Die gif van bitterheid | Manna Tydskrif's Blog
by mannatydskrif Die gif van bitterheid – deur Riaan Lombard
God is besig om saam met elkeen van Sy kinders ‘n pad te stap. Hy wil ons dinge wys en leer en ons ontwikkel sodat ons in die volheid wat Hy vir ons het kan instap. Hy wil hê dat ons aanhou sal beweeg. Partykeer wil ons tog net bly waar ons geestelik is. God staan nie stil nie. Hy sien wat ons nie sien nie. Hy sien wat vir ons voorlê. Hy sien wat in ons harte aangaan. Hy sien waarvoor Hy elkeen geroep het, en as ons nie aanbeweeg nie, gaan ons nie by ons bestemming uitkom nie.
Baiekeer stry ons met die Here en ons wil nie aanbeweeg nie. In die woestyn het God die Israeliete self gelei op die pad wat hulle moes stap. Hy het dit nie aan hulle oorgelaat om self hulle rigting te bepaal nie. Sy opdrag aan die Israeliete was: “Volg My. Ek sal julle wys die pad wat julle moet stap.”
Die eerste plek waarna die Here die Israeliete gelei het, was Mara. Mara was drie dae se trek in die woestyn in. Die Israeliete het vir drie dae lank niks gehad om te drink nie, en toe hulle by Mara kom, is die water bitter.
Exodus 15:24 – En hulle het in Mara gekom, maar kon die water van Mara nie drink nie, want dit was bitter. Toe murmureer die volk teen Moses en sê: Wat moet ons drink?
Net drie dae vantevore het hierdie selfde volk God geprys nadat Hy hulle deur die Rooisee gelei het. En binne drie dae het hulle houding verander. Binne drie dae het hulle lofprysing opgedroog en het hulle begin murmureer. Binne drie dae het daar ‘n probleem opgeduik wat te groot was vir hulle om te hanteer.
Dis juis gedurende die moeilike tye wat die Here vir ons wys wat in ons eie harte aangaan. Wanneer ons onder druk is, kom ons ware gesindheid te voorskyn. Die Israeliete het nie van die pad gehou wat die Here vir hulle gewys het nie. Ek is seker ‘n paar van hulle het gevra: “Weet God ooit wat Hy doen?” Ons is dieselfde. Sodra ons gekonfronteer word met ‘n moeilike situasie vergeet ons vinnig wat God vir ons in die verlede gedoen het. Ons vergeet wie God is.
Spreuke 16:25 – Daar is ‘n weg wat vir ‘n mens reg lyk, maar die einde daarvan is weë van die dood.
God kon die Israeliete gelos het om hulle eie paadjie te loop, maar hulle pad sou tot die dood gelei het. Ons Christene het gekies om die Here te volg en dan iewers langs die pad wanneer dinge swaar gaan, begin ons vrae vra. Ons begin twyfel en dan wonder ons of ons nie maar liewer ‘n ander pad moet kies nie.
Die pad wat die Here met jou stap lei na die beloofde land. Ons is oppad na die vervulling van God se beloftes. En oppad na ons geestelike Kanaän, raak ons opgewonde oor die verkeerde goed. Ons raak opgewonde oor ons probleme en ons begin murmureer. Ons begin dinge sê soos: “Weet God wat Hy doen? Hoekom is Hy nie daar vir my nie?” Maak nie saak hoe ons voel oor die pad wat die Here met ons stap nie, Hy weet wat Hy doen.
Binne drie dae het die Israeliete hulle rug op God gedraai en het hulle begin terugverlang na Egipte. Dit was makliker vir God om die Israeliete uit Egipte te haal as wat dit was om Egipte (ou natuur) uit die Israeliete te haal. Dis somtyds maklik om tot bekering te kom, want jy snap dat jy ‘n verlosser nodig het. Maar wanneer die Here ‘n pad met jou begin stap om Egipte uit jou uit te kry, wanneer Hy begin deal met die issues in jou lewe, begin jy kerm en kla en attitude problems ontwikkel. Ons raak ongemaklik wanneer God ons probleme begin aanspreek.
Spreuke 4:23 – Bewaak jou hart meer as alles wat bewaar moet word, want daaruit is die oorspronge van die lewe.
Almal van ons deel van tyd tot tyd met issues in ons lewens. En die oorsprong van alle issues is ons harte. Daarom sê die Bybel dat ons ons harte moet bewaar. Jou gemoedstoestand en jou houding, word nie bepaal deur jou omstandighede nie, maar deur wat binne in jou hart is. En wanneer jy nie die Here toelaat om met die issues in jou hart te deel nie, gaan jou nooit gelukkig wees met waar jy is nie. Wat binne jou hart aangaan bepaal wie jy is.
God se doel met die Israeliete was om met die issues in hulle harte te deel voordat hulle Kanaän binnegaan. Die Israeliete was vir 400 jaar in ballingskap, hulle het heelwat issues gehad. Vir 400 jaar het hulle in haglike omstandighede geleef, was geslaan en verdruk en het hard gearbei. Die issues waarmee hulle moes deel was mismoedigheid, neerslagtigheid, hopeloosheid, geweld, wrokke, onvergewensgesindheid, bitterheid, depressie en rebellie. As gevolg van die omstandighede waaraan hulle blootgestel was, het hierdieissues in hulle harte ingekruip, en hulle moes daarvan ontslae raak.
Die eerste stop in elke Christen se lewe is Mara. Mara simboliseer al die pyn, hartseer en bitterheid van die verlede wat ons geneig is om saam met ons te dra. En baiekeer klou ons aan hierdie issues vas, en begin ons kla en kerm sodra die Here ons daarvan wil losmaak. Baie van ons probeer Mara omseil en soek na ‘n ander paadjie wat ons na die beloofde land sal neem.
Net vir interessantheid, die woord “Mara” beteken ook rebelsheid. Die hoofrede hoekom die Israeliete in die woestyn gesterf het, was hulle rebelsheid. Hulle het gedurig teen God gerebeleer en ander afgode gedien. Rebelsheid en bitterheid is twee issues wat jou geestelike dood sal veroorsaak.
Kan jy met Israel identifiseer? Het mense in die verlede al goed gesê of gedoen wat jou negatief beïnvloed het of jou seergemaak het? Party van ons is slawe van haat of vrees. Party van ons is slawe van onvergewensgesindheid en bitterheid. Party van ons is slawe van rebellie.
Exodus 15:25 – En hy het die Here aangeroep, en die Here het hom ‘n stuk hout gewys; dit het hy in die water gegooi, en die water het soet geword. Daar het Hy vir hulle ‘n insetting en verordening vasgestel en hulle daar beproef.
Moses het die probleem opgelos deur God aan te roep. Ek weet nie hoekom nie, maar party mense blameer God in moeilike tye, in plaas daarvan om Hom aan te roep. Dis rebellie. Daar is dinge in jou lewe wat jy nie alleen kan hanteer nie. Hoe beter jy verstaan dat jy God nodig het in moeilike en maklike omstandighede, hoe vinniger kom jy oor dit wat jou vashou.
Die stuk hout wat Moses in die water gegooi het, was simbolies van Jesus Christus se kruisiging. Die Israeliete het gestop by die plek van bitterheid. Bitterheid wat hulle van binne af opgeëet het, bitterheid wat hulle hele lewens vernietig het. Moses vra toe vir God: “Here, wat kan ons doen om van hierdie bitterheid ontslae te raak?” En die Here sê vir hom: “Gaan na die kruis en die bitterheid sal soet word.”
Die kruis is die antwoord op bitterheid. By His stripes we were healed . Wanneer die vyand jou wil herinner aan dit wat jou seergemaak het en pyn veroorsaak het, herinner hom wat Jesus Christus vir jou aan die kruis gedoen het.
Maak ‘n besluit en weier om wrokke te koester. Weier om aan bitterheid vas te klou. Kies om aan te beweeg. Kyk vorentoe, nie agtertoe nie. God wil hê ons moet aangaan met ons lewens. Hy wil hê dat ons by die vervulling van beloftes sal uitkom. As jy nie van bitterheid gaan ontslae raak nie, gaan dit jou vergiftig.
Bitterheid en issues is om vas te klou aan die verlede. Dis om vas te klou aan wat die een gesê het toe jy vyftien was, en wat daardie een gedoen het toe jy twintig was. En so bou ons al hierdie dinge op en dit dwing ons om in ‘n mate in die verlede te leef en om agter toe te kyk. Hoe ver vorentoe gaan jy beweeg as jy agtertoekyk?
Mense wat by Mara bly, wat nie vir die Here vra om die water soet te maak nie, vergiftig hulself. Elke dag drink hulle ‘n bietjie meer gif. As jy al voedselvergiftiging gehad het sal jy weet waarvan ek praat. Jy is siek, jy is pap, jy het geen energie of lus vir die lewe nie. Jy kan nie opgewonde raak oor enige iets nie, al wil jy. Dieselfde met iemand wat vashaak by bitterheid. Hulle is altyd moeg, altyd negatief, altyd depressief, altyd neerslagtig en hopeloos. Hulle sien nooit kans vir die lewe nie. Hulle het nie die krag om nuwe dinge aan te pak nie. Hulle raak nie opgewonde oor wat die Here doen nie. Hoekom nie? Nie omdat die Here nie goed is nie. Nie omdat die Here nie vir hom daar is nie, maar omdat hy homself elke dag bietjie vir bietjie vergiftig.
Dis nie die duiwel wat ons vergiftig as ons by Mara bly nie. Ons vergiftig onsself. Net ons kan die keuse maak om dit te verander.
As jy issues in jou hart hou, vergiftig dit die water van jou hart. As jy die Here toelaat om dit soet te maak, word dit die lewende water van die Heilige Gees. Dit sal jou van binne verkwik en verfris. Baie mense beleef nie die Heilige Gees nie, en hulle sal ook nóóit nie, solank as wat hulle bitterheid in hulle harte het. As jy die keuse gemaak het om bitter te wees is die goeie nuus dat jy kan kies om nie meer daarvan te drink nie.
Mara is vir elkeen van ons ‘n toets. En die Here gaan gedurig goed oor jou pad stuur wat jou sal konfronteer. En die vraag is: Slaag jy die toets of dop jy aanhoudend?
Exodus 15:26b – Want Ek is die Here wat jou gesond maak.
Die eerste plek waar God Homself aan die Israeliete geopenbaar het as die God wat alle siektes genees was by Mara, nadat die bitter water soet geword het. Daar is baie mense in hierdie lewe wat smag na ‘n geneesheer, wat op hulle knieë gaan en die Here vra om hulle te genees. Wat God in die woestyn gedoen het, tel vandag nog. You will meet the Healer when you deal with the bitterness in your heart.
Ek het eendag bedien op ‘n klein dorpie en ‘n man het na ‘n vrou langs hom gewys en my gevra of ek vir haar sal bid vir die pyn in haar liggaam. Ek het ingestem en gevra dat hulle haar vorentoe bring. Twee mans moes haar optel en vorentoe dra. Ek het toe besef dat daar groter fout is as wat ek aanvanklik gedink het. Ek het die Here gevra om my te help en die woord “bitterheid” het by my opgekom. Ek het haar toe gevra of daar bitterheid in haar is. Haar hele gesig het verander. Haar oë het donker geword en haar wange het rooi geword en daar was ‘n baie gedetermineerde kyk op haar gesig en sy het my geantwoord met ‘n kort bitsige stemtoon: “ja”. Dit het vir my alles gesê. Dit sê vir my: “Ja ek is bitter, en ek het die volste reg om bitter te wees en moenie met my sukkel nie.” Ek het vir haar verduidelik dat bitterheid ‘n keuse is en sy het ingestem dat ek vir haar bid sodat die Here haar daarvan kan losmaak.
Ek het toe vir haar gebid en die Heilige Gees het deur my geprofeteer en gesê: “Voor die einde van vanaand sal die Here die gif van die bitterheid verwyder.” Sy het op die vloer neergeval en haar hele liggaam het begin bewe. Dit het gelyk of sy elektriese skokke kry. Sy het seker vir twintig minute op die grond gelê met stuiptrekkings. Die hele kerk was gestres oor wat hulle gesien het, en ek moes mooi verduidelik dat dit eintlik baie normaal in die koninkryk is, al sien ons dit nie baie nie. Ek het vir hulle gesê dat die Heilige Gees besig is om diep dinge uit te sorteer op ‘n vlak wat ons nie beweeg nie en ons moet Hom tyd gee om klaar te maak. Hulle moet net vir haar bid. Hulle het dit toe gedoen en twintig minute later het sy opgestaan en sy het soos ‘n nuwe mens gelyk. Sy het kleur in haar gesig gehad en het geloop, sonder enige hulp.
Die volgende oggend het sy my gebel en my vertel wat gebeur het nadat ek vir haar gebid het. Toe sy by die huis kom was 70 persent van die pyn weg. Sy het begin opgooi van 7 uur tot 12 die aand. Toe sy klaar opgegooi het, was elke pyn en skeet uit haar liggaam uit!
Moenie dat bitterheid jou vergiftig nie. Moenie dat dit jou lewe vernietig nie. Moenie die duiwel in jou lewe plek gee deur bitterheid en onvergifnis nie. As jy bitterheid in jou hart koester en jy wil hê dat God die bitter water soet moet maak, bid die volgende gebed:
“Vader, help my om die mense wat teen my gesondig het en my seergemaak het te vergewe. Verwyder al die gif van bitterheid in my lewe, Amen.”
from → Mei-Jun 2007, Riaan Lombard
← ‘n Geoliede lewe
Glo God →