Wanneer God in my Pyn Verdwyn – De Novo Boeke
Home → eboek → Wanneer God in my Pyn Verdwyn
Skrywer: Coenie Nolte
Uitgewer: De Novo Boeke (2018)
Wanneer God in my Pyn Verdwyn quantity
Gedurende die nag van 12/13 November 2003 het ons 35-jarige dogter selfdood gepleeg. Van daardie oomblik af was my en my gesin se lewens, vir ewig onherroeplik verander. Die lewe sou vir nie een van ons ooit weer dieselfde kon wees nie. Ons is nou selfdood-agtergeblewenes – "suicide survivors", soos die Amerikaners ons noem. En dit beteken dat daar 'n onuitwisbare letsel in jou psige ingebrand is waarmee jy vir die res van jou lewe moet saamleef. Sielkundiges klassifiseer die impak van selfdood op agtergeblewenes onder die kategorie "katastrofies".
In 2005 het ek 'n boek geksryf wat as "Wanneer God in my pyn verdwyn – Die belydenis van 'n vader" deur Lux Verbi uitgegee is. Daarin het ek probeer verwoord (en gebieg) hoe die selfdood van my dogter, Anli, in 2003, my finaal op 'n pad van skeptisisme en geloofstwyfel geplaas het. God het op 13 November 2003 inderdaad in my pyn verdwyn. Ek het opgehou glo dat daar 'n God is soos die God-konsep waarmee ek opgegroei het. En ek het weggestap van die dooie ortodoksie van die NG kerk waarin ek opgegroei het en op 'n eie spirituele reis vertrek op soek na 'n nuwe verstaan van die Goddelike.
Selfs nou jare ná my kind se dood, is die verwarring en onsekerheid in my gemoed nog net so werklik soos in daardie eerste ure ná haar dood. Hierdie verwarring en twyfel word waarskynlik weerspieël in die warboel van gedagtes wat in hierdie boek weergegee word. Baie van wat ek hier geskryf het, sal seker nie veel sin maak vir lesers wat nog nie 'n trauma van soortgelyke intensiteit ervaar het nie. Dit is egter soos die proses vir mý verloop het, en dit is soos ek dit neergepen het.
Hierdie boek is nie 'n poging om antwoorde te verskaf op die misterie van die bestaan van onuitspreeklike lyding en pyn in 'n Godgeskape wêreld wat op godsdiens 'n stille verleentheid en op ateïsme 'n beterweterige geraas afdwing nie. Dit is bloot die verwoording van die verwarring en pyn wat my dogter se selfvernietigingsdaad oor my en ons gesin gebring het.
Dit is nie maklik om jou siel op hierdie manier bloot te lê nie, maar dalk kan ek só iets beteken, nie net vir myself nie, maar ook vir ander ouers wat met dieselfde worsteling sit.