As jy vandag vasgebrand het en nie op hoogte van die jongste nuus kon bly nie - hier is 'n oorsig van wat jy behoort te weet.
n Johannesburger het soos ’n ridder op ’n ysterperd ’n grypdief in die verkeer gekeer om met ’n motoris se rekenaar weg te kom. Anton Damhuis (48) was na werk op sy gewone roete deur Alexandra, noord van Johannesburg, op pad huis toe.
MMI het ’n hele vier boekjare gelede laas, in 2015, ’n styging in sy kernwesensverdienste aangekondig. In 2016 het dit met 16% geval en in 2017 was dit onveranderd.
Hoewel die maatskappy sê die swak makro-ekonomiese omgewing het sy syfers negatief geraak, gee hy toe die groep se gebreke op bedryfsvlak “het ook ’n rol in die teleurstellende stel resultate gespeel”.
Hillie Meyer, uitvoerende hoof, sê in die resultateverklaring dis moeilik om ’n groot skip soos MMI om te keer. Die maatskappy werk aan ’n omkeerplan tot 2021.
“Dis nie maklik om ’n omvattende finansiëledienstemaatskappy soos MMI om te keer nie,” sê Meyer in sy verklaring. “Die volwassenheid van die Suid-Afrikaanse versekeringsmarkte en gedempte vooruitsigte vir makro-ekonomiese groei op kort termyn plaas steeds druk op ons verwagtinge vir inkomstegroei.
“Gegewe dié faktore, gekombineer met groter verliese wat in die 2019-boekjaar verwag word vanweë nuwe inisiatiewe, verwag ons slegs ’n matige toename in verdienste in 2019.
Reeds in verlede jaar se resultate het die groep aangekondig hy gaan sy bedrywighede in Brittanje en die res van Afrika afskaal. Dié proses duur voort.
Dé afdeling weerspieël die beleggingsopbrengs op bedryfskapitaal en ander inkomste wat nog nie aan bedryfsegmente toegewys is nie, minus die koste van die beheermaatskappy. Sy kernwesensverdienste het met 24% tot R464 miljoen gedaal, grootliks omdat ’n eiendom met ’n goeie huurinkomste in 2017 verkoop is en dié inkomste nie meer tot die beleggingsopbrengs bydra nie.
Met Walvisbaai – waar die soutpanne druis van die watervoëls – in ons truspieëls, het ons die “pad” na Sandwich-hawe deur die droë riviermond van die Kuisebrivier bereik.
As jy ongelukkig (of dom) genoeg is en een van die kolle raakry, is jy in die moeilikheid. Jou voertuig sal die harde, droë kors breek en wegsink in die vloeibare chaos wat daaronder versteek lê. En dan sít jou turf.
Ek het die ongelooflike storie gehoor van die een voertuig wat heeltemal verdwyn het. Dit het ’n ruk later weer gedeeltelik bo die oppervlak verskyn, maar onderstebo – want die lug in die bande het dit laat omdop.
Ons het gelukkig sonder teëspoed deur die delta gery en het ons daarna op ’n dramatiese kuslyn bevind. Dit is onbeskryflik mooi, ’n wonderwêreld waar die see en die woestyn mekaar op asemrowende wyse ontmoet.
Die duine toring skouspelagtig in die lug en val skielik in die see weg. Maar dis eers as jy die kruin bereik dat jy die skoonheid van die strandmeer en die moddervlaktes behoorlik kan waardeer.
Die klim is die moeite werd. Hier kry jy die ongelooflike gevoel van die uitsonderlike afsondering van die kus.
Die streek is onlangs tot ’n Unesco-wêrelderfenisgebied verklaar, veral vanweë die rol wat mis speel om die plant- en dierelewe in die ekstreme klimaat te help oorleef. Dit is die enigste kuswoestyn ter wêreld waar mis die primêre bron van water in die duinvelde is.
Wanneer jy die grensdraad van die Namib-Naukluft Nasionale Park bereik, moet jy die volgende in gedagte hou: Slegs 4x4’s word toegelaat, jy moet ’n geldige permit hê en jy mag nie tydens hoogwater ingaan nie.
Springgetye en die voortdurende verandering in die vorms van die duine weens die wind maak die roete baie onvoorspelbaar. Jy moet styf teenaan die Atlantiese kuslyn opry. As jy daar deur die hoogwater betrap word, kan jy moontlik een van die lang lys slagoffers van die gebied word. Dit word nie verniet “die begraafplaas” genoem nie.
In die 18de eeu het dié kosbare varswaterbron op Namibië se ongerepte kus ’n hawe vir walvis- en robjagters en handelaars geword. Volgens oorlewering het die plaaslike bevolking selfs vee oor die woestyn aangejaag om dit by die hawe vir glas, krale en ander negosie te ruil.
Sandwich-hawe se laaste snak na asem was ’n projek om ’n guano-eiland (waar vrugbare voëlmis vergaar kon word) met sandpompe te bou. Maar ook dit het nie lank gehou nie. Die woestynjakkalse kon met laagwater die eiland bereik en die voëls op hulle neste aanval.
Dit het nou die titel Vleilandgebied van Internasionale Belang, en is wêreldbekend vir sy oorvloed voëllewe.
Die gebied is ook tot ’n Ramsarterrein verklaar (Ramsar verwys na ’n internasionale verdrag vir die bewaring en volhoubare gebruik van vleilande).
Die ou hawe is nou ’n getystrandmeer, waar die voortdurende duinvordering getemper word deur die rietbeddings op die voet van die duin. Hierdie rietbeddings word deur brakfonteinwater van ’n waterdraer onder die Namib gevoed.
Hierdie unieke plek het ’n hawe vir duisende voëls geword, sowel as ’n belangrike rusplek tydens voëlmigrasies. In ’n onlangse opname is 40 000 voëls van 34 verskillende spesies getel, wat insluit flaminke, pelikane, die bontelsie, steenlopers, die damarasterretjie en die endemiese duinlewerik. Daar is ook heelwat van die kleiner waadvoëls in die omgewing, en dis glad nie ongewoon om ’n jakkals op die strand of ’n dolfynin die water te gewaar nie.
As ’n bonus sal jy moontlik ook tussen Julie en November die suidelike noorkappers sien. Hierdie oseaanreusebegin stadig na die omgewing terugkeer nadat hulle in die 1960’s in groot getalle deur walvisjagters afgemaai is.
Van die noordelike punt van die strandmeer mag jy net die gebied te voet verken. Hier sal jy waarskynlik jakkalsspore in die nat sand sien, of dalk die skaars graafneusakkedis raakloop.
Jy sien oral geitjies en goggas, sowel as die stekelrige narra-plante. Die vrug van die plant, ’n soort waatlemoentjie, is ’n belangrike voedingsbron vir die Topnaar-bevolking (’n Nama-stam) wat in die geweste bly.
Net ’n klein entjie weg van die kus aan die binneland het ons op ’n springboktrop afgekom wat hulle dors les deur aan plante te knibbel.
Dis merkwaardig dat al hierdie lewe onderhou word deur die vogryke mis wat snags van die koue Benguela-stroom af waai, wat dan kondenseer vir die lewensnoodsaaklike water in die droë Namib.
Ons moes weer spore maak voordat die inkomende gety ons vasvang, maar dit was nog nie die einde nie. Ons het eers ’n bietjie opwinding op pad huis toe beleef.
Ons het die duine met ons 4x4’s bestorm en soos kinders in die sand gespeel. Dis onbeskryflik om sulke duine uit te ry. Jy ry by skynbaar onmoontlike hellings af met jou hart wat in jou keel sit. Dan bou jy weer vinnig spoed op om die volgende duin te bestorm met die adrenalien wat deur jou are bruis.
’n Vars muis of fladderende voëltjie klink darem net soveel lekkerder as daai droë pilletjies in die bakkie, of hoe? ’n Jagter stel nie net homself in gevaar nie, maar ook jou en jou gesin, aangesien hulle die parasiet Toxoplasma gondii kan inkry wat in hulle uitwerpsel beland. Dis veral gevaarlik vir swanger vroue omdat dit tot geboorteafwykings kan lei.
Tref voorsorg: Hou katte binnenshuis en omhein jou erf as jy honde het; gaan stap met jou hond aan ’n leiband;
Ons het al gepraat oor ’n wasmasjien… Hou ook altyd die toilet of asblik se deksel en die mikrogolf of tuimeldroër se deurtjie dig toe.
Tref voorsorg: Maak altyd voor jy ’n elektriese toestel aansit, seker daar’s geen besoekers wat ’n nare verrassing
Tref voorsorg: As jy die bevlieging kry en met ’n emmer en skropmiddels die bad- en slaapkamers invaar, moet jy nooit enige skoonmaakmiddels laat rondstaan nie en dadelik opvee as jy ’n bietjie Handy Andy mors. Sluit skoonmaakgoed altyd veilig toe met die proppe en deksels styf toegedraai.