Honde en waterpokkies - Diere - 2022
Daar is baie siektes wat honde baie gely het. daar is baie siektes wat diere ly, en wat baie ooreenstem met dié wat mense ook kan voorkom. Ons het gesien dat honde en katte aan diabetes, infeksies en inflammasies in verskillende liggaamsdele ly, hulle het longontsteking, kankergewasse en baie ander dinge.
Selfs die medisyne en behandelings wat aanbeveel word, is soortgelyk.
Maar soms word sommige tekens en simptome van sekere toestande verwar soos by uitbarstingsiektes, soos waterpokkies of rubella.
Dit het gebeur dat baie meesters geglo het dat hulle honde het waterpokkies as gevolg van sekere uitslag wat op die vel van die troeteldier voorkom. Maar nadat dit saam met die veearts geneem is, is dit bewys dat dit nie die geval is nie.
Waterpokkies is 'n virus wat slegs mense en nie honde aantas nie. Maar baie mense dink dat die uitslag wat skielik korwe van waterpokkies is, vrees dat u troeteldier deur 'n mens besmet is.
Die uitslag wat op die vel voorkom, kan wees as gevolg van sekere infeksies van ander bakterieë as hierdie virus, of ook deur 'n allergiese reaksie. As u dus skaars vlekke op die vel van honde sien, is dit die beste om dadelik met die spesialis te gaan om dit te ondersoek en 'n akkurate diagnose te doen, sowel as die beste behandelings, wat byna altyd 'n ys of salf is. Hulle beëindig die probleem.
Die beste ding om te vermy om hierdie soort ongemak te hê, is hou die troeteldier in 'n skoon omgewing, sonder bakterieë en swamme, sodat dit vry is van enige soort infeksie. Dit is bewys dat die hou van die hond en die ruimte daarvan noodsaaklik is om infeksie of infeksie te voorkom.
Benewens enige situasie wat u kan beïnvloed, is die spesialis die eerste persoon om dit te sien en te hersien om seker te maak van wat u mag hê.
'N Persoon kan die virus opdoen waterpokkies as dit direk in kontak kom met die vloeistof wat in die blase van 'n besmette persoon geberg word. Dit is nie 'n algemene oorsaak van infeksie nie. Dit is omdat mense die algemene gevoel het dat hulle nie die vesikels nader nie en hulle minder benut.
Albei soorte blase kan veroorsaak dat 'n gesonde persoon besmet raak. Dit wil sê, dié wat veroorsaak word deur waterpokkies of deur gordelroos . Hierdie vorm van besmetting kom meer gereeld voor by individue wat na 'n baba moet omsien. As 'n paartjie se kind besmet is met waterpokkies, het hulle geen ander keuse as om die behandelings toe te pas nie, selfs al het hulle nie aan hierdie siekte gely nie.
Kontak met klere of gereedskap
Die virus kan in verskillende liggaamsvloeistowwe voorkom, wat dit maklik maak om in die populasie te versprei. Besmetting veroorsaak gewoonlik blase met baie aansteeklike vloeistof by beide siektes. Dit is bekend dat waterpokkies jeuk, wat kan veroorsaak dat mense die blasies met hul naels breek en die virus na hul klere versprei. Aan die ander kant, die gordelroos Dit is pynlik, maar die blase kan natuurlik breek om te genees.
Benewens die aanbieding van homself in die vloeistof in die blase, kom die virus in vloeistowwe soos speeksel voor. Dit word aanbeveel dat elke besmette persoon geen eetgerei of geregte met iemand gesond deel nie. Selfs as hulle was, moet u versigtig wees. Dit is die beste om skoon te maak met warm water.
Die mees algemene oorsaak vir die verspreiding van waterpokkies Dit is deur die omgewing. Hierdie virus is baie aanpasbaar, wat dit baie aansteeklik maak. 'N Gesonde persoon met 'n normale immuunstelsel kan waterpokkies kry as hulle die ruimte deel met iemand wat besmet is. Dieselfde geld vir die gordelroos. Die beste manier om hierdie siekte te voorkom, is om weg te bly van die siek persoon. Vir ouers met besmette kinders word aanbeveel dat hulle daarteen ingeënt word. Dit is belangrik dat u die persoon in 'n enkele area laat rus totdat dit nie meer aansteeklik is nie.
Die beste manier om hierdie siekte te voorkom, is om ingeënt te word om dit nie aan te bied nie. As die siekte in elk geval voorkom, sal dit minder intens wees. Ons herinner die persoon wat ons lees dat u aanvanklik besmet was met die virus waterpokkies zoster,sal aanvanklik nie gordelroos aanbied nie . Eerstens moet u deur waterpokkiesiekte gaan. Nietemin, die gordelroos Dit verskyn nie dadelik nie, gewoonlik gebeur dit as iemand ouer as 50 is of probleme met verdediging het.
Kan honde waterpokkies kry?
Kortom, die antwoord is nee; honde kan nie waterpokkies kry nie.
Die siekte affekteer slegs mense, daarom is daar geen kommer dat u hond waterpokkies kry nie.
Dit gesê, honde kan simptome ontwikkel wat baie ooreenstem met waterpokkies. Dus, hoewel honde nie waterpokkies kan opdoen nie, is dit belangrik om bewus te wees van enige simptome wat mag ontwikkel en veeartsenykundige hulp moet soek indien nodig.
Kan honde waterpokkies by mense kry?
Waterpokkies is 'n virus in die lug wat mense beïnvloed. Dit word nie as 'n antroponotiese siekte beskou nie, wat beteken dat dit nie van mense na diere oorgaan nie.
Daarom kan mense nie waterpokkies aan honde of enige ander dier oordra nie.
Dit is egter baie aansteeklik vir ander mense, daarom word aanbeveel dat kinders wat waterpokkies het tuis bly totdat die siekte verdwyn.
Waterpokkies-simptome by honde
Alhoewel daar nie iets soos 'hondekruikpokke' bestaan ​​nie, is daar verskillende toestande wat honde simptome soortgelyk aan waterpokkies kan gee.
Dit is deel van dit wat verwarring skep en mense laat wonder: kan honde waterpokkies kry? As u 'n uitslag soortgelyk aan waterpokkies by honde sien, kan daar verskillende redes wees.
U sien moontlik rooi uitslag, blase vol vloeistof of ander tekens wat soos waterpokkies kan lyk. As dit die geval is, soek so gou as moontlik 'n veearts.
Daar is 'n aantal dinge wat hierdie simptome kan veroorsaak. Die kommerwekkendste is die herpesvirus (CHV), wat hieronder volledig uiteengesit word.
Ander oorsake kan parasiete soos bosluise en vlooie, allergieë of bakteriële infeksies insluit.
Aangesien daar verskillende moontlike oorsake is, is dit belangrik om veeartsenykundige hulp te soek as u simptome opmerk.
Die herpesvirus, wat ook bekend staan ​​as 'hondekokke', is miskien die naaste aan waterpokkies wat by honde voorkom. Maar dit is glad nie 'n pokke nie. Dit word veroorsaak deur die herpesvirus, oftewel CHV.
CHV is 'n seksueel oordraagbare siekte onder honde. Dit raak veral swanger honde en hul kleintjies.
Swanger tewe wat met CHV besmet is, kan tekens van blase en ontsteking in die vulva toon. Baie mense kan egter nie tekens toon wat die gevaar van hierdie virus verhoog nie.
Ongelukkig kan CHV dodelik wees vir nuwe hondjies. Klein hondjies wat met CHV besmet is, kan weier om te borsvoed, wat dikwels verswak en uiteindelik sterf. Die herpesvirus is een van die grootste oorsake van dood by hondjies wat minder as drie weke oud is.
Volwasse honde kan ook met CHV besmet raak, hoewel die siekte selde dodelik is vir volwassenes. Die mees algemene teken is 'n rooi uitslag op die buik, wat daartoe lei dat baie mense glo dat hul hond waterpokkies het.
Kan honde waterpokkies by ander honde kry? Weereens beïnvloed waterpokkies nie honde nie. Honde kan egter die hondeherpesvirus met mekaar deurgaan, wat dikwels tot pokke-agtige simptome lei.
Aangesien hierdie pokke-agtige simptome deur verskillende dinge veroorsaak kan word, is dit belangrik om veeartsenykundige hulp te soek.
'N Gelisensieerde veearts sal die simptome van u troeteldier kan hersien en toetse kan uitvoer om die oorsaak van enige simptome te bepaal.
Probeer om soveel inligting as wat nodig is te verskaf om u veearts te help. Noem enige gedragsveranderings wat u opgemerk het, sowel as fisieke simptome.
Die behandelingsopsies wat u veearts aanbied, sal afhang van die hoofoorsaak van die simptome.
As daar vasgestel word dat die oorsaak van herpesvirus is, is die behandelingsopsies beperk. By volwasse honde is dit moontlik dat die virus glad nie behandeling benodig nie. By hondjies word antivirale medisyne en ondersteunende sorg onmiddellik aanbeveel.
As die simptome deur 'n allergiese reaksie veroorsaak word, kan die simptome met antihistamienmedikasie, dieetveranderings en spesiale seep en sjampoe hanteer word.
In die geval van irritasie wat veroorsaak word deur parasiete, sal die uitskakeling van parasitiese indringers help om die simptome te keer.
As daar bepaal word dat die simptome van 'n bakteriële infeksie afkomstig is, kan aktuele antibakteriese middels aanbeveel word.
Soos u kan sien, wissel die behandelingsopsies aansienlik na gelang van die oorsaak van u hond se simptome. Om te verseker dat u troeteldier gesond en gelukkig bly, is dit belangrik om dadelik veeartsenykundige aandag te soek.
Waterpokkies en honde: inpak
Kan honde waterpokkies kry? Nee, maar hulle kan 'hondekokke' kry, ook bekend as hondeherpesvirus.
Kan honde waterpokkies by mense kry? Nee, menslike waterpokkies is nie besmet vir honde nie.
Wat kan waterpokkies soos uitslag by honde veroorsaak? Dit kan CHV, 'n bakteriële infeksie, allergieë of 'n ander oorsaak wees.
Wat moet ek doen as my hond simptome toon? U moet onmiddellik veeartsenykundige hulp soek. Aangesien die simptome as gevolg van 'n aantal verskillende probleme kan wees, is dit belangrik om die hulp van 'n gelisensieerde veearts so gou as moontlik te soek.
Die eerste fisiese bewys van pokke is die spore van die uitbarsting van die pustule in die gemummifiseerde liggaam van Farao Ramses V van Egipte, wat in 1157 vC dood is.
Handelaars het die siekte vanaf Egipte na Indië gebring gedurende die eerste millennium B.C. Daarvandaan het dit in die eerste eeu A.D. deur China gevee. en het in die sesde eeu in Japan aangekom.
Die terugkerende kruisvaarders het in die elfde en twaalfde eeu die pokke versprei oor die hele Europa.
Pokke was veral suksesvol in inheemse bevolkings.
Die Spanjaarde skuld baie van hul sukses met die verowering in die 16de eeu van die Azteken in Mexiko en die Inka's in Peru aan pokke.
Anders as die oorwinnaars, die inboorlinge het geen immuniteit teen die siekte gehad nie, hulle het dit nog nooit voorheen gevind nie en 'n groot aantal van hulle het omgekom.
'N Eeu later het die inheemse bevolkings wat langer in die Verenigde State en Kanada gewoon het, soortgelyke verwoesting gely.
In die agttiende eeu het die pokke Aboriginal mense verwoes toe hulle in Australië aangekom het, die laaste uithoek van die wêreld wat tot dusver van sy verwoesting ontsnap het.
Die metode voor die inenting
Dit was nie verbasend dat hulle maniere probeer vind het om die siekte te voorkom nie.
In China het hulle 'n behandeling bekend as variolisering Ongeveer duisend jaar gelede is dit later weswaarts uitgebrei na verskeie lande in die Midde-Ooste en Afrika.
Daar was verskillende weergawes, maar die idee was dieselfde: om 'n dosis van die virus aan 'n gesonde persoon te gee in die hoop dat hy effens siek sou word en immuun sou wees.
Op sommige plekke trek hulle gesonde klere aan siek mense, geïmpregneerd met etter. Ander blaas neusgate van die pustules van siekes na gesonde mense.
Op plekke soos Turkye het hulle 'n insnyding gemaak in die vel van die persoon wat die siekte wou voorkom, en die saak wat uit die sieke van die siekte kom, direk gegooi.
Dit was die metode wat die vrou van die Engelse ambassadeur in Konstantinopel, Lady Mary Wortley Montague, aangeleer het en dit in 1720 na die Verenigde Koninkryk geneem het. Dit het oor die hele Europa versprei.
alhoewelvariolisering het baie lewens geredDie probleem was dat die persoon ernstig siek kon word as die pus wat hulle ingeënt het, van 'n jong stoot kom en die siekte nog meer versprei.
Boonop kon dit, soos van mens tot mens, met variolisering ook ander siektes, soos sifilis, oorgedra word.
Wat die melker gesê het
Dit was in dieselfde eeu dat die pokke in Australië aangekom het en die wisselwerking na Europa dat 'n geneesheer in die platteland van Engeland die pad gevind het wat hom kon lei tot die genesing van die siekte wat kinders meestal doodgemaak het.
Toe hy sy mediese praktyke buite die huis doen, het Edward Jenner (1749-1823) 'n meisie bygewoon wat hom geraadpleeg het oor 'n paar puistjies op sy vel.
Sy het as melker gewerk en terloops gesê: 'Ek weet dit is nie pokke nie, want dit het my al vee gee".
Daardie paar woorde het Jenner onthou dat daar in die streek waar hy vandaan kom ook gesê word dat diegene wat beeste van pokke opgedoen het toe koeie gemelk is, immuun teen pokke was.
Die pokke van beeste was nie ernstig nie; niemand is daaraan dood nie.
James, Sarah en Blossom
In 1775 begin Jenner met 'n deeglike studie oor die verhouding tussen beesvleispokkies en die van mense. Nadat hy met diere geëksperimenteer het, het hy ontdek dat as hy 'n uittreksel van 'n pokke van die runde neem en dit in 'n mens inspuit, die persoon teen pokke beskerm is.
In 1796 het hy sy eerste menslike pasiënt, James Phipps, 'n 8-jarige seun, geïnokuleer met stowwe wat geneem is uit die hand van 'n melker met die naam Sarah Nelmes, wat deur haar koei Blossom besmet is.
James het beesvleispokkies opgedoen.
'N Paar dae later het hy die seun met pokke-kieme geënt. Soos hy verwag het, die seun het nie siek geword van die menslike weergawe van pokke nie.
Inenting met die bees van pokke-virus het 'n definitiewe mate van beskerming teen pokke veroorsaak.
In 1797 het hy die studie aan die Royal Society aangebied waarin hy sy eksperiment beskryf. Jenner kon nie verduidelik waarom die metode effektief was nie, omdat die virus nie met die mikroskope van die tyd gesien kon word nie.
Die reaksie van die wetenskaplikes was dat hul idees te revolusionêr was en dat hulle meer bewyse moes lewer.
Onbedoeld eksperimenteer Jenner met verskeie ander kinders, waaronder haar eie seun van 11 maande.
In 1798 publiseer hy sy navorsing in 1798, waarin hy geskep het dieterm "entstof",van Latyn "Vacca"(Koei).
Wat gekom het, was nie heerlikheid nie, maar terg.
Sy kritici, veral die geestelikes, het aan die kaak gestel dat dit walglik en onheilspellend is om iemand met materiaal van 'n siek dier in te ent.
Hierdie satiriese tekenprent van 1802 wys Dr. Edward Jenner in die St Pancras-hospitaal in Londen en illustreer die vrees en aanvanklike skeptisisme van baie mense oor die vooruitsig om geïnokuleer te word met beesvleispokkies om hulself teen 'n baie ernstiger siekte te beskerm.
Die ooglopende voordele van inenting en die beskerming wat dit gebied het, het egter die wedstryd gewen en die praktyk het wydverspreid geraak.
En ook daaroor was daar 'n tekenprent, waarin Jenner gesien word as die "Aanbieder van die menslike ras"en sy verslaan afvalliges:
Die beginsel van Jenner se entstof is vandag dieselfde, hoewel die metode eenvoudiger en doeltreffender is.
Die bekendste dokter ter wêreld
Jenner het 'n boek geskryf oor sy ontdekking.
Dokters van oor die hele wêreld was geïnteresseerd en Jenner het monsters van die entstof aan hulle gestuur.
Hy het geweldig beroemd geword. Konings en keisers het vir hom geskenke gestuur, die Britse parlement het hom 'n som geld gegee om hom te bedank vir sy werk.
Alhoewel hy ryk geword het, het hy sy stille lewe in dieselfde ou huis in Berkeley voortgesit en aanhou werk as 'n landelike dokter, met aandag aan ryk en arm.
Vir die laaste het hy hulle gratis ingeënt in 'n klein hut wat hy in sy tuin gehad het. Op een enkele dag, in 1800, het hy byna 200 mense ingeënt.
Tydens die oorlog tussen die Verenigde Koninkryk en Frankryk het Jenner keiser Napoleon gevra om sommige gevangenes vry te laat. en Napoleon het dit gedoen en gesê hy kan Jenner niks ontken nie.
Hy was 'n held. Toe hy in 1823 oorlede is, het een van sy vriende gesê dat hy nog nooit ''n man met 'n warmer hart' ontmoet het nie.
Dit is te voor die hand liggend om kontroversie te erken dat die vernietiging van pokke, die ergste sterflike bedreiging vir die menslike spesie, die eindresultaat van hierdie praktyk sal wees. '
Pokke het jare na die dood van Jenner oorleef. Die entstof is deur wetenskaplikes soos Louis Pasteur verbeter. 'N Wêreldwye inentingsveldtog het gevalle jaar na jaar verminder tot In 1980 het die Wêreldgesondheidsorganisasie verklaar dat die wêreld vry van pokke is.