Hannie het geargumenteer dat wanneer ’n persoon die woordjie “Afrikaner” google, roep dit beelde op van AWB, Nazi, regs, boerevolk, twis, verdeeldheid, etnies, veg, verraad. Sy en haar generasie sien hulself volledig deel van die nuwe Suid-Afrika. Hulle is net voor 1994 gebore en het min historiese agtergrond. Hulle is trots Afrikaans en wil graag ook trots Afrikaner wees. Sy is deel van ’n generasie jong Afrikaners wat nie vasgeverf wil word in ’n outydse, verkrampte, regse Afrikanerhoekie nie. Sy verstaan dat niemand anders negatiewe persepsies oor Afrikaners gaan verander as ons dit nie self doen nie. Om die rede wil sy, as deel van ’n nuwe generasie jong Afrikaners, met ’n globale bewussyn, hard werk om ’n nuwe positiewer aantrekliker Afrikanerbeeld te skep.
Onderliggend aan Hannie se behoefte aan aantrekliker Afrikanergemeenskap, lê die stokou debat van NP van Wyk Louw en dr. Verwoerd. Louw se vertrekpunt was dat Afrikaners aantreklik vir die buitewêreld moet wees. Om die rede het Louw ’n aristokratiese ideaal voorgehou waar net die mooiste, hoogste en skoonste ideale in taal en gemeenskap nagestreef word. Sy pleidooi vir oop gesprek was juis om die harde kante van Afrikanerwees te versag in ’n tyd toe gesprekke beperk was tot eie kring en kritiese stemme gesmoor was.
Hierdie ideologiese historiese inbeeldings lei tot veralgemening en uiteindelik tot vervreemding. Aan die ander kant is dit ’n ope vraag of Afrikaners genoeg verantwoordelikheid neem om hul beeld aantrekliker te maak vir jong Afrikaners? Het Afrikaners ’n openheid om hul gemeenskaplike tradisies saam met die tye te verander en in ’n moderne idioom aan te pas? Moet Afrikaners nie medeverantwoordelikheid dra as hulle deur ou tradisies in ’n nuwe hoek vasgeverf word nie?
Moderne jong Afrikaners wil Afrikaners se beeld positief herskep. Hulle wil nie skaam wees om hulself Afrikaners te noem nie. Afrikaners wat ernstig is oor die langtermynvoortbestaan van ’n geloofwaardige kultuurgemeenskap is dit aan Hannie en haar generasie verskuldig om met groter erns anderkant die ou debatte en inbeeldings van die verlede te tree. Hannie is ’n trotse produk van die Pukke. Sy wil as Afrikaner ’n positiewe verskil maak. Laat ons debatte nie nog onnodige historiese bagasie op jong Afrikaners se rug laai nie. Kom ons gee Hannie en haar generasie ’n regverdige kans.
Die beeld en reputasie van ’n persoon, organisasie of selfs die van ’n volk, word geskep deur die optrede van hierdie persoon, organisasie en volk. Hier is die gesegte van “dade spreek harder as woorde” die waarste in sy eenvoud: ’n Volk sal geëtiketteer word aan die sigbaarste uitlewing van norme en tradisies – selfs al is dit nie egte norme en tradisies van daardie volk nie. Persepsies hoef nie waar te wees nie!
Die grootste uitdaging, wat die Afrikanervolk in die gesigstaar t.o.v. die verbetering van sy beeld, is die passiwiteit wat bestaan onder die hoofstroom Afrikaner. My en Hannie se generasie, in teenstelling van die hoofstroom Afrikaner, wil nie meer passief wees nie. Ons wil deelneem aan die moderne Suid-Afrika, ons wil uit die kokonne klim waarin ons groot geword het en deel hê aan al die geleenthede wat hierdie land ons bied. Ons wil daarmee saam ’n verskil maak.
As die jong gematigde Afrikaner nêrens het waar hy homself kan uitleef nie, is ons regtig geskok oor verwronge beeld en reputasie van die Afrikaner? Dalk is die tyd ryp vir ’n geloofwaardige platform vir die jong Afrikaner wat iets het om te sê en wat iets het om te bereik. As die Afrikaner ernstig is oor die herskep van ons volk se beeld, hoekom kan ons dan nie begin deur ’n tuiste te skep vir die jong Afrikaner, waar ons ’n regverdige kans gegun word om ’n verskil te maak nie?