Nietemin het beelde van Welgevonden hulle in my binnewêreld tuisgemaak en ek droom nog al die jare dat die landgoed mag werklik word; dat ’n mens in Jock en Henry se spore kan stap, in Henry se bad met die leeukopkrane kan wegsink en die geroesemoes van gaste sien kom en gaan. Stel jou voor: ’n Welgevonden-theme park waar Henry in sy aanpak sy verskyning maak en Mrs Silberstein slank tussen die toeriste heen beweeg. Little meisies kan hulle innerlike ponie prinses ontketen en selfs ouens kan hulle innerlike brony ontketen met hierdie ponie ontdekking en aantrek spel. ; Die trieste toon van die Klipwerkvers wat ‘n eindtyd (van ‘n lewe?) suggereer, resoneer met Tristia XXXV waar die pyn so groot is dat dit “buite bakens” (onbeperk) is. ‘n Voorbeeld van interne neponimie? Slegs die mees duistere bygeloof, wat nooit iets bedink en ondersoek, soos wat dit van die mees gewone en laagstaande Judeërs, asook die heidene as sodanig voorkom, kan sulke ongerymdhede aanneem; vir `n denkende mens is dit egter skadelik en dit ontneem hulle hul geloof in `n suiwer goddelike openbaring, aan die onsterflikheid van die siel na die dood van die liggaam en eweneens die geloof in `n toekomstige opstanding van die vlees op die bepaalde jongste dag. - Wat moet ons nou daarvan dink?”