Spaarbanke - Inligting
Titel: Besparings en voorsorg.
Skrywer: CHAPLAIN Jules Clément (1839 - 1909)
Skeppingsdatum : 1885
Afmetings: Hoogte 5,8 - Breedte 5,8
Tegniek en ander aanduidings: Uniface-medalje in silwer brons, verslaan aan die voorkant van die medalje van die Caisse d'Epargne de Paris
Prentverwysing: 90-005862-01 / MEDOR187
Die sosiale vraag en die spaarrekeningboekie
Spaarbanke verskyn in verskillende Europese lande aan die einde van die 18de eeue eeu (Duitsland, Verenigde Koninkryk, Switserland, Frankryk ...). 'N Omskrewe belang word dan aan die deposant bedien, wat die reg behou om sy of haar spaargeld te eniger tyd te onttrek.
Hierdie buigsaamheid van die operasie is 'n waarborg vir sukses en is daarop gemik om 'wolkous' aan die banksektor oor te dra, terselfdertyd as wat groot dele van die bevolking aan laasgenoemde gewoond is. Die wet van 1835 maak spaarbanke dus private instellings van openbare nut, wat die institusionele konsensus oor hul moraliserende deugde weerspieël.
'N Kompendium van filantropiese waardes
Jules-Clément-kapelaan hou hier in die ruimte van 'n medalje die wesenlike van die filosofiese en sosiale fondamente van die spaarbankbeweging. Die tak wat as agtergrond dien, is 'n skoon, verwelkomende plek met 'n lamp. Die toneel self illustreer die woorde wat onderaan die muntstuk "Savings and Provident" gegraveer is. Besparings word verteenwoordig deur beide die vakman, herkenbaar aan sy voorskoot en sy gereedskap, wat 'n leer beursie opgeblaas het met gesinsbesparings, en deur die pen en urn van die allegoriese vroulike figuur.
Met die antieke clichés van neoklassisisme, is sy geklee in 'n toga en sit op 'n verhoogde sitplek, en haar ernstige houding wek uiteindelik die nodige vertroue in die deposito. Langs die werker staan ​​sy vrou, die Voorsiener, wat die baba self omhels, 'n simbool van die toekoms. Die fynheid van die gravure deur Chaplain, 'n lid van die Académie des beaux-arts sedert 1881, dra hier by tot die indruk van stilte wat gesoek word.
"Werkersklasse" wat nie meer "gevaarlik" sou wees nie
"Laat ons probeer om mense te laat verstaan ​​wat die voordele is, 'n mens kan amper die wonderwerke van die ekonomie sê" aangehaal deur Daniel Duet, Spaarbanke, bl. 18: hierdie opdrag wat deur Benjamin Delessert, stigter van die Caisse d'Épargne de Paris in 1818, geformuleer is, weerspieël duidelik die aard van die spaarbankbeweging, wat van die begin af die vraag na armoede en ekonomiese en sosiale verandering ondersteun. van die XIXe eeu.
Die oplossing daarvoor is gebaseer op 'n kenmerk nie-nie: nie terugkeer na tradisionele politieke vorme nie, en ook nie die staat wat die toestand van die beskeieste neem nie. Die poging moet individueel, familie wees en vereis dat gesonde gedrag met betrekking tot huishoudelike finansies bevorder word. Die trivialisering van die deposito van kontant wat op huishoudelike hulpbronne bespaar word, veroorsaak voordelige gewoontes vir die individu sowel as die samelewing: matigheid, versiendheid, ens. maak 'n einde aan die onsedelike dade wat toe aan die gewilde klasse toegeskryf is.
Louis CHEVALIER, Werksklasse en gevaarlike klasse, Parys, Perrin, 2007, .
Carole CHRISTEN-LECUYER, Sosiale en kulturele geskiedenis van die Caisses d'Epargne en Frankryk, 1818-1881, Parys, Economica, 2004.
Jean-Pierre DAVIET, Die Industriële Vereniging in Frankryk, 1814-1914.
Produksies, uitruilings, optredes, Parys, Le Seuil, coll. "Punte", 1997.
Daniel DUET, Spaarbanke, Parys, P.U.F., 2002.
Benoît OGER, Geskiedenis van die Nasionale Spaarbank: 'n instelling wat die publiek en die staat bedien, 1881-1914, Parys, L'Harmattan, 2006.