Die Slag van Malta, 1283: Voorspel tot 'n ramp - Artikels - 2022
Die Slag van Malta, 1283: Voorspel tot 'n ramp
Deur Lawrence Mott
The Circle of War in the Middle Ages: Essays on Middeleeuse militêre en seegeskiedenis, geredigeer deur Donald J. Kagay en L.J. Andrew Villalon (Boydell & Brewer, 1999)
Inleiding: Op 8 Junie 1283 het 'n seestryd in die Grand Harbour van Malta plaasgevind wat diep gevolge sou hê vir die vermoë van die Angevins om oorlog te voer vir die res van die konflik, bekend as die oorlog van die Sisiliaanse vespers. Nie net sou die stryd vir die eerste keer prominent wees nie, admiraal Roger de Lauria, wat een van die groot admirale van die tydperk sou word, maar dit sou ook die grondslag lê vir die mislukking van die Franse kruistog teen Aragon twee- jare later.
Die slag van Malta is een van die seldsame gevalle in die oorlog waar 'n Aragonese vloot 'n vloot ontmoet wat geheel en al uit Provençaalse skepe en bemanning bestaan. Die enigste ander geval het in die slag by Las Rosas plaasgevind, maar, soos getoon, is die kwaliteit en tipe Franse eenhede wat in daardie slag ingespan is, tot 'n groot mate bepaal deur die resultate van die vroeëre geveg op Malta. Om bogenoemde redes bied die slag van Malta 'n geleentheid om sowel die skepe as die taktiek van twee homogene vlote te evalueer sonder die onduidelikhede wat die interpretasie van slagoffers bywoon, waarin een van die vloot, saamgestel uit eenhede uit verskillende stadstate, geteister word deur die probleme van eenheid van bevelvoering, verskillende taktieke binne die vloot, en minder as entoesiastiese deelname van een of meer eenhede. Daarbenewens dui die uitslag van die geveg op Malta daarop dat, in teenstelling met die konvensionele wysheid, die skepe en taktieke wat deur die vloot in die westelike Middellandse See gebruik word, feitlik identies was, dat die Kataloniërs en Aragonese subtiele, maar effektiewe, verskille in skeepsontwerp en taktiek gebruik om die voorste seemag in die westelike kom te word. Hierdie referaat sal die verskille in die taktiek en skepe wat deur beide kante in die slag van Malta gebruik is, ontleed en die gevolge uiteensit wat die Angevin-nederlaag op die mislukte kruistog van Filippus III sou hê.
Die slag van Malta was nie die eerste vlootbetrokkenheid tussen die Aragonese vloot en die magte van Karel van Anjou nie, maar die resultaat van 'n betrokkenheid wat nege maande tevore plaasgevind het. Na die Sisiliaanse opstand teen die regering van Angevin in April 1282, het Pedro III van Aragon (1276-1285) aanspraak op Sicilië gemaak op grond van sy vrou se verbintenis met die Hohenstaufen-familie. Hy het Sicilië in Junie binnegeval en teen die einde van September 1282 is Charles gedwing om die beleg van Messina te laat vaar en die seestraat oor te steek na Reggio aan die kus van Calabrië. Die werklike grootte van die vloot wat Charles saamgeneem het na Reggio, is moeilik om te bepaal op grond van die kronieke. Neocastro en Desclot stem feitlik ooreen, en die eerste stel die aantal vaartuie op twee en vyftig galeie, terwyl laasgenoemde eenvoudig sê dat daar altesaam sewentig vaartuie was, insluitend hulpdienste. Muntaner gee 'n skynbaar opgeblase syfer van 'n totaal van 120 galeie plus verskillende vervoer. Op grond van die kronieke blyk dit dat die Angevin-vloot bestaan ​​het uit twee en twintig tot vier en twintig galeie met 'n gepaardgaande flottiel van dertig tot veertig tariede, gewapen lenys, en vaartuie.
In reaksie op Charles se terugtog na Reggio, het Pedro III 'n vloot in Messina laat saamtrek om die Angevin-vloot te onderskep terwyl hy probeer om noord deur die seestraat te beweeg. Nominale bevel oor die vloot is op die oomblik aan die natuurlike seun van koning Pedro, Jaime Perez gegee, maar vir hierdie operasie is Pedro de Queralt en Ramon de Cortada in bevel geplaas. Muntaner verklaar dat die koning wil hê dat sy seun moet bly om toesig te hou oor die vloot by Messina, maar die aanstelling van Queralt en Cortada kan 'n groeiende gebrek aan vertroue in die leiersvermoë van Perez wees. Hoe dit ook al sy, die twee vise-admirale was onder bevel van sestien galeie geplaas.