Reisfotografiedilemma: die etiek om vir portrette te betaal - Versamelings
Reisfotografiedilemma: die etiek om vir portrette te betaal
Vir meer bespreking oor die etiek van reisfotografie, kyk na die Reisfotografie-program, kurrikulum en gemeenskap by MatadorU.
1. Betaal 'n 'model' om vir u in te stel
As u in 'n toeristiese omgewing is, is daar miskien mense wat in 'n tradisionele kleed aangetrek is, spesifiek vir toeriste. As u 'n toeris is, is dit miskien goed. As u 'n reisfotograaf is (aspirant of andersins), is daar 'n debat oor of die betaling van hierdie tradisioneel geklede inwoners as 'n ware reisfotografie beskou word.
Die voordele wat daarby betrokke is, is voor die hand liggend: hulle het oor die algemeen baie karaktervolle gesigte (waarskynlik hoekom / hoe hulle uiteindelik hierdie konsert begin agtervolg het), en hulle kan "geposisioneer" word (tot 'n mate) omdat u dit betaal - om nie te praat nie natuurlik die tradisionele klere wat gewoonlik daarby betrokke is. Hoe 'gepos' word, hang dikwels af van hoeveel geld daaraan verbonde is. Om 'n vinnige skoot van 'n Kubaanse in Havana met 'n groot, falliese sigaar te knip, is waarskynlik net 'n dollar of so; dit is waarskynlik baie, baie meer om 'n plaaslike persoon te reël om soos 'n monnik aan te trek en om 'n tempel te dwaal. Namate die posering meer veeleisend word, sal die betrokke geld toeneem en die etiek van die situasie (of die gebrek daaraan) duideliker word.
Die nadele, soos sommige sien, is dat dit nie 'n "outentieke" interaksie is nie, ook nie 'n eerlike oomblik wat vasgevang is nie en dat dit 'n presedent vorm vir toekomstige fotograwe wat deurkom - dit is nog 'n rede vir die inwoners in die omgewing om geld vir beelde te eis. .
Boonop, uit 'n baie praktiese perspektief, aangesien hierdie mense geld verdien uit toeriste, en toeriste gewoonlik in die namiddag is, het u moontlik te kampe met skaduwees uit die harde middaglig. As u wel iemand op hierdie manier wil fotografeer, mik dan die laatmiddag of vra hulle om in 'n skaduwee te stap.
Dit gesê, dit val op u. As u nog nie gemaklik met iemand op u eie voorwaardes wil nader nie, kan dit 'n beginpunt wees. As u opdrag het, of u net kan voel dat 'n bepaalde publikasie die foto sou liefhê, gaan dan met u intuïsie. As u opdragte of ander ervaring opdoen en goeie geleenthede kan begin sien soos dit ontstaan ​​(en dit van slegte dinge vertel), kan u waarskynlik self die etiek navigeer.
As u nog nie hiervan ervaar het nie, moet u daarvan bewus wees dat die foto waarskynlik sal lyk, want dit is so. Tensy u vlot is in die taal, is dit byna onmoontlik om iemand natuurlik te laat optree nadat u ingestem het om dit te betaal.
Moontlike beter opsies
Ondersoek en bespreek 'n kultuurtoer wat u deur meer tradisionele dorpe of buurte sal neem. Maak seker dat die toer eerbiedig is vir diegene wat u besoek; selfs beter as die toere eintlik 'n finansiële voordeel vir die gemeenskap is.
Reik uit na 'n plaaslike blogger of iets dergeliks en kyk of julle mekaar kan help. Miskien kan hulle 'n dag lank as u gids dien, vertaal en u help om 'n paar portrette te vergemaklik. U kan vir hulle 'n paar foto's of selfs foto's van hulself gee.
U kan ook uitreik na iets soos Vayable - "boetiek" -toere deur die plaaslike bevolking vir meer interessante en unieke ervarings wat u die kans kan gee om na te soek.
Gestel jy wil regtig 'n Kubaanse met 'n groot sigaar vir jou portefeulje hê. Kon u 'n verantwoordelike toer op 'n sigaarplaas reël en probeer om vriendelik te wees met die eienaars of werkers? Miskien sit jy uiteindelik saam met hulle vir hul middagete. Miskien word u genooi vir ete. Miskien sluip jy uiteindelik donker, soet rum op iemand se voorstoep en altviora-sigare, goue lig, Kubaanse mans. Miskien is dit nie altyd so maklik nie, maar sal ekstra moeite 'n beter verhaal kry, wat die foto soveel meer sinvol maak.
2. Betaal 'n plaaslike persoon wat geld na-foto vra
Dit verskil van 'Foto's te koop'. Gewoonlik beteken dit dat u iemand interessant gesien het, 'n foto geneem het, en dat hulle opgemerk het. Hulle reik uit na u vir geld. Kom ons neem aan dat dit nie een van die mense van opsie 1 is nie, maar eerder 'n ouer persoon met 'n ongelooflike gesig, of iemand in die mark, of net iemand wat langs die pad sit. U het nou drie opsies:
Vee die foto uit
Gee hulle geld of ander vergoeding
Met opsie 1 het u wel die reg om te verwerp en om verskoning te vra, maar hou die foto. Dit word aanvaar as die persoon lus het om te vra (miskien het hy / sy gesien dat ander byvoorbeeld betaal word), maar dit lyk nie te veel as u agteruitgaan nie. U kan (en behoort) hulle die beeld te wys, ongeag.
Maar as die persoon baie eis van geld, en u nie wil betaal nie, moet u opsie 2 oorweeg; verwyder die foto en wys hulle dat u dit gedoen het. Miskien het u nie besef dat dit een van die mense is wat tradisioneel geklee is nie, wat geld verdien, of miskien is hulle net moeg om gefotografeer te word. Wat ook al die rede, tensy die foto absoluut ongelooflik is, is dit waarskynlik nie die stryd werd nie.
Daar moet op gelet word dat dit oneties sou wees om 'voor te gee' om die foto te verwyder, maar dit nie doen nie. As u bewustelik probeer om 'n skoot met 'n telelens te sluip en vasgevang is, moet u nie verdedigend of kwaad word nie - vra om verskoning en hanteer die situasie kalm.
Opsie 3 stel die werklike etiese dilemma voor. Moet u betaal? Gestel dit was 'n openhartige, pragtige foto, of miskien uit haglike omstandighede wat miskien later aandag sou kry. Ons kan nie hierdie vraag vir u beantwoord nie. As jy aanneem dat dit nie geposeer is nie, en jy regtig iets groots vasgelê het, val dit op jou oomblik met jou persoonlike, intuïtiewe ingewande. Dit kan wissel van fotograaf tot fotograaf, en daar is geen regte antwoord vir alle situasies nie.
'Hierdie pragtige Nicaraguaanse vrou het my regtig in die mark uitgestal vanweë haar pienk hemp en vriendelike gesig. Ek het 'n paar sekondes geneem om haar mango's (met haar toestemming) te fotografeer. Ek het 'n paar mango's gekoop en haar gevra om een ​​vir my uit te hou. Sy lag, maar doen dit gelukkig vir my. Toe vra ek uiteindelik 'n portret. Teen hierdie tyd het sy na my toe gekom en saam met haar vriendinne van tafels in die omgewing gelag vir die gek van die mal fotograaf. Dit is 'n goeie voorbeeld van die aankoop van items ter wille van die uiteindelike portret. As sy nee gesê het, was die mango's in elk geval heerlik. Foto: Skrywer
As die foto van 'n kind is en hulle geld vra, is opsie 3 nie van toepassing nie. Moet nooit geld gee vir 'n foto of om enige ander rede nie. Meer hieroor hieronder.
As die persoon 'n mark werk, is dit 'n goeie ysbreker om iets te koop. U kan nooit genoeg mango's hê nie.
As hulle iets verkoop wat u regtig nie wil hê nie, soos vars hoenders, vra dan om die hoenders te fotografeer - kyk of u dit ook kan fotografeer.
As hulle net langs die straat sit - 'n bedelaar, 'n bejaarde persoon, of bloot iemand wat 'n blaaskans van die son af neem - probeer dan eers 'n bietjie klein praatjie maak.
As u nie haastig is nie, bied u aan om vir hulle 'n drankie, 'n sap, 'n happie of iets anders te koop wat u kan deel. Miskien sal dit lei tot 'n gesprek, en dan wie weet wat anders.
Wees versigtig as u foto's met 'n telelens neem. Dit kan mense baie geskend laat voel. As u opgemerk word, moet u nie wegskram nie. Nader en wys hulle die foto's. Glimlag, lag en komplimenteer hulle. Moenie die grillerige persoon wees wat met 'n massiewe telefoto lens rondlê nie. Vang die oomblik openhartig aan, maar wees respekvol en vorentoe as jy opgemerk word.
3. Om geld aan kinders te gee
Kinders is pragtig. Dit is oral waar. Dikwels sal kinders kom hardloop as u 'n kamera het, en dit geniet om voor u lens te spring. Behalwe om te sien of ouers teenwoordig is om die beelde goed te keur, is daar niks verkeerd daaraan om met 'n klomp kinders te gesels nie. Maar hier is nooit geld aan kinders gee nie.
Ek was onlangs in Siem Reap, Kambodja. Die plek is dig van kinders wat bedel, of om foto's of armbande te verkoop. Ons fotografeer 'n tempel, en ek besluit om te gaan sit met 'n jong meisie wat smeek. Dit was warm en ek wou haar wel fotografeer, maar ek kon sê dat sy geld sou vra. Ek praat nie Khmer nie, so ons het net toeriste saam gekyk en gegiggel.
'N Toekleed toeris het haar raakgesien en met 'n vriend oorval. Sy gee haar vriend haar kamera oor en gaan sit aan die oorkant van die meisie, wat nie eens kyk nie. Die vrou leun binne en knik die meisie met haar elmboog; die jong meisie draai na die kamera, op sy beste onverskillig. Die vrou het haar beursie uitgesteek en die meisie 'n dollar oorhandig nadat sy 'n enorme sak lollies verwyder het. Sy stap weg met 'n bietjie opgewonde oor haar foto en voel waarskynlik dat sy regtig 'n goeie ding doen.
Maar het sy? Ek het nie 'n rekening van een dollar gesien nie. Ek het nog een rede gesien om môre weer te bedel. Nog 'n rede om op straat te bly. Nog een rede om nie skool toe te gaan nie. En enige nie-winsgewende organisasie wat met straat- of arm kinders werk, sal dieselfde sê.
Vir ons kan dit net 'n paar muntstukke wees. Maar dit hou die armoedesiklus van kinders voort, ongeag hoe klein dit lyk. Statisties beskou seuns wat te lank op straat bly, betrokke raak by onwettige aktiwiteite; meisies is swanger, of selfs 'n groter risiko vir sekshandel. Niemand wil onbewustelik enige van hierdie dinge ondersteun nie. Hou dus u geld in u sak en ondersteun 'n organisasie wat werk om kinders in die skool te kry.
Daar is ander algemene, maar minder voor die hand liggende kwessies as dit kom by die gee van iets aan 'n kind. Byvoorbeeld, lekkergoed. Dit is ook 'n rede om op straat te bly, 'n voordeel, 'n voordeel, 'n lekkerny. Dit is ook fisies skadelik, aangesien baie kinders wat armoede het nie 'n tandeborsel het nie.
Op dieselfde front is die uitdeel van speelgoed 'n slegte idee, tensy u genoeg het vir elke kind wat hardloop. U sal waarskynlik jaloesie veroorsaak onder die kinders wat misgeloop het. Laastens, is die koop van artikels by 'n kind steeds die voortbestaan ​​van die siklus, selfs al kry u 'n wettige item uit die transaksie - elke uitverkoping is 'n ander rede om in die strate te werk.
Kambodja is propvol kinders wat hulp nodig het. Dit kan duur wees vir 'n reisiger om die pragtige kinders die hele dag met dollar te vra. Dit is hartverskeurend om hul armoede te sien, en dit kan ongelooflik moeilik wees om oor en oor nee te sê. Dit is 'n baie beter oplossing om geld, vrywilligers of speelgoed uit te deel, of om items wat 'n kind verkoop, aan te bied. Foto: skrywer
Kinders sal u geld vra. Dit is belangrik dat ons oral op dieselfde manier kinders (en mense) behandel. Sou u geld aan 'n vyfjarige in Sydney oorhandig het? Nee. U sal waarskynlik vra waarom hulle nie op skool is of waar hul ouers is nie. Sou u 'n armband koop van 'n negejarige wat in die Grand Canyon hang? Waarskynlik nie. Sou u lekkergoed in Central Park uitdeel? As u dit gedoen het, sal u waarskynlik 'n troep ouers (of polisie) met hartklop op u hê.
Belê tyd in plaas van geld. Hang saam met hulle. Spring in 'n wedstryd sokker of spring tou. (Dit gesê, gebruik altyd gesonde verstand as jy in 'n buurt is wat bekend is vir sakke of sakdoekers. Dit hoef nie paranoïes te wees nie, maar ek pleit wel om sinvol en intuïtief te wees, veral as dit kom by kameratoerusting en paspoorte.)
Ondersoek vrywilligersopsies in die omgewing. En ek bedoel regtig navorsing: 'dagbesoeke' aan weeshuise is dikwels emosioneel vir die kinders (om iemand op te stel en dan dadelik weer te vertrek), of is totale skandes (kinders word uitgeleen of aan die "weeshuis verkoop", en 'Toere' word saamgestel met hotelle in die omgewing). Soek 'n gevestigde nie-winsgewende werk wat u bewonder. En as u vrywillig werk, leen u 'n goeie hoeveelheid tyd en vaardighede, soos onderrig in Engels, kuns of selfs fotografie. As u dit vooraf beplan, kan u skoolbenodigdhede in plaas van speelgoed saambring en dit aan die niewinsorganisasie gee om billik uit te deel.
Op fotogebaseerde vrywilligerswerk kan u by The Giving Lens, PhotoPhilanthropy, of op gapingsjaarwebwerwe vind - of u kan selfs uitreik na nieregeringsorganisasies in die omgewing waar u sal woon.
Dit is baie spesiaal om tyd saam met kinders deur te bring - maak net seker dat u die gevolge agterlaat wat u gehoop het.
* In die MatadorU-reisfotografie-kursus leer u die vaardighede wat u benodig om 'n reisfotograaf te word.