Junie 2020 – NG Kerk Adelaide
Month: Junie 2020
2020/06/27 Paul OdendaalLewer kommentaar
2020/06/20 Paul OdendaalLewer kommentaar
2020/06/13 Paul OdendaalLewer kommentaar
2020/06/07 Paul OdendaalLewer kommentaar
SKRIFLESING: Mat 13: 31 – 33
Die bose begin altyd groot en die goeie begin altyd klein. Die Satan wil altyd met die groot goed begin. So het hy vir Eva in die begin verlei, deur vir haar te vra of sy "soos God wil wees". Hy het haar die sug gegee om groot te wees. So het die duiwel ook vir die Here Jesus versoek met versoekinge wat verband hou met groot en aanskoulike dinge, soos brood uit klippe, om deur engele gedra te word en 'n belofte om oor al die koninkryke van die aarde te regeer.
Mense raak gaande oor aanskoulike goed, rocksterre, beroemde mense, geld, materialistiese besittings ens. Hoe groter, hoe beter. Mense wil ook nie vandag meer onder begin nie. Hulle wil sommer daar begin waar hulle ouers geeïndig het in die lewe. "We want it all and we want it now." Die filmbedryf skep ook karakters wat alles die beste kan doen, sodat die kykers kan dagdroom om ook so te wees, soos wat die karakters is.
So het die koninkryke van hierdie wêreld gekom en gegaan. Elke era se konkinkryk spog met hulle grootheid, of dit nou hul wapentuig is, of bouwerk, of finansiële grootheid, of ekonomiese handelsbetrekkinge en of dit kernplofkoppe is. Van die antieke koninkryke van ouds tot die modern koninkryke van vandag, maak almal hulle skuldig aan 'n grootheidswaan. So spog mense met hulle eie klein koninkrykies.
Met God se Koninkryk is dit so gans anders. Dit begin met niks, word in kleinheid gebore en groei stadig ongemerk, sonder enige vertoon. Daarom vertel Jesus die gelykenis van die mosterdsaad en die suurdeeg om ons iets te leer van God se Koninkryk.
'n Mosterdsaadjie is skaars 1 – 2 mm in deursnee, maar dit kan 'n baie groot boom word, waarin die voëls van die hemel kan nesmaak. Die suurdeeg werk ook ongemerk, maar as jy weer sien het die brood gerys. So werk God deur die eeue. God werk in die klein onbelangrike en onaanskoulike goed. Daar waar mense in die geloof klein treetjies in gehoorsaamheid gee, word God se Koninkryk gebore. God se Koninkryk kom stadig, want dit is ewig. 'n Pampoen groei 'n paar weke vining en dan is alles verby met die pampoenplant. 'n Eikeboom of olyfboom groei baie stadig, maar kan baie dekades, selfs eeue oud word. Hoe stadiger die groeiproses, hoe langer is die lewenspan van die boom.
Daarom moet ons geduldig met God wees, as Hy nie vinnig genoeg na ons sin werk nie. God se Koninkryk is nie 'n pampoenkoninkryk nie, maar 'n mosterdsaadboom – koninkryk. God werk in die geheiemenis van die mens se hart. Daarom laat Hy die Koninkryk ontkiem en wortelskiet. Hy laat Sy Koninkryk groei in die harte van mense. Daarom lyk elke mens se lewe soos die jaarringe van 'n groot boom. Elke jaarring vertel van die "journey" saam met God. Sommige van die jaarringe vertel van voorspoed en ander van teenspoed. Maar in elke jaarring van jou lewe kan jy God se teenwoordigheid raaksien.
So het die Here se kerk ook jaarringe, wat vertel van die geskiedenis van die kerk. Die Here hou self Sy kerk instand, al blaak die hel van woede.
Henri Nouwen het met sy lewe aangetoon dat om 'n Koninkrykslewe te beoefen moet ek 'n ware dissipel gaan word, daar waar daar swakheid, gebrokenheid, siekte, pyn, eensaamheid, angstigheid en verlorenheid is. Deur diens, liefde, en omgee sal mense die hart van God sien. Spirituele formasie stel Jesus teenwoordig in die nood van die wêreld. Spirituele formasie beteken om Jesus Christus te "embody" in die wêreld. Dan werk ek soos suurdeeg, wat smaak en tekstuur gee aan die lewe met al sy pyn en seer.
Geestelike formasie vra waagmoed en 'n profetiese ingesteldheid. Dit vra dat die geloofsgemeenskap 'n profetiese gemeenskap word, wat nie narcisties die kerk preserveer om maar net instand gehou te word nie. Dit vra om te "engaged" met die wêreld. Jesus Christus het die gelykenis nie vertel om die kerk in stand te hou nie, maar om die wêreld deel van Sy Koninkryk te maak.
Die kerk moet die wêreld in "domino". Die kerk moet nie torings bou, soos die toring van Babel nie. Ons kan so maklik die kerk verafgod, as ons geestelike tuiste, in plaas daarvan om God se kerk eerder as 'n beweging uitwaarts na die wêreld te verstaan. Die Pinkstergees het ons bemagtig en begeester om God se Koninkryk te domino op al die plekke waar God se Koninkryk nog nie sigbaar is nie. Soos suurdeeg moet ons die wêreld verander en 'n beter plek maak. Die duiwel is altyd besig om aanskoulik opwaarts te bou (soos met die Toring van Babel). Die Here wil uitwaarts na die wêreld toe bou.
Die kerk is daar om die wêreld te verander en nie om haarself instand te hou nie. 'n Goeie moeder is meer oor haar kinders bekommer as wat sy oor haarself bekommerd is. Die kerk moet ook leer om soos 'n goeie moeder meer bekommerd te wees oor haar kinders in die wêreld as oor haarself. Storey haal aan deur te sê: "God's love affair was not about the church, but the world." Die kerk moet 'n nuwe droom en visie kontekstualiseer, waarin armoede, werkloosheid, onreg ensovoorts aangespreek word.
Daarom moet die kerk mense dissipel, om ware navolgers te wees van Christus. Deur geestelike formasie word mense geskaaf tot "Christ-shaped" dissipels wat soos Jesus leef en optree. Maar die hele geloofsgemeenskap moet "Gospel-shaped" word wat 'n transformerende geloofsgemeenskap moet word wat werk met die agenda van die lewende Christus. "Spiritual formation refers to the transformation of people into what C.S. Lewis calls "little Christs" (Leclerc)
John Wesley het spiritual formasie verstaan as liefde wat in elke oomblik uitgestort word. Daarom vind spirituele formasie in die Kairos – oomblikke plaas wanneer God uniek deur ons werk in 'n spesifieke konteks.
In spirituele formasie staan dissipelskap as 'n kernbegrip. Nominale Christene kan navolgers of leerlinge wees van Jesus Christus, maar dit maak nog nie van jou 'n dissipel nie. "Being a disciple or discipleship is another word for Christian spirituality and focuses on the transformation of the human person into the likeness of Jesus Christ." (Leclerc)
Spirituele formasie is 'n stuk bevryding van 'n stuk ongesonde ingebuigdheid van die self en eie ego. Dit is 'n stuk genesing soos wat Henri Nouwen in sy eie lewe persoonlik ervaar het. Nouwen getuig as volg: "Spiritual formation prepares us for a life in which we move away from our fears, compulsions, resentments, and sorrows, to serve with joy and courage in the world, even when this leads us to places we would rather not go."
Almal van ons het 'n begeerte om 'n verskil te maak en van dié wêreld 'n beter plek te maak. Die fout wat ons maak is dat ons groot dink, in plaas daarvan dat ons klein dink en begin. Iemand het gesê: "Big journeys begin with small steps."
Die Here verwag nie van ons om groot dinge aan te pak nie. Deur klein treëtjies te gee, kan ek verskil maak in die lewe. Maar dan moet ek die mosterdsaad plant in die grond en moet ek die suurdeeg inknie in my elke dag se bestaan. Ek moet besluit om 'n aksie te neem in my lewe. Dissipelskap is om aksie te neem in jou lewe.
Daar is die verhaal van Nicolaus Zinzendorf (26 Mei 1700 – 9 Mei 1760), wat 'n paar eeue gelede begin het met sy "mosterdsaadklub" terwyl hy op skool was. Zinzendorf het later een van die prominente sendelinge van die Morawiese Sendinggenootskap geword van sy tyd. Met sy sterk piëtistiese inslag het hy mense bedien om minder rasioneel oor godsdiens te wees en eerder "godsdiens van die hart" te beoefen. Hy het klein begin en 'n groot verskil in sy lewenstydperk gemaak.
As ons maar net ons lewensjare so kan deurbring om werklik 'n verskil te bring in ons omgewing en konteks. Om een lewe aan te raak is beter as om niemand aan te raak nie. As ek elke dag net in liefde na een person uitgereik het, het ek in 'n jaar 'n verskil aan 365 lewens gedoen. Daarom moet ons godsdiens nie maar net rasioneel beoefen word nie. Nee, dit moet werklik lewensveranderend in my lewe en in die mense rondom my se lewe wees.
Iemand het eenmaal langs die seestrand gestap waarlangs honderde stervisse uitgespoel het. Hy was besig om soos hy loop die visse een na die ander terug te gooi in die see. Iemand vra vir hom of hy mal is, want hy kan mos onmoontlik almal terug gooi. Die man sê toe, terwyl hy nog 'n stervis terug gooi: "Vir die een het dit 'n verskil gebring."
2020/06/05 2020/06/05 Paul OdendaalLewer kommentaar
Tien jaar gelede het niemand geweet wat is 'n "SELFIE" nie. Die jaar 2013 staan bekend as die jaar van die "selfie". 'n "Selfie" is 'n tipe self-portret foto, wat gewoonlik met 'n kamerafoon geneem word. Moderne selfone het deesdae almal twee kamera – lense, een om objekte af te neem en ander kamera om jouself af te neem. Laasgenoemde se kameralens is gewoonlik aan die voorkant van jou foon. Natuurlik kan dit ook vir video –gesprekke gebruik word
Ek het onlangs op 'n E – kerk publikasie van Dries Cronje, Pierre Engelbrecht, Stephan Joubert en ander skrywers die volgende insiggewende feite raak gelees.Die word "selfie" is die eerste keer op 13 September 2002 gebruik in die ABC Online forum in Australië. Die hashtag# selfie het populêr geraak op al die sosiale media platforms. Sederdien het die "selfie" die internet oorgeneem. 'n Onlangse verskynsels is waar dames mekaar uitgedaag het of Facebook om "selfies" te neem sonder enige grimering, ten bate van borskanker. So ontstaan aanlyn speletjies met "selfies". In "datingklubs" en pornokringe vind 'n mens natuurlik die ergste vorme van die gebruik "selfies". Daar was in die onlangse verlede ook die Selfie Olimpiese Spele op Twitter. Feitlik daagliks is die sosiale media oorstroom met fotos wat mense van hulself geneem het. Op die Instagram is die gebruik van "selfies" ook hoog op die lys. Dit is 'n verskuiwing wat plaasgevind het, waarmee ons in feitlik al die vakrigtings van kennis moet neem. Dit kan nie maar net ontken word nie. Ons moet daarvan kennis neem om te kan kommunikeer met mense. Die tydperk van "selfies" laat baie rooi ligte flikker. Mense kry 'n gevoel van selfbewustheid, selfbelangrikheid, eie ego en die skepping van 'n "image" wat dikwels nie 'n getroue weergawe van jouself is nie. In "selfies" deel mense hulle persoonlike ervaringe met ander. Die deel van die "ervaring" word selfs belangriker as die ervaring self. Mense is so besig om die ervaring te deel, dat die genot van die ervaring daarmee heen is. Mense kan nie meer "in the moment" wees nie, hulle moet altyd deel en kommunikeer. "Selfies" kan ook 'n element van spog en hoogmoed ontwikkel by gereelde gebruik daarvan. Fisiese voorkoms en nie innerlike lewenskwaliteite word ten toon gestel."Selfies" maak die mens meer en meer selfgesentreerd, dat die mens dikwels die middelpunt van alles word. Dit veroorsaak dat God, medemens en omgewing dikwels uitgerangeer word. Die beheptheid met die self het 'n algehele hoogtepunt bereik. My behoeftes, my ideale, my gemak, my beeld, my gerief en my belangrikheid word sentraal. Nuwere ontwikkeling wat ek raakgelees het is dat "Mirror – selfies" nou ook in die mode kom, waar mense fotos van hulself in 'n spieël neem. Dit word selfs in die kunste gebruik en selfs in die kommersiële wêreld .Ons het van 'n tegniese rewolusie oorgegaan na die inligtingsrewolusie. Groot korporatiewe maatskappye het nie meer alleen beheer oor inligting nie. Enige indiwidu kan vandag gehoor en gesien word op die internet. "Selfies" wat goed gedoen is of uitdagend of seksueel van aard is kan binne minute die hele wêreld vol wees. Die "selfie" generasie het dit minder erg aan privaatheid en is nie skaam om persoonlike goed vir die wêreld te vertel nie. Daarom kry 'n mens dat mense vandag tot in detail sal vertel oor hulle lewe op Facebook en selfs vuilwasgoed sal was op Facebook. Natuurlik ken ons die aaklike bekgevegte wat tussen mense ook plaasvind op die soaiale media. Die "spot" element om die ander te verneder kom ook daagliks voor.Natuurlik is "selfies" opsigself nie negatief of boos nie. Mense kan deel waaroor hulle passievol is. Mense kan konnekteer en bande behou. Mense kan met groot groepe mense op een slag kommunikeer. Mense kan bewustheid vir goeie sake bevorder. Daarom moet ons nie die baba, saam met die badwater uitgooi nie.Positief kan ons leer uit die "selfie" fenomeen, dat mense eerstens 'n behoefte het om te deel. Mense wil hulle ervaringe met ander mense deel. Daarom sal ons juis in die kerk 'n ruimte moet skep waar mense hulle ervaringe, ook geloofservaringe kan deel met ander. Die tweede behoefte wat geidentifiseer kan word is dat mense dikwels 'n gevoel van eensaamheid het. Die neem van 'n "selfie", plaas jou in die gesprekslyn op die sosiale media en verlig jou eensaamheid. Die vraag is of die kerk genoeg ingestel is om die eensaamheid van mense aan te spreek. Dit is mos juis een van die kernidentiteite en geloofswaarhede van die kerk, naamlik: "Ons glo in die gemeenskap van gelowiges"Ons as kerk moet ook leer om 'n digitale teenwoordigheid te hê in 'n digitale wêreld. Ons kan nie meer kerk wees soos 20 jaar terug nie. Natuurlik moet ons via die digitale media gebruikers aanmoedig om te fokus op ander en op die ekologie. Die positiewe gebruik van digitale media kan niemand ontken nie. Dit is hier om te bly. Ons moet dit net reg bestuur tot eer van God. Daarvoor moet elkeen van ons self verantwoordelikheid neem, wanneer hy of sy die "ENTER" knoppie druk. Dit vertel meer van jou as enigiets anders.