Vra mense om die grootste rivier ter wêreld te noem, en die meeste sal waarskynlik raai dat dit die Amasone, die Nyl of die Mississippi is. Trouens, sommige van die grootste riviere van die Aarde is aan die hemel - en hulle kan kragtige storms oplewer, soos die Kalifornië.
Die hoeveelheid koolstofdioksied wat ons nog kan vrystel terwyl ons die aardverwarming tot 'n gegewe teiken beperk, word die 'oorblywende koolstofbegroting' genoem, en dit het 'n kragtige instrument geword om klimaatbeleidsdoelwitte in te lig en die vordering na netto-emissiedoelwitte te volg.
Enigiemand wat selfs belangstel in die wêreldomgewing, weet alles is nie goed nie. Maar hoe sleg is die situasie? Ons nuwe referaat toon dat die lewensvooruitsigte op aarde slegter is as wat algemeen verstaan ​​word.
Stel jou voor jy is aan die kus en kyk uit na die see. Voor u lê 100 meter dor sand wat lyk soos 'n strand met laagwater met sagte golwe daarbuite. En tog is daar geen getye nie.
Namate die wêreldtemperature styg, kan sneeu-winters in die grootste deel van die Verenigde Koninkryk iets van die verlede word, volgens 'n onlangse Met Office-ontleding.
Die jaar 2020 sal om baie redes onthou word, insluitend die rekordbrekende veldbrande wat San Francisco se lug 'n apokaliptiese skakering van rooi gemaak het en dat groot dele van die Weste vir weke aaneen in rook was.
Ons kan baie leer oor klimaatsverandering by Venus, ons susterplaneet. Venus het tans 'n oppervlaktemperatuur van 450 ℃ (die temperatuur van 'n oond se selfreinigingsiklus) en 'n atmosfeer wat deur koolstofdioksied (96 persent) oorheers word, met 'n digtheid van 90 keer dié van die aarde.
Ons kyk terug na 'n spoor van gebreekte rekords, en die storms kan nog steeds nie verby wees nie, alhoewel die seisoen amptelik op 30 November geëindig het.