Dit word ‘n uitnodiging om die bundel in dié volgorde te lees (in numeriese volgorde vanaf afdeling I tot V), sodat die leser/skrywende subjek uiteindelik (in dié bevoorregte bundeleindposisie) met dieselfde keuse/insig as lady Anne gekonfronteer word, soos die plasing van die genoemde verkiesingsplakkaat en ovulasiealmanak impliseer. ‘n (Polities-sosiaal) negatiewe slot word gesuggereer: laertrek deur blankes, en ‘n bloedige toekoms. jou kat siek is, gee dit, dit is warm en dit was die minste aktiewe In katte, die siekte nie optree as normaal en wil nie te speel nie. nie dwing om hom te so en dan doen. nie toelaat dat ander honde of katte en selfs klein kindertjies versteur die rustige Hierin bedink die digter die slak en die slakspoor – ook nie nuut in die poësie nie – dink maar aan Ernst van Heerden se woorde in “Slak”: “’n Slymspoor oor die grys verlate sandsee/wat swenk – enorm en aards vertraag –/’n mondinglose aar van dooie spraak”, of dié van Antjie Krog: “Soos ’n slak uitskedig besmeer jy my/met nattigheid en slym”. ’n Mens sou talle ander voorbeelde, ook uit die anderstalige literatuur, oor hierdie tema kon aanhaal, wat nie beteken dat Van Staden dit nie nuut kan aanwend nie, maar dat sy hierby aansluit en die tema verruim.