Kennis van die hiërogliewe en verwante skrifte het uiteindelik verdwyn en talle minder geslaagde pogings is al minstens sedert die 5de eeu v.C. aangewend om hulle te interpreteer. Sal vir julle bid, maar bid alleen is nie die oplossing nie. 'n Huwelik kos baie werk. Hierdie agtergrondskennis kan redelik maklik nagegaan word, maar Louw het die lesers van Nuwe verse tegemoet gekom deur saam met die eerste verskyning van die gedigte in Standpunte ‘n kort artikel as “Aantekening by ‘Drie laat-heidense keiserportrette’” te plaas.[i] Die historiese verwysings in dié sonnette is dus van ‘n ander orde as die “duister” verwysings in sommige gedigte uit Tristia waar ‘n intertekstuele gesprek vermoed kan word en waar, soos Grové dit stel, “die gedig dus eintlik gesien moet word as ‘n soort, dikwels ietwat verhulde, kommentaar - krities, ironies, sinies - op ‘n bepaalde opgetekende gegewenheid” (1978: 78). Beeldgedigte is ‘n vorm van ekfrastiese gedigte en staan ook nie los van emblematiese literatuur nie - ‘n soort naasbestaan van verskillende kunsvorme waarvan ek kennis geneem het tydens my bestudering van die Nederlandse Sewentiende eeuse literatuur wat ek al jare lank doseer. In die moderne beeldgedig word daar nie net gestrewe na ‘n beskrywing van of na die poëtiese ekwivalent van byvoorbeeld ‘n skildery nie.