Wreedheid - wat dit is, veroorsaak en soorte wreedheid - Sielkunde en Psigiatrie - 2019
Wreedheid is 'n karakteristieke persoonlikheidseienskap wat direk verband hou met die morele en psigologiese aspekte van die persoonlikheid self. Wreedheid is 'n houding wat teenoor mense of diere om jou heen uitdruk, wat onduidelikheid, pyn, onmenslikheid, beledigings en ander vorme van geweld impliseer.
Daar is ook 'n ander aspek van die definisie van wreedheid, wat die plesier van die lyding van 'n ander insluit in die loop van aksies wat onaanvaarbaar is in 'n bepaalde kultuur. Gevolglik kan die vraagstuk van hoe om wreedheid te hanteer, opgelos word in terme van die verskille in hierdie benaderings, sowel as sy eie eienskappe in verskillende kulturele gemeenskappe. Na alles, wat vir sommige mense oorredend en onaanvaarbaar beskou kan word, kan verteenwoordigers van ander kulture plezier bring en eerbied of respek gee.
Gewoonlik vir enige manifestasie van wreedheid is die bewussyn van vernietigende aksies. Hierdie konsep staan ​​apart van affektiewe uitbrake van aggressie of van skade wat veroorsaak word deur dwelms of geestesongesteldheid. Wanneer wreedheid altyd 'n persoon se begrip van die gevolge van sy optrede teenoor iemand en 'n bewustheid van hul vernietigende rigting beteken.
Wreedheid, as 'n gewoonte, is inherent aan mense met sekere geestesversteurings. Die verskeidenheid afwykings en hul diepte kan veroorsaak word deur 'n persoon se eie sielkundige trauma, 'n kritieke oomblik van lewensomstandighede of in die proses van langdurige wreedlike behandeling van die persoon self, waardeur 'n voldoende persepsie van die wêreld geskend is.
Die neiging tot wreed gedrag is inherent in elke mens, wat die teenoorgestelde van jammerte is. Dit beteken dat diegene wat wreed is, in staat is om vrygewige dade van simpatie te hê, en diegene wat lankal verduur en pitied het, kan uiters wreed wees teenoor diegene wat voorheen beskerm is. Totdat wreedheid in die aktiewe wêreld manifesteer, kan 'n persoon nie beweer dat hy homself ten volle ken en sy gedrag beheer nie.
Hoe sterker en dieper 'n mens sy wreedheid verberg, hoe sterker kan sy ontsnap. So moeders wat nie hierdie kwaliteit op sigself herken nie, kan kinders bespot, kinders kan lewendige katjies kry, en chirurge kan operasies sonder narkose verrig.
Wat is wreedheid
Wreedheid word dikwels sinoniem geplaas met aggressie, maar hierdie begrippe kan nie mekaar vervang nie. Agressie is gevul met gevoelens (vrees, honger, selfverdediging, besitlikheid) en wreedheid is leeg. Sy verpersoonlik onverskilligheid teenoor die gevoelens en behoeftes van ander, misverstand dat die ander seergekry, hartseer of seergekry kan word. Wreedheid is slegs inherent aan die mens en is nie verwant aan die dierewêreld nie. Daar bestaan ​​suiwer aggressie, wat altyd die behoeftes van die werklikheid weerspieël, of dit kos of beskerming van sy grondgebied is. Geen dier kan vir ander mense lyding bring nie.
Baie glo dat wreedheid daarop gemik is om die uniekheid van sy eie ego en eksklusiwiteit te handhaaf, deur sterkte en mag oor ander te toon. Ander glo dat wreedheid 'n manier van beskerming is, wat die moontlike slae van 'n sterker teenstander verwag of hom geleidelik verswak met voortdurende aanvalle. Die teorie van traumatiese gebeure verteenwoordig wreedheid, soos 'n sekere dop van onsensitiwiteit, wat 'n kwesbare persoon omring wat nie met ongeregtigheid en pyn omgegaan het nie, sy hele sensitiwiteit vir die wêreld afgeskakel het. Terselfdertyd word dieselfde kwesbare kern van die persoonlikheid binne bewaar, en as 'n mens dit deur al die hindernisse van wreedheid verkry, kan mens 'n bang, behoeftige ondersteunende kind ervaar.
Wreedheid weerspieël altyd ontevredenheid met jouself of manifestasies van 'n mens se lewe en lok ander om te reageer eerder as om van sy kant te verander. Dit is 'n kenmerk wat diep interne probleme wegsteek, soos oormatige kwesbaarheid, sielkundige trauma en komplekse, poog om 'n krag wat nie bestaan ​​nie, aan te toon.
'N Wreedaardige persoon word beskou as sterk en feitlik almagtig (weens 'n gebrek aan sensitiwiteit en 'n afname in morele beginsels), maar hierdie eienskap is nie positief en sterk onder alle ander nie. Aangesien daar geen interne en eksterne beperkingsfaktore is nie (of meer spesifiek sensitiwiteit vir hulle), word die manifestasies elke keer sterker. So kan 'n mens aanvanklik ander beledig, dan manchetten gee, dan breek en komplekse hematomas verslaan. As alles nie op hierdie stadium met geweld gestop word nie, is wreedheid die vorm van marteling, sadisme en moord. Dit is dus 'n selfversnellende tragedie wat dikwels in misdaad eindig.
Wreed mense word gewoonlik bemoeilik deur kommunikasie, daar is geen familie en familie nie, maar daar is 'n groot bagasie van interne pynpunte. Sulke mense verlaat hulself self met hul probleme, en hul innerlike wêreld is voortdurend seer, miskien verdwyn hul sensitiwiteit vir die pyn van ander.
Die enigste tydperk van manifestasie van wreedheid as 'n norm is 'n kort tydperk van kinderjare, wanneer 'n kind leer om sy eie emosionele sfeer te beheer en is besig met aktiewe kennis van die wêreld. In sekere stadiums is daar 'n behoefte om pyn op ander te veroorsaak, sodat op hul eie ervaring 'n begrip van die verwerping van hierdie sal kom, sal reaksies en gevolge gerealiseer word. Probleme begin wanneer 'n gegewe tydperk eindig, en wreedheid bly.
Oorsake van wreedheid
Wreedheid is veelzijdig in sy manifestaties, maar daar is nie 'n enkele persoon wat daar nie mee te maak het. Iemand is meer gelukkig, en hy hoor net daaroor in die nuus, en daar is altyd iemand. Die redes vir wreed gedrag is soveel as wat daar gevalle is, maar hulle kan almal in verskeie kategorieë verdeel word.
Die mees algemene rede is ontevredenheid oor die lewe van 'n mens, waarin die ophoping van stres en irritasie 'n uitweg vereis. Gewoonlik is diegene wat die naaste en die minste beskerm is, soos 'n bliksemstok (in gesinne waar hulle kinders is, by die werk is hulle ondergeskiktes, in verlate plekke is hulle diere en boomtakke). Hierdie toestand van gemengde woede en magteloosheid benodig sielkundige aanpassing, aangesien Met verloop van tyd lei dit tot psigosomatiese versteurings (gewoonlik die kardiovaskulêre stelsel) en versteur die sosiale interaksie van die individu.
Hierna volg 'n gebrek aan begrip of onverskilligheid teenoor die gevoelens van die persoon wat benadeel word. Dikwels kan mense nie verstaan ​​hoe hulle hul eie woorde en optrede benadeel nie, veral as hulle nie daarvan ingelig is nie. In situasies waar 'n persoon nie ernstige emosionele versteurings het nie, lê die verantwoordelikheid vir swak behandeling by beide. As dit onaangenaam is vir jou, pynlik, aanstootlik, maar jy gaan voort om voor te gee dat alles normaal is, nie direk of indirek duidelik maak dat so 'n behandeling jou seer maak nie, dan sal die ander persoon nie telepaties daaroor kan leer nie. wat presies so 'n beroep wat jy wil hê.
Wreedheid, soos aggressiewe aggressie, word toenemend gemanifesteer met die koms van die samelewing en sy norme en reëls. Wanneer 'n persoon nie die geleentheid het om ontevredenheid en aggressie te toon nie, en sy standpunt teenoor 'n outoritêre baas te verdedig, is dit waarskynlik dat hy in die familie gefrustreer sal word. As opvoeding in 'n gesin gebaseer is op die beheer van 'n mens se gevoelens en volledige voorlegging, dan sal sulke mense oor die algemeen wreedheid op alle ander beskikbare plekke toon. Hierdie gedrag lyk regtig soos wreedheid, onredelike woedende aanvalle, maar in werklikheid is dit 'n ontheemde aggressie en vereis dit dat jy opbouende maniere van verstandhouding moet vind.
As 'n persoon in die kinderjare van die ervaring van pyn ontneem is, nie die gevolge van sy optrede verstaan ​​nie, dan kan wreedaardige manifestasies dikwels in sy gedrag voorkom, sonder kwaadwillige bedoeling, maar slegs deur misverstand. 'N Soortgelyke toestand is soortgelyk aan patologiese afwykings in die psige, ontwikkelingsafwykings en 'n afname in emosionele intelligensie.
Die ergste oorsaak van wreedheid is die begeerte om die pyn te wreek. Die skadelike gevolge van hierdie kategorie is te danke aan die feit dat 'n persoon die mees pynlike en verskriklike maniere kies om selfs met die oortreder te kry - van emosioneel tot fisiek, strek dit dikwels vir 'n lang tydperk en slaan op die mees sensitiewe plekke. Dit gebeur wanneer die pyn in die persoon al die oorblywende gevoelens uitgebrand het en hom tot waansin lei.
Die laaste oorsake van wreedheid is die mees ernstige en langdurige in hul rehabilitasie, sowel as die persepsie van die wêreld wat van die kinderjare beloof is. 'N Persoon wat wreed is, glo dat dit nie net die norm is nie, maar ook 'n manifestasie van liefde, en die regstelling van so 'n wêreldbeskouing verg groot moeite, tyd en eindig nie altyd suksesvol nie.
Soorte wreedheid kan onderskei word deur die voorwerp waarop dit gerig word - aan mense en diere (gewoonlik word hierdie afdeling in wetlike aspekte toegepas om straf op 'n bepaalde artikel te straf). 'N Ander stelsel wat tipes wreedheid identifiseer, is gebaseer op die manifestasie en erns daarvan.
Dus, daar is 'n verborge wreedheid, wanneer 'n persoon nie direk optree nie. Dit kan in bytende opmerkings uitgedruk word, soos lof, maar die waardigheid verminder of in die per ongeluk gemorste warm koffie direk op die knieë van 'n ander. Oop wreedheid, in teenstelling met die eerste, is gewoonlik 'n meer moedige manifestasie en hekelaar van negatiewe gevolge. Hier word 'n groot rol gespeel deur die voorheen verwerf ervaring, wat pynlik gebly het en dan kan 'n persoon, in die geringste soortgelyke situasies, met groter aggressiwiteit reageer, selfs wanneer iets vir hom gelyk het. Maar afgesien van sulke delikate oomblikke sluit die oop wreedheid die toedoen van fisieke lyding, emosionele geweld en bespotting, opsetlike vernedering en ander manifestasies in. Die wetlike raamwerk bied strawwe vir oop wreedheid, aangesien dit die enigste bewysbare en gevaarlikste van alle soorte is.
Redelike negatiwiteit verwys ook na manifestasies van wreedheid, wanneer 'n mens alles deur sekere filters waarneem, vind dit verklarings, maar wil nie na die werklikheid kyk nie. Verteenwoordiging van alles in somber kleure en verskuiwing van die aksent na die slegte kant, kan die lewe bederf, sowel aan die persoon self as diegene rondom hom, behalwe om 'n sekere soort persepsie van die wêreld te vorm, waar almal as vyande of iets beskou word, wat beteken dat hulle nie genade verdien nie. Nog 'n manifestasie van onbeduidende wreedheid sluit in konstante bespotting, plaag, aanstootlike byname en ander minderjariges, maar vernietigend in hul daaglikse manifestasies.
Verskeie spesialiste stel verskillende maniere voor om wreedheid te hanteer: dit kan ontneming van vryheid, verpligte of vrywillige psigiatriese behandeling, psigoterapeutiese berading, verandering van aktiwiteit, regstelling van die opvoedkundige proses, direkte gesprek met die aanwysing van onaanvaarbare verhoudings wees. Dit hang alles af van die vorm en erns van hierdie persoonlikheidseienskap in die lewe.