Voorspellings - Inligting - 2022
Voorspellings - inligting oor toekomstige gebeure, verkry deur 'n oortuigbare (intuïtiewe) persepsie. In hierdie geval word geen magiese ingryping, of enige ander geestelike invloed op toekomstige gebeure, uitgevoer nie.
Sedert antieke tye het mense probeer om uit te vind oor die toekoms, en hierdie soort inligting is gehelp deur waarsêers en waarsêers, wat, soos dit geglo is, direk met die gode gekommunikeer het en duisende jare die toekoms kon sien. Sulke sieners was onder baie mense van die wêreld. Die Grieke het hulle orakels en sibiele genoem, die Slawiërs - die Magi, die Kelte - druïdes, ens.
Moderne navorsers verdeel orakels in verskillende groepe volgens die metode om profesieë te verkry en te verkondig:
• Oortjies van tekens, die formulering van profesieë as gevolg van die waarneming van natuurverskynsels (geritsel van blare, vlug van voëls, ens.) Of na die uitvoering van sekere rituele (byvoorbeeld die werp van lotte).
• Orakels van inspirasie (ekstase) of Apollo se orakels (orakels waar hierdie voorspellings gemaak is) was 'n plek van aanbidding vir Apollo of Phoebus - die antieke Griekse god, wat die verpersoonliking van die son was, die beskermheilige van voorspellers van die toekoms, muses en digters, reisigers en matrose, genesers, wetenskappe en kunste) - antwoorde op vrae ontvang, in 'n ekstatiese toestand. Dit was hulle wat die grootste gesag in baie lande van die antieke wêreld geniet het.
• Droomwoorde wat inligting ontvang het uit drome of visioene (diegene wat na goddelike openbarings geprofeteer het, is gerespekteer en gerespekteer deur die gelowiges van die sogenaamde openbaringsgodsdienste - Islam, Judaïsme en Christendom).
• Orakels - nekromansiers of orakels van die oproep van die dooies - wat nie die gode gevra het nie, maar die siele van die dooies, wat ontbied is om antwoorde te kry op die vrae van die lewendes.
In sommige gevalle het een waarsêer die eienskappe van verskillende orakels gekombineer.
Voorspelling, waarsêery, heldersiendheid en versiendheid is dieselfde. Dikwels word hierdie woorde uitruilbaar gebruik, maar daar is 'n beduidende verskil in die betekenis daarvan. Voorspellings is slegs gebaseer op intuïtiewe persepsie, terwyl versiendheid 'n vorm van wetenskaplike kennis is, en soos voorspelling gebaseer is op veralgemeende data (beide teoretiese berekeninge, sowel as voorlopige praktiese eksperimente en waarnemings van sekere prosesse en verskynsels).
Voorspellings verskil van fortuinvertelling en heldersiendheid deurdat dit slegs inligting verskaf oor 'n gebeurtenis wat oorspronklik voorafbepaal en onafhanklik was van enige veranderinge (gedrag, ideologie, ens.) Van 'n persoon (en volgens byvoorbeeld die mitologie van die inwoners van Duitsland en Skandinawië - selfs God). Fortuinvertelling, sowel as helderziendheid, beantwoord meestal die vraag oor gebeure met 'n veranderlike uitkoms (wat byvoorbeeld beïnvloed kan word deur sekere geloftes na te kom, gebede te lees, oortreders te vergewe, ens.) Of oor die gevolge van sekere aksies.
Die teenwoordigheid of afwesigheid van 'n profetiese geskenk kan bepaal word deur 'n persoon te vra om byvoorbeeld 'n spesifieke kombinasie van getalle aan die kante van dobbelstene, getalle in 'n lotery, ens. Te voorspel. Wanopvatting. As 'n persoon kan bepaal watter kombinasie van getalle sal val in lotto, roulette of as hy dobbelstene gooi, het hy heel waarskynlik buitensensoriese vermoëns (in die genoemde geval, heldersiendheid). As hy maklik raai watter kaart tans uit die dek getrek word, kan dit bloot 'n manifestasie wees van 'n ander psigiese vermoë (telepatie). Dit is onmoontlik om te bepaal of iemand die gawe het om 'n voorafbepaalde toekoms te voorspel.
In antieke tye is sulke metodes eintlik gebruik om die akkuraatste orakel te bepaal. Volgens die legende het Croesus (koning van Lydia) byvoorbeeld boodskappers na die voorspelers van Hellas gestuur. Die woorde moes een vraag beantwoord: 'Wat doen Croesus?' (slegs die tyd is aangedui; die tipe aktiwiteit moet genoem word). Slegs die Pythia van Delphi kon die regte antwoord gee (oor die feit dat die koning destyds 'n skilpad en 'n lam in 'n koperpot kook).
Die Pythia kon egter nie meer dieselfde akkuraatheid toon met die beantwoording van die volgende vraag van Croesus (oor die wenslikheid om 'n oorlog met die heerser van Persië Cyrus te ontketen nie), wat die lot van die koning van Lydia beslis het. In die algemeen, volgens die studies van moderne wetenskaplikes, maak akkurate voorspellings wat nie geïnterpreteer kan word nie, slegs 2% uit van alle voorspellings wat deur die Delphic-orakel uitgekom het.
Michel Nostradamus (Frankryk), wat die lot van twee suigende varke korrek voorspel het, het ook 'n toets van hierdie aard geslaag. Sy voorspelling het presies waar geword, ondanks al die truuks van de Florinville, in die kasteel waarin die siener gebly het.
Die vermoë om die toekoms te voorspel kan opgelei word. Daar is deesdae baie verskillende metodes (byvoorbeeld, aanlyn-opleiers) wat volgens die versekering van hul skeppers bydra tot die ontwikkeling van die geskenk van waarsêery. Die genoemde tegnieke lei egter op die beste ekstrasensoriese vermoëns op; hulle kan nie die gawe van die voorspelling van toekomstige gebeure identifiseer en verbeter nie.
Ywerige gebed, vas en afstand van wêreldse vreugdes help om die gawe van profesie te verwerf. In sommige gevalle het mense wat die profetiese geskenk ernstig gevra het, dit wel ontvang (en soms het die geskenk van waarsêery nie gemanifesteer in die vrou wat bid nie, maar in haar kind). Baie heilige ouderlinge wat vas en bid, het ook die gawe van voorsienigheid ontvang (en is later 'oordeelkundig' genoem).
Maar boonop kan die genoemde geskenk die gevolg wees van 'n eksterne invloed op 'n niksvermoedende persoon, of dit het gemanifesteer in mense wat "op die punt van die dood was" (byvoorbeeld, Sokrates het die profetiese geskenk voor teregstelling ontvang, en monnik Abel - na 'n lang ernstige siekte).
Daar word ook geglo dat die gawe van profesie verkry kan word as gevolg van:
• Kommunikasie met wesens uit ander, magiese wêrelde (die Kelte het geglo dat verteenwoordigers van die Tuat-mense wat in Side, die onderwêreld, gewoon het, mense die gawe van voorspelling kon gee).
• Impak van natuurverskynsels (meestal - weerlig of sterk storm).
• Goddelike openbarings - bonatuurlike invloed op mense van bo (wanneer God Homself aan hulle openbaar óf deur middel van engele).
• Lang pelgrimstogte of wandade (dit is hoe Michelle Nostradamus die geskenk van versiendheid verwerf het).
Die Oracle is 'n persoon wat die toekoms voorspel. Ja, vandag verwys die orakel (oraculum, uit Lat. Oro - 'om te vra, te praat') óf na 'n voorspeller óf 'n persoon, waarvan al die oordele en uitsprake as onbetwisbare waarheid beskou word. In antieke tye het hierdie woord egter 'n breër betekenis: die priester-waarsêer en die teks van die voorspelling self, en die plek waar die voorspellings aangekondig is ('profesie'), is 'n orakel genoem.
Orakels, pythias en sibyls is sinoniem. In sommige gevalle is dit waar. Byvoorbeeld, Pythias, die Delphiese waarsêers, word in sommige bronne Sibyls genoem (en Femona (volgens die legende, die dogter van Apollo self), wat in Delphi geprofeteer het, word die eerste Sibyl genoem). Maar die Sibyls was nog steeds verskillend van die orakels. Eerstens, meestal in die buitewyke van die land (terwyl hulle baie gereis het), was die orakels geleë in die heiligdomme wat in groot stede opgerig is. Tweedens het die Sibyls, anders as die woorde, nie vrae beantwoord nie, maar in 'n ekstatiese toestand uitgesaai oor die gebeure van die toekoms (soms baie ver).
Die orakels het saam met die antieke Grieke na Hellas gekom. Herodotus beweer dat die oudste orakel, geleë in die stad Dodona (Epirus-distrik in die noordweste van Griekeland), selfs voor die aankoms van die Grieke in Hellas verskyn het. Aanvanklik was die profesie 'n plek van aanbidding van die Moedergodin, en was dit geassosieer met die kultus van die atoniese gode (d.w.s. gode wat verband hou met die magte van die aarde en die onderwêreld). Die voorgangers het inligting oor toekomstige gebeure ontvang deur na die geritsel van die blare van die heilige boom (eikeboom) te luister. Sommige geskiedkundiges is van mening dat orakels uit die lande van die Antieke Ooste na die antieke Griekeland gekom het, aangesien soortgelyke woorde soos die Griekse in antieke tye in Assirië, Mari en Antieke Egipte bestaan ​​het.
Die antieke orakels was meestal vroulik. Dit is nie heeltemal waar nie. Die bekendste orakels van antieke Griekeland was manlik, met die uitsondering van die pythia, die waarsêer uit die tempel van Apollo, geleë in Delphi, 'n stad wat teen die helling van die berg Parnassus opgerig is. Maar die Sibyls (waarsêers wat deur Antieke Griekeland gereis het) was inderdaad uitsluitlik die eerlike geslag.
Jong maagde het meestal profetes geword. Aanvanklik was dit presies die geval, maar later, byvoorbeeld, in die Delphic-tempel, is die Pythia gekies uit vroue van 50 jaar. En onskuld het opgehou om 'n verpligte vereiste te wees - die aansoeker kon getroud wees, maar nadat sy die waardigheid aanvaar het, het sy haar kuisheid behou.
Die priesters kon as orakels optree. Priesters en priesteresse het meestal ander metodes gebruik om inligting te bekom om inligting te bekom oor toekomstige gebeure of die wil van die gode (byvoorbeeld mantieke, d.w.s. verskillende soorte fortuinvertellings). By die profete was dit die priesters wat die bewegings van besoekers gelei het tydens die inspeksie van die tempel, en ook die voorspellings van die orakel vertolk het (die bewoording het soms verskillende interpretasies moontlik gemaak, dikwels teenoorgestelde). Maar in sommige gevalle het die priesteresse 'n profetiese geskenk verkry en sibille geword. 'N Voorbeeld van so 'n transformasie is die Cuman-sibyl (aanvanklik was sy 'n priesteres in die Ioniese stad Eryphra, maar later, nadat sy die gawe van waarsêery verwerf het, verhuis sy na die Italiaanse stad Cuma).
Die Oracle het voorspellings in poëtiese vorm uitgespreek. Die eerste profesieë is inderdaad in vers gegee (boonop het die digterlike meter verander in ooreenstemming met die era - van die heksameter, wat meestal in antieke poësie gebruik is, tot die iambiese trimeter), dikwels baie ver van perfek. Met verloop van tyd het die poëtiese vorm van waarsêery egter minder gereeld geraak en dit het plek gemaak vir prosa.
Die waarsêers was volkome onafhanklike mense en het altyd net die waarheid gepraat. Nee, daar is dikwels voorspellings gemaak om diegene wat aan bewind is, te behaag (wat omkopery of dreigemente die gewenste reaksie wou kry). Selfs Demosthenes het die Delphiese pythia in die openbaar daarvan beskuldig dat hulle omgekoop is deur koning Filippus van Macedon. In sommige gevalle is die tekste van die voorspellings saamgestel volgens die instruksies van die priesters wat hul posisies in die staat wou versterk en vir hierdie doel 'n wye netwerk van agente dwarsdeur die land geskep het. Danksy hierdie het die predikante van die tempels van Apollo baie goed geweet wat die stemming in 'n spesifieke streek was, watter vrae moet verwag word van verteenwoordigers van verskillende strata van die bevolking in 'n bepaalde streek Hellas en watter antwoorde hul verwagtinge sou bevoordeel, en ooreenstem met die uitvoering van die priesters se planne.
Om die toekoms te voorspel, is dit genoeg dat iemand 'n profetiese geskenk het. Maar meer gereeld as nie, is die uitdrukking van die profesieë voorafgegaan deur 'n sekere voorbereiding. Die Delphic pythia het byvoorbeeld drie dae voor waarsêery gevas, waarna sy in 'n heilige lente gebad het - die Kastalsky-sleutel, vernoem na die nimf Castalia en volgens die legende sterkte aan die profete en inspirasie aan musikante en digters. Die waarsêer het die blare van lourier ('n plant wat as heilig beskou is) gekou, 'n lourierkrans op haar kop gesit en water gedrink uit die bron van Cassotida (waarvan die water ook die profetiese geskenk sou vermeerder).
Daarna, terwyl hulle op 'n heilige driepoot sit, het die pythia narkotiese dampe ingeasem wat uit 'n skeur in die rots opgestaan ​​het, in 'n ekstatiese toestand geval het en begin uitsaai (moderne kenners bevraagteken hierdie stelling, aangesien nie 'n kraak of 'n grot onder die puin van die Delphiese tempel gevind is nie). ... Op 'n soortgelyke manier (deur water uit 'n heilige fontein te drink en die dampe daarvan in te asem, wat visioene veroorsaak het), het die profetes die gewenste toestand binnegegaan in 'n tempel in die stad Didyma (Klein-Asië). Die orakel van die stad Clarosse (Klein-Asië) beperk hom slegs tot drinkwater van 'n bron in 'n heilige grot. Maar die profetes van Argos (Griekeland) betree 'n ekstatiese toestand nadat sy die bloed van 'n offerdier gedrink het.
Om die vraag van 'n persoon te beantwoord, moet die bevoorregter die ondervraer sien. Nee, dit was nie 'n voorvereiste vir suksesvolle waarsêery nie (hoewel dit nie verbode was nie). Om 'n antwoord op die vraag te kry, hoef 'n persoon slegs 'n ruim skenking aan die tempel te maak (boonop is die beoogde offerbokke eers getoets (gesuip met water, en die reaksie van diere waargeneem) om seker te maak dat hierdie offer vir Apollo aangenaam was). Daarna moes die applikant verskeie rituele uitvoer en deelneem aan die loting, wat bepaal die volgorde van die ontvangs van 'n antwoord op die gestelde vraag, waarmee die priesters hulle tot die Pythia wend (slegs die inwoners van Delphi kon die reg kry om uit hul beurt appèl te vra vir spesiale dienste aan die staat of die samelewing). Hulle het die antwoord ontvang, dit geïnterpreteer en aan die ondervraer gekommunikeer. En die orakel van die tempel van Apollo Clarius (Colophon, Lydia) het nie eens die kern van die vrae vertel nie - hulle het bloot hul reeksnommers gebel, en die waarsêer antwoorde. Sibyls en profete het geensins die vrae van mense beantwoord nie, maar het uitgesaai oor die gebeure van die toekoms, terwyl hulle dit gedoen het sonder die omliggende mense (vraers, priesters, ens.).
Die plek waar die waarsêer later opgerig sou word, is deur spesiaal opgeleide priesters gesoek. Nie nodig nie. Byvoorbeeld, volgens Plutarch, is die effek van dampe wat uit 'n skeur in 'n rots naby die stad Delphi kom, opgemerk deur die herder Koret. Vervolgens is die beroemdste orakel in Hellas oor die skeur gebou (hoewel Apollo volgens die legende self die plek gekies het vir die bou van hierdie orakel).
Die waarsêers was meestal eeufees. Nie altyd nie. Baie was afhanklik van die metode om inligting te bekom. Die inspirasie-orakels wat met giftige dampe in aanraking gekom het, het byvoorbeeld nie baie lank gelewe nie, hoewel hulle nie baie gereeld voorspellings gegee het nie (eers - slegs een keer per jaar (op die dag van die viering van die geboorte van Apollo), vanaf die 6de eeu vC - slegs in 7de dag van die week gedurende die lente, somer en herfs, en in die tempel van die Lyciese stad Patra (Klein-Asië, die gebied van die moderne Antalya) - slegs in die wintermaande). En hoewel die Pythias soms plaasvervangers gehad het (in sekere periodes, byvoorbeeld, het die Delphic Pythia twee plaasvervangers), was hul lewensduur kort. In sommige gevalle het die dood plaasgevind as gevolg van sorgelose gedrag in 'n toestand van ekstase. Volgens sommige geskrewe bronne is een van die pythias byvoorbeeld dood, maar het sonder sukses van die heilige driepoot gespring (volgens 'n ander weergawe is die waarsêer, wat met afgryse aangegryp is, uit die tempel gehaas en is hulle eers 'n tyd later in 'n bewustelose toestand gevind; sy is 'n paar dae later dood). Maar die profete (wat in baie godsdienste genoem word, byvoorbeeld in die Christendom) het regtig 'n lang tyd geleef (die profeet Moses het 120 jaar gelewe, Samuel - 88 jaar, Jesaja - 80 jaar, Jeremia - 65 jaar, ens.).
Die Christendom erken nie heidense waarsêers nie. Aan die een kant het Christenpredikante heidense fortuinsvertellers 'medepligtiges van die duiwel' verklaar, andersyds het hulle die waarheid en objektiwiteit van sekere profesieë erken (as die interpretasie daarvan help om die idees wat deur Christenleiers versprei is) te versterk.'N Opvallende voorbeeld hiervan is die besoek van die Maagd Maria deur drie heidense wyse manne, wat in die Bybel genoem word, wat die geboorte van Jesus voorspel het en die heilige familie gewaarsku het oor die dreigende gevaar. Boonop vind u in sommige Christelike kerke in Wes-Europa 'n beeld van sibyls (heidense waarsêers en profeteses). Michelangelo het byvoorbeeld 5 sibyls (Delphic, Eritrean, Qom, Libië en Persies) op die kluis van die Sixtynse kapel (Rome, Italië) uitgebeeld; Op die kluise van die Kerk van Santa Trinita (Florence, Italië) is 4 sibyls Domenico Ghirlandaio uitgebeeld. Die vloermosaïek by die ingang van die Siena-katedraal (Toskane, Italië) beeld Hermes Trismegistus uit tussen twee Sibyls, en nog tien waarsêers word op die agtergrond geplaas met profesieë oor die koms van Christus in hul hande. Laastens het sommige Christenleiers die gesag van die Sibylline Books erken (veral die profesieë oor die koms van die Christendom).