Lady in red having fun swallowing sperm - KeezMovies.com
<iframe src="//www.keezmovies.com/embed/Lady-in-red-having-fun-swallowing-sperm-3585602" frameborder="0" height="490" width="608" scrolling="no" name="keezmovies_embed_video"></iframe><br /><a href="//www.keezmovies.com/video/Lady-in-red-having-fun-swallowing-sperm-3585602">Lady in red having fun swallowing sperm</a> brought to you by <a href="//www.keezmovies.com/">KeezMovies.com</a>
Tags: cumshot, fetish, closeups, bukkake, hugedick Newton Hoodies | TeePublic
Browse › Newton › Hoodies
Main Tag Isaac Newton Hoodie
Let's Get (a) Physical Hoodie
Isaac Newton / Iron Maiden Mashup Tee Hoodie
Cam Newton Fist Hoodie
So, What's the Speed of Dark? Hoodie
Cam Prayer Hoodie
1 - Newton Hoodie
THIS NURSE BLEEDS BLACK AND BLUE Hoodie
Cam Newton "Dab" Hoodie
CAMVP "Grime" Hoodie
Queen City Savior Hoodie Versindaba » Blog Archive » Breyten Breytenbach. (m)aanwesig: die saamnaat ‘n landelike berig
(m)aanwesig : die saamnaat ‘n landelike berig
vir Johnny Blom
« in search of brothers no longer alive
… I will speak to you, even if you’re dead »
het ek jou vertel dat ek met jou wil dans ?
het ek jou meegedeel skrywe is
om stilte met die hand groot te maak
tot die weggooipit in vervulling kom
om ander betekenisse van voëls
en brommers en miere en vrot te verken ?
in die kuns van soeke na ritme en maat
moet jy jou lewe weggooi vir skaduwee
passies se volg en behoud :
is elke skrywe
soos die lewe ‘n fout
het ek dit bekend kon maak
dat daar met wakkerword
‘n vlieënde skilpadjie op my vinger kom sit het ?
die lieweheersbesie verdwaal oor die laken
waad van ons woordeboek in dooie taal
duskant lietsjie en lieweling neffens gottabeentjie
se skryn wanneer pyn oorbly ook al dans
die hand nie meer haar tekens en selwe
omdat alles daarmee gesê sou wees ?
want sonder beweging
is ook die dood
met skemeroggend se skuinsreën motte
kom verslind ‘n jakkals fyn-fyn sywaartsstap die perskes
van gister se wind uit die boom gewaai,
lig sy snoet na die hemel op soek
na ‘n blinde tekenweging van aanwesigheid
om te verdwyn soos ‘n deuntjie in die skaduwees
palmiet en struik wat die kuil omsoom.
die een-saam goudvis rooi met banierstert
wit rimpelende vinne onder blaar
mymeringe op die oppervlak tussen wier
en waterblomme sal die saammaat droom
waarvan afskeid geneem moet word
o moenie glo die dood is alleen die eenmalige
sluis waar in- en uitsluiting gesleutel
in die sloot verroes tot water nie –
afsterwe is immers ‘n lewenstog
om aan die hand van sluimerdroomvaarte
oor te gaan na die land van beskrywing, die einde
en einderloosheid waar verloop
se uitlooptyd ritmies die maatsdans
sal wees vir die verslingerde rympiesmaker
wat met elke vastrap se koue rilling
‘n kors afbreeklewe weg laat kalwer
sodat afskeid weer en weer geneem mag word
het ek jou al vertel dat ek met jou wil dans
ook wanneer die afskeidsritueel makeer ?
nou skemersilhoeëte die aandskap vlek
wéét jy ook deursigtigheid is die skermskyn
behoefte om bloed te deel met die geboortelyn
van nie kerm om die besinning van bevraagtekens nie
soos die singende sinmaak van my pa
wanneer hy gehoed en –das berg-oor ry
om die uitboek se afskeidvaart saam te neem
vir sy sterwende broer in daardie voorkamer
langs die watersloot deur groentetuin en boord beskerm –
loekwart, koejawel, kweper, appelkoos –
en die hemel silwerblou babbelend in die stroom.
waarnatoe gaan die gesprek tog langs die bed ?
boodskappe vir oorkant en ‘n soengroet toevertrou
aan die verdonkerde vertrek wat ruik na kanfer
en gestrykte linne ? my oom se bril
het al die jare moes blink onder die bleek
voorkop beskadu deur die werkershoed se rand
en nou is dit vaal. tant Joey bring koffie
met doilies onder pierings op die etenstafel,
sy lê haar lippe aan niks en draai weg
om verwese die waas
doodgaanglans uit haar oë te vee
waarmee sal ons die oorgangsriel begelei ?
vry ? soos my ma en haar susters
uitvlug na Nagwag om nog één keer
musiek op te tower en eie skaduwees
te maak dans oor die werf
en bevry die donkerkom uit te lag ?
ons skaduwees van skrywe is stil
huisbediendes, skaapwagters wat geen afstand
onderskei tussen skaap en ster, verre gesante
met die glinsterende brokaat
van ou-ou woorde oor verslete klede
elke keer wanneer ek
‘n vars perske eet sommer met die hand
uit die pit gegroei
om kamma boom te word
maar die vrug o so soet o so rooi
moet ek dink aan die verblindende
skittering van my pa se knipmeslem
waar hy met die goiingsak onthousels
agter die huis hurksit in die son
om die moere van die aartappels te skei
en die oë te skreef teen die muur
se witkaatsing. my viooltjie-ouma
is gister weggesluier sodat haar lyk
mag lewe in ons gedagtekuil.
my pa dra lanferband
om bo-arm en hoed
om die rou by te hou
het ek jou vertel dat ek met jou
op ‘n jakkalsdraffie die foxtrot en flamenco
en galoppie en tango en die keelklop vashou
van die konsertinahuil wil kotiljons
wanneer daglig die opstal soen vir die nag
om te mag verdwyn soos stilte
verskuil in die skaduwees ? elke keer
as troureën uitsak oor die land van beskrywing
omdat ek ‘n vars perske sou pluk
uit die tuin of optel in die gras
waar wespes en muise en maaiers
dit nog nie gestroop het van skyn
om niks oor oor te laat bly
vir jagter of jakkals of wildevark nie,
moet ek onthou hoe my pa
se sakmes se lem die wind sny,
vlees blootlê om die lewe
sigbaar te maak in skywe
vir die verorbering van innigheid
en so die tong te versoen
met woordslyt. o neem
hiermee my vrug
uit die droom,
my aandgesig en my aangeepyn.
omring my met jou liefde
vir die dans,
vir wanneer ons
jakkalskaal nog één maal
afdaal in die poel stilte
en dat daar altyd
altyd perskes mag wees
rooi in die oggendwind
om die boom vir jou
bedelaarbruidegom se besoek
om te praat
25 Julie 2017, Can Ocells – 4 Augustus, Paname
Tags: Breyten Breytenbach gedigte
Monday, March 26th, 2018 | Gedigte.
9 Kommentare op “Breyten Breytenbach. (m)aanwesig: die saamnaat ‘n landelike berig”
March 26th, 2018 at 10:35 pm
Ver in die wêreld – dis ons dese en ons gene – altyd ‘n oopmaakverlede en ‘n oopgaantoekoms wat veel verder strek as ons eie toegaan – word ‘n eerste kleindogter (Juffroutjie Naamloos) vir Marlise gebore… En tegelykertyd, nog verder, en in volle medewete en sonder dat die een van die ander weet, ‘n kleinseun vir Louis. ‘n Rabbyntjie. Mag hulle albei Rabi’s wees – én digters: net om nie te heilig te wees en hulself in al die twyfels van syn nie te ernstig te bejeën nie. En mag hulle tog, waar hulle ook groot en mooi en sterk gaan word, ook leer van die wakende en sardoniese donker oog, welwillend en beskermend, van hulle groot-oom Jan Rabie.
Ons is saam met Marlise en Louis hartseer en verheugd. Hartseer omdat hierdie vreugdevolle aankomste in die verte moet wees, die verspreiding is ons voorland – maar bly omdat ons weet dat danksy julle hulle ook reeds die erfgenames en draers is van ‘n see en van wind en van berge en van ‘n soeke na regverdige en beskermende en respekvolle menswees.
En ons wéét hoe besonder bevoorreg hierdie twee aankomelinge is om so ‘n ouma van ma-kant en so ‘n oupa van pa-kant te mag ‘erf’.
Lewies & Meraai :
March 27th, 2018 at 11:34 am
Baie dankie Breyten! Ons is die bevoorregtes van verre ienkies-op-n-ry, en ook om jou (m)aanwesigheid op hierdie web-dam te geniet!
March 27th, 2018 at 1:09 pm
Veels geluk ouma en oupa! Sulke kleinkindertjies is wonderlike wesentjies. Hulle bekyk die wêreld met splinternuwe oë. Mag hulle vir julle groot vreugde bring deur die jare.
March 30th, 2018 at 10:52 am
hoe lieflik ~ om so iets moois op silfe-dag te lees
April 1st, 2018 at 8:47 pm
Waar anders kan woorde nog so verbroeder – of “saamnaat,” en “saammaats” word – as in die konteks van hierdie gedig?
En die oorspronklike landelike “jakkalskaal” (BB se voorlaaste strofe) hom beter distansieer van die geykte, metropolitaanse “poedelnaak”?
Mag die “offerhandskrywe,” soos dié van Sophokles op sy 86 destyds, versterk bly.
April 2nd, 2018 at 8:00 pm
maar ‘n jakkalsie het tog altyd sy pels, terwyl ons… ons is baie kaal, maar ons kan dans
saamnaat laat dink my ook aan om iets saam te stik… soos twee lappe aanmekaar vaswerk… van Sophokles weet ek ongelukkig.. sopho… maar van sapho weet ek darem al
April 2nd, 2018 at 8:02 pm
Verskoning: Sappho of dan Sapfo?
April 3rd, 2018 at 7:27 pm
(tussen hakies, Annora, die laaste jakkals wat vir my self gesê het hy’s ‘n jakkals se van was Versfeld)
April 9th, 2018 at 1:19 am
die veld van verse.. en die jakkalsie se draf-draf.. hm.