Jul | 2018 | MaanKind
Heila Levina Etresia Pretorius
As kinders het ons maar min speelgoed gehad, maar ons het baie name gehad. Watter kind sou nie graag die omgekeerde wou hê nie? Een van my susters het voorheen oor hierdie einste onderwerp geskryf, wat wys hoe diep sulke dinge in 'n kind kan kerf.
Hierdie doopname van my het my oor die jare baie moeilikheid gegee, omdat my noemnaam afgelei is van my derde naam. (Probeer bietjie 'n tjek bank uitgemaak aan Trisa Hugo as jou name Heila Levina Etresia is!) Ek is egter nie die enigste niggie met die name nie, daar was drie van ons. Twee van ons lewe nog.
Nou het ek in my middeljare die mees besondere pop waaraan ek maar kan dink gekry, boonop het dit behoort aan 'n baie spesiale dogtertjie – my naamgenoot, Heila Levina Etresia (Tresia) Pretorius, gebore 16 Jun 1945, oorlede 10 Aug 1953. Sy en haar tweejarige broertjie het een vreeslike dag in 'n kanaal verdrink. My pa het sy broer se kindertjies uit die kanaal gehaal en hospitaal toe gejaag. Hy het nooit daaroor gepraat nie, maar dit het hom lewenslank geknou en die sagte hartseer in sy oë het ek nooit verstaan nie. Ek het nooit naby aan hom gevoel nie, dit was asof hy afstand van my bewaar het. Ek, wat minder as drie jaar gebore is nadat Tresia en Louwtjie verdrink het en hy hierdie trauma moes beleef, het dieselfde name gekry as sy broer se dogtertjie. Die dogtertjie vir wie hy met sy eerste salaris 'n pop gekoop het, vir haar en haar ouer sussie elkeen 'n pop. Haar verjaarsdag was 16 Junie, myne is 15 Junie.
In 2014 het ek die mees besondere ervaring van my lewe gehad, dit het my so diep getref dat ek in vier jaar nog nie daaroor kon skryf nie. Ek het onder baie diep hipnose 'n ervaring gehad wat selfs nou nog my keel toetrek, letterlik. Ek kon nog glad nie daaroor praat nie. Die doel van die hipnose was om te kyk watter onbewuste dinge my lewe nou affekteer, wat my geestelike groei as mens verhoed.
Onder hipnose het ek die kinders se verdrinking beleef, asof dit ek self is wat verdrink. Ek het al die angs ervaar, die water het my longe verskriklik gebrand en ek het heeltemal histeries geword onder hipnose. Ek luister nou vir die eerste keer dwarsdeur die stemopname wat die terapeut gemaak het, ek kon nog nooit verby die deel kom waar die kinders (ek?) verdrink het nie.
Vir die eerste keer maak dit ook nou vir my sin dat ek sedert my kinderjare nooit kon leer swem nie, dat my kop onder geen omstandighede ooit onder die water gaan nie. My kinders het my verbied om te swem as hulle maats by ons was, en ek het saam met hulle swemlesse ook geneem, maar die sweminstrukteur het my na 'n paar lesse gesê ek mors haar tyd, ek sal nooit leer swem nie. Dit laat jou dink, nè?
My niggie Annie, wat ongeveer 12 was en haar broertjie en sustertjie se verdrinking beleef het, het steeds die twee poppe wat my pa vir haar en Tresia gekoop het bewaar, en onlangs het sy Tresia se pop aan my toevertrou. Annie is tans baie siek, maar ek hoop sy weet hoeveel dit vir my beteken.
Dit het my 'n maand geneem om die pop uit haar verpakking te haal en vandag het ek haar kleertjies uitgetrek en in sagte sepies gewas. Uit respek vir Tresia wat so traumatiese verdrinking beleef het, het ek vir Pop self net met klam wattetjies gespons. Die kleertjies het verbasend behoue gebly vir ongeveer 70 jaar, net die lintjies se randjies het in die water gedisintegreer, so broos soos ons lewe self.
Water is Ons is Water
Voor die natuur se elemente staan ons verwonderd, magteloos en verskrik. Teen 'n woeste stormwind, 'n vernietigendende veldbrand, 'n haelstorm, oorstromings of 'n aardbewing kan ons nie bly staan nie. Ons kan dit nie voorspel nie en ons kan dit nie beheer nie.
Een van die natuur se elemente het 'n besondere bekoring vir mense. Waar water is, is daar 'n verwonderde wese. Water hou 'n magiese bekoring vir mense in, of dit 'n rivier, 'n waterval, die see, reën of 'n sproeier is waaronder kinders en honde speel. Sneeu laat groot mans kinders word.
Water blus 'n vuur. Water maak ons tuine mooi. Reën laat almal baldadig voel en as jy in die Kaap woon, ook dankbaar. Bad is lekker. Water was ons skoon, en sommige kindertjies word met 'n paar druppels water op die voorkoppie belowe dat hulle skoongewas word van die sondes van hulle voorgeslagte.
Waarom sou ons water so fassinerend vind? Dat die duurste huise langs die water gebou word, dat vakansies al om, of selfs op of in 'n waterstuktuur beplan word?
Ons liggame bestaan uit 'n baie groot persentasie water. Voel ons dalk meer één met water as met wind? Nie een van die ander elemente van die natuur is in so 'n groot mate verteenwoordig in ons liggame nie. Veldvuur maak ons bang en wind gee vir ons werk, om die stoepe te vee.
"Up to 60% of the human adult body is water. According to H.H. Mitchell, Journal of Biological Chemistry 158, the brain and heart are composed of 73% water, and the lungs are about 83% water. The skin contains 64% water, muscles and kidneys are 79%, and even the bones are watery: 31%." Lees die volledige artikel hier. (En nee, dis 'n mite dat 90% van ons liggame uit water bestaan.)
Die basis van elke sel in ons liggame is water, wat voedingstowwe vervoer en ons gesond hou. Water fassineer ons sonder dat ons wonder of weet waarom.
Ons = Water = Ons.
(Hierdie gedagtes het by my opgekom toe ek diep in hierdie ys in my whiskeyglas gekyk het. Dit het gevoel asof die ys die geheime met my deel.)