Author Topic: Die gebruik van leestekens in gedigte (Read 9677 times)
« on: April 04, 2012, 01:49:37 PM »
« Reply #1 on: April 05, 2012, 04:40:51 PM »
« Reply #2 on: March 29, 2013, 11:48:14 AM »
Ek het nou gou weer hier kom komtaartjie plak sodat ons weer na die pragtige werkstukkie van Susan Grobler kan kyk. Let asseblief op die gebruik van die uitroepteken, dit is belangrik.
« Reply #3 on: March 30, 2013, 09:59:02 AM »
Ek baie skuldig aan die herhaalde uitroepteken maar is versigtig in skryfstukke wat ek nie so oorboord gaan soos wanneer ek tussen die lyntjies kuier met vriende nie!!
« Reply #4 on: May 18, 2013, 09:15:23 AM »
Quote from: PM on April 04, 2012, 01:49:37 PM
Omdat hierdie so baie verwarring kan veroorsaak, soos Susan ook noem ... lees haar hele skrywe sorgvuldig deur... wil ek hierdie noem:
Ek leen Ans se woorde van haar mooi gedig Vier Seisoene
met kromgetrekte hande
wag sy met blokkieskombers
oor haar bene in winter kou
staar sy voor haar uit
met oë wagtend gerig op stofpad
elke beweging laat haar
oë opgewonde blink
verlangend opkyk na geslote hek
Hierdie is heeltemal reg, ek wil nie iets verander nie, maar dit net as voorbeelde gebruik omdat iemand my gevra het hoekom ons woorde sus of so skryf en hierdie voorbeeld dit daartoe leen:
soos dit hier staan, lees ek dit as volg
oor haar bene in winterkou [hier haal ek asem]
met oë wagtend gerig op stofpad [en dan lees ek die twee reëls as een sin]
of dit kan as volg wees
oor haar bene, in winterkou [of 'oor haar bene in winterkou']
oor haar bene in winterkou,
sy staar voor haar uit
met oë wagtend gerig op die stofpad
Die volgende kwatryn het ek geskryf en vra jul kommentaar.
Daar is geen leestekens in nie, maar ek kry ook nie woorde om by te voeg nie. Ek het met 'n hoofletter begin en aaneen gegriffel. Moet ek met 'n punt eindig? Kan ek dit sonder die eindpunt los as ek die 1ste reël met 'n kleinletter begin?
Die maan is amper halfvol vanaand
en loer skalks deur ’n stukkende wolkkombers
na my halfleë gemoed wat dringend soek
na ’n omgeekuier om my hart te heel
« Reply #5 on: May 19, 2013, 05:56:37 PM »
Eers wil ek vir jou sê hoe ek dit gelees het en dit is dan ook hoe ek dit sou geskryf het, aangesien jy nie van leestekens gebruik gemaak het nie. Dan sou ek ook nie met 'n hoofletter begin het nie.
en loer skalks deur ’n stukkende wolkkombers (ek wil klem lê op "skalks", wil hê jy moet dink oor "skalks" die prentjie sien)
na my halfleë gemoed wat dringend soek (halfleë gemoed)
na ’n omgeekuier om my hart te heel (Waarna soek die skrywer? 'n Omgeekuier.)
en loer skalks, deur 'n stukkende wolkkombers
na my halfleë gemoed, wat dringend soek,
na 'n omgeekuier, om my hart te heel.
As jy nie van die "en" gebruik gemaak het nie, maar van "dit" sou ek dit anders gedoen het, want die goue taalreël sê dat daar nie 'n komma voor en kom nie.
Die maan is amper halfvol vanaand,
dit loer skalks, deur 'n stukkende wolkkombers,
Nou is dit presies hier waar Susan se raad aan die skrywer inkom. Jy as skrywer moet vir my wys waar jy wil hê ek moet rus.
Soms, deur die leestekens op die verkeerde plek "in te lees" kan dit die bedoeling van wat die skrywer wil sê, of die hele atmosfeer of ritme van die gedig verander.
Hier kon die skrywer ook bedoel het om enjambemente te gebruik met die doel om die gedig vloeiend te maak en ek as leser het dalk die hele pot mis gesit.
Adéle, ek hou van die inset wat jy gelewer het by Ans se gedig. Ek sou dit graag so verander het as sy toestem.
« Reply #6 on: May 19, 2013, 07:09:14 PM »
hier leer ek nou iets waaraan ek nooit gedink het nie:
om 'n skrywe/gedig te skryf, dan die kern uit te haal, en dan weer in te kleur
na my gemoed wat soek
dit was my gedagte ....
nou wil ek dit voltooi om die oorspronklike idee dieselfde te probeer hou, eishhh, waarin begewe ek my?
en loer skalks deur ’n stukkende wolkkombers,
« Last Edit: May 20, 2013, 10:15:49 AM by PM »
« Reply #7 on: May 20, 2013, 10:12:40 AM »
Dit is puik gedoen. Ek sal 'n plekkie gaan soek waar ons dit kan invoeg op een van jou bladsye in die boek, of jy kan self sê waar jy dit wil hê. Het jy 'n titel daarvoor?
Skuus, daar druk ek die verkeerde koevertjie. Ek wou kom vra of dit by "Skemerstil" se blaadjie sal inpas.
« Last Edit: May 20, 2013, 10:16:36 AM by PM »
« Reply #8 on: May 20, 2013, 03:01:09 PM »
jy kan dit daar plaas want daar is mos plek omdat die skrif kleiner gemaak word. moontlike titel ... ??eishhh, weet nie.
hierdie is nou 'n 2'erlei vormgedig... wit spasies tegniek en ook 'n voorbeeld van 'n
??paradoks?? waar ek van teenoorgesteldes gebruik wou maak. ek wil leer van oksimorone en paradokse ... het julle dit al hier beskryf?
« Reply #9 on: May 20, 2013, 03:44:39 PM »
Ja ons het al. Laat ek gaan soek vir jou.
« Reply #10 on: May 20, 2013, 04:59:42 PM »
Oksimoron – ok-si-mo’ron - Stylfiguur waarby twee teengestelde begrippe met mekaar verbind word.
Dit is ou nuus.
ŉ Oop geheim.
As jy "home" klik en jy "soek" bo in die soekhoek, dan kry jy al die onderwerpe waaroor daar gesels is op die forum.
Tik oksimoron in en kyk wat is daar nog. Raaitjie het ook iets daaroor geskryf.