Genadedood is reeds ‘n algemene gebruik in sommige Europese lande, soos België byvoorbeeld. ‘n Persoon doen formeel aansoek daarvoor, dit dien voor ‘n regter en ‘n hofbevel vir “doodsbegeleiding” word toegestaan. Daar is ‘n groot literêre prys vir die beste digbundel. ‘n Paar maande voor die tyd word die kortlys aangekondig en dan word geweldig aandag aan hierdie bundels en digters gegee. John Rice (1945) sluit sy preek oor heiligmaking só af: “D.L. Moody sê hy het twee jaar hiervoor gewag. 1 Van die kinders van Korag. 'n Psalm. 'n Lied. Dit is onwaarskynlik dat daar ’n groot nie-ideologiese belangstelling in die gebeure is. ’n Kletsgroep van ene Tia-Mysoa wat op 3 Junie 2009 begin is, het ’n week later nog geen gesprek uitgelok nie. Mediese prosedures en –terme word op oorspronklike wyse beskou. – soos ons kan sien in die openingsgedig ook. Boye se digkuns beeld dikwels haar gespletenheid uit, wat Mej. X se geval ook op haar van toepassing maak, veral na aanleiding van haar gedig: “The Tree” (Boye 1994:83)