n Ondersoek na die rol van erkenning van deugde van leerders in die vestiging van n demokratiese, multikulturele - PDF
Download "n Ondersoek na die rol van erkenning van deugde van leerders in die vestiging van n demokratiese, multikulturele"
1 n Ondersoek na die rol van erkenning van deugde van leerders in die vestiging van n demokratiese, multikulturele samelewing Mariana van Zyl Tesis ingelewer ter gedeeltelike voldoening aan die vereistes vir die graad van Magister in Opvoedingsbeleidstudie in die Fakulteit Opvoedkunde aan die Universiteit Stellenbosch Studieleier: Professor Yusef Waghid Graad van vertroulikheid: A Desember 2015
2 ii Verklaring Deur hierdie tesis elektronies in te lewer, verklaar ek, Mariana van Zyl, dat die geheel van die werk hierin vervat, my eie, oorspronklike werk is, dat ek die alleenouteur daarvan is (behalwe in die mate uitdruklik anders aangedui), dat reproduksie en publikasie daarvan deur die Universiteit Stellenbosch nie derdepartyregte sal skend nie en dat ek dit nie vantevore, in die geheel of gedeeltelik, ter verkryging van enige kwalifikasie aangebied het nie. M. van Zyl 4 Mei 2015 Kopiereg 2015 Universiteit Stellenbosch Alle regte voorbehou
3 iii Erkennings My eggenoot, Ian van Zyl, wat die graadkursus in die media raakgesien het en my gemotiveer het om dit aan te pak en suksesvol te voltooi. Vriende, familie en kollegas se ondersteuning en aansporing om hierdie tesis te voltooi. Die M-Ed-klas van 2013, wat elke Saterdagoggend nuwe energie vir die volgende werkstuk verskaf het. Professor Fataar, dr. Davids, dr. Badroodien en prof. Van Wyk, wat met elke module hierdie kursus die moeite werd gemaak het. Professor Waghid, wat met sy ervaring, kundigheid en lewenswysheid deurentyd positiewe kommentaar gelewer het sodat ek verder kon skryf. My Skepper, vir die potensiaal om meer te kon leer.
4 iv Opsomming As opvoeder en skoolhoof van n openbare sekondêre skool is dit vir my duidelik dat elke leerder se skoolloopbaan beïnvloed word deur die individuele erkenning aan asook kennis van n leerder deur die onderwysers, ouers en portuurgroep. Dit bly belangrik dat elke leerder sy/haar skoolloopbaan suksesvol voltooi. Enige skool se doelwit moet dus die onderrig en leer van sy leerders wees, in die konteks van kennisverwerwing en menswees. Die leerder moet egter aan minimum assesseringstandaarde voldoen om sy/haar skoolloopbaan suksesvol te voltooi. Dus is die onderwysbeleid, -owerhede, skole en die wyse waarop leer en onderrig plaasvind, n integrale deel van die leerder se opvoeding en word daar in hierdie navorsingstudie ook na die kurrikulum en die vestiging van waardes en deugde verwys. Hierdie studie oor die rol van erkenning aan die leerder wat deugde betref, kan as waardevolle riglyn dien wanneer na redes of faktore gesoek word waarom leerders nie aan die minimum vereistes kan voldoen om hulle skoolloopbaan te voltooi nie. Voortvloeiend hieruit kan die betrokkenheid van ouers ten opsigte van die voltooiing van n skoolloopbaan in die onderwys, met die nodige kennis, ondersteuning en begrip vir hul kinders as motivering dien vir verdere studie aan universiteite, kolleges en ander tersiêre inrigtings regoor die wêreld. Insig in en erkenning van die leerder se persoonlike omstandighede en behoeftes kan ook as aansporing dien in die voltooiing van die leerder se skoolloopbaan. Wanneer die onderwyser positiewe erkenning gee aan en begrip toon vir leerders se deugde, kan dit moontlik lei tot leerders wat nie bloot met die minimum kriteria en prestasies tevrede sal wees nie. Na die voltooiing van n suksesvolle skoolloopbaan mag hierdie leerders hul hoë standaarde bly nastreef en hul waardes so uitleef dat hulle as goeie landsburgers n positiewe rol speel in die handhawing en uitbou van n gesonde demokrasie. Sleutelwoorde: Erkenning, deugde, waardes, demokratiese leerproses, burgerskap
5 v Abstract As an educator and principal of a public secondary school, I am convinced that every learner s school career is influenced by the extent to which teachers give recognition to each individual learner and how well teachers, parents and the peer group know the learner. It remains important that every learner completes his/her school career successfully. The goal of every school therefore should be that the teaching and learning processes take place in the context of knowledge acquisition, as well as the personal circumstances of each learner. The learner must, however, comply with certain minimum assessment standards to complete his or her school career successfully. This means that the education policies and authorities, as well as the schools and the methods of teaching and learning, form an integral part of the learner s education. This research study therefore also refers to the curriculum and the establishment of values and virtues. This study of the role of recognition of the learner s positive traits may serve as a valuable guideline when examining the reasons or factors why learners are unable to meet the minimum requirements to complete their school careers. As a consequence of this, the involvement of parents concerning their children's completion of a school career, as well as the necessary knowledge, support and understanding of their children, may serve as a motivation for further studies at colleges, universities and other tertiary institutions world-wide. Insight into and recognition of a learner s personal circumstances and needs may also serve as encouragement for the learner to complete his or her school career. When teachers show positive recognition and understanding of learners positive traits, it may inspire learners to not merely be satisfied with the minimum criteria or achievements. After completion of their school careers these learners may well continue to try to live up to these high standards and values and may make a valuable contribution to the establishment and promotion of a healthy democracy. Key words: Recognition, positive traits, values, democratic learning process, citizenship
6 vi Inhoudsopgawe Verklaring Erkennings Opsomming Abstract ii iii iv v HOOFSTUK 1 INLEIDING EN AGTERGROND INLEIDING PROBLEEMSTELLING NAVORSINGSVRAAG AANVULLENDE VRAE METODOLOGIE EN METODES OMVANG Erkenning Inklusiwiteit Multi-kulturele verantwoordbare deelname binne n demokrasie TEIKENGROEP INDELING VAN DIE STUDIE 8 HOOFSTUK 2 DIE VERSKIL TUSSEN DEUGDE EN WAARDES MET DIE FOKUS OP ERKENNING VAN DEUGDE BINNE n ONDERWYSSTELSEL INLEIDING WAARDES IN DIE ONDERWYS WAARDES BINNE DIE MANIFES VAN SUID-AFRIKA DIE VERSKIL TUSSEN DEUGDE EN WAARDES WAARDES EN DEUGDE BINNE DIE ONDERWYS 14
7 vii 2.6 ERKENNING Betekenis Benadering van die woord erkenning Redes vir erkenning gee in die onderwys Ek behoort aan of ek is deel van Kultuurdiversiteit binne die klaskamer Habitus Menslike geluk as positiewe uitkoms Kurrikulum binne die onderwys Demokratiese burgerskap en burgerskapidentiteit OPSOMMING 20 HOOFSTUK 3 DIE ROL VAN FILOSOFIE VAN OPVOEDING, ASOOK ANALITIESE FILOSOFIE VAN OPVOEDING OP ERKENNING VAN DEUGDE EN BURGERSKAPOPVOEDING INLEIDING FILOSOWE, TEORETICI EN AKADEMICI FILOSOFIE VAN OPVOEDING ANALITIESE FILOSOFIE VAN DIE FILOSOFIE VAN OPVOEDING OPSOMMING 33 HOOFSTUK 4 DEUGDE WAT n VERSKIL IN BURGERSKAPOPVOEDING KAN MAAK BINNE n DEMOKRATIESE ONDERWYSSTELSEL INLEIDING BURGERSKAPOPVOEDING EN DIE ONDERWYS Definisie van burgerskapopvoeding Burgerskapopvoeding en die onderwys na 1994 in Suid-Afrika 36
8 viii 4.3 VOORBEELDE VAN DEUGDE IN n DEMOKRATIESE ONDERWYSSTELSEL Vyf deugde beskryf deur Parsley Om merkwaardig te wees Om kinderlik te wees Om nederig te wees Om goedhartig te wees Om respekvol te wees Verbeeldingryke en deernisvolle aksie Reflektiewe luister VASLEGGING VAN DEUGDE Onderriglesse Verskuilde kurrikulum Gemengde leer (blended learning) OPSOMMING 49 HOOFSTUK 5 IMPLIKASIES EN UITDAGINGS VIR BURGERSKAPOPVOEDING EN DIE ONDERWYS WANNEER ERKENNING VAN DEUGDE PLAASVIND INLEIDING IMPLIKASIES VIR BURGERSKAP Bewustheid van diversiteit binne klaskamers Verskillende soorte burgerskap Integrasie van burgerskapopvoeding en onderrig van kurrikulum IMPLIKASIES VIR SKOLE EN DIE ONDERWYS Teorie en praktyk van erkenning van deugde Die invloed op geestelike, morele en kulturele opvoeding 55
9 ix Voorbeelde van implementering binne die onderwys Eenvormige werkswyse Begrip vir omstandighede Positiewe klaskamerdissipline Kontinuïteit in die erkenning Verantwoordelikheid van almal Positiewe dialoog Armoede UITDAGINGS IN DIE ERKENNING VAN DEUGDE IN DIE ONDERWYS Ongelykheid en subjektiwiteit Tydsbestuur Klaskamer-atmosfeer OPSOMMING 62 HOOFSTUK 6 OPSOMMING, SAMEVATTING EN SLOT INLEIDING BEPERKINGS VAN DIE NAVORSING EN AANBEVELINGS VIR VERDERE NAVORSING Beperkings Aanbeveling vir verdere navorsing SAMEVATTING SLOTSOM 67 Verwysings 68
10 1 HOOFSTUK 1 INLEIDING EN AGTERGROND 1.1 INLEIDING As deel van The National School Effectiveness Study is leerders in grade 3 tot 5 vanaf 2007 tot 2009 by 300 laerskole getoets. Onderwysnavorsers en ekonome het as deel van die toets n analise van elke leerder se toetsuitslag, skool en huislike omstandighede gedoen en die bevindinge is in Taylor, Van der Berg en Mabogoane (2012) gepubliseer. Tien fokusareas is uitgelig om onderwys te verbeter, naamlik geletterdheid, gesyferdheid, armoede, huislike omstandighede, skoolbestuur, geskrewe werk, taal, skryfvermoë, die kurrikulum en onderwysers. Die doel van hierdie studie was om uit te vind wat n leerder se vermoë om te presteer, vorm en beïnvloed. Die term presteer word in hierdie studie beskou as die uiteindelike doelwit van n skoolloopbaan suksesvol te voltooi en n goeie landsburger te word. 1.2 PROBLEEMSTELLING n Suksesvolle skoolloopbaan, wat noodsaaklik is vir n volhoubare samelewing, word egter nie deur alle skoolgaande leerders ervaar nie. Volgens die Report on Dropout and Learner Retention Strategy to Portfolio Committee on Education (Departement van Onderwys [DvO], 2011d), het tien persent van die ingeskrewe leerders vanaf grade 9 tot 11 tussen 2007 en 2008 die skool verlaat. Volgens verdere statistieke deur die Departement van Onderwys uitgereik, was die matriekslaagsyfer van die kandidate in 2011 slegs 71.9 persent (DvO, 2011d). Van die kandidate het (28.1%) dus nie matriek geslaag nie. Volgens hierdie genoemde statistieke is dit duidelik dat nie alle leerders hul skoolloopbane optimaal suksesvol voltooi nie. In 2013 het n leerder in Suid-Afrika n onderwyser met n besem aangeval en hom beseer. Die leerder het volgens die Departement van Basiese Onderwys (Strydom, 2013) asook die breë samelewing onaanvaarbaar opgetree. Hierdie soort optrede hoort nie by n goeie landsburger nie. Verskeie kenners en onderwyskundiges het
11 2 deur die media (televisie, ander beeldmateriaal, nasionale radiostasies) gedebatteer waarom leerders so kon opgetree het. Faktore wat aanleiding kan gee tot bogenoemde probleem, is dat opvoeders (ouers en onderwysers) heel moontlik nie genoegsame erkenning aan die deugde (neiging om die goeie te doen of sedelik goeie eienskappe) van leerders gee nie. Opvoeders is soms onbewus van die milieu, sosio-ekonomiese omstandighede, intellektuele vermoëns asook die fisiese en psigiese ruimte waarbinne die leerder/kind hom/haar bevind. Dít kan veroorsaak dat die kurrikulum en assesseringskriteria soos deur die onderwysowerhede en onderwysbeleid voorgeskryf nie suksesvol geïmplementeer word nie. Hoewel daar nie konkrete bewyse is dat die erkenning van deugde by leerders tot positiewe motivering lei om wel hul skoolloopbaan te voltooi nie, word die belangrikheid van deugde reeds vanaf die Sokratiese tydperk beklemtoon (Noddings, 2007, p. 5). Positiewe erkenning van die besondere vermoëns, prestasies en deugde van n leerder, hoe gering ook al, kan bydra tot die vestiging van sommige van die waardeeienskappe, soos dissipline, hardwerkendheid, toewyding en respek, wat nodig is om n goeie landsburger te word. Wat bogenoemde uiteensetting wel beklemtoon, is dat leerders wat hulle skoolloopbane suksesvol voltooi, oor sekere deugde beskik wat n bydrae lewer tot hulle vestiging as opgevoede burgers wat in n demokrasie kan funksioneer. 1.3 NAVORSINGSVRAAG Tot welke mate kan die erkenning van deugde bydra tot die bevordering van n demokratiese samelewing? 1.4 AANVULLENDE VRAE Ondersteunend tot die primêre navorsingsvraag is die volgende aanvullende vrae ondersoek: In watter mate speel leerders se persoonlike omstandighede en behoeftes n rol in die erkenning van deugde?
12 3 Kan die vestiging van deugde by die implementering van die skoolkurrikulum geïnkorporeer word? Is daar n verband tussen die Departement van Onderwys se publikasie oor waardes in die onderwys (DvO, 2001) en die verwysing na erkenning van deugde? Hoe verskil waardes van deugde? Kan die erkenning en vestiging van deugde tot n demokratiese leerproses lei sodat die leerder n goeie landsburger kan word? 1.5 METODOLOGIE EN METODES Hierdie navorsing is gemotiveer deur die paradigma van pragmatisme en n geringe invloed van die fenomenologiese genre van onderwysnavorsing. In die eerste plek behels pragmatisme n studie van feite en waardes. Aanvanklik het die navorsing twee stelle geïdentifiseer: (i) die feitelike situasie van die kind of die leerder (die milieu, sosio-ekonomiese agtergrond (omstandighede), intellektuele vermoë en die ruimte waarin die leerder hom bevind); en (ii) die verwagtinge soos gestel deur die onderwysowerhede en onderwysbeleid (o.a. die kurrikulum en assesseringstandaarde). Tweedens sluit die pragmatiese paradigma van onderwysnavorsing ook die regverdiging in van wat goed is vir die sosiale gemeenskap. Die uiteindelike mikpunt van die onderwys, en dus ook die fokus van hierdie studie, is dat die leerder n goeie landsburger kan word om in die gemeenskap te funksioneer en die breë samelewing te dien. Kommunikasie speel in die derde plek eweneens n groot rol in die metodologie van pragmatisme. Dit gaan oor die ek (individuele ontwikkeling, my behoeftes, my toekoms, my vermoë) teenoor die ons (die rol binne n breër gemeenskap, aangesien niemand n eiland is nie, maar betrokke is by die opbou en instandhouding asook ontwikkeling van die gemeenskap). Veral in Suid-Afrika met sy diversiteit en geskiedenis is transformasie n voortgaande proses waarin almal n positiewe rol behoort te speel.
13 4 In die vierde plek gee pragmatisme aandag aan die intellektuele, ekonomiese en sosiale bemagtiging van leerders, bevryding uit die beperkings van hul kontekstuele omstandighede en die emansipasie van seuns en dogters dus die ontwikkeling van hulle volle menslike potensiaal (Waller, 2014, p. 31). Al vier aspekte van pragmatisme wat hierbo genoem is, voorsien n breë filosofiese raamwerk vir hierdie onderwysnavorsing met n praktiese en kritiese aanslag wat met n verskeidenheid van metodologieë uitgebrei is. Kritiese teorie soos geartikuleer deur Benhabib (1992), asook aspekte van post-strukturalisme soos deur Derrida (Maree, 2013a; Reynolds, 2010) beklemtoon, het n integrale deel van die navorsingstudie uitgemaak. Die navorser se metodologie, asook die raamwerk van haar denke en die teoretiese vertrekpunt, is gemotiveer vanuit n pragmatiese paradigma, wat ook konsepsionele begrip insluit. Menslike subjektiwiteit en verduidelikings, interpretasies en begrippe vanuit die fenomenologiese paradigma is soos n silwer draad deur die navorsing vervleg. Bogenoemde gesprek oor metodologie hou direk verband met hierdie ondersoek na die erkenning van deugde as n manier om leerders voor te berei vir hulle rolle in n demokratiese samelewing. 1.6 OMVANG Erkenning Die eerste aspek waarop die navorsing gefokus het, is die begrip erkenning (recognition). Volgens Mattias Iser (2013) groepeer Paul Ricoeur 23 verskillende gebruike van die begrip om te erken in drie hoof kategorieë, naamlik erkenning as identifikasie, erkenning van jouself en wedersydse erkenning. Taylor (1994) beklemtoon dat erkenning deur verskeie teoretici verskillend verduidelik en geïnterpreteer word. Volgens Fraser (2000) kan erkenning ook n rol speel wanneer sosio-ekonomiese en kulturele agtergronde in ag geneem word. Hierdie studie sluit verskeie ander erkennings in, soos byvoorbeeld erkenning van gelyke regte van leerders, wat volgens Christie (2008, p. 172) nodig is vir gelyke onderwys.
14 5 Die gebrek aan deugde waarmee die meerderheid van leerders by n sekondêre skool aankom noop die skool om algemene deugde soos byvoorbeeld dissipline, hardwerkendheid, toewyding en respek by leerders in te bou en te vestig. Die kurrikulum vereis nie net feite nie, maar ook die ontwikkeling van n waardestelsel. Uit n fenomenologiese standpunt kan sekere deugde, of gebrek aan deugde, van die leerders vanuit hulle sosio-ekonomiese omstandighede verstaan en begryp word. Hoe meer kennis van kinders en hul omstandighede beskikbaar is, hoe beter is die onderwyser toegerus om kinders te begelei om hul skoolloopbaan met sukses te voltooi. Die oomblik wanneer met deugde gewerk word, sou menslike subjektiwiteit, as deel van fenomenologie, nie in die opvoedkundige navorsing geïgnoreer kan word nie. Op hierdie gebied het Young se skrywe oor die fenomenologie van lived experience bygedra tot hierdie studie (Appiah, Benhabib, Young & Fraser, s.j.) Inklusiwiteit Die tweede belangrike aspek voortvloeiend uit wedersydse erkenning, kan moontlik lei tot inklusiwiteit, en wanneer wedersydse erkenning en respek (deugde) tussen leerders en onderwysers in n klaskamer ervaar word, kan dit lei tot die gevoel van ek behoort aan n skool, gemeenskap of land waar ek n verskil kan maak. Volgens Christie (2008) is inklusiwiteit in die onderwys moontlik indien die vraag positief beantwoord kan word of leerders van verskillende agtergronde aktief betrokke is. Volgens Christie (2008, p. 196) kan aktiewe betrokkenheid in n skool en in n klaskamer plaasvind wanneer intellektuele kwaliteit lesse aangebied word. Kinders voel ook veilig wanneer hulle ondersteuning in die klaskamer ondervind deurdat hulle taal, kultuur, agtergrond asook huislike omstandighede deur die onderwyser gerespekteer word. Die integrering van onderrig asook die optredes binne die klaskamer met die wêreld daarbuite, maak skoolgaan vir kinders die moeite werd asook die nodige motivering om hul skoolloopbaan suksesvol te voltooi (Christie, 2008). Die Manifesto on Values and Democracy in Education is in 2001 bekend gestel (DvO, 2001) en is verhef tot n basisdokument waarop onderwysbeleid gegrond kan word (Asmal, 2001). Die dokument as sodanig stel dit duidelik dat dit nie die laaste woord oor waardes in die onderwys gesien moet word nie, maar dat dit aan
15 6 voortdurende dialoog en debat onderwerp moet word. Die Manifes bestee besondere aandag aan hoe waardes onderrig behoort te word en stel dit duidelik dat waardes nie as nog n toevoeging by n reeds oorlaaide kurrikulum gevoeg kan word nie (Beckmann & Nieuwenhuis, 2004). Die Manifes is ook in hierdie studie gebruik om deugde aan te prys en erkenning daaraan te gee sodat die onderwys gebruik kan word om individue in die samelewing te integreer. Volgens Swartz (2006, p.566) is die Manifes een van die verskeie voertuie op die Suid-Afrikaanse pad na burgerskup wat belangrike implikasies tot burgerskapopvoeding inhou Multi-kulturele verantwoordbare deelname binne n demokrasie Multi-kulturalisme, demokratiese deelname en verantwoordbaarheid as deugde behoort volgens verskeie navorsers die eindresultaat van inklusiewe onderwys te wees, wat ook die derde aspek van my studie behels. Derrida en Habermas (Maree, 2013a) se denke dat mense nie net verantwoordelik is voor n enkele ander nie en dat ons ook verantwoordelikheid teenoor die ander het, bevestig die einddoel van hierdie studie, naamlik om skoolgaande leerders tot verantwoordelike burgerskap te lei. Hierdie burgerskapopvoeding stel die leerder dus ook in staat om die groter prentjie in hul lewens raak te sien. Die werk van Paulo Freire (Freire, 1985; Lyons, s.j.) beïnvloed alle mense wat betrokke is by onderwys en die ontwikkeling van gemeenskappe. Sy benadering tot die onderwys het gelei tot die ontwikkeling van positiewe veranderinge en ontwikkelings sodat ons die gemeenskap rondom ons kan begryp en verstaan (Freire, 1985, p. 3). Die belangrikheid van demokratiese burgerskapopvoeding in skole word ook deur die denke van Jürgen Habermas (Maree, 2013a), Seyla Benhabib (1992) en Nel Noddings (1986) versterk. Hierdie teoretici skep nie net n platform vir die erkenning van die leerder nie, maar ook n integrerende basis sodat leerders van verskillende kulture deur die onderwys goeie landsburgers kan word. Sodoende verkry hierdie leerders (goeie landsburgers) die vermoë om na die ander te luister asook om die demokratiese regte van die ander te respekteer.
16 7 Noddings (1986) se siening oor omgee (caring) verskaf verdere pedagogiese ondersteuning vir die erkenning van leerders in n demokratiese multi-kulturele onderwysstelsel en skool. Die omgee gaan saam met die bewusmaking van verantwoordelikheid wat noodsaaklik is om n positiewe landsburger te word. Volgens Waghid (2010, p. 147) is samelewings ever-evolving en juis daarom is dit belangrik dat leerders n skoolloopbaan sal voltooi om n positiewe verskil in die samelewing en spesifiek in gemeenskappe te maak. Volgens Maree (2013a) is goeie begrip nodig van die effek van veranderinge in die wêreld van teoretiese en konsepsionele raamwerke vir beroepsberading (career counselling). Die omvang van hierdie ondersoek, soos hierbo uiteengesit, berus dus op literatuurstudie van die werke van verskeie teoretici en kundiges. Dit is n in-diepte konsepsionele studie oor die erkenning van die deugde van die leerder in n multikulturele sekondêre skool in Suid-Afrika met die uiteindelike mikpunt dat die leerder n goeie landsburger kan word om in die gemeenskap te funksioneer en die breë samelewing te dien. 1.7 TEIKENGROEP Die teikengroep vir hierdie navorsing is opvoedkundiges (onderwysers en ouers) wat nie net hulle leerders of kinders wil bystaan om hulle skoolloopbaan suksesvol te voltooi nie, maar wat ook demokratiese burgers van elke leerder of kind wil maak. Die nodige dissipline om demokratiese burgerskapsingesteldheid te kweek, word in hierdie navorsing verder uitgebrei, met die klem op die erkenning van die deugde van leerders.
17 8 1.8 INDELING VAN DIE STUDIE In Hoofstuk 2 word die sleutelbegrippe, naamlik deugde, waardes en erkenning, omskryf. Dit is vir hierdie studie baie belangrik dat die verskil tussen deugde en waardes begryp word. Die rol van deugde en waardes in die onderwysstelsel word ook in hierdie hoofstuk beskryf. Die betekenis van die konsep erkenning word ook verduidelik sodat die redes waarom erkenning in die onderwys belangrik is, beter verstaan kan word. Die verband tussen erkenning en demokratiese burgerskap en burgerskapsidentiteit word ook deurgegee. In Hoofstuk 3 word daar gepoog om die sienswyses van filosowe, teoretici en akademici ten opsigte van deugde en waardes in die onderwys deur te gee. Die belangrikheid van die filosofie van opvoeding sowel as analitiese filosofie word ook bespreek. Die uiteindelike doel van die erkenning van die deugde van leerders is om goeie landsburgers te kweek. In Hoofstuk 4 word dit duidelik gemaak dat burgerskapopvoeding reeds in skole kan plaasvind en indien dit reeds saam met die erkenning van deugde plaasvind, die uiteinde verantwoordelike landsburgers daarstel. Relevante voorbeelde van deugde in n demokratiese onderwysstelsel word ook in Hoofstuk 4 bespreek. Alhoewel deugde bekend is in skole, is dit belangrik dat deugde saam met onderrig en leer binne die skool deel van leerders se leefwyse word. Die verskuilde kurrikulum, asook gemengde leer, word as voorbeelde gegee van hoe deugde by leerders vasgelê kan word. In Hoofstuk 5 word die implikasies en uitdagings in die onderwys bespreek indien erkenning van deugde van leerders wel plaasvind. Nie net behoort daar n selfbewussyn te wees nie, maar dit is ook belangrik dat daar begrip vir ander mense getoon word. Indien die erkenning van deugde suksesvol geïmplementeer word, kan dit lei tot positiewe implikasies in dissipline, vertrouensverhoudings, asook begrip vir mekaar se omstandighede. Die beperkings van hierdie studie asook die aanbevelings vir verdere studie word in Hoofstuk 6 vervat.
18 9 HOOFSTUK 2 DIE VERSKIL TUSSEN DEUGDE EN WAARDES MET DIE FOKUS OP ERKENNING VAN DEUGDE BINNE n ONDERWYSSTELSEL 2.1 INLEIDING Die primêre taak of doel van enige onderwysstelsel is om kinders saam met hulle fisiese ontwikkeling so voor te berei dat hulle eendag onafhanklik en selfstandig in die samelewing kan voortleef. Hierdie uitgangspunt beteken dat die verkryging van vakkennis en die nakoming van die gestelde kurrikulum deur die onderwysstelsel nie voldoende is vir die kind om die voltooiing van sy/haar skoolloopbaan as goed toegeruste en afgeronde burgers die toekoms tegemoet te gaan nie. Die onderwysstelsel in Suid-Afrika word steeds gesien as n stelsel met talle gebreke en een waar talle kinders en later volwasse persone nie in staat is om onafhanklik en selfstandig hulle plek in die samelewing vol te staan nie (Christie, 2008). Die eerste gedeelte van hierdie hoofstuk handel oor die Manifes wat in 2001 deur die Departement van Onderwys gepubliseer is (DvO, 2001). Hoe belangrik waardes vir die onderwys is en watter waardes in die Manifes beklemtoon word, word ook in hierdie hoofstuk aangespreek. Hoe waardes onderrig behoort te word en watter strategieë moontlik gebruik kan word, word baie kortliks saamgevat. Die voorlaaste gedeelte van die hoofstuk dui die verskil tussen waardes en deugde aan. Die laaste gedeelte van die hoofstuk handel oor die begrip van die erkenning van deugde by leerders. 2.2 WAARDES IN DIE ONDERWYS Met die bekendstelling van die Manifesto on Values and Democracy in Education in 2001 was dit duidelik dat waardes en demokrasie fundamenteel ingesluit moes word om die sukses van die destydse onderwysstelsel te verseker (DvO, 2001). Prof Wilmot James is versoek om saam met n span deskundiges n besprekingsdokument oor waardes voor te berei. Hierdie Manifes is dus indirek deur politici, akademici, intellektualiste, departementele amptenare, navorsers,
19 10 opvoedkundiges en lede van nie-regeringsorganisasies wat die Saamtrekkonferensie in 2001 by Kirstenbosch bygewoon het, geskryf (Beckmann & Nieuwenhuis, 2004). Waardes uit ons Grondwet is in diepte ontleed in n poging om n positiewe verskil in die wankelende onderwysstelsel te kon maak. In die voorwoord het die eertydse Minister van Onderwys, Kader Asmal, so ver gegaan as om aan te dui dat waardes gekoester behoort te word (Asmal, 2001). Verdere navorsingstudies oor moontlike oplossings vir die probleme in die onderwys sou nie van veel waarde kon wees indien die Manifes wel die oplossing was wat bogenoemde rolspelers in gedagte gehad het nie. Heelwat negatiewe kommentaar en kritiek teenoor die Manifes is net ná die uitreiking daarvan gepubliseer (Parker, 2003; Rosenthal, 2002; Wood, 2001). Die aanvaarding van bogenoemde Manifes en die Grondwet, waarin waardes beklemtoon word, wil daartoe lei dat ons kan aanvaar dat ons n waardegedrewe land en waardegedrewe mense met n waardegedrewe onderwysstelsel behoort te wees. Waardes soos respek, hardwerkendheid en verantwoordelikheid behoort die botoon te voer. Dieselfde ingesteldheid en begrip teenoor waardes kan tot medeverantwoordelikheid, regverdigheid en gelykheid in die onderwysstelsel lei, met goeie burgerskap as die eindresultaat. Waardegedrewe onderwys bly een van die belangrikste begrippe en word in die meeste skole se skoolbeleide vervat. Die ongelykheid binne Suid-Afrika se onderwysstelsel (Christie, 2008; Fataar & Paterson, 2002) is egter n aanduiding dat waardes nie in alle skole dieselfde uitgeleef word nie. Dit is dus duidelik dat meer navorsing oor waardes gedoen moet word sodat verantwoordelike landsburgers ná skoolopleiding die toekoms ingestuur kan word. 2.3 WAARDES BINNE DIE MANIFES VAN SUID-AFRIKA n Aanvanklike dokument getiteld Values, Education and Democracy (DvO, 2000, p. 5), het ses waardes wat die onderwysstelsel moet nastreef, voorgestel: equity, tolerance, multilingualism, openness, accountability and social honour. Hierdie dokument het tot die publikasie van die Manifes gelei. Hoewel hierdie dokument deur politieke leiers as gevolg van morele agteruitgang in Suid-Afrika geïnisieer is, toon internasionale literatuur reeds in 2002 dat sosiaal-morele verval n universele
20 11 probleem is, soos beskryf deur die Human Values Foundation in Brittanje (Beckmann & Nieuwenhuis, 2004, p. 60): The issue of moral values currently occupies centre stage and there is widespread concern about the attitudes, values and beliefs of young people. There are various reasons offered for today s so-called decline in moral standards. Many believe that a major way to address this moral dilemma is for children to be taught more effectively the difference between right and wrong, especially how to respect other people and their property. Much research shows that education should be value-based and should take place in a co-operative, loving, truthful, respectful and caring environment. Wêreldwyd word die belangrikheid van waardes in die onderwys erken, maar daar is geen sprake van n universele stel waardes nie. Die volgende uittreksel stel dit as volg: Arguments surrounding the aims of values education capture the essential quandary for any pluralist democracy attempting to construct a shared civil society without privileging the particular values of one group. At the heart of the matter is whether we can point to a set of moral values that would form the basis of an overlapping consensus that would permit approaches to moral education that appeal to more than local or particularistic values. Without such consensus the incommensurable qualities of local values would render shared notions of a moral community impossible (Beckmann & Nieuwenhuis, 2004, p. 60). Die waardes wat in die Manifes beklemtoon word, verskil van die waardes wat in skole in die Verenigde State van Amerika (VSA) en Nieu-Seeland beskou word. In die Suid-Afrikaanse Manifes val die klem op die volgende waardes:... demokrasie, sosiale gelykberegtiging, gelykheid, nie-rassigheid en nie-seksisme, Ubuntu, n oop samelewing, verantwoordbaarheid, die Rule of Law, respek en versoening (Beckmann & Nieuwenhuis, 2004, p. 60). Die waardes wat in skole in die VSA belangrik geag word, is: respek, verantwoordelikheid, meegevoel, mededeelsaamheid, deursettingsvermoë, vriendskap, samewerking, selfdissipline en eerlikheid (Schwartz, 1997).
21 12 Die New Zealand Values Education Initiative lig hoeksteenliggende waardes uit: eerlikheid en betroubaarheid, welwillendheid, inagneming van ander, medelye, gehoorsaamheid, verantwoordelikheid, respek en verpligting (Heenan, 2002). Waarde-opvoeding kan dus bydra tot n groter mate van geborgenheid in die kind, veral as dit vir al die rolspelers duidelik is watter waardes nagestreef of beklemtoon word (Rens, Vreken & Van der Walt, 2006, p. 33). Die belangrikheid van die onderrig van waardes word hiermee bevestig. Watter waardes in die kurrikulum en die ontwikkeling van n kind in die onderwys ingesluit behoort te word, verskil egter van land tot land. In Suid-Afrika is daar ook nie eenvormigheid in die waardes wat in elke skool onderrig behoort te word nie, alhoewel onderrig van waardes altyd in die onderwys sal plaasvind (Beckmann & Nieuwenhuis, 2004, p. 60). Hoe waardes onderrig word, sal ook van skool tot skool en onderwyser tot onderwyser afhang, en as sodanig ook verskillend wees. In die Manifes word daar voorgestel dat waardes op so n manier onderrig moet word dat dit deur alle jong Suid-Afrikaners uitgeleef sal word sonder dat dit afgedwing word. Opvoeders behoort dus waardes so te onderrig dat leerders waardes soos byvoorbeeld eerlikheid, verantwoordelikheid, respek vir ander asook omgee vir ander sal verstaan, wat sal lei tot goeie gedrag deur die leerder (DvO, 2001). Waarde-opvoeding, karakteropvoeding, morele opvoeding sowel as demokratiese opvoeding is almal verskillende konsepte wat in verskillende literatuur raakgelees word (Beckmann & Nieuwenhuis, 2004; Nucci, 1997). Elkeen van die konsepte het gemeenskaplike raakpunte met mekaar, maar dit is ook belangrik om te kan onderskei tussen waardes, sedes, karakter en etiek. Die onderrig van hierdie konsepte behoort n invloed op die ontwikkeling van n leerder te hê sodat besluite asook gedrag volgens n sekere waardestelsel uitgevoer word. Die onderrig van waardes in die onderwys kan lei tot karaktervorming. Indien slegs een bepaalde stel waardes voorgehou word om n persoon se karakter te vorm, kan dit lei tot verskuilde diskriminasie teen leerders wat ander waardes as dié van die skool as essensieel ag. Dit is dus n uitkoms wat nie strook met dit wat die skool of land wil bereik nie, nl. goeie en verantwoordelike landsburgers.
22 13 n Omvattende benadering tot waarde-onderrig is nodig (Beckmann & Nieuwenhuis, 2004). Verskeie strategieë van hierdie soort onderrig wat ook verband behoort te hou met deugde-onderrig word deur Titus (aangehaal in Beckman & Nieuwenhuis, 2004, p. 61) voorgehou: Onderrig die totale persoon deur op die leerder se kennis, gedrag en gevoelslewe te fokus; Selekteer inhoude wat voorbeeldige gedrag eer en beloon en kritiese refleksie van waarde-inhoude aanmoedig; Benut aanhalings, gedragskodes en riglyne om die gewenste gedrag te versterk; Kommunikeer suiwer, opregte en eenvormige hoë verwagtings aan alle leerders; Ontwikkel leerders se vaardighede om groepsdruk te verwerk en te hanteer en eie selfrespek en waardigheid te handhaaf deur konflik op nie-geweldadige wyses op te los; Wees n goeie rolmodel en positiewe identifikasiefiguur; Gebruik taal wat respek vir ander versinnebeeld; Skep en pas klasreëls regverdig toe om kernwaardes (empatie, moed, hoflikheid, regverdigheid, eerlikheid, lojaliteit, deursettingsvermoë, respek, verantwoordelikheid en vriendelikheid) te demonstreer; Betrek die portuurgroep, ouers en gemeenskap; Motiveer leerderdeelname in gemeenskapsdiens; Leer en moenie preek nie; Korrigeer onetiese, immorele en onbeleefde gedrag en word n bemagtiger van die gewenste gedrag; en Versterk die goeie en voorbeeldige deur dit aan te prys en waardering daarvoor te toon. Die relevansie van die laaste twee besprekingspunte, asook die omvattendheid van die ander besprekingspunte, bring weereens die belangrikheid van hierdie navorsingstudie na vore die erkenning van deugde by leerders met verantwoordelike en onafhanklike burgers (demokratiese burgerskap) as uiteindelike doelwit.
23 DIE VERSKIL TUSSEN DEUGDE EN WAARDES Die begrip, asook die belangrikheid, van beide deugde en waardes word in verskeie literatuurstudies gevind (Arthur & Carr, 2013; Maree, 2013a). Deugde en waardes is egter nie sinonieme van mekaar nie (Maharaj & Nieuwenhuis, 2009) en die verskil tussen genoemde twee begrippe kan ook as volg aangetoon word. Die begrip deugde, volgens die Handwoordeboek van die Afrikaanse Taal (HAT), word omskryf as n geneigdheid tot wat goed is of n strewe om die goeie te doen (Odendal & Gouws, 2010). As werkwoord word dit deur die Woordeboek omskryf as om goed te wees vir een of ander doel. Volgens Beckmann en Nieuwenhuis (2004) word die begrip waarde terugherlei na die Latynse begrip valere en die Frans valior, waarin die begrip primêr verwys na dit wat nastrewenswaardig is of wat die lewe die moeite werd maak. Waardes kan dus deur verskillende mense op verskillende maniere geïnterpreteer word. Dit is dus nie noodwendig die geval dat die lewe die moeite werd gemaak word deur goed te wees of om die goeie te doen nie. Kan verskillende waardes wat verskillend geïnterpreteer word dan nie dalk een van die redes wees waarom daar ongelykheid in die Suid- Afrikaanse onderwysstelsel is nie? Beckmann en Nieuwenhuis (2004) verwys ook na fundamentele verskille wat in die betekenisgewing van spesifieke waardes mag bestaan (Maharaj, 2002). Byvoorbeeld, n bepaalde geloofsgroep mag glo dat jy alle mense, ongeag hul kultuur of godsdienstige oortuiging, moet liefhê en respekteer, terwyl n ander groep terselfdertyd mag glo dat jy slegs mense wat tot die eie groep behoort moet liefhê en respekteer (Beckmann & Nieuwenhuis, 2004). 2.5 WAARDES EN DEUGDE BINNE DIE ONDERWYS Volgens die artikel, Character in learning for life: A virtue-ethical rationale for recent research on moral and values education deur James Arthur en David Carr (2013), speel waardes en deugde in karakteropvoeding n baie groot rol. Die karakter van n kind kan deur die formele sowel as informele kurrikulum ontwikkel. Die noue verband tussen deugde en waardes word weerspieël wanneer daar gekyk word na die morele
24 15 opvoeding van n kind asook na die ontwikkeling van deugde, met n etiese benadering wat gemik is op sosiale en voortreflike aspekte van karakter in deugde etiek. Deugde word dus beskou as die opvoeding van karakter (Arthur & Carr, 2013) met n paar praktiese voorbeelde om in die toekoms te gebruik. Volgens Alasdair MacIntyre kan deugde wel geleer en onderrig word, wat sosiale kohesie en interaksie kan verbeter. Watter deugde en hoe die deugde onderrig moet word, is nie van toepassing in hierdie navorsing nie, maar wel die gee van erkenning aan deugde. Hoofstuk 3 gee wel voorbeelde van deugde en bespreek die opvoedkundige implikasies daarvan. Dieselfde morele of deugde-opvoeding in meervoudige gemeenskappe is volgens MacIntyre nie moontlik nie (Arthur & Carr, 2013; Carr, 1991) en daarom sou dit belangrik wees om die begrip en konsep van die erkenning van deugde verder te ondersoek en uit te brei, asook die implikasies van erkenning gee aan deugde. 2.6 ERKENNING Betekenis Om erkenning aan deugde te kan gee, behoort die betekenis van die woord erkenning ook in groter diepte verstaan te word. Die woord erkenning word beskou as n handeling om te erken of toe te gee dat iets bestaan of juis is (Pharos, 2009) Benadering tot die woord erkenning Hoe erkenning benader word, speel volgens Nancy Fraser (2000, p. 109) ook n rol: Everything depends on how recognition is approached. I want to argue here that we need a way of rethinking the politics of recognition in a way that can help to solve, or at least mitigate, the problems of displacement and reification. This means conceptualizing struggles for recognition so that they can be integrated with struggles for redistribution, rather than displacing and undermining them. It also means developing an account of recognition that can accommodate the full complexity of social identities, instead of one that promotes reification and separatism. Here, I propose such a rethinking of recognition.
25 Redes vir erkenning gee in die onderwys Volgens Carolyn Shields (2004) is daar toenemende druk op onderwysleiers om verantwoordelikheid te aanvaar vir die akademiese sukses van leerders. Die diversiteit van kulture binne sekere gemeenskappe is een van die redes waarom daar nie net gefokus kan word op die formele kurrikulum nie Ek behoort aan of ek is deel van Bogenoemde frase is n verdere rede waarom erkenning in die onderwys noodsaaklik is. Wanneer gesprekke natuurlik en normaal in n klassituasie verloop, kan dit lei tot die gevoel van behoort (Shields, 2004). Kinders wat n gevoel van behoort ondervind, is geneig om meer te wil leer en hulle ondervind ook groter sukses in hul skoolloopbaan (Maree, 2013a; Waghid, 2010). Die kind word dus in die spesifieke onderwyssituasie ingesluit met die oog op inklusiewe onderwys, wat n teken is van n regverdige, gelyke en demokratiese stelsel Kultuurdiversiteit binne die klaskamer Die onderwysklaskamer in Suid-Afrika bestaan nie meer uit homogene leerders en kulture nie. n Groot struikelblok om erkenning aan leerders in n klaskamer te gee, word vererger deurdat kulture in n klaskamer verskil weens versnellende migrasie en die vloei van globale media. Hierdie struikelblok bevorder nie respekvolle interaksie in toenemend multikulturele konteks nie (Fraser, 2000). Volgens Fraser (2000) kan identiteit gevorm word deur n proses van wedersydse erkenning. Wedersydse erkenning begin vir Fraser (2000) by n Hegeliaanse idee deurdat een persoon deur n ander persoon erken word met beide partye gelykstaande teenoor mekaar. Fraser (2000) was van mening dat die erkenning wat n persoon ontvang, lei tot die bewuswording van die eie ek asook die ontwikkeling van die self. Wanneer erkenning nie plaasvind nie, kan die verhouding met jouself en die kennis van jou eie identiteit skipbreuk lei (Fraser, 2000).
26 Habitus Daar word van die onderwysstelsel sowel as van onderwysleiers verwag dat sosiale geregtigheid en regverdigheid met akademiese sukses geïntegreer behoort te word. Onderwyspraktyke ignoreer dikwels verskille deurdat daar bloot nie na die werklike ervaring van elke individuele leerder gekyk word nie (Shields, 2004). Shields blameer die mislukking van skolastiese prestasie op elke leerder se huislewe, kultuur asook sosio-ekonomiese omstandighede. Leerders met probleme in laasgenoemde gebiede word volgens Shields ook openlik deur beleide en praktyke verder benadeel en hierdie leerders se leefervaring word onaanvaarbaar binne die grense van die skoolgemeenskap, asook in die onderwys binne die skool en die klaskamer. Die habitus van elke individuele leerder kan sodanig n rede vir erkenning wees (Swartz, 1997). In 1980 definieer Bourdieu habitus as volg:...a system of circular relations that unite structures and practices; objective structures tend to produce structured subjective dispositions that produce structured actions which, in turn, tend to reproduce objective structure (Swartz, 1997, p. 103). Volgens Swartz (1997) is dit moeilik om oortuigings en ingesteldhede wat oor jare gevorm word, te verander, aangesien die agterstand in denke deur die habitus ontstaan het. Wanneer die habitus verstaan word, beteken dit volgens Shield dat daar nie vingers gewys behoort te word na onderwysers en skooladministrateurs nie, maar dat daar n ernstige poging aangewend word om die foutiewe oortuiging oor habitus en onderwys reg te stel. Volgens Shields (2004, p. 110) mag innoverende praktyke onderwyskundiges help om nuwe en meer geskikte onderwysstrukture te skep. Die uitdaging vir opvoeders is om agter te kom hoe die habitus van leerders ongelykheid en sosiale ongeregtigheid in die onderwys bewerkstellig en dan maniere te vind om hierdie beperkinge te oorkom (Shields, 2004). n Nuwe aanslag soos erkenning kan as n wyse gesien word om die nodige veranderinge in die onderwysstelsel mee te bring.
27 Menslike geluk as positiewe uitkoms Wanneer erkenning van deugde aan die leerders deur medeleerders, onderwysers en ouers gegee word, kan dit die ontwikkeling en groei van n leerder op n positiewe manier beïnvloed. Menslike welvarendheid of geluk kan afhang van n finansiële inkomste, maar net tot op n sekere perk (Brighouse, 2008). Indien hierdie spesifieke perk oorskry word, is daar volgens Brighouse ander belangrike faktore wat n rede vir menslike geluk is, soos byvoorbeeld verhoudings tussen familielede, gemeenskap en vriende, persoonlike vryheid, asook persoonlike deugde. Die erkenning van deugde deur onderwysers en ander opvoedkundiges kan dus n invloed hê op die ingesteldheid van die leerder om suksesvol en gelukkig in die skool te wees. Die erkenning van die deugde van leerders kan n voorbeeld wees van n optrede wat tot n gelukkige en welvarende leefwyse kan lei (Brighouse, 2008). Finansiële sekuriteit kan nie n gelukkige en welvarende leefwyse waarborg nie en daarom kan die erkenning van deugde ook n positiewe verskil maak in skole en gemeenskappe wat deur armoede gekenmerk word. Die ekonomiese lewenstandaard behoort net belangrik te wees vir die skep van geleenthede vir leerders en nie om geluk te waarborg nie. Volgens Brighouse (2008) maak armoede mense ongelukkig en dit beperk geleenthede wat tot n welvarende lewe kan lei. n Positiewe vertrouensverhouding kan tussen die persoon wat die deugde erken sowel as die persoon wat die erkenning ontvang, ontstaan met die wete dat menslike vertroue n voorwaarde vir menslike geluk is. Die erkenning gee van die deugde kan begrip vir ander mense deur die leerders so positief beïnvloed dat die lewe vir die leerders begin sin maak. Vanweë die erkenning van deugde wat ervaar word, kan n leerder bewus word van die moontlikheid van n suksesvolle skoolloopbaan Kurrikulum binne die onderwys Al die veranderinge (Kurrikulum 2005, Nuwe Kurrikulumverklaring en Kurrikulumassesseringsbeleidsverklaring CAPS) binne die kurrikulum van die Suid-Afrikaanse onderwysstelsel is bewys dat die onderwys in Suid-Afrika die afgelope 18 jaar meer gefokus het op programme (kurrikulums) as op mense en hulle verhoudings met mekaar. Volgens Adler (1947, in Shields, 2004) is menslike interaksie een van die boublokke van menslike persoonlikheid en mense se verhoudings beïnvloed dus nie
28 19 net mekaar nie, maar ook n individu se eie bewuswording. Giroux (1997, p. 62) stel dit ook duidelik: how we understand and come to know ourselves cannot be separated from how we are represented and how we imagine ourselves. Noddings (1986) dui ook aan dat n opvoeding van omgee en menseverhoudinge meer geag moet word as die idees binne die onderwys (Shields, 2004). Paul Ricoeur (2005) se drie hoofkategorieë van erkenning, naamlik identifikasie, erkenning van jouself en wedersydse erkenning, soos reeds in Hoofstuk 1 vermeld, is n bevestiging dat menslike verhoudings fundamenteel belangrik is in die skep van regverdige en demokratiese leeromgewings Demokratiese burgerskap en burgerskapidentiteit n Suksesvolle onderwysloopbaan, goeie opvoeding en erkenning gee aan deugde in n demokratiese land soos Suid-Afrika kan n verantwoordelike en onafhanklike burger as resultaat lewer. Volgens Waghid (2010, p. 14) kan dit ook as demokratiese burgerskapopvoeding gesien word, wat op en deur verskillende maniere bereik of aangespreek word: deur deernisvolle verbeelding, deur vriendskap, deur respek en vergifnis, sonder geweld en ekstremisme, deur ubuntu, deur opvoedkundige transformasie in Suid-Afrika en as n skeptiese ontmoeting (encounter) met die ander. Hoe die mens homself sien nadat demokratiese burgerskapopvoeding plaasgevind het in terme van sy persoonlikheid, karakter en wedersydse verhoudings kan ook sy identiteit bepaal. Die mens se identiteit en sy eie ek moet egter verantwoordelikheid neem vir die regte van n ander (Callan, 1997). Die volgende hoofstuk brei uit oor beide Benhabib (2006) en Callan (1997) se sienswyses oor die self in verhouding met ander met die oog op verantwoordelike en verantwoordbare burgers.
29 OPSOMMING Die publikasie van die Manifes oor waardes, onderwys en demokrasie deur die Departement van Basiese Onderwys in 2001 is in hierdie hoofstuk bespreek. Die belangrikheid van waardes in die onderwys is uitgelig en die onsekerheid van watter waardes en hoe die waardes onderrig behoort te word, is ondersoek. Hierdie hoofstuk verwys ook na die verskil tussen deugde en waardes, aangesien erkenning van deugde die navorsingsonderwerp is. Die begrip erkenning, die benadering tot erkenning asook redes hoekom erkenning gegee moet word, is ook hanteer. Die hoofstuk sluit met n bespreking van die resultaat van die erkenning van deugde, naamlik demokratiese burgerskap, waarop in die volgende hoofstuk verder uitgebrei word.
30 21 HOOFSTUK 3 DIE ROL VAN DIE FILOSOFIE VAN OPVOEDING, ASOOK ANALITIESE FILOSOFIE VAN OPVOEDING, IN DIE ERKENNING VAN DEUGDE EN BURGERSKAPOPVOEDING 3.1 INLEIDING Die navorsing oor die erkenning van deugde in demokratiese burgerskapopvoeding wat lei tot verantwoordelike burgers bring ook hedendaagse vraagstukke oor die filosofie van opvoeding na vore. In hierdie hoofstuk word daar vanuit verskillende hoeke gekyk na die standpunte, menings en bydraes van filosowe, teoretici asook akademici oor die erkenning van deugde en burgerskapopvoeding. Noddings (2007) se bydrae oor die Filosofie van Opvoeding voor die twintigste eeu, Wortham (2011) se ondersoek oor wat filosofie spesifiek vir die opvoeding kan bied en die impak wat Analitiese Filosofie volgens Heslep (1996) op die Filosofie van Opvoeding kan hê, word in die laaste gedeelte van hierdie hoofstuk bespreek. 3.2 FILOSOWE, TEORETICI EN AKADEMICI Die vaders van die filosofie van opvoeding het net soos die filosowe van vandag krities gestaan teenoor opvoedkundige denke en hulle het n wye verskeidenheid opvoedkundige probleme aangespreek en in ag geneem om haalbare oplossings vir die toekoms voor te stel (Chambliss, 2009, p. 233). Die ignorering van deugde en ondemokratiese burgerskapopvoeding kan vandag as opvoedkundige probleme geklassifiseer word en vanuit hierdie oogpunt word die filosofie van opvoeding hier verder uitgebrei. Filosofies gesien, kan navorsing oor die erkenning van deugde dus as n poging gesien word om die onderwys en opvoeding van kinders te verbeter of, meer konstruktief gesien, die onderwys uitnemend te maak. Volgens Noddings is dit belangrik om in ag te neem dat filosowe reeds voor die twintigste eeu probeer het om sekere opvoedingskonsepte te analiseer en te verklaar, asook om relevante vrae rondom hierdie uitdagings te konstrueer (Noddings, 2007, p. 1). Filosofiese
31 22 redenasies kan dus opvoedkundiges oortuig dat die erkenning van deugde wel van waarde is wat die onderwys en opvoeding betref. Wie moet opgevoed word en hoe? is volgens Noddings een van die ewigdurende filosofiese vrae en dit kan ook in hierdie navorsing gevra word. Hoe moet erkenning gegee word en vir wie gaan dit n verskil maak? Plato, een van Sokrates se dissipelskrywers, het hierdie vraag probeer beantwoord deurdat hy begin het om die behoeftes van gemeenskappe asook die verskillende talente van mense te analiseer. Alle vrae en antwoorde benodig egter kritiese en sorgvuldige denke, verbeelding, asook die nodige wysheid om beduidend belangrike opvoedkundige situasies aan te spreek wat heel moontlik tot haalbare oplossings kan lei (Noddings, 2007, p. 3). Volgens Noddings (2007) sou die Sokratiese metode in die moderne klaskamer gebruik kon word. Die erkenning van deugde is nie deel van die formele kurrikulum se onderrig- en leerprogram nie, maar dit kan tot voordeel van die kurrikulum en die ontwikkeling van die kind aangewend word (Lickona, 2004, p. 121). Sokrates het deur middel van vrae nuwe inligting aan sy leerders deurgegee. Hierdie vrae het tot kritiese denke gelei ten einde die antwoorde te bekom en is as n metode van leer beskou en nie as n metode van onderrig nie. Die Sokratiese metode is van toepassing wanneer daar erkenning van deugde in n klaskamer plaasvind. Volgens Noddings (2007, p. 6) het Sokrates belangrike en ingewikkelde vrae oor die lewe gevra: Hoe kan ons waarheid vind? Wat beteken dit om iets te weet? Die erkenning van deugde is n belangrike en ingewikkelde onderwerp en daarom is dit goed om ander filosofiese uitgangspunte behalwe dié van Sokrates te noem. Appiah (2008, p. 86) verwys na Diogenes, n Griekse filosoof, wat gesprekvoering belangriker as skriftelike boodskappe beskou het. Hierdie gesprekvoering is as n baie goeie metode van leer en onderrig beskou. Volgens Diogenes (aangehaal deur Appiah, 2008:87) was dit die moeite werd om na die standpunte van ander te luister, want daar kan van elke gesprekvoerder geleer word.
RELEVANTE GESKIEDENISONDERRIG IN AFGELEE GEBIEDE: ENKELE ONDERRIGSTRATEGIEE VIR DIE INTERMEDIERE SKOOLFASE CLARENCE VERNON VISAGIE
RELEVANTE GESKIEDENISONDERRIG IN AFGELEE GEBIEDE: ENKELE ONDERRIGSTRATEGIEE VIR DIE INTERMEDIERE SKOOLFASE deur CLARENCE VERNON VISAGIE voorgele ter vervulling van die vereistes vir die graad MAGISTER
ABRAHAM STEFHANUS VANDER MERWE H.O.D., BA., B.Ed.
ENTREPRENEURSKAPONDE~G VIR LEERDERS MET LEERPROBLEME ABRAHAM STEFHANUS VANDER MERWE H.O.D., BA., B.Ed. Skripsie voorgele ter gedeeltelike nakoming van die vereistes vir die graad Magister Educationis,
Bibliotuiste as veronderstelde tussentuiste deur Marli Lyon Tesis ingelewer ter voldoening aan die vereistes vir die graad MPhil (Visuele Kunste) vir die rigting illustrasie aan die Universiteit van Stellenbosch
Hoofstuk 5. n Vasgeloopte verhaal. 5.1 Die konteks. n Kortsluiting in verskillende perspektiewe
Hoofstuk 5 n Vasgeloopte verhaal 5.1 Die konteks. n Kortsluiting in verskillende perspektiewe In hierdie hoofstuk gaan ons n paar mense ontmoet wat saam met ons verder gaan stap. Jy gaan voorgestel word
<ter Sitten' en van kommentaar vooraien
DROOMONTLEDING: N OPVOEDKUNDIG-SIELKUNDIGE HULPMIDDEL VIR INSIG IN DIE EMOSIONELE PROBLEME VAN ADOLESSENTE. deur ANITA CATHERINA JONES
DROOMONTLEDING: N OPVOEDKUNDIG-SIELKUNDIGE HULPMIDDEL VIR INSIG IN DIE EMOSIONELE PROBLEME VAN ADOLESSENTE deur ANITA CATHERINA JONES voorgelê ter gedeeltelike vervulling van die vereistes vir die graad
n Besinning oor tegnologie in Publieke Administrasie
n Besinning oor tegnologie in Publieke Administrasie A reflection on technology in Public Administration L.C. VAN JAARSVELDT Departement van Publieke Administrasie en Bestuur, Universiteit van Suid-Afrika,
Teoretiese Ondersoek 1 Algemene Inleiding 1.1 Algemeen Tempora mutantur, nos et mutamur in illis Tye verander en die mens verander saam met die tye, lui die bekende Latynse spreekwoord. Verandering was
Geesteswetenskappe: Vry of verkneg Sciences of the spirit: Free or enslaved
732 Geesteswetenskappe: Vry of verkneg Sciences of the spirit: Free or enslaved Fanie de Beer Departement Inligtingkunde, Universiteit van Pretoria fanie.debeer@up.ac.za Fanie de Beer Fanie de Beer is
DIE SELFKONSEP VAN STUDENTE WAT HAKKEL: 'Ν VERKENNENDE ONDERSOEK
DIE SELFKONSEP VAN STUDENTE WAT HAKKEL: 'Ν VERKENNENDE ONDERSOEK Karlien Louw Tesis ingelewer ter gedeeltelike voldoening aan die vereiste vir die graad van Magister in Opvoedkundige Sielkunde aan die
DIE FENOMENOLOGIESE BELEWENIS VAN DISSOSIATIEWE IDENTITEITSVERSTEURING. deur. Ester van Wyk VERHANDELING
DIE FENOMENOLOGIESE BELEWENIS VAN DISSOSIATIEWE IDENTITEITSVERSTEURING deur Ester van Wyk VERHANDELING Voorgelê ter vervulling van die vereistes vir die graad MAGISTER ARTIUM in SIELKUNDE in die FAKULTEIT
N ONTWIKKELINGSPERSPEKTIEF VAN VAKLEERLINGSKAPPE IN SUID- AFRIKA: IMPLIKASIES VIR DIE ONDERWYSSTELSEL. deur. John Lodewyk von Landsberg
N ONTWIKKELINGSPERSPEKTIEF VAN VAKLEERLINGSKAPPE IN SUID- AFRIKA: IMPLIKASIES VIR DIE ONDERWYSSTELSEL deur John Lodewyk von Landsberg Voorgelê luidens die vereistes vir die graad MAGISTER EDUCATIONIS in
D E A F A G R I Blindness seperate people from things, but deafness seperate people from people. Hellen Keller MOTIVERINGSPLAN GEBARE-BOERE (CC number: 2010/015618/07) DEAF AGRI As Landbou nie toeganklik