GENESIS - REEKS NO 40: Gebreek tot lewe - Tafelberg Gemeente (Dolerend)
GENESIS – REEKS NO 40: Gebreek tot lewe
GENESIS – REEKS NO 40
Gebreek tot lewe (Genesis 42)
Genesis 42 is 'n baie belangrike skakel binne die hele Josefverhaal en dit moet in samehang met die opeenvolgende hoofstukke gelees word. Dit is regtig die moeite werd om dit vers vir vers te ontleed, hoewel ons dit nie in hierdie boodskap gaan doen nie.
Ek wil spesifiek u aandag vestig op die breekproses wat Josef volg ten einde sy verharde broers by die punt te bring van gebrokenheid en erkentlikheid – waar hulle voor hom kniel en in staat is om die lewensnoodsaaklike voorsiening van lewensmiddele te ontvang – lewensmiddele waarsonder hulle van honger sou sterf in daardie tyd van droogte en hongersnood.
Dit gaan dus oor die spesifieke manier waarop Josef sy broers hanteer het – terwyl hulle natuurlik glad nie geweet het dat hy JOSEF is nie.
Ons ken reeds die basiese verhaal: Hoe Josef se broers hom aan Egipte verkoop het, maar vir hulle pa wysgemaak het dat 'n roofdier Josef verskeur het. In Egipte het Josef later Eerste Minister geword en koring opgegaar vir die 7 droogtejare wat die Here hom gewys het sou kom.
Die droogte hét toe gekom en in die res vd destydse wêreld was hongersnood terwyl Egipte oorvloed gehad het. Só het Josef se broers na Egipte gekom om koring te koop – en het hulle voor Josef beland sonder om hom te herken hoewel Josef hulle onmiddelik herken het, maar sy emosies weggesteek het.
Ja, daardie broers het inderdaad beweeg van hongersnood tot oorvloed. Van gebondenheid tot vryheid. Van die dood na die lewe. MAAR: Daar was 'n noodsaaklike breekproses wat dit voorafgegaan het. Josef het nie homself onmiddelik aan hulle bekendgemaak nie. En hy het nie onmiddelik aan hulle die lewensmiddele voorsien nie.
Dalk het u ook al gewonder waarom Josef die proses so lank uitrek voordat hy uiteindelik homself aan sy broers openbaar. Dit voel eintlik asof hy bitter lelik is met hulle. Dis presies 100 verse vanwaar Josef se broers vir die eerste keer by hom kom tot waar hy homself aan hulle bekend maak. Waarom?
As ons dit goed lees, sien ons dat dit 'n breekproses is wat plaasvind. Geen lewe en oorvloed is moontlik alvorens die 11 broers nie in diepe gebrokenheid voor Josef búíg soos voorspel in die droom van die gerwe nie. Maar – om hulle daar te kry, was 'n breekproses nodig.
Waarom so drasties?
A.g.v die onbeskryflike hardheid en onbuigsaamheid en nie-ontvanklikheid en selfregverdiging van die hart van die mens. Prediker 9:3 sê daar is 'n malheid, 'n stuk gekheid wat in die mens se hart inkleef.
Ons besef nie wat regtig in ons sit nie. Daardie uitroep in Gen 37:8 sit in ons almal en sit agter elke sonde wat ons doen: "Wil jý miskien oor ons regeer?" Ons geweldige weerstandigheid teen die Groter Josef – die Here Jesus Christus – se heerskappy oor ons, is ons grootste struikelblok!! En voeg daarby Gen 37:18 – raak eenvoudig ontslae van hóm wat wil heers.
Jare later, toe hulle in hulle bankrotskap voor Eerste Minister Josef verskyn, toe regverdig sy broers nog steeds hulleself. 42:11 > "ons is eerlike goeie mense." En dit terwyl daar 'n magtige leuen tussen hulle en hulle pa Jakob staan – wat hulle wegsteek. Sien u hoe leuenagtig en bedrieglik is die menslike hart? (Jer 17:9).
Die enigste rede waarom 'n mens geestelik lou-warm is en daar 'n gebrek aan passie en vuur is, is omdat die menslike hart so ontsaglik hard en ondeurdringbaar en selfgesentreerd en onbevatlik is vir ewige dinge. Ons regverdig altyd onsself. Ons het altyd 500 waterdigte argumente. Ons vrees dit dat Jesus (die groter Josef) oor ons moet regeer. Ons haat dit om soos gerwe laag op die grond voor die groter Josef te lê. Ons hart sê vir ons ons is reg – altyd reg. Ons sit met geraamtes uit ons verlede, wat ons nooit kan bekostig dat dit in die lig moet kom nie. Hoeveel van ons – hier teenwoordig – is tot die een of ander mate gebind – gebind dalk deur 'n leuen uit die verlede wat ons toehou en sorgvuldig wegsteek?
Josef kon nie homself aan sy broers openbaar, sy broers vryspreek en hulle oorvloed gee ALVORENS hulle nie totaal gebreek het nie. En alvorens hulle nie die spook uit die verlede op die lappe bring nie.
Kyk mooi hoe werk Josef met hulle – kyk hoe ontwikkel die proses:
1 Aanvanklik sê die broers: "Wil jy oor ons regeer??" (37:8) Harde weerstandigheid teen Josef se heerskappy.
2 "Ons is goeie mense". (42:11) Regverdig hulleself.
3 "Ons een broer is nie meer hier nie". (42:13) Nou kom daar 'n krakie….
4 "Nou boet ons vanweë ons broer… nou sit ons met dieselfde angs as waarmee hy gesit het toe hy destyds by ons gepleit en gesoebat het dat ons hom moet spaar…" (42:21) Hulle begin dus al meer erkentlik raak – toe hulle vir Benjamin moes gaan haal.
5 Josef gee hulle geld terug sodat hulle kan leer om verníét te ontvang. Vrye genade. Hy gee hulle sommer meer terug as wat hulle gehad het. Dit breek hulle in hulle trots/ego.
6 Hulle pleit soos kindertjies toe hulle vir Josef moet verduidelik van die geld in hulle sakke (43:20).
7 Josef sit sy beker in Benjamin se sak (44:2). Hulle weet hoe hulle pa oor Benjamin voel. Sodoende gaan Josef hulle finaal knak. Benjamin sal Josef se slaaf moet word omdat hy die beker gesteel het – en dit sal Jakob se hart breek!
8 Hulle skeur hulle klere (44:13). "Hoe kan ons onsself verontskuldig?" "Laat u toorn nie ontvlam nie – u is gelyk aan Farao.." Hulle erken Josef se hoë posisie – sy heerskappy.
9 Juda se hartroerende pleitrede dat Josef hulle tog moet spaar.
Tóé kon Josef homself nie langer bedwing nie. Hy bars in trane uit en sê: "Ek is Josef. Leef pa nog? Kom nader na my toe en moenie versuim nie. Ek gee julle die beste in Egipteland – dis julle s'n."
O Jesus, lieflike Jesus, wat ween, wanneer ek – armsalige goddelose sondaar wat Hom vermoor het – by 'n plek van gebrokenheid uitkom, alles oopmaak, alles in die lig bring…
Dis die enigste plek waar die 11 broers vir Josef werklik kon ontmoet. Dis die enigste plek waar hulle die vettigheid van Egipte kon smaak. Dis die enigste plek waar herlewing deurbreek: waar harte gebreek en gesmelt word. Waar die hartroerende uitroep gehoor word: "Waarmee kan ek myself regverdig?"
U kan maar die geskiedenis van alle ware, Godgewerkte herlewings gaan lees – wanneer die ware Heilige Gees regtig werk, kom daar diepe gebrokenheid voordat die uitbundige vreugde van verlossing deurbreek.
Maar hierdie gebrokenheid kom ook vóór herlewing, in die harte van die mense wat die Here oprig om desperaat te begin bid.
Maar dit geld net so van die individuele mens wanneer die Here God met so 'n mens begin werk tot saligheid.
Ons eie harte staan tussen ons en God. Ons eie harte staan tussen ons en lewe. Wanneer die Here ernstig met 'n mens werk, sal daar 'n breekproses wees. Wat nie 'n lekker partytjie is nie. Want wanneer die Groter Josef só met 'n mens werk, kry jy met die heiligheid van die Here te doen. Josef se broers het iets hiervan aan hulle lyf gevoel.
Kyk maar na die groot herlewings in die geskiedenis: Byvoorbeeld die Bolandse herlewing in 1860. Dit word vertel dat in 'n dorp soos Montagu, mense kon nie wag om hulle sondes te bely nie – in groot getalle, in massas. Dikwels nie skokkende sondes nie, maar bloot net die sondigheid van die hart het veroorsaak dat mense gevoel het of hulle van hulle kop af wil raak. Waar die Heilige gees kragtig werk, raak mense oor die geringste goedjies bekommerd en beangs. "Waarmee kan ons onsself regverdig?" – soos Josef se broers uitgeroep het. En dan vind hulle vrede en vreugde in die Here Jesus se versoeningsoffer op die kruis. EERS die gebrokenheid DAN die vrede van die oorvloed in Jesus Christus. Die voorsiening wat Josef aan sy broers geskenk het.
Wanneer ons van naderby kyk na hoe die Skrif die mens beskryf soos wat die mens van nature geestelik is, is dit te verstane dat daar 'n breekproses nodig is, want indien dit waar is wat die Bybel sê van ons verlore toestand en ons gevallenheid in sonde, is dit gewoon onmoontlik vir enige mens om uit eie oorweging of met eie wilskrag na die Groter Josef te kom vir verlossing. Dis onmoontlik. Indien die Groter Josef nie self in ons 'n breekproses begin nie, is daar vir niemand enige hoop om die oorvloed wat Hy voorsien het, te geniet nie.
Luister net hoe beskryf God's Woord die natuurlike gevalle mens (dit geld vir ALLE mense ooit gebore):
'n Sondaar (Rom 3:23) DOOD in sonde (Efes 2:10) met 'n bedrieglike hart (Jer 17:9) vol boosheid (Mark 7:21-23) en glad nie in staat om geestelike waarheid te kan verstaan nie (1 Kor 2:14). Die mens soek glad nie na die Here nie (Rom 3:11), is 'n slaaf van die sondige natuur (Rom 6:14-20), vyandig in die hart en met die daad teenoor God (Kol 1:21), voorwerp van God se toorn (Efes 2:3) en nie in staat om vryelik te kies om te glo nie (Rom 3:10-12). Die mens kan God glad nie behaag nie (Rom 8:8) en is nie in staat om na Christus te kom nie (Joh 6:44). Die mens is 'n wetsoortreder en sonde is wetsoortreding (1 Joh 3:4). Die mens is verlore (Luk 19:10) en besit inherent 'n sondige natuur en is veroordeel voor God se wet (Rom 7:12-14). Die toorn van God rus elke oomblik op die mens (Joh 3:36). Die loon wat hierdie toestand uitbetaal is die ewige dood (Rom 6:23).
Dit is alles van JOU waar sedert jou vorming in moederskoot. Dit is ook van MY waar sedert vorming in moederskoot. En dit is baie duidelik dat 'n mens wat SO lyk, glad nie in staat is om uit eie oorweging en met eie wilskrag na die Here te draai nie. Die mens draai veel eerder net verder weg van God af en regverdig homself al die pad, meer en meer.
Josef se broers in hulle selfregverdiging en verharding en oneerlikheid en leuens is 'n prentjie van die mens (alle mense) in sy verlorenheid. En dit is hierdie doodstaat wat Josef moes inbreek. Dit is ook hoe die Here te werk gaan in die lewe van die mens in wie Hy kies om genadiglik te werk.
Ons kan nie ons eie harde harte smelt nie, maar die Gees van Christus doen dit so maklik. Dalk die diep innerlike opstandigheid teen Jesus wat volledig oor u lewe wil regeer. Of dalk subtiele onreinheid. Of dalk selfregverdiging. Of 'n leuen uit die verlede waarvan niemand weet nie en wat toegehou word.