BYSTEEK – breinsuiker
Die aandster het al mooi geblink daar op die horison.
Die tyd is dit mos asof die klanke om mens harder as gewoonlik is. Soos die windpomp hier agter wat sy skuurklanke maak, en die water wat so drup drup vanuit sy pyp in die ou dam, soos 'n sonbesie as die arm-mans-karos so warm is in die somermaande.
Voor my kombuisdeur staan daar 'n mannetjie wat die deur so klop, klink het soos 'n klop van iemand wat in groot nood is. Hier in onse dorpie klop jy net so twee of drie kloppe, gevolg deur 'n 'hallo' of so iets dan kom jy maar in.
Ek maak die deur toe maar versigtig oop, eers op 'n skrefie, mens weet mos nooi wat aan die anderkant vir mens wag nie. Die duiwel kan soms listig wees. Ek maak oop en loer by die skreef uit.
Naand, Meneer, hoe klop Meneer my deur asof daar dood of nood is, vra ek.
Die wat? wou ek weet en erg my so klein bietjie.
Ek het al gehoor die mense praat van my as Bossiesvrou, seker omdat ek die veld en sy plante ken, en die gesondmaakbossies.