Zulma Marguerite Verhaeghe : genealogie per Jean-Marie de BRABANDERE - Geneanet
Zulma Marguerite Verhaeghe
Verwant met Gaston Jérôme Samyn (partner)
Geboren 28 december 1920 - Wervik,B-8940
Overleden 24 augustus 2011 - Wervik,B-8940,leeftijd bij overlijden: 90 jaar oud
Begraven 30 augustus 2011 - Wervik,B-8940
Evelina Maria Rosé 1888-
Gehuwd 24 juni 1944, Wervik,B-8940, met Gaston Jérôme Samyn 1919-1977 en hun kinderen
Rosette Monique Samyn
Pierre Jan Geeraard Verhaeghe 1906-/2000
Adelina Maria Elza Verhaeghe 1908-
Honoré Joseph Verhaeghe 1910
Madeleine Zulmée Verhaeghe 1912-1984
Martha Godelieve Verhaeghe 1916-2000
Zulma Marguerite Verhaeghe 1920-2011
Adres: Wervik (B-8940)
Cyrille Emile Verhaeghe 1859-1912 Marie Louise Sarron 1858-1905/ ? ? Florine Delphine Bossier 1863-1905/
Remi Eugène Joseph Verhaeghe 1881- Evelina Maria Rosé 1888- Hervorming 3: Sodat ons nooit verlate hoef te voel nie – Jurie le Roux | TEO website of the Faculty of Theology University of Pretoria / TEO Webwerf van die Fakulteit Teologie, U.P.
Hervorming 3: Sodat ons nooit verlate hoef te voel nie – Jurie le Roux
My God … waarom het U my verlaat (Ps 22:2).
Tussen sy daaglikse take deur het Luther graag lank gelees en hard gestudeer. Wat het hy gelees? Waarmee het hy elke nag tot die kleinure toe geworstel? Daar was natuurlik die populêre geestelike leesstof van die dag wat uit die kringe van die ‘Moderne toewyding’ (of ‘Devotio Moderna’) gekom het en wyd gelees is. Luther het dit egter te lig, te oppervlakkig gevind en gou gelos.
Dit was veral Augustinus se werk wat hom lewenslank geboei en hom radikaal verander het. ’n Klompie jare gelede is daar ’n boek van Luther ontdek wat hy baie goed bestudeer het. Dit was ’n versameling van Augustinus se belangrikste werke, wat in 1489 gedruk is en waarin Luther met sy fyn handskrif in die kantlyn geskryf het.
In die tyd van sy groot worsteling was dit Augustinus se Psalmkommentaar wat hom die meeste gehelp het. Vir Augustinus was die psalms belangrik omdat dit ons die woorde gee om God mee te loof. Geen mens weet hoe om Hom te prys nie en niemand beskik oor die regte lofwoorde nie. In die psalms, veral die himnes of lofliedere, het God egter die gepaste woordeskat gegee en wie Hom dus wou loof, moes die lofpsalms se woorde en uitdrukkinge toe-eien, leer en in hulle gebede opsê.
Luther was egter nie aldag lus vir lof nie. Soms het sy innerlike stryd hom amper gebreek en sy soeke na ’n genadige God hom moedeloos gemaak. En as hy dan Augustinus se Psalmkommentaar nadergetrek en begin lees het, het dit hom weer hoop gegee.
Dit het veral in Augustinus se styl gelê. Hy het elke psalm op Christus betrek. Elke psalm moes met Christus verbind en elke vers en uitdrukking Christologies verklaar word. Of dit nou gepas het of nie, maar Augustinus het Christus in die psalms hoor praat en in Luther se eerste brose jare het dié teologie hom gehelp.
So het Augustinus Psalm 22 se Godverlatenheid op Christus betrek en eeue later het Luther toe gevra: Waarom was Christus van Godverlate? En sy antwoord: Sodat hy wat Luther is nooit van Godverlate hoef te voel nie. Dít was vir Luther dié bewys van God se liefde en genade; dié teken dat hy nie na God toe hoef te geklim het nie. Of soos Lied 190 dit stel: ‘Voordat ek kon kies, kon vra, het u Seun my vloek gedra. Ek kon vind: U‘t my gekry voor ek nog my skuld bely’.
Here, vat vandag so aan ons dat ons nie meer so eensaam en verlate sal voel nie.