Howitzer - Geskiedenis Podcasts - 2021
Aan die begin van die Eerste Wêreldoorlog was die hoofsteunwapen vir die Britse leër die veldvatgeweer met 'n lang loop. Dit het egter gou duidelik geword dat daar 'n groot aanvraag was dat haubits onder die dekmantel of teen verborge teikens gebruik moes word. Hulle het swaar skulpe op 'n hoë baan deur 'n kort loop geskiet en was die beste soort artilleriegeweer om teen versterkings te gebruik.
Aan die begin van die oorlog het die Britse houwitser slegs 'n beperkte omvang gehad. Teen die einde van die oorlog kon hulle egter doppe van 900 kg oor 18 km afvuur. Bekende houwitsers wat aan die Westelike Front gebruik is, sluit in die Duitse Big Bertha en die Oostenrykse Skoda 30.5.
203 mm houwitser M1931 (B-4)
203 mm houwitser M1931 (B-4) (Russies: 203-мм гаубица обр. 1931 г. (Б-4) , GRAU -indeks 52-G-625) was 'n 203 mm (8 duim) Sowjet-swaar houwitser met hoë krag. Gedurende die Tweede Wêreldoorlog was dit onder bevel van die Stavka se strategiese reservaat. Dit het die Duitse soldate die bynaam "Stalin se voorhamer" gekry. Hierdie gewere is met sukses gebruik teen Finse bokse by die Mannerheim -lyn, swaar Duitse vestings en in stedelike gevegte vir die vernietiging van beskermde geboue en bunkers. Hierdie wapen is gebruik tot die einde van die oorlog in die Slag van Berlyn, waar die Rooi Leër hierdie gewere op 'n afstand sou bring om die Duitse vestings met hul swaar 203 mm skulpe te verpletter. In die lente van 1944 is 'n KV-1S tenkonderstel gebruik om 'n selfaangedrewe variant, die S-51, te skep. Die swaar terugslag van die snuit het die bemanning van hul sitplekke af gegooi en die ratkas beskadig, en dit is dus gekanselleer. 
Met 'n hoogte van tot 60 grade en 12 dryfvragte om van te kies, het die B-4 feitlik aan al die verwagtinge voldoen wat hy gestel het, wat sy doelwitte kon verpletter via 'n optimale projektielbaan.
Massiewe deurbraak: 155 mm houwitser artillerie vernietig inkomende vaartuig
Fox News Flash se hoofopskrifte vir 14 September
In 'n wonderlike eerste het 'n artilleriekanon 'n kruisraket gehaal.
'N M109 Paladin 155 mm-houwitser het onlangs geskiedenis gemaak deur 'n snelbewegende kruisraket af te skiet met 'n' hypervelocity-projektiel 'wat volgens 'n aankondiging van die lugmag met 'n snelheid van tot 5 Mach kan beweeg. Gepantserde voertuie soos tenks, houwitsers of infanterievliegtuie het histories nie gewerk met die vermoë om vinnige langafstand-missiele te vernietig nie, maar die suksesvolle demonstrasie breek nuwe grond.
Die skietvoorval wat by White Sands Missile Range, New Mexico plaasgevind het, het 'n "surrogaat" Russiese kruisraketdoelwit vernietig met behulp van die Air Force se Advanced Battle Management System (ABMS).
ABMS verteenwoordig al 'n paar jaar 'n tegniese inisiatief van die Lugmag om 'n netwerk van 'n 'losgemaakte sensor' nodes 'in 'n teater van gevegsoperasies te ontwerp. Alhoewel dit 'n lugmagprogram is, is die poging volgens alle skattings daarop gemik om die Pentagon se breër tegnologiese stelsel Joint All Domain Command and Control (JADC2) in te lig.
Artilleriste van 1ste bataljon, 41ste veldartillerie -regiment vuur M109 Alpha 6 Paladins, op Tapa Army Base, Estland, 27 November 2015. (Foto van die Amerikaanse weermag deur sers Caitlyn Byrne, 10de perskamphoofkwartier)
Die konsep met JADC2 is om sensor-tot-skieter-vermoëns in real-time ruimte- en kuberdomeine in real-time te integreer, vertraging te verminder, aanvalle te bespoedig en nuwe dimensies tot 'gesamentlike oorlogvoering' te bring.
'Toekomstige slagvelde sal gekenmerk word deur inligtingversadiging. Een van die hoofdoelwitte van hierdie onramp was om 'n duizelingwekkende verskeidenheid inligting voor te stel vir deelnemers om te sintetiseer, net soos hulle sou sien in 'n werklike operasie, 'het dr.Will Roper, assistent -sekretaris van die lugmag vir verkryging, tegnologie en logistiek, gesê in 'n lugmagverslag.
Die afvuur van 'n hipervelocity -projektiel (HVP) uit 'n artilleriekanon is 'n konsep wat al baie jare ontwikkel is, wat dateer uit Roper se tyd om die kantoor van die Pentagon se Strategic Capabilities te bestuur. Die oorsprong van die HVP kan teruggevoer word na die ontwikkelingspoging van die Navy's Rail Gun sowel as inisiatiewe wat bedoel is om die HVP van dek-gemonteerde gewere op vlootoppervlakte te ondersoek.
Vanweë sy vermoë om snelhede van tot 5600 myl per uur te bereik, is die hipervelocity -projektiel ontwerp as 'n kinetiese energie -kop, wat beteken dat geen plofstof nodig is nie. Dit kan met 'n snelheid van tot 2 000 meter (6 562 voet) per sekonde ry, 'n snelheid wat ongeveer drie keer groter is as die van die meeste bestaande wapens. Die wapen bring sulke krag, krag en reikafstand wat vyande van groter afstande in gevaar kan stel en teikens kan aanval met die kinetiese energiekrag gelykstaande aan 'n multi-ton voertuig wat 160 myl per uur beweeg.
Die sukses van die afskop, het Roper bygevoeg, berus op die integrasie van kunsmatige intelligensie (AI) geaktiveerde data-analise wat toenemend in staat is om data met groot betroubaarheid op 'n byna onmiddellike manier te versamel, te organiseer en te ontleed. Dus sal nie net lug-see-en-land-teikensensors inligting kan uitruil oor andersins uiteenlopende inligtingstelsels nie, maar kan algoritmes met AI-data die data versamel, naby real-time analise uitvoer en georganiseerde inligting doeltreffend versprei waar nodig.
Sensore met 'n groter afstand maak hierdie tegniese moontlikheid ook moontlik, waardeur bomwerpers in die lug, oppervlakteskepe, vegvliegtuie, hommeltuie en landgebaseerde bevele en beheer toegelaat kan word om te werk oor voorheen ontoeganklike groot afstande.
'Dit het bevelvoerders en operateurs gedwing om data -analise en kunsmatige intelligensie te vertrou om die stryd te verstaan. Die waardering van data as 'n noodsaaklike oorlogsbron, een wat nie minder belangrik is as vliegtuigbrandstof of satelliete, is die sleutel tot die volgende generasie oorlogvoering, 'het Roper gesê.
Roper het bygevoeg dat cloud computing een van die reeks AI-geïntegreerde tegnologieë is wat nou gereed is om te bestry.
Algoritmes met intelligensie-intelligensie kan inligting versamel en nuwe data uit 'n byna onbeperkte databasis afstuur om vergelykings te tref, relevante items te identifiseer, ontledings uit te voer, probleme op te los en probleemoplossende "data" doeltreffend te organiseer. Die sukses hiervan berus op 'n aantal veranderlikes, waaronder verhoogde betroubaarheid van algoritmes wat geprogrammeer is om patrone te identifiseer, noodsaaklike aanwysers te herken en die nodige konteks te bied.
Die Army & rsquos New Howitzer Barrel is belaglik lank
Die nuwe vat is bedoel om Amerikaanse gewere 'n bereikvoordeel te bied bo hul Russiese eweknieë.
Die Amerikaanse weermag is op die punt om sy haubitsvloot op te dateer om die skietbaan te verdubbel. Die M109A7 Paladin- en M777-haubitsers sal waarskynlik 'n ernstige toename in die afstand sien waarop hulle vriendelike magte kan ondersteun terwyl hulle buite die reeks ondersteuners van Russiese en Chinese vervaardigde artillerie bly.
Een deel van hierdie opgradering: 'n geweerloop amper so lank soos 'n telefoonpaal.
'N Kunswerk (skildery)
Veldartillerie is weer in die mode. Die VSA het die afgelope twee dekades in infanterie-intensiewe oorloë op plekke soos Irak en Afghanistan deurgebring, maar die terugskakeling na potensiële oorlogvoering teen groot magte teen vyande soos Rusland en China het die aandag teruggekeer na die artillerietak. Houwitsers en vuurpylwerpers is die primêre middel van vuursteun vir grondmagte in konvensionele gevegte en kan teikens myl agter vyandelike linies tref.
Die Amerikaanse weermag het baie goeie artilleriewapens, insluitend die M109A7 Paladin selfaangedrewe houwitser (hierbo) en die M777 gesleepte haubits. Langafstandskiet is egter beslis nie hul sterk kant nie. Beide gewere kan 'n afstand van 14 myl afskiet met konvensionele skulpe en 18.6 myl met vuurpyl-gesteunde skulpe, of RAP's, wat elke dop 'n ekstra woema gee, maar teen 'n koste van minder plofbare vuller en effens minder akkuraatheid.
Die probleem is dat Russiese gewere nog verder kan skiet. Rusland en rsquos se ouer self-aangedrewe houwitser, die Msta, kan skiet tot 'n afstand van 24 myl, terwyl die nuwe Koalitsiya-houwitser 'n reikafstand van 43 myl het. Dit beteken dat Amerikaanse houwitsers binne die bereik van Russiese gewere moet werk, en die Koalitsiya kan Amerikaanse artilleriemagte op maksimum afstand bombardeer sonder dat Amerikaanse gewere kan terugskiet.
Wen die Range Game
Die Extended Range Cannon Artillery -program is 'n poging om meer afstand teenoor Russiese artillerie te koop deur bestaande Amerikaanse gewere te verbeter. Op kort termyn, as Breekverdediging wys daarop, wat 'n nuwe RAP -ronde insluit, die XM113, wat bestaande gewere tot 24 myl sal stoot. Die XM113 begin oor 2 tot 3 jaar die veld tref. 'N Kombinasie van RAP-dop, nuwe dryfmiddels en 'n nuwe, lang lang houwitsvat moet die weermag se houwitsers tot 43 myl stoot.
Die nuwe houwitsvat, wat onlangs op Yuma Proving Ground getoets is en hierbo getoon is, is 58 kalibers lank. In kanon- en haubitsterminologie is die kaliber van die loop nie die loopdeursnee nie, maar die lengte. In hierdie geval is die geweer 58 keer die deursnee van die loop. Om die lengte van 'n 155 mm/58 kaliber haubits te bepaal, vermenigvuldig 155 met 58. Dit is 8 990 millimeter lank, of 29,49 voet. Dit is ses voet langer as die bestaande geweer op die M109 -haubits.
Langer vate laat die plofbare gasse wat deur die brandstof verbrand word, langer op die dop inwerk, sodat dit die vat teen groter snelhede gee. Groter snelheid is gelyk aan groter omvang. Byvoorbeeld, 'n geweer met 'n kort loop sal 'n stadiger snuissnelheid en 'n korter bereik hê as 'n geweer met 'n langer loop.
Benewens die ERCA -opgraderings, kan die weermag uiteindelik die nuwe aanbied Nammo ramjet artillerie dop. Nammo, 'n Noorse onderneming en aannemer in die XM113 -program, beweer dat sy ramjet -dop 'n afstand van 60 myl of meer kan bereik. Aangedryf deur 'n ramjet, gebruik die rondte die omliggende lug as brandstof, wat die behoefte aan brandstof aan boord van die dop self verminder.
ATMOS Iron Sabre is 'n semi-outomatiese stelsel van 155 mm/52 kaliber wat ses tot sewe rondes per minuut met 'n bemanning van vier kan afvuur, het Dave Richards, senior direkteur van presisie-wapenstelsels, grondbestryding en presisie-oplosoplossings by Elbit Systems of America gesê. tydens 'n mediabeskikbaarheid.
Die Elbit-stelsel is C-17-vervoerbaar en kan die slagveld teen ongeveer 50 myl per uur deurkruis en het 'n "skiet-en-skiet" -vermoë van ongeveer 30 sekondes, wat beteken dat dit 'n half minute neem om te stop, op te stel en te skiet en dieselfde hoeveelheid tyd om op te hou skiet, op te pak en uit die pad te beweeg. Hierdie vermoë is van kritieke belang teen hoëvlak-teëstanders soos Rusland, wat sy vermoë getoon het-veral in die stryd met die Oekraïne-om vinnig afvuurplekke op te spoor en te reageer.
Terwyl ATMOS met sy eie vuurbeheerstelsel wat deur Israeliese magte gebruik word, tot die evaluering sal kom, kan die stelsel aanpasbaar wees en verskillende brandbeheerstelsels kan integreer soos kliënte dit goedvind, het Richards gesê. Die weermag sal as deel van die betoging kyk na die vermoë van die brandbeheerstelsel.
Sou Elbit gekies word om sy stelsel vir die Amerikaanse weermag te vervaardig en uit te voer, kyk die maatskappy na 'n plan om produksievermoë in die VSA te vergemaklik, volgens Richards. Soos dit vandag lyk, word ATMOS -stelsels meestal in Israel vervaardig, en die finale produksie sal ten minste aanvanklik in die VSA plaasvind.
'COVID het die belangrikheid van binnelandse voorsieningskettingbeveiliging bewys. Ons neem dit baie ernstig, "het Richards gesê. "Ons is besig met 'n meerjarige proses om die vervaardiging van voertuigtelsels in die Verenigde State te vergemaklik, en dit is natuurlik afhanklik van afleweringstyd, maar ons het wel 'n breë plan om die meeste stelsels en subsisteme in die Verenigde State te vervaardig."
BAE Systems het vroeër vanjaar aangekondig dat hy sy Archer-houwitser aan die weermag aangebied het vir die skietery.
Die maatskappy het aan Defense News bevestig dat hulle gekies is om aan die skietery deel te neem.
"Ons is vol vertroue dat die boogskutter, baie volwasse en in diens van die Sweedse weermag, sy voortreflikheid sal bewys deur vinnig, hoogs effektief en volgehoue ​​vuursteun te bied vir troepe in die geveg," het die maatskappy in 'n verklaring gesê. 'Die outomatiese ontwerp van die Archer, gepantserde kajuit, vinnige skiet- en skoutye en uitgebreide reikwydte verbeter die oorlewing daarvan op die slagveld. Soldate kan die voertuig heeltemal binne die kajuit onder wapenrusting bestuur, terwyl hulle vyandelike teikens op lang afstande tref. "
Archer word tipies bestuur deur 'n bemanning van drie tot vier soldate, maar volgens BAE kan slegs deur een bestuur word. Archer kan ook binne 30 sekondes skiet nadat hy 'n bevel gekry het om te skiet, en kan ook binne 30 sekondes skiet. Die tydskrif dra 21 rondtes en kan almal in minder as drie minute aflaai, het BAE gesê. Volgens die maatskappy kan Archer die BONUS-wapenrusting tot 35 kilometer, konvensionele ammunisie tot 40 kilometer afskiet en presies geleide ammunisie, soos Excalibur, meer as 50 km.
Global Military Products het ook op 17 Desember aangekondig dat die Amerikaanse weermag ook sy Serwiese vennoot Yugoimport se NORA B-52 155 mm-haubits vir wiele gekies het.
/> Serwië se Yugoimport is gekies om die Nora B-52 155mm Howitzer System Firing Desert te voorsien vir die Amerikaanse weermag se mobiele houwits-afskiet wat vroeg in 2021 sou plaasvind. (Foto met vergunning van Global Military Products)
Volgens die verklaring het NORA 'n volledig outomatiese laaier en 'beweeg-skiet-skuif terwyl hy onder wapenrusting is'. NORA het die afgelope paar jaar modernisering en opgraderings ondergaan "wat beslis die aandag van die Amerikaanse weermag sal trek", lui die verklaring.
Nexter het aan Defense News gesê dat hy gekies is om sy 155 mm selfaangedrewe houwitser CAESAR-wat sedert 2008 in diens was en in Afghanistan, Libanon, Mali en Irak getoets is-as 'n sterk kandidaat vir die skietery te bring. Dit bring die 6x6 weergawe wat deur die Franse leër gebruik is.
Die maatskappy het meer as 300 CAESAR-stelsels aan die Franse, Suidoos-Asiatiese en Midde-Oosterse leërs verkoop.
CAESAR kan volgens Nexter 6 skote in minder as 1 min 40 sekondes afvuur, en die 8x8 -weergawe van die stelsel kan 30 rondes dra. Die 6x6 -variant kan 18. Die geweer het 'n aangepaste outomatiese laaistelsel.
AM General adverteer beide sy Brutus 155mm en Hawkeye 105mm mobiele haubits en sal na verwagting aan die skietery deelneem. Die maatskappy het gesê dat dit nie op die oomblik kommentaar sal lewer of dit gekies is nie.
Regstelling: 'n Vorige weergawe van hierdie verhaal het Elbit se senior direkteur van presisie -wapenstelsels, grondgevegte en presisie -oplossings wat verkeerdelik in 'n e -pos van die onderneming geïdentifiseer is, geïdentifiseer.
Mountain Howitzer – Full Scale – 2 1/4 ″ Boring
Die Mountain Howitzer was 'n ligte, gladde kanon wat ontwerp is om 'n swaar projektiel met 'n ligte poeierlading te skiet, wat in 'n subkaliberkamer onder in die boor geleë was. Vanweë sy ligte gewig was dit baie handiger as ander kanonne van soortgelyke kaliber. *Vervoer nie ingesluit nie*
CAN11 – Mountain Howitzer, volskaal, 2-1/4 ″ boor, 275#, 37-1/2 ″ lank.
Hierdie vate was baie gewild vanweë hul hanteerbare grootte. The Mountain Howitzer is een van die eerstes wat hier by die Hern Iron Works vervaardig is, begin in die 70's! Net soos die ander wat Hern destyds begin vervaardig het, is 'n gewone boordiameter gekies en is dit ondermaat van die verordening. Die hervatvat het ook 'n reguit gat, terwyl die oorspronklike groot boor met 'n verminderde poeierkamer was.
Die oorspronklikes is ook in brons gegiet, nie yster nie. Hern kan teen 'n nominale ekstra fooi 'n brons poeierlaag voorsien. Let op foto's van bronsverf afwerking van kliënte.
Te groot vir UPS. By betaalde bestelling word u gekontak met 'n spesifieke kwotasie na u gewenste adres. Hierdie betaling kan per telefoon of per pos gestuur word.
Ek hou gewoonlik een of meer byderhand, aangesien dit baie gewild is in ons middelgrootte gewere, soms loop ons nie meer voorraad nie, maar ons sal u laat weet as daar 'n vertraging in die uitvoering van u bestelling is!
Die Mountain Howitzer was 'n ligte, gladde kanon wat ontwerp is om 'n swaar projektiel met 'n ligte poeierlading te skiet, wat in 'n subkaliberkamer onder in die boor geleë was. Vanweë sy ligte gewig was dit baie handiger as ander kanonne van soortgelyke kaliber.
Twee houwitsers het 'n hele regiment tydens 'n aksie op 2 Junie in 1865 in die wiele gery. Die Mountain -houwitser het 'n spesiale ligte wa gebruik wat uitmekaar gehaal en verpak kon word, met geweer en alles, op drie muile. Hierdie kanonne is deur die Indiese oorloë aan die westelike grens gebruik, waar die bergagtige land die gebruik van swaarder veldkanonne verhinder het. Die Mountain Howitzer was ook 'n gunsteling in die Mexikaanse oorlog, waar dit vanaf die dak in straatgevegte ontplooi kon word.
Omdat hierdie houwitsers op muilrug gepak was, het daar verhale ontstaan ​​dat hulle ook van muilrug terug was "! Daar is egter geen geverifieerde berigte dat dit werklik gebeur het nie.
Hern Cannon en mortiervate, behalwe die 8 ″ Siege Mortar en 8-3/4 ″ Bowling Ball Mortar, word vervaardig met staalvoeringbuise met 'n minimum van 1/4 en#8243 wanddikte. en met gelaste stutproppe. Vir borings groter as 2 1/4 ″, gebruik ons ​​1/2 ″ buise met 'n muurgetrek-oor-mandrel (DOM).
Die Berg -houwitser was een van die doeltreffendste wapens wat deur die Amerikaanse leërkavallerie gedurende die laaste deel van die 1800's. Die Mountain Howitzer was in wese 'n kompakte kanon wat maklik deur kavallerie -eenhede op die veld saamgeneem kon word. Ironies genoeg was dit die Mountain Howitzer wat nie saamgeneem is nie George Armstrong Custer tydens die Sioux -oorlog van 1876. As hy nie geweier het om hierdie wapen saam te bring nie, is die geskiedenisboeke moontlik anders geskryf. Die Mountain Howitzer se kompakte grootte en draagbaarheid was ideaal vir sulke kavalerie -ekspedisies.
Die Mountain Howitzer is in verskillende style gebou, met die geweer van 12 pond waarskynlik die mees gebruikte in die grensweste. Die wapen se praktiese nut, wat in die laat 17de eeu vir die eerste keer in Swede ontwerp is, gaan terug na Europa en die Skiereilandoorlog toe die Spanjaarde hierdie wapens teen Napoleon gebruik het. Die oorlog het in 1808 begin en tot gevolg gehad met die nederlaag van Napoleon in 1814.
U sal ook geniet van ons artikel en foto's van militêre kanonne wat by ons ou vestings aan die weskus gebruik is.
Mountain Howitzer by Fort Union New Mexico
In Amerika het die Mountain Howitzer aksie gesien in die Mexikaanse-Amerikaanse oorlog, die burgeroorlog en tydens die verskillende westerse Indiese oorloë. Die Mountain Howitzer het sy naam gekry omdat die oorspronklike kanonne uitmekaar gehaal is vir vervoer na die berge en dan weer bymekaargemaak is indien nodig. Die wapens is ontwerp om draagbaar te wees. Die aanwysing van twaalf pond beteken dat die kanon 'n kanonskogel van twaalf pond geskiet het. Die vat was 38 sentimeter lank met 'n gat van 4,62. Hierdie klein, maar kragtige kanonne het 'n reikafstand van ongeveer 900 tot 1 000 meter gehad. Die eerste modelle is in brons gemaak. Die latere modelle van die houwitser is op klein waens aangebring en dit kan met moeite perd of muil saamgetrek word.
'N Interessante verhaal kom van die twee berghowitsers wat in die Albuquerque Old Town -plein te sien is. Die houwitsers het tydens die Burgeroorlog na Albuquerque gekom toe die konfederate noordwaarts na New Mexico getrek het. Op 'n tyd het die Konfederate Albuquerque beset op pad verder noord. Hulle opmars is gestop by die historiese Slag van Glorieta -pas net oos van Santa Fe. Daar is twee Mountain Howitzers op die plein in die ou stad van Albuquerque, net 'n paar kilometer wes van die moderne ligging in die middestad. Dit is presiese replika's van die kanonne wat tydens die Konfederale besetting in 1862 daar was.
Die presiese replika's van die berg Howitzer in die ou stad Albuquerque
Die Howitzer -vate is begrawe toe die Konfederate terugtrek. In 1889 word al agt vate wat begrawe is, opgegrawe toe 'n beampte na die terrein terugkeer en wys waar dit begrawe is. As gevolg van die groot historiese waarde van hierdie agt vate, is dit uiteindelik in die Albuquerque Museum vir Kuns en Geskiedenis wat slegs drie blokke noordoos van die Old Town -plein geleë is. Die museum is 'n uitstekende toevoeging tot 'n reisbeplanner vir almal wat in Albuquerque besoek of vakansie hou. Die presiese replika van die Mountain Howitzers op die plein is vandag gemonteer op geweerwaens van 8221 Pririe ", wat vermoedelik die tipe was wat deur die Konfederale troepe gebruik is.
U sal moontlik geïnteresseerd wees in hierdie verwante artikels …The California State Military Museum and a Tour of Sutter 's Fort in Sacramento.
As u deur die Verenigde State reis, het u baie geleenthede om hierdie historiese Mountain Howitzer -kanonne op baie plekke te sien. Benewens die kanonne wat op die Albuquerque Old Town -plein is 'n outentieke Mountain Howitzer op die terrein van die Fort Union National Monument in die noorde van New Mexico tussen Raton en Las Vegas. U sal ook 'n berg -houwitser op die skerm sien Fort George G. Meade Museum in Maryland, Sutters Fort in Sacramento, Kalifornië, Fort Sill Oklahoma, die Sheldon Prairie Museum in Sheldon Iowa, Fort Laramie in Wyoming, Fort Concho in San Angelo Texas en op baie ander historiese plekke en ou militêre forte.
Waarom die Nazi's bang was vir Stalin se voorhamer (FOTO'S)
Dit was een van die dodelikste artilleriewapens in die Sowjet -geskiedenis. Die 203 mm B-4 gesleepte haubits kon vyandelike versterkings op 'n afstand van tot 16 myl tot stof verander.
Die B-4, wat aan die begin van die dertigerjare bekendgestel is, het tydens die Winteroorlog teen Finland in 1939 met vuur gedoop. Die haubits het op die Mannerheim-lyn afgevuur en maklik kleiner pilkies vernietig. Tog het dit twee presiese treffers op een plek geëis om die groot goed beskermde vestings effektief te vernietig - waarvan die ruïnes tot vandag toe nog gesien kan word.
Na direkte treffers deur die haubits, het die Finse pilbusse soos moderne kuns gelyk - betonmassas met staalstawe wat in verskillende rigtings uitsteek, wat soldate aangespoor het om die vreesaanjaende wapen te doop, die Kareliese beeldhouer. & Rdquo
Duitsers het 'n ander naam gehad vir die B -4 - & ldquoStalin & rsquos -voorhamer. & Rdquo Die vrees vir die magtige Sowjet -houwitser het egter eers ten volle verskyn aan die einde van die oorlog. In 1941, toe die Nazi-inval, Operasie Barbarossa van stapel gestuur is, was dit nie die beste uur vir die B-4 nie.
Tydens die katastrofiese terugtog van die Rooi Leër in 1941, het die houwitsers nie die kans gehad om ontplooi te word nie. Die meeste van hulle is ooswaarts ontruim, behalwe 75 gewere, wat óf deur die terugtrekkende leër gespits is óf in vyandelike hande geval het. Die Duitsers het sommige van die wat nog in bedryf was, in diens geneem.
Toe die gety gedurende die oorlog draai, was die B-4 weer aan die gang. Hulle is nie net as beleëringsstukke gebruik nie, maar ook teen vyandelike wapenrusting. Tydens die Slag van Koersk in 1943 is 'n goed beskermde Elefant-tenkvernietiger heeltemal vernietig deur 'n direkte treffer deur 'n & ldquoStalin & rsquos-voorhamer. & Rdquo Sulke treffers was egter taamlik skaars.
38 B-4 houwitsers het aan die Slag om Berlyn deelgeneem. By die kruispad van Lindenstrasse en Ritterstrasse het een geweer 'n sterk versterkte huis met ses treffers heeltemal uitgewis. Daarvoor kon geen artillerie, geen tenks of infanterie iets daaraan doen nie.
Alles kon egter nie hanteer word deur & ldquoStalin & rsquos -voorhamer. & Rdquo Die groot dieretuin -toring was een van verskeie vlaktorings wat die Duitse hoofstad teen geallieerde bomaanvalle beskerm het. Ondanks harde werk kon die houwitsers slegs een hoek vernietig, terwyl die garnisoen eers oorgegee het na die Derde Ryk en kapitulasie.
In die naoorlogse tye is die B-4 op wiele gemonteer. Dit het die artilleriegeweer vinniger en meer maneuverbaar gemaak. Dit het ook minder tyd geneem vir die bemanning om die houwitser voor te berei vir afvuur.
In 1964 was die B-4 gewapen met kernskille en het dit deel geword van die Sowjetunie en rsquos kernarsenaal. Kort daarna het die geskiedenis van & ldquoStalin & rsquos -voorhamer & rdquo tot 'n einde gekom - in die 1970's is die verheerlikte artillerie -geweer vervang met meer gevorderde modelle.
Arsenal | Die M-110 8-duim-haubits: akkuraat en dodelik
Die selfaangedrewe M-110 8-duim-houwitser was 'n korps en afdelingsvlakwapen wat bunkers kon bots, vyandelike infanterie in die buitelug kon vernietig en kon uitblink tydens vuurbattery. Die M-110, wat bestaan ​​uit 'n M2A1E1 8-duim-haubits wat op 'n onderstel gemonteer is, het 'n vyfman-bemanning in die hoofvoertuig, wat slegs twee rondes gedra het. Die ander agt bemanningslede en basiese ammunisie-vrag het in 'n meegaande M-548-voertuig gery.
Die M-110 is in 1961 in gebruik geneem. Sy 8-duim-haubits het aparte laai- of "sak" -munisie gebruik en twee soorte ladings afgevuur, óf die M1 (Green Bag) óf M2 (White Bag). Die Green Bag bestaan ​​uit heffings 1 tot 5 en is gebruik om teikens binne 10 000 meter te bereik. Die White Bag, met aanklagte 5 tot 7, is gebruik vir teikens wat meer as 8 900 meter buite die maksimum bereik is. Die sakke het aansienlik verskillende snelsnelhede, dus moes die Fire Direction Center van die eenheid baie spesifiek wees oor watter sak om op te laai vir 'n "Charge 5" vuurmissie. Alhoewel dit 'n kernwapen was, was hoog-plofbare skulpe en die M404-verbeterde konvensionele ammunisie met 104 "bomblete" of submunisie die enigste rondtes van 8 duim wat in Viëtnam ontplooi en afgevuur is. In teenstelling met sommige berigte, is daar geen byekorfrondtes vir die 8-duim ontwikkel nie, of vir enige ander artillerie stuk groter as die 105 mm-haubits, dit was nie 'n praktiese rondte vir kanonne wat afsonderlike laai-ammunisie gebruik het nie.
Die akkuraatheid en vuurkrag van die M-110 was van kritieke belang vir die uitkoms van verskeie gevegte, waaronder die verdediging van Khe Sanh en baie vuurbasisse. Die enigste kritiek daarteen was die "gebrek aan reikafstand" van die haubits, iets wat na Viëtnam opgelos is deur die vat uit te brei, die stuitjie te versterk en verbeterde ammunisie te verskaf. Die gevolglike M-110A2 (met neusrem) bedien deur Operation Desert Storm. Alhoewel hy kort na die einde van die eeu uit die Amerikaanse diens getree het, dien hy steeds saam met die geallieerde leërs regoor die wêreld.
Oorspronklik gepubliseer in die Desember 2009 -uitgawe van Vietnam Tydskrif. Klik hier om in te teken.
Little Dynamite: Die 75 mm -pak -houwitser
Die bynaam "Little Dynamite", die 75 mm -pakhouwitser het sy waarde bewys met die 1ste Bataljon, 10de Artillerie ter ondersteuning van die Marines op Tarawa. Onder bevel van luitenant-kolonel Presley Rixey, het die 75 mm-pakhouwitser 2366 rondtes op Japanse teikens afgevuur tydens die stryd van vier dae om die eiland Betio. Die wapen, wat in die vroeë 1920's deur die Amerikaanse weermag ontwikkel is en in 1927 gestandaardiseer is as die M1 -pakhubits, kan die wapen in verskeie komponente opgebreek word. Agterste spoor en as, voorste roete, bo -slee en wieg, onderste slee en terugslagmeganisme, stut en wiele en buis.
Die 75 mm -pak -houwitser was veelsydig. Dit kan uitmekaar gehaal word, na behoeftes vervoer word, weer bymekaargemaak word en dan teen vyandelike teikens met die vuurkrag wat nodig was om hardnekkige sterkpunte te kraak, teëgekom word. Die foto is met vergunning van die boek The Marines in World War II
Dit kan deur mans of pakdiere gedra word en in die veld bymekaargemaak word. Die geweer was lig op 653 kg en het 'n indrukwekkende vuurtempo van vyf rondes per minuut met 'n maksimum reikafstand van ongeveer 8,7 km. By Tarawa het die mariniers van die 1ste bataljon hul houwitsers onder swaar vyandelike vuur aan wal gebring. Deur die middellyf-diep water van die strandmeer en dan oor die blootgestelde pier om vuurposisies te bereik. Kort nadat die wapens bymekaargemaak is, het die artilleriste gaan werk. Eers het hulle op Japannese sterkpunte weggejaag. Vroeg op die tweede dag van die geveg vernietig hulle twee vyandelike bunkers wat elemente van die 8ste Marines gehark het terwyl hulle na die kus sukkel. Die houwitsers het ook 'n belangrike rol gespeel in die opbreek van 'n Japannese Banzai -aanklag teen die 6de mariniers op die derde aand van die geveg.
Meer as 8000 75 mm -pak -Howitzer -kanonne is vervaardig
Terwyl die gevegte woed, was die mariniers onder voortdurende vyandelike vuur, maar hulle het hul houwitser -artillerie van 75 mm gedien. Rixey en 1st luitenant Norman Miller, 'n voorwaartse waarnemer wat hoogs akkurate vuur gerig het, ontvang die Silver Star vir hul heldhaftige optrede by Betio. Teen die tyd dat die eiland beveilig is, is sewe mariniers van die 1ste bataljon dood en 18 gewond. Gedurende die Tweede Wêreldoorlog is swaarder wapens van 105 mm en 155 mm in mariene artillerie -eenhede ingevoer. Die veelsydige "Little Dynamite" het egter tot die einde van die konflik in diens gebly. Toe die produksie in 1944 staak, is meer as 8000 vervaardig.
Michael E. Haskew is die redakteur van WWII History Magazine en die voormalige redakteur van die Tweede Wêreldoorlog Magazine. Hy is die skrywer van 'n aantal boeke, waaronder THE MARINES IN WORLD WAR II. The Sniper at War and Order of Battle. Haskew is ook die redakteur van The World War II Desk Reference met die Eisenhower Center for American Studies. Hy woon in Hixson, Tennessee.