Ja, dit is hoe daar gedink word oor ’n hele generasie mense. Hulle is nie mense wat deur ’n harde tyd gaan nie. Hulle is nie mense wat moet sit met die gebakte pere van ons generasie se selfsug nie! Hulle kan nie die globale resessie blameer nie. Nee, hulle is net sleg. Lui. En o ja, daar is ander ‘options’ wat ook opkom as mens daardie eksperiment doen.
Uiteraard moes baie van hulle in 1994 die staatsdiens verlaat, want hulle was net eenvoudig nie gekondisioneer om in ’n multikulturele omgewing te kon werk nie. Die meer dinamiese soort onder hulle het egter aangebly en die ‘nuwe’ Suid-Afrika help slaag en hulle kundigheid en vaardighede oorgedra.
Maar die meerderheid blankes van daardie tyd het maar swaar afgesien van hulle bevoorregte verlede, en hulle leier, F.W. de Klerk, het ontken dat apartheid ’n wrede sisteem was, maar sien apartheid eerder as ’n edele ding wat skeefgeloop het. Ook die belangrikste kerke onder die Boere het tot die gevolgtrekking gekom apartheid nie ‘sonde’ was nie, maar slegs die ‘spesifieke toepassing’ daarvan soos wat dit in Suid-Afrika toegepas was, was sonde.
Die vervreemding tussen jonk en oud in Suid-Afrika word net so goed beskryf deur die woorde van Smith en Aaker, wie se skrywe eintlik op die generasiegaping in die VSA gemik was: