Stuur deur 'n see van verandering - verslaggewer van die EU
Stuur deur 'n See van Verandering
President Ma Ying-jeou het die oggend van 16 April deelgeneem aan 'n videokonferensie met die Centre on Democracy, Development, and the Rule of Law (CDDRL) aan die Stanford Universiteit. Die voorsitter was onder voorsitterskap van die voormalige Amerikaanse minister van buitelandse sake, Condoleezza Rice, en het 'n paneel met die CDDRL-direkteur Dr. Larry Diamond, dr. Francis Fukuyama (Olivier Nomellini Seniorgenoot by die Freeman Spogli-instituut vir internasionale studies) en die afgetrede admiraal Gary Roughead ( voormalige hoof van vlootoperasies by die Amerikaanse vloot). Na opening van groete deur sekretaris Rice, het president Ma 'n toespraak gelewer met die titel "Stuur deur 'n see van verandering"
"Sedert ek in 2008 as president van die Republiek van China ingeneem het, het die geopolitieke situasie in Oos-Asië geweldige verandering ondergaan. Vyf jaar gelede was daar twee vlampunte: die Koreaanse Skiereiland en die Straat van Taiwan. Vandag is die Koreaanse Skiereiland op 'n ongekende spanningsvlak: Noord-Korea het 'n derde kerntoetsontploffing gedoen, en in die nasleep van die gevolglike VN-sanksies gaan sy sabbel voort, en beweer selfs dat hy die wapenstilstandooreenkoms van 1953 wat 60 jaar gelede die Koreaanse oorlog beëindig het, beëindig het. Daarenteen is die spanning in die Taiwanse seestraat aansienlik verminder, en die betrekkinge tussen Taiwan en die vasteland van China gaan voort om na vrede en welvaart te vorder.
Dit beteken egter nie noodwendig dat slegs een moontlike bron van onstabiliteit in Oos-Asië bly nie. Geopolitieke mededinging in beide die Oos-Chinese See en die Suid-Chinese See word al hoe meer intens, selfs omdat die strewe na plaaslike ekonomiese integrasie voortduur. Daarbenewens het drie van die belangrikste spelers in Oos-Asië, die vasteland van China, Suid-Korea en Japan die afgelope agt maande leierskap verander, terwyl ek hier in Taiwan verkies is tot 'n tweede ampstermyn verlede jaar.
Dus, te midde van die onsekerheid wat voortspruit uit sulke veranderinge, bly die Republiek van China op Taiwan stewig verbind tot die bevordering van vrede en stabiliteit, en is 'n sterk voorstander van die liberale waardes wat deur demokrasieë wêreldwyd gekoester word. Dit is teen hierdie agtergrond dat ek wil bespreek hoe my administrasie Taiwan deur hierdie see van verandering bestuur het.
III. Hoe Kruis Straat Versnelling is bereik
Ek het besluit om toenadering tot die vasteland van China te soek nog lank voordat ek in 2008 in diens getree het. Om na ongeveer sestig onstuimige jare vrede in die Straat van Taiwan te verseker, moes my regering beide die uitdagings die hoof bied om wedersydse vertroue tussen die twee kante van die Straat van Taiwan te vestig en van die herstel van Taiwan se krag sodat vrede gewaarborg kan word.
Van die begin af was die "1992-konsensus" (九二 共識) 'n kritieke ankerpunt vir Taiwan en die vasteland van China om 'n gemeenskaplike grondslag te vind oor die andersins onuithandelbare kwessie van 'een China'. Die konsensus, wat in 1992 tussen die twee partye bereik is, het 'n algemene begrip tot stand gebring van 'een China met onderskeie interpretasies' (一個 中國 , 各自 表述). Met hierdie begrip as die grondslag het my regering 'n aantal werkswyses ontwerp wat breedweg gedefinieër het hoe Taiwan vrede en voorspoed met die vasteland van China sou nastreef. Dit sluit in die herhaling van die 'Drie nee's' - 'Geen eenwording, geen onafhanklikheid en geen gebruik van geweld' onder die raamwerk van die Grondwet van die Republiek van China (在 中華民國 憲法 架構 下 維持 不 統 、 不獨 、 不 武 的現狀). Hierdie formulering, gegrond op die Grondwet van die Republiek van China in 1947, stel duidelike parameters vir hoe beide partye kan werk om die verhouding in 'n positiewe rigting te laat beweeg sonder misverstande of verskuilde agendas, om sodoende wedersydse vertroue op te bou en wederkerige voordeel te behaal vir die mense weerskante van die Seestraat.
'Om swaarde in ploegskaar te slaan' vereis pragmatisme en die wysheid om gefokus te bly op wat bereik kan word ondanks verskille in die verlede. Daarom het ons 'n beroep gedoen op "wedersydse nie-erkenning van soewereiniteit, wedersydse nie-ontkenning van regeringsgesag" (主權 互 不 承認 , 治 權 互 不 否認), wat beide partye in staat stel om substantiewe uitruilings na te streef sonder om deur onenigheid oor soewereiniteitskwessies ontspoor te word.
Ons het ook duidelik aan die ander kant, sowel as aan die Taiwanese publiek, uiteengesit hoe ons van plan was om voort te gaan met die dialoog oor die seestraat. Die prioriteit van die kwessies waaraan die twee partye aandag moet gee, is: "dringende sake voor minder dringende sake, maklike sake voor moeilike sake, en ekonomiese sake voor politieke sake" (先 急 後 緩 、 先 易 難 、 先 經 後 政). My administrasie het vas geglo om van meet af aan 'n duidelike agenda op te stel, om te voorkom dat die dwarsoorlogse dialoog deur onwrikbare kwessies vasgeval word, toe ons kon sien dat 'n ooreenkoms oor baie ander gevind kan word. Die doel is om wedersydse vertroue op te bou wat van fundamentele belang is vir langtermyn-vordering in die ontwikkeling van 'n vreedsame verhouding tussen die seestraat. Ek glo vas dat hierdie "boustene" -benadering die enigste manier is om blywende vrede in die Straat van Taiwan te bewerkstellig.
Die resultaat hiervan is 18 ooreenkomste wat gedurende die afgelope vyf jaar tussen Taiwan en die vasteland van China gesluit is, wat kwessies soos direkte vlugte, toerisme, ekonomiese samewerking, intellektuele eiendomsreg, kernveiligheid en wedersydse regshulp dek. Laat ek u net 'n voorbeeld gee van hoe dinge nou staan. Vyf jaar gelede was daar geen vlugte tussen Taiwan en die vasteland nie. Nou is daar 616 vlugte per week. Vyf jaar gelede het 274,000 2012 mense op die vasteland Taiwan besoek. In 2.5 was daar 2003 miljoen mense. Toe die SARS-epidemie vir die eerste keer in 7 uitgebreek het, het die vasteland van China die behoeftes en bekommernisse van Taiwan heeltemal geïgnoreer. Maar toe die H9NXNUMX-vogelgriep onlangs toeslaan, het kundiges van beide kante vir openbare gesondheid begin saamwerk om die verspreiding daarvan te kontroleer.
Daar word verwag dat die twee partye gedurende die volgende drie jaar onderhandelinge oor handel in dienste en handel in goedere onder die 2010-raamwerkooreenkoms vir ekonomiese samewerking (ECFA) sal voltooi. Albei kante sal ook die vlak van opvoedkundige en kulturele uitruilings aansienlik uitbrei. Daar word byvoorbeeld verwag dat die aantal studente van China wat op die vasteland van China studeer, wat tans 17,000 7 per jaar is, sal styg, en dat daar meer kulturele samewerking oor die strate sal wees. Elke kant is ook van plan om kantore in groot stede aan die ander kant op te rig om beter te sorg vir die 160 miljoen mense en meer as 60 miljard Amerikaanse dollars aan goedere en dienste wat verlede jaar alleen oor die Seestraat getrek het. As gevolg hiervan is verhoudings tussen die seestraat nou die stabielste en vreedsaamste wat hulle in meer as XNUMX jaar was.
IV. Taiwan se verbeterde internasionale teenwoordigheid
Aangesien verhoudings oor die seestraat voortgaan om vreedsaam te ontwikkel, kry Taiwan 'n verbeterde internasionale teenwoordigheid. Die duidelike parameters wat deur my regering uiteengesit is toe ons begin het met die hervatting van die dwarsoorlogse dialoog, het elke verkeerde poging om die groter internasionale deelname van Taiwan aan 'n agenda van 'twee Chinas', 'een China, een Taiwan' of 'Taiwan se onafhanklikheid' te koppel. Taiwan streef vandag daarna om hulself as 'n verantwoordelike belanghebbende op te tree, dit wil sê as 'n fasiliteerder van vrede, 'n verskaffer van humanitêre hulp, 'n bevorderaar van kulturele uitruilings, 'n skepper van nuwe tegnologie en sakegeleenthede, en die standaarddraer van die Chinese kultuur.
Die internasionale gemeenskap het onlangs gesien hoe Taiwan homself as 'n verantwoordelike belanghebbende en fasiliteerder van vrede deponeer. Verlede Augustus het my administrasie 'n Oos-Sjinese See-vredesinisiatief voorgestel waarin aangedring word dat onderhandelinge voorrang geniet bo konfrontasie rakende die soewereiniteitstwis oor die Diaoyutai-eiland. Die volgende November het Taipei en Tokio onderhandel oor 'n Oos-Sjinese See-visseryooreenkoms begin. Sestien rondtes van sulke gesprekke is sedert 1996 gehou, maar geen ooreenkoms is ooit bereik nie. Hierdie keer het albei kante gesamentlik bewaar en bestuur visseryhulpbronne in die Ooreenkoms-gebied van die Oos-Sjinese See sonder om hul onderskeie territoriale en maritieme eise ten opsigte van die Diaoyutai-eilande te verander. 'N Vissery-ooreenkoms is dus ses dae gelede onderteken wat die veiligheid van vissersbote van beide kante in die Ooreenkoms gebied, wat twee keer so groot is as Taiwan, verseker. Hierdie ooreenkoms is 'n historiese mylpaal in die ontwikkeling van die verhouding tussen Taiwan en Japan. Dit is 'n goeie voorbeeld van hoe die betrokke partye maniere kan vind om hul geskil op te los en terselfdertyd vrede en stabiliteit in die streek te behou.
Ons pogings oor die afgelope vyf jaar om Taiwan se deelname aan die internasionale gemeenskap te verbeter, het ook gelei tot konkrete vordering. Die Republiek van China het sy diplomatieke betrekkinge met sy 23 bondgenote ongeskonde gehou en sy substantiewe betrekkinge met ander lande verbeter. Ons het byvoorbeeld in 2011 'n beleggingsooreenkoms met Japan onderteken en is besig om in die nabye toekoms ekonomiese samewerkingsooreenkomste met onderskeidelik Singapoer en Nieu-Seeland te onderteken. Intussen het ons minister van gesondheid die Wêreldgesondheidsvergadering (WHA) van die WGO bygewoon as 'n amptelike waarnemer sedert 2009, dieselfde jaar toe Taiwan toegetree het tot die Regeringsverkrygingsooreenkoms (GPA) van die WHO. Vir vyf jaar agtereenvolgens het die voormalige vise-president Lien Chan (a) op my versoek as 'leierverteenwoordiger' bygewoon op die leiersvergadering van die Asia-Pacific Economic Cooperation (APEC) forum. Op 19 Maart hierdie jaar het ek 'n amptelike afvaardiging gelei om die belegging van pous Franciskus by te woon. Dit was die eerste keer dat 'n president van die Republiek van China die afgelope 71 jaar met 'n pous vergader het, sedert die twee lande in 1942 diplomatieke bande aangegaan het. verbeterde internasionale teenwoordigheid getuig van 'n deugsame siklus van verbeterde verenigings oor die seestraat wat groter internasionale steun aanmoedig om Taiwan verdere geleenthede te gee om sy rol as verantwoordelike belanghebbende te speel. Dit verhoog weer die vrede en stabiliteit in die streek, wat in die beste belang van die internasionale gemeenskap is.
V. Taiwan-VSA Bande: Sekuriteit, Ekonomiese, en Kulturele
My administrasie is ten volle daarvan bewus dat krag van wesenlike belang is om vrede te bewerkstellig. Toe ek vyf jaar gelede my amp betree het, het my administrasie vinnig gewerk om vertroue tussen Taipei en Washington op hoë vlak te herstel. Soos die voormalige minister van buitelandse sake, Hillary Clinton in 2011 in Honolulu, Hawaii, gesê het, is Taiwan 'n belangrike veiligheids- en ekonomiese vennoot van die Verenigde State. Ons waardeer die verhouding wat ons met die Verenigde State het, insluitend Amerikaanse wapenverkope aan Taiwan. Slegs met voldoende selfverdedigingsvermoë kan Taiwan met vertroue in gesprek tree met die vasteland van China. Die stabiliteit wat veroorsaak word deur die verbeterde teenwoordigheid van Amerika in die Wes-Stille Oseaan, sal beslis help.
Die Verenigde State is die derde grootste handelsvennoot van Taiwan, maar bly die belangrikste bron van ons tegnologie. Hoe groot 'n handelsvennoot China ook op die vasteland is, maar die Verenigde State was nog altyd 'n belangrike handels- en beleggingsvennoot vir Taiwan. Die IKT-bedrywe (inligting- en kommunikasietegnologie) is Taiwan se belangrikste uitvoersektor en is die grootste ontvanger van Amerikaanse beleggings. Ons wil beslis ons ekonomiese bande met die Verenigde State verdiep. Na die suksesvolle oplossing van die kwessie oor die invoer van beesvleis verlede jaar, het die Republiek China die handelsonderhandelinge met die VSA hervat ingevolge die Taiwan-Amerikaanse handels- en beleggingsraamwerkooreenkoms (TIFA). Dit is duidelik dat Taiwan sy tempo van handelsliberalisering moet versnel. Ten gunste van sy ekonomiese welvaart en nasionale veiligheid kan Taiwan nie bekostig om buite die Trans-Pacific Partnership (TPP) en die Regional Comprehensive Economic Partnership (RCEP) gelaat te word nie.
Op kulturele wyse het Amerikaanse waardes en die hoë akademiese standaarde Chinese studente aangetrek sedert Yung Wing (容 閎) die eerste Chinese student was wat in 1847 in die VSA studeer. Geslagte Chinese studente wat in die Verenigde State studeer, het Amerikaanse waardes teruggebring na hul vaderland, wat geweldige bydraes gelewer het tot die modernisering van China, insluitend die revolusie in 1911. Vandag bly die Verenigde State steeds die gewildste akademiese bestemming vir Taiwan-studente.
Taiwan is dankbaar aan die Verenigde State om Taiwan toe te laat om by die Visa Waiver Program in November verlede jaar aan te sluit. Die Republiek van China is die 37th-nasie ter wêreld om daardie status te verseker, en die enigste een wat nie formele diplomatieke betrekkinge met die Verenigde State het nie. Die meer as 400,000-besoekers aan die VSA elke jaar neem nie net Amerikaanse kultuur en natuurskoon nie, maar ook in die Verenigde State baie ernstig. Dit help dus om die Amerikaanse handelstekort met Taiwan te verminder. In 'n woord het die verhouding tussen die Republiek van China en die Verenigde State voortgegaan om te groei en te groei sedert die einde van formele diplomatieke bande in 1979.
Desondanks staan ​​Taiwan steeds voor baie uitdagings, met slegs beperkte middele tot sy beskikking. By die formulering van Taiwan se nasionale veiligheidstrategie het my administrasie Taiwan na 'n drieledige nasionale veiligheidsraamwerk gelei. Die eerste deel behels die institusionalisering van die toenadering tot die vasteland van China, sodat geen van die partye dit sou oorweeg om nie-vreedsame maniere te gebruik om hul verskille te besleg. Die tweede deel behels dat Taiwan 'n modelwêreldburger word deur die beginsels van 'n liberale demokrasie te handhaaf, vrye handel te bevorder en buitelandse hulp aan die internasionale gemeenskap te verleen. Die derde deel behels die versterking van die nasionale verdedigingsvermoë. Hierdie nasionale veiligheidstrategie is geformuleer om 'n vreedsame en positiewe ontwikkeling van dwarsstraatbande te vergemaklik, terwyl dit gegrond bly in 'n pragmatiese besef van die uitdagings wat ons in die gesig staar. Met ander woorde, Taiwan en die Verenigde State deel dieselfde waardes en belange in die behoud van plaaslike vrede en stabiliteit.
VI. Taiwan se uiteindelike waarde: 'n baken van demokrasie
State in 'n sekuriteitsvennootskap vrees gereeld om deur hul vennote vasgevang of verlaat te word. In die verlede het sommige in die Verenigde State hul kommer uitgespreek dat Taiwan, soos die vasteland van China styg, die Verenigde State eendag in 'n onnodige konflik met die vasteland van China kan lok. Ander vrees dat Taiwan na die vasteland van China kantel, en dus die Verenigde State 'verlaat'. Albei argumente impliseer dat die Verenigde State die steun vir Taiwan moet verminder. Maar geen siening is geregverdig nie. My strewe na toenadering tot die vasteland van China het duidelik gehelp
die vrede in die Seestraat van Taiwan te bewaar en te versterk. My administrasie se nakoming van die Grondwet van die Republiek van China sluit wettig die moontlikheid van 'n roekelose verandering in die status quo uit.
Taiwan het soveel gemeen met die Verenigde State van Amerika, van ons liefde vir demokrasie, respek vir menseregte en die oppergesag van die reg, om te steun vir vryhandel en selfs tot 'n intense passie vir basketbal en baseball! Ons is ook mal oor Jeremy Lin (林書豪) en Chien-Ming Wang (王建民). Taiwan koester sy langdurige vriendskap met die Verenigde State en sal altyd die waardes en kultuur wat die Chinese mense oor vyfduisend jaar ontwikkel het, koester. Die behoud van die Republiek van China het enorme belangstelling wat ver buite die grense van Taiwan gaan. Vir die eerste keer in die Chinese geskiedenis het ons in Taiwan bewys dat demokrasie in 'n Chinese samelewing kan floreer. Dit bied 'n skynstraal van hoop aan die 1.3-biljoen Sjinese mense op die vasteland. Ek weet hoeveel dit beteken vir die regering en mense van die Verenigde State, net soos dit met my administrasie en die mense van Taiwan beteken.
My administrasie sal hierdie demokrasie bestuur deur die see van verandering in Oos-Asië. Ons sal poog om vrede en voorspoed in die Straat van Taiwan te versterk; en intussen sal ons streef na 'n beter internasionale teenwoordigheid vir Taiwan wat dit moontlik maak om sy rol as verantwoordelike belanghebbende in die internasionale gemeenskap te speel. Ek voel niks as vertroue oor die toekoms van die Republiek van China nie!