Hallou Sopbekkie. Siestog met moeite kry mens tande. Daarna moet hul mooi opgepas word; teen jy by permanente tande kom, dán het mens se tande saam met jou oud geword . Dan,(dit is nou op Ouma se ouderdom) begin jy agterkom mens is alwéér op die probleemstadium van tandekry ..al is die tande nie eg nie, soos in vals indien jy nie dalk weer haasbek wil eindig nie.
Ouma sal eendag vir jou vertel van Prediker en die gedeelte van die malers wat stomp geword het.
Ouma nou eers klaar gesels oor tande en gebit ! Ek het eendag vir ‘n ander kindjie gevra, watter taal praat hy- ek dink hy was drie jaar oud. Hy kon nie vir Ouma vertel nie, maar sy oom, praat met hom “I love you taal”. Deesdae hoor ek jou Pappa praat ook met jou “I love You taal”
Hierdie rympie het ek lank terug vir die kleine ‘Ilove you-taal’ seuntjie geleer om vir sy oom te kon opsê.
I have two eyes to see with.
I have two hands to wave with.
But a nose. I have but one.
I have two ears to hear with.
And a tongue to say “hello.”
And two red cheeks for you to pinch,
Ek dink jy sal dalk eendag die ‘with’ woord makliker kan uitspreek..Ouma se kleuters het so lekker ge-wiff..
Ouma, gaan jou nou neerlê, om met een vinger ‘n blogbriefie te tik is nogal moeilik. Dit bly darem so heerlik, jou warm lyfie so styf teen Ouma. Nou ja ! Ouma se oumens boobse ..dit is waarvoor Oumas daar is, onder andere..
Lekker om jou by ons te kan hê, Mia
28 comments on “Liewe Mia”
Ek geniet so jou Mia stories, jy moet hulle mooi bêre ek dink dit kan ‘n boek word vir Oumas….
Dankie Monica, ek sal net my password vir die kinders moet nalaat dan kan hul maar die blogs ‘copy’ en ‘paste’
Ag moenie so beskeie wees nie, jy het ‘n wenresep hier beet….
Jong ..Tina het my lankterug se blogs gelees en sy voel soos jy voel maar ek dink en weet skryf , publiseer – is nie blogpraatjie nie – ek te vrek bang vir kritiek- vreeslik fynbesnaard, sodra een vir my kom vertel ..te emosioneel en mooipraat en taalgebruik nou nie so-en-so- dan dood ek voor brekfis.!!
Die taal van die liefde… :)
Jy kan jou eie boek maak,nie nodig om dit na uitgewers te stuur nie.Druk net die blaaie uit en maak ‘n soort plakboek vir die kleine Mia.Dis baie beter as om dit net hier geheim te hou.
So lekker familie van scrapbooking
Presies!Begin nou ‘n nuwe ding.Ek het pas vir my kleinseuntjie ‘n fotoboek gemaak van die eerste jaar in sy lewe.Hy kry dit Kersfees.
oe dit is wonderlik … ek is nie goed met scrapbooking – sal maar hulp van die Mamma kry.
Dankie ..wil al vir jou Leeutjie sê
Geniet die kuiertjie en die lyfie, jy so lief jou kleinding.
Ek val soos klip in die dam vir klein kindertjies..buiten nou dat die klein Meisietjie die eerste kleinkind is. Lekker die kuier nou het ek darem geselsmaat vroegoggend as mia se alarm afgaan..
Ek is mal oor jou briewe aan Mia, dis kosbaar.
Oe jinne ek is BROEIS. Ek kan dood. Maar wat kan ‘n mens maak?
Eendag kan ek ook seker lekker pop speel soos jy, hoop dan net my broeisheid is dan al iets van die verlede!
Afhangend hoe oud jy is.. en jou begroting klop en almal in jou gesin broeis is – dan mag jy maar.
Ja ek wens, maar dis ongelukkig nie so maklik nie!
Ja, dan moet jy by iemand met baba gaan kuier – op tandekry stadium , ek sê mos jong voornemende Mammas sien die StaSoft advertensies van babas wat so koer en dink dit is aldag laggies.. oi joi joi !! Kind grootmaak – 2 woorde – 1 helse taak.
Hehehe dis SO waar Dirkie!
Ag ek raak sommer jaloers… maar dis omdat jy so mooi vertel en al die kort en poef uitlaat… jy deel net die lekker
Ha ha.. Dit werk mos so ..van boven in en onder uit.. en ek vertel nie hoe skree sy as sy so vies word vir die jukkende kakebene van tandekry wat oppad is , nie .
hehehehe… ek is seker jy gaan dit ook byvertel as sy jou blogs lees.
Pragtige skoentjies! Om daardie slapende lyfie te kan vashou, is onbeskryflike weelde, ek weet :smile:
Nr 0 Woolies modelskoentjie
Hier maak die skoentjies ‘n groot hartseer wakker.
Op Oumagrootjie se bedkassie het altyd die klienste paar velskoentjies gestaan waaraan ons nooit mag raak nie. Toek ek ses was het ek iewers die moed vandaan gekry om te vra wie se skoene dit is. Toe hoor ek van haar boetie wat op twee in die konsentrasiekamp dood is. en die hardvogtige rooinekke wat nie wou wag met die begrafnis todat sy die skoentjies by die tent kon gaan haal nie.
Toe sy op 96 jaar en tien maande oorlede is het oupa die skoentjies in haar kis laat sit sodat sy dit vr boetietjie kon saamneem.
Ag dit is darem bitter hartseer..
Ai, die lewe is ook maar wreed as mens nou vvuureoce se stukkie lees!
Jy kan regtig sommer net jou vertellings copy en paste en dan dit net print op jou eie(soomer A4)! Dis wat ek doen. Dan plak ek op die agterkant/lee bl fotos wat by die geskryf kom en sie daar jy het jou eie lekker lees boek gemaak! Het dit juis nou gedoen oor my eie kleintyd en gaan dit as geskenk vir Kersfees gee
Dankie vir die saamlees scrapydo, en die plan !
This entry was posted on Oktober 29, 2014 by ddupl3ss1s in Briewe.