As lusmaker (of irritasie?) plaas ek ‘n uittreksel uit “Under” hieronder. Daar word wydlopig geleen hier, uit Jesaja, Hooglied, Johan Wolfgang von Goethe, Vincent van Gogh. ‘n Gedig van Dorianne Laux wat vry deur Vos vertaal is, ‘Skeepsmid’, is een van die bestes in die bundel. Die Afrika-landskap en -realiteit, soos veral gestel teenoor die Europese wêreld, is die saambindende draad in die vierdie afdeling, wat die leser natuurlik ook aan Blum se oorspronklike kartering van hierdie soms skreiende teenstelling herinner. Afrika en Afrika-elemente word hier verbind aan die natuurlike, en word die draers van ’n eko-boodskap; terselfdertyd word daar kritiek gelewer teen Westerse ordesisteme – vergelyk byvoorbeeld “Ou lokasie” (p.34). ’n Hoogtepunt in hierdie afdeling is “Selfverwesentliking” (p.41) wat opgedra word aan Abraham Maslow, vader van die welbekende behoeftehiërargiemodel, en waarin die arrogante toeëiening van natuurervarings deur bevoorregte verwesterde mense gestel word teenoor die lot van diegene wie se ryk kultuur juis deur verwestering verwoes is. In dieselfde trant kritiseer die gestroopte “Kennisbestuur” (p.40) die appropriasie van inheemse kennis deur Westerse kennissisteme: