Maniere | Slaai Sonder Blare
Ek kyk terug na my skooldae en ek weet: ek was nie 'n gawe leerder nie. Ek het alles bevraagteken, slegs klas toe gegaan as ék gedink het ek sal daarby baat vind en elke reël se grens het ek as uitdaging beskou. Ek het nie altyd my huiswerk gedoen nie, nie met entoesiasme aan elke sport deelgeneem nie en beslis nie opgedaag vir elke kooroptrede, sokkie of kermis nie. MAAR…
Nie een keer in my twaalf jaar op die skoolbanke het ek 'n onderwyser gespoeg nie. Nooit het ek my tong uitgesteek en vir 'n onderwyser geskree dat hy geen seggenskap het nie. Ek kan nie onthou dat 'n hoërskoolonderwyser my ooit moes waarsku teen die skerp kant van 'n skerpmaker nie. My geheue is maar vaag oor my mede-skoliere van vervloeë dae, maar boelies het nie onderwysers met messe gesteek, dogters in die badkamers verkrag of die biblioteek afgebrand omdat hulle nie wou skoolfonds betaal nie.
Ek onthou hoe ek my eerste 'skelm' trek agter die pawiljoene gevat het. Dit was sleg en die Camel het vir my niks uit te waai gehad met die kankerstokkie nie, maar daardie een trek sou my drie Vrydae se detensie gekos het. Agter die einste pawiljoene het ek en daai een mannetjie juis so lekker gevry. Nog drie dae se detensie.
Verlede week vang 'n onderwyser drie seuns wat besig was om te ontlas tydens die sing van die volkslied. Gister vertel een matriek vir 'n nuwe juffrou dat hy haar in die 'verkeerde gat' sal *rym met braai* omdat sy sy selfoon in die klas konfiskeer het. Het ek die memo gemis oor kattekwaad?
Kinders is lankal nie meer onskuldig op soek na hulself nie. Kinders is klein monsters wat nie meer met detensie gedreig kan word nie. Kinders kan nie meer druip nie, kan nie meer geskors word nie en neem geen meer verantwoordelikheid vir hul eie lewens nie. Alles word eenvoudig voor die deur van onderwysers gelê. Natuurlik is daar nog goeie skole en goeie studente… die probleem is dat hulle in die baie kleiner minderheid is. Die massas word 'studente' wat universiteite afbrand. Hulle word stakende werknemers. Hulle verander in statistieke van vroueslaners, dwelmverslaafdes en werkloses.
Onderwysers kan nie meer die blaam dra vir alles nie. Ouers moet so klein bietjie verantwoordelikheid vir hul bloedjies vat. Ek slaan trots my hand op die bors en belowe plegtig : "Ek sal hase uit hoede trek om kreatiewe en interessante lesse aan te bied. Ek sal streng wees en reëls hê. Ek sal deurlopend assesseer en geen witbroodjies aanneem nie. Ek sal konsekwent, regverdig en sonder vooroordeel elke kind as gelyke erken, maar differensiasie in elke les 'n werkbare moontlikheid maak.Tot die beste van my vermoë sal ek lewens positief beïnvloed. Ek wil 'n onderwyser wees, tot die beste wat my intellek my toelaat. Maar soms, soos vanaand, gaan ek ook na die ouers kyk en skree: "Bliksem jou ongemanierde, disrespekvolle en arrogante kind, want ek mag nie.""