Carlo Daniels – Roekeloos
Sleutelwoord Argiewe:Carlo Daniels
Carlo Daniels is Onweer se dramaturg. Hy behartig ook die regie en vertolk een van die hoofrolle teenoor Abigail Mei. Geweld teenoor vroue kom in die stuk onder die loep. Die ouderdomsperk is 14 jaar. 28 Maart tot 6 April 2019, Alexander Bar, Café & Theatre, Kaapstad
Gepubliseer deurRoekeloos 24/01/2019 16/01/2019 Gepubliseer inTeaterSleutelwoorde: Carlo DanielsLos kommentaar op Onweer
Gepubliseer deurRoekeloos 13/07/2013 10/04/2020 Gepubliseer inMusiek, TeaterSleutelwoorde: Carlo Daniels, Jervis Pennington, Juanita Ferreira, Moenier Adams, Tara NotcuttLos kommentaar op A Town Called Fokol Lutho oorlog | SkalkSkryf
Posted in Louwie, tagged Bloed, Brotherhood, Declaration of the Independence of the Mind, Haat, Humanity, oorlog, Romain Rolland, Waarheid on Augustus 9, 2018| 1 Comment »
Declaration of the Independence of the Mind by Romain Rolland (January 29, 1866–December 30, 1944): An Extraordinary 1919 Manifesto Signed by Albert Einstein, Bertrand Russell, Jane Addams, Hermann Hesse and Other Luminaries
Mens moet onthou dat hierdie Manifes geskryf is net na die eerste wêreldoorlog toe die wêreld verwoes was, duisende mense dood is en volke en lande verdeel was deur haat en wraaksug.
Maar nou staan ons weer in n wêreld verdeel deur haat en oorlog en dreigement van oorlog. Moet ons eers wag tot die tromslaners en opruiers en aanhitsers van geweld die wêreldeer in puin lê voordat ons n oproep om broederskap en vrede die wêreld instuur?
May this experience be a lesson to us, at least for the future! … The thinkers and artists have added an immeasurable amount of poisoning hatred to the scourge destroying Europe’s body and mind. In the arsenal of their wisdom, memory, and imagination, they sought old and new reasons, historical, scientific, logical, and poetic reasons for hating. They worked to destroy mutual understanding among men. And in doing this, they disfigured, reduced, depreciated, and degraded the Idea whose representatives they were. They made it (perhaps without realizing it) the instrument of the passions and egotistical interests of a political or social clan, of a State, of a fatherland, of a class… And the Idea, compromised by their conflicts, emerges debased with them.
Ons bou mure, ons Brexit, ons begin sinnelose handels oorloë en blaas haat aan teen almal wat nie soos ons is, of soos ons lyk nie. Ons egoïstiese, selfversekerde en opgeblase leiers belowe oorlog en totale uitwissing van almal wat hulle teenstaan. En ons laat toe dat hulle ons meesleur deur hulle haat, want ons het Hiroshima en Nagasaki vergeet?
Ons moet die gety van haat en verdeling stop. Ons moet brue bou en hande vat en die bloedlustiges tot hulle sinne bring … of ons sal uitgewis word terwyl die grootbek leiers in hulle kernbom bestande bunkers skuil.
Posted in Louwie, tagged Gedig, oorlog, Poem, Stephen Crane, War on Augustus 30, 2015| 2 Comments »
Posted in Louwie, tagged oorlog, storietyd on November 20, 2011| 1 Comment »
Posted in Louwie, Uncategorized, tagged Achilles, oorlog, Troye on Mei 7, 2010| 5 Comments »
‘Ransom’ David Malouf se uitstekende weergawe van Homer se ‘Iliad’ vertel die storie van oorlog en wraak, van sinnelose, dierlike geweld, van heldedade, teleurstelling en wanhoop, basies die sinneloosheid van haat en bloedvergieting.
‘He (Achilles) dodged and feinted, found the place, and grim-faced but secretly smiling eased the heavy weapon in. ‘Hector, eyes wide with disbelief, dropped his sword, reached out and closed his fist on Achilles’ own. With the hot sweat streaming from his brow, every muscle in his forearm knotted in a last act of defiance, he met Achilles’ gaze.
‘Achilles grunted, gave the sword another push. The whole weight of his body hung on the thrust. ‘Brougt down by its own weight, blood gushing from the soft place between neck and clavicle, it detached itself from the blade and rolled slowly back.
Die gehate Hector van Troye, die man wat die Griekse magte byna venietig het, is dood. Achilles het sy vriend Patroclus se dood aan die hand van Hector gewreek. Nou staan hy en kyk hoe sy manskappe, die Myrmidons, Hector se wapenrusting verwyder tot net die bebloede lyk voor hom lê. En dan staan hy en kyk as die soldate een vir een by die lyk verby loop en elkeen:
‘without passion, but also without pity, plunged their swords into Hector’s unprotected flesh; with each blow shouting his name, so that all those watching from the walls of Troy would hear it.’
Sodat die mense van Troye sal sidder en weet dat die aanslag teen die stad genadeloos sal wees.
In JM Coetzee se ‘Disgrace’ word Lucy deur drie swart mans verkrag. Lucy se wil word dermate geknak dat sy later selfs instem om met die man wat sy weet die verkragting georkestreer het, te trou as dit is wat nodig is om net maar op haar eiendom, die grond wat sy bo alles lief het, te kan aanbly.
Op die Suid Afrikaanse platteland word `n gehate ou man vermoor en sy gesig met pangas onherkenbaar vermink. Moontlik in `n “killing frenzy” word daar oor die lyk gemasturbeer, word die warm, bebloede lyk moontlik gesodomeer.
Op `n ander plaas word `n jong vrou vasgehou en brutaal verkrag deur `n aantal mans. Na elkeen meer as een maal “without passion, but also without pity” die vrou se menswaardigheid brutaal geskend het, word `n skerpgemaakte besemstok in haar geslagsdeel opgedruk tot dit skuins by haar nek uitkom.
In ander gevalle word gebreekte bottels in die geslagsdele van vroue opgedruk nadat hulle verkrag is, dan word hulle so gelos om dood te bloei ….. sodat almal wat dit in die koerante sien sal weet dat die aanslag genadeloos sal voortduur tot die oorwinning behaal is, die witmense se wil gebreek is.
Toe Troye uiteindelik val, storm Neoptolemus, die seun van Patroclus die paleis binne. Gedurende sy opleiding het hy al gesien hoe maak hy heldhaftig vir Priam, die pa van Hector en koning van Troye, eiehandig dood om so die dood van sy pa te wreek. Dit sou `n bloedige geveg wees. Priam sou homself vreesloos verdedig, maar hy wat Neotolemus is, sal die grote koning oorwin en so vir ewig beroemd wees, bekend as die held wat koning Priam die geweldige oorwin het.
‘But the moment, when it arrives, is not at all like that.’
Die koning is oud en verwese, hy probeer vlug voor die bloeddorstige jong man, maar struikel en val. Die jong man maak gereed om die ou man met sy swaard te deurboor maar gly self en kom bo op die ou koning te lande. Die koning wriemel rond en verset hom in sy swakheid. Die jong man kan nie die koelbloedige doodsteek inkry waarvan hy al die jare gedroom het nie. Hy stoei met die ou man, wurg hom aan die keel en saag lomp met sy swaard om die ou man se keel af te sny.
Uiteindelik is hy en die koning deurdrenk met bloed …. ‘the old bundle …. turns upon him a ghastly far-of smile; then, with a last spasm and a hollow, hideous rattling of his breath, subsides, and the air is filled with the stench of shit.’
Niks het uitgewerk soos hy dit bedink het nie. In plaas van triomf, is daar nederlaag en teleurstelling, `n walging.
‘And for him the missery of this moment will last forever; that is the hard fact he must live with. However the story is told and elaborated, the raw shame of it will be with him till his last breath.’
As die mure van ons eie Troye die dag val soos dit dalk moet, sal daar ook net ou, verswakte mense en die oorskot, die opdrifsels van `n eens trotse nasie gevind word wie se kele dapper deur die oorwinnaars afgesny kan word.
Die oorwinning sal leeg wees, die eens magtige stad in puin, maar sal die oorwinnaars ooit skaam wees oor die brutaliteit van hulle bloeddorstige wellus? Sal daar een wees wat huil oor die kinders wat met kookwater vermoor is in die orgie van haat?