Teen 9 v.C. het hy die noordelike grens van Romeinse Germania tot by die Elbe geskuif. Wat betref die ontvangs van Voetskrif deur ingeligte lesers (kyk Bibliografie C vir verwysings) is dit opvallend dat sommige lesers - wat in 1975, toe Breytenbach in diskrediet was en die Afrikaanse letterkunde daardeur “skade berokken is”, so aangedring het op die skeiding van kuns/werklikheid en kunstenaar/mens - nou die “agtergrondgeskiedenis” van die bundel en/of Breytenbach se “bekering” in berekening bring of laat meespreek in hulle waarde-oordele. (’n “Bekeerde” Breytenbach hou immers nie gevaar in vir die status quo aan die een kant of vir die saak van “betrokke” skrywers aan die ander kant nie.) Van Riebeeck doen wat hy kon en hy slaag daar selfs in om binne drie jaar 'n batige saldo te toon, maar hy was ontevrede en ongelukkig op Malakka, veral nadat sy vrou, wat vir hom soveel beteken het, hom op 2 November 1664 deur die dood ontval. 'n Jaar tevore het sy hom nog 'n dogtertjie geskenk en 'n week voor haar dood op 26 Oktober, 'n onvoldrae seuntjie.