Die Christelike God, 'n God van liefde? - Prof. Neels Moolman
Die Christelike God, 'n God van liefde?
Deur Prof. Neels Moolman op 1 November 2012
Ek onthou die dae toe ek in die kerk kon instap en op die kanselkleed die woorde GOD IS LIEFDE kon lees. Dis juis hierdie woorde wat my denke gestimuleer het om te soek na daardie God in die Bybel. Maar helaas, ek kon Hom nie kry nie. Wat ek wel gekry het is in werklikheid die teenoorgestelde.
Veronderstel ons is, relatief gesproke, hier in hierdie lewe vir 'n baie kort tydperk, wat ons hele toekoms bepaal. Indien dit die geval is, dan is hierdie saak die enigste saak van werklike belang. Die belangrikheid is van so 'n omvang dat dit enigiets anders oorskadu.
Desondanks is ons hier gelaat sonder enige besliste en ondubbelsinnige opdragte van God oor hoe ons hierdie lewe moet lei ten einde te verseker wat daardie lot is. Enige Christen wat hierdie artikel lees sal onmiddellik kapsie maar oor hierdie stelling en sterk standpunt inneem dat die Bybel die woord van God is en baie duidelik is oor hierdie onderwerp. Hierdie stelling is baie aanmatigend as 'n mens die geweldige diversiteit wat in die Christelike Geloof bestaan, in ag neem. Vir my is dit vanselfsprekend dat indien God bedoel het om Sy "woord" aan mense te gee, Hy dit so sou gedoen het dat dit duidelik en onteenseglik sonder teenstrydighede was en sou Hy dit op 'n gelyke basis beskikbaar gemaak het vir die hele mensdom eerder as aan 'n uitverkose groepie, en op hulle vertrou het om dit te versprei onder die oorblywende meerderheid, veral omdat die meerderheid groepe wat dit moet versprei, nie ooreen kan kom oor alles wat daarin geskryf staan nie. Dit wil voorkom asof hierdie idee van evangelisasie of "verspreiding van die woord" teenstrydig is met die geloof self. Dit wil voorkom asof die verlossing van die verlorenes die verantwoordelikheid van die gereddes blyk te wees. Dit lyk asof die verantwoordelikheid om God se wil te ken van God weggeneem word en op die skouers van Sy uitverkorenes geplaas word. Dit impliseer dat die verlossing van die verlorenes die verantwoordelikheid van die gereddes is. Dit impliseer verder dat baie mense verlore gaan omdat die gereddes om een of ander rede nie by almal betyds kan uitkom nie. Waar is liefde en regverdigheid in hierdie scenario? Baie probeer dit verduidelik deur te sê dat "diegene wat nie weet nie sal geoordeel word op grond van dit wat hulle wel weet." Hierdie stelling maak geen sin nie en is direk teenstrydig met die kern van Christenskap wat sê dat daar geen redding kan wees sonder die aanvaarding van Christus en sy gestorte bloed nie. Dit maak ook die lyding van Jesus belaglik. As sommige gered kan word "op grond van wat hulle weet" dan kan almal gered word en was die offer van Jesus totaal onnodig en dien dit geen doel nie.
Verder, die idee dat God gunstelinge het of 'n gunsteling volk, ras of groep het is onsinnigheid as 'n mens daaroor dink. Enersyds glo ons dat God volmaak regverdig is en dat elke nuutgeskape mens gelei is, en 'n gelyke kans of geleentheid het om gered te word. Dit is wat liefde en geregtigheid sou vereis. In teenstelling verkondig die "gereddes" dat hulle nou God se uitverkorenes is soos die outestamentiese Jode. Indien ons 'n wêreldkaart sou neem en die "gereddes" blou sou kleur en al die "verlorenes" in rooi, sal ons vind dat die "gereddes" en "verlorenes" feitlik absoluut geografies geskei is en volgens kultuur gegroepeer is. Daar is natuurlik uitsonderings maar die eindresultaat sal meestal groot areas van rooi en groot areas van blou wees. As elke geskape mens 'n gelyke kans gehad het sou mens 'n gelyke verspreiding van rooi en blou kolletjies gekry het dwars oor die wêreld, soveel so dat enige groepsidentifisering onmoontlik sou wees. Dit op sigself dui op die onmoontlikheid dat elke individu 'n gelyke kans het om gered te word en dus ook op die onmoontlikheid van dié bewering van die Christelike geloof.
God is liefde en veel groter as wat die Bybel God voorstel. Hoewel gelowiges baie eerlik en opreg is, dink hulle nie dieper as hul geïndoktrineerde sienings nie. Ons moet die werklikheid oor God leer soos ons enige ander ding sou leer naamlik deur die rede, afleiding en logika. Ons is te geneig om dit wat ons as kinders geleer het, of in die Sondagskool geleer het, vir soetkoek te aanvaar en dit nie te bevraagteken nie. Waar dit by godsdiens aspekte kom doen feitlik almal juis dit. Ons opvoeding of een of ander gebeurtenis of ondervinding lei tot oppervlakkige oortuigings wat momentum kry en dan daarvandaan af ons denke totaal domineer. As gevolg daarvan het ons veelvoudige bygelowe en gelowe waarvan elk oortuig is daarvan dat hulle God se uitverkorenes is en verantwoordelik is om God se posisie te verdedig en uiteindelik uitloop op 'n wêreld van konflik en verwarring.
Ons is baie duidelik slagoffers van ons kondisionering. Die Moslems glo Islam omdat hulle in daardie kultuur gebore en groot geword het en dieselfde geld vir die Christen die Jood en alle ander godsdienste. Elkeen van die verskillende geloofsaanhangers glo dat dit hulle is wat God se uitverkorenes is en die res tot die hel verdoem. Ek het nou die dag 'n interessante aanhaling raakgeloop: "Everyone is going to hell according to someone's religion."
Ek wil egter hier meer fokus op die Christelike geloof want dis die geloof waarmee ek die beste vertroud is. Ek het egter 'n vermoede dat sommige van die aspekte wat hier genoem word ook van toepassing is op Judaïsme en Islam. Ek het groot geword in die NG Kerk, en was na my wedergeboorte baie aktief in die KJA, was hoof van die kategese en het lank as diaken en ouderling gedien in verskeie gemeentes. Uiteindelik het my rede daartoe gelei dat ek elders begin soek het vir die waarheid omdat die Christelike geloof net nie meer vir my logiese sin gemaak het nie.
Christene natuurlik, is gou om te sê dat hulle die waarheid ken en wys dan na diegene wat die historiese bewyse bestudeer het tesame met ander getuienis wat werklik oortuigend klink en wat werklik ernstig oorweeg moet word. Wat vir my die Christelike geloof onmoontlik maak om dit te aanvaar, is die absolute fundamentele teenstrydigheid van die geloof. Die grondslag van die geloof is dat God liefde is maar die grootste gedeelte van Sy skepping verwerp en hulle oorlaat aan ewige verdoemenis en lyding. Baie poog om God te verskoon vir hierdie wreedheid deur te beweer dat dit nie God is wat mense hel toe stuur nie, maar elke persoon kies of hy God wil gehoorsaam en dien of om vir ewig van Hom verwyderd te wees. Hierdie persone mag wel nie die Christelike standpunt aanvaar nie want hulle glo eenvoudig nie dat dit waar is nie. Hulle verwerp nie noodwendig vir God nie, en maak verseker nie 'n bewuste keuse om hel toe te gaan en van hul Skepper geskei te word nie. Tweedens is dit God wat alles geskep het en die parameters van reg en verkeerd en straf en vergoeding neergelê het. So as iemand moet hel toe gaan is dit beslis God wat hulle daarheen stuur. Derdens sê die Bybel baie duidelik dat die hel die straf is vir slegte mense wat impliseer dat dit nie mense is wat verkies om hel toe te gaan nie, maar dat dit 'n straf is vir ongehoorsaamheid sonder aansiens des persons. Hierdie veroordeling vind plaas sonder om hulle sienswyse, kondisionering, en of hulle God ernstig dien maar vanuit 'n nie-Christelike perspektief, in ag te neem. Om nie die Christelike standpunt te aanvaar nie, word gesien as ongehoorsaamheid ten spyte van die persoon se opvoeding of inherente geneigdheid om dié geloof te aanvaar waarvan die persoon oortuig is. In die vierde plek word die gedagte dat mense kies om hel toe te gaan afgeskiet deur die waarneming van die gedragswyses en geloof van mense van ander gelowe wat duidelik nie voldoen aan die voorwaardes van verlossing volgens die Christelike geloof nie. Neem as voorbeeld die toegewyde Moslem of Jood. Hulle is net sulke toegewyde mense, eerlik en ernstig soos die toegewyde Christen. Hulle lewens is total oorgegewe aan diens, aanbidding, toewyding en verering van God. Die Christen egter het absoluut geen probleem daarmee om hierdie mense summier hel toe te stuur nie. Waar is die liefde en regverdigheid in so 'n geloof? Hierdie mense doen presies dieselfde ding as die Christen, aanbid God op 'n manier waarop hulle in hulle kultuur geleer het om God te aanbid. Hulle kies geensins teen God of weier om God te aanvaar nie. Waar is die regverdiging om hierdie mense hel toe te stuur. Hoe duidelik kan dit wees?
Christene glo dat God alwetend is. Dit beteken dat God vooruit weet wie hel toe gaan en wie nie. As God van die begin van die skepping af geweet het dat die meerderheid mense met al hulle emosies, gevoelens en vermoëns om pyn en ongemak te ervaar, vir ewig verskriklik moet ly, is Hy beslis nie 'n liefdevolle God nie.
As God vooruit weet wie eendag hel toe gaan, waarom skep Hy hulle dan? Dit kan slegs beteken dat Hy 'n masochistiese despotiese God is wat behae skep in lyding. Daar is geen manier waarop so 'n God as "liefde" beskryf kan word nie. Die Christelike geloof het God dus in 'n tiran verander wat van sy skepping verwag om Hom lief te hê en te aanbid, so nie, word hulle vir ewig gestraf. Dis algemeen vir 'n tiran of outokraat om vrees en terreur te gebruik om mense te dwing om sy volgelinge te word. Evangelisasie gebruik presies dieselfde taktiek as die predikers hulle Bybels in die lug swaai en skree "red julle self van die komende verdoemenis van 'n boosaardige God." Is God verheug daaroor omdat baie, indien nie die meeste nie, van diegene wat Hom aanvaar dit doen uit vrees vir die komende verdoemenis? As ons sê dat God liefde is sou Hy werklik hierdie taktiek gebruik? Hoe die Christelike geloof kan praat van 'n God van liefde gaan my verstand te bowe.
Liefde is nie voorwaardelik nie, Liefde verdoem nie, liefde is regverdig (1 Kor. 13). Watter liefdevolle ouers sal dit ooit oorweeg om een van hulle kinders in die verdoemenis te onderwerp aan ewige lyding? Watter liefdevolle ouers sal dit oorweeg om kinders in die lewe te bring as hulle vooruit weet dat van hulle eendag in die hel gaan opeindig?
Ek wil 'n beroep doen op mense om hul gelowe te onderwerp aan die toets van die rede en logika. Ons kanse tot ontwaking en tot 'n groter gewaarwording, word belemmer deur ons gevangenisskap in die "blindes lei die blindes" groep. Mense moet begin besef dat hul gelowe gebaseer is op antieke mitologieë gemeng met 'n bietjie outentieke geskiedenis hier en daar. God is liefde. Hy stel geensins belang daarin om enigiemand te straf nie, Hy het geen gunstelinge nie, ons is almal werklik gelyk, ons is onvoorwaardelik objekte van God se liefde en die werklike doel van hierdie lewe is om te ontwaak tot 'n veel groter besef van wie en wat ons werklik is. Dan sal ons 'n veel ander wêreld hê.