Die gebed van Agur
“Twee dinge vra ek van U; onthou dit nie aan my voordat ek sterf nie: Hou valsheid en leuentaal ver van my af; gee my nie armoede of rykdom nie, laat my geniet die brood wat vir my bestem is; dat ek nie, as ek oorversadig geword het, U verloën nie, en sê: Wie is die HERE? En dat ek nie, as ek arm geword het, steel en my aan die Naam van my God vergryp nie” - Spreuke 30:7-9 OAV.
Ons weet nie veel van Agur af nie, behalwe dat hy die seun was van Jake uit Massa, 'n gebied tussen Judea en Babilon. Wat ons wel kan sê is dat Agur 'n wyse man was wat met God gewandel het.
Agur vertel vir ons waar lewensgeluk eintlik lê en dan bid hy tot God vir die vervulling van sy begeertes na die wil van God.
Toe koningin Ester genade by Ahasveros gevind het, kon sy begeer wat sy wou hê, al was dit die helfte van die koninkryk. Maar Agur begeer slegs twee dinge wat hom meer lewensgeluk sou verskaf as 'n halwe koninkryk. Daarom ook die smeekgebed: “moet dit my nie weier voordat ek sterf nie”.
Agur bid eers om genade vir sy siel, want die ewigheid staan vir ieder van ons elke dag voor die deur en ons moet daarop voorbereid wees. Daarom bid hy: “Hou valsheid en leuentaal ver van my af”. Hy beskou dit as verderflike kwaad. Valsheid is 'n sak vol wind. Een of ander tyd maak iemand die sak oop en vind .... niks. Valsheid is die gemis aan waarheid en standvastigheid. Agur beskou dit as sedelike verval waaraan ook hy blootgestel is.
Aanvanklik was die mens geskep na die beeld van God, met ware kennis, ware geregtigheid en heiligheid. Maar deur die sondeval is dit van die mens ontneem. In die plek daarvan het gekom leuenagtige kennis, leuenagtige geregtigheid en leuenagtige heiligheid (skynheiligheid). Agur het dit ingesien en dit kwel hom, want hy kan dit nie sommer van homself afskud nie. Hy besef dat dit deel is van sy wese, soos wat dit ook met elke ander mens die geval is.
Maar Agur het 'n kennis van homself. Hy het na sy eie hart gekyk en gesien hoe die vader van die leuen daarin werk. Daarom roep hy na die Here om hulp: “Hou valsheid en leuentaal ver van my af”. Hy bid dat die Here hom van die kwaad sal verlos sodat die valsheid van sy sondige natuur hom nie weghou van die waarheid nie. Dat sy hart nie vasgebind word aan dinge wat geen vastigheid bied nie.
Wedergebore mense wat weer nuut gemaak word na die beeld van God, word in die Bybel genoem: mense wat in die waarheid wandel. Dit is wat Agur hier vir homself verlang.
Die wêreld sou sekerlik Agur se smeekbede as dwaas beskou. Maar God se Woord noem dit wysheid en daarom is dit ook vir ons opgeteken in die Skrif. Die praktyk bewys dat wie lewe en sterwe ernstig opneem in sy daaglikse lewe, meer ewewigtig en blymoedig deur die lewe gaan as hulle wat hulle ore toedruk sodra daar van die dood en ewigheid gepraat word. Die Bybel noem die mens dwaas wat lughartig met hierdie dinge wil omgaan. Dwaas is die mens wat homself bedrieg en rus soek in: “Siel, jy het baie goed wat weggesit is vir baie jare; neem rus, eet, drink, wees vrolik” (Luk 12:19). Dan is God se antwoord: “Jou dwaas, in hierdie nag sal hulle jou siel van jou afeis” (Luk 12:20).
Wie van ons weet of hy die volgende dag nog sal leef? Dit is nou, vandag, die tyd om te werk aan ons ewige toekoms. Dit gaan om die begeertes vir die siel en nie oor 'n lang lys van begeertes vir 'n ydele, vleeslike lewe in hierdie kortstondige tyd nie (sien ook die vorige boodskap).
Maar Agur smeek wyslik: “moet dit my nie weier voordat ek sterf nie”. Hy erken dus dat dit God se vrye wil is om dit aan hom te gee. Self kan hy geen aanspraak daarop maak nie.
Geseënd is dié wie soos Agur by die Here skuil, wie die gevare wat op sy lewenspad kan kom en sy eie swakheid insien. Daarom het Jakobus se vermaning net betrekking op dié mense wat nie soos Agur bid nie. Jakobus het gesê: ”As julle bid, ontvang julle nie, omdat julle verkeerd bid: julle wil net julle selfsugtige begeertes bevredig. ” (Jak 4:3 NAV).
(Met erkenning aan ds G Veldjesgraaf in “De Banier”).