White se bloemlesing-keuses sal wel deur subjektiewe faktore be�nvloed gewees het, wat 'n natuurlike verskynsel is, maar 'n mens het tog enkele bedenkinge teen sy "beleid" soos jy dit uit sy samestelling aflei.
Die menslike kondisie is die skrywer se blywendste tema. As gayfiksie nie die mens voorop stel nie, krimp die gay spoedig tot sosiologiese fenomeen of gevallestudie; word hy kleiner as sy werklike somtotaal; verskiet hy in die niet.
Dit volg logieserwyse dat die lesbiese gemeenskap op 'n dag daarteen sou rebelleer om keer op keer "toegelaat" te word tot 'n gaybloemlesing en The Penguin Book of Lesbian Short Stories (1993) onder redaksie van Margaret Reynolds is niks minder nie as 'n Deklarasie van Onafhanklikheid. Die omslagfoto is deur Jan Saudek, wat saam met Cindy Sherman di� mees subversiewe fotograwe van ons tyd is. Saudek se foto is 'n uitdagende stelling. Twee aantreklike jong vroue staan hand om die lyf, tot bokant die nawel geklee, die onderlywe kaal, met brutale klem op hul geslagsdele. Hulle verteenwoordig die konvensionele rolverdeling binne die gay-opset: die een vrou is "fem", die ander een "butch", maar op die wyse van 'n dandy. Die butch vrou het 'n tweed-baadjie en keurige handskoene aan, en dra 'n das by 'n stywe boordjie; die "fem"-vennoot het 'n skamel kantbostuk aan wat oophang oor haar borste, en verder hang daar weelderige p�relsnoere om haar nek. Die ironie is dat die fem-figuur buitensporig toegerus is met skaamhare, wat haar na die "manliker" lid van die vennootskap laat lyk, al staan die "butch" lid met 'n opvallende lang sigaret tussen haar vingers.
'n Mens kan aanneem dat Reynolds, samesteller en inleier van die boek, iets soos die volgende wou oorsein: vergeet 'n slag van sentimentele praatjies oor liefde tussen vroue; erken dat aktiewe seks deel is van di� liefde. En miskien wou sy selfs die gek skeer met konvensionele rolverdelings binne seksvennootskappe.
Reynolds lig n�g 'n vanselfsprekende waarheid uit: wie oor die lesbiese kondisie skryf, is nie per se lesbies nie; en ek wil herhaal: wie oor homoseksuele temas skryf, is nie noodwendig gay nie.
Wanneer Reynolds egter opgee oor die humorsin van lesbiese verhale van die tweede helfte van die twintigste eeu, is hierdie skrywer onbeskaamd skepties: Reynolds se verhaalkeuses demonstreer nie haar uitspraak nie.
Manguel is 'n deurwinterde samesteller van temagerigte bloemlesings oor byvoorbeeld erotiek, die bonatuurlike, die Latyns-Amerikaanse letterkunde. Nooit laat hy toe dat sy tema, of sy "teorie" by hierdie tema, sy artistieke oordeel skeef trek nie. Wie 'n Manguel-bloemlesing opneem, kan verseker wees van gehalte. Hy het blomme "gelees", dws versamel.
Wat Manguel so 'n avontuurlike liter�re gids maak, is dat hy altyd die bre�, oorkoepelende perspektief behou. Dit is dan ook die perspektief wat hy die gayliteratuur van die toekoms toewens.