Dié liedjies is die meeste gegoogle | SARIE
FOTO Unsplash / Bruno Gomiero	Verwante Artikels
Dié liedjies is die meeste gegoogle	deur SARIE.com-span
2016 is amper iets van die verlede. Daar’s niks so lekker soos ’n musieklys waarmee jy die jaar se einde kan vier nie. Hier’s die 10 liedjies wat vanjaar die meeste gegoogle is. En party van hulle sal beslis in jou kop bly draai.
1. Beyoncé – “Formation” 2. Prince – “Purple Rain”
5. Drake – “One Dance”
8. Ruth B – “Lost Boy”
9. Disturbed – “The Sound of Silence” Adichie Chimamanda in blog
Posts tagged with: Adichie Chimamanda
Wie deze lezing met Nederlandse vertaling wil zien, klikke hier. Die denke in filosofie | SkalkSkryf
« Kaalgat in China
Die vloek van Kapitalisme »
Die denke in filosofie
Augustus 23, 2009 deur Joh Louwie het al skrams melding gemaak van Danie Goosen, een van SA se voorste filosowe. Hier is ‘n (lang) aanhaling uit sy boek Die Nihilisme – notas oor ons tyd, wat die rol van denke in verhouding tot die werklikheid aanspreek.
“As daar iets soos ‘n hoogste doel aan die denke toegeskryf kan word, is dit volgens die filosofiese tradisie daarin geleë om uit die staat van immanensie te tree en volgens Plato met ‘perfekte mistieke visie’ aan die Goeie deel te neem. In diè staat van heilige deelname vind die denke sy voltooiing. Laasgenoemde word deur die platoniese tradisie aangedui met ervarings soos ekstatiese opgewondenheid, verruklike aanskoue of verwondering. As daar dan ook iets soos ‘n rasionaal in die denke opgesluit lê, is dit om in repliek op die verwonderde aanskoue van die werklikheid na laasgenoemde in sy hoogste en finale manifestasie uit te reik en in ‘n soort hoogste of intensiefste verwondering ( . . .) daaraan deel te neem.”
Posted in Joh | 4 Kommentaar	4 Responses
op Augustus 24, 2009 at 3:55 nm Emil
Ek sal die boek móét bekom.
op Augustus 25, 2009 at 7:30 vm Louwie
Met hierdie uiteensetting van hom stem ek 100% saam. Hy verwys gereeld na die noodsaaklike aktiewe deelname van die immanente aan die transendente of noumenale. Dit is basies waarop sy hele lang betoog neerkom ten einde die nihilisme te oorkom.
Aan die einde kom sy wiele egter effe af en rafel sy argument erg uit.
As ek hom reg verstaan het hy dit teen modernisme en postmodernisme omdat dit die grense van die verhoog waarop die dramatologie sigself afspeel, baie wyd oopstel of vervaag, iets wat na my mening juis `n positiewe verwikkeling kan wees vir vernuwing en vooruitgang.
op Augustus 25, 2009 at 11:27 vm Emil
Postmodernisme op die verhoog en in die kunste is positiewe ontwikkeling. Soos jy tereg opmerk, dit bring vernuwing en voortuitgang. Dis egter in debat en denke waar die konsep te kort skiet. Aktiewe deelname veronderstel ‘n basis. Uiteindelik is postmodernisme maar ‘n skuiwer op nihilisme.
Aantreklik, nietemin. Want dalk is dit alles niks 😉
op Augustus 25, 2009 at 8:59 nm Louwie
Goosen se aandrang op deelname is sekerlik een van die belangrikste punte van sy betoog. Die Calvinisme het deelname aan die mistieke saam met die badwater by die deur uitgegooi en daarom is ons kerke soveel armer, ons eredienste so sieldodend en geen “band” kan die doodsheid verdryf nie.
Met die predikant as enigste akteur op die verhoog is daar geen sprake van `n dramatologiese interaksie nie, wat nog van deelname aan die transendente (behalwe dalk deur die droom van die ou oom in die ouderling banke!).
Soos die “Taming the Ox” prentjies wys, intense deelname bring jou volsirkel terug met die os rustig in die kraal en die soeker “returning to the void, but not the void of nothingness.”