PressReader - Weg!: 2019-01-01 - GEE JOU KIN­DERS VLERKE
GEE JOU KIN­DERS VLERKE
Weg! - 2019-01-01 - Vlaggie -
Ek was van kleins af gaan­de oor vo­ëls, en na­tuur­lik die e­nig­ste een in my skool met dié lief­de. Ek’s baie daar­oor ge­terg, maar die koe­ël was deur die kerk.
Vo­ël­skyk is ’n puik stok­perd­jie vir kin­ders wat daar­van hou om bui­te te wees. Trou­ens, vo­ël­skyk is lek­ker vir die he­le ge­sin. ’n Mens leer iets, dit kry die kin­ders bui­te en aan die be­weeg, dis ’n ge­son­de vorm van ont­snap­ping en dit leer jou kin­ders om die pla­neet en al die klei­ner din­ge­tjies daar­op te re­spek­teer. En jy kom op mooi plek­ke.
Maar kom ons wees eer­lik: Vo­ëls is klein en vin­nig en soms moei­lik om raak te sien. En om lank deur ’n ver­ky­ker te kyk is ’n uit­da­ging vir jon­ger kin­ders. Dit maak eg­ter nie saak nie – ’n vo­ël­kykuit­stap­pie lei tot al­ler­lei an­der a­von­tu­re: Jul­le gaan klou­ter, kruip, klim, gly, spring en val. Jul­le gaan ’n niks­ver­moe­den­de fi­sant, ta­ren­taal of hoep­hoep be­kruip. Jul­le gaan saans met ’n flits soek na oë wat ge­heim­sin­nig gloei. Jul­le gaan deur die klein ven­sters van ’n vo­ël­s­kui­ling loer en ’n smal paad­jie deur die bos volg om te sien waar­heen dit lei…
My ar­me ou­ers het la­ter bes ge­gee en ek kon el­ke va­kan­sie­be­stem­ming kies. Voor­dat ek 18 ge­word het, het ons reg oor die land ge­reis op soek na vo­ëls. Ons het ure saam deur­ge­bring, aan die ver­ken, ge­sels en lag.
Ja, om vo­ëls te soek laat jou ont­snap van die al­le­daag­se ge­har­war en gee kin­ders ’n sin van wa­re vry­heid. Hier is wen­ke hoe om vo­ël­skyk lék­ker te maak.
1 Be­gin klein. Laat jou kin­ders die vo­ëls in jul­le tuin dop­hou en leer ken. Baie dor­pe het ’n dam, wa­ter­aan­leg, ’n vlei­land of ’n ding waar vo­ëls uit­hang. Vat hul­le soon­toe met ’n piek­niek­mand­jie en ’n vo­ël­boek.
Her­haal, her­haal, her­haal. En wees ge­dul­dig. Vo­ël­skyk moet ge­lei­de­lik vir ’n kind lek­ker word; dit moe­nie af­ge­dwing word nie. Dis on­re­de­lik om van jong kin­ders te ver­wag om ure aan­een stil te sit óf stil te bly.
3 Vier myl­pa­le, soos wan­neer jou kind haar 100ste spe­sie sien.
4 Ont­dek saam. Maak ’n spe­si­a­le ly­sie van vo­ëls wat jul­le saam te sie­ne kry. By­voor­beeld: vo­ëls wat ons in die tuin ge­sien het, of vo­ël­nes­te wat ons ge­kry het. Die sleu­tel­woord hier is “ons”.
5 Moe­dig on­af­hank­lik­heid aan. As jy weet ’n plek is vei­lig, laat jou kind son­der jou op ’n vo­ël­klu­buit­stap­pie gaan of al­leen ’n na­tuur­stap­pie doen. Laat hom op jou skoot “be­stuur” op ’n stil plaas­pad. Kry vir jou kin­ders hul­le eie kop­lig­gies.
Kies op­win­den­de plek­ke vir jul­le ge­sins­va­kan­sies. Min­der toe­ris­te, meer vo­ëls, be­ter her­in­ne­rin­ge.
Oor­weeg ge­rus die Riet­vlei­na­tuur­re­ser­vaat bui­te P­re­to­ria, die Ma­rie­va­le-vo­ël­s­kui­ling in Jo­han­nes­burg en die Wes­ku­s­na­si­o­na­le park.
7 Raak vuil. Spring in, waad deur die wa­ter, klim en klou­ter, en gra­we, in­dien no­dig.
8 Speel spe­le­tjies. Hoe sou jy daai vo­ël se roep­ge­luid in woorde skryf? Kan jy raai aan wat­ter vo­ël ek nou dink? Wat­ter by­naam kan ons vir dié vo­ël uit­dink?
9 Ver­geet van die hor­lo­sie. Gaan soek in die aand vo­ëls. Staan om 2 vm. op. Bank skool en gaan soek ’n spe­si­a­le vo­ël op ’n Woens­dag. En die be­lang­rik­ste: Ge­niet dit!
– Faan­sie Pe­a­cock
WAT­TER EEN IS DAAI, PAPPA? Faan­sie en sy seun­tjie O­wen kyk vo­ëls in Lan­ge­baan.