huis / Aceris Law SARL / 2015 Internasionale Arbitrasie Survey
Die "2015 Internasionale Arbitrasie Survey: Verbeterings en Innovations in Internasionale Arbitrasie", deur White&Geval en die Universiteit van Queen Mary verslag doen oor die nuutste innoverings van internasionale rolspelers arbitrasie, resensies hul vermeende doeltreffendheid en toets die lewensvatbaarheid van geselekteerde toekomstige ontwikkelings, op die basis van 763 vraelys antwoorde en 105 onderhoude gevoer.
Die belangrikste nadeel aan internasionale arbitrasie volgens die 2015 internasionale arbitrasie opname word beskou as die koste, wat netwerke soos die Internasionale Arbitrasie Prokureur Network aangespreek, maar daar is ook 'n paar ander interessante gevolgtrekkings wat reeds getrek.
Internasionale Arbitrasie Survey 2015: die stand van sake
90% van die respondente dui daarop dat internasionale arbitrasie is hulle voorkeur dispuutresolusfemeganisme en die mees waardevolle eienskappe van internasionale arbitrasie is die afdwingbaarheid van toekennings, die moontlikheid om spesifieke regstelsels en nasionale howe te vermy, die buigsaamheid en die opsie om skeidsregters te kies. Interessant, die in-huis raad subgroep bevoordeel veral vertroulikheid en privaatheid.
Die ergste eienskappe van internasionale arbitrasie is die koste, die gebrek aan effektiewe sanksies tydens die arbitrale proses, die gebrek aan insig in doeltreffendheid die skeidsregters en die gebrek aan spoed. Die gemene deler van hierdie eienskappe is dat dit betrekking het op die interne werking van die arbitrale proses wat kan beïnvloed word deur sy belanghebbendes.
'N Beduidende meerderheid van die respondente het gesê dat daar nie 'n appèl meganisme op die meriete vir arbitrale toekennings in internasionale kommersiële arbitrasie moet wees (77%) en 'n kleiner meerderheid (61%) disfavored die insluiting van sodanige meganisme in belegging verdrag arbitrasie.
Moet 'n appèl meganisme gestruktureer in internasionale kommersiële arbitrasie, 52% van die respondente het saamgestem dat dit binne die stelsel van internasionale arbitrasie eerder as via 'n eksterne forum geïmplementeer moet word, 26% sou 'n ander arbitrale tribunaal as die appél liggaam en 'n ander aanwys 26% guns doen 'n beroep word hanteer deur die betrokke arbitrale instelling. Moet 'n appèl meganisme gestruktureer in belegging verdrag arbitrasie, 51% van die respondente sou 'n eksterne appél toesig verkies deur 'n internasionale hof.
algehele, respondente verskyn om uit te vind wat die voordele van internasionale arbitrasie swaarder as sy foute, maar gebruikers sal sekere verbeterings aangebring om dit te hê, in die besonder met betrekking tot die koste en die spoed van arbitrasie. Ander noemenswaardige voorstelle ingesluit wysiging van die Konvensie New York om die gronde vir nie-nakoming van arbitrale toekennings vernou, verbreding van die poel van skeidsregters in getal sowel as in etniese en geslag diversiteit, en terugvoermeganismes op skeidsregters. Respondente het ook sy kommer gedeel met betrekking tot onwilligheid die tribunale 'om beslissend op te tree in sekere situasies uit vrees vir die arbitrale toekenning uitgedaag word op grond van 'n party nie met die kans om sy saak ten volle teenwoordig was. Hierdie "behoorlike regsproses paranoia" lei dikwels tot sperdatums wat herhaaldelik verleng en vars getuienis wat laat erken in die proses wat op sy beurt veroorsaak dat 'n gebrek aan spoed en 'n toename van die koste.
Internasionale Arbitrasie Survey 2015: Die evolusie van Seats en instellings
Keuse van Seat
Die keuse van die setel van arbitrasie impak arbitrasieverrigtinge op verskeie maniere soos die vlak en aard van die toesighoudende jurisdiksie van die plaaslike howe van die stoel. Respondente het gesê dat hulle die meeste voorkeur en wyd gebruik sitplekke is Londen, Parys, Hong Kong, Singapoer en Genève. Hul voorkeure word gedryf deur die reputasie en erkenning van die stoel, maar ook die neutraliteit en onpartydigheid van 'n regstelsel, die nasionale arbitrasie wet en die rekord vir die handhawing van ooreenkomste te arbitreer en arbitrale toekennings.
Voorkeur vir sekere sitplekke is dikwels gebaseer op intrinsieke wetlike funksies terwyl faktore van persoonlike gerief soos kulturele bekendheid of plek van die arbitrale instelling ingedeel aansienlik laer. Faktore van gemak lyk egter belangriker om belanghebbendes te raak nadat formele wetlike infrastruktuur 'n plek van 'n sekere drumpel van gehalte bereik.
Interessant, Respondente sien dat die meeste verbeter arbitrale sitplekke en die mees verbeterde arbitrale instellings oor die afgelope 5 jaar is Singapoer en Honk Kong, en die HKIAC en die SIAC. Elemente wat lei respondente om te sê dat 'n bepaalde sitplek verbeter sluit in beter verhoor fasiliteite, beskikbaarheid van gehalte skeidsregters wat vertroud is met die stoel, beter plaaslike arbitrale instellings en verbeterings aan die nasionale arbitrasie wet.
Keuse van instelling
Die keuse van arbitrale instelling kan 'n beduidende impak op die struktuur van die arbitrasieverrigtinge het en is dikwels betrokke vir beslissende kwessies soos die aanstelling van, en uitdagings aan, arbiters. 79% van arbitrasies respondente se oor die afgelope 5 jaar was geadministreer word deur instellings.
Die meeste arbitrale instellings is die ICC (68%), LCIA (37%), HKIAC (28%), SIAC (21%) en die SCC (13%), en voorkeure respondente se is gebaseer op 'n evaluering van die kwaliteit van hul administrasie (insluitend proactiveness, fasiliteite, gehalte van personeel), hul vlak van "internasionalisme" en internasionale teenwoordigheid en vermoë om arbitrasies wêreldwyd administreer. Die top twee oorwegings verhoging van die waarskynlikheid van 'n voorgestelde instelling om aangenaam vir beide partye wanneer die onderhandeling van die arbitrasieklousule is die reputasie en erkenning van die instelling (62%), die vorige ervaring van die instelling (52%) en die sitplek wat gekies is vir die arbitrasie (36%). Hierdie laaste bevinding dui daarop dat sommige instellings kan voordeel trek uit hul vermeende verbinding met 'n gegewe sitplek en dat die gehalte van 'n sitplek 'n sterk invloed op die gewildheid van 'n plaaslik gebaseerde instelling mag hê. Die in-huis raad subgroep bevoordeel veral die kundigheid van die instelling in sekere tipes gevalle terwyl die skeidsregters praat van die ondersoek van die toekennings en die private praktisyns die totale koste van die diens as redes waarom hulle verkies 'n instelling oor 'n ander.
Respondente voel dat arbitrale instellings sal bydra tot die verbetering van internasionale arbitrasie deur publishing data wat verband hou met die gemiddelde lengte van hul gevalle en die tyd wat dit neem deur individuele skeidsregters om toekennings te reik, en die verhoging van deursigtigheid in die institusionele besluitneming op die aanstelling van, en uitdagings aan, arbiters. Die voorstel dat instellings toekennings in 'n redacted vorm moet publiseer is bevoordeel vir beide sy akademiese waarde en nut wanneer die argument 'n geval nie, maar ook as 'n metode om insig in arbiter prestasie te kry en arbiters aan te moedig om 'n hoë gehalte toekennings skryf. Daar is ook gesê dat gepubliseer geredeneer diskwalifikasie besluite partye sal gee 'n behoorlike regsproses troos omdat hulle sal weet dat hul aansoek behoorlik oorweeg en sal ook tot voordeel van die arbitrale gemeenskap as 'n geheel, want dit insig sal gee in die omstandighede waarop verdienstelike uitdagings kan word gestig.
Internasionale Arbitrasie Survey 2015: Die vermindering van tyd en koste
Koste en 'n gebrek aan spoed is beide ingedeel word deur respondente as onder die ergste eienskappe van internasionale arbitrasie en verskeie faktore kan help hierdie kwessies.
Innovasies tot tyd beheer en koste insluit, byvoorbeeld, die vereiste dat tribunale verbind tot en verwittig partye van 'n skedule vir beraadslagings en aflewering van 'n finale toekenning, wat na verwagting arbiters aan te spoor om toekennings te lewer in 'n tydige wyse en verlig sommige van frustrasies die kliënte se saam met die lengte en onsekerheid van die toekenning proses.
92% van die respondente wil graag vereenvoudigde prosedures wat ingesluit moet word in institusionele reëls vir kleiner eise en 94% glo dat geskille meer as USD 1 miljoen moet buite val van hierdie bepaling.
Byna die helfte van die respondente (46%) verkies beroep op relevante plaaslike howe as in die behoefte van dringende verligting voor die grondwet van die tribunaal en 29% verkies nood skeidsregters. Die meeste gesê kommer (79%) betrekking het op die afdwingbaarheid van die besluit gelewer. Die oorgrote meerderheid van die respondente (93%) nietemin ten gunste van die insluiting van bepalings op nood skeidsregter in institusionele reëls.
Arbitrasie planne kan bydra tot die verbetering van internasionale arbitrasie op verskeie maniere, in die besonder deur te werk met opponerende raad om die kwessies en perk dokument produksie te beperk, bemoedigende nedersetting, insluitend die gebruik van mediasie tydens 'n arbitrasie en deur nie overlawyering (Bv. sluit nie buitensporige gebruik van hulpbronne in die gedrag van sake). Planne kan ook beter gebruik van tegnologie te maak tot tyd en koste te bespaar en 44% dink dat planne 'n verskuiwing na elektroniese papier Deponeringen moet aanmoedig.
Wanneer arbitrasie en mediasie gebruik word in samewerking, 'n minimale oorvleueling tussen die proses is voorkeur en 78% verkies die idee van 'n verblyf 'n arbitrasie sodat bemiddeling word gepoog kon, sonder benadeling van die arbitrale verrigtinge. Interessant, enigste 45% van die respondente het geglo dat 'n konvensie om ooreenkomste af te dwing om as bemiddelaar sou hulle aanmoedig om meer dikwels bemiddel en 54% verklaar dat 'n ooreenkoms oor die handhawing van skikkingsooreenkomste as gevolg van 'n bemiddeling hulle sal aanmoedig om bemiddeling meer dikwels gebruik; sommige informante het verduidelik dat die voorgestelde konvensie sou wees "oplossings soek na 'n probleem".
Jy kan 'n aantal tegnieke te vind om die tyd en koste van internasionale arbitrasie te verminder hier.
Internasionale Arbitrasie Survey 2015: Sagte wet en riglyne
Die gebruik en effektiwiteit van sagte wet en riglyne het 'n omstrede onderwerp binne die arbitrale gemeenskap is. Verskeie organisasies het instrumente aanspreek "beste praktyke" met betrekking tot die arbitrale proses of die gedrag van spesifieke akteurs ontwikkel en 'n paar belanghebbendes het hierdie instrumente gekritiseer as self-bevordering of inhiberende onafhanklike denke, en internasionale arbitrasie is ook daarvan beskuldig dat hy "overregulated".
algehele, volgens die Internasionale Arbitrasie Survey 2015, respondente het 'n positiewe persepsie van riglyne en sagte wet instrumente. 50% van die respondente het geglo dat hulle leiding te gee waar geen of min bestaan ​​en 48% geglo dat hulle vul bestaande reëls en wette.
'N Duidelike meerderheid (70%) het die mening uitgespreek dat internasionale arbitrasie tans geniet 'n voldoende bedrag van regulering en 17% van die respondente is van mening dat daar te veel regulering in arbitrasie; sommige het gevoel dat regulering beperk die buigsaamheid van die arbitrale proses en dat riglyne onderdruk onafhanklike denke deur belanghebbendes, en ander was bekommerd dat hulle tribunale om riglyne en sagte wette streng as "hard" regulasies is van toepassing sou lei. Gegewe die duidelike meerderheid ten gunste van die status quo, dit lyk waarskynlik dat die bestaande vlak van regulering sal verminder.
Die IBA Reëls op die neem van Bewyse in Internasionale Arbitrasie 2010 (77%) en die IBA riglyne oor botsings van belang 2004 en 2014 (71%) is by verre die mees wyd bekend en die mees gebruikte instrumente deur die respondente, en is bekroon met die hoogste doeltreffendheid graderings, 69% en 60% onderskeidelik. Die ander instrumente wat aan die respondente (IBA riglyne op Party Verteenwoordiging in Internasionale Arbitrasie (2013), UNCITRAL Notes op Organisering Arbitrale Verrigtinge (1996)en die ICC In-House Guide to effektiewe bestuur van Arbitrasie (2014) is meestal neutrale of nie effektief beskou en respondente aangedui dat minder vertroud is met die gebruik daarvan in die praktyk.
Internasionale Arbitrasie Survey 2015: Rol en regulering van Spesifieke Akteurs
Regulering van die afneem van Arbiters
'N Klein meerderheid (55%) van die respondente het geglo dat die gedrag van arbiters moet gereguleer meer (33% van skeidsregters en 62% van private praktisyns ooreengekom) maar nie 'n enkele opsie is bevoordeel deur 'n duidelike meerderheid (22% toon 'n effense voorkeur vir instrumente wat uitgereik is deur arbitrale instellings, 23% deur 'n gedragskode deur 'n professionele instelling of liggaam vir skeidsregters soos die Geoktrooieerde Instituut van Arbiters en 21% deur databasisse wat partye in te lig oor die prestasie 'n arbiter in die verlede gevalle).
Kwessie konflikte is nie gesien as spesifieke regulasie in kommersiële arbitrasie deur te vereis dat 63% van die respondente en in belegging verdrag arbitrasie deur 51% van die respondente. Herhaal aanstellings word beskou as meer problematies deur beslissende meerderheid in die konteks van beide belegging verdrag en kommersiële arbitrasie maar respondente oor die algemeen voel dat die huidige instrumente (Bv. die IBA riglyne oor botsings van belang) bied voldoende leiding te gaan met die probleem. Interessant, respondente blyk te groter gewig te heg aan potensiële konflikte in belegging verdrag arbitrasie as in kommersiële arbitrasie, miskien as gevolg van die openbare belang faktor met betrekking tot belegging verdrag arbitrasie.
Regulering Party Verteenwoordigers
Net minder as die helfte van die respondente (46%) voel dat die optrede van verteenwoordigers partytjie meer gereguleer moet word en respondente meestal uitgespreek dat die beste manier om die probleem aan te spreek was deur middel van doeltreffende gebruik van sanksies tribunale '.
As meer regulering was in plek gestel word, die gewildste opsies is deur institusionele reëls, soos die aanhangsel by die 2014 LCIA Reëls (35%) en deur riglyne, soos die IBA riglyne op Party verteenwoordiging in Internasionale Arbitrasie (27%).
Regulering van Tribunaal sekretarisse
Die gebruik van tribunaal sekretarisse is algemeen in internasionale arbitrasie; 'n oorweldigende meerderheid (97%) van die respondente bewus is van die funksie en 82% het direk betrokke in gevalle waar 'n tribunaal sekretaris. algehele, respondente het 'n positiewe persepsie van tribunaal sekretarisse en het geglo dat die gebruik daarvan verhoog die doeltreffendheid van arbitrale verrigtinge en bied 'n unieke geleentheid om die volgende generasie van potensiële skeidsregters op te lei. Enigste 9% geglo hulle was nie nuttig.
Drie spesifieke take is uitgelig deur 'n noemenswaardige meerderheid as toepaslik vir tribunaal sekretarisse om te onderneem: organisatoriese werk (93%), kommunikasie met die partye (81%) en voor te berei konsepte van prosedurele bestellings en nie materiële dele van toekennings (75%). Interessant, enigste 55% van die respondente geglo dat tribunaal sekretarisse regsnavorsing moet verrig en 13% geglo dat hulle konsepte van materiële dele van toekennings moet voorberei. Informante dikwels het dit gesien as onbehoorlike om sulke take te delegeer.
'N Duidelike meerderheid van die respondente het die mening uitgespreek in die opname wat die gebruik en funksie van tribunaal sekretarisse moet gereguleer word (68%) en die meeste van hulle (70%) geglo die mees doeltreffende manier was om te reguleer deur middel van arbitrale instellings. 'N Beduidende meerderheid (72%) dink dat arbitrale instellings die dienste van tribunaal sekretarisse moet bied en dikwels gesê dat verband die sekretaris tot die instelling sal verseker dat skeidsregters minder geneig om-meriete-verwante take delegeer sou wees. ook, sommige skeidsregters, toe sit as mede-skeidsregters, gekla dat hulle nie altyd bewus van watter verantwoordelikhede aan die tribunaal sekretaris is gedelegeer deur die voorsittende arbiter. Respondente goedkeuring van die teenoorgestelde siening het geglo dat die aanbied van sodanige dienste deur arbitrale instellings van die doeltreffendheid van die tribunaal sekretaris sou ondermyn omdat die sekretaris 'n persoon wie die skeidsregter daarvan hou om te werk met en trusts moet wees, en dit kan slegs gewaarborg as die skeidsregter choses die sekretaris.
Regulering van Derde Party Befondsing volgens die Internasionale Arbitrasie Survey 2015
39% van die respondente het ondervind derde befondsing party in die praktyk, 12% het dit gebruik en 27% gesien dit gebruik, terwyl 15% het versekeringsprodukte teëgekom, 3% het dit gebruik en 12% gesien dit gebruik. 'N bietjie minder as die helfte (46%) van die respondente het 'n neutrale persepsie van 'n derde party befondsers terwyl 28% 'n positiewe persepsie van hulle, en 'n klein meerderheid van die respondente wat 'n derde party befondsers in die praktyk gebruik uitgespreek 'n positiewe siening. Inderdaad, positiewe persepsie is beïnvloed deur 'n groter mate van bekendheid.
Die meeste respondente (71%) dui op 'n begeerte om die gebied te reguleer, ongeag of hulle het 'n positiewe, negatiewe of neutrale persepsie van befondsing derde party, en skaars die helfte (49%) van die respondente wat ervaar dit glo dat dit regulasie nodig. 58% van die respondente was van mening dat die beste manier om te reguleer dit was deur riglyne soos die IBA riglyne en 29% dui op 'n voorkeur vir kollektiewe selfregulering deur 'n gedragskode deur 'n onafhanklike liggaam.
'N interessante punt gemaak is dat regulering hoofsaaklik moet fokus op die bekendmaking eerder as op die skepping van 'n voorskriftelike, substantiewe regime as dit tribunale in staat sal stel om potensiële kwessies te hanteer op 'n meer genuanseerde, geval tot geval. Moet dit wees verpligtend om 'n paar aspekte van befondsing derde party openbaar, 76% van die respondente ondersteun bekendmaking van die gebruik daarvan en 63% die identiteit van die befondser. Die gevolglike deursigtigheid sal verwag word om te help kyk vir botsende belange en bied die tribunaal met konteks as om die finansiële posisie van die partye. Interessant, 29% beweer dat die volle terme van die finansiering reëlings derde party moet openbaar gemaak word ten einde te openbaar die omvang van die invloed befondsers mag hê as gevolg van die bepalings van hul ooreenkoms met 'n party.
Gevolgtrekking oor Regulasies
Hoewel 70% van die respondente het die mening uitgespreek dat daar op die oomblik 'n voldoende bedrag of regulasie in internasionale arbitrasie, sommige gebiede soos tribunaal sekretarisse, derde befondsing party en die optrede van skeidsregters is geïdentifiseer as wat regulasie, en net die gedrag van verteenwoordigers party nie gesien as nodig addisionele regulering in internasionale arbitrasie.
Kyk na die opname: https://www.international-arbitration-attorney.com/2015-international-arbitration-survey/2015-international-arbitration-survey-2/
Besoek Queen Mary Universiteit van Londen (skrywer van die opname met White & geval): https://arbitration.qmul.ac.uk/research/2015/