Nee! 'n Dorpie wat deur 'n klomp ontembare Galliërs bewoon word, verset hom hardnekkig teen die invallers. Ek sê: “So `n tienmiljoen myl is genoeg om haar tot die skynbare deursnee van Venus te reduseer. `n Verdere berekening mag vir jou `n genoegdoening wees!” (YAHUSHUA kom nie vir die kerk nie, maar vir SY BRUID!). Die spesifiek vroulike aard van Marlise Joubert se Passies en passasies word deur verskeie resensente vooropgestel in die kritiese diskoers rondom die bundel. So byvoorbeeld bestempel Hambidge (2008) dit as ‘n “intens vroulike bundel” nadat Crous (2007) dit reeds as “‘n bundel oor die vrou” beskryf het. Ook Odendaal (2008) wys uit dat dit “‘n spesifiek vroulike ervaring is wat vooropgestel word”. Uit hierdie uitsprake volg dit as’t ware natuurlik dat die leser Passies en passasies in sy verweefdheid met die hele ervaring en gesteldheid van vrouwees sal benader. Die doel van hierdie artikel is om die bundel aan die teoretiese gesprek oor die sogenaamde vroulike literêre tradisie te knoop, ten einde lesers in staat te stel om die bundel binne ‘n groter literêr-teoretiese raamwerk te ervaar en te waardeer.