GROOT was die blydskap hier toe Siya Kolisi se span die Engelse span verlede week oortuigend verslaan en die reeks oortuigend beklink het. Dit was moeilik om te glo dieselfde juigende ondersteuners in die Vrystaatstadion, by die huise en in watergate soos myne was skaars twee weke gelede in die gemoeds-doldrums oor die toekoms van ons rugby. Indien Rassie Erasmus so voortgaan, sal by finaal bewys dat hy die ‘golden touch’ het en die rugbygenie is wat kenners lank reeds meen hy is. Kom ons hoop vir die beste, en hoop die politici hou hulle hande van die span af.
Die dag is verder opgevrolik deur ‘n egpaar van Philippolis in die Vrystaat, Henk en Pienaar.
Twee storievertellers van formaat. Een van hulle het ons laat skater, en ek gee hom woordeliks mee soos Mollie hom vertel het, in die eerste persoon: “Ons was arm. Brandarm. Agt kinders.
Daai tyd was ek in Standerd Twee en moes ons van daai glas botteltjies gom met die rooi proppie en rooi kwassie hê vir skool. My Ma het amper flou geval toe ek haar vra vir gom. ‘Waar dink hulle moet ons die geld vandaan kry?’ Maar natuurlik - ‘n Boer maak ‘n plan. En Ma was nie stupid nie. Sy kon tot gom maak.
Ruk daar meel uit, gooi suiker by en kook die spul op die stoof. Ek staan eenkant, baie beindruk met my slim Ma. Laat dit toe effens afkoel en sit dit in ‘n ou NCR Yeast-blikkie wat so bietjie verblyk was.
Ek was die enigste kind met ‘n Yeast-blikkie op my tafel. Al die ander kinders het die regte botteltjies gom gehad. Ek het nie baie omgegee nie, want my gom was baie beter as hulle sin en het geplak soos Superglue nie kan plak nie! So drie weke later, terwyl die biesies buite bewe van die hitte, sit ons klas in doodse stilte, besig met eksamen.
Een m**rse ontploffing ruk die hele skool tot aandag. Daar trek my d**nerse blikkie se deksel en hy agterna tot teenaan die ‘sielieng’. Dis net gom wat neerkom op ons soos ‘n donnerstorm! Alles is wit. En dit stink ongelooflik – suurh*l se moses! Ek’t nog nooit iets in my hele lewe geruik wat so gestink het nie.
Die Juffrou se brille is vol gom. Haar hare spierwit. Dit drup van haar af asof sy in ‘n ‘shower’ staan. Tot in haar kliewitch by haar t**ties. Ek kon nie glo dat sy soos ‘n beeld lyk nie.
Oral waar ek kyk in die klas is almal f**ktap van die gom. Almal is wit en gil van die skrik. Ons boeke is F**KTAP. Ons klere is F**KTAP. Ons stink F**KTAP.
Juffrou wip toe haar g*t en jaag ons almal uit en sê ons kan maar huis toe gaan. Van die kinders wat bus gery het se gom het goed drooggeword van al die gewag. Ek was woedend toe ek by die huis kom. My Ma het gedink dis ‘n grap en het haar dinges amper geskeur van die lag toe sy my sien EN ruik.
Die klaskamer moes uitgeverf word om van die suurh*lreuk ontslae te raak, maar ons kon dit nog vir weke dwarsdeur daai PVA ruik. Ek was glad nie gewild nie. Niemand wou eers meer met my speel nie...
Dis nou wat gebeur as jy brandarm is!”