Want sien, hoe dink hulle kom ons daagliks oor die weg? Ek het al van vele van ons koopekspedisies vertel. Soos die aanpas van ‘n rok vir ‘n troue. En die koop daarvan ‘n dag later.
Want sien, manlief het so week gelede met ‘n pragtige, lang pampoen en komkommers hier aangekom. En vir my gesê die tannie daar onder hou baie van my, sy stuur dit vir my.
Ja hoor? Hoe vra ek dit? Vat ek saam om te verduidelik waarvan ek praat? Watter een van die drie vrouens was dit? Hy kon nie sê nie. Die drie lyk vir hom eenders.
By die kassier sê ek in die laaste tyd hallo en nie meer zdrastwietje nie. Want dan verstaan hulle ek verstaan nie. Sy vra of ons karta het en ek sê vir manlief gee die kaart, die lojaliteitskaart. Sy lui alles en ek sê koebaai, ek wil loop. Maar sy keer my voor met ‘n pak kaarte.
Sprei dit op die toonbank oop. Ek is nog verstom, toe verduidelik manlief die logiese. Ek meot een van die kaarte kies. Ek kies en wil loop, maar nee, ek moet die silwer deel oopkrap. Onthou jy dit nog? Dit was altyd lekker, maar nie nou nie. Want sien, ek gaan nie weet wat op die oopgekrapte deel staan nie!
Ek gee die warm patat vir manlief aan. Hy kan oopkrap. Sy naels werk nie, dus haal hy munstuk uit en krap oop. Gee vir haar. Sy lyk ingenome en wys ons moet na die inligtingtoonbank gaan.
Was eintlik sedert Sondag by drie ander plekke, Tecnodom, Sulpak en nog ‘n Sulpak. Hulle het nie. Volgens die een is Oskemen ‘m klein plekkie. Ek dink nie so nie. Mechta het, en ons wys dankbaar vir die Russiese verkoopsman dit is presies wat ons soek.
Maar die verkoopsman haal sy foon uit en skryf vir ons. Hy verstaan net Russies, maar hy kan help. Ons knik.
Myne is in die gewone boksie, dus is ek gelukkig dat die ou in Nur-Sultan my nie vir ‘n aap gevat het nie. Dit hoef nie met wifi te laai nie, ek het nie eens so ‘n toestelletjie om dit te laai nie. Buitendien, my handsak het plek vir draadjies om te laai, geen plek vir groot plate waarop fone gesit word om te laai nie!
Ses maande is oor ‘n week verby, dan is daar nog baie maande oor. As ek egter in breuke tel, is verby, die ander sal seker ook so vinnig verbygaan? Intussen maak ons die beste van die geleende tyd in ‘n geleende land.
Dit is baie goed dat jy hierdie joernaal oor julle ervarings skryf. Wanneer julle vir goed huistoe kom kan baie van hierdie herinnerings vergeet word.