Brink het sy rol baie goed besef en hoewel hy net twee kanse gekry het, het hy die wipwaentjierit met geesdrif aangepak.
Pas nadat die Bokke die magtige All Blacks-span in die 1995-Wêreldbekereindstryd met 15 – 12 op Ellispark geklop het, is riemtelegramme die wêreld ingestuur dat die Kiwi’s voedselvergiftiging opgedoen het.
Daar word vertel hoe Ollie le Roux, net voordat hy sy buiging vir die Vrystaat gemaak het, teen Bester moes sak.
Die beheerliggaam se besluit het ’n direkte invloed op die Springbokke se tuisreeks teen Skotland, sowel as die geskiedkundige toets teen Georgië.
Twee drieë teen die einde deur Danie Gerber en Pieter Müller het ewe skielik ŉ paar rimpelings in die All Black-kamp veroorsaak en die duisende Suid-Afrikaanse ondersteuners moed gegee vir die Wallaby-toets.
Só is die saadjie dan gepant vir ‘n Nieu-Seelandse span wat in 1987 die eerste Wêreldbekertoernooi (sonder die Bokke) gewen het.
Daar was net 30 toeskouers en beamptes – die minste nog vir enige toetswedstryd; nie eens die volle Springbok-toerspan het van die afskop geweet nie en ook nie die media nie.