Bonaparte die plaagslagoffers raak - Die versamelings
Bonaparte die plaagslagoffers raak
Titel: Bonaparte aan die slagoffer raak.
Skrywer: THIEBAULT Jean-Baptiste (1809 - 1839)
Datum getoon: 11 Maart 1799
Afmetings: Hoogte 41,8 - Breedte 64
Tegniek en ander aanduidings: Houtstensil op papier gekleur Verwerk in Epinal te Pellerin
Kontak kopiereg: © Foto RMN-Grand Palais - D. Adam
Prentverwysing: 01.2.49 / Inv.50.21.544 D
Bonaparte die plaagslagoffers raak.
Tydens die Siriese ekspedisie het 'n epidemie van pes die Franse leër geteister ná die inname van Jaffa. Die dapperheid van die kommandant van die leërs, sy plig om niks te stop nie, selfs nie in die lig van siekte nie, sal Napoleon self behou om een ​​van die merkwaardigste episodes van sy regering te illustreer; die anekdote word dan 'n legende.
Hierdie gravure is deel van 'n reeks wat deur Imagery Pellerin  vervaardig is oor die tema van die Napoleontiese epos, van die groot gevegte tot die apoteose van die Keiser. Die firma is onder die Empire gestig. Behalwe godsdienstige en tradisionele temas, sal die prestasies van Napoleon en sy leër die Franse se verbeelding nog lank aanwakker, lank na sy regering. Jean Charles Pellerin en Antoine Réveillé, voormalige soldaat van die keiserlike leër, sal die inisieerders van hierdie produksie wees, volgens die Spinalian-legende, geïnspireer deur herinneringe aan laasgenoemde se veldtogte.
Hul modelle is soms geïnspireer deur beroemde skilderye. Hier blyk dit Antoine Gros se doek te wees The Plagued of Jaffa. 'N Paar maande voor die kroning van die keiser aangebied, is dit op sy versoek uitgevoer om sy propagandastrategie te verseker en sy mag te konsolideer en te legitimeer. Gravering sal sy roem verseker.
Alhoewel dit vereenvoudig is, is die totale samestelling van die druk soortgelyk, wat die simboliese gebaar van Bonaparte onderstreep. Die posisie van die halfnaakte liggaam van die pesslagoffer is egter nie die van die skildery nie, maar eerder stereotipies van die held se dood soos vasgestel deur Jacques Louis David. Aan die vooraand van die rewolusie het hy verskeie kere geskoei op Hector in Die pyn van Andromache, om die liggaam van Le Peletier de Saint-Fargeau voor te stel of om die dood van Marat te vergroot. Die halfliggende naakte liggaam, gedrapeer in die antieke styl, die basreliëf-komposisie wat die karakters besonder sigbaar maak en die boëstelsel wat die agtergrond sluit soos op 'n toneelverhoog, is soveel neoklassieke elemente as vind 'n mens 'n halwe eeu later in Epinal. Die duursaamheid van die styl wat deur die eerste skilder van die Keiser opgelê word, stem ooreen met die Napoleontiese legende, want dit word ook in populêre beelde vertel deur visuele kodes wat uniek daarvoor is. Hierdie kodes maak dit moontlik om 'n ideaal te dien wat deur die grootste getal ontvang, verwag en verstaan ​​word.
Die simboliese gebaar van Napoleon het sy legende gevoed danksy die verspreiding van die beeld en die uitdrukkingskrag daarvan. Laasgenoemde het gehelp om die imperiale politieke ontwerp in die kollektiewe onbewuste te laat kristalliseer. Terwyl die keiser vroeër die voorreg van wonderkonings was, het hy 'n monargiese ikonografie toegeëien wat verder gaan as die heldhaftige karakter om pseudo-godsdienstige toon te aanvaar.
Die kultus in sy geheue sou later ontwikkel, herleef toe die as in 1840 terugkeer. Hierdie beeld van Epinal getuig van die oorheersende rol wat die Pellerin-fabriek in die destydse verspreiding van Bonapartistiese ideale gespeel het. Alfred de Musset in Belydenis van 'n kind van die eeu getuig van die vurigheid van die Romantiese geslag vir die Keiser: "Slegs een man was toe in Europa lewend; die res van die wesens het probeer om hul longe te vul met die lug wat hulle ingeasem het. "
Marc BLOCH Kings thaumaturges: studie oor die bonatuurlike karakter wat toegeskryf word aan koninklike mag, veral in Frankryk en Engeland Parys, Gallimard, herdruk 1987, Jules DESCHAMPS Oor die legende van Napoleon Parys, Honoré Champion ou boekwinkel, 1931 Uitstallingskatalogus Triumph and Death of the Hero: History Painting in Europe from Rubens to Manet Wallraf-Richartz Museum, Musée des Beaux-Arts, Lyon, 19 Mei-17 Julie 1988, Lyon, Electra-Musée des Beaux-Arts, 1988. Nicole GARNIER Franse gewilde beelde volume II, "The image of Epinal engraved on wood", RMN, Parys, 1996. Jean LUCAS-DUBRETON Die kultus van Napoleon. 1815-1848 Parys, Albin Michel, 1960. Annie JOURDAN Napoleon, held, imperator, beskermheer Parys, Aubier, 1998. Denis MARTIN Beelde van Epinal, Quebec Museum Paris-Québec, RMN, 1995 Jean TULARD (regie) Napoleon-woordeboek Parys, Fayard, 1989, nuut. red. 1999. Jean TULARD Napoleon of die mite van die Verlosser Parys, Fayard, 1977, nuut. red. 1993.
Die PELLERIN-fabriek in Epinal Tussen 1822 en 1854 het Nicolas Pellerin en Pierre-Germain Vadet die Pellerin-beeldmateriaal wat 'n eeu vroeër in Epinal gestig is, uitgebuit en voorspoedig gemaak deur Jean-Charles Pellerin (1756-1836), vader van Nicolas en skoonpa van Pierre-Germain. Pellerin en Vadet sal beelde ontwikkel en die produksie daarvan in die 1830's in die buiteland versprei. Vadet, 'n voormalige soldaat van die Ryk, dra by tot die verspreiding van beelde wat gekoppel is aan die kultus van Napoleon I en geskep deur François Georgin. Nicolas Pellerin brei sy produksie uit en moderniseer die fabriek. Daarna huur hy honderd werkers en jong gravers, waaronder Jean-Baptiste Thiébault. Tussen tradisie en moderniteit is die tweede kwart van die negentiende eeu 'n oorgangsperiode vir Spinaliaanse beelde, wat beide 'n begeerte is om voort te gaan met 'n produksie wat homself reeds bewys het in sy temas en in die tegniek van houtsnee. en die behoefte om hierdie produksie uit te brei na nuwe onderwerpe, behandel volgens prosesse wat die verhoging van afdrukke soos stereotipering en litografie moontlik maak.
THIEBAULT Jean-Baptiste (Nancy, 1809-Metz, 1839) Die verblyf van hierdie Nancy-kunstenaar in Epinal was kort. Hoofsaaklik histories, is sy gravures, dikwels geneem uit tekeninge deur François Georgin, sy voorganger, tussen 1834 en 1835 geproduseer, en sy aktiwiteit is toe voortgesit in Metz in Dembour. Hy is skielik op 30-jarige ouderdom oorlede. Buiten sy tydperk van Spinaliaanse skepping, word sy houtsneë egter tot die middel van die 19de eeu deur die Fabrique Pellerin verwerk en versprei.