Vrees vir die HereFoto: pixabay.com “Die Here is die Almagtige wat oor die gerubs troon.” 1 Samuel 4:4 Wanneer my geestelike lewe begin draai om my eie selfsugtige geestelike behoefte aan geestelike gelukbringers, verloor ek iets wat die wese van ons godsdiens en ons geestelike belewenis raak, naamlik die vrees vir die Here. Vrees, nie in die sin van verskrik en bang wees nie, maar vrees soos die woordeboek sê: ’n diepe ontsag, eerbied en respek vir wie God is. ’n Heilige eerbied vir die lewende God. Wanneer mense hulle vrees vir die lewende Here verloor, dien en aanbid hulle nie meer die Here soos wat Hy dit wil hê met ’n heilige eerbied, respek en ontsag nie, maar verdwaal hulle in ’n selfgesentreerde godsdiens waar ek en my ervaringsbehoeftes die belangrikste is. Prof. Albertus van Zyl wat die twee Samuel-boeke vir die 1983-Afrikaanse Bybelvertaling vertaal het en talle artikels en Bybelkommentare oor die Samuel-boeke geskryf het, skryf dat die boek 1 Samuel wil uitroep: Die Here alleen is God! Hy is heilig! Hy is in die woorde van 1 Samuel 4:4: “die Here, die Almagtige wat oor die gerubs troon”. Deur die tragiese afloop van die gebeure wou die Here vir Israel, en vir ons, op die stukkie van die reispad leer: Ek gaan nie toelaat dat julle met My doen wat julle wil in die naam van godsdiens nie. Ek gaan nie toelaat dat julle met selfsugtige godsdienstig my Naam misbruik en My probeer manipuleer nie. As julle in my teenwoordigheid wil leef, as julle my seën in julle lewe wil ervaar, as julle My wil dien, eis ek van julle ’n heilige eerbied vir wie Ek is. Omdat God God is, omdat God vir Israel en vir ons liefhet, is daar hoop! Twintig jaar later kom Israel weer saam. Dié keer by Mispa. Die swaarkry en teëspoed het hulle verander. In die twintig jaar het Israel geleer wie God is. Samuel het vir hulle in hoofstuk 7:3 gesê: “As julle met julle hele hart na die Here terugkom, moet julle alle vreemde gode tussen julle uit verwyder. Rig julle hart op die Here en dien Hom alleen. Dan sal Hy julle red. Israel het by Mispa bymekaargekom om dit wat in hulle harte verander het, ook deur hulle dade te bevestig. God het hulle gebede verhoor en behaal deur ’n wonderwerk die oorwinning vir hulle. Tydens Samuel se lewe het die Filistyne nooit weer oor Israel geheers nie (7:13). Daar het by Israel nog ’n dieper hartsverandering gekom wat ons moet raaksien. Toe Israel besef het wie is God, het hulle hulleself ook in perspektief begin sien. Wanneer jy besef wie is God, besef jy ook wie jy is. Wie besef wie is God en wie is ek, benader die lewensreis anders. Op die lewensreis kom daar ’n rustigheid, kalmte en dieper vrede, want op hierdie reis is die groot God in beheer, Hy is met my op pad en ek is veilig in sy hande. Wanneer jy klein voor ’n groot God is, word jou Ikabod-ondervindings van “die Here het die eer uit Israel gevat”, ’n Eben Haeser-belydenis van afhanklikheid “tot nou toe het die Here ons gehelp”. Daarom kan ons in verwondering saam met Sheila Cussons in haar gedig, “Komma”, bely: ’n Glinstervliegie kleiner as ’n komma kom sit vertrouend op my hand en begin sy persoon versorg, en ek gevlei durf my skaars roer: soos hy so tuis vermetel tuis is ek in U: O Onveranderlike, Oneindigende, Onbeginnende Woord deur Wie ’n klein verrukte vuilerige kommatjie flits.