'N Republikeinse "eend" (1833) - Nuut
Vertrek van 'n republikein na die gevangenis in Mont-Saint-Michel.
Jeanne, in die Sainte-Pélagie-gevangenis.
Titel: Vertrek van 'n republikein na die gevangenis in Mont-Saint-Michel.
Skeppingsdatum : 1833
Datum getoon: 1833
Afmetings: Hoogte 47,5 - Breedte 30,5
Tegniek en ander aanduidings: houtsnede. Gewysigde afskrif van 'n briefteks aan die Minister en die name van die ondertekenaars, politieke gevangenes in Mont-Saint-Michel. Louis-Auguste Mie, drukker, Parys, impr. De Mie, n.d.
Prentverwysing: CC 5855 / d.2 / kamer 272
Titel: Jeanne, in die Sainte-Pélagie-gevangenis.
Skrywer: LESLER Auguste-Toussaint (-)
Tegniek en ander aanduidings: Rasse op die bors, waar daar 'n versiering is
Kontak kopiereg: © Fotobiblioteek van die Museums of the City of Paris - Foto Joffre
Prentverwysing: 2004 MOTOR 0819A / D 01750
© Fotobiblioteek van die Museums of the City of Paris - Foto Joffre
Titel: Jeanne, 1833.
Tegniek en ander aanduidings: Volle titel: [Jeanne, in die gevangenis van Sainte-Pélagie, met die kruis van Julie 1830 op haar bors] in Parys by Raisin-redakteur 87, gedeelte Choiseul.
Kontak kopiereg: © Fotobiblioteek van die Museums of the City of Paris - Photo Pierrain
Prentverwysing: 2004 MOTOR 0798NB / PORT PC 156
© Fotobiblioteek van die Museums of the City of Paris - Foto Pierrain
Adolphe Thiers, in 1833 in beheer van gevangenisse, het as staatsekretaris vir handel en openbare werke besluit om die sentrale gevangenis van Mont-Saint-Michel die eerste vesting te maak wat gevangenes ontvang het wat skuldig bevind is aan politieke ondermyning. Die gevangenes bly voortdurend in kontak met Paryse joernaliste.
'N Eend "
Die uitleg van hierdie folio-grootte vel is kenmerkend: ongekleurde houtsnee, veral lang titel (geplaas na 'n reël in groot karakters), en uitgebreide teks onder die afbeelding: dit is 'n eend ". Dit is die naam wat in die 19de eeu gegee is aan die nie-periodieke los velle wat opspraakwekkende nuus oor gebeure of nuusitems gee. Baie goedkoop verkoop, probeer hulle die leser verlei met aaklige of patetiese besonderhede, wat dikwels van nuuts af vervaardig word. Hulle verspreiding het vanaf 1830 so goed ontwikkel dat sommige uitgewers hulself daaraan toegewy het en houtgravers, self spesialiste, in diens geneem het.
Die riviertitel word deur baie semikolons gekruis, want die "eende" word verkoop deur dorpsdraers wat ritmies die titel se opvallende elemente besing om die aandag van klante te trek.
Anoniem en ongedateer, hierdie blad is op 22 Oktober 1833 wettiglik deur Louis-Augustin Mie in die drukkersdepot geregistreer om in 1000 eksemplare versprei te word. Hy is nie 'n kenner van "eende" nie, maar die drukker van Die galery, 'n Republikeinse koerant wat artikels oor die Mont-Saint-Michel-gevangenis publiseer, hou korrespondensie met die gevangenes en stuur subsidies aan hulle.
Die beeld smee 'n patetiese afskeidstoneel, soos "eende"! 'N Republikein moet twee gendarmes volg wat in bontkappies versier is ... wat die gendarmerie vir twee dekades nie gedra het nie! Geklee in 'n skyn van 'n uniform en 'n helm, word hy soos sy vrou gekenmerk deur 'n nuuskierige uitstaande kapsel wat miskien die Frigiese pet oproep.
Die teks is meer verwysend as presies oor die behandeling van hierdie glorieryke veterane van 1830. Hulle sou 'in kettings soos brigands' gelaat het, beweer die eend. Dit is nie waar nie, hulle vertrek in motors, twee Republikeine en twee Legitimiste per rit, nadat hulle die eerste in rooi pette en die tweede in groen pette aangetrek het!
Die brief aan die minister, Thiers, is 'n propagandasamestelling, heeltemal anders as die oorspronklike. Twee van die gevangenes, Jeanne en Hassenfratz, word na hul voorletters deur drie kolletjies as vrymesselaars aangewys. Die genoemde verwikkelinge, die konstruksie van 'n dakvenster en 'n hek in die besoekskamer, vorm op hierdie datum geen kommerwekkende bedreigings nie. Die 'eend' wil eerder 'n ou skrik oproer: die ysterhok van Louis XI, wat die verbeelding van Mont-Saint-Michel gekenmerk het. Louis-Philippe, wat op 17-jarige ouderdom saam met sy broers en hul tutor, Madame de Genlis, op 17-jarige ouderdom die Mont besoek het, het hierdie voorwerp van die einde van die Middeleeue af vernietig. Die teks suggereer dat die koning, wat in sy jeug opgetree het teen die willekeur van die donker eeue, nou dieselfde teen die Republikeine doen.
Die eend speel ook op die kommerwekkende aura van die Mont, wat sy isolasie, sy siklopiese argitektuur, die gevare van dryfsand en die woedende gety kombineer. Mie kan heel moontlik "weerhou van alle nadenke", aan die einde van hierdie teks: die leser van die "eend" moes in die greep van terreur en verontwaardiging gewees het!
Portrette van Joan
Hierdie Republikein wat na Mont-Saint-Michel geneem is, is moontlik geïnspireer deur die aangehoudene Jeanne wat wil verskyn as die leier van die Republikeinse gevangenes. Hy het sy portret in 1833 in die Paryse gevangenis van Sainte-Pélagie deur Lecler laat teken, voordat hy na die berg vertrek het; hy verskyn daar in burgerklere, met 'n fêcy versier met 'n kokade. Aan die ander kant, op die litografie wat bedoel is om sy kenmerke te populariseer, is sy baadjie omskep in 'n militêre "onderklere", en beweer dat hy die July Cross dra, wat geskep is vir die helde van die glorieryke dae van 1830. 'n Uitwissing is egter sigbaar op die oorspronklike tekening op die plek van die kruis. Nuuskierige teenstrydigheid waarin die argiewe die verduideliking bied. Verskeie gevangenes beweer dat hulle 'in Julie' versier is op hierdie 'eend' sowel as in hul briewe aan minister Thiers en aan die koerant La Tribune. Maar die Nasionale Toekenningskommissie erken in werklikheid slegs E. C. P. Jeanne, aan wie hy pensioen verleen, as vegter van 1830 omdat hy deur vier skote gewond is, maar nie deur die July Cross nie.
Jeanne sal baie betwis word deur Republikeine tydens haar opsluiting by die Mont omdat sy bedrieglike maneuvers gebruik om die geld wat deur die Tribune en selfs dié van haar mede-aangehoudenes gestuur is, toe te eien! Die administrasie sal gedwing word om hom in die tronk te verander.
Op 'n oorspronklike, maar nie unieke manier, maak hierdie 'eend' Republikeinse propaganda met behulp van die sensasionele media. Dit is gerig op 'n gewilde publiek van werkers waartoe die Republikeinse berggevangenes behoort.
Die teks is ondermynend, maar die aanklagte is stereotipies. Die eend wil nie 'n spesifieke probleem beywer nie, maar wil eerder die spesiale regime van 'politici' tydens die tweede vlaag van opsluiting op die berg (Oktober 1833) verseker. Hy kan hoogstens druk uitoefen op Thiers, wat hom graag op die "Julie-gees" beroep om hom van die reaksionêre te onderskei.
Die gebruik van 'eende' om politieke idees te versprei, wys in meer diepte die wil van Republikeinse joernaliste om 'n standpunt te skep wat 'n feit word. Die beeld dra sterk hiertoe by omdat dit hartstogte wek, die besonderhede van die feite skep die mite. Daar word hoop en vrees gevorm en beïnvloed die onbewuste keuses van die kollektiewe siel. Wat die gevangenisstraf van politici betref, is dit 'n effektiewe manier om 'n houding te skep oor die mening wat latere geskrifte kan bly vorm.
Jean-Claude VIMONT Politieke gevangenis in Frankryk: Die ontstaan ​​van 'n spesifieke wyse van opsluiting (18de-20ste eeu). Parys, Anthropos, 1993