Die Kassiete was ’n volk van die antieke Nabye Ooste wat van omstreeks 1595 v.C. tot die 12de eeu v.C. oor Babilonië geheers het ná die val van die Ou Babiloniese Ryk. ’n Ander naam vir hulle was waarskynlik Galzu.
Die Kassiete was lede van ’n klein militêre aristokrasie, maar was doeltreffende heersers en plaaslik nie ongewild nie, en hul bewind van sowat 500 jaar het ’n noodsaaklike fondament gelê vir die ontwikkeling van die daaropvolgende Babiloniese kultuur. Die strydwa en perd, wat die Kassiete aanbid het, is in dié tyd vir die eerste keer in Babilonië gebruik.
Die Kassiete se taal is nog nie geklassifiseer nie. Wat bekend is, is dat dit nie verwant was aan óf die Indo-Europese óf die Semitiese óf ander Afro-Asiatiese tale nie en dit was moontlik ’n geïsoleerde taal. Sommige geleerdes stel egter ’n verband voor met die Horities-Urarteïese tale van Klein-Asië. Die aankoms van die Kassiete word egter verbind met die destydse migrasie van Indo-Europese volke. Verskeie Kassitiese leiers en gode het Indo-Europese name gehad, en dit is moontlik dat hulle oorheers is deur ’n Indo-Europese elite soos die Mitanni, wat oor die Horities-Urarteïessprekende Horiete van Klein-Asië regeer het.
Hulle is in vroeëre bronne al as vyande van Mesopotamië genoem, maar nou het hulle daarin geslaag om die mag oor te neem. Die magsoorname van die Kassiete is weer eens deur ’n assimilasieproses gevolg. Die Kassiete het die taal en kultuur van die onderworpe volke oorgeneem, met die gevolg dat daar geen breuk in die tradisie was nie.