Dog Food Labels | Troeteldiere Huishouding
Q. Wat beteken hondekosetikette?
A.Om jou troeteldieretiket te lees is een van die beste maniere om die gehalte van die kos wat jy voed, te bepaal. Die bestanddele en die gewaarborgde analise (hoeveelhede proteïen, vet, vesel en ander voedingstowwe) word op die etiket van die voedsel ingesluit. Benewens die verskaffing van inligting oor die hoeveelheid en gehalte van proteïen en vet, sal die etiket ook die bestanddele en algemene voedingsriglyne verskaf.
'N Paar ander dinge om te oorweeg is die prys. Bereken die prys per pond of die prys per dag. Byna altyd, droë kos is meer ekonomies, en hoe groter die sak hoe laer is die prys per pond. Baie keer, 'n 40-pond sak is minder as die helfte soveel per pond as 'n ekwivalente 5-pond sak. Onthou dat met laer gehalte kosse u meer voer en dit kan nie altyd goedkoper wees nie. Gaan die bestanddele na, hulle sal die regte storie vertel. Die meeste troeteldiere het nie spesiale kosse nodig nie, net kwaliteit kos. Deur hierdie artikel te verstaan ​​en na 'n paar troeteldiere kos etikette te kyk, sal jy die beste kos vir jou hond kan kry.
Omskakeling van droë stof basis
Dit kan die moeilike deel wees. Alle troeteldiervoedsel het verskillende vlakke van vog. Ingemaakte kosse kan tot 80% vog hê, terwyl sommige droë kosse so min as 6% kan hê. Dit is belangrik vir 2 redes. Die eerste is dat die kos deur die pond geprys word, en wanneer jy hondvoedsel koop wat 80% water is, kry jy 20% kos en die res is water. So die hoeveelheid voedsel wat jou troeteldier verbruik, is klein en duur. Die ander rede om persentasie vog te verstaan, is om jou te help om ru-proteïene en vet tussen handelsmerke en tussen ingemaakte en droë te vergelyk. Die lyste op die etiket is vir die kos soos dit gevoed word, nie soos dit op 'n droë-stof basis sou wees nie. Dus, sonder om albei handelsmerke van voedsel na 'n droë-stof basis te omskep, sal jy dit nie akkuraat kan vergelyk nie. Gelukkig is die omskakeling nie so ingewikkeld nie.
As 'n droë hondevoedsel 10% vog het, weet ons dat dit 90% droë stof het. Ons kyk dus na die etiket en kyk na die proteïenvlak wat 20% beloop. Vervolgens verdeel ons die 20 persent proteïen deur die 90% droë stof en ons kry 22%, wat is die hoeveelheid proteïen op 'n droë stof basis. Maak dit sin tot nou toe? Goeie. Laat ons dit nou vergelyk met ingemaakte kos wat 80% vog het. Ons weet dat met 80% vog ons 20% droë stof het. Die etiket toon 5% proteïen. So ons neem die 5% en verdeel dit met 20% en ons kry 25% proteïen op 'n droë-stof basis. So die ingemaakte kos het meer proteïen per pond op 'n droë-stof basis nadat al die water uitgehaal is. Ons kan dieselfde doen vir vet, vesel, ens.
Die gewaarborgde analise op die inligtingspaneel van die hondevoedseletiket bevat die minimum vlakke van ru-proteïen en vet en die maksimum vlakke van vesel en water. Die proteïen en vet word as ruwe bronne genoem en nie as verteerbare bronne nie. Die verteerbaarheid van proteïen en vet kan wyd wissel, afhangende van hul bronne. Die lys van bestanddele moet noukeurig ondersoek word om te bepaal hoe verteerbaar die bronne is (sien artikels oor proteïen en vet vir meer verduideliking). Die ander faktor in die bepaling van werklike proteïen- en vetpersentasies is die hoeveelheid vog wat in die kos teenwoordig is, soos vroeër bespreek. Terwyl die gewaarborgde analise 'n begin is om die gehalte van die kos te verstaan, wees baie versigtig om dit te veel te vertrou. 'N Troeteldiervoedselvervaardiger het 'n bespotingsproduk gemaak wat 'n gewaarborgde analise van 10% proteïen, 6,5% vet, 2,4% vesel en 68% vog gehad het, soortgelyk aan wat jy op baie blikkies etikette sien. Die enigste probleem was dat die bestanddele ou leerwerkstewels was, motorolie, gebreekte steenkool en water gebruik het!
Alle troeteldiervoedsel moet die bestanddele wat in die kos teenwoordig is, lys. Die bestanddele moet in volgorde van gewig gelys word. Dit is een van die beste maniere om die kwaliteit van die kos te bepaal. Met 'n bietjie kennis van die bestanddele, kan jy 'n kos wat hoogs verteerbaar is en vry van ongewenste produkte, kies. Wees versigtig vir een taktiek wat deur vervaardigers gebruik word om minder gewenste bestanddele te vermom. Om 'n bestanddeel in verskillende kleiner bestanddele te breek en dit individueel te lys, word gebruik om hierdie ongewenste bestanddele verder onder die bestanddeellys te verlaag. Byvoorbeeld, 'n produklys kan hoender-, grondgraan-, mieliegluten, grondkoring, mieliebran, koringmeel, koringmengsel, ens. Bevat. As ons al die koringbestanddele as een sou groepeer, sou hulle waarskynlik ver uitweeg die hoeveelheid hoender en koring. As verbruiker moet jy al die bestanddele noukeurig lees, insluitend die bestanddele aan die einde, om die tipe preserveermiddels en kleurstowwe wat gebruik word, te ken. Ek het 'n paar van die meer algemene bestanddele en hul definisies gelys.
vleis: Vleis is die skoon vleis van geslagte diere (hoender, bees, lam, kalkoen, ens.). Die vleis kan gestreepte skeletspiere, tong, diafragma, hart, slukderm, vet oorheers en die vel, senuwee, senuwees en bloedvate wat normaalweg by daardie vlees voorkom.
Vleis-Byprodukte: Vleisprodukte is skoon dele van geslagte diere, nie vleis ingesluit nie. Dit sluit in longe, milt, niere, brein, lewer, bloed, been, sommige vetterige weefsel, en maag en ingewande bevry van hul inhoud. Dit sluit nie hare, horings, tande of hoewe in nie.
Pluimveeprodukte: Pluimvee-byprodukte is skoon dele van geslag pluimvee soos koppe, voete en interne organe (soos hart, longe, lewer, niere en ingewande). Dit bevat nie vere nie.
Vismeel: Vismeel is die skoon grondweefsel van ongekompliseerde hele vis of vissteggies, met of sonder die olie wat onttrek word.
Grondgraan: Grondgraan is die hele mieliepit grond of gekap.
Maïs Gluten Maaltyd: Mielieglutenmeel is die neweproduk na die vervaardiging van mieliesiroop of stysel, en is die gedroogde oorskot na die verwydering van die semels, kiem en stysel.
Brewers Rice: Brouwerys is die klein stukkies ryspitte wat geskei is van groter pitte gemaalde rys.
Bruinrys: Bruinrys is die ongerolde rys wat oor is nadat die pitte verwyder is.
Sojaboonmeel: Sojameel is 'n neweproduk van die produksie van sojaboonolie.
BHA: BHA is butylated hydroxyanisole, 'n vet preserveermiddel.
Ethoxyquin: Etoksied is 'n chemiese preserveermiddel wat gebruik word om bederf in hondekos te voorkom.
tokoferole: Tocopherols (bv. Vitamien E) is natuurlik voorkomende verbindings wat as natuurlike preserveermiddels gebruik word.
Die AAFCO standaarde
'AAFCO' staan ​​vir die Vereniging van Amerikaanse Voedselbeheerbeamptes. Die AAFCO ontwikkel riglyne vir die produksie, etikettering en verkoop van dierevoedsel. Dit heet die AAFCO-standaarde. AAFCO het twee standaarde ontwikkel wat troeteldierkos moet ontmoet. Troeteldierkos wat voldoen aan die AAFCO se vereistes sal een van twee stellings op hul etiket insluit.
Die eerste standaardstate "... is geformuleer om te voldoen aan die voedingsvlakke wat deur die AAFCO Hondevoedingsvoedingsprofiele vir ... geskep is." Dit beteken dat die kos in die laboratorium getoets is en gevind is dat die aanbevole hoeveelhede proteïen, vet ens. Soos hierbo genoem, sal die kombinasie van skoenleer, gebruikte motorolie en steenkool aan hierdie standaard voldoen.
Die tweede standaard sê iets soos 'Diervoedingstoetse wat AAFCO se prosedures gebruik, bevestig dat hierdie produk volledige en gebalanseerde voeding verskaf vir ...'. Vir 'n troeteldiervoedsel om hierdie etiket te kan dra, moet dit op 'n populasie van diere getoets word en getoon word om voldoende voeding te verskaf. Maar selfs met hierdie stelling is daar probleme met die interpretasie daarvan. As 'n spesifieke produk in 'n vervaardiger se lyn getoets is en gevind is om aan hierdie standaard te voldoen, mag die maatskappy dieselfde stelling op ander produkte in dieselfde 'familie' insluit wat gelyke of groter konsentrasies van al die voedingstowwe bevat. Dus, selfs as die troeteldierkos hierdie AAFCO-proefverklaring op sy etiket dra, kan jy nie seker wees dat spesifieke produkte eintlik in 'n voedselproef getoets is nie. Daarbenewens word die kos vir 6 maande in volwasse honde getoets en vir 10 weke in hondjies. Dit mag dalk nie genoeg tyd wees om te bepaal of tekorte of ander langtermyn-effekte kan voorkom nadat die produk 'n jaar of meer gevoer is nie. Ten spyte van hierdie probleme met die interpretasie van hierdie AAFCO-voedselproefverklaring, het die maatskappy 'n mate van poging aangewend om 'n goeie kos te ontwikkel.
Voedingsinstruksies of riglyne moet op elke sak en blik van hondekos ingesluit word. Hierdie riglyne gee die aanbevole hoeveelheid gevoed op grond van groeivlak en gewig. Dit is baie rowwe riglyne. Elke dier het 'n ander aktiwiteit, metabolisme en omgewingstemperatuur. Verder, ras, ouderdom en ander omgewings beklemtoon alle impak op daaglikse vereistes. Riglyne moet gebruik word as rowwe beginpunte. As jou hond dun of honger is, voed meer dikwels en in groter hoeveelheid. As jou troeteldier oorgewig of vetsugtig is, voed minder.
Wat is die beste hondekos op die mark? Daar is geen beste kos vir alle honde nie. Die feit dat daar so baie soorte en handelsmerke op die mark is, toon dat daar honderde opsies en menings is. Sommige honde het hoër vet en proteïen nodig as ander; Sommige verkies verkieslik oor droog. Voer wat geskik is vir jou troeteldier: honde het hondekos nodig, en hondjies het puppy kos nodig. Moenie elke maand handelsmerke verander nie, maar moenie bang wees om handelsmerke te skakel nie en vind een wat jou troeteldier goed doen. Gebruik die gewaarborgde analise, bestanddele lyste en voedingsriglyne om jou besluit te help lei.