LIEFDE (CHRISTELIKE) - eCKE (betroubare christelike kernensiklopedie)
LIEFDE (CHRISTELIKE). Daar is veral twee opvattings van liefde wat duidelik van mekaar onderskei moet word, naamlik die Griekse* en die Bybelse* opvatting. Tiperend van die Griekse opvatting is dat daar altyd iets in die ander persoon moet wees wat liefde wek. Die Griekse wysgeer Aristoteles het gesê dat niemand geliefd kan wees wat dit nie werd is nie. Dit kom dus daarop neer dat die liefde nie van een kant kan kom nie, maar dat die een wat liefhet, iets in die ander persoon moet sien of iets aan hom/haar moet hê. Daarom verbaas dit nie dat ’n ander Griekse wysgeer, Plato, gesê het die gode kan nie liefhê nie, want die gode besit alles.
Hierteenoor sê die Bybel*: God is liefde. Dit is sy wese. As God liefde is (soos ons in 1 Joh 4:8 lees), en as ons in ’n verhouding met God leef waarin ons by Hom moet pas en Hom moet verteenwoordig in ons ander verhoudings, is dit verstaanbaar dat God se wil vir ons lewe in twee liefdesgebooie saamgevat word (vgl Matt 22:34-40). Ons moet dus in liefde leef omdat ons die God van liefde moet verteenwoordig en sigbaar maak.
Ten einde hierdie komplekse en sleutelsaak van die liefde nader toe te lig, word onderskei tussen soorte liefde. Die Engelse skrywer CS Lewis* differensieër tussen liefde as toegeneentheid (affection), vriendskap, erotiek en liefdadigheid (charity). Verskillende Griekse woorde wat met liefde vertaal word (eros, sexus, philia en agape) dien ook soms as ’n basis om die diverse en komplekse aard van die liefde te beskryf. Die liefde het baie gestaltes. Die Christelike liefde word dikwels beskryf as agapeliefde – ’n ondanks- en selfgewende liefde. Dit is liefde wat nie verdien kan word nie en as sodanig is dit ’n uitdrukking van God se besondere liefde vir ons soos dit in Jesus* Christus* te voor­skyn tree en ook in ons verhoudings gestalte moet kry. Die Bybel gee dus erkenning aan die meer selfgerigte vorms van liefde, maar dit word aangevul, uitgebrei en deurkruis met die agapeliefde wat selfs die vyand insluit.
Vir verdere lees: A König 1990. Bond­genoot en beeld: Gelowig nagedink – deel 4 – oor die wese van die mens en die sonde. Halfweghuis: NGKB. CS Lewis 1960. The Four Loves. Glasgow: Collins. DJ Louw 1983. Die volwasse huwelik. Pretoria: Butter­worth. JP Versteeg 1987. Bijbelwoorden op de man af. Kampen: Kok.
LIEFDE (SOORTE) «» LIEFDESAPPELS