'n Afrika struikelblok
Afrika het baie probleme waarvan magsmisbruik een van die grootstes is. Toe Afrika haar koloniale heersers verdryf het, was haar inheemse bevolkings'n hemel-op-aarde bedeling,soos beloof is, te wagte. Net die teenoorgestelde het gebeur. Dekolonisasie het soos 'n doodsengel deur Afrika getrek en hordes van inheemse leiers sien kom en gaan. Baie was net oor selfverryking begaan en het nie 'n snars vir hul eie mense omgegee nie.
Die meeste Afrika-leiers het weinig tersiêre opleiding gehad en derhalwe nie opgewasse om 'n land sinvol te lei nie. Daarom is etlike van hulle later deur dieselfde kieserskorps wat hulle aan bewind help bring het, van hul amp ontneem en selfs vermoor. Wie op 'n leeu ry, beland maklik in sy pens!
Afrika het 'n opvallende wanindruk van staatsmag. Haar leiers beskou dit as 'n persoonlike besitting waaraan vir lewe en dood vasgeklou moet word.Gevolglik gee die een wat dit bekom, dit moeilik prys.
Die Bybel leer ons dat regeermag afgeleide gesag is. Dis 'n gawe van God en derhalwe nie 'n persoonlike besitting nie:
"Laat elke mens hom onderwerp aan die magte wat oor hom gestel is, want daar is geen mag behalwe van God nie, en die wat daar is, is deur God ingestel, sodat hy wat hom teen die mag versit, die instelling van God weerstaan; en die wat dit weerstaan, sal hulle oordeel ontvang. Want die owerhede is geen voorwerp van vrees by die goeie dade nie, maar by die slegte. Maar wil jy die mag nie vrees nie, doen wat goed is, en jy sal lof van hom ontvang; want hy is 'n dienaar van God, jou ten goede. Maar as jy kwaad doen, vrees dan; want hy dra die swaard nie verniet nie, want hy is 'n dienaar van God, 'n wreker om die een wat kwaad doen, te straf" (Rom.13:1-4).
God het staatsgesag ingestel sodat mense daarmee goed moet doen. Hoe groter die mag, hoe verantwoordeliker behoort daarmee omgegaan te word. Dit gebeur nie in Afrika nie. As booswigte eers mag geproe het, deel hulle dit met niemand anders nie. Gevolglik is die "nuwe vryheid" wat swart leiers vir hul land bewerk het, gewoonlik niks anders as chaos met nuwe beligting nie.
Desondanks plaas Afrika die skuld vir die chaos gedurig op die gewete van vooruitstrewende rasse en brandmerk hulle skaamteloos as die grondliggende oorsaak van die voortslepende ellende.
Kolonialisme is 'n sprekende voorbeeld hiervan. Na meer as 'n halfeeu van dekolonisasie kry kolonialisme nog steeds die skuld vir Afrika se onvermoë om sinvol met staatsgesag om te gaan. Kolonialisme was in werklikheid 'n vakleerlingskap in beskawing. Die vakleerlinge het die toets gedruip en die instrukteurs daarvoor blameer!
Wie Afrika op haar flaters wys, word as rassehaters brandmerk. Gevolglik laat versteende wraaksug geen ruimte vir selfondersoek nie en verdrink Afrika-leiers se toesprake gereeld in die sous van rassehaat; 'n verdedigingsmeganisme teen enige kritiek. Dit laat haar agterlik, arm en aan die onderpunt van die voedselketting omdat Derdewêreld mense mekaar nie tot die vlak van die eerste wêreld kan verhef nie.
Afrika verwar demokrasie met 'n diktatuur deur die meerderheid. Dit wemel van klug-demokrasieë. Swart bevrydingsbewegings het nie vir die vestiging van demokrasie in die ware sin van die woord geveg nie, maar vir oppermag ten einde hulself te verryk. Daarom is Afrika se standaarde grootliks dubbele standaarde en haar geskiedenis 'n tablo van 'n eindelose herhaling van die verkeerde manier van leef.
Afrika verduur baie internasionale kritiek waarvoor sy self verantwoordelik is. Sy dra niks tot die ontwikkeling van die mensdom by nie en vernietig haarself met 'n kultuur van onwaardigheid, onbevoegdheid en swak gedrag. Daarbenewens takel sy gereeld meganismes wat haar bo haar ellende kan laat uitstyg en produseer tot skroot af. Gevolglik is getalle, ellende en miljoene mense wat in vrees, vullis en ellende leef en sterf al wat in Afrika floreer.
Afrika is terminaal siek. Die enigste hoop op genesing is om die liefde vir mag met die mag van die liefde te vervang. As Afrika haar eie mense meer liefhet as wat sy haar blankes haat, sal die herstelproses begin. Daarvoor het Afrika baie dringend leiers nodig wie se harte in die bloed van Jesus Christus gewas is!