Ticket Seller Men's Zip Hoodie | Spreadshirt
My Broom Broke, So I Became A Ticket Seller.
Tags: profession, Ticket Seller apparel, jobs, Ticket Seller t-shirts, Ticket Seller shirts, Ticket Seller clothing, funny
FunnyHumorFunComicGeekCoolPartyAnimalProfessionTicket Seller Apparel Servet, model Stella, ecru met gouden ster, 36×36 cm.Set van 6
Tafelkleed model Bethlehem ster, wit, geborduurd met ecru kerstbloem en groene bladen
€45.00 – €54.00 Opties selecteren
Servet, model Bethlehem, set van 6 , wit met geborduurde ecru gouden kerstbloem
Servet, model Bethlehem, set van 6 , ecru met geborduurde rode kerstbloem Oupa-en-Oumadag | Tannie Frannie
Gister was dit die graad R’s se Oupa-en-Oumadag by die puik laerskool waarheen Gabby nou gaan. Hulle het ons hemelhoog geprys met gediggies en wyshede, die mooiste items aangebied en die lekkerste verversings voorgesit. Ek het maar net opnuut my hoed afgehaal vir die onderwysers wat ‘n massa vyfjariges so mooi gedissiplineerd laat optree het.
My liewe skoondogter het beplan om drie kaartjies vir die een Ouma-en-Oupadag (vir my en haar ouers) en twee kaartjies vir die ander dag (vir Gewese Liefling en sy geliefde) te koop, sodat ons paaie nie hoef te kruis nie. Toe is die tweede dag se kaartjies reeds uitverkoop. Ek het my dogter verseker dat ek rêrig nie sou omgee om die dag saam met hulle te beleef nie, maar in my hart was daar ‘n skietgebedjie dat die dag vlot en genadig sou verloop…wat dan ook gebeur het.
Terwyl ek, oupa J en ouma N aanstryk saal toe, roep iemand na ons – dis Gewese Liefling en sy geliefde H. Tussen die horde oupas en oumas loop ons mekaar raak! Toe beland H en ek langs mekaar op die saal se ongemaklike plastiekstoele en in die loop van die oggend besef ek weer eens dat ek inniglik van hierdie vrou hou.
Ek ken H uit die dae toe ons albei kinders aan’t grootmaak was. Sy het die moed gehad om ter wille van haar seuntjies offisier vir ‘n seunspannetjie Voortrekkers te wees. Middelkind was een van haar spanlede en ek onthou nog dat ek so bly was, omdat sy met haar fyn vroulikheid die seuntjies sou laat besef dat daar staal in die vrouespesie skuil. Murg het sy beslis in haar pype gehad, want sy het die nege seuntjies dwarsdeur hulle laerskooljare met groot sukses begelei. Ek voel nou nog skuldig oor die dag toe sy vroualleen ‘n helikopter moes skoonmaak nadat die spannetjie begin opgooi het as gevolg van die toertjies wat die choppervlieënier in die lug uitgehaal het! Die belhamel en sy vlugingenieur het haar net so gelos, terwyl al wat ‘n mamma was, een kyk gegee en vinnig met hulle telge huis toe laat spat het…
Ons gesels oor ons kinders en kleinkinders en veral oor Gabby, vir wie ons albei so lief is. Ek vertel haar hoe die kleintjies die kuiers by haar en GL geniet (en verswyg die leë, eensame ure as ek nie betyds vir myself ‘n uitstappie op daardie dae gereël het nie). Sy vertel van laasjaar se kuier by haar en GL toe ons kinders wat nou oorsee woon, vakansie in Suid-Afrika kom hou het (hoe het ek hulle tog daardie kosbare tydjie saam misgun).
Na die kostelike program in die saal besoek ons Gabby se klas, waar een grootogige seuntjie met verwondering uitroep: “Dríé oumas en twéé oupas!” (Hmm, ek wonder hoe juffrou K daardie opset gaan verduidelik – die klassie is juis op die oomblik met “die gesin en familie” besig…) Gelukkig is daar ‘n geskenkie vir al vyf van ons.
GL lyk goed in sy swart jeans en kraakvars strepieshemp. Ek weet nie hoe hy en H mekaar weer raakgeloop het nie, lange jare nadat hy en ek uitmekaar is. Ons neem vrolik afskeid en ek kies my eie koers. Aanvaar ek uiteindelik, ná dertien jaar en heeltemal teen my sin, dat hierdie alleenpad tog vir my die beste is?
29 thoughts on “Oupa-en-Oumadag”
Mei 24, 2019 om 5:44 nm
Whew! Ek is bly die dag het vlot geloop want dit is belangrik vir die kinders. Ek het jarelank die matriekafskeid dinee gereël en party ouers het die aand vir hulle dogters moeilik gemaak omdat die ‘nuwe’ ma of pa wou nie met die ander ma en pa sit nie. Jy klink nogal gelukkig met jou eie koers.
Mei 25, 2019 om 6:58 vm
Jy gee my nuwe perspektief – dit was sekerlik ook nie vir die “nuwe” ouma maklik nie!
Mei 24, 2019 om 6:28 nm
Dit moet seker ‘n redelik ongemaklike situasie wees. Nou word jou klein meisietjie groot nè!
Mei 25, 2019 om 6:55 vm
Dis baie pynlik… Ja, ouma soek nog steeds na die regte klip om op haar koppie vas te 🙂
Mei 25, 2019 om 6:56 vm
Mei 24, 2019 om 6:57 nm
Ek stuur vir jou ń stywe druk, Frannie. So stap ons deur ons lewens en word net sterker en wyser.
Mei 25, 2019 om 6:54 vm
Dankie, liewe Una
Mei 24, 2019 om 10:43 nm
Ek is bly om te hoor dat alles darem goed verloop het. Gelukkig(ongelukkig) is jul omstandighede met al die oupas en oumas nie uniek nie. Soos Anne se as dit kom by mammas en pappas myne en joune kry ek die kindertjies regtig jammer. Hul voel so goed aan dat daar woelinge is al maak die grootmense asof alles honkie dories gaan. Daar is tog wel n doel mee, waarom jy alleen is. Jy kom beslis n beter mens anderkant uit as jy sien hoe die wereld om jou verloop.
Mei 25, 2019 om 7:01 vm
Ja, liewe Scrapy, jy ken ook die uitdagings van alleenwees…
Mei 25, 2019 om 11:02 nm
Mei 25, 2019 om 2:07 vm
Wonderlik as so n mooi dag nie met konflik versuur word nie!
As jy nie omgee dat ek vra nie, Tannie Frannie: Was een van die items dalk n Gumboot optrede? Die laerskool waar Marilize met die graad R’e werk het Donderdag en Vrydag hul Oupa en Oumadag gehad en ek is maar net nuuskierig of dit dieselfde een is? My vrou is hul gumboot afrigter – as dit dieselfde skool is het jy Marilize voor sien dans.
Mei 25, 2019 om 5:42 vm
Jaa, dis einste die skool! Ek het taamlik agter gesit en kon ongelukkig nie die “voordanser” sien nie, want sy was op die vloer, maar ek kon die outjies op die verhoog mooi sien en het hulle vreeslik geniet. My mammie was ‘n onderwyseres en sy het vertel hoe moeilik dit is om die outjies gelyk te laat beweeg – jou vrou is ‘n wonderwerker!
Mei 25, 2019 om 7:59 vm
Baie geluk, ek sou nie so mooi kon wees nie. Of is dit dalk juis makliker na soveel jare? Tyd het manier om te genees.
Mei 25, 2019 om 4:11 nm
Dis waar, dit raak mettertyd minder erg, maar dit bly eina…
Mei 25, 2019 om 4:14 nm
Dankie vir my drukkie!
Mei 26, 2019 om 9:46 vm
Dis mooi geskryf Frannie. Deernis so tussen die lyne.
Mei 26, 2019 om 2:10 nm
Dis gaaf om jou hier te sien – hoe gaan dit met jou/julle?
Mei 27, 2019 om 7:13 vm
Tyd, Frannie…dis wat ek geleer het. DIs net tyd wat maak dat ons mekaar begin verdra. My kinders se pa het verlede week my stiefpa se roudiens gelei. Vir die eerste keer sedert ons skeiding in 1986 was dit net ek en hy en ons twee kinders saam….vir ‘n oomblik was daar ‘n moment, maar toe is dit verby en ek het weereens besef dat ek die regte ding gedoen het….al kom daar dae wat ek wens ek het nie. Dis nou al 30jaar terug…sjoe..dis n freakin leeftyd!
Mei 28, 2019 om 7:50 vm
Ai Ria, ek bewonder die hersaamgestelde gesinne wat in vrede en aanvaarding verder leef – dis ‘n amper bomenslike uitdaging!
Mei 28, 2019 om 7:54 vm
Dit is…maar soms is dit ook maar ‘n keuse. Ek het gekies om vrede te maak ter wille van myself. Dis nie te sê hy is deel van my alledaagse lewe nie, maar ten minste kan ons normaal wees as ons mekaar sien (wat ook gelukkig nie baie gebeur nie, dit maak dit ook makliker) En ja, die eina bly maar veral as hy jou nie goed genoeg geag het om sy beloftes na te kom nie. En ja, ek het al n keer of wat lekker gekry was ek hoor hy het dit nie te maklik saam met die nader poppie nie… maar dis nou al makliker….maar dis net tyd…..
Mei 28, 2019 om 8:17 vm
Frannie dit laat my nou dink aan my en Ken se seuntjie wat eendag bitterlik sit en huil het omdat hy nie so baie pappa’s, mamma’s, oupa’s en ouma’s soos sy ander boeties en sussies het nie. My eks en ek het nie ‘n lekker verhouding gehad nie… maar Ken en sy eks se verhouding is goed. Ons twee kom ook goed oor die weg… baie beter so. Ek dink jy was lief vir hierdie man van jou… so jammer dat die lewe sulke skewe draaie loop.
Mei 28, 2019 om 3:16 nm
Dankie vir jou fyn begrip, soos altyd, liewe Kameel!
Junie 3, 2019 om 3:17 nm
Graad R is nou vir ons altyd agter die rug.
Die alleenpad is net vir die sterkste.
Junie 6, 2019 om 5:42 vm
Daardie laaste stelling gee my moed! Dankie, Lesley.
Junie 7, 2019 om 2:56 nm
Junie 9, 2019 om 1:38 nm
Sjoe…dis ‘n storie en ‘n half! Jy toon krag wat net deur jare van vergifnis kan kom!
Ja… die lewe leer vir ons lesse.
(So tussen ons… ek het nooit my eks-vrou se manewales aanvaar nie en het toe ons jongste dogter 21 geword her vir haar ‘n formele afskeids brief geskryf… om haar te bedank vir al die jare se moelikheid en pyn! Snaaks genoeg, ek het goed oor die weg gekom met my vrou se eks-man…)
Oukei… nou vir die baie belangrike regstelling… die woord wurg my…
herhaal aseblief agter my aan… boordtegnikus… boordtegnikus… boordtegnikus!
Ja… ek was een… ek weet! Maar shaaim… ek sou nooit laat iemand anders ander se gemors skoon maak nie… ek sou sorg dat hulle dit self doen! 😉
Nee… ons het gewoonlik net daar en dan ‘n emmer gesoek en vinnig af ge was… en dan terug by die basis ‘n meer voledige taak daarvan gemaak. Die onderste panele moes verwyder word… on te sorg daar het niks daar agtergebly nie… 🙂
Junie 9, 2019 om 3:58 nm
Dankie vir die korreksie AJ – sallie weer nie!
Junie 9, 2019 om 4:15 nm
Dankie… ek het my doel in die lewe na al die jare beryk!! 😉