JORDAN | Health24
Posted by: jordan | 2007/02/19
Kan dit wees dat my baba van 17 maande nog refluks het? Ek het van 2 maande af AR melk gebruik. Elke keer na 'n voeding sal hy sluk asof hy die melk probeer afkry. Dankie
Dit klink nie soos refluks nie, maar meer na 'n probleem met sy slukderm [die esofagus]. Dit kan miskien 'n probleem wees wat in Engels bekend staan as 'pharyngeal incoordination' of miskien 'n ander probleem, die van 'n vaskulere kring. In elk geval is dit nodig om die pediater weer te raadpleeg en vir hom te vra of hy hierdie moontlike diagnose uitgeskakel is of nie. Die Pop | Rosalind Franklin
Sleutelwoordw:konsentrasiekamp, lewe, pop, reis, rhodesie
Februarie 24, 2008 at 12:52
Pragtig… my ma het so n teddie van haar ouma gekry, een van daai waar die arms en bene kon beweeg, ongelukig het die in n brand 2 jaar terug tot as verkeer. Dit is nou nog vir my ma n groot verlies van familie geskiedenis!
Februarie 24, 2008 at 16:05
En ons dink ons het dinge om oor te kla!
Februarie 24, 2008 at 17:59
as die pop kon praat, wonder ek watse stories sy sou kon vertel.
Februarie 24, 2008 at 18:39
Mooi verhaaltjie. Ek dink dis belangrik om haar storie nie te vergeet nie.
Februarie 24, 2008 at 18:49
TristonJ: Wat ‘n groot jammerte oor die teddie, sulke goed kan mens nie vervang nie.
Jasper: Ja, as jy maar kon praat…ek sou soveel meer kon leer.
Dankie vir julle ander se inloer.
Februarie 24, 2008 at 19:12
Dis ‘n oulike storie, dis vir my tog so lekker as goed ‘n mens se geskiedenis dra, veral ‘n pop wat altyd na aan die draer se hart was.
Februarie 24, 2008 at 19:32
Dis ‘n mooi storie. My ouma se mense kom ook van Rhodesie af. Ek het weer ‘n regte skaapvelkombersie wat ek geerf het, wat so deur die geslagte aangegee is. Ek kan Suidpool toe gaan net met my bersie, so warm is hy.
Februarie 24, 2008 at 23:38
Oulike storie. Jy skryf lekker.
Februarie 25, 2008 at 11:48
Lekker van die kombersie, Sonkind.
Netjane, ek is gek na sulke ou dinge wat oorgedra word, dit hoef nie waardevol te wees nie, maar dit het storie van die lewe daaraan. Net soos Sonkind se kombersie.
Wag-‘n-bietjie, dankie. Ek dink my ma het nog ‘n wa-kis ook wat op daai trek was.
Februarie 25, 2008 at 16:26
Ek het nie kinders van my eie nie. Soms dink ek dis moer sad dat my geskiedenis by my moet doodloop. Ek sou so graag vir ‘n kind wou leer wat ek weet. Wou gee wat ek het. En wou vertel wat ek gaan vergeet.
Hopelik het jy iemand wat daai pop kan oorneem by jou. Eendag.
Februarie 25, 2008 at 16:36
Oe aarde Skoor…ek sit moet foto’s drie agter-oupas in die konsentrasiekampie, ‘n dagboek van een wat hy geskryf het op St. Helena, met Lennon’s blikke en ‘n grammofoon. Met soveel goed.
Ek verstaan presies wat jy bedoel. Nee ek het nie kinders nie en ek sal ook nie hê nie.
Dis ‘n taai-toffie. Weet nie wat gaan eendag daarvan word nie.
Februarie 26, 2008 at 09:58
Skoor, soms dink ek ‘n kind is ‘n uitbreiding van jouself.
Rosalind, ek het twee poppe van my pa geërf, kom al vier geslagte ver, my broer het ongelukkig (gelukkig vir my) geen erg daaraan gehad nie. Ek kon nie help om te wonder watter lekker vertelling jy daarvan sou kon maak nie. Sal eendag ‘n foto daarvan neem.
Februarie 26, 2008 at 10:51
Wag-‘n-bietjie, jy moet tog ‘n foto neem en vir ons wys asseblief. Ek wil graag sien, vier geslagte is baie oud en spesiaal! Ek moet nog ‘n skandeerder koop sodat ek van die foto’s saam met die stories kan sit.
Februarie 26, 2008 at 14:43
Mooi storie, ek wens ek het so van ons familie se geskiedenis geweet soos jy van joune! Treasure jou pop!
Februarie 26, 2008 at 16:09
Dankie Zee, mens kan nogal soek na jou voorsate deesdae op databasisse veral as jy name, geboortedatums en sterfdatums het. Mail my as jy belangstel.
« Die ongeluk wat ‘n baba gekry het
Hoe sê ek totsiens? »