Vietnamisation - Geskiedenis Tydlyne - 2021
Vietnamisering was die term wat Richard Nixon gebruik het om die Amerikaanse beleid teenoor Suid-Viëtnam in die latere stadiums van die Viëtnam-oorlog te beskryf. Vietnamisering was die gewenste beleid van Nixon om Suid-Viëtnam in staat te stel om 'n groter verantwoordelikheid vir die oorlog te neem terwyl Amerika 'n beplande onttrekking begin, en terselfdertyd die regering in Saigon ondersteun in sy stryd teen die NLF. In Junie 1969 kondig Nixon die eerste afname in die getal troepe aan - 25.000 Amerikaanse troepe sou onttrek word. Dit het egter steeds 515,000 Amerikaanse troepe in Suid-Viëtnam gelaat. In Desember 1969 kondig Nixon aan dat nog 60.000 man Suid-Viëtnam sou verlaat.
Parallel met hierdie afname in troepevlakke het Amerika die Noord-Viëtnamese regering in Parys ontmoet om 'n vredesreëling te bespreek. Hier het die Amerikaners die Madman Theory gebruik in 'n poging om die regering van Hanoi bang te maak om die vredesvoorwaardes met die nodige spoed te aanvaar. Die Madman Theory was eenvoudig - dit was 'n poging om die regering in Hanoi te oortuig dat Nixon die kommunisme so gehaat het en deur die Domino-teorie so ingeneem is dat hy van plan was om kernwapens teen Noord-Viëtnam te gebruik as die oorlog sou voortduur. Die Noord-Viëtnamese verteenwoordigers het hierdie so 'n plooitjie nie ontstel nie, aangesien die samesprekings in Parys 'n geruime tyd aan die gang was.
Nixon het ook die Phoenix-program gemagtig. Dit was 'n poging van Amerikaanse simpatiseerders om dorpe te infiltreer wat as simpatiek teenoor die NLF beskou is, om uit te vind wie die plaaslike NLF-leiers was en hulle dood te maak. Bykans 41.000 lede van die NLF is dood as gevolg van Phoenix. Die NLF het egter vinnig hul verliese vervang en die impak van Phoenix was slegs op kort termyn en het geen blywende invloed op die vermoë van die NLF om sy oorlog te beveg nie. As gevolg hiervan het Nixon geweet dat hy as opperbevelhebber 'n nuwe manier moes beveg om die Vietnam-oorlog te beveg.
Daarom het president Nixon in 1969 'n nuwe beleid aangekondig - Vietnamisering. Vietnamisering het twee dele gehad. Die eerste deel was die onttrekking van Amerikaanse troepe uit Suid-Viëtnam en die tweede was die verdere befondsing van die Suid-Viëtnamese leër (SVA) sodat dit 'n groter verantwoordelikheid kon aanvaar vir die stryd teen die Noorde. Daar is min twyfel dat Nixon sy beleidsverklaring afgelê het in reaksie op die politieke situasie in Amerika. Min mense sou kon glo dat die SVA op sigself 'n algehele aanval kon weerstaan ​​deur die magte wat vir die Noorde geveg het. Die SVA was nog altyd gesien as 'n sekondêre vegsmag nadat Amerikaanse mariniers in Suid-Viëtnam in 1965 beland het. Selfs senior Amerikaanse militêre bevelvoerders in Suid-Viëtnam het geglo dat die SVA op sy beste slegs die magte van die Noorde sou kon bevat sodra die VS militêre steun is teruggetrek. Min, indien enige senior Amerikaanse bevelvoerder, het geglo dat die SVA aanstootlike vermoëns het. Daar word algemeen aanvaar dat die VS baie groot hoeveelhede toerusting aan die SVA sou moes voorsien, maar selfs dit kan nie waarborg teen die toenemende probleem wat die SVA - woestyn in die gesig staar nie. Die Amerikaners het voorgestel dat mans in die SVA so naby hul huise as moontlik was, sodat hulle 'n gevoel van trots kan wees om hul gebied teen 'n indringer te verdedig.
In Maart 1969 het Melvin Laird, Amerikaanse minister van Verdediging, beveel dat die prosesse waardeur die Amerikaanse weermag die hantering van die oorlog aan die Suid-Viëtnamese oorhandig is, aan die Suid-Viëtnamese oorhandig word. Laird het verseker dat sy eis met die nodige spoed uitgevoer word. Die beleid het die term Vietnamisasie gekry. " Op 10 AprilsteIn 1969 het dr Henry Kissenger, Nixon se spesiale assistent vir nasionale veiligheid, gesê Laird moet 'n spesifieke rooster voorberei vir die onttrekking van Amerikaanse troepe in Suid-Vietnam. Die Amerikaanse troepe wat tydens die onttrekking oorgebly het, sou 'n raadgewende en ondersteunende kapasiteit vir die Suid-Viëtnamese regering en militêre mag hê.
Onttrekking van die Amerikaanse troepe het op 1 Julie beginst 1969. Laird het drie voltooide datums verskaf - Desember 1970, Junie 1971 en Desember 1972. Die besluit om Amerikaanse troepe uit Suid-Viëtnam te verwyder, sou miskien vanuit 'n militêre oogpunt vreemd gewees het. Alle Amerikaanse militêre bevelvoerders, wat amper genoeg was, het saamgestem dat die SVA nie in staat sou wees om Suid-Viëtnam teen 'n gekombineerde NLF-Viet Cong-aanval te verdedig nie en dat die eindresultaat 'n uitbreiding van die kommunisme in Suidoos-Asië sou wees - presies wat die VSA deurgaans gehad het. veg sedert die middel van die vyftigerjare. Vanuit 'n politieke oogpunt was Vietnamisasie egter baie verstaanbaar. Die oorlog het in Amerika toenemend ongewild geraak en Nixon se president, as president, sou groot verhewe gewees het as die man wat Amerika uit die Vietnam-oorlog getrek het. Vanuit Nixon se oogpunt het Vietnamisering ook verseker dat die SVA met meer as voldoende steun vir sy voortbestaan ​​gelaat sou word. Alhoewel hy om goeie politieke redes Amerikaanse troepe moes uittrek, wou Nixon nie bekend staan ​​as die president wat die SVA hoog en droog teen 'n vyand soos die NLF verlaat het nie.
Aan die einde van 1971 het 66% van die Amerikaanse gevegstroepe Suid-Viëtnam verlaat. Die afname in adviseurs was egter slegs 22%. Die grootste prioriteit vir die Amerikaners in 1972 was om die Suid-Viëtnamese weermag van genoeg moderne toerusting te voorsien om teen die Noord-Viëtnamese te veg. Tussen Oktober en Desember 1972 is 105.000 stukke militêre hardeware in Suid-Vietnam aangeland. Die SVA het nuwe M48-tenks, 175 mm selfaangedrewe artillerievuurwapens en anti-tenkwapens ontvang. Die Suid-Viëtnamese lugmag het vliegtuie ontvang vir vyf eskaders van F5-vegvliegtuie, drie eskaders van A37-vegters en twee eskaders van CH-47-swaarvliegtuie.
Die wapenstilstand tussen Noord- en Suid-Viëtnam op 23 Januarie 1973 was die einde van Vietnamisasie. Die wapenstilstand het bepaal dat alle Amerikaanse militêre magte, ongeag die beskrywing, van Suid-Viëtnam moes verlaat en dat Amerika moes ophou om militêre hulp aan die Suide te verleen. In ruil daarvoor sou die Noorde die wapenstilstand handhaaf, die Amerikaanse POW's terugbring en die infiltrasie daarvan in die Suide beëindig. Op 29 Maart is die Amerikaanse militêre hoofkwartier in Suid-Viëtnam gesluit.
Amerika se betrokkenheid by Viëtnam, wat sou lei tot 'n volskaalse militêre aanval op Noord-Viëtnam, was alles deel van die Koue Oorlog-scenario wat ...
Amerika en Viëtnam (1965-1973)
Die Suid-Viëtnamese leër (SVA) is gedurende die laat 1950's, 1960's en as gevolg van Vietnamisasie deur Amerika gefinansier deur Amerika tot 'n nog groter ...