10-24-2005, 11:55 PM #1
Security: Afrikaners suffer from "Stockholm Syndrome" warns cultural leader Dan Roodt
Veiligheid: ons sal moet optree - Dan Roodt http://www.praag.org.za
27 julie 2004 - Heelwat gerugte doen die ronde van 'n "nag van die lang messe" wat vir blankes gaan aanbreek met Mandela se dood. Self staan ek baie skepties teenoor dié soort alarmistiese riemtelegramme.
Dog op 'n ander vlak is die ANC besig om strategiese skuiwe te maak wat slegs 'n wêreldvreemde optimis sal ignoreer. Onder Afrikaners het ons tans geen gebrek aan wêreldvreemde optimiste nie; 'n mens hoef maar net die koerante in die Nasionale Persgroep te lees om onder dié indruk te kom.
Al word hul eie kinders gekaap of vermoor, gewaar hulle niks rondom hulle wat fout is nie. Dit was letterlik die geval met Tim du
Plessis van Rapport se seun, wat in Johannesburg gekaap en ontvoer is, maar hy skryf Sondag ná Sondag steeds lofliedere aan die ANC en die Nuwe Suid-Afrika. In die abnormale sielkunde bestaan daar iets soos die "Stockholm-sindroom", só genoem ná 'n insident in 1973 toe gyselaars in 'n bankroof in die Sweedse hoofstad ná ses dae met hul folteraars begin identifiseer het en ook geweier het om teen hulle te getuig. Gyselaars in só 'n situasie weier om gered te word, omdat hulle vrees dat enige reddingspoging geweld teen hulle sal ontketen.
Ook word klein gebare van simpatie of genade van die geweldenaars geïnterpreteer as tekens van hul goeie inbors en medemenslikheid. Ons hoor só dikwels kaperslagoffers in Suid-Afrika sê, "maar gelukkig het hulle my nie doodgeskiet nie." Onlangs het ek verneem van 'n vrou wat wel tydens 'n kapingsinsident gedood is, maar by die begrafnis het haar familie hulself vertroos met die feit dat sy "darem nie verkrag is vóór sy vermoor is nie."
Krygsgevangenes, oorlewendes van konsentrasiekampe, kapingslagoffers, gyselaars en ander toon dikwels simptome van die Stockholm-sindroom. In sielkundige terme verteenwoordig dit 'n "afweermeganisme" wat die slagoffer teen die nare werklikheid moet beskerm. Dis 'n manier om die angs en vrees van so 'n situasie te verwerk.
Die Stockholm-sindroom verklaar die bisarre gedrag van ons wêreldvreemde optimiste wat alle negatiewe inligting wat hul sintuie en gesonde verstand aan hulle kommunikeer, uitfiltreer om net daardie klein genadegebaartjies van byvoorbeeld die ANC-regering raak te sien. "Ons is só gelukkig, ten minste het hulle nie alles genasionaliseer nie." Of: "Ons word nog toegelaat om Afrikaanse skole te bedryf." Vir die lyer aan Stockholm-sindroom is daar altyd 'n silwer randjie, al is die wolk hoe donker.
Mbeki uses "code language" in which he calls for a final violent revolution
Die nugter mens wat analities na ons situasie kyk, kan egter nie anders as om bekommerd te raak nie. Onder andere is daar vyf dinge wat my tans baie onrustig stem, en dit is die volgende:
Mbeki raak al hoe radikaler in sy weeklikse uitsprake op ANC Today.
Onlangs het hy die "massas van Afrika" opgeroep om "op te staan en hul waardigheid te herwin."
Die ANC-leier se masker is besig om meer en meer van sy gesig af te gly, want benewens die outydse kommunistiese retoriek waarin hy verval, praat hy deesdae toenemend in 'n kodetaal wat sinspeel op 'n gewelddadige revolusie of tsjimoerenga soos ons in Zimbabwe gesien het.
New gun laws are disarming honest citizens:
Die nuwe wapenwet waarvan die oogmerk duidelik is om die meeste wettige wapeneienaars te ontwapen of om dit só moeilik te maak om wapens te besit dat die meeste mense maar die gedagte sal laat vaar.
New land confiscation law without access to courts:
Die grondonteieningswet wat dit moontlik maak om plase sonder appèl na die howe af te vat, wat die deur oopmaak vir grootskaalse grondroof in Suid-Afrika.
Open cooperation between Zimbabwe and South Africa:
* Die openlike samewerking tussen die ANC en ZANU-PF, waaroor daar tien dae gelede in die Sunday Times berig is en wat verkiesingsteun aan die Zimbabwiese "susterparty" tydens aanstaande jaar se parlementêre verkiesing in daardie land gaan behels.
Secret disbandment of farm-protection commandos:
* Die nuus wat begin vandeesweek uitgelek het dat die ANC-bewind beplan om die oorblywende kommandos summier af te skaf, eerder as om hulle oor 'n sesjaarperiode "uit te faseer" soos aanvanklik belowe is. Volgens 'n voorbladberig in ThisDay sal 'n geheime plan om van die kommando's ontslae te raak later vandeesmaand deur die
polisie en weermag oorweeg word, waarna dit aan die ANC-kabinet vir goedkeuring voorgelê sal word.
Enige redelike mens wat nie aan Stockholm-sindroom ly nie, sal uit bogaande vyf faktore kan aflei dat die ANC-regering iets in die mou voer wat veral teen boere en plattelandse Afrikaners gemik is. Die vraag is nou: hoe gaan ons op dié bedreiging reageer?
Dit is goed en wel om blikkieskos en haelgeweerpatrone te begin opgaar, maar sonder dat daar 'n landwye en georganiseerde
veiligheidsnetwerk, sowel op die platteland as in die stede, opgerig word, gaan sulke pogings van min waarde wees indien Mbeki staatsmag gaan gebruik om eers die boere van hul grond af te dwing, net om daarna teen stedelinge op te tree, presies soos dit in Zimbabwe gedoen is.
Ek kan nou al hoor hoe klink 'n koor van wêreldvreemde optimiste op wat my van vervolgingswaan gaan beskuldig of hul bekende liedjie gaan sing van, "dit sal nooit hier gebeur nie" (al het dit in elke ander Afrikaland plaasgevind). Soos die spreekwoord egter sê, eerder bang Jan as dooie Jan.
Die TLU-SA en ander organisasies doen reeds goeie werk om boere, asook hul vroue en kinders, meer paraat te maak sover dit hul selfverdediging tydens plaasaanvalle betref. Myns insiens is dit egter dringend nodig dat daar 'n burgerlike Afrikanerleierskorps na vore moet kom om 'n landwye veiligheidsplan vir al ons mense te implementeer, in samewerking met alle betrokkenes.
Stedelinge sal ook moet besef dat hulle behoort by te dra tot landelike veiligheid. Sonder die plase het ons immers niks om te eet nie. Nou, meer as ooit, het ons dringend 'n liggaam nodig om verantwoordelikheid te neem vir die welstand van ons mense op alle gebiede; ook die dreigende aanslag op ons grondbesit. Indien so 'n liggaam die hele volk kan motiveer om by te dra tot die beveiliging van ons mense, kan die bestaande kommandostelsel heel moontlik gered word deur eenvoudig die 27 000 kommandolede, wat na alle waarskynlikheid binnekort afgedank gaan word, in diens te neem en in die vorm van 'n privaatsekerheidsmaatskappy te herontplooi.
Die verskil tussen so 'n mag en 'n gewone veiligheidsonderneming is egter dat dit onderhewig sal wees aan die liggaam wat die situasie voortdurend sal kan monitor en ook informele bande met buitelandse moondhede sal kan smee om enige poging van die ANC om tot geweld en intimidasie oor te gaan, in die kiem te smoor.
Sonder sulke vroegtydige optrede, is die risiko's wat ons voortaan gaan loop, des te groter. Afgesien van die dringende behoefte aan doodgewone polisiëring en misdaadvoorkoming wat die staat nie meer kan of wil beoefen nie, sal 'n georganiseerde Afrikaanse veiligheidsnetwerk ook in laaste instansie kon optree in die geval waar dinge totaal handuit ruk in 'n Rwanda-situasie.
Organised genocide entirely possible:
Enigeen wat bekend is met die onlangse geskiedenis van Afrika, sal besef dat georganiseerde volksmoord, hoewel tans nog onwaarskynlik in 'n land soos Suid-Afrika, 'n "ergste geval" verteenwoordig wat geensins buite rekening gelaat mag word nie.
Noem dit paranoia of wat u wil, maar vir my gaan dit bloot om dit wat in sakejargon "gesonde risikobestuur" genoem word.
Miskien is daar geen bedreiging nie en leef ons in 'n land van maanskyn en rose soos die hoofstroompers elke dag vir ons skilder.
Maar indien ons nie ag slaan op die tekens van die tye nie en agterna uitvind dat ons ergste vrese bewaarheid word, gaan vir ons vir ewig spyt wees.
10-30-2005, 02:02 PM #2
die afrikaner slaap lekker vas en wanneer hy gaan wakker skrik sal dit veels te laat wees. daagliks waarsku n mens hulle en dan kan jy in hulle gesigte sien hulle dink jy is n doemvoorspeller. maar laat hulle lekker vir my lag want hulle het vir noag ook gelag , maar waneer die storm kom sal hulle nie meer lag nie.
11-05-2005, 10:19 AM #3
27 julie 2004 - Heelwat gerugte doen die ronde van 'n "nag van die lang messe" wat vir blankes gaan aanbreek met Mandela se dood. Self staan ek baie skepties teenoor dié soort alarmistiese riemtelegramme. ...[/url]
It is also know as battern women syndrom. In our case one may call it battered White syndrome:
Baie goeie inset daai van Dan
11-05-2005, 12:19 PM #5
Die probleem is dat hierdie lyke op jou gaan probeer steun wanneer die paw-paw die fan strike. Wat gaan jy dan doen?
Ons het hierdie mense nodig. maar hoe gaan ons hulle oorreed. ons is al klaar 'outnumberd' en 'out-gunned'