Waarom tirannie die onvermydelike uitkoms van demokrasie kan wees
Geskryf deur Lawrence Torcello
Teen die aanbreek van demokrasie het Plato 'n ongelukkige einde voorspel. vangelis aragiannis / Shutterstock.com
Plato, een van die vroegste denkers en skrywers oor demokrasie, het voorspel dat die mense deur die massa te laat regeer om uiteindelik te steun die heerskappy van tiranne.
Toe ek my filosofiestudente op universiteitsvlak vertel dat hy in 380 vC gevra het dat 'tirannie nie van demokrasie afkomstig is nie', is hulle soms verbaas en dink dit is 'n skokkende verband.
Maar as ek na die moderne politieke wêreld kyk, lyk dit my nou baie minder vergesog. In demokratiese lande soos Turkye, die Verenigde Koninkryk, Hongarye, Brasilië en die VSA, anti-elite demagoges ry op 'n golf van populisme aangevuur deur nasionalistiese trots. Dit is 'n teken dat liberale beperkings op demokrasie verswak.
Vir filosowe beteken die begrip "liberalisme" iets anders as in die Amerikaanse Amerikaanse politiek. Liberalisme as filosofie prioritiseer die beskerming van individuele regte, insluitend vryheid van denke, godsdiens en lewenstyl, teen massa-mening en misbruik van regeringsmag.
Wat het in Athene verkeerd geloop?
In die klassieke Athene, die geboorteplek van demokrasie, was die demokratiese vergadering 'n arena gevul met retoriek wat onbeperk was deur enige toewyding tot feite of waarheid. Tot dusver so bekend.
Aristoteles en sy studente het die basiese konsepte en beginsels van logika nog nie geformaliseer nie, en daarom het diegene wat 'n invloed gehad het, geleer Sofiste, retoriekonderwysers wat daarop gefokus was om die emosies van die gehoor te beheer eerder as om hul logiese denke te beïnvloed.
Daar lê die strik: Mag behoort aan elkeen wat die kollektiewe wil van die burgers direk kon benut deur hul emosies te beroep eerder as om bewyse en feite te gebruik om van plan te verander.
Pericles lewer 'n toespraak in Athene. Philipp von Foltz / Wikimedia Commons
Manipuleer mense met vrees
In sy "Geskiedenis van die Peloponnesiese oorlog, 'Gee die Griekse historikus Thucydides 'n voorbeeld van hoe die Atheense staatsman Pericles was demokraties verkies en nie as 'n tiran beskou nie, was nietemin in staat om die Atheense burgerskap te manipuleer:
'Wanneer hy voel dat arrogansie hulle meer vertroue maak as wat die situasie verdien, sou hy iets sê om vrees in hul harte te slaan; en toe hy hulle aan die ander kant vreesloos sien sonder goeie rede, herstel hy weer hul vertroue. Dus het dit tot stand gekom dat wat 'n demokrasie genoem is, in werklikheid regering deur die voorste man was. '
Misleidende toespraak is die wesenlike element van die vervalle, omdat die veragters die mense se ondersteuning nodig het. Demagoges se manipulasie van die Atheense volk het 'n nalatenskap van onstabiliteit, bloedvergieting en volksmoordoorlog gelaat, wat in die geskiedenis van Thucydides beskryf is.
Daardie rekord is die rede waarom Sokrates nog voor hy was tot die dood veroordeel deur demokratiese stemming - die Atheense demokrasie getugtig vir die verheffing van die populêre mening ten koste van die waarheid. Griekeland se bloedige geskiedenis is ook die rede waarom Plato die demokrasie met tirannie in verband gebring het Boek VIII van "Die Republiek. "Dit was 'n demokrasie sonder beperking teen die ergste impulse van die meerderheid.
Lawrence Torcello, medeprofessor in filosofie, Rochester Instituut van Tegnologie
Jy is hier: Tuis > Sosiale en politieke > demokrasie > Waarom tirannie die onvermydelike uitkoms van demokrasie kan wees