Dit is goed gevestig dat resessies jong mense die swaarste tref.
Ons het dit gesien in die resessie van die vroeë 1980's, ons resessie in die vroeë negentigerjare, en in die een wat ons nou betree.
Die nuutste betaalstaatdata toon dat indiensneming vir die meeste ouderdomsgroepe tussen middel Maart en Mei met 5% tot 6% gedaal het. Vir werkers in hul 20's het dit met 10.7% gedaal
Die mees dramatiese uiteenlopendheid in die lotgevalle van jong en ouer Australiërs was in die resessie in die middel van die sewentigerjare toe die werkloosheidsyfer vir die ouderdomme van 1970-15 jaar in 'n jaar van 19% tot 4% gestyg het. 'N Jaar later was dit 10%, en 'n jaar daarna 12%.
Destyds was die ouderdom van 15 tot 19 jaar toe jong mense werk gekry het. Slegs een derde het jaar 12 voltooi.
Wat minder bekend is, is hoe lank die gevolge geduur het. Dit lyk asof hulle meer as 40 jaar later teenwoordig is.
Die Australiërs wat 15 tot 19 jaar oud was ten tyde van die resessie in die middel 1970's, is in die vroeë 1960's gebore.
In byna elke onlangse subjektiewe welstand opname dat hulle slegter gevaar het as diegene wat voor of na daardie periode gebore is.
Subjektiewe welstand word bepaal deur die respondente te vra hoe tevrede hulle met hul lewens is op 'n skaal van 0 tot 10, waar 0 totaal ontevrede is en 10 heeltemal tevrede is.
Australië se huishoudelike, inkomste en arbeid dinamiek opname (HILDA) stel die vraag sedert 2001.
Om die lewensbevrediging van verskillende generasies billik te vergelyk, is dit nodig om die bevindings aan te pas om te kompenseer vir ander dinge wat bekend is dat dit bevrediging beïnvloed, insluitend inkomste, geslag, huwelikstatus, onderwys en indiensnemingstatus.
Deur dit te doen en die opnames van 2001, 2006, 2011 en 2016 te selekteer om te sien hoe kinders wat aan die begin van die sestigerjare gebore is, gevaar het relatief tot dié wat vroeër en later gebore is, blyk dit dat hulle, ongeag hul ouderdom ten tye van die opname, minder is tevrede as die wat op ander tye gebore is.
Subjektiewe welstand deur geboortekohort oor vier HILDA-opnames
Subjektiewe welstand op 'n skaal van 0 tot 10, waar 0 totaal ontevrede is en 10 heeltemal tevrede is. Regressies beskikbaar op aanvraag
Die konsekwentheid van die laer vlakke van subjektiewe welstand wat deur die geboortekohort 1961-1965 gerapporteer is, dui daarop dat iets 'n blywende uitwerking gehad het.
'N Voor die hand liggende kandidaat is die dramatiese toename in die jeugwerkloosheidskoers in die tyd toe baie van hierdie ouderdomsgroep probeer werk kry.
Met verloop van tyd kan arbeidsmarkte herstel, maar die littekens van die toetrede tot die arbeidsmark gedurende 'n tyd van skielike hoë werkloosheid kan permanent wees.
Die gevolge van die resessies in die vroeë 1980's en vroeë negentigerjare op jongmense is ietwat verlig deur die verdubbeling van die Jaar 12 retensiekoers en later deur die verdubbeling van universiteitsinskrywings.
Maar die onderwyssektor is uitgesluit en sal moontlik nie dieselfde truuk vir die derde resessie agtereenvolgens kan uitvoer nie.
Dit kan help om vakleerlingskappe te versterk en kadetskappe vir nie-beroepe te bied. Andersins kan die uitwerking van die resessie in 2020 op 'n ongelukkige groep Australiërs baie lank by ons bly.
Jenny Chesters, Senior Lektor / Navorsingsgenoot, Universiteit van Melbourne
Jy is hier: Tuis > Sosiale en politieke > ekonomie > Waarom resessies jong mense hul hele lewe skaar, selfs met pensioen