Is die Amerikaanse grondwet op die spel in hierdie jaar se presidensiële verkiesing?
As die Republikeine van die Senaat waar is, sal die volgende president van die Verenigde State die regverdige Antonin Scalia se plaasvervanger benoem.
Gegewe die ouderdom van verskeie ander lede van die Hooggeregshof en gerugte van ander se aftrede, is dit waarskynlik die volgende president sal soveel as vier nominasies maak.
Hierdie potensieel dramatiese verandering in die samestelling van die hof kan transformeer hoe ons grondwet geïnterpreteer word, 'n saak waar die hof effektief die laaste woord het. Op die spel: stemregte, hoe verkiesings gedoen word, vereistes vir aborsieverskaffers, vakbonde vir openbare werknemers en aansprake op godsdienstige vrystelling van anti-diskriminasie wette, onder andere.
Die hof kan dramaties na links beweeg in die geval van 'n Clinton-oorwinning in November, wat die konserwatiewe tendens van die afgelope twee dekades ontwrig. in 'n bietjie gerapporteerde toespraak In Maart verlede jaar in Madison, Wisconsin, het Clinton dit duidelik gemaak dat sy progressiewe regters sal nomineer. Sy het ook gesê Sy sal wil hê dat regverdiges daartoe verbind is om te oorheers burgers Verenigde, die geval wat baie van die federale regulasies oor verkiesingsbesteding ongeldig gemaak het.
Baie kiesers mag stem vir Trump net om te verhoed dat dit gebeur.
'N Trump-oorwinning sal 'n skuif verder na regs verseker. Donald Trump het gesê Die toekoms van die Hooggeregshof is op die spel in hierdie verkiesing en het 'n lys van betroubare konserwatiewe potensiële genomineerdes vrygestel.
Die Republikeinse platform, goedgekeur tydens die partykonvensie op Julie 18, sê:
"... 'n nuwe republikeinse president sal 'n sterk konserwatiewe meerderheid aan die hof herstel wat die teks en oorspronklike betekenis van die Grondwet en ons wette sal volg."
As 'n staatsreg professor vir meer as twee dekades, het ek waargeneem die maniere waarop die hofleer kan skommel as een konstitusionele visie of 'n ander beveel die meerderheid.
Dit is nie oordrewe om te sê dat die toekoms van die Hooggeregshof, en van ons grondwetlike stelsel, die uitslag van die November-verkiesing aanskakel nie.
Verskillende grondwetlike visioene
Republikeine en Demokrate het verskillende visioene van hoe ons Grondwet die beste verstaan ​​word. Een fundamentele meningsverskil handel oor die vraag of die betekenis van die Grondwet vasgestel is wanneer dit geskryf is of of dit met verloop van tyd ontwikkel. Justisie Scalia gesê Laasgenoemde siening is "idioot." Regter Stephen Breyer, gewoonlik aan die liberale kant, glo in 'n "lewende grondwet."
Die konserwatiewes het 'n redelik betroubare as 'n stywe meerderheid sedert 1990 gehou. Die Hooggeregshof het in 'n konserwatiewe rigting begin met president Richard Nixon se aanstelling van William Rehnquist en Lewis Powell in 1972. Dit is gekonsolideer deur pres. George HW Bush se vervanging van Thurgood Marshall met Clarence Thomas in 1990. Die vervanging van die aart konserwatiewe Antonin Scalia met bykans enige Demokratiese genomineerde is anathema aan Republikeine, want dit sal die magsbeweging na die liberale blok verskuif.
Enige benoemde van 'n demokratiese president sal veel meer liberaal wees as wat Justice Scalia was. Merrick Garland, president Obama se genomineerde wie die Republikeinse leierskap in die Senaat besluit het ignoreer, is meer geneig om by die liberale blok op die hof aan te sluit. 'N Clinton-genomineerde sal waarskynlik selfs meer betroubaar progressief wees.
Aan die ander kant, as Donald Trump verdedig na die Federale samelewing wanneer dit kom by geregtelike aanstellings, soos hy het het gesê hy sal, kan 'n Trump genomineerde verwag word om by die konserwatiewe blok aan te sluit en, vir nou, die ideologiese status quo te behou.
Besluite wat anders kan gaan
Baie moeilike grondwetlike vrae in die afgelope jare is deur die hof in beslote, gewoonlik 5-4-besluite beantwoord. Die konserwatiewe blok, onder leiding van hoofregter John Roberts, en hoofregter William Rehnquist voor hom, is vir meer as twee dekades oorheersend.
Die konserwatiewe blok het oorheers die verhouding tussen die nasionale en staatsregerings, aan die reg van individue om te pak, oor die gebruik van ras in regeringsbesluitneming, On stemreg en aan die regterkant van hou en dra arms.
Regstellende aksie is illustratief. Konserwatiewe tekskundiges beweer dat enige regering se gebruik van ras rasdiskriminasie is en die gelyke beskermingsklousule oortree. Liberaliste glo daarenteen dat dit die doel van die gelyke beskermingsklousule is om slegs rasse-klassifikasies te ongeldig wanneer hulle gebruik word om te uitsluit (byvoorbeeld iemand wat diens weens hul ras) en nie diegene wat gebruik word om te sluit nie (byvoorbeeld, neem 'n persoon se wedloop in ag op universiteitstoelatings om diversiteit te bereik).
Die hof, wat die konserwatiewe siening aanvaar, het bevind dat die Grondwet die regering verbied om ras in ag te neem, tensy sy eie grondwetlike onregte reggestel word, met die moontlike uitsondering van die gebruik van ras in hoër onderwys toelatings. Met ander woorde, die regering mag grondwetlik niks doen nie om maatskaplike diskriminasie reg te stel op grond van ras waarvoor dit nie verantwoordelik is nie.
Soos hoofregter John Roberts in sy mening geskryf het in Ouers Betrokke in Gemeenskapskole v. Seattle Skool Distrik, waarin die Hooggeregshof die oorweging van 'n student se wedloop weier om K-12-opdragbesluite te neem, die "manier om diskriminasie op grond van ras te stop, is om op grond van ras te stop diskrimineer."
Regter Sonia Sotomayor verwerp daardie abstrakte benadering tot gelykheid as onrealisties. Dissentering in Schuette v. Koalisie om regstellende aksie te verdedig, waarin die hof die besluit van Michigan kiesers gehandhaaf het om die oorweging van ras in openbare universiteitstoelatings te verbied, sy het geskryf:
Die "manier om diskriminasie op grond van ras te stop, is om openlik en openhartig oor die onderwerp van ras te praat en die Grondwet toe te pas met oë wat oop is vir die ongelukkige gevolge van eeue rassediskriminasie."
Dit is twee baie verskillende sienings van hoe die Grondwet die beste verstaan ​​word: as kleurblind, ongeag die realiteite van die wêreld rondom ons; of as kleurbewustheid toelaat, as gevolg van die realiteite van die wêreld rondom ons.
Die volgende president, in nominasie en die Senaat, om die volgende geregtigheid te bevestig, het alle reg om te vra of die genomineerde die oorspronklike konstitusionele visie van die laat Regter Scalia of die progressiewe konstitusionele visie van Justisie Breyer deel. As Justisie Scalia vervang sou word met 'n soortgelyke geregtigheid, sou min op kort termyn verander. Maar as Justice Scalia se plaasvervanger so verskillend is in konstitusionele visie as Justisie Clarence Thomas anders as Thurgood Marshall is, kan dit baie verander.
Die hof, en dus ons grondwetlike leerstelling, kan ideologies getransformeer word. Dit is nie omdat beoordelaars ideoloë is wat hul eie politieke voorkeure bevorder nie, maar omdat die konstitusionele visie van die regverdiges deur 'n politieke proses van nominasie en bevestiging vasgestel en goedgekeur is.