Project CitiBoi: Hoekom dan nie?
Die oneindige moontlikhede wat elke dag inhou behoort jou te laat steier. Die ontelbare hoeveelheid ondervindinge wat ek kan ervaar is ontelbaar, asemrowend en ek sit hier en kyk na my Outlook inboks en wag vir nuwe e-pos.
Ons lewe, vasgevang in lusse, lewe dieselfde paar dae oor-en-oor en verbeel onsself net 'n handjie vol moontlike padjies wat voor ons lê. Ons sien dieselfde dinge elke dag en reageer dieselfde manier, dink dieselfde gedagtes, elke dag 'n ligte variasie op die vorige dag, elke oomnlik vloei egalig op die sagte kurwe van maatskaplike norme.
Ons tree op asof om net deur vandag te kom, more te kom gaan beteken dat ons drome kan terugkeer na ons toe.
Nee, ek het nie al die antwoorde nie, ek weet nie hoe om myself te forseer om die potensiaal in elke oomblik te sien nie maar ek weet een ding: Die oplossing behels nie die afwatering van elk van my idees en kreatiewe impulse net sodat ek eendag makliker in 'n vorm kan pas nie. Dit behels nie die temper van my eie lewe om beter in iemand anders se verwagtinge in te pas nie. Dit behels nie terughou omdat ek bang is om dinge rond te skud nie.