Erge droogte, honderde gemeente - Geskiedenis Podcasts - 2022
'N Sewe jaar lange droogte in Afrika suid van die Sahara het 100 000 mense in die lande Tsjad, Ethiopië, Mali, Mauritanië, Senegal en Burkina Faso hongersnood veroorsaak.
Geskiedenis van Braidwood, Nieu -Suid -Wallis
Die geskiedenis van Braidwood, Nieu -Suid -Wallis in Australië dateer uit die vroeë negentiende eeu. Die historiese aard van die stad word erken deur die notering van die hele stad op die voormalige Register van die National Estate op 21 Oktober 1980 en die New South Wales State Heritage Register op 3 April 2006. 
Erge droogtes verklaar die geheimsinnige val van die Maya
Wanneer Europees conquistadores in die vroeë 1500's na Sentraal -Amerika gevaar het, was hulle op soek na 'n ongekende rykdom - en wee die inheemse mense wat in die pad staan. Maar op sommige plekke het die koloniste gevind dat daar amper niemand was om hulle te weerstaan ​​nie. Die eens florerende Maya-beskawing het lankal ineengestort.
Teen die tyd dat die Europeërs aan wal gekom het, het die Maya & rsquos politieke en ekonomiese kragstasie verdwyn
Die Maya & rsquos -hoë kalkstene en 'n klassieke kenmerk van een van die antieke wêreld, en die mees gevorderde samelewings van die rsquos, is reeds deur die oerwoud herwin.
Die vraag hoe die Maya hul einde bereik het, is een van die mees blywende raaisels in die geskiedenis. Die Maya mense oorleef het hulle dit selfs reggekry om 'n lang weerstand teen Europese bewind te vestig. Maar teen die tyd dat die Europeërs aan wal gekom het, het die politieke en ekonomiese mag wat die ikoniese piramides van die streek opgerig het en op 'n tyd 'n bevolking van ongeveer twee miljoen mense gehad het, verdwyn.
Die eerste Maya -terreine is gedurende die eerste millennium vC gebou, en die beskawing bereik sy hoogtepunt rondom AD600. (In die chronologie van Meso -Amerika sit die Maya's tussen die vroeëre Olmec- en later Aztec -beskawings). Argeoloë het duisende ou Maya -stede ontdek, waarvan die meeste versprei is oor die suide van Mexiko se Yucatan -skiereiland, Belize en Guatemala.
Dit is waarskynlik dat nog meer Maya -ruïnes onder die gebied versteek is en 'n dik tropiese woud.
Die Maya's het 'n goeie begrip van wiskunde en sterrekunde gehad en gebruik die enigste bekende geskrewe skrif in Meso -Amerika
Na ongeveer 200 jaar se ernstige argeologiese studie, weet ons genoeg van die Maya's om behoorlik beïndruk te wees. Hul kenmerkende kuns en argitektuur bewys dat dit meester -vakmanne was.
Die Maya's was ook intellektueel gevorderd. Hulle het 'n sterk begrip van wiskunde en sterrekunde, wat hulle gebruik het om hul piramides en tempels in lyn te bring met die presessie van planete en die son -equinoxes. En hulle gebruik die enigste bekende geskrewe skrif in Meso-Amerika, 'n bisarre stel karakters wat bekend staan ​​as Maya-hiërogliewe.
Die wonderwerke wat die Maya agtergelaat het, het aan hulle 'n blywende mistiek besorg. Maar die manier waarop die beskawing sy einde bereik het, is net so nuuskierig.
Laat ons begin met wat ons weet. Omstreeks 850 nC, na eeue van voorspoed en oorheersing, het die Maya's hul groot stede, die een na die ander, begin verlaat. In minder as 200 jaar het die beskawing tot 'n fraksie van sy vorige glorie teruggesak. Daar sou later geïsoleerde herlewings wees, maar die grootsheid van die bloeityd van Maya en rsquos was vir altyd verby.
Afgesien van die dramatiese omvang daarvan, maak die Maya -ineenstorting so opvallend dat argeoloë ondanks dekades se studie nog steeds nie kan saamstem oor wat dit veroorsaak het nie. Soos met die Romeinse Ryk, was daar waarskynlik nie 'n enkele skuldige vir die ondergang van die Maya nie. Maar die aard van hul agteruitgang lei daartoe dat sommige navorsers glo dat die Maya -beskawing die slagoffer geword het van 'n groot katastrofe en dat dit in staat was om stad na stad omver te werp.
Daar is oorvloedige teorieë oor wat die Maya voltooi het. Daar is die ou gunstelinge en invalle, burgeroorlog, ineenstorting van handelsroetes, maar sedert die eerste antieke klimaatrekords in Sentraal -Amerika in die vroeë 1990's saamgevoeg is, het een teorie veral gewild geword: dat die Maya -beskawing uiteindelik deur 'n tydperk gedoem is. van ernstige klimaatsverandering.
In die eeue onmiddellik voor die ineenstorting van die Maya en die sogenaamde & ldquoClassical Age & rdquo tussen ongeveer AD250 en 800 & ndash, het die beskawing gegroei. Stede het floreer en die oeste was goed. Klimaatrekords (wat meestal uit die ontleding van grotformasies kom) toon dat die Maya -gebied gedurende hierdie tyd relatief hoë reënval gekry het. Maar dieselfde rekords toon aan dat die streek vanaf ongeveer 820 n.C. deur 95 jaar se droogtes geteister is, waarvan sommige dekades lank geduur het.
Die meeste van die klassieke Maya -stede het tussen AD850 en 925 geval, en het grotendeels saamgeval met 'n eeu droogte
Sedert hierdie droogtes die eerste keer geïdentifiseer is, het navorsers 'n opvallende korrelasie tussen hul tydsberekening en die van die Maya -ineenstorting opgemerk: die meeste klassieke Maya -stede het tussen 850 en 925 n.C. geval, en het grotendeels saamgeval met die eeu van droogte. En hoewel 'n eenvoudige korrelasie nie genoeg is om die saak te sluit nie, laat die noue pas tussen die droogtes en die ondergang baie kenners glo dat die klimaatsverskuiwing van die 9de eeu op 'n manier die ondergang van die Maya's tot gevolg gehad het.
Maar aantreklik soos die droogteverduideliking is, het een bewys in sy pad gestaan. Terwyl die meeste Maya -stede afgeneem het namate die klimaat droog geword het, het almal dit nie gedoen nie.
Hierdie noordelike herlewing is in stryd met die droogte -teorie van die ondergang van Maya en rsquos
Die Maya -stede wat gedurende die 9de eeu droogtes geval het, was meestal in die suidelike deel van hul gebied, in die huidige Guatemala en Belize. In die Yucatan -skiereiland in die noorde het die Maya -beskawing egter nie net deur hierdie droogtes oorleef nie, maar dit het ook begin floreer.
Terwyl die suidelike Maya -beskawing begin ontbind het, het die noorde relatiewe voorspoed geniet, met die opkoms van 'n aantal florerende stedelike sentra. Dit bevat een van die grootste van alle Maya -stede, Chichen Itza (een van die wêreld se nuwe sewe wonders en rdquo). Hierdie herlewing in die noorde is teenstrydig met die droogte -teorie van die ondergang van die Maya's: as die suide permanent verlam was deur die klimaatsverskuiwing, voer kritici aan, waarom was die noorde dan nie?
Navorsers het verskillende verklarings vir hierdie verskil tussen noord-suid voorgestel, maar tot dusver het geen enkele teorie gewen nie. Onlangs het 'n nuwe ontdekking egter 'n manier gevind om hierdie blywende paradoks op te los.
Maya -argeoloë vind afsprake moeilik. Byna nie een van die Maya & rsquos -geskrifte, wat eens in duisende getel het, het die koloniale tye oorleef nie (in die orde van Katolieke priesters het die Spaanse Maya -boeke in grootmaat verbrand - dit is nou bekend dat slegs vier bestaan). Om die tye te bepaal waarin antieke Maya -stede floreer, maak navorsers staat op kalenderinskripsies op klipmonumente, stilistiese ontleding van die versierde keramiek van Maya en rsquos en radiokoolstofdatums uit organiese materiale.
Die noorde het blykbaar nie ongedeerd deur hierdie droogtes gekom nie
Vroeëre studies het reeds die geskatte ouderdomme van die vernaamste stedelike sentra in die noordelike Maya -beskawing bepaal, dit was die wat aan die lig gebring het dat die noorde die droogte van die 9de eeu verduur het. Tot dusver was hierdie versameling data egter nog nooit in 'n enkele studie versamel nie. Dit is belangrik omdat dit die noordelike Maya -streek as 'n geheel kan beskou, wat navorsers help om oorhoofse neigings in die opkoms en val daarvan te identifiseer.
Nou, in 'n studie wat in Desember gepubliseer is, het argeoloë uit die VSA en die Verenigde Koninkryk vir die eerste keer al die berekende ouderdomme vir stedelike sentra in die noordelike Maya -lande bymekaargebring. Dit bevat ongeveer 200 datums van plekke regoor die Yucatan -skiereiland, die helfte verkry uit klipkalenderinskripsies en die helfte uit radiokoolstofdatering. Die navorsers kon dan 'n breë prentjie gee van die tye waarin die noordelike Maya -stede aktief was, en die tye dat hulle elkeen moontlik agteruitgegaan het.
Wat die span gevind het, verander ons begrip van wanneer, en miskien selfs hoe die Maya -beskawing sy einde bereik het, aansienlik. In teenstelling met die vorige oortuiging, die noorde gehad het het tydens 'n droogte afgeneem - dit het eintlik twee van hulle gely.
In die tweede helfte van die 9de eeu was daar 'n afname van 70% in die klipkalenderinskripsies. Dieselfde patroon van agteruitgang word ook weergegee in radiokoolstofdatums in die noordelike Maya -streek, wat daarop dui dat houtkonstruksie ook gedurende dieselfde tydperk afgeneem het. Dit is belangrik dat dit die tyd is dat die droogtes vermoedelik die ineenstorting van die Maya -beskawing in die suide veroorsaak het, en blykbaar het die noorde blykbaar ongedeerd daardeur gekom.
Die noorde het beslis beter gevaar as die suide, maar die streek het nietemin 'n beduidende afname ondergaan
Die navorsers meen dat hierdie afnemende kreatiewe aktiwiteit toon dat politieke en maatskaplike ineenstorting in die noorde aan die gang was. Die noorde het beslis beter gevaar as die suide gedurende die 9de eeu, maar hierdie nuwe bevindinge dui daarop dat die gebied nietemin 'n beduidende afname ondergaan het. Hierdie noordelike agteruitgang het voorheen ontdek, meestal as gevolg van die subtiele aard van die bewyse: 'n afname in konstruksie, selfs een so groot soos hierdie, is moeilik om op te spoor sonder die omvattende, streekwye analise van die nuwe studie.
Die noordelike agteruitgang van die 9de eeu is 'n interessante nuwe detail in die Maya -verhaal, maar dit verander dit nie fundamenteel nie - ons het immers reeds geweet dat die noordelike Maya die droogtes van die 9de eeu oorleef het (Chichen Itza en ander sentrums het floreer tot goed tot in die 10de eeu).
Maar die tweede agteruitgang wat die span geïdentifiseer het, verander ons begrip van die Maya & rsquos -verhaal. Na 'n kort herstel gedurende die 10de eeu (wat interessant was, het saamgeval met 'n toename in reënval), het die navorsers 'n ander konstruksie -afname op talle terreine in die noordelike Maya -gebied opgemerk: klipsnywerk en ander bouaktiwiteite blyk byna te gedaal het half tussen AD1000 en 1075. Wat meer is, net soos die krisis 200 jaar tevore, het die navorsers ontdek dat hierdie Maya -afname in die 11de eeu ook plaasgevind het op die agtergrond van ernstige droogte.
En nie sommer enige droogte nie. Diegene in die 9de eeu was beslis ernstig. Maar die 11de eeu het die ergste droogte meegebring wat die streek al vir 2 000 jaar beleef het - 'n groot kwessie van droogte.
Na 'n kort herstel was daar nog 'n insinking in die konstruksie in die noorde en teen 'n agtergrond van erge droogte. Klimaatrekords toon dat reënval die grootste deel van 'n eeu dramaties afgeneem het, tussen ongeveer AD1020 en 1100 - 'n goeie pas by die argeologies afgeleide datums vir die ineenstorting van die noordelike Maya. Een korrelasie beteken op sigself nie veel nie. Maar vind twee, en selfs skeptici sal moontlik begin fluister en 'n rede maak.
Na hierdie tweede golf van droogtes sou die Maya nie werklik herstel nie
Die megadroogte van die 11de eeu was voorheen in die val van die noordelike Maya geïmpliseer, maar die dateringstegnieke wat gebruik is, het dubbelsinnige ouderdomme gegee, wat dit moeilik gemaak het om te bepaal of die tydsberekening van die twee gebeurtenisse werklik oorvleuel het. Die uitgebreide analise wat in die Desember -studie gepubliseer is, laat ons met baie groter sekerheid sê dat klimaatsverandering nie net een nie, maar twee verwoestende periodes van Maya -agteruitgang was.
As die eerste golf van droogtes die Maya in die suide voltooi het, lyk dit asof die tweede golf in die noorde tot 'n einde gekom het.
Na hierdie tweede golf van droogtes sou die Maya nie werklik herstel nie. Chichen Itza en die meeste ander belangrike sentrums in die noorde sou nooit weer opstaan ​​nie. Daar sou klein, maar noemenswaardige uitsonderings wees - soos die noordelike stad Mayapan wat van die 13de tot die 15de eeu floreer het - maar dit sou nooit die grootte en kompleksiteit van die klassieke Maya -stede teenstrydig wees nie. Op baie maniere was die 11de eeu die laaste snak na die Maya's.
Met hierdie bevindings lyk dit nog meer waarskynlik dat klimaatsverandering 'n beduidende rol gespeel het in die ondergang van Maya's. Maar hoe?
Die meeste argeologiese verklarings vir die ineenstorting behels landbou. Die Maya's, soos alle groot beskawings, was sterk afhanklik van gewasse vir hul ekonomiese krag - en natuurlik om hul groot arbeidsmag te onderhou. Die eenvoudigste verklaring vir die Maya & rsquos-val is dat jaarlikse opbrengste, wat deur die droogtes veroorsaak is, geleidelik die politieke invloed van Maya en rsquos geleidelik kan verminder het, wat uiteindelik tot volwaardige samelewing se verbrokkeling gelei het.
Jaar-tot-jaar met lae oesopbrengste, wat deur die droogtes veroorsaak is, het moontlik die politieke invloed van Maya en rsquos geleidelik verminder
Maar selfs voorstanders van die droogtehipotese erken dat die prentjie meer genuanseerd as dit sal wees.
Ons weet dat daar reeds toenemende oorlogvoering en sosio-politieke onstabiliteit in die Maya-gebied voor die droogte van die 9de eeu plaasgevind het.
Konflik tussen stede is 'n redelike goeie manier om 'n beskawing op te breek, en dit is moontlik dat die Maya net uitmekaar geveg het. Maar dit laat nog steeds die kwessie van die droogtes en die gepaste datums agter. Miskien was dit dan 'n mengsel van die twee. Namate die voedselvoorraad gedurende die droë dekades krimp, sou die mededinging om hulpbronne waarskynlik nog meer geword het, miskien uiteindelik 'n keerpunt bereik het wat veroorsaak het dat die antieke Maya -beskawing onherstelbaar gebreek het.
Maar daar is ten minste een ander verduideliking wat geen oorlog vereis nie. Dit was dalk nie die Maya & rsquos -donker kant wat hulle gedoem het nie, maar hul talente. Terwyl die Maya's beroemde groot vakmanne was, maar dit was ook beeldhouers van die omgewing.
Om genoeg voedsel te kweek om hul miljoene te voed, het die Maya groot stelsels grawe gegrawe, soms honderde kilometers ver, wat hulle in staat gestel het om die onvrugbare vleilande wat 'n groot deel van die Maya -hart beslaan, te dreineer en nuwe saailande te produseer (sommige argeoloë noem dit & ldquofloating tuine & rdquo). Die Maya's het ook groot stukke bos skoongemaak, beide vir die landbou en om plek te maak vir hul stede.
Ontbossing om grond vir die landbou skoon te maak, het moontlik gelokaliseerde droogeffekte vererger
Sommige geleerdes meen dat die Maya en rsquos vaardige manipulasie van hul omgewing 'n rol kon speel in hul uiteindelike ineenstorting, deur die impak van natuurlike klimaatsverandering op een of ander manier te versleg. Sommige geleerdes dink byvoorbeeld dat ontbossing om grond vir die landbou skoon te maak, gelokaliseerde droogeffekte kan vererger het, wat tot groter landbouverliese tydens droogte kan lei.
'N Meer indirekte gevolg van hul landbouvernuf sou eenvoudig gewees het dat dit die bevolking in staat gestel het om te groot te word, wat hul kwesbaarheid vir 'n uitgebreide voedseltekort kon verhoog en hul weerstand teen 'n droër klimaat kon verminder.
Wat ook al die rede en redes of redes vir die ineenstorting van die Maya's is, ons weet wel iets oor die lot van die mense wat die gevolge daarvan in die gesig gestaar het. Vanaf ongeveer AD1050, het die Maya die pad gevat. Hulle het die binnelandse streke verlaat waar hul voorouers gedy het, en het in groot hoeveelhede na die Karibiese kus gegaan, of na ander waterbronne, soos die mere en sinkgate wat soms die digte groen van die voormalige gebied Maya & rsquos deurdring.
Die uittog van die Maya -mense is moontlik deur honger gemotiveer. As die gewasse inderdaad misluk het ná die droogtes van die 9de en 11de eeu, sou dit moontlik sinvol gewees het om na water te gaan, hetsy om toegang tot seekos te verkry of om voordeel te trek uit die natter land naby die see. Wat ook al die rede, vog was duidelik in hul gedagtes.
Maar dan was dit nog altyd die geval. Een van die pligte van 'n Maya -heerser was om met die gode te kommunikeer om 'n nat jaar en goeie oeste te verseker. Op plekke regoor die Maya -wêreld het argeoloë mensebene uit die bodem van mere en sinkgate opgegrawe - vermoedelik as deure na die onderwêreld: grimmige bewyse dat die mense hulself opoffer het om hul gode te paai. Toe die reën goed was en die beskawing opbloei, moes dit gelyk het asof hulle gebede verhoor word.
Epidemiese siektes van die groot hongersnood
Hongersnood kan gedefinieer word as 'n mislukking van voedselproduksie of verspreiding, wat lei tot 'n dramaties verhoogde sterftesyfer. In Ierland tussen 1845 en 1849 was algemene hongersnood en siektes verantwoordelik vir meer as 1 000 000 oormatige sterftes, waarvan die meeste te danke was aan koors, disenterie en pokke. Hierdie drie hoogs aansteeklike siektes, wat al lank endemies in Ierland was, het die land gedurende hierdie jare epidemies en met groot kwaadaardigheid meegesleur. Hulle vernietiging is versterk deur die teenwoordigheid van ander epidemiese infeksies, veral tuberkulose, brongitis, griep, longontsteking, diarree en masels. Die koms van Asiatiese cholera as 'n pandemie in 1848-1849 het die situasie vererger. Hierdie vreesaanjaende siekte dra by tot die fisieke en geestelike lyding van die beleërde bevolking en verhoog die algehele sterftesyfer.
Koors blyk honderde jare lank 'n kenmerk van die land te wees. Besoekers uit die twaalfde eeu lewer kommentaar op die omvang en voorkoms daarvan, net soos Gerald Boate, tydens die Cromwelliaanse oorloë. Boate noem dit 'n kwaadaardige koors en sê dat dit gepaard gaan met 'n groot pyn in die kop en in al die bene, groot swakheid, droogte, verlies aan eetlus en gebrek aan slaap, en vir die grotendeels ledigheid of ywer, en rusteloosheid of gooi, maar geen baie groot of konstante genesing nie. In latere eeue is koors op verskillende maniere beskryf as die land se plaag en hoofvernietiger, die grootste element van vernietiging vir honderde jare. Dokters uit die agtiende en negentiende eeu het nie geweet hoe die siekte ontstaan ​​het nie. Sommige beweer dat hongersnood die enigste of belangrikste oorsaak is, ander dat voedseltekort slegs een van verskeie moontlike oorsake is. Onder laasgenoemde was armoede, die ellendige huisvesting van die armes, die gebrek aan en die swak gehalte van hul dieet, hul gebrek aan klere en brandstof, vuilheid, depressie en bedwelming, om nie eens te praat van die vark in die kombuis en die middens wat die voorkant van elke kajuit in die land.
Sommige Ierse mediese praktisyns het die land se herhaaldelike uitbrake van koors opgespoor na 'n onbekende verband tussen atmosferiese of elektriese verskynsels en die ontstaan ​​van siektes, die sogenaamde epidemiese grondwet. Dit was heeltemal buite die mag van die mens om te beheer of selfs behoorlik te begryp.Volgens die vooraanstaande dokter en onderwyser van Dublin, Robert J. Graves, was die epidemiese grondwet 'n algemene atmosferiese verandering wat die hele eiland gelyktydig beïnvloed het. Die definisies van sy kollegas was ewe vaag. Vir die een was dit 'n invloed in die lug, 'n ongespesifiseerde '#iets' vir 'n ander die 'epidemiese grondwet' en 'n kragtige luggif ''. Een van die min spesifieke verduidelikings wat aangebied is, was die van 'n dokter in King's County wat 'n koorsuitbreking in Aghamon in November 1848 toegeskryf het aan 'n aurora borealis wat volgens hom met groot glans oor die hele distrik geskitter het.
Dit is nou bekend dat die koorsvektor nie hongersnood of sosiale nood was nie, nog minder atmosferiese afwykings, maar pediculus humanus, die luis van die menslike liggaam. Dit is ook bekend dat daar twee duidelike maar simptomaties verwante infeksies betrokke was, tifuskoors en herhalende koors. Die tyfusinfeksie kan die liggaam binnedring deur skrape op die vel, deur die konjunktiva (?), Of deur inaseming, terwyl herhalende koors gewoonlik deur die vel opgedoen word. Tifus -simptome sluit in hoë koors, uitputting, verstandelike verwarring, lyfseer en 'n kenmerkende uitslag wat die romp en ledemate van die liggaam bedek. In gevalle wat nie herstel nie, kom die dood gewoonlik voor as gevolg van hartversaking ongeveer die veertiende dag. Hoë temperatuur, algemene pyne, naarheid, braking, neusbloeding en geelsug is kenmerke van herhalende koors. In gevalle met 'n gunstige uitkoms eindig die koors na vyf of ses dae met 'n skerp krisis wat gepaard gaan met sterk sweet en uitputting. Hierdie daling in liggaamstemperatuur was in die volksmond bekend as ' getting the cool '. Die simptome keer na ongeveer 'n week terug en daar kan verskeie sulke terugvalle wees voordat die siekte verloop.
Tydens die Groot Hongersnood was herhalende koors die algemeenste siekte onder die algemene bevolking, terwyl die hoër sosiale klasse die dodelike tyfuskoors opgedoen het, veral diegene wat die meeste blootgestel was aan infeksie, veral geestelikes, dokters, lede van hulpkomitees en diegene verband hou met die administrasie van die swak wet. Die sterftesyfer van tyfus was ook meer uitgespreek onder die middel- en hoër klasse as onder die armes, wat moontlik 'n mate van immuniteit deur langtermyn blootstelling ontwikkel het.
Mullins ' hut by Scull, deur James Mahony, ARHA. Die besoeker was ds. Dr Robert Traill, die plaaslike predikant, wat kort daarna aan koors beswyk het.
(Geillustreerde Londense nuus)
Optimale toestande vir die besmetting van luise
Die verhouding tussen hongersnood en koors is kompleks, maar daar is geen direkte voedingsverbinding nie. Verhoogde rondloperigheid en weldadigheid, sowel as oorbevolking en die verwaarlosing van persoonlike en huishoudelike higiëne, almal kenmerke van hongersnood, het die optimale sosiale toestande vir die besmetting van luise geskep. In Ierland, aan die einde van die 1840's, het besmette luise gesmul op die ongewaste en vatbare vel van die hongeriges, vermeerder in hul vuil en verslete klere, en het uitgegaan en die lengte en breedte van die land gedra deur 'n bevolking wat die paaie aangepak het , rondlopers en bedelaars, sowel as die uitgesette en diegene wat vrywillig hul huise verlaat het. Luise het nuwe en onweerstaanbare gashere gevind by voedselopslagplekke en hulpverlening, by sosiale en godsdienstige byeenkomste en in baie openbare instellings, soos tronke en werkhuise.
Verslae uit verskillende dele van die land dui daarop dat die eerste fase van die heersende 'faminkoors ' relatief sag was. In 'n verslag van Inishboffin word gesê dat die aanvanklike aanval so gering was dat die geteisterde daaroor gestap het of eerder rondgeloop het, terwyl 'n dokter in Dublin vertel het dat baie deur die koors gegaan het terwyl hulle letterlik rondgeloop het. 'N Kenmerk van 'faminkoors ' was die gretige honger wat die pasiënt na die aanval beëindig het. Die honger was in hul harte, het 'n verpleegster van die Queen's County gesê. Toe die terugval plaasvind, was dit altyd langer en ernstiger. 'N Dokter in County Limerick het berig dat die terugvalfase baie lank was, van tien tot veertien dae, baie ernstig, met baie swakheid en sterkteverlies bygewoon. Hierdie herhalende koorsaanvalle het 'n reeds verswakte bevolking verder verswak en baie kwesbaar gemaak vir 'n magdom ander infeksies, veral disenterie en diarree.
Die term 'dysentery ' is voorheen van toepassing op enige toestand waarin ontsteking van die dikderm verband hou met die gereelde deurloop van bloedige stoelgang. Die term is nou beperk tot amoebiese dysenterie, wat byna heeltemal beperk is tot tropiese en subtropiese lande, en tot bacillêre dysenterie, 'n aansteeklike siekte wat sporadies of in epidemies kan voorkom. Die siekte word veroorsaak deur die dysenterie basillus en die infeksie word versprei deur vlieë, deur direkte kontak, of deur besoedeling van die water deur ontlasting wat met die basil besmet is. Simptome wissel van 'n ligte aanval van diarree tot 'n akute vervullende infeksie. Die duur van die diarree wissel van 'n paar dae tot twee weke, afhangende van die erns van die aanval. Daar kan ook naarheid, seer pyn in die ledemate en rillings wees, terwyl daar altyd koors is. 'N Aanval kan nie ontwikkel nie, behalwe deur die agentskap van die spesifieke basil. Alles wat 'n dermversteuring veroorsaak, soos ongeskikte voedsel, is egter geneig tot infeksie. Dysenterie word erger deur hongersnood en die gevolg van ander uitputtende siektes.
Gedurende die verskriklike winter van 1846-47, is berig dat chroniese disenterie, of 'hongersnood dysenterie ', soos dit soms genoem is, baie algemeen onder die behoeftiges is. In die weste van Cork, wat een van die gebiede in die land was wat die ergste deur die hongersnood geraak is, het 'n dokter opgemerk dat die polsslag van diegene wat aan hierdie aaklige teistering ly, byna heeltemal afwesig was, dat die ledemate van die liggaam styf en koud was, dat die gesig erg was en spookagtig, die stem skaars hoorbaar en herinner aan die cholera-tjank. Die reuk van ontruimings was baie aanstootlik, byna ondraaglik, het hy gesê, en was soortgelyk aan dié van ' putrid vlees in warm weer '. Die ontslag het onverpoos voortgegaan totdat die liggaam in 'n geraamte vermors is. Een stadsdokter in Cork het kommentaar gelewer oor die onheilspellende, slegte reuk wat die siekes omring het, asof hy gesê het dat die ontbinding van die vitale organe die dood verwag het.
Litografie deur A. MacLure, van Lord Dufferin en Hon G.F. Boyle, verhaal van 'n reis van Oxford na Skibbreen …. 1847
Pokke, wat tydens die Groot Hongersnood epidemies in 'n baie kwaadaardige vorm verskyn het, is nie meer 'n aktiewe infeksie nie. Dit was 'n akute virussiekte wat gewoonlik deur druppels in die lug oorgedra word. Die kenmerke van pokke was hoë koors, hoofpyn, pyn in die rug en spiere, en soms by kinders braking en stuiptrekkings. By die ernstigste infeksies kan uiterste toksemie en massiewe bloeding in die vel, longe en ander organe baie vinnig die dood veroorsaak. In die meeste gevalle het die geteisterde twee tot vyf dae na die aanvang die kenmerkende uitslag oorleef. Kort daarna verander die klein puistjies van die uitslag in pustels, waarvan die droogte en korsvorming op die agt of negende dag na die eerste uitbarstings begin het. Die skurwe het drie of vier weke na die aanvang van die siekte afgeval en die slagoffer altyd met 'n gebarste en litteken gelaat. Blindheid was 'n moontlike gevolg, net soos onvrugbaarheid by mans.
Aansteeklike siektes, soos koors, disenterie en pokke, het die armes met groot rede bang gemaak. Sulke ellende het ontsteltenis gemaak toe hulle nie doodgemaak het nie, en het die kwesbaarste en onderdruktes tot geringe ellende en wanhoop verminder. Koors het 'n verwoestende impak op die reeds benarde bestaan ​​van die armes gehad. Elke aanval, met die swakheid wat dit agtergelaat het, het ongeveer ses weke geduur, en met opeenvolgende gesinslede wat geslaan is, kan koors maande lank aanhou in 'n arm man se kajuit. Die herstel was stadig en vervelig, wat dikwels ses weke en langer geduur het, teen 'n tyd kon 'n loonverdiener se gesin tot absolute armoede verminder word. Siekte het die armes die pandjieswinkels ingedryf of hulle gedwing om hul karige besittings, 'n vark, 'n koei, hul ellendige huishoudelike meubels te verkoop, of om hulle tot die uiteindelike agteruitgang te laat bedel, in die openbaar te bedel.
(Verslag van die kommissarisse van gesondheid, Ierland, oor die epidemies van 1846-50).
Die vrees vir infeksie en die algemene aanvaarding van die aansteeklikheid van koors en ander epidemiese siektes het gelei tot die oprigting van spesiale hospitale vir die isolasie van die besmette. Drie verskillende soorte instellings, hospitaal-, distriks- en swak vakbondkoors -hospitale, het gedurende die eerste helfte van die negentiende eeu ontwikkel. Die armste vakbondkoors -hospitale was die mees onlangse, wat dateer uit 1843. Hulle is ondersteun uit die tariewe en was oop vir almal wat in die arm regsunie woon. Provinsiale koorshospitale, wat die besmette uit alle dele van die land toegelaat het, is heeltemal ondersteun deur plaaslike belasting. Hulle het goed ontwikkel en teen die tyd van die hongersnood het nie elke provinsie een gehad nie. Distrikskoors-hospitale, wat dateer uit die koorsepidemie van 1816-1819, is ondersteun deur 'n kombinasie van plaaslike filantropie en plaaslike tariewe. Anders as die hospitaal met koors, was daar geen beperking op die aantal wat vasgestel kon word nie. Maar hul finansieringsmetode, nie die noodsaaklikheid om jaarliks ​​plaaslike subskripsies in te samel nie, het hul ontwikkeling vertraag. By die aanvang van die hongersnood was daar ongeveer honderd permanente koorshospitale in die land.
Bykomende huisvesting is voorsien vir die besmette in houtskure en tente, wat gereeld op die terrein van bestaande hospitale opgeslaan is. In die dele van die land waar daar geen mediese instellings was nie, is die siekes, toe hulle nie aan hul eie bedoelings oorgelaat is nie, sover moontlik tuis geïsoleer of in kwarantyn geplaas in sogenaamde ' koortshutte '. Dit was ellendige strukture van modder of klip wat haastig langs die pad, die hoek van 'n veld of op die rand van 'n moeras gegooi is. Sommige was selfs meer rudimentêr en bestaan ​​uit niks meer as strooi en bont wat aan mekaar vasgemaak is en skuins teen die sloot geplaas is. In hierdie primitiewe skuilings worstel die ongelukkige, geïsoleerde slagoffers van koors, met koue en klam, honger en dors, sowel as infeksie, totaal afhanklik van die welwillendheid van ander en van die lotgevalle.
'N Later indruk van kunstenaars van mense wat tydens die hongersnood toelating tot 'n Ierse werkhuis soek, van Robert Wilson, The life and times of Queen Victoria (London 1887-88)
Huishoudelike kwarantyn, wat uiteenlopend geïnspireer is deur die liefde van die gesin, die afwesigheid van hospitale of die vrees om daarheen te kom, was ook 'n kenmerk wat deur ryk en arm gebruik is, alhoewel 'n voor-hongersnoodverslag van County Kilkenny daarop dui dat was die klas van gemaklike boere wat waarskynlik die gebruik sou gebruik. In kothuise met enkelkamers is die wat aan koors ly, aan die een kant van die kajuit geplaas, terwyl die gesondes probeer het om infeksie so goed as moontlik aan die ander kant af te weer. In meer omvangryke wonings was die gebruik om die siekes in 'n kamer te isoleer deur die deur met sode te sluit. Daar is 'n gat in die agterste muur gemaak, waardeur die mediese assistent op alle vier moes skarrel. Sommige dokters blameer die baie hoë sterftesyfer onder hul kollegas omdat hulle soveel tyd moes spandeer in wat een van hulle die ellendige hutte van die armes noem. Die gewilde houding teenoor koorshospitale was dikwels dubbelsinnig. Daar was 'n wydverspreide vermoede dat hierdie instellings bronne van infeksie is, 'n vermoede wat tydens die Groot Hongersnood verhard het toe 373 noodinstellings by die honderd of so koorshospitale gevoeg is. Die teenwoordigheid van 'n tydelike koorshospitaal in 'n distrik, of die voorstel om een ​​te stig, het dikwels 'n baie kragtige reaksie ontlok. Byvoorbeeld, 'n poging van die hongersnoodkomitee in Clonakilty, County Cork, om so 'n instelling aan die begin van 1846 te open, is in die wiele gery deur die algemene weiering om persele aan hulle te verhuur, hetsy in of buite die stad. Dit blyk dat die enigste gerug van hul voorneme voldoende was om paniek te veroorsaak waar hulle ook al gegaan het. Net so het 'n swak regsinspekteur in County Kerry in Junie 1847 berig dat dit onmoontlik is om 'n huis aan te skaf vir gebruik as 'n koorshospitaal in 'n klein dorpie in die vakbond Killarney. Die inwoners weier dit positief deur vrees vir koors, het hy gesê.
In Desember 1846 het die raad van gesondheid in Drumkeeran, County Leitrim, besluit om 'n huis te huur vir gebruik as 'n koorshospitaal, aangesien daar nie so 'n instelling binne 'n radius van agtien myl was nie. Die voorstel het 'n ondenkbare alarm in die stad veroorsaak. Twee en sestig van die inwoners, insluitend handelaars, winkeliers, handelaars, arbeiders, tollenaars en huishoudings, asook Pat Gallaher, die skoolmeester, het 'n gedenkteken gerig aan die luitenant van die Here, met beswaar teen die oprigting van 'n koorshospitaal in die middel van die dorp. Hulle het gesê dat hulle nie so sterk gekant is teen die instelling as teen die ligging daarvan nie. Die uitleg van die stad was van so 'n aard dat koorspasiënte deur die hoofstraat vervoer moes word, 'n noodsaaklikheid wat volgens hulle 'n onaanvaarbare risiko vir die 600 inwoners en 600 besoekers op die mark en op die dag van die dag inhou. Hulle was ook bekommerd oor die bedreiging vir die handel en handel van die hele omgewing. Die appellante het die luitenant aangespoor om hul gesinne en hulself te beskerm teen wat hulle as 'n onmiddellike blootstelling aan pes noem, deur te beveel dat die voorgestelde hospitaal buite die stad opgerig word.
Die inwoners van Kinvarra, County Galway, het in Julie 1847 'n soortgelyke beroep gedoen. Hulle beweer dat die dreigende opening van 'n koorshospitaal in die stad hul lewens en dié van hul gesinne in die grootste gevaar stel. Hulle het aangevoer dat die gekose perseel te naby aan die stad is, dat dit óf aangrensend is óf binne 'n afstand van 'n reeks huise wat deur ongeveer 300 individue beset is en nie meer as sestig meter van die middestad af is nie. In die somer van 1847 het die inwoners van Killeshandra, County Cavan, gedreig om die koors wat in die stad opgerig word, af te trek, ondanks die feit dat koors in die hele distrik woed. Die tydelike koorshospitaal in Fethard, County Tipperary, wat in Junie 1847 geopen is, is verskeie kere van die altaar afgedank. Die ambisie van die priester en sy kurator, soos hulle hul kudde herhaaldelik in kennis gestel het, was om gras by die deur van die hospitaal te sien groei. Een van hul geestelike harangues is gelewer voor die opening van 'n losstaande herstelkamer. Later die nag is die gebou kwaadwillig tot op die grond afgebrand. 'N Soortgelyke brandstigtingaanval het in April 1847 in Belturbet, County Cavan, plaasgevind.
Sulke uiterste reaksies is veroorsaak deur angs vir besmetting, alhoewel dieselfde vrees 'n beroep op die oprigting van tydelike koorshospitale veroorsaak het, waar besmette kan word geïsoleer. Altesaam 576 sulke aansoeke is deur die sentrale raad van gesondheid, die magtigende liggaam, ontvang tussen Februarie 1847 en Augustus 1850, toe die raad uiteindelik ontbind is. Driehonderd drie en sewentig hiervan is toegestaan, die eerste in Tullamore, King 's County, op 26 Februarie 1847, gevolg deur Mitchelstown, County Cork, op 3 Maart. Die laaste tydelike koorshospitaal is op 17 Oktober 1849 in Lisnaskea, County Fermanagh, gestig. Die weeklikse hospitaalopgawes wat die gesondheidsraad eis, toon dat 332 462 pasiënte vanaf Julie 1847 in hierdie instellings behandel is tot die ontbinding van die diens drie jaar later. Meer vroue as mans is geakkommodeer, 173.723 teenoor 158.739, maar die sterftes by mans was hoër. Altesaam 34,622 individue sterf in die tydelike hospitale, 'n sterftesyfer van 10,4 persent. Ten spyte van die vyandigheid wat teen hierdie instellings uitgespreek is, het hulle lyding verlig en lewens gered. Gegewe die groot omvang van die hongersnood, die versuim van die regering om voldoende finansiële ondersteuning te bied en die relatief ongekende toestand van die hedendaagse mediese praktyk, was dit soveel as wat van hulle verwag kon word.
Baie dokters erken hul professionele beperkings en hul onvermoë om die pes wat rondom hulle gewoed het, na te gaan. Hulle was bewus daarvan dat gebrek en siektes nou verband hou. Hulle het ook geweet dat hulle nie die teenmiddel het nie, dat hulle min kan doen om siektes wat ontstaan ​​het deur teenspoed en hongersnood, teë te werk. Die politieke ingryping wat hulle gesoek het, is ingehaal deur die natuur. Hongersnoodverwante dood en emigrasie het die reservoir van siektes in Ierland uitgeput en die voorkoms van koors en ander aansteeklike siektes is aansienlik verminder na die ramp.
Laurence Geary is 'n Wellcome -navorsingsgenoot in die geskiedenis van medisyne aan die Royal College of Surgeons in Ierland
C. Poirtéir (red.), Die Groot Ierse Hongersnood (Cork 1995).
R. Dudley Edwards en T. Desmond Williams (red.), Die Groot Hongersnood: Studies in Irish History, 1845-52 (Dublin 1956, 1994).
C. Morash en R. Hayes (reds.), Vreeslike realiteite: nuwe perspektiewe op die hongersnood (Dublin kom).
E. M. Crawford, Hongersnood: die Ierse ervaring, 900-1900 (waar? 1989)
Droogte, rekordhittegolf in Wes wat verband hou met klimaatsverandering
Die langdurige en wydverspreide hittegolf in die Weste, tesame met die toenemende erge droogte in die streek, is 'n teken van hoe klimaatsverandering reeds die kans ten gunste van sulke uiterstes laat kantel het, toon studies.
Waarom dit saak maak: Veral die vinnig groeiende Suidwes is ook die gebied wat die vinnigste warm word. Die kombinasie van hitte en droogte kan lei tot 'n herhaling of selfs verduistering van die erns van die veldbrandeisoen van 2020 in Kalifornië en ander state.
Speltoestand: Temperature sal waarskynlik deur die naweek, en in 'n halfdosyn Westerse state, heelwat in die drievoudige syfers in die grootste deel van Kalifornië styg.
Rekords sal aanhou val. Aan die einde van hierdie spesifieke hittegolf is dit waarskynlik dat hulle in die honderde sal tel, met verskeie temperatuurrekords van alle tye wat gebind of gebreek is voor wat gewoonlik die warmste tyd van die jaar is.
Die ander kant: Terwyl die Weste met rekordhitte en droogte te doen het, sal die oostelike VSA die teenoorgestelde probleem ondervind - te veel water, as 'n tropiese depressie of moontlik 'n benoemde storm, wat genoem kan word & quotClaudette, & quot kom langs die Golfkus aan wal.
Deur die nommers:
Tucson, Arizona, Donderdag 'n rekord daaglikse hoë temperatuur van 111 ° F, wat die sesde agtereenvolgende dag was met 'n hoë temperatuur bo 110 ° F, wat die meeste op rekord was. Dié mylpaal sal waarskynlik Vrydag val.
Phoenix, Arizona, het Donderdag 'n hoë temperatuur van 118 ° F beleef, die vyfde opeenvolgende dag op of bo 110 ° F.
Death Valley, Kalifornië, het Donderdag 128 ° F gehaal, 'n graad minder as die rekord van Junie.
Palm Springs, Kalifornië, het Donderdag 123 ° F bereik en sy rekord van alle tye behaal. Die stad het nog net drie keer in die opgetekende geskiedenis die sissende punt bereik, maar dit was in die tipies warmer maande Julie en Augustus.
Las Vegas het Woensdag 116 ° F bereik, net 1 ° F om sy warmste temperatuur ooit te bepaal.
Salt Lake City, Billings, Montana, en Laramie, Wyoming, stem ooreen met hul hoogste temperature wat Dinsdag enige tyd van die jaar waargeneem is.
Bedreigingsvlak: Die Kaliforniese ISO, wat die elektriese netwerk van die staat bedryf, vra inwoners om krag te bespaar te midde van verwagte stygende vraag.
Die 128 ° F hoë temperatuur Donderdag in Death Valley, bereik 'n vlak wat nog nooit voor 29 Junie gesien is nie, volgens die meteoroloog Etienne Kapikian van Meteo France. Dit was net 1 ° F skaam vir die ligging en die warmste temperatuur op rekord gedurende Junie.
Die National Weather Service voorspel 'n 'kritieke brandgevaar' in New Mexico, Arizona, Colorado en Utah Vrydag, met die risiko dat brande in ander state sal ontstaan ​​as gevolg van droë weerligstrale deur donderstorms wat nie baie reën in die uitgedroogde landskap kan lewer nie.
Konteks: Volgens die klimaatwetenskaplike Michael Wehner van Lawrence Berkeley National Laboratory maak die hittegolwe van die aarde tans ongeveer 3 ° F tot 5 ° F warmer as wat dit andersins sou wees.
in die Weste weens klimaatsverandering wat deur mense veroorsaak word, beide as gevolg van stygende temperature, wat verdamping verhoog, sowel as veranderende weerpatrone wat die kans op sulke gebeurtenisse verhoog.
Die groot prentjie: 'N Studie wat Donderdag gepubliseer is in Natuur Klimaatsverandering het bevind dat daar in die suidweste toenemende oorvleueling is tussen uiterste hitte en baie droë dae, en dat grondvogtoestande gedurende Junie 'n besondere belangrike rol in hierdie neiging speel.
Dit volg op navorsing wat verlede jaar gepubliseer is en toon aan dat uiterste hittegebeurtenisse geleidelik droër word in die onderste 48 state, namate die klimaat in die algemeen warm word. Dit is slegte nuus vir die bestuur van veldbrande wat gedurende warm, droë en winderige dae floreer.
'N Studie wat aan die einde van Mei gepubliseer is, het bevind dat bosse in die Weste met hoë hoogtes meer gereeld en ernstiger brand as wat hulle vroeër toegeskryf het, wat die navorsers grootliks toegeskryf het aan veranderende klimaatstoestande.
Wat om te kyk: Terselfdertyd as brutale hitte en droogte die Weste beïnvloed, ondervind die Ooste die teenoorgestelde probleem - te veel water.
Na verwagting stort 'n tropiese weerstelsel, wat die naam Tropical Storm Claudette kan verdien voordat dit die naweek aan die kus Louisiana kan val, tussen 10 en 15 duim of meer reën langs die Golfkus.
Orkaan Rita naby die kus van Texas in 2005. NOAA satellietfoto.
28 Maart 2000: Tornado. Fort Worth. 'N Supercel oor Fort Worth het 'n F-3-tornado veroorsaak, wat 80 mense beseer en aansienlike skade aangerig het. Oorstromings het twee mense se lewens geëis.
20 Mei 2000: Reënbui. Suidoos -Texas. A flitsvloed in die Vryheid en Dayton gebied is veroorsaak deur 18,3 duim reën wat binne vyf uur geval het. Tot 80 mense moes uit die vloedwater gered word. Die skade aan eiendom is na raming ongeveer $ 10 miljoen.
Julie 2000: Oormatige hitte as gevolg van 'n hoëdrukrug, veral van die 12de tot die 21ste. Dallas/Fort Worth lughawe berig 'n 10-dae gemiddelde van 103,3 & degF. College Station 12 opeenvolgende dae van 100 & degF of hoër temperature gehad. Die hitte het 34 sterftes in Noord- en Suidoos -Texas veroorsaak, veral onder bejaardes.
2 Augustus 2000: Storm. Houston. Weerlig het 'n boom by Astroworld in Houston getref waarby 17 tieners gewond is.
5 September 2000: Oormatige hitte het tot minstens agt gelei altyd hoë temperatuur rekords rondom die staat, waarvan een was Possum Kingdom Lake, wat 114 & degF bereik het.
13 en 24-25 Desember 2000: Ys/sneeu. Twee groot winterstorms bedek Noordoos -Texas met tot ses duim ys van elke storm. Agt duim sneeu val in die Panhandvatsel, terwyl gebiede in Noord -Texas 12 duim gekry. Duisende motoriste was vasgekeer op die snelweg 20 en moes deur die National Guard gered word. Paaie was verraderlik, bestuur is in verskeie provinsies gestaak, en die totale skadevergoeding van albei storms het meer as $ 156 miljoen beloop.
1 Jan. & ndash31, 2001: Droogte. Suid -Texas. Die Amerikaanse Departement van Landbou se Plaasdiensagentskap het in Desember 2000 'n verklaring van die presidensiële ramp ontvang weens aanhoudende droogtetoestande in Suid -Texas $ 125 miljoen se skade is in die streek aangemeld.
Mei 2001: Storms. San Antonio, High Plains. Talle storms wat oormatige skade veroorsaak. Vierduim hael het op die 6de byna $ 150 miljoen skade in San Antonio aangerig. Op die 30ste het supercell donderstorms in die High Plains-gebied winde van meer as 100 km / h opgelewer en hael met 'n golfbal het meer as $ 186 miljoen skade aangerig. Alles gesê, storms het 36 beserings en meer as $ 358 miljoen skade aan eiendom en landbou veroorsaak.
Junie en Desember 2001: Droogte. Beduidende droogteagtige toestande het van die vroeë somer tot Desember in Texas plaasgevind. Nadat die jaarlikse droogteverslag ingedien is, is vasgestel dat die totale oesskade in die Suidvlakte ongeveer $ 420 miljoen beloop het. Gevolglike verliese het plaasgevind op gewasse soos katoen, koring, graansorghum en koring.
5 Junie & ndash10, 2001: Tropical Storm Allison slaan die Houston gebied, wat groot hoeveelhede reën op die stad gestort het. Die storm het aan die westelike punt van Galveston -eiland en die volgende vyf dae het rekordreënval opgelewer. Hierdie ongelooflike hoeveelhede neerslag het tot verwoestende oorstromings in die suidooste van Texas gelei. Sommige weerstasies in die Houston-omgewing het in 'n tydperk van 24 uur meer as 40 duim reën en meer as 18 duim gerapporteer. Twee-en-twintig sterftes en $ 5,2 miljard se skade het gevolg.
Julie & ndashAugustus 2001: Oormatige hitte het Texas gedurende Julie en Augustus geteister, wat tot 17 sterftes in die Houston -omgewing gelei het.
12 Oktober 2001: Tornado. Hondo. 'N F2 -tornado het $ 20 miljoen se skade aangerig. Die tornado het 25 mense beseer en die National Guard Armory en 'n groot hangar op die Hondo -lughawe beskadig, asook bykans twee dosyn vliegtuie. Ongeveer 150 huise in Hondo en 50 aan die buitewyke daarvan is beskadig, en byna 100 motorhuise is beskadig.
15 November 2001: Reënstorms. Sentraal -Texas. Storms veroorsaak flits oorstromings en sommige swak tornado's in die Edwards -plato, Suid -Sentraal en suidelike gedeeltes van Noord -Sentraal -streke. Kitsvloede het 8 sterftes en 198 beserings veroorsaak.
Maart 2002: Storms. Sentraal -Texas. Verskeie hewige storms het plaasgevind wat hael, tornado's en sterk wind veroorsaak het. Hagel 1-3/4 duim in deursnee het $ 16 miljoen se skade aangerig San Angelo op die 19de, terwyl 30 mense op dieselfde dag beseer is deur 'n F2 -tornado Somerset, Bexar County, wat ook $ 2 miljoen se skade aangerig het. Vir die maand was daar drie sterftes, 64 beserings en meer as $ 37,5 miljoen se skade.
30 Junie & ndash 7 Julie 2002: Reënbui. Sentraal -Texas. Oormatige reënval het in die Suid Sentraal en Edwards Plateau streke, met sommige gebiede wat meer as 30 sentimeter reën rapporteer. Net in die Suid -Sentraal -gebied is byna $ 250 miljoen dollar se skade gerapporteer weens hierdie belangrike weer. In Sentraal -Texas is 29 provinsies verwoes deur die oorstromings en deur federale rampgebiede verklaar deur president George W. Bush. Die totale skade aan die gebeurtenis word op meer as $ 2 miljard geraam.
5 September & ndash7, 2002: Tropical Storm Fay. Kusvlaktes. Die storm het op die sesde langs die kus geland. Hierdie stelsel het uiters swaar reënval veroorsaak, sterk windstorms en tornado's beskadig. Tien tot twintig sentimeter reën val in die ooste Wharton County. Brazoria County is die swaarste getref uit hierdie stelsel met ongeveer 1 500 huise wat oorstroom is. Tropical Storm Fay het vyf tornado's veroorsaak, baie gebiede oorstroom en aansienlike windskade aangerig. Skade van $ 4,5 miljoen is aangemeld.
24 Oktober 2002: Herstormings. Suid -Texas. Ernstig donderbuie in Suid -Texas het swaar reën veroorsaak, wat oorstromings en twee tornado's veroorsaak het Corpus Christi. Die grootste skade het aan die hele Del Mar College plaasgevind. Die storm veroorsaak een dood, 26 beserings en totale skade is meer as $ 85 miljoen se skade.
24 Februarie en ndash26, 2003: Sneeu/ys. Noord -Sentraal -Texas. 'N Erge kouefront het ysige reën, sneeu en sneeu na die Noord -Sentraal -Texas gebring. Sneeu -ophopings was tot 5 duim, wat $ 15 miljoen skade berokken het. Die meeste skole en besighede was vir hierdie tydperk gesluit.
8 April 2003: Reënbui. Brownsville. 'N Erge donderstorm het een van die mees vernietigende haelgebeurtenisse in die geskiedenis van Brownsville veroorsaak. Hagel het 'n deursnee van 2,75 duim oorskry en $ 50 miljoen skade aan die stad aangerig. Minstens 5 beserings is aangemeld.
14 Julie & ndash16, 2003: Orkaan Claudette. Port O & rsquoConnor. Die orkaan het in die laat oggendure van die 14de naby Port O & rsquoConnor geland. By die land was die windsnelhede meer as 90 km / h. Die stelsel, wat weswaarts na Big Bend en Noord -Mexiko beweeg het, het 1 dood en 2 beserings veroorsaak, en die totale skade is op meer as $ 100 miljoen geraam.
Sept. 2003: vloede. Upper Coast, Suid -Texas. Aanhoudende oorstromings gedurende die maand het meer as $ 2 miljoen se skade aangerig. Die oorblyfsels van Tropiese Storm Grace veroorsaak oorstromings langs die Bo -Kusstreek naby Galveston vroeg in September, met skattings van reënval in Matagorda County, wat wissel van 6 tot 12 duim. Gedurende die tweede helfte van die maand is Suid -Texas getref deur 'n stortvloed reën wat veroorsaak word deur 'n tropiese golf gekombineer met naderende koue fronte, en die maandelikse reënval in die diep suide wissel van 7 tot 15 duim.
1 Junie & ndash9, 2004: Vloede. Noord -Sentraal -Texas. Kitsvloede weens 'n versteuring in die boonste lug en gepaardgaande kouefront het skade aan meer as 1 000 huise deur Noord -Sentraal -Texas veroorsaak. Dit was die eerste van baie dae waarin swaar reën in die hele staat geval het. Die geraamde skade is meer as $ 7,5 miljoen.
21 Junie 2004: Tornado's. Panhandvatsel. Erge weer het net voor 'n frontgrens opgeskiet en skade veroorsaak Amarillo en die omliggende omgewing. Agt tornado's is aangemeld rondom die Panhandle, en daar was baie berigte van hael wat 'n deursnee van 4,25 duim in Potter County bereik het. Duisende huise is beskadig, en die totale skade is op meer as $ 150 miljoen geraam.
28 en 29 Julie 2004: Reënbui. Noord -Sentraal -Texas. 'N Stilstaande voorkant lei tot reënval Dallas en Waco. Honderde huise is beskadig deur oorstromings, aangesien die reënval van 24 uur vir die twee stede 5 sentimeter bereik het. Buitegebiede van die stede het op die 29ste soveel as 7 duim reën in 'n tydperk van 12 uur gerapporteer. Die raming van skade bereken meer as $ 20 miljoen.
14 September 2004: Storm. Grapeland. 'N Weerligaanval tydens sokkeroefening by die Hoërskool Grapeland, Houston, het 40 spelers en afrigters gesterf.
Galveston, 2004. Foto deur Paul Joki.
24 Desember & ndash26, 2004: Sneeu. Kus Texas. Groot dele van Suidoos- en Suid -Texas het hul eerste wit Kersfees in die geskiedenis opgeteken. 'N Koue front oor die staat 'n paar dae voor Oukersaand, wat die temperatuur tot onder die vriespunt laat sak. Nog 'n koue front het sneeu gebring, en dit het Oukersaand en tot Kersdag opgehoop. Galveston en Houston het 4 duim sneeu aangeteken, terwyl gebiede selfs verder suid, soos Victoria, 12 duim gehad het. Brownsville het 1,5 sentimeter sneeu aangeteken.
25 Maart 2005: Wees gegroet. Austin. In die aand van 25 Maart het die mees vernietigende haelstorm in 10 jaar die groter Austin -gebied getref. Die storm het die krag van 5 000 huise in die noordweste van Austin uitgeskakel. Hagel van 2 sentimeter in deursnee is aangemeld naby die Expositiesentrum van Travis County. Die totale skade word op $ 100 miljoen geraam.
Mei 2005 & ndashDesember 2006: Droogte. In Mei is gedeeltes van Noord -Sentraal -Texas opgegradeer van matige tot ernstige droogte. Teen die einde van Mei het die droogte aansienlike landbou- en hidrologiese gevolge vir die streek gehad. In November is baie provinsies in Sentraal -Texas bygevoeg tot die droogte. Die Texas Cooperative Extension beraam in die hele staat droogteverliese op $ 4,1 miljard, $ 1,9 miljard alleen in Noord -Texas.
9 Junie 2005: Tornado. Petersburg. 'N F-3 tornado het die Petersburg-gebied in die suidooste van Hale County tot gedeeltes van die suidwestelike en suid-sentrale Floyd County beïnvloed. Die totale skade is op $ 70 miljoen geraam.
23 September 2005: Orkaan Rita. Suidoos -Texas. Die oog van orkaan Rita het aan wal gegaan in die uiterste suidweste van Louisiana tussen Sabine-pas en Johnson & rsquos Bayou in Cameron Parish met 'n maksimum volgehoue ​​wind van 120 mph, kategorie-3 sterkte. Op 22 September het Rita versterk tot 'n piekintensiteit van 175 mph wind. In Suidoos -Texas het Rita 3 sterftes, 3 beserings en $ 159,5 miljoen se eiendom- en oesskade tot gevolg gehad. Eiendomsbeskadiging word op $ 2,1 miljard geraam.
27 Desember 2005: Veldbrand. Kruisvlaktes. 'N Veldbrand in Callahan County het $ 11 miljoen se eiendom skade berokken. Die brand het net wes van Cross Plains ontstaan ​​en vinnig ooswaarts beweeg, waai deur wind wat naby 40 km / h waai. Die brand het vinnig in Cross Plains ingetrek en twee bejaardes kon nie uit die vlamme ontsnap nie. 16 brandbestryders is ook beseer terwyl hulle hierdie brand bestry het.
1 Januarie 2006: Veldbrande. Noord -Texas. Verskeie veldbrande het oor Noord -Texas ontplof weens lae humiditeit, sterk wind en die voortslepende droogte. Brande is aangemeld in die provinsies Montague, Eastland en Palo Pinto. Daar is vyf beserings aangemeld, sowel as $ 10,8 miljoen se eiendomskade.
12 Maart & ndash18, 2006: Veldbrande. Borger. 'N Veldbrand wat nou bekend staan ​​as die Borger -veldbrand, begin vier myl suidwes van Borger, Hutchinson County. Die veldbrand het altesaam 479 500 hektaar gebrand. Altesaam sewe mense is dood en 28 strukture het verlore gegaan met 'n totale skade aan eiendom op $ 49,9 miljoen en oesskade op $ 45,4 miljoen. 'N Tweede veldbrand, bekend as die Interstate-40 veldbrand, het 427,696 hektaar gebrand. Die Texas Forest Service noem die twee veldbrande die East Amarillo -kompleks. Altesaam 12 mense is dood, die totale skade aan eiendom was $ 49,9 miljoen en die oesskade was $ 45,4 miljoen.
19 Maart 2006: Tornado. Uvalde. 'N F-2 tornado deur die Uvalde -gebied beweeg en $ 1.5 miljoen se eiendom beskadig. Dit was die sterkste tornado in Suid -Sentraal -Texas sedert 12 Oktober 2001.
11 April & ndash13, 2006: Veldbrand. Kanadese. 'N Veldbrand 10 myl noord van Kanadese, Hemphill County, het 18 000 hektaar verbrand en oeste vernietig. Twee beserings is aangemeld. Die totale oesskade is op $ 90 miljoen geraam.
18 April 2006: Geluk. Gillespie County. Hagelstene tot 2,5 cm in deursnee het vensters in huise en motorruite tussen Harper en Doss in Gillespie County vernietig. Die hael beskadig ook 70 persent van die perske -oes van die oppervlakte, 'n geraamde verlies van $ 5 miljoen.
20 April 2006: Gegroet. San Marcos. Haelstene so groot met 'n deursnee van 4,25 duim (pomelo-grootte) is aangemeld suid van San Marcos. Die skade van hierdie storm word op $ 100 miljoen geraam, met tot 10 000 voertuie wat beskadig is en nog 7 000 voertuie by huise.
4 Mei 2006: Groete. Snyder. Kalk-tot-bofbal-grootte hael het ten minste 15 minute oor Snyder in Scurry County geval. Die hael is soms sywaarts gewaai deur wind van 60 tot 70 mph. Die totale skade is op $ 15 miljoen geraam.
5 Mei 2006: Tornado. Waco. A tornado met 'n piekintensiteit wat op lae F-2 geraam word. Die totale skade was $ 3 miljoen.
9 Mei 2006: Tornado. Kindermeisie. 'N F-2-tornado het gedurende die aand ure aansienlike skade veroorsaak langs 'n anderhalf kilometer lange pad deur die noordekant van Childress. 'N Instrument by die Childress High School het 'n windstoot van 109 km / h gemeet. Eiendomsbeskadiging word op $ 5,7 miljoen geraam.
1 Augustus 2006: Donderstorms. El Paso. Storms in 'n versadigde atmosfeer het herhaaldelik ontwikkel en oor hoofsaaklik die noordwestelike derde van El Paso County beweeg, wat konsentreer in 'n gebied naby die Franklinberge. Reënvalberigte het binne 15 uur gewissel van 4 cm tot 6 duim, met 'n geïsoleerde verslag van ongeveer 8 duim op die westelike helling van die bergreeks. Antecedente toestande van 4 dae se swaar reën, gekombineer met terrein -effekte van die berge, het gelei tot oormatige afloop en oorstromings wat in meer as 100 jaar nie op so 'n groot skaal in die El Paso -gebied gesien is nie. Eiendomsbeskadiging word op $ 180 miljoen geraam.
29 Maart 2007: Oorstromings. Corsicana. Kitsstrome langs Interstate 45 het twee motors in Navarro County, noord van Corsicana, onder water gelê en twee voet water is aangemeld op I-45 en Texas 31, oos van die stad. Die skade aan besighede, paaie en brûe word op $ 19 miljoen geraam.
13 April 2007: Groete. Colleyville. Daar is haelgrootte in Colleyville gerapporteer toe sterk storms in Tarrant County ontstaan ​​het. Hagelskade aan 5 500 motors en 3 500 huise en besighede word op $ 10 miljoen geraam.
24 April 2007: Tornado. Eagle Pass. 'N Groot tornado het omstreeks 18:00 die Rio Grande van Mexiko oorgesteek en die Rosita -vallei naby Eagle Pass getref. Tien sterftes is aangemeld, waaronder 'n gesin van vyf in 'n motorhuis. Gholfbal hael en die tornado het Rosita Valley Elementary School getref en net die binnemure laat staan. Skade dui op windsnelhede naby 140 mph en 'n F-3-vlak, met 'n pad van 'n kwart myl breed en vier myl lank. Die tornado het ook een 59 vervaardigde huise en 57 huise vernietig. Die totale skade is op $ 80 miljoen geraam.
17 Junie & ndash18, 2007: Vloed. Noord -Texas. Stormstore reën val toe 'n laagtepunt op die boonste vlak vir 'n paar dae bly. In Tarrant County het een persoon verdrink nadat haar reddingsboot omgeslaan het. Honderde mense is uit hoogwater gered. In Grayson County sterf 'n vrou in vloedwater terwyl sy onder 'n oorloop ry, en 'n ander dood gebeur in 'n vragmotor. Drie mense in Cooke County is dood toe 'n motorhuis deur vloedwater weggevoer is. Skade is geraam op $ 30 miljoen in Tarrant County, $ 20 miljoen in Grayson County en $ 28 miljoen in Cooke County.
27 Junie 2007: Oorstromings. Marble Falls. Twee reënweer donderbuie het 10 en 19 sentimeter reën in die suide van Burnet County opgelewer.Die swaarste getref was Marble Falls, waar twee jong mans vroegoggend dood is toe hul jeep in hoogwater oos van die stad gevee is. Die skade aan meer as 315 huise en besighede was $ 130 miljoen.
13 September 2007: Orkaan Humberto. Jefferson County. Orkaan Humberto het omstreeks 01:00 in die suidwestelike Jefferson County naby McFaddin National Wildlife Refuge geland. Die minimum druk was ongeveer 985 millibar, met 'n maksimum wind van 90 km / h. Gedeeltelike oorstromings het plaasgevind in stedelike gebiede tussen Beaumont en Orange, terwyl 11 sentimeter reën in Jefferson County geval het. Die gety van die storm langs die kus was 3 voet, en die hoogste stormvloed het by Texas Point plaasgevind. Humberto het een dood, 12 beserings en $ 25 miljoen se skade aangerig.
31 Maart 2008: Geluk. Noordoos -Texas. Erge donderstorms het oor die Red River -vallei van Noordoos -Texas ontwikkel, en baie het groot hael veroorsaak wat motorruite, dakvensters en dakke in Texarkana en elders in Bowie County beskadig het. Die skade word op $ 120 miljoen geraam.
10 April 2008: Tornado's. Johnson County. 'N Eensame super donderstorm het die middag op 9 April ontstaan ​​en tornado's en groot hael veroorsaak. 'N Tornado raak naby Happy Hill en reis noordoos 3 myl na Pleasant Point, waar dit verdwyn. Die F-1-tornado, met 'n maksimum windsnelheid van 90 en 95 km / h, het drie huise vernietig en meer as 30 huise en ander geboue beskadig. Die skade was $ 25 miljoen.
14 Mei 2008: Groete. Austin. 'N Erge donderstorm suidwes van Austin het noordooswaarts in die sentrum van Austin beweeg, wat groot skade veroorsaak het deur wind en groot hael. Groot bome en takke is omver gewerp, en bofbalgrootte en wind van 70 km / h waai vensters uit in woonstelle en kantoorgeboue, insluitend die Staatshoof. Die totale skade word op $ 50 miljoen geraam.
18 Augustus 2008: Oorstromings. Wichita -waterval. 'N Onbeduidende sterk stormstelsel op die boonste vlak het oor Noord-Texas beweeg, en verskeie golwe van swaar donderstorms het groot neerslae en oorstromings in die gebiede Iowa Park, Burkburnett en Wichita Falls veroorsaak. In Wichita -waterval is baie huise oorstroom en inwoners is per boot ontruim. Minstens 118 huise is oorstroom, waarvan 19 vernietig is. Burkburnett en Iowa Park is 'n paar uur lank afgesonder weens oorstromings in die straat. Die skade word op $ 25 miljoen geraam, en goewerneur Rick Perry het Wichita County tot 'n rampgebied verklaar.
12 September 2008: Orkaan Ike. Galveston. Die oog van orkaan Ike beweeg aan wal naby die stad Galveston. Die sentrale druk was 951,6 millibar, met 'n maksimum volgehoue ​​wind van ongeveer 110 mph, wat die orkaan Ike 'n sterk kategorie-2-storm gemaak het. Daar was 12 sterftes wat direk verband hou met Ike, waarvan 11 in Galveston County weens verdrinking plaasgevind het. Daar was ten minste nog 25 sterftes wat indirek met Ike verband gehou het, hetsy as gevolg van koolstofmonoksiedvergiftiging deur kragopwekkers, ongelukke tydens die opruiming van puin, of huisbrande van kerse. Die meerderheid van die beskadiging van eiendom aan die kus was die gevolg van stormgety. Skade was tipies van 'n kategorie 3 of -4 storm, en gesamentlik was die skadebedrae naby $ 14 miljard in die graafskappe Harris, Chambers, Galveston, Liberty, Polk, Matagorda, Brazoria, Fort Bend, San Jacinto en Montgomery, met 'n geskatte $ 8 miljard daarvan as gevolg van stormsterkings in die kusgebiede Galveston, Harris en Chambers.
19 Januarie 2009: Veldbrand. Hidalgo County. Met behulp van sterk rukwinde, lae humiditeit, 'n gebrek aan reën en warm temperature het 'n veldbrand oor Hidalgo County versprei en vier geboue op die Moore Air Force Base verteer. Teen die tyd dat die veldbrand bestry is, het dit na 2,560 hektaar versprei en die skade by die lugmagbasis word op $ 10 miljoen geraam.
30 Maart 2009: Groete. Noordoos -Tarrant County. Ping-pong- tot bofbal-grootte hael het op talle stede in die noordooste van Tarrant County geval weens 'n sterk lyn van erge storms. 'N Groot deel van die skade was aan motors, en die totale geraamde skade was $ 95 miljoen.
11 April 2009: Groete. Midland. Tot 'n gholfbalgrootte het groot skade aan huise en voertuie tydens 'n hewige storm aangerig. Daar was na raming $ 160 miljoen aan dakherstelwerk. 'N Vrou is in die maag gegooi deur 'n haelsteen wat deur die venster in haar eetkamer gebreek het.
2 Mei 2009: Donderstormwind. Irving. Die National Weather Service het bepaal dat 'n mikrobui veroorsaak het dat die Dallas Cowboys -borreloefeningsfasiliteit ineengestort het van winde wat op 70 km / h geraak word. Twaalf mense is beseer, waaronder een afrigter wat van sy middel af verlam was. Die skade word op $ 5 miljoen geraam.
11 Junie 2009: Donderstormwind. Burnet. 'N Piekwind van 67 km / h is op die Burnet -lughawe gemeet en talle vliegtuie is oor die teerpad gedraai of gewaai. Die skade in die hele stad word op $ 5 miljoen geraam.
16 September 2009: Groete. El Paso. 'N Reeks superselstorms het 'n golfbalgrootte en moontlik 'n tennisbalgrootte veroorsaak wat groot skade aangerig het. Die duurste haelstorm in die geskiedenis van die El Paso -omgewing, die geraamde skade was $ 150 miljoen.
23 Desember 2009: Tornado. Lufkin. 'N EF3 -tornado het in Lufkin geraak en groot strukture, huise en voertuie beskadig terwyl dit deur die stad geskeur het. Die draai en swaar reën veroorsaak skade wat na raming $ 10 miljoen beloop.
Waterkrisis 'kan nie erger wees' aan die grens tussen Oregon en Kalifornië nie
1 van 15 Op hierdie uitdeelfoto wat deur die Yurok -stam vrygestel is, toon 70 dooie jeugdige salm wat deur die Yurok -stam gevang is en vermoedelik gesterf het weens die dodelike patogeen, Ceratonova shasta, in die waterstrome van die Klamathrivier. Volgens die Yurok -stam. Die Amerikaanse Buro vir Herwinning sê dat dit nie vir die eerste keer in 114 jaar water in die hoofkanaal wat die massiewe besproeiingstelsel van die Klamath -projek voed, vrylaat nie, en dat baie boere en boere glad nie water het nie. Die agentskap sê ook dat dit nie water uit dieselfde dam sal vrystel om stroomafwaartse watervlakke in die onderste Klamathrivier te verhoog nie, waar stamme sê 97% van die jong salm sterf aan 'n bakteriese siekte wat veroorsaak word deur swak watertoestande. (Jamie Holt/Yurok Tribe via AP) Jamie Holt/AP Show More Show Less
2 van 15 'n Groep van ongeveer 30 mense verbonde aan People's Rights Oregon het op Donderdag 13 Mei 2021 by die hoofkwartier van die besproeiingsdistrik van Klamath, Ore. weens droogtetoestande. (Alex Schwartz/The Herald And News via AP) Alex Schwartz/AP Wys meer Wys minder
4 van 15 LêER - In hierdie lêerfoto van 8 April 2015 werk 'n trekker 'n stuk grond in die Klamath -kom naby die Klamath -waterval, erts. 'N Erge droogte veroorsaak 'n waterkrisis wat boere in meer as 'n eeu nie gesien het , stamme en federale beskermde vis langs die grens tussen Oregon en Kalifornië. Die Amerikaanse Buro vir Herwinning sê dat dit nie vir die eerste keer in 114 jaar water in die hoofkanaal wat die massiewe besproeiingstelsel van die Klamath -projek voed, vrylaat nie, en dat baie boere en boere glad nie water het nie. (Dave Martinez/The Herald And News via AP, File) Dave Martinez/AP Wys meer Wys minder
5 van 15 LêER - Op 3 Maart 2020 is die Iron Gate -dam, die kragsentrale en die storting op die onderste Klamathrivier naby Hornbrook, Kalifornië, op die laer. Die Amerikaanse Buro vir Herwinning het hierdie week gesê dat dit nie water sal vrystel nie in die hoofkanaal wat die massiewe besproeiingstelsel van Klamath Project voed, wat die eerste keer in 114 jaar was dat geen water in die sogenaamde A Canal gevloei het nie. Die agentskap het verlede maand aangekondig dat besproeiers dramaties minder water sal kry as gewoonlik, maar 'n verslegtende droogtebeeld beteken dat water eerder heeltemal gesluit sal word, het die agentskap gesê. Gillian Flaccus/AP Wys meer Wys minder
7 van 15 LêER - Hierdie lêerfoto van 1 Oktober 2002 toon honderde Klamathrivier -salm wat naby Klamath, Kalifornië, vrot, nadat die besproeiing aan boere stroomop herstel is, wat lae en warm watertoestande veroorsaak wat siektes onder die visse versprei. 'N Ernstige droogte veroorsaak 'n waterkrisis wat boere, stamme en federale beskermde vis langs die grens tussen Oregon en Kalifornië in meer as 'n eeu nie gesien het nie. Die Amerikaanse Buro vir Herwinning sê dat dit nie vir die eerste keer in 114 jaar water in die hoofkanaal wat die massiewe besproeiingstelsel van die Klamath -projek voed, sal laat vaar nie, wat baie boere en boere glad nie water laat nie. Die agentskap sê ook dat dit nie water uit dieselfde dam sal vrystel om die stroom af in die onderste Klamathrivier te verhoog nie, waar stamme sê dat 97% van die jong salm sterf as gevolg van 'n bakteriese siekte wat veroorsaak word deur swak watertoestande. JOE CAVARETTA/AP Wys meer Wys minder
8 van 15 In Julie 2019, foto -vrystelling deur die Amerikaanse Fish and Wildlife Service, toon 'n uitgestrekte buik op hierdie jong Chinook -salm 'n kliniese teken van Ceratomyxa shasta -infeksie. 'N Ernstige droogte veroorsaak 'n waterkrisis wat boere, stamme en federale beskermde vis langs die grens tussen Oregon en Kalifornië in meer as 'n eeu nie gesien het nie. Die Amerikaanse Buro vir Herwinning sê dat dit nie vir die eerste keer in 114 jaar water in die hoofkanaal wat die massiewe besproeiingstelsel van die Klamath -projek voed, vrylaat nie, en dat baie boere en boere glad nie water het nie. Die agentskap sê ook dat dit nie water uit dieselfde dam sal vrystel om die stroom af in die onderste Klamathrivier te verhoog nie, waar stamme sê dat 97% van die jong salm sterf as gevolg van 'n bakteriese siekte wat veroorsaak word deur swak watertoestande. (U.S. Fish and Wildlife Service via AP) AP Wys meer Wys minder
10 van 15 'n Groep van ongeveer 30 mense verbonde aan People's Rights Oregon het op Donderdag, 13 Mei 2021, by die hoofkwartier van Klamath Irrigation District in Klamath Falls, Ore. weens droogtetoestande. (Alex Schwartz/The Herald And News via AP) Alex Schwartz/AP Wys meer Wys minder
11 van 15 LêER - Op 2 Maart 2020 lêerfoto, boer Ben DuVal, sy vrou, Erika, en hul dogters, Hannah, 12, in pers, en Helena, 10, in grys, naby 'n kanaal om op te vang -water buite hul eiendom in Tulelake, Kalifornië. 'n Erge droogte veroorsaak 'n waterkrisis wat boere, stamme en federale beskermde vis langs die grens tussen Oregon en Kalifornië nie meer as 'n eeu lank gesien het nie, terwyl die federale owerhede vrystellings uit 'n dam afsny bied noodsaaklike voeding vir 'n massiewe besproeiingsprojek en versterk die watervlakke stroomaf vir gevaarlik verminderde salmbevolkings. Gillian Flaccus/AP Wys meer Wys minder
13 van 15 LêER - In hierdie foto van 5 Maart 2020 stoot Hunter Maltz, 'n vistegnikus van die Yurok -stam, 'n straalboot in die Klamathrivier by die samevloeiing van die Klamathrivier en Blue Creek terwyl Keith Parker, 'n Yurok stamvisser se bioloog, kyk naby Klamath, Kalifornië. 'n Ernstige droogte veroorsaak 'n waterkrisis wat boere, stamme en federale beskermde vis langs die grens tussen Oregon en Kalifornië nie meer as 'n eeu lank gesien het nie, terwyl die federale owerhede vrystellings uit 'n dam wat voorsiening maak, afsny kritieke lewensonderhoud vir 'n massiewe besproeiingsprojek en versterk stroomafwaartse watervlakke vir gevaarlik verminderde salmbevolkings. Gillian Flaccus/AP Wys meer Wys minder
14 van 15 LêER - In hierdie 2 Maart 2020 -lêer neem die voëls op van 'n moeras in die Tulelake National Wildlife Refuge in die Klamath -kom langs die grens tussen Oregon en Kalifornië. Die toevlugsoord is nie ver van vier damme aan die onderste Klamathrivier wat binnekort gesloop kan word in die grootste dam -slopingsprojek in die Amerikaanse geskiedenis nie. Die voorstel om die damme op die tweede grootste rivier in Kalifornië te verwyder tot voordeel van bedreigde salm, het 'n dekade oue geskil verskerp oor wie die grootste aanspraak op die rivier se lewegewende waters het. Gillian Flaccus/AP Wys meer Wys minder
PORTLAND, Ore. (AP) & mdash Die waterkrisis langs die grens tussen Kalifornië en Oregon het hierdie week van erg tot katastrofies gegaan toe federale reguleerders besproeiingswater vir boere uit 'n kritieke reservoir afsluit en gesê het dat hulle nie ekstra water na sterwende salm stroomaf sal stuur nie of tot 'n halfdosyn wildtuine wat jaarliks ​​miljoene trekvoëls huisves.
In die ligging van die ergste waterkrisis in geslagte, het die Amerikaanse Buro vir Herwinning gesê dat dit nie hierdie seisoen water sal vrylaat in die hoofkanaal wat die grootste deel van die massiewe Klamath-herwinningsprojek voed nie, wat die eerste keer vir die 114-jaar is -ou besproeiingstelsel. Die agentskap het verlede maand aangekondig dat honderde besproeiers dramaties minder water sal kry as gewoonlik, maar 'n verslegtende droogtebeeld beteken dat water eerder heeltemal afgeskakel sal word.
Volgens federale moniteringsverslae is die hele streek in uiterste of buitengewone droogte, en die Klamath County in Oregon beleef die droogste jaar in 127 jaar.
Hierdie jaar se droogteomstandighede bring ongekende swaarkry vir die gemeenskappe van die Klamath -bekken, en het rdquo gesê Adjunk -kommissaris van herwinning, Camille Calimlim Touton, wat die besluit as 'n van 'ldquohistoriese gevolg' noem. & rdquo & ldquo hierdie moeilike jaar en die ontwikkeling van langtermynoplossings vir die wasbak. & rdquo
Die kanaal, 'n belangrike komponent van die federaal bestuurde Klamath-herwinningsprojek, voer die Klamathrivierwater uit die Upper Klamath-meer net noord van die grens tussen Oregon en Kalifornië, na meer as 60000 hektaar waar geslagte boere en boere hooi verbou het , lusern en aartappels en beeste wat bewei is.
Slegs een besproeiingsdistrik binne die 80,940 hektaar groot projek sal gedurende die groeiseisoen enige water uit die Klamathrivier-stelsel ontvang, en dit sal 'n baie beperkte voorraad hê, het die Klamath Water Users Association in 'n verklaring gesê. Sommige ander boere maak staat op water uit 'n ander rivier, en hulle sal ook 'n beperkte voorraad hê.
Dit kan net erger wees, en Ty Kliewer, president van Klamath Irrigation District, het gesê. Die impak op ons familieplase en hierdie plattelandse gemeenskappe sal buite die skaal wees. & rdquo
Terselfdertyd het die agentskap gesê dat dit geen sogenaamde strome van dieselfde dam aan die Bo-Klamath-meer sal vrystel om die watervlakke stroomaf in die onderste Klamathrivier te versterk nie. Die rivier is die sleutel tot die voortbestaan ​​van coho -salm, wat volgens die Wet op Bedreigde Spesies as bedreig gelys word. In beter waterjare help die waterpulse om die rivier koel en onstuimige omstandighede te hou wat die brose spesies help. Die vis is sentraal in die dieet en kultuur van die Yurok -stam, Kalifornië se grootste federale erkende stam.
Die stam het vandeesweek gesê dat lae vloei uit droogte en vorige wanbestuur van die rivier deur die federale agentskap 'n afsterwing van jong salm veroorsaak as gevolg van 'n siekte wat floreer as die watervlakke laag is. Yurok -visbioloë wat die baba -salm in die onderste Klamathrivier getoets het, vind uit dat 70% van die visse reeds dood is in die lokvalle wat gebruik word om dit te versamel en 97% word besmet deur die parasiet, bekend as C. shasta.
Op die oomblik is die Klamathrivier vol dooie en sterwende visse op die Yurok -reservaat, en dit het Frankie Myers, ondervoorsitter van die Yurok -stam, gesê. Hierdie siekte sal die meeste van die baba -salm in die Klamath doodmaak, wat die vislope nog baie jare sal beïnvloed. Vir salmmense is 'n jong vismoord 'n absolute ergste scenario. & Rdquo
Besproeiers het intussen met ongeloof gereageer toe die nuus van 'n watertoevoer in die kanale versprei het. 'N Nuusbrief wat deur die Klamath -watergebruikersvereniging gepubliseer is, wat baie van die boere in die streek verteenwoordig, het die opskrif, en Eerste dag in die geskiedenis van die Klamath -projek, geblaas. en hulle was bekommerd dat hul putte opraak.
Ongeveer 30 betogers het Donderdag by die hoofhekke van die hoofdam opgedaag om die afsluiting te protesteer en die besproeiingsdistrik te vra om federale bevele te trotseer en die water af te lei. The Herald and News berig dat hulle saam was met 'n groep genaamd People & rsquos Rights, 'n verregse organisasie wat gestig is deur die anti-regeringsaktivis Ammon Bundy.
Die goewerneur van Oregon, Kate Brown, en die goewerneur van Kalifornië, Gavin Newsom, albei Demokrate, het noodgevalle in die streek verklaar, en die Buro vir Herwinning het $ 15 miljoen aan onmiddellike hulp vir besproeiers opsy gesit. Nog $ 10 miljoen sal beskikbaar wees vir droogtehulp van die Amerikaanse departement van landbou.
Ben DuVal, president van die Klamath Water Users Association, het sy lede aangemoedig om vreedsaam te bly en nie die waterkrisis te laat kap nie en om ander oorsake gekaap te word. & Rdquo
Die seisoenale toewysings is die mees dramatiese ontwikkeling in die streek sedert besproeiingswater in 2001 byna honderde boere afgesny het te midde van nog 'n ernstige droogte en die eerste keer dat boere se belange agter vis en stamme aangekom het.
Die historiese Mexikaanse kerk kom uit die meer terwyl die droogte die land verwoes
'N 19de-eeuse kerk wat meer as 40 jaar gelede onder 'n Mexikaanse meer verdwyn het, is in pragtige nuwe beelde onthul, wat die verwoestende gevolge van ernstige droogte op die streek illustreer.
Die beelde toon die verbrokkelende tempel van die Maagd van Dolores wat die oppervlak van die Purisma -meer in Guanajuato oortree, meer as vier dekades nadat dit in 1979 vir die eerste keer verdwyn het met die bou van 'n dam.
Meer as 70 persent van Mexiko is tans in droogte, met 'n gebrek aan reën in 2021 wat die land se damme tot minder as 50 persent kapasiteit uitput.
Die kerk, wat eens 'n pastorie en burgerlike register van Villa Real de Mina gehuisves het, het in Julie verlede jaar weer verskyn as gevolg van 'n droogte wat die watertoevoer in die land tot die laagste in 25 jaar laat daal het, volgens Mexico News Daily.
Die voormalige president José López Portillo het die konstruksie van die dam beveel nadat 'n ander dam ses jaar tevore ongeveer 15 myl daarvandaan in die stad Irapuato gebars het, volgens die Spaanse taalkoerant Milenio, wat die foto's eers gepubliseer het.
Dulce Vázquez, direkteur van die munisipale argief van die gemeenskap, het aan die koerant gesê dat daar weerstand is van inwoners van El Zangarro, wat na nabygeleë grond verplaas is na 'n nuwe gelyknamige dorp.
'Mondelinge geskiedenis vertel dat dit vir hulle baie moeilik was om die plek te verlaat, nie net vanweë die geboue nie, maar ook vanweë die gevoel dat hulle aan die plek behoort ... 'n Paar het verset totdat hulle sien dat die water reeds sou kom om die hele stad te dek. & quot
Die bou van die dam het 1 200 hektaar oorstroom en het die stad El Zangarro beslaan, insluitend die kerk, wat volgens sommige dokumentêre bronne 100 jaar vroeër tot die 18de eeu kan dateer.
Die gebrek aan reën in die eerste kwartaal van 2021 het die Mexikaanse hoof van die nasionale waterkommissie, Blanca Jiménez Cisneros, aangespoor om waterbesparingsmaatreëls te begin, aangesien meer as 70 persent van die land in droogte bly.
Hy het op 'n perskonferensie in April gesê dat Guanajuato, die streek waar die Tempel van die Maagd van Dolores geleë is, saam met Guerrero, Michoacán en Oaxaca een van die gebiede is wat die meeste geraak word.
Hy het gesê dat baie van die damme in die land minder as 50 persent se kapasiteit is, 23 % laer as 2020, en droogtetoestande sal na verwagting in 2021 voortduur, volgens Mexico News Daily.
Me Vázque het gesê dat die afnemende waters meer skatte onthul het as net die kerk self.
& quot; Dinge is gevind, alhoewel dit reeds baie geplunder is, stel u voor, ons praat van 1979 tot vandag, dit is lankal, & quot, het sy gesê.
Ongelooflike 200 jaar oue kerk kom uit die meer, omdat droogte water laat sak
'N Majestueuse 19de -eeuse kerk wat vroeër deel was van 'n bruisende stad, het uit die dieptes van 'n meer in Mexiko ontstaan ​​nadat die watervlakke dramaties gedaal het ná erge droogte in die streek.
Die kerk, bekend as die Tempel van die Maagd van Dolores, is laas in 1979 gesien voordat die bou van 'n dam die hele gebied verdrink het.
Volgens The Independent het die verbrokkelende Tempel van die Maagd van Dolores onder die Purisma -meer in Guanajuato 40 jaar lank weggesteek en in Julie verlede jaar weer verskyn as gevolg van die droogte.
Die kerk, wat eens 'n pastorie en burgerlike register van Villa Real de Mina gehuisves het, wat deel was van die gemeenskap in die stad El Zangarro.
Dokumente dui daarop dat die tempel eintlik tot in die 18de eeu kan dateer.
Voormalige president José López Portillo het beveel dat die dam gebou moet word nadat 'n nabygeleë een in die stad Irapuato ses jaar tevore gebars het.
Dulce Vázquez, direkteur van die munisipale argief van die gemeenskap, het aan Mexico News Today gesê: & quot 'n baie belangrike plek. & quot
'Mondelinge geskiedenis vertel dat dit vir hulle baie moeilik was om die plek te verlaat, nie net as gevolg van die geboue nie, maar as gevolg van die gevoel dat hulle aan die plek behoort.
Kry die nuutste nuusopskrifte gratis afgelewer
Wil u al die nuutste skokkende nuus en sienings van regoor die wêreld direk in u inkassie hê?
Ons het die beste koninklike bolletjies, misdaaddramas en breekverhale, en alles word in die Daily Star -styl gelewer waarvan u hou.
Ons wonderlike nuusbriewe gee u alles wat u moet weet, van harde nuus tot die glans wat u elke dag nodig het. Hulle val regstreeks in u inkassie en u kan u inteken wanneer u wil.
U kan hier registreer en#8211 dat u gewen het, en spyt daaroor, en#8230
'n Paar het verset totdat hulle sien dat dit reeds 'n werklikheid was dat die water sou kom om die hele stad te bedek. & quot
Die dam het 1 200 hektaar oorstroom en die hele stad met water bedek totdat die verwoestende droogte aangebreek het.
Die hoof van die nasionale waterkommissie in Mexiko, Blanca Jiménez Cisneros, het Mexiko aangespoor om waterbesparingsmaatreëls te tref nadat 70 persent van die land as 'n droogte beskou is.
Die gebied waar die Tempel van die Maagd van Dolores geleë is, is een van die gebiede wat die ergste in die land geraak word en damme is 50 persent onder die kapasiteit.
Me Vázque het gesê dat die afnemende waters meer skatte onthul het as net die kerk self, maar hulle is geplunder.
& quot; Dinge is gevind, alhoewel dit reeds baie geplunder is, stel u voor, ons praat van 1979 tot vandag, dit is lankal, & quot, het sy bygevoeg.
Die Amerikaanse droogte -monitor bied 'n nasionale databasis om die duur en erns van droogtes in die Verenigde State op te spoor. Dit word aangebied deur die Universiteit van Nebraska-Lincoln met die hulp van die Departement van Landbou van die Verenigde State en die National Oceanic and Atmospheric Administration. Hul gestandaardiseerde metings volg droogtes op 'n ernsskaal van "Abnormally Dry" (D0) tot "Exceptional" (D4). 
Meganismes om neerslag te produseer, sluit in konvektiewe, stratiforme,  en orografiese reënval.  Konvektiewe prosesse behels sterk vertikale bewegings wat binne 'n uur die kanteling van die atmosfeer op daardie plek kan veroorsaak en swaar neerslag kan veroorsaak,  terwyl stratiforme prosesse swakker opwaartse bewegings en minder intense neerslag oor 'n langer tydperk behels.  Neerslag kan in drie kategorieë verdeel word, gebaseer op of dit val as vloeibare water, vloeibare water wat by kontak met die oppervlak vries of ys.
As hierdie faktore nie voldoende neerslagvolumes ondersteun om die oppervlak oor 'n voldoende tydperk te bereik nie, is die gevolg 'n droogte. Droogte kan veroorsaak word deur 'n hoë vlak van gereflekteerde sonlig en bogemiddelde voorkoms van hoëdrukstelsels, winde wat kontinentale lugmassas dra, eerder as oseaniese lugmassas, en rante van hoëdrukgebiede hoog kan die ontwikkeling van donderstormaktiwiteite of reënval oor een keer voorkom of beperk. sekere streek. As 'n streek eers in die droogte is, kan terugvoermeganismes soos plaaslike droë lug,  warm toestande wat warm kernryery kan bevorder,  en minimale evapotranspirasie die droogtetoestande vererger. Winters tydens El Niño is warmer en droër as die gemiddelde in die noordweste, noordelike Middeweste en noordelike Midde -Verenigde State, sodat die streke minder sneeuval ondervind.
Aktiwiteite wat wêreldwye klimaatsverandering tot gevolg het, sal na verwagting droogtes veroorsaak met 'n aansienlike impak op die landbou  en verhoogde sosiale onrus oor die hele wêreld, veral in ontwikkelende lande.    Oor die algemeen sal aardverwarming lei tot verhoogde wêreldreënval.  Saam met droogte in sommige gebiede, sal oorstromings en erosie in ander toeneem. Paradoksaal genoeg kan sommige voorgestelde oplossings vir aardverwarming wat op meer aktiewe tegnieke fokus, sonbestralingsbestuur deur die gebruik van 'n ruimte -sonskerm vir een, ook 'n groter kans op droogte meebring. 
Sekere streke in die Verenigde State is meer vatbaar vir droogtes as ander. Droogtes kan meer skadelik wees as tornado's, tropiese siklone, winterstorms en oorstromings saam. Anders as 'n orkaan, tornado of oorstromings, kom droogtes geleidelik oor 'n lang tydperk voor.
In droë gebiede kan die invloed van droogte deur die verwydering van grasbedekking en 'n meer natuurlike plantegroei in die gebied verminder word, aangesien 'n aansienlike hoeveelheid vars water gebruik word om grasperke groen te hou. In die Nevada -program "kontant vir gras" word die mense betaal om gras te verwyder en woestyn -landskap in te sit. Xeriscaping vereis dat die plantegroei geplant word wat plaaslik van oorsprong is en meer bestand is teen droogte.
Toe Kalifornië 'n ernstige droogte van 1985 tot 1991 beleef het, is 'n Kaliforniese onderneming, Sun Belt Water Inc., gestig met die doel om water uit Kanada in maritieme vaartuie in te voer wat voorheen vir olievervoer gebruik is en omgeskakel is na waterdraers. Die idee was kommersieel lewensvatbaar en Sun Belt Water Inc. is deur die Goleta -waterdistrik gekies om 'n langtermynkontrak aan te gaan. Toe die regering van British Columbia sy bestaande grootmaat -uitvoerbeleid omskep, het die verandering in die regeringsbeleid gelei tot 'n eis deur Sun Belt Water Inc. teen Kanada ingevolge die bepalings van Hoofstuk 11 van die Noord -Amerikaanse Vryhandelsooreenkoms (NAFTA).  
Die Wet op die National Integrated Drought Information System (NIDIS) is in 2006 onderteken (Publiekreg 109-430). Die Western Governors 'Association beskryf die behoefte aan NIDIS in 'n verslag van 2004, Die skep van 'n vroeë waarskuwingstelsel vir droogte vir die 21ste eeu: die nasionale geïntegreerde droogte -inligtingstelsel. Die NIDIS-wet vra vir 'n interagency, multi-partner benadering tot droogte-monitering, voorspelling en vroeë waarskuwing, gelei deur die National Oceanic and Atmospheric Administration (NOAA). NIDIS word ontwikkel om data oor die fisiese, hidrologiese en sosio-ekonomiese gevolge van droogte voortdurend te konsolideer, om ondersteuning vir droogtebesluitneming en simulasiehulpmiddels vir kritieke, droogtesensitiewe gebiede te ontwikkel en om proaktiewe beplanning moontlik te maak deur diegene wat deur droogte geraak word. NIDIS (www.drought.gov) put onder meer uit die personeel, ervaring en netwerke van die National Drought Mitigation Center, die NOAA Regional Climate Centers en die Regional Integrated Sciences and Assessments (RISAs). Federale agentskappe en departemente wat in NIDIS saamwerk, sluit in die US Army Corps of Engineers, die Bureau of Reclamation, die US Geological Survey, NASA, die Amerikaanse Departement van Energie, die Amerikaanse Environmental Protection Agency, die National Science Foundation en die Natural Resources Conservation Service. .
Voor 1800 wysig
Die vroegste en langste droogte wat in die literatuur bespreek is, is die "Altithermal Long Drought",  wat volgens sommige geleerdes nou in werklikheid twee ernstige korter droogtes was (ongeveer 7000-6500 BP en 6000-5500 BP), geskei deur 'n interval . Ander vroeë opvallende droogtes in Noord -Amerika sluit in die Fairbank -droogte van 500 vC  en die Whitewater -droogte van 330 G.J.  
Daar was tussen 900 en 1300 megadroogte in die huidige, sentrale en westelike Verenigde State. boomringe dokumenteer ook droogte in die onderste en sentrale Mississippirivierkom tussen die 14de en 16de eeu. Die droogtes van daardie tydperk het moontlik bygedra tot die agteruitgang en val van die Mississippiese kulture.  Gegewens van boomringe dui aan dat die megadoorgangs wat gedurende die twaalfde en dertiende eeu plaasgevind het, alles wat binne die twintigste eeu plaasgevind het, in ruimtelike omvang en duur, oorskry het, insluitend die stofkom van die 1930's en droogte in die 1950's, [27 ] maar was gelyk aan die droogte daar in die vroeë 21ste eeu. 
Dit lyk asof die 18de eeu 'n relatief nat eeu in Noord -Amerika was, maar daar was blykbaar droogtes in Iowa in 1721, 1736 en van 1771 tot 1773. 
Redaksie van die 19de eeu
Daar was ten minste drie groot droogtes in die 19de-eeuse Noord-Amerika: een vanaf die middel van die 1850's tot die middel van die 1860's, een in die 1870's en een in die 1890's.   Daar was ook 'n droogte rondom 1820, die periodes van 1816 tot 1844 en van 1849 tot 1880 was taamlik droog, en die 19de eeu in die algemeen was 'n droë eeu vir die Groot Vlaktes.  Alhoewel daar min data oor reënmeters uit die middel van die 19de eeu in die middel van die VSA was, was daar baie bome, en data van boomringe het bewys getoon van 'n groot droogte van ongeveer 1856 tot ongeveer 1865. Inheemse Amerikaners is swaar getref, aangesien die bison waarop hulle op die vlaktes staatgemaak het, na riviervalleie verhuis het op soek na water, en die valleie was vol inboorlinge en setlaars. Die riviervalleie was ook die tuiste van huishoudelike vee wat teen die bison om voedsel meegeding het. Die gevolg was baie van die bison se hongersnood.
Die droogte van 1870-1877 het 'n groot swerm Rocky Mountain Locusts meegebring, aangesien droogtes sprinkane bevoordeel, plante meer voedsaam en eetbaar maak vir sprinkane en siektes wat sprinkane benadeel, verminder. Sprinkane groei ook vinniger tydens 'n droogte en kom op klein stukkies welige plantegroei bymekaar, wat hulle in staat stel om feite te verswerm wat bygedra het tot die verwoesting van 'n groot deel van die landbougrond in die Amerikaanse Weste. Die bewyse vir hierdie droogte is ook hoofsaaklik in data van boomringe, eerder as reënmeters.
Die droogte van 1890's, tussen 1890 en 1896, was die eerste wat wyd en voldoende deur reënmeters aangeteken is, en baie van die Amerikaanse Weste is gevestig. Spoorweë het grond belowe aan mense wat bereid was om dit te vestig, en die tydperk tussen 1877 en 1890 was natter as gewoonlik, wat gelei het tot onrealistiese verwagtinge van grondproduktiwiteit. Die hoeveelheid grond wat nodig was om 'n gesin in meer dorre streke te onderhou, was reeds groter as die bedrag wat realisties deur 'n gesin besproei kon word, maar hierdie feit is duideliker gemaak deur die droogte, wat gelei het tot emigrasie uit onlangs gevestigde lande. Die federale regering het met besproeiing begin help met die herwinningswet van 1902. 
Die Dust Bowl of die Dirty Thirties was 'n tydperk van erge stofstorms wat van 1930 tot 1936 (in sommige gebiede tot 1940) groot ekologiese en landboukundige skade aan Amerikaanse en Kanadese weivelde veroorsaak het. Die verskynsel is veroorsaak deur erge droogte, tesame met dekades se uitgebreide boerdery sonder wisselbou, braaivelde, dekgewasse of ander tegnieke om erosie te voorkom.  Dieploeg van die maagdelike bogrond van die Groot Vlaktes het die natuurlike grasse verplaas wat die grond normaalweg op sy plek gehou het en vog vasgevang het, selfs tydens periodes van droogte en sterk wind.
Gedurende die droogte van die dertigerjare, sonder natuurlike ankers om die grond op sy plek te hou, het dit gedroog, in stof verander en in groot donker wolke ooswaarts en suidwaarts weggewaai. Soms het die wolke die lug swartgemaak tot by die ooskusstede, soos New York en Washington, DC. 'N Groot deel van die grond het in die Atlantiese Oseaan neergelê, gedra deur heersende winde wat deels deur die droë en kaal grond ontstaan ​​het toestande self. Hierdie geweldige stofstorms - name soos "Black Blizzards" en "Black Rollers" - verminder dikwels die sigbaarheid tot 'n paar meter (ongeveer 'n meter). Die Dust Bowl het 100,000,000 hektaar (400,000 km2) geraak, gesentreer op die panhandvatsels van Texas en Oklahoma, en aangrensende dele van New Mexico, Colorado en Kansas. 
Miljoene hektaar landbougrond het nutteloos geword, en honderde duisende mense moes hul huise verlaat. Ekonomiese toestande was weinig beter as dié wat hulle oorgehad het. Baie het geen grond gehad nie en het van plaas tot plaas gereis om vrugte en ander gewasse te pluk teen hongersnood. Skrywer John Steinbeck het later geskryf Die druiwe van toorn, wat die Pulitzer -prys gewen het, en Van muise en mans oor sulke mense.
Die negatiewe gevolge was sluitings van banke en oorbelaste hulp- en gesondheidsagentskappe. Ekonomiese migrante het ook gemengde sukses behaal, omdat inheemse werkers in baie gebiede die intense mededinging om kwynende werk teëgekom het. Die National Drought Mitigation Center het berig dat finansiële hulp van die regering alleen teen die einde van die droogte tot $ 1 miljard (in 1930's) kon beloop. 
Droogte het in die suidwestelike Verenigde State in 1944 begin en gedurende die res van die dekade voortgeduur, een van die langste aangetekende droogtes wat daar waargeneem is. Hierdie droogte het tot in die vyftigerjare voortgeduur. 
Ander ernstige droogtejare in die Verenigde State het gedurende die 1950's plaasgevind. Hierdie droogtes het voortgeduur vanaf die veertigerjare se droogte in die suidwestelike Verenigde State, New Mexico en Texas gedurende 1950 en 1951, en die droogte was wydverspreid deur die Sentraalvlaktes, Middeweste en sekere Rocky Mountain State, veral tussen die jare 1953 en 1957, en teen 1956 dele van Sentraal -Nebraska bereik 'n droogte -indeks van -7, drie punte onder die uiterste droogte -indeks.  Van 1950 tot 1957 beleef Texas die ergste droogte in die geskiedenis. Teen die tyd dat die droogte geëindig het, is 244 van Texas se 254 provinsies tot federale rampgebiede verklaar.  In Kalifornië het droogte besonder erg geword, met 'n paar natuurlike mere wat heeltemal opgedroog het in 1953. Suid -Kalifornië is swaar getref deur droogte in 1958–59, wat waterbronne erg onder druk gebring het. 'N Wydverspreide stofstorm in die 1930's het die Vlaktes en verder op 19 Februarie 1954 geraak deur wind van tot 161 km/h, wat in sommige gebiede grond tot 3 voet diep gedryf het.  
Die noordooste van die Verenigde State is getref met verwoestende droogte wat in die 1960's byna vier tot vyf jaar geduur het. Die droogte het verskeie streeksstede van Virginia tot Pennsylvania, New Jersey en New York geraak. Die droogte het ook sekere Midwest -state geraak, waaronder Wisconsin, Iowa, Illinois, Minnesota, Missouri en die Great Plains.  In die vroeë 1960's het droogte in dele van Kalifornië voortgeduur. Suid -Kalifornië het in 1961 die ergste droogte van die 20ste eeu aangeteken.
Kortdroogtes het gedurende 1976 en 1977 veral in die Verenigde State van Amerika geraak. Die sneeupak in Kalifornië het in 1977 'n laagtepunt bereik. Waterbronne en landbou (veral vee) het 'n negatiewe uitwerking op die land se ekonomie gehad. Hierdie droogte het die volgende jaar heeltemal omgekeer. 
Droogtes het ook die Noordoos -VSA, Corn Belt en Midwest -state gedurende 1980 en 1983 geraak. Die droogte in 1983 in die Midde -Ooste het geassosieer met baie droë toestande, erge hitte en onvoldoende gewasgroei wat pryse beïnvloed en boere teëspoed veroorsaak het.  Veelvuldige rampverklarings het in Indiana en buurstate uitgegaan weens die droogte van 1983.  Lesings van 100 ° F (38 ° C) of hoër het in 1983 algemeen geword tydens hierdie droë periodes in die Midde -Weste, Ohio Valley -streke en Great Lakes. Kentucky verklaar dat die droogte in 1983 die tweede ergste in die 20ste eeu 1983 was, die droogste kalenderjaar van Ohio. Los Angeles het daardie jaar meer reënval gekry as Cleveland. Die droogte het baie bome en struike in rus gebring en watertekorte in baie dorpe veroorsaak.  Die gepaardgaande hittegolwe het tussen 500–700 mense in die Verenigde State doodgemaak. Soortgelyke tye gedurende 1980 veroorsaak tussen 4000 en 12000 sterftes in die Verenigde State, asook $ 24 miljard se skade aan 1980 dollar.
'N Erge droogte het die Suidoos van 1985 tot 1987 getref. Dit het in 1985 begin vanaf die Carolinas-wes-suidwes tot in Alabama, toe die jaarlikse reënval met 5 tot 35 persent laer as normaal was. Ligte neerslag duur voort in die lente van 1986, met Atlanta, Georgia, wat hul droogste eerste ses maande op rekord aangeteken het. Groot hoeveelhede neerslag gedurende die winter van 1987 het die droogte beëindig. 
Die Wes -Verenigde State het in die laat 1980's 'n lang droogte beleef. Kalifornië het een van sy langste droogtes ondergaan, van laat 1986 tot vroeg in 1991. Die droogte het in 1988-89 vererger, aangesien baie van die Verenigde State ook onder erge droogte gely het.In Kalifornië het die vyfjarige droogte einde 1991 geëindig as gevolg van ongewone aanhoudende swaar reën, waarskynlik veroorsaak deur 'n beduidende El Niño-gebeurtenis in die Stille Oseaan en die uitbarsting van die berg Pinatubo in Junie 1991. 
Nog 'n beduidende droogte in die Verenigde State het plaasgevind gedurende 1988 en 1989. Na 'n ligter droogte in die suidooste van die Verenigde State die vorige jaar, het hierdie droogte versprei vanaf die Mid-Atlantiese Oseaan, Suidoos, Middeweste, Noordelike Groot Vlaktes en Wes-Verenigde State. Hierdie droogte was wydverspreid, buitengewoon intens en het gepaard gegaan met hittegolwe wat ongeveer 4,800 tot 17,000 mense in die Verenigde State doodgemaak het en ook vee in die Verenigde State doodgemaak het. [ aanhaling nodig ] 'N Besondere rede waarom die droogte van 1988 baie skadelik geraak het, was dat boere moontlik op 'n klein landbougrond geboer het. 'N Ander rede was die pomp van grondwater naby die uitputtingsmerk. Die droogte van 1988 het oeste byna landwyd vernietig, inwoners se grasperke het bruin geword en waterbeperkings is in baie stede verklaar. Die Yellowstone Nasionale Park het slagoffers geword van veldbrande wat baie bome gebrand het en buitengewone verwoesting in die omgewing veroorsaak het. Hierdie droogte was om baie redes baie katastrofies en het gedurende 1989 in die Upper Midwest States en North Plains State voortgeduur, wat eers amptelik tot 1990 geëindig het. 
Die omstandighede het tot in 1989 en 1990 voortgeduur, hoewel die droogte in sommige state geëindig het danksy normale reënval wat na sommige dele van die Verenigde State teruggekeer het.  ​​Droë toestande het egter weer toegeneem gedurende 1989, wat Iowa, Illinois, Missouri, oostelike Nebraska, Kansas en sekere gedeeltes van Colorado geraak het.    Die droogte het Kanada ook in sekere afdelings geraak. [ aanhaling nodig ] Die droogte van 1988 word die ergste droogte sedert die Dust Bowl 50 jaar tevore in die Verenigde State, volgens skattings van 2008, die skade weens die droogte tussen $ 80 miljard en byna $ 120 miljard (2008 USD). Die droogte van 1988 was so verwoestend dat dit in latere jare vergelyk is met orkaan Andrew in 1992 en met orkaan Katrina   en dit ook die duurste van die drie gebeurtenisse is: orkaan Katrina kom tweede met $ 81 miljard ( 2005 Amerikaanse dollar), orkaan Andrew op die derde plek. Die droogte van 1988 is die duurste natuurramp in die geskiedenis van die Verenigde State.
Gedurende 1993 het die Suidoos -Verenigde State vir lang periodes hoë temperature en droogtetoestande beleef. Die hittegolwe wat gepaard gegaan het, het sewentien mense gesterf, en die algemene skade as gevolg van die droogte in die suidooste van 1993 was tussen $ 1 miljard en $ 3 miljard (1993 Amerikaanse dollar). 
Soortgelyke droogtetoestande het die noordooste van die Verenigde State gedurende 1999 getref - die noordooste, insluitend Kentucky, New York, New Jersey, Pennsylvania en Maryland, is deur groot hittegolwe getref wat byna 700 mense in die noordooste van die VSA doodgemaak het en buitengewoon droë toestande het miljarde dollars in vernietiging gedurende 1999.  Hierdie buitengewoon skadelike droogte herinner aan die droogte in die noordooste van die Verenigde State van die 1960's, aangesien dit soortgelyke state in die noordooste van die Verenigde State en New England geraak het.
Die Midde -Weste en die Rocky Mountain -gebiede het gedurende 2002 'n droogte beleef, wat gepaard gegaan het met droë toestande, veldbrande en warm temperature oor die westelike gebiede in die VSA en die Midde -Weste.   Die Amerikaanse droogte van 2002 het 'n normale brandseisoen in 'n baie gevaarlike, verraderlike en gewelddadige seisoen verander. Denver moes vir die eerste keer in een-en-twintig jaar verpligte beperkings opstel ten opsigte van water, aangesien Colorado en ander state in die suidweste veral swaar getref is deur die erge droogtetoestande in 2002.   Die Quad Cities het ongeveer 8 mm (200 mm) onder die gemiddelde reënval gedurende 2002 (normale neerslag is elke jaar 386 duim (967 mm), gedurende 2002 is 30,00 duim (762 mm) aangeteken). Die reënseisoen 2001-2002 in Suid -Kalifornië was die droogste sedert rekords in 1877 begin het. San Diego het slegs 76 mm (2,99 duim) aangeteken, vergeleke met die jaarlikse gemiddelde van 263 mm (10,34 duim). Rekords is gebreek in 'n nog erger droogte, net vyf jaar later, gedurende die 2006–07 reënseisoen in Los Angeles (82 mm) in vergelyking met die jaarlikse gemiddelde van 385 mm (15,14 duim).  
Die Amerikaanse droogte van 2002 herinner aan die 1988 -droogte en word vergelyk met die droogtes van die 1930's, die droogte van 1983 en die droogte van die 1950's. Die droogte het ook Saskatchewan, Manitoba en Alberta, in Kanada, geraak. 
Alhoewel die Wes -Verenigde State en die suidweste van die VSA die meeste geraak word, kan droogtes ook plaasvind in die Midde -Westelike State, die Sentraal -Groot Vlaktes, Suidoos -Verenigde State, die Midde -Atlantiese Oseaan, die Great Lakes -gebied, die Ohio River Valley, Noordoos -Verenigde State. State en selfs New England. Droogtes wissel in erns en het die potensiaal om tot buitengewone skade te lei, waarheen hulle ook al hul gebied fokus.
In die suidoostelike Verenigde State was daar gedurende die 2000's (dekade) uitgebreide droogtes, wat tot in die weste tot in Texas voortduur. Die suidoostelike Verenigde State is geraak deur swaar droogtes wat van die Carolinas na Mississippi en selfs tot in Tennessee en Kentucky strek. Droogtes wat Florida geraak het, was so erg dat mere eintlik opgedroog het. Veldbrande, bosbrande en kwasbrande was baie algemeen in samewerking met die 2000's (dekade) droogte in die suidooste van die Verenigde State. Die droogte van 2006-2007 in Kalifornië het bygedra tot die uiterste erns van die veldbrande in Kalifornië in 2007.
Missouri, Arkansas, (gedeeltes van) Louisiana, Tennessee, suidoos Iowa en noordelike Illinois is gedurende 2005 met erge droogtes en hitte getref. en gepaardgaande hitteperiodes. Die Quad Cities self het gedurende 2005 slegs 454 mm neerslag gekry. 
In 2008 en 2009 was die grootste deel van die suide en suid-sentrale Texas in 'n toestand van buitengewone droogte. 
Kalifornië het ook 'n meerjarige droogte beleef, wat in 2007-2009 'n hoogtepunt bereik het toe 'n staatswye droogtegeval uitgereik is. Alhoewel berigte oor wydverspreide landbouverliese in latere analise verminder is, is groot afname in baie vispopulasies in die streek waargeneem, en 'n bykomende afhanklikheid van grondwater in die boerdery het moontlik die presedent geskep vir verdere skade in die droogte van 2012-2015 in Kalifornië. 
Die droogte in Kalifornië het tot 2010 voortgeduur en eers in Maart 2011 geëindig. [ aanhaling nodig ] Die droogte het gedurende die somer van 2011 ooswaarts beweeg om 'n groot deel van die suidweste en Texas te beïnvloed. Sien hierbo vir meer inligting oor hierdie droogte. In 2013 en vroeg in 2014 het die droogte in Kalifornië teruggekeer en toegeneem en uitgebrei na 'n groot deel van die westelike VSA. In 2013 het baie plekke in Kalifornië rekords van lae neerslae van alle tye opgestel, met baie min meetbare reën wat oor 'n groot deel van die staat geval het vanaf Januarie 2013 tot middel Februarie 2014. San Francisco het sy vorige jaarlikse rekordlaagtepunt in 2013 byna gehalveer en slegs 5,59 ontvang duim vergeleke met 'n normale van 23,65. Die winter -sneeupakke vir 2012-13 en 2013-14 was een van die laagste wat in die afgelope 100 jaar aangeteken is. In Januarie 2014 het die staat die toewysings van sy staatswaterprojek tot nul persent gesny (opwaarts hersien tot vyf persent in April), 'n rekordlaagtepunt, aangesien die reservoirs tot kritieke vlakke gedaal het.  Munisipale distrikte in die noordelike en sentrale dele van die staat, insluitend die hoofstad, Sacramento, het waterrantsoenering uitgevaardig terwyl meer as 'n halfmiljoen hektaar (2000 km2) se landbougrond in die vallei van die vallei verval het. In 2015 het veldbrande meer as 7 miljoen hektaar gebrand, hoofsaaklik in die westelike VSA en Alaska, wat die nasionale rekord van alle tye nader.  
In 2011 het intense droogte 'n groot deel van Texas, New Mexico en 'n groot deel van die suidweste getref, wat die grootste deel van die streek sedert die Dust Bowl -jare van die dertigerjare tot gevolg gehad het. Die grootste deel van die droogte in Texas het tot 'n einde gekom of dit het in die lente en somer 2012 makliker geraak namate neerslag na die streek teruggekeer het, terwyl die nuwe Mexikaanse droogte onophoudelik in 2014 voortduur. Die droogte in Texas en Suidwes -Amerika het ook gepaard gegaan met 'n ernstige hittegolf wat rekordhitte in 'n groot deel van Texas, insluitend maar nie beperk tot die bring van 'n temperatuur van 40 dae teen 38 ° C of meer na Dallas, Texas. Droogte van ernstige omvang het ook 'n groot deel van die Suidoos -VSA, veral Georgia en Suid -Carolina, geraak. Daar word geglo dat 'n kombinasie van La Niña en klimaatsverandering bygedra het tot die intense droogte.
In 2012 het 'n groot deel van die VSA droogtetoestande ontwikkel gedurende die laat winter- en lente -maande en tot in die somer, wat die Noord -Amerikaanse droogte in 2012 veroorsaak het. Intussen het ernstige tot uiterste droogte ontwikkel in die laer Midde -Weste en Ohio -vallei sowel as die suidelike en sentrale Rockies. Dit het gelei tot groot veldbrande in Colorado, waaronder die rekord wat die vuur van die Waldo Canyon veroorsaak het, die mees vernietigende in die geskiedenis van Colorado. Droogtetoestande het gelei tot talle kansellasies van vuurwerke en vrywillige waterbeperkings in baie van die Ozarks, Mid-Mississippi en Ohio River Valleys. Langdurige gevolge van La Niña, klimaatsverandering en ook 'n groot aanhoudende hoë druk op die boonste vlak wat sedert die laat winter in 'n groot deel van Noord -Amerika teenwoordig is, het sedert Februarie 2012 tot die droogte en bogemiddelde temperature bygedra. siklus van verminderde verdamping en verminderde reënval gedurende die lente van 2012. Terwyl die somer van 2011 die tweede warmste (23,6 ° C) in die Amerikaanse geskiedenis was na die Dust Bowl-era van 1936, was 74,6 ° F (23,7 ° C) C) die somer van 2012 was die derde warmste (23,4 ° C). Hierdie intense hittegolf het bygedra tot die intensivering van die droogte, veral oor die Midde -Weste en die Noordelike Vlaktes. [ aanhaling nodig ] Omdat die droogtetoestande Amerikaanse boere gedwing het om vee te verkoop, het die departement van verdediging probeer om vleis teen 'vuurverkoop' -pryse aan te koop om maaltye op te berei vir die maer tye wat voorlê. 
Hoë koringpryse wat deur die droogte veroorsaak word, het boere ontmoedig om in alternatiewe droogte-verdraagsame gewasse te belê. 
Die Amerikaanse droogtemonitor het in September 2016 'uiterste droogte' -toestande waargeneem in 'n groot deel van die oostelike helfte van Massachusetts, suidoostelike New Hampshire en die suidelike deel van Maine. 
In die somer 2016 het erge droogte die gematigde gebied van New England en New York geraak, waaronder 'n droogte in Massachusetts en New York wat tot in die herfs voortgeduur het.  Hoewel dit nie so erg was as ander groot, meer bekende droogtes in die suide en weste waar die klimaat halfdroog is nie, was dit een van die ernstigste in die noordoostelike streek. In 2020 versprei droogte stadig deur die Verenigde State, insluitend weer in die noordooste. Hoewel dit nie so ernstig is as die droogte in Texas en Kalifornië van die 2000's nie.
Die hidroloog Royce Fontenot het gesê dat die impak van droogte volgens die La Niña -patroon sal voortduur. 
Vanaf die somer 2020 was  droogte wydverspreid in die Dakotas,  New Mexico, Colorado, Wyoming, Iowa,  Nebraska, Kansas, dele van Missouri, Illinois en Minnesota.
Kyk die video: Aanhoudende droogte gaat Achterhoek blijvend veranderen (Januarie 2022).
Wanneer het die Amerikaanse oorlog van 1812 werklik geëindig?
Vra Steve: Robert Kennedy
Is aan Nikolai Bukharin tydens die verhoor gesê dat sy taak was "om te bely en te bekeer, nie om te stry nie"?
Een van die belangrikste prehistoriese terreine in die Verenigde State wat in Miami gevind is
Waar kan ek kaarte en ander historiese bronne / verwysings van Calcutta / Kolkata in die Victoriaanse era vind?