Toe sy op 21 Oktober 1924 in die ouderdom van 71 jaar oorlede is, het prof. J.A. du Plessis, wat vroeër predikant van Pretoria was, in Die Kerkblad as volg van haar geskrywe: "Mev. Eloff was ook 'n geestelike kind van haar vader. Sy was in gestalte, in haar houding en in haar onafhanklike gees 'n Boerevorstin soos daar meer is onder ons volk – vorstinne van die grootsheid van die Afrikaanse veld. Sy was groot, omdat sy klein was voor God in innige godsvrug – groot omdat sy haar kon neerbuig tot die ellende van haar medemens – nie 'n gemaakte, maar 'n uit Godgebore en oorgeërfde vorstelike grootheid."
Haar eggenoot het van haar getuig: "Sy was 'n troue en waardige eggenote liefdevolle moeder – onwrikbaar vas van karakter. Gods Woord was vir haar steeds onuitspreeklik dierbaar en haar kerk had sy hartelik lief. Vir armes en behoeftiges had sy steeds 'n ope hand. Vir die grootheid van die wêreld had sy weinig oog nog oor." F.C. Eloff is drie weke ná sy geliefde vrou, sag ontslape. Hul seun Fanie, die beeldhouer, het 'n marmer grafbeeld van sy ouers gemaak – 'n vertolking van hul gewyde stemming by die naggebed. Fanie het in 1929 'n opskudding in Pretoria veroorsaak toe hy sy beelde en Pierneef dié se skilderye op 'n groot uitstalling uitgestal het. Dit was vir die Pretorianers uit die eerste helfte van die 20ste eeu reeds vreemd dat 'n mens 'n bestaan kon voer uit bronsbeelde. Maar toe hulle die beelde sien, het hulle na hul asem gesnak: Dit was beelde van kaal mans. Toe dit boonop bekendraak dat Eloff gay is, was die oordeel gevel: Bly weg van Eloff en sy kuns.