Die gebeure in die Vuwani-streek in Limpopo is ’n uitstekende mikrokosmos van SA se probleme en foute. Dit is ook ’n harde ironiese eggo van die verlede in die hede.
Hierdie situasie is inderdaad en letterlik ’n ramp, maar daar is ander eienskappe van die munisipaliteit en Vuwani wat dit eintlik lankal ’n ramp gemaak het.
Hierdie aanwysers het wel mettertyd effens verbeter, maar Vuwani bly ’n plek met groot uitdagings en sommige van hulle groei eerder as kwyn. Dit is ’n dorp wat die toonbeeld is van die bose en aaneenlopende kringloop van armoede, maatskaplike euwels en agterstande in moderne Suid-Afrika.
Dit was derhalwe interessant om te sien wat die ANC en verskeie vlakke van regering – wat deur die ANC beheer word – se reaksie op die gebeure in Vuyani is. Eers het Zizi Kodwa, die ANC se nasionale woordvoerder, gesê die inwoners kan maar als tot op die grond afbrand want dit gaan geen verskil maak daaraan dat hulle nie by die nuwe munisipaliteit ingelyf word nie. Die betogers het toe bloot gedoen wat hy gevra het.
Later het Kodwa ’n ommekeer gemaak en die chaos in ’n persverklaring veroordeel. Só ook oudpres. Thabo Mbeki en pres. Jacob Zuma. Volgens Kodwa is die afbrand van skole en biblioteke ’n belediging vir die grondwet en demokrasie en het dit ’n regressiewe uitwerking op die regering se diensleweringstrategie.
Hierdie is pertinente vrae wat dikwels weens politieke korrektheid onder die mat ingevee word. Maar dit dui basies op die problematiese verhouding tussen soveel gemeenskappe in Suid-Afrika en die party wat oor hulle regeer. Die ironie is dat Vuwani se mense, ondanks hul boikot vandeesweek van ’n ANC-vergadering, steeds oorwegend vir die ANC gaan stem of glad nie gaan stem nie omdat hulle ’n protesstem teen die ANC wil uitbring of stemmery bloot as tydmors sien.
Die provinsies betaal jaarliks baie groot onbestede bedrae,tov,infrastruktuur aan die Nasionale Tesourie terug. Die onbevoegde amptenare wat versuim dat die beskikbare fondse korrek aangewend word moet summier afgedank word. Sou die fondse aangewend word vir die doel waarvoor beskikbaar gestel is sou die grootskaalse vernietiging nooit plaasgevind het nie.
Respek vir God is so belangrik. ’n Groeiende tendens in kerke is om ’n gesindheid van alles aan God oorlaat, aan te moedig. Aan die positiewe kant bevorder dit groter intimiteit met Jesus en ek is te vinde daarvoor. Jesus is die vriend wat selfs nader is as ’n broer (vergelyk Spreuke 18:24). Hy is my beste vriend, my broer. Die negatiewe kant is dat dit voorkom of te veel Christene hulle eerbied vir God verloor; en daarmee het ek ’n probleem. Ons moet onthou God is heilig.
Hoe sien jy vir God? Hy is nie jou pêl nie. Hy is die Koning van die konings. Hy is die Here van die here, en daar sal ’n dag kom wanneer elke knie voor Hom sal buig. Ons het die grootste voorreg ontvang, naamlik om volkome toegang tot God te hê, maar laat ons nooit vergeet wat ’n ongelooflike geskenk dit is en hoeveel dit God gekos het om dit aan ons te gee nie.