Vele van ons klomp hier in Blogland is bejaarde baby-boomers. Daai geslag wat in Suid-Afrika met die bevoorregte lepeltjie in die mond gebore is. Nee, wag, moet nou nie jou alie in ‘n krul trek nie. Ek bedoel, ons is bejaardes, pas-afgetredenes, hopelik met geldjies in die bank, ‘n aftreehuisie, genoeg om van te leef. Ek dink vir vroue uit die eras is dit ‘n makliker tydperk, as vir ouer wordende mans.
Jy kry mense wat nie hulle O,fok my tyd raak op, en ek het onafgehandelde sake -pakkie wil oopmaak en beskou en hanteer nie. Nee, sulke lafaards kies om sommer die pakkie vir liefie aan te gee. Skielik is liefie van meer as 40 jaar die hond in die huis. Die sondevreter.
Ken julle die storie van die sondevreter? Ek het die boek jare gelede gelees. The Last Sineater is sy naam. Francine Rivers het dit geskrywe.
‘n Verhouding wat skipbreuk ly, is nie skielik oornag op die rotse en middeldeur nie. Ek lees iewers dit eerder soos ‘n band met ‘n stadige lek, jy gaan aan en aan en aan, en skielik kan jy nie verder nie.
Is daar kits-oplossings? Nee. Maar daar is strategieë wat kan help om oor die ouer verhouding in die moeilikheid hobbel te kom.
Ons moet soos daar geskrywe staan, ons lewe vir ons vriend aflê – dis dan met wie jy trou. Jou vriend vir lewe. Die aflê aan self is wederkerig. Albei moet hierdie as sy en haar leuse beskou. Nee, nie leuse nie, Goddelike opdrag.
Ten slotte, ons kanse om ouer as oud te word is groot. Lees wat die toekoms vir ons inhou en maak werk van al die jakkalse en twak wat maak dat ons ouer word jare ‘n suur affêre word.
Halloeeeeee vanuit n nat , maar nie te koue NZ. Amper my slaaptyd. Jy het die saamwees baie mooi beskryf. Dis tog so belangrik om oop te wees vir mekaar. Ek het ook die boek van daardie sonde-eter gelees. Al Francine se boeke gelees. Hoop jul het n heerlike vreedsame Paassondag.