Olegaroy, deur David Toscana
Baie was diegene wat die protagonis van hierdie verhaal, Olegaroy, vergelyk met 'n Ignatius regtig van ons dae wat 'n wêreld in die gesig staar, het weer gedwing om sy drome en sy wonderlike idees ongedaan te maak, daardie individuele perspektief tussen die vernuftige en die waan wat na wysheid of onheilspellendheid klink.
Die wil van die skrywer, David Toscana, was moontlik nie om 'n karakter so naby aan die van John Kennedy Toole te bou nie, maar die waarheid is dat al die literêre karakter wat uiteindelik opval vir sy geweldige bydrae, vir sy helder visie van sy tasbare deurdrenkte wetenskap of deur sy buitensporige oorweging van die ego wat sy liggaam inneem, lok Ignatius onophoudelik op, en daar word daaroor gekyk of die betrokke karakter so 'n mate van wysheid en kennis bygedra het soos die bogenoemde Ignatius .
Werklikheid en fiksie as verweefde strukture rondom die subjektiewe wêreld van 'n quixotiese karakter wat spring van lees na werklikheid, in 'n spel wat deur die skrywer aangebied word en geniet word deur lesers wat leer om verdraaiings en eienaardighede te waardeer as dieselfde wat in die buurman van die kamer of in die onvoorspelbare eie reaksie op iemand wat by die supermark inkom.
Net die Olegaroy is baie belangriker. Omdat sy protagonis uit sy hardnekkige bedoeling om 'n moord op te los, die filosofiese, die transendentale van humorvonkies wys, wat 'n onvergelykbare intrige met enige huidige roman elektrifiseer.
Soms is ons geneig om te trivialiseer oor die dood, oor ons mees ingebedde fobies, en bespotting van alles is 'n goeie manier om die tragiese met 'n patina van onbelangrikheid toe te ken. Olegaroy is hier om uit te werk oor hierdie einste menslike formule, sowel as om ons met helderheid te kan oorstroom, soos ek sê van Don Quichote op sy sterfbed ...
David Toscana se spel om die mite van Olegaroy na ons werklikheid te bring, in die vorm van 'n ondersoek na 'n onbekende karakter wat tog soveel kan bydra tot die toekoms van die wêreld, word gekenmerk as 'n alwetendheid wat sy narratiewe funksie oortref om 'n Simpatieke en vinnige transmutasie, van die roman na die werklikheid, van die werklikheid tot die uiteindelike meganisme wat ons wêreld laat beweeg, wie se beginsels deur die groot Olegaroy gered word terwyl hy ons permanent laat glimlag.
En dat die oorsaak van Olegaroy vir hierdie roman, die onderskeiding van die moord op 'n vrou, 'n somber beginpunt veronderstel om te oorweeg dat daar humor in die saak kan wees. Dus sal Olegaroy ons ook van tyd tot tyd transcendentaal maak in die lang nagte wat die uitgestrekte ryk van sy domeine geword het ...