As jy skree wanneer jy seerkry, kan dit jou pyn help verduur
JY LEES NOU As jy skree wanneer jy seerkry, kan dit jou pyn help verduur
Wie kan ’n harde uitroep onderdruk wanneer hy sy toon stamp? Daar is beslis nie baie mense wat dit sal regkry nie. Maar, behalwe dat dit ander se simpatie wek, kan dit ook ’n slim truuk van die liggaam wees om jou aandag van die omvang van die pyn af te lei.
In ’n onlangse studie word beweer dat, wanneer jy uiting gee aan jou ongemak, dit inbreuk maak op die pynboodskappe na die brein.
Daar is oorspronklik geglo dat wanneer jy iets soos “Eina!” uitroep, dit slegs dien om ander mense bewus te maak van gevaar. Dit kan egter meer gesofistikeerd wees.
Volgens navorsers van die departemente sielkunde en neurobiologie aan die Staatsuniversiteit van Singapoer kom die verskynsel oor taalgroepe heen voor. Die uitroepe van pyn is oral ter wêreld verrassend eenders. Die navorsingstuk, wat in die Journal of Pain gepubliseer is, beweer “die klank kom oral uit die mond, wat eenvoudig oopgaan, terwyl die tong plat lê en die lippe nie gerond is nie.”
'(Dit bewys dat) om klank te vorm by pyn beteken nie slegs kommunikasie nie.'
Dit is ’n eenvoudige klank wat min artikulêre beheer verg, terwyl die volumelewering maksimaal vergroot. Dit kan redelik maklik en doeltreffend aangewend word wanneer jy pyn ervaar.
Hoe het hulle tot hierdie gevolgtrekking gekom? Natuurlik met die hulp van ’n emmer yswater.
Wetenskaplikes het 56 deelnemers bymekaargebring en aan hulle gesê om hul hande in die yswater te steek en dit daar te hou so lank as wat hulle dit kon uithou. Die eerste keer kon die vrywilligers hul ongemak uiter deur “eina” te skree.
Daarna is die eksperiment vier keer herhaal en die vrywilligers is beveel om doodstil te bly. In een van die toetse is hulle aangesê om ’n knoppie te druk wanneer hulle pyn voel. In ’n ander toets is opnames gespeel van waar hulle “eina” uitroep. Daar was ook ’n toets waarin ’n greep gespeel is van ander mense wat pyn verwoord, terwyl hulle in die vierde toets net bewegingloos moes sit.
Die deelnemers kon die ongemak die langste verduur toe hulle toegelaat is om daaroor te skree. Hulle het trouens gemiddeld 30 sekondes uitgehou, 5 sekondes langer as in die toets waarin hulle aangesê is om bewegingloos te sit. Hulle pyndrempel is glad nie verhoog in die toets waarin hulle net opnames van “eina” gehoor het nie.
Die navorsers het opgemerk: “(Dit bewys dat) om klank te vorm by pyn beteken nie slegs kommunikasie nie.“
“Ons het bewys dat die uiting van pyn op sigself potensieel verdowend is. Ons het bevind dat ’n eenvoudige vokale handeling, soos om ‘eina’ te sê, mense pyn die hoof help bied.”
Skree dus gerus hard die volgende keer dat jy jou toon stamp – dit kan help.