Bybel in een jaar - Afrikaanse Bybel 1933/1953 - Januarie 28
1. En daarna gaan Moses en A"ron en sê vir Farao: So spreek die HERE, die God van Israel: Laat my volk trek, dat hulle vir My 'n fees kan hou in die woestyn.
4. Maar die koning van Egipte antwoord hulle: Moses en A"ron, waarom hou julle die volk van hulle werk af? Loop na julle werk toe.
20. En hulle het Moses en A"ron teëgekom, wat daar gestaan het om hulle te ontmoet as hulle van Farao af weggaan,
3. Ook het Ek my verbond met hulle opgerig om hulle die land Kana"n te gee, die land van hulle vreemdelingskap waarin hulle vertoef het;
4. en k het ook gehoor die gekerm van die kinders van Israel wat deur die Egiptenaars in slawerny gehou word, en Ek het aan my verbond gedink.
12. Daarop het die HERE met Moses en A"ron gespreek en hulle met 'n boodskap gestuur na die kinders van Israel en na Farao, die koning van Egipte, om die kinders van Israel uit Egipteland uit te lei.
14. En die seuns van S¡meon: J,muel en Jamin en Ohad en Jagin en Sohar en Saul, die seun van die Kana"nitiese vrou; dit is die geslagte van S¡meon.
16. Die seuns van Gerson: Libni en S¡me‹volgens hulle geslagte.
19. En Amram het Jog,bed, sy tante, vir hom as vrou geneem, en sy het vir hom A"ron en Moses gebaar. En die lewensjare van Amram was honderd sewe en dertig jaar.
21. En die seuns van Ussiël: M¡sael, lsafan en Sitri.
22. En A"ron het Elis,ba, die dogter van Amm¡nadab, die suster van Nagson, vir hom as vrou geneem; en sy het vir hom gebaar: Nadab en Ab¡hu, Ele sar en Itamar.
23. En die seuns van Korag: Assir en lkana en Ab¡asaf. Dit is die geslagte van die Koragiete.
24. En Ele sar, die seun van A"ron, het vir hom een van die dogters van Putiël as vrou geneem; en sy het vir hom P¡nehas gebaar. Dit is die familie-hoofde van die Leviete volgens hulle geslagte.
25. Dit is A"ron en Moses aan wie die HERE gesê het: Lei die kinders van Israel uit Egipteland volgens hulle leërskare.
26. Dit is hulle wat met Farao, die koning van Egipte, gespreek het om die kinders van Israel uit Egipte uit te lei. Dit is Moses en A"ron.
7. Ek sal die HERE loof wat my raad gegee het; selfs in die nag vermaan my niere my.
8. Ek stel die HERE altyddeur voor my; omdat Hy aan my regterhand is, sal ek nie wankel nie.
9. Daarom is my hart bly en my eer juig; ook sal my vlees in veiligheid woon;
10. want U sal my siel aan die doderyk nie oorgee nie; U sal nie toelaat dat u gunsgenoot verderwing sien nie.
11. U sal my die pad van die lewe bekend maak; versadiging van vreugde is voor u aangesig, lieflikhede in u regterhand, vir ewig.
7. Luister dan nou na my, julle seuns, en wyk nie af van die woorde van my mond nie.
8. Hou jou weg ver van haar af, en kom nie naby die deur van haar huis nie,
9. sodat jy nie jou bloei aan ander gee en jou jare aan een wat onbarmhartig is nie;
10. sodat vreemdes hulle nie versadig met jou vermoë en jou moeitevolle arbeid in die huis van 'n uitlander kom nie
11. en jy uiteindelik moet steun as jou liggaam en jou vlees verteer is,
12. en moet sê: Hoe het ek die tug gehaat en my hart die kastyding versmaad,
13. en nie geluister na die stem van my onderwysers en geen gehoor gegee aan die wat my geleer het nie!
14. Amper was ek heeltemal in die ongeluk, in die vergadering en die gemeente.
21. Toe kom Petrus na Hom en sê: Here, hoe dikwels sal my broeder teen my sondig en ek hom vergewe? Tot sewe maal toe?
22. Jesus antwoord hom: Ek sê vir jou, nie tot sewe maal toe nie, maar tot sewentig maal sewe toe.
23. Daarom word die koninkryk van die hemele vergelyk met 'n sekere koning wat met sy diensknegte wou afreken.
24. En toe hy begin afreken, word daar een na hom gebring wat tien duisend talente skuldig was.
25. En omdat hy nie kon betaal nie, gee sy heer bevel dat hy verkoop moet word, en sy vrou en sy kinders en alles wat hy het, en dat betaal moet word.
26. Toe val die dienskneg neer en buig voor hom en sê: Heer, wees lankmoedig met my, en ek sal u alles betaal.
27. En die heer van daardie dienskneg het innig jammer vir hom gevoel en hom losgelaat en hom die skuld kwytgeskeld.
28. Maar toe daardie dienskneg uitgaan en een van sy medediensknegte vind wat hom honderd pennings skuldig was, het hy hom aan die keel gegryp en gesê: Betaal my wat jy skuld.
29. Sy mededienskneg val toe voor sy voete neer en smeek hom en sê: Wees lankmoedig met my, en ek sal jou alles betaal.
30. En hy wou nie, maar het gegaan en hom in die gevangenis gewerp totdat hy die skuld sou betaal het.
31. En toe sy medediensknegte sien wat gebeur het, was hulle baie bedroef, en hulle het gegaan en aan hulle heer meegedeel alles wat gebeur het.
32. Daarop roep sy heer hom en sê vir hom: Jou slegte dienskneg, al daardie skuld het ek jou kwytgeskeld, omdat jy my gesmeek het;
33. moes jy nie jou mededienskneg ook barmhartig wees soos ek jou ook barmhartig gewees het nie?
34. En sy heer het hom in toorn oorgegee aan die pynigers totdat hy sou betaal het alles wat hy hom skuldig was.
35. So sal ook my hemelse Vader aan julle doen as julle nie elkeen sy broeder van harte sy oortredinge vergewe nie.