Ons behoort vry f*kken vroue wees | George Herald
Ons behoort vry f*kken vroue wees
Paula-Ann Smit | 12 September 2019
Ek is geleer om bang te wees vir niks. Nie vir harde werk nie, nie vir uitdagings nie, en veral nie vir dié wat glo jy kan nie, bloot omdat jy 'n vrou is.
Maar deesdae is ek bang. Ek vrees vir myself, my sussie, my niggies, my ma, my ouma en my vriende. Ek vrees vir my kollegas, my buurvrou, die kind wat nie verstaan hoekom sy nie buite kan speel nie, en die onbekende werker wat huis toe stap.
Ek kan nie gaan draf sonder pepersproei nie, slaap met 'n oop venster nie, of stories in die aand dek sonder om bekommerd te wees nie. Ek het 'n dak oor my kop en mense om my wat ek vertrou. Hoe voel vroue wat nie dieselfde kan sê nie? Volgens onlangse statistieke van die SAPD word een vrou elke drie ure in Suid-Afrika vermoor. Jesse Hess, Leighandre Jegels, Janika Mallo, Lynette Volschenk, Uyinene Mrwetyana: hulle is in die afgelope twee maande wreed deel van dié statistiek gemaak.
Vra enige vrou, en sy sal vir jou sê hoe sy teistering en geweld teen vroue al ervaar het. Dis die mans in Kerkstraat wat vir jou vulgêre kommentaar skree, die groep vriende by 'n sportgeleentheid wat ongenooid aan jou vat, en die verkragtingsake wat ons weekliks van hoor.
"Ek het 'n praatjie oor seksuele teistering gehoor en 'n paar tips gekry," sê 'n man onlangs suggestief vir 'n vertrek vol vroue. Hulle lag, ongemaklik, ek ook. Hoekom? Ons is gewoond daaraan.
Maar nou is ek moeg. Moeg om te hoor ons moet versigtig wees, nie sekere klere aantrek nie, en boys will be boys. Moeg om in vrees te lewe, en te wonder of ek of een van my naastes ook deel van die statistiek gaan word. Moeg vir mans wat dink dit is hul reg om die lywe en lewens van vroue te neem.
Doen beter, Suid-Afrika. Wéés beter.
Soos digter Antjie Krog gesê het by die gedenkdiens van Jesse Hess: "Ons is hier om onsself en ons liggame terug te eis. Die Here hoor my, ons behoort vry f*kken vroue wees."