Waarom was eunugs so invloedryk in die Chinese geskiedenis? - Inligting
Chinese eunugs was die persoonlike dienaars van die keiser en sy huisgesin; Om naby te wees en die oor van die keiser te hê, gee jou krag. 'N Eunug kan jou help deur 'n goeie woord in te gee; eunugs wat veral goed vertrou word, kan daardie vertroue misbruik deur te manipuleer wat die keiser hoor, inligting weerhou of ander verdraai. Ek dink dat dit alleen genoeg is om te verduidelik waarom sommige eunugs so 'n groot uitwerking in die geskiedenis gehad het.
Ek dink nie eunugs was 'n besonder destabiliserende instelling nie. As u 'n omvattende oorsig van al die magstryd deur die geskiedenis gedoen het, vind u baie faksies, insluitend die gewone verdagtes, soos prinse (bv. Li Shimin), generaals (An Lushan), kanseliers (Cao Cao), keiserinne (Wu Zetian) ), paleiswagte (keiser Taizu van Song), etniese/godsdienstige rebellies en invalle. Eunugs is slegs een van vele faktore.
Ek dink dit is belangrik om bedag te wees op die tradisionele Chinese geskiedskrywing en die vooroordeel daarvan. Eunugs is verneder omdat hulle as onmenslik beskou word, en net soos vroue, is hul prestasies tot die moderne tyd geïgnoreer. Byvoorbeeld, Zheng He se ekspedisies is tot in die 20ste eeu in die amptelike geskiedenis geïgnoreer.
Die rede vir die bestaan ​​van Eunuchs was dat hulle die keiser kon dien sonder die risiko om enige van sy Harem te bevrug. Sonder Eunuchs is daar meer twyfel of die volgende troonopvolger werklik 'n nageslag van die keiser is.
Die res, soos Congusbongus sê, het betrekking op toegang. Aangesien hulle die toegang tot die keiser beheer het, en inderdaad sy primêre 'vriende' was, het hulle mag oor die keiser gehad.
Ek dink eunugs het ook elders 'n invloed gehad. Behalwe dat hulle betroubaar was by harems, was hulle in 'n meer algemene sin betroubaar: hulle het 'n 'verbintenis' aangegaan.
Wie was die Ethiopiese eunug?
Die Ethiopiese eunug wat in die Bybel genoem word, was 'n hooggeregshofbeampte van Candace, die koningin van Ethiopië. Hy was in Israel om die Here in die tempel te aanbid, wat beteken dat hy waarskynlik 'n Joodse proseliet was. Op sy reis huis toe na Ethiopië het hy 'n lewensveranderende ontmoeting met Filippus die evangelis gehad (Handelinge 8: 26 & ndash40).
'N Eunug is 'n man wat gekastreer is met die oog op betroubare diensbaarheid in 'n koninklike huis (sien Ester 1:10 4: 4 en Daniël 1: 9). 'N Koning sou sy knegte dikwels kastreer om te verseker dat hulle nie in die versoeking sou kom om saam met ander in die paleis (spesifiek die koninklike harem) seksuele aktiwiteite te beoefen of om te verhoed dat hulle 'n omverwerping beplan nie (eunugs was nie in staat om 'n eie dinastie op die been te bring nie) ). Eunugs is in baie beskawings werksaam, waaronder die Antieke Midde -Ooste, Antieke Griekeland en Rome, China, Korea en Thailand. Jesus noem hulle in Matteus 19:12.
Die verhaal van die Ethiopiese eunug in Handelinge 8 is 'n wonderlike uitbeelding van God se rol in evangelisasie. Die verhaal begin met Philip, een van die sewe oorspronklike diakens, wat pas die evangelie in Samaria verkondig het (Handelinge 8: 4 & ndash8). Filippus is besoek deur 'n engel wat hom aangesê het om suid te gaan na 'n pad wat van Jerusalem na Gaza in die woestyn geloop het (Handelinge 8:26). Philip het nie gevra waarom hy na die middel gestuur word nie, net waarheen hy gegaan het (vers 27). Onderweg, in 'n wa, was die Ethiopiese eunug, wat pas uit Jerusalem teruggekeer het. Die eunug sit in sy wa en lees die boek Jesaja. Die Gees van die Here het vir Filippus gesê om na die wa te gaan, en toe Philip nader kom, hoor hy hoe die hofdienaar hardop uit Jesaja lees. Philip het die Ethiopiër gevra of hy nie verstaan ​​wat hy lees nie. Die eunug antwoord: "Hoe kan ek, as iemand my nie lei nie?" Daarna nooi hy Filippus om saam met hom in die wa te kom sit (vers 31). Die gedeelte wat die Ethiopiese eunug gelees het, was die volgende: 'Hy is soos 'n skaap na die slagting gelei, en soos 'n lam voor sy skeerder stil word, / sodat hy nie sy mond oopgemaak het nie. / In sy vernedering is hy van reg ontneem. / Wie kan van sy nageslag praat? / Want sy lewe is van die aarde geneem "(Handelinge 8: 32 & ndash33 vgl. Jesaja 53: 7 & ndash8). Die eunug het gewonder oor wie die profeet praat, "homself of iemand anders?" (Handelinge 8:34). Philip gebruik hierdie geleentheid om die gedeelte te verduidelik: dit was 'n profesie oor Jesus Christus, wat sagmoedig sy lewe gegee het om die wêreld te red. Terwyl Philip die evangelie verduidelik, het die Ethiopiese eunug geglo. Toe hulle by die water langs die pad kom, het die eunug gevra om gedoop te word (Handelinge 8:36).
Philip het ingestem om hom te doop, en die Ethiopiese eunug 'het bevel gegee om die wa te stop. Toe het beide Filippus en die hofdienaar in die water geval en Filippus het hom gedoop "(Handelinge 8:38). Sodra die Ethiopiese eunug uit die water opkom, "het die Gees van die Here Filippus skielik weggeneem, en die hofdienaar het hom nie weer gesien nie, maar het bly gegaan" (vers 39). Volgens oorlewering het die eunug die evangelie na Ethiopië teruggebring en die kerk daar gestig. Filippus het homself in Azotus bevind, en hy het voortgegaan om die evangelie te verkondig op pad na Sesarea (Handelinge 8:40).
Daar is baie elemente van God se voorsienigheid en ingryping in die verhaal van die Ethiopiese eunug. Die verslag onthul die belangrikheid van hierdie drie dinge: die Woord van God, die leiding van die Heilige Gees en 'n menslike evangelis. Om 'n persoon die waarheid te aanvaar, moet hy eers die waarheid hoor verkondig (Romeine 10:14). Dit is God se begeerte dat die waarheid oral verkondig moet word (Handelinge 1: 8). Die Gees van die Here het die eunug se hart voorberei om die evangelie te ontvang. Terwyl die hofdienaar Jesaja lees, begin hy vrae vra, en op die regte oomblik bring die Here vir Filippus oor sy pad. Die veld was 'ryp vir oes' (Johannes 4:35), en Filippus was God se arbeider in die veld. Dit was geen toeval nie. Dit was van die begin af God se plan, en Filippus was gehoorsaam aan die plan.
Die Ming -dinastie, wat die Yuan (Mongoolse) dinastie (1206–1368) opgevolg het, is gestig deur Zhu Yuanzhang. Zhu, wat van nederige oorsprong was, het later die heerskappy van Hongwu aangeneem. Die Ming het een van die stabielste, maar ook een van die mees outokratiese van alle Chinese dinastieë geword.
Die basiese regeringstruktuur wat deur die Ming gevestig is, is deur die daaropvolgende Qing (Mantsjoe) -dinastie voortgesit en het geduur totdat die keiserlike instelling in 1911/12 afgeskaf is. Die staatsdiensstelsel is tydens die Ming vervolmaak en is dan gestratifiseer, byna al die top -amptenare van Ming het die burokrasie betree deur 'n regeringseksamen te slaag. Die sensuur (Yushitai), 'n kantoor wat ontwerp is om amptelike wangedrag en korrupsie te ondersoek, is 'n aparte orgaan van die regering. Sake in elke provinsie is deur drie agentskappe hanteer, wat elk by afsonderlike buro's in die sentrale regering aangemeld het. Die posisie van premier is afgeskaf. In plaas daarvan het die keiser die persoonlike beheer van die regering oorgeneem en regeer met die hulp van die spesiaal aangestelde Neige, of Groot Sekretariaat.
Eintlik bevat die Ming die beleid van die Song -dinastie om staat te maak op die letterkundiges in die bestuur van staatsake. Vanaf die Yongle -keiser het die keisers egter toenemend op vertroude eunugs staatgemaak om die literatore te bevat. In daardie tyd was ook 'n strafstelsel ingebring deur met 'n stok in die hof te slaan, wat bedoel was om burgerlike amptenare te verneder - terwyl hulle dit ook gebruik om die keiser se doel te bereik om die praktiese beheer van die staat in sy eie hande te behou. By besluit van die keiser is 'n uitgebreide spioenasiediens onder drie spesiale agentskappe georganiseer.
Stryd met mense van verskillende nasionaliteite het gedurende die Ming -tydperk voortgeduur. Botsings met Mongole was byna onophoudelik. Gedurende die eerste dekades van die dinastie is die Mongole noordwaarts na die buitenste Mongolië (die huidige Mongolië) gedryf, maar die Ming kon nie 'n beslissende oorwinning eis nie. Van toe af kon die Ming oor die algemeen hul noordelike grens behou, hoewel dit in die latere stadiums van die dinastie in werklikheid slegs die lyn van die Groot Muur bereik het. In die noordooste het die Juchen (Chinees: Nüzhen, of Ruzhen), wat aan die einde van die 16de eeu in die noordooste opgestaan ​​het, die Ming -weermag gedruk om agtereenvolgens suidwaarts terug te trek, en uiteindelik het die Ming die oostelike einde van die Groot Muur tot hul laaste verdedigingslinie. Die Ming het aansienlike hulpbronne bestee aan die instandhouding en versterking van die muur, veral naby Beijing, die hoofstad van die dinastie.
In die vroeë Ming -tye het China se gebied aansienlik in die suide uitgebrei as gevolg van die suksesvolle inval in Noord -Viëtnam. Maar die kort besetting van Viëtnam het 'n vaste plaaslike guerrilla -weerstand gehad, en die Ming -regering het vinnig besluit om die grens na sy oorspronklike lyn te herstel. Dit het nooit weer probeer om suidwaarts te stoot nie. Gedurende die 15de eeu het die regering groot flotiele versamel wat hulde gebring het onder bevel van Zheng He om die invloed van China uit te brei. Ook tydens die Ming het Japan meer aggressief geraak. In die 15de eeu het Japannese stropers met Chinese seerowers saamgespan om kusaanvalle in Chinese waters te doen, wat relatief klein was, maar steeds baie ontwrigtend was vir Chinese kusstede. Die Ming -regering het uiteindelik probeer om die poging van Japan om Korea te beheer, te stop, wat 'n lang en duur veldtog geword het.
Die Ming -regering is geleidelik verswak deur faksionalisme tussen burgerlike amptenare, inmenging deur paleis -eunugs, die laste van 'n groeiende bevolking en 'n opeenvolging van swak en onoplettende keisers. In 1644 het 'n rebelleleier, Li Zicheng, Beijing verower, en die plaaslike Ming -militêre bevelvoerder het hulp versoek van die stamme van Manchu wat die noordelike grense van China binnegedring het. Die Mantsjoe het Li Zicheng verdryf en daarna gebly en die Qing -dinastie gevestig.
Lord Varys, 'n prominente eunug in Westeros.
, die Meester van Fluisteraars op die klein raad in King's Landing, wat tydens sy kinderjare deur 'n towenaar geteister is.
The Unsullied-vegter-eunuchs en slawe-soldate uit Slaversbaai. Op die ouderdom van vyf jaar deur die Good Masters of Astapor gekastreer aan die begin van hul brutale oefenregime.
, bevelvoerder van die Ongedwaalde magte wat nou Daenerys Targaryen bedien.
Hierdie derde eeu het 'godsdienstige fanatikus' sy werk opgegee, op die vloer geslaap, geen vleis geëet nie, geen wyn gedrink nie, twee keer per week gevas, geen skoene gehad nie en het hy na bewering gekastreer vir die geloof. Hy was ook die mees produktiewe geleerde van sy ouderdom (met honderde werke tot sy eer), 'n eersteklas Christelike filosoof en 'n diepgaande student van die Bybel.
Kinderkind Origen Adamantius (& quotman of steel & quot) is gebore naby Alexandrië omstreeks 185 nC. In 202 toe sy pa, Leonidas, onthoof is weens sy Christelike oortuigings, wou Origenes ook as martelaar sterf. Maar sy ma het hom verhinder om die huis te verlaat en sy klere weg te steek.
Om sy gesin te onderhou, het die 18-jarige Origenes 'n grammatikaskool geopen, tekste gekopieer en kategese (diegene wat lidmate van die kerk wil word) onderrig. Hy studeer self onder die heidense filosoof Ammonius Saccas om sy geloof beter te verdedig teen heidense argumente. Toe 'n ryk bekeerling hom sekretarisse voorsien, het hy begin skryf.
Ignatius van Antiochië, gemartel
Irenaeus skryf Teen ketterye
'Groot vervolging' begin onder Diocletianus
Bybelstudent en kritikus
Origenes werk 20 jaar lank aan sy Hexapla, 'n massiewe werk van Ou -Testamentiese analise wat geskryf is om Joodse en gnostiese kritici van die Christendom te beantwoord. Dit was 'n ondersoek van Bybelse tekste en het ses parallelle kolomme: een in Hebreeus en die ander vyf in verskillende Griekse vertalings, waaronder een wat hy in Jerigo in 'n pot gevind het. Dit het 'n belangrike stap geword in die ontwikkeling van die Christelike kanon en skriftuurlike vertaling, maar dit is ongelukkig vernietig. So groot was dit dat geleerdes twyfel of iemand dit ooit heeltemal gekopieer het.
Hierdie eerste Bybelgeleerde het die Skrif op drie vlakke ontleed: die letterlike, die morele en die allegoriese. Soos hy dit gestel het, & quot; Net soos die mens uit liggaam, siel en gees bestaan, so doen die Skrif net so. & Quot; Origenes het trouens die allegoriese verkies, nie net omdat dit meer geestelike interpretasies moontlik gemaak het nie, maar ook baie gedeeltes onmoontlik gevind om letterlik te lees: & quot Nou watter man van intelligensie sal glo dat die eerste en die tweede en die derde dag en hellip bestaan ​​sonder die son en maan en sterre? & quot Ouderdomme. Die belangrikste werk van Origenes, De Principiis (On First Principles), was die eerste sistematiese uiteensetting van Christelike teologie wat ooit geskryf is. Daarin het hy 'n Christelike filosofie geskep, wat die Griekse tegniek en Bybelse aannames sintetiseer. Voeg by hierdie massiewe werke sy homilies en kommentare, en dit is duidelik waarom hy na bewering sewe sekretarisse besig gehou het en Jerome (c.354 & ndash420) in gefrustreerde bewondering laat sê het, "Het iemand dalk alles gelees wat Origen geskryf het?"
Origenes was nog altyd omstrede. Sy aangemelde selfskending, in reaksie op Matteus 19:12 (& quot & hellip daar is eunugs wat hulself eunugs gemaak het ter wille van die koninkryk van die hemele & hellip. & Quot) is veroordeel as 'n drastiese waninterpretasie van die teks. In Palestina preek hy sonder om georden te word en is so veroordeel deur sy biskop, Demetrius. Toe hy op 'n tweede reis deur dieselfde biskoppe georden is wat hom uitgenooi het om die eerste keer te spreek, het Demetrius hom in ballingskap gestuur.
Alhoewel sommige van sy geskrifte vermoedelik hipoteties was, het Origenes geleer dat alle geeste gelyk geskape is, bestaan ​​voor geboorte en dan uit genade geval het. Verder is hierdie rasionele wesens wat gesondig het en ter wille van hulle geval het, in verhouding tot hul besonderse sondes, in slawe as slawe tot straf as 'n paar demone, sommige mans en sommige engele verslaaf. Hy het ook geglo dat alle geeste, selfs Satan, gered kan word. "Die mag om te kies tussen goed en kwaad is binne bereik van almal," het hy geskryf.
Die belangrikste is egter dat Origenes die Drie -eenheid as 'n hiërargie beskryf, nie as 'n gelykheid van Vader, Seun en Gees nie. En alhoewel hy Gnostiese oortuigings aangeval het, net soos hulle, het hy die goedheid van materiële skepping verwerp.
Drie eeue na sy dood het die Raad van Konstantinopel (553) hom as 'n ketter uitgespreek: & quot Wie sê of dink dat die straf van demone en die goddelose nie ewig sal wees nie & hellip laat hom anathema wees. & Quot
Sommiges beweer dat Origenes net probeer het om die geloof in die idees van sy tyd in te stel, maar sy werke is onderdruk na sy veroordeling, so moderne oordeel is onmoontlik.
Ondanks sulke veroordeling, het Origenes gesê: 'Ek wil 'n man van die kerk wees en' hellip 'van Christus genoem word. As antwoord op die beskuldiging dat Christene deur die weiering van militêre diens die toets van goeie burgerskap te slaag, skryf hy: & quot wat blykbaar veg. & quot
Die owerhede was egter nie oortuig nie: in 250 laat keiser Decius Origenes in die gevangenis sit en martel. Hy is doelbewus aan die lewe gehou in die hoop dat hy van sy geloof sou afstand doen. Maar Decius sterf eerste en Origenes gaan vry. Sy gesondheid is gebreek, Origen sterf kort na sy vrylating.
Kultuur en Wetenskap
Die kultuur het vinnig ontwikkel, veral in die letterkunde. Drie van die vier groot klassieke meesterwerke uit die Chinese letterkunde - Reis na die Weste, Outlaws of the Marsh, en Romantiek van die drie koninkryke is gedurende hierdie tydperk ingeskryf. Boonop nog twee bekende romans - Peony Pavilion en Die pruim in die goue vaas was ook uitstekende werke in daardie tydperk. Intussen het volksliteratuur floreer, verteenwoordig deur 'n groep skrywers soos Tang Yin, Song Lian, Zhang Dai, Wu Weiye en Yuan Hongdao. In die filosofie het Wang Yangming se nuwe gedagtes genaamd 'Filosofie van die gees' 'n nuwe denkgolf gevorm wat gehelp het om 'n nuwe sosiale neiging te vorm.
Badaling Great Wall, Ming Dynasty
Voor die 16de eeu was die wetenskaplike ontwikkeling van die Ming -dinastie in die voorpunt van die wêreld. Baie wetenskaplike boeke verskyn in die vroeë en middelperiode, naamlik mediese boek Kompendium van Materia Medica deur Li Shizhen, Song Yingxing 's Hemelse skeppings oor die handwerkbedryf, Xu Guangqi Volledige verhandeling oor landbou en Xu Xiake's Reise van Xu Xiake. Dit alles was die kosbare dokumente vir vandag se studie van die antieke tegnologie. Boonop was die militêre tegnologie in hierdie tydperk relatief gevorderd. 'N Soort geweer genaamd 'huochong gun ' en kragtige artillerie is in die laat periode uitgevind. Daar word gesê dat 'n man met die naam Wan Hoo selfs na die lug probeer vlieg het deur in 'n stoel te sit wat deur kruitstokke aangedryf word. Ongelukkig het hy misluk en het hy die eerste offer geword in die verowering van die hemel.
Uiteindelik was argitektuur die grootste prestasies wat gedurende hierdie tyd behaal is. Die Verbode Stad in Beijing is hierdie keer vervaardig. Porseleinvervaardiging was ook relevant gedurende hierdie tyd, wat bygedra het tot die hedendaagse kunste.
Die groot opening van die Grauman & rsquos Chinese teater in Hollywood op 18 Mei 1927 was die mees skouspelagtige teateropening in die geskiedenis van rolprente. Duisende mense staan ​​aan die Hollywood Boulevard en 'n oproer het uitgebreek toe aanhangers probeer om 'n blik op die filmsterre en ander bekendes te kry toe hulle by die opening aankom. Die film wat daardie aand in première was, was Cecil B. DeMille & rsquos & ldquoThe King of Kings, & rdquo wat voorafgegaan is deur & ldquoGlories of the Scriptures, en rdquo 'n lewendige proloog wat deur meesterprogramman Sid Grauman bedink is. 'N Wurlitzer-orrel en 65-stuk orkes het musiek vir die proloog verskaf. Die teater is die volgende dag, 19 Mei 1927, vir die publiek oopgemaak.
Grauman het voorheen die Million Dollar -teater in die sentrum van Los Angeles en die weelderige Egiptiese teater 'n paar blokke van die Chinese gebou, maar hy wou sy droomteater bou. Die eiendomsmagnaat C.E. Toberman het hom gehelp om 'n langtermyn-huurkontrak op 'n stuk eiendom op die boulevard te bekom, en Grauman het saam met die argitek Raymond Kennedy die planne vir die teater ontwikkel. Norma Talmadge draai in Januarie 1926 die eerste graaf vol vuil en die pragtige Chinese aktrise Anna May Wong ry met die eerste klinknagel in die staaldrade. Die gebou kos $ 2 000 000, en agtien maande later het die Chinese teater geopen.
Magtiging moes van die Amerikaanse regering verkry word om tempelklokke, pagodes, klip Heaven Dogs en ander artefakte uit China in te voer. Digter en filmregisseur Moon Quon kom uit China, en onder sy toesig het Chinese vakmanne baie stukke beeldhouwerke geskep in die werkgebied wat uiteindelik die voorhof van die sterre geword het. Die meeste van hierdie stukke versier vandag nog die sierlike binnekant van die teater.
Die legendariese voorhof van die teater en rsquos, beskerm deur sy hoë geboë mure en torings met koper, dien as 'n oase vir die sterre van gister en vandag. Tien voet hoë lotusvormige fonteine ​​en ingewikkelde kunstenaarskap flank die voetspore van sommige van die mees elite in Hollywood en verwelkom sy besoekers in die magiese wêreld van fantasie en grille wat bekend staan ​​as Hollywood.
Die teater styg 90 voet hoog en twee reusagtige koraalrooi kolomme bedek met ystermaskers hou die bronsdak hoog. Tussen die kolomme is 'n 30 voet hoë draak wat uit klip gesny is en wat die ingang van die teater bewaak, en die twee oorspronklike reuse hemelhonde wat uit China gebring is.
Grauman was nooit die eienaar van die teater nie, maar het 'n derde belang gehad saam met sy vennote, Howard Schenck, Mary Pickford en Douglas Fairbanks. dood in 1950.
The Chinese Theaters is die gewildste teater in Hollywood vir ateljeepremiere. Aanhangers stroom na hierdie geleenthede om te sien hoe die bekendes aankom en met die rooi tapyt die teater instap. Die Chinese teater, ryk aan filmtradisie, met sy sementhandafdrukke en voetspore in die voorhof, verewig die helderste sterre. Meer as vier miljoen besoekers van regoor die wêreld besoek die Chinese teater elke jaar.
Chinese teaters is in 1968 tot 'n historiese-kulturele oriëntasiepunt verklaar, en daar was nog altyd 'n herstelprogram om die skoonheid van die teater te behou. Na die aardbewing in Los Angeles in 1994 is geologiese kundiges ingebring om die teater te ondersoek en die eienaars te adviseer oor die beskerming en versterking van die hele struktuur.
In 2001 het die teater groot opknappings ondergaan wat saamgeval het met die opening van die winkelsentrum Hollywood & Highland en die nuwe Chinese 6 teaters. Hierdie opknapping is ontwerp om die Chinese teater te verjong en te verbeter. Daarbenewens was verskeie heropbouings van aardbewings nodig om die struktuur te beskerm en die permanensie daarvan te verseker.
Op 11 Januarie 2013 het die wêreldbekende Chinese teater aangekondig dat hulle sal saamwerk met een van die grootste elektronika-vervaardigers in China, TCL, ook bekend as The Creative Life & rdquo in 'n tienjarige naamregtevennootskap. Met hierdie vennootskap het TCL en die Chinese teaters planne om 'n nalatenskap te bewaar wat meer as 85 jaar gelede geskep is en nog baie jare sal voortduur. Die nalatenskap van die Chinese teater is om 'n leier in die uitstalling te wees, om aan die voorpunt van nuwe tegnologie te wees, om die koevert te stoot en om die beste moontlike ervaring aan beskermhere te bied. Die beste manier om die nalatenskap daarvan te eer, is om die teater in die toekoms te bring en met die tyd te ontwikkel. Die Chinese teater sal met hul nuutgestigte vennootskap met TCL die huidige kan bly en die beste ter wêreld bly.
Waarom was eunugs so invloedryk in die Chinese geskiedenis? - Geskiedenis
"Want die konsep van 'n kring van bloed vernietig nie, maar bevorder eerder tradisionele medisyne." - William Harvey, 1649
Die hart speel sedert die oudheid 'n belangrike rol in die verstaan ​​van die liggaam. In die vierde eeu v.C. het die Griekse filosoof Aristoteles die hart geïdentifiseer as die belangrikste orgaan van die liggaam, die eerste wat gevorm is volgens sy waarnemings van kuikenembryo's. Dit was die setel van intelligensie, beweging en gewaarwording - 'n warm, droë orgaan. Aristoteles beskryf dit as 'n driekamerorgaan wat die middelpunt van lewenskrag in die liggaam was. Ander organe wat dit omring (bv. Brein en longe) het eenvoudig bestaan ​​om die hart af te koel.
In sy verhandeling Oor die bruikbaarheid van die liggaamsdele, geskryf in die tweede eeu nC, bevestig Galenen algemene idees oor die hart as die bron van die liggaam se aangebore hitte en as die orgaan wat die naaste aan die siel is: & quotThe heart is, as't ware die vuursteen en bron van die aangebore hitte waardeur die dier beheer word. & quot Hy het ook baie van sy ongewone fisiese eienskappe noukeurig waargeneem. Die hart is 'n harde vlees wat nie maklik beseer kan word nie. In hardheid, spanning, algemene sterkte en weerstand teen beserings, oortref die vesels van die hart verreweg alle ander, want geen ander instrument verrig so deurlopende, harde werk as die hart nie. & Quot Hy het aangevoer dat die uitbreiding en inkrimping van die hart 'n funksie van sy rol as 'n intelligente orgaan: & quot Die kompleksiteit van [die hart] se vesels. is deur die natuur voorberei om 'n verskeidenheid funksies uit te voer. vergroot wanneer dit die nuttige wil trek, die inhoud daarvan vasgeklem as dit tyd is om te geniet van wat aangetrokke is, en saamtrek as dit residue wil verdryf. & quot
Galen was egter nie bang om ander te weerspreek in gedetailleerde anatomie nie, soos Aristoteles se bewering dat die hart die oorsprong van die senuwees is. Hy het verder aangevoer dat die hart sekondêr is aan die lewer in sy belangrikheid vir die werking van die liggaam, aangesien dit nie die plek is waar die humors geproduseer word nie. Sy idees het oor die algemeen oorheers tot die middel van die sewentiende eeu.
Namate die wetenskaplike en filosofiese geskrifte van Aristoteles belangriker geword het in die Middeleeuse Islam en Europa, het dokters begin wonder oor die verskille tussen hierdie twee ou mense. Aan die begin van die elfde eeu, byvoorbeeld, het Avicenna in syne Kanon van Geneeskunde het Aristoteles se idees in sy grotendeels Galeniese fisiologie geïntegreer toe hy geskryf het: "Die hart is die wortel van alle fakulteite en gee die vermoëns voeding, lewe, vrees en beweging aan verskeie ander lede." Hy het geglo dat hart asem veroorsaak, die "lewenskrag of aangebore hitte" in die liggaam was dit 'n intelligente orgaan wat alle ander beheer en gelei het. Hy het die pols geïdentifiseer as 'n kwota -beweging in die hart en are, wat die vorm aanneem van alternatiewe uitbreiding en inkrimping, waardeur die asem onderwerp word aan die invloed van die lug geïnspireer. van die Siriese juris-dokter Ibn al-Nafis in die dertiende eeu tydens longvervoer, het die meeste mediese praktisyns die idee van Galen verkies dat die are die werking van die lewer verbind met die hart, wat deur die are deur die liggaam deur die liggaam versprei word. Kyk na hierdie gepubliseerde beeld van die hart aan die linkerkant. Hoe illustreer dit die vaagheid van sy anatomie?
Die herlewing van die anatomie in die Renaissance het dit vir dokters moontlik gemaak om basiese strukture in die hart duidelik te maak. Teen hierdie tyd was hulle dit algemeen eens dat die hart in vier dele verdeel is met twee ventrikels en twee aurikels. Wonder oor die verwarring oor die afdelings van die hartkamers, skryf Andres de Laguna in 1535, & quotDie hart het slegs twee ventrikels, 'n regter en 'n linkerkant. Ek weet nie wat die betekenis is van die raaisel wat voorgestel word deur die mense wat 'n derde ventrikel by die hart voeg nie, tensy hulle miskien die porieë wat in die septum voorkom, bedoel het. & Quot Die tekening regs deur Leonardo da Vinci, waarskynlik uit die 1490's, illustreer die tipiese Renaissance -beeld van die hart as 'n Galeniese orrel met twee basiese kamers wat deur die septum gedeel word. Kyk mooi daarna. Watter funksie sou die & quotporte & quot wat Laguna genoem het, vervul het? Kan jy hulle sien?
Leonardo, vanweë al sy vermoë om die hart met 'n groot mate van akkuraatheid te teken en waar te neem, het nie beduidend van Galen se weergawe daarvan afgewyk nie. Die hart van homself is nie die begin van die lewe nie, maar 'n vat wat bestaan ​​uit digte spiere wat deur 'n slagaar en 'n aar gevoed en gevoed word, net soos die ander spiere. Die hart is so dig dat vuur dit skaars kan beskadig. & Quot Tog bied hy 'n meer uitgebreide meganiese weergawe van die hart aan, wat die verhouding tussen hitte en beweging onderstreep. Hy begin raai oor die werklike hartbeweging en skryf:
& quot Op dieselfde tyd, in een en dieselfde onderwerp, kan twee teenoorgestelde bewegings nie plaasvind nie, dit wil sê berou en begeerte. As die regter boonste [auricle] en onderste ventrikels dus dieselfde is, is dit nodig dat die geheel op dieselfde tyd een en dieselfde effek het en nie twee effekte wat voortspruit uit diametraal teenoorgestelde doeleindes soos in die geval gesien word nie. van die regterventrikel met die onderste, want wanneer die onderste saamtrek, word die boonste vergroot om die bloed wat uit die onderste ventrikel verdryf is, te akkommodeer. & quot
Kyk na sy tekening links bo. Hoe verskil dit van sy vroeëre beeld van die hart? In watter mate weerspieël dit sy belangstellings in fisika en ingenieurswese?
Teen die middel van die sestiende eeu het 'n handjievol dokters begin wonder oor verskeie belangrike aspekte van die tradisionele hart. Was die slagare werklik geskei van die are? Was die hart werklik verdeel deur sy septum op so 'n manier dat arteriële en veneuse vloeistowwe fisies van mekaar verskil? Was die septum die belangrikste plek vir uitruil tussen bloed en pneuma? Beide Michael Servetus en Realdo Colombo keer terug na die tema wat Ibn al-Nafis aan die orde stel: pulmonêre transito. Andreas Vesalius, wat aanvanklik die idee van die poreuse septum aanvaar het, het dit uiteindelik verwerp omdat hy gevind het dat hy dit nie in herhaaldelike disseksies van kadavers kon sien nie. Tog was dit eers toe die Engelse dokter William Harvey syne geskryf het Oor die sirkulasie van die bloed (1628) dat 'n lewensvatbare alternatief vir Galeniese fisiologie algemeen aanvaar word.
Harvey ondersteun die Aristoteliese idee van die hart. Hy skryf in 1653: & quotDie hart is geleë op die 4de en 5de ribbes. Daarom [is] dit die hoofdeel omdat [dit in die hoofplek is, soos in die middel van 'n sirkel, in die middel van die nodige liggaam. & Quot Hy ondersoek die funksie van al sy verskillende dele noukeurig en kom tot 'n gevolgtrekking van Galen en sy lesers uit die Middeleeue en Renaissance: hy het geglo dat die hart aktief aan die werk was toe dit klein, hard en gekrimp was (systole), bloed uitstort en in rus was toe dit groot en vol bloed was (diastool). In 1628 het hy geskryf: "Die belangrikste rol van die hart is die oordrag van die bloed en die aandrywing daarvan deur middel van die are, na die uiterstes oral." Harvey het die idee van 'n poreuse septum beslis van die hand gewys. .
Tog het hy nie die metafisiese interpretasie van die hart uitgedaag nie. Die hart, soos meester Nicolaus treffend in die laat twaalfde eeu waargeneem het, was die primêre geestelike lid van die liggaam. As sodanig was dit die setel van alle emosies. & quot; As inderdaad uit die hart alleen woede of passie, vrees, angs en hartseer opkom, hoekom moet ek meer sê ?, skryf Andreas de Laguna in 1535. Harvey beskryf die hart metafories as die & quotking & quot of & quotsun & quot van die liggaam om die kosmologiese betekenis daarvan te beklemtoon. Gewilde beelde van die hart, soos hierdie beeld links van die middel van die sewentiende eeu, kombineer wetenskaplike en kulturele idees. This image, not from a medical text, effectively conveys a detailed external anatomy of the heart while demonstrating its cultural significance. What do you think the message is?