Gesamentlik bekend as "Amman" of die Goddelike Moeder, is die godinne van die besmetting - en dit is altyd godinne, nie gode nie - al vantevore na hul dienste geroep. Hulle is ontplooi in baie van die dodelike pandemies wat Indië van ouds af tot in die moderne tyd ervaar het.
In die uitvoering van my veldwerk as kulturele antropoloog wat godsdiens studeerEk het oral in Indië klein heiligdomme gesien wat toegewy is aan hierdie godinne van besmetting, dikwels in landelike, beboste gebiede buite die dorps- en stadsgrense.
Die godinne tree op as "hemelse epidemioloë'Genesing van siekte. Maar as hulle kwaad is, kan hulle ook toedien siekte soos pokke, plae, seer, koors, tuberkulose en malaria. Hulle is albei gif en genees.
Blaas warm en koud
Een van die eerste beelde van 'n besmettingsgodin aangeteken is van die demoon-draai-godin Hariti, gekerf en aanbid tydens die dodelike Justinianse plaag van Rome wat via handelsroetes na Indië gekom het en tussen 25 tot 100 miljoen mense wêreldwyd doodgemaak het. In die laat 19de eeu het my tuisdorp, Bangalore, gely epidemie van die buikplaag, wat die dienste van 'n besmettingsgodin benodig het. Britse koloniale dokumente teken die herhaalde golwe van siekte wat die stad agtervolg het, en die desperate pleidooie aan 'n godin met die naam "Pes Amma."
Hindoe-priesters wat beskermende toerusting dra, voer rituele uit voor die Hindoe-godin Kali. Debajyoti Chakraborty / NurPhoto via Getty Images
In Suid-Indië is die belangrikste besmettingsgodin Mariamman - van die woord "Mari" wat beide pokke en transformasie beteken. In die noorde van Indië staan ​​sy bekend as die godin Sheetala, wat 'die koue een' beteken - 'n knik op haar vermoë om koors te koel.
Die ikoneografie van die godinne beklemtoon hul terapeutiese genesende kragte. Sheetala dra 'n pot genesende water, 'n besem om vuil weg te vee, 'n tak van die inheemse Neem-boom - wat na bewering vel- en asemhalingsversteurings genees - en 'n pot ambrosia vir ewige lewe. Mariamman, daarenteen, dra 'n scimitar waarmee die duiwels van wreedheid en siekte geslaan en onthoof kan word.
Besmettingsgodinne is nie engelagtig en saggeaard nie, soos mens kan verwag dat versorgers dit sou wees. Hulle is hartlik, veeleisend en vurig. Hulle word as wildernisgodinne beskou - hoogs plaaslik en tradisioneel aanbid hoofsaaklik deur laer kaste, daliete, stam- en landelike mense. Sommige word geassosieer met tantriese praktyke en donker magie.
Plaas die godinne deur bloedoffer, dekoratiewe aanbiedinge en selfdood, was - en op sommige plekke is dit nog steeds - 'n manier om voor te berei op 'n pandemie in dele van Indië.
Soms pynlik piercings, haak swaai en self-flagellasie is aangebied toe pasiënte van geestelike sowel as fisieke siektes herstel het. Of in 'n ontsmette weergawe van bloedoffer is klein silwer beelde van die pasiënt aangebied as 'n voorbehoedmiddel teen siekte.
Rituele het gereeld variolasie betrek. 'N Toegewyde persoon sou geïnokuleer word met besmette pus en die godin deur besitting opgeroep word om hulle te red. Die doel was om 'n mildere vorm van die siekte aan te wakker en immuniteit te kry.
Hindoes met 'n hoë kaste en diegene wat hoë-kaste-praktyke weerspieël, het dikwels die besoedelingsgodinne geïgnoreer en vermy, bang vir die bloedrituele, besit en die tantriese rituele, wat hulle met lae kasteverering vereenselwig het.
Maar hierdie plaaslike besmettingsgodinne het mettertyd saamgesmelt met die Goddelike Moeder Shakti, die vroulike verpersoonliking van die energie agter die skepping. Dit het die godinne bemagtig, wat hulle aanvaarbaar gemaak het vir die burgerlike Hindoes.
Die godinne se na-pokke leef
Met die wydverspreide gebruik van moderne antibiotika, retrovirale middels en entstowwe in die middel van die 20ste eeu, het tradisionele Hindoe-genesingsrituele minder relevant geword. Besoedelingsgodinne begin vergeet en geïgnoreer word. Maar 'n handjievol van hulle het ryk geword post-pokke leef, hulself uitvind vir moderne probleme. Sommige godinne het verder gefokus op die siekte alleen.
In Bangalore, 'n stad wat getref is deur sterftes in die verkeer, het die godin Mariamman van 'n cholera-godin omgeskakel na die beskermer van bestuurders. Nou bekend as "Verkeersirkel Amman, "Sien die godin se tempel elke dag motors en vragmotors vir seëninge, voordat bestuurders die dodelike melaatsheid van die stadsverkeer in die gesig staar.
Ander godinne het ontstaan ​​om nuwe siektes te beveg. Op 1 Desember 1997, Wêreldvigsdag, word 'n nuwe godin vernoem AIDSAmma is geskep deur 'n wetenskaplike skoolonderwyser, HN Girish, nie om VIGS te genees nie, maar om aanbidders die voorkomende maatreëls te leer wat nodig is om die siekte te voorkom.
'N Vrou gee die laaste afwerking aan 'n skildery wat die coronavirus uitbeeld. Debajyoti Chakraborty / NurPhoto via Getty Images
Tydens die COVID-19-krisis is al die besmettingsgodinne weer ingespan.
Die Indiese regering se vinnige optrede met die instelling van a verblyf by die huis Wat twee maande geduur voorkom wydverspreide besmetting, maar dit het ook beteken dat mense nie toegelaat is om na tempels te gaan om die godinne te aanbid en om ingryping te vra nie. Priesters het dus spesiale versierings aangebied, waaronder kranse van suur suurlemoene wat die godinne gelê het.
Die godinne is ook herinner aan plakkate deur Indiese kunstenaars wat via Facebook versprei. kunstenaar Sandhya Kumari se weergawe van "Coronavirus Mardini" - 'n higiënies gemaskerde Moeder-Indië wat die koronavirus met 'n trident aanval, herinner aan Shakti se dood van kwaad, 'n bekende beeld vir alle Hindoes.
'N Nasionalistiese byskrif is bygevoeg tydens die herbepaling:' Moeder Indië sal die Coronavirus beëindig, maar dit is elke Indiër se plig om tuis te bly en geliefdes te versorg. Jai Indië! "
In die weergawe van Kumari word die ikonografie van die godin bygewerk vir die pandemie. Die godinne se vele handskoenhande pak sanitiseerder, maskers, inentingsnaalde en ander mediese toerusting. Die koronavirus word in kettings vasgehou, onbeweeglik en versier van sy wreedheid.
Terwyl kontroversie oor die heropening van tempels die nuus oorheers, 'n nuwe godheid, vervaardig van polistireen en genoem "Corona Devi"Is geïnstalleer in 'n tempel gewy aan die pokke-godin. Mnr. Anilan, die priester en 'n enkeling, sê dat hy aanbidding sal aanbied vir "Corona Warriors" - gesondheidsorgwerkers, brandbestryders en ander personeellede in die voorste linies. Hier word wetenskap en geloof nie as onvoorstelbaar teenoor mekaar gesien nie, maar as saamwerk, hand-in-handskoen.
COVID-19 het ongetwyfeld die werklading van die godinne verhoog. En met geen bekende geneesmiddel nie en geen lewensvatbare entstof nie, kan die besmettingsgodinne 'n geruime tyd lank hul hande vol hê.
Tulasi Srinivas, professor in antropologie, godsdiens en transnasionale studies, Instituut vir liberale kunste en interdissiplinêre studies, Emerson College
Jy is hier: Tuis > Persoonlike > Spirituality & Mindfulness > Godsdienste & Oortuigings > Indië se godinne van besmetting bied beskerming in die pandemie