Ashurbanipal - Geskiedenis Podcasts - 2022
Ashurbanipal (668-627 BCE, ook bekend as Assurbanipal) was die laaste van die groot konings van Assirië. Sy naam beteken "die god Ashur is die skepper van 'n erfgenaam" en hy was die seun van koning Esarhaddon van die Neo-Assiriese Ryk. In die Hebreeuse Tanakh (die Christelike Ou Testament) word hy As (e) nappar of Osnapper genoem (Esra 4:10), terwyl die Grieke hom geken het as Sardanapolos en die Romeine as Sardanapulus.
Hy behaal die grootste territoriale uitbreiding van die Assiriese Ryk, wat Babilonië, Persië, Sirië en Egipte insluit (hoewel Egipte verlore gegaan het as gevolg van 'n opstand onder die bewind van die Egiptiese farao Psamtik I). Ashurbanipal was 'n gewilde koning wat sy burgers regverdig regeer het, maar gemerk is vir sy wreedheid teenoor diegene wat hy verslaan het, die bekendste voorbeeld is 'n verligting wat die verslaan koning met 'n hondeketting deur sy kakebeen uitbeeld, wat gedwing is om in 'n hondehok te woon vang.
Hy is veral bekend vir sy groot biblioteek in Nineve, wat hy self as sy grootste prestasie beskou het. Onder die bewind van Ashurbanipal is die land Elam (wat lankal 'n onoorwinlike vyand van Assirië was) vernietig en Urartu, nog 'n jare lange teëstander, oorheers. Teen die einde van sy bewind het die ryk egter te groot geword en te moeilik om behoorlik te verdedig. Die Assiriese Ryk was reeds aan die einde van sy bewind verbrokkel en het met sy dood heeltemal uitmekaar geval.
Vroeë bewind en Egiptiese veldtogte
Esarhaddon het Egipte in 671 vC verower, maar die Egiptenare het kort daarna in opstand gekom en baie van die Assiriese goewerneurs uit hul poste verdryf. In 669 vC het Esarhaddon sy troepe gemobiliseer en teruggetrek om die opstand te beëindig, maar het gesterf voordat hy die Egiptiese grens bereik het. Maar voordat hy die veldtog verlaat het, het hy gelukkig besluit om sy sake in orde te stel. Toe sy pa, Sanherib, vermoor is, was Esarhaddon genoodsaak om 'n oorlog van ses weke met sy broer se faksies te voer om die kroon te verseker. Hy wou nie dieselfde ding met sy eie erfgenaam sien gebeur nie.
Tussen die versameling van sy biblioteek, die opknapping van Nineve en die bestuur van die ryk, het Ashurbanipal sy eie militêre veldtogte voortgesit.
Esarhaddon se oudste seun en erfgenaam, Sin-iddina-apla, is in 672 vC oorlede en Esarhaddon kies nou sy tweede seun, Ashurbanipal, as sy opvolger. Hy het sy vasalstate gedwing om vooraf by Ashurbanipal lojaliteit af te sweer om opstand oor die toekomstige opvolging te vermy. Op dieselfde tydstip het Esarhaddon se ma, Zakutu, die lojaliteitverdrag van Naqia-Zakutu uitgereik wat die Assiriese hof en die gebiede onder Assiriese bewind genoop het om die bewind van Ashurbanipal te aanvaar en te ondersteun. Om die soort konflik wat hy met sy broers gehad het, te vermy, het Esarhaddon ook voorsiening gemaak vir sy jongste seun, Shamash-shum-ukin, deur te besluit dat hy koning van Babilon moet wees.
Ashurbanipal volg Esarhaddon op in 668 vC en beveel 'n groot kroningsfees vir sy broer se opklim na die troon van Babilon. In sy inskripsies skryf hy hoe Shamash-shum-ukin "te midde van blydskap" in Babilon verwelkom is toe die standbeeld van die groot god Marduk (uit Babilon in 689 v.G.J. deur Sanherib, wat die stad ontslaan het) aan die mense terugbesorg is. Hy het Babilon tot sy vroeëre status as 'n groot stad verhef en verwys na Shamash-shum-ukin as "my gunsteling broer". Toe hy sien dat Babilon en die suidelike gebiede van sy ryk veilig is, het hy sy leërs suidwaarts na Egipte gelei om te voltooi wat sy vader begin het.
Esarhaddon het die Farao Tirhakah verower, maar het hom nie doodgemaak nie. Tirhakah se familie is as gevangenes na Nineve teruggebring en daar gebly, maar hy en sy uitgebreide familie het na die suide na Nubia gevlug. Toe Ashurbanipal Egipte binnegeval het c. 667 vC het hy sy leër suidwaarts tot by Thebe gedryf en elke rebelse stad op sy pad afgedank. Die enigste heerser wat gespaar was, was die koning wat getrou gebly het aan Assirië, koning Necho van die stad Sais. Necho se seun, Psamtik, is deur Esarhaddon teruggebring na Nineve vir heropvoeding op Assiriese maniere en oortuigings, en is nou teruggestuur na sy vader om saam met hom te regeer. Ashurbanipal het die gebiede van Egipte tussen hierdie twee konings verdeel en dan, in die oortuiging dat Egipte veilig was, teruggekeer na Assirië om probleme met Elam te hanteer. Die neef van Tirhakah in Nubië, 'n jong man met die naam Tatanami, erken Egipte se kwesbaarheid onder die nuwe bewind van die gesamentlike konings en besluit om die geleentheid aan te gryp.
Tatanami marsjeer na Egipte en neem elke stad op sy roete met minimale moeite. In die hoofstad van Memphis tree hy in gesprek met die Egipties-Assiriese magte onder bevel van koning Necho. Alhoewel Psamtik die Nubiese leër suksesvol kon afweer, is Necho in die geveg dood. Die Egiptenare verkies egter die heerskappy van die Nubiërs bo die van die Assiriërs, en Psamtik word weggesteek. In 666 vC het die woord van die opstand Nineve bereik en Ashurbanipal het aan die hoof van sy troepe teruggekeer en die rebelle weer verpletter.
Hulle vesting by Thebe is afgedank en Tatanami het sy veldtog laat vaar en teruggevlug na Nubië. Ashurbanipal het Psammetichus daarna die Farao van Egipte gemaak, hom toegerus met Assiriese garnisoene wat op strategiese punte gestasioneer was, en daarna weer in 665 vC na Assirië teruggekeer. Tussen 665 en 657 vC het hy 'n opstand in Tirus onderneem, teen die Elamiete geveg, sy leër deur Anatolië gelei om die mense van Tabal te verower en die koninkryk Urartu te onderdruk wat weer opgestaan ​​het om Assiriese belange te bedreig. Terwyl hy besig was met hierdie veldtogte, het Egipte stadig uit sy greep gekom.
Die eerste Elam -veldtog en die opstand van Babylon
Psamtik was nie tevrede om as 'n Assiriese marionet te regeer nie, en het dus sy onafhanklikheid begin bevestig deur afsprake te maak met verskillende Egiptiese goewerneurs en die guns te betoon van Gyges, die koning van Lydia in Anatolië. In 653 vC het Psamtik, met die hulp van die Lydiërs, die Assiriese troepe uit Egipte verdryf en sy nuwe hoofstad in die stad Sais gevestig. Alhoewel die nuus oor hierdie opstand onder Ashurbanipal se aandag gebring is, is daar geen rekord dat hy na Egipte teruggekeer het om iets daaraan te doen nie. Elam, Assirië se ou vyand, het probleme nader aan die huis veroorsaak en Ashurbanipal het dit as 'n prioriteit beskou.
Hy het die Elamiete verslaan en hulle stede verower. Volgens sy inskripsie vermoor hy die Elamitiese koning Teumann en sy seun met sy eie swaard: "Met die aanmoediging van Assur het ek hulle doodgemaak; Ek het hul koppe voor mekaar afgesny. " Daarna het hy die koppe na Nineve teruggebring waar hy dit as versiering in sy tuin gehang het. Aangesien Ashurbanipal nie geweet het dat sy broer die Elamiete na Babilon genooi het nie, het Shamash-shum-ukin met sy heerskappy voortgegaan en Ashurbanipal het dit steeds voorgeskryf.
Selfs as hy geweet het dat sy broer aandadig was aan die inval van die Elamiete, sou hy nie tyd gehad het om die probleem op te los nie. 'N Koalisie van Mede, Perse en Cimmeriërs het in dieselfde jaar op Nineve opgetrek en hul magte binne bereik van die mure gebring. Ashurbanipal doen 'n beroep op sy Skithiese bondgenote, bekend vir hul vaardigheid as kavalerie, en verslaan die koalisie en vermoor die koning van die Mede, Phraortes.
Shamash-shum-ukin was egter nie meer tevrede as wat hy tevore was om sy broer se marionet te wees nie, en in 652 vC het hy openlik in opstand gekom. Hy het Assiriese dorpe en buiteposte ingeneem en dit in die naam van Babilon geëis. Toe Ashurbanipal reageer deur sy leër na die streek te marsjeer, het Shamash-shum-ukin agter die mure van Babilon teruggetrek waar hy die volgende vier jaar deur die Assiriese magte beleër is.
Inskripsies uit die tyd vertel wat die verdedigers van Babilon agter die mure verduur het: "Hulle het die vlees van hulle seuns en dogters geëet vanweë die honger." Toe die stad val, is diegene wat so lank oorleef het, deur die Assiriese soldate afgekap en, skryf Ashurbanipal: 'Die res van die lewendes het ek vernietig ... en hul uitgesnyde liggame het ek vir honde, varke, wolwe gevoer arende, na voëls van die hemel, na visse van die dieptes. " Shamash-shum-ukin het homself in sy paleis aan die brand gesteek om ontsnap te word. Ashurbanipal het toe 'n Assiriese regeringsamptenaar met die naam Kandalu op die troon van Babilon gesit.
Die 2de Elam -veldtog
Terselfdertyd val Babilon in 648/647 vC, en Elam breek uit in 'n burgeroorlog. Die koning van Elam is dood en nou veg verskillende faksies om die troon. Ashurbanipal het 'n geleentheid gesien om sy ou vyand uiteindelik te verslaan en sy leër weer in Elam in te dryf. Die historikus Susan Wise Bauer skryf: 'Elamitiese stede het gebrand. Die tempels en paleise van Susa is beroof. Om geen beter rede as wraak nie, beveel Ashurbanipal dat die koninklike grafte oopgemaak moet word en dat die bene van die konings in ballingskap saamgevoeg word "(414). Toe hy die stad Susa in 647 v.G.E vernietig en vernietig, het hy 'n tablet agtergelaat wat sy triomf oor die Elamiete aangeteken het:
Susa, die groot heilige stad, die woonplek van hulle gode, die setel van hul verborgenhede, het ek oorwin. Ek het die paleise binnegegaan, hul skatkamers oopgemaak waar silwer en goud, goedere en rykdom bymekaargemaak is ... ek het die ziggurat van Susa vernietig. Ek het sy blink koperhorings stukkend geslaan. Ek het die tempels van Elam tot niet gemaak; hulle gode en godinne het ek na die winde verstrooi. Ek het die grafte van hulle ou en onlangse konings verwoes, ek het dit blootgestel aan die son, en ek het hulle bene na die land Ashur weggevoer. Ek het die provinsies Elam verwoes en op hul lande het ek sout gesaai.
Enigiemand met selfs die geringste aanspraak op die troon is gevange geneem en as slaaf na Nineve teruggebring. In ooreenstemming met die Assiriese beleid, het Ashurbanipal daarna 'n enorme aantal mense in die hele streek verplaas en die stede leeg gelaat en die velde onvrugbaar gelaat. Bauer skryf:
Ashurbanipal het nie herbou na die verwoesting van die land nie. Hy het geen goewerneurs aangestel nie, hy het nie een van die verwoeste stede hervestig nie, hy het geen poging aangewend om hierdie nuwe provinsie Assirië meer as 'n woesteny te maak nie. Elam lê oop en onbeskerm. (414)
Dit sou later 'n fout gewees het, aangesien die Perse die gebied wat vroeër Elam was, stadig oorgeneem het en die stede herbou en versterk het. Mettertyd sou hulle help om die Assiriese Ryk omver te werp.
Ashurbanipal se biblioteek
Na die vernietiging van Elam sou die idee egter dat die ryk nie vir ewig sou bestaan ​​nie absurd gewees het. Daar was destyds geen mededinger of byna mededinger van die mag van die Assiriese Ryk nie. Die Assiriërs se ou vyande van Urartu en Elam is albei verslaan, en alhoewel Egipte losgebars het, was dit steeds gestempel met die Assiriese kultuur. Die ander gebiede van die ryk wat in opstand gekom het, is ernstig behandel en teruggekeer.
Ashurbanipal was 'n groot beskermheer van die kunste en vestig nou sy aandag op hierdie strewes. Hy stig sy beroemde biblioteek met meer as 30 000 kleitablette in Nineve. Onder die werke wat in die Ashurbanipal -biblioteek gevind is, was die Enuma Elish (die Babiloniese skeppingsepos) en die groot epiese verhaal van Gilgamesj, die oudste avontuurverhaal wat bestaan. Dit was onder die tablette van Nineve dat die oorspronklike Mesopotamiese verhaal van die Groot Vloed, wat die verhaal vooraf in die Bybel was, in die 19de eeu nC gevind is en die ontdekking van die biblioteek is sedertdien beskou as een van die grootste en belangrikste argeologiese vind in die geskiedenis.
Ashurbanipal beweer dat hy spykerskrif in Akkadies en Sumeries kon lees, en sy versameling geskrifte was groot. Volgens die historikus Paul Kriwaczek, "Ashurbanipal het verder gegaan as blote leesvermoë en beweer dat hy al die skrifkuns heeltemal onder die knie het" (250). In sy eie woorde beweer Ashurbanipal:
Ek, Ashurbanipal, in die paleis, het die wysheid van Nabu [die god van die leer] verstaan. Al die kuns van skryf van elke soort. Ek het myself die meester van hulle almal gemaak. Ek lees die listige tablette van Sumer en die donker Akkadiese taal wat moeilik is om reg te gebruik; Ek het my plesier daarin gevind om klippe voor die vloed te lees. Die beste van die skrifkuns, werke wat niemand van die konings wat voor my gegaan het, ooit geleer het nie, middels van die kop tot by die naels, nie-kanonieke keuses, slim leerstellings, wat ook al met die mediese bemeestering van [die gode] Ninurta en Gala, het ek op tablette geskryf, gekontroleer en versamel en in my paleis neergesit vir lees en lees.
Kriwaczek merk verder op dat dit geen ledige roem van die koning is nie, aangesien daar 'n werklike bewys is dat Ashurbanipal in spykerskrif kan saamstel en tablette kan noem wat deur die skrywer onderteken is as 'Ashurbanipal, koning van Assirië'. By die versameling van sy beroemde biblioteek het hy aan stede en leersentrums in Mesopotamië geskryf en hulle opdrag gegee om vir hom afskrifte te stuur van elke geskrewe werk wat ooit in die hele streek neergelê is. Kriwaczek skryf:
Hy was nie net bekommerd oor die versameling van 'n so groot moontlik versameling nie, maar ook om seker te maak dat hy afskrifte van elke belangrike werk in die Mesopotamiese kanon het. In die brief [aan die goewerneur van Borsippa] noem hy gebede, beswerings en ander tekste, wat soos in die ou tyd gebruiklik geïdentifiseer is, met hul eerste woorde. (251)
Die enorme omvang en omvang van sy biblioteek in Nineve is 'n bewys van hoe suksesvol hy was in die versameling van die werke wat hy van sy onderdane versoek het. Bauer sê:
Wat Ashurbanipal betref, was sy biblioteek die volgehoue ​​prestasie van sy bewind: "Ek, Ashurbanipal, koning van die heelal, aan wie die gode intelligensie verleen het, wat deurdringende vernuf verkry het vir die mees herdenkbare besonderhede van geleerdheid (geen van my voorgangers wat sulke dinge verstaan), het ek hierdie tablette vir die toekoms in die biblioteek in Nineve geplaas vir my lewe en vir die welstand van my siel, om die fondamente van my koninklike naam te onderhou. " Esarhaddon kon dit reggekry het om Egipte te behou, maar Ashurbanipal se geestesryk sou vir ewig duur. (410-411)
Dood en die val van die Ryk
Tussen die versameling van sy biblioteek, die opknapping van Nineve en die bestuur van die ryk, het Ashurbanipal sy eie militêre veldtogte voortgesit. Hy het ook toesig gehou oor opknappings in Babylon. Teen 629 vC was hy swak en het hy Nineve verlaat na die stad Harran in die noorde. Hy het die ryk in die hande van sy seun Ashur-etel-ilani gelaat, maar hierdie besluit is uitgedaag deur die tweelingbroer van die nuwe koning, Sin-shar-ishkun en 'n burgeroorlog het uitgebreek.
Die gebiede van die Assiriese Ryk het voordeel getrek uit hierdie afdeling en het meer outonomie begin uitoefen as wat hulle vroeër toegelaat was. Toe Ashurbanipal in 627 VHJ sterf, breek die ryk uitmekaar. Soos Bauer skryf, het "Wanorde byna elke deel van die ryk ingesluk" toe voormalige vasalstate hul onafhanklikheid verklaar het (416). Tussen 627 en 612 vC het die ryk geleidelik ontbind toe Meders, Perse, Babiloniërs, Cimmeriërs, Skithiërs en Chaldeërs die Assiriese stede verbrand en ontslaan het.
In 612 vC is Ashur, Kalhu en Nineve vernietig in die groot aanrandings wat die land gevee het. Ashurbanipal se biblioteek is begrawe onder die brandende mure van sy paleis en is meer as 2 000 jaar lank deur die geskiedenis verloor. Hulle ontdekking het egter die manier waarop mense in die moderne kultuur en die verlede verstaan ​​het, verander.
Voordat Ashurbanipal se biblioteek ontdek is, word die Bybel as die oudste boek ter wêreld beskou en die verhale wat dit bevat, het geen presedent gehad nie. Opgrawings in die 19de eeu nC deur sir Austen Henry Layard, Hormuzd Rassam, en vertalings wat deur George Smith gemaak is, het 'n wêreld aan die lig gebring waarvan niemand tot op daardie tydstip bewus was nie. Die ryk van Ashurbanipal het geval en die gebiede wat hy verower het, word deur ander en daarna deur nog ander verower, maar sy biblioteek het volhard en, soos hy homself beweer het, was sy grootste prestasie.