Arktiese See-ysverlies beïnvloed die straalstroom - klimaatsimpak-nuus | Climate Impact News
Die straalstroom beïnvloed die noordelike halfrondklimaat. En aardverwarming beïnvloed die gedrag van die straalstroom. Berei voor vir nog meer uiterstes van seisoenale weer.
Het jy in 'n winter ys storm geroer? Kan jy hierdie somer in 'n langdurige hittegolf wees? Duitse wetenskaplikes het pas die skuldige agentskap geïdentifiseer en die bewyse wat die straalstroom impliseer, gelewer.
Blameer dit op die Arktiese opwarming, hulle sluit af: die toevlug van die see ys oor die pool see het verdraai die patroon van die vloei van die stratosferiese winde gewoonlik bekend as die straalstroom.
Dit is nie 'n nuwe idee nie. Maar hierdie keer het wetenskaplikes kunsmatige intelligensie en 'n masjienleerprogram aangewend om die veranderinge in die straalstroom akkuraat te modelleer en dit dan te koppel aan veranderinge in die chemie van die boonste atmosfeer en toenemende patrone van kronkelende golwe in die hoëwindwinde wat Vervolgens verval seisoenale weer in die middelste breedtegrade van die noordelike halfrond. Hulle beskryf hul navorsing in die joernaal Wetenskaplike verslae.
"Ons studie toon dat die veranderinge in die straalstroom ten minste gedeeltelik weens die verlies aan Arktiese see-ys is. As die ysbedekking steeds daal, glo ons dat beide die frekwensie en intensiteit van die uiterste weersomstandighede wat voorheen in die middel breedtegrade waargeneem is, sal toeneem, "het gesê. Markus Rex, hoof van atmosferiese navorsing by die Alfred Wegener Instituut in Potsdam, Duitsland.
Koue aanvalle verduidelik
"Daarbenewens bevestig ons bevindinge dat die koue fases wat in die winter in die VSA, Europa en Asië voorkom, dikwels nie teenstrydig met die opwarming van die aarde is nie; eerder is hulle deel van menslike klimaatsverandering. "
Die straalstroom - ontplooi deur die vliegtuig op die trans-Atlantiese roetes - bestaan ​​uit westerse winde wat op 'n hoogte van 10 kilometer oor die planeet in die middelbreedtes stroom, teen 'n snelheid van tot 500 km 'n uur, en stoot weerstelsels van wes na oos.
Maar navorsers het dit alreeds waargeneem: hulle het verander, in reaksie op aardverwarming en in die besonder aan die vinnige verwarming van die Arktiese gebied, aangesien kweekhuisgasverhoudings in die atmosfeer styg, en aanhou styg, in reaksie op die menslike verbranding van fossielbrandstowwe.
Eerder as om aan 'n kursus wat min of meer ewewydig aan die ewenaar is, te hou, is hierdie winde waargeneem om dramatiese golwe te beskryf.
"As die ysbedekking steeds daal, glo ons dat beide die frekwensie en intensiteit van die uiterste weersomstandighede wat voorheen in die middelbreedte waargeneem is, sal toeneem"
Hierdie draaiings van rigting is gekoppel aan ontploffings van Arktiese lug in streke wat normaalweg relatief sagte winters kan verwag: in die besonder aan die vreeslike verkoue wat in Januarie 2019 die Amerikaanse Midde-Ooste getref het.
Hierdie winde het ook verswak en gewees gekoppel aan langdurige droogte en uiterste hitte wat Europa getref het in 2003, 2006, 2015 en 2018.
Maar assosiasie is nie dieselfde as demonstrasie van oorsaak en gevolg nie. Die Potsdam-wetenskaplikes wou veiliger bewyse hê. En hulle nuwe klimaat simulasies sluit nou 'n masjien-leer komponent wat verantwoordelik is vir die ozon chemie op hoë hoogtes.
En wat hul nuwe model gevind het, was dat die atmosferiese golwe die polêre stratosfeer op maniere versterk het wat deur die Arktiese see ys teruggetrek word. die gedrag van die osoonlaag.
Aangesien watter kragte die straalstroom is, is die verskil tussen die koue Arktiese en die warm trope, het die straalstroom verswak en begin meander, soos 'n rivier wat oor 'n vloedvlakte na die see vloei.
In werklikheid stel die nuwe studie 'n nuwe stuk voor aan die klimaat-legkaart: die reaksie van die osoonlaag en sy rol in die spel van winde regoor die planeet. Die afbetaling kan 'n duideliker prentjie wees van die dinge wat kom.
"Ons is nou vir die eerste keer in diens van kunsmatige intelligensie in klimaatmodellering, wat ons help om meer realistiese modelstelsels te bereik," het professor Rex gesê.
"Dit bied groot potensiaal vir toekomstige klimaatmodelle, wat ons glo meer betroubare klimaatprojeksies sal lewer en dus 'n sterker grondslag vir politieke besluitneming." - Climate News Network