Beringssee: kenmerke, vorming, biodiversiteit en bedreigings Netwerk Meteorologie
Een van die bekendste seë ter wêreld en wat Amerika en Rusland van mekaar skei, is die beringende see. Dit word genoem ter ere van Vitus Jonassen Bering. Dit handel oor 'n Deense ontdekkingsreisiger wat in die XNUMXde eeu ekspedisies na die Beringia-gebied gelei het. Dit is 'n see wat in die noordelike Stille Oseaan naby Alaska en Rusland geleë is. Dit het 'n paar spesiale eienskappe en 'n biodiversiteit wat baie interessant is om te weet.
Daarom gaan ons hierdie artikel opdra om u te vertel van al die kenmerke, vorming en biodiversiteit van die Beringsee.
2 Vorming van die Beringsee
3 Biodiversiteit van die Beringsee
Die Beringssee is verantwoordelik daarvoor om dit van die res van die Stille Oseaan te skei danksy die aanwesigheid van die Aleoetiese eilande en die Alaska-skiereiland. Een van die bekendste dele van hierdie hele gebied is die Beringstraat. Dit het 'n breedte van 85 kilometer en verbind met die Chukchi See en die Arktiese Oseaan. Al hierdie gebied wat tussen die een en die ander verbind, is die Beringstraat.
As ons die hele see vanaf 'n kaart analiseer, sien ons dat dit meer as twee miljoen vierkante kilometer beslaan. Die vorm van hierdie see is nogal nuuskierig. En dit is dat dit 'n driehoekige vorm het en die Beringstraat, Bristolbaai, die Golf van Anadyr en Norton Sound bevat. Boonop bevat hierdie see ander eilande, waaronder die volgende: Diomedes, San Mateo-eiland, Karáguinski-eiland en Sledge-eiland, en ongeveer 16 onderwater klowe.
In hierdie see is daar 'n sirkulasie van waterstrome wat dit word beïnvloed deur die Alaska-stroom. Die stroom wat water in hierdie wasbak kom, kom uit hierdie stroom. Gegewe die morfologiese eienskappe van hierdie see, is dit bekend dat die oppervlakte koeler is terwyl die dieper water warm is. Die warmer waters word vanuit die Stille Oseaan ingevoer. Hierdie water beweeg deur talle seestrome van die eilande in die suide.
Nog 'n kenmerk waarvoor hierdie see bekend is, is dat die noordelike deel weens die geografiese ligging en verskillende faktore gewoonlik in die winter vries. Oor die algemeen is dit 'n redelike koue see. U kan sien dat die grootste deel van die winter gevries is en gedurende die somer kan u watertemperature van minder as nul registreer. Ten spyte van wat 'n mens sou dink, is die soutgehalte van hierdie see baie laag. Ietwat hoër soutkonsentrasies kan in sommige dieper gebiede gevind word. Aangesien daar egter so 'n wisselende diepte is, kan gesê word dat die helfte van die see minder as 200 meter diep is. In sommige dele, net minder as 152 meter en in ander bereik dit 'n diepte van 3.600 XNUMX meter.
Die diepste punt van die Beringsee is geleë in die Bowers-kom ongeveer 4.067 XNUMX meter diep.
Vorming van die Beringsee
Daar moet in ag geneem word dat, vir die vorming van die Beringsee, die ouderdom van die Stille Oseaan geskat moet word, omdat dit sterk beïnvloed word. Die geskatte ouderdom is ongeveer 750 miljoen jaar. Toe Rodinia, wat meer as 1.000 miljard jaar gelede bekend staan ​​as 'n superkontinent, begin vorm, het hierdie hele gebied deur 'n skeidingsproses gegaan. Toe die land skei, skei die Stille Oseaan en maak plek vir die Beringsee.
Hierdie see stop die res van die oseaan gedurende Eoseen-era. Die hoofdeel wat verantwoordelik is vir die skeiding van die res van die oseaan, is die vorming van die boog van die Aleoetiese eilande. Die Beringsee is gevorm deur 'n wye kontinentale plat begrens deur die Aleoetiese eilande en die Beringstraat. Hierdie platform het ontstaan ​​as gevolg van die botsing van die platforms in die vroeë Krytperiode tussen oostelike Siberië en die Noordhellingblok. The North Slope Block is 'n gebied wat in die noorde van Alaska geleë is.
Biodiversiteit van die Beringsee
Soos ons voorheen genoem het, is dit 'n see met baie soorte diere en plante. Word lank beskou as 'n mariene ekosisteem met groot belang. Al die arktiese gebiede wat tussen Rusland, Alaska en Kanada bestaan, trek voordeel uit die teenwoordigheid van hierdie biodiversiteit. En dit is omdat u in sy waters 'n menigte soogdiere, visse, weekdiere, skaaldiere en ander mikroskopiese diere vind.
Daar is meer as 160 spesies drywende alge wat hul ekosisteem in die Beringsee het. Ons vind byvoorbeeld die reuse bruin alge wat in sommige waterareas welige woude kan vorm. Van die mees algemene soorte diere in die Beringsee is die volgende:
Noord-Stille Oseaan Regtervis
Steller se seeleeu
Stille Oseaan kabeljou
Reuse rooi krap
En die lys gaan voort. Daar is in totaal ongeveer 420 vissoorte wat die verspreiding van visvang en die besigheid daarmee gehelp het. Daar is egter 'n paar gevolge en bedreigings wat die Beringsee beïnvloed.
Hou in gedagte dat menslike gevolge probleme in die Beringsee veroorsaak. En dit is dat dit 'n gebied is wat baie kwesbaar is vir die negatiewe gevolge van aardverwarming. Om 'n gebied naby die Noordelike Oseaan te wees dit word beïnvloed deur stygende watervlakke as gevolg van die smelt van die yskappe. Daarbenewens moet in ag geneem word dat dit 'n uiters produktiewe see in die vissery is, en dat dit onder uitbuiting ly en dat probleme in baie soorte veroorsaak is. Die mees westelike gebied is byvoorbeeld in 'n toestand van oorbevissing en onwettige visvang.
Dele van die Beringsee is besoedel met groot hoeveelhede mikroskopiese organiese afval en giftige stowwe. Die probleem met hierdie stowwe is dat dit moeiliker is om uit te skakel. In die liggaam van baie seediere is gevind polichloorbifenyle wat aanhoudende organiese besoedelingstowwe is, spore van kwik, lood, selenium en kadmium. Ons sien ook 'n paar gevolge wat deur maritieme verkeer geproduseer word wat die seelewe versteur en 'n groot risiko vir olie mors.