Sedum: plant en versorg in die oop veld, groei van sade, foto - Miscellanea
Sedum, of sedum (Latyns Sedum) - 'n soort vetplante van die Tolstyankovye-familie. Gewoonlik word hierdie plant ook herniale of koorsagtige plante genoem. In die natuur groei sedum op droë hellings en weide in Afrika, Eurasië, Noord- en Suid-Amerika. Die naam van die plant is afgelei van die woord sedo, wat uit Latyn vertaal beteken om te kalmeer - die feit is dat die blare van sommige soorte sedum as pynstiller gebruik is.
Daar is selfs 'n mite dat die seun van Hercules, Telefos, die ernstige wond wat Achilles hom toegedien het, met 'n spies met sedum genees het. Vandag ken die wetenskap meer as 300 soorte sedum, ongeveer 100 spesies word in kultuur gekweek, asook baie variëteite en basters van sedum. Onder hulle is daar tuinplante, soos 'n groot sedum, en daar is binneplante, soos Morgan se sedum.
Plant en versorging van klipgewasse
Landing: saai saadjies vir saailinge - in Maart-April, plant saailinge in oop grond - einde Mei.
Bloei: in die somer en herfs.
Beligting: helder sonlig, diffuse lig of gedeeltelike skaduwee.
Die grond: enige, selfs klipperige, maar vooraf bevrug met organiese materiaal.
Gieter: Natuurlike reënval is gewoonlik voldoende, maar in erge droogtes is dit nodig om gereeld water te gee.
Topversiering: in die lente en herfs met 'n oplossing van komplekse minerale of organiese kunsmis - verdunde infusie van voëlmis (1:20) of katrol (1:10). Vars mis kan nie as kunsmis gebruik word nie.
Voortplanting: deur steggies en die bos te verdeel. Selde - op 'n saad manier.
Peste: kalanders, plantluise, blaaspootjies en saagvliegruspes.
Eienskappe: sommige spesies is medisinale plante met antitumor, anti-inflammatoriese, regenererende, stimulerende, hemostatiese, wondgenesende en toniese effekte.
Lees hieronder meer oor die verbouing van stonecrop.
Sedum - meerjarige en soms tweejaarlikse kruidagtige vetplante, dwergstruike of struike met vlesige, afwisselende, sittende, heel, gekorrelde of teenoorgestelde blare van verskillende groottes, vorms en kleure, gesteelde tweeslagtige blomme van verskillende skakerings, versamel in digte apikale of laterale skilde, sambrele of borsels. Klipgewasse blom in die somer of herfs.
Sedum is 'n uitstekende heuningplant wat bye na die tuin lok. Tropiese sedums word hoofsaaklik as binneplante gekweek, en meerjarige winterharde sedumplante met kruipende of regop stamme word in tuine gekweek. Alle soorte klipgewasse is droogtebestand en fotofiel, maar groei goed in gedeeltelike skaduwee.
Die sedumplant is verwant aan plante soos echeveria, Kalanchoe, gevlekte blomblare en verjong. Die onderwerp van ons artikel is die plant en versorging van klipgewasse in die oop veld.
Groeiende klipgewas uit sade
Die sedumplant in die tuin kan deur saailinge vermeerder word. Sedumsaad word in Maart-April op 'n afstand van 4-5 cm van mekaar gesaai in bokse of houers op die oppervlak van 'n ondergrond van tuingrond en sand, strooi dit met growwe sand bo-oor, spuit met water uit 'n spuitbottel bedek dit met glas of film en plaas dit op die onderste rak van die yskas vir stratifikasie by 0-5 ºC. Terwyl die gewasse in die yskas is, moet u die film daagliks oplig om kondensasie te lug en te verwyder. Die ondergrond moet te alle tye effens klam wees.
Na twee weke word sedumgewasse na 'n kamer oorgedra en op 'n temperatuur van 18-20 ºC gehou. Saailinge moet oor twee tot vier weke verskyn, maar al die tyd moet u die saailinge ventileer, kondens uit die film verwyder en die oppervlak van die substraat bespuit wanneer dit opdroog.
U kan voor die winter sedumsaad vir saailinge saai. Hulle doen dit in die volgorde wat reeds beskryf is, net hulle plaas die doos met gewasse nie in die yskas nie, maar laat dit in die tuin val of neem dit uit na die kas - in sulke omstandighede word die sade gestratifiseer. In April word sade vir ontkieming die huis ingebring.
Stonecrop lote is baie klein. Verwyder die deksel wanneer dit in groot hoeveelhede verskyn. In die ontwikkelingsfase van saailinge van twee ware blare duik hulle in aparte potte. Die versorging van stonecrop-saailinge bestaan ​​uit gereelde water en ligte losmaak van die substraat. 'N Week voordat dit in die grond geplant word, begin verhardingsprosedures, wat bestaan ​​uit daaglikse sessies om in die vars lug te bly, waarvan die duur geleidelik langer word.
Klipkruid in oop grond plant
Stonecrop word einde Mei in oop grond geplant, wanneer die dreigement van terugkeer ryp verby is. Die sedumplant is nie kieskeurig nie, dit kan in die helder son en in halfskadu groei, maar dit voel steeds beter in die lig. Dit moet op 'n oop plek geplant word, weg van bladwisselende bome en struike, sodat die klipgewas tydens blaarval nie met blare aan die slaap raak nie - dit sal nie genoeg krag hê om in die lente onder hulle uit te breek nie.
Stonecrop, wat pretensieloos is vir die samestelling van die grond, kan selfs op klipperige grond groei, maar as u dit in 'n beter vorm wil sien, bemes die terrein met 'n klein hoeveelheid organiese materiaal - humus of kompos voordat u dit plant.
Maak gate in die grond op 'n afstand van 20 cm van mekaar en plant sedumsaailinge daarin. Water die saailinge oorvloedig na plant. Klipgewasse blom in die tweede of derde jaar uit sade.
Sorg vir klipgewasse in die tuin
Klipversorging bestaan ​​uit redelik gereelde onkruid, alhoewel soorte soos bytsedum goed met al die onkruide omgaan, word dit dikwels gebruik om blombeddings en alpiene glyplate te omring. Die meeste soorte sedum is egter heeltemal kragteloos teen onkruide, en u sal die grond die hele tyd moet skoonmaak van onkruid. Stonecrop word slegs natgemaak tydens periodes van abnormale hitte of droogte. Dit is nodig om die groei van sedumlote te monitor en dit betyds te verkort sodat dit nie groei nie.
Om die dekoratiewe voorkoms van die plant te behou, sny verwelkte bloeiwyses en gedroogde blare af en verwyder groen lote van plante met veelkleurige stingels. In die lente en herfs word sedumbemesting uitgevoer met 'n komplekse minerale kunsmis of vloeibare organiese materiaal - verdunde toediening van mullein (1:10) of voëlmis (1:20). Moenie vars mis gebruik om die klipgewas te bemes nie.
Aan die begin van die artikel het ons u vertel hoe om klipgewasse uit sade te kweek. As u verkies om saadjies uit u klippe te saai, sal die plante wat daaruit gekweek word waarskynlik nie soorte eienskappe erf nie. Die saadmetode word slegs gebruik vir primêre verbouing en vir eksperimente met die ontwikkeling van nuwe variëteite. Vir voortplanting van rasse-klippe gebruik hulle vegetatiewe metodes - steggies of die verdeling van die bos.
Steggies van die Sedum-grondbedekking word voor of na blomtyd gesny: 'n vingerlange stuk word van die loot afgesny, van die onderste blare bevry en in 'n los substraat gewortel en die snywerk ondergedompel sodat ten minste een knoop ondergronds is. Die gewortelde steel word op 'n permanente plek geplant. In die lente word gesnyde steggies dadelik in oop grond geplant.
In die herfs kan u verskeie sedumlote afsny, dit in 'n vaas soos 'n boeket sit en die water daarin gereeld verander sodat dit nie stagneer nie. Teen die lente het u 'n hele bos steggies met wortels wat in 'n blombedding geplant kan word. As die wortels van die steggies in die middel van die winter weer groei, plant die steggies in 'n pot met grond en plant dit in die lente oor na 'n permanente plek.
In beginsel kan enige stingel-loot of 'n gedeelte daarvan dadelik wortel: bevry 'n stuk grond van onkruid, bemes dit, maak die oppervlak van die grond gelyk en verdig dit, strooi die steengroewe op die oppervlak, strooi dit met grondmengsel uit tuingrond en sand en druk liggies vas. Die oorlewingsyfer van steggies met hierdie metode is van 70 tot 100%.
Lang klippe, of klippe, word op die ouderdom van vier tot vyf jaar deur verdeling vermeerder. Die bos word vroeg in die lente opgegrawe, die risoom word van die aarde skoongemaak en in dele verdeel sodat elkeen van hulle wortels en knoppe het. Die gedeeltes word met 'n swamdoder behandel, die steggies word vir 'n paar uur in 'n koel skaduwee gedroog en dan op 'n permanente plek geplant.
Stonecrop groei tot vyf jaar op een plek, waarna dit verjonging benodig. U kan ou lote op stonecrop afsny, vars grond onder die wortel byvoeg en voer, maar dit is beter om die plant te oorplant. Stonecrop-oorplanting word gewoonlik gelyktydig uitgevoer met die verdeling daarvan in dele, soos in die vorige afdeling beskryf.
Die sedumplant is baie bestand teen siektes en plae, maar as u dit oordoen met water of as die somer te reënerig en koel is, kan sedum deur swamsiektes geraak word. Die simptome van die siekte lyk soos donker kolle op die blare van 'n plant. Ernstige aangetaste bosse moet opgegrawe en verbrand word, en diegene wat slegs effens deur die infeksie geraak word, word met 'n swamdoder-oplossing behandel.
Van die plae kan kalanders, plantluise, blaaspootjies en saagvliegruspes sedum benadeel. Kalandjies word met die hand versamel of snags afgeskud deur die lig van 'n lantern op wit papier wat onder die bosse versprei is, waarna dit versamel en vernietig word. En teen plantluise, valse ruspes en blaaspootjies, is die behandeling van die sedum met insekdoders, byvoorbeeld Aktellik, effektief.
Sedum na blom
Hoe en wanneer om sade te versamel
Sedum wat uit sade gekweek word, behou, soos ons reeds genoem het, nie variëteiteienskappe nie. Daarbenewens blom sedum tot die ryp en gaan dit onder die sneeu met groen blare, en dit is dus baie moeilik om die sade te versamel. En is dit nodig om sade te versamel as u klipgewasse maklik kan vermeerder deur steggies of 'n bos te verdeel?
Na die eerste regte ryp is dit beter om sedum af te sny en slegs 3-4 cm lote bo die grond te laat, wat met die aarde besprinkel moet word. Gesnyde lote kan volgende jaar in die tuin gewortel en geplant word. Sommige tuiniers snoei nie sedum nie - hulle hou van die voorkoms van sedum wat met sneeu gepoeier is. Maar gedurende die winter sal sedum sy aantreklikheid verloor, en dit sal nog in die lente afgesny moet word.
Sedum word verdeel in grondbedekkings, korrekte sedum (Sedum) en sedumplante (Hylotelephium), langer plante wat 'n subgenus van sedum is. Die meeste soorte sedum word meestal in tuine gekweek:
Sedum groot (Sedum telephium)
Of groot sedum, of sedum, of sedum telefium (Hylotelephium triphyllum), of stonecrop pers (Sedum purpureum), of peulgewasgras, of kraai vet of lewendige gras, of haas kool - 'n meerjarige melliferous-plant van 25-30 cm hoog met 'n dik regop stam, sittende plat alternatiewe of teenoorgestelde blare, ovaal en aan die rande getand. Klipgewas blom in die tweede helfte van die somer met rooi of groen-geel blomme, versamel in digte pluimvee aan die bokant van die stingels. In die natuur kan dit gevind word in die gematigde klimaat van Asië en Europa aan die rand van woude, oop ruimtes, in bosse, dennebos en op die hange van klowe.
Dit is 'n medisinale sedum waarvan die blare in die volksgeneeskunde gebruik word as 'n versterkende en toniese middel. Die sedum large het verskillende subspesies:
gewone peulgewas - met donkerpers bloeiwyses;
gewone groot - met geel of groen-wit bloeiwyses;
gewone gewone - verskil van die vorige subspesies in die vorm van die blare wat tot die basis vernou is;
algemene Ruprecht - subspesie met romerige wit blomme.
Telers het baie soorte stonecrop geteel, en almal is gewild in die tuinbou. Die gewildste is die volgende variëteite stonecrop:
sedum matrone - 'n kragtige plant tot 60 cm hoog met groot blougroen blare wat aan die rande op donkerpers stingels rooi word. Bloeiwyses is ligpienk;
swart Jack - 'n plant tot 40 cm hoog met blou-pers blare en digte bloeiwyses van pienk blomme;
Linda Windsor - 'n bos met regop stingels van maroen kleur, donkerrooi blare en robynbloeisels;
Aarbei en room - 'n baster tot 40 cm hoog met groen blare en rooi-pienk knoppies wat tot romerige blomme oopgaan, wat die bloeiwyses tweekleurig laat lyk;
Picolette - 'n kompakte variëteit tot 30 cm hoog met klein rooi-brons blare met 'n metaalglans en digte pienk bloeiwyses.
Die variëteite van die Big Ruby Glow, Rosie Glow, Bon-Bon, Vera Jamison, Green Expectations, Gooseberry Full, Hub Grey, Crazy Raffles, Xenox en ander is ook gewild;
Sedum wit (Sedum album)
Seep, bye, ses weke, lewendige gras, goddelike kleur - kom natuurlik voor in Rusland, die Kaukasus, Wes-Europa, Klein-Asië en Noord-Afrika. Hierdie spesie het sy naam gekry as gevolg van die wit geurige blomme wat versamel is in 'n paniekagtige bloeiwyse, bestaande uit verskeie takke. Dit is 'n immergroen meerjarige vorm wat matte tot 5 cm hoog is, met kort vegetatiewe takke en plomp ovale gedraaide elliptiese blare tot 10 cm lank.
Stonecrop het verskillende soorte:
wit kleinblom - 'n vorm met wit blomme en groen sferiese blare wat nooit rooi word nie;
wit muur - bloeiende sedum met pers of brons blare en pienk blomme;
wit muur kristatum - die oorgroeide punte van die lote van hierdie tuinvorm is dig geplant met blare.
Die bekendste soorte sedumwit:
Koraal tapyt - klipgewas ongeveer 5 cm hoog met rooierige blare wat in die herfs heeltemal rooi word;
Frankryk - lang sedum met lang groen blare wat geleidelik pienk word in die helder son;
Laconicum - lang sedum met diggroen, soms rooierige blare;
Lam, gansseep, wilde peper, koorsgras, jeugdig, puisie, blos, lendelam, kragtig - groei in die Europese deel van Rusland, Wes-Siberië, die Kaukasus, Klein-Asië en Noord-Amerika. Die sap van hierdie plant kan maagsere op die vel veroorsaak, vandaar die naam van die spesie. Sedum is 'n plant tot 10 cm hoog met vertakte afgeronde stamme, vlesige, kaal, donkergroen alternatiewe blare tot 6 mm lank, wat die plant nie eers in die winter afwerp nie, en goudgeel blomme tot 1,5 cm in deursnee, versamel in halwe sambrele. Hierdie spesie het verskillende vorme:
Aureum - in hierdie klipgewas is die punte van die lote geel in die lente;
Minus - baie klein sedum met dik klein blare;
Elegans - ondermaat sedum met bont gedraaide blare;
Valse sedum (Sedum spurium)
Groei in subalpiene weide en op die rotsagtige hange van die Kaukasus, Turkye en Iran. Dit is 'n winterharde meerjarige plant met lang kruipende risome, kruipende of stygende stingels, vlesige teenoorgestelde donkergroen eiervormige wigvormige blare, krenaat of diktand aan die rande en dik bloeiwyses van persbome wat bestaan ​​uit pers of pienk blomme. In kultuur is die spesie sedert 1816. Die gewildste variëteite van steenbes is:
Album - verskeidenheid met wit blomme en groen blare;
Brons tapyt - 'n variëteit met pienk blomme en blare teen die herfs;
Ruby Mantle - sedum met pers blomme en donkerrooi blare;
Shorbuzer Bluetooth - hierdie klipkruid het groen blare met 'n rooi rand in die lente en rooi in die herfs.
Die tuine verbou ook variëteite Erd Blut, Fulda Glut, Purpureppih, Koktsineum, Roseum, Salmoneum en ander;
Sedum prominent (Hylotelephium spectabile)
Of kloof prominent oorspronklik van Noord-Korea, Japan en Noordoos-China. Hierdie plant is tot 'n halwe meter hoog met verdikte knolwortels, regop stingels, naakte, groot sittende blougroen spatelvormige of ovaalvormige blare, getand langs die rand, en pers-karmyn- of lila-pienk blomme tot 1 cm deursnee, versamel in halwe skottels tot 15 cm breed. In Europa word hierdie spesies sedert 1853 gekweek, en baie vroeër in Asië.
In die tuine word beide die hoofspesies en die talle variëteite verbou:
Ysberg - sedum tot 35 cm hoog met wit blomme;
Diamant - 'n ou variëteit met pienk blomme met helder helmknoppies en helderpienk karpels;
Septemberglut - 'n verskeidenheid met groot bloeiwyses van donkerpienk kleur, bestaande uit klein blommetjies;
Stardust, Sneeukoningin - verleiers met wit blomme;
Meteor, Carmen - soortgelyk aan mekaar sedum met pers bloeiwyses;
Herfs Faye - 'n variëteit van tot 'n halwe meter hoog met groen-grys blare en koperkleurige bloeiwyses;
Neon - sedum tot 35 cm hoog met groot helderpienk bloeiwyses.
In 'n tuinkultuur, stonecrop spatel, Alberta, liggeel, baster, dikblaar, Spaans, Kamchatka, Kuril, carneum, lineêr, Lydiaans, wingerdvormig, Middendorf, meerstammig, eenjarig, Oregon, gebuig, lote, verbruik , blou, teenoorgestelde, donkerrooi, dikvertak, dun, dun, Troll, smalblaar, Forster, ses-ry en subuleer.
Van die verleiers is die mees gekweekte spesies wit-pienk, anakampseros, bleek, vivipaar, Siebold, Kaukasies, vals-verteenwoordigend, dwars, agterplaas, Tatarinova, populier, Ussuri en Eversa.
Stonecrop eienskappe - voordele en skade
In die volksgeneeskunde word soorte steengewasse as medisinale (pers, groot), prominent en bytend beskou.
Gewone sedum, of piep, of haas kool, het 'n antitumor, anti-inflammatoriese, regenererende, stimulerende, hemostatiese, wondgenesende en toniese effek. Dit is 'n kragtige biogene stimulant wat die aalwyn oorskry, en die werking van hierdie klipgewas is sag en veroorsaak geen newe-effekte nie. As hulpmiddel word stonecrop gebruik vir die behandeling van longontsteking, brongitis, hepatitis, nie-genesende wonde en trofiese ulkusse, impotensie, senuweestoornisse, nier- en blaas siektes en onkologiese siektes.
Die sedum is nuttig in siektes van die spysverteringskanaal, bloedarmoede, iskemie, epilepsie, longinsuffisiënt. Dit verlaag bloeddruk, stop bloeding, kalmeer die senuweestelsel, verlig pyn en ontsteking, genees wonde, neutraliseer die werking van bakterieë en mikrobes, verwyd bloedvate, bevorder sputumafskeiding, stimuleer die endokriene kliere, verwyder gifstowwe uit die liggaam, verlaag cholesterol , herstel gesamentlike mobiliteit, versterk die immuunstelsel.
Die sedum bytende middel het 'n diuretiese en irriterende effek. Dit word gebruik vir die behandeling van malaria, verhoog die dermbeweging, verhoog die bloeddruk, genees wonde, brandwonde en maagsere, behandel katare in die boonste lugweë, druppel, bloedarmoede, geelsug en tuberkulose van die vel by kinders. Bereidings van bytende klipkruid het 'n pynstillende effek.
Kontraindikasies vir gebruik is slegs bytende sedum as gevolg van die irriterende eienskappe van die sap daarvan. U kan nie dwelms gebruik van bytende swanger vroue en pasiënte met hoë bloeddruk nie. Neem kennis dat eksterne gebruik rooiheid, verbranding of irritasie van die vel kan veroorsaak, en die inname van die sap kan naarheid veroorsaak, dus raadpleeg u dokter voordat u 'n bytende steenkruid gebruik.
Funksies en ander plante van die Tolstyanka-familie
Inligting oor tweejaarlikse plante
Inligting oor medisinale plante
Afdelings: Tuinplante Tweejaarlikse vaste plante Kruidagtige blom Medisyne Crassula Vetplante Onkruid Struike Halfstruike Heuningplante Plante op O
Korrekte en hoëgehalte plantklip is gebaseer op stapsgewyse aksies. U moet uself nie net meer van die plantproses self vergewis nie, maar ook van die keuse van 'n saailing en plek.
Die saailing vir plant moet deeglik ondersoek word. Kies gesonde plante. Saailinge met verskillende skade, tekens van siektes of die aanwesigheid van plae word uitgesluit. As u die blare ondersoek, moet u seker maak dat daar geen trae eksemplare is nie. Let op die grond waarin stilstaande water en oormatige vog nie toegelaat word nie. Dit is ook nodig om te besluit oor die variëteit vir die samestelling, aangesien die variëteite verskil in die kleur van die blare, die lengte van die lote en die kleur van die blomme.
Sedum behoort tot ligte plante. Dit is nodig om 'n oop, sonnige area met goeie grond te kies, sonder stilstaande vog. Die sonstrale het 'n gunstige uitwerking op die dekoratiewe effek van die blare. Plantparameters en blaarkleur word in ag geneem vir 'n harmonieuse kombinasie op die grond met ander gewasse. Kruip- en grondbedekkingsvariëteite floreer op rotsagtige en rotsagtige gebiede. Sommige variëteite kan ook in donker gebiede groei, maar hul stamme is aansienlik verleng.
Onpretensieuse sedum groei goed op verskillende grond. Vir volle ontwikkeling en welige blom benodig alle soorte plante egter 'n spesiale samestelling. Dit alles moet in ag geneem word by die keuse van 'n webwerf. Vinnig groeiende grondbedekkingsvereistes benodig ligte, los grond wat ryk is aan voedingstowwe. Ander variëteite verkies kleinerige, sanderige of kalkryke grond. Voordat u dit plant, is dit in elk geval die moeite werd om die area op te grawe en 'n klein hoeveelheid kompos of humus in die grond te voeg.
Sedum word geplant na 'n tydperk van lente-ryp. Die planttyd is Mei. Die spasie tussen plante moet wees nie minder nie as 20-25 cm.
Landing bevat die volgende volgorde:
grawe 'n gat van tot 20 cm diep, tot 50 cm in deursnee
meng sand met humus, in 'n verhouding van 3: 1
versprei dreinering aan die onderkant van die put in een laag
vul die put met die voorbereide verbinding
maak 'n klein drukkie in die middel van die gat tot op die diepte van die wortelstelsel van die saailing
steek die saailing saggies in die groef
besprinkel met grond, druk saggies met u hande af
merk die gaatjie deur klein klippe rondom die plant uit te lê
sit fyn gruis of gebreekte klip in die gat
water die saailing.
Behoorlike versorging is die sleutel tot nie net 'n gesonde voorkoms van die plant nie, maar ook die oorvloedige blom. Vereiste komponente: natmaak, bemesting en - in mindere mate - losmaak.
Die sedumplant hou nie van versuipte grond nie. In die eerste periode na plant moet die plant gereeld, matig natgemaak word. Dit dra by tot die vinnige vestiging en goeie aanpassing. Op 'n meer volwasse ouderdom word water tydens langdurige hitte of droogte gedoen. Die riglyn vir gronddroogte is 'n elementêre handtoets. As die grond so droog is dat dit gekraak het, is dit nodig om dit te water. As vars, effens klam grond sigbaar is wanneer dit loskom, is dit te vroeg om nat te maak.
Danksy die losmaakproses rondom die klipgewas word onnodige onkruid verwyder en die grond met suurstof verryk. Benewens die losmaak, word 'n deklaagproses uitgevoer, wat die grond los hou en verryk met voedingstowwe. Vir plante is dit moontlik om verskillende deklae te gebruik.
Geen spesiale voeding is nodig vir alle soorte klipgewasse nie. Vir die seisoen sal dit voldoende wees om kunsmis net twee keer toe te dien: voor blom en daarna. 'N Vloeibare organiese kunsmis word met 'n klein hoeveelheid stikstof toegedien tot die vorming van blomme. Aan die einde van blom word 'n komplekse kunsmis gebruik.
Sedum behoort tot pretensielose plante. Daarom sal dit vir geen enkele bloemiste moeilik wees om na hom om te sien nie.
Soos die meeste vetplante, is sedum droogtetolerant. Dit moet selde natgemaak word en slegs in warm, droë weer. Maar sommige soorte benodig 'n verhoogde hoeveelheid vog (byvoorbeeld gevoude sedum).
Topbemesting en bemesting
U kan twee keer per jaar voedingstowwe by die plant voeg - voor en na blom. Gebruik hiervoor ingewikkelde kunsmisstowwe en organiese materiaal (oplossing van voëlmis). Vars humus kan nie bygevoeg word nie. Let op die konsentrasie van die formulerings. Moenie sedum te veel voer nie. Dit sal die weerstand teen siektes en plae verminder.
Die sedumplant is baie bang vir onkruid. Daarom het hy gereelde onkruid nodig met losmaak van die grond. Dit sal dit ligter maak en die wortels suurstof gee. Deklaag word dikwels as tuinsamestelling gebruik. Die plant kan met klippe, bas oorgetrek word. Dit sal ook voorkom dat onkruid groei, en die voorkoms van 'n aardkors voorkom.