Dink jy jy het IBS, Celiac Disease of Crohns?
Toestande wat die spysverteringskanaal affekteer, is algemeen by moderne mense en baie is op die ...
Image deur caro_oe92
"Onsekerheid is die toevlug van hoop."
As ek terugdink aan die begin van my skeiding met my man, kan ek nie besluit wat die moeiliker was nie: hy het my eintlik verlaat of vir sewe weke saamgegaan. Dit was oorweldigend pynlik om met iemand te raadpleeg wat ek moes smeek om te bly. Daar was iets so aaklig aan iemand wat die vorige maand my beste vriend was, wat nou so koud en ver was, wat net terapie gekry het, lyk dit vir my as 'n toegewing.
In terapie het ons 'ondersoek' waarom hy wil vertrek. Maar die rede was eenvoudig. Hy wou met ander mense uitgaan. Ek het gesien hoe hy sukkel om met 'n beter verduideliking vorendag te kom, maar uiteindelik was dit die rede. Wat was die kans dat berading dit sou verander? In die berading was een van die moeilikste dele om te lewe met die onsekerheid of die huwelik gered kon word.
Toe ek een aand in die bed lê en huil terwyl my man langs my slaap, het ek my boek opgemerk Die geskenk van Miskien op my bedkassie. Ek tel dit op en gaan in die badkamer, waar ek op die koue teëlvloer sit. Ek het die boek oopgemaak en begin lees. Ek het die boek in 2011 begin skryf, en dit was nou sewe jaar later.
Terwyl ek die eerste hoofstuk, wat die tipe vrese waarmee ek al jare geleef het, tot my verbasing deurlees, het ek tot my verbasing gelees, en ek het gevind dat ek 'Sal my man my altyd liefhê' genoem het? as een van my vrese. Die woorde tref my hard. Dit was asof ek aan my toekomstige self geskryf het, en haar daaraan herinner om hierdie ingesteldheid te aanvaar, miskien wanneer die tyd aanbreek, en ek sou dit regtig nodig gehad het.
Die behoefte aan sekerheid
Die uitgangspunt van Die geskenk van Miskien is dat verslawing aan sekerheid vrees veroorsaak en beperk wat moontlik is in ons lewens. Dit is uit my ervaring gebore dat as ek nie geweet het wat volgende in my lewe sou gebeur nie, sou ek voorspel dat dinge sleg sou wees en nie uitwerk nie. Ek kon nie in die onsekerheid van die lewe sit nie en was oop vir al die moontlike uitkomste, veral die goeie.
Terwyl ek die gepubliseerde boek nou in my hande gehou het, onthou ek toe ek dit skryf, dat ek 'n aanhaling van die groot filosoof Jiddhu Krishnamurti teëkom wat, toe hy sy geheim tot geluk deel, sê:
'Wil u weet wat my geheim is?
Ek gee nie om wat gebeur nie. "
Dit is eenvoudig om te verstaan ​​waarom hierdie gemoedstoestand tot vryheid en geluk lei: as ons nie omgee vir wat volgende in ons lewens gebeur nie, het ons geen rede om vandag gestres en bekommerd te wees nie. Alhoewel ons nie omgee nie, 'n kaartjie vir emosionele vryheid is, kan die meeste van ons nie anders as om te gee oor wat volgende in ons lewens sal gebeur nie. Ons gee om om ons werk te behou, genoeg geld te hê, ons kinders gesond te wees, goeie verhoudings te hê, ons huweliksmaat of kêrel of meisie moet nie met ons skei nie, en 'n hele paar ander belangrike uitkomste.
Maak kamer vir onstuitbare innerlike vrede
3 Vrae om jouself te vra wanneer jy voel jy is in 'n krisis
Ons wil seker maak dat die dinge wat ons wil gebeur, werklik gebeur - en dit is presies waar ons behoefte aan sekerheid begin. Tog kan ons nie alles beheer nie, en die lewe is gevul met kinkels; Soms laat ons pogings om sekerheid te verseker ons ver van die lewe wat ons verlang, agter. Gee ons om? Absoluut.
Verslaaf aan sekerheid
Ek was die grootste deel van my volwasse lewe verslaaf aan sekerheid totdat ek eendag hierdie verhaal oor 'n boer en sy perd gehoor het. Die storie verloop so.
Op 'n dag het 'n boer se perd weggehardloop. Sy buurman kom verby en sê: "Jy het die ergste geluk."
Die boer antwoord die buurman: "Miskien."
Die volgende dag het die perd met vyf merries teruggekeer, en sy buurman het gekom en gesê: 'Baie geluk.'
Die boer antwoord: "Miskien."
Die dag daarna het die boerseun op die perd gery en afgeval en sy been gebreek, en die buurman het gekom en vir die boer gesê: "Jy het die ergste geluk."
Die boer antwoord: "Miskien." Die volgende dag het die weermag die seun kom soek om te veg, maar hy kon nie gaan nie, want sy been was gebreek.
Die buurman kom verby en sê: 'Baie geluk.'
Weer het die boer gesê: "Miskien."
Selfs te midde van die seerste oomblik van my lewe, bied hierdie verhaal weer 'n opening. Hierdie keer het dit nie onmiddellik die pyn verlig nie, want dit was die eerste keer dat ek dit teëgekom het. Die pyn in my hart was nou net te diep. Maar die verhaal het my wel 'n sprankie hoop gegee.
Toe ek my boek lees, kom ek op die oefening in die eerste hoofstuk af. Ek het 'n pen uit my slaapkamer gekry en teruggekeer na die badkamervloer. Op 'n leë bladsy in my boek het ek die vraag neergeskryf wat ek so baie van my kliënte voorheen gevra het: "Wat is u grootste vrees?"
Ek was baie seker van my antwoord. Ek was bang my man verlaat my regtig, nie net dat hy wou nie, en dat die pyn my sou doodmaak. Ek was bang dat ek nooit sou oorleef en nooit weer 'n vreugdevolle lewe sou hê nie. Ek was bang vir my dogters. Ek was bang dat hulle sou verkrummel en swak, onseker vroue sou word. Ek was bang dat hulle nooit weer gelukkig sal wees nie.
En toe vra ek myself af: "Is ek absoluut seker dat hierdie vrese waar is?"
Dit was 'n vraag wat ek al soveel keer beantwoord het, maar hier was ek bang om te sê wat volgende gaan gebeur. Tog het ek in my siel geweet wat die antwoord was: ek het nie geweet dat my vrese oor die toekoms waar was nie. My lewe het miskien.
Ek het in 'n fetale posisie gekrul en aanhou skryf. Terwyl ek op die badkamervloer lê, kon ek nie eers my kop lig om te sien hoe die pen in my hand op die bladsy skryf nie. Ek het net miskien verklaring na miskien verklaring geskryf. Ek kon skaars asem kry. Die stellings was onleesbaar, elkeen is oor die volgende geskryf. Ek het gehuil en geskree terwyl ek dit geskryf het. My man het nooit aan die deur kom klop nie.
Die sekerheid van miskien ...
Ek het dertig minute lank geskryf. Miskien sal ek en my man dit regkry. Miskien sou ons 'n gelukkige huwelik hê. Miskien genees ons die wonde wat dit veroorsaak het. Ek het ook besef dat ek miskien kan aanvaar wat ook al gaan gebeur, en steeds goed gaan. Miskien sou daar vir my 'n lewe wees bo dit alles, al kon ek nie aan een dink nie.
Toe skryf ek telkens: Miskien is alles reg; Miskien is alles in orde; Miskien is alles in orde. My gedagtes het erken dat daar miskien was. Maar ek het daardie nag geen lig in my hart gevoel nie. Ek het wel 'n paar uur aan die slaap geraak op die badkamervloer. Dit was die eerste keer dat ek in dae geslaap het.
Ek het elke aand hierdie ritueel voortgesit. Ons was in berading, so ek het gedink ons ​​probeer ons huwelik red. Ek leun na moontlik scenario's waarin ons bymekaar bly, maar ek bestee ook soveel tyd aan stellings wat nie insluit dat ons saam was nie. Die hele dag herhaal ek vir myself in my kop: Miskien sal alles regkom.
Gedurende hierdie tyd terwyl ek nie geslaap het nie en alles op en af ​​was, het dr. Catherine Birndorf my gevra om aan te sluit Die moederskap sentrum. Toe sy besluit om met haar sakevennoot, 'n man, te skei, het sy my gevra om meer tyd aan die onderneming te gee. Ek was in 'n slegte toestand, maar ek het elke aand soveel verklarings afgelê dat hierdie woorde uit my mond geval het in reaksie op haar uitnodiging: "Miskien kan ek u meer tyd gee"; "Miskien is dit goed vir my"; 'Miskien is dit 'n goeie idee dat ek nou meer geld verdien, veral omdat my grootste kliënt die afgelope vyf-en-twintig jaar besig is om sy besigheid te verkoop en my huwelik op pad is, ek weet nie waarheen nie.'
Die waarheid was dat ek nie regtig belanggestel het om by die sentrum te werk nie, maar my werk is moontlik gemaak Die moederskap sentrum lyk na 'n plek van moontlikheid. Kan die lewe my vorentoe trek, ondanks my begeerte om vas te hou hoe dinge altyd was?
Ek het my werk goed verrig, maar ek het tussen die vergaderings na dr Birndorf gehuil. Op 'n stadium het sy gevat Die geskenk van Miskien van haar rak af en begin dit as haar muismat gebruik. Van toe af kon ek nie in die kamer sit sonder om my boek te sien nie. Eendag gesels ek en sy tussen die vergaderings. Sy was by haar rekenaar. My oë val op die boek, en sy volg my blik. 'Laat ek u iets vra, Allison,' het sy gesê. "Dink jy almal het kan wees?"
Sonder om te aarsel het ek geantwoord: "Ek weet dat hulle dit doen."
'Dan doen u dit ook,' het sy met 'n glimlag en 'n toon van kundigheid en gesag vir my gesê.
Daar was iets aan daardie oomblik. Dit was asof my gebede na my teruggekeer is. Ja, as elke kliënt van my en almal wat my boek gelees het en daarbuite miskien gehad het, dan het ek dit ook gedoen.
Die gedagte het my pyn nie geraak nie, maar toe ek dit hoor van hierdie sterk, bekwame vrou, het die lig van hoop uiteindelik in my hart opgekom. Dit was effens, maar voelbaar. Ek het een van die voorste psigiaters in die wêreld gehad wat miskien teruggekeer het na my. Nie so sleg nie!
Die gawe van onsekerheid
Toe dr Birndorf die dag 'n pasiënt behandel, vind ek 'n leë kantoor en ek sluit my oë vir 'n paar minute. Ek is dadelik herinner aan 'n vriend van jare gelede. Ek het hom my boek gegee om te lees 'n paar weke nadat sy vrou gesterf het, en hy het 'n paar weke daarna na my toe gekom en gesê dat hy dit haat. Hy het gesê dat sy vrou gesterf het en dat sy lewe nie moontlik was nie. Ek was so ontsteld. Ek het gedink ek het die grense van miskien en veral ons vriendskap oorskry.
Dit het my lank gepla. Maar na verloop van tyd het hierdie vriend my weer genader. 'Ek moet sê,' het hy vir my gesê, 'ek was mal oor jou boek. Ses maande nadat my vrou oorlede is, het ek vir myself gesê:' Miskien is daar nog iets wat ek in hierdie leeftyd moet oorleef. ' Nou, ek het 'n vriendin. Dit beteken nie dat ek gelukkiger is nie, of ek is meer lief vir haar as my vrou, maar ek haal die meeste uit elke dag en kyk waarheen ek my kan neem. "
Net soos my vriend, toe ek in daardie oomblik by The Motherhood Center einde Julie 2018 oë toe was en nog steeds pyn kry, dink ek by myself: Miskien is daar iets wat ek in hierdie leeftyd moet oorleef.
Uiteindelik het ek 'n hoop gehad dat alles in orde sou wees, ongeag wat gebeur het. Ek was swak en hartseer, maar ek het geweet dat onsekerheid my beste vriend was. Ek het naby my asem gebly, sodat ek elke oomblik op die grond kon bly en elke dag 'miskien' gemompel.
uitgegee deur Skyhorse Publishing.
'N Jaar sonder mans: 'n twaalfpunt-gids om vroue te inspireer en te bemagtig
deur Allison Carmen
Deur die gebeurtenisse van 'n baie pynlike jaar in haar eie persoonlike en professionele lewe te gebruik - haar man het haar verlaat, haar konsultasieonderneming 'n onverwagse treffer gekry en 'n ernstige gesondheidsangstiging ondervind - ondersoek sakekonsultant en lewensstrateeg Allison Carmen die kragte in vroue se persoonlike en professionele lewens wat ons terughou.
In 'N Jaar sonder mans, bied sy twaalf eenvoudige, praktiese hulpmiddels aan om ons te help om binne te kyk, ons eie waardes, sedes en passies te vind, aan ons vaardighede te werk, ander vroue aan te moedig en nuwe maniere te vind om sake te doen. Saam kan ons 'n nuwe manier skep om geld te verdien, 'n nuwe manier om na skoonheid te kyk en soveel ander nuwe maniere om in die wêreld te wees.
Allison Carmen het 'n BA in rekeningkunde, 'n JD in die regte en 'n magistergraad in belasting. Nadat sy by 'n groot regsfirma in Manhattan gewerk het, het sy haar eie regsfirma gestig en 'n suksesvolle praktyk opgebou wat fokus op vaste eiendom, korporatiewe ondernemings, samesmeltings en verkrygings en belasting. Na 15 jaar van die regspraktyk, het Allison haar praktyk oorgeskakel in besigheidskonsultasie, besigheidsafrigting en lewensafrigting. Allison is ook die deeltydse finansiële hoof van Die moederskap sentrum, 'n sendinggedrewe vroulike bestuurde daghospitaal vir vroue met perinatale bui en angsversteurings.
Allison is die skrywer van The Gift of Could: Offering Hope and Possibility in Uncertain Times, and A Year Without Men, A Twelve Point Guide to Inspire and Empower Women. Allison se podcast, 10 minute tot minder lyding, fokus daarop om mense te help om daaglikse spanning en kommer te verlig. Sy skryf ook vir verskeie groot aanlynpublikasies, waaronder Psychology Today, en is 'n gesogte gas op radio en ander aanlynmediaplatforms. Sy is ook 'n gesertifiseerde gesondheidsafrigter en Reiki -meester.