(2016 03 06 1e) Stel God tevrede 1 Kor 10 v1tot5 ♪
Ons weet: danksy Jesus Christus se offer aan die kruis, is ons kinders van die Here. In die doop en nagmaal versterk die Here ons geloof. Ons is tevrede met onsself – selftevrede. Die Korintiërs was selftevrede. Die Here waarsku hulle met verwysing na dit wat die ou, selftevrede Israeliete beleef het. Dit is duidelik: die vraag is nie of ons selftevrede is nie, maar: Is God met ons tevrede? Ons wat verlos is, het die verantwoordelikheid om as God se kinders so te leef dat die Here God met ons tevrede is. Vandaar ons tema: Stel God tevrede.
Ons eie oordeel
'n Mens stel vir jouself mikpunte. Elke keer dink jy: as ek dit bereik, is alles reg. Daar is voorbeelde daarvan uit ons gewone lewe:
Die kleuter: "as ek groot skool toe kan gaan"
Die laerskoolkind: "as ek net in die hoërskool kan kom"
As ek net my bestuurderslisensie kan kry; op universiteit kan kom; werk kan kry; kar koop; 'n huweliksmaat kry; my eerste kind …
Wat ons geloofslewe betref, gebeur dieselfde:
Kinders in die katkisasie kan dink: "belydenis van geloof." Miskien dink een of meer van julle drie : "Na vanoggend …"
"As ek die eerste maal nagmaal kan gebruik; my kind kan doop …"
In Korinte het party gelowiges gedink: ek is gedoop en ek gebruik Nagmaal. Alles is reg. Paulus sê: Alles is nie reg nie. Hy gebruik die voorbeeld van wat met die Israeliete gebeur het tydens die uittog uit Egipte. Hy gebruik die woord doop drie keer en verwys dan ook na wat hulle ervaar het wat met die Nagmaal verband hou.
Ons let op dit wat met die doop verband hou: Broers, ek wil julle daaraan herinner dat ons voorvaders almal onder die beskerming van die wolk was en almal veilig deur die see gegaan het en almal in Moses gedoop is in die wolk en in die see (1 Kor 10:1 – 2 – :2; 1953-vert.).
Gedoop in Moses – Die volk moes Moses volg, omdat die Here hom aangestel het om sy volk na die beloofde land te lei. Hy was die middelaar tussen die Here en sy volk.
Gedoop in die wolk – Toe die Egptenaars hulle bedink en die Israeliete agternasit en hulle teen die Rietsee vasdruk, het die wolkkolom tussen hulle en die Israeliete gaan staan (Eks 14:19, 20). So het die Here sy slawevolk simbolies deur die wolk beskerm teen die militêre mag van die Farao. Die Here het ook sy volk bedags deur die wolkkolom gelei op hul pad deur die woestyn, vanaf die slawehuis van Egipte, na die beloofde land toe.
Gedoop in die see – Daar teen die Rietsee het die Here opdrag gegee dat Moses sy hand oor die see moes uitsteek. Die water het oopgekloof en die Israeliete het droogvoets deur die see getrek. Toe die Egiptiese leër hulle agternasit, het die pad verdwyn. Die Egiptiese leër is uitgewis. Israel was verlos.
Die Doop vertel ons wat die Here God alles vir ons gedoen het. Christus het ons sonde op Hom geneem. Met sy bloed word ons skoon gewas van al ons sonde. Niemand en niks kan wat God doen, uitwis nie. Dit wat Hy doen, staan vir altyd vas. Dit het die Korintiërs oortuig: alles is reg. Dit het hulle selftevrede gemaak.
Paulus gebruik ook as voorbeeld wat die Israeliete ervaar het wat verband hou met die Nagmaal: ek wil julle daaraan herinner dat ons voorvaders … almal dieselfde geestelike spys geëet het, en almal dieselfde geestelike drank gedrink het, want hulle het gedrink uit 'n geestelike rots wat gevolg het, en die rots was Christus (1 Kor 10:3, 4). Ons weet dat die Here daagliks manna vir sy volk gegee het om te eet en twee keer ook kwartels. In die woestyn was daar nie water vir soveel mense en diere nie. Die Here het by twee geleenthede genoeg water vir sy volk gegee.
Niemand kan die Israeliete verkwalik dat hulle gedink het: alles is reg, kyk net hoe sorg die Here vir ons. Die gemeente in Korinte het gedink: ons gebruik nagmaal en eet gemeenskaplike maaltye saam as kinders van die Here. Ons saak is reg.
Miskien dink jy: ek is gedoop; ek het klaar of is besig om te katkiseer; ek gaan volgende Sondag nagmaal gebruik. Dit alles het my een ding geleer: Christus het sy lewe vir my aan die kruis gegee. My saak is dus reg. Ek is doodtevrede met myself.
Al het die Israeliete voluit deel gehad aan hulle vorm van doop en nagmaal, lees ons: Tog was God met die meeste van hulle nie tevrede nie, want hulle het in die woestyn omgekom (1 Kor 10:5). Ja, die Here het Israel uit Egipte verlos. Op pad na die beloofde land het hulle verskriklik goed aangevang: Hulle het afgode gedien (:7); onsedelikheid gepleeg (:8); Christus uitgetart (:9); in verset teen God gekom (:10).
Hulle probleem was dat hulle alles wat die Here vir hulle gedoen het, as vanselfsprekend aanvaar het. Hulle was onder 'n wanindruk. Hulle het gedink: "ons saak is, danksy wat die Here gedoen het, reg. Ons kan daarom maar doen wat ons wil."
Die Here het hulle nie daarmee laat wegkom nie. 'n Hele geslag is in die woestyn dood. Hulle het hulle deeglik vergis met die lewende God.
Vir die gemeente in Korinte (en vir ons) wat dink: "dat ek gedoop is en nagmaal gebruik, beteken my saak met die Here God is reg," waarsku die apostel aan die hand van wat ou Israel ervaar het: Hierdie dinge het gebeur as voorbeelde vir ons … (1 Kor 10:6, 11).
Deur ons teks sê die Here vir ons: Hy het in en deur Christus alles gedoen sodat ons vir altyd aan Hom kan behoort. As ek dit iewers in my lewe regtig bely het, as ek gedoop is en gereeld nagmaal gebruik, beteken dit nie outomaties: "my saak met die Here is en en bly vir altyd reg" nie.
Die toets vir die Israeliete het gelê in wat hulle op pad na die beloofde land gedoen het; of hulle as sy volk getrou aan die Here bly leef het. Hulle het 'n goue kalf gemaak en dit aanbid. Hulle het na die tien spioene geluister en nie na die twee nie wat gesê het: die Here sal ons laat slaag om die beloofde land in te neem. Dat die meeste van hulle se geloofsvertroue gebrekkig was en ontrou was aan Hom, het gemaak dat God nie met hulle tevrede is nie.
Die vraag is daarom:
wat doen jy nadat jy gedoop is, nadat jy belydenis van geloof afgelê het?
Wat doen jy van Maandag tot Vrydag? Wys elke faset van jou lewe jy is duur gekoop deur die kosbare bloed van Jesus Christus?
Soek en volg jy doelgerig en doelbewus die leiding van die Heilige Gees in jou lewe?
Jou antwoord op elk van hierdie vrae toon of jy erkenning gee aan die groot prys wat Christus vir jou betaal het en of God daarom met jou tevrede is.
Dit was mense soos ek en jy wat, volgens ons fokusgedeelte, weet: God het ons deur die bloed van sy Seun uit ons sonde verlos in wie die Here God met wie God nie tevrede was nie. Hy het 'n hele geslag mense van ou, selftevrede, Israel in die woestyn Sinai laat omkom.
Soos hulle het die Korintiërs gedink God se verlossing, godsdienstige seremonies, werk outomaties; God se sakramente werk onafhanklik van wat ons wat daaraan deel het, daarmee en daarna doen. Die Here waarsku die gemeentelede in Korinte en ons met verwysing na dit wat die ou, selftevrede Israeliete beleef het.
Dat ons gedoop is, belydenis van geloof afgelê het, … moet verskil maak aan die manier waarop ons elke dag leef. Ons lewe moet regtig oral en altyd wys: ons behoort aan die Here. Ons moet tot sy eer leef. So stel ons God tevrede.
http://gkvocoza.ipage.com/wp-content/uploads/2016/MP3%20Preke/16%2003%2006%20Stel%20God%20tevrede%201%20Kor%2010%20v1tot5.mp3