Ultrasoniese nanotegnologie om binne selle te sien - Nanotegnologie - Algemene
Ultrasoniese nanotegnologie om binne selle te sien
Wetenskaplikes aan die Universiteit van Nottingham ontwikkel 'n revolusionêre ultrasoniese nanotegnologie wat dit moontlik maak om in individuele selle van 'n pasiënt te sien om sodoende ernstige siektes te help diagnoseer.
Die nuwe tegniek gebruik ultraklanktegnologie - wat meestal gebruik word om hele liggame te visualiseer, soos in fetale ultraklank - om binne selle te sien. Die komponente van die nuwe tegnologie sou duisende kere kleiner wees as dié van huidige stelsels.
Die tegnologie sou klein wees sodat wetenskaplikes individuele selle in die menslike liggaam kan sien en beelde daarvan kan vaslê, wat ons begrip van die struktuur en funksie van selle sal bevorder en kan help om abnormaliteite op te spoor om ernstige siektes te diagnoseer. soos sommige kankers.
Die werk van die ultraklankgroep in die departement optika en elektriese stelsels word as so innoverend beskou dat die EPSRC (Raad vir Ingenieurswese en Fisiese Wetenskappe) onlangs 'n toekenning van vyf jaar, £ 850,000 (ongeveer € 978,000), aan hom gegee het.
Ultraklank verwys na klankgolwe met 'n te hoë frekwensie vir die menslike oor om op te spoor, gewoonlik 20 kHz en hoër. Mediese ultraklank gebruik 'n elektriese omskakelaar wat op die maat van 'n vuurhoutjiedosie is om klankgolwe teen selfs hoër frekwensies te produseer, gewoonlik ongeveer 100-1000 keer hoër vir skandeerliggame.
Die navorsers van Nottingham is van plan om 'n miniatuurweergawe van hierdie tegnologie te skep, met omskakelaars wat so klein is dat hulle 500 oor die breedte van 'n menslike hare kan pas, wat klankgolwe sou produseer met 'n duisend keer hoër frekwensie as die vorige, dit wil sê in die GHz-reeks.
Dr Matt Clark van die ultraklankgroep het opgemerk: "Deur die meganiese eienskappe van die binnekant van 'n sel te ondersoek, is daar 'n geweldige hoeveelheid inligting wat ons kan leer oor die struktuur en die manier waarop dit werk. Maar dit is 'n sprong na die onbekende, aangesien dit nog nooit tevore bereik is nie.
'Een van die redes hiervoor is dat dit geweldige meganiese probleme oplewer. Om nano-ultraklank te vervaardig, moet u nano-omskakelaars maak, wat basies behels dat u 'n toestel wat tans so groot soos 'n vuurhoutjiedosie is, verminder na die nanoskaal. Hoe kan ons 'n kabel aan iets so klein koppel? "Voeg hy by. "Ons reaksie op sommige van hierdie uitdagings is om 'n apparaat te skep wat opties werk - met behulp van polsers van laserlig, eerder as 'n elektriese stroom, om die ultraklank te vervaardig."
Met die nuwe tegnologie kan wetenskaplikes voorwerpe sien wat selfs kleiner is as met ligmikroskope, en so sensitief word dat dit individuele molekules kan meet.