Charles Stewart Parnell | Ierland se ongekroonde Koning
Ierse politieke leier het vir die regte van die Ierse in die Britse parlement gestry
Charles Stewart Parnell kom uit 'n onwaarskynlike agtergrond vir 'n 19de eeuse Ierse nasionalistiese leier. Na 'n vinnige opkoms van krag, het hy bekend geword as "Ierland se ongekroonde Koning." Hy was vereer deur die Ierse volk, en het 'n skandalige ondergang gehad voordat hy 45 jaar oud was.
Parnell was 'n Protestantse grondeienaar, en was dus wesenlik van die klas, algemeen beskou as die vyand van die belange van die Katolieke meerderheid.
En die familie Parnell is beskou as deel van die Anglo-Ierse gentry, mense wat voordeel getrek het uit die onderdrukkende verhuurder stelsel wat deur Ierland deur Britse regering geheg is.
Tog, met die uitsondering van Daniel O'Connell , was hy die belangrikste Ierse politieke leier van die 19de eeu. Parnell se ondergang het hom in wese 'n politieke martelaar gemaak.
Charles Stewart Parnell is op 27 Junie 1846 in County Wicklow, Ierland, gebore. Sy ma was Amerikaans en het baie sterk anti-Britse sienings gehad, ondanks die feit dat hy in 'n Anglo-Ierse familie getrou het. Parnell se ouers het geskei, en sy pa het gesterf terwyl Parnell in sy vroeë tienerjare was.
Parnell is op die ouderdom van ses jaar na 'n skool in Engeland gestuur. Hy het teruggekeer na die familie se boedel in Ierland en was privaat onderrig, maar is weer na Engelse skole gestuur.
Studies in Cambridge is gereeld onderbreek, deels as gevolg van probleme wat die Ierse landgoed bestuur het, het Parnell van sy vader geërf.
Parnell se politieke opkoms
In die 1800's is parlementslede, wat die Britse parlement beteken, in Ierland verkies. In die vroeë deel van die eeu is Daniel O'Connell, die legendariese agitator vir Ierse regte as leier van die Herroepingsbeweging , verkies tot die parlement. O'Connell gebruik die posisie om 'n mate van burgerregte vir Ierse Katolieke te verseker, en stel 'n voorbeeld van wederstrewigheid, terwyl dit binne die politieke stelsel bestaan.
Later in die eeu het die beweging vir "Home Rule" begin om kandidate vir setels in die parlement uit te voer. Parnell het gehardloop en is in 1875 tot die Huis van Koophandel verkies. Met sy agtergrond as 'n lid van die Protestantse gentry, is geglo dat hy 'n mate van respek vir die Home Rule-beweging gegee het.
Parnell se belemmeringsbeleid
In die House of Commons het Parnell die taktiek van obstruksie bewerkstellig om in ag te neem vir hervormings in Ierland. Aangesien die Britse publiek en die regering onverskillig was teenoor Ierse klagtes, het Parnell en sy bondgenote die wetgewende proses gesluit.
Hierdie taktiek was effektief maar kontroversieel. Sommige wat simpatiek was vir Ierland, het gevoel dat dit die Britse publiek vervreem het en dus slegs die oorsaak van die Home Rule beskadig het.
Parnell was daarvan bewus, maar het gevoel dat hy moes voortduur. In 1877 is hy aangehaal: "Ons sal niks van Engeland kry nie, tensy ons op haar tone trap."
Parnell en die Land League
In 1879 het Michael Davitt die Land League gestig, 'n organisasie wat belowe het om die verhuurderstelsel wat Ierland geteister het, te hervorm. Parnell is aangestel as hoof van die Landliga, en hy was in staat om die Britse regering te druk om die Grondwet van 1881, wat toegewings toegestaan ​​het, te implementeer.
In Oktober 1881 is Parnell gearresteer en gevange geneem in die Kilmainham-tronk in Dublin op "redelike vermoede" om geweld aan te moedig. Die Britse premier, William Ewart Gladstone , het onderhandelinge gehou met Parnell, wat ingestem het om geweld te veroordeel. Parnell is vroeg in Mei 1882 uit die gevangenis vrygelaat ná wat bekend geword het as die "Kilmainham-verdrag."
Parnell Branded 'n Terrorist
Ierland is in 1882 geskok deur berugte politieke moord, die Phoenix Park Murders, waarin Britse amptenare in 'n Dublin-park vermoor is. Parnell was geskok deur die misdaad, maar sy politieke vyande het herhaaldelik probeer insinieer dat hy sulke aktiwiteite ondersteun het.
In 'n stormagtige tydperk in die 1880's was Parnell voortdurend aanval, maar hy het sy aktiwiteite in die House of Commons voortgesit en namens die Ierse Party gewerk.
Skandaal, Ondergang en Dood
Parnell het saam met 'n getroude vrou, Katherine "Kitty" O'Shea, gebly en die feit het openbare kennis geword toe haar man vir egskeiding ingedien en die saak in 1889 in die openbaar gemaak het.
O'Shea se man is op grond van egbreuk geskei, en Kitty O'Shea en Parnell is getroud. Maar sy politieke loopbaan is effektief verwoes. Hy is aangeval deur politieke vyande sowel as deur die Rooms-Katolieke vestiging in Ierland.
Parnell het 'n poging aangewend vir 'n politieke terugkeer en het begin met 'n ontstellende verkiesingsveldtog. Sy gesondheid het gely en op 6 Oktober 1891 is hy dood, vermoedelik van 'n hartaanval, op 45-jarige ouderdom.
Altyd 'n omstrede figuur, is Parnell se nalatenskap dikwels betwis. Later het die Ierse revolusionêre inspirasie uit sommige van sy militantes getrek. Die skrywer James Joyce het Dubliners uitgebeeld, wat Parnell onthou in sy klassieke kortverhaal, "Ivy Day in the Committee Room."