Waarom ons kinders en kleinkinders wag op 'n radioaktiewe erfenis - Klimaatsimpaknuus | Klimaatsimpaknuus
Die Britse kernaanleg Sellafield: afvalverwydering daar sou 'n geraamde £ 80bn (US $ 104bn) kos. Beeld: deur Simon Ledingham, via Wikimedia Commons
Na 70 jaar van bou en bedryf van kernkragsentrales dwarsoor die wêreld, bemaak regerings aan toekomstige geslagte 'n radio-aktiewe erfenis.
Hulle bly steeds nie in staat om die groot hoeveelhede sterk radioaktiewe verbruikte brandstof wat hulle produseer, te hanteer nie, sê 'n groep onafhanklike kundiges - en namate meer reaktors die einde van hul lewens bereik, vererger die situasie vinnig.
Dit is die slotsom van die eerste Wêreldverslag oor kernafval (WNWR), vervaardig deur 'n groep wat sê daar is steeds groeiende uitdagings in afvalbestuur en geen volhoubare langtermynoplossings nie. Dit sluit twee Britse akademici in: die ekonoom Professor Gordon MacKerron, van die Universiteit van Sussex, en die onafhanklike bestralingsbioloog Dr Ian Fairlie.
"Ondanks baie planne en verklaarde politieke voornemens, is daar nog steeds groot onsekerhede, en baie van die koste en die uitdagings sal op toekomstige geslagte val," lui die verslag.
Die afval, wat langer as 100,000 jaar gevaarlik kan bly, hou 'n voortdurende gesondheidsgevaar in weens die roetine-vrystelling van radioaktiewe gas en vloeibare afval in die omgewing. Tog is dit waarskynlik nog 'n eeu voordat die probleem opgelos word, lui die WNWR-verslag.
Daar word opgemerk: "Die voortgesette praktyk om verbruikte kernbrandstof vir lang tydperke in swembaddens by kernkragsentrales (natopberging) op te slaan hou 'n groot risiko vir die publiek en die omgewing in. ' 250,000 ton verbruikte brandstof in die stoor in 14 lande.
Ondanks die duidelike bevindings lewer die verslag geen kommentaar op die etiek om voort te gaan om kernstasies te bou as daar geen manier is om ontslae te raak van die afval wat hulle skep nie.
Die skrywers haal nie eens aan nie die sesde verslag van die UK Royal Commission on Environmental Pollution vanaf 1976, slegs 20 jaar na die aanbreek van die kerntydperk, onder voorsitterskap van die fisikus Sir Brian Flowers.
Daar word gesê: 'Daar moet geen verbintenis wees tot 'n groot program van kernsplitsingskrag voordat daar bo redelike twyfel aangetoon is dat 'n metode bestaan ​​om die langdurige, hoogs radioaktiewe afval veilig te hou vir die onbepaalde toekoms nie.'
Opeenvolgende Britse regerings, saam met die res van die wêreld, het Flowers geïgnoreer. 40 jaar later is daar massiewe voorraad radioaktiewe afval in elke kernnasie oor die hele planeet.
Omdat die probleem egter nou so groot is, konsentreer hierdie jongste verslag op die beskrywing van die kwessies in die demokrasieë van Europa waar baie amptelike inligting beskikbaar is. Selfs hier het die regering nie daarin geslaag om die werklike koste van die hantering van die afval behoorlik te skat nie, en dit is die meeste dekades weg van oplossings.
Finland is die enigste land ter wêreld wat tans 'n permanente bewaarplek vir sy hoëvlakafval oprig. Baie ander lande het probeer en misluk, hetsy omdat die geologie ongeskik geblyk het of weens besware van diegene wat geraak is.
'Daar moet geen verbintenis wees tot 'n groot program van kernkloofkrag totdat 'n metode bestaan ​​om die veilige inperking van langlewende, hoogs radioaktiewe afval vir die onbepaalde toekoms te verseker nie.'
As gevolg hiervan is verbruikte brandstof van reaktors en ander hoogs gevaarlike afval in die tussentydse opberging wat ernstige veiligheidsrisiko's inhou, nie die minste weens verlies aan koelwater of terreuraanval nie. Daar is slegs 60,000 ton verbruikte brandstof alleen in Europa.
Die rekening vir die hantering van die afval is groot, maar geen regering het nog nie akkuraat bereken wat dit is nie en het ook nie genoeg geld opsy gesit om dit te hanteer nie. Teen die middel van 2019 was daar wêreldwyd 181 geslote kernreaktore, maar slegs 19 is ten volle weer in gebruik geneem, met net 10 wat as groenveldterreine herstel is.
Die verslag lewer nie kommentaar op die bevoegdheid of eerlikheid van regerings nie, maar dit maak dit duidelik dat hulle nie die werklikheid in die gesig staar nie. Die Verenigde Koninkryk het byvoorbeeld meer as 100 ton gestoorde plutonium, waarvoor dit geen nut het nie, maar weier om plutonium as 'n afval te beskou. In die verslag word gesê dat dit ten minste £ 3 miljard ($ 3.8bn) sal kos om te bestuur 'n besluit wat geneem word om dit te hanteer.
In die verslag word elk van die lande in Europa met kernkragstasies bestudeer. Gebruikte brandstof is die gevaarlikste bron van hoogs radioaktiewe afval, en alle 16-lande in Europa met baie bestraalde brandstof het nog nie daarmee te make gehad nie. Frankryk het die grootste aantal gebruikte brandstofstawe met 13,990 ton in koeldamme, Duitsland 8,485, die Verenigde Koninkryk 7,700.
Frankryk het die grootste onopgeloste voorraad van alle kategorieë kernafval, plus die nalatenskap van 'n uraanmynbedryf. Die koste vir die ontmanteling en afvalbestuur is in 43.7 op € 60.3 miljard ($ 2014bn) beloop, maar dit is byna sekerlik 'n onderskatting, lui die verslag.
As ons buite Europa kyk, het die VSA waarskynlik die grootste en mees ingewikkelde hoeveelheid kernafval ter wêreld, sê die kenners. Tog is daar geen planne om dit te hanteer nie, en groot hoeveelhede afvalstowwe is tydelik in bewaring.
Die skrywers erken dat die verslag, ondanks hul jaarlange studie, nie omvattend kan wees nie. Dit is omdat inligting uit sommige lande, byvoorbeeld Rusland en China, nie beskikbaar is nie. Maar hulle voeg by dat alle regerings regoor die wêreld nie die grootte van die taak en die koste daarvan in die gesig staar nie.
Alhoewel sommige lande voorlopige datums vasgestel het vir die hantering van hul afval so ver in die toekoms as 2060, het ander glad nie 'n idee gehad nie. Die skrywers beloof om in die komende jare opgedateerde verslae te lewer. - Climate News Network
by Malte Meinshausen, Universiteit van Melbourne
In die klimaatooreenkoms van Parys is lande daartoe verbind om die aardverwarming tot ver onder 2 limit te beperk en te streef om dit binne 1.5 keep te hou. Die probleem is dat lande se huidige emissiedoelwitte nie genoeg is nie ...
Elke ton emissies veroorsaak skade en koste vir die samelewing.
Met geld wat gemaak moet word, word windkragstowwe in olieryke Texas
Windkrag is nou 'n groot besigheid in die VSA, en dit word groter. Verlede jaar het die Amerikaanse windbedryf 1,087 MW nuwe windkragkapasiteit bygevoeg, ongeveer dieselfde as wat tans in Oostenryk geïnstalleer is, en ...
by Michael Parker, Die gesprek
Kan enorme hitte diep in die aarde ingespan word om vir ons energie op die oppervlak te verskaf? 'N belowende verslag van 'n geotermiese boorgatprojek wat magma per ongeluk getref het - dieselfde vurige, gesmelte ...