Johnny het ook saam met sy ouboet gewerk aan die 2016-film Jou Romeo. Tog het die jong man nog groot planne vir die toekoms!
Ek was eers in ’n kortfilm met die naam Vryslag toe iemand by Getroud met Rugby my raakgesien het en vir my die rol van T.J. aangebied het.
Ek het my liefde vir Afrikaans ontwikkel deur my jaloesie op my gesin wat almal kon Afrikaans praat en ek wat die ‘odd one out’ was. Ek het toe besluit ek gaan aanhou afluister tot ek Afrikaans verstaan! Ek sal nooit die dag vergeet toe my pa vir my ma ’n grappie vertel en ek uitbars van die lag nie! My ma en pa se reaksies was die beste!
Christopher speel ’n groot rol in my lewe as akteur en ek bewonder altyd die manier hoe hy toneelspeel. Dit is asof hy gemaklik en ontspanne is en presies weet wat hy doen. Vir my is dit soos om na ’n baie opwindende rugbywedstryd te kyk.
Afrikaans is vir my ’n baie belangrike taal en alhoewel dit nie my moedertaal is nie, is dit my aanneemtaal wat basies my eerstetaal geword het. Net soos my aanneemouers my aangeneem, het, het ek Afrikaans aangeneem en my eie gemaak. Ek is baie lief vir Afrikaans!
As jongmens is jy nog besig om jou plek in die lewe te ontdek. Wanneer jy drama doen, moet jy jouself heeltemal opsyskuif en die karakter wat jy vertolk, word. Dit is baie moeilik en vat baie, baie harde werk, maar die resultaat is ongelooflik bevredigend.
Piet is ook uitgesproke oor sy liefde vir Afrikaans en laat gereeld die wenkbroue lig in sy rubrieke.
Ek weet self nie. Grappie. Ek is maar ’n eenvoudige, vervelige en soms oppervlakkige skrywer wat hom in die bose Johannesburg bevind. Tipiese stadsjapie, want vir my sal jy nie in ’n tent kry of by die see nie.
Ek dink sukses is relatief en subjektief. Ek sien my lewensreis nie as ’n suksesvolle een nie, maar wel een wat ek tot dusvêr oorleef. Die geleenthede wat soos vars tamaties na my kant toe gegooi is, is danksy verskeie mense. Vanaf skool tot my professionele lewe. Ek sou nie melk in my yskas gehad het as dit nie vir gawe en geduldige mense was nie.
Was ‘n loopbaan in die joernalistiek/vermaaklikheidswêreld vir jou vanselfsprekend? Hoe het jy agtergekom jy kan en wil skryf (in Afrikaans).
Dit het soos ’n natuurlike geboorte gebeur. Media24 het vir my ’n beurs aangebied. Nooit sou ek dink dat ek so baie in die taal sou tik nie – lekker, maar soms moeilik. Nadat ek vir drie jaar lank ’n joernalis was, het ek maar besluit om aanhou te skryf. Dis al wat ek kan doen, danksy ’n Afrikaanse speltoetser. Nou sit ek hier en tik my vingers rooi. Gelukkig darem in ’n sappige, heerlike taal.
Hy kyk baie mooi na my. Hy help my om te kommunikeer. Ek het dit al ’n miljoen keer gesê: Ek dink in Afrikaans, bid in die taal en droom in die taal. Suid-Afrika is ’n wonderlike land. Ons het soveel tale en dit behoort aan almal. Al wil mense taal toedien aan ’n groepering, behoort ’n taal aan die persoon wat kies om dit aan te neem.
Alles wat skeef is in die wêreld, want dis wat interessant is. Dit is ook baie lekkerder om oor die stoute goed in die lewe te skryf en te lees. Dit prikkel mense meer. Om oor konvensionele liefde te skryf, is vervelig, want ons weet hoe dit moet wees. Om oor off-beat liefde te skryf, verlei jou nuuskierigheid.
Omarm die taal asof dit jou kêrel of jou meisie is. Die taal het ’n toekoms en die taal is mooi. Mens vloek ook lekker in Afrikaans.
Op net 19 jaar oud kan Christopher van der Westhuizen reeds met vier films agter sy naam spog en het hy groot planne vir die toekoms.
Ek kan iets filosofies probeer antwoord soos “My soektog na die waarheid”, maar ek gaan dit eenvoudig stel: Ek dink dit is hardkoppigheid. Daar is nie ’n ander opsie vir my as om stories te vertel – op die bes moontlike manier nie. Dit laat my lewendig voel, en daarom het ek net aangehou.
Die Afrikaanse filmbedryf het eers in die middel 2000’s werklik op die been gekom, hoe voel jy oor die bedryf tans? Wat wil jy as akteur nog bereik en wat wil jy sien verander in die bedryf?
Oor die bedryf voel ek hoopvol. Daar is soveel geleenthede vir groei op elke front. Nuwe produksies druk die plaaslike mark in nuwe rigtings in. Dit is wonderlik. Ons maak soveel nuwe stories en kyk weer met nuwe oë na ou stories. As akteur wil ek net vir so lank as moontlik soveel as moontlik stories vertel. Ek dink ek sal wil sien hoe ons meer kanse vat in die bedryf. As ons minder kyk na “die ander” as “kompetisie” en hulle net sien as nog ’n persoon wat iets uniek kan lewer, dink ek sal ons meer veiligheid in die bedryf ervaar. Om almal se uniekheid in ’n pot te kan gooi en “potjiekos” te kry. Ek voel dit sal ’n wonderlike konsep wees om te probeer regkry.
Ek is baie lief vir die taal en Afrikaans neem die hoofrol in die meeste van my lewe. Om dan myself te kan uitdruk in my onthou-taal is uiteraard iets besonders.
Vind wie jy is en maak jouself! Hou net aan. Moet nie wag vir iemand om jou te gebruik in iets nie, maak iets en gebruik jouself! Skiet ’n kortfilm op jou foon, leer soveel jy kan en wanneer jy reg voel; stuur dit vir almal wat jy ken! Johnny Clegg het onlangs op Zoid Afrika gesê: Do your job, get your work out there. Ek glo vas daaraan. Vind wat jy wil sê en kry dit daar buite. Soek en vind jou stem!
Wolwe-Dans het gestalte gekry in die koshuisgange van die manskoshuis Excelsior op die Noordwes-Universiteit se Potchefstroomkampus en voor die twee hul oë kon uitvee kon hul elk met ‘n onderwysgraad, ’n platekontrak en ‘n Ghoemabenoeming spog! Nie sleg vir twee outjies in hul vroeë 20’s nie.
Jy is ‘n onderwyser. Hoe belangrik is die Afrikaanse jeug vir jou? Wat dink jy maak Afrikaanse jongmense spesiaal?
Die jeug is ons toekoms en moet al van jongs af op die regte pad gelei word en reg voorberei word vir die lewe. Dit is vir my die groot lekker van die onderwys. Afrikaanse jongmense vandag is baie kreatief en kom met ‘n hele nuwe uitkyk op die lewe. En mens kan dit eintlik sien as mens kyk na die hoeveelheid jong talent wat uitskiet in die vermaaklikheidsbedryf en al die nuwe idees en produkte waarmee hulle vorendag kom.