Louw, Willem Frederick – Gemeentegeskiedenisargief
Louw, Willem Frederick
1958 Rietfontein-Noord (opdrag: Sibasa)
1966 NGKA Nthume, 1977 NGK Malelane
1986 PSD O-Tvl opdrag: Sending en Evangelisasie
Ds Willem Louw (BA, BD) 16 Julie 1930 – 10 Oktober 2013
Willem Frederick Louw is op 16 Julie 1930 by De Wildt in die ou Transvaal gebore. Sy ouma aan moederskant was Jemima Murray Louw, dogter van ds AA Louw van Morgenster. Sy is later getroud met dr MW Retief, 'n geliefde predikant in die NG Kerk. Willem se ouers is Samuel en Maria Louw, wat in die moeilike depressiejare naby Brits en Hekpoort woon. Samuel Louw het as jong man en arbeider help bou aan die Hartbeespoortdam. Destyds het boerseuns wat nie grond gehad het om op te boer nie onder meer by die Spoorweë gaan werk – so ook Samuel Louw. Die egpaar woon in diê tyd in Hercules, Pretoria, en is deel van die NG Gemeente Daspoort, waar hulle meelewende lidmate is tot aan die einde van hulle lewe.
Willem begin sy skoolloopbaan in 1937 aan die Laerskool Hermanstad in Hercules, en begin sy hoërskooljare in 1943 aan die Hoërskool Hercules. As seun en jong man moes hy 'n kamer met sy drie broers deel. In 1944 word hy 'n leerling aan die Afrikaanse Hoër Seunskool in Pretoria, waar hy in 1948 matrikuleer en twee jaar lank heelagter in die eerste rugbyspan speel. Hy behaal 'n BA-graad deur buitemuurse studie. Hy werk van 1949 tot 1950 by Volkskas in Hercules; van 1950 tot 1952 by die Departement Gesondheid en van 1952 tot 1954 by die Departement Waterwese in Pretoria.
Hy word in 1954 'n student aan die Fakulteit Teologie (Afdeling B) aan die Universiteit Pretoria, en sy BD-verhandeling onder leiding van prof Ben Marais handel oor: "Die moontlikhede van sendingwerk in die Laeveld van Oos-Transvaal." Hy speel in Tukkies se eerste rugbyspan.
Willem Louw trou op 30 Junie 1956 met Fransie Retief, oudste dogter van dr MW (Malcolm) Retief van die NG Gemeente Daspoort. Sy was 'n Wiskunde-onderwyser, onder meer in die Afrikaans Hoër Meisieskool in Pretoria. Sy is tans byna 80 jaar oud en bied steeds ekstra-klasse in Wiskunde aan. Uit hulle huwelik is vier kinders gebore: Dr Samuel Louw, leraar by die NG Kerk Eendracht – wat sy doktorsgraad in Kerkgeskiedenis onder leiding van prof Piet Strauss behaal, en getroud is met Jeanette du Plessis; Miems, 'n verpleegster, wat getroud is met Christo de Klerk; Elmarie, 'n verpleegster, wat getroud is met Attie Holtzhausen; dr RetiefLouw, 'n veearts in Pretoria, wat getroud is met Jeanne Botha.
Ds Willern Louw was 'n pioniersendeling, maar ook 'n baanbreker in eie reg. Daarvan getuig sy arbeid tydens die groot sendingoplewing in Transvaal (1955-1963); Hieroor skryf sy seun, dr Samuel Louw: "Sy tydgenote, soos ds Carel Boshoff en ds Nico Smith, verlaat hulle onderskeie gemeentes in die Moederkerk om onderskeidelik op sendingstasies soos Meetse-a-Bophelo en Tshilidzini te gaan sendingwerk doen. Dit het vir hulle groot opofferings meegebring en fondse moes gesoek word om hulle werk te ondersteun – wat wel mettertyd gebeur het. Maar die NG Gemeente Rietfontein-Noord het onder leiding van die bekende ds Mike Smuts (snr) 'n ander weg gevolg: Hulle het besluit om my pa, ds Willem Louw, as medeleraar van Rietfontein-Noord met sendingopdrag na Vendaland te beroep, en neem volle verantwoordelikheid vir die hele proses."
Die bevestiging vind op 18 Januarie 1958 plaas. Ds en mev Willem Louw het met 'n gevolg lidmate op 21 Januarie 1958 om sewe-uur die oggend vanafdie kerkgebou by Rietfontein-Noord vertrek; die kerkklok is gelui. Tot vandag toe lui Rietfontein-Noord se kerkklok elke maand op die 21ste om sewe-uur die oggend om gemeentelede aan hulle sendingroeping te herinner.
In Vendaland was Willem in sy element; hy het groot begrip vir die mense in sy omgewing. tn sy praktiese handvaardigheid het 'n pioniersendeling destyds handig te pas gekom.
Maar dit het ook nie sonder opoffering gepaard gegaan nie. Om na Vendaland te gaan was by wyse van spreke ook "om weg te trek uit jou familie en uit jou vader se huis". Tog handhaaf hy hier 'n uitstekende verhouding met kaptein Mphaphili, en hierdeur word die koninkryk gedien.
Aan die begin van 1966 l'é Willem 'n sendingstasie op Nthume aan; dit word later die NGKA Nthume. Hierdie verhaal word deur prof D Crafford in sy boek "Aan God die Dank" vertel. Willem leer Tshivenda aan en verskeie kerkgeboue word opgerig. Hy was 'n praktiese mens; hy kon messel en sweis. En hy kon goed houtwerk doen, soos die preekstoele wat hy in buitekerke gemaak het getuig.
Dr Samuel Louw skryf oor sy ouers se sendingwerk: "My pa se roeping as gestuurde was lewenslank. Menslik gesproke het hy nooit alleen gestaan nie. Sy lewensmaat was in alle opsigte saam met hom in sy gestuurdheid. Die Here het hulle twee-twee saam uitgestuur. In hulle roeping was dit nooit `ek' en `jy' nie, maar altyd `ons'. Dit word beaam deur ds (Vhafunzi) Ephraim Madzivhandila, wat 18 jaar lank ten nouste en hartlik met die sendelingpaar saamgewerk het. Hulle was saam gestuurdes in Vendaland."
Aan die begin van 1977 kom daar 'n beroep na die NG Gemeente Malelane, en dit word een van die moeilikste besluite in die sendeling se lewe. Nadat die gesin saam gebid het, word die lot gewerp en hy neem die beroep aan. Die mense daar onthou vandag nog sy deeglike huisbesoek en die saamleef met gemeentelede. Hier werk Willem en Fransie Louw met groot seën-totdat hy op 1 April. 1986 sendingsekretaris word van die Sinode Oos-Transvaal, en sy passie uitleeftot met die aanvaarding van sy emeritaat in 1996. Hierna woon hulle 27 jaar lank in Gloudinaweg, Murrayfield, in Pretoria, as lidmate by die NG Gemeente Skuilkrans. En hiervandaan lei hulle jaarliks 'n sendinguitreik na Mosambiek, waar die "Jesus-film" vertoon word.
Ds Willem Louw was 'n nederige dienskneg en 'n gestuurde van die Here. Sy opregte geloof, sy gebede en sy meelewing met mense sal lank onthou word. Hy het kinderlik opreg in die Bybel geglo en vasgehou aan JesusChristusas Verlosser. Hy sterf op 10 Oktober 2013. 'n Aangrypende gedenkdiens word deur sy seun, dr Samuel Louw, in die NG Gemeente Skuilkrans gelewer, met Jesaja 6:8 as teksvers. Sy slotgedagte is: "Die Here roep ons deur sy Woord en die voorbeeld van ons geliefde om ook gestuurdes te wees. Hy wil ons bring tot die besef van eie onwaardigheid en van God se heiligheid. Die roeping en gestuurdheid kan in verskillende gestaltes kom. Maar die antwoord is eintlik eenvoudig: `Hier is ek! Stuur My! '" – Dr Gerdrie van der Merwe VDM