Braai uie en sprietuie tot deurskynend, voeg maalvleis by en roer dat dit nie klonte vorm nie. Braai tot gaar, voeg res van bestanddele by. Roer gereeld tot kerrie deurgekook en gaar is. Vul velle, rol op en bak in warm olie. Makietietyd | Vonkelwyn en Wurgpatats Makietietyd – Vonkelwyn en Wurgpatats
Chemieman en Zerzant (Zerande se algemene titel in die huis) verjaar albei 30 Maart. Die een om twee te word en die ander een staan op sy laaste trap voor veertig. Mamma is dus besig om kliphard te beplan aan die Groot Makietie.
My ma kon my maar net sowel haar doopname gegee het: Johanna Jacoba, want die boerebloed loop so dik soos vla in my are. Ek is boonop heel tuis in my voorskoot. Nee kyk, niks kan mos op klein skaal gedoen word nie, al probeer ek met die beste van my intensies. Voor ek my kan kry dan nooi en voer ek ŉ skare. Die ding begin altyd skelm en groei totdat dit ŉ hele produksie is. Ek begin dan blaf soos ŉ samajoor in die huis en gryp na die wyn.
Dis asof ek verslaaf is aan die euforie van angs en opgewondenheid. Dit jaag my drie uur in die oggend op om die beplanningsboek te gryp en as die gees my heeltemal oorval, dan begin ek sommer bak ook. Ek mor en teem so onderlangs, maar almal weet my oë blink eintlik erg van afwagting. Daar is min dinge so sielsverblydend soos om die vreugde en genot op jou gaste se gesigte te sien as jy hulle bederf.
Die probleem is hierdie pionier-voortrekkerbloed van my. Dit maak my soms mal. Ek kan niks net klaargemaak koop nie. O nee, ek moet dit mos self maak, want netnou kan ek dit beter doen. Gegee het ek darem oor die laaste paar jaar besluit dat Tannie Ina Paarwater (my man se naam vir Ina Paarman) darem die toets geslaag het en dat skilferkorsdeeg baie makliker gekoop as gemaak word. Die res egter, moet altyd nuutskeppings wees of ten minste ŉ kreatiewe weergawe van die idee wat ek by iemand anders steel. Mens moet darem jou eie karakter ook hê voel ek.
Partymaal kom die idees soos masjiengeweerskote in my kop in en kortsluit my brein soos ŉ epileptiese aanval. Dan oorval ŉ naar gevoel my want ek kry nie gekies nie. Gewoonlik tjop die bossies in die tuin dan af totdat my brein weer werk.
Vandag begin die doen gedeelte van die maand se beplanning en gaan ek spin soos ŉ Spur- waiter op ŉ Vrydagaand. Vrydag is Zerzant se Towertuinpartytjie saam met die maatjies. Die wipmat vir haar verjaarsdag geskenk is klaar opgeslaan, ek het ŉ opblaas swembad vol balle vir die landingsplek onder die glyplank en die partytjiepakkies is klaar gemaak. Die bloedjies gaan plantjies plant en ŉ laken besmeer met verf ook. (Ek dink amper ek is meer opgewonde as hulle.) Die mammas sal giggelsappies en verversings kry. Ek moet nog net die “topsy-turvy” koek bak en oortrek met fondant. (Waarmee ek nog nooit gewerk het nie.)
Ons is pelle met hulle ouers, so díe kom sommer solank vir Chemieman se verjaarsdag ook. Dit is die jonges se partiekie, deel een. Boerworsrolle sal dit wees. Moet nog net die slagter gaan vra vir 3kg wors. (Ek dink nie hy gaan verstaan as ek sê ek soek 24x 15cm worsies nie).
Saterdag is deel twee, wanneer twee stelle van ons ander (effe maller) vriende kom.( Die kinkel hier is ons moet nog eers ŉ ander maatjie se verjaarsdag ook gaan bywoon…). Die belangrikste gebeurtenis vir die dag is wanneer my skoonmense arriveer die middag. Hulle was twee jaar laas hier en bly vir twee weke. Die volgende naweek gaan ons troue hou. Chemieman se beste vriend trou, en hulle gaan ook. So dis twee vlieë met een klap. Twee lamsboude en ŉ appeltert sal die ding doen hier.
Sondag gaan die teater se gordyne oop en is dit die Groot Makietie. Hy het ŉ tema ook. Die Grênd White. As ek dan nie hierdie gebeurtenis kan gaan bywoon nie, sal ek dit na my huis toe bring. Van die gaste kla dat hulle te dik gaan lyk en een van my vriende het gevra of hy dan maar kaal kan kom, hy is dan nou juis spierwit. Maar ek gaan my nie laat ontspoor nie. Die gemeste kalf, of in die geval die geseënde hoenders, is geslag en die Mandela-mikrogolf (kolossale driepootpot) gaan opgesteek word. Potjiekos in styl met dekadente tjoklit-mousse-mint koek. (Ek moet nog die self-uitgedinkte ding bak.)
So lui my foon gistraand en is dit skoonpa. “Man, jy weet Tannie Lynn wat kom het met Tannie Monica gepraat…. en sy gaan ook nou kom. Is dit reg?”
Tannie Lynn en Tannie Monica is my skoonpa se niggies wat hy jare laas gesien het. “Nee dis reg pa.”
Vyf minute later kry my man ŉ sms: “Tannie Jean-Louise gaan ook kom.” Dit bo op die 20 wat reeds kom.
So groei die gastelys toe nou soos ŉ boontjierank in 30 minute. Die pot is nie die probleem nie. Wat op aarde voer ek hulle almal voor die tyd? Waar gaan ons almal sit? My kop tol soos ŉ rondomtalie. Julle moet weet dit is die ouer garde wat Sondag kom en onder die gaste is vooraanstaande gewese Rotary en VLU tannies. (Waaronder my skoonma maar net die president van die Anne’s was.) So dit kan nou nie sommer net Provita’s en kaas wees nie.
Ek kry daai naar gevoel waarvan ek julle van vertel het en gaan slaap toe sommer.
Dankie tog ek het met ŉ kop vol planne wakker geword. Moet nou net kalmeer en delegeer en seker maak almal se kooigoed is reg. (Dankie tog vir Gladys.) Hou duimvas dat ek nie hierdie partytjie-wa van die berg af ry die week nie. Dit is darem nou eers Woensdag, daar is tyd vir krisisbestuur. Volgende week vertel ek julle alles wat gebeur het en gee wenke oor hoe om mense besig te hou vir twee weke.
← Die Tapisserie van My Lewe
Die Avonture van Ella Bella: Die Begin van ‘n Vriendskap →