As die glas van liefde eers geval het ... | Netwerk24
As die glas van liefde eers geval het ...
Deur Enke de Roos, Universiteit Van Johannesburg 19 November 2020 14:27
As kind kan ek onthou as ek of my broer per ongeluk die glas van die tafel af laat val het dat my ma altyd die glas vergelyk met die verhoudings tussen twee geliefdes.
Sy het gesê: "Verhoudings is soos 'n glas wat val, as dit eers gebreek word, kan jy die stukke aan mekaar probeer vasplak en dit sal lyk soos 'n glas, maar dit sal nooit weer dieselfde wees nie."
Snaaks hoe ek nou eers ná 15 jaar eintlik besef, ná hom, wat dit eintlik beteken.
Toe ek my eerste liefde ontmoet het, het ek blindelings daarin gestap met my glas. Ek het my glas met hom gedeel vir vyf jaar en eers in die vyfde jaar besef dat hy die glas waarmee ek hom vertrou het, al 'n paar keer vasgeplak het met leuens.
Leuens van: Hy sal verander en dat hy my nie wil verloor nie. Nog steeds het ek gekies om te bly en hom lief te hê.
In ons verhouding het ek gedink ek kon sy glas beter maak, hy was vir my soos 'n projek. Ek wou die een wees wat kon sê ek het sy glas reg gemaak en met my kan hy heel wees. Al het sy glas merkies gehad, het ek hom aanvaar en liefgehad. Die liefde vir hom was onvoorwaardelik.
Terwyl ek besig was om sy glas reg te maak het ek onbewustelik van my eie glas vergeet.
Ek het my glas vir hom gegee en toegelaat dat hy dit stamp en in vuil water was. Vyf jaar lank het ek die krake in my glas gesien en niks daaraan gedoen nie. Ek het heeltyd vir myself bly sê: "Maar hy het jou lief, hy sal nooit opsetlik jou glas beskadig nie."
Min wetend dat hy nooit omgegee het oor my glas nie, en meer gefokus was op die dame met bruinswart hare se glas.
Hy het my vertel dat hy sal "werk aan ons en wil werk aan ons" en dat die vrou met die bruinswart hare in die verlede was. Ek het hom ná alles steeds vertrou met my glas.
So twee maande voor ons vyfde herdenking, toe is dit asof my oë skielik sy ware intensies kon raaksien. Alles waarteen 21 mense my in die vyf jaar gewaarsku het, was duidelik. Ek het besef my glas is baie vuil en het baie krake, en om eerlik te wees was ek vir baie lank hartseer, maar ná al die trane het ek besef hy verdien nie my glas nie. Hy sal nie meer mag hê oor my kosbare en onvervangbare glas nie.
Ek het genoeg gehad, en het een aand terwyl ek 'n glas met my trane volgemaak het, besluit ek gaan my glas terugvat. Daardie aand was die aand dat ek besef ek kan hom nie regmaak as hy dan nie self reggemaak wil word nie. Hy wou gelewe het met sy gekraakte glas en ek wou net myne weer heelmaak.
Ná my eerste liefde was ek nooit weer dieselfde nie, want met hom het ek my eie identiteit verloor.
Toe ek my glas terugvat, sien ek dat hy dit laat val het, en alhoewel ek nou die gebreekte stukkies in my hande moes sit, steek my ma se woorde weer vas.
Ná my eerste liefde was ek nooit weer dieselfde nie, want met hom het ek my eie identiteit verloor. Toe ons paaie uiteindelik geskei het, het ek besef al het my glas gebreek, moes ek al die stukkies optel en die gebreekte glas weggooi.
Ek wou nie weer dieselfde persoon wees nie, want die persoon wat ek was in die verhouding was nie die ware ek nie. Soos ek nou finaal afskeid neem van die eerste liefde maak ek die kombuiskas oop en haal vir my 'n splinternuwe glas uit, een wat sterker is en helderder skyn. My glas het nuwe liefde ontdek. Hierdie liefde kyk elke dag vir my in die spieël, het my lief en aanvaar my nes ek is.
My glas het dalk geval en gebreek, en was daarna nooit weer dieselfde nie, maar dit is die hele punt wat my ma wou maak met haar vergelyking. As die glas eers geval het, kan jy nie verwag dat die liefdesverhouding dieselfde moet bly nie.
Meisiekind, ek hoop jy onthou jou glas is nou splinternuut en dat jy die lewe sonder hom sal geniet.