Die Struktuur van die Apostoliese Geloofsbelydenis – Deel 1 | Bybelwaarheid
Ten einde tot ‘n werklik betekenisvolle begrip van die Apostoliese Geloofsbelydenis (AGB) te kom, is dit allereers belangrik om die struktuur daarvan te begryp alvorens die detail bestudeer kan word. Die AGB is nie slegs ‘n klomp idees wat uit ‘n hoed getrek en toe sonder nadenke bymekaar gesit is. Allermins! Daar is ‘n fyn struktuur, en dit dien ‘n ongelooflike belangrike doel, en dit is om die waarhede daarin vervat saam te bind tot ‘n eenheid wat die geloof van diegene wat dit bely ondersteun. In hierdie sessie gaan ons dan kyk na hierdie struktuur, wat op veral twee vlakke aangebied word, naamlik die formele (hierdie sessie, deel 1) en die trinitariese (die volgende sessie, deel 2).
Die formele struktuur is redelik maklik om te volg, naamlik is dit ‘n samestelling van twaalf onderskeie standpunte, elkeen met ‘n bepaalde fokus en waarheid. Die belydenis begin met die bekende woorde “Ek glo”, of dan “Credo” volgens die Latynse weergawe, of “Pisteuoo” volgens die Griekse teks. Verder kan dit dan as volg ingedeel word:
So beskou is die AGB werklikwaar ‘n fenomenale samevatting van die volle verlossingsboodskap van die begin tot en met die voleinding. Let daarop dat dit nie bemoei is met leerstellings soos die Doop, die Nagmaal, die presiese detail van die eskatologiese gebeure, en dies meer nie. Dit fokus op die basiese kernwaarhede wat die Christene oor die hele wêreld verenig. Dit is al gesê dat die herkenning en belydenis van hierdie kerngedagtes die noodsaaklike is om Christen genoem te kan word. Latere ontwikkelings in die kerk sou spesifieke dogmas in spesifieke belydenisse opneem – wat dan ook meer afgestem is op spesifieke kerkgroeperinge se verstaan van geloofsleer. Hier dink ons byvoorbeeld aan die belydenisse van die Protestantse gelowiges, en veral dan die Nederlandse Geloofsbelydenis, die Heidelbergse Kategismus, die Dordtse Leerreëls, Die Westminster Confession, die Augsburgse Konfessie, die Baptiste Belydenis van 1689, om maar net ‘n paar te noem. Die AGB is nie gemoeid met hierdie fynere detail nie, wat daaraan ‘n sekere neutraliteit verskaf, terwyl dit geen kompromie toelaat oor die kernwaarhede wat wel daarin vervat is nie.
Let ook verder op die sterk Christologie en Verlossingsfokus in die AGB. Ses van die artikels word gewy aan Christus, sy persoon en sy werk, terwyl vyf daarvan gewy word aan die praktiese toepassing van die verlossingswerk van Christus deur die Heilige Gees. Hierdie fokus moet ons verstaan teen die historiese agtergrond, naamlik die behoefte om die Evangelie en die persoon en werk van Christus aan die nuwe bekeerlinge te leer. Hiertoe het elkeen van hierdie waarhede sonder twyfel daartoe bygedra om daaroor te leer en tot dieper insigte te kom. Selfs vandag bied dit ook vir die kerk geweldige aanknopingspunte en wegspringblokke om die Evangelie te kan deel en kinders van God tot dieper gesprek oor elke aspek te lei – wat ons hopelik deur die loop van hierdie studie sal doen.
Hierdie formele struktuur bring ons tot ‘n diepe besef van die volkomenheid van God se verlossingsplan – nie alleen in die vorming daarvan nie, maar ook in die konkrete uitvoering daarvan. Vanaf die ewige bestaan van God wat alles gemaak het, tot en met die ewige lewe in Christus, verkondig elke artikel van die AGB ‘n belangrike aspek waarby nie verbygegaan mag word nie. Die beeld wat nogal sterk na vore kom, is dié van ‘n tydren waartydens die deelnemers by verskillende stasies moet aandoen op hul pad na die eindpunt. Stasies mag nie verbygegaan word sonder dat die beamptes nie geteken het dat die mylpaal behaal is nie. Alleen wanneer daar by al die stasies aangedoen is, mag die deelnemers aan beweeg na die eindpunt. Sonder om wetties of metodies hieroor te raak, is dit ‘n gedagte om aan vas te hou soos by elke stasie wat die AGB aanbied, stilgestaan word. Natuurlik moet ons ook almal maar telkens weer by hierdie stasies kom stilstaan om dit weer te oordink en te internaliseer – iets wat in ons dag ongelukkig nie meer op die voorgrond is nie. Miskien leef ons in ‘n te gejaagde wêreld en beteken stilstaan vir ons ‘n verlies aan persoonlike voordele; miskien is ons samelewing so selfgesentreerd dat die besef dat ons lewens nie in ons eie hande is nie, vir ons eintlik baie vreemd is; miskien is ons net eenvoudig nie meer bereid om met die Skepper, Verlosser en Trooster ‘n ewige afspraak te maak nie.
Wat ook al die redes, die AGB se struktuur stop ons eintlik in ons spore en konfronteer ons met die geestelike realiteite van God se ingrype in ‘n verlore wêreld en ons respons daarop. Dit konfronteer ons duidelik met die God van die Skrif, wat ons dan bring by die tweede vlak van die struktuur, naamlik die trinitariese fokus. Dit word in die volgende sessie hanteer.