Saddam Hussein gevang - GESKIEDENIS - Geskiedenis Podcasts - 2021
Saddam Hussein gevange geneem
Nadat hy nege maande op vlug was, word die voormalige Irakse diktator Saddam Hussein op 13 Desember 2003 gevange geneem. Saddam se ondergang het op 20 Maart 2003 begin toe die Verenigde State 'n invalsmag na Irak gelei het om sy regering, wat die land beheer het, omver te werp. vir meer as 20 jaar.
Saddam Hussein is in 1937 gebore uit 'n arm gesin in Tikrit, 100 myl buite Bagdad. Hy het aan verskeie staatsgreeppogings deelgeneem en uiteindelik gehelp om sy neef as diktator van Irak in Julie 1968 te installeer. Saddam het 11 jaar later by sy neef oorgeneem. Gedurende sy 24 jaar in die amp het die geheime polisie van Saddam, wat aangekla is van die beskerming van sy mag, die publiek geterroriseer en die menseregte van die land se burgers geïgnoreer. Terwyl baie van sy mense armoede ondervind het, het hy in ongelooflike weelde geleef en meer as 20 weelderige paleise regoor die land gebou. Na bewering het hy beweer dat hy gereeld tussen hulle beweeg het en altyd op geheime plekke geslaap het.
In die vroeë tagtigerjare het Saddam sy land betrek by 'n oorlog van agt jaar met Iran, wat na raming meer as 'n miljoen lewens aan beide kante geneem het. Hy het na bewering tydens die konflik senuweeagente en mosterdgas op Iraanse soldate gebruik, sowel as chemiese wapens op die Irak se eie Koerdiese bevolking in Noord-Irak. Nadat hy Koeweit in 1990 binnegeval het, het 'n koalisie onder leiding van die VSA Irak in 1991 binnegeval. , wat die leër van die diktator gedwing het om sy kleiner buurman te verlaat, maar versuim het om Saddam uit die bewind te verwyder. Gedurende die negentigerjare het Saddam te kampe gehad met die Verenigde Nasies se ekonomiese sanksies en lugaanvalle wat daarop gemik was om sy vermoë om chemiese, biologiese en kernwapens te vervaardig, te verswak. Terwyl Irak steeds aanklagte van onwettige olieverkope en die bou van wapens in die gesig staar, val die Verenigde State in Maart 2003 weer die land binne, met die doel om Saddam en sy regime uit te dwing.
Ondanks die feit dat hy vroeg in Maart 2003 verklaar het dat "die getroues sonder twyfel die aggressie sal oorwin", het Saddam kort na die Amerikaanse inval weggekruip en slegs met af en toe met sy mense gepraat, en sy regering het gou geval. Nadat die Verenigde State Saddam die belangrikste in 'n lys van die 55 mees gesoekte lede van sy regime verklaar het, het die Verenigde State 'n intense soektog na die voormalige leier en sy naaste raadgewers begin. Op 22 Julie 2003 is die seuns van Saddam, Uday en Qusay, wat baie meen dat hy eendag besig was om sy skoene vol te maak, dood toe Amerikaanse soldate toegeslaan het op 'n villa waarin hulle in die noordelike Irakse stad Mosul gebly het.
Vyf maande later, op 13 Desember 2003, vind Amerikaanse soldate Saddam Hussein wegkruip in 'n gat van ses tot agt voet, nege kilometer buite sy tuisdorp Tikrit. Die man wat eens 'n obsessie met higiëne gehad het, was onversorg, met 'n bosagtige baard en mat hare. Hy het nie weerstaan ​​nie en was tydens die arrestasie ongedeerd. 'N Soldaat op die toneel beskryf hom as' 'n man wat by sy lot bedank het '.
Na die verhoor is hy op 30 Desember 2006 tereggestel. Ondanks 'n lang soektog is massavernietigingswapens nooit in Irak gevind nie.
Saddam Hussein gevang - GESKIEDENIS
Soldate was 'n paar sekondes weg om 'n handgranaat in die gat te gooi, toe Saddam Hussein na vore kom en oorgee, het kolonel James Hickey, wat die aanval uitgevoer het, gesê.
Die kritieke inligting, wat Saterdag om 1050 plaaslike tyd verkry is, kom van 'n persoon wat die vorige dag in Bagdad gearresteer is, het hy gesê.
Hulle doel om Saddam Hussein dood te maak of vas te vang, het die teikens - kodenaam Wolverine 1 en Wolverine 2 - omstreeks 2000 aangeval, maar kon nie die voormalige leier vind nie.
Daarna het hulle die gebied afgesluit en 'n groter soektog uitgevoer en 'n klein ommuurde plaasmengsel ontdek met 'n metaal-afgeronde struktuur en 'n modderhut.
Op soek na die verbinding, ontdek troepe 'n sogenaamde 'spinnekopgat', gekamoefleer met bakstene en vuil en bedek met polistireen en 'n mat.
"Twee hande verskyn. Die individu wou duidelik oorgee," het hy gesê.
Volgens generaal -majoor Ray Odierno, bevelvoerder van die 4de Infanteriedivisie, is Saddam Hussein in 2036 uitgetrek, 'gedisoriënteerd' en 'verbouereerd'.
Hy het geen weerstand gebied nie, hoewel gewapen met 'n pistool.
"My naam is Saddam Hussein. Ek is die president van Irak en ek wil onderhandel," het hy aan die Amerikaanse troepe in Engels gesê, volgens majoor Bryan Reed, operasionele beampte van die 1st Brigade, 4th Infantry Division.
'Groete van president Bush,' het Amerikaanse spesiale magte geantwoord, het majoor Reed vertel.
Twee ander mense, wat vermoedelik die klein gevolg van Saddam Hussein gevorm het, is ook gevang en vir ondervraging weggeneem.
Die ondergrondse kamer waarin die voormalige Irakse leier homself afgeskei het, was 1,8 meter tot 2,4 meter diep, met genoeg ruimte vir iemand om te gaan lê, en 'n lugopening en afzuigwaaier.
Hy het gesê die een was 'n slaapkamer vol klere, insluitend nuwe T-hemde en sokkies en 'n 'baie rudimentêre' kombuis met lopende water.
Saddam Hussein sou van die gebou in die gat beweeg het wanneer koalisiemagte in die gebied was, het generaal -majoor Odierno bygevoeg.
Hy het gesê die gat was baie naby die Tigris -rivier, met die oog op sommige van die gevangenes se paleise.
'Ek dink dit was nogal ironies dat hy in 'n gat in die grond oorkant die rivier was van hierdie groot paleise wat hy gebou het, waar hy al die geld van die Irakse mense beroof het,' het generaal -majoor Odierno gesê.
Alhoewel die gebied voorheen deursoek is, was dit waarskynlik dat Saddam Hussein nie daar was nie, aangesien hy vermoedelik gereeld en op kort kennisgewing verhuis het.
Die woordvoerder het gesê dat hy waarskynlik 'n kort rukkie daar was toe die 'uiteindelike inligting' gekom het van 'n familielid wat vir ondervraging ingebring is.
Geen selfone of ander kommunikasietoerusting is gevind nie, wat daarop dui dat Saddam Hussein 'morele ondersteuning' verleen en nie meer die Irakse verset koördineer nie, het majoor-generaal Odierno bygevoeg.
Die beste Amerikaanse militêre bevelvoerder in Irak, luitenant-generaal Ricardo Sanchez, het gesê die voormalige diktator was 'spraaksaam en samewerkend', het geen beserings gehad nie en was gesond.
Saam met die voormalige Irakse diktator het troepe $ 750,000 kontant in $ 100-rekeninge, twee AK-47-masjiengewere en 'n aktetas dokumente ontdek.
'N Wit en oranje taxi het naby die kompleks geparkeer gestaan.
Die voormalige Irakse leier is om 2115 verwyder en na 'n onbekende veilige plek geneem, het generaal Sanchez gesê.
Hy het op 'n nuuskonferensie 'n videoband van 'n deurmekaar en swaarbaard Saddam Hussein gewys wat deur 'n Amerikaanse dokter ondersoek is.
Amerikaanse magte het geleidelik 'n prentjie van Saddam Hussein se waarskynlike verblyfplek opgebou deur middel van tip-offs, ondervragings van aangehoudenes en noukeurige ontleding van inligting.
Die tip-off op Saterdag was die eerste stuk sogenaamde 'uitvoerbare intelligensie', wat troepe na 'n spesifieke plek verwys.
Ontleders het voorgestel dat Saddam Hussein naby sy tuisdorp Tikrit - sy politieke en stamkragbasis - weggekruip het in die hoop dat die oorblywende plaaslike ondersteuners hom sou beskerm teen koalisiemagte.
Maar daar moet bespiegel word dat die beloning van $ 25 miljoen wat die VSA aangebied het vir inligting wat tot sy gevangenskap gelei het, moontlik 'n rol gespeel het om hierdie tradisionele lojaliteit te ondermyn - en sy lot te verseël.
Saddam, wat beteken "hy wat konfronteer", is in 1937 gebore, 'n dorpie genaamd al-Auja, buite Tikrit in die noorde van Irak. Net voor of net na sy geboorte het sy pa uit sy lewe verdwyn. Sommige berigte sê dat sy pa vermoor is, ander sê dat hy sy gesin verlaat het. Byna dieselfde tyd sterf Saddam se ouer broer aan kanker. Sy ma se depressie het dit vir haar onmoontlik gemaak om vir die jong Saddam te sorg, en hy is gestuur om by sy oom Khairullah Tulfah te woon wat kortliks in die gevangenis was weens politieke aktiwiteite.
'N Paar jaar later trou Saddam se ma weer met 'n man wat ongeletterd, immoreel en brutaal was. Saddam keer terug na sy ma, maar haat dit om by sy stiefpa te woon, en sodra sy oom Khairullah Tulfah (sy ma se broer) in 1947 uit die tronk vrygelaat is, het Saddam daarop aangedring dat hy by sy oom sou gaan woon.
Saddam het eers met die laerskool begin toe hy op 10 -jarige ouderdom by sy oom ingetrek het. Saddam se droom was om by die weermag aan te sluit, en toe hy nie die toelatingseksamen kon slaag nie, was hy verpletter. (Alhoewel Saddam nooit in die weermag was nie, het hy later in sy lewe gereeld uitrustings in militêre styl gedra.) Saddam verhuis daarna na Bagdad en begin met die regte, maar hy vind skool vervelig en geniet die politiek meer.
Uday Saddam Hussein is op 18 Junie 1964 in Bagdad gebore aan Saddam Hussein en Sajida Talfah terwyl sy pa in die gevangenis was.  Veelvuldige bronne gee verskillende verjaarsdae, hoewel amptelike bronne 'n geboorte van 18 Junie 1964 gee, het The Independent 'n geboortedatum van 9 Maart 1964 gegee, terwyl ander 'n geboorte van 1965 gee. Een bron het dit al in 1963 gegee.    Terwyl Uday 'n baba was, het Ba'ath -partylede na bewering boodskappe in Uday se doeke weggesteek sodat sy pa kon lees toe Sajidah en Uday hom in die tronk besoek.
Hy het sy studies aan die universiteit in Bagdad Medical College begin, waar hy slegs drie dae gebly het. Daarna verhuis hy na die Ingenieurswese en behaal 'n Baccalaureus Ingenieurswese aan die Universiteit van Bagdad.  Hy het sy magistertesis geskryf oor "Irakse militêre strategie tydens die agt jaar lange oorlog tussen Iran en Irak". Hy behaal 'n doktorsgraad in politieke wetenskap aan die Universiteit van Bagdad in 1998 en die titel van sy proefskrif was "The world after the Cold War", waar hy voorspel het dat die Verenigde State in 2015 nie meer 'n wêreldmoondheid sou wees nie.  [ 11]  Maar sommige het aangevoer dat Uday nie oor akademiese vermoëns beskik nie en dat sy proefskrifte deur ander geskryf is in ruil vir geld en geskenke, en dat niemand Uday 'n lae telling kon gee uit vrees nie.  "Hy was regtig slim, waarskynlik slimmer as sy pa - maar hy was mal," het een van sy klasmaats oor Uday gesê. 
In 1984 stel Saddam Uday as voorsitter van die Irakse Olimpiese Komitee en die Irak Voetbalvereniging aan. In die voormalige rol het hy atlete gemartel wat nie kon wen nie.    Latif Yahia, wat beweer dat hy Uday se liggaam dubbel was, het gesê: "Die woord wat hom definieer is sadisties. Ek dink Saddam Hussein was meer menslik as Uday. Die Olimpiese komitee was nie 'n sportsentrum nie , dit was Uday se wêreld. " 
Raed Ahmed, een van die Irakse atlete wat ontsnap het, het gesê: "Tydens die oefening sou hy al die atlete fyn dophou, druk op die afrigters plaas om die atlete nog meer te druk. As hy nie tevrede was met die uitslae nie, sou hy afrigters en atlete sit in sy privaat gevangenis in die gebou van die Olimpiese Komitee. Die straf was die privaat gevangenis van Uday, waar hulle mense gemartel het. Sommige atlete, waaronder die beste, het die sport begin beëindig sodra Uday die komitee oorgeneem het. Ek het altyd daarin geslaag om nie te wees nie Ek het seker gemaak dat ek niks belowe nie. Daar is 'n groot moontlikheid om altyd geslaan te word. Maar as ek wen, sal Uday baie bly wees. "  In 2005 word 'n ondervragingsvideo van Uday onthul terwyl hy Raed se familie ondervra het. Uday ontmoet die vader van die vlugteling Irakse Rab'a sowel as sy ma, Laila Hassoun, terwyl Uday hulle aanspoor om oor die vrou van hul seun te vra, en ondanks dit het Uday nie die gewone skade aan die vader en moeder van die vlugteling gely nie Irakse Rab'a om 'n eenvoudige rede, naamlik dat Uday self die borg van die voortvlugtige Rab'a was en sy familielede hom nie geborg het nie. Die dag bepaal die Irakse owerhede dat elkeen wat in 'n amptelike afvaardiging reis, sy familielede se terugkeer moet waarborg. Uday het gefokus op sy ontmoeting met die familielede van die oorlede atleet oor hul vraag na watter streek hulle behoort, toe Uday die vader van die Irakse atleet uitgevra het oor sy beskrywing van wat sy seun gedoen het, het die pa gesê dat dit verkeerd is. Uday het woedend geantwoord en gesê: "Dit is jammer, nie 'n fout nie." Volgens die pa en ma se verslag het Uday beveel dat die opnames moet stop en vir hulle gesê dat hulle die vrou van die voortvlugtende atleet moet bring, anders sou hy 'u koppe sny'. Toe het hulle gesê dat hulle per motor na 'n gevangenis vervoer is waar hulle 16 dae in uiters lelike omstandighede gebly het.  
Ammo Baba, wat spanne afgerig het wat 18 toernooie gewen het en drie keer aan die Olimpiese Spele deelgeneem het, het gesê die straf wat Uday aan die spelers opgelê het, het hul atletiese vermoëns vernietig. Baba het opgemerk dat die helfte van die Irakse atlete die land verlaat het, en dat baie van hulle voorgegee het dat hulle siek was voor die wedstryde teen sterk mededingers. Die beroemde afrigter, wat verskeie kere gearresteer is, maar deur Saddam geliefd was, het gesê dat Uday die nasionale span vernietig het en bygevoeg dat hulle slegter gespeel het ná die arrestasie. Baba het gesê dat hy vir sy vriende gesê het dat hy die rede sou weet as hy skielik sterf. Sommige mense beweer egter dat hierdie verhale oordrewe is. Maad Ibrahim Hamid, hulpafrigter van die nasionale sokkerspan, het gesê dat Uday die spelers finansiële belonings vir die oorwinning gee en hulle met gevangenisstraf dreig in die geval van 'n nederlaag. Hamid het gesê dat die atlete nie aan marteling blootgestel is nie, maar dat sommige gearresteer is weens onsedelike gedrag, waaronder owerspel en verslawing aan alkohol, asook vir swak speel.  Ahmed Radhi, een van die bekendste voetbalspelers in Irak, het gesê dat nadat hy nie bereid was om by die nuutgestigte Al-Rasheed-klub aan te sluit nie, hy om middernag ontvoer is deur die manne van Uday, geslaan en beskuldig is van teistering en daarna het Uday se aanbod aanvaar weens doodsdreigemente.  'n Ander Irakse internasionale sokkerspeler, Saad Qais, het gesê dat Uday vir hom kwaad was omdat hy uit die Irakse span se wedstryd teen Turkmenistan uit 1997 geskors is. gedeelte van die beroemde Radwaniyah -aanhoudingsfasiliteit vir atlete en joernaliste.  Hy het gesê: 'Uday het die Rashid -span gestig en die beste Irakse spelers gedwing om daarin te speel, en my gedwing om my geliefde span te verlaat, en hy het ons met geskenke vereer na elke oorwinning, maar hy het ons ook gestraf na elke verlies . " 
Alhoewel sy status as die oudste seun van Saddam hom die voornemende opvolger van Saddam gemaak het, val Uday in die guns van sy vader.  In Oktober 1988, tydens 'n partytjie ter ere van Suzanne Mubarak, die vrou van die Egiptiese president Hosni Mubarak, vermoor Uday sy pa se persoonlike valet en kosproeër, Kamel Hana Gegeo, moontlik op versoek van sy ma. Voor 'n samekoms van afgryse gaste het 'n besope Uday Gegeo verslaan en hom herhaaldelik met 'n elektriese mes gesny. Gegeo het Saddam onlangs voorgestel aan 'n jonger vrou, Samira Shahbandar, wat in 1986 die tweede vrou van Saddam geword het. Uday beskou sy pa se verhouding met Shahbandar as 'n belediging vir sy ma. Shahbandar se oudste seun het na Jordanië gevlug weens die teistering deur Uday ná die huwelik.  Hy het moontlik ook gevrees dat hy die opvolging sou verloor van Gegeo, wie se lojaliteit aan Saddam Hussein onbetwisbaar was. 
As straf vir die moord het Saddam sy seun kortliks gevange geneem en hom ter dood veroordeel, maar Uday het waarskynlik slegs drie maande in 'n gevangenis in 'n privaat gebied uitgedien.  In reaksie op persoonlike ingryping van koning Hussein van Jordanië,   het Saddam Uday vrygelaat en hom na Switserland verban as die assistent van die Irakse ambassadeur daar. Hy is in 1990 deur die Switserse regering geskors nadat hy herhaaldelik gearresteer is omdat hy geveg het. Volgens die Jalopnik -webwerf is die groot motorversamelings van Uday deur sy pa verbrand ná die Kamel Hana Gegeo -voorval.   
Ander [ who? ] beskryf die moord soos volg: Langs die paleis waar Suzanne Mubarak en Uday se ma gebly het, vier Kamel Hana die troue van 'n familielid en skiet in die lug, sodat Uday sy mans stuur en hulle vra om nie die twee vroue te pla nie. Tydens die bespreking slaan Uday Kamel se kop met sy kierie en veroorsaak dat Kamel dood is. Uday, bang vir sy pa se reaksie, probeer selfmoord pleeg en is na die hospitaal geneem. Hy het uit die hospitaal ontsnap, 'n versperring rondom sy huis opgerig en op enigiemand wat probeer om by hom in te kom, geskiet. Hy het oorgegee met die oortuiging van sy broer Qusay. 
Volgens die herinnering aan Uday se stief-oom Barzan, nadat hy uit die hospitaal ontsnap het, het hy na sy pa se paleis gegaan en sy pa gesê om 'by u regte vrou te bly'. Toe sê Saddam vir Barzan: "Hy was gelukkig omdat ek geen wapen by my gehad het nie." Maar Uday het later weer by die deur van die paleis gekom en vir Barzan gesê dat hy van plan was om sy pa te skiet. Hy het op sy broer Qusay en op stief-ooms geskiet wat hom probeer keer het. Later, onder leiding van Barzan, het Uday sy pa om verskoning gevra. Sy pa het hom beveel om oor te gee. Toe sy swaers Hussein Kamel en Saddam Kamel verneem dat hy probeer om na Amerika te ontsnap, is hy in opdrag van sy vader gearresteer, maar 3 weke later vrygelaat. Na die voorval val Uday 2 mense aan wat volgens hom informante was. Op versoek van Saddam het hy Uday onder beheer van Barzan uit Irak na Switserland gestuur om ontslae te raak van die skande wat Uday veroorsaak het. 
Muhammad Asim Shanshal, hoof van die privaat kantoor van Uday, het gesê: 'Na 'n oproep van sy ma, Sajida, het hy gesê dat Kamel Hanna 'n vreugdevolle partytjie hou vir Saddam se tweede vrou, Samira Shahbandar. Daar is geskiet, gejuig en Uday in die gesig van "Kamel Hanna" veroordeel: "Wat is die gemors?"! En hy het gesê: Ons vier fees by geleentheid van dame en die president. Uday het hom gedreig en gewaarsku om nie koeëls in die lug te skiet nie, so dit was "Kamel Hanna" behalwe dat hy sy wapen in die lug gelig het en koeëls afgevuur het, so Uday se reaksie was 'n dodelike slag teen sy kop met 'n swaar kolf wat by hom was, en hy is dood. Saddam het al sy wagte en diegene wat saam met hom en was 15 individue, en ek was veronderstel om by hulle te wees as dit nie die vertraging was wat my uit die gevangenis gered het nie, hulle is tot gevangenisstraf gevonnis, en Uday is vir ses maande uit Irak na Switserland verban. " 
In 1995, tydens 'n geveg tussen sy oom Louay en half oom Vadban, het Uday sy half oom sowel as die ander gaste by die partytjie geskiet. Uday neem toe sy half oom Watban hospitaal toe en verdwyn. Omdat sy swaers, Hussein Kamel en Saddam Kamel, die volgende dag na Jordanië ontsnap het, bly Uday se aanval op sy oom op die agtergrond.Saddam het Uday beveel om sy oom te vra om hom te skiet op dieselfde manier as wat Uday hom geskiet het, maar Watban het geweier om dit te doen. Een van die beseerdes by die partytjie het gesê dat die rede vir die aanval was dat Uday se half oom gespot het met Uday se spraakstoornis en dat sy oom aan Uday daarvan vertel het. Sedert sy geboorte het die boonste kaak van Uday 'n abnormaal groot hoeveelheid gestrek, wat dit vir hom moeilik gemaak het om duidelik te praat. By die seremonie het sy oom hom spottend nageboots. Kort na die voorval het Saddam kwaad geword toe hy sien hoe sy halfbroer in die hospitaal sukkel om te loop, en hy beveel dat die motorhuis vir Uday se luukse motors afgebrand moet word. Uday was kwaad vir sy broer Qusay omdat hy Saddam nie verhinder het nie en het 'n senuwee -ineenstorting gehad. Qusay het gesê dat hy hom verhinder het om 'n ander motorhuis te verbrand. Uday het 'n versperring voor sy luukse motors in 'n ander nabygeleë motorhuis opgerig, homself met wapens gewapen en gewag dat sy pa of sy manne kom. Volgens sy goeie vriend Jaber sou Uday hom doodgemaak het as sy pa na die tweede motorhuis gekom het.   Abbas Al Janabi het gesê: "Die rede waarom Uday Watban geskiet het, was die gevolg van 'n sakekonflik tussen Lu'ayy Khayrallah Tulfa [Sajida se broer Uday se oom en sy kinderjare] en een van Saddam se ander halfbroers , nadat Watban die slagoffer geword het. Na Uday se skietery op [sy oom] Watban, het Saddam probeer om die motors van Udayy in 'n motorhuis te konfiskeer en op te blaas. Maar die motorhuis bevat slegs dertien motors. Saddam het nie geweet dat Udayy verskeie ander motorhuise het wat ek ken nie van nog ses. " 
Volgens die boek Die ondervraging van Saddam Hussein deur John Nixon, veroorsaak Uday die ontsnapping van Hussein Kamel en Saddam Kamel in 1995. 'n Dronk dronk het na Kamel se huis gegaan waar 'n partytjie gehou is en Saddam Kamel geslaan. Toe hy deur Kamel verslaan is, het hy sy geweer uitgehaal en Watban, wat in die pad gesteek het, per ongeluk gewond. Kort nadat die bruidegom na Jordanië ontsnap het, het Saddam die motorhuis vir Uday se luukse motors gebrand en gesê: "Terwyl die Irakezen onder die embargo ly, kan hierdie situasie 'n vals boodskap stuur."  Uday het die olieverkope van Irak oorgeneem, wat voorheen grootliks deur die gevolg van Hussein Kamel in die sak gesteek is toe hy saam met sy verantwoordelikhede op die gebied van verdediging en nywerheid toesig gehou het oor die oliebedryf, en ook op ander gebiede in die provinsie Kamel, insluitend weermag toerusting, rekonstruksie en voedsel invoer. 'N Irakse amptenaar het gesê:' Kamel het besluit om te gaan, omdat hy bang geword het dat Uday nou sterk genoeg word om regtig vir hom te sorg. ' 
Saam met baie ander misdade word gesê dat hy saam met Qusay in 1996 betrokke was by die moord op hul swaers, Hussein Kamel al-Majid en Saddam Kamel al-Majid, wat self kragtige lede van die elite-regime was . Die twee mans, wat saam met hul vrouens en kinders na Jordanië gegaan het, is vermoor ná hul terugkeer na Irak.  
Oor die moord het Abbas Al Janabi gesê: "Die besluit om Husayn Kamil uit te skakel, is nie vooraf besluit nie, maar eers na sy terugkeer na Bagdad. By sy terugkeer is Husayn Kamil gevra om na die presidensiële paleis te gaan. Saddam het gevra dat beide hy en sy broer skei van hul vrou (Saddam se dogters), maar hulle weier albei. Benewens Udayy het Saddam ook 'n prominente regter gevra om die vergadering met Husayn Kamil by te woon om die egskeidingspapiere op te berei. Ek was destyds in die paleis, maar Ek het buite die vergaderkamer gebly. Ek het gewag dat Udayy die kamer verlaat, en hy het my die besonderhede vertel. Na sy weiering het Husayn Kamil na sy paleis in die Ad-Dura-gebied gegaan. Die besluit om hulle uit te skakel, het plaasgevind nadat hulle weiering om te skei. Die besluit om Husayn Kamil tereg te stel, het persoonlik van Saddam gekom. -Majid om toesig te hou oor die teregstellings. Uday was nie 'n aanvanklike voorstander van sy teregstelling nie. Nadat Husayn Kamil egter geweier het om van Uday se suster te skei, het Udayy 'n voorstander geword van die besluit om Husayn Kamil en sy broer tereg te stel. " Op daardie dag het Janabi gesê:" Met 'n luidspreker het Uday vir hom gesê: 'Jy en jou broer moet van die meisies skei, dit is jou laaste kans. ' In plaas daarvan om hulle te antwoord, het Kamel hulle geskiet. "Die skietgeveg het 13 uur geduur. Toe kom broers en hul pa uit om oor te gee en hulle word uitgestort." Nadat hulle hom doodgemaak het, het hulle baie koeëls van naby af geskiet. in sy liggaam. Hy het net met 'n meer bloed geswem. "
Uday het permanente beserings opgedoen tydens 'n sluipmoordaanval op die aand van 12 Desember 1996.  Uday word vermoedelik lam gelê deur tussen 7 en 17 koeëls terwyl hy in Al-Mansour (Bagdad) gery het. Ontruim na die Ibn Sina -hospitaal, het hy uiteindelik herstel, maar met 'n merkbare slapheid.  Ten spyte van herhaalde operasies, het twee koeëls in sy ruggraat gebly en kon dit nie verwyder word nie weens hul ligging.  In die nasleep van die daaropvolgende gestremdhede van Uday, het Saddam Qusay toenemende verantwoordelikheid en gesag gegee en hom in 2000 as sy erfgenaam aangewys.  Abbas al-Janabi beweer egter dat Uday se uitsluiting in die gesin geëindig het nadat hy sy stief- oom Watban na hierdie sluipmoord.  'n Amerikaanse hypnotiseur uit Chicago, Larry Garrett, het twee keer in April en September 2001 na Bagdad gereis, waar hy hipnose gebruik het om Uday se onvermoë om met sy linkerbeen te loop, te behandel en meer as 60 uur persoonlike tyd saam met Uday deurgebring het. Garrett het oor Uday gesê: 'Hy was 'n geleerde man met 'n agtergrond in ingenieurswese. Hy was vertroud met die Koran. Hy het die VS saam met sy neef besoek toe hy 17 was. Ek moet sê dat ek 'n liefde vir hom ontwikkel het. Hy het nooit met my gepraat as 'n leier of 'n seun van 'n leier nie. Hy publiseer 'n boek van sy ervarings met Uday in Irak, aanvanklik met die titel 'Hypnotic Nights in Bagdad', maar verander later in 'Hypnotizing the Devil: The True Story of a Hypnotist Who Treated the Psychotic Son of Saddam Hussein'. Hy het met Uday vergader op die dag van die aanvalle van 11 September, waar Uday groot kommer oor Larry se veiligheid gehad het en vir hom gesê het Irak sal waarskynlik die skuld kry vir die aanval.     
Die Shia Shaaban -beweging het verantwoordelikheid aanvaar vir die moordpoging. Salman Sharif, een van die vier sluipmoordenaars wat Uday aangeval het, het verneem dat hy elke Donderdag omstreeks 7 uur elke aand een van die luukse strate van Mansour besoek het om 'n meisie te kom haal. Hulle het die straat drie maande lank dopgehou en voorbereidings getref. Hulle het besef dat Uday soms onbeskermd was en probeer uitvind watter winkeleienaars en werkers op straat deel uitmaak van die geheime polisie en wie die ware winkeliers is. Op die dag van die moordpoging het hulle 'n luukse motor gesien wat slegs sonder lyfwagte aan Uday kan behoort. Hulle het Uday presies 50 keer geskiet, met 17 houe. Sommige Shaaban -lede wat van hierdie moordpoging geweet het, is in hegtenis geneem vir 'n ander voorval in Jordanië en aan die Irakse polisie oorhandig. In Augustus 1998 het Saddam se mans Abu Sajad gearresteer en die besonderhede van ander lede van die span verneem. Sharif se sewe broers en pa was in die tronk, en sy ma is toe aangesê om hul lyke uit die lykshuis in Bagdad te kom haal. Die vader en drie broers van die moordenaar Abu Sadeq is tereggestel. Abu Sajad en sy pa het dieselfde lot gedeel. Veiligheidswagte het die huise van alle gesinne met stootskrapers vernietig en beslag gelê op al hul eiendom. In Desember 2002 het Irakse intelligensiebeamptes Abu Sadeq, wat in Iran was, opgespoor en vermoor. Uday is die res van sy lewe beseer en het volgens die algemene oortuiging impotent geword. Sharif vertolk dit as 'goddelike geregtigheid', met verwysing na Uday se wrede reputasie by vroue. 
Die dokter wat op Uday geopereer het, Alaa Bashir, het gesê: 'Hy was nie magteloos nie, want die besering was ver van die voortplantingstelsel af.' Hy het gesê dat Uday die moordpoging as 'n wraak van God beskou het omdat hy sy oom in dieselfde been geskiet het. Hy het gesê: 'Saddam het die operasiekamer binnegegaan. Hy kyk rustig na sy seun, en as 'n ander persoon, ongeag sy krag, sy seun in so 'n toneel sien, sou hy sy humeur verloor het, maar Saddam het nie sy tyd, maar het sy seun omgedraai en vir hom gesê, ondanks sy kennis, was Uday bewusteloos: 'My seun, sulke dinge is moontlik en kan vir mans verwag word, maar ons is reg en dit is vals.' Toe soen hy hom op sy voorkop en vertrek. Toe ontmoet hy sy seun Qusay en sê vir hom: "My seun. Hierdie dinge gebeur met die mans, behalwe 'n koeël of 'n wond met 'n mes. Dit is normale sake, maar jy moet jouself voorberei op die ergste dag. ' Toe gaan hy uit. " Oor Uday se persoonlikheid het Ala Bashir gesê: "Uday was eng, want hy was ongebalanseerd en het vir niemand omgegee nie. Hy val gereeld die leierskap aan en niemand staan ​​hom op nie, so ek vermy hom en kom nie naby hom nie. Uday gebruik om my baie te haat en my te probeer beledig en baie probleme veroorsaak, maar sy pa se belangstelling in my was 'n afskrikmiddel voor hom. " 
Abbas al-Janabi, wat al 15 jaar saam met Uday as sy sekretaris gewerk het, beweer dat elke Irakees weet dat Uday Donderdae na daardie straat gekom het en beweer dat Uday baie meer brutaal geword het na die moordpoging. Hy het ook beweer dat Uday woedend was oor die gerugte dat hy magteloos was ná die sluipmoordpoging en beveel die geheime polisie om stories oor sy onwilligheid op te maak. Janabi het gesê: "Uday is 'n sadis, 'n monster. Ek het gesien hoe hy lag as iemand geslaan word."  Hy het ook beweer dat hy tientalle verkragtings aanskou het. Hy het gesê dat Uday seksueel opgewonde was geweld: "Dit is sy aard, verkragting is vir hom soos 'n stokperdjie, en glo my, ek weet waarvan ek praat en ek oordryf nie."  Janabi sê: "Ek het gesien hoe hy mense gemartel het, hoe hy gelag het, hoe hy dit geniet het, jy kan hom nie beheer nie, hy is 'n soort besetene, hy is 'n sielkundige wanbalans." Hy het gesê dat Uday nooit lank vriende gehou het nie, omdat hy dit geniet het om hulle bang te maak. Uday het nie gedink dat dit skoon is vir sy honde om die voëls wat hy geskiet het, op te haal nie, sodat hy sy vriende sou dwing om as retrievers op te tree as hy gaan jag. Hy het gesê dat Uday vroue geneutraliseer het wat hom met drank en dwelms geweier het, hulle verkrag het, dit opgeteken het, en as die slagoffer se familie belangrik was, het hy die gesin deur afpersing geterroriseer. Hy het gesê dat Uday selfs nadat hy 30 jaar oud was, na 12-jarige meisies begin kyk het. Anders as hul vaders, het hy gesê dat Uday en Qusay nie die tipe mense is om oor te gee nie.  
Ala Bashir beweer dat Uday breinskade opgedoen het weens lae bloeddruk na die sluipmoordpoging, maar dokters kon nie hierdie skade by Saddam aanmeld nie.  Volgens Bashir, op die dag van die voorval, was Ali Al Sahar, die broer van die sanger Kadim El Sahar, saam met Uday, en die poging is aangewend om Uday se lewe toe Ali uit die motor klim om Uday's te gee telefoonnommer vir 'n paar meisies waarvan Uday gehou het. Ali het dadelik Uday hospitaal toe geneem. Qusay het aan sy pa gesê dat die voorval gebeur het toe Uday kos gaan koop om sy vas te breek, maar Saddam het vir Ali gesê: "Ek weet jy gaan meisies daar kom haal."  Vroeër is beweer dat Uday jaloers was op die sanger Kadim Al Sahar vanweë sy roem in Irak en dat Kadim Irak moes verlaat weens sy dreigemente.  Abbas Al Janabi het gesê: "Die interessante punt hier is dat die persoon wat Udayy se lewe gered het deur hom na die hospitaal te ry, die sanger Ali as-Sahir, 'n doodsbedreiging van Saddam persoonlik voor ander gekry het. Ek het gewag buite die hospitaal met Qusay toe Saddam in 'n helikopter aankom. Hy vra vir Ali as-Sahir, wat na hom gebring is. Voor ons het Saddam vir hom gesê: 'As daar iets met Udayy gebeur, sal ek jou in stukke sny.' Saddam het gedink dat Sahir agter die poging was. " 
Na die sluipmoord het Uday aan die pers gesê: "Ek voel goed. Ek herstel. Ek voel asof enige leier van 'n span sou voel as hy verraai was. Ek voel dat wat gebeur het nie die mens se werk is nie. was 'n lafhartige daad) God seën die Irakse volk. God red Irak. God red Saddam. "  Later het Uday aan CNN gesê sy wonde is 'n bron van trots en eer. Hy noem 'n familiegeskiedenis van wonde wat in die geveg opgedoen is en eindig met sy pa, wat in 1959 tydens 'n operasie vir die partytjie gewond is. 'En nou het dit met my gebeur,' het hy gesê. "Die aanval was niks ongewoons nie. Dit kan enige tyd gebeur, want ons is omring deur lande, waarvan sommige vyandig is," het Iran gesê. "Tyd het bewys dat Iran by sulke voorvalle betrokke is. Sulke voorvalle het in die hele streek plaasgevind, nie net in Irak nie." Hy het gewaarsku dat Iran aan bewind toeneem, en gesê dat dit "nie in die belang van die Verenigde State is om vyandigheid en haat in die streek te verhoog nie."  
In 2000 beweer 'n groep Franse universiteitstudente dat hulle deur Uday na die partytjie in Bagdad genooi is, maar sodra hulle die kamer binnekom, word hulle gedwing om seksueel met mekaar te seks terwyl dit met die kamera opgeneem is.  In 1999 het 'n anti-embargo-groep Franse vrywilligers na Irak gegaan en 'n meisie moes na die partytjie by Uday bly, maar hulle kon die partytjie verlaat toe een van die meisies sê "ons het nie hierheen gekom nie prostituut te wees ".  Juffrou Duitsland, Alexandra Vodjanikova, het Uday ontmoet en gesê "hy was sjarmant, regtig warm, baie vriendelik en het altyd vir haar gesê 'jy is mooi, jy is sexy'". 
Een van sy voormalige klasmaats, Aziz Al-Taee, het gesê:
'Daar was baie vrees by die vroulike studente dat die ou 'n tradisie het om die mooiste vrou te kies en haar te probeer dwing om met hom uit te gaan, dan is dit die meeste gevalle wat hy haar sal uitsluit, of dat een van sy lyfwagte haar doodmaak nadat hy verkrag haar. Daar was dus baie vrees toe hy universiteit toe kom. " 
Zainab Salbi, dogter van Saddam Hussein se privaat vlieënier, het gesê: "Die dae toe Uday by die universiteit kom, het die meisies in die toilet weggekruip om uit sy honger oë te ontsnap, maar dit is 'n bekende feit dat niemand aan die wellus kan ontsnap nie. van Uday en Uday is bekend vir sy onheilspellende stilte as vir wilde gekheid. "  Een van sy jare lange werknemers, Khaled Jassem, het gesê:
"Jy moet nie met Uday oor twee onderwerpe meeding nie: besigheid en meisies. Dikwels sou hy sy besluite neem onder die invloed van die drankie, 'n skemerkelkie gebaseer op whisky, gin en sjampanje. Ek het nog nooit iemand so wreed gesien nie. My lewe was 'n nagmerrie. Ek was altyd bang. Ek het vier keer voet geslaan as straf. Toe hy nie die blikkie kon bywoon nie, het hy sy beul gestuur om dit toe te dien. Maar hy wou nie die plesier van die slagoffer se pyn ontneem nie. luister hoe die slagoffer oor die telefoon skree. " 
Volgens 'n voormalige werknemer sou Uday vyf nagte per week partytjie hou en die res van die twee dae vas. Die hoof van die Jagdklub in Bagdad beweer dat die bruid skielik na 'n troue in die laat negentigerjare verdwyn het, Uday se lyfwagte al die deure gesluit het en die bruidegom selfmoord gepleeg het. Volgens die bewerings van die dienaar van Uday, was hy getuie van gedwonge toesig oor 'n huilende bruid by die huis in Oktober 2002 en het later gesê dat die meisie vermoor en haar liggaam vernietig is nadat sy verkrag is. Toe die stad op die punt staan ​​om die magte onder leiding van die VSA te val, word beweer dat Uday vir Fedayeen Saddam beveel het om sy motors te verbrand in plaas daarvan dat ander hul motors kan neem. Adib Shabaan, voormalige sakebestuurder, het gesê dat Uday die heupe van baie vroue met wie hy seks gehad het, met 'n hoefyster gebrand het, wat 'n U-vormige litteken veroorsaak het. Ala Bashir, die dokter van die Saddam -familie, beweer dat hy vroue behandel wat in dieselfde toestand was en wat deur Uday met 'n aangesteekte sigaret verbrand is.  
Adeeb al-Ani, wat Uday se sekretaris was, het gesê:
"Uday wou elke aand 'n ander vrou hê en laat hulle ontvoer, gewoonlik baie jong meisies, maar ook vroue uit ryk Bagdad -gesinne. Hulle sal almal betaal word asof hulle prostitute is." 
Uday se assistent, Adib Shabaan, het gesê: 'In 1998 het Uday 'n oud-goewerneur se 14-jarige dogter by 'n partytjie gesien, haar ontvoer, haar na drie dae huis toe gestuur en toe die meisie se pa in kennis gestel is van die verkragting en Uday het gepraat oor wat gebeur het, en Uday het vir die man gesê: 'Jou dogters sal my vriendinne wees, of ek sal jou van die aarde afvee', en beveel die man om sy dogter en sy ander 12-jarige dogter na sy volgende partytjie te bring. " Volgens 'n voormalige werknemer, "Vyf nagte per week is twee dosyn meisies, almal deur sy vriende na hom gebring, na die luukse Bagdad -bootklub aan die kus van Tigris geneem om Uday te ontmoet wat gekies is na drankies, musiek en dans sal by Uday oornag ". 'Hy het nooit meer as drie keer met 'n meisie geslaap nie,' het 'n oud-butler gesê. As 'n vriend dieselfde klere, parfuum of skoene as Uday gebruik, sou Uday sy vriend dreig om nie weer dieselfde te gebruik nie. 'N Familievriend het gesê dat die dag waarop Uday ontdek het dat die internet' 'n swart dag vir die Irakezen 'was, en hy het werknemers gehad wie se taak was om nuwe metodes van marteling en nuwe motormodelle op die internet te ondersoek. In die Bootklub se kombuis was daar 'n aap met die naam Louisa, en as een van Uday se vriende weens partytjies aan die slaap geraak het, sou hy hulle saam met die dronk aap in dieselfde hok sit. 
Een van Saddam Hussein se minnaresse het gesê dat Uday haar 15-jarige dogter verkrag het.  Toe Saddam in kennis gestel word van wat gebeur het, is Uday na 'n paar uur in die gevangenis gesit, maar na 'n kort tydperk vrygelaat. Omdat die vrou nie geswyg het oor die verkragting nie, martel Uday se lyfwagte haar met elektriese knuppels met Uday -geskenk.  Volgens een van Uday se nabye kring, "as die meisie wat hy gekies het nie Uday wou hê nie, as sy 'n ander kêrel kry of laat of huiwerig was, sou sy moes dans nadat sy haar voete geslaan het." Weereens, volgens 'n vriend se bewering, sou Uday spot met die meisies wat hul maagdelikheid verloor het omdat hy geweet het dat niemand later aan hulle sou raak nie en sou sê: "Sy sal voortaan 'n prostituut moet wees."  Weereens het een van sy werknemers gesê: "Hy het 'n sekretaresse op die meisies laat jag - in universiteite, ministeries. Hulle het selfs 'n slaapkamer in die Olimpiese kantore vir vroue na hom gebring. Hulle het oor die algemeen ingestem om by hom te slaap. Hulle het geen ander keuse nie. " 
Uday was bekend daarvoor dat hy gaste gedwing het om groot hoeveelhede alkohol op sy partytjies te drink.  Volgens 'n vriend moes elkeen wat die vriendskap van Uday verdien het, 'n skemerkelkie drink met die naam "Uday Saddam Hussein", 'n mengsel van whisky, brandewyn, wodka, konjak en bier.Die skemerkelkie is in 'n groot "koppie vriendskap" bedien, en die nuwe vriend moes alles drink. Uday het werknemers gehad wie se taak was om mense en veral sangers cocktails te laat drink wat 90% alkohol bevat, soms dwelms. Die wag hou al die vermaaklikheid teen die muur en gee hulle 10 minute om te drink. Diegene wat ondanks die dreigemente nie gedrink het nie, is op drie maniere gestraf met hul hare en wenkbroue afgeskeer, genoeg geslaan om op te staan ​​sonder om aan hul gesigte te raak en aan 'n voet geslaan te word voordat hulle gedwing word om te loop. Dikwels is die marteling voor Uday se oë gedoen. As die lyfwagte dit nie gedoen het nie, of as hulle gevra is om reg te antwoord wie drink en wie nie, sou hulle dieselfde straf kry. Die lyfwagte beweer dat hulle mense twee keer per week en minstens 100 mense per jaar op hierdie manier gemartel het. 'Toe Uday 'n motor wou hê, kon niemand hom keer nie,' het een van sy werknemers gesê. Sy werknemers beweer dat hulle ook gemartel is deur Uday of op bevel van Uday.  'n Bron beweer dat hy sy vriend vermoor het nadat hy hom gedwing het om groot hoeveelhede alkohol te drink, en dit is nie die eerste keer dat Uday die naaste op hierdie manier vermoor het nie. 
Ismail Hussain, wat in die vroeë negentigerjare as sanger by Uday se partytjies gewerk het, het gesê: "Uday het geen rede nodig om te partytjie nie. Hy sou eet- en drinktafels hê terwyl baie mense in Irak honger ly. Hy sou dronk word en dans - hy was ook 'n goeie danser. Later sou hy die masjiengewere uithaal en dit begin afskiet. Hy het die gewere reg oor my kop gerig, en die koeëls spuit oral. Ek sing regdeur die koeëls vlieg. Ek kon nie meer die musiek hoor nie. Ek sou net aanhou, want ek kon nie ophou nie. Dit het geëindig toe Uday gereed was om te eindig. By die partytjies sou daar ongeveer vyf of ses mans wees en 40 of 50 vroue. Hy was humeurig. Mense was uiters kosbaar. "  Hy het gesê: "Ek sou optree, en Uday klim met 'n masjiengeweer op die verhoog en begin dit teen die plafon skiet. Uday dring daarop aan dat almal dronk word met hom. Hy sal my optrede onderbreek, opstaan op die verhoog met 'n groot glas konjak vir homself en een vir my. Hy sou aandring dat ek alles saam met hom drink. As hy regtig dronk word, kom die gewere uit. Sy vriende is almal bang vir hom, want hy kan hê hulle is in die tronk gesit of vermoor. Ek het gesien hoe hy een keer kwaad word vir een van sy vriende. Hy het die man so hard in die gat geskop dat sy kattebak weggevlieg het. , terwyl Uday hom die hele tyd vervloek het. " 
Die sanger Qasım Sultan is in 1997 na die Jagklub ontbied nadat hy op privaat partytjies in Amerika gesing en na Bagdad teruggekeer het. Uday beveel hom om te sing totdat die son opkom. Om 08:00 het Uday op Sultan begin skree, hom uitgeskel omdat hy na Bagdad teruggekeer het sonder om hom te vertel en vir sy wagte gesê om hom te slaan. Toe Sultan na nog 'n middernagtelike konsert deur Uday gaan, het Uday se lyfwagte hom geslaan omdat hy nie vroeër opgedaag het nie. Voordat Sultan op die verhoog kom, is hy deur Uday gebel om sy 'geheimsinnige cocktail', 'n mengsel van bier, gin en ander sterk drank, te drink. Sultan is twee keer in die hospitaal opgeneem weens die hoeveelheid alkohol wat hy by hierdie partytjies moes drink. Hy het ook beweer dat hy in 1997, na die sluipmoordpoging, in die tuin van Uday se paleis, gedwing is om tussen die leeus te sing. Hy beskryf die partye as ''n plek waar gewapende cowboys jou te eniger tyd kan doodmaak'.  Nadat Al-Shabab in 1993 gestig is, is Irakse sangers van die 70's en 80's, soos Fadel Awad, Saadoun Jaber, Riyadh Ahmed, deur Uday verban op grond daarvan dat hulle die sangers van die vorige generasie was. Uday sê vir hulle: "Dit is julle verbied om te sing, en ek wil nie hoor dat iemand van julle op 'n partytjie sing nie." Die verbod is uitgevaardig, hul liedjies is nie op TV vertoon nie, hulle het geen konsert opgevoer nie en geen liedjie vir TV opgeneem nie.  Sanger Ali Al-Issawi het egter gesê: "Uday was 'n liefhebber van sang en 'n fynproewer, en hy luister na al die sangers en geniet ons liedjies. Uday het destyds niemand gestraf nie, maar hy het slegs die beledigende verantwoordelik gehou. kunstenaars. Hy het op dieselfde dag twee tot drie keer met my vergader en my of my groep glad nie benadeel nie. " 
In sy herinneringe, "I was Saddam's Son", het Uday se vermeende liggaam, dubbele Latif Yahia, gesê dat hy getuies was van verkragtings, moorde en marteling deur Uday Hussein. Uday verkrag 'n klein Palestynse meisie wat blomme verkoop het in die Al-Rashid Hotel en verkrag en vermoor 'n klein dowe meisie in Nineve.  Uday beveel ook die ontvoering van Ilham Ali al-Aazami, juffrou Irak, nadat sy hom verwerp het. Uday en sy lyfwagte het haar daarna gevange gehou en weke lank verkrag en die gerug begin dat sy 'n prostituut is, wat veroorsaak dat sy deur haar pa vermoor word. Toe die pa Uday konfronteer, sê Uday slegte woorde oor die meisie, toe verloor die pa sy humeur en val Uday aan. Toe wou Uday hê Latif moet die pa skiet, maar Latif het probeer om selfmoord te pleeg en die vader is deur Uday se lyfwag vermoor.  By 'n ander geleentheid val Uday 'n pasgetroude paartjie aan en verkrag die bruid in die al-Medina Hotel. Sy het toe selfmoord gepleeg deur haarself van die balkon af te gooi. Haar man, 'n luitenant, is later vermoor omdat hy 'die president beledig' het. 
Uday stig sy eie sportklub genaamd Al-Rasheed en teken al die beste spelers uit die land om vir die klub te speel. Hulle het die Irakse sokker oorheers totdat die span ontbind is in 1990. Hy het ook die redakteur van die Babel koerant, die hoofsekretaris van die Iraqi Union of Students en die hoof van die Fedayeen Saddam, asook die hoof van die Iraq Journalists Union.  Sy koerant, Babel, was bekend daarvoor dat hy Westerse berigte dra oor die konflik van Irak met die Verenigde State en dat dit die invloedrykste koerant in die land was. Uday Hussein het ook 'n televisiekanaal, Youth TV (Al-Shabab), wat verslae van ander Arabiese kanale uitgesaai het wat gewoonlik nie op die staatsmedia van Irak gehoor word nie.  Uday het sy media -ryk gebruik om mense wat sy sin kry, in diskrediet te bring.  Die gewildste radiostasie in Irak was Voice of Youth, in besit van Uday, die enigste radio wat Westerse musiek gespeel het.   Uday was trots op sy reputasie en noem homself Abu Sarhan, 'n Arabiese term vir "wolf". 
Uday was verantwoordelik vir bykans 20 Amerikaanse krygsgevangenes wat tydens die Golfoorlog van 1991 gevang is, waaronder die voormalige marinebevelvoerder Jeff Zaun, wat gedwing is om op die Irakse staatstelevisie te verskyn en gedwing is om hul land te veroordeel nadat hulle gemartel is.
Saad al-Bazzaz, hoofredakteur van Uday se koerante en staatstelevisie, het gesê: 'In 'n redaksievergadering het Uday kwaad geword vir 'n artikel in my koerant en sy geweer uitgehaal. U kan u ons reaksie voorstel toe hy begin speel met die vergulde Kalashnikov terwyl hy op ons skree. Daarna was enige vorm van dialoog met hom onmoontlik. Toe Uday die meeste media oorgeneem het, het die situasie in Irak vererger. Hierdie man het niks met joernalistiek te doen gehad nie, maar hy het gesien dat media 'n kragtige manier is om die gedagtes van die Irakse volk te probeer beheer. Hy het baie goed geweet dat baie joernaliste nie sy vader ondersteun nie. Baie mense werk snags teen die regime. Sommige is geslaan en tereggestel. uit die land gedood of gevlug het, en hul gesinne kwesbaar gelaat het vir Uday se bloedige wraakwraak. " 
Dhafer Muhammad Jaber Siddiq, een van Uday se naaste hulpverleners, het oor Uday gesê: 'Hy kritiseer gereeld sy vader se beleid, direk of indirek, veral as hy met Hussein Kamel bespreek het. Uday was 'n jong man soos baie jong mans wat probeer om te kry naby aan pragtige vroue. Hy stuur sy telefoonnommer na elke jong vrou van wie hy hou. Daar was baie vroue wat Uday wou leer ken, sommige van hulle het van plan verander, en sommige van hulle het hul verhouding met hom versterk. Hy was 'n persoon met baie teenstrydighede. Byvoorbeeld, na die moord op sy oom, minister van verdediging, Adnan Khairallah in 1989, het hy gereeld begin bid en dit nooit gesny nie, en hy het elke Maandag en Donderdag gevas, maar hy het gereeld alkohol gedrink Hy was soms vrygewig tot die uiterste, maar ander kere het hy onvoorstelbaar suinig geword. Hy het sy onafhanklike ryk gehad. , te opheffing, sport, weermag en handel. "  Uday het 'n prokureur raakgeskiet nadat hy die saak van 'n 17-jarige meisie aanhangig gemaak het wat ontvoer is en volgens gerugte by Uday se Irakse Olimpiese Komitee plaasgevind het. Volgens die advokaat se getuienis het Uday na die papiere gekyk wat ek vir hom gedra het en toe gesê: Ek sal albei u bene breek sodat u nie weer kan terugkom nie, maar ek sien u linkerbeen is beseer tydens die oorlog met Iran, so ek sal jou regterbeen breek. " Een van Uday se mans het toe die regterbeen van die prokureur geskiet en hy is naby 'n hospitaal geslinger. Wat die meisie betref, is sy uiteindelik na haar huis gestuur nadat sy herhaaldelik verkrag is en haar familie gevra het om nie te reis nie. Sy het egter daarin geslaag om na Pole te ontsnap, waar sommige van haar familielede gewoon het. Maar na 'n paar jaar kon sommige van die moordenaars wat vir Uday gewerk het, die meisie opspoor en hulle vermoor haar saam met haar pa, het die prokureur gesê. Sommige van die kelners wat in hoë klubs werk, het gesê dat hulle sal skrik van skrik wanneer Uday dronk en gewapen aankom, op soek na vroue om te ontvoer. 'N Prokureur het gesê dat Uday beveel het dat die hoof van 'n pragtige TV -aanbieder geskeer moet word sodat hy haar lang drade kan hou en haar dan 'n maand lank kaal in die gebou van die Olimpiese Komitee kan hou omdat sy sy versoek teëgestaan ​​het. 
Muhammad Asim Shanshal, hoof van die privaat kantoor van Uday, het gesê: 'Uday deur al die moontlikhede en behoeftes aan armes te voorsien, aangesien hy ongeveer 40% van die inkomste van die Olimpiese Komitee as die hoof van die Olimpiese Komitee toewys, terwyl hy koördineer met die res van die ministeries om 20% van elke bediening aan arm gesinne toe te ken. Hulle het hierdie gerugte oor verkragting versprei om hom in diskrediet te bring, so dit was nie omdat Uday enige meisie gedwing het om onwelvoeglik te wees nie, maar ons moet daarop let dat elke jong man in enige Die land het sekere verhoudings en grille. Hy was 'n jong man wat verbintenisse gehad het, en hy was geliefd by almal, en almal wou hom vergesel, maar hy was 'n slim mens, aangesien hy baie goed geweet het en 'n begrip gehad het van hoe om hom te identifiseer Uday het vantevore alles wat nodig was vir die spelers voorsien, van huise, motors en alle rus- en ordentlike lewensmiddele. Maar alles wat gebeur het as 'n speler 'n fout gemaak het, word deur Uday berispe, so as die speler foute aanhou herhaal, gestraf moes word. Die straf was om hom te weerhou om te speel en nie aan die span deel te neem nie, totdat hy sy bewussyn herwin het en om verskoning gevra het, en as die speler op die fout aandring, is sy straf ernstig, verwys na regsake. Uday was op die oomblik net bloedig, en nadat hy gelag en van pret gehou het. "
In die laaste jare van die regime het die Fedayen Saddam -troepe onder leiding van Uday die koppe van 30 prostitute afgesny en voor hul huise ingegooi.  'n Lid van 'n guerrillagroep wie se pligte hoofsaaklik die spesiale bedrywighede van Saddam se Fedayeen was, het gesê dat hulle mense vermoor het wat teen die regime was, wat die voorkoms van diegene beskuldig het wat daarvan beskuldig is dat hulle die waarheid vir die regering weggesteek het. Hy het gesê: 'As Uday gesê het: sny sy tong, hande, vingers of kop, of enigiets anders, ons doen dit. Wat die boetes betref wat nie dood is nie, is dit uitgevoer volgens 'n spesifieke stelsel, diegene wat sny steel Hulle wat lê, gooi swaar klippe op hul rug, terwyl informante wat verkeerde inligting oordra, warm ysters in hul mond steek en diegene wat die weermag ontduik, hul ore sny. " Toe Uday iemand wou doodmaak, het hy 'n groep gestuur met tien foto's van die teiken. Die proses word met video of klank opgeneem om aan te toon dat dit uitgevoer is, en Uday sal 'n stel van hierdie videobande in stand hou.  
Daar word beweer dat Uday voordeel getrek het uit die sanksies van die Verenigde Nasies in Irak en 'n enorme rykdom en invloedryk opgebou het. Hy verskaf olie, sigarette en ander verbode materiaal deur middel van smokkel en verkoop dit op die swart mark in Irak. Hy verkoop ook alkohol en renperde aan die ryk Golflande.  Hy het rekeninge by Yahoo! en MSN Messenger, wat onenigheid veroorsaak het omdat dit na bewering die Amerikaanse handelssanksies teen Irak oortree het.  Uday het ook 'n groot videoversameling bymekaargemaak wat in 2003 in sy paleis gevind is, waarvan baie in openbare sowel as private situasies verskyn het.  In die paleis van Uday is 'n dieretuin met wilde diere, honderde luukse motors, gewere van baie goudmerke, honderde luukse alkoholhandelsmerke en honderde sigare met die naam daarop gevind.     By die Presidensiële Paleis, in Uday se wonings, het anti-depressante 'n e-posuitsending dat ''n maagd instem om na hom te kom', en 'n ander bevel waarin die meisies gevra word om ondersoek word vir siektes.  Een van Uday se privaat gevangenisse is later bekend gemaak, en daar is gesê dat daar almal is wat Uday binne pla; die insiders was sakemanne wat met Uday bots, atlete wat nie kon wen nie, bestuurders wat hom nie die reg van weg gee nie, en sommige is met dieselfde Duitse herdershonde in dieselfde sel gegooi en laat vrek.  Erotiese foto's van vroue wat van die internet afgelaai is en foto's van die Amerikaanse president Bush se tweelingdogters Jenna en Barbara is op die mure in die gimnasium van Uday gevind.   In 'n ander huis wat Uday besit, is "pornografiese foto's, heroïensakke, duur likeurs, veteraanmotors en MIV -toetse gevind".  Hy voer leeus en die ander wilde diere in sy paleis en voer dit dikwels met sy eie hande.  
Abbas Al Janabi het gesê: "Hy het 'n groot aantal motors. Hy het ongeveer 160 motors uit Koeweit gesteel. U glo dit miskien nie as ek u vertel dat 'Udayy 1300 luukse motors het, soos Rolls Royces, Porsches, Ferraris, Range Rovers , Lincolns en ander. Uday het tronke oral waar u gaan. Hy het twee gevangenisse in die presidensiële paleis, 'n gevangenis in die wapenkamer, 'n gevangenis in die Olimpiese Komitee en 'n gevangenis op sy plaas in die Radhwaniya -kompleks. " Oor sy besigheid het hy gesê: "Hy beheer baie aspekte van smokkelary in Irak - whisky, tabak, kunsmis, petrol en ander goedere. Sy sakebelange strek tot Turkye, Iran en Jordanië. Hy het ook beheer oor alle hulpverlening verkry. na die Irak uit die Verenigde Arabiese Emirate. Hy stoor hierdie hulpmiddel in pakhuise wat die Olimpiese Komitee besit en versprei slegs 'n klein gedeelte daarvan, altyd voor die pers. Udayy reël dat hierdie hulp in winkels verkoop word, en kry die Uday is ook een van die partye wat die wisselkoers van die Amerikaanse dollar/dinar en die smokkel van dollars oorsee beheer. As gevolg van die groot aantal Amerikaanse dollars wat hy het, kan hy die beweging van die wisselkoers op enige gegewe tydstip beïnvloed voordeel van sy kommersiële bedrywighede. " 
Persoonlike rekeninge verklaar dat Uday grootgeword het om sy pa, Saddam Hussein, te verafgod, hoewel hul verhouding later gespanne geraak het weens sy pa se vele minnaresse. Uday het 'n hegte verhouding met sy ma, Sajida Talfah, onderhou. Die andersins apatiese Uday, tydens die begrafnis van sy oom, Adnan Khairallah, in 1989, toon 'n seldsame oomblik van teerheid.  
Nadat hy in 1996 deur die sluipmoordpoging op hom gestremd was, het hy afstand gehou van Qusay wat in geledere gestyg het en gedink het Saddam se volgende wettige opvolger te wees.
Sy jarelange sekretaris Abbas al Janabi het gesê: "Uday is soms die primêre oorsaak van die interne rusies en by ander 'n katalisator vir sulke twis in die gesin. Die skeuring in Saddam se familie het in 1983 begin as gevolg van Raghd, Saddam se oudste dogter. 'N Neef van Barzan was die eerste persoon wat haar hand in die huwelik gevra het. Barzan was die een wat namens hom na Saddam gegaan het. Saddam het geweier. Udayy was sterk teen hierdie huwelik, aangesien hy beïnvloed is deur sy ma, Sajida, die vrou van Saddam. Sajida was ook die suster van die vrou van Barzan, maar die twee susters het nie oor die weg gekom nie. Barzan het gedink dat Uday agter Saddam se besluit was. Kamil, wat destyds 'n lid van haar sekuriteitsdetail was, om met haar dogter te trou en hom bo Barzan te verkies. 'N Ander bron van die gesplitsing was Saddam se huwelik met Samira Shahbandar [wat sy tweede vrou geword]. Oor die verhouding met sy broers het Janabi gesê: "Saddam het een seun, Ali, van Samira Shahbandar. Hy is dertien jaar oud. Hy is 'n lid van die bestuur van 'n atletiekklub. Hy word op 'n spesiale manier deur sy pa behandel, met baie bediendes en lyfwagte. Die pers fokus nie op Ali nie, want Udayy wil nie hê dat hy 'n openbare rol moet speel nie. Al is hy 'n direkteur van die grootste atletiekklub in Bagdad, weier Udayy om enige publisiteit oor sy rol te hê. Udayy Udayy kan nie sy [jonger vol] broer Qusay duld nie, wat nog te sê van Ali. " Oor sy persoonlikheid het hy gesê: "Uday was 'n komplekse persoonlikheid. Dit het te doen met sy opvoeding. Saddam het persoonlik die opvoeder van sy jonger broer Qusay geneem. Hoewel Saddam ook deelgeneem het aan die opvoeding van Uday, het hy nie soveel aandag daaraan bestee nie dit was die moeder van Udayy en haar pa [Khayrallah Tulfa, Saddam se oom aan moederskant] wat die grootste invloed op hom gehad het. ander mense se eiendom, geweld en ekstremisme. Uday het natuurlik ook 'n paar van sy pa se eienskappe, maar dit blyk ook dat sy oupa aan moederskant hom beïnvloed het. " 
In 'n teken van lojaliteit aan Saddam, het die vise-president van die Revolutionary Command Council Izzat Ibrahim al-Douri ingestem om sy dogter met Uday te trou.  Al-Douri se invloed op Hussein was egter so groot dat hy 'n voorwaarde kon stel: dat die vakbond nie volbring sou word nie. Vanweë Uday se gewelddadige en wispelturige gedrag, versoek Al-Douri vinnig dat sy dogter van Uday mag skei.  Na bewering het Uday geen kinders uit sy huwelik gehad nie.  Sy tweede huwelik was met Saja al-Tikriti, dogter van sy stief-oom Barzan İbrahim al-Tikriti. Maar die huwelik eindig gou met Saja se weiering om na Irak terug te keer nadat hy na Switserland gegaan het.  Broer van Saja het oor die rede vir egskeiding gesê: "Uday het my suster nie swart en blou geslaan nie, maar haar soos 'n prinses behandel. My suster was maar 16 en het verskillende idees oor die huwelik gehad. Daarom het hulle kort ná die troue. "  Dr.Ala Bashir het gesê: "Vier dae na die troue is Uday vergesel deur 'n aantal prostitute in 'n suite in die Rasheed Hotel, wat tot 'n nuwe skandaal in Bagdad gelei het. Saja het na Sajida se huis gegaan omdat haar ouers in Genève was en probeer het sonder om haar oom te oorreed om in te stem om van haar te skei, maar die president het geweier en haar gevra om met Uday daaroor te praat. Uday wou nie oor die kwessie van egskeiding praat nie en het vir haar gesê: 'Ons gesin weet nie van egskeiding nie.' "[ 116] Daar word beweer dat hy vir die derde keer met die dogter van Saddam se neef Ali Hassan al-Majid getroud is.  'n Turkse vrou met die naam Sevim Torun beweer dat sy getroud was met Uday en 'n seun gehad het met die naam Mesut Uday en het haar herinneringe in die boek "Saddam's Bride" gepubliseer. 
Na berig word, het Uday hom in 2001 tot die Sjia -Islam bekeer , maar hy het hierdie berigte ontken. 
In November 1987 het Latif gesê: "Ek het baie verkragtings gesien. Hy het vroue verkrag en vermoor en toe haar ouers vermoor as hulle gekla het. Ek was getuie van baie moorde. Uday het een van die Bagdad Beauty Queens verkrag en haar pa het by Saddam gekla. Hy beveel my om hom dood te maak. Ek het geweier en eerder my polse gesny. " 
'N Verslag wat op 20 Maart 2003, een dag na die Amerikaanse inval in Irak, deur ABC News vrygestel is, bevat verskeie bewerings teen Uday:
As hoof van die Irakse Olimpiese Komitee het Uday toesig gehou oor die gevangenisstraf en marteling van Irakse atlete wat na bewering nie na wense presteer het nie. Hy sou atlete wat onder sy verwagtinge presteer, beledig deur hulle honde en ape na hul gesigte te roep.  Een ontloper het berig dat gevangenisvoetbalspelers gedwing was om 'n betonbal te skop nadat hulle nie die eindstryd van die Wêreldbeker -toernooi in 1994 bereik het nie.  Die Irakse nasionale sokkerspan is geskeer met hul koppe nadat hulle nie 'n goeie uitslag in 'n toernooi in die 1980's kon behaal nie. 'N Ander ontloper beweer dat atlete deur 'n gruisgat gesleep is en dan in 'n riooltenk gedompel is om infeksie in hul wonde te veroorsaak.  Nadat Irak met 4–1 in Japan in die kwarteindronde van die Asiatiese beker van die AFC 2000 in Libanon verloor het, is die doelwagter Hashim Khamis, die verdediger Abdul-Jabar Hashim en die voorspeler Qahtan Chathir bestempel as skuldig aan verlies en uiteindelik drie dae lank geslaan deur Uday se veiligheid. 
Ander bewerings sluit in:
Dit was bekend dat Uday op partytjies ingedring het en andersins 'vroue' ontdek het wat hy later sou verkrag. Tyd in 2003 'n artikel gepubliseer waarin sy seksuele brutaliteit beskryf word.  
Gebruik van 'n ystermeisie op persone wat hom oortree het. 
Die man het bewusteloos geslaan toe die man geweier het om toe te laat dat Uday met sy vrou dans, maar die man sterf later aan sy beserings. Uday het ook 'n weermagoffisier geskiet wat hom nie gegroet het nie. 
Diefstal van ongeveer 1,200 luukse voertuie, waaronder 'n Rolls-Royce Corniche ter waarde van meer as $ 200,000. [aanhaling nodig]
In 2000 beplan hy om Ahmed Chalabi, die leier van die Irakse nasionale kongres, te vermoor. Dit is gedoen kort nadat Saddam sy jongste seun, Qusay, as erfgenaam van die diktatuur genoem het. Uday wou na bewering guns by sy pa hê deur die sluipmoord. 
In Julie 2002, die Irakse koerant Babel, in besit van Uday Saddam Hussein, 'n artikel gepubliseer deur "Abu Hatim" (een van die aliasse waarmee Uday sy politieke ontledings onderteken het) wat beweer dat die Amerikaanse administrasie van plan was om Irak te tref en politieke beheer in die Midde -Ooste uit te oefen. Daar word gesê dat die planne 'tot alles sal insluit', 'van begin maak van Jordanië 'n alternatiewe tuisland vir die Palestyne', Saoedi -Arabië in ten minste drie dele verdeel en Bahrein se identiteit uitwis deur dit as deel van Persië terug te gee. 
In September 2002 het Uday gedreig dat "die hoofde van die Amerikaners, die Britte en ander sal vlieg as hulle probeer om die grense van Irak te nader, met die doel om dit binne te val." Tydens sy ontmoeting met 'n aantal afvaardigings van die Arabiese jeug, het hy gesê dat die Amerikaners wat nou met hulle verbonde is, "Saddam Hussein en sy gesin is." Hy het bygevoeg: "Dit is die trots van die gesin. Uday en Qusay het gegaan, en dit is God se wil. Dit is in elk geval beter as om die infrastruktuur te rig en die elektrisiteit, water, kommunikasie en ander netwerke te saboteer. Uday was van mening dat die die onverklaarde doel van die Amerikaanse oorlog teen Irak is om die olie en reserwes van Irak te beheer, wat volgens hom "nommer een in die wêreld is, en hulle sê dit nie totdat hulle nie sê dat die oorlog vir olie is nie." laaste vat olie "op die oppervlak van die aarde. sal 'n vat Irakse olie wees. "" Hulle (die Amerikaners) het die (Irakse) noorde op hierdie verdomde manier geskei, omdat die noorde uraan, goud en ander materiaal bevat, "het hy gesê. Uday reageer op die beskuldigings van Britte Eerste minister Tony Blair teen Irak, dat laasgenoemde "as sy hande en voete toegedraai en op 'n beer gesit is, sou hy met sy kop boos geknik het, en selfs al sou hy sy kop tussen die kake van yster en houtknypers sit en druk die kop tussen die kake van die knypers, sy oë sou steeds beweeg en na die bose beduie. "Uday beklemtoon die" sterkte "van die tuisfront, en dat" die vyand sal ontmoet wat hy doen as hy Irak wil benadeel. "  
Saddam Hussein se naaste hulp en persoonlike sekretaris, Abid Hamid Mahmud, is gevange geneem en het aan sy ondervraers gesê dat hy en Saddam se twee seuns hul toevlug in Sirië gesoek het, maar dat hulle teruggekeer is.  Volgens die smokkelaar wat hulle oor die grens geneem het, het hulle na minder as 48 uur weer gekom. Hulle het vir die smokkelaar gesê: ''n Siriese burger sal op 'n oproep van hulle wag en my missie is beperk om hulle na die grense te bring, nie na Sirië nie.' Die smokkelaar sê: 'Hulle het skuiling gesoek by 'n paar van hul kennisse naby die grenssentrum van Rabia, en hulle het reeds die buitewyke van die stad Aleppo bereik, en daar, nadat hulle die stukkende bande van hul motor vervang het, het die Siriese owerhede Abd Hammoud het nie by hulle gebly nie, maar hy het hulle vier dae besoek en op die vierde dag het hulle die huis verlaat. -Zaidan, saam met Mustafa Qusay, wat by sy oupa Maher Abdul-Rashid gebly het. Op 16 Julie 2003 ontmoet hy weer Qusay en vra of hy van plan is om uit Irak te kom, waarop Qusay geantwoord het, ' Dit is nie meer moontlik nie. Ek sal in Irak bly en wag op die instruksies van die vader. ' Tydens hul tyd by die villa, het die sjeik na berig word Uday en Qusay vir weke videospeletjies verlaat.  Sewe dae later is Uday, Qusay, Qusay se 14-jarige seun Mustafa en hul metgesel Abdul-Samad vermoor. "  Abdul Halim Khaddam, die voormalige vise -president van Sirië, het onthul dat sy land die halfbroer van Saddam Hussein aan die Amerikaanse magte oorhandig het. Hulle het ook die seuns van die afgedankte president na Irak gedeporteer en geweier om die voormalige minister van buitelandse sake, Tariq Aziz, te ontvang. 
Op die nag van Maandag 21 Julie 2003 het Nawaf al-Zaidan, wat Uday, Qusay, Mustafa en hul lyfwag Abdul-Samad in sy herehuis in die Falah-omgewing in die noordooste van Mosul beskut het, die villa verlaat en na 'n 101ste Airborne in die omgewing gegaan. basis om die twee seuns in te gee weens die gesamentlike beloning van $ 30 miljoen. "Hy was senuweeagtig, ek kon sien, was meer senuweeagtig as iemand anders wat ek gesien het hoe hy dit hanteer. Tog het hy vertroue gehad in wat hy gesê het. Meer as die meeste ander mense," het die 23-jarige Amerikaanse militêre intelligensiesersant gesê met wie 'n onderhoud met al-Zaidan gevoer is, het aan 60 Minute II gesê. "Hy het presiese liggings gehad. Hy kon ook baie goeie beskrywings oor Qusay en Uday vertel, hul gewoontes. Hy het my vertel hoe hulle presies lyk." Al-Zaidan het daarna 'n leuenverklikker-toets geslaag, wat as 'n definitiewe bevestiging van sy verhaal geïnterpreteer is. 
Op die oggend van Dinsdag 22 Julie 2003 het JSOC Task Force 20, bygestaan ​​deur troepe van die 101ste Airborne Division van die Amerikaanse weermag, Uday, Qusay en Qusay se 14-jarige seun Mustafa omring tydens 'n aanval op 'n huis in die noorde van Irak. stad Mosul. Uday was die Ace of Hearts op die mees gesoekte Irakse speelkaarte (Qusay was die Ace of Clubs). Op 'n wenk van al-Zaidan het soldate van die 101ste lugafdeling sorg gebring terwyl die Task Force 20-operateurs probeer het om die inwoners van die huis vas te trek. Tot 200 Amerikaanse troepe, wat later deur die OH-58 Kiowa-helikopters gehelp is, omring en op die huis afgevuur en sodoende Uday, Qusay en Qusay se seun doodgemaak. Na ongeveer vier uur se geveg het soldate die huis binnegekom en vier lyke gevind, waaronder die Hussein -broers se lyfwag. 
Soldate, wat drie keer die huis probeer binnegaan het, het in die eerste twee pogings weerstand ondervind met AK-47 en granate. Uday, Qusay en wag het posisies ingeneem in 'n badkamer aan die voorkant van die gebou, waar hulle 'n vuurlyn op die strate gehad het en op trappe wat na die eerste verdieping gelei het, het Qusay se seun van die slaapkamer agter afgedek en hulself verdedig . Die Amerikaanse magte het daarna die huis baie keer gebombardeer en missiele afgevuur. Daar word vermoed dat drie volwassenes gesterf het as gevolg van die TOW -missiel wat aan die voorkant van die huis afgevuur is. In die derde poging het die soldate Qusay se enigste oorblywende 14-jarige seun doodgemaak nadat hy afgevuur het.  Saddam Hussein se 14-jarige kleinseun, Mustafa, is die laaste wat in 'n beleg van vier uur gesterf het, en het aanhou skiet selfs nadat Qusay en Uday, sy pa en oom, vermoor is, het Amerikaanse militêre amptenare gesê. 
Brigade -bevelvoerder, kolonel Joe Anderson, het gesê 'n Arabiese aankondiging is op die dag gedoen en het 'n beroep op mense gedoen om vreedsaam uit te kom. Die antwoord wat hy gekry het, was koeëlbombardement. 'N Ervare span kommando's het die gebou probeer aanval, maar hulle moes onder vuur terugtrek. Vier Amerikaanse soldate is beseer. Anderson het toe sy mans beveel om met 50 kaliber swaar masjiengewere te skiet. Uday en Qusay het geweier om oor te gee, selfs nadat 'n helikopter 'n vuurpyl afgevuur het en die Strike Brigade 40 mm granate op hulle afgevuur het. Die kolonel het besluit dat meer vuurkrag nodig is om die broers af te haal, wat daartoe lei dat 12 TOW -missiele in die gebou afgevuur word. 
Later het die Amerikaanse bevel gesê dat tandheelkundige rekords twee van die dooie mans afdoende as Saddam Hussein se seuns geïdentifiseer het. Hulle het ook aangekondig dat die informant (moontlik die eienaar van die villa, Nawaf al-Zaidan, in Mosul waarin die broers vermoor is) die gesamentlike beloning van $ 30 miljoen sal ontvang wat voorheen vir hul aanhouding aangebied is. 
Volgens die herinneringe van Saddam Hussein was die eerste ding wat hy gesê het: "Het hulle baklei?" Toe hy die antwoord "Ja" kry, sê hy: "Goed! Lof aan God, wat my geëer het met hulle martelaarskap en verdediging van hul vaderland." 
Na sy seuns se dood het Saddam Hussein 'n band opgeneem en gesê:
"Geliefde Irakees, u broers Uday en Qusay, en Mustafa, die seun van Qusay, het standpunt ingeneem wat God behaag, 'n vriend gelukkig maak en 'n vyand kwaad maak. Hulle het in die jihad -arena in Mosul gestaan 'n dapper stryd met die vyand wat ses uur geduur het. Die aggressie -leërs het alle soorte wapens van die grondmagte teen hulle gemobiliseer en kon hulle slegs benadeel toe hulle vliegtuie teen die huis gebruik het waar hulle was. wat God hierdie Hussein -gesin geëer het sodat die hede 'n voortsetting sou wees van die briljante, egte, getroue en eerbare verlede. Almagtige God om hulle en al die regverdige martelare tevrede te stel nadat hulle hom tevrede gestel het met hul getroue Jihadistiese standpunt. As Saddam Hussein 100 kinders gehad het, behalwe Uday en Qusay, sou Saddam Hussein hulle op dieselfde pad geoffer het as wat God ons geëer het deur die die martelaarskap. As u Uday, Qusay, Mustafa en nog 'n mujahideen -man saam met hulle vermoor het, is al die jeugdiges van ons land en die jeugdiges van Irak Uday, Qusay en Mustafa op die gebied van jihad. "
Tydens Saddam se ondervraging, toe George Piro vrae begin vra oor Uday, sê Piro: "Ek was verbaas. Hy het geen berou getoon nie (oor sy seun se dood). Hy het my vertel dat hy natuurlik trots is op sy seuns. Hulle het gesterf deur te glo of te veg vir dit wat hulle glo. Ek het hom gedruk totdat Saddam nie meer wou hoor nie (die gerugte oor Uday). Hy sê vir my ek moet ophou. Hou eintlik op met hierdie vrae. U hoef nie te kies nie jou kinders. Jy hou nogal vas aan wat jy kry. "  Tydens 'n ander ondervraging het die CIA -ontleder John Nixon Saddam gekonfronteer met die gerug dat hy en Samira 'n seun met die naam Ali gehad het, en dan het Saddam pynlik gesê: 'As ek u ja gesê het, sou u hom doodmaak soos Uday en Qusay vermoor het? " Saddam het ook aan Nixon gesê hy het via BBC -radio van sy seuns se dood verneem. 
Die tydskrif Newsweek beweer dat die inhoud van Uday Hussein se aktetas Viagra was, talle bottels cologne, ongeopende pakkies mansonderklere, hemde, 'n sydas en 'n enkele kondoom. Die geld wat by die seuns van die voormalige Irakse leier gevind is, was meer as drie keer die $ 30 miljoen se premie op die kop deur die Amerikaanse regering. Hulle het ongeveer $ 100 miljoen aan Irakse dinars en Amerikaanse dollars gehad. Sommige beweer dat Nawaf al-Zaidan, die eienaar van die villa waar die mans weggekruip het, die Amerikaners na hul teenwoordigheid afgestuur het nadat hulle hulle 23 dae lank beskut het. Die ander beweer dat Uday en Qusay opgespoor is nadat Uday 'n telefoniese oproep gemaak het na 'n medewerker wat deur die Amerikaanse sentrale intelligensie -agentskap opgespoor is.  Toe is die broer van Nawaf, Salah al-Zidani, deur gewapende mans doodgeskiet terwyl Nawaf vermoedelik uit Irak gevlug het.  Volgens 'n voormalige lyfwag vir Uday Hussein, beplan hulle na die val van Bagdad 'n guerrilla -weerstand en Saddam en sy seuns woon apart in Bagdad na die Amerikaanse besetting en verander elke twee of drie dae van huis. Maar Uday het voortgegaan om deur die stad te ry in onbeskryflike voertuie; hy het altyd 'n masjienpistool gedra.  Hy het gesê dat Saddam en sy seuns vryelik in Bagdad rondbeweeg het, dikwels met 'n verstommende min moeite om hulself tydens die oorlog te verberg. In 'n stadium het Uday verby 'n konvooi Amerikaanse soldate gery, na hul gesigte gekyk en die mans wat sy land nou beheer het, in stilte beledig. Tydens die oorlog het Uday die alkohol verlaat en vroulik geword en sy kragte toegespits op die regie van die Fedayeen Saddam. 
Die Amerikaanse administrasie het grafiese foto's van die Hussein -broers se liggame bekend gemaak. Daarna is hul lyke deur mortisers gerekonstrueer om die publiek te verseker dat hulle oorlede is. Uday se baard is byvoorbeeld afgewerk en 'n 8-duim metaalstaaf in sy been van die moordpoging in 1996 is verwyder.  Toe die Amerikaanse weermag dit gekritiseer het, was die reaksie daarop om daarop te wys dat hierdie mans geen gewone vegters was nie en om die hoop uit te spreek dat die bevestiging van die sterftes die Irakse bevolking sou sluit.  Uday is begrawe in 'n begraafplaas in sy tuisdorp Al-Awja naby Tikrit, saam met Qusay en Mustafa.
Daardie nag, en 'n paar nagte ná Uday en Qusay se dood, kon daar in Bagdad feesgevier word. 
Philip Arditti het Uday in die miniserie gespeel Huis van Saddam. Hy en Latif word deur Dominic Cooper uitgebeeld in The Devil's Double, gebaseer op Latif se herinneringe, "I was Saddam's Son", maar volgens Latif was dit slegs "20% van die waarheid".  Hrach Titizian speel hom in die toneelstuk Bengaalse tier in die dieretuin van Bagdad. Sam Vincenti speel hom in Locked Up Abroad Series, Son of Saddam (TV -episode 2012)
In 1957, op 20-jarige ouderdom, sluit Saddam Hussein aan by die ontluikende Ba'ath-party, wat op 'n sosialistiese vorm van Pan-Arabisme gestig is. Nadat hy deelgeneem het aan 'n onsuksesvolle moordpoging van 1959 op die destydse premier van Irak Abd al-Karim Qasim, het Saddam 'n vlugteling geword en uiteindelik gevlug na Sirië en daarna Egipte. Nadat die Baathiste die premier in die Irakse staatsgreep in Februarie 1963 omvergewerp het en die teen-staatsgreep 'n half jaar later, is Saddam van 1964 tot 1966 in die tronk gesit. Die Ba'ath-party keer weer aan bewind suksesvolle staatsgreep in 1968. Generaal Ahmed Hassan al-Bakr, 'n familielid van Saddam Hussein, het president geword, en Saddam het sy adjunk geword. In 1979 verplaas Saddam Hussein generaal Bakr, en 'n bietjie meer as 'n jaar later beveel hy Irakse troepe om Iran binne te val en begin met die oorlog tussen Iran en Irak wat tot 1988 sou voortduur. Irak se inval in 1990 in Koeweit het gelei tot die Golfoorlog van 1991. In 1998 het Saddam die Irakse samewerking met die wapensinspeksies van die Spesiale Kommissie van die Verenigde Nasies wat Irak na die Golfoorlog opgelê het, gestaak en die VN -inspekteurs tot 2002 uitgehou.  In Maart 2003 het die Verenigde State 'n inval in Irak gelei wat vinnig die regering. Saddam het uit die hoofstad van Bagdad gevlug kort voor dit in die middel van April geval het   en verdwyn en hy is uiteindelik op 13 Desember van daardie jaar deur Amerikaanse soldate gevange geneem. Saddam het in sy daaropvolgende kriminele verhoor in die Amerikaanse militêre aanhouding gebly. Op 5 November 2006 is Saddam skuldig bevind aan misdade teen die mensdom en is hy aan die Irakse tussentydse regering oorgedra vir sy teregstelling, net voor die einde van daardie jaar, op 30 Desember. 
Toe Saddam aanvanklik ondervra is, het hy ondervragers aan die Amerikaanse weermag se militêre intelligensie -korps slegs ontwykende of retoriese antwoorde gegee.  Die beheer van sy ondervraging is spoedig oorgedra van die militêre intelligensie -ondervraers, wat tipies in die veld verteenwoordig word deur minder ervare junior offisiere wat opgelei is om operasionele intelligensie te bekom,  na die Central Intelligence Agency (CIA), vanweë hul breër ervaring en vermoëns.     Terwyl Saddam se amptelike status aanvanklik onbepaald was hangende regsondersoek, het die Amerikaanse departement van verdediging aangekondig dat hy op 9 Januarie 2004 as 'n krygsgevangene geklassifiseer is.  Nadat Saddam verklaar is Volgens die Internasionale Rooi Kruis, wat toesig hou oor die nakoming van die Geneefse konvensies, moet hy na 'n krygsgevangene na sy geboorteland Irak teruggeplaas word.  Die Amerikaanse regering het ook aangekondig dat hy hom aan 'n nuwe Irakse regering wil oorhandig vir 'n openbare verhoor met internasionale waarnemers.  Die CIA het reeds vroeg besef dat geheime beamptes wat die ondervragings onderneem, uiteindelik as getuies geroep kan word in 'n toekomstige hofverrigtinge, en nooi die FBI uit om 'n meer aktiewe rol te speel.  Beheer oor die ondervraging is uiteindelik oorgedra na FBI -agente, wat opgelei is om ondervrae te onderneem ter voorbereiding op vervolging.   Die gekombineerde ondervragingspan was saamgestel uit CIA -ontleders en FBI -agente, intelligensie -ontleders, taalspesialiste en 'n gedragsprofiel. 
Die FBI begin sessies wat hulle as "formele onderhoude" beskryf, begin op 7 Februarie.  Daar is min openbare inligting oor die ondervragings voor hierdie datum beskikbaar, aangesien die operasies geheim was, maar 'n naamlose Amerikaanse amptenaar beskryf die proses as ''n skaakspel, 'omdat Saddam 'n moontlike doodsvonnis in die gesig gestaar het en min aansporing gehad het om te praat.  Verskeie kenners wat destyds in die openbaar gepraat het, het soortgelyke assesserings gemaak en lae verwagtinge gestel vir die inligting wat by Saddam verkry kon word.    Alhoewel daar bespiegel is dat die CIA verskeie ondervraers in diens sou neem deur goeie rolspelers/slegte polisieman te gebruik,   gebruik die FBI 'n enkele primêre ondervraer, SSA George Piro, wat opgebou het 'n verhouding met Saddam oor tyd.   Piro het gesê dat hul band so sterk geword het dat hy Saddam sien skeur het toe hulle vir die laaste keer afskeid neem.  
Piro beskryf hoe hy Saddam met 'sy rug teen die muur' sit om die sielkundige indruk te versterk, maar ontken dat hy enige van die verbeterde ondervragingstegnieke gebruik het wat deur die CIA goedgekeur is, omdat hy gesê het dat dit teen die FBI -beleid is,  en het in hierdie geval nie gewerk nie.  In die 2008 60 minute In 'n onderhoud onthul hy besonderhede oor hoe hy totale beheer oor die situasie van die gevangene geneem het om 'n afhanklikheid te skep wat hy sou gebruik om samewerking te verkry.  Hy luister ook geduldig terwyl sy onderwerp sy herinneringe en interpretasie van historiese gebeurtenisse gee, wat 'n beroep doen op Saddam se gevoel van selfbelang om inligting te bekom.  Die krygsgevangene -status het sekere beperkings op die toelaatbare ondervragingstegnieke geplaas, byvoorbeeld, dreigemente van straf of aanbiedings van verbeterde voorwaardes in ruil vir samewerking is verbied, volgens Ruth Wedgwood, 'n kenner van die Geneefse konvensies, 'n professor aan Johns Hopkins Universiteit. 
Alhoewel die FBI -verslae oor die algemeen op 'n verhalende manier geskryf is, het dit af en toe direkte aanhalings gegee wat toegeskryf word aan Saddam Hussein, wat deur die FBI van Arabies na Engels vertaal is. Sommige van hierdie aanhalings is beklemtoon in sekondêre bronverslae van die verslae, insluitend hierdie (gegroepeer volgens onderwerp in ruwe chronologiese volgorde):
Iran-Irak Oorlog Wysig
Chemiese wapens Redigeer
"As ek die [verbode] wapens gehad het, sou ek die Amerikaanse magte in Koeweit laat bly het sonder om aan te val?" met verwysing na die Golfoorlog van 1991 
"My God, as ek sulke wapens gehad het, sou ek dit in die stryd teen die VSA gebruik het," met verwysing na die Irak -oorlog in 2003  
"Ek sal nie vasgevang word in die tegniese aspek nie. Dit sal jou niks baat nie," deur te weier om vrae te beantwoord oor die gebruik van chemiese wapens in Iran en Irak 
"Ek gaan dit nie beantwoord nie, maak nie saak hoe jy die vraag stel nie. Ek sal alles bespreek, tensy dit my mense, my vriende en die weermag seermaak." 
Israel / Palestina Wysig
'Ons het hulle as gaste aanvaar', met verwysing na verteenwoordigers van die Palestina Liberation Front en die Abu Nidal -organisasie wat toegang tot Irak toegelaat het op voorwaarde dat hulle hulle van terrorisme weerhou. 
"'N Oplossing wat nie die meerderheid Palestyne oortuig nie, sal nie suksesvol wees nie" 
"Alles wat met ons gebeur het, was as gevolg van Israel. Israel stoot Amerikaanse politici en vul hulle met haat," met verwysing na sy besluit om Scud -missiele teen Israel tydens die Golfoorlog te lanseer. 
Oorlogsredes van Irak Redigeer
"Die VSA het die 9/11 aanval as 'n regverdiging gebruik om Irak aan te val" en "het die oorsaak van 9/11 uit die oog verloor" 
"Die ideologie van Osama Bin Laden was nie anders as die talle yweraars wat voor hom gekom het nie" 
'As u die Amerikaanse soldaat, wat na Irak gekom het, gevra het om massavernietigingswapens te vind, maar niks is gevind nie, en wat die leiers van die Saddam -diktatuur wat nou almal in die tronk sit, moet verwyder, of hy wil bly of gaan, hy sou sê gaan. " 
Vlugtige status Wysig
'Dit is filmmagie, nie 'n werklikheid nie', omdat sy beweerde gebruik van 'n soortgelyke liggaam verdubbel vir sy persoonlike veiligheid  
'Ons sal in die geheim sukkel', was sy laaste woorde tydens die laaste vergadering van die senior Irakse leierskap, kort voor hy in April 2003 uit Bagdad gevlug het. 
Die ondervraging Redigeer
"Dink jy ek sou my vyand dit vertel as ek 'n fout maak?" met verwysing na die Amerikaanse regeringstelsel, nie na die onderhoudvoerder nie 
'Miskien is 'n gesprek tussen twee sulke opgevoede mense nie nuttig of suksesvol nie', wat respek toon vir Piro se relatiewe intelligensie. 
'Ek dink die vrae moet in die konteks van 'n dialoog wees, nie 'n ondervraging nie,' in verwysing na sy ondervraging deur Piro 
'N Aantal persberigte beskryf die Irakse diktator wat erken dat hy 'n katastrofiese wanberekening het, nadat hy die Verenigde State mislei het om te glo dat Irak steeds oor biologiese en chemiese wapens beskik.  Volgens die Associated Press: "Saddam Hussein het aan 'n FBI -onderhoudvoerder gesê voordat hy gehang is dat hy die wêreld toegelaat het om te glo dat hy massavernietigingswapens het omdat hy bekommerd was dat hy swak lyk vir Iran". 
Die interpretasie is deur die joernalis Solomon Hughes uitgedaag en skryf: "U onthou miskien dat ons Irak binnegeval het omdat Saddam wel WMD gehad het, maar asof hy nie het nie. Nou blyk dit dat ons Irak binnegeval het omdat Saddam nie WMD gehad het nie, maar voorgegee het hy het."
Hoe het Saddam die wêreld laat glo dat Irak WMD het deur te ontken dat hy WMD het? Hoe werk hierdie verhaal? Dit is nie so nie, want die verslag van [Associated Press] is onwaar. Die FBI -agent Pinto se werklike verslag van 'n toevallige gesprek met Saddam lui: "Alhoewel Hussein beweer het dat Irak nie WMD het nie, was die bedreiging van Iran 'n belangrike faktor waarom hy nie die terugkeer van die VN -inspekteurs toegelaat het nie. Hussein het gesê dat hy meer bekommerd oor Iran wat die swakhede en kwesbaarhede van Irak ontdek as die gevolge van die Verenigde State vir sy weiering om VN -inspekteurs terug te laat in Irak. " In 1998 weerstaan ​​Saddam die VN se wapeninspekteurs omdat hy nie swak wil lyk voor Iran, met wie hy 'n wrede agtjarige oorlog gevoer het nie. Dit is nie dieselfde as om voor te gee dat hulle WMD het nie. Saddam wou nie lyk asof hy deur die VN gestoot kan word nie, sodat sy bure nie swak kan ruik nie, maar sy regering ontken herhaaldelik - en akkuraat - dat hy WMD gehad het. 
Die chronologie van die gerapporteerde vergaderings tussen Piro en Saddam in 2004: 
Saddam, die seun van kleinboere, is gebore in 'n dorpie naby die stad Tikrīt in die noorde van Irak. Die gebied was een van die armstes in die land, en Saddam het self in armoede grootgeword. Sy pa is dood voordat hy gebore is, en hy het op 'n vroeë ouderdom by 'n oom in Bagdad gaan woon.
Hy het in 1957 by die Baʿath-party aangesluit. In 1959 het hy deelgeneem aan 'n onsuksesvolle poging van Baathiste om die Irakse premier te vermoor, ʿAbd al-Karīm Qāsim Saddam is gewond in die poging en het eers na Sirië en daarna na Egipte ontsnap. Hy het die Cairo Law School (1962–63) bygewoon en studeer aan die Law College in Bagdad nadat die Baathists die bewind in Irak in 1963 oorgeneem het. Hy het ontsnap en 'n leier van die Baʿath -party geword, en was 'n belangrike rol in die staatsgreep wat die party in 1968 weer aan bewind gebring het. Saddam het effektief die mag in Irak gehad, saam met die staatshoof, pres. Ahmad Hasan al-Bakr, en in 1972 het hy die nasionalisering van die olie-industrie in Irak gelei.
Tydlyn: Saddam se gewelddadige pad na teregstelling
Saddam Hussein besoek die kleihuis waarin hy naby Tikrit gebore is. Sy dogter Raghad (voorry, geel trui) het sy span verdedigingsadvokate gelei. Hierdie ongedateerde foto is geneem deur 'n amptelike fotograaf van die regime. Corbis steek onderskrif weg
Saddam Hussein besoek die kleihuis waarin hy naby Tikrit gebore is. Sy dogter Raghad (voorry, geel trui) het sy span verdedigingsadvokate gelei. Hierdie ongedateerde foto is geneem deur 'n amptelike fotograaf van die regime.
Saddam deel 'n oomblik in 1978 met die leier van Irak, Ahmad Hasan al-Bakr. Saddam sou 'n jaar later die leisels van al-Bakr, sy neef, oorneem. Corbis steek onderskrif weg
Saddam deel 'n oomblik in 1978 met die leier van Irak, Ahmad Hasan al-Bakr. Saddam sou 'n jaar later die leisels van al-Bakr, sy neef, oorneem.
Saddam Hussein toer 'n loopgraaf op die Saaif Saab voor die oorlog tussen Irak en Iran in Julie 1987. Corbis steek onderskrif weg
Saddam Hussein toer 'n loopgraaf op die Saaif Saab voor die oorlog tussen Irak en Iran in Julie 1987.
'N Saddam -propagandaportret kyk neer op die mense van Tikrit in 1995. Deur oorloë en sanksies het die mense van die geboortestad van Saddam sy getrouste volgelinge gebly. Corbis steek onderskrif weg
'N Saddam -propagandaportret kyk neer op die mense van Tikrit in 1995. Deur oorloë en sanksies het die mense van die geboortestad van Saddam sy getrouste volgelinge gebly.
'N Foto van Saddam Hussein na sy gevangenskap in Desember 2003. Amerikaanse magte het Saddam gevind in 'n ondergrondse skuilplek naby sy tuisdorp Tikrit. Corbis steek onderskrif weg
'N Foto van Saddam Hussein na sy gevangenskap in Desember 2003. Amerikaanse magte het Saddam gevind in 'n ondergrondse skuilplek naby sy tuisdorp Tikrit.
Irakse mans in 'n koffiewinkel in Bagdad kyk na Saddam Hussein se hofverskyning in Julie 2004. Saddam het geweier om die hof se gesag te aanvaar en het die Amerikaanse president, George W. Bush, daarvan beskuldig dat hy die 'regte misdadiger' is. Corbis steek onderskrif weg
Irakse mans in 'n koffiewinkel in Bagdad kyk na Saddam Hussein se hofverskyning in Julie 2004. Saddam het geweier om die hof se gesag te aanvaar en het die Amerikaanse president, George W. Bush, daarvan beskuldig dat hy die 'regte misdadiger' is.
Saddam Hussein word in Augustus 2005 deur hoofondersoekregter Raid Juhi ondervra. Tydens die onderhoud het Saddam bevestig dat hy sy hele verdedigingspan afgedank het, behalwe die Irakse prokureur Khalil Dulaimi. Corbis steek onderskrif weg
Saddam Hussein word in Augustus 2005 deur die hoofondersoekregter Raid Juhi ondervra. Tydens die onderhoud het Saddam bevestig dat hy sy hele verdedigingspan afgedank het, behalwe die Irakse prokureur Khalil Dulaimi.
Sedert sy vroeë dae as 'n gevaarlike Baathistiese revolusionêr tot sy vonnis opgehang is, het die dood Saddam Hussein gevolg.
28 April 1937: Getrou aan Sy Naam. Saddam Hussein word gebore uit 'n boeregesin in 'n woestyndorp naby Tikrit, noord van Bagdad. Sy naam in Arabies beteken "een wat konfronteer."
1957-1958: Tronkstraf. Sluit aan by die ondergrondse Baath Socialist Party in 1957. Die jaar daarna word hy gearresteer omdat hy sy swaer, 'n kommunis, vermoor het en ses maande tronkstraf deurbring.
7 Oktober 1959: 'n hinderlaag in Kassem. Hy is 'n lid van die Baath-sluipmoordgroep wat 'n hinderlaag van Irak se militêre leier, generaal Abdel-Karim Kassem, in 'n hinderlaag lê, en sy motor vol koeëls. Kassem is gewond, maar oorleef. Saddam, gewond aan die been, vlug uit Irak en bring die volgende vier jaar in Sirië en Egipte deur.
8 Februarie 1963: Deel van 'n staatsgreep. Keer terug na Irak nadat hy die Arabiese Baath Socialist Party gehelp het om 'n staatsgreep te organiseer wat Kassem omverwerp en doodmaak. Na 'n kort termyn aan bewind, word die Baath -regering, verskeur deur faksionalisme, omvergewerp deur 'n groep militêre offisiere onder leiding van Abdul Rahman Arif in November 1963.
1964-1966: Gereed vir die Baath. Saddam ontsnap en word 'n leidende lid van die party in die tronk vir deelname aan die Baath -party. (Volgens biograwe het Saddam nooit die spanning in die eerste Baathistiese regering vergeet nie. Hierdie geheue het moontlik bygedra tot sy genadelose manier van regeer.)
17 Julie 1968: Irak se nommer 2. Baathiste en eendersdenkende weermagoffisiere omverwerp die Arif-regime. Saddam se neef, genl Ahmad Hasan al-Bakr, word president. As vise -president word Saddam die tweede magtigste leier van Irak, wat die leiding neem oor interne veiligheid en die bou van veiligheidsapparate wat alle uithoeke van die Irakse samelewing binnedring.
16 Julie 1979: Presidential Power Grab. Neem as president van Irak oor nadat hy sy neef, president al-Bakr, gedwing het om te bedank. Reinig die Baath -partytjie en elimineer sy mededingers in 'n kraggryp wat op videoband vasgelê is. (Die verkwikkende video toon 'n vergadering van die Irakse Revolusionêre Opdragraad waar lede wat deur Saddam geïdentifiseer is as vermoedelike lojaliteit, uit die saal verwyder word om geskiet te word.)
22 September 1980: Oorlog met Iran. 'N Jaar na die Islamitiese revolusie in die naburige Iran, neem die spanning tussen Iran en Irak toe. Saddam beveel sy troepe om binne te val. Die onomwonde oorlog van agt jaar verarm Irak en maak honderdduisende soldate aan beide kante dood. (Washington en sy bondgenote het Saddam ondersteun om Iran te help om die oorwinning te weerstaan.)
8 Julie 1982: Dood in Dujail. Oorleef 'n poging tot sluipmoord in Dujail, 'n hoofsaaklik Sjiïtiese Moslemstad, 25 kilometer noord van Bagdad. Ter weerwraak val Saddam se veiligheidsmagte die stad aan en arresteer ongeveer 1 500 inwoners. (Baie mense het gemartel, en byna 150 inwoners van Dujail is later op bevel van Saddam tereggestel. Die gebeure in Dujail was die onderwerp van die strafregtelike aanklagte in Saddam se aanvanklike verhoor en het tot sy doodsvonnis gelei.)
28 Maart 1988: Koerdiese ramp. Gebruik chemiese wapens teen die Koerdiese stad Halabja in die noorde van Irak, wat na raming 5.000 burgers doodmaak. (Die aanval is deel van die regering se veldtog om opstandige Koerde in Noord -Irak te onderdruk. Die veldtog laat 180 000 Koerde vermis en vermoedelik dood.)
2 Augustus 1990: inval in Koeweit. Saddam eis dat Koeweit die skuld wat Irak tydens die Iran-oorlog aangegaan het, vergewe, en dan sy klein, olie-ryk buurman binnedring.
17 Januarie 1991: Golfoorlog begin. Die oorlog begin met lugbomaanvalle op Irak en Irakse troepe in Koeweit deur Amerikaanse en bondgenote onder die naam Operation Desert Storm.
24-27 Februarie, 1991: Oorlog eindig, Hussein oorleef. Irakse troepe word uit Koeweit uitgestoot ná 'n kort grondoorlog met 'n koalisie onder leiding van die VSA. Saddam oorleef die grootste bedreiging tot nog toe vir sy regering wanneer koalisietroepe na Irak vorder, maar besluit om Bagdad nie te beleër nie.
Maart 1991: Onsuksesvolle opstande. In die noorde kom die Koerde teen Saddam se heerskappy op. In die suide doen Sjiïtiese Moslems dieselfde. Saddam ontketen sy weermag op albei. (Hoewel president George HW Bush die opstande aangemoedig het, het die VSA nie ingegryp nie en Saddam het die mag in Bagdad behou.)
20 Februarie 1996: Skoonpa uit die hel. Opdragte oor die doodmaak van twee skoonseuns wat in 1995 na Jordanië gegaan het en besonderhede van Saddam se wapensprogramme onthul het. Hulle het na Bagdad teruggekeer nadat hulle veiligheidswaarborge gekry het en is deur 'n skare vermoor.
17 Maart 2003: Amerikaanse ultimatum. President Bush gee Saddam Hussein en sy seuns 48 uur om Irak te verlaat of "die volle krag en mag" van die Amerikaanse weermag in die gesig te staar. Irak se leierskap verwerp Bush se ultimatum.
9 April 2003: The Statue Falls. Die regime van Irak stort in duie toe Amerikaanse magte sentraal in Bagdad binnegaan. Inwoners juig toe 'n groot standbeeld van Saddam omvergewerp word.
22 Julie 2003: Die dood van sy seuns. Saddam se seuns Uday en Qusay sterf in 'n hewige geweergeveg met Amerikaanse troepe.
13 Desember 2003: Vervloek in die Spider Gat. Saddam word om 20:30 deur die Amerikaanse magte gevange geneem. in die stad Adwar, 10 myl suid van Tikrit. Hy kruip weg in 'n spesiaal voorbereide 'spinnekopgat'.
Desember 2003: Oorlogsmisdade. Die regering wat deur die VSA aangestel is, die Irakse beheerraad, stig die Irakse spesiale tribunaal om oorlogsmisdade wat tydens Saddam se bewind gepleeg is, te vervolg. Die wet vra dat Irakse regters sake deur Irakse prokureurs aanhoor, met internasionale kundiges wat slegs as adviseurs dien.
30 Junie 2004: 'n Kriminele beskuldigde. Die VSA gee Saddam simbolies aan die Irakse owerhede oor, maar behou die fisiese toesig van die afgesette leier. Die wettige oordrag beteken dat Saddam nie meer 'n krygsgevangene is nie. Hy is nou 'n kriminele beskuldigde wie se behandeling deur die Irakse wet beheer word. Die verandering in status gee hom die reg op regsverteenwoordiging.
17 Julie 2005: aanklagte ingedien. Die Irakse tribunaal, wat nog onder die jurisdiksie van die Irakse beheerraad van die Verenigde State is, het aangekondig dat hy klagte teen Saddam in die Dujail-saak ingedien het. Volgens die Irakse wetgewing moet die hof die aanvangsdatum vir 'n verhoor bekend maak binne 45 dae nadat die klagte ingedien is.
8 Augustus 2005: Hulle word afgedank. Saddam vuur sy Arabiese en Westerse regsverdedigingspan van 1 500 lede af. Hy behou die Irakse prokureur Khalil al-Dulaimi. (Saddam se meestal Arabiese regspan het vrywilligers uit die Verenigde State, Frankryk, Jordanië, Irak en Libië ingesluit.)
19 Oktober 2005: Defiant One. 'N Uitdagende Saddam Hussein pleit onskuldig op aanklagte van moord en marteling en bevraagteken die legitimiteit van die hof.
22 Desember 2005: Geslaan. Saddam Hussein herhaal die beskuldigings dat hy in die Amerikaanse aanhouding geslaan en gemartel is.
1 Februarie 2006: Vooroordeelklagtes. Saddam Hussein se verhoor word in Bagdad hervat, maar nie die verweerder of sy prokureurs is teenwoordig nie. Die afgesette Irakse leier en sy prokureurs sê die nuut aangestelde regter is bevooroordeeld teen Saddam.
13 Februarie 2006: Bush Bashing. Die hoofregter dwing Saddam Hussein en sy sewe medebeskuldigdes om hul verhoor by te woon. Saddam en sy halfbroer Barzan Ibrahim reageer op hul verskyning in die hof met 'n geskreeu van "Down with Bush!"
28 Februarie 2006: Saddam se handtekening. Vervolgingsadvokate het 'n dokument voorgelê waarin doodvonnisse teen 148 inwoners van Dujail goedgekeur word, met 'n handtekening wat volgens hulle Saddam was - die mees direkte getuienis nog teen hom.
21 Junie 2006: Dood aan sy prokureur. Mans wat polisie-uniforms dra, ontvoer en vermoor Saddam se verweer, Khamis Al-Obeidi, die derde lid van die verdedigingspan wat vermoor is.
21 Augustus 2006: 'n Tweede verhoor. Die tweede Saddam -verhoor begin in Bagdad. Hy word van volksmoord aangekla, wat voortspruit uit 'n gasaanval op 'n Koerdiese dorp tydens die berugte Anfal -veldtog van die laat 1980's. Saddam en ses medebeskuldigdes word daarvan beskuldig dat hulle die moord op tienduisende Irakse Koerden georkestreer het.
20 September 2006: Beoordeling van die regter. Die hoofregter wat die voorsitter van Saddam se tweede verhoor is, word deur die Irakse kabinet verwyder nadat hy tydens 'n hofsitting verklaar het dat Hussein 'geen diktator' is nie.
5 November 2006: doodsvonnis. Saddam en twee medebeskuldigdes word ter dood veroordeel vir sy eerste verhoor, wat die dood van 148 Sjiïtiese Moslems in die stad Dujail dek. Hy word skuldig bevind aan oorlogsmisdade en misdade teen die mensdom, insluitend moord.
26 Desember 2006: Hanging Bestel. Die hoogste appèlhof in Irak bekragtig die doodvonnis vir Saddam uit sy verhoor vir die moord op 148 Sjiïete in die stad Dujail in 1982.Die hoofregter van die appèlhof sê Saddam moet binne 30 dae gehang word.
30 Desember 2006: Uitvoering. Volgens verskeie berigte word Saddam na die galg geneem en gehang.
Dekades van konflik
Dieselfde jaar as wat Saddam na die presidentskap klim, lei Ayatollah Khomeini 'n suksesvolle Islamitiese revolusie in Irak en sy buurman in die noordooste, Iran. Saddam, wie se politieke mag deels berus op die steun van die Irakse en die soennitiese bevolking van die minderheid, het bekommerd geraak dat ontwikkelinge in die meerderheid van Sjiïete tot 'n soortgelyke opstand in Irak kan lei. In reaksie hierop het Saddam op 22 September 1980 die Irakse magte beveel om die olieryke gebied Khuzestan in Iran binne te val. Die konflik ontplof gou tot 'n algehele oorlog, maar Westerse nasies en 'n groot deel van die Arabiese wêreld, wat bang was vir die verspreiding van Islamitiese radikalisme en wat dit vir die streek en die wêreld sou beteken, het ondanks die feit hul steun stewig agter Saddam gelê dat sy inval in Iran die internasionale reg duidelik oortree het. Tydens die konflik sou dieselfde vrese daartoe lei dat die internasionale gemeenskap Irak in wese ignoreer en die gebruik van chemiese wapens, die volksmoord van die Koerdiese bevolking en die ontluikende kernprogram. Op 20 Augustus 1988, na jare van intense konflik wat honderde duisende aan beide kante dood gelaat het, is daar uiteindelik 'n skietstilstand ooreenkoms bereik.
In die nadraai van die konflik, op soek na 'n manier om Irak te herstel en 'n oorlogsgeteisterde ekonomie en infrastruktuur te bewerkstellig, het Saddam aan die einde van die tagtigerjare sy aandag gevestig op Irak en 'n welgestelde buurman, Koeweit. Met die regverdiging dat dit 'n historiese deel van Irak was, het Saddam op 2 Augustus 1990 beveel dat Kuwait binnegeval moet word. 'N Resolusie van die VN se Veiligheidsraad is onmiddellik aanvaar, wat ekonomiese sanksies teen Irak opgelê het en 'n sperdatum bepaal het waarop Irakse magte Koeweit moet verlaat. Toe die spertyd van 15 Januarie 1991 geïgnoreer word, het 'n VN -koalisiemag onder leiding van die Verenigde State Irakse magte gekonfronteer, en slegs ses weke later het hulle hulle uit Koeweit verdryf. 'N Wapenstilstandsooreenkoms is onderteken, waarvan die voorwaardes ingesluit het dat Irak sy kiem- en chemiese wapenprogramme afbreek. Die voorheen opgelegde ekonomiese sanksies wat teen Irak gehef is, bly van krag. Ten spyte hiervan en die feit dat sy weermag 'n verpletterende nederlaag gely het, het Saddam die oorwinning in die konflik geëis.
Die Golfoorlog en gevolglike ekonomiese ontberings het 'n reeds gebroke Irakse bevolking verder verdeel. Gedurende die negentigerjare het verskillende Sjiïtiese en Koerdiese opstande plaasgevind, maar die res van die wêreld, uit vrees vir 'n ander oorlog, Koerdiese onafhanklikheid (in die geval van Turkye) of die verspreiding van Islamitiese fundamentalisme, het min of niks daartoe bygedra om hierdie opstand te ondersteun, en hulle is uiteindelik verpletter deur Saddam en aposs steeds meer onderdrukkende veiligheidsmagte. Terselfdertyd was Irak ook onder intensiewe internasionale ondersoek. In 1993, toe Irakse magte 'n vliegvluggebied wat deur die Verenigde Nasies opgelê is, oortree het, het die Verenigde State 'n skadelike raketaanval op Bagdad geloods. In 1998 het verdere oortredings van die vliegvlieggebiede en Irak & aposs beweerde voortsetting van sy wapenprogramme gelei tot verdere raketaanvalle op Irak, wat onderbroke tot Februarie 2001 sou plaasvind.
Binne die verlate Babilon wat Saddam Hussein gebou het
Meky Mohamed Farhoud het grootgeword in 'n klein dorpie met die naam Qawarish aan die rand van die Tigrisrivier, tussen granaat-, lemoen- en dadelbome. Die dorpie is net 'n entjie van die ruïnes van antieke Babilon af, die Mesopotamiese koninkryk wat Hammurabi gehelp het tot een van die grootste stede ter wêreld. As kind het Farhoud sokker gespeel in velde wat bedek was met keramiekskerwe en bakstene van lank gelede. Ek het 'n goue kinderjare gehad, en hy sê.
Maar die beroemde ligging van Qawarish het dit uiteindelik gedoem. In die 1980's, tydens die Iran-Irak-oorlog, het Saddam Hussein 'n obsessie met die Babiloniese heerser Nebukadnesar, wat berug is omdat hy bloedige oorloë gevoer het om groot dele van die huidige Iran en Israel te gryp. Saddam beskou homself as 'n moderne reïnkarnasie van Nebukadnesar, en om dit te bewys, het hy miljoene bestee aan die bou van 'n massiewe heropbou van Babilon.
Saddam wou hê dat 'n paleis sy werke miskyk, en Qawarish het die ongeluk gehad om op die perfekte plek te staan. In 1986 het Saddam se werkers die dorp Farhoud weggeblaas en 'n kunsmatige heuwel in die plek daarvan gebou. Vandag staan ​​die paleis van Saddam op 'n heuwel op dieselfde plek waar Farhoud daar skoolgegaan het, en u kan gerekonstrueerde mure en doolhowe met perfekte duidelikheid sien. Die pragtige uitsig het 'n enorme prys gekos. Ek huil, en#8221 onthou Farhoud. Op daardie tydstip het ek gevoel dat die dorp 'n lid van my gesin is. Ek was mal daaroor. "
Meky Mohamed Farhoud het grootgeword in 'n dorpie, net 'n entjie van die ruïnes van Babilon af. Pesha Magid
Deesdae wag Farhoud daagliks buite die ingang van Babylon, waar hy as toergids werk vir honderde besoekers van regoor die wêreld. Die hek, gemaak van helderblou stene en afgewerk met 'n goue deklaag, lyk asof dit uit Vegas of Disneyland*oorgeplant kon gewees het. Farhoud is nou in die middel-vyftigerjare, met 'n gesig gedra deur 25 jaar onder die onvergeeflike son. Hy het gesien hoe Babilon van 'n argeologiese terrein verander na die juweel van Saddam se ydelheidsprojekte en daarna na 'n besette gebied onder die Amerikaners. Dit lyk vandag asof dit tussen die piekniekplek en die verlate pretpark val. Tieners dwaal tussen die mure van die Saddam-era en die bakstene uit die Nebukadnesar-era. Hulle rook sigarette, steel soene en blaas musiek uit hul luidsprekers. Die webwerf behoort nou aan 'n nuwe generasie.
Die ruïnes van Babilon, ook bekend as Babel, dateer uit meer as 3000 jaar. Die wêreld se eerste bekende burgerlike kode is hier geskryf Alexander die Grote sterf hier, talle Bybelverhale vind hier plaas. Dit het 'n verbeelde sowel as werklike teenwoordigheid in die gedagtes van baie mense, en daarom kan soveel heersers hul drome hier probeer bou.
Hierdie 19de-eeuse illustrasie deur William Simpson, " The Walls of Babylon and the Temple of Bel (Of Babel), " is beïnvloed deur vroeë argeologiese ondersoeke op die terrein. Publieke domein
Toe Saddam Iran in 1980 binnegeval het, was die land steeds besig om terug te val van die rewolusie van 1979, en hy het geglo dat 'n paar weke se geveg sy posisie as die leier van 'n verenigde pan-Arabistiese droom sou versterk. Dit was een van die grootste politieke foute in sy loopbaan. Farhoud is, net soos baie ander Irakezen, dienspligtig. Binne 'n paar jaar het Iran nie net sy gebied herower nie, maar ook 'n offensief teen Irak geloods. Teen 1983 het die pan-Arabistiese droom al hoe minder geword. Die oorlog het geen teken tot 'n einde gebring nie, en die Irakezen het nie verstaan ​​waarom hulle veg in 'n konflik waarvoor hulle nooit gevra het nie.
Om ondersteuning vir die geveg te bevorder, wend Saddam hom toenemend tot groot nasionalistiese bouprojekte. Dit was toe hy die heropbou van Babilon beveel het.
Babylon is nie Islamities of Arabies nie, en dit is duidelik diep pre-Islamities, sê Kanan Makiya, 'n Irakse skrywer en professor aan die Brandeis Universiteit wat 'n boek geskryf het oor Saddam se bouprojekte. By die viering van Babilon en die rekonstruksie van die stad Babilon, is 'n beroep op die idee van Irak in wese—nie die idee van Arabisme nie, of die idee van Bagdad as die speerpunt van 'n nuwe pan-Arabisme in die streek, of Islamisme, maar Irak. "
'N Muurskildery wat Saddam Hussein en koning Nebukadnesar bokant Babilon uitbeeld. Tom Stoddart/Getty Images
Saddam het miljoene by die heropbou ingegooi en aangespoor om die heropbou op die fondamente van die oorspronklike terrein te laat bou. Die projek was nie net nasionalisties nie, maar ook narsisties. Daar was megalomanie daarby betrokke, " sê Makiya. Sadam wou hê dat elke Irakese moet weet dat hy Babilon herbou het. Die punt is dat dit nie net 'n argeologiese rekonstruksie van die stad Babilon is ter wille van wetenskap en geskiedenis en die verlede nie. Dit is 'n idealisering van die geskiedenis met die doel om die legitimiteit van die teenwoordigheid van die regime te versterk. "
Sy paleis in Babilon is die duidelikste voorbeeld van sy hubris. Dit is bedek met Arabiese kalligrafie wat met die eerste oogopslag soos godsdienstige ikonografie lyk, maar by nadere beoordeling blyk dit dat dit die voorletters van Saddam Hussein is. Brutalistiese, hiperrealistiese reliëfs beeld hom uit van leidende soldate op die slagveld. Die plafonne is geverf met simbole van die Irakse beskawing, wat wissel van Babiloniese leeus tot torings wat Saddam in Bagdad gebou het.
Om sy oorlog met Iran te ondersteun, wend Saddam hom toenemend tot groot nasionalistiese bouprojekte soos Babilon. Hier verskyn sy gesig in 'n reliëf wat die styl van antieke kunswerke naboots. Ali Al-Saadi/AFP/Getty Images
Toe Saddam hoor dat Nebukadnesar die bakstene van die ou Babilon met sy naam en titels gestempel het, het hy beveel dat die heropbou hierdie praktyk naboots. Tot op hede, in die doolhof agter die Suiderpaleis, word tientalle stene gestempel met 'n verklaring: " In die bewind van die seëvierende Saddam Hussein, die president van die Republiek, mag God hom die bewaarder van die groot Irak en die die opknapper van sy renaissance en die bouer van sy groot beskawing, die heropbou van die groot stad Babilon is in 1987 gedoen. "
Die oorlog het honderde duisende soldate doodgemaak. Toe dit eindig in 1988, onder 'n skietstilstand wat deur die Verenigde Nasies bemiddel is, keer Farhoud terug na 'n totaal ander Babilon as die een wat hy onthou het. As hy na die helder nuwe sementstene kyk, was hy ontsteld. " Sadam wou soos 'n koning wees, " sê hy. Die gebou was nie reg nie. "
Die mure van die voormalige paleis van Saddam is bedek met sy voorletters in tradisionele Arabiese kalligrafie. Pesha Magid
Maar Farhoud was nog steeds lief vir Babilon. Dit was nog steeds die plek waar sy pa en oupa voor hom gewerk het. Hy het sy werk as toergids aangeneem en verwelkom menigtes Irakse toeriste, wat hulle verwonder oor wat Saddam gebou het.
Toe president Bush die Amerikaanse magte in 2003 beveel om Irak binne te val, het hulle Babilon beset en die kasteel van Saddam in hul bevelsentrum verander. Hulle graffiti bly op die mure: notas van verlange oor geliefdes in die verte, herinneringe aan 'n militêre protokol. Die weermag het ook groot skade aan die terrein aangerig deur kosbare artefakte te plunder en tenks oor ou ruïnes te hardloop. Farhoud onthou daardie tyd met woede. "Ek sou nie 'n enkele stuk vir $ 1.000 verkoop nie, " sê hy, "Babel is vir my kosbaarder as my kinders. "
Besoekers loop deur die graffiti-geverfde sale van die paleis in Babilon, gebou deur die voormalige president van Irak, Saddam Hussein. Ameer Al Mohammedaw/Getty Images
Farhoud sê dat die Amerikaanse weermag hom in 'n wye reeks Irakse burgerlikes gearresteer en hom twee weke lank in 'n sonlose kamer gehou het. Ek onthou nie die aantal dae in die tronk nie. Ek het aan marteling gely en ek voel vandag nog pyn in my bors as gevolg van die slae van die Poolse en Amerikaanse soldate, " sê hy. Pole was een van slegs drie nasies wie se soldate by die Amerikaanse magte in Irak aangesluit het, as deel van die sogenaamde " koalisie van gewilliges. "
Maar Farhoud hou nie daarvan om daardie dae te onthou nie. In plaas daarvan vertel hy graag stories van goeie dae in Babilon. Hy het sy vrou binne die mure ontmoet toe sy in 1999 kom kuier het. Sy het 'n toer saam met haar gesin geneem, en hy vertel dat sodra hy haar sien, sy hart vinnig begin klop en hy weet dat hy naby wil wees vir haar. Sy dogters, geïnspireer deur die webwerf, studeer nou argeologie en geskiedenis aan die Universiteit van Babilon. Hy is lief vir Babilon met 'n ywer wat brand deur alle donker herinneringe wat hy aan die plek het. As ek kon, sou ek hier sonder skoene gaan, want dit is 'n heilige plek, en hy sê.
'N Man staan ​​voor 'n venster in die verlate paleis van Saddam. Pesha Magid
Meer as 15 jaar nadat Saddam uit die bewind gekom het, het sy eerbetoon aan die keiser 'n spookagtige dop geword. Gebreekte glas en graffiti word deur die eens groot paleissale versprei. Tieners en gesinne rook shisha en luister na musiek op die groot balkonne van Saddam en kyk uit oor die verstommende verspreiding van Babilon.
Vanaf 'n balkon wys Farhoud op sy gunsteling bos dadelbome. Hy vertel die verhaal van die tyd toe hy Saddam in 'n ingangsportaal ontmoet het. Hy wys op hoe die suidelike mure gebou is om indringers te verwar. Vir al die pynlike herinneringe hou hy van die stad met naakte liefde. Ek is lief vir Babel, en ek voel dat Babel soos my pa, ma, vrou, broer en suster is, en hy sê.
Voor hom strek 'n groot doolhof, sy mure gegraveer met die naam van die heerser wat eens 'n skaduwee oor hierdie land gewerp het, 'n man met die mag om Farhoud se huis in 'n groot paleis te draai. Hy is nog steeds lief vir hierdie plek. Die geskiedenis daarvan is 'n aangrypende herinnering dat niks wat deur mans gebou is, vir ewig kan duur nie.
* Regstelling: In 'n vorige weergawe van hierdie verhaal is gesê dat Cinderella Castle deel uitmaak van Disneyland. Dit is deel van Disney World en Tokyo Disneyland.
U kan deelneem aan die gesprek oor hierdie en ander verhale in die Atlas Obscura -gemeenskapsforums.
Saddam Hussein gevange geneem in die Irakse skuilplek
Gepubliseer 14 Desember 2003 17:06 (EST)
Sonder om 'n skoot af te skiet, het Amerikaanse magte 'n bebaarde en lelike Saddam Hussein gevang in 'n ondergrondse skuilplek op 'n plaas naby sy tuisdorp Tikrit, wat een van die intensiefste jagtogte in die geskiedenis beëindig het. Die inhegtenisneming was 'n reuse -oorwinning vir Amerikaanse magte wat 'n opstand ondervind het deur die volgelinge van die afgedankte diktator.
In die hoofstad het radiostasies feestelike musiek gespeel, inwoners het vuurwapens in die lug gevuur en passasiers op busse en vragmotors het geskree: "Hulle het Saddam! Hulle het Saddam!" Na sonsondergang is groot ontploffings in die middel van Bagdad gehoor, en vlamme en dik rook het gewapende uitbarstings uit die gebied van die ontploffings gesien.
"Die voormalige diktator van Irak sal die geregtigheid wat hy miljoene ontken het, in die gesig staar," het president Bush gesê tydens 'n middagete op televisie van die Withuis, agt maande nadat Amerikaanse troepe Bagdad ingeval en Saddam se regime omvergewerp het. "In die geskiedenis van Irak is 'n donker en pynlike era verby. 'N Hoopvolle dag het aangebreek."
Washington hoop dat Saddam se gevangenskap sal help om die georganiseerde weerstand van Irak te verbreek wat meer as 190 Amerikaanse soldate doodgemaak het sedert Bush op 1 Mei groot geveg verklaar het en pogings tot heropbou teruggesit het.
Maar genl.maj. Ray Odierno, bevelvoerder van die 4de Infanteriedivisie, wat Saddam gevange geneem het, het gesê dat die afgedankte leier blykbaar nie direk weerstand organiseer nie - en merk op dat daar geen kommunikasietoestelle in sy skuilplek gevind is nie. 'Ek glo dat hy meer daar was vir morele ondersteuning,' het Odierno gesê.
Saddam se vaslegging was gebaseer op inligting van 'n familielid 'na aan hom', het Odierno aan verslaggewers in Tikrit gesê. 'Uiteindelik het ons die uiteindelike inligting van een van hierdie individue gekry,' het hy gesê.
Die vaslegging het om 20:30 plaasgevind. Saterdag het Saddam 'n ommuurde samestelling op 'n plaas in Adwar, 'n dorpie 16 km van Tikrit, nie ver van een van die voormalige paleise van Saddam nie, Saterdag by een van die tientalle veilige huise, het Odierno gesê.
'Ek dink dit is nogal ironies dat hy in 'n gat in die grond oorkant die rivier was van hierdie groot paleise wat hy gebou het,' het Odierno aan verslaggewers in Tikrit gesê.
Die gebeurtenis kom byna vyf maande nadat sy seuns, Qusai en Odai, op 22 Julie in 'n vuurwapengeveg met Amerikaanse troepe in 'n skuilplek in die noordelike stad Mosul dood is. Daar was destyds hoop dat die seuns se dood die Irakse weerstand teen die Amerikaanse besetting sou demp. Maar sedertdien het die guerrilla -veldtog dramaties gestyg.
In die jongste aanval het 'n vermeende selfmoordbomaanvaller plofstof in 'n motor buite 'n polisiekantoor wes van Bagdad laat ontplof en minstens 17 mense doodgemaak en nog 33 gewond, het die Amerikaanse weermag gesê. Ook Sondag sterf 'n Amerikaanse soldaat terwyl hy 'n padbom suid van die hoofstad probeer ontwapen - die 452ste soldaat wat in Irak sterf.
Saddam was een van die mees gesogte vlugtelinge ter wêreld, saam met Osama bin Laden, die leier van die al-Qaida-terroriste-netwerk wat sedert November 2001, toe die Taliban-regime in Afghanistan omvergewerp is, nie vasgetrek is nie, ondanks 'n opsporing.
'Dames en here, ons het hom gekry', het die Amerikaanse administrateur L. Paul Bremer op 'n nuuskonferensie gesê. "Die tiran is 'n gevangene."
Ongeveer 600 troepe en spesiale magte was betrokke by die aanval wat Saddam veroorsaak het - hoewel nie almal vooraf bewus was dat die doelwit 'High Value Target No. 1' was nie, 'het Odierno gesê.
Troepe het die afgedankte leier, gewapen met 'n pistool, in 'n ondergrondse kruipruimte by die ommuurde kompleks gevind, het Odierno gesê. Die ingang van die skuilplek, bedek met matte en vuil, was 'n paar meter van die klein modderstenehuisie waar Saddam gebly het.
Die hut het bestaan ​​uit twee kamers, 'n slaapkamer met klere versprei en 'n 'rudimentêre kombuis', het Odierno gesê. Die bevelvoerder het gesê Saddam was waarskynlik net 'n kort rukkie daar en het opgemerk dat nuwe hemde wat nog nie toegedraai is nie, in die slaapkamer gevind is.
Saddam was 'baie gedisoriënteerd' omdat soldate hom uit die gat gehaal het, het Odierno gesê. 'N Pentagon-diagram toon die wegkruipplek as 'n 6 voet diep vertikale tonnel, met 'n korter tonnel wat horisontaal van die een kant af vertak. 'N Pyp na die betonoppervlak op grondvlak het lug verskaf.
Saddam het nie sy wapen afgevuur nie. 'Daar was geen manier waarop hy kon terugveg nie, so hy is net soos 'n rot gevang,' het Odierno gesê.
Twee ander Irakezen-beskryf as 'n lae-vlak regime-is in hegtenis geneem tydens die aanval, en soldate het twee Kalashnikov-gewere, 'n pistool, 'n taxi en $ 750,000 in $ 100-rekeninge gevind.
'N Amerikaanse verdedigingsamptenaar, wat op voorwaarde van anonimiteit gepraat het, het gesê Saddam erken sy identiteit toe hy gevang is.
Luitenant -generaal Ricardo Sanchez, die voorste Amerikaanse militêre bevelvoerder in Irak, wat Saddam oornag gesien het, het gesê die afgesette leier was 'samewerkend en spraaksaam'. Hy beskryf Saddam as ''n moeë man, 'n man wat by sy lot bedank het'.
'Hy was nie berouvol en uitdagend nie,' sê Adel Abdel-Mahdi, 'n senior amptenaar van 'n Sjiïtiese Moslem-politieke party wat saam met ander Irakse leiers Saddam in ballingskap besoek het.
'Toe ons vir hom sê:' As u nou op straat gaan, sal u die mense sien vier ',' het Abdel-Mahdi gesê. 'Hy het geantwoord:' Dit is skares. ' Toe ons hom van die massagrafte vertel, het hy geantwoord: 'Dit is diewe'. '
Die amptenaar het bygevoeg: "Hy het nie verskonend gelyk nie. Hy het uitdagend gelyk en op dieselfde manier as in die verlede verskonings vir die misdade probeer vind."
Die Withuis het gesê die inhegtenisneming van Saddam verseker die Irakse volk dat die afgesette leier vir altyd van die bewind is.
"Die Irakse volk kan uiteindelik verseker wees dat Saddam Hussein nie terugkom nie - hulle kan dit self sien," het Scott McClellan, perssekretaris van die Withuis, gesê.
Sanchez was gretig om aan die Irakezen te bewys dat Saddam in aanhouding was en het 'n video op die nuuskonferensie gespeel waarin die 66-jarige Saddam in aanhouding verskyn.
Saddam, met 'n dik, grys baard en ruie, deurmekaar hare, word gesien toe die dokter hom ondersoek, sy kopvel voel en sy mond met 'n tongdrukker oop hou, blykbaar om 'n DNS -monster te kry. Saddam knipoog en raak aan sy baard tydens die eksamen. Toe wys die video 'n foto van Saddam nadat hy geskeer is, langs mekaar vergelyk met 'n ou foto van die Irakse leier terwyl hy aan bewind was.
Irakse joernaliste het op die perskonferensie gestaan, gewys en geskree: "Dood aan Saddam!" en "Down with Saddam!"
Hoewel die aanval Saterdagmiddag Amerikaanse tyd plaasgevind het, het Amerikaanse amptenare baie moeite gedoen om dit stil te hou totdat mediese toetse en DNS -toetse Saddam se identiteit bevestig het.
DNS-toetse bevestig Saddam se identiteit, het die president van die Irakse beheerraad, Abdel-Aziz al-Hakim, gesê.
Saddam is op 'n onbekende plek aangehou, en Amerikaanse owerhede het nog nie besluit of hy hom aan die Irakezen moet oorhandig vir verhoor of wat sy status sou wees nie. Irakse amptenare wil hê dat hy teregstaan ​​voor 'n oorlogsmisdade wat verlede week geskep is.
Amnesty International het Sondag gesê dat Saddam POW -status moet kry en besoeke deur die internasionale Rooi Kruis toegelaat moet word.
Ahmad Chalabi, 'n lid van die Irakse beheerraad, het gesê Saddam sal tereggestel word.
"Saddam sal 'n openbare verhoor staan ​​sodat die Irakse mense sy misdade sal ken," het Chalabi aan Al-Iraqiya, 'n TV-stasie wat deur Pentagon gefinansier is, gesê.
Die Britse premier, Tony Blair, het die inhegtenisneming gegroet en gesê die afgesette leier "het van krag gegaan, hy sal nie terugkom nie."
"Waar sy heerskappy terreur en verdeeldheid en brutaliteit beteken het, laat sy gevangenskap eenheid, versoening en vrede tussen al die mense van Irak bewerkstellig," het Blair gesê.
Feestelike geweervuur ​​het in die hoofstad uitgebreek en winkeleienaars het hul deure gesluit uit vrees dat die skietery die strate onveilig sou maak.
"Ek is baie bly vir die Irakse mense. Die lewe gaan nou veiliger wees," het die 35-jarige Yehya Hassan, 'n inwoner van Bagdad, gesê. 'Nou kan ons 'n nuwe begin begin.'
Vroeër die dag het gerugte van die inhegtenisneming mense in die strate van Kirkuk, 'n stad in die noorde van Irak, gestuur om vuurwapens in die lug te skiet.
'Ons vier dit asof dit 'n troue is', het Mustapha -balju, inwoner van Kirkuk, gesê. 'Ons is uiteindelik van die misdadiger ontslae.'
Tog was baie Bagdadiërs skepties.
'Ek het die nuus gehoor, maar ek sal dit glo as ek dit sien', het Mohaned al-Hasaji (33) gesê. 'Hulle moet ons wys dat hulle hom regtig het.'
Ayet Bassem (24) stap saam met haar 6-jarige seun uit 'n winkel.
'Dit gaan beter met my seun,' het sy gesê. "Almal sê alles sal beter wees as Saddam gevang word. My seun het nou 'n toekoms."