Die gehoor word aangemoedig om hul sitplekke in te neem: die vertoning gaan begin. En ja, jy mag jou drankie invat. Binne die ouditorium word mens begroet deur vier akteurs, of te wel, gemaskerde wesens uit ’n sprokieswêreld wat met die gehoor praat en grappies maak. Almal is dadelik op hul gemaak wanneer die ligte verdoof, ‘n opgewonde afwagting in die reeds warm lug.
The Last Resort neem die gehoor na ‘n klein dorpie, omring deur ‘n woud, wat tyd en die mensdom self vergeet het. ‘n Verweerde soldaat strompel op die verhoog: ‘n oorlewende van ‘n naamlose oorlog. Die man verheug homself in die sakke goud wat hy geheimsinniglik bekom het en dit bleik dat die rykdom van sy toekoms blink voor hom lê. Dan skielik verskyn ’n duiwel aan hom en lig hom in dat hy onmiddelik hel toe sal gaan. Hy het selfs ’n keuse in hoe hy graag wil doodgaan. Die soldaat pleit vir sy lewe en die slinkse duiwel gee vir hom ’n ultimatum: binne drie dae moet die soldaat ’n plaasvervanger kry vir sy verdoemde liggaam of sy lewe is verby. En hy mag nie self die onskuldige plaasvervanger vermoor nie, hy moet iemand anders oorreed om dit VIR hom te doen. So stap die gehoor saam met die karakters binne in ’n Faust-verhaal van gierigheid en verraad.
Die surrealistiese stelontwerp en kreatiewe gebruik van rekwisiete en beligting, sorg dat die verhoog van oomblik tot oomblik verander in verskillende milieus binne ’n donker sprokies wêreld. Die karakterisering word oortuigend deur die akteurs se liggaamsgebruik en aksente uitgebeeld, maar dit is veral die maskers self wat tot die gehoor praat.
Daar is slegs vier akteurs, maar ’n hele gemeenskap word deur die menigte maskers uitgebeeld. Elke masker bedui op ’n spesifieke persoonlikheid en emosie, wat jou reg tussen die oë tref sodra die akteur op die verhoog stap.
Sekere van die karakters het sang solo’s gehad, terwyl ander bot stil was. Al het die akteurs hul goed gekwyt van die sang, was die balans tussen die solo’s en die koorwerk nie heeltemal bevredigend nie. Die gemeenskaplike histerie in die dorp word wel in die tweede helfte baie suksesvol oorgedra deur die sang en musiek.