Hoewel talle Boere in dié stadium nog nie bereid was om die stryd gewonne te gee nie, was daar dié wat geglo het die tyd vir vrede het aangebreek.
Broers, ons het besluit om tot die bittere einde te staan; laat ons soos manne erken dat daardie einde vir ons gekom het, in bitterder vorm gekom het as wat ons ooit gedink het. Vir ’n ieder van ons sou die dood ’n soeter en sagter einde gewees het as die stap waartoe ons nou sal moet oorgaan. Maar ons buk voor Gods wil. Die toekoms is duister; maar ons sal die moed, die hoop, die vertroue op God nie prysgee nie.
Tydens die vergadering het elke verteenwoordiger van die verskillende streke die geleentheid gekry om die situasie in sy streek te bespreek. Hulle bespreek selfs die moontlikheid om net ŉ deel van die republieke, naamlik die Witwatersrand, af te staan sodat die res van die republieke steeds in vrede kon voortgaan. Dit was tog juis waarna die Britte op soek was. Dan was daar ook die vraag oor die voortbestaan van die volk in die omstandighede wat nou voorlê. En wat van die volk se taal? Sou dit kon oorleef onder die druk van Engels?
Die geskiedkundige tydperk in Mei 1902 het die einde van ŉ era vir die Boere beteken en ŉ tydperk wat vol onsekerheid was, ingelui.