Quinton Adams herstel menswaardigheid met plakkershutteQuinton by Ouma van Wyk op Klawer, nadat sy haar nuwe hut ontvang het. (Foto verskaf) Deur Elize Perrin Iemand het gesê dat jou tyd die grootste geskenk is wat jy aan ŉ kind kan gee. Dít doen Quinton Adams graag. Vir hierdie opvoedkundige sielkundige, en voorheen voltydse dosent aan die Universiteit Stellenbosch, is dit belangrik om aan mense hul menswaardigheid terug te gee. Vir baie jongmense lyk die toekoms uitsigloos en is dit ŉ uitdaging om hulle vir die toekoms te motiveer. “My fokus is op beide skoolgaande jongmense en vroeë skoolverlaters,” verduidelik Quinton. “Albei groepe het unieke uitdagings en word op verskillende maniere gemotiveer. Met die skoolgaande leerder fokus ons op die einddoel, en dit is om graad 12 te voltooi. Dit bied aan hulle ŉ platform om beter werksgeleenthede te kry en ook om te kwalifiseer vir verdere onderwysopleiding.” Sosiale ekonomiese uitdagings soos werkloosheid van ouers, armoede, voedseltekort, swak behuising en onvoldoende woonspasie is ook van die faktore wat ŉ negatiewe impak het op jongmense se psigologiese welstand. “Daarom sukkel hulle met selfmotivering en om ŉ langtermyn-visie en loopbaan te ontwikkel,” sê hy. Hy wys daarop dat Suid-Afrika ŉ yslike uitvalsyfer in die onderwys het en daarom poog hy om leerders te motiveer deur aan hulle te verduidelik waarom hulle skool moet voltooi. Dis belangrik dat leerders genoeg motiveringsmateriaal het en oor ŉ selfregulerende interne navigasiesisteem beskik. “Vir vroeë skoolverlaters is die uitdagings groter omdat hulle nie indiensneembaar is nie. Hulle moet verdere opleiding kry en vinnig vaardighede en kennis opdoen om ŉ inkomste te kry.” Vir Quinton is die groot hoeveelheid werklose jeug die grootste uitdaging in Suid-Afrika. “Indien daar nie konteksgebaseerde oplossings is nie, word hulle deel van die kriminele ekonomie,” sê hy. ŉ Gebrek aan dissipline en toenemende geweld in skole is onrusbarend. “Selfdissipline kom nie outomaties nie,” sê hy. “Etiket en goeie maniere word aangeleer en gemodelleer. Indien dit nie in die huis aangeleer word nie, skep dit net verdere probleme vir die skole.” Quinton wys daarop dat Suid-Afrika van die hoogste vlakke van geweldsmisdaad in die wêreld het: dat ander Afrikalande dus veiliger is as ons land. “Skole en veral onderwysers speel ŉ kardinale rol in die ontwikkeling van pro-sosiale gedrag, nie -gewelddadige kommunikasie , hantering van konflik en krisisse en die hantering van uitdagende situasies soos vloekery en boeliegedrag by leerders. Maar ons moet by die ouers uitkom. Hulle moet hulle deel begin doen en aktief betrokke raak by hulle kinders.” Tog wonder ŉ mens hoe ouers bemagtig kan word om hulle kinders te ondersteun. Baie ouers is self moedeloos. Quinton verduidelik dat hy ŉ program, wat tans hoofsaaklik op die Wes-Kaap fokus, ontwikkel het om ouers op te lei om hul huis in orde te kry. Die program is reeds in 2012 ontwikkel. “Hierdie program toon uitstekende resultate vir die ouers wat dit bywoon,” vertel hy. “Dis ŉ eenvoudige program met sewe boustene van hoe om tuis dissipline by kinders te kweek. Die huis is die setel waar goeie dissipline en karakter gebou moet word. Ons kan die vlaag van geweld omkeer deur groter fokus op ouerskap-leiding te plaas.” Die Shack Builder-span aan die werk. (Foto verskaf) Vir Quinton, wat fokus op navorsing en sosiale kwessies, is dit belangrik om nie net mense se plakkershutte te herbou nie, maar om hulle ook te help om hulle lewens te herbou. “Die vlak van moedeloosheid is baie diep onder die jeug veral omdat die werkloosheidsyfer onder die Suid-Afrikaanse jeug so verskriklik hoog is,” sê hy. “Die beloftes van die politici vergestalt nie op die grondvlak nie. Jongmense soek oplossings en geleenthede. Jongmense wil werk. Dit is seker die grootste boodskap wat ons van jongmense af kry.” Vir reeds meer as ŉ dekade help Quinton om menswaardigheid aan mense terug te gee, deur vir hulle ordentlike plakkershutte te bou. Dit is hoe die Shack Builder-program ontstaan het. Hierdie inisiatief verskaf ook hoop aan jongmense. “Ons het besluit dat ons werklose jongmense kan oplei om plakkershutte te bou, want die behuisingskrisis en bouvallige strukture is ŉ nasionale krisis. So is die Backyard Varsity–program ontwikkel om werklose jongmense kennis en vaardighede aan te leer,” sê hy. “Met dié program het ons meer as honderd nuwe strukture gebou. Dit is buiten die herstel van dakke van bouvallige hutte en die voorsiening van materiaal aan mense wat in die mees haglike en onmenslike omstandighede woon.” Die uitkoms en impak van die program het die betrokkenes se wildste drome oortref. “Ons het begin om met die intervensie-model te eksperimenteer, en het dit verfyn en aangepas om te fokus op ŉ kurrikulum wat klem lê op praktiese opleiding,” verduidelik hy. “Ons het verlede jaar meer as vyftig jongmense opgelei en beoog om dit vanjaar tot honderd te vermeerder.” Quinton verkies om saam met organisasies te werk om jongmense op te lei, in plaas van individue wat aansoek doen. “Die enkele gevalle moet deel wees van ŉ struktuur wat hulle verder kan help,” sê hy. Quinton en sy span. (Foto verskaf) Met so ŉ geweldige behoefte aan behuising, word Quinton en sy span oorlaai met versoeke om hulp. “Ons doen twee tipe intervensies,” sê hy. “Een is die plakkershutte wat ons bou in Kleinvlei, Khayelitsha, Groot Brakrivier, Klawer en die Noord-Kaap. Dan het ons ŉ spesiale projek vir uiterste gevalle soos byvoorbeeld vir ouers waar die kinders vermoor is.” Quinton wys ook daarop dat die mense wat hutte ontvang dit ongelooflik baie waardeer. Hy verwys na ŉ geval in Soebatsfontein, ŉ afgeleë plattelandse dorpie in Namakwaland, waar hulle onlangs vir Oupa Dries en Ouma Dina ŉ hut gaan bou het. “Oupa Dries kon dit nie glo nie,” sê hy. “Hy is in 1994 ŉ huis belowe. Met ons vertrek het hulle net aanhou waai. Ons is almal met trane in ons oë daar weg, want hierdie ouerpaar het nie meer nodig gehad om op die rooi sand, met gate in die sinkplate, te slaap nie. Hoop het vir Soebatsfontein se Oupa Dries en Ouma Dina opgedaag.” “Mense se waardering is so diep, want die transformasie van wanhoop tot hoop is groot,” vertel hy. “Hulle word deel van die bou van hulle eie menswaardigheid.” Quinton glo in ons jeug. “Ons sit met ŉ werksmag wat ŉ nuwe land kan opbou en herbou,” sê hy. “Hierdie werksmag van jongmense moet geaktiveer en opgelei word, en werksgeleenthede gebied word. ŉ Nuwe beweging van transformasie kan ontketen word. Die burgerlike samelewingsorganisasies het die kundigheid om dit saam met die regering en die besigheidsektor moontlik te maak. Ons het mense nodig wat glo en daad by die woord voeg. Dit is die fokuspunt van verandering. Ons kan dit maak gebeur.”