Bybelboek nommer 58—Hebreërs
13. (a) Hoe het Christus “priester vir ewig” en ’n bewerker van ewige saligheid geword? (b) Waarom spoor Paulus die Hebreërs aan om tot rypheid voort te gaan?
13 Ryp beskouing van verhewenheid van Christus se priesterskap (4:14–7:28). Paulus spoor die Hebreërs aan om vas te hou aan hulle belydenis van Jesus, die groot Hoëpriester wat deur die hemele deurgegaan het, sodat hulle barmhartigheid kan verkry. Die Christus het nie homself verheerlik nie, maar dit was die Vader wat gesê het: “U is priester vir ewig volgens die orde van Melgisedek” (Hebr. 5:6; Ps. 110:4). Eers is Christus vir die amp van hoëpriester vervolmaak deur gehoorsaamheid te leer uit wat hy gely het, sodat hy ’n bewerker van ewige saligheid kan word vir almal wat hom gehoorsaam is. Paulus het ‘veel te sê wat swaar is om te verklaar’, maar die Hebreërs is nog kinders wat melk nodig het terwyl hulle eintlik leraars behoort te wees. “Vaste spys is vir volwassenes, vir die wat geestesvermoëns besit deur die gewoonte geoefen, om goed van kwaad te onderskei.” Die apostel spoor hulle aan om “tot rypheid voort te gaan”.—Hebr. 5:11, 14; 6:1, NW.
14. Hoe kan gelowiges die belofte beërwe, en hoe is hulle hoop bevestig?
14 Dit is onmoontlik om dié wat eenmaal die woord van God geken het en wat afvallig geword het tot bekering te vernuwe “omdat hulle ten opsigte van hulleself die Seun van God weer kruisig en openlik tot skande maak”. Net deur geloof en lankmoedigheid kan gelowiges erfgename word van die belofte wat aan Abraham gegee is—’n belofte wat veilig en vas gemaak is deur twee onveranderlike dinge: God se woord en sy eed. Hulle hoop, soos “’n anker van die siel wat veilig en vas is”, is bevestig deur Jesus se ingang “tot binnekant die voorhangsel” as Voorloper en Hoëpriester volgens die orde van Melgisedek.—6:6, 19.
15. Wat toon dat Jesus se priesterskap, wat volgens die orde van Melgisedek is, voortrefliker as dié van Levi sou wees?
15 Hierdie Melgisedek was sowel “koning van Salem” as “priester van God, die Allerhoogste”. Selfs die familiehoof Abraham het aan hom tiendes betaal, en deur hom het Levi, wat nog in die lendene van Abraham was, dit ook gedoen. Die seën wat Melgisedek oor Abraham uitgespreek het, het dus die ongebore Levi ingesluit, en dit het getoon dat die Levitiese priesterskap minderwaardig was in vergelyking met dié van Melgisedek. Buitendien, as daar volmaaktheid deur die Levitiese priesterskap van Aäron was, sou daar immers nie ’n ander priester “volgens die orde van Melgisedek” nodig gewees het nie. En omdat daar verandering van die priesterskap is, “kom daar noodsaaklik ook verandering van wet”.—7:1, 11, 12.
16. Waarom is die priesterskap van Jesus voortrefliker as dié van die priesters onder die Wet?
16 Die Wet het inderdaad niks volkome gemaak nie, maar het swak en nutteloos geblyk te wees. Omdat hulle bly sterf het, was die priesters onder die wet talryk, maar aangesien Jesus “vir ewig bly, besit [hy] ’n priesterskap wat nie op ander oorgaan nie. Daarom kan Hy ook volkome red die wat deur Hom tot God gaan, omdat Hy altyd leef om vir hulle in te tree.” Hierdie Hoëpriester, Jesus, is “heilig, onskuldig, onbesmet, afgeskeie van die sondaars”, terwyl die hoëpriesters wat deur die Wet aangestel is swak is en eers vir hulle eie sondes offers moet bring voor hulle vir ander kan intree. Die woord van God se eedswering stel derhalwe “die Seun aan, wat vir ewig volmaak is”.—7:24-26, 28.
25. Watter verligtende toepassings van die Hebreeuse Geskrifte maak Paulus?
25 Bowendien vind ons in Paulus se brief aan die Hebreërs hartroerende bewyse dat profesieë wat lank gelede in die Hebreeuse Geskrifte opgeteken is later op wonderbaarlike wyse vervulling ondergaan het. Dit alles strek ons vandag tot lering en troos. In Hebreërs pas Paulus byvoorbeeld vyf keer die woorde van die Koninkryksprofesie in Psalm 110:1 toe op Jesus Christus as die Koninkryksaad, wat “aan die regterkant van die troon van God gaan sit het” om te wag “totdat sy vyande gemaak is ’n voetbank van sy voete” (Hebr. 12:2; 10:12, 13; 1:3, 13; 8:1). Verder haal Paulus Psalm 110:4 aan wanneer hy verduidelik watter belangrike amp die Seun van God as “priester vir ewig volgens die orde van Melgisedek” beklee. Soos eertydse Melgisedek, wat in die Bybelverslag “sonder vader, sonder moeder, sonder geslagsregister, sonder begin van dae of lewenseinde” is, is Jesus sowel Koning as “priester vir ewig” om die ewige voordele van sy losprysoffer aan te wend ten behoewe van almal wat hulle gehoorsaam aan sy heerskappy onderwerp (Hebr. 5:6, 10; 6:20; 7:1-21). Paulus verwys na hierdie selfde Koning-Priester waar hy Psalm 45:6, 7 aanhaal: “God is u troon in alle ewigheid, en die septer van u koninkryk is die septer van reg. U het regverdigheid liefgehad en wetteloosheid gehaat. Daarom het God, u God, u gesalf met die olie van uitbundige vreugde, meer as u deelgenote” (Hebr. 1:8, 9, NW). Wanneer Paulus uit die Hebreeuse Geskrifte aanhaal en die vervulling van profesieë in Christus Jesus aantoon, sien ons hoe die stukkies van die goddelike patroon inmekaarpas en gaan daar vir ons lig op.