Word aksies gemotiveer deur 'n begeerte vir belonings?
Watter kragte is agter ons optrede? Staan jy op en gaan elke dag na die gimnasium, want jy weet goed vir jou, of is dit as gevolg van 'n soort eksterne beloning? Daar is baie verskillende redes waarom ons dinge doen. Soms word ons gemotiveer om op te tree weens interne begeertes en wense, maar op ander tye word ons gedrag gedryf deur 'n begeerte vir eksterne belonings.
Volgens een teorie van menslike motivering word ons aksies dikwels geïnspireer deur 'n begeerte om buite versterking te verkry. Die aansporingsteorie is een van die hoofmotiewe van motivering en stel voor dat gedrag gemotiveer word deur 'n begeerte vir versterking of aansporings.
Incentive-teorie het in die 1940's en 1950's begin ontstaan, gebaseer op die vroeëre teorieë van sielkundiges soos Clark Hull. Hoe presies is hierdie teorie verantwoordelik vir menslike gedrag? In plaas van om te fokus op meer intrinsieke magte agter motivering, stel die aansporingsteorie voor dat mense getrek word na gedrag wat lei tot belonings en weggestoot word van aksies wat tot negatiewe gevolge kan lei. Twee mense kan op verskillende maniere optree in dieselfde situasie, gebaseer op die tipes aansporings wat hulle destyds beskikbaar het.
U kan waarskynlik aan baie verskillende situasies dink waar u gedrag direk beïnvloed is deur die belofte van 'n beloning of straf.
Miskien het jy vir 'n eksamen studeer om 'n goeie graad te behaal, 'n marathon gehardloop om erkenning te ontvang, of 'n nuwe posisie by die werk te neem om 'n verhoging te kry. Al hierdie aksies is beïnvloed deur 'n aansporing om iets te kry in ruil vir u pogings.
Hoe werk aansporingsteorie?
In teenstelling met ander teorieë wat daarop dui dat ons deur interne dryfkrag in aksie gestoot word (soos die ry-reduksie-teorie van motivering , opwekkingsteorie en instinktieteorie ), stel aansporingsteorie eerder voor dat ons in aksie aangeneem word deur buite-aansporings.
U kan aansporingsteorie vergelyk met operante kondisionering . Net soos in operante kondisionering, waar gedrag uitgevoer word om versterking te verkry of straf te vermy, stel aansporingsteorie dat jou optrede gerig is op die verkryging van belonings.
Watter soort belonings? Dink aan watter tipe dinge jou motiveer om hard te studeer en goed te doen in die skool. Goeie grade is een tipe aansporing. Verkryning en toekenning van jou onderwysers en ouers kan 'n ander wees. Geld is ook 'n uitstekende voorbeeld van 'n eksterne beloning wat gedrag motiveer. In baie gevalle kan hierdie eksterne belonings jou motiveer om dinge te doen wat jy andersins kan vermy soos take, werk en ander take wat jy dalk onaangenaam vind.
Sommige aansporings is meer motivering as ander
Uiteraard word nie alle aansporings gelyk geskep nie en die belonings wat u vind motiveer, is dalk nie genoeg om 'n ander persoon te inspireer om aksie te doen nie. Fisiologiese, sosiale en kognitiewe faktore kan almal 'n rol speel in watter aansporings jy motiveer.
Byvoorbeeld, jy is meer geneig om deur voedsel gemotiveer te word wanneer jy eintlik honger is teenoor jou volheid. 'N tiener seuntjie kan gemotiveer word om sy kamer skoon te maak deur die belofte van 'n gesogte videospeletjie terwyl 'n ander persoon so 'n wedstryd heeltemal onaantreklik sal vind.
"Die waarde van 'n aansporing kan mettertyd verander en in verskillende situasies," skryf skrywer Stephen L. Franzoi in sy teks Sielkunde: 'n ontdekkingservaring . "Byvoorbeeld, om lof te kry van jou ouers kan positiewe aansporingswaarde vir jou hê in sommige situasies, maar nie in ander nie. As jy tuis is, kan jou ouers se lof 'n positiewe aansporing wees. Maar wanneer jou vriende besoek, kan jy gaan uit jou pad om te verhoed dat ouers se lof ontvang, omdat jou vriende jou kan pla. "
Aansporings kan gebruik word om mense in sekere gedrag te betrek, maar hulle kan ook gebruik word om mense te keer om sekere aksies op te hou.
Aansporings word slegs kragtig as die individu belang stel op die beloning.
Belonings moet verkrygbaar wees om te motiveer. Byvoorbeeld, 'n student sal nie gemotiveer word om 'n topgraad op 'n eksamen te verdien indien die opdrag so moeilik is dat dit nie realisties haalbaar is nie.