'n Verhaal van die stranding deur John Hynes, 'n oorlewende, geskryf deur George Carter in 1791 en 'n letterlike vertaling van die joernaal van Jacob van Reenen oor die soektog na die wrak en enige oorlewendes deur Kapt. Edward Riou 1792.
Volume: I-8 (1927)
Van die menigte skeepswrakke aan die Suid-Afrikaanse kus, het die Grosvenor beslis een van die meer romantiese verhale.
Hierdie volume bestaan uit twee manuskripte:
Die verhaal van die Grosvenor se stranding aan die kus van Caffraria, 1782, soos saamgestel deur mnr George Carter, gebaseer op die oorvertelling van John Hynes, 'n oorlewende, in Londen, 1791, en
Die joernaal van Jacob van Reenen, geskryf in 1790 tydens 'n soektog na die skeepswrak en na mense wat volgens berigte oorlewe het. Die joernaal is 'n direkte vertaling van die oorspronklike Nederlands deur kaptein Edward Riou, Londen, 1792.
Die Grosvenor, 'n Engelse skip onder die vaandel van die Britse Oos-Indiese Kompanjie, verlaat Ceylon (hedendaagse Sri Lanka) in Junie 1782 op pad na Engeland, maar loop op die rotse naby die Umzimvuburivier (hedendaagse Port St. Johns). Daar was 150 passasiers aan boord. Na die stranding bevind 136 passasiers hul in 'n deel van Afrika wat deur die inboorlinge van die kontinent bewoon word. Die hele groep, behalwe vir twee persone, besluit om na die Kaap van Goeie Hoop te reis. Hulle het geglo hulle sou binne sestien dae hul bestemming bereik. Die reistog neem hulle egter drie maande – 'n tyd van uiterse swaarkry en ellende. Slegs agt persone, onder andere 'n elf-jarige seun, bereik die Kaap.
Die Verhaal deur John Hynes – 'n Oorlewende
Omdat die vrouens en kinders stadiger as die jong mans gestap het, word daar besluit om in kleiner groepe te verdeel. John Hynes is lid van 'n groep van ongeveer 43 jonger mans wat vooruit gereis het. Hulle neem egter 'n sewe-jarige seuntjie, Law, saam en kom ooreen om beurte te maak om hom te dra wanneer hy te moeg word.
Hynes se verhaal beskryf in detail hoe die groep oorleef deur kos uit die see te verkry, onder andere dooie walvisse, wat hulle doen om hul dors te les wanneer daar nie vars water beskikbaar is nie, en hoe die groep een vir een sterf, insluitende die jong seun.
Die ellendige lot van die seun 'Master Law'
Die Joernaal van Jacob van Reenen (1790–91) oor die soektog na die wrak en enige oorlewendes ('n direkte vertaling vanuit die oorspronklike Nederlands deur kaptein Riou in 1792)
Toe die nuus van die skeepswrak Kaapstad bereik, stuur die Nederlandse owerhede 'n reddings ekspedisie uit. Die ekspedisie moet egter terug draai weens die vyandige houding van die Thembu stamme. Hulle vind egter agt oorlewendes en neem hul terug Kaapstad toe.
Van Reenen was 'n lid van die ekspedisie wat in 1790 uitgestuur is om na oorlewendes te soek nadat gerugte van blanke vrouens wat saam met die amaXhosa woon Kaapstad bereik het. Die groep vind die wrak van die Grosvenor naby die hedendaagse Port St. Johns. Die inboorlinge verduidelik aan die groep dat die opdrifsels verkoop is by die Portugese handelstasie in Delagoabaai. Die blanke vrouens wat volgens berigte saam met die inboorlinge gewoon het, is nie gevind nie.
Die kaart is deur Kaptein Riou saamgestel toe hy die vertaling van Van Reenen se joernaal in 1792 gepubliseer het. Riou verduidelik in die voorwoord dat hy verskeie kaarte gebruik het om die kaart saam te stel. Hy gebruik onder ander 'n maritieme opname van 1785 en, vir die binnelandse gedeeltes, kaarte van Sparrman en Patterson se reistogte wat in die vroeë 1770s plaasgevind het.