Omgaan met teistering terwyl jy reis - Reisverhale - 2020
Omgaan met teistering
Dit is 'n gastpos deur Laura, ons inwonende kenner op vroulike reis. Omgaan met teistering kan 'n ongelukkige werklikheid wees van solo vroulike reis, en dit is moeilik om te weet hoe om 'n moeilike situasie te hanteer sodra jy daarin is. Laura het wyd gereis - insluitende bestemmings wat besonder moeilik vir vroue-reisigers kan wees. As 'n man kan ek nie hierdie perspektief bied nie, so Laura is hier om raad te gee oor wat om te doen as jy jouself in 'n ongemaklike posisie bevind.
Baie vroulike reisigers ervaar wisselende vlakke van teistering op die pad, terwyl ander nie soveel as 'n katteling kan hoor nie. Alhoewel dit oral gebeur, is teistering teenoor vroue op sommige plekke meer algemeen as ander, en jy moet bewus wees van hierdie ontluikende kant van reis. Nee, dit moet jou nie skrik of verhoed dat jy reis nie, maar as jy bereid is om situasies te hanteer, sal jou reise meer vlot verloop en stres voorkom.
Hier is 'n paar situasies wat ek ervaar het en hoe ek dit hanteer het.
Om eerlik te wees, vind ek die ergste teistering teenoor vroue om in die Midde-Ooste te wees. Dit is moeilik om daar as vrou te reis en kan baie stresvol wees as jy alleen is.
My eerste reis na die Midde-Ooste was in 2008 by 'n groep. Ek het nie geweet wat om te verwag nie, en ek het my gou gekry wanneer ek iemand hoor roep op die straat, "Hoeveel kamele?" In Egipte is dit algemeen om te betaal 'n bruidegom vir die huwelik, so wanneer mans hierdie vraag vra, vra hulle hoeveel kamele hulle moet betaal as hulle met jou wil trou. Eers het ek hulle geïgnoreer, maar toe het ek 'n ander manier gevind om dit te hanteer. Na 'n paar dae om oor die aanvanklike skok van al die catcalls te kom, was ek moeg om dit te ignoreer. Die volgende keer het ek 'Hoeveel kamele' gehoor. 'Ek het geantwoord:' Meer as wat jy kan bekostig! 'Hierdie opmerking het gewoonlik gevra om te lag van die ou se vriende of omliggende verskaffers, gevolg deur 'n bietjie van die manne. Sommige van die ouens sal terugkom met 'n ander slim opmerking wat gewoonlik in speelse banter verander het.
Weereens ignoreer ek die algemeen catcalls, maar ek evalueer ook altyd elke situasie soos dit kom.
"Ons moet 'n kamer deel."
Ek het hierdie een tydens my tweede reis na die Midde-Ooste gehoor, maar hierdie keer het ek self op reis. Op 'n bus van die lughawe na Amman het die Egiptiese man langs my voorgestel dat ons 'n kamer moet deel, "Jy weet net om koste te bespaar." Ja, dis seker dat dit hoekom. Toe ek 'n trouring op sy vinger opmerk, het ek gesê: "Moet ons net jou vrou bel om seker te maak dis OK?"
"Wat is verkeerd met jou Amerikaanse vroue?"
In Aqaba, in die suide van Jordanië, het ek 'n duikinstrukteur gevra of hy by my kon aansluit toe ek op pad was om te snorkel. Dis 'n openbare strand, so ek het nie gedink om hom te vertel nie, ek sal niks doen nie. Ons snorkeled uit na die koraal, en hy kom oor, het my snorkelmasker geskeur en my probeer gryp. Furious - dankbaar, ek is 'n sterk swemmer - ek het uit die water opgeklim, net om my voet op vuurkoraal te slaan. Ek het hom begin reën, en hy het vir my gesê, "Ek het net gedink ons ​​moet maskers oorskakel." Mooi probeer. Ek het hom eintlik aan hom gesê dis disrespekvol om vroue te gryp en so aan. Hy het my gevra wat verkeerd was met Amerikaanse vroue. Dit is verkeerd in enige kultuur, maar om te weet dat die Jordaanse kultuur konserwatief is, wou ek weet of dit reg was as 'n man sy suster gryp. Na 'n stewige berisping het ek teruggekom na die strand en hom die volgende paar dae vermy. Ek het uit hierdie situasie geleer dat dit reg is om te sê, "Nee, ek wil vandag self vir my swem."
"Kom ons beweeg saam na die bos."
Op 'n 14-uur-busrit vanaf Malawi na Zambië het ek gedink dit was lekker toe 'n Zambiese dokter wat goeie Engelse praat, langs my sit. Na 'n gesprek oor opvoeding en kultuur het hy reg op besigheid gekom en gesê dat ons saam in die bos (wildernis) moet inbeweeg. Hy sal ook nie ophou vra of ek hom sou borg om na die VSA te kom nie. Normaalweg stel ek voor dat jy die sitplekke verander as jy so 'n sitplekmaat gaan kry, maar die bus is heeltemal vol. Ek sny hom af deur hom te vertel dat ek 'n kêrel gehad het. Ongelukkig het dit hom nie ontmoedig nie, en toe ons dit uiteindelik tot by sy bestemming gemaak het, het hy my hand gesoen voordat ek van die bus af kom. Ek het destyds 'n valse e-pos aan hom gegee, maar ek dink dit is die beste om net die persoon te vertel dat jy heeltemal vreemdelinge is en jy beskerm jou privaatheid. Moenie enige inligting soos telefoonnommers of e-posse oorhandig nie.
Teistering en aanranding is situasies wat vroulike reisigers ervaar en moet leer om te hanteer. As jy in 'n gebied is waar teistering algemeen is, help selfs reis met een ander persoon. As jy alleen reis, wees bereid om vrae oor jou nep (of regte) kêrel te beantwoord en bepaal hoe jy sommige van hierdie situasies sal hanteer. Lees op seksuele teistering wanneer jy reis, aangesien die situasies wissel en dit gebeur in verskillende grade, afhangende van waar jy op pad is.
As jy 'n manlike leser is, wees bewus van solo vroulike reisigers in lande waar teistering algemeen voorkom. Selfs langs een van ons langs openbare vervoer sit of langs ons stap, help om die kommentaar of aanrandings te verminder.