Hoe gaan jy dit op die organiese plaas hou?
Geskryf deur Ted Genoways, OnEarth
Hoe gaan jy dit op die organiese plaas hou? Deur te belê in hulle, sê 'n veteraan finansiële strategie.
Alhoewel dit beslis makliker is om plaaslike, volhoubare vleis en produseer in Amerika te vind as wat dit 20 jaar gelede was, bly die dek steeds opgestapel teen klein boere en verkopers wat die toenemende toename in die vraag na so 'n prys sal ontvang. Baie van ons voedselproduksiestelsel se gevaarlikste en onvolhoubare praktyke - van die pomp van fabrieksboerdery vol antibiotika om grondwatervoorrade te verhoed en te besoedel - is presies wat die Big in die eerste plek in Big Agriculture gestel het. Sommige van die sistemiese voordele wat Big Ag nou geniet as gevolg van skaalvoordele sluit wydverspreide verspreidingsnetwerke, multimillion-dollar bemarkingsbegrotings en maklike toegang tot kapitaal in om net 'n paar te noem.
Woody Tasch poog om die groeiende veld te vlak. Tasch spandeer 10 jaar as voorsitter van die Beleggerskring, 'n nie-winsgewende netwerk van fondamente, waagkapitaliste en ander diepbelaste belange wat kapitaal na maatskaplike en omgewings progressiewe opstellers en ondernemings rig. Toe, in 2009, word hy die stigterslid van Stadige Geld, 'n landwye netwerk van beleggers - van private ekwiteitspesialiste in kantoortore tot witharige ouma's in rockingstoele - heeltemal toegewyd aan die herbou van ons voedselstelsel vanaf die voetsoolvlakke.
By Stadige Geldbyeenkomste, wat gereeld op nasionale, streeks- en plaaslike vlakke plaasvind, kry beleggers die geleentheid om met klein boere en entrepreneurs te verbind wat hulself verbind tot die groei of verkoop van volhoubare voedsel. Die een-tot-een-verbindings wat by hierdie geleenthede gesmee word, vergemaklik die weg vir die vloei van beleggingskapitaal wat 'n suiwelkoöperatiewe of 'n organiese graanmeul kan help, of 'n nuwe plaaslike kruidenierswinkel in 'n onder- bedien gemeenskap.
Byna 25,000 mense het by die Stadige Geldbeginsels, 'n bullet-punt manifes wat onder andere ondertekenaars aanmoedig om te "belê asof kos, plase en vrugbaarheid aangaan" en "beleggers koppel aan die plekke waar hulle woon." Tot dusver het Slow Money-lede meer belê as $ 33 miljoen in 250 klein en volhoubare voedselondernemings regoor die land.
Ek het een middag verlede Desember in Boulder, Colorado, saam met Taks gaan sit om kos, plase en die verskil tussen tradisionele risikokapitaal en die Slow Money-konsep van 'n hoofstad te bespreek.
Wat maak stadige geld anders as ander beleggingsmodelle?
Stadige geld gaan oor mense om die koste en voordele wat verband hou met die produksie van ons kos te oorweeg. As ons al ons energie- en kapitaalgebou 10,000-akker industriële plase voortbring en ons voedselproduksiestelsel groter en vinniger maak, sal ons dit doen ten koste van ons grondvrugbaarheid, waterwater en biodiversiteit. Hierdie dinge is onbetaalbaar, en ons weet almal dat hulle onskatbaar is, en ons hou hul verlies voortdurend op, maar dan gooi ons ons hande op en sê ons het geen idee hoe om balans op die stelsel te herstel nie.
Stelsels kan bestaan ​​uit klein getalle baie groot dinge of groot getalle klein dinge. Watter een hiervan lyk waarskynlik op die langtermyn stabieler? Stadige geld sê nie noodwendig: "Nie meer groot dinge nie." Maar dit sê: "Ons benodig meer klein dinge."
Wie is aanmeld?
Mense wat ons glo is vinnig nader-of reeds bereik-ons globale perke, en wat nie wil deelneem aan 'n scenario wat ons klakkeloos beslag pad na die einde toe. Hulle verstaan ​​dat daar is baie verskillende maniere om te definieer "opbrengs op belegging," insluitend die verbetering van grondvrugbaarheid, die behoud van water in ons waterdraers, en die bevordering van gesonde gemeenskappe.
Daar is miljoene mense in Amerika wat die beskrywing pas en wat tekens gee dat hulle gereed is om daaraan iets te doen. Hulle wissel van welgestelde individue tot diegene wat slegs 'n paar duisend dollar kan belê. In ons Maine hoofstuk, byvoorbeeld, het ons iemand gehad om 'n enkele $ 3 miljoen tjek te skryf om 'n suiwelkoöperasie te finansier. Ons het ook 19-mense gehad wat hul eie beleggingsklub gevorm het deur $ 5,000-tjeks te skryf en hul geld te kombineer. Hulle het hul klub No Small Aartappels genoem, en hulle het reeds dekades lae rente, drie jaar lenings aan 'n aantal familieplaas en voedselverwante kleinbesighede regdeur die staat gemaak.
Maar hoe gaan jy van 'n handjievol mense wat tjeks doen vir $ 5,000 om 'n stelsel te finansier wat goed gefinansier en polities gemobiliseer word as Big Ag?
Ek weet dat ons $ 33 miljoen nie sinvol is as u dit op iets wat op Wall Street gebeur in 'n enkele minuut van een verhandelingsdag, aanspreek nie. Dit lyk nie eens as 'n blip nie. Maar idees en kultuur ook, selfs al kan hulle nie gekwantifiseer word nie. Daar moet 'n kulturele verskuiwing wees. En dit moet op gemeenskapsvlak begin.
Een van die eerste keer wat ek nog ooit gepraat oor Slow Money in die openbaar was in Burlington, Vermont. Daar was 50 mense in die kamer, 49 van wie wild entoesiasties oor die idee was. Maar daar was 'n man in die rug wat aan die einde van my praat, het gesê: "Ek het al die bank hier in Burlington vir 35 jaar. My vraag aan jou is: Hoe op aarde gaan jy iemand om dit te doen kry? Jy draai alles wat ons het al geleer as beleggers 100 persent onderstebo. "
My antwoord aan hom was: "Die ander 49 mense in hierdie kamer wil hê dit moet gebeur. Die waarheid is dat ons jou nie regtig moet oortuig om 'n effek te hê nie. Die werk vir diegene van ons wat in hierdie rigting wil gaan, is om mekaar te help om in hierdie rigting te gaan. "
Soms is die mense wat die meeste geïnspireer is om iets aan 'n probleem te doen, diegene wat voel hulle kan niks doen nie; die probleem lyk so groot dat hulle verlam raak. Om dit makliker te maak vir mense om kos van die ou langs die straat te koop, is 'n manier om deel te neem aan 'n kulturele verskuiwing wat tans voorkom, waarvan die tekens duideliker en duideliker word.
Kyk na die groei van boeremarkte en CSA's [gemeenskapsondersteunde landbou, waardeur kleinboere met verbruikers kontrakteer om hul produkte oor bepaalde tydperke te verkoop], wat albei so 'n energie-uitbarsting ervaar het gedurende die laaste 20-jare. Terug in 1980 was daar geen CSA's nie; nou is daar ramings dat iets soos 'n halfmiljoen Amerikaners aan een behoort.
As die ramings korrek is, beteken dit dat vir die 500,000 Amerikaners die besluite oor hoe en waar om hul kos te kry, gewortel is in iets anders as om die beste deal te vind. Hulle is gewortel in die verbruiker se begeerte om 'n verhouding met die verskaffer van daardie kos te ontwikkel. Dit is 'n heeltemal ander manier van meetwaarde.
In ander woorde, is die toekoms van Amerika se klein, volhoubare plase in die hande van hul bure?
Hoe is die volgende generasie van kleinboere gaan landbougrond te koop teen $ 5,000 of selfs $ 10,000 'n akker? Die enigste gebed wat ons het, is as die mense wat in gemeenskappe waar klein plase is geleë lewe besluit dat hulle gaan die mense om die boere te ondersteun.
Dit is waar verhoudings die vergelyking binnegaan. Wanneer mense persoonlik met hierdie plase verbind, begin hulle om die waarde daarvan te bespaar. Hulle mag nie eers dink of hulle die daad moet noem om hulle "filantropie" of "belê" te red nie. U bereken nie die waarde om buite te gaan om 'n spel te vang met u seun in dollars nie; jy gaan buite en speel met jou seun omdat dit vir jou 'n aangebore waarde het persoonlik. Om ons familie te red, is dit nie anders nie.
Hierdie artikel het oorspronklik verskyn op Op die aarde
Ted Genoways is Op die aardese redakteur-op-groot en 'n ses-tydse National Magazine Award wenner as voormalige hoofredakteur van die Virginia Quarterly Review. Die ontvanger van 'n 2010 Guggenheim-gemeenskap, het bygedra tot tydskrifte wat wissel van Buite om Moeder Jones, en sy werk het verskyn in die Best American Travel Writing-reeks. Sy boek, Die Ketting: Plaas, Fabriek, en die Lot van Ons Voedsel kom uit HarperCollins in Oktober.
Finansiering Ons Foodshed: Groeiende Plaaslike Voedsel Met Stadige Geld
deur Carol Peppe Hewitt.
In dorpe en stede regoor Noord-Amerika, 'n stille rewolusie is aan die gang. Keelvol stuur hul geld na 'n vinnige buck in verre markte maak, is mense om hul geld te werk waar hulle woon, in die markte wat hulle vertrou en verstaan ​​- begin met kos. Finansiering Ons Foodshed vertel die dwingende verhale van gewone mense wat iets buitengewoon doen en sal 'n beroep doen op enigiemand wat die kritieke belang van volhoubare plaaslike voedsel en veerkragtige plaaslike ekonomieë verstaan ​​en wil 'n bloudruk hê om ons daar te kry.