Skool- en koshuiskoerante se rol in die korporatiewe joernalistiek – Leoné Prinsloo (22086706) | journosjournal371dotcom
Skool- en koshuiskoerante se rol in die korporatiewe joernalistiek – Leoné Prinsloo (22086706)
Die basiese vereistes van ‘n koerant is om sy lesers in te lig, op te voed, te vermaak. Skool- of koshuiskoerante is veronderstel om leesplesier, ‘n groot verskeidenheid berigte en vars nuus vir die leser te kan bied. ‘n Personeelblad of korporatiewe nuusbrief se basies funksies is om boodskappe, te beklemtoon of te versterk, kommunikasie te fasiliteer, perestasies van die personeel te erken, die personeel te motiveer, ‘n permanente rekord van gebeure te verskaf, ‘n gevoel van behoort te bevorder, die verhouding tussen topbestuur en ander werknemers te bevorder, trots in die organisasie te bevorder, begrip vir die organsasie se behoeftes te kweek en om die werknemers aan te moedig om betrokke te raak. Ek wil egter steeds van die standpunt uitgaan dat skool- en koshuiskoerante kan wat my betref dien as ‘n vorm van ‘n personeelblad of korporatiewe nuusbrief beskou kan word aangesien die meeste van laasgenoemde se funksies ook op hulle van toepassing gemaak kan word.
Daar kan dus geredeneer word dat hierdie ervaring as ‘n baie goeie voorbereiding vir hoërskoolkinders kan dien wat eendag moontlik eendag die sektor van korporatiewe joernalistiek sou wou betree aangesien die basiese vereistes en formate van die berigte in hierdie publikasies grootliks ooreenstem ongeag of die organisasie nou ‘n internasionale maatskappy of sommer net ‘n skool of ‘n koshuis is. Sonder die sogenaamde vyf W’s naamlik “Wie?”, “Wat?”, “Wanneer?”, “ Waar?” en “Waarom?” kan geen berig vir watter doel ook al bestaan nie. Verder word kinders reeds op skoolvlak geleer dat die inleiding van ‘n berig in ‘n maksimum 25 woorde opgesom moet word en dat mense se direkte woorde in aanhalingstekens geplaas moet word. Die belangrike beginsel dat die skrywer van ‘n berig onder geen omstandighede toegelaat word om sy eie mening of opinie oor die onderwerp by die berig in te sluit nie word ook reeds op ‘n vroeë ouderdom vasgelê.
Die hoërskoolleerders en student word ook eie aan die korporatiewe wêreld geleer om ‘n voorstellingsbrief soos deur die skakelonderwyser of HK-lid verskaf is, saam te neem na ‘n moontlike kliënt asook om die organisasie waaroor jy skryf, in hierdie geval hulle skool of koshuis asook die lesersmark, in hierdie geval die mede skoolleerders of koshuisbewoners deur en deur te ken. Daar word verder ook in ooreenstemming met die praktyk ‘n baie sterk klem op die belangrikheid van die verkryging van advertensies en die nakoming van spertye vir die oorlewing van die publikasie geplaas.
Skoolkoerante of koshuiskoerante het egter die geneigdheid om in ‘n volkleur glanspapier brosjure te ontaard terwyl die nuuswaarde en aktualiteit van die berigte wat eintlik die kern van enige publikasie behoort te vorm, verlore gaan. Dis juis waarvoor die korporatiewe joernalis ook op sy hoede behoort te wees deur altyd tussen berigte oor blote skindernuus en die berigte met werklike aktualiteit of nuuswaardigheid te kan onderskei.
Ek nooi jou uit of jy nou ‘n onderwyser, ‘n skoolleerling, ‘n HK-lid, ‘n redakteur, ‘n joernalis of ‘n korporatiewe joernalis is om jou opinie te kom gee oor die rol wat ervaring in skool- en koshuiskoerante in die uiteindelike korporatiewe joernalistiek te speel het.
« Net ŉ bietjie recap omtrent interne kommunikasies en nuusbriewe…
That blogging-thing! »