Jakkalshandskoen * Oor plante
Digitalis (Digitalis) is nie 'n baie groot geslag van die familie Scrophulariaceae nie, wat 26 tweejaarlikse en meerjarige spesies het wat in Europa, Noord-Afrika, Sentraal-Asië en die Kanariese Eilande groei. Ondanks beduidende spesieverskille is alle digitalis maklik herkenbaar. Hul sterk, onvertakte stingels, waarvan die hoogte van 30 tot 150 cm wissel, dra groot, hangende klokvormige blomme in die boonste deel, versamel in 'n eensydige, vormige bloeiwyse. Die blomme het so 'n kenmerkende vorm dat as u na hulle kyk, dit dadelik duidelik word waarom die plant sy naam gekry het: hulle lyk regtig soos vingerbuisies.
Terloops, die botaniese naam van die genus kom van die Latynse woord digitus - finger. In Engelssprekende volke word die plant jakkalsvel genoem (van die woorde jakkals - jakkals en handskoen - handskoen) vanweë die vroeëre oortuiging dat jakkalse, wat hoenderhokke aanval, digitalisblomme op hul pote plaas - dit help hulle om nie merke op die grond te laat nie.
Digitalis het sedert die einde van die XVIII eeu in tuine begin groei, maar uitsluitlik as medisinale plant. Die glikosiede wat daarin voorkom, word in klein dosisse gebruik vir die behandeling van hartsiektes. Die belangstelling vir digitalis as 'n dekoratiewe kultuur het relatief onlangs ontstaan, en dit het vinnig gewild geword. Dit word bevestig deur die oorvloed variëteite wat jaarliks ​​in die blommark voorkom. Die meeste variëteite van digitalis kom van die kruis van verskillende spesies.
Digitalis purpurea (Digitalis purpurea) - 'n Klassieke tweejaarlikse plant met 'n hoogte van 120-150 cm. In die eerste jaar ontwikkel dit 'n roset van blare, in die tweede jaar gooi dit 'n voetstuk met redelike groot blomme, sit dan baie sade en sterf. Dit is 'n uiters veranderlike spesie: digitalis, wat in Spanje groei, kan noemenswaardig verskil van die "Portugees", en dit op sy beurt van die "Korsikaan". Die verskille hou nie net verband met die kleur van die blomme nie, dit kan wit, roomkleurig wees, alle skakerings van pienk, pers, karmyn met kenmerkende kolle in die klok.
Die vorm en grootte van die blomme kan verskil: daar is byvoorbeeld groot blomme, gloxiniferous en ander variëteite van digitalis purpurea. Die blomtyd van hierdie spesie is lank, in Junie-Augustus. Op grond daarvan is 'n groot aantal variëteite geskep: Appelkoos skoonheid met appelkoosblomme, Dwerg sensasie, gekenmerk deur 'n langwerpige blomvorm en 'n baie digte bloeiwyse, Foxy - wenner van uitstallings, blom met klokke van baie sappige, helder kleure, Reuse-hempie - het 'n groot digte bloeiwyse, bestaande uit groot klokkies wit, room of verskillende pienk skakerings.
Van die meerjarige spesies in dekoratiewe bloei, is die meeste gebruik:
Digitalis grandiflora met geel klokkies en bruin are binne, dit blom in Junie-Julie;
Digitalis geel (Digitalis lutea) is 'n laer, hurkplant met suiwer geel blomme.
Op grond van hierdie spesies is 'n groot aantal variëteite ook geteel, wat verskil in die grootte van die plante en bloubelle, hul vorm en kleur, en die tydsberekening van die blom.
Ongelukkig is die meeste plantplante, wat komplekse basters is, baie minderwaardig as die voorvaders van hul spesies. Aangesien hulle biologies meerjarige plante is, word dit nietemin verswak na die eerste oorwintering, en word eintlik tweejaarlikse plante. Miskien is dit een van die hoofredes waarom digitalis nie baie gewild onder ons tuiniers is nie. Dis 'n jammerte!
Die plant het baie voordele: dit is uiters plastiek, kan op sonnige, oop plekke groei (mits voldoende vog in die grond voorkom); Dit sal wonderlik voel op effens skaduryke en selfs skaduryke gebiede, terwyl blom glad nie ly nie. By sommige variëteite op skaduryke plekke kan bloeiwyses effens verleng word, maar dit verminder nie die versiering van die plant nie. Dit is geen oordrywing om te sê dat digitalis 'n klassieke plant vir 'n skaduryke blomtuin is nie. Al wat sy nodig het vir volwaardige langdurige blom, is los, humusryke grond, aangesien die verwydering van voedingstowwe deur die plant baie groot is. Digitalis is redelik droogtebestand, hoewel dit matige vogtige gebiede verkies.
Baie blomkwekers beskou die broosheid van digitalis in die toestande van die Moskou-streek as die grootste nadeel. Maar anders as die meeste tweejaarlikse, word digitalis baie maklik 'n meerjarige. In hierdie eiendom kan miskien net vergeet-my-nie met haar stry nie. Byna alle soorte digitalis bind volwaardige sade perfek, en as hulle nie spesiaal geoes word nie, smul hulle, soms in groot hoeveelhede. Sade wat in die lente ontkiem, gee aanleiding tot nuwe basterplante. Dus word digitalis maklik in die tuin versprei. Op die plekke waar hierdie "reisigers" ongewens is, is dit voldoende om die saailinge wat verskyn het, te onkruid.
Digitalis vorm maklik interspesifieke en intraspesifieke basters, sodat nuwe plante buitengewoon uiteenlopend kan wees. Nadat u een keer met soorte wit en donkerpienk blomme een keer geplant het, sal u binnekort plante in verskillende kleure skakerings van pienk, room hê. Terloops, digitalis is een van die belangrikste 'verskaffers' van pastelkleure in die tuin. Kalm toon is eenvoudig nodig in rusplekke. 'N Sagte, onscherpe kleur het 'n kalmerende effek op die oog, dus sonder 'n digitalis is 'n "romantiese tuin" ondenkbaar.
In die semi-skaduryke hoeke lyk die kontoere van wit, room, ligpienk blomme meer opgespoor, skerp, want sulke plekke is digitalis-samestellings in kombinasie met hortensia's, klokkies en asemrowend geskik. Russones word gereeld onder die bome se krone gerangskik, en die vraag ontstaan ​​oor wat onder hulle geplant kan word, veral as die bome 'n oppervlakkige wortelstelsel het, soos byvoorbeeld berk. Die antwoord is eenvoudig: onder 'n boom sal digitalis perfek leef in geselskap met 'n gekoopte bedstrap.
Digitalis is 'n tipiese boerentuinplant. 'N Gratis komposisie met landelike sjarme kan bestaan ​​uit digitalis, akkerros, bloubekkies, naeltjies, beursies, sowel as tuingranse, Oosterse papawer, aquilegia, acanthus.
Digitalis kan ook meer gesofistikeerde plante aanvul. Dit is nie minder interessant metgesel vir rose nie. U kan 'n toon-tot-toon-samestelling skep deur een van die vele variëteite van die delta-naeltjies by te voeg. Op 'n blombedding in die retro-styl word digitalis en rose van ou variëteite aangevul deur katnip, laventel of salie. 'N Digitalis lyk goed onder bloeiende pioene en skep interessante vertikale. En die kombinasie van wit digitalis en wit klokkies wat geskik is vir groei, sal die skaduryke hoek fabelagtig maak. As gevolg van die ooreenkoms met die vorm van blommestingels, harmoniseer dit perfek met akoniete, en plante met 'n hegte of kontrasterende toon kan gekombineer word.
Nie minder interessant is die kombinasie van helderpienk of karmynrose met digitalis van delikate kleure, byvoorbeeld room of ligpienk. Om die kontras hiermee te verhoog, is dit goed om 'n helderblou klokkie melkagtig as breëblaar te plant. 'N Interessante kombinasie van wit of ligpienk digitalis met donkerblou of pers clematis.
Digte stekelige digitalis bloeiwyses breek blombeddings in afsonderlike "eilande". Probeer om die digitalis geestelik uit die komposisie te verwyder, en u sal voel dat iets ontbreek, die komposisie lyk vervelig, eentonig, asof dit onvoltooid is.
Maar u kan digitalis op die voorgrond plaas, byvoorbeeld aan beide kante van die baan. Wat is nie 'n blomkorridor nie? Sterk, sterk voetstukke hou hul vorm goed.
Sonder oordrywing kan ons sê dat digitalis 'n universele plant is, maar dat dit 'n uitstekende metgesel is vir naald-, blom- en dekoratiewe bladwisselende struike, baie kruidagtige meerjariges. Waar hierdie plant ook al geplant word, styg dit altyd elegant bo sy omgewing uit, wat 'n wye veld oopmaak vir die verbeelding van die blomkweker. Digitalis is geskik in enige tuin.