Smulpaap vrouens - Francois Ferreira Academy
Posted on 4 Mar 2020 30 May 2022 by Francois Ferreira Academy
My ouma, was 'n formidabele vrou, 'n ware matriarg, wat sy gese het was wet. Sy het ook geglo dat jy alles met kos kan regmaak – hoeveel keer moes ek na bure, kennisse en Mev dominee toe gaan met 'n bak kos. Goud gebraaide skaapboud nog in sy pansouse, heerlike frikkadelle, of 'n bak soetkoekies – ek moet bieg ek het nou en dan 'n frikkadel of koekie geëet as padkos.
Edna May Rademeyer,
My ma, cinnamon & spice and all things nice. Sy het die hele wereld se sorge op haar rug gedra, sy het gevoel kos is daar om ons aan die lewe te hou. Al was daar swaar tye na sy en my pa geskei het, was daar altyd kos op die tafel. Al het sy partykeer gesê sy is nie honger nie, het ek en my broer nooit sonder iets gegaan nie. Sy kon uit niks die lekkerste kos maak. Sy wou almal net happy maak en haar beste dag in die jaar was Ou Jaar. Sy was die optimisme vanself en geglo more is altyd beter as vandag. Een saterdag oggend verlaat sy ons en die lewe onverwags, ek is kwaad maar besef dit is presies hoe sy wou gaan.
My stiefma, nie die steriotipe stiefma nie. Toe ek haar ontmoet was dit nogal traumaties want dit is die tannie wat my pa van my ma weggevat het. Ek sê vir haar ek gaan jou nie Ma noem nie. Sy sê sy wil nie my ma wees nie, maar sal graag my vriendin wil wees. Sy leer my om opera en ballet te waardeer en hoe om fyn te proe. Sy word 80, my Pa is nie meer daar nie maar my mentor, vriendin, ergste kritikus en grootste fan ontdek nou weer haar mojo – eet wat sy wil en proe nog so fyn as ooit. Aan die einde lê sy in die hospitaal en al wat sy wil eet is lekker fish en chips. Haar liggaam het haar brein in die steek gelaat. Sy gaan na 'n plek waar sy nie meet pyn kan ervaar nie en los 'n groot leemte in al ons lewens
Joernalis en kunshandelaar is ook een van daardie mense wat gedink het sy is nie goed genoeg om my te nooi vir ete nie. Daar leer ek so baie van haar; nie noodwendig van kook nie maar die filosofie daar agter! Ons sjefs is maar baie keer tegnies van aard as dit by kos kom. Alet kan die eenvoudigste kos so keurig voorsit dat dit opsigself 'n kunswerk is – sjefs wil altyd over present, Alet volg die KISS filosofie – keep it simple stupid!
Joernalis en redakteur van formaat– is die verwesenliking van 'n smulpaap. Sy raak nie net opgewonde oor bestandele nie, sy het 'n love affair met hulle. Sy kan 'n ode aan vye skryf of 'n essay oor die genot van broodbak. Sy laat my weer bestandele wat ek as vanselfsprekend aanvaar het, herontdek.