ABA kan vaardighede onderrig en gedrag verander.
ABA is kort vir Toegepaste Gedragsontleding, en word dikwels beskryf as die "goue standaard" vir outisme behandeling. Toegepaste Gedragsontleding (ABA) is 'n stelsel van outisme behandeling gebaseer op behavioristiese teorieë wat eenvoudig verklaar dat "korrekte" gedrag deur 'n stelsel van belonings en gevolge geleer kan word (of meer onlangs belonings en weerhouding van belonings).
Een definisie van die tegniek beskryf dit soos volg:
Toegepaste - beginsels toegepas op sosiaal belangrike gedrag
Gedrag - gebaseer op wetenskaplike gedragsbeginsels
Analise - vordering word gemeet en intervensies verander
Geskiedenis van ABA
Dr. Ivar Lovaas, 'n gedragsielkundige, het in 1987 ABA vir outisme by die Departement Sielkunde by UCLA toegepas. Hy het geglo dat sosiale en gedragsvaardighede, selfs tot diepgaande outistiese kinders, deur die ABA-metode geleer kan word. Die idee was (en is) dat outisme 'n stel gedragsimptome is wat aangepas of uitgeblus kan word. Wanneer outistiese gedrag nie meer aan die waarnemer sigbaar is nie, is die veronderstelling dat die outisme self effektief behandel is.
Toe hy die eerste keer ABA begin gebruik het, het Lovaas geen huiwering gehad oor die gebruik van straf vir nie-nakoming, waarvan sommige baie moeilik sou wees. Hierdie benadering is in die meeste situasies aangepas, maar dit word steeds in sommige instellings gebruik.
In die algemeen is egter "straf" vervang deur "weerhouding van belonings." Byvoorbeeld, 'n kind wat nie behoorlik op 'n " mand " reageer nie (opdrag) sal nie 'n beloning (versterker) ontvang soos 'n gunsteling kos nie.
Wat ookal sy mening oor Lovaas se benadering is (en baie mense voel dat ABA albei onmenslik en onmenslik is), het sy idee baie redelik geword: baie, indien nie, die meeste kinders wat intensiewe ABA-opleiding ontvang, leer om ten minste van die tyd behoorlik op te tree - - en sommige verloor selfs hul outisme diagnose na jare van intensiewe terapie.
Of leer toepaslike gedrag dieselfde is as "genees word" is natuurlik 'n debatteerbare vraag.
Met verloop van tyd is Lovaas se tegnieke bestudeer en aangepas deur terapeute met effens verskillende visioene van behaviorisme. Tegnieke soos "sleutelreaksie" en "taalgebaseerde ABA" het in hul eie reg gevestigde outisme behandelings geword.
Wat kan kinders deur ABA leer?
Die meeste van die tyd is ABA bedoel om ongewenste gedrag te "blus" en om gewenste gedrag en vaardighede te leer. Byvoorbeeld, ABA kan gebruik word om uitbarstings en tantrums te verminder of om 'n kind te leer om stil te sit, woorde te gebruik om versoeke te maak of hul beurt in die speelgrond te wag. ABA kan ook gebruik word om eenvoudige en komplekse vaardighede te onderrig. Byvoorbeeld, ABA kan gebruik word om 'n kind te beloon om sy tande korrek te borsel, of om 'n speelding met 'n vriend te deel.
Alhoewel ABA gebruik kan word in 'n "natuurlike" omgewing (byvoorbeeld 'n speelgrond), is dit nie bedoel om emosionele of sosiale vaardighede te bou nie. So, byvoorbeeld, terwyl ABA 'n kind kan leer om hande te skud of 'n ander persoon met 'n handdruk te groet, sal dit nie die kind help om 'n emosionele verband met 'n ander persoon te voel nie. Dit neem 'n buitengewone terapeut om ABA te gebruik om akademiese inhoud, verbeeldingryke of simboliese denke of empatie te onderrig. As gevolg hiervan word daardie vaardighede gewoonlik op ander maniere geleer.
Hoe ABA werk
Die mees basiese Lovaas metode begin met 'diskrete proewe' terapie. 'N Diskrete verhoor bestaan ​​uit 'n terapeut wat 'n kind vra vir 'n bepaalde gedrag (byvoorbeeld, "Johnny, haal asseblief die lepel op."). As die kind voldoen, kry hy 'n "versterker" of beloning in die vorm van 'n klein kosbehandeling, 'n hoë vyf of enige ander beloning wat vir die kind iets beteken. As die kind nie voldoen nie, ontvang hy nie die beloning nie , en die verhoor word herhaal.
Dit is belangrik om daarop te let dat die spesifieke inhoud van die diskrete proefterapie gebaseer is op 'n evaluering van die individuele kind, sy behoeftes en sy vermoëns.
So 'n kind wat reeds in staat is om vorms te sorteer, sal nie gevra word om vorms vir onbepaalde tyd vir belonings te sorteer nie - maar sal fokus op verskillende, meer uitdagende sosiale en / of gedragstake.
Die jongste kinders (onder die ouderdom van drie) ontvang 'n aangepaste vorm van ABA, wat baie naby aan speelterapie is as aan diskrete proewe. Aangesien hulle hul gedrag behartig, sal goed opgeleide terapeute kinders begin in die regte wêreld instellings waar hulle die gedrag wat hulle geleer het, kan veralgemeen en in gewone sosiale ervarings insluit. ABA kan ook in een van sy vele vorme gebruik word, met ouer kinders, tieners of selfs volwassenes .
Is ABA reg vir jou kind?
ABA is oral, dit is dikwels gratis, en dit help kinders met outisme om "verwagte" gedrag te gebruik en sommige van hul meer uitdagende impulse te beheer. Hierdie gedragsvaardighede kan 'n groot verskil maak in hoe goed jou kind skool- en sosiale ervarings bestuur.
Maar nie elke ABA-terapeut is geskik vir die werk nie, en nie elke kind reageer goed op gedragsterapie nie.
Soos met baie benaderings tot outisme, is ABA beslis die moeite werd. Voordat jy egter begin, moet jy seker wees dat jou kind se terapeut opgelei is, weet hoe en waar sy met jou kind sal werk en met jou terapeut saamwerk om meetbare doelwitte te stel. Hou die proses en uitkomste noukeurig in die gaten.
Belangriker nog, wees bewus van jou kind se antwoorde op die terapeut en terapie. Is sy opgewonde wanneer sy by haar terapeut kom werk? Reageer sy op die terapeut met glimlag en betrokkenheid? Leer sy vaardighede wat haar help in haar daaglikse lewe? As die antwoorde "ja" is, beweeg jy in die regte rigting. Indien nie, is dit tyd om te hersien.
> Smith, T. et al. Doeltreffendheid van toegepaste gedragsanalise in outisme. J Pediater. 2009 Jul; 155 (1): 151-2.
> Granpeesheh, D. et al. Toegepaste gedrag analitiese intervensies vir kinders met outisme: 'n beskrywing en hersiening van behandelingsnavorsing. Ann Clin Psychiatry. 2009 Jul-Sep; 21 (3): 162-73.