Wys daardie prys!Met die Kersseisoen op hande en verbruikers wat vervaard inkopies doen, is dit belangrik om te weet hoeveel alles kos. Almal van ons het al ŉ probleem gehad me ŉ prys op die rak en by die kasregister wat nie ooreenstem nie en min verbruikers weet wat hul regte is oor pryse op produkte. Ina Opperman verduidelik die vereistes van die Wet op Verbruikersbeskerming oor pryse vir produkte en dienste. Verbruikers se reg op blootlegging en inligting, wat deur die Wet op Verbruikersbeskerming verseker word, sluit die blootlegging van die pryse en eenheidspryse van goedere of dienste in. Volgens artikel 23 van die Wet, mag ŉ kleinhandelaar nie goedere as te koop uitstal sonder ŉ prys nie. Uitstal sonder ŉ prys Die kleinhandelaar hoef egter nie pryse aan te dui vir goedere wat oorwegend as ŉ vorm van reklame vir die verskaffer uitgestal word of wat uitgestal word in ŉ deel van die winkel waartoe die publiek nie gewoonlik toegang het nie. Dit beteken byvoorbeeld winkels hoef nie pryse aan te dui in winkelvensters nie. Wys die prys Die Wet vereis dat kleinhandelaars die pryse van produkte op skrif in rand en sent aandui. Die prys moet vasgeheg, geskryf, gedruk, gestempel of geplaas word op ŉ band, kaartjie, bedekking, etiket, verpakking, rol of rak waarop die produkte uitgestal word, op ŉ manier dat jy redelikerwys kan aflei dat dit van toepassing is op die betrokke goedere of dienste. Die meeste kleinhandelaars dui deesdae die pryse vir goedere op die rak aan waar die produkte uitgepak is. Kleinhandelaars, wat goedere te koop aanbied in ŉ katalogus, brosjure, nuusbrief of enige ander vorm van publikasie, moet aandui tot wanneer die goedere teen die betrokke prys verkoop word. Die kleinhandelaar mag dan nie verwag dat jy meer as hierdie prys betaal nie, of ŉ prys wat hoër is as die laagste prys wat aangedui word nie, tensy die prys vasgestel word in terme van enige openbare regulasie. Uitsonderings Advertensies vir uitverkopings Wanneer ŉ kleinhandelaar ŉ prysvermindering adverteer op ŉ plakkaat of iets soortgelyks, moet die prys wat aangedui word, die prys wees wat jy betaal, tensy twee of meer pryse onmiddellik op die betrokke goedere of dienste aangebring is. Die verskil tussen die hoogste en laer of laagste van die pryse moet gelyk wees aan die geadverteerde prysvermindering. Waghond tree op Die Nasionale Verbruikerskommissie het intussen vandeesweek begin met ŉ veldtog om mense bewus te maak van verbruikersregte wanneer dit by pryse kom , om veral kwesbare verbruikers, wat maklik deur kleinhandelaars uitgebuit word, te beskerm. “Verbruikers, veral diegene met lae vlakke van geletterdheid, kan maklik mislein word deur gewetenslose kleinhandelaars, veral gedurende die feestyd,” sê Trevor Hattingh, woordvoerder van die kommissie. Die veldtog is ook daarop gerig om kleinhandelaars sover te kry om vrywillig aan die bepalings van die Wet te voldoen. Die kommissie sê hy is bekommerd oor die neiging by kleinhandelaars om pryse in verskillende lande se geldeenhede op produkte te sit, omdat dit verbruikerskan verwar. Navorsing word as deel van die veldtog hieroor gedoen. Oor die volgende twee weke sal die kommissie blitsinpeksies doen by kleinhandelaars in Pretoria, Johannesburg, Ekurhuleni en Middelburg in Mpumalanga om te kyk of hulle voldoen aan die prysbepalings van die Wet. Verbruikers kan kla by die Nasionale Verbruikerskommissie of provinsiale kantore vir verbruikersake oor kleinhandelaars wat nie hou by die prysbepalings van die Wet op Verbruikersbeskerming nie.