Een Kommentaar op “Rensia Robinson. ‘n Perspektief op die digterskap van Donald Riekert” In die afdeling “Die onsigbare sprong” val die klem op die sprong van mens na mens, na die self, en na die natuur. ŉ Uitsonderlike gedig is die beknopte dog veelseggende “[S]arkofaag” (126) waar die spreker weer ŉ kind word wat in die donker skuur uitgestrek op ŉ lusernbaal lê, betower deur die “skerp spies van die sonlig/ wat netjies deur ŉ roesgaatjie/ in die sinkdak pas”. n Ander probleem wat Camping gehad het, het betrekking op die duisendjarige ryk van Christus wat eers ná sy wederkoms gevestig sal word (Op. 20:4-6). En uit sy mond gaan daar ŉ skerp swaard om die nasies daarmee te slaan; en Hy sal hulle met ŉ ysterstaf regeer (Op. 19:11-15). Nadat hy vir ‘n tydperk in Parys gewoon het, het hy hom in 1947 in Israel gevestig waar hy onder andere ook as soldaat in die weermag diens gedoen het. “In Israel, the poet’s utterance became at once literary and directly contemporary; he expressed formal ideas in language he heard in parks and cafes, from bartenders and taxicab drivers.