BEGRIP VAN DIE GEEL AGTERGROND: SAMEVATTING EN ANALISE - SAT / ACT PREP AANLYNGIDSE EN WENKE
Begrip van die geel agtergrond: samevatting en analise
Charlotte Perkins Gilman se klassieke kortverhaal, 'The Yellow Wallpaper', vertel die verhaal van 'n jong vrou se geleidelike afloop in psigose. ' Die geel muurpapier word dikwels genoem as 'n vroeë feministiese werk wat voorafgaan aan die reg van 'n vrou om in die Verenigde State te stem. Die skrywer was betrokke by feminisme op die eerste golf, en haar ander werke bevraagteken die oorsprong van die onderwerping van vroue, veral in die huwelik. '
The Yellow Wallpaper 'is 'n veel geleesde werk wat moeilike vrae stel oor die rol van vroue, veral met betrekking tot hul geestesgesondheid en die reg op outonomie en selfidentiteit. Ons gaan oor die Yellow Wallpaper-opsomming, temas en simbole, The Yellow Wallpaper-analise en belangrike inligting oor die outeur.
universiteit van puget-klankranglys
'Die geel agtergrond'-opsomming
'Die geel muurpapier' gee besonderhede oor die agteruitgang van die vrou se geestesgesondheid terwyl sy saam met haar gesin 'n 'rusmiddel' op 'n gehuurde somerlandgoed gebruik. Haar obsessie met die geel muurpapier in haar slaapkamer dui op haar depressie deur die hele verhaal.
Die verteller van 'The Yellow Wallpaper' begin die verhaal deur haar verhuising na 'n pragtige landgoed vir die somer te bespreek. Haar man, John, is ook haar dokter , en die skuif is deels bedoel om die verteller te help om haar siekte te oorkom, wat sy as senuweeagtige depressie of senuweeagtigheid verklaar ná die geboorte van hul baba. John se suster, Jennie, woon ook by hulle en werk as hul huishoudster.
Alhoewel haar man glo dat sy beter sal word met rus en deur niks te bekommer nie, die verteller het 'n aktiewe verbeelding en skryf graag . Hy ontmoedig haar om oor die huis te wonder, en verwerp haar belange. Sy noem haar baba meer as een keer, hoewel daar 'n verpleegster is wat die baba versorg, en die verteller is self te senuweeagtig om sorg te gee.
Die verteller en haar man trek in 'n groot vertrek in lelike, geel muurpapier dat die verteller kritiek lewer. Sy vra haar man of hulle van kamer kan verander en na onder kan trek, en hy verwerp haar. Hoe meer sy in die kamer bly, hoe groter word die verteller se fassinasie met die afskuwelike muurpapier.
Nadat hy die gesin vir 4 Julie aangebied het, spreek die verteller uit dat hy nog slegter en meer uitgeput voel. Sy sukkel om daaglikse aktiwiteite te doen, en haar geestelike toestand gaan agteruit. John moedig haar aan om meer te rus, en die verteller verberg haar skryfwerk vir hom omdat hy dit nie goedkeur nie.
In die tyd tussen 4 Julie en hul vertrek, die verteller word skynbaar kranksinnig gedryf deur die geel muurpapier ; sy slaap die hele dag en bly die hele nag wakker om daarna te staar, en glo dat dit lewendig word, en die patrone verander en beweeg. Dan begin sy glo dat daar 'n vrou in die muurpapier is wat die patrone verander en na haar kyk.
'N Paar weke voor hul vertrek bly John in die stad oornag en die verteller wil alleen in die kamer slaap sodat sy ononderbroke na die muurpapier kan staar. Sy sluit Jennie en glo dat sy die vrou op die muurpapier kan sien . John keer terug en probeer waansin ingelaat word, en die verteller weier; John kan die kamer binnegaan en vind die verteller op die vloer kruip. Sy beweer dat die vrou op die muurpapier uiteindelik verlaat het, en John flou tot haar verbasing.
Agtergrond oor 'The Yellow Wallpaper'
Die skrywer, Charlotte Perkins Gilman, was 'n dosent vir sosiale hervorming, en haar oortuigings en filosofie speel 'n belangrike rol in die skepping van 'The Yellow Wallpaper', sowel as die temas en simboliek in die verhaal. 'The Yellow Wallpaper' beïnvloed ook latere feministiese skrywers.
Charlotte Perkins Gilman, bekend as Charlotte Perkins Stetsman, terwyl sy met haar eerste man getroud was, is in 1860 in Hartford, CT gebore. Jong Charlotte word gesien as helder, maar haar moeder stel nie belang in haar opleiding nie, en Charlotte het baie spandeer tyd in die biblioteek.
Charlotte is in 1884 met Charles Stetsman getroud, en haar dogter is in 1885 gebore. Sy het ernstige postpartum-depressie gely nadat sy 'n dogter, Katharine, gebaar het. Haar stryd teen nageboortelike depressie en die dokters wat sy tydens haar siekte hanteer het, het haar geïnspireer om 'The Yellow Wallpaper' te skryf.
Die egpaar is in 1888 geskei, die jaar dat Perkins Gilman haar eerste boek geskryf het, Kuns juwele vir die huis en kaggel. Sy skryf later 'The Yellow Wallpaper' in 1890, terwyl sy in 'n verhouding met Adeline Knapp was en los van haar wettige man gewoon het. 'The Yellow Wallpaper' verskyn in 1892, en in 1893 publiseer sy 'n boek met satiriese poësie , In This Our World, wat haar roem verwerf het.
Uiteindelik het Perkins Gilman amptelik van Stetsman geskei en haar verhouding met Knapp beëindig. Sy trou met haar neef, Houghton Gilman, en beweer dat hy tevrede is in die huwelik .
Perkins Gilman het 'n bestaan ​​gemaak as 'n dosent oor vrouekwessies, arbeidskwessies en sosiale hervorming . Sy het as dosent deur Europa en die VSA getoer en haar eie tydskrif gestig, Die voorloper.
'The Yellow Wallpaper' is die eerste keer in Januarie 1892 gepubliseer New England Magazine.
Gedurende die leeftyd van Perkins Gilman was die rol van vroue in die Amerikaanse samelewing sosiaal en wettiglik beperk. Ten tyde van die publikasie daarvan was vroue nog steeds ses en twintig jaar weg van die verkryging van stemreg .
Hierdie beskouing van vroue as kinderagtig en swak beteken dat hulle ontmoedig word om beheer oor hul lewens te hê. Vroue is aangemoedig of gedwing om hulle in alle aspekte van die lewe na hul man se opinies te stel , insluitend finansieel, sosiaal en medies. Om self te skryf was rewolusionêr, want dit sou 'n gevoel van identiteit skep, en dit was te veel vir die natuurlik brose vroue.
Vroue se gesondheid was 'n bes misverstaane gebied van medisyne, aangesien vroue as senuweeagtige, histeriese wesens beskou is en ontmoedig is om enigiets te doen om hulle verder te ontstel. Die heersende wysheid van die dag was dat rus histerie sou genees, terwyl dit in werklikheid was die voortdurende verveling en gebrek aan doel het depressie waarskynlik vererger .
Perkins Gilman het haar eie ervaring in haar eerste huwelik en postpartum depressie gebruik as inspirasie vir The Yellow Wallpaper, en illustreer hoe 'n vrou se gebrek aan outonomie haar geestesgesondheid benadeel.
is 'n 26 op die daad goed
Met die publikasie daarvan, Perkins Gilman stuur 'n eksemplaar van 'The Yellow Wallpaper' aan die dokter wat haar die resmiddel voorgeskryf het vir haar nageboortelike depressie.
'Die geel agtergrond'-karakters
Alhoewel daar slegs 'n paar karakters in die verhaal is, speel hulle elkeen 'n belangrike rol. Terwyl die verhaal handel oor die verstandelike agteruitgang van die verteller, is die verhoudings in haar lewe noodsaaklik om te verstaan ​​waarom en hoe sy tot hiertoe gekom het.
Die verteller van die verhaal is 'n jong vrou uit die hoër-middelklas. Sy is verbeeldingryk en 'n natuurlike skrywer, hoewel sy ontmoedig word om hierdie deel van haarself te verken. Sy is 'n nuwe moeder en word vermoedelik gebore histeriese neigings of aan senuweeagtigheid ly. Haar naam is miskien Jane, maar dit is onduidelik.
John is die verteller se man en haar dokter. Hy beperk haar aktiwiteit as deel van haar behandeling. John is uiters prakties, en verkleineer die verteller se verbeelding en gevoelens . Dit lyk asof hy omgee vir haar welstand, maar glo dat hy weet wat die beste vir haar is en dat hy nie haar toespraak kan gee nie.
Jennie is John se suster, wat as huishoudster vir die paartjie werk. Jennie lyk besorg oor die verteller, soos aangedui deur haar aanbod om saam met haar in die kamer met geel muurpapier te slaap. Jennie lyk tevrede met haar huishoudelike rol .
Belangrikste temas van 'The Yellow Wallpaper'
Volgens die skrywer van hierdie verhaal en die interpretasie van die teks, is daar enkele temas wat duidelik blyk uit 'n 'Yellow Wallpaper'-analise. 'Die geel muurpapier' was 'n ernstige literatuurstuk wat temas aangaande vroue aangespreek het.
Vroue se rol in die huwelik
Daar is van vroue verwag om ondergeskik aan hul mans te wees en ook heeltemal gehoorsaam te wees neem streng huishoudelike rolle binne die huis aan . Hoër middelklasvroue, soos die verteller, kan vir lang tydperke gaan sonder om eers die huis te verlaat. Die verhaal onthul dat hierdie reëling daartoe gelei het dat vroue verbind word tot 'n toestand van naïwiteit, afhanklikheid en onkunde.
John neem aan dat hy die reg het om te bepaal wat die beste vir sy vrou is, en hierdie gesag word nooit bevraagteken nie. Hy verkleineer haar kommer, beide konkreet en diegene wat ontstaan ​​as gevolg van haar depressie , en word gesê so borsel haar uit en lag haar uit as sy deur praat, dit is te verwagte in die huwelik. Hy neem haar nie ernstig op nie, en neem al die besluite oor albei se lewens.
As sodanig het sy geen seggenskap oor enigiets in haar lewe nie, insluitend haar eie gesondheid, en kan sy nie eens protesteer nie.
Perkins Gilman het, soos baie ander, duidelik nie saamgestem met hierdie toedrag van sake nie, en was daarop gemik om die nadelige gevolge aan te dui wat vroue as gevolg van hul gebrek aan outonomie gehad het.
Identiteit en selfuitdrukking
Dwarsdeur die verhaal word die verteller ontmoedig om die dinge te doen wat sy wil doen en die dinge wat natuurlik by haar kom, soos om te skryf. By meer as een geleentheid, sy is haastig om haar joernaal weg te sit omdat John nader kom .
beste ingenieursprogramme in die Verenigde State
Sy dwing haarself ook om op te tree asof sy gelukkig en tevrede is, om die illusie te gee dat sy herstel, wat erger is. Sy wil 'n goeie vrou wees, volgens die manier waarop die rol vir haar uiteengesit word, maar sukkel om te voldoen, veral met so min om werklik te doen.
Die verteller word gedwing tot stilte en onderwerping deur die rusmiddel, en benodig 'n intellektuele en emosionele uitlaatklep . Daar word egter nie een aan haar toegestaan ​​nie en dit is duidelik dat hierdie reëling 'n tol eis.
Die resmiddel is gewoonlik voorgeskryf vir senuweeagtige vroue gedurende hierdie tydperk. Perkins Gilman het sterk menings oor die voordele van die resmiddel , nadat sy dit self voorgeskryf het. John se aandrang op die verteller om konstant lug te kry, en sy aandrang dat sy niks doen wat geestelike of fisiese stimulasie vereis nie, is duidelik nadelig.
Die verteller word ook ontmoedig om aktiwiteite te doen, hetsy huishoudelike skoonmaak of versorging van haar baba, behalwe dinge soos lees, skryf en om die huis se gronde te verken. Sy is fisies en geestelik onderdruk en beperk, wat net tot haar toestand bydra .
Perkins Gilman verdoem die resmiddel in hierdie verhaal deur die nadelige uitwerking op vroue aan te toon en te stel dat vroue geestelike en fisiese stimulasie nodig het om gesond te wees, en vry moet wees om hul eie besluite oor gesondheid en hul lewens te neem.
digtheid van water lb / in3
Die geel agtergrondanalise: simbole en simboliek
Simbole is 'n manier vir die skrywer om die verhaal betekenis te gee en leidrade te gee oor die temas en karakters. Daar is twee hoofsimbole in 'Die geel agtergrond'.
Die geel agtergrond
Dit is natuurlik die belangrikste simbool in die verhaal. Die verteller word dadelik gefassineer en gewalg deur die geel muurpapier, en haar begrip en interpretasie wissel en versterk dwarsdeur die verhaal.
Die verteller, omdat sy niks anders het om oor na te dink of ander geestelike stimulasie het nie, draai na die geel muurpapier as iets om te ontleed en te interpreteer. Die patroon kom uiteindelik in fokus as stawe, en dan sien sy 'n vrou in die patroon . Dit verteenwoordig die gevoel van vasgevang.
Aan die einde van die verhaal glo die verteller dat die vrou uit die muurpapier gekom het. Dit dui aan dat die verteller uiteindelik volledig opgegaan het in haar psigose , en word een met die huis en mak ontevredenheid.
Alhoewel Jennie nie 'n belangrike rol in die verhaal het nie, bied sy 'n foelie aan die verteller. Jennie is John se suster en hul huishoudster, en sy is tevrede, of so glo die verteller, om 'n huishoudelike lewe te lei. Alhoewel sy dikwels haar waardering uitspreek vir Jennie se teenwoordigheid in haar huis, sy word duidelik skuldig laat voel deur Jennie se vermoë om die huishouding onbelemmer te bestuur .
Ironie in die geel muurpapier
'The Yellow Wallpaper' maak gebruik van dramatiese en situasionele ironie. Dramatiese literêre instrument waarin die leser dinge weet of verstaan ​​wat die karakters nie doen nie. Situasionele ironie is wanneer die karakter se optrede bedoel is om een ​​ding te doen, maar eintlik iets anders doen. Hier is 'n paar voorbeelde.
Wanneer die verteller byvoorbeeld eers die kamer met die geel muurpapier binnekom, sy glo dit is 'n kwekery . Die leser kan egter duidelik sien dat die kamer net so maklik gebruik kon word om 'n geestelik onstabiele persoon te bevat.
Die beste voorbeeld van situasie-ironie is die manier waarop John die res-geneesmiddel voorskryf, wat die staat van die verteller aansienlik vererger. Hy moedig haar aan om na maaltye te gaan lê en meer te slaap, wat veroorsaak dat sy snags wakker en waaksaam is as sy tyd het om die muurpapier te sit en te evalueer.
Die geel agtergrondopsomming
'The Yellow Wallpaper' is een van die bepalende werke uit die feministiese literatuur. Skryf oor die gesondheid van 'n vrou, geestelik of liggaamlik, is beskou as 'n radikale daad op die oomblik dat Perkins Gilman hierdie kortverhaal geskryf het. Om op die beste te skryf oor die lewens van vroue, is op sy beste, ligsinnig en in die ergste geval as gevaarlik beskou. As u na The Yellow Wallpaper-analise kyk, is die verhaal 'n belangrike ondersoek na die rol van vroue in die huwelik en die samelewing, en dit sal waarskynlik 'n steunpilaar in die feministiese literêre kanon wees.