Sielkundige besering - tipes, simptome, effekte, behandeling - Sielkunde en Psigiatrie - 2019
Sielkundige trauma - dit is die skade wat toegeskryf is aan die geestesgesondheid van die individu na die verhoogde invloed van stresvolle, akute emosionele effekte of nadelige faktore op die menslike psige. Dikwels is sielkundige trauma verband hou met 'n fisiese een wat lewensgevaarlik is of 'n aanhoudende gebrek aan gevoel van veiligheid bied. Sielkundige trauma word ook psigotrauma of trauma genoem.
Die konsep van sielkundige trauma was die algemeenste in die raamwerk van die teorie van posttraumatiese versteuring (PTSD), wat in die laat 80's krisissielkunde na vore gekom het. Die eienaardigheid van sielkundige trauma is dat dit die normatiewe organisasie van die psige in die gedrang bring en dit in 'n kliniese of grensstaat kan bekendstel.
By die grensvlak kan beide verbygaande ongemak en stabiele toestande met die teenwoordigheid van veranderde veranderinge wat die immuunstelsel verswak, adaptiewe denkvermoëns en werkbaarheid voorkom.
So, sielkundige trauma is 'n ervaring of skok van 'n bepaalde interaksie van 'n individu met die wêreld om hom. Die mees aanskoulike voorbeelde van psigotrauma is die bedreiging vir lewe en gesondheid, sowel as die vernedering van 'n persoon.
Oorsake van sielkundige trauma
Sommige mense verseker hulself dat psigotrauma nie so vreeslik is nie en dat hulle nie toekomstige geslagte kan beïnvloed nie. Trouens, Switserse wetenskaplikes aan die begin van die een-en-twintigste eeu het vasgestel dat hulle die menslike genetiese kode beïnvloed en geërf word. Daar is inderdaad bevestigings dat individue wie se psige gely het, nie alles kan gee wat die kind nodig het vir sielkundige welsyn en hul vrese, pyn en angs oorgee nie, en dus 'n ander geslag met 'n getraumatiseerde psige ontstaan.
Na alles, wat is psigotrauma? Dit is 'n hartseer wat nadelig vir die gesondheid is, of eerder lei tot 'n geestelike wanorde. Hierdie skade kan veroorsaak word deur interne of eksterne omstandighede, of deur die optrede van ander mense.
Dit is nodig om sielkundige trauma van geestelike trauma te onderskei, aangesien dit nie dieselfde is nie. As ons praat oor geestelike, beteken dit dat die menslike psige skade gely het (ernstige toetse), wat 'n skending vir sy normale operasie behels.
As 'n persoon 'n sielkundige trauma het, bly sy psige ongestoord, en hy bly redelik voldoende en kan in die eksterne omgewing aanpas.
In die stryd teen psigotrauma kan sommige uiterste toestande 'n individu van sy ervarings aflei, maar wanneer die invloed van uiterste gebeure eindig, kan herinneringe terugkeer, dit is die traumatiese gebeurtenis wat terugkeer.
Die oorsaak van sielkundige trauma kan die dood van 'n geliefde wees, die afbreek van 'n verhouding met 'n geliefde, die vestiging van 'n ernstige diagnose, verlies van werk, ensovoorts.
Mense wat die oorlog oorleef het, bombardement, terreur dade, geweld, roof, tesame met fisieke beserings en getraumatiseer.
Klinici, praktiserende sielkundiges wat sielkundige trauma bestudeer, noem die hoof faktore wat die traumatiese gebeurtenis duidelikste kenmerk en psigotrauma veroorsaak.
Die mees traumatiese en ernstige gebeurtenis vir die psige en geestelike ewewig is altyd die bedreiging van die dood, vir wie hierdie bedreiging nie bedoel is nie: iemand van die geliefdes van die persoon of homself. Soms word die traumatiese gebeurtenis vir die psige die bedreiging van die dood selfs vir onbekende individue. Daar word nie minder skade aan die omstandighede veroorsaak deur 'n gevoel van sterk vrees, hulpeloosheid en magteloosheid nie. 'N kenmerk van baie traumatiese gebeure is dat hulle uiters moeilik en dikwels onmoontlik is om hulle te voorspel en te beheer.
Traumatiese gebeure kan vertroue in die veiligheid en die moontlikheid van 'n gelukkige uitkoms vernietig, so sulke gebeurtenisse maak mense uiters kwesbaar en kwesbaar. Dit is nie nodig om direk betrokke te wees by die verkryging van 'n sielkundige trauma in 'n traumatiese gebeurtenis nie. Soms is so 'n gebeurtenis net baie naby aan 'n individu.
Eienskappe van sielkundige trauma, soos psigoterapeute onderskei, is op baie maniere soortgelyk aan dié van stres en stresvolle situasies.
Baie navorsers van hierdie probleem glo dat stres 'n persoonlike persepsie is van wat gebeur het en dieselfde gebeurtenisse beïnvloed almal anders: vir iemand net 'n oorlas, en vir iemand 'n irriterende misverstand of tragedie van sy hele lewe.
Kenners glo dat vir die vorming van psigotrauma beide die gebeure plaasvind, sowel as eksterne en interne faktore: die sielkundige profiel van die persoon en die konsepte van kwaad en goed, van die verkeerde en regs van die ontoelaatbare en die permissiewe, ensovoorts.
Die gevolge van sielkundige trauma
Voortdurende beserings, katastrofiese (massiewe) beserings, akuut en skielik, kan dien as 'n bron van kliniese toestande waarin die gevolglike veranderde toestande, byvoorbeeld 'n post-traumatiese effek met 'n rasionaal, gesondheidsverswakking kan veroorsaak, om te voorkom dat die sosiale lewe van die individu gevolg word (selfbevestiging, sosiale prestige, respek vir naby en omliggende mense, ens.).
Psigotrauma kan ook lei tot intieme en persoonlike gevolge op die biologiese en persoonlike vernietigende vlak, veroorsaak psigosomatiese siektes, neurose, reaktiewe toestande.
Die vernietigende krag van psigotrauma is te danke aan die subjektiewe betekenis van die traumatiese gebeurtenis vir die individu, sterkte van die verstand of graad van sy sielkundige verdediging, weerstand teen lewensituasies of ander faktore.
Tipes sielkundige trauma
Daar is verskeie tipes sielkundige trauma. Die eerste klassifikasie verdeel die beserings in skok, akuut en chronies.
Skokbesering word gekenmerk deur kort tydsduur. Dit blyk altyd spontaan, as gevolg van die lewensbedreigende gebeurtenisse van die individu en sy familie.
Akute sielkundige trauma het 'n korttermyn-effek op die psige. Haar voorkoms word geassosieer met vorige gebeure, soos vernedering, opbreek.
Sielkundige, kroniese trauma as gevolg van 'n lang negatiewe impak op die psige, het geen uitgesproke vorms nie en kan vir dekades duur. Byvoorbeeld, dit is 'n kinderjare in 'n disfunksionele gesin of 'n huwelik wat sielkundige ongemak of fisiese skade veroorsaak.
Die tweede klassifikasie identifiseer die volgende psigotrauma:
- beserings verlies;
- beserings van hul eie foute
- verwantskap beserings.
Eksistensiële beserings is 'n oortuiging in 'n dodelike bedreiging of in die feit dat iets 'n persoon en sy familie bedreig. 'N Kenmerkende simptoom is die vrees vir die dood. Die individu in hierdie situasie word gekonfronteer met 'n keuse - om in homself te onttrek of om sterker te word.
Om trauma te verloor is die vrees om alleen te wees.
Die trauma van verhoudings verskyn byvoorbeeld na die verraad van 'n geliefde, en in hierdie geval is daar in die toekoms probleme met vertroue in mense.
Die verkeerde trauma is jammer vir jou daad of skuld.
Simptome van sielkundige trauma
Elke persoon word daagliks gekonfronteer met verskillende oorspronge en kragte deur irritasies, en alle mense reageer anders op sulke gebeurtenisse. Die simptome van hierdie siekte bestaan ​​uit emosionele en fisiese tekens. Dikwels word emosionele simptome beskou as 'n onvermoë om te organiseer en verwys na inkontinensie, laksheid. As hierdie simptome egter voorkom in 'n individu wat 'n traumatiese gebeurtenis ervaar het en altyd 'n stabiele, optimistiese persoon was, moet dit gewaarsku word.
Eerstens kan die geaffekteerde persoon skielike gemoedstoestande ervaar: van apatie en onverskilligheid tot prikkelbaarheid met woede, wat soms heeltemal onbewaak word.
Die beseerde persoon kan skaam wees vir sy swakheid, onbeslisheid, skuldig voel vir wat gebeur het of vir die onmoontlikheid om die voorval te voorkom. Sterk melancholie en 'n gevoel van hopeloosheid word algemeen vir 'n mens. Dikwels word die slagoffer baie reticent, vermy kontak met ou kennisse en vriende, hou op om vermaak en enige vermaaklikheidsaktiwiteite by te woon.
'N Persoon wat aan 'n psigotrauma ly, kan nie konsentreer op en konsentreer op enigiets nie, hy werk nie en alles val uit sy hande nie, hy is voortdurend angstig en voel oorsaaktelose vrees.
'N Persoon wat 'n sielkundige trauma gehad het, verloor geloof in die moontlikheid om hulp, menslike ordentlikheid, in vriendskap te ontvang. Hy voel dikwels waardeloos, eensaam, verlore en gekruis uit die lewe. Sulke mense ly dikwels aan slaapstoornisse, hulle slaap is kort met 'n oorheersing van nagmerries en slapeloosheid.
Dus, die emosionele simptome van 'n traumatiese gebeurtenis sluit in:
- skok, verlies van geloof, verwerping,
- woede, gemoedskommelinge, irritasie,
- self-inkriminasie, skuld,
- 'n gevoel van verlating en skaamte,
gevoelens van hopeloosheid en verlange
- verswakte konsentrasie, verwarring,
- angs, vrees,
Fisiese simptome van besering sluit in:
- slapeloosheid en nagmerries,
- chroniese en akute pyn
- verhoogde moegheid,
- skending van aandag,
Al hierdie gevoelens en simptome duur van 'n paar dae tot 'n paar maande en kan verdwyn as die trauma bly. Maar selfs wanneer die slagoffer beter word, kan pynlike gevoelens en herinneringe steeds opduik, veral op die herdenking van die gebeurtenis of as die beeld of klank die situasie herinner.
So, 'n psigotrauma is 'n reaksie op 'n ervaring of gebeurtenis, waardeur sy lewe vinnig agteruitgaan. Die traumatiese gebeure sluit in die vrees vir dood, geweld, gevaar, die verlies van 'n geliefde, oorlog, breek en so aan. In hierdie geval het dieselfde gebeurtenis in elke persoon 'n reaksie, verskillende reaksies. Die sterkte van sielkundige trauma hang af van verskeie faktore wat 'n persoon se reaksies op dieselfde gebeurtenis individu maak en sluit in:
- die betekenis van die gebeurtenis wat die besering veroorsaak het,
- Stresverdraagsaamheid van persoonlikheid
- Ondersteuning in 'n moeilike oomblik,
- Tydige hulp, sowel as die behandeling van sielkundige trauma.
Na 'n sielkundige trauma, as iemand homself vra hoe om te lewe, is hy reeds halfpad herstel.
Maak nie saak watter soort besering ons praat nie, ons moet ons aandag heeltyd op die toekoms konsentreer, op planne, op drome, op mense vir wie ons moet bly lewe. Nadat die trauma ervaar het, neem dit tyd vir die individu om die pyn te oorleef en 'n gevoel van sekuriteit te herwin.
Hoe om ontslae te raak van sielkundige trauma? Slegs met die hulp van ander, die stelsel van selfondersteuning, sielkundige hulp, kan jy die herstelproses bespoedig.
Die belangrikste ding om te verstaan ​​is dat rou 'n normale proses is na 'n trauma, wat dit ook al mag wees: die verlies van 'n persoon of die trauma van 'n sportplan. Dit is 'n pynlike proses en die persoon benodig noodwendig die ondersteuning van ander mense.
Herstel van sielkundige trauma neem tyd, en as maande verby is en die simptome nie weggaan nie, moet 'n psigoterapeut gevra word vir hulp.
Jy moet hulp van 'n spesialis soek indien:
- by die huis en by die werk word dinge verkrummel;
- 'n persoon ly aan angs en vrees;
- daar is vrees vir intimiteit en intimiteit,
- 'n persoon ly aan nagmerries, slaapstoornisse, uitbrake van traumatiese herinneringe,
- die slagoffer vermy toenemende dinge wat herinner aan besering,
- die persoon voel verlate en emosioneel ver van ander af,
- gebruik alkohol en dwelms om die toestand te verbeter.
Om met 'n persoon se psigotrauma te werk, kan pynlik, vreesaanjaend wees en 'n retraumatisering veroorsaak. Dit moet dus deur 'n ervare psigoterapeut uitgevoer word. Dit is nodig om 'n bietjie tyd te spandeer, maar jy moet 'n spesialis met ervaring in hierdie area kies. Maar die belangrikste is om iemand te kies met wie die persoon veilig en gemaklik sal wees.
In die proses van genesing van emosionele en sielkundige trauma moet u ondraaglike herinneringe en gevoelens ervaar wat die slagoffer vermy het, anders sal hulle keer op keer terugkeer.
Herstel neem tyd, dus is dit nie nodig vir 'n persoon om hulself te laat haas nie en eerder ontslae te raak van al die gevolge en simptome. Dit is onmoontlik om die genesingsproses met 'n poging van wil te genees, daarom moet jy verskillende gevoelens ervaar sonder skuld en veroordeling. Jy moet nie van mense geïsoleer word nie, dit sal dit nie beter maak nie. Dit is belangrik om te vra en te praat oor die ondersteuning wat 'n persoon benodig. Jy moet iemand kontak wat jy vertrou. Dit kan 'n kollega, 'n familielid, 'n sielkundige wees.
Dit is nodig om voort te gaan om normale besigheid te doen, om tyd vir kommunikasie en ontspanning toe te ken. Dit moet gevind word wat sal help om beter te voel en om te dink (kook, lees, speel met vriende en diere, ens.). Dit sal jou daarvan weerhou om jou in traumatiese ervarings en herinneringe te versag. Dit is belangrik om die slagoffer toe te laat om die gevoelens wat na vore kom, te ervaar, te aanvaar en hul voorkoms te ondersteun. Hulle moet gesien word as deel van die rouproses wat nodig is vir die verlangde genesing.