Hoe om uit 'n boog te skiet? Boogskiet teiken - Nuttige wenke - 2021
Leer om uit 'n boog te skiet
Boogskiet is nie 'n maklike proses nie. Om die teiken te bereik, benodig u 'n volle konsentrasie aandag, behoorlike asemhaling en presiese motoriese aksies. U moet 'n groot aantal verskillende nuanses in ag neem. En as u geïnteresseerd is in hoe om behoorlik 'n boog te skiet, moet u uself vergewis van hierdie resensie.
Skietoefeninge is baie afhanklik van die boog wat u gekies het. Ons voorouers het oor 'n lang tyd hierdie wapen gebruik om voedsel te soek en hulself teen vyande en wilde diere te verdedig. Aanvanklik het uie soos 'n buigbare staaf of wortel gelyk, waarvan die ente met are, vel of vesels van plantaardige oorsprong verbind is. Volgens argeoloë was daar in antieke tye beide eenvoudige en ingewikkelde variëteite van hierdie wapen. Die tweede soort boë is gekenmerk deur verhoogde slytweerstand, duursaamheid en 'n hoër skietbaan in vergelyking met eenvoudige. Dit word vergemaklik deur die teenwoordigheid van 'n groot aantal blokke.
Om te verstaan ​​hoe om behoorlik 'n boog te skiet, moet u dit eers verstandig kies. As dit blyk dat die boog slegs 'n paar millimeter gebuig word, is die materiaal van hoogstaande gehalte, elasties. Vir die opleidingsproses moet u pyle koop. Hulle moet nie skerp wees nie, anders kan u maklik beseer word. Vir opleiding moet u 'n verlate plek vind. En as daar geen begeerte is dat enige afdeling oor boogskiet by u opleiding betrokke is nie, is dit die moeite werd om te verstaan ​​dat nie net mense nie, maar ook diere op die skietbaan moet wees. Anders kan u iemand beseer.
Hoe om te skiet? Die keuse van metode hang hoofsaaklik af van die liggaamlike toestand van die skut, sy gewig, liggaamsstruktuur. Daar is ander parameters wat nie onbeduidend genoem kan word nie. As u wil uitvind hoe u 'n boog behoorlik kan skiet, moet u eers 'n tegniek aanleer wat lyk soos meditasie. Die essensie daarvan is nie in die presiese treffer of in die spanning van die boegstring nie. In die eerste plek moet jy leer om jouself te beheer. En dit is raadsaam om al hierdie aandag op hierdie kuns te vestig. Die pyle, wat op 'n tyd geleer het om hul eie toestand te transformeer, kan die teiken bereik sonder om eers daaraan te dink.
Op grond van die voorafgaande kan ons die gevolgtrekking maak: dit is belangrik om nie net die boë vir die skiet wat u gebruik nie, maar ook in watter toestand u is, teikens te tref. Volledige kalmte, harmonie met die innerlike wêreld sal jou vertel op watter tydstip jy die strik moet loslaat. Sommige skieters neem jare om hierdie toestand te bereik. En as u tyd het, is dit die moeite werd om na te dink oor hierdie kuns.
Daar is deesdae 'n groot aantal tegnieke wat u kan gebruik. Watter boë om te skiet sal in hierdie geval gebruik word, is nie baie belangrik nie. Met ander woorde, u kan standaardwapens en sportwapens neem. Dit hang alles af van u eie voorkeure. 'N Meer gewilde tegniek moet in meer besonderhede beskryf word. As u hierdie tegniek ken, hoef u nie meer breedvoerig te bestudeer hoe die pyltjies vasgelê moet word, hoe om te mik nie, ens. U sal self hierdie nuanses moet hanteer en die gemaklikheidsfaktor op die voorgrond moet bring. In die eerste plek is dit nodig om verhoogde resultate te behaal. Dit word aanbeveel om u eie vaardighede voortdurend te verbeter.
Hoe leer ek om uit 'n boog te skiet? U moet met u linkerkant na die teiken staan, bene van mekaar op die skouerwydte wees vir stabiliteit. Sokkies moet op 'n reguit lyn wees wat na die doel lei. Dit is 'n sypilaar. Met u linker, reguit hand, moet u die arsenaal in die middel gryp. Daar moet op gelet word dat sommige wapens (byvoorbeeld klassieke sportboog) op hierdie plek 'n spesiale punt het.
Dit is nodig om die skietinstrument op skouerhoogte te lig. 'N Hand wat 'n wapen hou, kan die vuur belemmer. Daarom moet ons noukeurig monitor dat dit nie so was nie. Anders kan u beseer word. Die pyl moet tussen twee vingers gehou word - indeks en middel. Of liewer, 'n plek tussen die eerste en tweede gewrigte. Deur die stert van die pyl op hierdie manier te gryp, trek u die tou daarna. Om die gemak en akkuraatheid van die opname te verseker, word aanbeveel dat u 'n eenvormige las op albei vingers het.
Boogspanning en mik
Hoe om uit 'n boog te skiet? Die boom moet so na as moontlik aan die nek getrek word. Maar jy kan selfs tot by die ken strek. 'N Soortgelyke tegniek sal ook korrek wees. Dit hang alles af van hoe gemaklik dit vir u is en watter resultate daar moet verkry word. Terwyl u die boog in 'n stywe toestand hou, moet u seker maak dat die onderarm met die skouer van die linkerhand in lyn staan. Daar moet ook op gelet word dat die boogskutter tydens spanning die skouerblaaie moet intrek. Hiermee kan u die werk van die oorblywende spiere van die liggaam tot die minimum beperk. As u 'n historiese boog gekies het, sal die doelwit geskied volgens die opdragte van die intuïsiekant. Sporttipes van hierdie wapen het 'n spesiale gesig.
Hoe om die teiken te bereik?
As u geïnteresseerd is in hoe u akkuraat uit 'n boog kan skiet terwyl u 'n teiken tref, moet u uself vergewis van die volgende reëls:
Wapens moet met vertroue gehou word. Hande moenie bewe nie. Moenie die hoogte of helling verander nie. In hierdie situasie sal die pyl na enige plek vlieg, maar nie na die teiken nie. As u dus goeie resultate wil behaal, moet u baie tyd aan opleiding bestee. In antieke tye het boogskutters byvoorbeeld ure lank stilgestaan ​​en stokke in uitgestrekte hande gehou. 'N Soortgelyke proses help om voorwerpe op gewig te hou.
Probeer tydens die opname let op watter posisie u hande is. Een van die mees algemene foute is nie 'n goeie bevestiging van die linkerbeen nie. 'N Toesig is ewe gereeld wanneer die regterhand van die boogskutter agter die pyl beweeg onmiddellik nadat die boegstring vrygestel is. Maar u moet net u vingers ontklee en die kwas op dieselfde plek laat bly waar dit was ten tyde van die skoot.
Asemhaling moet gemeet word. As dit te gereeld is, sal die skoot onsuksesvol wees. Die skiet tegniek impliseer dat die buigstring op 'n halwe uitasem vrygelaat moet word en u asem effens moet uithaal.
Elke skoot moet ontleed word. Om hierdie rede, moet u nie onmiddellik na die eerste volley voortgaan nie. Probeer die baan van die "dop" merk, ontleed die foute en maak sekere gevolgtrekkings sodat die toesig nie meer herhaal word nie.
As die balkskietbaan nie by u pas nie, u nie spesiale gedeeltes wil besoek nie, moet u 'n werf voorberei vir skiet. Om dit te kan doen, word dit aanbeveel om enkele belangrike punte in ag te neem:
Die gekose werf moet toegerus wees. Die vuurlyn moet een wees. As daar verskillende teikens is, is dit raadsaam om dit op verskillende afstande te plaas. Byvoorbeeld, die naaste teiken moet 18 meter wees, tot die verste - 90.
U moet nadink oor die voorsiening van veilige gebiede aan die regter- en linkerkant van die skietbaan. Direk agter die teikens moet 'n heining of 'n spesiale boomvanger geïnstalleer word. So 'n voorsorg is nodig om niemand beseer of 'ammunisie' te verloor nie.
In die beste geval moet die teikengrootte in alle rigtings meer as 122 cm wees.
Moenie van sekuriteit vergeet nie
As u besluit om te leer skiet, wapens aangeskaf het, 'n teiken vir boogskiet en 'n skietbaan voorberei, moet u uself vergewis van die basiese aanbevelings rakende veiligheid:
Dit is nodig om op spesiaal aangewese plekke te skiet. Of op toegerus met al die reëls webwerwe met heinings.
Dit is raadsaam om van dieselfde lyn af te skiet, selfs al is die teikens op verskillende afstande geleë.
Dit word aanbeveel om die pyltjie slegs op 'n boogstok te plaas wanneer daar geen mense of diere tussen die teiken en die boogskutter is wat beseer kan word weens sorgelose en onoplettende optrede nie.
Die buisstrop mag slegs vanaf die vuurlyn en slegs in die rigting van die gekose teiken voorkom.
As u alreeds die boog gespan het, moet u van alle gesprekke vergeet. Daarbenewens is dit verbode om na die kant toe te draai, konsentrasie te verloor. Dit word nie aanbeveel om die boogskutter te haal nie.
U moet die teiken eers nader op die oomblik toe die skietery voltooi is, op die teken van die leier of die skieter self, as u op u eie oefen.
Vergeet om in die lug op te skiet.
Moenie vergeet dat die verantwoordelikheid vir enige ongeluk wat voortspruit uit die oortreding van veiligheidsreëls direk by die boogskutter lê nie.
'N Bietjie oor teikens
'N Boogskutter moet voortdurend verbeter, sy vaardighede ontwikkel en oefen. En sodat die klasse effektief is, is dit die moeite werd om na skietdoelwitte te dink. U kan self 'n teiken vir boogskiet maak, maar dit is beter om na te dink om 'n finale produk te koop. Daar is deesdae 'n groot aantal verskillende opsies. Daar is selfs 'n verdeling van alle teikens in groepe. Hulle kan krullerig of rond wees. Eersgenoemde is uniek in die sin dat hulle die kontoere van mense of diere kan volg. Die tweede het 'n spesiale opmerking, waarmee u punte kan tel. Dit is die een wat die beste vir kompetisies verkies.
Soos reeds genoem, is daar 'n groot aantal verskillende teikens. Die gewildste moet gelys word:
Elektroniese teiken. Dit beteken 'n skild met spesiale toerusting en elektronika. 'N Soortgelyke standpunt werk volgens 'n redelik eenvoudige beginsel. Op die oomblik van die treffer van die "shell" word al die nodige parameters outomaties bereken en geregistreer. Die resultate van elke boogskutter word saamgevat. Die eerste sulke teikens het in 1989 ontstaan. Meer gevorderde modelle wat ontwerp is om op 'n bewegende teiken te skiet, is in 2004 ontwikkel. Sulke teikens word gereeld in kompetisies gebruik.
Papierteiken. Dit is die beste vir diegene wat wil uitvind hoe om 'n boog reg te skiet. Die grootste voordeel is dat dit maklik is om self te skep. Laai die gewenste prent van die internet af, druk dit en hang dit op 'n spesiale staander.
Shields. As u belangstel in die duursaamheid van pyle, moet u dit oorweeg om 'n skietstalletjie aan te skaf. Daardie skild hou die 'skulpe' in 'n optimale toestand. Boonop is so 'n mikpunt vir boogskiet in staat om talle treffers te weerstaan.
Kinders staanplekke. Op die huidige stadium kan daar nie net gespesialiseerde teikens vir verskillende afdelings en skietgalerye gevind word nie, maar ook opsies vir skilde vir kinders. Gewoonlik is dit 'n metaalplaat waarop 'n merk of 'n spesifieke teiken is. Die boog van 'n kind moet verstaan ​​word as 'n wapen wat pyle op suigkoppies skiet.
Nou weet u hoe om 'n boog te kies, watter soort teiken dit kan wees, hoe om behoorlik te vuur, gegewe die tegniek en basiese aanbevelings rakende veiligheid. Probeer al die nuanses leer, verbeter voortdurend, stel nuwe doelstellings en doelstellings. En as u wil leer hoe om boogskiet goed te skiet, moet u nie van gereelde oefening vergeet nie.
projek voorberei deur Georgy Gordienko
Uit die geskiedenis van uie Materiële terme Ui, sy onderdele, bykomstighede Materiële versorging Boom, boegstring, buiging van die kruk
Boë, pyle, bykomstighede in die aanlynwinkel
Uie-indeling, uie-afdeling Skietvoorwaardes Skiet tegnieke-elemente Skietfoute Om die afrigter te help
Regte boogstraalwinkel in Moskou
Trek die boustring aan en verwyder dit
Daar is verskillende maniere om 'n buisstrop aan te sit of te verwyder.
Oorweeg algemeen in ons land en in die buiteland die mees rasionele maniere om die draagstring aan te sit en uit te neem. Die belangrikste voordeel van hierdie metodes is die voorkoming van die draai van die skouers van die boog as dit gebuig word.
met 'n gordel
op die been en heup
gebruik die voet
gebruik 'n spesiale koord met leer-lusse aan die ente
met die hulp
Dus, u moet 'n string skouers op die oor van die onderskouer sit en die boonste lus in die linkerhand hou en in die regterboog vir die bo-skouer (nader aan die oor), die regterbeen tussen die boog en die buikstring hou. Toe die boog van die boog met die onderkant aan die buitenste oppervlak van die linker buit vasgemaak word, en die agterste oppervlak van die handvatsel aan die agterste oppervlak van die regterboud, buig dit deur die voorkant van die bo-skouer met u regterhand te druk en plaas nog 'n rekkie op sy oor. As u die boog buig, is dit nodig om te verseker dat die regterhand se beweging in die werkvlak van die boog plaasvind.
Die tegniek van 'n sportoefening word verstaan ​​as die mees rasionele manier om dit te implementeer, met ander woorde, die sporttegniek is 'n gespesialiseerde stelsel van gelyktydige bewegings wat gerig is op die rasionele organisering van die interaksie van interne en eksterne kragte wat op die atleet se liggaam inwerk, met die doel om die mees volledige en doeltreffende gebruik daarvan vir die hoogste moontlike resultate te behaal "(V.M. Dyachkov).
Hierdie definisie is volledig van toepassing op die boogtegniek. Atlete moet verstaan ​​dat die proses van 'n skoot 'n motoriese vaardigheid is, 'n beheerde aksie.
Moderne biotegnologie beskou sporttegnologie as die struktuur van "kontroleprosesse wat uitgevoer word deur die biomeganiese apparaat van die atleet en wat daarop gemik is om die motorprogramme van hierdie sportsoort te implementeer" (F.K. Agashin). Die motoriese program vir boogskiet (sy kinematiese struktuur) is gebaseer op die bepalings wat beskryf word in die artikel "Some Questions of the Theory of Sports Archery" (versameling van "Colourful Targets", 1977).
In hierdie werk word eksterne manifestasies van die skietegniek oorweeg, wat verminder word tot 'n ontleding van die relatiewe posisie van die atleet se skakels en hul relatiewe beweging in tyd en ruimte.
Onderrigtegnologie word verminder tot die skepping en verbetering van prosesse vir die beheer van die bewegings van die skut, tot die organisering van sulke verbindings in die biomeganiese apparaat van die pyl vanaf die boog, wat die betroubaarheid van die motorprogram verseker. Ondanks die feit dat die skieters se tegniek anders kan wees as gevolg van individuele eienskappe en sienings oor kwessies van skietegnologie, vorm die elemente van die tegnologie wat hieronder aanbeveel word, 'n sekere stelsel.
Die skut moet 'n posisie vind waarin die skommeling van sy liggaam en dienooreenkomstig van die boog minimaal is. Boonop moet hierdie posisie voor elke skoot maklik en akkuraat weergegee word en dit dra by tot die werk van spiere gedurende die kompetisie.
Die akkuraatheid van die skietery hang grootliks af van die ligging van die liggaam van die skieter en boog onmiddellik voor die skoot en moet verseker dat die pyl in die vliegtuig vrygelaat word.
Die boogtegniek is dus 'n kompleks van bewegings en sekere posisies van die dele van die menslike liggaam wat nodig is om 'n skoot uit te voer, wat die maksimum waarskynlikheid (betroubaarheid) van die tref van die teiken bied. Dit sluit in: vervaardiging, mikpunt, verwerking van 'n skoot (die uitvoeringstegniek daarvan), asemhalingsbeheer, voorbereiding vir die volgende skoot. Elke komponent van die kompleks word ook in 'n aantal elemente verdeel.
Pylinstallasie op die boog
Voor die skoot word die pyl met die skenker in die boog van die buikstang geplaas en op die rak gestapel. Vir atlete wat die klikker gebruik, word 'n pyl onder hom ingevoer. Die ui word met die linkerhand (vir die vervaardiging van die linkerhand) horisontaal gehou of met 'n effense kantel van die handvatselvenster.
Die pyltjie word met die regterhand nader aan die verekleed geneem en met die skenker in die nes geplaas, en die middelste deel word op die onderste rand van die raam geplaas. Dan word die pyl met die regterhand onder die klikknop aangebring en op die rak neergesit.
Sommige pyle, veral dié waarin die klikker gemaak is, met 'n buiging in die boonste deel, plaas die pyltjie, plaas dit eers onder die draai van die klikker, laat sak dit op die rak en plaas dit dan eers met die skacht in die sok. In hierdie geval, en met ander metodes om die pyl vir 'n skoot voor te berei, moet u elke keer sorgvuldig monitor dat die geleierpen van die boog af gerig is, soos in die figuur getoon.
Om veiligheid te verseker, kan 'n pyl slegs op die vuurlyn geplaas word en as die boog na die teiken gerig word.
Die vervaardiging word bepaal deur die posisie van die bene, bolyf, arms en kop in verhouding tot die vuurrigting. Dit moet natuurlik wees en nie van skoot na skoot, van reeks tot reeks verander nie. Die vervaardiging van die pyl word in die begin en die werking verdeel.
Die aanvanklike produksie is die posisie van die skut in 'n staat van gereedheid om die boog te rek.
die posisie van die skouer en onderarm word bepaal,
voorbereidingsvoorwaardes word geëvalueer.
Werk gereed. Nadat hy die korrekte aanvaarding van die aanvaarde beginposisie van alle liggaamsdele aanvaar en geverifieer het, strek die skut die boog totdat die boogstring aan die voorkant van die ken raak. Terselfdertyd word die arm by die elmbooggewrig gebuig, sodat die hand so na as moontlik aan die nek is, en die onderarm en skouer, wat 'n skerp hoek vorm, is amper in dieselfde horisontale vlak. Die ui strek word slegs uitgevoer deur die spanning van die agterste bondels van die deltoïdspier en die spiere wat die skapula terugneem. Die spykerfalanges en die vingerbuigters wat hulle vashou, verrig die funksie om die buikstring vas te vang.
Nadat die doelwit duidelik is, is die uitvoering van die skieter in die stadium van voorbereiding vir die skoot en is dit gereed om dit te voltooi.
Aanvanklike produksie - die posisie van die skut in 'n staat van gereedheid om die boog te trek (die skut hou die boog wat op die teiken gerig is, die boegstring word gevang, maar nie getrek nie).
Vakmanskap - die posisie van die skieter wat gereed is om af te vuur (nadat hy die doel en die reikwydte voltooi het).
Die posisie van die liggaam is een van die belangrikste elemente van die rek.
Dit moet stabiel, eentonig en so natuurlik as moontlik wees, moet nie buig of draai nie.
By vervaardiging moet die omhulsel vertikaal geposisioneer word en effens vorentoe gaan leun. Die korrektheid van die vervaardiging word nagegaan deur die boegstring voor die spieël te trek.
Die pylkop moet met 'n effense kantel na links (na agter) na die teiken gedraai word. Die ken moet effens gelig word, wat dit maklik maak om die hand van die trekhand te plaas.
Wanneer die regte posisie van die kop geleer word, pas die afrigter, wat voor die skut staan ​​en sy boog met sy regterhand hou, die posisie van die kop met sy linkerhand aan.
Die posisie van die hand wat die boog hou.
Die hand wat die boog in gewig hou, ervaar die elastisiteit van die boog tydens die vrylating van die buikstring en die verlenging van die skouers. Sy doen statiese werk en neem nie net deel aan die boog nie, maar ook om die boog na die teiken te wys en te hou - in die mikpunt. Die posisie van die individuele skakels van die linkerhand relatief tot die vliegtuigvlak moet aan die volgende vereistes voldoen:
Die druk van die kwas op die handvatsel van die boog gaan in die vliegtuig. Terselfdertyd moet die punt van toepassing op die handvatsel konstant wees van skoot tot skoot.
Die skakels van die hand moet nie die vrye gang van die boegstring belemmer wanneer dit geskiet word totdat die pyl die boog heeltemal verlaat nie.
Die posisie van die linkerhand sorg vir die maksimum moontlike rek van die boog deur die atleet, en dra by tot die gang van die boegstring ten tyde van die skoot.
Die posisie van die linkerhand en sy skakels relatief tot die vlak van die skoot beïnvloed die mate van spanning van die spiere van die skouergordel. Hoe verder die as van die gewrigte vanaf die vlak van die skoot geleë is, hoe groter is die las wat die spiere ervaar terwyl hulle die verlengde boog hou. Vanuit hierdie oogpunt is dit raadsaam om, indien moontlik, u hand nader aan die rigting van die pyl te bring.
Die posisie van die kwas op die handvatsel
kragte moet op dieselfde plek wees
Grip is 'n manier om die boog in die hand te hou. Daar is baie maniere om die handvatsel in die kwas te plaas. En gewoonlik beskou almal hul greep die doeltreffendste. So 'n beoordeling van verskillende metodes word nie soseer veroorsaak deur verkeerde of oorskatte ramings, soos deur die individuele kenmerke van skuts nie.
Die volgende is 'n gedetailleerde analise en klassifikasie van die metodes om uie te hou, nou sal ons die vereistes vir greep oorweeg:
die kontakarea van die uihandvatsel met die kwas moet so klein as moontlik wees,
die rigting van die drukkrag van die boog na die hand wanneer u die boegstring trek, moet deurgaan (so na aan die middel as moontlik) van die polsgewrig,
spiere - flexors van die vingers moet sover moontlik ontspanne wees. As hulle deelneem aan die behoud van die boog, gryp hulle elke keer die handvatsel met dieselfde krag,
die middelpunt van die aanrakingskrag van die hand moet altyd op dieselfde plek op die handvatsel kom.
Klassifikasie van greepopsies:
Volgens die ligging van die polsgewrig relatief tot die vlak van die boegstring
Uit die aard van die kwas
Die uie-retensiemetodes wat in die praktyk teëgekom word, word volgens drie kriteria geklassifiseer:
1. Afhangend van of die hele palm of kerf tussen die duim en wysvinger van die pyl aan die handvatsel raak, word die greep verdeel in laag en hoog. Lae greep - die uigreep rus op die palm van die hand, die drukkrag van die ui val op die polsgewrig. Dit is maklik om uie so te hou. Die spanning van die spiere van die hand en polsgewrig is minimaal, daarom is daar minder gevaar om die boog te "klop".
'N Belangrike nadeel van hierdie greep is dat die kontakarea van die hand met die handvatsel van die boog te groot is - dit is baie moeilik vir beginners om die kontakkrag na dieselfde punt op die handvatsel te rig. Die vertrekhoek sal dus selfs op dieselfde afstand onstabiel wees. Die akkuraatheid van die treffer word dienooreenkomstig versleg.
Met 'n hoë greep word die uitgestrekte boog vasgehou deur die nek van die uitsparingstang tussen die duim en wysvinger te druk.
2. In verhouding tot die polsgewrig en die bewegingsvlak van die boegstring, word die greep in vlak en diep verdeel.
Klein - die uihandvatsel word na die regterkant (vir linkshandige vervaardiging) van die lengte-as van die voorarm uitgelig. Die duim neem die hele vrag oor. In die lig van die groter gevaar om met hierdie greep te "uitklop", kan dit slegs aanbeveel word vir die skieters wat nie die elmbooggewrig op ander maniere uit die boogvliegtuig kan neem nie (byvoorbeeld, met oormatige buiging daarin).
Diep - die onderarm van die linkerhand met sy voorste deel kom diep in die vliegtuig van die boegstring. Dit bied 'n las op die spiere wat die polsgewrig vasmaak, maar word vervang deur die onderarm van die onderarm. Oormatige benadering van die elmbooggewrig tot die bewegingsvlak van die buikstring lei tot tasbare houe van haar arm. As gevolg hiervan is afbuiging van die opbloei tydens vlug, sowel as pyn en beserings, moontlik
3. Die vashou kan met of sonder omtrek rondom die uihandvatsel met vingers uitgevoer word, en die houer met die omtrek word op sy beurt verdeel in stywe (sterk greepdruk) en vry (vingers word vrylik in die handvatsel geplaas). Laasgenoemde word meestal met 'n hoë greep aangetref.
Onder invloed van eksterne kragte (rek van die boog) as gevolg van die nie-identiese vervaardiging van die handvatsel en die skouers van die boog tydens die vrylating van die strik, draai die handvatsel om die vertikale as.
Sodra die greep nie die negatiewe gevolge van die ui vererger nie (nie verhoog nie), word dit aanbeveel:
pas vrye greep toe, wat onbelemmerde selfinstallasie van die boog onder die werking van trekkragte bied,
om die wrywingmoment op die kontakpunt van die hand met die handvatsel te verminder, moet laasgenoemde versigtig gepoleer word en die deursnee daarvan so klein as moontlik wees,
met 'n stewige greep, moet die posisie van die hand op die handvatsel so wees dat die voorwaardelike middelpunt van die pols en die gewrig tussen die pols op die treksterktelyn lê. Vrye rotasie relatief tot hierdie sentrum moet verseker word deur die ooreenstemmende spiere te verslap.
Van die twee greepopsies moet gratis voorkeur geniet.
Ontvoering van die elmbooggewrig vanaf die bewegingsvlak van die buikstring
Die hand is in die rigting van die teiken, palm na onder
Die kwas draai sodat die duim omhoog is
Wanneer u die arm in die elmbooggewrig oorstrek, word aanbeveel dat u 'n ingewikkelde rotasiebeweging van die hand doen om beroertes deur die boegstring te vermy.
Die kwas, onderarm en skouer terwyl u die verlengde boog hou, moet op een reguit lyn geleë wees wat in die vliegtuig van die skoot lê. Die hand onder die werking van die omgekeerde krag van die ui wat strek as gevolg van die skoot beweeg in die werking van hierdie krag. Die natuurlike rigting van die linkerhandtoevoer na die skoot is dus die beweging daarvan op die vlak van die skoot, d.w.s. na die teiken.
Hoë greep sonder greep
Hoë greep met greep
Lae greep sonder greep
Lae greep met greep
Die fokuspunt in die handvatsel is in dieselfde horisontale vlak met die polsgewrig, d.w.s. die hand en onderarm maak 'n reguit lyn. Die palm van die vingers, versprei of losgemaak, raak los aan die handvatsel of word horisontaal gehou. Grip van buite af verg aansienlike spierpogings by die bevestiging van die polsgewrig, maar verminder die moontlikheid van verplasings van die middelpunt van die werking van die boogweerstandskrag aansienlik.
Die posisie van die hand wat die boustring trek.
Die regterhand trek die buikstring, en as die beweging stop, dan slegs gedurende die voorlopige mikperiode. Die oogmerk word uitgevoer teen die agtergrond van 'n trae, skaars merkbare oogbeweging van die hand wat die strik trek.
Voordat die seksie oorweeg word na die posisie van die hand wat die boogstring uittrek, is dit nodig om die metodes om die boegstring vas te lê, te oorweeg, en dan eers - die posisie en werk van die hele hand.
Bowstring-vangs word gebruik in sportskiet
Vangs word uitgevoer met wysvinger-, middel- en ringvingers. Die boegstring word op die eerste (spyker) falange, nader aan die gewrigte, geplaas, sodat die pyl tussen die indeks en middel is, en die las eweredig op alle vingers versprei word. Die middelste, langer vinger moet effens gebuig word in die tweede gewrig, dan sal die derde gewrig die lyn van die drie gewrigte van die twee vingers nader en neem dus 'n gelyke deel van die las aan. Vir hierdie doel gebruik u 'n ekstra kussing op die vinger - 'n vingerpunt.
Die buigstring is loodreg op die vingers
Die as moet nie tussen die vingers geknyp word nie
Verkeerde plasing van vingers op 'n boegstring
Vingers moet reguit gemaak word
Vingerlading oneweredig versprei
Die duim en pinkie is nie betrokke by die hou van die buikstring nie. Gebruik die volgende algemeenste metodes vir die borseltoediening om steuring van die duim te voorkom.
a) druk dit op die palm van die hand (submandibulêre metode),
b) verwyder en druk die voorste oppervlak na die nek (hegtingsmetode),
c) lei en druk na die agterkant van die onderkaak (maksillêre metode)
Aiming rig die boog na die teiken en hou dit in hierdie posisie totdat 'n skoot afgevuur word.
Doelwit bestaan ​​uit 'n visuele evaluering van toerisme-aantreklikhede en direkte aksies wat die boog, pyl, boogstring rig en hou.
By die mikpunt word beheer uitgevoer:
om die doellyn met die mikpunt te kombineer,
agter die uitsteek van die boegstring relatief tot die vuurvliegtuig,
om die skietbasis te red.
By boogskiet word doelwit op verskillende maniere uitgevoer. As u byvoorbeeld op 'n pyl mik: die pyl se skedel is op die hoogte van die oog geleë. Met 'n verandering aan die voet van die skieter - as gevolg van die installering van die pennetjie op verskillende ooghoogtes (afhangende van die afstand).
Pyl mik en pyl basis verander
Butt met beheer deur 'n grendel aan 'n boegstring
Lek van tande word nie toegelaat nie
Die algemeenste doelwit is tans die voortdurend gehandhaafde afstand van die oog na die boom van die boom. Hierdie afstand (basis) word gehandhaaf as gevolg van die digte aanwending van die hand van die hand wat die buisstring onder die ken trek, met die boegstring op twee punte (ken, punt van die neus). Sommige atlete gebruik die 'knoppie' op die tou om die afstand van die oog na die pyl reg te maak vir meer akkurate fixasie. Lekkasie van die pyltande word nie toegelaat nie, aangesien dit die basis van die pyl vergroot en die pyltjies na bo vlieg.
Die tweede punt is die voorste gesig, wat aan die voorkant, agterkant van die booghandvatsel of op die afstandheerser vas is, wat vertikaal en horisontaal beweeg. Die mikpunt om te skiet is die teiken. Die skut bevestig die vooraansig deur die projeksie van die boegstring, wat langs die geometriese as van die booghandvatsel moet gaan
'N bewegende enjin van die sig (vooraansig)
B - pylbasis
C - die waarde van die boomspanning
H - spanningfiksasiepunt
M - mikpunt
T is die bopunt van die baan
P - trefpunt
Y - hoogtehoek
D - vuurafstand
OAM - siglyn
Die doelskema wat in die figuur getoon word, sal help om beginners met die mikpunt sigbaar te maak, om die afwyking van die punte (oog, buigstring, vooraansig, middelpunt van die teiken) wat die doellyn vorm, te beoordeel, en die effek van hierdie afwykings op die pylvlug sal u tot aksie neem met die nodige verantwoordelikheid die hantering van die skoot.
Met die doel moet die boog in die teiken gelei word met konstante rek van die boog en die vereiste hoogtehoek (gooi) van die pyl, sodat die optrede van die skut wat verband hou met die punt van die boog: los die pyl, bepaal die posisie van die simmetrie-as van die boog, pyl, boegstring, pylbaan, punt treffers - moet in een vertikaal geleë vlak wees, d.w.s. in die vliegtuig van die skoot.
Die volgende volgorde van uitvoering word aanbeveel om van 'n sportboog met 'n drie-vinger-greep van die boegstring te rig, met die volgende vereistes:
Die aanvaarding van die werkstuk moet gemaak word voordat dit uitgelig word.
Die posisie van die kop word bepaal deur die spanning van die nek en rug, sodat die siglyn deur die oog van die pyl, boogstring, vooraansig en teiken beweeg en saamval met die vlak van die skoot. Die kwaliteit van die treffer hang af van die stabiliteit van die draai en kantel van die kop.
Die basis van die pyl (die afstand tussen die oog en die pyl aan die boog) moet konstant wees. Dit word bereik deur 'n digte "opwikkeling" van die kwas onder die onderkaak te maak.
Die posisie van die vingers op die boegstring moet dit nie uit die vliegtuig van die skoot haal nie en die trekkrag van die boog verander deur die pogings wat deur die ringvinger uitgeoefen word, te verhoog of te verminder (dit gebeur as u die elmboog oplig). moet die boegstring van die vertikale vlak van die boog uittrek. Wanneer die boegstring aan die regterkant (of linker) van die kakebeen (die regter- of linkervleuel van die neusgat van die neus) vasgemaak word, moet die vertikale vlak van die boog ook saamval met die doellyn.
Met die vertikale vlak van die skoot moet daar geen boogbelemmering wees nie. Hoop uie kom om 'n as tussen die punte van sy steun in die verlengde posisie, hierdie punte is die kwas van die linker- en regterhand. Daar kan ongeveer aanvaar word dat die boog om die as van die pyl draai wanneer dit geblokkeer word. As die boogskutter voortdurend met 'n boogbelemmering skiet, is hy nie vrygestel van foute in die tref- en skuifhoekbeheer nie.
Die verandering in mikpunt relatief tot die vertikale as vind plaas as gevolg van die rotasie van die liggaam in die vlak van die skoot.
Die rigting van die pyltjie kan dien as beheer van die korrektheid van die treffer (mits die as van die pyl saamval met die vertikale vlak van die boog: die boegstring en die vooraansig word langs die as van die boog geprojekteer). Die kombinasie van die sig met die teiken in hoogte word bereik deur 'n effense kanteling van die liggaam.
As hy mik, moet die skut sy bewegings rasionaliseer (die boog strek, borsel), wat die tyd wat dit neem om die skoot te verwerk, sal verminder, en dus die energieverbruik van die skieter tydens die uitvoering daarvan. Soos by koeëlskiet, word dit ook in boogskiet aanbeveel om na die tweede oog te kyk. Terselfdertyd is die vermoeiing van die gesig minder; die duidelikheid om die vooraansig te onderskei, is langer. Die eienaardighede van 'n persoon se visie is van so 'n aard dat hy nie gelyktydig kan onderskei tussen verre en naby voorwerpe nie. Om hierdie rede is dit onmoontlik om terselfdertyd duidelik tussen die voorkant en die teiken te onderskei. Daarom is dit verkieslik om visie op die vlieg te konsentreer en om die duidelike buitelyne op 'n onscherpe teiken te ontwerp.
Die hantering van die skoot is die laaste fase om die boog te rek, te mik en te bereik, wat eindig met 'n skoot - die pyl beweeg weg van die boegstring af. 'N Gerigte skoot is soos volg. Nadat hy 'n skietposisie ingeneem het (boog in 'n onderhand), die korrektheid daarvan beoordeel (houding jeens die teiken, bene, kop, ens.) Vasgestel het en die objektiewe toestande van die komende skoot vertroud gemaak het, lig die boog die boog en hou dit in sy hand (uitgestrek na die teiken) ), aanvaar die vervaardiging, trek die boegstring, rig die boog met die vooraansig na die middel van die teiken, en hou hierdie oriëntasie voort, gaan voort, maar is alreeds baie stadig, sonder om die onbeweeglikheid van die hele 'boog-pylstelsel' te bemoei. Teen hierdie agtergrond, op die oomblik toe die pyl onder die klikknop uitkom (mits die boog nie sy oriëntasie met die vlieg in die middel van die teiken verander nie), word die boegstang losgemaak. Bereik begin met die skuif van die pyltjie onder die kliker en eindig met 'n klik. Deur hierdie klanksein word die boegstring vrygestel, wat eindig met die volledige skeiding van die boegstring van die ken.
Die skieter se aksies om die boegstring vry te laat, moet in die rigting van die vliegtuig uitgevoer word, en die boegstring moet slegs van die ken af ​​gaan. Albei arms is betrokke by die afrit. В фазах дотягивания и освобождения тетивы левая рука наращивает давление на рукоятку лука в направлении выстрела, помогая как бы правой руке, но ни в коем случае не подменяя ее. При такой работе левой руки, когда произошел разрыв цепи "лук-стрелок", она перемещает лук в направлении выстрела, не сбивая наводки его.Die regterhand beweeg terug.
Voordat u die aanvanklike produksie aanvaar, moet u rustig asemhaal, 'n bietjie in die diepte, dan, nader aan die begin, die boustring strek, meer oppervlakkig. As u die asem op die vloer inasem, moet u die skoot hanteer. Die asemhalingsiklus bestaan ​​uit inaseming, uitaseming en pouse. In een minuut lewer 'n persoon in 'n rustige toestand gemiddeld 12-15 siklusse, dit wil sê een asemhalingsiklus duur 4-5 sekondes. Na uitaseming - 'n pouse van 2-3 sekondes. Hierdie natuurlike pouse word gewoonlik deur die skut gebruik om die skoot te hanteer. Maar sodat dit voldoende is vir die hele skoot, word asemhaling gehou net voor die aanvang van 'n natuurlike pouse, en verleng dit totdat die buikstring los is. Dit neem dus toe tot 10-12 sekondes wat benodig word vir die verwerking van die skoot. Die korrekte asemhaling wat ooreenstem met die ritme van die vuur gee die liggaam normale rus en beskerm dit teen voortydige moegheid.
Berei voor vir die volgende skoot
Die voorbereiding vir die volgende skoot is 'n reeks aksies van die skut na die skoot, wat die herstel daarvan, die ontleding van die skoot en die besluit om die kwaliteit van die treffer te behou of te verbeter, verseker.
Die voorbereiding vir die uitvoering van die skoot bestaan ​​uit aksies wat binne 'n baie kort tydjie plaasvind (gemiddeld 50 sekondes vir die hele kompleks van voorbereidende maatreëls en 'n skoot). Nadat die skoot voltooi is, moet die skut die posisie en posisie van die boog in die uitgestrekte hand handhaaf totdat die pyl die teiken tref, die skoot met 'n verkyker of kort afstande daarsonder merk en 'n deeglike ontleding van die skoot doen. By die ontleding van 'n skoot in die geval van 'n negatiewe treffer, moet die oorsaak daarvan bepaal word. As die fout reggestel is, besluit dan hoe om dit op te los. As die oorsaak van die fout onbekend is, moet u die volgende skoot uitvoer, na 'n tweede ontleding, die oorsaak van die fout opspoor en 'n gepaste besluit neem.