Wat is Whipworm en waarom moet ek omgee? | Troeteldiere Huishouding
Pluimwurms is 'n derm parasiet wat by beide honde en katte voorkom. Hulle word egter selde gesien in katte in Noord-Amerika. Pluimwurms is vernoem na hul kenmerkende sweepvormige lyf. Die liggaam bestaan ​​uit 'n dun, filamentiese, anterior einde (die "wimper" van die sweep) en 'n dik posterior einde (die "handvatsel" van die sweep). Volwasse wurms is ongeveer 2-3 duim lank. Die volwasse wurms woon hoofsaaklik in die keeltjie (die ekwivalent van jou aanhangsel) waar hulle hul lang, maer eindig in die binnekant van die dunderm plaas en op bloed, ander weefselvloeistowwe en die voering self voed.
Volgens die Metgesel Animal Parasite Council kom hondewipwurms nie net by honde nie, maar ook in jakkalse en koeie. In monsters van honde in die Verenigde State in skuilings en by veeartsenykundige hospitale, is wipwurms onderskeidelik byna 15% en 10% van honde aangetref. Hou egter in gedagte dat hierdie resultate gebaseer is op die herstel en identifikasie van eiers wat spesifieke voorbereiding van die stoelmonster vereis. Oorweeg dat eiers nie altyd gestort word nie en eiers word nie onmiddellik gestort tydens infeksie of selfs volwassenheid van die volwasse wurm nie. Jy kan sien dat baie infeksies eintlik gemis kan word, wat beteken dat ware infeksiesyfers hoër kan wees.
In teenstelling met ander algemene intestinale parasiete in honde, kan wipwurms nie voor ander geboortes of tydens verpleegkunde via ander spesies / leërskare of tussen moeder en nageslag oorgedra word nie. Infeksie benodig nie direkte kontak met 'n ander hond nie. Sluipwurm infeksies kom slegs voor wanneer 'n hond infeksiewe stadium eiers uit die omgewing eet. Dit beteken egter dat dit enige tyd kan gebeur dat jou hond per ongeluk grond wat besmet is met whipworms-eiers besmet is, byvoorbeeld gras eet, in die vuil wortel of speel met speelgoed wat met grond in aanraking kom. Daarbenewens kan wilde honde soos jakkalse en coyote wipwurms dra. Sodra hierdie wipwurm gedeponeer is, kan eiers jare lank in die omgewing oorleef. Al hierdie saamgestelde beteken dat die risiko van infeksie aan jou hond betekenisvol kan wees.
Sommige honde toon geen simptome wat almal besmet is met die wurms nie, maar dien steeds as 'n bron van besoedeling in die omgewing en infeksie vir ander troeteldiere. Kliniese gevalle kan vergesel word van die volgende simptome:
Diarree met of sonder slym of voor die hand liggende bloed
Dehidrasie as gevolg van diarree
Maagontsteking (indien kronies of ernstig, kan dit anemie veroorsaak en honde kan verswak en ernstig siek word)
Soos hierbo genoem, is die definitiewe toets om wipwurm eiers met 'n toets van jou hond se stoelmonster te vind. Hierdie toets moet korrek uitgevoer word en op 'n relatief vars monster. Soms sal jou veearts 'n vermoedelike diagnose van sweepwurms maak, selfs in die lig van 'n negatiewe stoelmonster toets, gebaseer op kliniese simptome en reaksie op toepaslike terapie.
Let asseblief daarop dat die meeste ontwurmmedikasies wat oor die toonbank beskikbaar is, nie effektief is om wipwurms te vermoor nie. Jou veearts moet jou die regte medikasie verskaf om 'n sweepwurminfeksie te verwyder.
Nee, jy kan nie. Mense verwar soms wipwurms met die spierwurms wat kinders kry. Hulle is nie dieselfde nie.
Aangesien wipwurm eiers so lank in die omgewing oorleef, in gebiede waar sweepwurms voorkom, is alle honde aan die risiko van infeksie en voorheen besmette honde bly steeds in gevaar vir herinfeksie. Maak altyd skoon na jou hond om ontlasting van die omgewing te verwyder voordat enige eiers besmettend raak. Praat met jou veearts om jou hond jaarliks ​​op 'n maandelikse behandeling te hou om whipworm infeksies te beheer. Hou jou hond se stoelmonster jaarliks ​​as deel van sy / haar roetine-welsynsondersoek.