Babamonitor - Wikipedia
'n Babamonitor is 'n uitsaaiapparaat wat gebruik word om na babageluide van 'n afstand af te luister. Dit bestaan ​​uit twee dele:
'n sender wat toegerus is met 'n mikrofoon wat naby die kind geplaas word, stuur die geluide deur radiogolwe
'n ontvanger toegerus met 'n luidspreker wat naby die versorger geplaas word
Sommige monitors bied tweerigtingkommunikasie waarmee die versorger met die kind kan terugpraat. Ander modelle is toegerus met 'n kamera op die sender en 'n skerm op die ontvanger om die kind te sien. Hulle word dan 'n 'babycam' genoem.
Een van die belangrikste gebruike van die babamonitor is om ouers in staat te stel om te hoor wanneer 'n kind buite die luisterafstand wakker word.
Die eerste babamonitor was die 'Nurse Radio', wat in 1972 geskep is.
Tegnologiese vooruitgang en die alomteenwoordigheid van slimfone maak dit nou moontlik dat die babamonitor direk op 'n slimfoon gekoppel is en dus feitlik oneindige luisterafstand het. Hierdie tipe babamonitors word via Wi-Fi aan die huisnetwerk gekoppel en kan op afstand beheer word via 'n slimfoon-toepassing. Hulle is dikwels toegerus met 'n kamera en 'n mikrofoon wat die ouer toelaat om die kind tegelyk te sien en te hoor.
Omrede daar nog geen wetenskaplike studie gedoen is oor die moontlike gevaar van bestraling van die babamonitor nie, blyk uit 'n opname deur die Switserse federale kantoor vir openbare gesondheid (OFSP) dat die voorsorgbeginsel toegepas moet word deur ouers aan te beveel om die toestelle te kies wat die minste golwe uitstraal, en sommige babamonitors kan onderskeidelik 10 mw of 20 mw, of selfs 250 mw, uitstraal. Die FOPH en die president van die vereniging Santé Environnement France beveel daarom aan dat voorkeur gegee word aan toestelle met die VOX-opsie wat slegs uitstraal in die teenwoordigheid van geraas; die babamonitor moet dan minstens een meter van die baba se bed geplaas word en word slegs geaktiveer as die funksie daarvan nodig is.