Gedig: ReënvrouArgieffoto Die wind vleg jou hare en waai jou oë skoon. Jou geur vee oor die grond, jy glip en gly oor klippe, oor berge sleep jou rok se some, jy hoor die aarde se hart sing, wals op jou tone deur die bome, kielie klanke uit die voëls se kele. Jy keer jou kruike op die aarde om en stryk die grond se plooie glad, maak die ploegvore blinknat vir gewasse om welig op te kom. Jy rol spriete soos groen tapyte oop en visse glinster waar riviere loop. Hoe lieflik is jou voete wat op die bergspitse dans.