Inwoners etiketbakke en herplantende saailinge in 'n Behuisingshuis van die Bewaringskursusprogram by die Washington Corrections Centre for Women. Foto deur Benjamin Drummond / Sara Joy Steele
Maar wat as ons benadering tot dié agter tralies konstruktief was, eerder as vernietigend? Wat as korrektiewe fasiliteite programme en hulpbronne verskaf om op te voed en aan te moedig? Wat gebeur as gemeenskappe met gevangenisse saamwerk, nie net om die lewe aan die binnekant te verbeter nie, maar ook om die vooruitsig van sukses aan die buitekant te verhoog?
Vandag wys programme by gevangenisse en gevangenisse regoor die land dat dit moontlik is. In hierdie programme vind gevangenes medelye vir ander en doel vir hulleself.
Fulton County Gevangenis Atlanta
kameraadskap 'n Hond se kan nooit onderwaardeer, ten minste nie aan Susan Jacobs-wei.
"Honde het die vermoë om die goeie te sien in 'n mens, selfs wanneer mense nie kan nie," sê sy.
'N Hond-minnaar ", want ek kon kruip," Jacobs-Meadows besit dieselfde vermoë om die goeie te sien in ander as die viervoetige vriende wat deel woonkwartiere met Fulton County Jail gevangenes as deel van die honde selmaats program in Atlanta.
Om al die gevangenes te glo het 'n goeie vermoë om te help, is wat die Army-veteraan geïnspireer het om die program jaarliks ​​by die tronk 2 1 / 2 te kry. Vir 10 weke oefen misdadigers honde uit plaaslike skuilings om te sit, te bly en te haal.
Die versorging van hoofsaaklik oortreders, is Canine selmaats ontwerp om meer as te voorsien gehoorsaamheid opleiding honde voor aanvaarding deur plaaslike families doen. Die meestal-vrywilliger gelei strewe sit 'n swaar fokus op die transformasie van lewens deur die unieke band ontwikkel tussen onderwyser en leerling, wat albei kan gesien word as skipbreukelinge samelewing se. Meer as 100 inwoners deelgeneem het, en Jacobs-Meadows sê dit is uiters skaars vir 'n inwoner te reoffend na die voltooiing van die program.
Voor die deelname aan die program moes Leon Jennings net druk maak om oogkontak met 'n ander persoon te maak. Uit die tronk vir meer as 15 maande, het Jennings 'n uitgaande houding en 'n gelofte om nooit terug te keer nie. Hy krediteer die program, en die Duitse Herder met wie hy hom vennoot gehad het, vir sy eie verandering in sy ingesteldheid.
Sedert 2009, het inwoners op Washington se Stafford Creek Korreksies Center is digter met die natuur.
Hierdie gevangenes het getalle omgekeer wat een keer oorskiet het met skadelike bitterweed tot weelderige weiding en het meer as 1.5 miljoen blomme geplant as omgewingsbeamptes in die Sustainability in Prisons Project se Prairie Conservation Nursery Program.
"Ons weet die natuur kan mense beïnvloed ... dit gee hulle 'n gevoel van welsyn."
Die program, ook beskikbaar by drie ander Washington staat tronke, kan 45 Stafford Creek gevangenes per jaar om hul selle ontsnap vir ses uur per dag, vyf dae per week. Vir baie van hulle is dit dien ook as hul eerste verbinding met die omgewing.
Een inwoner het gesê hy het liefgehad om alle voertuie te ry, "skeur", wat hy gedink het, was bloot woestyn. Sedert hy deelgeneem het aan die program, het hy gesê hy is "wakker" na die omgewing as 'n lewende ding wat sorgvuldig verdien, wat help om sommige van die gebiede wat hy een keer vernietig het, te herstel.
Navorsers by die Evergreen State College, wat help met die bestuur van die kwekery program, krediet die program met 'n afname in angs gevangenes en aggressiewe gedrag, en 'n toename in empatie.
Die program bied ook die potensiaal vir kollege krediet, sodat gevangenes kan vaardighede aangeleer "op die werk" toegepas word vir 'n toekomstige loopbaan.
Slang River CORRECTIONAL INSTITUTION Ontario, Oregon
Individuele bevalling by Oregon se Snake River Correctional Institution het 'n betonsel beteken, nie groter as 'n parkeerstalletjie nie.
Gevangenes het ongeveer 23 uur per dag is daar 'n lang isolasie wat dikwels aggressiewe gedrag van gevangenes, wat soms probeer om te byt of slaan wagte die fasiliteit se uitgelok. So wagte probeer 'n eksperiment: Stuur gevangenes terug na die natuur of, meer akkuraat, bring die natuur vir hulle.
Die Blou Kamer, wat in April 2013 geïmplementeer word, dompel 'n uur lank gevangenes in die natuur deur video's van dorre woestyne, welige woude en oop oseane te speel terwyl hulle alleen in 'n stoel sit.
Die kamer, vernoem na die glans van die beelde geprojekteer op sy muur, is gekrediteer met 'n verlaging in gerapporteerde voorvalle van geweld teen wagte. Gevangenis amptenare in New York, Michigan, Hawaii en Australië het belangstelling getoon in met hul eie Blou kamers as 'n manier om gevangene buie verbeter. Die projek kos die gevangenis Oregon sowat $ 1,500.
"Gevangenes in eensame opsluiting is natuur ontneem soos geen ander mens," sê Nalini Nadkarni, 'n bos ekoloog aan die Universiteit van Utah wat saam met die konsep Blue Room. "Ons weet die natuur kan beïnvloed mense ... dit gee hulle 'n gevoel van welsyn."
San Quentin Staats Gevangenis Kalifornië
Verhale kan lewens verander. Vra net die gevangenes in San Quentin se Broers in Pen skryfklas. Elke Woensdagaand ontmoet sommige van die mees geharde misdadigers in Kalifornië se berugte tronkstraf om hul eie fiksie en memoires te skryf, te lees en te kritiseer.
Die klas bied lewende bewys dat stories die mag van transformasie besit.
'N Skrywer stap na die middel van die kamer, senuweeagtig om 'n storie direk ontgin van sy lewe lees. Sy mede-gevangenes vorm gretig 'n sirkel van ondersteuning rondom hom, wag vir wat moeite op papier hardop te lees. "Ek is lief vir soveel daardie oomblik van spanning, en jy het geen idee watter soort van die skepping wat hy gemaak het," sê Zoe Mullery, wat is die onderrig van die klas sedert 1999.
Wat ook al die skrywer se vaardighede betref, sê Mullery dat haar klas reageer met aanmoediging en deurdagte, spesifieke kritiek. Hierdie ondersteuning word 'n kragtige uitlaat van emosie en kreatiwiteit.
"Skryf is waar die menslike gees werklik en suiwer styg. Gebrek aan self-uitdrukking, in die vorm van skryf, doodslaan die gees, "sê Brothers in Pen student JB Wells.
Vir hom en ander bied die klas lewende bewys dat stories die krag van transformasie besit - maar net wanneer hulle toegelaat word om dit te vertel.
Folsom State Prison Represa, Kalifornië
Die verbetering van landskappe en ontwerp treffende wolkekrabbers is 'n hoë prioriteit vir die vroue gesit in Folsom Prison se rekenaarlaboratorium, maar daar is 'n groter doel op hul koppe. Hierdie gevangenes is met behulp van die vaardighede geleer uit die staat se Autodesk Authorized Training Center Program om iets belangriker as geboue en rekenaar-kode handwerk: 'n beter lewe.
Hierdie program is net meer as 'n jaar gelede ingestel, en dit is die enigste in die land om vroulike gevangenes te leer wat rekenaarontwerpvaardighede in argitektuur en ingenieurswese gebruik. Die ses maande klas word geleer deur ingenieurs met die California Prison Industry Authority, 'n staatsagentskap wat produktiewe werk vir gevangenes lewer.
Die doel is om deelnemers te voorsien van vaardighede wat hulle kan help om te kry werk sodra hulle vrygelaat. Baie mense het werk gevind in gebiede wat vir hulle sou gesluit, waaronder 'n onlangse gegradueerde wat 'n werk in New York geland en het meer as 100 ontwerp projekte voltooi sedert haar vonnis geëindig.
Met byna 70-vroue wat in Junie vanjaar afgestudeer het, is die program se 90-persentasie voltooiingsgraad groter as dié van soortgelyke rekenaarontwerpprogramme wat beskikbaar is aan professionele studente aan die buitekant, waar die voltooiingskoers sowat 50-persentasie is.
Marcus Harrison Green is 'n JA! Verslaggenoot en die stigter van die Suid-Seattle Emerald. Volg hom op Twitter @ mhgreen3000.
Jy is hier: Tuis > Sosiale en politieke > demokrasie > hervormings > Hoe 5 tronke is verbetering van die lewe aan die binnekant