Trombose: simptome, behandeling, oorsake, voorkoming
Trombose is 'n vaskulêre okklusie deur 'n bloedklont. Trombose kom meestal voor in die are in die been. Belangrike tekens van trombose is swelling, pyn en 'n rooi of blouerige verkleuring van die vel. Selfs koors is moontlik. Trombose is gevaarlik omdat die stolsel in ander organe kan oplos en spoel. Lees alle belangrike inligting oor trombose simptome, behandeling en voorkoming!
Trombose: kort oorsig
Mees algemene liggings: Bene (veral onderbeen), bekkenarea, arms, boonste of onderste vena cava
Tipiese simptome: Swelling, rooiheid, oorverhitting, pyn en distensie, koors, versnelde polsslag
behandeling: Kompressieverband of kompressiekous, verhoogde berging, antistollingsmiddels, trombektomie (OP)
Belangrike ondersoeke: Ultraklankbeeld, venografie ("ader X-straal"), CT, bloedtoets (D-dimers, stollingsfaktore)
gevare: Pulmonale embolie (pulmonêre arteriële okklusie), vaskulêre en weefselskade (post-trombotiese sindroom)
Spesiale vorm: Anale trombose (anale veneuse trombose)
Daar is 'n aantal baie tipiese tekens van trombose. Afhangend van waar die klont gevorm is, verskil die simptome gedeeltelik.
Simptome van trombose in die been
Trombose kom veral voor in die groot are van die onderbeen. Want daar vloei die bloed veral teen die swaartekrag terug na die hart. Die mees algemene tekens van trombose is dan:
Swelling van die kalf, dikwels die enkelstreek en die voet
Erns en spanning in die onderbeen
Pyn in die onderbeen, soms in die voet, dy of lies, wat soos seer spiere lyk
gespanne (blink) en blouerige verkleurde vel
Oorverhitting van die onderbeen
meer sigbare velare (sogenaamde waarskuwingsare)
Trombose in die arms veroorsaak gewoonlik meer ongemak as vaskulêre okklusies in die bene. Daarbenewens word hulle opgemerk deur 'n verhoogde aarpatroon, omdat die bloed via ompaaie na die hart soek.
Selfs as sommige van hierdie simptome ontbreek, word 'n trombose in die been nietemin uitgesluit. Die genoemde trombosetekens is ook nie 'n bewys dat daar 'n trombose in die aar van die been is nie.
Ontwikkeling van 'n trombose
By 'n trombose vorm 'n bloedklont in 'n bloedvat en verstop dit. 'N Ader in die been word meestal aangetas.
Simptome van trombose in die arm
Die are in die arm kan deur bloedklonte gesluit word. In die algemeen kom dit baie minder voor as in die been. Tipiese trombose simptome in die arm is:
Swelling en oorverhitting van die aangetaste arm
Swelling van die hand
gedeeltelik rooipers verkleuring van die arm
Pyn met druk op die arm en as u beweeg
Basies kan trombose in alle bloedvate van die liggaam voorkom. Anders as trombose in die ledemate, is die simptome dikwels dubbelsinnig. Daar kan ernstige pyn of funksionering van organe wees. Om sulke onspesifieke simptome van trombose duidelik te maak, is meer en meer mediese ondersoeke nodig.
Simptome van anale trombose (anale veneuse trombose)
'N Anale trombose word waargeneem deur 'n pynlike swelling in die anale area. Die anale trombose is dikwels moeilik om van die sogenaamde aambeie te onderskei. Maar dit het 'n ander oorsaak: in die geval van anale trombose word die bloedklont gevorm in 'n klein aar van die onderste anale kanaal. Die pynlike aambeie, daarenteen, is 'n vergrote bloedvat van 'n arterio-veneuse vaskulêre pad wat van buite die anale kanaal binnedring.
Anale veneuse trombose is baie pynlik, veral omdat dit direk in die opening van die opening lê. Die anale trombose kan egter gewoonlik goed behandel word. Hier kan u meer leer oor die simptome, oorsake en terapie van anale trombose!
'N Trombose kan deur medikasie, kompressieterapie of chirurgies behandel word. Watter metode gebruik word, hang onder andere af van die plek waar die klont gevorm is. Die verskillende behandelingsbenaderings moet egter dikwels gekombineer word.
Die belangrikste doel van die behandeling van trombose is om te voorkom dat die stolsel van die aarwand losmaak en die bloedstroom in lewensbelangrike organe sleep. Want dan is daar die gevaar van 'n sogenaamde embolisme (byvoorbeeld 'n longembolisme), dit wil sê die verstopping van 'n slagaar deur die botsing met potensieel lewensgevaarlike gevolge. Daarbenewens moet langdurige, onherstelbare skade aan die aangetaste bloedvate, ledemate of organe (post-trombotiese sindroom) vermy word.
Verhoog en kompressie
Belangrike onmiddellike maatreëls vir 'n onlangse trombose in die ledemate is om die aangetaste been of arm op te hef en 'n kompressieverband toe te pas. Dit verhoed dat die bloed meer beskadig en dat die ledemate swel.
Die kompressieverband moet tot ver buite die trombose strek – in die geval van 'n onderbeen-trombose, dws onder die knie. Hy moet gespanne wees om die are so hard te druk dat die bloed beter daarin vloei. Hy mag op geen stadium die ledemate versmoor nie.
'N Goeie manier om 'n voldoende sterk en konsekwente mate van kompressie te bewerkstellig, is trombosekouse van kompressieklas II. Die kompressiebehandeling moet op die langtermyn voortgesit word as die trombose aar beskadig het.
Trombose behandeling met dwelms
Die behandeling van medisyne-trombose is bedoel om te voorkom dat die bloedklont groei en moontlik in die pulmonale are opgespoel word. In die beste geval kan die medisyne daartoe lei dat die liggaam se eie stowwe (ensieme) weer die trombus verminder of selfs heeltemal oplos. Antistollingsmiddels kan ook die opkoms van trombose voorkom.
Akute behandeling van trombose
'N Mens begin met die behandeling van trombose met 'n sogenaamde aanvanklike antikoagulasie, wat onmiddellik moet begin indien die diagnose trombose gemaak is, of as trombose waarskynlik die oorsaak van ongemak is.
Vir hierdie doel is die geneesmiddel gewoonlik heparien, wat die bloedstolling verhinder. Heparien moet in hoë dosisse gegee word as 'n spuit onder die vel (onderhuidse inspuiting) of as 'n infusie. Omdat die middel in die spysverteringskanaal sou disintegreer en dan nie in die bloedstroom beland nie.
Die aktiewe bestanddeel fondaparinux word onder die vel ingespuit. Dit word hoofsaaklik gebruik as pasiënte vroeër op 'n heparinedosis gereageer het met 'n lewensgevaarlike afname in die aantal bloedstollingsplaatjies = bloedplaatjies). Ander aktiewe bestanddele vir die behandeling van akute trombose is die sogenaamde DOAC's (direkte orale antikoagulantia) rivaroxaban en apixaban.
Langdurige behandeling na 'n trombose
Daarna, gewoonlik na ongeveer vyf tot tien dae, ontvang die pasiënte 'n antistollingstelsel in tabletvorm om te voorkom dat 'n nuwe stolsel vorm. Hierdie sogenaamde onderhoudsterapie duur drie tot ses maande. Vir hierdie doel word sogenaamde vitamien K-antagoniste gebruik. Dit is antagoniste wat van belang is vir vitamien K vir bloedstolling. Veral die aktiewe bestanddele fenprocoumone en warfarin word in Duitsland gebruik.
belangrik: Die korrekte dosis van hierdie middels moet gereeld deur bloedtoetse van die sogenaamde stollingswaardes gekontroleer word!
Operatiewe trombose behandeling
Veral by jong pasiënte wat die eerste keer trombose in 'n groot aar in die been- en bekkenstreek ervaar, is chirurgiese ingryping moontlik die beste behandelingsopsie. Daar word gepoog om die bloedprop (trombus) met behulp van 'n kateter vas te gryp en uit die aar te trek. Dokters praat ook van 'rekanalisering', want met die prosedure word 'n geblokkeerde bloedvat weer deurgemaak. Die dokters kyk ook of daar 'n vloei-obstruksie in die aar is wat uitgeskakel kan word.
Dikwels word 'n dwelmoplossende middel oor die kateter gegee. Hierdie gelokaliseerde vorm van trombose-behandeling het 'n beter sukseskoers en laer risiko's as die sistemiese behandeling wat voorheen algemeen was, waar die middel in hoë dosisse deur die liggaam versprei moes word.
Herkanalisasie-terapie moet so vroeg as moontlik uitgevoer word om die risiko van post-trombotiese sindroom te verminder. Moontlike komplikasies van hierdie tipe tromboseterapie is bloeding, maar ook per ongeluk die verwydering van die klonte. Dit kan dan voortgaan in die aarpad na die hart en die longsirkulasie.
In sommige gevalle word pasiënte met trombose in die aar van die been, permanent of tydelik, met 'n soort "sif" ingeplant. Dit is bedoel om te voorkom dat losstaande bloedklonte in die longe gespoel word. Hierdie prosedure is geskik vir pasiënte wat herhaaldelik aan longembolie ly, ondanks antikoagulantiese middels.
Trombose: oorsake en risikofaktore
Tromboses is bloedklonte wat in die bloedvate vorm – byna altyd in are. U kan basies drie verskillende oorsake hê, wat alleen of in kombinasie kan bestaan:
Vloei hindernisse in die bloedvat: Skade / siektes of afsettings aan die wand van die vaartuig of verstrengeling van die bloedvate as gevolg van meganiese druk van buite (byvoorbeeld littekens, gewasse)
stadige vloeitempo: In abnormaal verwaterde are (spatare), deur die effek van swaartekrag of / en deur 'n te lae spierspanning (in geval van onbeweeglikheid, verlamming of na operasies), dehidreer (bloed word dikker)
verhoogde bloedstollingsneiging: Siektes van die bloedstollingstelsel, ernstige sistemiese siektes (kanker, outo-immuun siektes), newe-effekte van dwelmmiddels (soos die pil), rook
Reis trombose en trombose na die operasie
Die terugvloei van bloed na die hart moet in die diep are van die been teen swaartekrag werk. Dit word ondersteun deur gesonde, liggaamlik aktiewe mense deur twee meganismes:
Veneuse kleppe: hulle werk soos kleppe en laat die bloed slegs in een rigting vloei, naamlik na die hart.
Spierpomp (Muscle Vein Pump): Deur die werk van die (kalf) spier word die are in die been weer en weer saamgepers. In samewerking met die veneuse kleppe word die bloed dus na die hart gedruk.
As een of albei meganismes nie funksioneer nie, kan die bloedvloei aansienlik vertraag en die risiko van trombose verhoog. Dit is byvoorbeeld die geval as u lank in die motor, die trein of die vliegtuig sit. Daarom praat 'n mens gereeld van 'n "reisende trombose". Maar selfs as u ure op die rekenaar sit, kan dit die risiko vir trombose verhoog.
Net so is die natuurlike effek van die spierpomp na 'n besering of operasie, waarna die been kalmeer of in die algemeen streng bedrus nagekom moet word. Aangesien elke trauma – en chirurgie in die breër sin van die woord – die bloed se vermoë om te stol, aansienlik verhoog, word die risiko van trombose na die operasie aansienlik verhoog.
Trombose in spatare
Spatare is baie uitgebreide bloedvate. Dit kom veral gereeld voor op die bene, veral die onderbeen. In spatare vloei die bloed stadiger en boonop funksioneer die natuurlike kleppe in die are, die veneuse kleppe, nie meer behoorlik nie. Dit verhoog ook die risiko van trombose.
Trombose: diagnose en ondersoek
In 'n veneuse trombose in een been word dit oorverhit en geswel. Sekere drukpunte en bewegings veroorsaak pyn, wat die dokter (gewoonlik 'n spesialis in interne geneeskunde) met 'n fisiese ondersoek kan bepaal. Tipiese voorbeelde is:
Kalfpyn as die tone opgelig word (Homans teken)
Pyn as u op die kalf druk (Meyer-teken)
Drukpyn aan die binnekant van die voet (Payr-teken)
Daarbenewens kan 'n ultraklankondersoek die sluiting van are uitbeeld. Oor die algemeen: 'n Oppervlakkige trombose word gekenmerk deur groter ongemak en is daarom makliker om te diagnoseer as 'n vaskulêre okklusie in dieper are (flebothrombosis). Laasgenoemde het egter dikwels ernstige gevolge.
Met 'n flebografie (ook: flebografie) kan die bloedvate in die liggaam op 'n X-straal vertoon word. Die prosedure is dus goed geskik vir die diagnose van diepe veneuse trombose. Vir hierdie doel word 'n kontrasmiddel in 'n oppervlakkige aar aan die agterkant van die voet ingespuit. Om te verseker dat die kontrasmedium sy weg in die diep are van die been vind, word die are naby die veloppervlak eers met 'n matige stywe verband vasgebind. Waar daar 'n trombose is, word die vloei van die kontrasmiddel onderbreek of "vernou".
Computertomografie (CT) is 'n baie gebruikte ondersoekprosedure in vaskulêre medisyne. In hierdie metode word die liggaam van die pasiënt feitlik deur x-strale gesny. Vanweë die hoë beelddigtheid kan ook vate en organe voorgestel word. Hierdie metode word byvoorbeeld gebruik in trombose in die buik of in 'n kaverneuse trombose in die kop.
In seldsame gevalle van vaskulêre okklusies, soos trombose in die oog, kan 'n spesialis oftalmoloog 'n foto van die retina maak en sodoende 'n stase opspoor.
Benewens beeldvorming, is 'n bloedtoets belangrik. Dit is op soek na afbreekprodukte van bloedklonte, die sogenaamde D-dimere. Daar moet op gelet word dat die D-Dimer-trombosetoets slegs gebruik moet word om 'n bloedklont uit te sluit indien die kans groot is dat vaskulêre okklusie voorkom. 'N Breë keuring is nie haalbaar met hierdie bloedtoets nie.
Trombose en swangerskap
As 'n trombose tydens swangerskap of na 'n miskraam voorkom, moet aanvullende ondersoeke gedoen word om die oorsaak daarvan te vind. As gevolg hiervan kan 'n soortgelyke verloop tydens 'n latere swangerskap vermy word.
Ander spesiale gevalle
Ook by trombose, wat geen duidelike oorsaak of optrede in atipiese vate het nie, sal die dokter ook probeer om die oorsaak van die vorming van klonte te bepaal. Sommige mense ly byvoorbeeld aan oorerflike siektes wat die bloedstolling kan beïnvloed.
Trombose: siekteverloop en prognose
Trombose is 'n baie ernstige siekte en kan lei tot gevaarlike komplikasies. Dit ontstaan,
wanneer 'n bloedklont oplos en na die hart migreer, waarvandaan dit byvoorbeeld in die longe kan binnedring (pulmonale embolisme)
as 'n aar deur 'n trombus geblokkeer en permanent beskadig kan word (gevolg: posttrombotiese sindroom)
Pulmonale embolisme is 'n baie algemene en lewensgevaarlike komplikasie van trombose. Die trombus (of dele daarvan) word met die bloedstroom deur die veneuse stelsel na die regterventrikel gespoel en van daar na die longslagare. As hy 'n groot slagaar daar plaas, sal 'n groot deel van die longe nie meer van bloed voorsien word nie.
Hy kan dan nie meer aan die gaswisseling deelneem nie, waardeur 'n lewensgevaarlike suurstoftekort kan ontstaan. Daarbenewens kan die regterventrikel oormatig gelaai word deur 'n hoë vloeiweerstand; Regte hartversaking is ook moontlik as gevolg van longembolisme. 'N Embolisme is dus altyd 'n mediese noodgeval!
Ontwikkeling van longembolisme as gevolg van trombose
'N Pulmonale embolisme kom voor wanneer 'n deel van 'n bloedklont oplos en via die hart na die longe gaan.
Alhoewel die meerderheid trombose genees sonder gevolge, ly 'n derde van die pasiënte aan 'n sogenaamde post-trombotiese sindroom. Dit veroorsaak spatare as gevolg van 'n bloedafvoerstoornis, wat voortduur, selfs nadat die betrokke vate weer oopgemaak is. Hierdie dreineringsobstruksie kan lei tot verdere weefselskade of weer bloedstollings.
Die beste voorkoming van trombose (= voorkoming) is om hierdie risikofaktore van trombose te vermy of te verminder. U moet byvoorbeeld let op voldoende oefening, veral op lang lugreise, maar ook tydens lang kantoordae. Daarbenewens is 'n voldoende hoeveelheid vloeistof (drink, vloeibare voedsel) belangrik om die bloedvloeistof te hou en sodoende die vorming van 'n stolsel te vermy.
Na 'n besering of operasie of ander siekteverwante immobilisasie, kan 'n mens klonte met dwelms voorkom: daaglikse inspuitings met heparien in die meeste gevalle kan die vorming van 'n bloedklont voorkom.
Die sogenaamde anti-trombose kouse is spesiale, elastiese kouse wat gemaak is van 'n velvriendelike, dun materiaal wat tot by die knie of selfs oor die knie anderkant die dy bereik. Die ligte druk wat hulle op die are uitoefen, veroorsaak dat die bloed effens vinniger en meer eweredig na die hart terugvloei.
In die besonder word aanbeveel as daar risikofaktore van trombose soos 'n neiging tot spatare is, voor en na die operasie, of vir lang ritte wat anti-trombose kouse dra. Dikwels kan hulle een help trombose te voorkom.
Handleiding vir spatare, swelling van die bene en trombose (Erika Medoza, 2016, Springer-Verlag)
S3-riglyn "Profylaxis van veneuse trombo-embolisme (VTE)" van die Vereniging van Wetenskaplike Mediese Verenigings (vanaf 2015)
S2k-riglyn "Diagnose en terapie van veneuse trombose en longembolisme" van die Duitse Vereniging vir Angiologie – Vereniging vir vaskulêre geneeskunde (vanaf 2015)
Huis van die Federale Perskonferensie
Aksie alliansie trombose:
Duitse Vascular League e.V.
1 thought on "trombose"
Februarie 9, 2020 om 5:06 vm
My linker onderbeen is jare blouswart en kliphard. Skielik nou het ek koors en vuurwarm en rooi beweeg opmet die been na die knieg. Lê met my been in die lug vir n dag maar word nie beter. Dr het antibehotika voorgeskryf wat ek nou drink