'n Volmaan oor die vallei is my Nagmaaltyd | Netwerk24
Deur Annemarie van der Walt 25 Maart 2021 05:10
Sonder die daaglikse kerktoeganery kan ek nouliks.
Sou dit gebeur dat die alledaagse moete my besoeke daaraan in die wiele ry, is ek sommer omgeëllie en ongedurig. Dan moet ek maar tevrede wees daarmee om deur die vensters te kyk en te hoop ek sien die fladdering van 'n vlerk, hoor dalk 'n sagte voetval van 'n verbloemde iets en ruik die onnaspeurbare geur van . . . Ja, wat? Hoop?
Dit is goed om die dag in my kerk te begin.
Maar dis iets baie besonders om dit in die skemertyd te betree. Want was dit nie dié tyd van die dag dat Adam en Eva besoek gekry het daar in die Tuin van Eden nie?
Ek maak myself wys dit is die rede waarom 'n mens so diep kan verlang na wat of wie ook wanneer die skadu's langer word en die aandwind opkom. Die blou uur.
Kyk, my kerk se banke bied beslis nie altyd die gemaklikste sitplek nie. Maar dis hoe ek dit van my kinderdae onthou. Anders as toe kan ek met die beste wil ter wêreld nie meer so sit-sit aan die slaap raak nie. Daar is heeltemal te veel om my waarop ek wil en moet ag slaan.
Anders as in die kerke waarin ek grootgeword het, is daar om elke hoek en draai altare waar ek my nou bevind.
Die preekstoel staan ook elke dag op 'n ander plek, en die kanselkleedjie se bewoording maak ek sommer self op soos dit my behaag.
Soms, eintlik meestal, is dit gedigreëls wat kom aanmeld, soos N.P. van Wyk Louw se "O Heer, laat hierdie dae heilig word: / laat alles val wat pronk en sieraad was . . ."
En ek hou van die ritme van dié sin van Goethe: "Über allen Gipfeln / Ist Ruh." Dit klink soos 'n voetval: oor-alle-bergkruine-is-daar-vrede.
Anders as in die kerke waarin ek grootgeword het, is daar om elke hoek en draai altare waar ek my nou bevind. En sou daar die dag nie wees nie, bou ek sommer self een met die klippe wat ek in die loop optel.
Self hef ek nie sommer 'n psalm of gesang aan tydens die dienste nie. Ek is te vals gebek en bang ek verjaag die soet klinkende kore.
Hoe hou 'n mens ooit die noot saam met 'n heuglinjanfrederik se aandlied? Of die dringende pieeoee van 'n bosjakkalsvoël?
Net so ding ek geensins mee met my mede-kerkgangers se kleredrag nie. Vertel my tog waar kry 'n mens mooier as die skelrooi veredos van 'n rooivink of die skittergroen van 'n klein-rooibandsuikerbekkie?
In my gemeente is daar nie diakens of ouderlinge nie, en die predikers wissel gedurig. Soms is dit die waterval of 'n kiepersol wat kniel in die wind, ander kere die bosse sewejaartjies wat op 'n dag net dáár is in die veld.
Die beste tyd om Nagmaal te hou, is wanneer die volmaan oor die vallei opkom. Dan prewel ek my bondige geloofsbelydenis met die digter Herman de Coninck se woorde: "Alles had. Alles had ons."