Schloss Neuschwanstein | SkalkSkryf
« Volmaan – 10/08/2014
Augustus 12, 2014 deur Louwie
Besoek aan Neuschwanstein Kasteel
Die konings van die wêreld bly ´n vreemde spesie. Soms aanskou mens hulle met wrewel, soms met verwondering. Maar ignoreer kan mens hulle en dit wat hulle gedoen het beswaarlik, die lewendes sowel as die dooies. Miskien spruit ons fasinering met hulle hoofsaaklik uit daardie sprokiesagtige kastele wat hulle vir hulleself laat bou het wat spreek van ellegansie, swier, rykdom en mag.
Vandag gaan ons besoek aflê by een so ´n sprokiesland kasteel. Schloss Neuschwanstein hoog in die Alpe. Vroegdag val ons in die pad met ons moderne koets, eg Germaans, verskaf deur BMW. Nie goudbeslaan soos die van konings nie, maar ietwat vinniger en baie meer gerieflik. Onder die neus draf 4 perde met meer woema as 200 van die koning se bestes. Teen net onder 200 kilometers per uur sou die koningklike koets moontlik nie kon bybly nie.
Die dag is heerlik koel, die landskap pragtig groen met steeds geen bees of skaap of hoender in sig nie. Mens wonder waar kry die Duitsers hulle vleis vandaan? Die Autobahn is ´n plesier om te ry, ek vermoed dit is heelwat beter as die pad wat die koning per koets moes ry om by sy somerpaleis uit te kom. Dis langnaweek en die pad is verskriklik besig. Die Duitsers vlug ook uit die stede uit as hulle die kans kry, en selfs meer as by ons, sleep hulle karavane of bote, of ry hulle met mobiele kampers berge en mere (en kastele?) toe. Ons vind geen koning in sy koets op die pad nie.
Aan die voet van die berge lê die dorpie Hohenschwangau, klein, rustig en pragtig met die mooiste ou geboue (en geen plakkerskamp, plastieksakke of rommelhope in sig nie).Daar is winkeltjies, reastaurante, biertuine, hotelle en gastehuise. Dit sal die moeite werd wees om ´n paar dae hier te vertoef en die omgewing te voet of per fiets te verken. Orals loop mense deur die veld of ry hulle met fietse. Ja selfs hier in die vlaktes is teerpaaie spesiaal vir fietse. ´n Regte sprokies wêreld in die skadu van die majestieuse berge in die agtergrond.
Ons hou stil, bewonder die landskap en neem fotos soos gesoute toeriste. Ons was daar! Sal ons vir die mense by die huis loop sê en hulle dwing om na ons fotos te kom kyk, anders word hulle ontvriend.
Bo teen die berg sit die kasteel met sy feëtjie torings. Die kasteel het ´n vreemde, en eintlik tragiese geskiedenis. Dit is in 1864 laat bou deur die jong Koning Ludwig II, toe pas gekroon as koning van Bavaria op agtienjarige ouderdom, en van meet af aan ´n fanatieke kasteelbouer. Ook hy het ´n vreemde en tragiese geskiedenis. Sy naam moes eintlik Otto gewees het, maar op aandrang van sy oupa, Ludwig I, is hy toe Ludwig II gedoop en sy jonger broer kry toe die naam Otto. Die vreemde omswaai van name het homself later herhaal met die name van die kastele wat teenoor mekaar gebou is daar teen die berg. En moontlik was die deurmekaarspul die aanloop tot die jong koning se uiteindelik tragiese einde.
Die vrouens gaan staan in die tou om kaartjies te koop vir die besoek aan die kasteel. Daar is honderde toeriste met dieselfde idee. Ek en Johan gaan soek bier. Dit maak mens dors om te kyk hoe die vrouens in die tou staan en wag vir hulle beurt om kaartjies te koop. En daar in die biertuin ontmoet ons toe die eerste Suid Afrikaanse toeriste (Afrikaans nogal!) in Duitsland. ´n Ma en haar dogter wat ook die kasteel wil gaan sien.
En toe begin dit reën, sag en aanhoudend. Die vrouens keer terug met die slegte nuus dat daar slegs kaartjies vir ´n toer om vier uur die middag beskikbaar is. Al die ander toere is vol bespreek en Johan moet vyf uur reeds weer terug in Munich wees om iemand by die lughawe te gaan haal.
Ons drink ons bier rustig terwyl die vrouens die dorp in vaar om fotos te gaan neem. Maar voor hulle loop vetrtel sus Cobie eers vir ons die grappie van die meisie wat gaan golf speel het. Die meisie het skaars begin, toe steek ´n by haar. Die bysteek brand vreeslik en sy besluit om terug te gaan klubhuis toe. Daar loop sy haar afrigter raak en vertel hom van die bysteek. Hy vra haar waar die by haar gesteek het, en sy sê tussen die eerste en tweede gaatjie. Toe sê die afrigrter baie ernstig; 'dan het jy weer met jou bene te vêr uitmekaar gestaan'.
Sy is altyd baie snaaks, die suster van my. Ek vermoed sy en Koning Ludwig II sou goed oor die weg gekom het. Hy was ´n man vir die mense. Sy groot plesier was om by die boere en dorpenaars te gaan kuier en met hulle te gesels. Staatsbankette en formele dinees was nie sy idee van pret nie. Ongelukkig vir hom was hy ook nie danig oor regerings aangeleenthede nie en het hy die regering van die land aan sy ministers oorgelaat. Sy leër veg twee oorloë. Een teen Pruise wat hy verloor, en daarmee saam verloor Bavaria toe sy status as onafhanklike koningkryk, alhoewel hy steeds sy status as koning behou. Die ander oorlog wat hy gedwing word om saam met Pruise teen die Franse te veg, wen hy maar verloor die keer sy land se onafhanklikheid geheel en al toe Bismark dit inlyf as provinsie van ´n verenigde Duitsland.
Ons sien nie die binnekant van die kasteel nie, maar ek leen `n paar fotos van die net af. Die Koning se slaapkamer Links en sy studeerkamer Regs
Ons ry in die reën terug an Munich via die pragtige Garmisch-Partenkirchen aan die voet van Zugspitse, die hoogste berg in Duitsland. Ons gasheer en gasvrou sê dit is ´n moet-sien plekkie. En dit is. Jy verwag om Heidi en Peter met hulle bokke enige oomblik in die berge te hoor lag. Prentjie-mooi is die dorpie, en skoon. Ons ry stadig deur die strate en verkyk ons. Uitklim en kyk is nie ´n opsie nie, dit reën te veel en die tyd stap aan. Ons moet in München kom. Bepaald ´n plek wat weer besoek sal moet word.
Nie dat dit altyd so ´n rustige ou plekkie was nie. Wolwe, bere, die buboniese plaag en priesters het gemaai onder die mense. Tussen 1589 en 1596 het priesters tien persent van die bevolking uitgemoor met hulle onheilige heksejag. Toe het hulle nog die vermetelheid om later die boumateriaal van die kasteel waar die "hekse" aangehou en op die brandstapel lewend verbrand is, te gebruik om ´n nuwe kerk in Munich te loop bou. Mag die hekse hulle ry tot in die hel toe.
Maar die sondes van die priesters kan nie aan Ludwig II, met sy onblusbare liefde vir Wagner se musiek, toegereken word nie. Hy het sy eie sondes bewerk met onder andere sy oorentoesiastiese bou van kastele. Hy bou Neuschwanstein ( wat hy nooit klaar maak nie alhoewel hy ´n tydlank daar gebly het). Hy bou Linderhof Kasteel en begin met Herrenchiemsee Kasteel wat hy ook nie klaar bou nie. By Berg Kasteel bou hy ´n vyfde toring aan die bestaande kasteel, en nog ´n kerk. Hy beplan Falkenstein Kasteel, maar toe raak sy geld heeltemal op. Inteendeel, hy is 14 miljoen in die skuld en in totale onguns by sy regering. Hy dreig om hulle almal af te dank as hulle hom nie help om fondse te bekom om sy geliefde stokperdjie mee voort te sit nie, en toe kom sy wiele totaal af. Sy eie regering sweer saam en hulle laat die koning mal verklaar. Sy jonger broer Otto was toe al reeds mal verklaar.
Die res van die tragiese verhaal verloop soos die beste hollywood drama. Die Psigiater wat Ludwig mal verklaar het hom 12 jaar laas gesien. Die res van die bewyse vir die diagnose van sy geestesversteuring kom van bediendes af of word opgemaak. Toe die soldate Ludwig by sy Neuschwanstein Kasteel wil in hegtenis neem, val sy ma hulle verwoed met haar sambreel aan en hulle blaas die aftog. Versterkings daag op en die Koning word in hegtenis geneem. Hy en die Dokter wat hom mal verklaar het word na Berg Kasteel gevat waar hy vir die res van sy lewe gevange gehou sou word. ´n Dag na sy aankom by die kasteel word hy en die Dokter dood aangetref in die meer. Die Dokter se kop is met ´n klip ingeslaan, en Ludwig het verdrink, so lui die amptelike regeringsverklaring. Die "verdrinking" is skynbaar veroorsaak deur die 2 of 3 koeëlgate in die jas wat die Koning daardie aand gedra het!
Ons haal Munich sonder skade aan jas of baadjie en drink rooiwyn, en oordink die geite van konings en hulle ongelooflike kastele (en so tussendeur aan hulle sekslewe so saam met hulle vrouens en hulle bywywe/geselline wat vir die koning se gerief onder een dak, ´n paar kamers van mekaar, gehuisves is.)
Singers Hall in Neuschwanstein Kasteel
Oor Konings se beheptheid met kastele kan mens ´n boek skryf. Kyk byvoorbeeld na hiedie gekkespul: Die Mϋnchner Residenz is sederd 1385 die amptelike woning van die Konings van Bavaria. Elke koning verdubbel bykans die grote van die kasteel om sy smaak te pas. Toe, in 1664 bou hulle die hengse groot Nymphenburg Kasteel as somerpaleis. (is hier waar Ludwig II gebore is). In 1833 bou Koning Maximilian II (Ludwig se pa) Hohenschwangau Kasteel as sy somerpaleis. Hier word Ludwig groot, en toe hy koning word bou hy vir hom sy eie Neuschwanstein Kasteel reg oorkant Pa se ou plekkie, én hy gaan verbeter Berg Kasteel en rig dit in as sy eie somerpaleis (met die nuuste tegnologie, ´n telegraaf, as verbinding met die Residenz vir staatssake). Hy vertrek klokslag in Meimaand na sy Somer nessie, skaars ´n klipgooi van sy halfgeboude Neuschwanstein kasteel af.
Hier kom die arme man uiteindelik tot sy einde. As hy nou ´n vrou gehad het kon dié moontlik die koeëlgate in sy jas toegewerk het, dan sou hy nie verdrink het nie. Maar hy was nie getroud nie, en dit was dalk sy grootste sonde, en moontlik die enigste rede waarom hy mal verklaar is. Sien, Koning Ludwig II was GAY.
Posted in Louwie | Tagged Bavaria, Duitsland, Hohenschwangau Kasteel, Kastele, Konings, Luwig II, Neuschwanstein Kasteel, Vakansie | Lewer Kommentaar