2. Elke universiteit waar Afrikaans vroeër aangebied is, soos UV, US, UP, NWU-PUK, UJ, UWK, UNISA, het 'n eie oplossing vir die hanteer van die posisie waarin hulle tans is. Die gesprek op 24 Julie was ook tekenend hiervan. Deur hierdie inligting te deel, leer ons by mekaar. Ons moet ook nie huiwer om verder met mekaar hieroor te praat nie.
5. Oplossings waarmee universiteite na vore kom, word nie waardeer nie, of selfs gering geskat. Tolking as oplossing aan die NWU word selfs intern ondergrawe, soos aan die NWU se Potchefstroomkampus. Die nuwe visekanselier bevraagteken byvoorbeeld dat tolking 'n oplossing vir taalprobleme kan wees, terwyl die belangrikste werk hieroor juis aan die NWU gedoen is. Die dilemma is ook 'n tekort aan fondse om die taalprobleme te kan aanpak op kampusse. Die gevoel is dat daar juis nie geld beskikbaar gestel word nie ten einde die verengelsingsproses te verhaas. Of dit waar is, weet ons nie, maar dis wel 'n persepsie.
6. Hoe dan nou? Is daar 'n oplossing, 'n strategie? Het die klok dus begin lui vir Afrikaans of nie? Ons moet wel weet: daar moet saamgewerk word om sukses te kan behaal. 'n Strategie moet gebou word op samewerking.
c) Daar moet ook die ander SA tale betrek word by die proses om 'n oplossing te kry. Dis nie net 'n Afrikaans-probleem nie, maar eerder 'n taalprobleem vs. ideologiese stiksienigheid.
8. Die pad vorentoe behels die uitwerk van 'n goed deurdagte strategie. Hierdie strategie sal die volgende moet betrek:
b) Die uitwerk van 'n plan deur belanghebbendes - in hierdie geval die aanbieders van die lesings by die simposium op 24 Julie. Dit is kundige mense, mense wie se insette kan help om 'n werkbare plan te formuleer. Kry hierdie mense dringend bymekaar.
c) Kry die mandaat van die Afrikaanse gemeenskap om die proses namens hulle te bestuur- daar is reeds voorgestel dat die SA Akademie hierdie rol vervul. Dit is ook so aanvaar deur die aanwesiges op die byeenkoms.