Teenoor 'n dokterskort, kan ons mediese skoolgrade op die riglyne verlaat? | Mighty Natural
Geskryf deur Richard Gunderman, kanselier se Professor van Geneeskunde, liberale kunste en Philanthropy, Indiana University
Dr. Heidi Schmidt kan nie oefen medisyne. Die probleem is nie dat sy haar lisensie verloor of is vernoem in te veel wanpraktyke regsgedinge. Tot die teendeel, het sy nooit 'n lisensie gehou word om medisyne te beoefen. Tog het sy verdien nie net 'n besturende direkteur, maar ook meestersgrade in openbare gesondheid en apteek, het al die lisensiëring eksamens vereis van mediese studente en toegewyde ontelbare ure vrywillige diens aan onderbediende bevolkings.
En sy is nie alleen nie - baie mediese skool gegradueerdes, soos sy nie 'n lisensie kan bekom nie. laaste jaar, 52,860 Amerikaanse en internasionale mediese gegradueerdes het aansoek gedoen vir residensiële poste in die VSA, maar slegs 26,252 het eintlik in 'n program ooreenstem.
Die pynlike ironie is dat die VSA nou 'n aansienlike tekort aan dokters in die gesig staar, wat op die regte pad is om te vererger in die komende dekades. Verhoogde vraag na dokters word aangedryf deur vooruitgang in mediese wetenskap en tegnologie, bevolkingsgroei en 'n veroudering van die bevolking wat meer mediese sorg gebruik. A bestudeer deur die Vereniging van die Amerikaanse Mediese Kollege voorspel dat 2025 in die VSA 'n tekort aan tussen 46,000 en 90,000-dokters sal ervaar.
Die situasie word erger teen die jaar, omdat Amerikaanse mediese skole toegeneem het inskrywings met byna 30 persent in die afgelope jaar, terwyl die aantal residensiële poste tot 'n baie kleiner graad toegeneem het.
As die dokter tekort kom, kan die VSA soveel dokters op die kantlyn verlaat? Om te verstaan ​​hoe hierdie situasie ontstaan ​​het, help dit om meer van Heidi se storie te leer ken.
Van musiek tot medisyne
Nou gebaseer in Indianapolis, Heidi het grootgeword in 'n gesin van dokters. Haar pa, broer, tante en 'n paar van haar neefs is besturende direkteur se. Maar dit was duidelik op 'n jong ouderdom dat Heidi musikaal is begaafde en toe sy gegradueer van hoërskool, bestudeer sy viool en stem by twee van die land se top musiek skole. Na sy studies, het sy na Italië om te studeer met een van die wêreld se top stem afrigters voordat hulle op 'n suksesvolle internasionale loopbaan as 'n stemkunstenaar.
Sy het ook baie tyd en energie bestee om te diens. Sy het 'n reeks konserte aangebied om fondse in te samel om New York se Central Park-banddop te behou. Die organisasie het 'n organisasie in Italië gestig om ondervertegenwoordigde kunstenaars te ondersteun en het 'n organisasie sonder winsbejag gesluit wat onderrig en mentorskap aan benadeelde kinders bied.
Ek ken Heidi, en sy is 'n talentvolle persoon wat omgee vir diegene in nood en dinge doen. Sy is egter nie 'n begaafde gestandaardiseerde toetsnemer nie. Die neem van meervoudige keusetoetse en die versorging van pasiënte kan so verskillend wees soos nag en dag, maar sulke eksamens speel 'n groot rol in die bepaling van watter gegradueerde mediese studente toelating tot koshuisopleiding kry. Dit skep probleme vir swak toetsers, maak nie saak hoe goed hulle vir pasiënte omgee nie.
Toe Heidi in haar 30's was, het sy besluit om van musiek na medisyne oor te skakel. Aanvanklik het sy swak op die mediese skool toelatings toets gedoen en op die waglys geplaas. Tydens die druk van die tyd het sy besluit om 'n Karibiese mediese skool by te woon. Sy het goed gevaar in haar kursuswerk, maar het weer moeite gehad om die eksamen te slaag. Uiteindelik het sy ingeskryf vir 'n eksamenvoorbereidingskursus wat haar 'n benadering tot meervoudige keusevrae geleer het. Haar telling het van net onder verby gegaan tot die gemiddelde van die student.
Sy het gedink die probleem is opgelos. Sy was verbaas om te ontdek dat haar geskiedenis van eksamenopnames resepsieprogramme onwillig gemaak het om 'n kans op haar te neem. As 'n program 'n student aanvaar wat swak presteer op die derde stap van die lisensie-eksamenseksamen (wat is geneem tydens die opleiding van koshuise), kan sy befondsing in gevaar gestel word. En sonder minstens 'n jaar van verblyfopleiding na mediese skool kan Heidi nie 'n lisensie kry om medisyne te beoefen nie.
Toets tellings is nie alles nie
Eksamen tellings is nie die enigste ding wat vir residensiële programme lyk nie, maar hulle dien dikwels as 'n eerste filter. Baie gegradueerdes met lae tellings word voorheen uitgeskakel hul dossiers kry 'n volledige voorkoms. Tog toets toetse en die vermoë om goed vir pasiënte te sorg, is nie dieselfde nie, en pasiënte mis die bydraes van talle talentvolle dokters.
Vir studente soos Heidi kan die gevolge van die verkryging van 'n verblyfplek nie rampspoedig wees nie. Vir een ding het die gemiddelde gegradueerde 'n opvoedkundige skuld van US $ 180,000 opgehoop. Sonder 'n lisensie om medisyne te beoefen, kan 'n skuld van hierdie omvang byna onmoontlik wees om terug te betaal. Voeg hierby die teleurstelling dat jy nie vir pasiënte kan sorg nie - 'n lewenslange droom vir baie - en die moeilikheid word nog erger.
Maar die volgende figure nie volle reg laat geskied aan die probleem, deels omdat die verspreiding van dokters regoor die land is so ongelyk, verlaat baie gemeenskappe in gerustheid.
Groot metropolitaanse gebiede is geneig om goed voorsien te wees, maar kleiner landelike graafskappe ervaar dikwels groot moeite werwing dokters, miskien deels omdat hulle so baie van die stedelike omgewings van die meeste mediese skole en verblyf programme verskil.
Die ironie is dit onderbediende gebiede is presies waar Heidi en baie ander ongelisensieerde dokters uitspreek entoesiasme vir die beoefening van. "Ek wil om te werk met pasiënte wat ander dokters gewoonlik nie wil hê om te dien," het sy vertel. "Byvoorbeeld, as ek gelisensieer, sou ek na 'n ylbevolkte landelike gebied en werk daar vir dekades, die behoeftes van mense wat andersins nie toegang tot sorg het. Ek is nie in dit vir die geld. Ek wil mense in nood te help. "
Gevra wat sy sou doen om die situasie te verander, stel Heidi voor 'n nuwe opleidingsprogram wat haar en duisende ander ongelisensieerde MD's sal toelaat om op onderbehandelde gebiede onder gelisensieerde dokters op te lei.
Wat ons vra, is nie 'n vrye pas nie, maar 'n kans om onsself te bewys. As ons ons lisensies kan verdien vir mense wat tans nie 'n dokter kan kry nie, kan ons 'n groot verskil maak, en baie van ons sal daartoe verbind om die behoeftige bevolkings aan te hou vir die komende jaar.
Heidi het reeds hierdie soort werk gedoen, vrywillig in 'n plaaslike gratis kliniek vir ondergeskikte pasiënte. Sy sien pasiënte, diagnoseer hul toestande en voorskryf medikasie en ander terapieë, net soos ander dokters, behalwe dat haar bestellings deur 'n gelisensieerde geneesheer gekosineer word. "Hoekom moet hierdie soort werk nie na lisensie wees nie?" Vra sy. "Die dokters wat my toesig hou, sal graag bewys dat ek bevoeg is om te oefen."
Ten spyte van die uitdagings sien Heidi rede vir hoop.
Byvoorbeeld, Missouri is eksperimenteer met 'n assistent-dokter lisensie-program, onderskryf deur die Missouri State Medical Association, wat MD'.s sal toelaat dat Heidi ondervinding ondervind en kwalifiseer vir lisensie. 'N Deel van die rasionaal vir sulke programme is om dokterstekorte te help verlig.
Ander lande, insluitend Arkansas, Kansas en Oklahoma, soek voorbeeld te volg. Heidi glo hulle is in die regte rigting. "Baie van ons deel 'n diep gevoel van roeping om vir pasiënte te sorg," sê sy. "Gegewe die verslegtende tekort aan dokters, hoe kan die nasie bekostig om ons aan die kantlyn te hou?"
Richard Gunderman, Kanselier, Professor van Geneeskunde, Liberale Kunste en Filantropie, Indiana Universiteit.