JY LEES NOU Robbie Wessels se geur van Kersfees
Die nostalgie het Robbie glad geïnspireer om 'n storie te skryf:
In die vreemde stap 'n jongman in die straat af, vol verlange en hartseer omdat hy sy mense en geliefdes so mis. Hy's op soek na iets wat hy ken, iets wat hom kan herinner aan waar hy vandaan kom. Die horlosie slaan middernag en hy ruik 'n geur in die lug wat hy ken.
Hy loop in die rigting vanwaar die reuk kom, min wetend dat dit van alle kante af kom. Hy loop op en af in die klein straatjies, by kafeetjies, groente- en vrugtewinkels, koffiewinkels en parfuumwinkels in, maar nêrens kan hy met sekerheid sê dis dít wat hy ruik nie. Dis asof alles waaraan hy ruik 'n bestanddeel is van die wonderlike reuk wat hom omring.
Hy klim op die hoogste gebou in die stad. Daar's die reuk selfs sterker, maar steeds kry hy niks nie. Op pad ondertoe hoor hy 'n stemmetjie uit 'n hoek onder 'n trap: "Kan ek u help, Meneer?"
Die jongman skrik en wil eers hardloop, maar besluit tog om na die stem te loop. 'n Klein, krom tannie staan daar met haar kierie en kombersie. Dit lyk of sy daar gaan slaap.
"Wat lyk u so nuuskierig?" vra sy. "Mevrou," sê die jongman, "ruik u dit ook?"
"Ja, my kind. Dis al waarna ek heeljaar uitsien," sê die tannie. "Die reuk is oral."
"Tannie, ek moet weet wat dit is wat my soveel vrede gee. Dit moet iets bekends wees."
"Dis die reuk van Kersfees," sê die tannie.
Toe tref dit die jongman. 'n Traan loop oor sy wang en hy gaan sit op die trappie langs haar, neem haar hand en maak sy oë toe. Hy besef hy's nie vanaand die enigste een wat alleen op Oukersaand is nie.
Met die tannie se sagte, koue hand in syne begin hy die reuk identifiseer: "Tannie, maak toe jou oë. Vir voorgereg het ons soutkoekies met salami, kaassmere, olywe, aspersies en vrugte. Vir hoofgereg het ons skaapboud met gebraaide uie, snoek, geelvis met gebraaide aartappels en groente. Vir nagereg het ons malvapoeding met vla en roomys en melktert.