Maaltyd surrealisties: Evil Feng Shui vat die gastro-kroeg - Versamelings
Maaltyd surrealisties: Evil Feng Shui vat die gastro-kroeg
Tucson-skrywer voel sterflikheid by Wilko; pizza verlos
Wilko, die 'gastro-kroeg' op die hoek van University and Park Avenues in Tucson, AZ, word spook. Die gebou self kan 'n paranormale lokval wees.
Dit gesê, die kaaskeuse is geweldig, en so ook die veggie-pizza.
Ek het deur Wilko se dubbeldeure gestap en gevoel soos Alice in Wonderland. Alles in die eetkamer is uitgestrek. Groot papier-lanterns gooi 'n warm, geel lig op die gesigte van kliënte. Die kamer is lank en lugtig, met hoë plafonne en vensters.
Egte teeligte kerse en pienk tulpe versier dik houttafels. Daar is 'n oop kombuis, opgemaakte snorre agter die kroeg en, as middelpunt, 'n groot verligte horlosie in art-deco-styl.
Die dekor het my sintuie aanvanklik geïnspireer, maar inspirasie het weggejaag en ek het net oud geword. Oud soos 'n droog spons - bonatuurlik oud.
Dit het niks met die kos of drank of die diens te doen gehad nie. Al drie was bogemiddeld. Die feng shui van die ruimte het aanleiding gegee tot spookagtige sensasies wat my oë en ore oorgeneem het.
Die paranormale energie in Wilko se eetkamer skyn te skyn uit die massiewe klok regs. Foto deur Andrea K. Francis.
Die restaurant het my lewenskrag weggevat. Stel jou voor die onheilige skok in daardie besef. Sit jouself in my skoene as beoordelaar, geskeur tussen skree, hardloop vir 'n kerk en die kombuis aanvul.
Ek sou terugkeer na Wilko vir die pizza, maar net as ek doodstil wou voel in 'n groot, gees-besmette kamer, waar die groot klok koning is. Sy tikkende arms dwarsdeur my maaltyd het die geel lig, harde rande en die verbrande metaal van die restaurant in 'n donker plek gesweef.
Maar dit is nie asof Wilko nie sy aangename, tasbare aspekte het nie.
Melissa Goodrich monsters van 'n stapel aromatiese kaas by Wilko. Francis
Wilko-eienaar, Peter Wilke (Waarom die e aan 'n o Peter? Hoekom?) Het twee ander restaurante in die stad: B-line en Time Market. Ek is 'n suier vir B-line se tuisgemaakte taart met vierbessies, so ek moes sy nuutste onderneming 'n kans gee.
Die gebou was vroeër 'n eksklusiewe geriefswinkel, het Liz O'Connor, kelnerin, gesê.
Daar is 'n stel blink yskaste aan die agterkant van die restaurant. Ek het gewonder of hulle as portals tot in die dertigerjare verdubbel het, waar die kroegmanne hul hoë middellyfbroeke en snorwas gekry het. Die portaalidee het gewig geword namate die nag vorder.
Ek het liggies geëet, so ek bly weg van wat sjef John Fulco as die grootverkopers gepraat het: die kip-hoendertoebroodjie en die Gruyere-cheeseburger. 'N allergie het my gedwing om ook die wors deur te gee; die enigste plaaslike kositem.
Wilko-sjef John Fulco verhit die kombuis. Francis
Plaaslike produkte is die ontbrekende skakel in Wilko se eklektiese spyskaart. Die naaste wyne kom van Kalifornië, New Mexico en Arkansas. Dit is die Sonoran-woestyn, maar 20 wingerde twee uur verder trek wyn uit stekelrige pere en verwoesting.
Iemand, asseblief, skiet hierdie genieën 'n vriendelike e-pos. (Of besit hulle liggame met banshees en dwing u op hulle uit. Wat ook al die maklikste is.)
My vriendin Melissa en ek bestel twee glase Russiese riviervallei chardonnay en die $ 16 pantrykaasbord, wat saam met vier "Artisan" -kase kom.
Ons kaas was 'n wen-keuse: die tangy Bandage-Wrapped Cheddar uit Modesto, Kalifornië; die skerp Mimolette van Nord Pas de Calais, Frankryk; die melkagtige Sofia van Greenville, Indiana en die romerige Bermuda-driehoek van Cypress Grove, Kalifornië.
Die prys van $ 4 per hunk was die moeite werd om te sien hoe Melissa soos 'n muis eet. Sy hou van die harde kaas, wat sy amper met elke sny vlieg. Tussen die geknotte sit sy elke happie op 'n kraker wat voor haar hart gehou word.
Ouch !: Wilde punte by Wilko kan $ 7,00 beloop, verdubbel soveel as wat die meeste kroeë betaal. Francis
Kaas sny was die lawaaierigste ding in die restaurant. Die messe het gekap en die klok tik en die ektoplasma-kragte het vasgehou.
Twintig of so klante het aan tafel langs die rand van die eetkamer gesit en murmureer tot op hul datums - oor hoe die tuisgemaakte appelbotter in jou mond gesmelt het of hoe die lug effens af was.
Dit is waar dinge vreemd geraak het. Die kaas sny het opgehou en ek was in phantasmagoria gedompel.
Die eetkamer het diepgeel geword. Die murmurering van die klante het hipnotiese verse geword. Die bosluis word harder. Die kamer was 'n voodoo-oordragkas wat vogtige jeug uit my vel suig.
In kristalhelder flitse is my lewenskragtigheid paranormaal opgeneem deur 'n opgedroogde woestynkruid. Haar gedagtes weerspieël die wens om 300 jaar te leef.
Eenrigtinggesprekke is so ongemaklik.
Ek het my $ 8,50 glasie wyn geloer. Vir die rekord was dit nie 'n gesonde rol nie. Die kroegmanne het vanweë hul klerekaste die Groot Depressie onder hulle gevoel en het hulle beywer om te bewaar.
Die tyd vir harde drank word dikwels gekenmerk deur sulke visioene. Ek wink met die krulste, vetterigste snor na die kroegman. Hy het my bloed en sand sterk en glad gemaak; perfek vir die laaste paar bytings van die digte, gemarmerde Sofia en die verdeling van ander wêreldse stemme.
'Treees cieeentos anooos,' dron die hak - frats en taamlik onbeskof.
Die Wilko-handtekening bloed en sand, kompleet met massiewe ysblokkie. Francis
Die whisky-drankie het 'n ysblok gekry, wat ongemaklik maar lekker was om in die glas te draai. As u 'n bloed en sand by Wilko bestel, te midde van die psigiese aanslag, moet u 'n strooi aanvra. Andersins sal die ysblokkie u lippe en neus breek en sal die skemerkelkie op u rok mors. Dit gebeur, maar dit is nie klassiek nie - anders as die kroegmanne en die era van waar hulle gekom het.
Ons het die plaaslike wors oorgeslaan om 'n vegetariese gereg te proe — die $ 14 Murcia-pizza. Dit was 'n platbrood met gemarineerde kersietamaties, geroosterde piñonneute, dronk bokkaas en vars kruisement. Dit het warm uitgekom en kon drie gevoer het, veral drie wat al vol ysige kase was.
Dronk bokkaas en pinon neute maak hierdie Wilko-pastei 'n mededinger vir die beste pizza in Tucson. Francis.
Die vars, diskette pizza kan die beste in Tucson wees.
Ek het probeer om die bron van die "dronk bokkaas" te ontsyfer om my gedagtes te beset en die hag stil te maak.
Het hulle met die bok afval voordat hulle dit gemelk het?
Waarom moet u 'n dier dwing om alkohol te drink as u dit kan inspuit?
Waarom is die horlosie van die horlosie skielik oorgetrek met die visvis van Satan?
'N Piñon-neut is Spaans vir denniemoer, wat by stopplekke in New Mexico gevind kan word. Die ñ in piñon het die pizza 'n dieper, neutriger smaak gegee as net enige ou dennepit, en dit ver bo die pasteie bedien deur mededingers soos die Empire Pizza in die middestad.
Die piñon het ook die pizza bo die jeugdigende voodoo gelig. Ek vrees die dag toe ek 'n Wilko-pizza buite Wilko sien.
Ek sal dan weet dat Wilko, die hag, en die noodlot is. Ek sal weet dat ek jare van my lewe verloor het.