Dit was Die Volkstem van 3 Julie 1929 wat Pierneef die eerste keer beskryf het as ’n kunstenaar met ’n “eie Suid-Afrikaanse styl, wat ’n mens sonder die minste verbeeldingskrag kan vereenselwig met ons Suid-Afrikaanse natuur”. Op hierdie gebied was Pierneef beslis ’n pionier omdat hy bewys het dat so ’n eiesoortige styl juis nodig was om die Suid-Afrikaanse landskap te verken.
Pierneef was op soek na die tipiese kenmerke van die Suid-Afrikaanse landskap wat die topografiese vorm en helder lig van die land kon weergee. Vir hom het dit om ’n vertolking van die stemming en die wesenskarakter van die landskap gegaan, met inagneming van die weerkaatsing van die soms verblindende skerp sonlig op die vlaktes en die berge.
Sy gebruik van liniêre ritme, rustige horisontale en kort, sterk vertikale lyne, die wye hemelboog en die geometriese vorms van die berge en die kranse het ’n uitstaande kenmerk van sy werk geword. Hy het self erken dat dit geïnspireer is deur die treffende gebruik van lyne in die rotskuns van die San, wie se gebruik van aardkleure om die dekoratiewe element te versterk hom ook beïndruk het.
Vanweë die belang van lyngebruik in Pierneef se werk speel kleur in baie gevalle ’n ondergeskikte rol. Daar word wel van kleur gebruik gemaak om die aard van die landskap sowel as die stemming weer te gee. Hy het dikwels met ’n beperkte palet gewerk — kleure soos blou, groen, bruin, rooipers en ’n mengsel wat aan goud en silwer herinner. Hierdie kleure het hy vernuftig gekombineer om ’n warm of koel atmosfeer te skep, dorheid en mistigheid voor te stel of die stemming van vroegoggend of skemer op te roep.
Die massiewe kremetartbome, die berge en die wye vlaktes, die gepunte miershope en die dekoratiewe doringbome het kwalik kleur nodig om die aandag te boei. Die geometriese komposisie is duidelik sigbaar en die natuurvorm altyd herkenbaar. Sy intense betrokkenheid by die landskap en sy verdieping in die natuur was daarop ingestel om die kern en die stemming van die landskap op doek vas te lê. Dit kan ook as ’n spirituele ervaring van die natuur beskou word.