Blueberry Bluegold: beskrywing van die verskeidenheid met kenmerke en resensies, kenmerke van plant en verbouing, foto - Nuut
Bluegold: groei 'n gewilde bloubessie-variëteit
Bosbessies in die erwe van Russiese tuiniers is nog steeds 'n seldsame eksotiese gewas. Intussen is hierdie bessies nie net lekker nie, maar ook baie gesond. Daarbenewens sal die plant die tuin perfek versier. Eksperimente oor die verbouing daarvan het betreklik onlangs begin, 'n bietjie meer as 'n eeu gelede, maar baie suksesvolle variëteite is reeds verkry. Een van die gewildste nie net tuis in die VSA nie, maar ook ter wêreld is Bluegold-bosbessie.
Beskrywing van bosbessies Bluegold
Bloubessies is 'n baie lekker en gesonde bessie, maar tot onlangs kon hulle nie spog met spesiale liefde onder tuiniers nie. Miskien is dit 'n wydverspreide bygeloof - die reuk van bloubessiebosse word al lank toegeskryf aan die vermoë om aanhoudende migraine te veroorsaak. Vir hierdie vermeende kenmerk in die Slawiese lande het sy verskeie onvleiende byname gekry - hemlock, dom, dronkaard. Die spesifieke aroma word egter nie deur bloubessies versprei nie, maar deur wilde roosmaryn, wat in die natuur byna altyd langsaan groei.
Ledum is 'n pragtig blomende plant, wat in die natuur byna altyd langs bosbessies groei
Dit is wetenskaplik bewys dat die gebruik van bloubessies 'n doeltreffende voorkoming van aterosklerose, diabetes en die voorkoms van gewasse, insluitend kwaadaardige, voorkom. Dit stimuleer ook die werk van die meeste endokriene kliere, help om bederfprodukte van radioaktiewe stowwe uit die liggaam te verwyder, verminder die intensiteit van inflammatoriese prosesse en het 'n gunstige uitwerking op geheue en brein.
Aan die begin van die vorige eeu begin die eerste eksperimente met die makmaak van bloubessies, waarvan die beroemde Amerikaanse plantkundige Frederick Vernon Covill ontstaan ​​het. Die eerste kultivar is in 1908 in die Verenigde State ontwikkel. Bluegold, wat uit Engels vertaal word as blougoud, is ook van Noord-Amerikaanse oorsprong. Die outeurskap behoort aan die teler Arlen Draper. Die kultuur is relatief onlangs, in 1989, geteel, maar het nie net tuis nie, maar ook ver buite sy grense, ook in Rusland, geleidelik gewild geword.
Bloubessiebos Blougoud groei vinnig en vertak intensief
Bloubloubessie behoort tot die kategorie lang variëteite, sy bos bereik 1,2-1,5 m. Die plant is baie dekoratief. Gedurende die blomperiode is dit besaai met pastelpienk klokkies wat in bloeiwyses versamel word tydens vrugte - met trosse groot bessies met 'n pragtige ligblou tint.
In die herfs lyk die bos ook elegant omdat dit die ryk donkergroen kleur van die blare verander na heldergeel en dan na skarlakenrooi.
Gedurende die blomperiode is bloubessies besaai met pastelpienk klokkies
U kan nie 'n kompakte bossie noem nie, nuwe lote word vinnig gevorm. Gereelde snoeiwerk is nodig. Lote is sterk, vertak intensief en bereik 2,5-3 cm in deursnee. Die meeste takke staan ​​regop, regop.
In die herfs is bosbessiebosse 'n uitstekende tuinversiering as gevolg van die helder skaduwee van die blare.
Blougoud is 'n medium-vroeë rypwording. Die bessies het in die tweede dekade van Julie byna gelyktydig ryp geword. Die oes word in een slag geoes.
Die eerste bessies verskyn 3-4 jaar nadat die saailing in die grond geplant is.
Bloubloubessievrugte is eendimensioneel, amper gereeld bolvormig of effens plat, met 'n vlak litteken. Die gemiddelde gewig van een bessie is 6-8 g. Die smaak is uitstekend. Bloubessies lyk soos bloubessies, maar net soeter. Tydens die oes ly die skil nie op enige manier nie (die sogenaamde droë skeiding), wat 'n positiewe uitwerking op die vervoerbaarheid en rakleeftyd van bessies het.
Bosbessie-variëteit Bluegold het 'n hoë opbrengs - die bos is letterlik besaai met trosse bessies
Bosbessie-verskeidenheid Bluegold het baie onmiskenbare voordele:
Digte bessiepulp. Dit maak hulle geskik vir gemeganiseerde oes. Gevolglik is die verskeidenheid nie net interessant vir amateur-tuiniers nie, maar ook vir professionele boere. Hierdie funksie help hulle ook om vervoer te vervoer sonder veel skade, ook oor lang afstande.
Moontlikheid van langtermynopberging. Vars bloubessies sal nie lank hou nie, maar dit kan gevries word. Soos uit die praktyk blyk, verloor bessies by temperature van 0 ° C tot -18 ° C vir ses maande nie hul voordelige eienskappe nie.
Hoë produktiwiteit. 'N Volwasse bloubessiebos Blougoud, met behoorlike versorging, lewer jaarliks ​​5-6 kg bessies. In besonder suksesvolle jare bereik die opbrengs 7,5-9 kg. As daar reg gesnoei word, het die plant 'n produktiewe leeftyd van ongeveer 90 jaar. Die bos dra gemiddeld 50-60 jaar lank vrugte.
Koue weerstand. Bloubloubessiebosse verdra ryp tot -35 ° C. In Rusland oorwinter hulle suksesvol in die Oeral, Siberië en die Verre Ooste.
Selfvrugbaarheid. Die bossie benodig nie bestuiwingsoorte vir stabiele vrugte nie.
Een van die ongetwyfelde voordele van Bluegold-bloubessies is 'n konstante hoë opbrengs en 'n lang produktiewe periode.
Hierdie kultuur is nie sonder tekortkominge nie:
Groeikoers. Dit is 'n kenmerk van alle bloubessiesoorte. As daar nie betyds gesnoei word nie, groei dit vinnig en wurg nabygeleë plante.
Neiging om bessies te bak. As die somer warm en droog is, krimp hulle uit en mummie. Voordat dit geoes word, kan 'n groot deel daarvan verbrokkel. Dieselfde gebeur as dit te ryp is, daarom is dit belangrik om bloubessies betyds te oes.
Ongewoon bleek kleur sap. Maar dit beïnvloed nie die smaak en voordele nie.
Op die hitte kreukel Bluegold-bloubessies donkerder en verkrummel gedeeltelik van die bos af
Bluegold word, net soos enige ander bloubessie, nie die minste waardeer deur tuiniers vir sy eenvoud en gemak van versorging nie. Dit is nie verbasend nie, want dit word in die natuur hoofsaaklik in die noordelike lande aangetref - Kanada, Swede, Noorweë, Ysland, waar die klimaat nie sag is nie.
Plantprosedure en voorbereiding daarop
Die keuse van die regte plek vir die kweek van Bluegold-bloubessies is die sleutel tot 'n oorvloedige oes in die toekoms. Sy het 'n plek nodig wat goed deur die son opgewarm is. Die gebrek aan lig en hitte beïnvloed die bessies se smaak negatief, die vel word growwer. Dit is wenslik dat die grondwater die oppervlak nie nader as 50-60 cm nader nie, anders is dit nodig om 'n wal van 15-20 cm hoog te bou.
Die gebied moet teen koue trekke beskerm word, maar dit is nietemin belangrik om die moontlikheid van ventilasie te bied. Andersins sal die bosse aan patogene swamme ly.
Dit is wenslik dat daar 'n natuurlike of kunsmatige versperring op 'n afstand van die bosbessiebosse is wat teen die wind beskerm word
Bosbessies verkies suur grond (pH 3,5-4,5). Die Bluegold-variëteit is minder veeleisend vir die suurheid van die grond, die optimale pH daarvoor is 5,0-5,5. Daarom moet die suur-basisbalans van die grond vooraf uitgevind word. As dit nie aan die vereiste indikatore voldoen nie, word vars mis, naaldsaagsels, dennenaalde, turfskyfies, kolloïdale swael in die grond ingebring, of die gebied wat vir bloubessies bestem is, word met asynsuur, sitroensuur gemors. In hierdie geval moet die substraat lig genoeg wees, dit moet goed wees vir lug om deur te gaan. Bloubessies sal nie op swaar grond groei nie.
Asynsuur is een van die mees algemene grondversuringsmiddels.
Die wortelstelsel van die Bluegold-bloubessies is vlak, daarom is die gemiddelde diepte van die plantput 35-40 cm, die deursnee is ongeveer 0,5 m. As u verskeie plante gelyktydig plant, word die afstand tussen hulle ongeveer gelyk aan die hoogte van 'n volwasse bos.
Die wortelstelsel van bloubessies is vlak, dit het dus nie 'n diep plantput nodig nie
Onderaan is 'n dreineringslaag van ongeveer 5 cm dik (baksteenskyfies, uitgebreide klei, klippies, kleiskerwe). Dan word 'n mengsel van turf, hoë saagsels en growwe riviersand in die put gegooi. Al die bestanddele word in gelyke verhoudings geneem. Bemestingstowwe sluit in Nitroammofosk, Diammofosk, Azofosk (25–40 g).
Nitroammofoska is 'n komplekse kunsmis, 'n bron van al die elemente wat nodig is vir bloubessies
Die sogenaamde mikorrisa moet by die bosbessieplantput gevoeg word. Dit is 'n gemeenskap van plante en spesiale swamme wat spesifiek vir alle plante uit die Heather-familie is. Mycorrhiza is noodsaaklik vir die regte ontwikkeling van die plant. As die saailing by 'n spesiale kwekery gekoop is, is dit reeds in die bogrond. Dit moet bewaar word, sowel as die water waarin die plant geweek is (dit word natgemaak met 'n pas geplante bos).
Mycorrhiza - 'n soort rand op die punte van die wortels van plante wat tot die Heather-familie behoort
Mykorrisa in die vorm van 'n droë konsentraat kan ook in spesialiswinkels gekoop word, maar dit is relatief skaars daar. 'N Ander manier is om 'n plek in die bos te vind waar bosbessies, lingonbessies, bosbessies groei, 'n bietjie gras saam met die wortels sny, kap en by die plantgat voeg.
Die grond onder bloubessies is 'n natuurlike bron van mikorisa
Video: berei die grond voor vir die aanplant van bloubessies
Die beste tyd om bloubessies te plant, is lente. U moet betyds wees voordat die blare begin blom. Die herfs is nie baie geskik nie, want die weer in die grootste deel van Rusland is onvoorspelbaar. U moet seker wees dat daar ten minste twee maande oor is voor die eerste ryp. Slegs in hierdie geval het die bos tyd om aan te pas by die nuwe habitat en sal dit nie in die winter doodgaan nie.
Die beste opsie is 'n 1-jarige of 2-jarige saailing. Hulle hanteer die spanning wat verband hou met die oorplanting die beste. Bosse word by spesialiswinkels of betroubare kwekerye gekoop.
Dit is wenslik dat hulle in dieselfde area as in die noorde geleë is.
Plantmateriaal van hoë gehalte kan slegs by betroubare verskaffers gekoop word.
Die landingprosedure het die volgende kenmerke:
Bosbessie-saailinge word gewoonlik in klein houers verkoop. 0,5 uur voor die afklim moet hulle saam met die houer in water geweek word, 'n ligpienk oplossing van kaliumpermanganaat of 'n oplossing van enige biostimulant (kaliumhumaat, barnsteensuur, Epin) wat volgens die instruksies voorberei is.
Die wortelstelsel van bloubessies is veselagtig, die wortels verstrengel vinnig. Voordat dit geplant word, word die onderste 2-3 mm-stapel met 'n skerpgemaakte, skoon mes gesny. Ook word 5-6 lengtesnitte gemaak met 'n diepte van 1,5-2 cm, hul rande is pluis.
Die wortels moet nader aan die oppervlak geplaas word, maksimum op 'n diepte van 6-8 cm. Hulle is bedek met dieselfde mengsel as aan die onderkant van die plantput. Die grond word nie saamgepers om gratis lugtoegang te bied nie.
Daar is geen wortelhalsband in bloubessies nie, en dit is dus nie nodig om die posisie daarvan te monitor nie. Die raad van tuiniers is om die basis van die lote met 3-5 cm in die grond te verdiep, en dan begin die bos baie meer intensief vertak.
Die saailing word volop natgemaak en verbruik ten minste 10 liter water. Dan word die rompsirkel gedek, wat 'n laag van minstens 5 cm dik maak, wat tyd bespaar tydens die onkruid. Die beste materiaal is skyfies of klein stukkies naald bas, sphagnum mos. U kan enige bedekkingsmateriaal in wit of swart gebruik. Maar turf pas nie kategories nie - onkruid ontkiem vinnig daardeur, dit absorbeer water swak en neem dit weg van die bos.
Na die plant word die bosbessiebos natgemaak en gedek
Video: hoe om 'n bosbessiebos reg te plant
Gieter, voer, snoei van 'n bos, deklaag en losmaak is 'n noodsaaklike maatreël vir die versorging van bloubessies.
Die aanbevole grondvog vir Bluegold-bloubessies is ongeveer 70% (die grond wat in 'n vuis saamgepers is, behou die vorm van 'n knop wat disintegreer wanneer dit op die grond gegooi word). Die waterregime moet sodanig wees dat die boonste 15-20 cm van die substraat nooit heeltemal uitdroog nie. Maar jy kan dit ook nie in 'n moeras verander nie. Water wat twee dae of langer onder 'n bos stagneer, sal noodwendig tot die dood daarvan lei.
Die grond aan die wortels van die bosbessiebos moet effens klam wees, maar nie nat nie
As die somer reën, kan u water heeltemal weier; in die hitte is dit elke 2-3 dae nodig (u moet ook die blare spuit). Die dosis vir 'n volwasse plant is 10-15 liter. Dit is raadsaam om laatmiddag te water. Die beste manier is oorhoofse besproeiing wat natuurlike neerslae simuleer. Water word nie onder die wortels gegiet nie - dit is baie naby aan die oppervlak, dit is maklik om die grond van hulle af te was, wat sal lei tot uitdroging.
Een keer elke 1,5 week word gewone water vervang met versuurde water (1-2 ml asynsuur of ongeveer 5 g kolloïdale swael per 10 liter water).
Op die hitte word bloubessieblare gereeld met 'n spuitbottel gespuit of gedompel met water uit 'n gieter
3-4 keer per seisoen word die grond onder die bosse na water losgemaak, maar net baie versigtig, tot 'n diepte van nie meer as 5 cm nie. Terselfdertyd word die deklaag nie verwyder nie; aan die einde van die prosedure is dit raadsaam om die laag te hernu.
Van die makrovoedingstowwe benodig bloubessies stikstof, fosfor en kalium. Vir 'n volwasse bos is dit genoeg om ongeveer 100 g stikstofbevattende kunsmis (karbamied, ammoniumsulfaat, ammoniumnitraat), 110 g fosfor (superfosfaat) en 40-50 g kalium (kaliumsulfaat) by te voeg.
Ureum stimuleer bosbessiebosse, soos ander kunsmis wat stikstof bevat, om groen massa op te bou
Ureum word in twee stappe, aan die begin en einde Mei, in gelyke dele voorgestel. In die middel van Junie en na die oes word die bosse met fosfor en kalium gevoer. In die tweede helfte van die somer word die toediening van stikstofbevattende kunsmis nie aanbeveel nie.
Struike van 5 jaar en ouer benodig meer stikstof - 250-300 g kunsmis. Hulle word in drie stappe ingebring: half - vroeg in die lente, wanneer die blare blom, nog 'n derde - vroeg in Mei, die res - in die eerste dekade van Junie.
Geen organiese materiaal (mis, kompos, humus) word gebruik vir die voer van bloubessies nie, sowel as 'n natuurlike alternatief vir minerale kunsmisstowwe (houtas, blaarinfusie). Enige kunsmis wat chloor bevat, byvoorbeeld kaliumchloried, is vir haar kategories teenaangedui.
Bloubessies Blougoud is vatbaar vir magnesiumtekorte. Gedurende die seisoen word kaliummagnesium of magnesiumsulfaat (ongeveer 15–20 g in totaal) in droë vorm of in die vorm van 'n oplossing bygevoeg. Die tekort aan ander spoorelemente word aangevul deur 2-3 g boorsuur, sinksulfaat, kopersulfaat in 10 liter water te verdun. Die bos word in die eerste dekade van Junie en einde September met so 'n oplossing natgemaak. 'N Alternatief is komplekse vloeibare kunsmis (Agricola, Kemira-Lux, Ideaal).
Kalimagnesia is 'n kunsmis wat magnesium bevat, waarvan die bloubessies baie sensitief is
Video: belangrike nuanses van bloubessieversorging
Snoei vir bloubloubessies is 'n verpligte prosedure waarmee u die produktiewe periode van die bos byna kan verdubbel. Die eerste keer dat dit uitgevoer word as 6 jaar verloop het nadat die saailing in die grond geplant is. Verwyder alle 5-6-jarige lote wat nie meer vrugte dra nie, tot op die punt van groei. Raak ook ontslae van alle kort leë takke, veral dié wat aan die wortels geleë is. Van die lote onder die ouderdom van 3 jaar is 4-6 van die sterkste en mees ontwikkelde oor, die res word ook afgesny. Die volgende jaar word die linker takke aan die 5de blomknop vasgeknyp. In hierdie geval word baie groot bessies daarop ryp.
Houtas help om wonde wat die plant toegedien is tydens die snoeiproses te ontsmet
Vir snoei word slegs ontsmette en skerp geslypte skêr en snoeiskêr gebruik. Die wonde word onmiddellik bestrooi met gebreekte kryt, kolloïdale swael, gesifte houtas en gepoeierde geaktiveerde koolstof. Dit is die poort vir allerhande siektes wat swamme veroorsaak, waarvoor bosbessies baie vatbaar is.
Gebruik bloubessies slegs met 'n goed geslypte gereedskap, gesteriliseer in 'n donker pers oplossing van kaliumpermanganaat vir ten minste 0,5 uur
As daar verskeie bosbessiebosse op die terrein groei, moet u sorg dat hul takke nie met mekaar verweef nie. Dit vertraag die rypwordingstyd van die bessies en beïnvloed die smaak daarvan negatief.
Snoeiwerk word een keer per jaar gedoen, in die vroeë lente (voordat die blaarknoppe wakker word) of in die herfs (na die einde van die blaarval). Terselfdertyd toon die praktyk dat as dit minder gereeld uitgevoer word, die opbrengste volop word, maar terselfdertyd word die bessies kleiner en word dit baie later as gewoonlik ryp.
By die snoei van bloubessies word die oudste lote eers verwyder.
Bloubloubessies het goeie rypbestandheid. Slegs nie-vergroeide jong lote kan aan die koue ly, maar dit herstel ook vinnig gedurende die seisoen. Daarom is dit moontlik om van 'n spesiale skuiling te weier, tensy 'n abnormale koue en min sneeu-winter voorspel word. 'N Sneeuwand met 'n hoogte van ongeveer 0,5 m, wat 'n paar keer per seisoen hernu word, is genoeg.
Die plant geniet spesiale liefde van hase en ander knaagdiere. Om die aanvalle te voorkom, word takke van enige naaldbome aan die basis van die lote vasgemaak. U kan die bos omring met 'n stewige gaasring.
In die winter benodig Bluegold-bosbessiebosse gewoonlik geen skuiling behalwe sneeu nie.
Siektes en plae tipies van bloubessies
Bluegold-bloubessies ly meestal aan allerlei soorte wat siektes veroorsaak. Besmetting is veral moeilik om te voorkom as die somer koel en reënerig is. Hierdie weer moedig die ontwikkeling van verskillende soorte verrotting aan.
Grysskimmel is een van die mees algemene swamsiektes wat bloubessies affekteer.
Vir profilakse in die lente word die bosse drie keer behandel met 'n 2% oplossing van kopersulfaat of Bordeaux-vloeistof, of enige moderne swamdoders word gebruik (Topsin, Skor, Horus, Abiga-Peak). Die eerste keer dat ongeblaasde blaarknoppies gespuit word, die tweede keer - 3-4 dae na blom. Die laaste behandeling is 1,5-2 weke na die tweede behandeling. 'N Maand na die oes word die bosse twee keer met 'n interval van 2-3 weke gespuit met 'n oplossing van Strobi, Rovral.
Bordeaux-vloeistof is een van die gewildste en effektiefste swamdoders, wat maklik voorberei kan word.
As verdagte simptome gevind word, word bosbessiebosse behandel met Topaz, Fundazol. Indien nodig, word die prosedure na 7-10 dae herhaal.
Die plant is nie verseker teen bakteriese en virussiektes (mosaïek, kanker, dwergisme, nekrotiese vlekke) nie. Dit is onmoontlik om bloubessies selfs in die vroegste stadiums van hul ontwikkeling met moderne middele te genees. Die beste ding om te doen is om die bos dadelik uit te wortel en te verbrand om nie nabygeleë plante te besmet nie.
Bakteriële kanker is 'n gevaarlike siekte waarvoor daar tans geen geneesmiddel is nie
In die reël word bloubessies selde blootgestel aan massiewe aanvalle van skadelike insekte. Uitsonderings is die larwes en volwassenes van die Mei-kewer, ruspes van die blaarwurm en sywurm en plantluise. Nadat hulle gevind is, word die bosse 2-3 keer met 7-12 dae met Aktellik, Inta-Vir, Karbofos gespuit. Mag kewerlarwes ook met die hand versamel word, hulle is redelik groot en goed sigbaar op die bos.
Daar moet onthou word dat die gebruik van insekdoders ongewens is tydens blom en is ten minste 20 dae voor die verwagte oesdatum verbode.
Volwassenes en larwes van die Mei-kewer rig bosbessiebosse ernstige skade aan en eet blomknoppies van binne af.
Voëls kan bosbessies aansienlik beskadig. Om die gewas te beskerm, word 'n fyn maas versigtig oor die bos getrek. U kan ook littekens van foelie, gekleurde linte, helder papier bou, maar die oefening toon dat voëls letterlik binne 'n paar dae daaraan gewoond raak.
Die net is die enigste ding wat bloubessiebosse betroubaar teen voëls kan beskerm
Dit is raadsaam om Bluegold-bloubessies met die hand te pluk, alhoewel dit baie geskik is vir gemeganiseerde oes. U moet hiermee nie huiwer nie, anders kan die meeste gewasse uit die bos verkrummel. Om te kyk of die bessies ryp is, is dit genoeg om een ​​daarvan te pluk. Ryp bosbessies skei baie maklik van die steel af en laat geen merke of letsels op die vel nie.
Bloubloubessies word gekenmerk deur hul digte pulp, maar hulle het steeds 'n relatiewe kort rakleeftyd.
As u bloubessies oes, moet u wag tot die dou droog is. Die bessies word verwyder en beweeg van onder na bo en van die rand na die middel van die bos. Hulle word in klein houers versamel, waarvan die bodem met 'n soort sagte materiaal gevoer is.
In die yskas word bloubessies verpak in geslote glaspotjies gemiddeld 12-15 dae geberg. Maar bevrore bessies is net so gesond soos vars.
Bloubessie is 'n plant wat onverdiend deur Russiese tuiniers onderskat word. Maar dit word vinnig gewild. Die kultuur is te danke aan produktiwiteit, algemene pretensieloosheid, dekoratiewe effek van die bos. Nuttige bessies, wat baie gebruik word in die volksgeneeskunde, word gekenmerk deur hul veelsydigheid, goeie vervoerbaarheid en uitstekende smaak. Sy vaderland is die noordelike lande, dus die Russiese klimaat is baie geskik vir bosbessies.