Radikale verandering in belasting kan die skade van soberheid ongedaan maak en die samelewing meer gelyk maak. Shutter
Om soberheid te beëindig en die ekonomie beter te laat werk vir die hele land, moet die belastingstelsel verander word. Dit is tyd vir die Verenigde Koninkryk om 'n volwasse, nasionale gesprek oor belasting te hê om steun te kry vir 'n radikale belastingstelsel wat dit sal toelaat om soberheid te beëindig, voldoende openbare dienste te befonds en ongelykheid te verminder. En ons moet belastingrekords openbaar maak. Dit is tyd om die Britse guns oor geld te beëindig.
Ons het in ons boeke uitgebrei geskryf Die Gees Vlak en Die innerlike vlak, oor die skade wat veroorsaak word deur ongelykheid in inkomste aan bevolkingsgesondheid en maatskaplike samehorigheid en die noodsaaklikheid om ongelykheid te verminder as deel van 'n oorgang na 'n volhoubare ekonomie wat welsyn eerder as BBP maksimeer. Maar die Verenigde Koninkryk het reeds 'n beleidsraamwerk en (teoretiese) verbintenis om inkomste-ongelykheid te verminder, aangesien dit in die Verenigde Nasies se Volhoubare Ontwikkelingsdoelwitte is. Die Verenigde Koninkryk het aan hierdie doelwitte geteken - en mense moet die regering op die hoogte hou van die vordering. Maar daardie vordering sal tyd neem en soberheid moet nou eindig.
Ons het ook geskryf oor die behoefte om groter ongelykheid in ons kultuur van werk in te sluit deur die bevordering van ekonomiese demokrasie - waardeur ons alles van werknemersverteenwoordiging op maatskappye se direksies tot meer werknemende besighede bedoel. Behalwe die verbetering van produktiwiteit, is daar genoeg bewyse dat groter ekonomiese demokrasie loonverskille binne maatskappye verminder, en sodoende die ongelykheid van belasting voor belasting verminder.
Om ekonomiese demokrasie in die Britse werkplek in te sluit, sal 'n sterk manier wees om 'n meer gelyke samelewing te skep. Dit sal dit meer veerkragtig maak vir veranderinge van die regering as herverdelingsbeleid wat ontwerp is om ongelykheid in inkomste te verminder deur middel van belasting en dan voordele uit te gee. Maar dit neem weer tyd.
Dus, ons topbeleid vir die beëindiging van soberheid (en wat ook ongelykheid aanpak) moet op belasting toegepas word. Die geweldige skade wat veroorsaak word deur soberheid - stygend sterftesyfers, die einde van winste in lewensverwagting, die fenomenale en onuitspreeklike verhoog in voedselonsekerheid en honger, behuisingsonsekerheid en dakloosheid - vereis dringende en radikale verandering.
Ons kan nie inkrementele verandering bekostig wanneer babas sterf nie en ou mense sit in die hospitaal tot wanhoop en sterf, asof daar nie genoeg geld vir gesondheids- en maatskaplike sorg is nie. Die Verenigde Koninkryk is die vyfde grootste ekonomie in die wêreld en dit kan natuurlik kies om uitstekende openbare dienste en 'n vrygewige sekuriteitsnet vir veiligheid te bied as dit wil. Al wat dit hoef te doen, is om op te hou sodat die rykste onproportionele inkomste en rykdom kan voortgaan deur hulle behoorlik te belas.
Ons word soms gesê dat as ons toonaangewende belastingkoerse verhoog, die talentvolle elite sal verlaat en die oorblywende sal die armer wees omdat hulle die rykmakers is. In werklikheid, daar is bewyse daardie sakekontrakteurs wat minder betaal word as die gemiddelde, lewer meer waarde vir aandeelhouers as uitvoerende hoofde wat meer betaal word. En die wêreldwye finansiële krisis glo dat diegene wat boonop spesiale kundigheid het, ervaring (of morele waardes) het wat die land se ekonomiese welstand sal beskerm. Onder hulle horlosie word 'n giftige mengsel van gierigheid, deregulering en vlugtelik komplekse finansiële instrumente wyd geblameer vir die 2007-08-ongeluk.
So laat diegene wat gaan vertrek, gaan. As die land se maatskaplike beleid daarop gemik is om die grootste voordeel vir die grootste aantal mense te skep, dan is die verhoging van die hoogste belastingkoerse 'n no-brainer. Maar 'n nasionale gesprek is nodig om te dink oor wat - en wie - wil ons meer belasting, wat - of wie - ons wil minder belasting en wat ons wil doen met 'n groter openbare beursie. In die VSA raak politici, insluitende Alexandria Ocasio-Cortez, die openbare debat dramaties verander deur te vra vir 'n topbelastingkoers van 70% om 'n Green New Deal te befonds. Dit is presies die soort voorstel wat die Verenigde Koninkryk moet bespreek.
Die finansiële joernalis, Katrin Marcal, skryf in die Financial Times-koerant oor Swede se stelsel om alle belastingrekords openbaar te maak, het die punt gemaak dat:
Die salarisse van die BBC-aanbieders soos Gary Lineker of John Humphrys is nie streng privaat sake nie. Hulle is deel van 'n groter patroon waarin die gemiddelde loonkloof tussen mans en vroue in die Verenigde Koninkryk 18% is.
Dieselfde geld vir die betaalgaping tussen ryk en arm. Dit skep sulke diepgaande probleme dat belasting deursigtigheid slegs in die openbare belang kan wees. Kennis oor verdienste en bydraes kan die nasionale gesprek ondersteun oor hoe die land wil belasting en hoe dit wil spandeer. Dit kan ook 'n lang pad wees om aggressiewe belastingontduiking te beperk. Om dit te hanteer, tesame met belastingontduiking, moet ook deel vorm van enige nuwe belastingstrategie deur die regering.
Oor vyf jaar kan die VK diepgaande verbeterings in sy lewensgehalte skep. Dit kan 'n beter befondsde NHS hê en meer geld beskikbaar vir voorkomende gesondheidsintervensies. Dit kan meer kindersentrums en openbare biblioteke hê, en beter toegeruste primêre en sekondêre skole. Dit kan kies om te belê in verbeterde openbare vervoer en groen energie, sy spoorweë te herstel en pragtige parke en stadsgewoontes te skep.
Dit kan behoorlik befondsde maatskaplike sorg bied vir sy veroudering en meer geld vir navorsing en ontwikkeling. Dit kan waarskynlik al hierdie dinge bekostig. Brittanje moet eenvoudig sy belastingbeleid kry met sy visie van 'n goeie samelewing.
Kate Pickett, Professor in Epidemiologie, Universiteit van York en Richard Wilkinson, Erebesoekende Professor van Sosiale Epidemiologie, Universiteit van York