Mohammed ibn Abdul Wahhab – Uitgeverij De Blauwe Tijger
Home / Berichten getagged “Mohammed ibn Abdul Wahhab” Die tema van "onwetende sonde" (sonde uit onwetendheid begaan - "weet nie wat hy doen nie"), was nie 'n onbekende begrip by God se volk nie. Hulle het goed verstaan wat dit beteken - daar was ook 'n offer vir onwetende sondes!: -Eseg. 45:20; Hebr. 9:7; 1 Pet. 1:14. Toe Paulus dan die volgende stelling maak in 1 Tim. 1:12,13 waarin hy verklaar dat die Here aan hom barmhartigheid bewys het omdat hy "onwetend" gesondig het, het Timotheus goed verstaan wat hy bedoel het. So ook die volk toe Petrus vir hulle preek in Hand. 3, en hy verklaar dat hulle dit in onwetendheid gedoen het toe hulle Jesus gekruisig het! -(Selfs Jesus het op die kruis gebid, "Vader, vergeef hulle, want hulle weet nie wat hulle doen nie").
Ons gaan ook kyk na:
(Hand. 3:17) En nou, broeders, ek weet dat julle dit in onwetendheid gedoen het, net soos julle owerstes;
Die woord vir "onwetend" (1 Tim. 1:12,13), is die Griekse woord: "ag-no-eh'-oh", wat beteken
"not to know, be ignorant, not understand".
Mense sien somtyds nie iets as sonde nie, terwyl dit dan eintlik is! - soos in die geval van Paulus (toe nog Saulus) wat die Naam van die Here Jesus gelaster het en die gemeente vervolg het - IN SY GEVAL WAS SY SONDE GESIEN AS "ONWETENDE SONDE" (hy was "onkundig/het nie verstaan"). Die Here is baie barmhartig teenoor sulke onwetende sondes, maar dit beteken nie dat iemand nie nodig het om hom te bekeer daarvan wanneer sy sonde aan hom bekend word nie! (Hierdie sondes was ook nie in die O.T. outomaties vergewe nie, maar het 'n offer nodig gehad om vergifnis te ontvang...).
Iets wat ons in gedagte moet hou wanneer dit by barmhartigheid en vergifnis kom, is dat ons moet weet wat "sonde" is. Sonde gaan oor of iemand die "wil van die Here doen, of nie" - dit is eevoudig: "die wat nie die wil van die Vader doen nie, sal nie ingaan in die koninkryk van God nie"! (Matt. 7:21; 21:31) - dit is ook op hierdie manier hoe daar onderskei kan word tussen die wat "slegs voorgee", en die ware. Maar wat ons moet verstaan, is dat daar wel sondes is wat iemand kan pleeg in onkundigheid, m.a.w. waar die gelowige dink hy doen die wil van die Here, terwyl dit nie so is nie! Waar 'n gelowige egter weet iets is sonde, en dit steeds doen, stap so iemand 'n gevaarlike paadjie! So 'n gelowige dien sy eie wil, of het weer die sonde begin dien (waarvan sommige van sulke gelowiges erken dat hulle sondig, maar hulle nie bekeer daarvan nie; ander gee voor asof hulle die wil van die Here doen, maar weet goed dat hulle nie die wil van die Here doen nie).
So, in die geval van onwetende sonde, dink die gelowige dat hy die wil van die Here doen, maar is eintlik besig om te sondig! Wat nodig is, is dat die persoon se sonde aan hom bekend word, maar in die geval van opsetlike sonde, is sy sonde alreeds aan hom bekend.
WAT ONS MOET VERSTAAN VAN ENIGE TIPE SONDE, IS DAT BEKERING/BELYDENIS/BEROU, ALTYD 'N VOORVEREISTE IS VIR "VERGIFNIS VAN SONDES"! Watter sonde die persoon ookal pleeg, hy moet hom eers bekeer tot die Here, en/of bekeer van afgode, en/of bekeer van werke voor hy vergifnis van sondes ontvang.
Sommige geleerdes preek dat die Here outomaties "onwetende sondes" vergewe, maar dit is nie so nie!!! Dit is eerder duidelik dat selfs in voorbeelde van evangelie-prediking in die skrif, "bekering" ook 'n voorvereiste was vir die wat "onwetende sondes" gepleeg het (voor hulle vergifnis van sondes kon ontvang) - (lees Hand. 3:17-19). Die persoon wat onwetend sondig, het egter nie nodig om deur 'n roetine te gaan waar hy tot berou gelei moet word nie, maar hy moet eerder "tot insig" kom (kundig raak), sodat hy sy hele gedagtegang kan bekeer tot die Here (hy word dan outomaties oortuig van sy sonde). Maar die gelowige wat die "groter sonde" pleeg, of stap in "sonde tot die dood" - wat terloops alreeds kundig geraak het, en reeds weet dat hy sondig, moet eers tot berou kom, en moet bestraf word om tot daardie berou te kom (omdat hy nie wil erken dat hy weet hy is verkeerd nie) - sodat hy hom kan bekeer van daardie sonde. Vir diesulkes, wat "voorgee" of stap in sonde tot die dood, sal dit nie maklik wees in "die oordeel" nie!, en hulle sal 'n swaarder oordeel ontvang. Alle gelowiges gaan geoordeel word en het die Here se barmhartigheid nodig op daardie dag van die Here!
Wat baie Christene nie besef nie, is dat barmhartigheid nie net iets is wat ons in hierdie lewe ontvang nie, maar ook iets wat in die toekoms nog aan die gelowige bewys gaan word... (in die oordeel wanneer die Here Jesus terugkom). ...As ons nie barmhartigheid nodig het wanneer Jesus terugkom nie, hoekom skryf Judas dan die volgende? -(Jud 1:20) Maar julle, geliefdes, moet julleself opbou in jul allerheiligste geloof en in die Heilige Gees bid(Jud 1:21) en julleself in die liefde van God bewaar, terwyl julle die barmhartigheid van onse Here Jesus Christus tot die ewige lewe verwag. En hoekom skryf Jakobus dan die volgende? -(Jak. 2:13) Want die oordeel sal onbarmhartig wees oor die wat geen barmhartigheid bewys het nie; en die barmhartigheid roem teen die oordeel. En hoekom skryf Paulus dan die volgende oor die huis van Onesiforus? -(2Ti 1:18) Mag die Here hom skenk dat hy barmhartigheid mag verkry van die Here in dié dag! En jy weet baie goed hoeveel dienste hy in Éfese bewys het".
So ja, daar is versoening vir sondes onder die bloed van Christus, maar daar is voorwaardes vir die ontvang van hierdie versoening. Ons kan nie staatmaak op die Here se barmhartigheid, maar nie die voorwaardes nakom nie! 'n Gelowige kan nie stap in "sonde tot die dood" en verwag dat die Here (op die dag wanneer Hy terugkom)(in die oordeel) hom barmhartig gaan wees nie! Die Here is nie barmhartig t.o.v. sondes waarvan iemand hom nie wil bekeer nie, maar is altyd barmhartig teenoor die wat hulle bekeer tot Hom en Hom gehoorsaam!
Hoekom moet iemand se sondes vergewe word? -DIE DOEL VAN "VERGIFNIS VAN SONDES", IS SODAT IEMAND NIE ONDER GOD SE TOORN VAL NIE. Wie sal onder God se toorn val (m.a.w., aan wie word daar nie barmhartigheid bewys nie)?
Kom ons kyk na 'n paar verse:
Die punt is, daar is 'n toorn aan die kom! (Luk. 3:7). Dit is slegs die aan wie daar barmhartigheid bewys word, wat die toorn sal vryspring.
So, dit is nie dat Paulus nie bewus was van wat hy gedoen het nie, maar dat hy dit gedoen het in onwetendheid - hy was onkundig en het gedink dat hy die wil van die Here te doen, terwyl hy eintlik besig was om te sondig! DIT IS EGTER ANDERS AS WANNEER IEMAND WEET WAT DIE WAARHEID IS, MAAR STEEDS ONGEHOORSAAM IS! - soos bv. die ongelowige Jode in Hand. 17:5 - "Maar die ongelowige Jode was afgunstig en het slegte manne van die leeglopers saamgeneem en die stad in opskudding gebring deur ‘n volksoploop te bewerk. En hulle het die huis van Jason aangeval en probeer om hulle voor die volk te bring". - dit is nie dat hulle nie "geweet" het nie, maar hulle was afgunstig. Wanneer iemand "afgunstig" is, dan weet hy goed wat die waarheid is, maar wil nie he dat dit voorspoedig moet wees met die persoon wat die waarheid hou of deel nie, en hy wil ook nie he dat ander mense daardie waarheid moet hoor nie! - sulke sondes is nie onwetend nie! 'n Ander goeie vb. hiervan is Josef se broers wat "afgunstig" op hom was (Gen. 37:11). Jaloesie is baiemaal die rede waarom mense die waarheid teestaan!(Hand. 7:9); m.a.w., omdat hulle geweet het wat is die waarheid, was hulle afgunstig op hom. Op dieselfde wyse was daar die wat afgunstig was op Moses en Aaron (Ps. 106:16).
"Die Here sal barmhartig wees oor wie Hy wil barmhartig wees, en Hom ontferm oor wie Hy wil" ! (Vgl. dit met die onderwerp van "wie is vir die Here welgevallig?" - (http://warechristene.blogspot.co.nz/2013/12/wat-beteken-uit-genade-gered.html). Ons moet verstaan dat die "genade in Jesus Christus" nie VERWYS NA "GENADE (guns) OP die goddelose sondaars NIE, maar genade (guns) op DIE WAT vir Hom lief is, en Hom gehoorsaam (Joh 9:31 - "En ons weet dat God nie sondaars verhoor nie; maar as iemand godvresend is en sy wil doen, dié verhoor Hy"). Om uit genade gered te word, beteken nie dat iemand nie die voorwaardes van geloof hoef na te kom nie! - iemand kan barmhartigheid ontvang, maar dit beteken nie dat hy outomaties gered is nie! Saligheid word slegs verkry deur geloof!
Baie Christene verstaan hierdie vreeslik verkeerd, en dink dat omdat hulle "glo", die Here ook barmhartigheid sal bewys selfs waar hulle "groter" sondes pleeg, of stap in "sonde tot die dood" sonder om hulle te bekeer daarvan, maar die waarheid is dat die skrif vir ons iets anders leer! Hierdie gelowiges stap 'n gevaarlike paadjie, en kan nie seker wees dat hulle in die oordeel, nie onder God se toorn sal val nie. Dit is ook hierdie gelowiges wat bestraf moet word sodat hulle tot berou gedwing kan word in die poging om hulle te "red" (sodat hulle vergifnis kan ontvang)! - so iemand word nie maklik vergewe nie, en as hy nie berou kry nie, dan kan hy dalk glad nie vergewe word nie, al verklaar hy dat hy 'n kind van God is! Kyk gerus na hoe Johannes die Doper sekere mense nie wou doop nie - sy woorde was dat hulle nie die "vrug dra wat by die bekering pas nie" - hulle het wetend gesondig, en hulle is "vergifnis van sondes" geweier! (in hierdie geval het dit gegaan oor "sonde tot die dood").
Daar word nie baie barmhartigheid bewys aan die wat nie wil "hoor" nie! (Matt. 13:15; 10:14; Mark. 6:11; Luk. 9:5; 10:11,12; Hand. 13:51)! Dit is gewoonlik die persone wat nie die waarheid kan verdra nie - hulle staan dit tee, en doen kwaad aan die wat die waarheid verkondig; tog gee hulle voor dat hulle die waarheid ken en verkondig terwyl hulle goed weet dat hulle nie besig is om die wil van die Here te doen nie, maar valse leerstellings verkondig wat in stryd is met die waarheid (1 Tim. 1:20; 2 Tim. 4:14,15; 2 Tim. 2:17,18...).
(Maar ons praat NIE hier van die persoon wat valse leerstellings "onwetend" verkondig nie! - so iemand het nie bestraffing nodig nie (tensy hy natuurlik die waarheid hoor, en dit teestaan!), maar moet self eers kundig raak om in sy manier van dink, hom te bekeer tot die Here: http://warechristene.blogspot.co.nz/2013/07/as-iemand-se-werk-verbrand-word-sal-hy.html). Maar hoe kan die persoon wat "onwetend sondig" tot berou kom vir iets wat hy in die eerste plek nie besef het sonde is nie??? So iemand moet eers kundig word voor hy hom bekeer tot die Here. Kyk ook na die betekenis van die woord "bekering" toe Johannes die Doper die mense opgeroep het tot bekering, en toe Jesus waar Hy met Sy bediening begin het, die mense geroep het om hulle te "bekeer" - die woord "bekeer" in hierdie betrokke skrifte is die Griekse woord: "met-an-o-eh-o", wat beteken, "om agterna anders te dink; oorweeg; om te bely" - m.a.w. om te bekeer van die manier hoe hulle "gedink" het.
(1) Paulus skryf die volgende in 1Tim. 1:12,13 - "En ek dank Hom wat my krag gegee het, Christus Jesus, onse Here, dat Hy my getrou geag en in die bediening gestel het, my wat vroeër ‘n lasteraar en ‘n vervolger en ‘n geweldenaar was. Maar aan my is barmhartigheid bewys, omdat ek dit onwetend gedoen het in ongeloof". Op daardie stadium toe Paulus nog gelaster het teen die Here Jesus Christus, en die gemeente vervolg en baie doodgemaak het, se hy het hy dit ONWENTEND gedoen. Wat beteken "onwetende sonde" - het Paulus dan "nie geweet wat hy doen" nie? Die woord vir "onwetend" in hierdie skrif, is die Griekse woord: "ag-no-eh'-oh", wat beteken "not to know, be ignorant, not understand".
Paulus (toe nog Saulus) was "onkundig/het nie verstaan". Ook die wat vir Jesus gekruisig het was onwetend, (maar l.w. dat die wat Hom oorgegee het, nie onwetend was nie! Hulle het die "groter sonde" gepleeg (http://warechristene.blogspot.co.nz/2012/01/is-daar-iets-soos-groot-en-klein-sonde.html). Paulus het nie besef dat hy eintlik sondig teen die Here nie, en was ongelowig a.g.v. onkunde. Daar is 'n verskil tussen iemand wat "ongelowig" is omdat hy onkundig is, en iemand wat "ongelowig" is omdat hy, nadat hy kundig geraak het, besluit om ongelowig te wees! In Paulus (Saulus) se geval het hy gedink dat hy die wil van die Here doen, maar hy het nie! Hy was "ongelowig" omdat hy onkundig was. Sommige ongelowige skrifgeleerdes en Fariseers was nie onkundig nie, (alhoewel sekere owerstes wel onkundig was-Hand.3:17) en nie ongelowig omdat hulle onkudig was nie, maar het goed geweet wat die waarheid is en het gekies om ongelowig te wees (maar voorgegee dat hulle gelowig is!). Hulle het uit afguns die waarheid teegestaan. Hierdie persoon/e het die "groter sonde" gepleeg! (Joh. 19:11) - hulle het geweet dat hulle nie die wil van die Here doen nie, maar voorgegee asof hulle die wil van die Here doen! - dit is hulle vir wie Jesus genoem het "geveinsdes" (wat beteken, "akteurs") - (so iemand erken ook nie dat hy sondig nie, want dan moet hy erken dat hy weet dat hy nie die wil van die Here doen nie!). Hierdie persone is gewoonlik daardie gelowiges wat "afgunstig" is op die wat die waarheid verkondig.
GELOOF IS UIT DIE GEHOOR:
Een van die werke van die Heilige Gees, is om mense te OORTUIG VAN SONDE:
(Joh 4:41) En baie meer het op grond van sy woord geglo (Joh 4:42) en aan die vrou gesê: Ons glo nie meer op grond van wat jy gesê het nie, want ons het self gehoor en ons weet dat Hy waarlik die Christus, die Saligmaker van die wêreld, is;
Joh 19:10 En Pilatus sê vir Hom: Praat U nie met my nie? Weet U nie dat ek mag het om U te kruisig en mag het om U los te laat nie?
Joh 19:11 Jesus antwoord: U sou geen mag teen My hê as dit u nie van bo gegee was nie. Daarom het hy wat My aan u oorlewer, groter sonde. "GROTER SONDE" gaan oor opsetlike sonde (nadat iemand tot die waarheid gekom het, maar steeds stap in die sonde sonder om hom te bekeer daarvan).
- Maar is alle sonde dan nie opsetlik nie? Dit is dieselfde as hoe almal tog goed geweet het wat hulle doen toe Jesus gekruisig is, tog was daar die van wie Jesus gese het, "hulle weet nie wat hulle doen nie"!? Daar is dus (kleiner) sonde, 'n geval waar mense nie weet wat hulle doen nie. In die geval van die "wat vir Jesus oorgelewer het", was dit groter sonde, omdat hulle goed geweet het wat die waarheid is!, EN HET OPSETLIK IN OPSTAND GEKOM TEEN DIE WAARHEID!- (dit is die groter sonde, die sonde wat iemand "wetend" doen!). Die ander ("wat nie geweet het wat hulle doen nie"), was nie seker van wat die waarheid is nie.
-Daarom se Paulus ook dat ons moet pasop "hoe ons bou", want baie maak hulle ore oop vir valse leerstellings - so iemand kan hierdie leerstelling sy lewe lank verkondig en dink dat hy vrug versamel vir die ewige lewe, maar op die dag van die Here, sal sulke werke verbrand word, alhoewel die persoon self gered sal word, maar al die werk wat hy ingesit het om daardie leerstelling te leef en verkondig, vir hom geen vrug opgelewer het nie. In hierdie geval is dit "onwentend" - die persoon gaan steeds onder oordeel val, maar sal nie onder God se toorn val nie.
- MAAR waar iemand weet wat die waarheid is, maar bly vashou aan valse leerstellings, of dit kies om verkeerde redes, bv. vir die voordele wat hy daaruit kan kry, kan daardie leerstellings vreeslike gevolge he, en staan so iemand die gevaar om sy vrug te verloor - en wat nog as hy daardie leerstellings ook aan ander geleer het? In hierdie geval is dit "wetend" (groter sonde). (VGL. DIT MET DIE BRIEF AAN DIE GEMEENTE VAN PERGAMUS - (Openb. 2:14-16 - "Maar Ek het enkele dinge teen jou: dat jy daar mense het wat vashou aan die leer van Bíleam wat Balak geleer het om ‘n struikelblok voor die kinders van Israel te werp, naamlik om afgodsoffers te eet en te hoereer. So het jy ook mense wat vashou aan die leer van die Nikolaïete, wat Ek haat. Bekeer jou; anders kom Ek gou na jou toe en sal teen hulle oorlog voer met die swaard van my mond)). Terwyl hierdie gelowiges goed geweet het dat dit verkeerd is "om afgodsoffers te eet", of "om te hoereer", het hulle die valse leerstellings steeds aangeneem! Sodoende het hulle in opstand gekom teen die waarheid en WETEND gesondig! DIE HERE IS NIE BAIE BARMHARTIG TEENOOR HIERDIE TIPE SONDE NIE! Hierdie werke sal nie bloot verbrand word eendag omdat hulle Christene is nie, maar inteendeel, omdat dit nie onwetende sondes was nie, sal die Here teen hulle oorlog voer met die swaard van Sy mond as hulle hul NIE BEKEER NIE! Dit is dieselfde met "opsetlike" sonde, waar iemand voortstap in 'n sonde sonder om hom daarvan te bekeer! (nl. "sonde tot die dood") -(Jer 6:15) "Hulle kom in die skande, omdat hulle gruwel bedryf het; tog skaam hulle hul nie in die minste nie, tog weet hulle nie om te bloos nie. Daarom sal hulle val onder die wat val; in die tyd dat Ek aan hulle besoeking doen, sal hulle struikel, sê die HERE".
Die wie se sondes vergewe is, sal nie onder Sy toorn val nie!, maar waar gelowiges nie opreg is nie, of hulle harte verhard, kan hulle nie verwag dat die Here dieselfde barmhartigheid aan hulle gaan bewys nie. Baie gelowiges dink dat die huis van God glad nie geoordeel sal word nie, maar die skrif verklaar die teenoorgestelde! - en inteendeel sal hulle op sekere sondes, 'n swaarder oordeel ontvang! (Daarom het Jesus verklaar dat ons geregtigheid OORVLOEDIGER moet wees as die van die skrifgeleerdes en Fariseers - Matt. 5:20 - natuurlik moet ons GEHOORSAAM wees!). Waar 'n gelowige stap in sonde tot die dood, kan hy nie verwag dat hy nie onder God se toorn sal val nie!
HIER IS DIE WAARHEID! (maar ons moenie net "hoor" nie, maar glo!):