Oorlog in antieke tye - Inligting
Die woord 'oorlog' kom uit Engels uit die ou woord in die Hoog -Duitse taal Werran (om te verwar of om verwarring te veroorsaak) deur die Ou Engels Werre (wat dieselfde beteken), en is 'n toestand van oop en gewoonlik verklaarde gewapende konflik tussen politieke entiteite soos soewereine state of tussen mededingende politieke of sosiale faksies in dieselfde staat.
Die Pruisiese militêre ontleder Carl Von Clausewitz, in sy boek Oor die oorlog, noem dit, "voortsetting van die politiek wat op ander maniere voortgaan." Oorlog word gevoer deur politieke entiteite, nasies of vroeër stadstate om politieke of territoriale geskille op te los en word op die slagveld uitgevoer deur leërs wat bestaan ​​uit soldate van die strydende nasies of deur huursoldate wat deur 'n regering betaal is om te veg.
Oorlog en die opkoms van nasies
Deur die geskiedenis heen het individue, state of politieke faksies deur die gebruik van oorlog soewereiniteit oor streke verkry. Die geskiedenis van een van die vroegste beskawings ter wêreld, die van Mesopotamië, is 'n kroniek van byna konstante twis. Selfs nadat Sargon die Grote van Akkad (r. 2334-2279 v.G.J.) die streek onder die Akkadiese Ryk verenig het, is daar steeds oorlog gevoer om rebellies te bekamp of indringers af te weer. Daar word vermoed dat die vroeë dinastiese periode van Egipte (omstreeks 3150-omstreeks 2613 v.C.) uit die oorlog opgestaan ​​het toe die farao Manes (of Menes) van die suide die gebied van Noord-Egipte verower het (hoewel hierdie bewering betwis word).
In China het die Zhou-dinastie deur die geveg in 1046 vC opgang gekry en die konflik van die tydperk van die strydende state ((476-221 vC) is opgelos toe die staat Qin die ander strydende state in die geveg verslaan en China verenig het onder die bewind van keiser Shi Huangdi (r. 221-210 BCE). Dieselfde patroon geld vir ander nasies deurentyd, of 'n mens die sukses van Scipio Africanus (l. 236-183 BCE) noem in die nederlaag van Kartago (en dus die opkoms van Rome) of dié van Filips II van Masedonië (l.382-336 BCE) in die vereniging van die stadstate van Griekeland. Strydende leërs van opponerende nasies het histories politieke geskille op die slagveld besleg, alhoewel hierdie leërs mettertyd in vorming en grootte verander het.
Leërs en hul ontwikkeling
Die leërs bevat twee soorte infanterie: skoktroepe, met die doel om met die opponerende magte te sluit en hul lyne te breek, en peltaste wat meer beweeglik was en in 'n losser formasie beweeg het om langafstand wapens op die vyand te skiet. Volgens die historikus Simon Anglim, et.al., "Infanterie is die ruggraat van enige leër, die enigste eenheid wat ewe effektief kan aanval of verdedig. Die meerderheid gevegte het die infanterie se vermoë om met die vyand te sluit en dood te maak, aangeskakel. hom "(7) en dit geld in die meeste gevalle selfs na die bekendstelling van kavallerie -eenhede en die strydwa.
Die vroegste leërs was relatief klein groepies skoktroepe tot die bekendstelling van peltast -eenhede. By die Slag van Megiddo in 1479 vC was die Egiptiese leër 20 000; teen die tyd dat Shalmaneser III in 845 vC oor die Assiriese Ryk geheers het, het leërs in massa en grootte gegroei. Shalmaneser se magte in sy veldtogte was meer as 120 000. Die Assiriërs het groot leërs nodig vanweë hul beleid van territoriale uitbreiding en genadelose onderdrukking van opstand teen sentrale bewind, en hierin toon hulle die onderliggende oorsaak van oorlog: die stammentaliteit.
Die stammentaliteit en oorlog
Oorlog groei natuurlik uit die stammentaliteit. Anglim, et al., Merk op:
'N Stam is 'n samelewing wat sy oorsprong terugvoer na 'n enkele voorouer, wat 'n werklike persoon, 'n mitiese held of selfs 'n god kan wees: hulle beskou buitestaanders gewoonlik as gevaarlik en konflik teen hulle as normaal. Die besit van permanente gebiede om te verdedig of te verower, het die behoefte aan grootskaalse gevegte veroorsaak waarin die verlore weermag vernietig sou word, hoe beter is die betwiste gebied. Die koms van die 'beskawing' het dus die behoefte gebring aan georganiseerde liggame van skoktroepe. (8)
Die stammentaliteit lei altyd tot 'n tweespalt van 'ons' teenoor 'hulle' en veroorsaak 'n latente vrees vir die 'ander' wie se kultuur in stryd is met, of ten minste anders is as die van sy eie. Hierdie vrees, tesame met 'n begeerte om die nodige hulpbronne uit te brei of te beskerm, lei dikwels tot oorlog.
Die eerste oorlog in die geskiedenis het in Mesopotamië plaasgevind in ongeveer. 2700 vC tussen Sumer en Elam. Die Sumeriërs, onder bevel van die koning van Kis, Enembaragesi, het die Elamiete in hierdie oorlog verslaan en, word opgeteken, "weggevoer as buit van die wapens van Elam." Ongeveer dieselfde tyd as hierdie veldtog, het koning Gilgamesj van Uruk sy bure opgeruk om sederhout vir die bou van 'n tempel aan te skaf. Alhoewel daar aangevoer word dat Gilgamesj 'n mitologiese karakter is, is die argeologiese bewyse van die historiese koning Enembaragesi, wat in Die epos van Gilgamesj, gee gewig aan die bewering dat laasgenoemde ook 'n ware historiese figuur was. Die streek Sumer het Elam tradisioneel as 'die ander' beskou tot op die punt dat koning Shulgi van Ur (r. 2029-1982 v.C.) 'n groot muur in die Ur III-periode van Sumer se geskiedenis (2047-1750 v.G.J.) gebou het die Elamiete en Amoriete op pad.
Vroeë oorlogvoering en militêre taktiek
Oorlogvoering het egter beslis nie in 2700 vC begin nie. Die vroegste piktogramme van leërs in oorlog kom uit die koninkryk Kish, dateer uit ongeveer 3500 vC. Jericho, wat saam met Uruk aanspraak maak op die titel van die oudste stad ter wêreld, het argeoloë sterk bewyse gelewer dat 'n versterkte stad voor 7000 vC op die terrein gestaan ​​het. Die mure van die vesting was 3 voet dik en 3,9 meter hoog, omring deur 'n grag van 9,1 meter breed en 3 meter diep, wat sterk dui op die belangrikheid van verdediging.
Die eenvoudige boog was al in 10 000 vC in Mesopotamië gebruik en begraafplase van Noord -Mesopotamië tot Egipte getuig van vroeë oorlogvoering op 'n redelik groot skaal. Bewyse van 'n konflik wat in Jebel Sahaba, Egipte, op die sogenaamde Site 117 plaasgevind het, is 59 geraamtes ontbloot, wat almal op dieselfde tyd duidelike bewyse van gewelddadige dood toon. Oorlog in antieke Mesopotamië is deur infanterie -skoktroepe gevoer tot die bekendstelling van die saamgestelde boog uit Egipte.
Militêre formasies en tegnologie
Die vroegste vorming was die falanks wat die eerste keer in Sumer c. 3000 vC en sou duisende jare lank die standaard vir infanterieformasies word. Dit is beroemd gemaak tydens die Slag van Marathon in 490 vC toe die Grieke dit effektief gebruik het om die Perse te verower, is vervolmaak deur Alexander die Grote c. 332 v.G.J. op sy veldtogte, en is meer gedug deur die leërs van Rome. Die falanks is in die een of ander vorm deur die meeste vegmagte in die antieke wêreld aangewend. Die Grieke het kavallerie gebruik om die flanke te beskerm en die Thebans het 'n kombinasie van kavallerie, infanterie en peltaste gebruik. Die bekendstelling van die strydwa en later die gebruik van olifante in die geveg het die rol van die infanterie aangevul, maar het nooit die belangrikheid daarvan verminder nie.
Oorlog was 'n belangrike faktor in die skepping van state en ryke gedurende die geskiedenis en, net so, om dit te vernietig. Belangrike vooruitgang op die gebied van wetenskap, tegnologie en ingenieurswese is tydens oorlogstyd uit noodsaaklikheid bewerkstellig. Daar word geskryf dat die leër van koning Croesus van Lydia (r. 560-547 v.G.J.) op 'n keer vooruit gestop is deur die Halysrivier wat onmoontlik gelyk het. Die filosoof Thales van Miletus, 'n lid van die leër van Croesus, het 'n bemanning van ingenieurs 'n kanaal stroomop laat grawe en 'n halfmaanvorm gegee, "sodat dit om die agterkant van die laer van die laer sou vloei, en op hierdie manier omgelei word van sy ou koers af en verby die kamp, ​​moet dit weer in die ou loop vloei. "(Kaufmann, 9).
Verhale soos hierdie gee voorbeelde van die belangrikheid van ingenieurs in die beoefening van oorlog. Die toenemende ontwikkeling van militêre taktiek of, in hierdie geval, geografiese hindernisse, het 'n korps ingenieurs as 'n gereelde deel van enige leër genoodsaak. Die leërs van Alexander die Grote en van Rome is bekend vir hul gebruik van ingenieurs in oorlogvoering, veral deur Alexander by die beleg van Tirus (332 v.G.J.) en deur Julius Caesar by die beleg van Alesië (52 v.G.J.). Beide hierdie generaals het ten volle gebruik gemaak van elke beskikbare hulpbron om hul vyand te verpletter en hul saak te bevorder, en ingenieurs, tesame met tegnologiese vooruitgang, soos die belegstoring, het 'n besonder belangrike manier geword om die doel te bereik.
Met die vooruitgang in tegnologie, het oorlog toenemend chaos en vernietiging in die lewens en stede van vegters en nie-vegters veroorsaak en het dit, deur die oorsprong van die naam, deurgaans verwarring veroorsaak. Die eerste gewapende konflik in die geskiedenis wat deur ooggetuies opgeteken is, was die Slag van Megiddo in 1479 vC tussen Thutmose III (r. 1458-1425 vC) van Egipte en 'n alliansie van voormalige Egiptiese gebiede onder leiding van die koning van Kadesh.
Die Hebreeuse naam vir Megiddo is 'Armageddon', goed bekend uit die Bybelse boek Openbaring as die plek van die laaste stryd tussen goed en kwaad, en word gebruik as 'n algemene term vir 'n dramatiese situasie met die einde van die wêreld. As 'n mens die voorspellings van Openbaring as betroubaar beskou, dan, soos die historikus Davis sê: "Die grondslag vir een van die groot ironieë van die geskiedenis word dus voorspel: die begin en die einde van die militêre geskiedenis vind op dieselfde plek plaas" (5). Hoe dit ook al sy, oorlog gaan voort as 'n algemene uitbreiding van politieke geskille in die moderne tyd, en aangesien mense nooit radikaal verander in die geaardheid nie, sal hulle in die toekoms steeds aangewend word soos in die verlede; aangevuur en geregverdig deur die eeue oue stammentaliteit.
Kragtige bewys van kernoorloë in antieke tye
Die geskiedenis beskou die atoombomtoets van Trinity van 1945 as 'n beskawing se toetrede tot die kerntydperk. Maar die argeologiese en geologiese verslae, antieke literatuur en selfs die woorde van Robert Oppenheimer self, dwing ondersoekers om raaiselagtige bewyse te oorweeg wat die vrae laat ontstaan ​​het: was die aarde die plek van antieke kernoorloë? Het die mensdom homself teruggeblaas tot in die steentydperk? Sal ons dit weer doen?
Bewyse van kernoorlog in antieke tye
Dit geld vir baie aspekte van die lewe. Maar hoe ver kan hierdie idioom geneem word?
Soos ons almal weet, is die eerste atoombom op 16 Julie 1945 op die White Sands Proving Ground in Los Alamos, New Mexico, ontplof. Maar was dit werklik die eerste keer dat die aarde 'n kernontploffing beleef het?
Volgens die Mahabharata, 'n Sanskrit -epos van antieke Indië, het daar reeds 'n kernoorlog plaasgevind, ongeveer 4 000 jaar gelede. Hierdie teks van 1,8 miljoen woorde vertel die verhaal van 'n verwoestende konflik wat uitloop op die totale vernietiging wat tipies was in die geval van 'n atoomontploffing. Die manuskripte sê dat mense met behulp van vlieënde masjiene genaamd Vimanas ''n enkele projektiel met al die krag van die heelal' 'ontplooi het. Klink dit bekend?
Hulle sê verder dat hierdie projektiel 'n gloeilamp van rook en vuur veroorsaak het "so helder soos tienduisend sonne". Die aarde het geskud en pyle van vlam het aanhoudend gereën. Die versengende hitte het die dood van diere en mense veroorsaak.
Die waters het gekook en alle vorme van waterlewe doodgemaak. Kort daarna begin hare en naels uitval, voedsel is vergiftig en erdewerk sonder rede. Voëls het hul sin vir rigting verloor en eindeloos omring, wit geword en dood geval.
Ons weet nou dat voëls die magnetiese lyne van die aarde vir rigting gebruik en hul sin vir rigting verloor, sou waarskynlik wees in die geval van 'n groot magnetiese afwyking.
Die Mahabharata word meestal as mities beskou, maar 'n mens sou wonder hoe mense die besonderhede van 'n kernontploffing kan beskryf sonder om dit eerstehands te sien. En die antieke Indiese epos is nie die enigste Skrif wat verwys na 'n ramp van hierdie aard nie.
In die Bybel het ons die verhaal van Josef, opgeteken in die boek Genesis. Nadat hy as slaaf in Egipte verkoop is, slaag hy daarin om groot guns van die farao te verkry deur sy droom te interpreteer en hom te waarsku oor die dreigende hongersnood.
Wat kon destyds 'n sewejarige hongersnood in die hele wêreld veroorsaak het?
Sommige sê dat hierdie scenario verenigbaar is met die kernwinter na die ontploffing van 'n sterk genoeg atoombom. 'N Ander interessante aspek is dat die gemiddelde lewensduur van die geslagte wat Josef voorafgegaan het, ongeveer 200 jaar was, maar diegene wat hom volg, nie 130 jaar oorskry nie. Volgens die Bybel het hierdie gebeurtenis ongeveer 2000 jaar voor die geboorte van Christus plaasgevind. Sommiges sou beweer dat die Bybel nie as 'n wettige historiese bron beskou kan word nie, maar soms kan dit interessante resultate veroorsaak deur die kolletjies te verbind.
En dan het ons die legende van Atlantis. Die Atlantiërs was 'n tegnologies gevorderde beskawing. Hulle beskik ook oor vlieënde masjiene genaamd vailxi en hulle het ook vreesaanjaende wapens van massavernietiging gehad.
Dit is grotendeels 'n fiksiewerk wat Plato gepropageer het, maar die legende van Atlantis noem 'n hele kontinent wat op 'n rampspoedige manier tot onder in die oseaan sink.
Robert Oppenheimer het 'n leidende rol gespeel in die Manhattan -projek, die program wat die atoombom geskep het. Toe 'n verslaggewer hom vra Hoe voel dit om die vader van die atoombom te wees, antwoord hy met 'n ander vraag: "Jy bedoel in die moderne tyd?"
As getuie van die ontploffing uit die eerste plek, haal hy die Bhagavad Gita, 'n deel van die Mahabharata, beroemd aan en sê: 'Nou word ek die dood, die vernietiger van wêrelde.'
'N Antieke, brutale bloedbad kan die eerste bewys van oorlog wees
Skedels met stomp geweld stukkend geslaan, liggame vasgemaak deur projektielpunte en ongelukkige slagoffers, insluitend 'n swanger vrou, met hul hande vasgebind voordat hulle die noodlottige staatsgreep ontvang het.
Hierdie gewelddadige tafel lyk iets aan die donkerder kant van die moderne oorlogvoering. Maar dit beskryf in plaas daarvan die grimmige afsterwe van 'n groep Afrikaanse jagter-versamelaars sowat 10 000 jaar gelede. Hulle is die slagoffers van die vroegste wetenskaplik gedateerde bewyse vir menslike groepskonflik en 'n voorloper van wat ons nou as oorlog ken.
Die gehawende geraamtes by Nataruk, wes van die Turkana -meer in Kenia, dien as ontnugterende bewys dat sulke wrede gedrag onder nomadiese mense plaasgevind het, lank voordat meer gevestigde menslike samelewings ontstaan ​​het. Hulle bied ook treffende leidrade wat kan help om vrae te beantwoord wat die mensdom lankal geteister het: Waarom gaan ons oorlog toe, en waar het ons al te algemene praktyk van groepsgeweld ontstaan?
"Die beserings wat die mense van Nataruk en#8212 mans en vroue, swanger of nie, jonk en oud" opgedoen het, skok weens hul genadeloosheid, "sê Marta Mirazon Lahr van die Universiteit van Cambridge, wat mede-outeur was van die studie wat vandag in die tydskrif gepubliseer is Natuur. Tog merk sy op: 'wat ons op die prehistoriese terrein van Nataruk sien, verskil nie van die gevegte, oorloë en verowerings wat so 'n groot deel van ons geskiedenis gevorm het nie, en inderdaad steeds ons lewens bly vorm. "
Nataruk se prehistoriese moordenaars het nie die lyke van hul slagoffers begrawe nie. Hulle oorblyfsels het behoue ​​gebly nadat hulle ondergedompel was in 'n nou gedroogde strandmeer, naby die oewer van die meer, waar hulle hul laaste, skrikwekkende oomblikke gewoon het gedurende die natter tydperk van die laat Pleistoseen tot vroeë Holoseen.
Navorsers het die bene in 2012 ontdek en ten minste 27 individue op die rand van 'n depressie geïdentifiseer. Die versteende liggame is gedateer deur radiokoolstofdatering en ander tegnieke, sowel as monsters van die skulpe en sediment wat hulle omring het, tot ongeveer 9 500 tot 10 500 jaar gelede.
Dit is nie duidelik dat iemand gespaar was tydens die Nataruk -slagting nie. Van die 27 individue wat gevind is, was agt mans en agt vroue, met vyf volwassenes van onbekende geslag. Die terrein bevat ook die gedeeltelike oorskot van ses kinders. Twaalf van die geraamtes was in 'n relatief volledige toestand, en tien daarvan het baie duidelike bewyse getoon dat hulle 'n gewelddadige einde bereik het.
In die koerant beskryf die navorsers die ekstreme stomp-trauma aan kraan- en wangbene, gebreekte hande, knieë en ribbes, pylletsels in die nek en klipprojektielpunte wat in die skedel en borskas van twee mans lê. " Vier van hulle, insluitend 'n laat swanger vrou, blykbaar hul hande gebind te hê.
Hierdie vroulike skelet is gevind wat op haar linker elmboog lê, met breuke op die knieë en moontlik die linkervoet. Die posisie van die hande dui daarop dat haar polse moontlik vasgebind was. (Marta Mirazon Lahr)
Die moordenaars se motiewe gaan verlore in die newel van tyd, maar daar is 'n paar aanneemlike interpretasies wat konvensionele idees kan uitdaag waarom mense oorlog toe gaan.
Oorlogvoering word dikwels geassosieer met meer gevorderde, sittende samelewings wat gebied en hulpbronne beheer, baie boer, die voedsel wat hulle produseer, stoor en sosiale strukture ontwikkel waarin mense mag uitoefen oor groepsaksies. Konflik ontstaan ​​tussen sulke groepe wanneer die een wil hê wat die ander besit.
Die liggame by Nataruk lewer bewys dat hierdie toestande nie nodig is vir oorlogvoering nie, omdat die jagter-versamelaars van destyds 'n baie eenvoudiger leefstyl geleef het. Tog het die moorde die kenmerke van 'n beplande aanval eerder as 'n gewelddadige toeval.
Die moordenaars het wapens gedra wat hulle nie sou gebruik het vir jag en visvang nie, merk Mirazon Lahr op, insluitend klubs van verskillende groottes en 'n kombinasie van nabygeleë wapens soos messe en afstandswapens, insluitend die pylprojektiele wat sy 'n kenmerk van intergroep noem konflik.
Dit dui op voorbedagte rade en beplanning, " Mirazon Lahr merk op. Ander, afgesonderde voorbeelde van geweld gedurende die tydperk is voorheen in die omgewing gevind, en die projektiele is gemaak van obsidiaan, wat skaars is in die omgewing, maar ook in die Nataruk -wonde voorkom. Dit dui daarop dat die aanvallers moontlik van 'n ander gebied afkomstig was, en dat verskeie aanvalle destyds waarskynlik 'n kenmerk van die lewe was.
Dit impliseer dat die hulpbronne wat die mense van Nataruk destyds gehad het, waardevol was en die moeite werd was om voor te veg, of dit nou water, gedroogde vleis of vis was, neute of selfs vroue en kinders. Dit toon aan dat twee van die toestande wat verband hou met oorlogvoering tussen gevestigde samelewings en#8212 beheer van grondgebied en hulpbronne waarskynlik dieselfde was vir hierdie jagter-versamelaars, en dat ons hul rol in die voorgeskiedenis onderskat het. "
Hierdie werk is opwindend en dit suggereer, ten minste vir my, dat hierdie tipe gedrag dieper evolusionêre wortels het.
Ons is nie die enigste spesie wat aan sulke gedrag deelneem nie, voeg hy by. Ons naaste familie, sjimpansees, doen gereeld dodelike aanvalle. Om doelbewus lede van ander groepe te bekruip en dood te maak, net soos die sjimpansees, is dit alleen maar 'n bewys van 'n evolusionêre basis vir oorlogvoering, en hy sê.
'N Close -upbeeld van die skedel van 'n manlike skelet van die Nataruk -terrein. Die skedel het veelvuldige letsels aan die voor- en linkerkant, in ooreenstemming met wonde van 'n stomp werktuig, soos 'n kolf. (Marta Mirazon Lahr, verbeter deur Fabio Lahr)
Maar bewyse om sulke teorieë te ondersteun of te weerlê, is maar dun op die grond. Die yl voorbeelde van prehistoriese geweld kan geïnterpreteer word as individuele aggressiewe dade, soos 'n 430 000 jaar oue moordslagoffer wat verlede jaar in Spanje gevind is. Dit maak Nataruk 'n waardevolle gegewenspunt in die fossielrekord.
Meer leidrade kan gevind word onder die gedrag van lewende mense. Navorsers kan afleidings maak oor konflik tussen vroeë menslike jagter-versamelaars deur hul naaste lewenparallelle te bestudeer, groepe soos die San van suidelike Afrika. Maar sulke vergelykings is vaag, merk Glowacki op.
Die San verskil baie van ons voorouers. Hulle woon in nasies, hulle word omring deur herders en hulle gaan markte toe. Dit beperk die nut om afleidings te maak oor ons eie verlede. " Tog is daar ander voorstelle dat hulpbronkompetisie nie altyd die wortel van menslike geweld is nie.
In Nieu -Guinee, byvoorbeeld, waar daar baie hulpbronne en grond is, het u tradisioneel 'n baie intense oorlogvoering gesien wat deur stam- en statusdinamika aangedryf is, sê Glowacki. Ons het geen manier om te weet of dit by Nataruk betrokke was nie. "
En ongeag die oorsprong daarvan, oorlogvoering duur voort, selfs in dieselfde streek van Afrika: "Dit is steeds 'n gebied met baie intense geweld in die 21ste eeu, " Glowacki sê. Dit was uit my oogpunt opvallend dat die eerste werklik goeie fossielbewyse vir oorlogvoering tussen eertydse jagter-versamelaars kom van 'n plek waar daar vandag nog steeds voortdurende intergroepgeweld is. "
Maar, sê die skrywers, daar is 'n ander aspek van menslike gedrag wat ook die toets van die tyd deurstaan ​​het.
Ons moet ook nie vergeet dat mense, uniek in die dierewêreld, ook in staat is tot buitengewone dade van altruïsme, deernis en omgee nie, " Mirazon Lahr. Albei is duidelik deel van ons natuur. "
Oorlog in antieke tye - Geskiedenis
Sal die krag die volgende keer wees as die ligte uitgaan? Jy kan.
Het u al gehoor van die alledaagse ouens wat hul gas -kilometers verdubbel (of meer)?
Vind uit hoe hulle dit doen! Meer as 175 wenke, truuks, tweaks, mods, idees en tegnologieë om te help jy kry ook beter gas kilometers! (In ENIGE voertuig).
Het u geweet dat die Tweede Wêreldoorlog NIE die eerste kernoorlog was wat hierdie planeet ooit beleef het nie?
Belaglik sê jy?
Dit is nie belaglik as u die bewyse ondersoek nie.
Die eerste wêreldwye kernoorlog
En 'n dekking van HISTORIESE verhoudings!
Dit is nie net balonie nie.
Die Bybel ondersteun dit.
Die geskrewe geskiedenis van Indië ondersteun dit.
Kulturele legendes en mites van regoor die wêreld ondersteun dit.
Moderne kernwetenskaplikes erken dit.
Argeologie ondersteun dit.
Geologie ondersteun dit.
Sterrekunde ondersteun dit.
Dit help selfs om te verduidelik waar vreemdelinge vandaan kom en hoe die antieke ruimtevaarderteorie aansluit.
Kom ons begin met maniere waarop die Bybel die idee van 'n antieke kernoorlog, wêreldwyd in teater, ondersteun.
Opgedateer deur (die outeur) T. Russell Benedict op 1-1-2016
As ons die laaste deel van die boek Genesis in die Ou Testament oopmaak, lees ons die interessante verhaal van die Israelitiese prins met die naam Josef, gevange geneem en verkoop as 'n slaaf in Egipte. Kortom, deur 'n reeks gekke gebeure, kom hy aan die bewind totdat hy ook 'n prins van Egipte is, net die tweede vir die farao self.
Dan het Josef 'n droom wat hom waarsku oor dreigende hongersnood. Hy hou dus sewe jaar lank elke stukkie graan en voedsel wat in Egipte beskikbaar is, op.
'N Hongersnood tref die HELE antieke wêreld, wat SEWE jaar duur (en Egipte oorleef, net soos die hele mensdom as gevolg van prins Joseph se versiendheid).
Die beskrywing van hierdie hongersnood pas by moderne scenario's en projeksies van 'n kernwinter na 'n wêreldwye kernoorlog, 'n winter (of mini-ystydperk) wat deur moderne weerkundiges en oorlogsbeplanners voorspel word om tussen 5 en 10 jaar te duur.
Lees self daaroor in Genesis hoofstuk 41. Twee keer na die einde van die hoofstuk word daar melding gemaak van die erns van die hongersnood met betrekking tot die hele wêreld, en as dit na die oorspronklike Hebreeuse teks kyk, verwys dit inderdaad na die inwoners van die hele aarde, nie net die Midde -Ooste nie. (Onthou, dit was bekend dat verskillende ou mense kundige seelui was, en dat hierdie frase na die hele wêreld verwys en dat Egipte die hele wêreld kon voed, nie 'n groot logistieke onmoontlikheid was nie. Moeilik, ja, maar NIE onmoontlik nie. het ook meer as net skepe gehad om in rond te kom. Hou aan lees.)
Die Bybel praat ook tussen die lyne oor 'n ander effek van hierdie kernoorlog: Stralingsvergiftiging van die mensdom.
As u deur die geslagte mans lees wat Joseph onmiddellik volg en let op hul lewensduur, is dit gemiddeld tussen 175 en 200 jaar. Dan kom prins Joseph saam, en nie 'n enkele persoon na hom leef meer as 130 jaar nie (en baie minder).
IETS gebeur tydens die leeftyd van Joseph wat die verwagte lewensduur van die mens byna in die helfte, wêreldwyd, verkort het. Die enigste ding wat pas, is globale bestralingsvergiftiging.
As 'n kanttekening dui die Genesis -verslag daarop dat die hongersnood iets te doen het met iets OOS van Israel. Hou dit in gedagte.
Maar ek hoor natuurlik nou dat sommige mense sê dat daardie Bybel nie 'n wettige geskiedenis is nie (alhoewel dit nog nooit kategories as onwaar bewys is nie - eintlik lyk dit asof die meeste argeologiese vondste wat ons maak slegs die Bybelse geskiedenis opgeteken het, eerder as om dit te weerlê).
Laat ons dus na 'n ander bron van antieke geskrewe geskiedenis gaan. Die geskiedenis van Indië, soos opgeteken in die Mahabharata ('n land OOS van Israel)..
Met behulp van vlieënde masjiene genaamd Vimanas wat gebruik is om kragtige vernietigingswapens te lanseer, teken die Mahabharata aan dat iemand die mense doodgemaak het.
"Die aarde het geskud, verskroei deur die verskriklike hitte van hierdie wapen. Olifante het in vlamme uitgebars en heen en weer gehardloop en op soek na beskerming teen terreur. Oor 'n groot gebied het ander diere op die grond verfrommel en gesterf. Die waters het gekook, en die wesens wat daarin woon, het ook gesterf. Van alle punte van die kompas reën die pyle van die vlam aanhoudend! "
Hierdie vernietiging is veroorsaak deur, " 'n enkele projektiel belas met al die krag van die heelal!"
Elders lees ons: "'n Gloeilamp van rook en vuur, so briljant soos tienduisend sonne in al sy glans opkom. Dit was die onbekende wapen, die yster donderbol, 'n reuse boodskapper van die dood!"
"Die lyke was so verbrand dat hulle nie meer herkenbaar was nie. Hare en spykers het uitgeval. Aardewerk het sonder rede gebreek. Voëls het versteur, in die lug rondgegaan en wit geword. Voedsel is vergiftig!"
Klink dit vir jou ook agterdogtig soos kernwapens?
En omdat ander mense hierdie bladsy afgesny het en dit as hul eie navorsing oor die internet geplaas het, voeg ek hier 'n blurb by. As u dit nie op die AncientNuclearWar dot com -webwerf lees nie, lees u iets wat iemand by my gesteel het, en u moet self na die webwerf gaan om die regte saak te lees en die nuutste inligting te kry oor die werklike boek wat ek skryf . Jammer. Dankie. -tyds
Maar daar is meer. Daar is legendes en mites uit byna elke mensekultuur wat op een of ander manier na hierdie oorlog of 'n uitval daarvan verwys. Kom ons ondersoek 'n paar daarvan.
Kortliks verwys die legendes van Atlantis omtrent almal na 'n baie tegnologies gevorderde beskawing met lugvlugvermoëns, wat in 'n enkele rampspoedige gebeurtenis onder die see verdwyn het. Sommige van die beste moderne navorsing oor die legendes bevestig dat die beskawing waarskynlik bestaan ​​het en dat dit vernietig is, vermoedelik deur 'n vulkaniese uitbarsting/ontploffing soos in die vernietiging van Pompei (of 'n kernontploffing?).
Die probleem is dat hulle nie seker is watter vulkaan nie.
Beste skatting van 'n datum vir die verdwyning van Atlantis? Ongeveer 2000 v.C.
Dan het u die Griekse legendes van 'n oorlog wat gesamentlik 'The Clash of the Titans' genoem word. En hoewel die spesifieke besonderhede moontlik in 'n mite gehul is, bly die punt: hulle is dit eens dat daar 'n ongelooflike vernietigende oorlog was tussen baie gevorderde beskawings.
Hoe gaan dit met die legendes wat wêreldwyd gevind word van klein mense, kabouters, feetjies, kabouters, ensovoorts, (google "klein mense geraamtes"), rasse mense wie se stigtingsbeskawings deur IETS uitgewis is?
Of wat van die legendes wat wêreldwyd gevind word van letterlike reuse (insluitend verwysings daarna in verskeie antieke godsdienstige skrifte van verskillende godsdienste en kontinente), groot voete, sasquatches, ensovoorts, (google "reuse geraamtes" - sommige is dalk hoaxes, maar almal daarvan?), rasse mense wie se aanvanklike beskawing (s) deur IETS uitgewis is?
Legendes uit die Vallei van die Dood in Siberië, Rusland.
Diep in die hart van Siberië lê 'n vreemde vallei waar die inwoners bang is om te trap omdat mense wat daarheen gaan, geneig is om nie huis toe te kom nie. Selfs sommige moderne ontdekkingsreisigers het inderdaad vreemd en ernstig siek geword toe hulle hierdie gebied verken het (naby Tunguska, die plek van 'n onverklaarbare, massiewe kernbom-ontploffing ongeveer honderd jaar gelede, lank voor die Tweede Wêreldoorlog). Die plaaslike bevolking noem dit verstaanbaar die Vallei van die Dood.
Maar die vreemde is dat die plaaslike bevolking ook legendes het wat verband hou met die vallei. Dit bevat besonderhede van 'n oeroue oorlog wat tussen hoogs gevorderde rasse gevoer is, met behulp van enorme wapens hier wat blykbaar bedreigings uit die lug kon afskiet (insluitend interplanetêre bedreigings - volgens die geskiedeniskanaal in elk geval).
En daar is klaarblyklik tegnologies gevorderde oorblyfsels en ou ruïnes in die omgewing, wat nog nie opgegrawe is nie.
Begin u begryp dat ons mensgeskiedenis oor hierdie oorlog beskik?
En maak dit ook nou meer sin waarom ons so min mensgeskiedenis voor ongeveer 2000 vC opgeteken het?
Natuurlik, toe die Romeine die biblioteek van Alexandrië verbrand, het ons die klein bietjie verloor wat ons toe nog gehad het.
Hy word ook algemeen opgemerk dat hy die Indiese geskiedenis aangehaal het terwyl hy na sy eerste kernontploffing kyk: "I am become death, the destroyer of worlds."
Ok, maar wat van die werklike argeologie? Is daar enige konkrete bewyse dat 'n wêreldwye kernoorlog in ons verlede plaasgevind het?
Die vorige verduideliking vir al hierdie verskynsels was 'meteroriete', maar die patrone is verkeerd. Byvoorbeeld, vir 'n meteoor om hierdie soort hitte te skep, is 'n impak nodig. Hierdie "Seas of Glass" het oor die algemeen geen impakkraters wat daarmee gepaard gaan nie.
Sou jy glo dat daar selfs ten minste een glas see op die maan is? (Meer hieroor binne 'n minuut.)
Die bomterrein van Indië en radioaktiewe ruïnes.
Kortom, die regering van Indië wou 'n nuwe behuisingsgemeenskap bou. In die omgewing van Rajasthan, Indië, 'n gebied wat 'n oppervlakte van drie vierkante kilometer beslaan, tien kilometer wes van Jodhpur, het hulle die grond ondersoek en huise gebou. Mense het ingetrek, maar begin siek word. Baie mense. Toe hulle ingaan om uit te vind hoekom, ontdek hulle dat die hele gebied onverklaarbaar radioaktief is en in 'n sirkelvormige patroon (met 'n baie radioaktief warm grondnulpunt) in ooreenstemming is met wat onder 'n tipiese lugontploffing plaasvind.
Hulle het die gebied ontruim, en dit is nou in wese 'n woestyn in kwarantyn.
Hulle het ook hele stede opgegrawe waar die mense en hul geraamtes gefossiliseer is, betyds gevries het op hul oomblik van onmiddellike dood, en die geraamtes is RADIOAKTIEF.
Die ruïnes van antieke kernreaktors.
By die Oklo -myn in Gaboen, Wes -Afrika, in 1972, het 'n onderneming uit Frankryk na Uranium gesoek om hul kernkragaanlegte aan te vul. In 'n gebied met stabiele geologie het hulle 'n aantal afsettings gevind, almal vreemd genoeg in 'n reguit ry, en dit aktief ontgin.
Other skeletons of these giants have been unearthed on every single continent as well. Just google "Giant Skeletons" for pics for yourself, if you don't believe me (Some are apparently hoaxes, but ALL of them. ). Or if you regtig want your breath taken away, Google Youtube with "Giant human footprint South Africa" for a crazy big fossilized genuine human footprint of a giant estimated to be 28
And because various scum suckers have been reposting this page across the net without giving me accurate credit, I (tim, the original author) am adding a disclaimer here. If you are not currently on the AncientNuclear War dot com website, you are reading plagiarized material, and you might or might not be reading my real thoughts on the subject. Please come to the real site I just mentioned. Jammer. - the original author Tim Benedict
And one last time, because several different bottom feeders have reposted this page in other places on the net without giving me proper credit and/or even claiming it as their own work, I (timothy benedict, the original author, google me) have to add a disclaimer here. Jammer oor dit. If you are not currently looking at my Ancient NuclearWar dot com URL, you are reading a ripoff site. And worse, you might not even be reading my original words, or seeing my original conclusions, or getting the info on the book I am writing about this stuff. I suppose I should be flattered by this attention and their attempts at imitation, but I'm not amused in the least. Sorry for the interruption of thought flow there. - the author timothy benedict