Uitdagings en vooruitsigte vir veeboereGreg Talbot is die besturende direkteur van Tal-Tec. (Foto: Tal-Tec) Veeboere is reeds deeglik bewus van ontwrigtings wat die bek-en-klouseer-pandemie veroorsaak het en dié virus skep steeds ŉ groot bekommernis. Oor die afgelope jaar is dit in ses van Suid-Afrika se nege provinsies aangemeld, wat ŉ verbod op alle beesbewegings vir etlike weke veroorsaak het. Die Krugerwildtuin, ŉ aangrensende strook aan sy westelike kant en Noord-KwaZulu-Natal word as besmette sones beskou en hierdie gebiede word deur ŉ beskermingsone of gordyn omring, waarin alle gesplete hoefdiere veronderstel is om teen die bek-en-klouseer-virus ingeënt te word. Dit is ŉ uiters aansteeklike siekte, wat gesplete hoefdiere soos beeste, skape, bokke, varke en wild, wat in gebiede soos die Krugerwildtuin draers is, aantas. Infeksie word versprei deur noue of regstreekse kontak met ander besmette diere, of wanneer gesonde diere oor besmette gebiede beweeg. Dié siekte veroorsaak nie vrektes nie, maar dit veroorsaak blase en ulkusse op die diere, tipies rondom die bek, pote en spene. Hierdie ongemak verhoed dat diere kan vreet en benadeel vleis- en melkproduksie en die gehalte van skape se wol. In die verlede het die Suid-Afrikaanse regering ŉ baie groter rol gespeel om hierdie siekte te bekamp, deur byvoorbeeld diere se bewegings te beperk. In beginsel moet alle besmette diere geïsoleer word en die kudde moet gereeld gespuit en gemonitor word. Nou word dit toenemend aan individuele boere oorgelaat om verantwoordelikheid vir die biosekerheid van hul plase te aanvaar. Veeboere kan uitsien na ‘n paar verwikkelinge in die nabye toekoms. (Foto: Verskaf) Boere sal derhalwe biosekerheid baie ernstiger moet opneem, omdat elke oortreding die potensiaal het om die produktiwiteit van baie omliggende plase te bedreig. Om te begin moet hulle die verkeer wat op hul plase kom, begin beheer, waaronder enige beweging van wilde diere. Die virus word ook versprei soos diere deur mis loop en dit kan tot drie dae in die atmosfeer oorleef. Besmette mis kan ook oor baie kilometers op ŉ voertuig se wiele gedra word, so boere moet gewoond daaraan raak om hul voertuie af te spuit voordat hulle in hul weivelde ingaan. Suid-Afrikaanse boere oor groot gebiede heen het oor die afgelope tyd goeie reën gekry wat altyd goed is vir die toestand van die veld, asook die diere wat daarvan vreet. Hulle kon ook hul voorraadvlakke herstel ná hul droogteverliese. Aan die negatiewe kant word daar van ŉ ekonomie in resessie gepraat, wat die koopkrag van die verbruiker gaan beïnvloed, wat weer ŉ negatiewe uitwerking op boere se winsgewendheid kan hê. ŉ Goeie boerderyjaar sal dus gevolg word deur ŉ jaar waarin hul produkte se verkope swak is. Ek dink egter die hoë pryse ná die Covid-19-pandemie behoort nou te begin afkom, wat die druk op verbruikers sal verlig en verkope ŉ hupstoot gee. Die regte bestuur en hantering van sy vee gee altyd vir ‘n boer ‘n voorsprong. (Foto: Tal-Tec) Die veebedryf sien ook uit na die inwerkingstelling van ŉ beter vleisgehalte-klassifikasiestelsel. Vleis word tradisioneel volgens ouderdom en die hoeveelheid sigbare vet gegradeer, maar daar was nog nooit ŉ sagtheidsgraad nie. Daar het egter nou ŉ paar goeie resultate uit proewe gekom wat op die gebruik van ŉ marmeringsindeks om sagtheid te gradeer, gebaseer is. Dié indeks is ontwikkel uit ŉ gemete persentasie binnespierse vet. Die indeks word deur produsente gedryf wat ŉ hoër vleisgehalte produseer, as ŉ manier om hul produkpryse te differensieer en hul nismarkte beter te beskerm. Dit behoort sagte en gesonde vleissnitte soortgelyk aan Wagyu-vleis na die Suid-Afrikaanse mark te bring, wat sekerlik so gewild en net so gesog sal wees. Tal-Tec is in Brits geleë en is ŉ spesialisvervaardiger van veebestuursprodukte.