Resensie oor films: Stoker (2013) - verslaggewer van die EU
Cinema Movie Review: Stoker (2013)
Direkteur Chan-wook Park se (Oldeuboi (Oldboy) (2003) en Lady Vengence (2005)) Stoker (2013), Is sy eerste prentjie met Engelse dialoog. Gegewe dat Park enige Engelse nie praat nie, sal jy vermoed dat sy gebrek aan taalvaardigheid die storielyn mag verhinder. Ek hartlik saamstem. Sy gebruik van kreatiewe beelde, effektiewe kamerahoeke en die dop van karakters maak Stoker 'N spoel van beelde wat moeilik is om te skud selfs dae na sy eerste besigtiging.
Die film begin as Indië Stoker (Mia Wasikowska) leer dat haar pa in 'n motorongeluk dood is. Dit is eienaardig dat dit destyds lyk, min aandag word gegee aan die feit dat die ongeluk meer as twee lande was. Niemand weet hoekom hy so ver van die huis af was nie. Niemand weet selfs of dit selfmoord of vals spel was nie. Hoe dan ook, die enigste persoon wat sy vertrou het, is nou weg. Haar ma (Nicole Kidman) is reeds van haar rocker af. Voeg 'n oorledene man bymekaar, saam met 'n geheimsinnige besoeker, en jy het nie die mees stabiele omgewing vir 'n tienermeisie nie. Indië het 'n rolmodel nodig.
Aan die begin van die film probeer Indië haar genetiese ingesteldheid te bereik. Sy sê: "Ek dra my pa se gordel oor my ma se bloes ..." met verwysing na hoe sy beter of slegter sekere eienskappe van elkeen van haar ouers geneem het. Die vraag is: hoe diep sal sy hierdie eienskappe aanvaar?
By haar pa se begrafnis verskyn 'n geheimsinnige Oom Charlie (Mathew Goode). Dit neem nie lank dat Indië haar ongemak oor oom Charlie wys nie, maar vinnig verskuif die ongemak na intrige. Oom Charlie wys dat hy Indië en haar ma wil ondersteun tydens hierdie moeilike tyd. Terwyl Indië se ma in Oom Charlie deur middel van laatnaand-etes en -drinkies troos vind, vind Indië troos in oom Charlie se donker geheime. Net soos oom Charlie en Indië se verhouding 'n ongewone en ongemaklike beurt een aand neem, sien Indië 'n gruwelike misdaad deur haar oom. Na die misdaad te help, besef Indië 'n aspek van haar ware self wat sy nie voorheen kon identifiseer nie en begin verstaan ​​wat sy werklik is - 'n moordenaar.
Waar Park floreer die meeste beklemtoon klanke, kleure, en beelde om die storielyn te bevorder en aan te wakker sy idees, weer vir 'n beter of slegter, in jou kop. Kamerahoeke is beklemtoon en kundig gebruik om die storie te bevorder. Versot staar, te verskuif oë, close-up van gordels - alhoewel hulle almal te wys wat Park moet ons om te fokus op. Dis sy manier om te sê, aandag te gee aan hierdie; Ek kom terug na dit later kom. Hierdie oor oordrewe klanke, kleure, en staar, vergesel met onder oordrewe gevoelens en emosies, produseer 'n ervaring anders as enige film vanjaar.
Overall, Stoker is 'n meesterlike voorbeeld van storievertelling. Na 'n kykie sien u die vergelykings met 'n Hitchcock-riller, maar hierdie verhaal het 'n styl van kreatiwiteit wat duidelik Park is. Hy het miskien Hitchcock se bloes gedra tydens die verfilming, maar hy dra beslis sy eie gordel.
Verwante onderwerpe:Chan-wook ParkLady wraak (2005)Mathew GoodeMia WasikowskaNicole KidmanOldboy (2003)Stoker (2013)