Philip de Vos is 'n oud-onderwyser, oud-operasanger, fotograaf en skrywer van Afrikaanse en Engelse gedigte en kinder- en jeugverhale. Hy is veral bekend vir sy ligte rympies asook limerieke. Verder is hy ook 'n rymvertaler en skrywer en radio-aanbieder van reekse oor klassieke komponiste.
Philip Wouter de Vos is op 16 Junie 1939 in Bloemfontein gebore as een van drie kinders. Hy het 'n broer, Jan, en 'n suster, Rea. Sy pa Philip Wouter de Vos, was 'n sakeman (hout- en steenkoolhandelaar) en sy ma was Matty de Vos. Hy het skoolgegaan aan die Laerskool Willem Postma en Hoërskool Sentraal, Bloemfontein, en gematrikuleer in 1956. Hierna verwerf hy in 1960 'n B.A.-graad met Afrikaans-Nederlands en Engels as hoofvakke aan die Universiteit van die Oranje-Vrystaat. Hy verwerf ook sy Onderwysdiploma. Op universiteit is Karel Schoeman een van sy medestudente. Hy is vir ’n klompie jare hierna taalonderwyser aan die Hoërskool Koot Niemann net buite Bloemfontein en Engelsonderwyser by die Hoërskool Model. In hierdie tyd studeer hy deeltyds sang by Grace Butler en vertolk verskeie rolle vir die Streekraad vir Uitvoerende Kunste van die Oranje-Vrystaat Sukovs. In 1967 vestig hy hom in Kaapstad, waar hy sang neem by Adelheid Armbold en Lloyd Strauss-Smith en in operarolle vir die Kaapse Raad vir Uitvoerende Kunste (KRUIK) optree. Hier gee hy Afrikaans by "Cape Town High School", maar verlaat die onderwys in 1973 om op ’n vryskutbasis in operas op te tree. Hy keer vir twee jaar tot die einde van 1979 terug na die onderwys, maar vanaf 1980 tot 1997 is hy as sanger voltyds in diens van KRUIK se operakoor. Hy vertolk in sy loopbaan meer as sestig karakterrolle in operas en tree ook op in operettes, musiekblyspele en oratoriums. Die inkorting van subsidie aan die streekkunsterade noop hom om ’n pakket te aanvaar, waarna hy as vryskut hom voltyds op sy skryfwerk, fotografie en sang toespits. Hy lewer gereeld bydraes vir tydskrifte en word saam met die illustreerder Piet Grobler baie bekend wanneer sy “Kat se blad”-strokies in De Kat begin verskyn. Hierdie strokies is so gewild dat dit later in boekvorm verskyn.
In sy vrye tyd beoefen hy fotografie en is onder andere in 1983 die algehele wenner van The Cape Times se fotografiekompetisie en in 1984 wenner van die kompetisie uitgeskryf deur die tydskrif Creative Photography. As fotograaf hou hy verskeie eenmanuitstallings, wat insluit die surrealistiese fotoreeks “Die reis / The journey” wat in 2007 by die Woordfees op Stellenbosch te siene was. 'n Versameling van sy foto's van 130 kreatiewe Suid-Afrikaners is met die titel Milieu in 2006 in boekvorm deur Protea Boekhuis gepubliseer.
Verskeie plaaslike komponiste toonset van sy gedigte (onder andere Albie Louw, Pieter de Villiers, Peter Klatzow en Rosa Nepgen) en hy en Albie Louw voer hierdie liedjies op by meer as 300 skole, universiteite en plaaslike kunstefeeste. Hulle neem ook ’n CD op met die titel “Brommer in die sop”. As aanbieder op Radiosondergrense vervaardig hy na intensiewe navorsing ’n lesingreeks oor die musiek van Mozart, waarin hy meer oor die mens vertel en sy musiek speel. Die sukses van hierdie reeks lei tot soortgelyke reekse oor Tchaikovsky, Schubert en Mendelssohn.
Dit is eers na 1973 dat hy ernstig begin skryf, nadat hy nie op skool of op universiteit tekens van groot talent getoon het nie. Hy is veral bekend vir sy volkse, speelse verse, wat meermale in limeriekvorm gestalte kry en in bundels soos “Daar’s bitterals in die heuningwals”, “Moenie ’n mielie kielie nie”, “Die Worcester Asporcester” en “Die deng van Gauteng” opgeneem word. Die knap humor, wat oënskynlik op kinders gerig is maar tog ook volwasse en diep is, weerspieël telkens sosiale kommentaar en ’n sensitiewe kyk op die lewe met sy goed en sleg. “Daar's bitterals in die heuningwals” word in 1989 deur die Akademie bekroon met die Eugène Marais-prys. Die M.E.R.-prys in 1996 en die Alba Bouwer-prys in 1998 word toegeken aan “Moenie ’n mielie kielie nie”. Spesifiek net vir kinders skryf hy speelse verse in “O togga! ’n Gogga”, “Brommer in die sop” en ander bundels. Soos in meeste van sy boeke is hier besondere klem op die natuur, diere, insekte en die mens. In “Mallemeuleman” word ’n keur uit al sy bundels verse saamgestel, met ook veertig nuwe versies onder die titel “Gister se koeksister”. Verskeie bloemlesings vir volwassenes neem van sy verse op, waaronder “Groot verseboek”, “Die Afrikaanse poësie in ’n duisend en enkele gedigte”, “Digters en digkuns” en “Die dye trek die dye aan”.
Piet Grobler doen die illustrasies en hy skryf die verse vir die plesierige hekeling van klassieke verhale in “Kat se blad”, wat eers as strokies in De Kat en later Insig verskyn. Sy fotoboek “Milieu”, met foto’s van prominente figure in die kunstewêreld, word in 2006 gepubliseer en die foto’s word ook uitgestal by die Klein Karoo Nasionale Kunstefees. “Kop op ’n blok”  is ’n keur uit sy blog-inskrywings op die Internet en artikels in koerante en tydskrifte, ingedeel in twaalf afdelings en 42 hoofstukke. Dit is ’n bonte versameling van wisselende gehalte met persoonlike betragtings en menings oor alles en nog wat, waarin sy humor en pittige versies gereeld pret verskaf.
Sy eerste kinderverhaal is “Wolfgang Amadeus Muis”, wat vertel van ’n bedorwe musikale dogtertjie wat muise haat, maar hulle kry kans om wraak te neem. Hierdie boek word in 1986 by die Bologne-boekefees gekies vir die Internasionale White Raven's Collection. Ook sy volgende kinderverhaal “Belladonna Prima Donna” het ’n musiek agtergrond, want Belladonna Muis stel belang in opera, maar nie die ander muise nie. “Karel van Krieketstraat” is ’n jeugverhaal gegrond op sy eie jeug, wat afspeel tussen sub B en standerd drie in Bloemfontein. Deur Karel se ervarings doen hy lewensondervinding op, soos die wonder van boeke en stories wat sy dogtermaatjie Sally-Jane vir hom voorlees; die trauma van ’n pa wat van die oorlog terugkeer maar so verander het dat hy sy dogter mishandel; en die biblioteekjuffrou wat sy selfbeeld versterk deur sy sangtalent as meer belangrik aan te prys as die geveg wat hy verloor het. Wanneer Karel-hulle teen die einde wegtrek plaas toe, voel die leser saam met hom hartseer. Die jeugverhaal oor Mozart, “Trazom” (waar die naam Mozart omgedraai is) word later verwerk as “Totsiens Tommasino”. Johann de Lange neem die fragment “Tweeluik” hieruit op in sy versamelbundel “Soort soek soort”. In die kinderverhaal oor Van Gogh, “Vincent van Gogga”, is die hoofkarakter Vincent ’n vlooi, wat kennis maak met die vlooi Ghôghaa (Gauguin). Hoewel dit ’n kinderverhaal is, sorg die fyn humor en subtiele kommentaar op maatskaplike sake dat ook volwassenes hierdie boek sal geniet. “Vincent van Gogga” wen die ATKV-kinderboekprys vir 8-9 jaar in 1991 en word eervol vermeld tydens die toekenning van die C.P. Hoogenhout-prys in 1992. In die “Oxford Storieboom”-reeks (“Giere en grille”, “Warrelwind se kind” en “Sproete en snoete”) lewer hy rympies en raaisels vir kinders en in die “Ekonopret”-reeks lewer hy “Van Rand en sent tot insolvent”. Laasgenoemde boek het ten doel om beginsels van entrepreneurskap aan kinders te leer en vertel die verhaal van ’n seun wat ’n lotery wen en oornag ryk word, net om sy rykdom vinnig weer te verloor. “Karnaval van die diere” is ’n verwerking van die komponis Camille Saint-Saëns se werk, wat vir leeus, hoenders, muile, skilpaaie, olifante, kangaroes en nader dierekaraktersketse vir twee klaviere en ’n kamerorkes geskryf is. De Vos verwerk dit deur verse vir elke dier te skryf. Hierdie boek is baie gewild en word in Engels, Duits, Italiaans en Nederlands vertaal en in Nederland, Italië, Duitsland en die Verenigde State van Amerika gepubliseer. “Karnaval van die diere” word ook verwerk vir die verhoog en onder andere by die Stellenbosse Fees en die Klein Karoo Nasionale Kunstefees opgevoer. In navolging van hierdie sukses skryf hy “Prente by ’n uitstalling”, verse wat hy na aanleiding van die gelyknamige klaviersiklus van die Russiese komponis Moessorgski skryf en saam met die pianis Tertia Visser-Downie regoor die land opvoer. Piet Grobler illustreer daarna die verse vir die publikasie daarvan.
In 2016 tree hy in 'n DVD op wat gemaak is gedurende 'n 'n lewende opvoering met die Gauteng filharmoniese orkes waarin hy self die verteller is van sy Afrikaanse beryming van Pieter en die wolf en die versies wat hy geskryf het vir Saint-Saëns se Karnaval van die diere.
In 2015 kry hy ook 'n lewensbydrae-toekenning van KykNet Fiëstas vir sy bydrae tot Musiek, die letterkunde en visuele kunste in Suid-Afrika.
Die honderdjarige bestaan van Hoërskool Sentraal in Bloemfontein word in 2005 gevier met ’n produksie getiteld “Brommer sonder brieke” waarvan sy limerieke die kern vorm en hy ook self daarin optree.