‘n GOD VAN LEWENDES - Afrikanervolksparty
Gepubliseer op 07 Januarie 2018 | Geskryf deur Hannes Ollewagen | | | Trefslae: 296
Alhoewel Abraham alreeds ontslaap het, verwys Jesus juis na hom wanneer Hy leer dat God ‘n God van lewendes en nie dooies is nie. Hierdie man, Abraham, was in sy gees lewend vir God. Hy het deur sy lewende verhouding met die Almagtige God die vader van die belofte geword. Abraham was nie maar in naam ‘n kind van God nie, maar hy was dit in hart en siel. Sy godsdiens was nie een van kerkbywoning eenmaal per week en so nou en dan bid nie, maar sy lewe was ‘n lewe van nederige gehoorsaamheid aan God. Abraham het nie met sy lippe loop en vertel dat hy aan God gehoorsaam sal of wil wees nie, maar het dit met sy optrede bewys. Ja, hierdie Abraham was selfs bereid om sy seun, Isak, aan God af te staan op Sy versoek om daardeur sy liefde vir God te bewys. Daardie selfde seun deur wie God beloof het om aan hom ‘n groot nageslag te skenk. En alhoewel God Abraham verhoed het om sy seun leed aan te doen, leer ons uit Heb. 11:17 dat die totale vasberadenheid en oorgawe van Abraham is sy hart om God se opdrag te gehoorsaam deur God beskou is as ‘n uitvoering van die opdrag. “Deur die geloof het Abraham, toe hy op die proef gestel is, Isak geoffer; ja, hy wat die beloftes ontvang het, het sy eniggeborene geoffer,”
Teenoor Abraham was die Fariseërs wat baie godsdienstig was. Dit wat vir die mense sigbaar was, het hulle foutloos uitgevoer. Maar hierdie mense se harte was nie trou teenoor God nie. En die liefde vir Hom was nie in hul harte nie. Dit is immers bewys deurdat hulle Jesus aan ‘n vloekhout laat ophang het! Hulle was dus geestelik dood ten spyte van hul godsdienstige vertoon. “Wee julle skrifgeleerdes en Fariseërs, geveinsdes, want julle is net soos gewitte grafte wat van buite wel fraai lyk, maar van binne vol doodsbene en allerhande onreinheid is.” (Matt. 23:27).