Springdale Heritage | Holidaymine
Springdale Heritage Royal Suite
Springdale Heritage Restaurant
Room Type HeritageDeluxeRoyal Suite
Address: Periyar, Vandiperiyar P.O, Kumily, Idukki Lost in translation – vetweet
In 2006 het my pa die stryd teen hartversaking verloor. Ek spring op ‘n vliegtuig en kry dit nog reg om met hom te praat en te groet. Van oral oor kom die familie en vriende af Jongensfontein toe vir die diens. Ons wil graag dankie sê vir ‘n pa, lewensmaat, oom, vriend en kollega van formaat.
My sus en ek organiseer die diens en ek stuur ‘n SMS boodskap vir oom C, wat iewers in die Karoo ry. Die uwe, wat sy selfoon in Engeland ‘n “mobile” noem, en “text messages” stuur, bel oom C op sy selfoon om te vra of hy ‘n woordjie kan praat tydens die diens. Die ontvangs is maar swak, so ek sê dat ek vir hom ‘n teks sal stuur. Kort daarna tik ek gou vir hom ‘n kort boodskappie en stuur die SMS om te sê waaroor ons wil hê hy moet praat.
‘n Paar ure later arriveer oom C hulle en hy’t ‘n ietwat vraende uitdrukking op sy gesig. “Gidi, jy’t gesê jy sal vir my die teks stuur, maar ek wag nou nog vir hom.”
“Oom C, maar ek het mos ‘n teksboodskap gestuur?”
“Nee man, ek dog jy bedoel Bybelteks”.
“O girts Oom, ekskuus ek het bedoel SMS. Maar ek gee glad nie om nie. Oom kan maar enige mooi teksie kies.”
So tussen die trane deur kon ons vir mekaar glimlag.
My sus en ek organiseer die diens en ek kontak oom C, wat iewers in die Karoo ry. Die uwe, wat sy selfoon in Engeland ‘n “mobile” noem, en “text messages” stuur, bel oom C op sy selfoon om te vra of hy ‘n woordjie kan praat tydens die diens. Die ontvangs is maar swak, so ek sê dat ek vir hom ‘n teks sal stuur. Kort daarna tik ek gou vir hom ‘n kort boodskappie en stuur die SMS om te sê waaroor ons wil hê hy moet praat.
‘n Paar ure later arriveer oom C-hulle en hy’t ‘n ietwat vraende uitdrukking op sy gesig. “Gidi, jy’t gesê jy sal vir my die teks stuur, maar ek wag nou nog vir hom.”
← selfoon as rekenaar 2
Fudge-so 2 →
24 thoughts on “Lost in translation”
January 20, 2010 at 09:54
Herhinner my aan my pa se dood en hoe ons almal in ‘n kring gestaan het met ons arms om mekaar en geween het.Nog nooit voorheen of sederdien gedoen nie..
January 20, 2010 at 11:31
mooi geskryflekker dag
Wat ‘n mooi storietjie Gidi.
die meetsnoere van jou blog val op lieflike plekke
January 20, 2010 at 17:27
Ek text ook nog al die pad, tot vele se verwarring 🙂
Baie dankie ouboet.
En as jy mooi daaroor dink is SMS nog ‘n Engelse term ook.
Liz dit is so ‘n amper bizarre tyd in ‘n mens se lewe. Ek dink nou nog aan daardie tyd en hoe die familie almal verenig was vir die paar dae dat hulle daar gekuier het, party mense na 20 jaar se skeiding, net om weer uit mekaar te spat en hulle gang te gaan. Dit was ‘n riem onder die hart om die ondersteuning en “goodwill” van al die mense te ervaar.
Hallo Maghitta, en dankie. Lekker laatnag vir jou.
Daar is min Suid-Afrikaanse tjoklits wat ons nie hier ook kry nie, maar Tex is een van hulle. Het dit jare laas gesien. Snaakse gevoel die dag toe my pa nie meer daar is nie. Ek het nogal die verantwoordelikheidsbesef sterk ervaar daardie tyd. En skielik het ek met die ooms en tantes op amper gelyke voet gepraat. Is verhoudings nie interessant nie!
Hallo therina, en so kom die kulture nader aan mekaar. Wel te minste in ons mense wat met ons bene in beide nasies geparkeer is.Lekker slaap.
‘n Ligter oomblikkie uit daardie tyd. Maar as ek mooi terugdink was dit ‘n hartseer tyd maar nie sonder hoop nie. Daar was baie positiewe dinge om te onthou en te waardeer.
PMP dis een van die mooiste dinge wat iemand nog hier geskryf het. Ek onderskryf hierdie beginsel in my lewe.
Maar as ‘n goeie linguis begin jy mettertyd jou styl, intonasie en woordkeuse aanpas om jouself vir die plaaslike gehoor verstaanbaar te maak. Dis so lekker om jou hier te sien.
January 21, 2010 at 00:33
Daar was in daardie tyd, en nou nog, soveel om voor dankbaar te wees Flenters.Dit was vir my die oorheersende en amper tasbare emosie.
January 21, 2010 at 11:36
Ja, dit is nou lag met ‘n traan, ne! En is dit nie ons mens se redding dat ons soms so deur die trane humor kan vind om die pyn te verlig nie.
Hallo Joanna, sonder twyfel.
Dankie Berwick, selfde daar.
January 23, 2010 at 08:38
Dis altyd ‘n vreugde om hier by jou te kom kuier Gidi! 🙂
Vandag glimlag ons. Ons het net mooi dinge om te onthou
🙂 Gaan dit nog goed? Laat my dink aan die tuinjong wat my kom roep om vir my te sê daar is ‘n slang in die tuin, hulle kon seker nie verstaan waarom ek so opgewonde raak nie…eintlik wou hulle my net wys waar bêre hulle die tuinslang…he,he,he.
Max, só baie maniere wat mense mekaar kan misverstaan. Dit gaan goed met ons hier. Ek hoop met jou ook. Skryf tog vir ons ‘n ietsie asseblief. Hier’s ‘n hele generasie nuwe bloggers wat nog vir Max moet leer ken.