Let op watter Pretorius-gedigte uit die veertigerjare deur D.J. Opperman in Groot verseboek (eerste uitgawe 1951) opgeneem is: “Stakers” uit Vonke; “Sonnet – uit Malvern”, “By die graf van ‘n ou Griekwa-skaapwagter” en “Elia” uit Die arbeider en ander gedigte; “Gebreklike”, “Oop myn … Kimberley”, “Afgestorwene, ‘n portret”, “Die kranksinnige”, “Drupsteen”, “Planeet”, “Pyn” en “Werktuigkundige” uit Inkeer. Marcus Anthonius sou ook aan Cleopatra die Grote meer as 200 000 perkamentrolle vir die biblioteek skenk, sodat die biblioteek met sy 700 000 perkamentrolle in haar regeertyd sy gelyke selfs nie in Europa geken het nie (Laura Foreman: Cleopatra’s palace: In search of a legend, 1999, pp. 46 en 49). Laasgenoemde loop oor as onderwerp van die eerste paar gedigte op die tweede ‘tafel’ van die inhoudsopgawe, maar met ‘n duidelik sterker ironiserende en (self-)satiriserende inslag. ‘n Reeks huldigings en hekelings van (meestal gestorwe) mededigters volg, dan ‘n paar gedigte met aftakeling en dood (ook selfmoord) as tematiek, dan die vermelde, strydvaardige, ‘religieuse’ verse.