Afrikaans | Chessalee | Page 2
Ek was getag deur Toortsie om 'n 'storie' te skryf.Wel, baie stories kan ek skryf en het ek al geskryf. Al daardie stories is sommer net 'n kort kinderstorie – wat ons almal ken – geen rêrige waarheid skuil daaragter nie en dis meer oor die verbeelding van die kleinkinderkind en om dit te prikkel. My storie gaan eintlik oor iets wat rêrig is. Dit bestaan en alle Suid-Afrikaners is daarby betrokke. Of jy in die land woon of nie. Jy is deel daarvan. Jy kan nooit jouself losmaak daarvan nie en al probeer jy, of al sê jy dat jy nie meer deel is nie, jy bluf jouself. My storie is ook 'n gryskatstorie. My storie is ook oor 'n sonkol wat weggeraak het. Almal is huidiglik besig om hierdie sonkol te soek, ek inkluis. Ons krap die plek erger om as wat gemmerkat en swartkat dit gedoen het. Ander katte krap dit nog meer om as onsself, maar ons is almal opsoek na daardie goue sonkol wat al byna 20 jaar weg is. Vir ons almal se onthalwe, hoop ek en glo ek dat daardie sonkol eendag weer sal verskyn. Dit gaan nie gou wees nie, want die verwoesting raak al hoe erger en dit gaan al hoe moeiliker raak om dit te kry, maar tog sal dit uiteindelik gekry word, ons moet net moed hou – soos swartkat en gemmerkat. Dit was vir my uiters hartseer om by die familie te kuier en kennis te neem van alles wat 'ondergronds' gebeur in my geliefde vaderland. Ek wil nie hê dat dit moet gebeur nie, maar die verwoesting moet gebeur. Anders kan daardie goue sonkol nie gevind word nie. Ons bly positief, hoop, glo en vertrou. Dis vir my wreed om te verneem wat in ons hospitale aangaan, hoe swakopgeleides pasiënte laat sterf en hoeveel die staat en hospitale moet uitbetaal as gevolg van die swak opleiding en die nalatigheid daarvan. Ek moes aanhoor hoe ongevoelig daar met pasiënte gewerk word, tydens stakings – wat als gebeur het. Ek het gevoel hoe die trane in my oë opwel en kon nie help om van dit weg te pink nie. Skade kan daar gesien word, 'n lewe word geneem! Wat van die Onderwys, waar die skade nie so direk opsigtelik is nie? Dienste – swak opgeleide treindrywers wat daagliks ongelukke veroorsaak – weereens: mense se lewens is betrokke. Kan die aan bewind nie dink hoe Juffrou Mollie gedink het – hoe onnosel hulle is en wat hulle eintlik aan die land berokken nie? Ek sit soos gryskat met verskrikte oë. Ek kan nog baie meer by my storie aanlas, nog meer en intens hartseer, maar laat ons eerder positief dink, bly en wees. Ek sit ek met my familie hier en tuis, en hoop – vir almal se onthalwe – dat daardie goue sonkol baie vinnig gevind sal word. Alleenlik dan sal almal – alle kleure van die reënboog ingesluit – gelukkig wees.
Hierdie volgende gedig het ek op laerskool geleer [moes!] en ek kan net nie die volledige gedig onthou nie, dus enige iemand wat hier lees en kan help, ek sal dit so waardeer! Ek het hulp uit talle oorde aangevra, maar dit nog niks opgelewer nie.Die woorde in 'n ander kleur het ek opgemaak en die digter sal ek ook graag wil weet!
Spitse snoetjie skerpe ogies
In die môre-son se strale
In die oggend dou
Penorent sien jy die meerkat
Met 'n stukkie tou. [ek weet hierdie reël is totaal verkeerd]
Die volgende gedig het 'n vriendin vir my aangestuur [Lianda, baie dankie!] in die soektog na die bogenoemde gedig. Dis ook 'n gedig oor 'n Meerkat en sy het die gedig gevind omdat ek gedink het die gedig dalk deur CM van den Heever geskryf was. Ek waardeer haar soektog na die gedig geweldig en sy's altyd van groot hulp ten spyte daarvan dat sy 'n besig Ma is met jong skoolgaande kinders – wat selfs nou besig met eksamens is. Waarlik 'n steunpilaar!