Nektar van die gode: die kultuurgeskiedenis van sjokolade - Diverse
Sodra dit slegs vir Aztec-koninklikes gereserveer was, weef die oorsprong van sjokolade 'n geheimsinnige (en heerlike) web deur die geskiedenis.
'Swart goud,' soos sjokolade genoem is, het dit 'n beheer oor 'n meerderheid Westerlinge.
Dit is altyd agter in 'n mens, of in die voorkant van 'n mens as jy dit kry, word dit skerper. Almal het 'n spesifieke hunkering, of dit nou suiwer, verfyn, gemeng, gemeng of gemeng is, maar ons het almal ervarings van die een of ander aard met die dinge.
Ek geniet, vir een, my sjokolade gemeng met neute of bessies, en ek is gedeelteliker van donker as melk, maar ek kan nie onthou dat ek ooit sjokolade geweier het nie.
Gegewe my genot, was ek verbaas om te hoor dat die huidige vorm van sjokolade ver verwyder is van die oorsprong daarvan as 'n drankie van die gode, 'n nektar in letterlike sin, van die Azteke xoxocatl.
Die bekroonde professor Michael D. Coe van die Yale-universiteit skryf in sy boek The True History of Chocolate dat die eerste tasbare bewys van die gebruik van sjokolade in die middel van die vyfde eeu nC ontstaan.
Tog kom die taalkundige getuienis daarop dat die Olmec, 'n Sentraal-Amerikaanse beskawing wat die Azteken en die Maya voor hulle voorspel het, nie ongewoon was aan die plant en die moontlikheid om 'n drankie te skep nie.
Kos van die gode
Volgens die Aztec-legende sê die oorsprong van sjokolade dat Quetzalcoatl die plant vanuit die hemel na die aarde gebring het, anders as Promentheus wat die mens na vuur gebring het, nadat man en vrou, in 'n heilige tuin, nie anders as Eden nie, probeer het om die kennis en krag van die gode.
Omdat Quetzalcoatl hul verbanning uit die tuin te streng beskou het, het hy hulle sjokolade geskenk.
Carl Linnaeus, stigter van die moderne klassifikasiestelsel van alle lewende dinge (taksonomie), het hierdie legende duidelik in gedagte gehad toe hy die plant benoem het Theobroma kakao, wat beteken 'voedsel van die gode'.
Soos so dikwels die geval is met iets wat na die gode afgekom het, was koninklikes geïnteresseerd in die verbruik daarvan.
Volgens die Azteekse koning Montezuma het hy die drank gedrink van goue borrels wat net heilig genoeg was om die sjokolade een keer te gebruik. Die feit is weelderig genoeg, maar daar is berig dat hy nie meer as vyf en twintig glase per dag moes drink nie.
Azteken het dikwels kakaobone as geldeenheid gebruik. Tydens 'n reis in 1514 na die Nuwe Wêreld, Hernando de Oviedo y Valdez, 'n lid van Pedro Arias Dávila, 'n massiewe 1500-man-ekspedisie, skryf hy in sy joernaal waarin hy beweer dat vier boontjies 'n konyn-ete kon koop, tien was standaardprys vir 'n nag by 'n prostituut. en hy het self 'n slaaf gekoop vir die prys van honderd kakaobone.
Aankoms in die Weste
Vanaf die era van verkenning het sjokolade die Westerse kultuur betree. Terwyl die presiese etimologie van aard is, is dit duidelik dat die Europeërs eers met die begin van die sestiende eeu in aanraking gekom het met sjokolade, of liewer die kakaoboon, via die Spaanse, via die Mexiko, via die Aztec.
Sjokolade was weer die drank van die elite, die plesier van die plebeiers, die bitterste van die drinkbare drankies, die mees suikergoed van die lekkers, die ikoniese simbool van Mesoamerica.
In A Tale of Two Cities toon Dicken's die oorgangsperiode van sjokolade, tussen Mesoamerikaanse luukse tot die plesier van die Europese alledaagse, wanneer hy die uitgebreide verbruik van sjokolade in sy hotelkamer in Parys met groot besonderhede uiteensit.
In Europa - in die tyd van die roman en selfs vantevore - was die prys van sjokolade 'n luukse omdat dit oor die Atlantiese Oseaan gebring moes word voordat dit verteer kon word.
Die seremoniële aspek van die drank is op die een of ander ingewikkelde manier bewaar toe dit in die Katolieke Kerk ingegaan het. Terwyl hy 'n nuwe pous verkies, gebruik die College of Cardinals-vergadering in Concalve die drank. En Europese koninklikes het die drank geniet soos Aztec-koninklikes voor hulle gehad het.
'N Nuwe Renaissance
Dit was eers in 1828 toe die sjokolade verander het van 'n heilige drankie na 'n vaste kroeg wat ons vandag ken, deur die toevoeging van kakaobotter.
Nie net het die chemikus Coenraad Johannes van Houten van Nederland die proses vervaardig om kakaobotter te vervaardig nie, maar hy het ook ontdek hoe om sjokolade met alkalies te behandel om die bitter smaak wat tot op daardie stadium kenmerkend van sjokolade was, te verwyder.
Terwyl die toevoeging van brandrissie al lankal van die resepte deur die Europeërs verwyder is, is vanielje dikwels behoue ​​gebly, tesame met melk en suiker, terwyl laasgenoemde nie vir die Azteke beskikbaar was nie.
Só het ons sjokolade soos ons ken en liefde ontstaan, na etlike duisend jaar in vloeibare vorm met 'n skerp, bitter smaak.
Dit is interessant om daarop te let dat produsente van sjokolade nog verder eksperimenteer deur nie net suiker en melk nie, maar brandrissie, laventel, kruisement en ander geure by te voeg.
Sommige produsente verkoop dit selfs met bitterheid ongeskonde en gee almal wat van sjokolade hou, iets om na uit te sien: nuwe vorme, nuwe gebruike, nuwe smake, en dit word voortdurend geïnspireer deur sy goddelike oorsprong.
Chocolate: A Bittersweet Saga of Dark and Light deur Mort Rosenblum - 'n anekdotiese verkenning van sjokolade en die wêreld van professionele sjokolades
Chocolate: Pathway to the Gods deur Meredith L. Dreiss en Sharon Edgar Greenhill - beide fotoboeke en geskiedenisgids. Die boek verduidelik die oorsprong van die voedsel en verdiep die simboliese aard van sjokolade soos die Meso-Amerikaners dit gesien het.
The True History of Chocolate, Tweede uitgawe deur Sophie D. Coe en Michael D. Coe - 'n definitiewe gids vir die geskiedenis van sjokolade, wat strek van die seremoniële oorsprong tot die hedendaagse verbruik
Chocolate: A Global History (Eetbaar) (Eetbaar) deur Sarah Moss en Alexander Badenoch - 'n geskiedenis van sjokolade, uit die Edible-reeks, wat handel oor die gebruik van sjokolade deur die Maya as 'n stand-in vir bloed tydens seremonies tot in die moderne ouderdom van massaproduksie in Europa en Amerika