Broers en susters, dit was daardie vanoggend koeler as die ander dae. Die man in die verweerde, bont jas trek dit stywer om sy lyf en probeer nog nader aan die vuur langs die pad beweeg. “Ek wens ek kan weer my dogtertjie optel,” dink hy by homself. Hy sien haar in sy gedagtes ... huppelend met haar lang vlegsel al bonsend agterna. Sy moeë lyf voel skoon pap van die onbeskryflike seer in sy binneste. Dit is asof die seer nie wil ophou nie ... so asof iemand hom met die gloeiende kole van binne af brand. Sy gedagtes keer terug na sy dogtertjie toe ... hy onthou hoe hy vir oulaas die kombers tot onder haar ken opgetrek het toe sy gaan slaap het. Dit voel soos eeue gelede .... Tog bly daardie aand so helder in sy gedagtes. Sy het nog gevra hoekom hy so hartseer lyk. “Sommer net lief vir jou,” het hy geantwoord, want hy het geweet hy moet daardie nag nog wegkom, anders gaan sy hele gesin ook deur die gemeenskap gebrandmerk word. Sy vrou wou nog keer, maar hy weet mos hoe mense is: hulle brandmerk jou voor hulle die feite ken!
Die man loer ongemerk na die ander se gesigte ... nege van hulle wat saam met hom om die vuurtjie bondel. Party staan en ander hurk by die vuur, omdat hulle kragte al feitlik ingegee het. Toe sy oë op die een vrou se hurkende figuur rus, besef hy dat sy slegter lyk as gister. Onwillekeurig wonder hy hoe lank sy nog met hulle sal wees ... hoe lank het sy nog oor voor die dood haar ook inhaal. “Ja,” dink die man by homself, “koning Dawid het mos gesê die dood is net een tree agter jou – eendag haal dit daardie tree in, en dan is dit verby!” Die vrou gee ’n roggelhoes, gevolg deur nog een. Haar hele lyf krimp ineen van die pyn.
Die man in die verweerde jas se oë gaan na die donkerkopman wat by die vuur staan terwyl hy die pot met ’n stok roer ... een of ander dis wat hy aanmekaar geslaan het. Ook hý het in die laaste paar weke baie skraal geword ... as ’n mens nie van beter geweet het nie, sou jy gedink het hy lyk maar so. Tog, hy was eens op sy tyd ’n regop en fors man. Nou is hy net ’n skaduwee van wat hy voorheen was ... sy skouers is ineengetrek en maer ... gebukkend staan hy so oor die vuur.
Die man met die verweerde, bont jas draai van die vuur af weg en staar in die niet in. “Dat mense kan dink dis net gays wat vigs kry ...” dink hy met wrewel in hom. Ja, sy eie lot is beseël toe hy as bloedlyer ’n besmette bloedoortapping gekry het. Onwillekeurig gaan sy oë terug na die hurkende vrou by die vuur ... ook sý het ’n hartseer verhaal: Sy was die verpleegsuster aan diens toe hulle met ’n ambulans na ’n ongelukstoneel gehaas het. Sy wou net iemand anders probeer help ... in die haas van die oomblik het sy nie agtergekom sy het haarself en die handskoen met die skêr stukkend gesny toe sy die klere van die bebloede pasiënt wou afsny nie. Nóú is sy ook ’n uitgeworpene uit die samelewing ... mense is geensins gepla oor hoe jy vigs kry nie. As jy dit het, is jy outomaties ’n skande ... ’n uitgeworpene!
En hier staan hulle ... tien van hulle ... almal vigslyers! Sommige het dit gekry deur hulle sedelose en immorele leefwyse ... ander soos hy, deur die noodlot! Dit is net ’n kwessie van tyd dan word hulle uitgeteerde en gebroke liggame ook op die ashoop gegooi ... daar waar selfs nie eers die honde aan hulle kom vreet nie. “Ja,” lag die man amper sinies hardop, “ons is nie eers goed genoeg vir die aasdiere nie, wat nog te sê van die samelewing?!”
“Bedoel jy dit is daardie Jesus wat mense gesond kan maak?” wou die man met die verweerde, bont jas weet.
Iemand anders vra: “Hoe weet jy dat dit regtig Hy is? Verwar jy Hom nie dalk met iemand anders nie?”
“Omdat ek, toe ek nog gesond was, eendag gesien het hoe Hy ’n kreupele man heeltemal genees het! Ek sal sy gesig nooit vergeet nie!” antwoord die vigslyer.
Hierdie Jesus het gaan staan, en hulle een vir een deurgekyk. Toe sê Hy vir hulle: “Gaan wys julle vir julle geestelike leiers en kerkrade!” Met dié draai Hy om en stap verder.
Selfs die donkerkopman wat so vreeslik gehoes het, sê: “Ek voel vir die eerste keer in ’n lang tyd dat ek gemaklik kan asemhaal sonder enige steekpyne in my bors!”
Die man met die verweerde, bont jas gaan staan toe hy besef dat daar met hom ook iets gebeur. Hy kyk na waar die seerplekke op sy lyf was en besef dat dit heeltemal genees het. Die moegheid sypel by sy lyf uit, dit is asof hy ’n nuwe lewe kry. Net daar draai hy in sy spore om, terwyl die ander nege steeds vol van vreugde en blydskap verder stap. Toe begin hy terugdraf agter Jesus en sy dissipels aan. In die hardloop gooi hy sommer sy verweerde, bont jas af, terwyl hy hardop jubel: “Halleluja! Dankie, Here! Prys u grote Naam!”
Toe hy uiteindelik vir Jesus-hulle inhaal, val hy voor Hom op sy knieë neer, kyk op in sy oë en sê opreg: “Baie, baie dankie, Here Jesus! Mag u Naam in die toekoms deur my geprys word!”
“En die ander? Waar is die ander nege dan?” vra Jesus terwyl Hy terugkyk op die pad waarlangs hulle gekom het. “Is jy werklik die enigste een wat kom dankie sê het?” Toe draai Jesus terug na die vreemdeling en sê: “Jy kan opstaan en huis toe gaan. Jou geloof het jou gered.”
Geliefdes van ons Here Jesus, ons leef in ’n deurmekaar wêreld waarin mense onseker is oor wat die toekoms inhou. Die nuus op die televisie en in die koerante handel meestal oor die lelike dinge in die wêreld ... en een van die lelikste dinge wat deesdae oral kop uitsteek, is die ongeneeslike siekte VIGS. Dit is hoekom ek hierdie moderne weergawe vertel het, want hierdie siekte wek deesdae net soveel weersin as die destydse melaatsheid. Dink maar aan hoe reageer ons as ons hoor van iemand wat VIGS onder lede het: Ons wil gewoonlik niks met hulle te doen hê nie ... ons vermy hulle met groot versigtigheid ... ons beskinder hulle agter ons hande. Ja, vandag word vigslyers net soos die melaatses destyds vermy en uit die samelewing verwerp. Verstaan mooi: ek probeer nie simpatie vir hierdie siekte aanwakker nie, maar dit is ’n realiteit wat ons nie kan weg wens nie.
Daar is deesdae min wat positief en mooi is om aan te bied. Daarom wil ons graag weet of daar iemand is wat ’n plan of ’n oplossing het vir ons onsekerhede en vrese. Moet ons maar aanvaar dat die wêreld ’n wrede plek is met min hoop op verbetering? Moet ons maar alles gelate aanvaar? Dit is wat die Lukas evangelie so wonderlik maak: dit is tydloos ... dit bring ’n boodskap oor eeue heen en is vandag nog net so geldig. Selfs vir vigslyers ... kankerlyers of enigiemand wat aan ’n ongeneeslike siekte ly. Lukas vertel vir ons in hierdie Bybelboek dat daar wel Iemand is wat omgee ... Iemand wat ’n goeie plan vir die wêreld se ellende en nood het. In teenstelling met die media van vandag, bring die Lukas evangelie vir ons wel goeie nuus van Iemand wat die geluk en voorspoed van die mensdom op die hart dra. Dit is waarom die Here Jesus aan die begin van die Lukas evangelie ook sê: “Dié wat gesond is, het nie ’n dokter nodig nie, maar dié wat siek is. Ek het nie gekom om mense wat op die regte pad is, tot bekering te roep nie, maar sondaars” (Luk 5:31). In hierdie woorde van Jesus Christus moet ons ook die boodskap van die verhaal van die tien melaatses gaan soek.
Nog iets wat ons hier moet raaksien, is die feit dat die oorspronklike tien melaatses as ’n groep saamgeleef het, ongeag van wie hulle was ... hulle melaatsheid het hulle gelyk gemaak ... ja, daar was selfs ruimte in hulle groepie vir ’n Samaritaan, iemand wat hulle normaalweg nie sou intrek in ’n binnekring nie! En toe hulle gesond word, het die skeiding weer gekom ... toe was dit weer elkeen vir homself en vergeet die res! En ironies genoeg het die “dankie” juis gekom van dié een wat nie eers van dieselfde groep of volk as die Geneesheer behoort het nie ... die Samaritaan. Die ander – ons neem aan dat dit Jode was – is net genees, maar die een wat onthou het waar sy genesing vandaan gekom het, is gered. Dit maak nogal ’n groot verskil ... dit maak dat ons die boodskap baie duideliker verstaan. Jesus het beslis gekom as die groot Geneesheer, nie net vir die siekes nie, maar veral vir die sondaars.