het die pantomime geïgnoreer, die pakket weer gebundel en teruggegooi. Die vlag het twee keer van motorlansering na duikboot gegaan en weer terug. Die spanning het toegeneem en masjiengewere is aan beide kante beman. By die derde gooi val die vlag in die water, maak oop en sak terwyl albei kante stil kyk. Toe het die Italiaanse kaptein gesê dat hy met die bevelvoerder wou praat. Die Britte het besluit dit is 'n goeie idee en het die duikboot begelei saam met admiraal Kent Hewitt se vlagskip, USS Ancon. Die Italiaanse kaptein het sy XO aangesê om die boot af te skop as hy nie na twee uur terugkom nie, en hy trek 'n pistool vas om te beklemtoon dat hy niemand se gevangene is nie, klim hy op Ancon. Die vrese van die luitenant was ongegrond omdat admiraal Hewitt die Italiaanse duikboot verwelkom en sy woord aanvaar het dat hy geen onuitgelokte vyandige dade sou onderneem nie. Geen geallieerde matroos het aan boord van Nichelio gegaan nie, terwyl die Italianers Ancon mag besoek, insluitend die hond van die duikboot, wat 'n gejuig van die Amerikaanse matrose ontvang het en saam met die bemanning van Nichelio 'n waardering vir Amerikaanse chow toon.
Gebore op 9 September in die geskiedenis
Gebore: 9 September 1941, Dawson, Georgia, Verenigde State
Oorlede: 10 Desember 1967, Madison, Wisconsin, VS
Bekend vir: Otis Redding, veral bekend as Amerikaanse soulsanger, wat ook baie van die liedjies wat hy opgeneem het, geskryf het. Hy word dikwels die 'King of Soul' genoem en hy sterf in 'n vliegtuigongeluk op 26 -jarige ouderdom net voor sy grootste treffer "(Sittin 'on) The Dock of the Bay" vrygelaat is. Dit het sy enigste nommer een op die Billboard Hot 100 geword.
Gebore: Hugh John Mungo Grant, 9 September 1960, Hammersmith, Londen, Engeland
Bekend vir: Hugh Grant, veral bekend as 'n Britse akteur, wat 'n sukses gemaak het deur die snaakse knappe Brit met 'n goeie komiese tydsberekening te speel. Sy bekendste flieks sluit in Four Weddings and a Funeral, Mickey Blue Eyes, Notting Hill en Bridget Jones's Diary, wat nie net sukses in die loket behaal nie, maar ook 'n Golden Globe -toekenning en 'n BAFTA versamel.
Palacios Beacon (Palacios, Tex.), Vol. 36, nr. 36, red. 1 Donderdag, 9 September 1943
Weeklikse koerant uit Palacios, Texas, wat plaaslike, staats- en nasionale nuus insluit, asook advertensies.
agt bladsye: ill. bladsy 22 x 16 in. Gedigitaliseer vanaf 35 mm. mikrofilm.
Hierdie koerant is deel van die versameling getiteld: Texas Digital Newspaper Program en is verskaf deur die Palacios Library aan The Portal to Texas History, 'n digitale bewaarplek wat deur die UNT Libraries aangebied word. Dit is 23 keer bekyk. Meer inligting oor hierdie kwessie kan hieronder besigtig word.
Op 15 Junie 1910 het 20 vroue die Palacios -biblioteek georganiseer en geopen. Teen die einde van die jaar het dit 104 lede, 325 boeke en $ 150 in die skatkamer bevat. Die biblioteek het oorspronklik 'n smal geraamde gebou wat vroeër die stadskasbalbaan was. 'N Tocker Foundation -toekenning het bygedra tot digitalisering.
Michael Fellman, professor emeritus in die geskiedenis aan die Simon Fraser Universiteit (SFU) in Kanada, is op 11 Junie 2012 oorlede, na 'n kort siekbed, op 69. 'n Uiters produktiewe historikus van die negentiende-eeuse Verenigde State, is miskien die bekendste vir Binne -oorlog: die guerrilla -konflik in Missouri tydens die burgeroorlog (Oxford University Press, 1990), 'n boek waarvan die titel slegs 'n aanduiding is van sy skrywer se plesier om die konvensionele militêre geskiedenis op te bou. Sy oeuvre was toegewy aan die opgrawing van Amerikaanse politieke geweld en die geskiedenis van woede, wat hy uitgevoer het met 'n sielkundige waarheid wat uit selfondersoek gebore is, nie alleen sosiale kritiek nie. Hy het sy bevindinge oorgedra in 'n goed uitgewerkte, sprankelende prosa wat sy siening weerspieël dat 'werklik betrokke geskiedskrywing anargisties of ten minste oneerbiedig' is.
Fellman is in 1943 in Madison, Wisconsin, gebore. Sy pa, wat staatsreg aan die Universiteit van Wisconsin geleer het, was 'n goeie vriend van die historikus Merle Curti. Die opvoeding in 'n bekwame Midde-Westerse Joodse akademiese gesin met liberale politiek en burgerlike libertariese waardes was 'n formatiewe ervaring, net soos die naoorlogse konteks, veral onthullings van die omvang van die Holocaust en die ontsteltenis van die huishouding oor die mag wat deur senator Joseph Wisconsin McCarthy.
As universiteitstudent, eers aan die Oberlin College, waar hy sien hoe Dr. Martin Luther King praat, daarna aan die Universiteit van Michigan (BA, 1965), is Fellman geïnspireer deur die burgerregtebeweging, hoewel hy homself die tweede raai dat hy wou wegneem neem deel aan Mississippi's Freedom Summer. Aan die Northwestern University in Chicago (PhD, 1969), waar hy onder Robert Wiebe studeer het, was sy radikalisme altyd meer intellektueel as aktivist, maar hy het van die Viëtnam -oorlog verskil. Sy proefskrif het sy eerste boek geword, The Unbounded Frame: Freedom and Community in Negententh Century American Utopianism (Greenwood, 1973), wat van mening was dat vryheid en gemeenskap in teenoorgestelde rigtings na visioenarisse getrek het, met die oog op die teenkultuur van die sestigerjare.
In 1969 arriveer Fellman aan die Simon Fraser Universiteit, waar hy baie Amerikaanse konsepresistente onderrig het. Uiteindelik word hy 'n Amerikaans-Kanadese dubbele burger en beweer dat hy 'ewe vervreem van twee samelewings' is, alhoewel kosmopolitiese Vancouver, te midde van die natuurskoon van British Columbia, mettertyd Kanada gemaak het waar hy die meeste tuis gevoel het, veral gegewe Amerika regs draai. Hy het sy hele loopbaan by die SFU gebly, met die uitsondering van 'n Fulbright to Israel en sabbaticals by Princeton's Davis Center, die Stanford Humanities Center en Huntington Library. By sy uittrede in 2008 was hy SFU se direkteur van Graduate Liberal Studies.
Sy status van buitestaander definieer Fellman se kritiese, indien nie ikonoklastiese, benadering tot die Amerikaanse verlede. Hy vermy doelbewus heroïese, triomfantelike of elegante modelle. Vanuit 'n vroeë fokus op hervormingsstrome in sosiale denke, insluitend afskaffing, het sy navorsing 'n besliste wending geneem na die burgeroorlog met Binne die oorlog, gevolg deur die biografieë Burger Sherman: 'n Lewe van William T. Sherman (Random House, 1995) en Die maak van Robert E. Lee (Random House, 2000). In sy burgeroorloggeskrifte het Fellman 'n koers gekies wat onafhanklik is van triomfalisme van die Unie of van neo-Konfederale verlange. Sy weergawes was ongekunstelde studies oor wit oppergesag en bloeddorstigheid, Noord en Suid.
In die nadraai van 9/11, naamlik die inval in Irak en onbepaalde aanhoudings in Guant en aacutenamo Bay, produseer Fellmand In die naam van God en land: heroorweging van terrorisme in die Amerikaanse geskiedenis (Yale University Press, 2009). Die boek strek oor die tweede helfte van die negentiende eeu en bevat verwagte "terroriste" soos John Brown en die Haymarket -anargiste, terwyl dit ook beweer dat geweld wat deur die staat beoefen word, net soveel as terrorisme beskou moet word as wat deur individuele akteurs gepleeg word . Hoofstukke oor die burgeroorlog, wit verlossers en Amerikaanse koloniale gruweldade in die Filippyne meen dat patriotisme en godsdienstigheid rasionalisering van onoordeelkundige staatsgeweld in die Amerikaanse politieke geskiedenis moontlik maak lank voordat George W. Bush ooit die Withuis beset het.
'N Liberaal met 'n anargistiese streep, 'n hippie in die hart wat lankal sy hare en baard geskeer het, 'n rebel wat sukses behaal het (veral in die vorm van 'n fyn pinot noir of sappige skaapboud), 'n man met vaste oortuigings wat aan onvoorspelbare gegee is Spore van spontaniteit, 'n versteurder van die vrede op alle vlakke wat lief was vir groot drukkies en gelag, 'n teenstander van militarisme wat 'n leeftyd gewy het aan die studie van oorlog, Fellman se beskeie erns en liefdevolle volminasie is miskien die beste opgetel in sy laaste boek, die helfte -outobiografies Uitsigte vanaf die donker kant van die Amerikaanse geskiedenis (Louisiana State University Press, 2011).
Hy word oorleef deur sy vrou Santa Aloi, sy suster Laura Fellman, sy seuns Joshua en Eli en vier kleinkinders.
Tweede Wêreldoorlog se vergete front: LEWE in die Aleoetiërs
Troepe is per trekker na die flieks geneem uit 'n geïsoleerde kamp in Massacre Vally, Attu -eiland, Aleoetiese veldtog, Alaska, 1943.
Dmitri Kessel/Life Pictures/Getty Images
Geskryf deur: Ben Cosgrove
Miskien is dit ook omdat die ongevalle relatief gesproke lig was in vergelyking met die wat in ander teaters van konflik tydens die Tweede Wêreldoorlog gely is. Of miskien was die geïsoleerde front bestem vir 'n geleidelike, steeds groter wordende onduidelikheid, omdat daar geen gevegte met roerende name (Iwo Jima, Bastogne, Normandië, Saipan) daar gevoer is nie.
Maar in die vroeë veertigerjare was die Aleoetiese veldtog nuus in die hele Verenigde State. Sommige van die eilande in die Noord -Stille Oseaan, in die destydse Amerikaanse gebied van Alaska, was binnegeval en beset deur Japannese troepe. Was dit 'n afleiding voor 'n ander, kritieke aanval elders? Was dit die voorhoede van 'n veel groter aanval op die enorme, en miskien dodelik kwesbare, weskus van Amerika?
Hier, dekades nadat Japannese magte vroeg in die oorlog beheer oor die Attu- en Kiska-eilande oorgeneem het, bied LIFE.com 'n fotogalery van Dmitri Kessel wat die daaglikse bestaan ​​van geallieerde troepe beskryf in die dramatiese en verbiedende landskap van die Aleoetiërs. .
Uiteindelik, lank voordat die oorlog verby was, is die Japannese van die eilande wat hulle wel beset het, weggeneem. Maar geallieerde slagoffers (VS en Kanadese) tydens die jaar lange veldtog om hulle van die Amerikaanse gebied af te verdryf, was in duisende, met 'n grimmige persentasie wat dood of ernstig gewond is deur dieselfde gevare wat troepe nog altyd in die gesig gestaar het toe hulle in 'n woestyn geveg het myl van die huis af: vriendelike vuur blootgestel aan geringe wonde wat sterflik word as vervoer onmoontlik blyk te wees.
En dan was daar die moegheid, die lusteloosheid wat die plek veroorsaak. Die ou karakterisering van oorlogvoering as lang stukke verveling wat deur die oomblikke van terreur gekenmerk is, het op die Aleoetiese veldtog toegepas. Selfs die mees vasberade en toegewyde natuurliefhebber kon skaars maand na maand na maand betower bly deur die omgewing-eindelose sneeubedekte berge, modder gevulde toendra en water, oral water. Soos LIFE sy lesers te midde van die oorlog daarop gewys het, was die weer en die landskap hul eie meedoënlose, eentonige vyande:
Die Aleoetiese eilande is 'n ketting van hoë berge wat uit die Noord -Stille Oseaan tussen Alaska en Siberië styg. Daar, onder mis en skielike storms, is die wêreld nog besig om te word. Vulkane blaas stoomringe. Eilande spring uit die water en verdwyn dan weer geheimsinnig. Aardbewings maak en maak hawe, kranse, strande en grotte oop.
Die kortste roete tussen die VSA en Japan lê deur Alaska en uit die Aleoetiërs. Van Attu na Tokio is slegs 1,750 myl. . . . Wie die Aleoetiërs beheer, het 'n flankposisie oor die hele oseaan. [In Junie 1942 het Japan] beslag gelê op Attu en Kiska en was 'n konstante bedreiging vir Alaska, Kanada en die VSA tot Augustus 1943 toe hulle uiteindelik verdryf is. Om die Aleoetiërs teen 'n ander aanval te verdedig, is duisende Amerikaners nog steeds daar gestasioneer.
Van al die Amerikaanse buiteposte is die Aleoetiërs waarskynlik die wildste en mees onherbergsame. Daar is amper geen bome op die eilande nie. Daar is min diere. Die temperatuur daal in die winter selde tot onder die vriespunt of in die somer bo 60 grade. Daar is soveel as 250 reëndae per jaar en so min as agt helder dae.
Kessel se foto's dui intussen aan dat ondanks die spartaanse verblyf, die dikwels onbegaanbare terrein, die twyfelagtige kos, die moeilike klimaat, die uitmergelende werk en die onophoudelike uitdagende omgewing, duisende troepe, verpleegsters en selfs sommige burgers daardeur gebly het. oorlogsjare, en hulle het dit reggekry.
In dikwels primitiewe toestande, in een van die mees onverbiddelike omgewings op aarde, het hulle gedoen wat van hulle gevra is. Hulle word nie vergeet nie.
Aleoetiese Eilande, Tweede Wêreldoorlog, 1943
Die rotsagtige pieke van Attu Island, Alaska, 1943.
'N P-38 Weerlig bo die Aleoetiese eilande, Alaska, 1943.
Nederlandse hawe, Aleoetiese eilande, WO II, 1943.
Amerikaanse troepe, Aleoetiese Eilande, Tweede Wêreldoorlog, 1943
Tente gehuisves Seabees (lede van die U.S. Navy 's Construction Battalion), Adak Island tydens die Tweede Wêreldoorlog, 1943.
Aleutian Islands -veldtog, Alaska, 1943.
Op die eiland Kiska het mans vuur gemaak naby verwoeste toerusting en hul maaltye gekook, Alaska, 1943.
Die oorskot van 'n Japannese soldaat, Aleutian Islands Campaign, Alaska, 1943.
Attu -eiland, Aleoetiese veldtog, Tweede Wêreldoorlog, 1943.
Kiska -eiland, Aleoetiese veldtog, Tweede Wêreldoorlog, 1943.
'N Amerikaanse soldaat leun teen 'n muur in die gevange Japanse hoofkwartier op Kiska -eiland, langs graffiti -karikature van FDR en Churchill (links), 1943.
Kaserne, Aleutian Islands -veldtog, Alaska, 1943.
Onbekende militêre personeel, veldtog op die Aleoetiese Eilande, Alaska, 1943.
Posvervoer, veldtog op die Aleoetiese eilande, Alaska, 1943.
In kaserne, veldtog Aleutian Islands, Alaska, 1943.
Wasgoed, Aleutian Islands -veldtog, Alaska, 1943.
Soldate bad in gehalveerde olietromme, Amchitka -eiland, Alaska, 1943.
R & amp, veldtog van die Aleoetiese Eilande, Alaska, 1943.
Dutch Harbor, Aleutian Islands veldtog, Alaska, 1943.
Makeshift soda -fontein, Adak -eiland, Aleoetiese veldtog, Alaska, 1943.
Skaak speel, Adak -eiland, Aleoetiese veldtog, Alaska, 1943.
Dmitri Kessel Time & amp Life Pictures/Getty Images
Speldfoto's versier die mure van 'n bomwerperhut waarin soldate op die eiland Adak, Aleutiaanse veldtog, Alaska, 1943, kaart gespeel het.
'N Amerikaanse verpleegster, Aleoetiese veldtog, Alaska, 1943.
Verpleegsters ' kwartiere, Aleoetiese veldtog, Alaska, 1943.
Verpleegsters hengel, Nederlandse hawe, Aleoetiese veldtog, Alaska, 1943.
'N Soldaat het sy tuin versorg met 'n teelepel, Aleoetiese veldtog, Alaska, 1943.
Omdat die gemorsaal op die eiland Attu te klein was, het sommige mans buite geëet.
'N Seabee (van die Amerikaanse vloot se konstruksiebataljon) het draad gespan vir kommunikasie op die eiland Adak, Aleoetiese veldtog, Alaska, 1943.
Seabee timmermanne (van die Amerikaanse vloot se konstruksiebataljon), Aleoetiese veldtog, Alaska, 1943.
'N Valse boom wat deur die Army Engineers, Camouflage Division, op die eiland Attu gebou is.
Amerikaanse troepe bestudeer klip- en beenwerktuie en ander voorwerpe wat uit 'n vroeëre nedersetting herwin is.
Die "Press Club " op Adak -eiland.
Binne die "Press Club " op Adak -eiland.
'N Straatbord in die stad Unalaska tydens die Tweede Wêreldoorlog.
2 September 1945: Toe Japan oorgegee het
Die ondergang van die keiserlike Japan het gelei tot die opkoms van die land wat ons vandag ken.
Die Japannese minister van buitelandse sake, Mamoru Shigemitsu, teken die Instrument of Surrender namens die Japanse regering aan boord van USS Missouri (BB-63), 2 September 1945. Luitenant-generaal Richard K. Sutherland, Amerikaanse weermag, kyk van die ander kant van die tafel af. Toshikazu Kase, verteenwoordiger van die ministerie van buitelandse sake, help mnr. Shigemitsu.
Krediet: Naval Historical Center Foto # SC 213700 via Wikimedia Commons -advertensie
Die Tweede Wêreldoorlog het op hierdie dag sewentig jaar gelede formeel geëindig toe die keiserlike minister van buitelandse sake van Japan, Mamoru Shigemitsu, die Japanse instrument van oorgawe aan boord van die USS onderteken het Missouri, 'n U.S. Iowa-gevegskip wat destyds in die baai van Tokio was. Die gebeure wat gelei het tot die noodlottige oomblik, het die posisie van die keiserlike Japan in die Stille Oseaan -teater van die oorlog aansienlik versleg. Japan se verlies by Iwo Jima in Maart 1945, vererger deur die brandaanval van Tokio, het gelei tot 'n bloedige somer -skermutseling in Okinawa, waar Imperial Japan ook 'n nederlaag in die hande van die Verenigde State gely het. Die oorlog bereik 'n crescendo vroeg in Augustus 1945, toe Hiroshima en Nagasaki met atoombomme getref is. Op 15 Augustus aanvaar die Japanse keiser Hirohito die voorwaardes wat die bondgenote uiteengesit het vir die oorgawe van Japan in die Potsdam -verklaring, en uiteindelik het Japan op 2 September formeel oorgegee.
Japan se ondertekening van die Instrument of Surrender was 'n formele einde aan die bloedigste konflik in die geskiedenis van die mens en die laaste ware oorlog in die menslike geskiedenis. Alhoewel die oorlog geëindig het, was 2 September die begin van 'n proses waarmee die Asiatiese strategiese landskap vir die res van die 20ste eeu tot in die 21ste eeu verander sou word. Meer as 40 Amerikaanse oorlogskepe het die baai van Tokio binnegekom en duisende troepe onder die bevel van die vyfster Amerikaanse generaal Douglas MacArthur vervoer. Daardie dag was die besetting van Japan deur die Verenigde State.
Onder Amerikaanse besetting en met keiser Hirohito nog steeds in plek, het Japan uiteindelik 'n nuwe grondwet aanvaar wat op 3 Mei 1947 uitgevaardig is. Die opstelproses was ingewikkeld, met Japannese leiers wat aanvanklik huiwerig was om 'n nuwe dokument aan te neem in die plek van die Meiji -grondwet wat gedien het as die gronddokument van die land sedert die laat 19de eeu. Uiteindelik is baie van die teks van die beroemde na-oorlogse grondwet deur Amerikaanse advokate geskryf, insluitend noemenswaardige bydraes van twee Amerikaanse weermagoffisiere wat toevallig regsgrade gehad het. Die dokument is geskryf met inagneming van die Meiji -grondwet en die insette van destydse pasifistiese Japannese politici. Die bekendste bevat die dokument 'n artikel wat anders is as enige ander grondwet. In artikel 9 van die grondwet word opgemerk dat die Japannese volk vir ewig afstand doen van oorlog as 'n soewereine reg van die land en die dreigement of gebruik van geweld as 'n manier om internasionale geskille op te los. "
Alhoewel die oorlog geëindig het en vrede bereik is, bly die saak van geregtigheid onopgelos. Die geallieerde magte sou in April 1946 die Militêre Tribunaal vir die Verre-Ooste byeenroep. Japannese leiers en militêre offisiere wat die oorlog oorleef het, is voor 'n paneel regters gebring om uiteindelik in drie kategorieë oorlogsmisdadigers ingedeel te word. Diegene wat saamgesweer het om oorlog te begin en oorlog te voer, het misdade teen vrede gepleeg, het 'n uitspraak van 'n klas A " gekry. Diegene wat " konvensionele " gruweldade en " misdade teen die mensdom " uitgevoer het, is geïdentifiseer as "Class B " oorlogsmisdadigers. Diegene wat deelgeneem het aan die beplanning, bestelling, magtiging of versuim om sulke oortredings op hoër vlakke in die bevelstruktuur te voorkom, het 'n uitspraak van 'n klas C " gekry. Die verhoor is op 12 November 1948 uitgestel, met tellings wat óf ter dood veroordeel is óf tot lewenslange tronkstraf, afhangende van die erns van hul oorlogsmisdade.
Japan se uiteindelike rehabilitasie en herintegrasie in die internasionale stelsel het gekom met die Vredesverdrag van San Francisco, wat op 8 September 1951 onderteken is. Dit verdrag bevat 'n klousule wat die ondubbelsinnige aanvaarding van die uitkoms van die Tokio -proewe beklemtoon: "Japan aanvaar die uitsprake van die Internasionale Militêre Tribunaal vir die Verre Ooste en van ander geallieerde oorlogsmisdade binne en buite Japan, en#8221. Toe die San Francisco -verdrag, wat deur 48 lande onderteken is, in 1952 in werking tree, het Imperial Japan 'n entiteit van die verlede geword en het die land wat ons vandag ken as "Japan " uit die as gekom. In 1960 onderteken Japan 'n verdrag met sy voormalige vyand en besetter, die Verenigde State, wat lei tot 'n alliansie wat sedertdien 'n fundamentele kenmerk van die Asiatiese veiligheidsbevel was.
Vandag is Japan een van die vreedsaamste lande in Asië en is die eerste plek op die vasteland in die 2015 Global Peace Index. Boonop toon onlangse peilings dat slegs 11 persent van die Japannese, die laagste van alle ondervraagde lande, geantwoord het "Ja " toe hulle gevra is of hulle vir hul land sou veg. Lank die wêreld se tweede grootste ekonomie en die derde grootste sedert 2011, het Japan daarin geslaag om ekonomiese welvaart te vind, nie lank na sy nederlaag in die oorlog nie. Ondanks die algemeen vreedsame geaardheid van die land se burgers, volg die huidige politieke leiers 'n reeks hervormings wat daarop gemik is om die land te lei na 'n meer '#normaliseerde' militêre houding. Hierdie hervormings was 'n bron van omstredenheid en geopolitieke wrywing in Noordoos -Asië. Selfs in Japan het pligsgetroue burgers die strate ingevaar om te protesteer teen wat hulle beskou as 'n verlating van die pasifistiese naoorlogse beginsels van die land.
Lees The Battle of the Atlantic, September 1939-1943: History of United States Naval Operations in World War II, Volume 1 deur Samuel Eliot Morison vir aanlyn e-boek
The Battle of the Atlantic, September 1939-1943: History of United States Naval Operations in World War II, Volume 1 deur Samuel Eliot Morison Gratis PDF d0wnl0ad, klankboeke, boeke om te lees, goeie boeke om te lees, goedkoop boeke, goeie boeke, aanlyn boeke, boeke aanlyn, boekresensies epub, boeke aanlyn, boeke om aanlyn te lees, aanlyn biblioteek, groot boeke om te lees, beste boeke om te lees in PDF, top boeke om te lees The Battle of the Atlantic, September 1939-1943: History of United States Naval Operations in World War II, Volume 1 deur Samuel Eliot Morison boeke om aanlyn te lees.
45 Amerikaanse infanteriedivisie by Salerno September 1943
Plaas deur Tom van Cornwall & raquo 25 Februarie 2021, 19:16
Kan iemand boeke aanbeveel wat die operasies van die 45 Amerikaanse infanteriedivisie in Salerno in September 1943 in detail beskryf.
Ek het die Amerikaanse amptelike geskiedenis en is bewus daarvan dat die 45ste afdeling 'n effens gefragmenteerde inleiding tot die stryd gehad het, maar ek hoop dat daar 'n goeie afdelingsgeskiedenis is wat hierdie tydperk dek.
Ek het gesukkel om Flint Whitlock's te koop Die Rots van Anzio maar nie seker of dit oorweldigend gefokus is op Anzio tot nadeel van Salerno nie. Kan iemand my 'n idee daaroor gee?
Enige Amerikaanse geskiedenis op regiment/bataljon wat Salerno dek?
Re: 45 Amerikaanse infanteriedivisie in Salerno, September 1943
Plaas deur Pitte & raquo 26 Februarie 2021, 01:40
Ek het die boek Tom. Dis baie goed.
Dit bevat gedetailleerde beskrywings van die 45ste landing by Salerno (hoofstuk 3) en die uitbreek en die boot van Italië (hoofstuk 4). Dit is eers in hoofstuk 5 dat dit die 45ste gevegte by Anzio dek.
Plaas deur Tom van Cornwall & raquo 26 Februarie 2021, 09:52
Dis wonderlik, dankie. Ek sal kyk om dit te koop.
Plaas deur Tom van Cornwall & raquo 05 Apr 2021, 10:05
Dankie vir die aanbeveling. Ek het daarin geslaag om 'n tweedehandse kopie af te haal en moet saamstem. Dit is 'n baie goeie afdelingsgeskiedenis en presies wat ek gesoek het.
Ek lees tans die gedeelte Anzio wat baie gedetailleerd is en 'n goeie metgesel is vir die Britse rekeninge wat ek het. 'N Paar wonderlike persoonlike rekeninge.
Plaas deur Pitte & raquo 05 Apr 2021, 10:29
Plaas deur Ivan 1987 & raquo 11 April 2021, 19:37
Plaas deur McDonald & raquo 12 Apr 2021, 00:05
Tom: As ek iets wil weet oor die 45ste infanteriedivisie, sal ek die 45ste infanteriedivisie -museum in Oklahoma City, OK, kontak. Hulle het 'n webwerf, en die museum self is een van die beste wat ek nog ooit in my lewe gesien het.
Die 45ste was na my mening die beste afdeling van die National Guard Infanterie in die Tweede Wêreldoorlog, en die enigste teenstander was die 30ste "Old Hickory" uit Noord -Carolina en Tennessee. Daar was ander wat goed presteer het, maar hierdie twee was die absoluut beste. Die 45ste het ook 'n paar kleurvolle karakters in sy geledere gehad, Robert T. Frederick, en William O. Darby om maar net twee te noem.
Die Carrington -gebeurtenis van 1859 was die eerste gedokumenteerde gebeurtenis van 'n sonvlam wat die aarde beïnvloed. Die gebeurtenis het op 1 September om 11:18 EDT plaasgevind en is vernoem na Richard Carrington, die son -sterrekundige wat die gebeurtenis deur sy private sterrewag -teleskoop aanskou en destyds die sonvlekke geskets het. Volgens NASA het wetenskaplikes gesê dat die opvlam die grootste gedokumenteerde sonstorm in die afgelope 500 jaar was.
Volgens NOAA het die sonstormgebeurtenis in Carrington groot aurora -uitstallings veroorsaak wat tot so suid as die Karibiese Eilande sigbaar was. Dit het ook ernstige onderbrekings in die wêreldwye telegraafkommunikasie veroorsaak, selfs sommige telegraafoperateurs geskok en brande veroorsaak toe ontladings uit die lyne telegraafpapier aan die brand gesteek het, volgens 'n NASA -beskrywing.