Geskryf deur Negin Riazi en Guy Faulkner
Dit kan belangrik wees vir die gesondheid en welstand van kinders om self die omgewing te besoek. (Shutter)
Die onlangs vrygestel 2020 ParticipACTION-verslagkaart onthul dat Kanadese kinders 'n D + behaal het vir 'daaglikse fisieke aktiwiteit', 'n F vir 'aktiewe spel' en 'n D- vir 'aktiewe vervoer'. Slegs 39 persent van die Kanadese kinders en jeugdiges behaal aanbevole fisieke aktiwiteitsvlakke.
'N Afname in fisieke aktiwiteite van kinders is nie 'n nuwe neiging nie. Egter met Covid-19daar 'n Verdere afname in fisieke aktiwiteit is voortspruitend uit openbare gesondheidsprotokolle wat daarop gemik is om die verspreiding van die virus te bekamp.
COVID-19 het gelei tot groot ontwrigting van die alledaagse lewe, insluitend skool-, speelgrond- en parke-sluitings wat ook beperk is waar kinders kan speel, aktief kan wees en in die natuur kan wees.
Mobiliteit van kinders
Ons studeer onafhanklike mobiliteit van kinders - die vryheid van 'n kind om te reis en te speel in hul omgewing sonder toesig van volwassenes. Tydens die pandemie kan onafhanklike mobiliteit van kinders noodsaakliker wees as ooit tevore.
Onafhanklike mobiliteit bied kinders baie geleenthede om hul omgewing te ervaar. Kinders met die vryheid om onafhanklik te reis, is meer fisies aktief. Onafhanklike mobiliteit bied egter ook 'n verskeidenheid geestelike gesondheid en ontwikkelingsvoordele insluitend verbeterde risikobepaling, hoër selfvertroue en beter manier om vaardighede te vind.
Die geleentheid om solo of saam met vriende te reis, stel kinders in staat om beter besluitnemingsvaardighede te ontwikkel. Hulle kry die bevoegdheid om veilig in hul omgewing te navigeer en reageer toepaslik op onverwagte voorvalle soos om verlore te gaan. Ouers wat hul kinders onafhanklike mobiliteit toelaat, gee hulle selfvertroue om die wêreld op hul eie te navigeer.
In die huidige pandemie kan onafhanklike mobiliteit kinders help om toegang tot die buitewêreld te kry. By baie ouers wat van die huis af werk, kan die buitelug van kinders onlosmaaklik gekoppel word aan wanneer ouers tyd het om na werk of tussen vergaderings buite fisieke aktiwiteite te gaan deelneem.
In die pandemie kan die buitetyd van kinders onlosmaaklik gekoppel word aan wanneer ouers tyd het om na werk buite die liggaam deel te neem. (Shutter)
Verskillende hoeveelhede ruimte, mobiliteit
Nie alle kinders het tuis toegang tot 'n agtertuin nie en hulle kan moontlik beperk wees tot hul aktiwiteite. Onafhanklike mobiele kinders het meer kans om aktief te wees deur te stap of fietsry (of rolbal, skaatsplankry of scooterry) na verskillende plekke naby die huis, soos die plaaslike park, skooltuin of op en af ​​in die woonbuurt.
Ons navorsing beklemtoon dit nie alle kinders het dieselfde hoeveelheid onafhanklike mobiliteit nie. Ons het byvoorbeeld in 'n opname onder ongeveer 1,700 XNUMX ouers in Vancouver, Ottawa en Trois-Rivières, Que, bevind dat motorbesit negatiewe invloede op die onafhanklike mobiliteit van kinders gehad het. So ook die taal wat tuis gepraat word behalwe Engels of Frans. Tuis wat gepraat word, kan sosiale en kulturele norme weerspieël, wat onafhanklike mobiliteit kan beïnvloed deur ouerlike besluitneming te beïnvloed.
Ander navorsing het daarop gewys onafhanklike mobiliteit is soms hoër in laer sosio-ekonomiese woonbuurte as gevolg van verskille in sosiale norme en ouerskapstyle. Hoe onafhanklike mobiliteit ondersteun kan word vir kinders met gestremdhede, is minder seker sonder voldoende infrastruktuur.
Laer COVID-19 risiko buite
Ons begrip van COVID-19 is vinnig besig om te verander en onsekerheid oor risiko's vir ons kinders is stresvol. British Columbia het intussen ingetree Fase 2 van die herbeplan-plan en een resultaat is die heropening van parke, strande en speelterreine.
Die Canadian Pediatric Society merk op in 'n verslag van 29 April dat “huishoudelike blootstelling is die belangrikste risikofaktor vir die opdoen van COVID-19-infeksie in die kinderjare, Of kontrakteer dit in gedeelde woonkwartiere. Dis minder riskant om buite te wees as binnenshuis as fisiese afstand gehou word.
Om fisieke distansie te ondersteun, is stede regoor die wêreld herverdeel padruimte vir stap en fietsry, groen ruimtes oop te maak en te inisieer motorvrye sones.
In Vancouver, het die stadsraad onlangs besluit om 'n minimum van 11 persent van die stadspaaie te herverdeel aan “mense-gerigte openbare ruimte. "
Op sommige plekke doen die plaaslike omgewings beter werk as ander om die bekommernis van ouerlike veiligheid te verlig oor die feit dat hulle kinders buite gaan speel.
Bou van kinders se onafhanklike mobiliteit
Hier is sewe stappe wat u kan neem om u kind en alle kinders hul onafhanklike mobiliteit op te bou.
Lees meer oor ons navorsing deur middel van ons dokumentêr, Loop gratis. Deur drie gesinne te sien, word die konsep van onafhanklike mobiliteit van kinders ondersoek, die voordele van onafhanklike mobiliteit vir liggaamlike en geestelike gesondheid. Dit daag kykers uit om oplossings vir die dalende onafhanklike mobiliteitsvlakke te oorweeg.
'Loop gratis: onafhanklike mobiliteit van kinders.'
Lees die COVID-19-beperkings in u omgewing. Gesels met u kind oor hoe om veilig buite te wees terwyl hy / sy steeds fisieke afstands- en higiëne-riglyne volg, soos: geen fisieke kontak met ander nie; bly twee meter uitmekaar; dra 'n masker as u winkels toe gaan; was gereeld u hande.
Raak 'n samewerking met u kinders en u gemeenskap om hindernisse vir mobiliteit van kinders te bespreek en aan te spreek. Hoe ervaar u kinders en alle kinders in u gemeenskap mobiliteit? Meer inligting oor en ondersteuning van voorspraak en beplanning vir meer inklusiewe gemeenskappe wat alle vryheid van beweging en spel op alle regte ondersteun.
Begin vroeg. Hoe meer tyd u kind saam met u in die omgewing spandeer, hoe meer vertroud is dit met die strate, bure en die omgewing. Saam met jou kan u kind leer hoe om die straat veilig oor te steek, op hul fiets te ry en onverwagte situasies te oorkom. Gesels met u kind oor wat hulle sou doen as hy verdwaal het, en hoe om hulp te vra of hul weg te vind.
Ken u kind. Elke kind verskil in terme van volwassenheid, selfvertroue en waar hulle woon. Daar is geen spesifieke ouderdom wanneer 'n kind onafhanklik beweeglik moet wees nie. Ouers en kinders moet gesprekke voer om te bepaal wanneer 'n kind gereed is om hul omgewing te verken sonder ouerlike begeleiding en om hul kind te help om die vaardighede te ontwikkel om dit veilig te doen.
Bou vertroudheid met u omgewing. Dit is voordelig om u bure te ken, watter liggings in die omgewing is, soos groen ruimtes, speelplekke of winkels, en wie u kind om hulp kan vra as hulle dit nodig het. Is daar 'n hoekwinkel waar 'n kind wat gereed is trots kan wees op toepaslike higiëne, masker-dra en fisieke afstandsmaatreëls - en 'n kort rit kan maak om 'n voorwerp te gaan haal?
Proeflopie. As u en u kind gereed is, is dit tyd vir proeflopies! Begin met babatappe. Stap of fiets met u kind - dit help almal om vertroud te raak met die omgewing en landmerke. Oefen om saam met u kind na verskillende bestemmings te kom en die pad te kruis waar dit die veiligste is. Sodra u kind vertroud is met die omgewing, kan u oefen om na verskillende plekke alleen te gaan of met 'n broer (s), die gesinshond, met 'n selfoon (of 'n walkie-talkie) of met 'n vriend wat van buite af weg is.
As kinders buite is, “hulle beweeg meer, sit minder en speel langer ”, interaksie met die omgewing hê en hul kreatiwiteit toepas. Dit alles is voordelig vir hul fisieke fiksheid, geestesgesondheid en sosiale ontwikkeling. Om kinders te ondersteun om onafhanklik mobiel te wees, kan 'n belangrike oplossing wees om die gesondheid en welstand van kinders te beskerm.
Negin Riazi, PhD-kandidaat in kinesiologie, Universiteit van British Columbia en Guy Faulkner, voorsitter in Toegepaste Openbare Gesondheid en professor, Skool vir Kinesiologie, Fakulteit Opvoedkunde, Universiteit van British Columbia
Jy is hier: Tuis > Persoonlike > Verhoudings > Ouerskap > Waarom die vryheid van 'n kind reis en speel sonder toesig rakende volwassenes