Oor Limpôpô: die pôpôl van Suid-Afrika? | The South African
Home » Columns » Oor Limpôpô: die pôpôl van Suid-Afrika?
Vat die N1 noord uit Pretshwane en dit neem jou nie lank om daar te kom nie. Wanneer tolhekke met gerusstellende reëlmaat voor jou begin opdoem en jy omring word deur wetsgehoorsame padgebruikers, is jy op die regte pad. Wanneer […]
By Fanie van der Merwe on 2 February, 2012 10:40 am in Columns, Fanie Os Oppie Jas, Featured, People / no comments
Vat die N1 noord uit Pretshwane en dit neem jou nie lank om daar te kom nie. Wanneer tolhekke met gerusstellende reëlmaat voor jou begin opdoem en jy omring word deur wetsgehoorsame padgebruikers, is jy op die regte pad. Wanneer dit begin wemel van padwaardige voertuie wat ‘n wettige aantal insittendes karwei, is jy naby. En wanneer die roetewysers eers wêreldbekende name soos Mookgopong, Modimolle en Mokopane begin vertoon, het jy gearriveer. Welkom in Limpôpô!
Wat mens dadelik opval, is die jukstaposisie van die arbeidsaamheid van die Limpôpôane. Aan die een kant het jy die werkgierige, smetlose staatsamptenare en tenderpreneurs. Deugsame mans en vroue wat alles in die stryd werp om van hul provinsie ‘n baken van vooruitgang en skoon regering te maak. Lynreg teenoor dié groep staan die kreperende gepeupel. Werksku leeglêers wat met hul veragtelike aandrang op sosiale toelaes veroorsaak dat al die goeie werk van premier Cassel Mathale tot niet gemaak word. Sóveel so dat Limpôpô se regering verlede week bankrot verklaar, van alle uitvoerende magte gestroop en deur die nasionale regering oorgeneem is. Ai, armlastige, nikswerd mense darem maar.
Op ‘n meer positiewe noot: Limpôpô is die laaste beskawingsvesting voordat Donker Afrika sy skadu oor jou gooi. Die infrastruktuur is wêreldklas, met veral die gebrek aan slaggate wat ‘n regmerkie verdien. Rommel word geplaas waar dit hoort – in asdromme – en word nie sommer goedsmoeds langs die pad gestrooi nie. Misdaad bestaan wel, maar dit behels gewoonlik onbenullighede, soos die aanbring van graffiti onder brûe of die vaslê van vrugte uit vrugteboorde.
Op die platteland, soos in die stede, vind jy gemeenskappe wat moeiteloos die oorgang na die Nuwe Suid-Afrika gemaak het. Wit en swart aanvaar mekaar sonder slag of stoot en dra passievol mekaar se belange op die hart. Ware sierade van die reënboognasie en ongetwyfeld die Aartsbiskop se witbroodjies.
By die meeste plaasingange word die plaasnaam sorgvuldig in sierskrif aangebring. Die fyn sin vir humor waarvoor Limpôpôane alom bekend is, skemer deur in die suggestie wat in dié name verskuil lê – iets wat moelik deur buitestanders gesnap word. ‘Kromdraai’, ‘Soetwater’ en ‘Moeg Getrek’ is nie sommer arbitrêre name wat lukraak aan lappies grond gegee is nie hoor!
In Bosveldkroeë word vreemdelinge sonder ‘n greintjie agterdog bejeën. Nuwelinge in die kontrei word hartlik verwelkom en byna oombliklik in die binnekring van die drinkebroers toegelaat. Of jy nou geklee is in die Bosvelduniform van kakiehemp, PT-broek en rugbykouse, of nie. Inteendeel, sou jy jou in een van dié watergate begewe met ‘n byderwetseT-hemp aan, veral een met die gesig van ‘n ANC-vryheidsvegter daarop afgeëts, is jy so te sê gewaarborg van ‘n dubbel brandewyn en Coke op die huis.
Die skoner geslag is ook altyd die res van die modewêreld ‘n tree voor. Só het die gier om sonstrepies in soveel moontlik skakerings aan jou haredos aan te bring, byvoorbeeld sy oorsprong in Limpôpô gehad. Om te wil beweer dat dit die draer daarvan soos ‘n gespikkelde houtkapper laat lyk, kan aan doodgewone afguns toegeskryf word.
En dan is daar Bosveld Stereo. ‘n Radiostasie wat die mees nuwerwetse Afrikaanse musiek oor sy senders die wêreld in stuur. Te danke aan Graat Pelser en sy span kan mens jou daagliks verluister aan die treffers van groot geeste uit die Afrikaanse musiekwêreld, soos Truida Truter, Kleinjan ‘Die Yster’ Jordaan of selfs Pypkan Pelser en die Plaaspompe.
Die snedige verwysings na Limpôpô as ‘die pôpôl van Suid-Afrika’ is dus ongevraagd en onnodig minagtend en dit spreek van skreiende oningeligtheid. Die haters behoort hulle gifpyle te bêre en behoort hulle kritiek eerder te spaar vir Mamparralanga – Suid-Afrika se éintlike wanfunksionele provinsie.
Afrikaans, Limpopo About the author
Ek is lojaal, saggeaard en lief vir kinders. Net soos ’n DBV-hond. My neus bloei soms vir geen rede nie en ek het al bladgeskud met Naas Botha. Ek hou meer van Jan Smuts as van Hendrik Verwoerd en in twaalf jaar was ek nie een dag afwesig van skool nie. Ek was nog nooit betrokke in ’n vuisgeveg nie en ek het al ’n bestaan gemaak deur skottelgoed te was. Ek het ’n amperse obsessiewe liefde vir krieket en ek is getroud met ’n kind. Wel, nie mét ’n kind nie, want dít is teen die wet. Ek is getroud met ’n vrou en ons het ’n kind. En die res? Ag wat, die res is detail.
Click here to view more posts by Fanie van der Merwe
Lank lewe die taal… in Pole!Dance – you’re Afrikaans!Documentary tells story of Afrikaans-speakers in ArgentinaPortaloos for school after boy dies in longdropTannie Evita sê: Jy is wat jy vreet Latest Stories
Will my child be a British citizen?
Please enter CAPTCHA answer, here *	9 + 7 = Notify me of follow-up comments by email.