Begonia - Begonia - Binnenshuise plante - Die Begonia plant - Woonstelplante - 2022
Begonia behoort tot die familie begoniaceae en kom in alle streke voor, van tropiese tot warm gematigde. Daar is ongeveer 900 spesies, waarvan die meeste meerjarig is, wat in 3 hoofgroepe verdeel kan word: knolbegonias, riso-tomatiese begonias en gesamentlike wortelbegonias.
die begonias hulle is veral bekend vir hul verbouing as eenjarige plante. Die variëteite wat as blom-eenjariges gebruik word, is die begoniette wat ook ewigfioriet genoem word en met die Latynse naam Begonia semperflorens. Dit is eenjarige saailinge wat in volle son geplaas word en met 'n beperkte groei: hulle bereik 'n maksimum hoogte van 30-35 cm.
Gegewe hul lae koste en hul pragtige bloeisels, word die begoniette baie gebruik in die sierveld. Daar is baie variëteite van begoniette wat hoofsaaklik verskil in die kleur van die blom en die kleur van die blare. Hulle is hoofsaaklik begoniette met liggroen, donkergroen of rooibruin blare. Wat die blomme betref, is daarenteen gewoonlik wit, pienk of rooi, en dit stel u in staat om mooi kleurspeletjies met verskillende kultivars te skep.
die begonias hulle vorm deel van die familie Begoniaceae wat gevorm word deur meer as duisend spesies. Dit is kruidagtige plante, meestal met aanhoudende blare. Ons kan baie verskillende groottes en laers vind. Dit is moeilik om 'n algemene beskrywing te gee, en dit is beter om elke variëteit individueel te hanteer om die eienskappe en spesifieke behoeftes daarvan die beste te kan beskryf. Die enigste aspek wat by al die spesies gemeenskaplik is, is dat dit manlike blomme en vroulike blomme op dieselfde plant het. Hieruit ontwikkel 'n kapsule wat 'n groot hoeveelheid baie klein sade bevat. Ons kan dit oor die algemeen in drie kategorieë verdeel: dié met wortels Knol, diegene met risomatiese wortels en diegene met versamel wortels.
Die knolbegonias verkies posisies in die son of gedeeltelik in die skaduwee, in elk geval egter beskut teen strome van koue lug. Die ideale temperatuur vir hierdie plant is 18/20 grade; gedurende die winter moet die temperatuur nie onder 5/7 grade daal nie. Die beste tyd om dit te plant, is Maart-April. Dit is aanvanklik raadsaam om dit in klein potte, ongeveer 7/8 cm diep, te plaas, en dan, as die eerste lote verskyn, tot medium potte van ongeveer 10-15 cm en uiteindelik in houers van 15/20 cm. Om groot blomme te kry, is dit nodig om die plant tot 'n enkele stam te verminder, met 'n bietjie systraal.
Klimaatvereistes: hulle hou absoluut nie van die koue nie. Daar is min of meer rustieke gebiede, maar byna almal verdra dit nie temperature onder 10 ° C nie. Dit is egter meestal delikate plante wat selfs op 'n effens kouer stroom sleg kan reageer. Dit is waarom baie van hulle as binnenshuise en kweekhuisplante beskou word.
blootstelling die ideale ligging is die son of die gedeeltelike skaduwee. Dit is plante van ondergroei en plaas dit onder 'n boom of in elk geval in 'n gebied waar die lig teen die blare afgeskerm is, kan 'n wenkeuse wees.
besproeiing hulle hou van 'n hoë humiditeit in die omgewing, daarom moet u hulle gedurende die somer gereeld besproei sonder om stagnasies te verlaat (as gevolg van verrotting). Dit is ook belangrik om 'n soortgelyke habitat te skep soos in die reënwoude, daarom is verdamping op die blare welkom, veral op die warmste dae. Daar moet egter gewaak word dat die gebied goed geventileer is, want as die humiditeit te stil is, kan dit kriptogamiese probleme veroorsaak.
Bemesting: vanaf die plantegroei word die tweemaandelikse toediening van 'n vloeibare kunsmis met 'n hoë kaliuminhoud aanbeveel.
Die verdorde takke van die risoomatiespesie en die fasciculata-wortels moet in Maart gesny word voordat daar met die verpotten voortgegaan word. As die spesie besonder weelderig is, is dit belangrik en word aanbeveel om gereeld te snoei om te voorkom dat die takke te lank en dun word.
hulle moet redelik gereeld wees, maar nie buitensporig nie; in werklikheid moet die worteloppervlak tussen die besproeiing en die ander tyd hê om droog te word. Meer gereeld in die somer, word dit gedurende die winter tot 'n minimum beperk. In die somer is dit belangrik om die blare te verdamp.
Gebruik een van die vloeistowwe wat elke 15 dae van Mei tot September toegedien moet word.
Rhizomatous en gefassineerde begonias kan beide in kweekhuise en in woonstelle gekweek word. Hierdie plante hou van verligte posisies, maar nie van direkte sonlig nie; in die somer hou hulle van die skaduwee, veral as die temperatuur bo 20 grade is. In die winter moet die temperatuur ongeveer 10-15 grade wees. Hulle word gewoonlik in 15-20 cm-potte geplant.
Die knolle en wortels word dikwels beïnvloed deur die stote, wat voed op hul eie wortels en deur die knolle stoot, en van die paling van die paling wat die plant van voeding ontneem. Mytaanvalle kom ook gereeld voor, beïnvloed alle spesies en verkies jonger en sagte plante, beskadig die knoppe, verswak en vervorm die blare.
Van die algemeenste siektes vind ons grysvorm, wat manifesteer met donker kolle op die blare en op die blomme en wit en poeieragtige kolle op die stingels, die swartvrot van die wortels, wat veroorsaak dat hulle verrot, en uiteindelik die bakteriose van die begonias, wat die vorming op die blare van kolle wat geleidelik tot by die hele blaar strek, sodat dit verrot.
- Verskeie soorte vorm en cryptogams: lei tot die voorkoms van kolle in verskillende kleure. Gewoonlik is dit Botrytis cinerea of ​​oidium. Dit is in elk geval goed om die omgewings- en grondvogtigheid te reguleer en die gebied soveel as moontlik te belug. As die probleem ernstig is, is dit goed om na spesifieke genesingsprodukte gebruik te maak, en dit word vergemaklik deur baie digte plantasies. Die aangetaste dele en enige beskamelde grond moet uitgeskakel word, sowel as die behandeling van 'n antikryptogamiese produk.
- Wortelvrot: manifesteer met vergeling van die blaar en die verlies aan lewenskragtigheid van die plant. Ons kan dit probeer red deur dit van die grond te onttrek en na die skoonmaak van die knolle of wortelstokke (en miskien 'n was met spesifieke produkte) dit in 'n nuwe houer met 'n nuwe substraat plaas. U kan voortgaan met die behandeling met besproeiings wat by die spesifieke produk gevoeg word.
Die blom van parfuum
Die Begonia word beskou as een van die vyftig plante wat deur NASA-wetenskaplikes geïdentifiseer is vir moontlike gebruik binne ruimteskip of ruimtevaartprojekte.
Alhoewel dit nie bekend is vir die besondere genesende eienskappe nie, is die Begonia-plant in die plantegroei optimaal om die kamers te parfuumeer en elke ruimte 'n aangename en ontspannende atmosfeer te gee.
Die eienaardigheid van hierdie spesie is die vorming van die wortels wat donker en onreëlmatige knolle is. Dit is gewoonlik kompakte plante, maar ryk aan blare. Die blare is groot, palmaat en getande. Hulle dra blomme met baie helder kleure en daar is kultivars met eenvoudige, semi-dubbel of dubbel blomme en verskillende groottes.
Al die variëteite het 'n volledige winterrus nodig waartydens die knol droog in die pot gehou moet word en teen koue beskerm word totdat die vegetatiewe herbegin word. Die knolle moet einde Mei en begin Junie buite en in potte geplant word nadat hulle in 'n koue bed "versterk" is. Dit is raadsaam om die periode van plantegroei, soos beskryf vir die B. evansiana, in Maart-April te volg. Die vase kan buite of binne gehou word. Sodra 'n maand verloop vanaf die finale aanplanting in die pot, is dit nuttig om elke vyftien dae vloeibare kunsmis toe te dien gedurende die hele plantperiode.
Dit is soorte soos ons alreeds van tropiese oorsprong gesê het, dus moet byna die hele Italiaanse gebied teruggetrek word. Die knol kan deur die winter in die droë pot gehou word by temperature nie laer as 5 ° C nie. As hulle in die oop grond was, moet hulle onttrek word en in die lug laat droog word, sodat dit nie vorm vorm nie, en dan teruggevoer word na 'n koel, droë plek.
Die vinnigste metodes om b te vermenigvuldig. tuberose is die verdeling van die knolle en die sny.
Die eerste word gedoen deur 'n groot knol in klein dele te verdeel en let op die teenwoordigheid van ten minste een oog in elk.
Die sny, altyd lente, word verkry deur basale stingels met 'n gedeelte van die knol te neem en in 'n baie ligte verbinding met 'n temperatuur van ongeveer 20 ° C en hoë vochtigheid in die omgewing te laat wortel.
Die spesie is inheems aan die Asiatiese kontinent. Dit is kompakte plante en is dus ideaal vir verbouing in die oop grond, maar ook in potte.
Dit het groot blare op die boonste gedeelte van mediumgroen kleur, en onderaan die karmyn. Dit blom in die somer en vorm rasse van mooi groot pienk blomme. Hulle wil 'n ligte grond hê wat op turf of bosveld gebaseer is en steeds suur is. Voordat u plant (gewoonlik in April of hoogstens Maart in die warmste dele van ons land), moet u wag totdat dit geakklimatiseer word. Dit is voldoende om dit in 'n boks met 'n ligte substraat te plaas en dit aan die son bloot te stel, sodat die knolle die warmte van die son voel. Sodra u die eerste blare sien, kan u dit permanent plaas.
Hulle kan altyd net in die gebiede van Italië in die grond gehou word waar die temperatuur nooit onder 5 ° C daal nie. Elders is dit beter om die knolle te uittrek en in die lug te laat droog word en dit dan in 'n koue kweekhuis te onttrek waar u nooit hoef te vries nie.
Let wel: die eienaars van kwekerye het die afgelope jaar daarin geslaag om sommige variëteite te skep wat baie meer bestand is teen koue. Dit word ook aanbeveel vir kontinentale klimate, daarom kan hulle ongeveer -10 ° C bereik. Dit gaan oor begonia grandis subs. Evansiana en die begonia grandis subs. Evansiana var. Alba (die eerste dra pienk blomme, die tweede wit). Hulle bereik 60 cm hoogte en is 'n uitstekende geleentheid vir skaduagtige gebiede, beide vir pragtige dekoratiewe blare en vir blomme. 'N Oorvloedige strooi- en blaar winterbedekking word aanbeveel.
Hulle het lang rhizomatous stingels wat horisontaal groter word en soms 'n valpatroon het. Hulle word meer waardeer vir die blare (dekoratief vanweë hul vorm en helder kleure) as vir die blomme, wat baie moeilik is om in huishoudelike verbouing te verkry.
Dit is geneig om binne- of kweekhuisplante te wees. Hulle wil 'n helder omgewing hê, maar nie direkte lig en temperature van minstens 15 ° C nie (maar die ideaal is van 18 tot 23). Hulle benodig gereelde besproeiing en bemesting met produkte vir groen plante gedurende die vegetatiewe periode. In die winter kan die behandeling byna heeltemal opgeskort word. Hulle moet altyd in klein potte gehou word vanweë die grootte van die plant.
Hulle vermenigvuldig maklik deur verdeling van die risoom of deur blaarsny.
Die tegniek is baie besonders en spesifiek bykans slegs vir die begonias: dit is nodig om insnydings langs die blare se are te maak. Dit moet dan op 'n ligte mengsel geplaas word wat konstant vogtig en by 'n temperatuur van ongeveer 25 ° C gehou moet word. Vanaf die graverings sal nuwe plante begin wat na individuele flesse oorgedra kan word.
Sommige rhizomatous begonias: Masonian, Cleopatra, boweri, manicata, x erythrophylla
Ons sal veral die Begonia rex ondersoek, aangesien dit die bekendste en die algemeenste is.
Dit is inheems aan die Himalajas en met verloop van tyd is baie kultivars ontwikkel (veral in die Cultorum-groep) wat waardevol is vir die groot verskeidenheid blaarvorms en kleure.
Dit wil 'n helder blootstelling hê, maar beskerm teen die direkte sonstrale. Die deurslaggewende aspek is om besproeiing onder beheer te hou. Die grond moet nooit te nat wees nie as gevolg van die gevaar om vrot te veroorsaak. Gedurende die vegetatiewe periode is die ideaal om 'n week per vlieg nat te laat en die ondergrond goed tussen die een en die ander te droog. Vloeibare kunsmis kan weekliks toegedien word. Namate die groei vertraag word, word die waterinname ook verminder. Die potte moet goed dreineer en die ideale samestelling van die ondergrond word gevorm deur 'n 1/3 tuingrond, 1/3 kompos en 1/3 turf.
Dit is ook belangrik om 'n hoë humiditeit in die omgewing te handhaaf, veral gedurende die winter as die omgewing verhit word. Die ideaal is om die plant op 'n piering vol water en pêrels van uitgebreide klei te plaas (sonder dat die wortels egter in kontak met die vloeistof is). Die ideale temperatuur wissel van 13 tot 20 °.
BEGONIE MET RONDE WORTELS
Hulle is gewoonlik begonias van klein afmetings, maar met baie ontwikkelde wortels.
Daar is baie variëteite en hulle kan 'n uitgestrekte, hangende, maar ook struikgewone gewoonte hê. Die bekendste is: B.albo-picta, B.coccinea, B.corallina, B.fuchsioides, B.haageana, B.metallica.
Die mees algemeenste is egter begonia semperflorens, die begonietta wat gereeld in blombeddings of in potte gebruik word. In werklikheid is dit 'n baster tussen die begonia cucullata en die schmidtiana. Dit word behandel as 'n jaarlikse visum wat in die grootste deel van ons land nie die winter kan oorleef nie. In die verre suide kan ons hulle ook vir 'n tweede jaar hou. Hulle verkies 'n effens suur en goed gedreineerde grond. Die ideale blootstelling is die gedeeltelike skaduwee. Hulle ondersteun ook volle son, maar dit kan gebeur dat die blare aan die rande opdroog. Die ideale temperatuur wissel van 13 tot 20 ° C.
Die besproeiings moet baie gekontroleer word, want die meeste probleme is wortelvrot, die oorsaak van die meeste mislukkings. Die bemesting moet weekliks plaasvind.
Begonia rex is 'n begonia wat tot die groep rhizomatous begonias behoort en is waarskynlik die bekendste en aangekoopte verskeidenheid van hierdie spesie. Die oorsprong daarvan is Indies en dit is 'n plant wat op die breedtegraad meestal in die woonstel verbou word. Baie waardeer vir sy gevlekte blare met wit en rooi skakerings, begonia rex blom in die somer in die maande tussen Junie en September, en produseer klein wit blomme wat onopvallend is in vergelyking met die pragtige blare. Die blare word ook baie waardeer vir hul ruwe en gekreukelde voorkoms.
Begonia rex bereik nie groot afmetings nie en het 'n hoogte byna altyd tussen 20 en 40 sentimeter.
As u besluit om die plant in u woonstel te laat groei, moet u sorg dat dit helder is, maar sonder direkte lig. Begonia rex is 'n plant wat goed leef, maar ook in semi-skaduwee-omgewings. Ondanks die feit dat dit 'n plant is wat gedurende die wintermaande met intense koue ly, kan begonia rex in die somer sonder probleme buite wees, solank dit nie aan direkte sonlig blootgestel word nie.
Wat die plant van die plant besproei, is dit 'n plant met normale behoeftes, maar ly aan stagnasie van water.
Moenie dit met water oordoen nie en sorg dat die grond altyd tussen die een nat en die ander droog. In die winter moet die hoeveelheid water uiteraard verminder word, maar sonder 'n standaard: in hierdie periode is die beste manier om die grond aan te raak om te verstaan ​​wanneer dit droog is voordat u met 'n nuwe gieter voortgaan.
Die bewerkingsgrond van die Begonia rex moet van goeie tekstuur en gedreineer wees, 'n grond met kort eienskappe, selfs al is hierdie plant nie veeleisend ten opsigte van grond nie.
Een van die wydverspreidste variëteite van begonia, wat die meeste in die sierveld gekweek en gewaardeer word, is sonder twyfel die Begonia elatior. Dit is 'n plant wat bykans die hele jaar in kwekerye gevind kan word, met blomme wat in verskillende kleure beskikbaar is, wat wissel van pienk, rooi, oranje, wit tot geel.
die begonia elatior Dit is 'n begoniacea wat hoofsaaklik as 'n kamerplant gekweek word, maar wat gedurende die mildere weermaande egter in die buitelug blootgestel kan word. Van klein afmetings wat nooit meer as 20 cm in deursnee is nie en klein kompakte bosse vorm, is die begonias elatior plante wat goed lyk in helder omgewings met diffuse lig en temperature bo 18 ° C, maar moontlik nie te hoog nie.