Hoe om emosie by `n storie by te voeg: 5 stappe
Het jy ooit `n storie geskryf, maar het jy gevoel dat iets ontbreek? Kom ons sê jy skryf `n hartseer verhaal, maar niemand huil nie. Of jy skryf `n komedie, maar niemand lag nie. Of jy skryf net `n storie, maar in werklikheid kan niemand sien wat jy probeer beskryf nie. Indien wel, is hierdie artikel vir u!
Voeg opwinding by jou eie storie
Identifiseer die emosies in jou storie. Wat wil jy hê die lesers moet in die verskillende oomblikke van die storie voel? Hoe moet hulle voel wanneer hulle klaar is om dit te lees? Hoe voel die karakters in die storie oor wat gebeur?
Dink aan `n tyd wanneer jy die emosie ervaar wat jou karakter ervaar. Alhoewel dit dalk is dat jy nooit presies deurgegaan het waarheen die karakter gaan nie, is die kans dat jy ooit gelukkig, hartseer, kwaad, verbaas, bang en `n klomp ander emosies gevoel het. Dink weer oor die geleentheid wanneer jy die besondere emosie voel wat jy probeer oordra. Wat onthou jy dat jy gedink het en wat het jy gedoen?
Besluit hoe die karakter sal reageer. Jou eie emosies is `n goeie beginpunt, maar in die meeste gevalle is jou karakters nie dieselfde as jy nie. Dink aan watter soort persoon die karakter is en wat hy sou doen voor die situasie wat jy skryf.
As jy probleme ondervind met die karakter se reaksie, probeer om te skryf hoe jy dink jy sal reageer in dieselfde situasie, wat jy sou dink, sê en doen. Beoordeel dan elke deel van jou reaksie en vra jouself: "Sal my karakter dit doen?" Selfs as die antwoord is "geen", hierdie oefening kan jou `n beter idee gee van hoe die karakter sal reageer, wat duidelik maak wat hy nie sou doen nie en hoekom. As jy steeds vas is, doen dieselfde proses, maar probeer om te skryf hoe verskillende karakters (joune of iemand anders) sal reageer in plaas van hoe jy dit sou doen.
Wees spesifiek As jy net skryf: "Sam was gelukkig", sal lesers nie verskuif word nie. Dit sal beter wees as hulle geweet het waarom Sam gelukkig was, maar steeds nie genoeg vir lesers om Sam se geluk ook te voel nie. As jy langs Sam staan, hoe sou jy weet hy was gelukkig? Hoe lyk sy gesig? Wat doen hy? Praat jy Indien wel, wat sê hy en hoe klink sy stem? Die spesifieke besonderhede sal lesers laat voel dat hulle sien hoe `n persoon hul geluk uitdruk in hierdie spesifieke situasie, nie net om te vertel dat iemand gelukkig was nie.
Gebruik die verhoog Die beskrywing van die gebied waarin die aksie plaasvind, die voorwerpe van die scenario en selfs die ander karakters kan help om die emosie van `n toneel te verbeter. Onthou dat beide u en die lesers alles deur middel van die hoofkarakter sien en die emosionele toestand van die protagonis sal beïnvloed wat hy sien en dink. Dit is nie nodig dat dit reën tydens `n hartseer toneel of dat daar `n gelukkige oomblik in `n pragtige en gemaklike kamer is nie. `N Werklike gelukkige karakter kan nie die grys en ondeursigtige mure rondom hulle besef nie, of selfs dink hulle is pragtig - terwyl `n ongelukkige mens dalk nie oortuig voel van die aangename klimaat nie.
`N Ander skryfoefening wat jy kan probeer, is om `n prentjie van `n omgewing te beskryf of te soek waarin jy tonele beskryf waarin die karakter in die kamer kom terwyl jy gelukkig, hartseer, bang, kwaad, moeg of enige emosie wat jy wil verken, voel. Verstaan ​​hulle om dieselfde inligting in die omgewing te gebruik om te oordra hoe die karakter in elke scenario voel.
Soms is minder meer. Daar kan tye wees wanneer sekere tipes karakters die meeste emosies ervaar. Maar gereeld spreek mense hul gevoelens op `n meer subtiele manier uit. Weereens, die besonderhede wat met meer sorg geanaliseer word, kan meer betekenisvol wees as `n klomp generiese aanduidings van die emosie wat die karakter voel.
Hou die hele storie in gedagte wanneer u `n toneel skryf. As die karakter `n goeie reaksie op `n triomf of `n klein terugslag het, soos om `n geskiedenisstoets af te lê of `n hemp in die wasmasjien te verwoes, hoe gaan jy later daarheen kom as die karakter `n groot universiteit binnegaan of sy ma sterf?
Wees versigtig om jouself te inspireer met ander boeke, flieks, TV-programme of iets wat nie werklik is nie. Hierdie bronne kan baie inspirerend wees, maar jy wil ook jou unieke perspektief byvoeg. Gebruik slegs ander werke van fiksie in moderering om jouself te inspireer en maak seker dat jy die konsep genoeg verander om nie plagiaat te pleeg nie.
As jy te veel wedstryde byvoeg om die emosie te verbeter, kan jy die leser boor. Jy wil waarskynlik nie rou duiwe hê wat begin buitekant begin nie en die reën begin val wanneer die karakter slegte nuus ontvang of die son begin deur die wolke kom op die oomblik wanneer die bui van die karakter gaan van hartseer tot gelukkig. Wat jy soek, is vir lesers om te voel asof hulle `n ware oomblik in die tyd sien, nie `n uitgevind toneel wat ontwerp is om emosioneel soveel as moontlik te beïnvloed nie.
Vermy clichés. Jy sal nie `n oortuigende emosie skep nie, wat lesers iets gee wat hulle al honderde keer gesien het.
Moenie probeer om vir iemand anders te skryf nie. As jy `n toneel op `n bepaalde manier geskryf het omdat jy dink dit sal ander mense `n spesifieke emosie voel, maar jy voel dit nie, val dit af en begin weer. Dit is beter dat jy iets skryf wat jou laat lag, huil of voel emosie, met die hoop dat die lesers dieselfde voel en nie dat jy probeer raai wat ander mense `n spesifieke emosie kan laat voel nie.
As alles wat jy doen, probeer om clichés of dinge te gebruik wat jy gelees het vir mense om emosies te voel, kan jou storie misluk. Dit is moeilik om ander mense te laat voel as jy dit nie voel nie. Dink aan die tye waarin jy gelukkig of hartseer gevoel het in die werklike lewe en nie net wanneer jy ander boeke lees nie. Hoe meer jy in die storie kom, hoe meer die emosie sal dit wees.