Stotterende: oorsake en behandeling - Kleintjies - 2020
6 koel maniere om stammering te genees
Die hoofmeganisme van kommunikasie tussen mense is spraak. Dit gee jou die geleentheid om met die buitewêreld te kommunikeer en jouself uit te druk. As iets verhoed dat 'n mens gewoonlik praat, word dit dikwels 'n hindernis vir 'n gelukkige lewe. Dit is hoekom dit so belangrik is om betyds te identifiseer en te begin stuttering. Die redes vir hierdie tekort is baie uiteenlopend en nog nie ten volle verstaan ​​nie, hoewel daar baie teorieë is oor die feit dat dit voorkom.
Wat is stotterend?
Hippocrates self in die V eeu vC beskryf hierdie siekte. Hulle het die legendariese Demosthenes, die historikus Herodotus en selfs die profeet Moses, gely. Dokters en alchemiste het probeer om 'n manier te vind om stotter te bestry, maar tot die 20ste eeu kon hulle geen rede of voldoende terapie vir hierdie gebrek vind nie. Eers met die koms van die wetenskap van spraakterapie het dokters en wetenskaplikes die studie van hierdie siekte gekry en uiteindelik geformuleer wat dit is.
Stottering word gekenmerk deur verswakte spraakgelykheid en tempo, woorde word onduidelijk en intermitterend, lettergrepe of klanke word herhaal, gedwonge pouses word gehoor, en dit blyk dat 'n persoon met groot moeite praat. Dikwels veroorsaak dit jammer, simpatie of selfs vyandigheid van ander, wat selfvertroue verminder en lei tot verskillende sielkundige probleme in die pasiënt.
Uit 'n mediese oogpunt word die meganisme van die ontwikkeling van logoneurose geassosieer met die afwykings wat voorkom tydens die krampe van een van die organe van die spraakapparaat - die tong, verhemelte, lippe, respiratoriese spiere. Dikwels gebeur dit by kinders, maar in 1-3% van die gevalle kom stammering by volwassenes voor. Die redes vir hierdie komplekse proses lê in die oor-opwinding van die Broca-sone in die brein. Hierdie sentrum is verantwoordelik vir die bestuur van die spiere van die gesig, keel, tong en ander organe wat 'n samehangende toespraak bied. Verdere verspreiding van die impuls na die naburige breinstreke lei tot die voorkoms van artikulasie- en respiratoriese spiere stuiptrekkings. Buitendien kan dit hom manifesteer in die vorm van 'n grimas en bosluis. Al hierdie dinge gebeur teen die agtergrond van ervarings, stres of emosionele onrus.
Stottering het soortgelyke simptome in verskillende tipes aanvalle:
tonikum. Herhaling van vokale en klankkonsonante, gedwonge pouses tussen woorde.
kloniese. 'N Herhaling van konsonante klanke, lettergrepe of selfs woorde.
hibriede. Hierdie en ander spraakafwykings word gemanifesteer.
Daar is drie tipes stammering, afhangende van die verloop van die siekte:
Golwende. Die spraakafwyking verdwyn nooit aan die einde nie, maar dit lyk swakker, dan sterker.
Herhalende. Mag heeltemal verdwyn en weer verskyn.
Afhangende van die etiologie, kan daar neurotiese en neurose-agtige stottering wees. Die oorsake van die eerste vorm lê in stresvolle situasies en word nie geassosieer met letsels in die brein nie. Neurotiese stottere word maklik behandel, maar kan chronies word. Kinders met hierdie vorm van die siekte begin stotter tydens emosionele stres.
In die tweede geval word die siekte geassosieer met organiese breinskade (hipoksie, beserings tydens bevalling, ens.). Die neurose-agtige vorm is moeilik om te behandel en manifesteer hom ongeag die emosionele toestand.
Diagnose van stottering
Soms is vertragings in uitsprake van woorde en sinne die norm, en hang af van die temperament en eienskappe van die gesprek. Daar is twee toetse om dit te bepaal:
As die aantal pouses in 100 woorde minder as 7% is, dan is dit die norm. Meer as 10% is patologie.
Vertragings in 'n stotterende persoon laaste 1-30 sekondes en word vergesel deur 'n merkbare spanning van die gesigsspiere.
Soms is daar vir 'n akkurate diagnose 'n elektroensfalogram nodig. Dit sal help om neurose-agtige logoneurose van neurotiese te onderskei.
'N akkurate diagnose en besluit hoe om stotter te genees, kan slegs deur 'n spesialis gedoen word tydens 'n interne ondersoek, sodat jy nie vir simptome van die siekte in jouself en geliefdes moet kyk nie. Dit is beter om 'n dokter te raadpleeg en die werklike oorsake van logoneurose uit te vind.
Oorsake van stottering by kinders
Dikwels vra ouers die vraag: "Waarom het die kind gestamp?" Die redes hiervoor is baie uiteenlopend, en dit is uiters moeilik om 'n duidelike antwoord te gee. Kinders se toespraak begin vorm wanneer die kind die eerste klank hoor en eindig sowat vyf jaar oud. Al hierdie tyd, die senuweestelsel van die baba is in 'n opgewonde toestand, so dit ontvang baie inligting uit al die sintuie. Die kind se artikulasieorgane is steeds swak, spraak, klanke en lettergrepe word nie geskei nie, en soms het hy eenvoudig nie tyd om alles te sien nie. As gevolg hiervan kan 'n ongelyke stelsel misluk.
Ongeveer 0.7-9% van die kinders ly aan stottering. Hierdie diagnose kan op die ouderdom van 3-4 jaar gemaak word. Gewoonlik word die siekte duidelik voorgekom in voorskoolse kinders. Daar is baie situasies wat 'n stotter kan veroorsaak. Die redes kan in 'n sterk vrees, dreigemente, teistering, arm familie omgewing, dwang om te praat of praat voor 'n onbekende publiek lê. Soms begin kinders om die gesprek van stotterende vriende of familie te kopieer. Een of ander manier vind sielkundige etiologie die meeste plaas, maar patologiese toestande wat die senuweestelsel beïnvloed, moet onthou word: fetale hipoksie, intraderinale infeksie, hoofbeserings, aansteeklike siektes van verskillende oorsprong wat organiese letsels van die breinstruktuur veroorsaak.
Faktore vir stottering
Kinders wat aan logoneurose ly, word in die steek gelaat en onseker van hulleself. Stuttering belemmer hulle baie. Die redes waarom dit ontstaan ​​het, is baie belangrik. Maar die ontwikkeling van die siekte kan voorkom word, aangesien daar risikofaktore is wat die moontlike ontwikkeling van stottering aandui:
Huil en prikkelbaarheid. Dui aan die onstabiliteit van die kinders se senuweestelsel.
Die toespraak het vroeg begin.
Die kind het laat begin praat.
Oormatige strengheid en verhoogde eise. Die outoritêre houding van ouers teenoor kinders kan sielkundige redes vir hakkel veroorsaak.
Die gewoonte om verkeerd te praat.
Nabootsing. Kopieer stotter vir ander kinders of geliefdes.
Tweetalig. Om twee tale gelyktydig te bestudeer, gee 'n baie groot las op die senuweestelsel.
Swak gesondheid. Dikwels aansteeklike siektes, allergieë en ander patologieë "skei 'n kind uit hul eweknieë, ouers haal dit dikwels op en verbied iets. Komplekse en self-twyfel ontwikkel.
Erge swangerskap of bevalling.
'N Kind wat aan logoneurose ly, is gewoonlik baie skaam van sy eie tekort, so ouers moet weet of ten minste vra hoe om stotter te genees. Dit is moeilik vir 'n kind om met eweknieë te kommunikeer, en hy voel ongemak en beklemtoning op enige optredes. Kinders met stottere is baie selfstandig, hulle voel hulle verskil van ander. Hulle kan geteister word, gepot word, gehaas word of nie ernstig opgeneem word nie. Al hierdie kan lei tot die ontwikkeling van logofobie in adolessensie. Om dit te vermy, moet jy die oorsake van die gebrek soek. Hul definisie sal die spesialis help om rasionele terapie voor te skryf. Moenie vergeet dat die behandeling van stottering by die huis en konstante werk op jouself en jou toespraak goeie resultate lewer nie.
Waarom stamp volwassenes?
Heel selde, maar jy kan stotterend by volwassenes vind. Die redes vir hierdie spraakverlies vir 'n volwasse persoon is nie so gevarieerd soos vir 'n kind nie, maar hulle is baie soortgelyk:
Stres en ander emosionele onrus. Hulle lok die ontwikkeling van 'n neurotiese vorm van spraakversteuring. Terselfdertyd word die logoneurose gemanifesteer tydens angs, vrees, ervarings, of wanneer jy met 'n groot gehoor praat. Hierdie vorm van spraakgestremdheid kan een keer vir 'n kort tydperk na intense ervarings of skok voorkom, maar met verloop van tyd gaan dit weg. Maar daar is gevalle waar stottering chronies word, en stuiptrekkings van spraakorgane en senuwee tics word by hierdie afwykings.
Siektes wat die geleiding van senuwee impulse beïnvloed (veroorsaak neurose-agtige stottering): tumorprosesse, hoofbeserings, beroerte, neuro-infeksies (encefalitis, meningitis, ens.). Met hierdie vorm van stotterende, konvulsiewe sindroom van die spiere van die gesig- en respiratoriese spiere word uitgespreek. Mense met hierdie tipe siekte kan kenmerkende knikbewegings van die kop maak, die vingers vinger en die liggaam swaai. Emosies beïnvloed nie die manifestasies van hierdie simptome nie. In hierdie geval is die behandeling van stottering by volwassenes 'n baie moeilike taak, aangesien organiese breinletsels nie behandel kan word nie.
Vroeë aanvang van hakkel en gebrek aan behandeling.
Manlike geslag. Volgens statistieke stut vroue 4 keer minder dikwels as mans.
Volwassenes wat oor tyd stut word, word baie onttrek, onduidelik van hulself, hulle probeer om allerhande sosiale geleenthede en groepe te vermy. Net die gedagte om te praat, bring hulle in 'n dwaas, en dit skep 'n bose kringloop. Hierdie mense raak vinnig en voel emosionele uitputting. Hulle glo dat stuttering nie moontlik is nie. Dikwels is volwassenes skaam van hul gebrek en moenie na 'n spesialis verander nie, alleen met hul probleem. As dit nie behandel word nie, kan dit lei tot ernstige depressies en versteurings.
Waar om logoneurose te behandel?
Om 'n stotter in jouself of jou kind te vind, dit is baie belangrik om te weet waar en wie om te kontak. Dit is nogal 'n komplekse versteuring, waarvan die behandeling baie tyd en geduld verg, asook die gekoördineerde werk van verskeie spesialiste en die pasiënt self.
Eerstens is dit die moeite werd om 'n neuroloog te kontak. Dit sal help om die belangrikste komponent te identifiseer om stotter te oorkom - die redes. Behandeling moet omvattend wees, dus sonder die hulp van 'n psigiater sal dit nie slaag nie. Albei spesialiste kan 'n medikasie deel van die behandeling voorskryf. 'N Ander dokter wie se kennis nodig mag wees, is 'n psigoterapeut. Hy voorskryf nie net medikasie nie, maar behandel ook pasiënte deur middel van terapeutiese gesprekke - hipnose, outomatiese opleiding, ensovoorts.
'N Spraakterapeut is ook op die lys van dokters wat 'n stotterende persoon help om sy probleme te hanteer. Hierdie spesialis leer die pasiënt om sy asemhaling te beheer en spiere te artikuleer, om glad en ritmies te praat. Hy verduidelik aan iemand dat jy met gemak woorde kan uitspreek. Appèl na 'n refleksterapeut word gepaard met prosedures met die aktivering van sekere biologies-aktiewe punte met behulp van naalde en help om spanning te verlig en bloedsirkulasie in die brein te verbeter. Moenie inmeng en oefen fisiese terapie met 'n persoonlike instrukteur nie.
Slegs die gekoördineerde werk van alle spesialiste en die groot begeerte van die pasiënt sal verseker dat die uitskakeling van stottering finaal is.
Metodes om spraakversteuring by kinders te bekamp
Sodra die eerste simptome van hakkel ontdek is, moet u dadelik met die spesialiste skakel. Die optimale ouderdom om die stryd te begin met die siekte is 2-4 jaar. Dit is beter dat die baba na die eerste graad gaan sonder 'n logoneurose, maar dit is nooit te laat om dokters te sien nie. As 'n kind 10-16 jaar oud geword het, moet die behandeling vertraag word, want hierdie keer in die lewe van 'n student word gepaard gegaan met opset en ontkenning van alles rondom hom. Daar is baie metodes en geïntegreerde programme om hierdie tekortkoming te bestry. Die belangrikste ding wat jy moet weet om stammen in kinders uit te skakel - die redes. Behandeling hang geheel en al van hulle af.
In die geval van neurotiese afwykings word die kind se psigoterapie kursusse en spraakterapie-klasse getoon. As stottering veroorsaak word deur skok, sal die "stilte" modus help. Wanneer die konflik chronies is en veroorsaak word deur 'n ongunstige situasie binne die familie, word gesprekke met die ouers gehou om die negatiewe impak op die gesondheid van die kind te verminder. Dikwels word kinders voorgeskrewe kalmerende middels voorgeskryf - Diazepam, Medazepam, en ander om senuweestelsel opgewek te verlig, en Mydocalm word gebruik om krampe op die spiere van die gesig uit te skakel. Daarbenewens word fisioterapieprosedures uitgevoer: elektriese, akupunktuur, swem met dolfyne en meer.
Kinders wat aan die neurose-agtige vorm van stottere ly, word behandel deur neuroloë, spraakterapeute en sielkundiges. In hierdie geval is die kind voorgeskrewe medikasie wat die bloedsirkulasie in die brein verhoog en sy werk - Nootropil, Noofen, Encephabol, sommige homeopatiese medisyne verbeter. Al hierdie dinge in 'n komplekse werk met ander dokters sal 'n positiewe uitslag gee.
Die stotterende behandelingsmetodes wat gebruik word in spraakterapie is baie uiteenlopend:
Tegniek Vygodskoy I. G., Pellinger E. L., en Uspenskaya L. P.
Metodologie L. N. Smirnova.
Metodes V. M. Shklovsky en ander.
Gemiddeld kan die behandeling van 'n paar weke tot 'n paar maande duur, afhangende van die erns van die logoneurose, die oorsake en pogings van die ouers en die kind. Klasse kan as 'n groep of individueel gehou word.
Ouers moet nie uitbreek en die kind dwing om korrek te praat nie. Dit kan net benadeel, want die kind en so is nie maklik om hul probleem te hanteer nie. Dit is nodig om kalm in die huis te verseker, sodat hy nie sy senuweestelsel oorskakel nie. Om dokters te help, moet ouers die kind verswak om karakters en rekenaarspeletjies te kyk, 'n 8-uur slaap te verseker, die verbruik van soet, vetterige, pittige kosse te beperk, die kind se aandag op stilte te lok, reëlings in stil plekke te reël, moenie vra om iets te herwin nie by die baba stadig en glad. Die wedersydse pogings van albei kante sal uiteindelik met sukses gekroon word.
Hoe om logoneurose by volwasse pasiënte te behandel?
Behandeling van stottering by volwassenes, sowel as by kinders, word omvattend uitgevoer. Die pasiënt kan voorgeskrewe antikonvulsiewe en kalmerende middels wees, wat help om spasmas en oormatigheid te verlig, maar beïnvloed nie die etiologie van hierdie spraakgebrek nie.
Omvattende behandeling deur 'n psigoterapeut en 'n spraakterapeut behandel die probleem baie effektief. Die eerste stel die pasiënt in staat om sy probleem tydens gesprekke te ervaar, of wanneer hy bekendgestel word aan die toestand van hipnose. Hy gee outomatiese opleidings aan die pasiënt sodat hy onafhanklik sy probleem kan hanteer. Spraakterapeut bied regstelling van spraak, asem, stem en artikulasie, uitwerk van die resultate in gesprek en lees, sowel as in stresvolle situasies. Die bekendste metode vir die behandeling van stammering by volwassenes is die tegniek van L. Z. Harutyunyan.
Natuurlik, elke persoon wat ly aan spraakafwykings, wil stottere genees. Die redes hiervoor is baie dwingend. 'N Stotterende persoon voel immers onseker, kan nie sonder beperking kommunikeer nie, is gesluit en alleen. Dit breek die lewe en inmeng met die volle werk, rus, maak datering. Daarom is dit baie belangrik om logoneurose te genees selfs voordat sulke probleme voorkom. Akupunktuur en akupunktuur is ook gewild. 'N Terapeutiese oefening het ook 'n positiewe uitwerking op 'n spraakgebrek.
Kan stottering by die huis genees word?
Natuurlik wil baie mense weet hoe om stotter te genees sonder om 'n dokter te raadpleeg. Op baie bronne kan jy resepte afkooksels kry van kruie en essensiële olies wat sal help om hierdie probleem te hanteer. Dit is moontlik dat die kalmerende werking van kruie 'n positiewe uitwerking op die pasiënt se senuweestelsel het, maar dit sal onwaarskynlik wees om hom van logoneurose te verlig. Ook op die internet word samesweringe en gebede van stottere aanbeveel. Hierdie metodes is onbewese en is slegs gebaseer op die mens se geloof.
Die behandeling van stammering by die huis is egter moontlik, as dit 'n aktiewe hulp aan die dokter is: oefeninge, tegnieke, behoorlike lewenstyl. Stottering is regtig 'n ernstige probleem, dus moenie mediese sorg versuim nie. En dan sal die herstel om die draai wees.
Oorsake van stottering
Die herhaling van dieselfde klanke of hele lettergrepe is niks meer as 'n spasma tydens die operasie van die artikulatoriese apparaat nie. Onwillekeurige kontraksies vind plaas tydens 'n poging om sekere woorde uit te spreek. Spraakterapeute studeer al jare lank die verskynsel.
Die oorsaak van hakkel kan 'n bang hond wees.
Die hoofredes is die volgende:
Kinders se beserings gedurende die tydperk van aktiewe spraakontwikkeling - van een jaar na drie. 'N Stotter in 'n kind kan geassosieer word met werklik verskriklike gebeurtenisse - die dood van 'n familielid, 'n ernstige siekte, maar ontstaan ​​soms weens 'n toevallige kombinasie van omstandighede. Byvoorbeeld, as 'n kind op hierdie ouderdom bang is vir 'n groot hond of selfs deur die huil van 'n ma of pa.
Biologiese redes wat met stotter in 'n kind geassosieer kan word, sluit in siektes van die brein, senuweestelsel. Meningitis, oorgedra in die kinderjare, intrakraniale druk, kopslag - dit alles hou verband met organiese persele. Бороться с такого рода заиканием труднее всего.
Невротические переживания, связанные с процессом речи. Такие дети или взрослые могут совершенно нормально разговаривать в "обычной" жизни, но начинать заикаться в ответственных ситуация, когда требуется выступать, говорить на публику. Logoneurose het geen "ouderdom" nie, stuttering in 'n volwassene van hierdie tipe kom die meeste voor.
Dokters redeneer dat mans meer geneig is om aan hierdie tekort aan spraak te ly as vroue, wat 'n vooroordeel met 'n kenmerk van die funksies van die senuweestelsel en brein verbind. Spraakterapeute onderskryf ook "vermomde" stottering, wanneer 'n persoon lettergrepe nie sluk nie en dit nie herhaal nie, maar voeg betekenisloos interjections in die toespraak - "uh-uh", "khem" en ander. Volwasse stottere word dikwels deur hierdie fonetiese pouses gemasker, daarom word ook spraak ook nie mooier nie.
Hoe om stammering in volwassenes te genees?
Situasie stotter kan selfs in 'n heeltemal fisies gesonde persoon voorkom. Maar voordat jy ontslae raak van 'n simptoom, moet jy die oorsaak van die probleem bepaal. As dit geassosieer word met organiese afwykings, dan is maniere om stammering te genees, alleen, wat daarop gemik is om biologiese oorsake uit te skakel. Met 'n ander etiologie sal psigoterapie meer effektief wees.
Die volgende oortredings moet uitgesluit word:
beroerte en die gevolge daarvan,
enkefalitis, komplikasies van die siekte,
patologie van die mondholte - byvoorbeeld gesplete lip,
Hoe om ontslae te raak van stammering by volwassenes, as een van die siektes of die gevolge daarvan opgespoor word, sal die behandelende dokter bepaal. Voorgeskrewe dwelms, fisioterapie, spesiale oefeninge. Sommige van hulle kan gebruik word deur mense sonder organiese patologieë. Sielkundige probleme word uitsluitlik deur terapie en selfterapie uitgeskakel, gerig op die bestryding van neurose.
Asemhalingsoefeninge sal nuttig wees vir enigiemand wat wil weet hoe om stotterend by die huis te genees. Die tegniek is eenvoudig, dit kan deur 'n kind en 'n volwassene uitgevoer word:
Sit in die sitpos effens die kop vorentoe, diep inasem met die neus, asem uit met die mond. Herhaal 10-15 keer. Inaseming moet so vinnig as moontlik wees, en uitaseming moet stadig wees.
Staan jou kop op sy as. Die liggaam moet ontspan, arms by die nate, bene van mekaar in 'n gemaklike posisie. Herhaal tot twintig keer.
Sit op 'n harde oppervlak, maak jou oë toe en asemhaal, probeer om die lug met krag in die diafragma en rug te druk.
Werk met asemhaling help om die gebrek aan diktheid reg te stel deur die spiere van die mondholte te versterk. Dit is een van die belangrikste punte in hoe om stammering te genees. Sterk spiere is minder vatbaar vir spasmas, dit geld ook vir die artikulatoriese spiere.
2. Repetisies voor die spieël
Repetisies voor 'n spieël sal help om stotter te genees.
Sielkundige ontvangs, wat deur akteurs en ander persone gebruik word wat professioneel met spraak werk, sal stewiger help. Hoe om stotter te genees met die hulp van repetisies? Baie eenvoudig: lees gedigte hardop, lees boeke, repeteer toesprake. Geleidelik sal u toespraak gladder word.
Soos enige neurose manifesteer stammering in oomblikke van opwinding, soos by kinders en volwassenes. Om hierdie funksie te verstaan, sal jou help om te verstaan ​​hoe om te leer om jou kind te ontspan of te leer voor 'n moontlike traumatiese situasie. Meditasie praktyke sal help om te fokus op die betekenis van die toespraak, en nie op die gebrek aan spraak nie.
By die behandeling van stottere is dit nodig om die spraakregering te weerstaan ​​om nie die spiere van die mond en larinks te oorlaai nie. Die meeste van die dag is dit wenslik om stil te bly. Vir kinders kan jy met spesiale wildsituasies vorendag kom, byvoorbeeld om vis uit te beeld.
Spesialis prosedures of selfmassering van die nek en keel sal help om krampe te verlig en te voorkom. Die bewegings moet sag, glad wees, gemik op maksimale ontspanning artikulasie apparaat.
Spraakafwykings kan die lewens van beide kinders en volwassenes verwoes. Dit is beter om babas met stotterende probleme aan 'n spesialis te wys sodra negatiewe simptome voorkom. 'N Volwassene kan ook 'n psigoterapeut en 'n neuroloog besoek. En oefeninge wat by die huis gebruik word, sal in elk geval nuttig wees.
Eerste tekens van hakkel
By hakkelwerk tree amper alle kinders op dieselfde manier. Die hooftaak van ouers is om die eerste alarmklokke betyds te herken en verdere ontwikkeling van die probleem te voorkom. Die hoofkenmerke van stottere sluit sulke gedragseienskappe in:
Stotterend word amper altyd gepaard met spanning, angs en vrees vir spraak,
Wanneer stotter, onnatuurlike bewegings, gesigsgrimas of tics moontlik is, met behulp waarvan 'n stotterende persoon stotterend probeer oorkom,
'N Kind kan die eerste lettergrepe vir 'n lang tyd uitspreek of 'n paar keer dieselfde woord herhaal,
Die kind kan nie lank konsentreer nie, skielik sy toespraak breek, stil word,
Aan die begin of in die middel van 'n sin word tussen die woorde, die ekstra geluide "A", "O", "En" dikwels herhaal,
Die kind stop dikwels en dink oor elke woord
Ondiepe, onreëlmatige, klavikulêre of torakale asemhaling, respirasiediskoördinasie. Die kind begin praat ná 'n volle asem of inasem,
Onwillekeurige bewegings tydens spraak - knip, swelling van die vlerke van die neus, speling van gesigsspiere,
Die gebruik van spraakklinkers om 'n gebrek te verberg - 'n glimlag, 'n gaap, 'n hoes,
Die kind begin gebare gebruik in plaas van woorde.
Stottering vind plaas ongeag ouderdom, maar kom meestal voor in kinders tussen die ouderdomme van 2 en 6, wanneer praatvaardighede ontwikkel word. Seuns is drie keer meer geneig om te stotter as meisies. Soms herhaling van stammering vind plaas in adolessente tussen 15 en 17 jaar, meestal is dit te wyte aan die voorkoms van neurose.
Sielkundige kenmerke van hakkel
skelm en verleentheid in die teenwoordigheid van mense
die helderheid van fantasie, wat stotterend vererger,
relatiewe swakheid van die wil
verskillende sielkundige truuks om stammen uit te skakel of te verminder,
vrees om te praat in die teenwoordigheid van sekere mense of in die gemeenskap.
Stotter kan heeltemal onverwags voorkom. Maar 'n soort stuttering is absoluut in elk geval 'n eie oorsaak van voorkoms. Dit is die rede dat dit so gou moontlik moet wees, aangesien dit daarop afhang dat die verdere sukses van die behandeling sal afhang.
Oordraagde meningitis of enkefalitis,
Gereelde slapeloosheid en enuresis,
Hipodinamie en moegheid,
Lank bly in 'n gespanne neurotiese toestand,
Skielike verandering van omgewing (hervestiging, lang reis)
Oormatige streng houding van ouers aan die kind,
Disorders van die sentrale senuweestelsel,
Swak aanpasbaarheid teenoor die samelewing,
Oormatige laat of oormatige ontwikkeling van spraak,
Oortreding van die normale funksionering van die sentrale senuweestelsel,
Hoë vatbaarheid vir verkoue.
In totaal in die geneeskunde word aanvaar om 2 hoofsoorte stuttering toe te ken:
Neuroties - kom voor as gevolg van sielkundige trauma, skok (byvoorbeeld vrees of spanning, word hierdie vorm van die siekte gewoonlik maklik reggemaak) of as gevolg van 'n oormatige verhoogde spraakvrag. Hierdie soort siekte beïnvloed meestal indringbare en kwesbare kinders.
Neurose-agtige - ontwikkel dikwels met die nederlaag van die senuweestelsel, wat geërf kan word of die gevolg kan wees van 'n skending van intraderiene ontwikkeling.
Deur die aard van stuiptrekkings is stuttering:
Tonic, geassosieer met 'n skerp hiper toon van die spiere van die lippe, tong, wange, wat lei tot 'n pouse in spraak.
Klonies - word gekenmerk deur verskeie reduksie van artikulasie spiere, en lei tot die herhaling van 'n aparte lettergreep of klank.
Soek hulp van 'n spesialis moet onmiddellik nadat jy tekens van stottering in 'n baba gesien het. In die vroeë stadiums kan die probleem vinnig vasgestel word. Moet dus nie later die reis na die dokter uitstel nie, die dokter sal help om die tipe en tipe wanorde te bepaal, asook om 'n effektiewe behandeling voor te skryf.
Waarom stamp 'n kind:
In die teenwoordigheid van stottery, moet jy verskeie dokters dadelik besoek, naamlik spraakterapeut, sielkundige, neuroloog. Na 'n volledige ondersoek en die uitskakeling van simptome wat nie verband hou met die siekte nie, kan u voortgaan met 'n volledige behandeling.
Vir die neurotiese tipe stottere, skryf die dokter 'n spesiale terapie voor, wat die vatbaarheid vir stres en gewelddadige emosies moet verminder. Dit sal help om die toepaslike benadering tot die kind te vind en sal ouers leer om met hom korrek te kommunikeer.
In neurose-agtige stottere is dwelmbehandeling nodig, gekombineer met 'n besoek aan 'n sielkundige. Om die resultaat merkbaar en volhoubaar te wees, is langtermynbehandeling nodig, wat gepaard gaan met die handhawing van gemaklike toestande in die plek waar die kind woon.
By die behandeling van hakkel moet u voldoen aan die volgende aanbevelings van die dokter:
Skep gemaklike toestande vir die kind in die huis. Wees versigtig dat die baba nie uit balans is nie en nie negatiewe emosies uitlok nie, teken cartoons en speletjies van aggressiewe aard uit,
Gee spesiale aandag aan die vreedsame atmosfeer in die gesin. Die kind moet nie skree, twis, straf ervaar nie, sien skielike bewegings en gebare,
Kommunikeer met die baba in kalmte, praat duidelik en duidelik,
Moet nooit jou kind vertel dat hy iets verkeerds of praat sê nie,
Lees meer kinders se sprokies (invloed van sprokies op die kind) aan die kind. Moenie snags sprokies lees in die nag nie, want dit veroorsaak 'n gevoel van konstante vrees: vrees om Baba Yaga te sien, hel, duiwel,
Kry 'n troeteldier in die huis. Dus, die baba sal nie meer eensaam en depressief voel nie en sal 'n ware vriend maak,
Praat met Zaika duidelik, glad (sonder om een ​​woord van 'n ander te skeur), moenie haastig wees nie, maar spreek nie die woorde in lettergrepe of sings uit nie,
Probeer die kind nader aan sy gebalanseerde, goedsprekende eweknieë bring sodat hy duidelik en ekspressief kan praat,
Dit is onmoontlik om 'n stotter in 'n spel te betrek wat opgewonde is en spraakvoorstellings van deelnemers vereis,
As die baba op 'n sekere tyd nie met mense of met sy maats op die speelgrond wil kommunikeer nie, moenie hom dwing om dit te doen nie.
Ouer kinders het 'n dieper behandeling nodig, wat voorsiening maak vir die voorkoming van persoonlikheidsverdraaiing. Hierdie terapie word uitgevoer deur 'n sielkundige sodat die baba nie rusteloos voel nie en nie komplekse ervaar as gevolg van sy probleem nie. As jy nie hierdie terapie toevlug nie, kan die kind 'n vrees ontwikkel om te praat en omring te word deur mense.
Om te verhoed dat die ontwikkeling van moontlike stottering of die effek wat verkry word na die behandeling, reggestel word, is dit nodig om die volgende voorkomende maatreëls te volg:
Skep 'n ideale dagroetine vir jou baba, waarin hy genoeg tyd vir speletjies sal hê, loop en slaap. Op die ouderdom van 3 tot 7 jaar moet 'n kind minstens 10 ure slaap en 2 dae slaap. Dagtyd slaap is eenvoudig nodig, want dit het 'n positiewe uitwerking op die psigososiale toestand van die baba.
Moenie toelaat om programme en spotprente te kyk wat nie ooreenstem met die ouderdomsgroep van jou kind nie en kan onvoorspelbare emosionele uitbarstings veroorsaak.
Moenie jou baba oorlaai met nuwe indrukke (lees, flieks, TV kyk nie) tydens remissie na behandeling.
Moenie die kind oorlaai nie deur hom te dwing om hele gedigte te memoriseer om aan vriende of ouers in die kleuterskool te wys.
Wanneer jy 'n kind straf, moet hom nie alleen in 'n donker kamer verlaat nie, aangesien daar 'n hoë risiko bestaan ​​om dwangvrees te ontwikkel. Los die baba beter sonder soet of sonder 'n gunsteling speelding, as hy skuldig is.
Betrek jou kind in musiek- of dansklasse, dit dra by tot die formulering van korrekte spraak asemhaling, ritme, tempo, en so sal die baba ontspan en meer selfversekerd wees. Nuttige lesse in sang.
Stottering by kinders is nogal 'n ernstige probleem, maar heeltemal uitgeskakel, as jy betyds daaraan aandag gee en vir hulp aan die regte spesialis gaan.
SDK: Klasse met 'n spraakterapeut: stottering
Dr Komarovsky, saam met die spraakterapeut Victoria Goncharenko, sal uitvind hoe ouers moet optree as hul kind 'n spraakversteuring het: watter dokter om te draai na, hoe om die dagdiens te kies, wat om met die baba te doen. Evgeny Olegovich en sy gas sal ook die vrae van die gehoor beantwoord, wat die gedrag van ouers met kinders wat stotter, beskryf.
Wat veroorsaak stottering?
Die redes vir stammering is nog nie heeltemal duidelik nie, maar dit is bekend dat een van hulle 'n oorerflike aanleg is.
Kinders wie se ma of pa stutters of stutters is, sal baie meer geneig wees om te stotter as ander kinders.
Kinders wat 'n suster of broer het wat stutters is, is ook meer geneig om te stotter.
Skade aan breinweefsel voor, gedurende of na geboorte is erken as die enigste bekende "eksterne" faktor wat stotterend meer waarskynlik maak, maar dit moet erken word dat die meeste kinders wat stotter, geen breinskade gehad het nie. Daarbenewens het die meeste van diegene wat in die verlede breinskade gehad het, nie stotter nie.
Doofheid is die enigste bekende faktor wat veroorsaak dat 'n persoon stotter minder geneig is om te voorkom.
Stottering vind plaas in alle nasies van die wêreld en in alle tale, sowel as in alle historiese groepe.
Met inagneming van die faktore wat hierbo gelys word (oorerwing, alomteenwoordige voorkoms), word dit heeltemal duidelik dat daar 'n paar fisiese redes vir stottering is. Ouers kan nie in kinders stotter nie.
Wat gebeur as iemand hakkel?
In die liggaam is daar baie min neurofisiese (wat verband hou met die brein / senuwees / spiere) disfunksie (verswakte normale operasie).
'N Persoon ervaar probleme met lugvloeikoördinasie, artikulasie en resonansie (artikulasie en resonansie bestaan ​​in die gekoördineerde beweging van klein spiere in die mond om geluide te vorm en hul volume te beheer).
'N Persoon kan meer vrylik en korrek praat in sekere situasies (miskien by die huis) en minder vry wanneer angs, angs of moegheid ervaar word.
'N Stres van stres, soos om aan 'n groot gehoor te praat, kan stottere vererger, wat op sy beurt weer stres verhoog. 'N persoon met 'n stotter is soms baie moeilik om te praat oor die telefoon.
Ten spyte van die feit dat stres stres kan vererger, stres op sigself nie stotterend nie.
Mense amper nooit stotter wanneer hulle sing, fluister, met ander praat, of hul eie stem kan hoor nie.
Vir die meeste kinders wat stotter, sal die spraakprobleme op die ouderdom van 2-5 jaar merkbaar raak. U moet egter weet dat byna al die kinders op een of ander stadium in hul lewens sekere klanke, woorde herhaal en nie vryelik kan praat nie - dit is fisiologies normale probleme met taalvaardigheid wat deur hulself sal verbygaan.
As iemand anders in die gesin stut, is die opsie om stotter te handhaaf vir die lewe moontlik.
Moontlike opsies vir ware stottering:
herhaling van 'n gedeelte van woorde, byvoorbeeld die eerste konsonant in 'n woord (tmt-tabel),
verlengde klank aan die begin van die woord (sssssok),
stilte voor woorde, in woorde of na hulle,
'N "breek" gebeur amper altyd aan die begin van 'n sin of nader aan die begin.
'N Kind met fisiologiese probleme van vlotheid (die sogenaamde "stotterende ontwikkeling"):
Herhaal dikwels hele woorde of frases (ek, ek wil gaan, ek wil gaan stap!),
As 'n reël, herhaal nie 'n deel van die woord meer as 1-2 keer nie,
gaan voort om te praat.
Ook spesiale bewegings en gedrag is moontlik. Byvoorbeeld, die spanning van die spiere van die lippe, kake en nek, bewing van die lippe, kake en tong tydens pogings om te praat, knip, draai en draaie van die kop.
Wat jy moet weet van hakkel
Kinders en volwassenes wat stotter weet presies watter woord of woorde hulle probeer om te sê, dit is stotterend nie, want hulle probeer ons nie die regte woord soek nie.
Stotterend, as 'n reël, het geen probleme met gehoor of gehoor nie.
Mense wat met stutters praat, moet nie hul toespraak vertraag nie.
Daar is 'n aantal meningsverskille oor of mense wat stotter het dieselfde intelligensie of laer as ander. Die meeste studies toon aan dat daar geen intellektuele verskil is tussen stotterend en nie probleme met spraak nie.
Sommige stotterende kinders kan probleme met fyn motoriese vaardighede in ander spiergroepe hê, en daarom word hulle as ongemakliker beskou as ander.
Daar word geglo dat kinders wat stotter, probleme ondervind met sosiale aanpassing (hulle vind dit moeilik om vriende te vind, selfversekerd te wees in die span, ens.). Maar dit is 'n gevolg, nie 'n oorsaak van stottering nie.
Die vaardighede van kinders wat stotter, moet individueel geassesseer word, en bowenal, sonder vooroordeel dat hulle natuurlik "onhandig", "minder intelligent" of "hulle nie sosiale vaardighede het nie".
Die effek van hakkel op die alledaagse lewe
Stotter het 'n ander uitwerking op verskillende mense.
Sommige kinders met 'n sagte vorm van stottere kan baie ontsteld wees weens hul gebrek, terwyl ander, met 'n erger vorm, baie minder ontsteld is.
Stotterende inmenging met menslike kommunikasie vanaf die oomblik wat dit voorkom.
Skoolgaande kinders word verleë deur die manifestasie van hul gebrek wanneer hulle vrae beantwoord of hardop lees.
Stutterers probeer dikwels om enige gesprekke te vermy, wat hul spraakprobleme verder vererger wanneer hulle praat.
Stuttering kan aansienlik beperk werksopsies vir volwassenes.
'N Assessering van die toestand van kinders wat nie vlot praat nie, moet so vroeg as moontlik uitgevoer word.
"Stotterende ontwikkeling" duur 'n relatief kort tydperk.
Raadpleeg onmiddellik raad van 'n pediater of spraakterapeut as u kind 'n stotter het.
'N Assessering van spraakpatologie is nodig indien stammering in die meeste spraakaksies manifesteer, stres in gesprek en pogings om gesprek te vermy word voortdurend waargeneem, asook as daar probleme met spraak in ander familielede is.
As ouers bekommerd is dat die kind angstig, hartseer en onttrek word, sowel as stottering vorder, dan is spesialisassessering dringend nodig.
Let wel: Sommige organisasies beveel 'n latere tydperk vir toetsdoeleindes aan, byvoorbeeld 12 maande na die stottering, of wanneer die kind 5 jaar oud is. Die meeste kundiges beklemtoon egter sterk dat terapie baie beter werk as dit vroeg begin word.
Dikwels moet jy baie lank wag om 'n afspraak met 'n spesialis in spraakpatologie te kry, so teken so gou moontlik aan. As die probleem op sigself verdwyn, is dit beter om die opname te kanselleer (probeer om dit binne 'n week of minder te doen sodat iemand vir jou kan inskryf).
In sommige kinders verdwyn stammering op hul eie, maar dit is nie moontlik om vooraf vas te stel watter kinders sonder terapie kan doen nie.
Vroeë inisiasie van terapie is baie belangrik vir die vorming van normale spraakvaardighede.
Vroeë terapie, selfs al is die stammering onbeduidend, kan die situasie aansienlik beïnvloed, wat die duur van die behandelingsperiode aansienlik verminder.
Daar is verskeie behandelings vir stammering - sommige word gebruik vir jonger kinders, terwyl ander veral aanbeveel word vir adolessente en volwassenes.
Neurose-agtige toestand kom voor by kinders met kenmerke van die ontwikkeling van die brein, beserings of infeksies van die senuweestelsel, dit is gebaseer op 'n spesifieke defek in die struktuur of funksionering van organe. Sulke babas stamp voortdurend en byna gelyk, dikwels met comorbiditeite, geestelike en fisiese vertraag. Op 'n later ouderdom kan 'n neurotiese reaksie aansluit, dan word die vorm van stottering gemeng.
Logoneurose is 'n skending van spraakaktiwiteit sonder interne oorsake. Dit verskyn in gesonde kinders na 'n traumatiese situasie (vrees, probleme in die familie), meer dikwels met neurotiese eienskappe van die psige. Sulke kinders ontwikkel volgens ouderdom of selfs beter as hul eweknieë. Terselfdertyd kan vroeë spraaklading 'n risikofaktor wees.
Plek van voorvalle van aanvalle
Artikulatoriese stuiptrekkings lyk soos spasmas van die tong, draai dit na die kant, strek die lippe en ander onnodige bewegings van die vokale apparaat.
In respiratoriese stuiptrekkings, lyk dit of 'n persoon min lug het, 'n sogenaamde "klont in die keel" ontstaan.
Stemlokalisering is veel minder algemeen. As daar 'n skerp ineenstorting van die stem voorkom, is dit in die middel van die woord 'n poging om 'n geluid te maak, maar dit is onsuksesvol.
Die graad van erns
Die erns van die siekte word bepaal deur die mate van oortreding van sosialisering. In sagte vorm, stut 'n mens baie, selde, dit is byna onmerkbaar vir ander, en beïnvloed dus nie sy kommunikasie in 'n span nie. Die gemiddelde graad van erns lei tot probleme om te kommunikeer, aangesien kinders skaam is van die gebrek, om dit reg te stel, wat die situasie dikwels vererger. In ernstige vorm is kommunikasie met ander skerp moeilik of selfs onmoontlik.
Kenmerke van die verloop van die siekte
Konstante vloei is kenmerkend van neurose-agtige state, terwyl die parameters, frekwensie en erns van die gebrek feitlik onveranderd bly.
Die wavelike vorm word gekenmerk deur periodes van verbetering en agteruitgang, laasgenoemde kan veroorsaak word deur stres.
Die herhalende kursus is soortgelyk aan 'n golfagtige, maar met helderder manifestasies tydens verergering en byna volledige afwesigheid van simptome op ander tye.
ander neuroses (enuresis, obsessiewe state)
Soortgelyke gebreke in die naasbestaandes
breinsiekte of besering
langtermyn chroniese siektes
sielkundige trauma (akute en lang-bestaande)
Onbehoorlike toespraak vanaf die kinderjare
oorlading van vroeë kinderjare inligtingmateriaal
versnelde of vertraagde spraakontwikkeling
nabootsing van mense wat stotter
heropleiding van linkerhandigheid
Die faktor van sielkundige trauma word nie noodwendig geassosieer met 'n akute probleem nie (vrees, mishandeling, lewensgevaar). In predisponente kinders kan 'n egskeiding van ouers, die geboorte van 'n jonger broer of suster, 'n spanverandering 'n voldoende rede wees vir die voorkoms van stottering.
Inligting oorlading, wat dikwels in ons tegnologiese ouderdom voorkom, bevoordeel ook nie die baba nie. Televisies, tablette, rekenaars, in samewerking met die ouers se aktiewe pogings om die kind vinnig te "praat" lei tot die teenoorgestelde uitwerking.
Vir linkshandiges kan heropleiding 'n groot probleem wees, wat nou skaars is. Die konflik tussen die aktiewe regterhemisfeer van die brein en die gestimuleerde linker een lei tot 'n skending van spraakvaardighede.
Al die bogenoemde faktore is meer geneig om logoneuroses te hê, hulle kan beïnvloed en voorkom word. Organiese spraakprobleme wat deur siekte of besering veroorsaak word, kan moeilik wees om te voorkom.
Die eksterne manifestasies van die gebrek kan verskil afhangende van die oorsaak, erns en aktiwiteit van die behandeling. Maar in byna alle gevalle is daar algemene tekens. Benewens huiwering in spraak, is daar baie verwante probleme wat die ontwikkeling, kommunikasie en selfverwesenliking belemmer.
Kloniese stuiptrekkings kom gewoonlik voor aan die begin van die vorming van die siekte. Op hierdie stadium herhaal die baba die eerste letters of lettergrepe in die woorde: k-to-kitten, mama-masjien. In die meeste gevalle verdwyn sulke huiwering op hul eie, as die ouers korrek optree.
Nog 'n opsie is die vorming van 'n aanhoudende vorm van stottere met toniese manifestasies. Hulle word gekenmerk deur pouses en mislukkings in spraak: n ... klinknag, k ... oshka. Met langdurige stottering by kinders word konvulsiewe episodes gemeng.
Logoneurose en gemengde vorm word gekenmerk deur veranderinge in die geestesfeer. Komplekse word op die aangebore neurotiese persoonlikheidstipe geplaas, die pasiënt word toenemend selfstandig, en emosionele probleme vind 'n uitweg in die vorm van liggaamsreaksies:
sweet, rooi wange
fobies (vrees om te praat, vrees om in die openbaar te wees)
senuwee tics, enuresis
aandag tekort hiperaktiwiteitsversteuring
eetversteurings (swak eetlus, onvermoë om op voedsel te konsentreer)
By die eerste simptome van probleme moet jy 'n neuroloog besoek. Dit sal brein siektes en ernstige defekte in die senuweestelsel uitskakel.
In sommige gevalle mag u die hulp van 'n ENT-dokter nodig hê, aangesien 'n toename in adenoïede probleme in kommunikasie kan veroorsaak. Dieselfde geld vir enige patologie van die respiratoriese en artikulatoriese apparaat. Soms is psigiatriese konsultasie nodig om neurotiese tendense betyds te identifiseer.
Die eksamen eindig met 'n besoek aan 'n spraakterapeut, wat die verdere taktiek van behandeling sal bepaal.
Dikwels verwar ouers spraakkonvulsies met 'n verskynsel wat baie natuurlik is vir 'n 3-jarige karapuz-fisiologiese stamvader. Dit is 'n pouse in die toespraak van die kind, wat voortspruit uit die ouderdomverwante onvermoë om woorde met komplekse sinne te vorm. Sulke episodes moet nie as 'n ernstige gebrek beskou word nie, maar hulle benodig nie behandeling nie, maar regstelling van die klasstelsel met die baba.
Ten einde nie 'n oorgang na teleurstelling in die huidige hakkel te maak nie, moet jy die gewone voorkomende maatreëls volg:
Jy kan nie kinders met inligting oorlaai nie - dit is beter om uit te stel om nuwe boeke te kyk en poësie te memoriseer, om die TV te beperk.
Dit is belangrik om die styl van kommunikasie in die gesin te monitor, aangesien die gewoonte om vinnig te praat, die opskorting van onskadelike pouses tot 'n ernstige gebrek kan veroorsaak.
Voor die verbetering van praat, is dit beter om te fokus op nie-spraakaktiwiteite: teken, modellering, speel met water.
Die hoofbeginsel van voorkoming is dus om die opkoms van nuwe woorde tot 'n meer volledige vorming van breinsentrums te vertraag, aangesien dit baie moeiliker is om ontslae te raak van stotterend as om dit te voorkom.
Wat moet ouers van stotterende kinders doen?
Die belangrikste ding om te onthou is dat spraakkrampe 'n siekte is. Jy kan nie hulle oë toemaak nie, maar ook aandag skenk en die blameer is ook onaanvaarbaar.
Daar is 'n paar eenvoudige reëls wat die ontwikkeling van die gebrek sal stuit en die eerste stappe neem om stotter te verbeter.
Kinders moet bewus wees van die aard van hul siekte, maar dit is onmoontlik om voortdurend daarop te fokus.
In geval van probleme hoef die kind nie aangemoedig te word nie en probeer die korrekte artikulasiebewegings voor te stel.
Vir sommige mense is onoplettendheid tipies, of bloot die gewoonte om te vra vir die betekenis van wat gesê is. In die hantering van 'n stotter is dit eenvoudig nie toelaatbaar nie.
As daar in gebreke met mondelinge spasmas gebrekkige uitsprake is, moet hulle dadelik met 'n spraakterapeut reggemaak word sonder om te wag vir die resultate van die behandeling van stottering.
Moenie parallel televisie kyk en eet nie.
Dit is nodig om vermaak op slimfone en rekenaarspeletjies te beperk of uit te sluit wanneer dit stotter
Vir kinders met neurotiese kenmerke is 'n duidelike daaglikse roetine baie belangrik.
As daar 'n geleentheid is om die kinders te gee aan die swemafdeling, enige ander sport- of musiekskool, moet dit gebruik word.
Dit is nie nodig om die kind te oorlaai met sy studies nie, al is sy verstand duidelik bo die gemiddelde. Oormatige spanning kan die gebrek vererger.
Verwysing na 'n kleuterskoolgroep vir kinders met spraakterapie-kenmerke is 'n noodsaaklike maatreël, want gesonde kinders neem maklik oor alle gebreke. Daarom moet jy nie net oor jou kind dink nie, maar ook oor ander, voordat jy met die leierskap van die instelling argumenteer.
Werk saam met 'n spraakterapeut
Klasse met 'n spesialis word vir 'n lang tyd, ten minste 8 maande gehou. Spraakterapeut leer jou baba om moeilike klanke te maak, praat glad en ritmies, asem reg. Logaritmika word dikwels gebruik - spesiale musikale oefeninge vir kinders met spraakafwykings. In een of ander vorm word voorgestel om "stil" te speel wanneer kinders die toespraak vir 'n paar dae moet hou, en dan geleidelik begin om te kommunikeer in kort frases. Verskillende spesialiste werk volgens verskillende metodes, die keuse is vir die ouers.
Onbehoorlike asemhaling en swak diafragma is gereelde metgeselle van spraakkrampe by kinders. 'N Kompleks van aksies wat beweging, inaseming en uitaseming kombineer, elimineer hierdie nadeel.
Beginposisie - staan ​​met arms af. Jy moet vorentoe leun, jou rug afrond, kop afsteek. Aan die einde van die helling moet jy 'n raserige inaseming maak, dan nie heeltemal opstaan ​​en uitasem nie. Herhaal die oefening 'n paar keer.
Beginposisie - staan, arms af, bene skouerwydte uitmekaar. Dit is nodig om die kop van kant tot kant te draai, terwyl jy by die eindpunt asemhaal, en in die proses om te draai om uitasem te produseer. Herhaal die oefening.
Hierdie en sommige ander take word ingesluit in Strelnikova respiratoriese gimnastiek, wat dikwels gebruik word om spraakafwykings te behandel.
Stotter behandeling metodes
Daar is baie rekenaarprogramme wat jou toelaat om die werk van die oudit- en spraaksentrum aan te pas. Dit is meer relevant vir ouer kinders wat take akkuraat kan uitvoer.
Die basis van hardeware tegnieke (Spraak Corrector, Demosthenes) praat die sieke frases, wat die rekenaar vertraag 'n bietjie en uitsette na die koptelefoon. 'N Poging om aan te pas by die apparaat, lei tot 'n gladde en ritmiese toespraak. As gevolg daarvan verloor aanvalle hul neurotiese komponent (komplekse en beperking verdwyn), wat 'n positiewe uitwerking op die verloop van die siekte het.
Tipes en oorsake
Stottering is 'n spraakversteuring wat hom manifesteer deur 'n verandering in sy ritme, tempo en gladheid. Daar is twee tipes:
neurose-agtige, wat 'n gevolg is van organiese patologie,
neurotiese stottering (logoneurose).
Korreksie van die neurose-agtige vorm is slegs moontlik na die behandeling van organiese patologie, wat gelei het tot 'n gestremde spraakfunksie. Dit is makliker om 'n aanlegkarretjie te hanteer - die gesamentlike werk van 'n bekwame spraakterapeut, ouers en kind lei altyd tot 'n positiewe uitslag.
Die voorkoms van logoneurose word geassosieer met 'n sterk senuweeskok - vrees, stres of gewelddadige vreugde. Waarom staak een kind, na 'n skrik, en die ander het 'n normale toespraak? Dit gaan alles oor die sogenaamde predisponerende faktore wat die agtergrond vir die ontwikkeling van die siekte is. Dit sluit in:
kenmerke van die senuweestelsel - verhoogde opwinding, vatbaarheid,
lank bly in stresvolle toestande
verswak na langdurige aansteeklike siektes immuniteit,
oorlas van die senuweestelsel, die behoefte om die oormatige eise van die ouers te ontmoet, ens.
Op risiko - kinders 2-5 jaar oud, veral seuns wat spraakafwykings is, word meer dikwels as meisies gediagnoseer.
In die eerste stadium van die siekte verskyn pouses en / of herhalings van klanke, lettergrepe of woorde in die kind se toespraak. As behandeling nie dadelik begin nie, word die simptome geleidelik toeneem, kinders met 'n stotter begin verstaan ​​dat hulle nie soos almal praat nie. Hulle ontwikkel komplekse, die begeerte om hul gebrek weg te steek, en die behoefte aan gesprek lei hulle tot 'n toestand van sterk angs. Vorm sogenaamde UPS - volhoubare patologiese toestand, wat 'n geïntegreerde benadering tot behandeling vereis.
Behandeling van stotter in die spraak sentrum "Arliliya"
In ons Spraaksentrum hang die taktiek van kinderstuttering af van die ouderdom van die kind en sy individuele eienskappe. Elk van die Arliliy spesialiste werk om die hoofdoel te bereik - om kinders vir altyd te stut, en hulle terug te keer na die normale lewe, sonder angs en komplekse oor die bestaande spraakgebrek. En die resultate van ons werk is voor die hand liggend: al die klein pasiënte wat saam met hul ouers die take van spraakterapeute uitgevoer het, praat vlugtig sonder pouses, huiwering of herhalings na die einde van behandeling. Hulle antwoord rustig op die swartbord, voer in die openbaar uit en kommunikeer maklik selfs in die mees emosioneel beduidende situasies.
Die bereiking van sulke resultate word moontlik as gevolg van die eienaardighede van die outeur se metodologie L.Z. Arutyunyan. Haar taak is nie net om die mondelinge krampe te verwyder nie en om die kind te leer om vlot te praat, maar ook om 'n nuwe bestendige toestand te vorm in plaas van die UPS, wat die waarskynlikheid van herhaling van die simptome van hakkel uitskakel. Klas met kinders word deur gekwalifiseerde spraakterapeute uitgevoer, en indien nodig, is neuroloë, sielkundiges, pediaters en ander spesialiste betrokke by die behandelingsproses.
Vir elke ouderdomsgroep in die sentrum is 'n spesiale program vir die regstelling van spraakafwykings ontwikkel. Ons weet hoe om stottering by kinders te behandel en help ons pasiënte so gou moontlik na 'n normale lewe.
Kursus vir kinders 2-5 jaar
Behandeling van stottere by kinders vanaf 2-3 tot 5 jaar behels noue interaksie met ouers. Vir kinders wie se ouers betyds manifestasies van die siekte opgemerk het, is daar 'n spesiale program van versnelde regstelling van spraak in "Arliliya" - "First Aid". Dit begin met 'n gedetailleerde konsultasie, wat die teenwoordigheid van alle volwasse familielede vereis. Daarbenewens bied kundiges 'n teoretiese basis vir die metodologie, beantwoord vrae oor hoe om 'n kind se hakkeling te genees en praktiese vaardighede vir tuisklasse te verskaf. Die keuse van taktiek vir verdere opleiding en opname op hulle word uitgevoer na oorlegpleging.
Kursus vir kleuters en jonger studente
Die kursus bestaan ​​uit 3 fases:
aanvanklike konsultasie vir ouers en ander familielede,
voorbereidende klasse en hoofgereg
ondersteunende mikrokursusse en afstandsondersteuning.
Voorskoolse en jonger studente studeer individueel of in 'n mini-groep van 2-3 mense met 'n spraakterapeut. Tydens die hoofgerigte leer hulle om glad en saggies te praat, met die toespraak gepaardgaande met die bewegings van die vingers van die voorste hand. Дальнейшая работа направлена на то, чтобы закрепить навык, постепенно отказаться от поддерживающих движений и сделать речь интонационно окрашенной, свободной.
Ten spyte van die feit dat kinders in adolessensie heeltemal onafhanklik word, moet ouers hulle volle ondersteuning gee in die behandeling van stammering. Die teenwoordigheid van alle volwasse familielede wat voortdurend met 'n tiener kommunikeer, is reeds in die konsultasie stadium nodig. In die toekoms hang die sukses van behandeling af van hoe sistematies die ouers met die adolessent werk en voldoen aan al die aanbevelings van spesialiste. Tieners bywoon klasse van die hoofgereg, verkry vaardighede van stadige, kalm toespraak met ondersteunende bewegings van die vingers van die voorste hand. Na afloop van die gradeplegtigheid word opleidingskursusse aangebied, waardeur hulle leer om op 'n normale tempo te praat, sonder gepaardgaande bewegings met hul vingers.
Meer oor die program
Elke kind wat ouers gebring het om stuttering te behandel in ons sentrum in Moskou, sal vir altyd van stotterende kan ontslae raak! Ons weet baie goed hoe om die siekte in 'n kind te herstel en het alreeds baie jong pasiënte gehelp om spraak te herstel, om van angs tydens gesprek en normale lewe ontslae te raak.
Hoe om 'n stotter in 'n kind te begin behandel?
Die probleem het al ontstaan, maar jy weet nie hoe om 'n kind se hakkel te genees nie? Kontak die spraak sentrum "Arliliya", ons sal jou beslis help. Om 'n afspraak te maak, bel +7 (926) 220-73-73, +7 (495) 785-91-70 of besoek ons ​​sentrum, wat geleë is by die adres: Moskou, ul. Grekova, d.11. Om in te skryf vir 'n konsultasie, vul asseblief die vorm in. Kontakte takke word gelys in 'n spesiale afdeling.
Stotterende oë van 'n kind
Baie ouers verstaan ​​nie ten volle wat vir 'n kind stotterend is nie. Slegs die buitekant word deur hulle getref, hulle vermoed nie wat stotterend is nie en hoe dit elke dag dieper in die kind se siel penetreer en verhoed dat dit ten volle leef en kommunikeer.
Aangesien dit vir kinders makliker is om hul gevoelens uit te druk deur tekeninge, vra ons hulle om 'n stotter te teken.
Dit is die klipstene waaroor ek struikel, wanneer ek praat. Anton, 10 jaar
Dit is baie vuil in my toespraak. Katya, 6 jaar oud.
Dit is die skelet wat my verwurg. Maxim, 6 jaar oud
Kinders se spraak terapeute sentrum Arliliya
Spesialiste van die sentrum "Arliliya" is 'n span professionele persone wat verenig word deur 'n algemene idee om mense te help wat stotter. Hul jare lange ervaring in die gebruik van die tegniek van L. Z. Harutyunyan is van groot wetenskaplike en metodologiese belang en word gerealiseer in die toespraak sukses van honderde pasiënte.
Die regte en kwalifikasies van spraakterapeute word bevestig deur kopiereglisensies van die uitvinder van die tegniek. Ons weet hoe om stotter in kinders te behandel!
Spraakterapeut van die hoogste kategorie vir kinders en adolessente, saam met LA Belik het die metode vir kinders van voorskoolse en skoolgaande ouderdom aangepas. Lees meer
Liliya Aleksandrovna Belik
Spraakterapeut van die hoogste kategorie vir kinders en adolessente. Lees meer
Natalya Aleksandrovna Nikishina
Spraakterapeut vir kinders van voorskoolse en laerskoolleer. Lees meer
Spraakterapeut vir kinders van voorskoolse en skoolgaande ouderdom in die stad Ufa, Republiek van Bashkortostan. Lees meer
Spraakterapeut vir kinders van voorskoolse en laerskool ouderdom, moeder van 'n kind wat deur hierdie metode behandel word. Lees meer
Kyk na die video: A Show of Scrutiny. Critical Role. Campaign 2, Episode 2 (Oktober 2020).
Die impak van 'n selfoon op die menslike liggaam: Wat is op geweerpunt en hoe om jouself te beskerm?