Al die betrokke digters bring iets baie spesiaal na Gedigte in McGregor. Hier is ’n paar voorlesings om onder andere na uit te sien. Paulus sê: Ek het julle met melk gevoed, nie met vaste spyse nie, want julle was nog nie daartoe in staat nie. n Klein kindjie is baie mooi, maar as hy na n paar maande nie groter word nie, sal sy ouers onraad merk en vermoed dat hy n ernstige kwaal het. Gilgamesh duik af en pluk tydens sy rit terug saam met die bootman, maar hy verloor dit ‘n dag later. ‘n Slang seil daarmee weg terwyl hy slaap. Vergelyk hiermee Venter se ”Cycling with the moon” (Venter, 2010, p.22) waarin speelse fassinasie met (ons) maan betoon word, met ’n vergelykbare beelding van die esoteriese atmosfeer van die ruimte, maar waarin Venter se knap woordspeling, intertekstuele verwysing (na W.B. Yeats, ”…the centre cannot hold”) en die ironiese heenwys na die dubbele verlies, uiteindelik, van beide ons maan en die son (soos wetenskaplik voorspel), die gedig uiteindelik verplaas in ‘n elegiese toonaard: