Joan Hambidge - 2011-10-04 Untitled Document
Keerweer Op die hoek van Dunbarton en Wisconsin, Washington verloor ek ’n gedig oor Chicago. Daardie gedig, dit weet ek, sal my agtervolg soos ’n slegte gewete of ’n droom van iemand, iewers op ’n hoë gebou wat val en woordeloos roep om hulp. Dit sal terugkeer (soos Eliot waarsku) in ’n ander vorm, langs ’n ander roete, kopsku die opwagting maak: “Hier’s ek.” Dalk het daardie vers beland op ’n ander busroete of dalk gaan asiel soek by die Ambassade? Of vermoeid en rooi-oog ’n naam op die waglys geplaas: “Ek was in Chicago, ’n bootvaart meegemaak, bewonderend gestaar na Mies van der Rohe se geboue, die koue waters voel rinkel soos ys in ’n glas, verby die Chicago Tribune, die speakeasies, van die boot afgeklim, na links gestaar na ’n standbeeld van Marilyn Monroe in haar bekende pose, my glas gelig op Chicago: “My kind of town.”