Reier wat floreer in die stormwaterdam. Björn Wickenberg
Gedurende die afgelope jaar wat ek van die huis af gewerk het, het ek verskeie oggend-, middag- en aandwandelings in my omgewing in die oostelike dele van Lund in Swede afgelê. My woonbuurt het drie damme om stormwater op te berg in die geval van uiterste reën. Dit help om die water te vertraag in plaas daarvan om die stad se ondergrondse rioolstelsel te oorlaai, wat die risiko van oorstromings sal verhoog.
Dit was by een van hierdie stormwaterdamme waar ek die eerste keer vriende gemaak het met 'n pragtige en majestueuse reier. Soos die ander voëls, lyk dit asof die reier sy tuiste hier gevind het - en dit beweeg tussen die drie damme, afhangende van die tyd van die dag.
Ek het eenkeer gesien hoe die reier 'n vis vang, soos 'n beter weergawe van een van hierdie TV-programme oor die natuur. Hierdie aanskoulike beeld van die reier met die vis het my bygebly - miskien omdat ek dit direk met my eie oë waargeneem het.
Ek is besig om terug te keer na die beeld van die visvangreiger en nadink oor die feit dat ek en hierdie voël van dieselfde ekosisteem afhanklik is. Die reier vir habitat en kos, ek vir ontspanningsdoeleindes (soos my wandelinge wat deur pandemies veroorsaak word) en om van oorstromings gered te word. Ons is so apart en tog verbind.
Hierdie damme is nie net 'n oplossing vir waterbestuur nie. As dit koud is, vries dit en bied ysskaatsgeriewe. Behalwe dat dit visueel opvallend lyk, bied dit ook ekosisteme en 'n habitat vir diere en wilde diere om in te floreer.
Hierdie soort multifunksionele infrastruktuur word al hoe gewilder baie stede die aanneming van sogenaamde "natuur-gebaseerde oplossings"Om nie net omgewingsprobleme op te los en biodiversiteit te beskerm nie, maar om ook plaaslike mense ontspanningsruimte te bied.
In die Naturvation-projek, wat kyk na die potensiaal van natuurgebaseerde oplossings om stede te transformeer, was daar al byna 1,000 100 voorbeelde uit XNUMX stede ingesamel.
Een van my gunsteling voorbeelde is Melbourne se stedelike bosstrategie, ontwikkel om die stad aan te pas by klimaatsverandering en om die welstand van mense wat daar woon, te verbeter. Volgens die plan het die stad die aantal bome en groen ruimtes vergroot.
Dit het ook die opstel behels 'N databasis dit karteer al die bome in die stad. Deur middel van hierdie databasis kon mense dan e-posse na individuele bome stuur as 'n manier om hul liefde vir hul gunstelingboom te verbind en daaroor te kommunikeer.
Melbourne se botaniese tuine - die tuiste van 'n wye verskeidenheid bome. TK Kurikawa / Shutterstock
Dit is belangrik om bewus te wees van die natuur en sy lewensondersteunende funksies, insluitend hoe ons as mense daarmee verband hou. Dit help ons samelewings om meer volhoubaar te funksioneer en om die simbiotiese verhoudings met die plante en diere rondom ons te herken.
Maar sowel as weerspieël oor en verander ons verhoudings met die natuurlike wêreld, moet ons ook herbesin oor hoe ons ruimte gebruik op 'n manier wat posisioneer aard in die middel van die dinge.
Dit sal nie net help om te verseker dat ons die natuurlike wêreld en die welstand van mense in ag neem nie, maar ook beter toegang tot groen en blou spasies - soos parke, woude en wei, maar ook riviere, mere, kanale, watervalle en selfs fonteine. Ongelykheid ten opsigte van toegang tot buitelugruimtes is tydens die COVID-19-uitsluitings beklemtoon - met mense wat meer waardering het vir die rol wat die natuur kan speel in terme van geestelike en fisiese welstand.
Stedelike eikehoutweide. Natuurwandeling naby die skrywer se huis. Björn Wickenberg, skrywer met dien verstande
'N Stadige nuwe wêreld
In teenstelling met die uiters doeltreffende en versnelde moderne wêreld, het die pandemie dinge vertraag. Baie van ons spandeer nou minder tyd om rond te jaag, pendel en lang afstande af te lê. In plaas daarvan bestee ons meer tyd tuis en in ons plaaslike woonbuurte.
Hierdie verskuiwing het die geleentheid gebied om diep na te dink oor wie ons is en hoe ons met die natuur verband hou. Baie mense het dit inderdaad as 'n geleentheid gebruik om die stad ontsnap en gaan na die platteland of die kus.
Teen hierdie agtergrond bied natuurgebaseerde oplossings belowende opsies vir die post-pandemiese wêreld. Dit is omdat dit, in terme van stedelike beplanning, 'n benadering is wat, as dit goed geïmplementeer word, die natuur-kultuur-skakels realiseer, terwyl dit ook reageer op sommige van die uitdagings rondom die aanpassing van klimaatsverandering in stedelike gebiede. Uiteindelik moet ons met die natuur werk - nie daarteen nie - as ons regtig in die regte rigting wil beweeg.
Björn Wickenberg, PhD-kandidaat aan die Internasionale Instituut vir Bedryfsomgewingsekonomie, Lund Universiteit