Die skuldkrisis wat die VSA om middernag Washingtontyd in die gesig gestaar het is op die laaste nippertjie afgeweer nadat die Republikeine en Demokrate ‘n skikking bereik wat die “shut down” beëindig het.
Op 15 Januarie kan die spulletjie egter weer op ‘n “shut down” uitloop, en op 7 Februarie kan die federale owerheid se geldkraantjie weer toegedraai word as ‘n nuwe skikking oor die skuldplafon nie bereik word nie.
Intussen word kliphard bespiegel oor wie gewen het. Die meeste ontleders meen die Demokrate het op ‘n nerf na beter as die Republikeinse daarvan afgekom, maar pres. Barack Obama het self ‘n knou weg. So ook die beeld van die Kongres wat reeds so slegs was dat peilings getoon het die meeste Amerikaners meen beter Kongreslede kan lukraak uit die telefoongids aangewys word as die verkose lede wat nou daar sit. Met die bereiking van die skikking was Obama se koppige bravade daarmee heen en het hy aangedui hy teken die wet sodra dit op sy lessenaar beland, en dat hy met almal sal saamwerk. Kort hierna is berig dat die president die wet in die middernagtelike ure onderteken het.
Die Republikeine, aangevuur deur die tea party-faksie, het immers nou die resep gekry oor hoe om Obama te verhinder om te maak soos hy lus het. En die Wit Huis se gereelde luukse onthale was nou al ‘n ruk lank danksy die druk heelwat minder. Al het die Demokrate net-net die beste daarvan afgekom, sorg die Republikeine dat daar nie geld vir voortydige feesvieringe is nie.
Ek kan nie verstaan waarom die rugbybase so getalm het met die nuwe aanstelling nie, want dit was mos van die begin af duidelik dat Allister Coetzee in die wedloop sou wees en een van die min kandidate wat aan die vereistes van die pos voldoen.
Vergelyk dit met die soeke van die Highlanders na `n nuwe afrigter vir hul Superrugby-span. Die gewese All Black-flank en huidige afrigter, Jamie Joseph, is `n paar weke gelede as Japan se nuwe afrigter aangewys en van toe af was die wiele aan die rol.
Die Superreeks gee eers aan die einde van Augustus sy laaste stuiptrekkings, maar die Highlanders-raad EN die Nieu-Seelandse Rugbyunie sal betrokke wees by die aanstelling van die nuwe afrigter voor die einde van die seisoen.
Die Highlanders gaan die net wyd span noudat die Japanse seisoen verby is en die seisoen in die Noordelike Halfrond ook sy einde nader.
Sonder struktuur, vol foute, met ŉ geel kaart en ook ŉ rooie vir met ŉ skouer in die losskrum instorm. En o ja, ŉ oorwinning van48-28 vir die SA A-span oor die Franse Barbarians.
Dit was swakker rugby as verlede jaar s’n teen die Engelse A-span, die Saxons. Die Baa-baas se groep was ná hul lang seisoen en amper twee weke se gekuier in Suid-Afrika duidelik nie lus vir ernstige rugby nie en die keerwerk, benewens die gebrek aan ŉ verdedigingstruktuur by dié saamgeflanste span, was nie goed genoeg vir die vlak nie.
Hier in die laaste 20 minute of so het dit gewemel van die voorspelers tussen die agterspelers soos hulle hul werk by die afbreekpunte afgeskeep het.
Die hoogtepunt was die lopie van die SA A-span se bonkige loskop, Ox Nché, wat die bal letterlik op die kalkstreep van die middellyn van Ruan Botha ontvang het. Die aangee was perfek na Ox, reeds in die gaping, en hy’t gewys dat sy vaart deur min stutte ter wêreld nagedoen kan word.