PressReader - Kuier: 2017-05-17 - WARE LEWENSDRAMA:
Vrou skud die vette af en help nou an­der!
E­nig­een wat al ge­wig pro­beer ver­loor het of dit wel al ver­loor, maar toe weer op­ge­tel het, sal kan ge­tuig van wat­ter op-en-af-stryd dit is om die ek­stra vet­rol­le af te skud. En as jy boon­op uit ’n fa­mi­lie kom waar al­mal groot is en baie-eet nor­maal is, kan dit ’n ver­lo­re stryd word.
Dít was A­li­son To­bi­as-Mein­tjies (40) van Ca­le­don in die Wes-Kaap se re­a­li­teit haar he­le le­we lank, maar toe sy in 2015 ’n skaal by die scra­py­ard op 209 kg laat kreun (sy was te groot vir ’n ge­wo­ne skaal), het dié ma van twee be­sluit dit stop da­de­lik.
Sy was moeg van kon­stant moeg en lus­te­loos wees en moeg daar­van dat sy die le­we meest­al sit-sit moes aan­pak en dat die ge­wig haar só te­rug­ge­hou het dat sy nie fi­sie­ke ak­ti­wi­tei­te saam met haar dog­ters, E­mi­ly (9) en Éli (6), kon doen nie.
Wan­neer ’n mens ge­wig pro­beer ver­loor, is self­mo­ti­ve­ring en deur­set­tings­ver­moë twee be­lang­ri­ke as­pek­te, maar as jy jou ge­wigs­ver­lies­pad sáám met ie­mand kan stap, maak dit din­ge ’n bie­tjie mak­li­ker. In A­li­son se ge­val was dit haar sus­ter, Lo­ri­aan (33), ’n lu­pus-ly­er, wat in 2015 hier­die pad saam met haar be­gin stap het.
Hul­le wou al­bei ge­son­der be­gin le­we, was as sus­ters on­af­skeid­baar en het me­kaar ge­dra op hier­die jour­ney. Saam het A­li­son en Lo­ri­aan ook suk­ses be­reik toe A­li­son teen Maart 2016 ’n al­le­min­ti­ge 82 kg af­ge­skud het en die skaal by 127 kg laat draai het. Lo­ri­aan, wat aan die be­gin van hul ge­wigs­ver­lies­pad 112 kg ge­weeg het, was toe so­wat 21 kg lig­ter.
A­li­son, wat ’n kwa­li­fi­ka­sie in kon­struk­sie­be­stuur het, se suk­ses het haar ge­mo­ti­veer om ver­le­de jaar haar per­ma­nen­te werk by die O­ver­berg-ddis­tirks­mu­ni­si­pa­li­teit te los so­dat sy an­der oor­ge­wig vroue kan help.
Maar ter­wyl hier­die sus­ters ál sex­ier be­gin voel het oor hul nu­we voor­koms en nog in die se­wen­de he­mel was oor hul­le die on­moont­li­ke be­gin reg­kry het, is die mat op 17 A­pril 2016 on­der A­li­son se voe­te uit­ge­ruk en het sy ge­weet niks sou ooit weer die­self­de wees nie . . .
A­li­son en van haar an­der sib­be het dié dag, ’n dag ná hul ma, Pa­tri­cia (67), se ver­jaar­dag, vir Lo­ri­aan dood in haar huis in Nort­hpi­ne in Kraai­fon­tein bui­te Kaap­stad aan­ge­tref. Haar sus­ter, haar bes­te vrien­din, het self­moord ge­pleeg oor ’n lief­des­te­leur-
stel­ling wat haar ver­ne­der ge­laat het en haar laat voel het ’n ge­luk­ki­ge ge­sin is nie vir haar be­sko­re nie. Hier­die ver­hou­ding was slegs ’n paar maan­de oud en in ’n brief wat Lo­ri­aan met haar dood vir A­li­son ag­ter­ge­laat het, het sy ge­sê die hart­seer en ver­ne­de­ring was vir haar net té veel.
“In ons fa­mi­lie het ons nie vrien­de nie. Ons fa­mi­lie is me­kaar se vrien­de en Lo­ri­aan was my bes­te vrien­din,”sê A­li­son e­mo­si­o­neel, maar be­heers.
Die hart­seer wat A­li­son ge­voel het oor Lo­ri­aan se dood is on­be­skryf­lik groot. Haar verdriet het A­li­son vir maan­de in ’n don­ker gat ge­dom­pel, wat uit­ein­de­lik haar ge­wigs­ver­lies ge­knie­hal­ter het. Sy is nie ’n e­mo­si­o­ne­le e­ter nie, sê A­li­son, maar het wel troos in kos pro­beer vind om die leem­te te vul wat Lo­ri­aan se dood ge­laat het. Sy het weer 25 kg van die 82 kg wat sy saam met Lo­ri­aan ver­loor het, aan­ge­sit.
Maar A­li­son het ’n wil van ys­ter en teen Sep­tem­ber 2016 be­sluit sy kan nie dit waar­voor sy so hard ge­werk het, in die wa­ter gooi nie. Sy sou nie net haar­self in die steek laat nie, maar het ook aan Lo­ri­aan ge­dink. Sy moes haar hart­seer ver­werk en het voort­ge­gaan met haar weig­ht loss jour­ney.
Sy het reeds weer 14 kg van die 25 kg wat sy in­tus­sen op­ge­tel het, af­ge­skud en weeg tans 135 kg. Sy het ook ’n gim­na­si­um in haar huis be­gin. Sy het reeds tal­le vroue ge­help om ge­wig te ver­loor, ge­son­der te le­we en weer self­ver­troue te vind.
Ten spy­te van haar eie seer, maak A­li­son elke dag haar deur al van­af vyf­uur sog­gens oop vir vroue wat kom vir hul eer­ste gym-ses­sie en daag­lik­se do­sis mo­ti­ve­ring. Sy ís die ver­skil wat sy in die wê­reld wil sien en waar­voor sy haar suk­ses­vol­le loop­baan prys­ge­gee het.
En wan­neer sy die re­sul­ta­te sien by van die so­wat 60 vroue wat haar gym by­woon, waar­van som­mi­ge tot 10 kg bin­ne drie maan­de ver­loor het, weet sy Lo­ri­aan sou baie trots ge­wees het. Ook dat sy ’n fiks­heid-DVD vol­tooi het en haar boek klaar­ge­skryf het (dit moet nog ge­pu­bli­seer word). Want in haar laas­te brief aan A­li­son het Lo­ri­aan ge­vra A­li­son moet voort­gaan en haar boek klaar­maak so­dat sy ook Lo­ri­aan se sto­rie kan ver­tel.
was AL­TYD oor­ge­wig
Ons ge­sels met A­li­son by haar huis in Ca­le­don. Sy groet ons som­mer in haar gym-kle­re, reg vir ak­sie. Sy dra ’n hart­seer in haar hart, maar nie op haar ge­sig nie. Sy het ’n skerp sin vir hu­mor en dryf ge­reeld met haar­self die spot, wat ’n mens vin­nig op jou ge­mak laat voel in haar ge­sel­skap. En sy ge­sels die wy­se woor­de van ’n vrou wat die le­we se mooi én le­lik ken.
Dis juis op hier­die noot wat A­li­son haar sto­rie be­gin ver­tel en spot­tend sê:“Ge­wig in die To­bi­as-fa­mi­lie is ’n pro­bleem. Jy kry nie ’n skraal To­bi­as nie. Ons was vyf kin­ders in die huis plus my ma en pa, maar ons het twee bar­rels KFC ge­koop, want een was te min! Kos was ons main ding en brood­jies was ons sta­pel­voed­sel. Ons kin­ders het dit (sleg­te eet­ge­woon­tes) ook ge­ërf.”
Wan­neer sy nou te­rug­kyk, het sy nie op skool haar­self as oor­ge­wig be­skou nie, maar sy ont­hou hoe sy die kin­ders wat vir haar ge­sê het sy is vet, se brood af­ge­vat het.“Maar dit (my ge­wig) het aan my ge­vat at­le­tiek­tyd om­dat ek net spies­gooi en ge­wig­stoot kon doen. Ek wou hoog­spring ook doen, maar toe breek ek die hoog­spring­lat. At­le­tiek was dui­de­lik nie vir my nie!”ver­tel A­li­son, wat tóé al so­wat 80 kg ge­weeg het.
Om haar­self te weeg, was nie vir A­li­son ’n pri­o­ri­teit nie, maar haar ge­wig het ge­klim oor die ja­re.
A­li­son het ná skool as ’n mes­se­laar be­gin werk saam met haar pa, Alan (66). Sy het lief­ge­raak vir hier­die be­dryf en het daar­om be­sluit om kon­struk­sie­be­stuur te stu­deer. Ná haar stu­dies het sy eers weer vir haar pa ge­werk en daar­na by die plaas­li­ke mu­ni­si­pa­li­teit as voor­vrou van ge­boue, stra­te, wa­ter en ri­ool. Sy het dit vir 13 jaar ge­doen en het 30 mans ge­had wat on­der haar ge­werk het, maar as voor­vrou was sy nie baie ak­tief nie.
Oor haar eet­ge­woon­tes daar­die tyd, ver­tel A­li­son, sy sou vir ont­byt ge­braai­de hoen­der en slap­tjips eet, ge­volg deur ’n gats­by vir lunch en ge­kook­te kos soos
Ons kin­ders het dit (sleg­te eet­ge­woon­tes) ook ge­ërf.
ker­rie met brood saans. Wat sy ook al saans ge­ëet het, daar móés brood by wees.
A­li­son was vir ja­re ge­woond aan eet wat sy wil en hoe­veel sy wil. Sy het al pro­beer ge­wig af­skud en sê daar is nie ’n di­eet waar­op sy nog nie was nie. Maar sy het elke keer van die bus af­ge­val – tot­dat sy op haar swaar­ste 209 kg ge­weeg het.
Maar in De­sem­ber 2014 het sy ty­dens ’n fa­mi­lie­kamp keerpunt be­reik.“Die ey­e­o­pe­ner vir my was toe ek nie by die wa­ters­li­de kon af­gaan nie en ek nie saam met my kin­ders kon rond­hard­loop nie.
“En by plek­ke soos Ra­tan­ga Juncti­on kon ek nie op se­ke­re rit­te gaan nie as ge­volg van my ge­wig. Ek kon meest­al net sit en het kamp­stoe­le stuk­kend ge­sit. Lo­ri­aan was so deel van ons ge­sin en het al­tyd ge­sê ek wil net sit en or­der, maar daar was plek­ke waar­heen ek nie kon gaan nie en din­ge wat ek nie kon doen nie.”
A­li­son en Lo­ri­aan het ná hier­die kamp be­sluit hul­le gaan in 2015 groot leef­styl­ver­an­de­rings aan­bring. Hul­le het uit­ge­vind wat hul bloed­groe­pe is en ge­son­de kos be­gin eet wat daar­vol­gens voor­ge­stel word. Hul­le het ook be­gin oe­fen. Lo­ri­aan was vir lank ’n lu­pus-ly­er en om ge­son­der eet­ge­woon­tes te hê, was ook tot haar voor­deel.
Die slap­tjips, gats­by’s en ho­pe brood is ver­vang met jo­gurt, crac­kers of shakes vir ont­byt; hoen­der of vis vir mid­dag­e­te en saans het sy iet­sie lig – meest­al vrug­te – ge­ëet. Sy eet nie la­ter as se­we­uur saans nie.
“Teen De­sem­ber 2015 het Lo­ri­aan 91 kg ge­weeg, maar sy het ge­suk­kel om daai 90 kg te breek!”sê A­li­son lag­gend.“En teen Maart 2016 het ek 127 kg ge­weeg. Ek was ge­mo­ti­veerd, op pad 100 kg toe, maar dit is ’n saak!”Hul­le was goed op dreef met hul ge­wigs­ver­lies toe A­li­son in Fe­bru­a­rie 2016 ’n sterk ge­voel kry dat sy haar werk moet los,“want daar is vroue wat my hulp no­dig het”. Sy het toe al saans aan haar boek ge­werk; ge­oe­fen en dan gaan werk.
“Ek moes uit­kom uit die staats­men­ta­li­teit van als, soos by­voor­beeld jou pen­si­on fund en sa­la­ris, wat ge-gua­ran­tee word. Dit was net my man, Pie­ter (37), wat my nog al­tyd by­ge­staan het deur dik en dun en my pa wat nie ge­twy­fel het in my toe ek hul­le ver­tel het wat ek wil doen nie. My pa se o­pi­nie tel baie vir my. Hy het ook oor die saak ge­bid en toe weet ek dis reg.”
A­li­son ver­tel sy en Lo­ri­aan het ge­woon­lik ’n breuk voor en ná Paas­fees ge­vat, want dis deel van hul fa­mi­lie se ge­leent­heid vir fees­vie­rings en sa­me­syn. Teen daar­die tyd het sy reeds uit haar werk be­dank om op die nu­we hoof­stuk in haar le­we te fo­kus, maar A­li­son het nie kon dink Paas­fees 2016 sou die laas­te een saam met haar ge­lief­de sus­ter wees nie . . .
SUS­TER SE SKOKDOOD
Wan­neer A­li­son oor Lo­ri­aan se dood praat, is sy kalm en in be­heer van haar e­mo­sies, maar dis die toon in haar stem wat sag­ter word, die in­me­kaar­vleg van haar vin­gers met die mooi ge­ma­ni­kuur­de na­els en ver­af uit­druk­king in haar oë wan­neer sy daar­die dag her­leef, wat die diep wond in haar bin­ne­ste sub­tiel ver­klap.
A­li­son ver­tel haar ma se ver­jaar­dag op 16 A­pril ver­le­de jaar was die eer­ste een wat Lo­ri­aan ge­mis het en dít het klaar vir A­li­son on­rus­tig ge­maak. Toe Lo­ri­aan boon­op nie haar foon ant­woord toe hul­le bel nie, het die kom­mer ge­groei. En toe kom nes­tel ’n ge­voel van on­heil in A­li­son se hart toe haar an­der sus­ter, S­har­né T­homp­son (44), wat in Jo­han­nes­burg bly, haar laat weet van ’n post wat na be­we­ring deur Lo­ri­aan se boyf­riend op Facebook ge­plaas is en waar­in baie van haar vrien­de en fa­mi­lie get­ag was.
“Lo­ri­aan het uit­ge­vind die ou wat sy ge­had het, is ge­troud en het vier an­der vrou­men­se be­hal­we sy. Hy het toe ’n le­li­ke bood­skap oor haar op Facebook ge­skryf. Ek wil nie her­haal wat in daar­die Fa­ce­book­post ge­staan het nie, maar toe ek dit lees, het ek ge­sê sy gaan self­moord pleeg,”ont­hou A­li­son. Sy en nog ’n paar fa­mi­lie­le­de het die vol­gen­de dag (17 A­pril 2016) die pad Kraai­fon­tein toe aan­ge­pak om te gaan kyk of Lo­ri­aan ou­kei is.
A­li­son wil nie te veel uit­laat oor daar­die dag nie om­dat dit nog ’n teer saak vir hul fa­mi­lie is. Sy deel wel dat haar een broer, Alain-Pe­te (32), wat baie lank is, met hul aan­koms by Lo­ri­aan se huis deur die ven­ster ge­kyk het en ge­sien het daar lê brie­we met hul ge­sin se na­me op die ta­fel, so­wel as haar bak­kie se sleu­tels en haar sel­foon.
“Maar hy het nie vir Lo­ri­aan ge­sien nie en haar deur was ge­sluit. Ek sê toe weer sy het self­moord ge­pleeg,”voeg A­li­son sag by.“Ons het een van die (ka­mer)-ven­sters oop­ge­stoot en ’n oop kas­deur pro­beer
toe­stoot om te sien of sy nie in ’n an­der ka­mer is nie, maar die kas­deur kon nie toe nie, want sy het (op die vloer) on­der die ven­ster ge­lê. Sy het pil­le ge­drink.”
A­li­son ont­hou toe hul­le uit­ein­de­lik in die huis kon in­kom, was dit reeds te laat. En sy sal ook nooit die klank ver­geet van haar pa, wat eers ag­ter­na daar aan­ge­kom het, se skreeu­huil toe hy die nuus hoor nie.
Sy het ge­dink haar sus­ter, wat sy lief­de­vol ’n“dra­ma queen”noem om­dat sy so lief was vir to­neel­spel, was be­sig met een of an­der“pro­duk­sie”, maar toe die am­bu­lans uit­ein­de­lik kom en die pa­ra­me­di­ci haar dood be­ves­tig, het A­li­son be­sef dis nie ’n dra­ma­tie­se to­neel­spel nie. Sy was reg­tig weg. Dit was A­li­son – wat sterk ge­staan het “om­dat ie­mand moes sterk bly”– wat aan haar ma wat in Ca­le­don ge­wag het, die ver­skrik­li­ke nuus oor die foon moes oor­dra.
“In haar brie­we was Lo­ri­aan baie hart­seer. Die hart­seer was te veel vir haar. Die man met wie sy uit­ge­gaan het, het haar (op Facebook) voor al haar fa­mi­lie en vrien­de ver­ne­der. Op 33 was sy suk­ses­vol en het haar eie huis en twee ry­goed ge­had en toe ver­woes ’n man dit bin­ne maan­de. Hy het haar die son en die maan be­lo­we, maar ek kan nie glo sy het so gou ge­val vir hom nie.”
A­li­son-hul­le het Lo­ri­aan se huis som­mer die vol­gen­de dag (18 A­pril 2016) be­gin leeg­maak oor hul­le bang was vir in­bra­ke en dit was toe dat“al­les soos bak­ste­ne op my val”. A­li­son was daar­na op ’n don­ker plek en er­ken sy was aan­vank­lik kwaad vir Lo­ri­aan, en het haar­self“ge­lê en dik eet”en ook fa­mi­lie­ge­leent­he­de ver­my.
“Teen Sep­tem­ber 2016 het ek be­sef ge­noeg is ge­noeg. Ek het op Facebook ge­sê vroue moet na my huis toe kom (as hul­le hulp no­dig het om ge­wig te ver­loor). Daar was so 10 vroue aan die be­gin en ons het eers in die kom­buis ge­oe­fen en toe in die sit­ka­mer tot­dat my man ’n deel van die huis reg­ge­maak het (om as gym te dien),” sê A­li­son, wie se Facebook-ge­meen­skap teen druk­tyd so­wat 8 500 li­kes sterk was.
Sy werk met die vroue aan ver­al hul mae en gun-sak­ke, ter­wyl haar man die kar­di­o­oe­fe­nin­ge doen. Hul­le bied drie klas­se per dag aan – om vyf­uur sog­gens; half­vyf smid­dae en weer kwart voor ses saans. Sy mo­ti­veer ook die vroue en laat hul­le self hul eet­plan­ne kies wat vir hul­le werk.
En só het A­li­son met ’n bo­mens­li­ke fi­sie­ke en e­mo­si­o­ne­le po­ging op­ge­staan uit haar groef en ge­doen wat sy ge­sê het sy gaan doen – en wat Lo­ri­aan vir haar ge­vra het om aan te hou doen. Haar huis-gym is wel klein, maar in­druk­wek­kend. Dit spog on­der meer met ’n oe­fen­fiets, boks­sak, ge­wig­te in ver­skeie groot­tes en kett­le­bells. ’n Paar van die vroue wat deel is van A­li­son se gym het vir Kui­er kom wys hoe hul­le din­ge daar doen en die at­mos­feer was ge­moe­de­lik.
Die vroue het ge­lag en ge­sels as­of hul­le by een groot tee­par­ty­tjie was. Hier­die is re­al vroue met kur­wes, maar hul­le straal self­ver­troue uit en strut soos mo­del­le om­dat die ge­wig be­gin weg­smelt. En dis al­les van­dat hul­le by A­li­son be­gin het.
A­li­son spog so­ver met ’n he­le paar suk­ses­ver­ha­le en ons het on­ge­luk­kig nie ge­noeg spa­sie om al­mal se tes­ti­mo­ni­als in die sto­rie te plaas nie, maar hier­die vroue is dui­de­lik ge­luk­kig met die ver­skil wat A­li­son in hul le­wens en aan hul ly­we maak.
Ed­wi­na Deut­schen (32), ’n voor­raad­klerk van Ca­le­don, is al agt maan­de by A­li­son het van 123 kg na 104,5 kg ge­gaan. Sy het in to­taal 19 kg ver­loor en is nog goed op dreef.“Die skaal het (des­tyds) am­per ge­breek. Ek het al voor­heen ge­gym, maar net op die tre­ad­mill ge­loop. Maar hier (by A­li­son) word ek ge­mo­ti­va­te.”
Cathy Ok­kers (40), ’n ad­mi­nis­tra­tie­we klerk ook van Ca­le­don, is al meer as ’n maand en ’n half by A­li­son en het 10 kg ver­loor, ter­wyl An­tho­ne­sia Wil­lem­se (32), ’n tuis­te­skep­per van Bot­ri­vier, so­wat 20 mi­nu­te se ry van Ca­le­don af, reeds 12,4 kg bin­ne vier maan­de ver­loor het.
Van die ou­er vroue in die groep, se­kre­ta­res­se Mor­ney Ben­ja­min-Voig­ht (49) en on­der­wy­se­res Ka­rin Duns­don (50), al­bei van Ca­le­don, het on­der­skei­de­lik 4 kg en 8,5 kg ver­loor. Mag­de­li­ne Lou­is (50), ’n mer­chan­di­ser, het ge­gaan van 83 kg na 74 kg en El­sie Pe­ka-A­rend­se (46), nog ’n ad­mi­nis­tra­tie­we klerk, is ’n di­a­beet en het nie baie ge­wig ver­loor nie, maar van­dat sy by A­li­son gym, is haar sui­ker­vlak­ke nie meer in die dub­bel­sy­fers nie.
Re­na­te Ben­ja­min (32), ’n skoon­heids­te­ra­peut van Ca­le­don, is ook by A­li­son se gym, maar ken haar al vir ja­re en is baie trots en be­ïn­druk met hoe sy haar le­we om­ge­draai het.“Ek is eer­lik as ek sê ek kan nie dink hoe A­li­son des­tyds twee kin­ders in die wê­reld ge­bring het met daai ge­wig nie. Maar sy het ge­sê ge­noeg is ge­noeg en sy wil nie meer só voel nie en dan staan sy elke og­gend op en maak haar deur oop vir an­der men­se. Ek glo nie sy sal wíl te­rug­gaan na daai mens wat sy was nie.”
En vir A­li­son val als nou in plek, want sy bied ook op 10 Ju­nie ’n se­mi­naar in Cla­re­mont in die Kaap aan.“Nou­dat my din­ge in plek be­gin val (met die gym, haar DVD wat by haar be­skik­baar is, se­mi­naar en die by­na ge­pu­bli­seer­de boek), weet ek din­ge ge­beur nie op jou tyd nie, maar op die He­re se tyd. Ek sien hoe vroue goed voel oor hul­self – ver­al die­ge­ne wat nooit eens ’n fo­to op Facebook ge­had het nie. En nou wil ek nog net ’n TV-pro­gram ook hê!”
A­li­son wens net haar sus­ter was nog in we­se hier so­dat hul­le die ver­vul­ling van haar roe­ping saam kon er­vaar.
HOOFFOTO: A­li­son To­bi­as-Mein­tjies (40) het in 2015 op haar swaar­ste 209 kg ge­weeg. REGS: Van­dag is sy heel­wat lig­ter en weeg nou 135 kg. 209 KG VOOR
135 KG NÁ
VAN LINKS NA REGS: A­li­son help van die vroue in haar huis-gym; daar is on­der meer kett­le­bells om mee te oe­fen; haar sus­ter Lo­ri­aan wat self­moord ge­pleeg het.