Stoepstories: Aan die tafel met die Nagmaal - Nederduitsch Hervormde Kerk van Afrika
Leerling Lidmaat van Leeudoringstad skryf: Liewe oom Stoep, ek is besig met volwasse kategese en gaan een van die dae hopelik die voorreg hê om Nagmaal te gebruik. Kan Oom my help om te weet wat ek als moet en nie moet doen nie as ek by die tafel aansit?
Liewe Leerling Lidmaat, ten eerste is Oupa Stoep baie ingenome om te hoor van jou voorneme om lidmaat te word. Dit dui op ’n mooi gesindheid aan jou kant, wat bevestig word deur jou begeerte om op gepaste wyse Nagmaal te gebruik.
Ons sit aan by die Nagmaaltafel. Dis dalk nodig om hieroor ’n stukkie agtergrond te gee. In die vroeë Protestantse Kerk was daar verskillende maniere hoe Nagmaal gevier is. In die spoor van die Katolieke manier, het lidmate in sekere kerke nog voor kom kniel en het die priester aan elkeen Nagmaal bedien; ander het by die tafel kom aansit; en dan was daar ook die ambulare Nagmaal, waar lidmate vorentoe geloop het en die tekens van die Nagmaal by die priester ontvang het.
John Knox, Kerkhervormer in Engeland, maak in 1875 die punt dat dit nie nodig is om te kniel om Nagmaal te ontvang nie, omdat die knielhouding dui op iemand wat smeek en bedel. Knox argumenteer dat dit die beste is om by die tafel aan te sit: But in the Lorde’s Supper, chieflye in the action of eatyng and drynkyng, nether shoulde appere in us dolor, povertie, nor syne of any miserye… and therefore, without doubting or waverynge, at Christ’s commandment passe we to the Table, not as slaves or servants, but as childern of the Kyng and the redeemed people.
Elke gemeente het sy eie reëling van hoe daar na die tafel toe gekom word, luister dus maar mooi van watter kant in die kerkgebou daar eerste aangesit word en ook na enige ander reëlings wat spesifiek in daardie gemeente getref word. As jy by die tafel kom en daar is toevallig nie ’n sitplek oop nie, is dit heeltemal in orde om in enige oop sitplek voor in die kerkgebou te sit tot die volgende tafel.
Baie mense het die mooi gebruik om, as hulle hul sitplek aan die tafel gekry het, ’n stilgebed te doen waarin hulle God sou kon vra om hulle te seën met die gebruik van die Nagmaal. Net so bid mense stilweg ’n kort dankgebed nadat hulle die tekens van die Nagmaal ontvang het. Normaalweg word die bord met die brood eerste aangegee. Vat die bord met die linkerhand as dit van jou linkerkant kom, neem ’n stukkie brood met jou regterhand en gee die bord dan weer met jou regterhand aan na die persoon wat aan jou regterkant sit, en vice versa as die bord van jou regterkant kom. Volg dieselfde prosedure met die beker.
In die meeste gemeentes sal jy ’n keuse hê om uit die beker te drink of van ’n kelkie gebruik te maak. Jy mag ongelukkig nie albei doen nie. En, GROOT ASSEBLIEF, al lyk die Nagmaalkelkie soos ’n shooter-glasie, moenie hom drie keer op die tafel kap as jy hom klaar gedrink het nie!
In ons Kerk is dit die gebruik dat daar ’n kleedjie op die middel van die tafel lê. Dis meestal ’n wit kleedjie, alhoewel baie gemeentes ook die gebruik het om die kleur van dié kleedjie te laat aanpas by die kleure van die kerklike jaar. So sal jy dan ’n purper kleedjie op die tafel vind in Lydenstyd en ’n groene in Koninkrykstyd. Ons plaas ’n geldjie onder hierdie kleedjies. Dis ’n baie mooi en baie ou gebruik in die Kerk dat hierdie Nagmaaltafelkollekte uitsluitlik aangewend word vir die versorging van behoeftige mense.
Dis ’n wonderlike voorreg om Nagmaal te kan gebruik en die manier hoe ons dit aan tafel doen, maak die voorreg des te meer kosbaar: Elkeen wat sit aan die tafel kry die geleentheid om die persoon langs hom of haar te bedien met die tekens van die versoeningsdood van ons Here Jesus Christus. Hoe kosbaar is dit nie!