Franz Gurtner - Geskiedenis Podcasts - 2021
Franz Gürtner was Ryk Minister van Justisie in Adolf Hitler se eerste kabinet. Gürtner was nie 'n lid van die 'Old Guard' van die Nazi-party (Alte Kämpfer) nie, maar Hitler het hom hoog ag geslaan en Gürtner vroeg in 1933 met 'n hoë kabinetspos beloon.
Franz Gürtner is op 26 Augustus in Regensburg geboreste 1881. Hy studeer regte aan die Universiteit van München en dien daarna as offisier in die Eerste Wêreldoorlog aan die Westelike Front en in Palestina. Gürtner het 'n Ysterkruis (1st en 2nd klasse) vir dapperheid.
Na die einde van die oorlog hervat Gürtner 'n suksesvolle regsloopbaan en word Staatsminister vir Justisie in Beiere - 'n pos wat hy van 1922 tot 1932 beklee het. Gürtner, 'n lid van die Duitse Nationalistiese Party, het ook sterk nasionalistiese oortuigings ontwikkel en soos baie in Weimar-Duitsland, het hy is geterg deur die bepalings van die Verdrag van Versailles en die Franse / Belgiese besetting van die Ruhr in 1923.
Daar word beweer dat Gürtner sy invloed in die Beierse regstelsel gebruik het om Hitler te help toe hy tereggestel is ná die mislukte Beer Hall Putsch in 1923. Probeer om hoogverraad, wat kon daartoe gelei het dat die doodvonnis opgelê is, het Hitler 'n vyf jaar tronkstraf wat in 'n mate van gemak in die Landsberg-gevangenis deurgebring is. In werklikheid het hy slegs nege maande gedien voordat Gürtner sy regterlike aanwending gebruik het om 'n vroeë vrylating vir Hitler te kry ondanks die feit dat die kantoor van die Staatsprokureur daarteen gekant is. Gürtner het ook die Beierse staatskabinet oorreed om Hitler weer in die openbaar te laat praat - iets wat as deel van sy vonnis verbied is. Die Nazi-party - wat ook na die Beer Hall Putsch verbied is - is ook 'n tweede lewe gegee as gevolg van die druk van Gürtner op die staatskabinet.
In Junie 1932 word Gürtner as Minister van Justisie in die kabinet van Franz von Papen aangestel. Hy het hierdie posisie in 1933 in Hitler se eerste kabinet behou.
Gürtner is deur Hitler aangekla dat hy 'n geregtelike deklaag aan Gleichshaltung gegee het - die koördinering van die Duitse volk. Gürtner het groot magte deur Hitler gekry. Hy het alle regters, openbare aanklaers en beamptes van die wet benoem. Hitler het altyd Gürtner se benoemings gestempel en die beoordelaars in homself gesweer.
Gürtner het die Vereniging van Duitse beoordelaars - 'n ou en gerespekteerde organisasie - saamgesmelt met die National Socialist Laws 'Association. Enigeen wat geag word teen Hitler teë te staan, het hul regsmaatreëls deur Gürtner verwyder. Hy het ook wettige status verleen aan die moorddadige optrede wat uitgevoer is op die Nag van die Lang messe teen SA leiers en ander deur die Reichstag te laat instel dat Hitler se optrede 'geregverdig is as 'n middel tot staatsverdediging', wat met die ' Wet rakende maatreëls vir die selfverdediging van die staat '. Gürtner het egter voorheen by Hitler gekla oor die gewelddadige buitensporighede wat die SA veral gepleeg het teen diegene wat in konsentrasiekampe gehou is, en sy wettige regverdiging van die nag van die lang messe het miskien meer daaraan toe gegaan as om Hitler bloot te ondersteun.
Toe die Tweede Wêreldoorlog begin het, het die Ministerie van Justisie bevind dat sy mag vinnig uitgewis is deur interne veiligheidsmagte wat nie by die formele regsprosesse gehou het nie. Die Gestapo en SD het regter, jurie en eksekuteur geword in baie sake en min in die Ministerie was dapper genoeg om hul werk te bevraagteken. Toe een regter, Lothar Kreyssig, by Gürtner kla, is hy ontslaan nadat hy meegedeel is dat "die wil van die Führer die bron van die reg is".
Gürtner het 'n stelsel van howe (Ständegerichte) opgestel wat Jode en Pole in die besette Pole verhoor het. Hy het wettige steun en steun verleen aan enige handeling wat namens Hitler uitgevoer is - met die normale verklaring dat sulke optrede nodig was om die Vaderland te verdedig. Gürtner is effektief deur Hitler verplig om wettige steun te verleen vir enige aksies wat deur die organisasies gedoen is wat hom ondersteun het. Die gewone wetlike verklaring is altyd gerig op 'verdediging van die vaderland' of 'vyand van die vaderland'.