Soos wat egskeiding vir volwassenes seer is en baie vrae na vore laat kom, so is dit ook waar vir kinders. Begrip vir die kinders wat ook deur die egskeiding geraak word, begin wanneer ons ’n tree terug gee en deur die oë van ’n kind na die gebeure kyk.
’n Kuier by my ouma was nooit dieselfde sonder ’n besoek aan die “rivier” wat agter haar huis verbygevloei het nie. Natuurlik het so ’n besoek baie voorbereiding geverg. Ons kinders se rugsakkies is sorgvuldig gepak met broodjies, vrugte, lekkernye en water. Alles was nodig vir die lang staptog. Ma en Ouma het natuurlik ook seker gemaak dat ons hoedjies op die koppe was, veral op ’n warm somerdag. Die gedruis van die water, die baie stroomversnellings en talle maalgate het my as kind tot stille bewondering gebring. Versigtig is ’n handgemaakte bootjie losgelaat, net om te aanskou hoe die rivier dit vernietig. Soos die jare aangestap het, het daar ook nuwe insigte gekom. Die rivier was nie ’n magtige rivier nie, slegs ’n klein spruitjie wat sy pad gevind het deur die klippe en veld heen. Wat soos ’n ewige staptog gevoel het, was slegs ’n paar honderd meter se stap. Hierdie ontdekking dat alles anders lyk as wat dit vir my gelyk het as kind, is vandag nog vir my ’n kragtige herinnering dat alles anders lyk wanneer jy deur die oë van ’n kind daarna kyk.
Na ’n besluit deur die hoër hof vroeër vanjaar, sal genadedood nou ook in Suid-Afrika wettig kan gebeur. Die vraag aan elkeen van ons is: Sal die gebruik van genadedood in my eie kring aanvaarbaar wees indien dit wettig is?
Genadedood of eutanasie is vir baie lank reeds deel van ons lewens. Wie ken nie die toneel van ’n geliefde troeteldier wat al tjankend probeer opstaan wanneer hy geroep word nie? Die getroue ou lewensmaat wat altyd by jou voete was en nou nie meer wil eet of drink nie. Wie ken nie die bittere hartseer gepaardgaande met skuldgevoelens wanneer hierdie dier vir sy laaste tog na die spreekkamer van die veearts geneem word nie? Ons troos onsself telkens met die gedagte dat hy nou bevry is van ’n aardse lyding wat, aldus die veearts, nie verlig kon word met sy kennis en sy vaardighede nie. Geen mens hou daarvan om ’n ander wese te sien ly nie.
72. Maar diegene wat hulle uitspreek teen die willekeur en brutaliteit in die woorde van die aflaatpredikers, is geseënd.
74. …net so wil hy veelmeer die banvloek uitspreek oor diegene wat onder die dekmantel van die aflaat op bedrieglike wyse die heilige liefde en die waarheid skend.
75. Om te veronderstel dat pouslike aflate iemand van sondestraf kan kwytskeld, selfs wanneer ’n mens die onmoontlike gedoen het soos om die moeder van God gewelddadig te onteer (om die onmoontlike te noem), is kranksinnig.
76. Ons stel daarteenoor dat die pouslike aflaat nie eens die skuld van selfs maar die kleinste van die geringste sonde kan uitwis nie.
78. Ons sê daarteenoor dat selfs die huidige pous, of enige ander een, groter genade tot hul beskikking het, naamlik die evangelie, geestelike gawes, die genadegawe om mense gesond te maak, ensovoorts – soos dit geskryf staan in 1 Korintiërs 12: 28.