Rooi-ear Slider Care - Algemene - 2021
Die skilpad of terrapien wat die meeste in die water gehou word, is die rooioorterrap of die rooioorskyf, Trachemys scripta elegans, uit die geslag van geverfde skilpaaie. Hulle kan maklik 30 jaar leef. Alhoewel die meeste individue maklik is om te bestuur, kan sommige aggressief wees, wat hulle ongeskikte troeteldiere vir jong kinders maak.
Enigiemand wat die aankoop van 'n rooijaarskyfie oorweeg, moet die langtermynverbintenis wat nodig is om 'n goeie versorging in die lewe van hierdie diere, ernstig te oorweeg.
Hierdie troeteldiere stel groot eise aan hul eienaars. Hulle benodig groot tenks of damme, wat moeilik en tydrowend kan wees om skoon te maak.
Die behoorlike versorging van 'n rooioorskyfie verg baie tyd en geld, en as een eienaar nie meer sorg wil gee nie, kan dit uiters moeilik wees om 'n goeie huis te vind. Die vrylating van ongewenste troeteldiere in die natuur is 'n onaanvaarbare oplossing. Sonder 'n tuisgebied en die nodige omgewing sal die meeste verlate skilpaaie stadig van honger sterf. In klimaat wat die skilpaaie laat oorleef, kan die invoer van 'n nie-inheemse spesie die balans van inheemse spesies ernstig ontstel. Die risiko bestaan ​​altyd dat die verlate dier bakterieë, virusse of parasiete in die omgewing sal dra en vrylaat.
Behuisingsvereistes word bepaal deur die grootte en aantal rooioorskyfies wat gehou word. Die omhulsel kan 'n glasakwarium, 'n plastiekbad of 'n dam wees, en die gebruik van 'n buite-dam is beperk tot baie warm klimate. Die omhulsel moet gekies word met inagneming van skoonmaak en filtrasie. Water moet gedreineer en aangevul word, en die omhulsel moet periodiek ontsmet word. Vermy 'n gruis- of sandlaag, want dit sal skoonmaak en filtrasie moeiliker maak. Skilpaaie is ook geneig om gruis te eet, en dit kan lei tot 'n verstopte ingewande.
Die las op die filter kan verminder word deur u diere in 'n aparte, kleiner, maklik skoongemaakte tenk te voed. Groter diere benodig 'n groot omhulsel en 'n besonder doeltreffende filtersisteem. As 'n reël, moet die gesamentlike oppervlakte van al die inwoners se doele (boonste dop) nie meer as 25 persent van die toeganklike vloeroppervlakte wees nie. Die omhulsel moet nie in direkte sonlig wees nie, aangesien dit tot oorverhitting en alge kan lei.
Skilpaaie benodig 'n "droë weg" -area. Dit moet groot genoeg wees om al die tenkbewoners te akkommodeer en dit ten volle te laat droog word. Dit is 'n belangrike aspek van termoregulering (temperatuurbeheer van die liggaam van die skilpad). Die bakkie-area kan 'n plat rots bo-op stene of 'n sementblok wees. Dit kan bo die watervlak gebou word met toegang deur 'n oprit. Die droë vlug moet veilig wees, want dit kan anders val en die skilpad val en dit verdrink. 'N Donker grot of 'n skuilplek, miskien onder die basterplatform, word dikwels waardeer deur skilpaaie, maar dit moet ook toeganklik wees vir die eienaar. 'N Skerm oor die omheining kan ook nodig wees om kinders en roofdiere te ontsnap en te betree.
In baie gevalle is die kwaliteit van water die belangrikste faktor wat die gesondheidstoestand van 'n skilpad beïnvloed. Gereelde waterveranderings is die beste manier om die kwaliteit van die water te verseker. Gedeeltelike waterveranderings is nie voldoende nie. Tenks met kleiner watervolumes moet die water meer gereeld verander, en ook tenks met 'n hoër veedigtheid. Byvoorbeeld, drie of minder vierduim-skilpaaie in 'n akwarium van tien gallon moet hul water elke twee tot drie dae verander, en 'n akwarium van 50 gallon moet weekliks verander word. As die skilpaaie in hul omhulsel gevoer word, moet die water binne 12 uur verander word.
'N Klein tenk kan vervoer word vir waterverandering, terwyl 'n groter tenk gedreineer of getipeer moet word. Sodra die mure van die tenk leeg is, moet dit geskrop en afgespoel word om bakterieë en spore van skoonmaker te verwyder. De-chloorering van water is nie nodig nie, maar dit is belangrik om seker te wees dat die skilpaaie nie terugkeer na 'n ander temperatuur as voor skoonmaak nie. 'N Drastiese temperatuurverandering kan die diere doodmaak, kyk dit dus met 'n termometer. Water moet minstens so diep wees as die breedte van die breedste skilpad se dop. Andersins, as die omgeslaan word, sal die dier homself nie kan regstel nie, en kan hy verdrink.
Filters verbeter die kwaliteit van die water, maar dit vervang nie waterveranderings nie. Akwariumfilters is ontwerp vir visse wat aansienlik minder vaste afval lewer as skilpaaie. Die voeding van skilpaaie in 'n aparte tenk of voedingsarea met sy eie dreinering help, want hulle sal gewoonlik ontlont tydens voeding. Waterkwaliteit moet weekliks of na aanpassings in die omgewing beoordeel word. Water kan skoon vertoon, maar die pH, ammoniak, nitraat en nitriet kan onvanpas of inderdaad gevaarlik wees. Toetsstelle is beskikbaar by akwarium- of koi-voorsieningsentrums.
Water-pH sal in 'n sekere mate op 'n sekere gebied verskil, maar dit moet 7,5 tot 8 wees. PH moet gekontroleer word wanneer enige tenkparameters verander word, byvoorbeeld 'n nuwe filter of waterverandering. 'N Skielike pH-verandering kan dodelik wees. Nitriet-, nitraat-, fosfaat- en ammoniakvlakke moet 0 wees, hoewel ammoniak tot 0,05 mg / L kan styg en nitraat tot 0,3 mg / L.
Die filterkeuse wissel na gelang van die grootte van die tenk en die grootte en die aantal skilpaaie. Raadpleeg 'n goeie akwariumwinkel rakende u spesifieke behoeftes. As 'n algemene handleiding, kan 'n filter vir 'n vistenk van 30 gallon verwag word om 'n skilpadtenk van 10 gallon te hanteer. Gaan die produkriglyne na. Meganiese filters bevat 'n akwakleerfilter wat op die tenk se rand rus. Die Fluval Cannister-filter sit langs die tenk en is geskik vir groter stelsels. Biologiese filters, soos Tetra Brilliant en Rainbow Bio-Sponge, bestaan ​​uit 'n spons wat bakterieë bevat wat afval in water wat deur die spons geborrel word, verwerk.
In die meeste gevalle moet sponse twee tot drie keer per week skoongemaak word. Dit moet in tenkwater gedoen word, volgens die aanwysings van die vervaardigers, om nie die balans van bakterieë te versteur nie. Oor die algemeen is dit tyd om die spons skoon te maak wanneer die vaste afval wat versamel word, die borrelende water begin vertraag. 'N Meganiese en biologiese filter kan goed in kombinasie werk.
Onder gruisfilters moet nie in skilpaaiehokke gebruik word nie, aangesien dit dodelike gifstowwe uit die afval kan ontbind.
Die doel van die reptieleienaar moet wees om 'n mikro-omgewing te bied: 'n so gereëld replikasie van die temperatuur, beligting en humiditeit in die natuur. Skilpaaie het ontwikkel in toestande wat baie anders is as dié wat gewoonlik in ballingskap voorkom.
'N Temperatuur- en beligtingsgradiënt is baie belangrik. Deur die dier toe te laat om tussen temperature binne 'n toepaslike reeks te kies, word termoregulering moontlik. As dit nie toegelaat word om die liggaamstemperatuur te beheer nie, sal skilpaaie traag wees en nie voedsel kan verteer nie. Hul immuniteit sal benadeel word en hulle sal nie floreer nie. Skilpaaie wat nie binne hul voorkeur sone (POTZ) verkies word nie, het gewoonlik 'n swak aptyt en is meer vatbaar vir siektes.
'N Omringende lugtemperatuur van 75 tot 85 grade Fahrenheit (24 tot 29 grade Celsius) is voldoende vir die meeste rooioorskywe, as daar 'n warm plekkie is. 'N Keramiese verwarmer of infrarooi gloeilamp aan die een kant van die droë uitlaat, wat 24 uur per dag gelaat word, bied sekondêre, agtergrond- of konstante hitte met 'n helling. 'N Gloeilamp van 50 tot 150 watt gloeilamp (slegs gedurende dagligure aangehou) bo die basterrein bied 'n warm plek aan die skilpad. Dit moet 90 tot 95 F (33 tot 35 C) bereik.
Ultravioletlig laat normale kalsiummetabolisme toe. UV- en UV-strale van glas en plastiek filter, en sonskyn deur 'n venster bied nie 'n voldoende bron van UV-lig nie. 'N Gereelde fotoperiode van 10 tot 12 uur lig in 24 uur is nodig vir die fisiese en sielkundige welstand van 'n reptiel, en 'n timer word hiervoor aanbeveel. Ligte kan as 'volspektrum' bemark word, maar dit gee nie noodwendig die regte golflengtes van lig uit nie. Die voorgestelde ligte sluit in: Dura-toets Vita-lite en Vita-lite Plus, Reptisun en Iguana-lig (Zoomed Laboratories).
Terwyl swart ligte wel die toepaslike UVB-strale uitstraal, gee hulle nie 'n natuurlike lig uit nie, en 'n ekstra lig om sonlig na te boots, moet voorsien word. Vir die skilpad om die maksimum voordeel uit sy UV-lig te kry, moet dit 18 tot 24 duim van sy kuierplek verwyder word. Die meeste ligte, alhoewel hulle sal voortgaan om sigbare lig uit te gee, hou uiteindelik op om die UVB-komponent van die spektrum te produseer en moet elke 6 tot 12 maande vervang word. Nie een van hierdie ligte benader natuurlike sonlig nie, ten opsigte van die UVB-uitset en die sielkundige belang van behoorlike beligting. 'N Dier kan baat vind by 'n kombinasie van ligte. Solank daar aan UV-vereistes voldoen word, kan ligte bygevoeg word om kleur, eetlus en gedrag te verbeter. Swart ligte moet versigtig gebruik word, aangesien dit nie veilig is vir elke spesie nie en langtermyn- of noue blootstelling kan lei tot oogskade vir reptiele en hul houers.
Sonlig is baie voordelig, maar slegs as die dier binne sy POTZ is. As die temperatuur buite warm genoeg is, moet u die skilpad aan natuurlike sonlig blootstel, hetsy deur 'n afgeskermde raam of buite in 'n veilige omhulsel. Wees bewus daarvan dat reptiele gereeld blootgestel word aan natuurlike sonlig en daar dramatiese gedragsveranderinge ondergaan, wat baie aktief en soms aggressief raak.
Skilpaaie wat buite vars lug blootgestel word en blootgestel word aan natuurlike sonlig, moet toegang tot water hê en voldoende skuiling hê om die liggaamstemperatuur te beheer. Twee tot drie uur, verskeie kere per week, is voordelig. Tensy dit veilig toegemaak en beskerm word, moet diere fyn dopgehou word.
Onderdompeling van akwariumverwarmers is nodig om die temperatuur van die water op 24 tot 29 C (75 tot 85 F) te handhaaf. Dit kan beskerm word teen skilpaaie wat hulle wil vernietig deur dit agter poreuse plastiek te plaas wat verseël is oor die tenkhoek (maak seker dat die seëlaar veilig is vir gebruik in 'n akwarium).
Kontroleer water en omgewingstemperatuur met 'n termometer. Om met een hand te meet is nie akkuraat nie.
Skyfies met rooi ore is oor die algemeen groter as mans. 'N Volwasse wyfie kan 'n karlengte van tot 280 mm hê, terwyl mans selde 200 mm oorskry. Wyfies kan meer as 2 kg weeg. Mannetjies het relatief langer voorste kloue en langer sterte as wyfies.
Vroulike skilpaaie lê selfs eiers sonder die teenwoordigheid van 'n mannetjie. Tekens dat die skilpad kan lê, is grawe, 'n afname in eetlus en 'n verhoogde aktiwiteitsvlak. Ideaal gesproke moet 'n nesarea die hele jaar beskikbaar wees, aangesien die skilpad waarskynlik meer in bekende omgewing sal lê as in 'n boks waarheen sy tydelik verwyder word. Die nesarea kan uit 'n toepaslike grootte plastiekhouer (4 tot 5 keer groter as die wyfie van die wyfie) gebou word, gevul met 'n effens klam potgrond of turfmos. Baie skilpaaie lê hul eiers in die water. As die eiers vrugbaar is, is die uitbroei en die skil van skilpaaie 'n uitdaging, wat skuilplekke en besondere aandag aan voeding vereis.
Waterskilpaaie is hoofsaaklik vleisetend en trek voordeel uit 'n gevarieerde dieet. Goudvisse, guppies, minnows, forel en reuke is almal in klein hoeveelhede gepas. Lewende visse moet goed gevoer word voordat hulle doodgemaak word en aan die skilpad gevoer word. Vis wat gevang is met wilde diere, moet nie gevoer word nie, aangesien dit parasiete kan dra wat na die skilpad oorgedra kan word. Vis moet slegs in matigheid aan alle skilpaaie wat gereeld gehou word, gevoer word. Gekapte of heel babamuise of gehele, gehakte volwassenes kan aanvaar word. Pinkies (bontlose jong muise) kan nie uitsluitlik gevoer word nie, aangesien dit 'n kalsiumtekort tot gevolg het. Heel volwasse muise is voedsaam; hulle moet egter vooraf doodgemaak word.
Kommersiële diëte moet matig gevoer word. Maak seker dat hierdie nie hoofsaaklik uit insekte bestaan ​​nie. Kat- en hondekos moet in die dieet tot 'n minimum beperk word (nie meer as 5 persent nie), maar is waardevolle aanvullings. Insekte, erdwurms en meelwurms het kalsiumtekort, maar kan ook matig gevoer word. Erdwurms moet in 'n wurmkweek verbou word, aangesien wilde wurms parasiete of bakterieë wat skadelik is vir reptiele kan dra.
Voer baie min, indien enige rou vleis, lewer, hoendervis, maalvleis of hart. Dit het 'n buitengewone lae kalsiuminhoud. Moenie kreef, garnale, wilde gevang insekte of spinnekoppe voer nie, aangesien dit skadelike bakterieë kan bevat. Forel chow en konynkorrels vorm deel van die dieet. Moenie medisynevoer voer nie.
Beenmeel of kalsiumkarbonaat kan as bronne van kalsium gebruik word om die dieet aan te vul. Dit kan ingesluit word as die dieët in grootmaat voorberei word. Vir groot versamelings kan kos vooraf voorberei word, in gewone gelatien gebind word, in porsies gesny word en gevries word.
Namate hulle verouder, kan skilpaaie bereid wees om vrugte en groente te verteer. Donkerblaargroentjies (boerenkool, boorde, sny, romaenslaai, spinasie, bok choy) moet aangebied word. Vrugte moet slegs in klein hoeveelhede (nie meer as 5 persent van die dieet nie) aangebied word, maar slegs af en toe. Groen kan by 'n gelatien gevoeg word om die verbruik van groente saam met smaaklike proteïenvoedsel te dwing.
Die presiese voedingsbehoeftes van skilpaaie is nie bekend nie, en daarom is die verskeidenheid en gereelde hersiening van die voedingswaarde van wat die skilpad eintlik eet, in teenstelling met wat hy aangebied word, belangrik. Dit kan weke duur voordat 'n skilpad 'n nuwe kos ontvang, maar as die skilpad warm genoeg is en gesond is, word volharding beloon. As u skilpad siek is, of as sy omgewing nie geskik is nie, sal hy baie minder geneig wees om 'n goeie eetlus te hê of om nuwe kos te probeer.
Baie jong diere moet daagliks gevoer word, jeugdiges elke ander dag en volwasse skilpaaie elke 2 tot 4 dae.
Skilpaaie moet jaarliks ​​'n veearts besoek, maar die volgende simptome moet u waarsku dat u skilpad siek is, en dat hul teenwoordigheid gewoonlik 'n vinnige besoek aan die veearts van u reptiel sal gee: