Historiese Irisbewaring - Inligting
Die behoud van historiese irisse
Ek is passievol oor die groei van historiese iris as 'n manier om 'n lewende geskiedenis in plante te bewaar.
Baie jare gelede, kort nadat ek na Colorado getrek het, het 'n vriend my twee pragtige irisplante gegee. Ek het nog altyd tuin gemaak, maar die klimaat in Colorado was so anders as my tuisdorp in Wes-Washington dat ek gevind het dat ek weer van vooraf moes leer hoe om tuin te maak. Gedurende die leerjare het hierdie irisse gefloreer ondanks verwaarlosing, onkunde van my kant af om die grond behoorlik aan te pas of in hierdie droë klimaat met wrede winters nat te hou. Dit was die moeilike oorlewingslewe van hierdie plante wat my geïnspireer het om meer oor iris te leer en uiteindelik my eie irisse begin verbaster het. Toe ek uiteindelik met 'n passie irisse 'ontdek', het ek geleer dat dit historiese irisse was en het ek begin soek na hul regte name. Hierdie navorsing oor die onderwerp van historiese irisse is die basis waaruit ek die onderwerp van hierdie artikel put.
Ek is lid van die Historic Iris Preservation Society (HIPS), die American Iris Society (AIS), die Noord-Colorado Daylily Club, die Mountains and Plains Iris Society, en 'n streeksbeampte van die American Hemerocallis Society (AHS- daylilies).
Jou eerste vraag is waarskynlik "Wat is 'n historiese iris?"
Goeie vraag! Die American Iris Society definieer 'n historiese iris as een wat 30 jaar gelede of meer bekendgestel is. Dit wil sê, vanaf 2012 word iemand wat voor 1983 ingestel is, as 'histories' beskou.
Nou kan u tweede vraag so iets wees ... "OK, nou verstaan ​​ek wat 'n historiese iris is, maar waarom moet ek omgee, en meer spesifiek, waarom moet ek genoeg omgee om hulle te wil" bewaar "... en wat beteken dit in elk geval? '
Waarom historiese iris bewaar?
Laat ons dus die eerste gedeelte van die vraag bespreek. Waarom sou iemand vir die saak belangstel in historiese iris of historiese plante in die algemeen?
Daar is baie redes en antwoorde vir hierdie vraag, waarskynlik net soveel antwoorde as wat mense belangstel in die behoud van geskiedenis en tuinmaak. Die redes is egter meestal 'n paar algemene temas.
Een rede wat dikwels genoem word, is sentimentele waarde. 'Dit herinner my aan my ouma se tuine', of 'ek het my oupa se graf besoek en hierdie blomme is regoor die ou begraafplaas geplant', is algemene temas. Soms is dit so eenvoudig soos 'n vriendin dit baie jare gelede vir my gegee het, en ek onthou haar elke keer as hulle blom. ' Sentimentele waarde vir ou dinge kan nie verdiskonteer word nie. Dit bring ons vreugde en herinner ons aan aangename tye saam met spesiale mense.
'N Paar mense sal sê dat hulle net die elegansie en eenvoudige lyne van die ouer vorms verkies. Die blomme is kleiner, dikwels langer en smaller in vorm en soms verrassend geurig. Al hierdie eienskappe maak hulle aantreklik vir tuiniers van vandag.
Nog 'n rede om nie misgekyk te word nie, is die behoud van historiese landmerke en geboue. Dikwels is sulke webwerwe tuine wat die nuwe eienaars, of dit nou privaat of publiek is, wil herhaal met outentieke plante uit die tydperk. As die plante nie behoue ​​gebly het nie, is dit dus nie meer beskikbaar nie, is dit onmoontlik om 'n outentieke tuin te reproduseer. Die opvoedingsgeleenthede van 'n openbare historiese terrein sal verminder word.
Een rede vir die bewaring van historiese plante wat gereeld oor die hoof gesien word, is die bewaring van die genepoel vir die plantsoort.
Wanneer basters (planttelers) nuwe plante ontwikkel, doen hulle dit dikwels deur die genepoel te vernou deur 'n metode genaamd 'lynsteling'. Lynteling behels die kruisbestuiwing en seleksie van nou verwante plante gedurende baie geslagte. Herhaalde seleksie van sekere eienskappe sal uiteindelik lei tot die vernouing van die genetika in die lyn sodat die eienskappe makliker weergegee kan word. Sodra die eienskap maklik geproduseer word, kan die plante "buite kruis" word na nie-verwante plante om ander gewenste eienskappe te ontwikkel.
By bebaarde irisse was daar byvoorbeeld oorspronklik net wit en pers, klein blomme en smal gevormde spesie-irisse om mee te werk. Deur baie geslagte van selektiewe teling, met elke generasie plante, het die basterkruisers die saailinge gekies wat die blomme meer as 'n pienk gegiet het. Uiteindelik is ontwikkel wat ons vandag as 'pienk' irisse sien. Sodra die kleur in die saailinglyne geplaas is, kon die baster fokus op die uitbreiding van die verskillende blomvorms, sodat ons vandag wye geplooide pienk, groot blompienk pienk, middelgrootte pienk en dwergroos het.
Dit neem baie jare om 'n nuwe eienskap soos hierdie te ontwikkel, dikwels werk verskeie generasies basters op dieselfde eienskap om dit te vervolmaak.
Hierdie historiese lyne bevat nog steeds onontginde genetika wat kan lei tot nuwe eienskappe vir toekomstige basterverbruikers. As die toekomstige basterkombers tot die spesie moet teruggaan om die verborge eienskappe te probeer vind, kan dit 'n leeftyd of langer neem om die eienskappe vorentoe te beweeg. Deur voort te bou op die werk van vorige generasies van basters, is dit meer waarskynlik dat hulle sukses sal bereik binne 'n tydsbestek wat hulle sal sien.
Een van die uitdagings om historiese plante van enige aard te bewaar, is dat die plant dikwels van sy regte naam geskei word. Hoeveel tuine het u gesien waar elke plant noukeurig gemerk is met sy naam, baster en registrasiedatum?
Die kans is groot dat u min of meer waarskynlik gesien het. Afgesien van af en toe 'n geobsedeerde versamelaar, onthou die meeste tuiniers hul plante as bloot 'daardie pers iris' of 'daardie geel een by die motorhuis'. Met tienduisende irisplante geregistreer, kan u u voorstel dat daar letterlik duisende "pers" plante is.
Dit is waar die Historic Iris Preservation Society (HIPS) tot die redding kom (sien hulpbronlys hieronder). Lede regoor die wêreld verbou nie net hul eie groot versameling historiese irisse nie, maar hulle hou ook 'n webwerf gevul met onlangse foto's van historiese soorte en ou baster-katalogusse. Kenners van identifikasie sal u lei deur die belangrikste waarneembare verskille, soos blomgrootte, blomgrootte, geur, blomtyd en blare. Dien u foto's in op die HIPS-identifikasieforum en ander lede sal u probeer help om 'n ID te vind.
Dit is gereeld nodig om u iris langs mekaar te laat groei met 'n vermeende vuurhoutjie van 'n bekende betroubare bron om die identiteit te verifieer. HIPS-lede handel gereeld met risome en verskaf ook 'n lys van kommersiële hulpbronne.
Die ondersoek na die eiename van historiese plante is net so verslawend as menslike genealogiese navorsing. In werklikheid kan u ongewone projekte aanpak. Nadat ek byvoorbeeld 'n groot verskeidenheid historiese iris wat in 'n plaaslike begraafplaas groei, raakgesien het, het ek myself die skrikwekkende meerjarige taak gegee om die variëteite wat daar groei, te probeer identifiseer. Dit is fassinerend die inligting wat geleer kan word en die gevoel van nostalgie is wonderlik.
Die wêreldowerheid vir irisse en die erkende wêreldwye plantregistrasie-entiteit vir irisse. Hulle bied 'n aantal waardevolle aanlynbronne, waaronder "The Iris Encyclopedia."
Historiese Iris Preservation Society (HIPS)
Hulle bied 'n aanlyn fotodatabasis van historiese iris, gespreksforums vir lede en hulp om historiese irisse te identifiseer. Hulle is 'n filiaal van die AIS.
TTMall op 21 Maart 2012:
Loved Your Lens! U sit regtig baie goeie inligting daarin.
Goeie artikel! Ek het begin belangstel in irisse en was aanvanklik aangetrokke tot al die 'nuwe' variëteite met hul helder kleurkombinasies, flounces en ruffles. Op 'n stadium het ek historieke ontdek en dit in my tuin begin kweek. Nou moet ek die eenvoudige lyne, fyn vorms en geure van die 'ou' irisse baie waardeer. Van my gunsteling klassieke geskiedskrywings is 'Honorabile' (Lemon, 1840), 'Dauntless' (Connell, 1929) en 'The Red Douglas' (Sass, 1934) plus soveel meer. Dankie vir 'n wonderlike artikel oor die skoonheid en waarde van historiese irisse!
vlieëvanger op 12 Maart 2012:
Een van my baie gunsteling blomme! Ek ken nie al die name van my irisse nie, want daar is al meer as 'n halfeeu 'n paar mense wat die tuin deurgebring het, maar almal is ewe kosbaar. Ek hou van die verskeidenheid irisse wat beskikbaar is; en hoe dit taai genoeg is vir Kanada se ooskusklimaat, maar lyk tog so eksoties en broos.
ronberry lm op 22 Februarie 2012:
Wat 'n wonderlike lens! Ek het irisse in een van my tuine, maar niks soos die foto hierbo nie. U het my belangstelling weer wakker gemaak. Dankie. Nou om my vrou te oortuig dat ek blomme moet gaan koop!
anoniem op 7 Februarie 2012:
newdaygardens (outeur) vanaf Minnesota op 1 Februarie 2012:
anoniem op 31 Januarie 2012:
Ek het teruggekom na u artikel en * geseën * dit!
MariaMontgomery vanaf Sentraal-Florida, VSA op 30 Januarie 2012:
Dit is 'n pragtige lens. Dankie dat u dit gemaak het. Ek maak ook irisse op. Hulle is my gunsteling blom. Vir my lyk hulle nogal eksoties, al het byna almal se ouma 'n paar gehad. Ek het 'n paar saamgeneem toe ons van Noord-Carolina na Colorado getrek het, maar hulle agtergelaat toe ons terugkeer huis toe in Alabama. Ek versamel nou meer.
Ben Reed vanaf Redcar op 26 Januarie 2012:
'N Heerlike lens - dankie
anoniem op 25 Januarie 2012:
Ek hou van jou lens en die pragtige foto's
Mary Beth Granger vanaf O'Fallon, Missouri, VSA op 25 Januarie 2012:
Ek fotografeer graag Irises in die Missouri Botaniese tuin in St. Louis. Hulle het 'n fantastiese keuse. Ek het nog nooit probeer om dit te laat groei nie ... u het my belangstelling getoon.
newdaygardens (outeur) vanaf Minnesota op 15 Januarie 2012:
@Countryluthier: Dankie dat u my lens besoek het. Ek is bly dat dit u 'n geheue-baan gegee het!
@cbarkett: Dankie vir die besoek aan & amp; lewer kommentaar op my lens. Ek hoop dat u die name van u oues vind. Dit is so 'n prettige soektog, dikwels gevul met eerbied en nuwe vriendskappe.
cbarkett op 15 Januarie 2012:
Ek het vir my 'n paar gegee wat lyk soos die ou variëteit. Ek sal nuuskierig wees om te sien of ek dit nou kan identifiseer.
E L Seaton vanaf Virginia op 15 Januarie 2012:
Ek het 'n paar hiervan as kind opgegroei uit ander mense se tuine wat hulle tot vandag toe in Mississippi gebly het. Dankie vir die deel. In hierdie lens is 'n tydreis terug na my jeug. Hou aan met die goeie werk!
anoniem op 10 Januarie 2012:
hierdie blomme herinner my aan my ma, sy is lief vir hulle en hulle herinner haar aan haar ouma. Ek het vermoed dat dit 'n blywende beeld in my myn het, dankie dat u dit gedeel het.
newdaygardens (outeur) vanaf Minnesota op 8 Januarie 2012:
@prosepine lm: Dankie! Behalwe vir die een begraafplaasfoto, is al die ander in my tuin geneem. Dit het my die eerste keer geskok toe ek 'n vreemdeling gevind het wat gedurende my bloeitydperk deur my tuin ronddwaal .... ek het die kompliment waardeer. Ek hoop om binnekort 'n oop tuindag te kan aanbied.
@SusanDeppner: Dankie! Dit beteken baie om my eerste lens so vriendelik deur 'n Giant te laat komplimenteer!