Koue en bloedtoetse - is dit moontlik om bloed vir verkoue te skenk? - Swangerskap - 2020
In die struktuur van die voorkoms word 'n groot deel beset deur akute respiratoriese letsels van die respiratoriese kanaal en nasofarinks.
In koue weer, die aantal verkoue styg, in die somer afneem.
Die gewilde naam "koud" impliseer 'n groot groep siektes wat verskil in etiologie en area van skade, maar hul simptome is soortgelyk: koors, loopneus, seer keel of seer keel, hoes.
As u veel erger voel en herstel nie in die verwagte tydraamwerk voorkom nie, is daar 'n behoefte aan bykomende diagnose. Is dit moontlik om bloed vir verkoue te skenk, en in watter gevalle word dit nie aanbeveel nie
Hoekom skenk bloed vir verkoue?
Ontledings word beskou as die hoofstandaard van mediese ondersoek.
Vir verkoues word verskeie tipes navorsing gebruik:
Algemene kliniese bloedtoets (OAK), insluitende die aantal rooi en witbloedselle, bloedplaatjies, hemoglobien, eritrosiete sedimentasie koers,
gedetailleerde analise met leukociet formule,
virologiese studies deur PCR, ELISA,
bakteriologiese ontledings: saai, ens.
Die ondersoek laat die dokter toe om die teenwoordigheid van 'n inflammatoriese reaksie in die liggaam te identifiseer, die virusproses van die bakteriese een te onderskei en tekens van komplikasies te sien. Met behulp van 'n bloedtoets is dit moontlik om die veroorsakende middel op te spoor, wat dit moontlik maak om die korrekte diagnose te bepaal, die mate van immuunrespons van die liggaam te bepaal, die behandeling te kies en die dinamika van die siekte te monitor.
Soms, onder die voorgrond van 'n verkoue, ernstige allergiese siektes, outo-immuun en onkologiese prosesse begin. Om sulke toestande te identifiseer, sal bloedtoets help. 'N Beduidende toename in ESR en leukociet vlakke, die verskuiwing van die formule na links dui op 'n ontwikkelde inflammasie. Deteksie van 'n groot aantal eosinofiele spreek van 'n allergiese reaksie.
Is dit moontlik om bloed van verkoue te skenk?
'N Spesiale kategorie mense wat gereeld bloed skenk, is skenkers.
Terselfdertyd is die hoeveelheid materiaal wat van een persoon geneem word, veel groter as in die gewone analise, en wissel van 80 tot 450 milliliter.
Aangesien die bloed van die skenker bedoel is vir 'n ander persoon wat in ernstige toestand is, ernstige siektes het en dikwels 'n aansienlike afname in immuniteit, moet dit noukeurig ondersoek en veilig wees.
Daarom, as die skenker die eerste tekens van 'n verkoue (hoofpyn, malaise, loopneus, seer keel) voel, is dit verbode om bloed te skenk. Dit is te wyte aan die feit dat selfs die prodromale (aanvanklike) periode die virus in die bloed kan kry en dus in die materiaal wat vir ander transfusie bestem is, in die middel kan wees.
Daarbenewens is die siekes die bron van die patogeen en stuur die siekte na ander: dokters of ander skenkers, deur druppels in die lug wanneer hulle hoes of nies.
Om 'n groot hoeveelheid bloed van 'n persoon met 'n begin te neem, kan ARVI sy toestand vererger en nie toelaat dat die immuunstelsel die infeksie beveg nie.
Dit mag slegs 'n maand na 'n verkoue weer 'n skenker wees.
Dikwels word bloedtoetse vir hormone betaal. Hoeveel kos 'n hormoon toets - die tipes toetse en tariewe word in die artikel aangebied.
'N Oorsig van die behandeling van outo-immuun tiroïeditis, sien hieronder.
In watter gevalle en onder watter aanduidings is dit nodig om bloed vir hormone te skenk, sal ons in hierdie artikel vertel.
Is dit moontlik om tydens 'n verkoue 'n bloedtoets te doen?
Die hoeveelheid van die standaard analise, wat voldoende is vir die diagnose van die siekte, is klein en sal geen skade aan die liggaam veroorsaak nie.
Die behandelende geneesheer sal die pasiënt se toestand evalueer en die vereiste minimum eksamen voorskryf.
Jy kan gewoonlik bloed óf dadelik óf die volgende dag skenk.
As die analise nie met 'n verkoue geassosieer word nie en vooraf beplan is in verband met mediese ondersoeke of ander mediese noodgevalle nie, dan is dit beter om te onthou om bloed gedurende die SARS-tydperk te skenk. Trouens, inflammatoriese veranderinge in die hemogram of veranderinge in biochemiese parameters sal waarskynlik nie 'n positiewe uitwerking hê op die verloop van 'n ander siekte nie of sal help om 'n behandelingsbaan te kies.
Daar moet onthou word dat die teenwoordigheid van teenliggaampies in die bloed nie altyd die siekte aandui nie. Immunologiese toetse moet dus eers na die verdwyning van kliniese simptome uitgevoer word. In die loop van die siekte moet egter gereeld algemene toetse herhaal word om die doeltreffendheid van die behandeling te evalueer.
Voorbereiding vir bloedskenking
Baie is geïnteresseerd in hoe om bloed vir hormone en ander aanwysers te skenk - op 'n leë maag of nie. Bloedtoetse word die beste in die vroeë oggend op 'n leë maag gedoen. By die uitvoer van die KLA word kapillêre bloed van die vinger afgehaal. 'N Ligte ontbyt word een uur voor die prosedure toegelaat, met die uitsondering van vetterige en soet kos.
Dit is beter om die vorige dag aan sekere beperkings te voldoen.
Die dag voor die studie is dit wenslik om 'n voldoende hoeveelheid vloeistof te gebruik.
Maar van alkohol moet verlaat word. In noodsituasies word bloedskenking regdeur die dag toegelaat aangesien die voordele van die interpretasie van die resultate verkry veel groter is as die moontlike vervormings wat veroorsaak word deur nie-nakoming van die drinkreëling of die eet van voedsel.
Die uitvoer van meer komplekse toetse (biochemie, immunologiese en ander studies) vereis bloed uit 'n ader. Daarom is die voorbereidingskriteria strenger. Die aand voor nie meer as twee uur voor slaaptyd nie - 'n ligte aandete, met die uitsondering van vetterige, gebraaide, gepekelde kos. Dit is raadsaam om die hoeveelheid swaar proteïenvoedsel en suikers te beperk.
Aanvaarding van alkoholiese drankies, soda, stimulante is uitgesluit. Jy moet ook weerhou om te rook, want nikotien, wat in die bloed kom, verwring nie net die resultaat nie, maar veroorsaak ook 'n spasma van perifere vate wat dit moeilik maak om materiaal te versamel.
As jy nie van nikotien ontslae raak nie, moet jy vir minstens 'n uur staan ​​en dan eers bloed skenk. Die inhoud van sekere stowwe in die liggaam op verskillende tye van die dag kan dus verskil om die korrekte resultaat te verkry. Dit is nodig om op die vasgestelde ure na die ontleding te kom (byvoorbeeld, die vlak van hormone of yster word voor tienuur in die oggend bepaal).
Voordat die bloed vir hormone geskenk word, moet u nie die aand voor die toets en die oggend medikasie inneem nie, maar as die medikasie noodsaaklik is en nie gemis kan word nie, is dit beter om die laboratoriumassistent te waarsku.
Ook nie aanbeveel psigo-emosionele en fisiese inspanning.
Dit is beter om vyf tot tien minute te sit voordat u die behandelingskamer binnegaan.
Om die mees akkurate resultaat te verkry, moet jy weet hoe om getoets te word vir hormone. Kyk na die pasiëntrekord.
In detail oor die gevolge van die verwydering van die tiroïedklier by vroue, kan u in hierdie materiaal lees.
Dit sal nodig wees om bloedmonsterneming uit te stel as daar mediese manipulasies voor die studie uitgevoer is: X-straal, fisioterapie. In 'n noodgeval word bloedmonsterneming egter toegelaat, en die dokter sal die resultate evalueer met inagneming van moontlike foute.
'N Bloedtoets is 'n mediese prosedure wat die oorsaak van verkoue help bepaal. Dit moet nie vermy word nie, dit veroorsaak geen skade aan die liggaam nie en word doelbewus en onder die toesig van die behandelende geneesheer uitgevoer.
Is dit moontlik om bloed en 'n bloedtoets vir verkoue te neem?
Katarrale siektes kan lig of ernstig wees, vergesel van komplikasies of comorbiditeite. Ook kan 'n verkoue voorkom met sekere faktore of die teenwoordigheid van die patogeen.
In hierdie verband, wanneer die eerste simptome van die siekte verskyn in die vorm van 'n loopneus, hoes, nies, rooi of seer keel, stuur die dokter dikwels die pasiënt om bloed- en urien toetse te neem.
Hierdeur is dit moontlik om die diagnose te verduidelik, veral vir verkoues, wat ontwikkel het tydens 'n afname in immuniteit of as gevolg van die aktiwiteit van somatiese patologie.
Selfs as dit op die eerste oogopslag blyk dat daar niks verkeerd is met 'n verkoue nie, en die pasiënt glo dat dit oor 'n paar dae sal verbygaan, word dit steeds aanbeveel om getoets te word.
So 'n eenvoudige prosedure elimineer onnodige angs, help om die algemene toestand van die pasiënt te bepaal, die oorsaak van verkoue te identifiseer en behoorlike behandeling voor te skryf.
Hoe om voor te berei vir bloedskenking
Voordat jy 'n algemene of biochemiese bloedtoets neem, moet jy nie medisyne gebruik nie, alkoholiese drankies drink, wat dikwels gebruik word vir die behandeling van verkoues. Dit word aanbeveel om bloed in die oggend op 'n leë maag te skenk, voordat jy nie ten minste agt uur kan eet nie.
As die pasiënt nie die oggend die laboratorium kan besoek nie, kan die bloedskenkingprosedure in die namiddag uitgevoer word, maar voorheen is dit nodig om minstens ses ure vas te maak. Terselfdertyd in die oggend moet dieet nie vetterige kosse wees nie. Sample ontbyt moet onversoete tee, onversoete pap sonder melk en botter, 'n appel insluit.
Om die algemene analise te slaag, is ander toestande nodig. Die prosedure word binne 'n uur na etes toegelaat, drie uur voordat die laboratorium besoek word, is dit nodig om rook uit te sluit. As 'n pasiënt biologiese aanvullings neem, moet 'n geneesheer vooraf hiervan gewaarsku word ten einde verkeerde resultate te voorkom.
Immunologiese navorsing word nie vroeër as twee weke na die pasiënt herstel nie. Dieselfde tyd moet verby wees as die pasiënt antibiotika geneem het. Antihistamiene, immunomodulators, vitamiene. As 'n verhoogde temperatuur teenwoordig is, sal die ontleding van ontledings vertraag word.
Twee dae voor die bloedtoets moet jy volgens 'n standaard dieet eet, nie te vet, sout, gebraaide kosse, asook meel en alkohol eet nie.
'N Interessante video in hierdie artikel sal die leser help om die essensie van biochemiese analise van bloed te verstaan.
Kan ek bloed vir verkoue skenk?
Wat is 'n verkoue, almal weet. Onder hierdie naam lê siektes wat voorkom deur die deelname van virusse en bakterieë, waarvan die ontwikkeling hoofsaaklik deur hipotermie gefasiliteer word. Dit kan enige SARS, rinitis, faritis of laringitis wees. Neusopstopping, seer keel, hoes, koors en malaise is die hoof simptome van 'n onaangename toestand. Hulle is bekend aan baie mense en gedwing om mediese hulp te soek. 'N dokter na die inspeksie van die eerste geval sal 'n verwysing vir laboratoriumtoetse uitreik. En enige pasiënt is geïnteresseerd in wat hulle sal wys, en selfs meer vir ouers wat 'n kind het wat siek is.
Of 'n ander situasie: 'n Persoon moet bloed skenk - as 'n skenker of vir 'n ander patologie. En hy het skielik siek geword met 'n respiratoriese infeksie en weet nie hoe om te wees nie. Daarom is die vraag of dit moontlik is om toetse vir verkoue te neem, uiters relevant en vereis verduideliking.
Die verkoue, soos ander siektes, word gediagnoseer. En in die proses van ondersoek benodig die dokter die resultate van laboratoriummetodes. Hulle stel jou in staat om die aard van die siekte vas te stel en dienooreenkomstig terapeutiese maatreëls te beplan. Met 'n verkoue, seer keel, hoes en koors, is die algemeenste voorgeskrewe:
Smeer van neus en farinks (vir sitologie, saad).
Serologiese toetse (vir die opsporing van teenliggaampies).
Hierdie is 'n standaard stel studies aanbeveel vir ARVI. Indien nodig, voorskryf die dokter bloed biochemie, EKG, borskas x-straal. As gevolg hiervan is dit te danke aan die waarskynlikheid van komplikasies. Dit is die moeite werd om meer in detail te kyk na die mees algemene toetse (bloed en urine) wat in enige laboratorium gedoen word en watter resultate verkry kan word.
Vir verkoues is 'n bloedtoets nie net moontlik nie, maar nodig. Dit is 'n noodsaaklike element van die diagnostiese program. Siektes van aansteeklike en inflammatoriese aard - 'n direkte aanduiding vir hemogram. Dit laat jou toe om die soektog te verlig deur die oorsprong van die siekte (virale of bakteriese) te bepaal. Daarbenewens kan die resultate van die bloedtoets gebruik word om die erns van die patologie en die omgekeerde ontwikkeling daarvan te oordeel deur 'n dinamiese studie uit te voer. So, enige ARVI word vergesel deur baie kenmerkende tekens in die hemogram:
Norm of leukopenie (die vlak van leukosiete in die toelaatbare perke of onder 4 * 109 / l).
Limfositose (die aantal limfosiete is meer as 37%).
Monositose (in die bloed van monosiete meer as 11%).
Dus, spesifieke veranderinge in die leukosiet formule in 'n volwassene en 'n kind dui op 'n virale proses. As daar teen die agtergrond hiervan 'n toetreding van bakteriële flora was, verander die prentjie: leukosiete groei (meer as 9 * 109 / l), 'n verskuiwing van die formule na links (banddraende neutrofiele meer as 6%) word waargeneem. Ander aanwysers vir verkoues in die bloed - rooibloedselle, hemoglobien, bloedplaatjies, ESR - bly meestal binne die normale omvang, tensy dit 'n ingewikkelde kursus van respiratoriese infeksie is.
In die bloedtoets vir verkoues is daar veranderinge wat toelaat om die virale of bakteriese aard van die inflammatoriese veranderinge vas te stel.
In geval van respiratoriese siektes word urinale behandeling ook voorgeskryf. Dit word ingesluit in die standaard stel studies. Maar die veranderinge in urine is nie spesifiek nie en getuig hoofsaaklik van die erns van dronkenskap. In hierdie geval kan die kind silinders (enkel) opgespoor word, spore van proteïene, sommige leukosiete. Maar dit beteken nie inflammasie in die urienweg nie, maar dui slegs op 'n oorgangsverhoging in die renale deurlaatbaarheid van die "filter".
Dit is onmoontlik om die vraag of die verkoue die biochemiese bloedtoets beïnvloed, te ignoreer. Met geïsoleerde rinitis kan 'n mens noemenswaardige veranderinge merk. Ja, en SARS in 'n kind gee gewoonlik nie tasbare veranderinge in prestasie nie. Maar die ernstige en ingewikkelde verloop van die infeksie word vergesel deur 'n toename in inflammatoriese merkers (C-reaktiewe proteïen, seromucoïede), met griep, is afwykings in die koagulogram waarskynlik.
As 'n persoon, teen die agtergrond van 'n respiratoriese siekte, 'n roetine biochemiese analise wil ondergaan, byvoorbeeld oor die bepaling van hormone of lipidogramme, dan moet hy 'n paar oomblikke in ag neem. Oor die algemeen is 'n respiratoriese infeksie nie in staat om die toetsuitslae wesenlik te verwring nie, maar die inname van sekere middels is heeltemal. Dus, voordat u toetse slaag, moet u die dokter in kennis stel van die terapie. Daarbenewens is dit nodig om ander voorwaardes van voorbereiding te vervul: moenie 8-12 ure eet nie, vermy swaar fisiese inspanning, onthou om alkohol te drink (vir 2 dae) en die vorige dag te rook. Al hierdie kan die biochemiese samestelling van bloed beïnvloed.
Nog 'n probleem wat aangespreek moet word, is: is dit moontlik om 'n MIV-toets vir verkoue te neem? Hierdie studie is om die teenliggaampies vir die virus te bepaal. Spesifieke opleiding, benewens algemene aanbevelings wat kenmerkend is van alle biochemiese toetse (met betrekking tot voeding, fisiese aktiwiteit en slegte gewoontes), is nie nodig nie. Daarom kan banale rinitis en hoes nie struikelblokke vir die laboratoriumtoets wees nie. Maar dit moet onthou word dat 'n MIV-toets slegs 3-4 weke na 'n moontlike infeksie aandui.
Watter soort bloedtoets vir verkoue kan en moet aan volwassenes en kinders gegee word en is 'n vraag vir die dokter. Slegs 'n spesialis kan 'n gedetailleerde antwoord gee en die essensie van diagnostiese prosedures verduidelik.
'N Voorvereiste om bloed van 'n skenker te neem, is sy gesondheid. Eerstens word die kwaliteit van hierdie biologiese vloeistof in 'n siek persoon verminder, mikrobiese toksiene en teenliggaampies kan daarby voorkom. Tweedens kan die prosedure self die toestand van die skenker vererger. En ten derde kan 'n pasiënt met 'n respiratoriese infeksie die mediese personeel besmet. Daarom word aanbeveel om bloed na 'n sekere tydsinterval na herstel te skenk:
Met griep en ARVI - 2 weke.
Met brongitis - 3 weke.
Met longontsteking - ses maande.
Gegewe die bogenoemde, is die antwoord op die vraag of dit moontlik is om bloed vir verkoue te skenk, voor die hand liggend. Skenking van respiratoriese infeksies word kontraindikeer tot tyd en wyl 'n sekere tyd na behandeling.
Baie mense wil weet watter toetse jy met 'n verkoue kan neem. En om hierdie probleem te verstaan, moet jy 'n dokter besoek. Die spesialis sal in detail vertel wat 'n volwassene en 'n kind met respiratoriese infeksie in 'n gegewe situasie in ag moet neem.
Hoekom neem bloed vir verkoue
'N Bloedtoets tydens 'n verkoue word beskou as 'n goeie merker van inflammatoriese aktiwiteit (ESR en leukociettelling), 'n verduideliking van die virus- of bakteriese aard van die siekte (leukosietskuif), die lae van die allergiese aard van die siekte (eosinofiele), die vlak van immuunverdediging van die liggaam (limfosiete) en nog baie meer kompleks.
By erge virussiektes word 'n virologiese studie uitgevoer om die aansteeklike middel te bepaal. При наличии сопутствующих заболеваний показан биохимический анализ крови, чтобы исключить развитие осложнений со стороны других органов и систем, способных усугубить течение ОРВИ или ОРЗ. При снижении иммунитета проводится иммунологическое исследование крови, чтобы определить состояние иммунной системы пациента и назначить правильное и адекватное лечение.Voordat jy bloedtoetse neem, is dit beter om nie medikasie te neem en sterk alkoholiese drank te drink nie, wat pasiënte gebruik om verkoue op 'n onkonvensionele manier te behandel.
Kan ek bloed skenk aan die skenker?
Dit is belangrik om te onthou dat skenkers moet wag vir die volledige verdwyning van alle tekens van verkoue, wat kan beïnvloed:
op die gesondheid van die skenker self as gevolg van die verswakking van die liggaam en moontlike stratifikasie van infeksies of hul ingewikkelde kursus,
op die gesondheid van dokters en ander skenkers - virusse hoes en nies versprei en besmet ander mense,
oor die gehalte van geskenk bloed.
Volgens die bestaande reëls kan die skenker slegs een maand na die oorgedra ARVI bloed skenk.
Is dit moontlik om 'n bloedtoets vir verkoue te neem
Alle toetse wat deur die behandelende geneesheer voorgeskryf word, moet so spoedig moontlik geneem word om die diagnose te verduidelik. In die meeste gevalle is die kwaliteit van die diagnose van die siekte, die korrektheid van die behandeling en die tydigheid van die regstelling daarvan afhanklik daarvan.
Maar as die analise voorheen voorgeskryf is om die vlak van hormone, eksamens vir 'n beplande operasie of ander bloedtoetse te bepaal, is dit beter om te wag tot volle herstel, aangesien die aanwysers verdraai kan word en u weer ondersoek moet word of die diagnose verkeerd sal wees, sal u addisionele navorsing moet ondergaan. en onnodige finansiële koste.
Hoe om koue by die huis te behandel
Wat is gevaarlik koud
Koue nier: simptome, behandeling, voorkoming
Wat om te drink met 'n verkoue
Hoekom neem 'n bloedtoets vir verkoue
'N verkoue of verkoue, soos dit genoem word dokters, is anders. En die saak is nie net in die vorm nie: ligte of erge, maar ook in die aard van die patogeen wat die siekte veroorsaak het. Dus, ten spyte van die duidelike tekens van 'n katarrale aard van die siekte: hoes, loopneus, rooi keel, ens., Stuur die dokter dikwels die pasiënt na 'n bloedtoets om die diagnose te verduidelik.
Hoekom moet ons bloed skenk in 'n oënskynlik so voor die hand liggende siekte as 'n verkoue? Baie pasiënte is verwar en beskou hierdie maatreël as die persoonlike spekulasie van die dokter. Trouens, hierdie proses het 'n baie diep betekenis.
As die behandelende geneesheer aanbied om 'n bloedtoets te neem, moet die pasiënt self nie 'n banale verkoue aanvaar nie. Na so 'n studie kan 'n spesialis die hoofsaak bepaal - die aard van die siekte. En die hele behandelingsplan hang daarvan af. Dit is immers nie 'n maklike taak om gesondheid te bespaar nie.
'N Onjuist gekose behandelingsplan lei nie tot 'n verbetering in die toestand van die pasiënt nie. Inteendeel, dit vertraag net tyd en smeer die prentjie. So verduidelikende toetse word die beste gedoen dadelik.
Koue wêreldwyd is 2 tipes: virale en bakteriese. In die eerste geval is die veroorsakende middel 'n spesifieke virus, in die tweede - bakterieë. By die eerste oogopslag is daar geen verskille nie: 'n Persoon het al die simptome van 'n verkoue - hoofpyn, koors, loopneus, hoes, ens. Die tipe patogeen is egter baie belangrik wanneer die behandeling voorgeskryf word. Byvoorbeeld, jy kan die virusgriep kry, en jy kan 'n bakteriese seer keel vang.
Dit is te wyte aan die feit dat virusse behandel word met antivirale middels, en bakterieë - antibakteriese (of antibiotika). As jy die virus met antibiotika probeer doodmaak, sal dit geen voordeel bring nie, want virusse vir hierdie tipe dwelms is onsensitief. Dieselfde ding gebeur in 'n poging om 'n bakteriese siekte met 'n anti-virusmiddel te genees.
Dit is die moeite werd om te onthou dat die onbeheerde en onvoldoende antibiotika-inname tot ernstige probleme in die liggaam kan lei, en behalwe die koue, sal jy iets erger moet hanteer. Bloed tydens 'n verkoue is 'n redelik goeie merker. Dit sal jou presies wys waaroor jy besmet is. Immers, elke patogeen word gekenmerk deur sy eie norme. Daarbenewens kan 'n bloedtoets in watter stadium jou proses bepaal. 'N Sterk toename in leukosiete sal die dokter oor die bestaande ontsteking vertel. Hul afname nader aan die grense van die norm sal dui op herstel.
Daarbenewens is dit altyd moontlik om met bloed te verstaan ​​of 'n virussiekte in 'n bakteriese siekte verander het. En dit gebeur dikwels as 'n persoon die virus eers op sy voete gedra het of nie voldoende behandeling ontvang het nie. In hierdie situasie sal 'n bloedtoets help om nie net 'n behandelingsplan te maak nie, maar ook 'n rehabilitasieplan.
Om 'n akkurate diagnose te maak, is dit genoeg om 'n algemene analise te slaag. As 'n persoon egter bekommerd is oor sy gesondheid, kan hy die volle biochemie slaag en terselfdertyd ook al die ander aanwysers nagaan.
Vir die resultaat kan jy nie bekommerd wees nie. In hierdie geval word die ontleding vinnig gedoen - gedurende die dag. As dit egter in 'n private laboratorium geneem word, dan binne 'n paar uur. En dit beteken dat dit beter is om 'n bietjie te wag, maar om die korrekte behandeling te begin, as om jouself selfs meer te beseer.
Voordat jy die toets neem, is dit beter om nie dwelms, sterk alkohol te drink nie (dit word dikwels gebruik om verkoue op onkonvensionele maniere te behandel).
Diagnose van die meeste siektes begin met 'n algemene bloedtoets. Daarbenewens word hierdie studie dikwels aangestel in die raamwerk van kliniese ondersoek. Die tydige opsporing van sekere afwykings in die analise laat die siekte vanselfsprekend vang, wat uiters belangrik is vir suksesvolle behandeling.
Een van die eerste en belangrikste aanwysers van 'n algemene bloedtoets is hemoglobien. Wanneer dit ontwater word, styg dit gewoonlik. Maar met bloedarmoede - afneem. As jy dus 'n resultaat kry wat verder gaan as die verwysingswaardes, is dit nodig om ten minste met 'n terapeut en in die geval van 'n beduidende afwyking van die norm met 'n hematoloog te raadpleeg. Die eenheid van hemoglobienmeting is g / l, en die normale waarde hang af van die pasiënt se ouderdom: - by kinders van die eerste maand van die lewe 135-199, - teen 3 maande 95-130,
- by kinders onder 12 jaar en vroue 110-140, hoewel vroue 'n waarde van tot 150 het,
- Vir mans is die koers 120-160. 'N Toename in die aantal rooibloedselle dui gewoonlik ook op dehidrasie, hoewel dit soms 'n teken is van hart- / respiratoriese versaking of polisistiese niersiekte. Afwyking van die norm na die onderkant is 'n teken van bloedarmoede. Die tariewe word geskat in miljoen / μl en is: - 3,90-5,90 by pasgeborenes, - 3,30-5,10 op die ouderdom van drie maande, - 3,80-5,00 by kinders en vroue,
- 4.10-5.70 by mans.
'N Toename in bloedplaatjies word gewoonlik veroorsaak deur aansienlike bloedverlies, waarvan die oorsaak besering of operasie kan wees. Infeksies en inflammasies, hemolitiese anemie en sekere soorte kanker kan ook die bloedplaatjie telling verander. Maar die afname in hul getal word waargeneem met bakteriële infeksies, sowel as hematologiese en outo-immuun siektes. Die fisiologiese vermindering van bloedplaatjies kom voor in swanger vroue, maar daar moet sorg gedra word dat dit onbeduidend is, anders sal 'n konsultasie met 'n hematoloog aan die vrou getoon word. Die normale waarde van bloedplaatjies is 150-400,000 / μl. Dit is een van die min aanwysers wat konstant is vir alle ouderdomsgroepe. Leukositose (verhoogde witbloedselle) kan veroorsaak word deur inflammasie of 'n aansteeklike siekte. Hemoblastose, dronkenskap en sekere soorte kanker verhoog ook die aantal witbloedselle. In die postoperatiewe periode sowel as na besering is die toename in leukosiete fisiologies, maar dokters verkies dikwels profilaktiese antibiotiese behandeling om nie die toetreding van 'n bakteriese infeksie te mis nie. onthou as jy onlangs antibiotika geneem het. Hulle (saam met sitostatika) verminder die aantal witbloedselle tydelik. Normale waardes van leukosiete fluktueer binne 4,50-11,00 duisend / μl, maar by kinders word 'n geringe oortollige hoeveelheid van hierdie norm toegelaat (nie hoër as 14,00 duisend / μl nie).
Die eritrosiete sedimentasie koers (ESR of ROE) verhoog met beserings, inflammasies en infeksies. Groot bloedverlies, neoplasmas, auto-immuun siektes versnel ook ESR. As u koers dus 12 mm / h oorskry, is dit nodig om die oorsaak saam met die dokter te vind en behandeling te doen.
Ontleding van die biochemiese samestelling van die bloed - wat dikwels deur doktersmetodes voorgeskryf word vir die diagnose van verskeie siektes. Volgens sy resultate is dit moontlik om die teenwoordigheid van wanfunksies van die niere, lewer, hart en ander interne organe van 'n persoon te oordeel. By die uitvoer van 'n volledige biochemiese analise word meer as 20 bloedelemente ondersoek. Uit die algemene lys sal die dokter die aanwysers kies wat die belangrikste is vir die diagnose van die toestand van die pasiënt. Om die mees akkurate biochemie resultate te kry, moet jy behoorlik voorberei vir bloedskenking.
- die rigting van die behandelende geneesheer vir 'n bloedtoets,
- beleid van verpligte mediese versekering,
- 'n besoek aan die laboratorium,
- 10 ml weggooibare spuit,
- Skoenhoere of verwyderbare skoene.
Nadat u 'n verwysing na 'n bloedtoets van u dokter ontvang het, kontroleer die werksure van die laboratorium en die reëls om dit te besoek. In die meeste distriksklinieke is die prosedure gratis. U moet egter vooraf registreer en 'n spesiale koepon kry met die datum en tyd van die ontleding. Miskien moet jy 'n 10 ml weggooibare spuit vir die aankoop van bloed en loods by die laboratorium koop. In betaalde mediese instellings word die prys van instrumente ingesluit by die totale koste van die diens. Elimineer uit die dieet die dag voor die analise, "skadelike" kos: vetterig, gebraai, pittig. Weier van koffie, sterk tee, swart sjokolade. Dit is streng verbied om alkoholiese drankies, insluitend bier, op die vooraand van bloedmonsters te gebruik. Die feit is dat stowwe wat van voedsel afkomstig is, tydelik bloedtellings kan verander. Byvoorbeeld, alkohol verhoog uriensuurvlakke, en koffie verhoog die aantal witbloedselle. Die dokter sal die verwronge data sien en 'n onredelike gevolgtrekking maak oor die pasiënt se gesondheid. Moet nie ontbyt eet op die dag van skenking nie. Drink net 'n glas suiwer water. As jy rook, blus die laaste sigaret 2 uur voordat jy die laboratorium besoek. Moenie dwelms gebruik nie, want hulle het 'n baie sterk invloed op die aanwysers van biochemie. In sulke situasies waar u nie die pille kan weier nie, moet u ontvangs op 'n later tyd uitstel. Fisioterapieprosedures (massering, opwarming) en X-straalstudies moet ook na biochemie geslaag word. Gee aandag aan die korrekte liggaamsposisie tydens bloedskenking. As 'n persoon staan, kan die aanwysers van kreatinien, cholesterol, alkaliese fosfatase, ens. Toeneem. Daarom is dit beter om te gaan sit of op die rusbank lê. Voordat jy die laboratorium besoek, vermy ook fisiese inspanning, byvoorbeeld, 'n vinnige klim op die trappe. Bloed vir biochemiese analise geneem uit die kubitale aar. Dit sal ongeveer 5 ml neem, soms 'n bietjie meer. Druk die vuis voordat jy die naald plaas, maar moenie die arm te hard beweeg nie. As 'n verpleegster die are in die buurt van haar elmboog vind, is dit onvoldoende sigbaar, kan sy bloed uit haar hand of voet neem. Die resultaat van die inspuiting sal nie die uitslag van die analise beïnvloed nie. Kry 'n dekripsie van biochemie. As 'n reël is dit die volgende dag gereed, maar in geval van nood kan die analise selfs oor 'n paar uur uitgevoer word. Slegs jou dokter kan die resultate korrek evalueer. Bespreek enige vrae met hom. Miskien sal die dokter 'n herhaalde biochemiese analise na 'n tyd lank voorskryf, byvoorbeeld na 'n weeklikse medikasie. Dit word gedoen om veranderinge in die samestelling van die bloed op te spoor en die behandeling reg te stel.
Bloedtoetse is die basis van laboratoriumdiagnose. Op grond van hul resultate kan dokters objektief verskillende indikators van 'n persoon se gesondheid evalueer, 'n korrekte diagnose maak en toepaslike behandeling voorskryf.
Hierdie laboratoriumanalise maak dit moontlik om veral die vlak van hemoglobien in rooi bloed, die aantal eritrosiete, leukosiete en bloedplaatjies, sowel as die leukosietformule te bepaal. Met ander woorde, deur bloed vir 'n algemene analise te skenk, sal die pasiënt die dokter in staat stel om anemie of inflammatoriese prosesse in die liggaam te identifiseer.
Verskeie bloedtoetse word baie algemeen in moderne medisyne gebruik, so hulle gee 'n redelik duidelike beeld van die funksionele status van byna al die organe en stelsels van 'n pasiënt.
In die algemene analise van die bloed tydens die studie word die waarde van verskeie aanwysers dadelik bepaal - dit gebeur deur gebruik te maak van outomatiese hematologie analiseerders. 'N toename in die vlak van witbloedselle (leukosiete), byvoorbeeld, dui op die teenwoordigheid van inflammatoriese prosesse in die liggaam, en 'n toename in die aantal limfosiete word waargeneem in verskeie virusinfeksies.
Volgens die resultate van die biochemiese analise van bloed, kan dokters die funksionele toestand van die interne organe en die aktiwiteit van verskillende stelsels objektief assesseer. In die besonder, hierdie studie laat ons toe om te oordeel hoe die niere, lewer, die uitskeidingstelsel werk, en of daar inflammatoriese of rumatiese prosesse in die pasiënt se liggaam is. Biochemiese analise word ook gebruik om sommige metaboliese afwykings (veral water sout metabolisme) of 'n wanbalans van mikro-elemente te identifiseer.
Onder die hoofaanwysers wat deur biochemiese navorsing bepaal word, is dit nodig om op te let soos die vlak:
- glukose (dui op die werk van die lewer, pankreas en byniere, kan gevolgtrekkings maak oor koolhidraatmetabolisme, ens.),
- proteïene (lae vlakke kan probleme in die lewer en niere aandui, wanvoeding en hoë vlakke - inflammatoriese prosesse of akute aansteeklike siektes, asook ander patologiese toestande soos brand siekte), - beta-globuliene (afwykings van die norm in stryd met vetmetabolisme), - bilirubien ('n aanduiding van hoe goed die lewer funksioneer),
- cholesterol (verhoog met die ontwikkeling van aterosklerose, verminder as gevolg van ontwrigting in die hormonale sisteem en tekort aan gallsure) en 'n aantal ander.
Volgens die resultate van die biochemiese analise van bloed word die gehalte van die lewer en niere bepaal. Dit help ook om aktiewe inflammatoriese prosesse en verskeie metaboliese afwykings te identifiseer.
'N Pasiënt wat bloed moet skenk vir analise, moet daarvan weerhou om te eet voordat hy die laboratorium besoek. Ideaal gesien, selfs op die vooraand, is dit die moeite werd om te verhoed om alkohol, vetterige en swaar kosse te drink. Aandete moet redelik lig wees. Dit is belangrik dat daar op die vooraand van bloedskenking geen swaar fisiese inspanning plaasvind nie, aangesien dit die vlak van leukosiete kan beïnvloed. Om dieselfde redes moet u nie voor die toets 'n stort of 'n warm bad te koud gebruik nie.
Daar moet kennis geneem word dat stresvolle situasies en medikasie gebruik ook die resultate van die analise kan beïnvloed. As die pasiënt onlangs medisyne geneem het, is dit die moeite werd om jou dokter hieroor te vertel.
Vir algemene analise word bloed gewoonlik van die ringvinger geneem. Om 'n biochemiese analise te slaag, sal in die laboratorium bloed uit 'n aar neem.
Om enige siekte te diagnoseer, is 'n bloedtoets nodig, wat die toestand van die liggaam weerspieël. Dit is 'n biochemiese analise, dit is vollediger as die algemene analise, en stel u in staat om die mees akkurate en foutvrye diagnose te maak.
Biochemiese analise - die studie van 'n wye reeks ensieme, organiese en minerale stowwe. Hierdie analise karakteriseer die metabolisme in die menslike liggaam: koolhidraat, minerale, vet en proteïen. Veranderinge in metabolisme toon of daar enige patologie is en in watter besondere orgaan.
Hierdie analise word gedoen as die dokter 'n bedekte siekte vermoed. Die resultaat van die analise onthul patologie in die liggaam in die eerste fase van ontwikkeling, en die spesialis kan oriënteer op die keuse van dwelms.
Met hierdie analise is dit moontlik om leukemie vroeg op te spoor, toe die simptome nie begin verskyn het nie. In hierdie geval kan u die nodige middels begin en die patologiese proses van die siekte stop.
Vir analise word bloed uit 'n aar geneem, ongeveer vyf tot tien milliliter. Dit word in 'n spesiale buis geplaas. Die analise word uitgevoer op 'n leë maag van die pasiënt, vir 'n vollediger waarheid. As daar geen gesondheidsrisiko is nie, word dit aanbeveel om nie medisyne te gebruik voordat bloed geskenk word nie.
Vir die interpretasie van die resultate van die analise deur gebruik te maak van die mees insiggewende aanwysers:
- die vlak van glukose en bloedsuiker - 'n verhoogde aanwyser kenmerk die ontwikkeling van diabetes mellitus by mense, 'n skerp afname verteenwoordig 'n bedreiging vir die lewe,
- cholesterol - die verhoogde inhoud dui op die teenwoordigheid van vaskulêre atherosklerose en die risiko van kardiovaskulêre siektes, - transaminases - ensieme wat siektes soos miokardiale infarksie, lewerskade (hepatitis) of die teenwoordigheid van enige besering opspoor - bilirubien - sy hoë dosisse говорят о поражении печени, массивном разрушении эритроцитов и нарушении оттока желчи,
Benewens bogenoemde, bepaal die biochemiese bloedtoets die inhoud van kalium, yster, fosfor en chloor in die liggaam. Slegs die behandelende geneesheer kan die resultate van die analise ontsyfer en sal die toepaslike behandeling voorskryf.
As 'n reël word verkoues gekenmerk deur koors. Hierdie reaksie van die liggaam op 'n virale infeksie word as absoluut normaal beskou. 'N Koue wat sonder koors voorkom kan 'n teken wees van goeie immuniteit, wat tydige beskerming van die liggaam aan verskeie patologiese effekte aandui. In sommige gevalle kan die afwesigheid van temperatuur met duidelike tekens van siekte egter 'n verborge bedreiging beteken.
Die feit is dat die gebrek aan temperatuur in die pasiënt, in teenwoordigheid van ander tekens van die siekte en swak gesondheid, misleidend kan wees. Dit is omdat die installering van die korrekte diagnose baie moeiliker sal wees, en daarom kan die dokter nie die nodige behandeling voorskryf nie. Dus kan ons tot die gevolgtrekking kom dat selfs as daar nie 'n verhoogde temperatuur is nie, maar met ander tekens van onverskilligheid, dit nodig is om dadelik 'n dokter te raadpleeg. Inderdaad, onder sulke omstandighede, benadeel die pasiënt nie net homself nie, maar ook diegene rondom hom. In die geval dat dit nie moontlik is om 'n spesialis in die nabye toekoms te besoek nie, is dit die moeite werd om die verkoue te begin behandel met sulke huisremiddels wat beskikbaar is. Volgens die dokters, die temperatuur nie meer as 38 grade, vereis nie 'n afname, as die liggaam, dus, veg infeksie. As jy normale gesondheid behou en nie ernstige afwykings ervaar nie, kan jy die hulp van mense se middels oordra en die dokter se aanbevelings vir die behandeling van verkoues volg. Maar by hoë temperature sonder duidelike tekens van verkoue, moet u dadelik 'n spesialis kontak, aangesien hierdie feit die voorkoms van 'n aansteeklike siekte kan aandui. Die siekte is baie vinniger as jy tee met frambose, suurlemoensap, heuning gebruik, en cranberry en lingonberry-vrugte drink. Met 'n rooi keel en hoes sal warm melk met heuning en botter help. 'N loopneus kan besproeiing met soutoplossings genees, en spysverteringstowwe (Mukaltin) het 'n goeie effek teen hoes. Dit is wenslik om 'n siek persoon te beskerm teen direkte kontak met die res van die familie. Dit is noodsaaklik om voorsorgmaatreëls te tref: om die perseel te ventilasie, meer groente en vrugte te eet. Gedurende die tydperk van seisoenale morbiditeit word dit aanbeveel om die immuunstelsel te versterk en in te samel. Die incubatietydperk van die siekte sonder koors duur meestal ongeveer 3 dae. Terselfdertyd is daar onaangename sensasies in die neus en seer keel, nies en loopneus. Aan die begin van die verkoue is daar 'n duidelike ontslag van die neus, wat na 'n paar dae 'n mukopurulente karakter verkry. Dan verskyn 'n hoes wat 'n klein hoeveelheid sputum het. As daar geen bakteriese komplikasies is nie, verdwyn die tekens van 'n verkoue sonder 'n temperatuur na 'n week. Koue by kinders en vroue tydens swangerskap het soortgelyke simptome.
'N Ontleding om die teenwoordigheid en vlak van alkohol in die bloed te bepaal is 'n algemene mediese prosedure. Die vlak van etanol kan nagegaan word deur gebruik te maak van 'n draagbare asemhaler, en deur 'n volwaardige laboratoriumanalise.
Die redes vir die kontrole van die bloed vir alkohol (etanol) kan in twee groepe verdeel word: 1. mediese, 2. wettig. In die eerste geval is die bepaling van die konsentrasie van alkohol nodig om te bepaal of alkoholvergiftiging nie 'n oorsaak van bedwelming is nie. Regsgronde om die inhoud van etanol in die bloed te kontroleer, is allerhande oortredings. Laasgenoemde word meestal geassosieer met dronkbestuur en die gebruik van alkoholiese drankies deur minderjariges. Nog 'n rede vir die behoefte aan analise is om die toestand van die spesialis (aan die begin van die werksdag) te bepaal in 'n posisie wat veral duidelik bewussyn en konsentrasie vereis. So is byvoorbeeld die beroep van die bestuurder. Die prosedure om die teenwoordigheid van etanol in die bloed te kontroleer, word uitgevoer met behulp van 'n spesiale toestel - die asemhalingsapparaat (asemhaler). Laasgenoemde is 'n meetinstrument wat bestaan ​​uit 'n mondstuk, 'n sensor en 'n skerm. Die mondstuk is 'n buis waarin die onderwerp lug moet uitasem (dit is hierdeur dat die teenwoordigheid van alkohol in die bloed bepaal word). Die sensor reageer op die teenwoordigheid in die liggaam van aceetaldehied, wat geproduseer word in die proses van assimilasie van alkohol. Gevolglik weerspieël die skerm die resultate wat verkry is. In die geval van die interpretasie van die resultate word hulle afgedruk deur die indeks van 0.0-0.4 ppm. Dit is negatief, dit dui op die soberheid van die vak. Die punte bo 0,4 ppm dui die teenoorgestelde aan.
Om die een of ander rede gee die prosedure om die teenwoordigheid van alkohol in die bloed met behulp van 'n asemhaler te toets, nie altyd waar nie. Die alternatief is mediese analise.
Die amptelike prosedure vir die kontrole van die inhoud van alkoholiese stowwe in die bloed word uitgevoer in laboratoriumtoestande. Hiervoor word die metode wat deur die Sweedse chemikus Widmark ontwikkel word, die meeste gebruik. So 'n eksperiment word uitgevoer in 'n spesiale isotermiese fles (Widmark fles), waarin 1 ml van 'n mengsel van kaliumdichromaat met swawelsuur en bloed uit die proefpersoon geneem word. Nadat die fles verseël is en vir 'n paar uur in 'n termostaat geplaas word. As daar alkohol in die bloed is, moet dit geoksideer word. Getuienis hiervan is die transformasie van die kleur van die oplossing van geel tot groen-blou.
Onder ander mediese metodes vir die opsporing van etanol word die ensiemmetode en gaschromatografie as redelik effektief beskou.
Is dit moontlik om bloedtoetse vir hormone en MIV vir verkoue te neem?
Hormone is stowwe wat in 'n sekere hoeveelheid deur die endokriene kliere geproduseer word.
Met 'n normale hormonale agtergrond funksioneer alle interne stelsels van die liggaam, insluitend endokriene en reproduktiewe, korrek.
Die analise van hormone word gewoonlik voorgeskryf in die geval van onvrugbaarheid, vermoede van ontwrigting van die tiroïedklier.
Baie pasiënte stel belang in die vraag of dit moontlik is om 'n bloedtoets vir TSH en tiroïedhormone vir verkoue te neem. Soos dokters verseker, beïnvloed die koue in die algemeen nie die resultate van laboratoriumnavorsing nie.
Die belangrikste ding wanneer u 'n dokter besoek, is om onmiddellik te waarsku oor die teenwoordigheid van enige verandering in die liggaam, of dit die verkoue, griep, seer keel of enige ander siekte is. Die dokter ondersoek die toestand van die pasiënt en vertel jou of dit die moeite werd is om bloed vir hormone in 'n spesifieke geval te skenk.
Ten einde die aanwysers betroubaar te maak, is dit nodig om bloed vir TSH en tiroïedhormone te skenk onderhewig aan die volgende reëls:
U kan nie 'n paar dae aktief oefen om die liggaam liggaamlik te herlaai voordat u die laboratorium besoek nie.
Dit is verbode om alkohol vir twee dae te drink voordat toetse vir hormone geneem word.
Wanneer u bloed vir hormone skenk, kan u nie twee uur rook voordat u die dokter se kantoor besoek nie.
Ontleding van die TSH en tiroïedhormone word gewoonlik in die oggend op 'n leë maag gedoen.
Dit is belangrik dat die pasiënt wat die toets vir hormone gee, heeltemal kalm is, emosioneel nie oorwerk nie, anders sal die aanwysers verwring word.
Die resultate van die studie oor hormone kan nie altyd vinnig kry nie. In sommige gevalle duur dataverwerking tot twee weke.
Soos dit blyk, in die algemeen vir verkoues, kan jy bloedtoetse vir TSH en tiroïedhormone neem. As die pasiënt egter tydens die behandeling antibiotika gebruik het, is dit raadsaam om die prosedure uit te stel.
In hierdie geval moet jy ten minste tien dae wag nadat die dwelmbehandeling voltooi is, sodat die resultate wat verkry is betroubaar is.
Gewoonlik word bloed vir analise nie vroeër as twee weke gegee nadat medikasie geneem is nie. Om die resultate meer akkuraat te maak, verkies dokters om 14-21 dae na die laaste dwelminname te studeer. Daarom is dit noodsaaklik om die dokter in te lig oor die medikasie of dieetaanvullings wat die pasiënt geneem het.
Die feit is dat alle aanwysers nie betroubaar bly nadat sekere tipes dwelms geneem is nie. In die besonder kan die vlak van TSH verlaag word indien die pasiënt, om welke rede ookal, Dopamien geneem het. Die konsentrasie van tiroïedhormone verander met die gebruik van dwelms soos Danazol, Furosemide, Amiodarone. Sommige anti-ulkermiddels verhoog mans se prolactienvlakke.
Ontvangs van aspirien en ander middels wat hierdie stof bevat, moet ten minste sewe dae voor die laboratoriumstudie gestaak word.
In elk geval, dwelm behandeling is die beste na die analise van TSH en tiroïedhormone.
Koue en MIV toetse
Toets vir MIV onthul die presiese vlak van immuun selle wat verantwoordelik is vir die erkenning van patogene bakterieë. As 'n persoon met MIV besmet is, sterf hierdie selle vinnig. 'N skerp daling in hul vlak is die eerste sein dat ernstige behandeling nodig is.
In die algemeen word gereeld spanning, die menstruele siklus by vroue, weerstoestande en gevolglik die teenwoordigheid van 'n verkoue beïnvloed die verandering in die indekse van hierdie selle in MIV. As die pasiënt siek is, is dit raadsaam om die MIV-toets uit te stel.
As 'n persoon wat met MIV besmet is, heeltemal gesond voel, word elke drie tot ses maande toetse vir immuunstatus geneem. As die pasiënt siek is en antivirale middels inneem, word die studie baie vaker gedoen om 'n betroubare diagnose te kry.
Net so kan MIV virale ladingstoetse verander. Hierdie studie toon die vlak van virale deeltjies in die bloed.
'N Verhoging in prestasie kan voorkom as 'n persoon pas 'n siekte gely het of 'n profilaktiese griep-entstof ontvang het.
Watter bloedtoetse kan in geval van siekte geneem word?
Dus kan ons tot die gevolgtrekking kom dat vir verkoue of griep vir TSH getoets word of MIV slegs in 'n noodgeval is. As dit 'n roetine profylactiese ondersoek is, is dit beter om 'n besoek aan die laboratorium uit te stel tot volledige herstel, wanneer die behandeling met dwelms afgehandel is. Oor die algemeen sal dit nuttig wees vir die leser om te weet of dit moontlik is om bloed tydens 'n verkoue te skenk?
In die geval van 'n verkoue word die bloed gewoonlik geskenk vir die uitsluitlike doel om 'n algemene analise te doen en uit te vind wat die oorsprong van die patogeen is.
As die oorsaak van die siekte 'n virus is, bly die samestelling van die bloed byna onveranderd.
Die vlak van witbloedselle bly normaal of neem effens toe,
Aanduiders van monosiete en limfosiete styg,
ESR bly normaal of effens toegeneem.
In die geval van bakteriese aktiwiteit sal die bloedsamestelling die volgende resultate toon:
Leukosietetellings neem toe
Vlak van steek en gesegmenteerde neutrofiele styg
Aanduiders van ESR groei grootliks.
As gevolg hiervan Na die ontvangs van laboratoriumdata kan die dokter die siekte akkuraat diagnoseer, die toestand van die pasiënt bepaal en addisionele siektes, indien enige, opspoor. Insluitend volgens die resultate wat verkry is, word 'n mediese behandeling gekies. Dus, in die geval van 'n virussiekte, word antivirale middels voorgeskryf. Bakteriese siekte word behandel deur die gebruik van antibiotika.
As antibiotika-terapie op virusse begin word, sal dit nie tot die verlangde terapeutiese effek lei nie, soos met antivirale middels. Dit is vir hierdie doel dat die volledige bloedtelling die meeste voorgeskryf word om mediese foute in die keuse van behandeling te voorkom.
Wat skenkings betref, moet hierdie prosedure tydens 'n verkoue ook verlaat word. Dit kan die kwaliteit van bloed nadelig beïnvloed, die toestand van die skenker verswak. Ook, die siekte kan deur ander loop deur 'n loopneus, hoes en nies.
Om bloedskenking tydens 'n verkoue te verby is ook gevaarlik omdat bloedtoetse nie respiratoriese virusse opspoor nie, gewoonlik laboratoriumassistente. Eerste van alle toetsbloed vir sulke ernstige infeksies soos MIV, hepatitis B en C en ander aansteeklike siektes. Daarom bly die feit of virusse van 'n respiratoriese siekte in donor bloed val, op die gewete van die skenker self.
Besonderhede oor hormone en bloedontleding in die video in hierdie artikel.
Kan ek bloed van 'n ader met koors en koor skenk? Raak dit bloed?
Leukosiete en ander aanwysers sal eenvoudig verhef wees, waaruit dit duidelik sal wees dat die inflammatoriese proses in die liggaam aan die gang is (soms ter wille van dit word dit doelbewus verbygesteek). As jy aan cholesterol of suiker skenk, is dit nie so belangrik nie, maar oor die algemeen is dit makliker om die dokter spesifiek oor jou situasie te vra - waarom skenk, ens.
Jy kan dit neem. beïnvloed, daar sal klein veranderinge wees, maar die laboratoriumtegnikus, met inagneming dat jou temperatuur die regte resultaat sal stel.
As jy 'n skenker is, dan nee. As die dokter bloed vir analise voorskryf, kan jy
Dit hang af van wat, as dit 'n analise is om die oorsaak van die siekte te identifiseer, is dit selfs nodig, as vir donasie, dan nie in hierdie geval nie.
Dit is onmoontlik, en niemand sal jou toelaat nie
Kyk na wat jy oorhandig. Op MIV, ALT, AST, Cholesterol, HBsAg, - sal nie verander nie. As 'n reël verander die inflammatoriese proses die algemene formule, en dit is 'n algemene bloedtoets wat van die vinger geneem word.
As gevolg van infeksie kan seks natuurlik wees. maar 'n volledige bloedtelling kan nie geneem word nie. of liewer, jy kan dit slaag, maar verhoogde leukosiete sal soveel wees, sodat jy weer dieselfde moet herhaal. En terloops, jou dokter sal jou seker vra of jy siek was.
As jy op siekteverlof is, moet jy in elk geval bloed skenk. Die dokter sal voorskryf. En as dit nodig is om bloed vir sekere spesifieke studies te skenk (byvoorbeeld, onekundiges kan verder gaan as die normale reeks in inflammatoriese prosesse in die liggaam), dan is dit nodig om te wag vir herstel. Veral as jy in 'n betaalde laboratorium doen, sal jy aanbeveel word om die studie te herhaal. aangesien die uitslag verkeerd mag wees.
Heppatitis simptome - 1 volledige gebrek aan krag. 2 koors, kouekoors, duiseligheid. 3 uitputting, ligte naarheid, slaperigheid. 4 Erge naarheid, braking, gebrek aan eetlus, vloeibare ligstoel, urinepienk, gereelde slaperigheid. 5 koma en dood. Alle stadiums slaag binne 7-10 dae. Verdere behandeling is nutteloos om uit te voer. Heppatitis is soortgelyk aan griep.
'N Koue kan nie virale hepatitis toetse beïnvloed nie.
'N Ondubbelsinnige antwoord op hepatitis C word slegs gegee deur die analise vir die teenwoordigheid in die bloed van RNA van die hepatitis C-virus, uitgevoer deur die PCR-metode.
Huur dit in 'n ordentlike laboratorium. Spesifiseer op die tyd van aflewering dat u slegs 'n kwalitatiewe analise benodig (in teenstelling met die vrywillige, wat slegs benodig word om die behandeling te beheer en wat 'n orde van grootte duurder is). En vra, in geval van opsporing van die RNA-virus, om die virus genotipering onmiddellik te maak. Dit is baie nuttige inligting vir die toekoms.
Beskrywing van die analise:
Op watter hormone! ?
Vir sommige studies moet bloed geskenk word op 'n streng gedefinieerde tyd van die dag. Dus, bloed vir sekere hormone (TSH en paratiroïedhormoon), sowel as vir yster, word slegs tot 10:00 gegee. Daar moet onthou word dat die resultate van navorsing beïnvloed word deur fisiese spanning (hardloop, traptrappe), emosionele opwinding. Daarom moet die prosedure 10 tot 15 minute rus.
Bloed vir analise word voor die aanvang van medikasie gegee of nie vroeër as 10-14 dae na hul kansellasie nie. Die uitsondering is wanneer dit nodig is om die konsentrasie van dwelms in die bloed te ondersoek.
Behoorlike voorbereiding vir die prosedure is 'n waarborg vir die verkryging van 'n akkurate diagnose. "Op 'n leë maag" beteken dat tussen die laaste ete en die bloedskenking minstens 8 en verkieslik 12 uur moet neem. Sap, tee, koffie, veral met suiker, ook kos, so jy moet geduldig wees. Jy kan water drink.
Om voor te berei vir die prosedure van bloedskenking vir 'n algemene analise, is die vereistes minder streng: die laaste maaltyd moet nie later as 1 uur voor bloedinvordering wees nie. Maar 12 uur voor die eksamen kan jy nie vet, gebraai en alkohol eet nie. As 'n fees die vorige dag plaasgevind het, moet die laboratoriumtoets vir 'n paar dae uitgestel word.
Hormonale ondersoek van bloedparameters word uitgevoer op 'n leë maag (verkieslik in die oggendure, in die afwesigheid van so 'n geleentheid - 4-5 uur na die laaste ete in die middag en aand). Op die vooraand van die toetse van die dieet moet uitgesluit word kosse hoog in vet, die laaste maaltyd moet nie volop wees nie. На результаты гормональных исследований у женщин репродуктивного возраста влияют физиологические факторы, связанные со стадией менструального цикла, поэтому при подготовке к обследованию на половые гормоны следует указать фазу цикла и придерживаться рекомендаций лечащего врача о дне менструального цикла, в который необходимо сдать кровь.
Гормоны репродуктивной системы сдаются строго по дням цикла: ЛГ, ФСГ - 3-5 день, Эстрадиол - 5-7 или 21-23 день цикла, прогестерон 21-23 день цикла, пролактин, 17-ОН-прогестерон, ДГА-сульфат, тестостерон - 7-9 день. As dit nie verander word deur die aanbevelings van die behandelende geneesheer nie.
Voordat bloed aan streshormone (ACTH, kortisol) geskenk word, moet jy kalmeer, afleiden en ontspan wanneer bloed skenk, aangesien enige stres 'n ongemotiveerde vrystelling van hierdie hormone in die bloedstroom veroorsaak, wat hierdie aanwyser sal verhoog.
Bloed moet nie onmiddellik na x-straal, ultraklank, massage, refleksologie of fisioterapie geskenk word nie.
Bloed vir analise word voor die aanvang van medikasie gegee of nie vroeër as 10-14 dae na hul kansellasie nie. Om die doeltreffendheid van behandeling met enige middels te bepaal, is dit raadsaam om die bloed 14-21 dae na die laaste dosis van die geneesmiddel te ondersoek. As jy medikasie neem, moet jy jou dokter hieroor waarsku.
Koue (ARD) of ARVI is anders:
volgens sy etiologie (wanneer die veroorsakende agent of veroorsakende faktor bepaal word)
vorm: lig of swaar,
deur die teenwoordigheid van komplikasies of comorbiditeite.
Daarom, wanneer daar duidelike tekens van verkoues is: niesing, nasale slymafskeiding, hoes, rooi keel, spesialiste gee dikwels 'n bloed- en urinetoets voor om die diagnose te verduidelik, veral as die koue ontwikkel teen die agtergrond van 'n aanhoudende afname in immuniteit of ernstige somatiese patologieë (siektes van die hart, niere, lewer , senuweesiektes, kollagenose). Selfs as die pasiënt self van mening is dat sy siekte 'n koue verkoue is, wat in 'n week sal slaag, moet jy nie laboratoriumtoetse weier nie. Dit sal onnodige bekommernisse in die toekoms verlig.
Hierdie studies laat die behandelende geneesheer toe om die aard van die siekte te bepaal en die korrekte behandeling voor te skryf.
Alle verkoue ontwikkel wanneer hulle die liggaam binnedring: virusse, swamme, bakterieë, of hul verenigings, wat die veroorsakende middels van die inflammatoriese proses in die nasofarynx en boonste lugweg is. Wanneer 'n verkoue na hipotermie voorkom, aktiveer dit sy eie patogene of kondisioneel patogene mikroflora teen die agtergrond van 'n afname in plaaslike en algemene immuniteit met die ontwikkeling van ARD. Dikwels is daar 'n laag van virale infeksie - en die pasiënt ly aan SARS. Terselfdertyd is simptome by pasiënte met akute respiratoriese infeksies en akute respiratoriese virusinfeksies amper dieselfde - hoofpyn, swakheid, malaise, koors, loopneus, nies, neusopstopping en hoes. Maar die tipe patogeen - influensa, adenovirus infeksie of bakteriële tonsillitis - het 'n direkte invloed op die pasiënt se terapie - antivirale middels of antibiotika, anti-inflammatoriese terapie, of bloot die uitskakeling van verkouesimptome.
Wat is koud
As die behandelende geneesheer aanbied om 'n bloedtoets te neem wanneer die pasiënt self 'n algemene verkoue aanvaar, moet jy nie weier nie. Na so 'n studie kan 'n spesialis die hoofsaak bepaal - die aard van die siekte. En die hele behandelingsplan hang daarvan af. Dit is immers nie 'n maklike taak om gesondheid te bespaar nie.
Dit is die moeite werd om te onthou dat die onbeheerde en onvoldoende antibiotika-inname tot ernstige probleme in die liggaam kan lei, en behalwe die koue, sal jy iets erger moet hanteer.
Kan ek bloed skenk
Daar is 'n kategorie mense wat bloed voortdurend skenk - dit is skenkers. In hierdie geval neem 'n persoon veel meer materiaal as wanneer die gewone analise geneem word. Die bloedvolume wissel van 80 tot 450 ml.
Die bloed van die skenker is bedoel vir 'n persoon wat ernstige siektes en patologieë het, in ernstige toestand. Daarom moet dit uiters noukeurig nagegaan, bestudeer en veilig wees.
As die skenker die aanvanklike simptome van ARVI voel, byvoorbeeld, as die keel seer, die temperatuur styg, verskyn rinitis, dan is dit streng verbode om bloed te skenk. Dit word toegeskryf aan die feit dat selfs in die aanvanklike tydperk van die siekte die virus reeds in die bloed teenwoordig kan wees. Dit is, dit sal maklik in die materiaal val, wat ontwerp is vir transfusie aan die pasiënt.
Ook, die pasiënt skenker dien as 'n bron van infeksie en maklik besmet die mense om hom: dokters, ander skenkers. Infeksie vind plaas deur druppels in die lug tydens nies of hoes.
Deur bloed van 'n pasiënt met 'n progressiewe verkoue te neem, sal sy toestand vererger. Immuniteit is te swak en kan nie die infeksie hanteer nie. Dit word toegelaat om slegs 30 dae na volledige herstel weer 'n skenker te word.