Markus 16: 1-8 – Julle sal Hom sien – Paassondag – NGK Somerstrand
Markus 16: 1-8 – Julle sal Hom sien – Paassondag
Written by on 05/04/2015 . Posted in Chris van Wyk.
Lied 409:1 Hoor jy die Paasfeesklokke? Hul lui van vroegdag af – staan (orrel)
Lied 409:2 Hoor jy die Paasfeesklokke? Die Heer het opgestaan! – staan (orrel)
Lied 409:3 Hoor jy die Paasfeesklokke? Die Heer voer heerskappy – staan (orrel)
Flam 17 (x2) Dit is die dag wat die Here gemaak het – staan (groep)
Dit is die dag wat die Here gemaak het.
kom laat ons juig, laat ons bly wees daaroor. Refrein:
Flam 120:1-3 Hy is Heer! Hy is Heer! Hy's oorwinnaar oor die dood en Hy is Heer! – staan (groep)
Hy, Jesus, is die Heer. 2. Hy regeer,
Hy, Jesus, Hy regeer! 3. Hy kom weer,
V: Saam met dié wat getuies was van die gebeure van die eerste Goeie Vrydag bely ons in die geloof
Lied 414:1-2 Juig verlostes, juig en sing – sit (orrel)
1. Juig, verlostes, juig en sing.
Halleluja! Halleluja! 1. Christ the Lord is risen today!
All creation, join to say:
Sing, o heavens, and earth, reply:
2. Hy het klaar die stryd gestry.
Lewe is vir ons verkry.
Roem die Vors wat leef en heers.
God se volk vier ewig fees.
Halleluja! Halleluja! 2. Love's redeeming work is done,
Lily Barlow – Johan en Hanneke Barlow
Luka Gouws – Danie Gouws en Jeanne Scheffer
Karla Bruwer – Altus en Lindie Bruwer
Lied 293:1 Jesus neem ons kleine kinders met 'n hart vol liefde aan­ – sit
Jesus neem ons kleine kinders,
met 'n hart vol liefde aan;
Solis Elsje Nelson – (Annelie van Rooyen se teks)
Sy lig op jou pad
Hy néém jou na waters van rus
Jou vesting en rots
Hý laat jou staan op die hoogte
Die Here is OM jou
Die duister word lig
Hý laat jou lig helder skyn
Van Hom kom jou hulp
Jou siel sal Hy ewig bewaar.
Hy is BY jou Sy Seun gee Hy uit
En Hy leer jou Sy waarheid
8Hulle het uit die graf uitgegaan en weggehardloop terwyl hulle gebewe het van die skrik. Hulle het vir niemand anders iets daarvan gesê nie, want hulle was bang. 16 When the Sabbath was over, Mary Magdalene, Mary the mother of James, and Salome bought spices so that they might go to anoint Jesus' body. 2 Very early on the first day of the week, just after sunrise, they were on their way to the tomb 3 and they asked each other, "Who will roll the stone away from the entrance of the tomb?"
Die eenvoudige boodskap van die opstanding
Ek wil begin met die eenvoudige boodskap van hierdie gedeelte, soos Carolyn Brown dit vir ons in haar boodskappe vir kinders opsom.
Die Here bewys in die eerste plek met dié opstanding dat Hy die sterkste persoon in die heelal is. Op Goeie Vrydag het die slegte ouens gedink dat hulle gewen het. Die Joodse Raad het gedink hulle het sy stem stil gemaak. Jesus het immers aan die kruis gesterf. Sy liggaam is weggebêre in 'n graf wat deur 'n klomp soldate opgepas is. Hulle het gedink dit was die laaste sien van Jesus.
Op Paassondag het die Here Jesus hulle egter totaal verras. Hy het die dood oorwin. Hy het uit die graf opgestaan. Die goeie ouens, Jesus en sy dissipels, het gewen. Jesus het uit die dood opgestaan. God het sy mag oor die dood gewys. Niemand is soos Hy nie. Niemand kan doen wat Hy kan doen nie. Ons kan ons met Hom identifiseer. Ons God is 'n magtige en ontsagwekkende God.
Dit beteken in die tweede plek dat Jesus lewe. Hy het opgestaan om vir altyd by ons te wees. Om die waarheid te sê, Hy sal by ons wees, selfs al gaan ons dood. Jesus wys vir ons dat ons die dood nie hoef te vrees nie. Ons sal lewe al het ons ook gesterwe. Hy verseker ons dat ons nie bang hoef te wees vir die dood nie. Alles het immers verander met sy opstanding.
Dit beteken in die derde plek dat ons sondes vergewe is. Dit is die groot boodskap van die opstanding. Jesus het ons vergewe. Hy het die las van die sonde van ons skouers kom afhaal. Trouens, Jesus het selfs die mense vergewe wat Hom aan die kruis vasgespyker het. Een van die sondaars wat langs Hom gehang het, is aan die kruis vergewe. Hoeveel te meer sal Hy nie al ons sondes vergewe, ons wat in Hom glo en wat Hom dien nie.
Die hartklop van ons geloof
Dit is die hartklop van ons geloof. Die leë graf, soos Markus daaroor skrywe in hoofstuk 16, getuig van Christus se opstanding. Dit is die sentrum van die Christelike geloof, ons geloof:
God is die sterkste.
Ons kan dit glo.
Dit voel egter soms so onwerklik
Tog is dit soms of dit vir ons ongelooflik is, ver verwyderd, bonatuurlik. Ons sukkel om dit oor te vertel nie, om dit te verkondig. Ons is bang andere gaan vir ons lag, skaam om in vandag se rasionele en moderne tyd dit te vertel; daaroor te praat. Ek kyk dié week na 'n onderhoud met Bono waarin hy sy geloof in die opstanding bely teenoor 'n joernalis wat moeite het om sy ongeloof te bedwing. Dit is asof die joernalis amper nie met die onderhoud wil aangaan nie, só stuit dit hom teen die bors dat Bono só spontaan en oortuigend oor die Here Jesus praat.
Ons Westerse denkwyse maak dit vir ons moeilik om die opstanding werklik te glo, wat nog te sê om dit oor te vertel te midde van teorieë oor relatiwiteit en die kleinste kwantumdeeltjies van molekules, oor die wetenskap van die ontstaan en bestaan van die heelal, oor die kompleksiteit van die menslike brein en ons bewussyn.
Dit is egter natuurlik niks nuut om so te voel nie. Eeue terug, reeds in die tweede eeu n.C., het Celsus 'n Griekse filosoof met die kerkvader Origenes gespot oor die "geskinder van die vroue by die leë graf". En ja, selfs die vroue lees ons, die eerste getuies by die leë graf, het verskrik gevlug en eers vir niemand iets daarvan gesê nie.
Tóg, tóg was daar 'n leë graf en was die opstanding waar en werklik. "Hy is nie hier nie", sê die jongman by die graf. Nie onwerklik en verwyderd nie. Dirkie Smit skryf dat as daar geen opstanding was nie, dan was daar ook geen dissipels nie, geen Nuwe Testament nie, geen kerk nie, geen prediking nie. Óns sou nie hier gewees het vanoggend nie. As Jesus nie opgestaan het nie, het alles saam met Hom in die graf in duie gestort.
Die vroue wat die eerste Sondagmôre na die kruisiging by die graf aankom, word eerste met hierdie feitelike werklikheid begroet. Hulle wonder nog wie die klip voor die graf gaan wegrol sodat hulle Jesus se liggaam kan versorg, toe loop hulle hul in 'n leë, oop graf vas.
Die jongman met die lang wit klere wat daar sit, spreek 'n belydenis uit oor Jesus van Nasaret, wat gekruisig is, wat neergelê is in die graf, wat uit die dood opgewek is:
"Moenie skrik nie!" sê hy vir hulle. "Julle soek Jesus van Nasaret, wat gekruisig is. Hy is uit die dood opgewek. Hy is nie hier nie. Kyk, daar is die plek waar hulle Hom neergelê het. Maar gaan sê vir sy dissipels en in die besonder vir Petrus: Hy gaan julle vooruit na Galilea toe. Daar sal julle Hom sien soos Hy vir julle gesê het."
Daar sal julle Hom sien soos Hy vir julle gesê het. Inderdaad!
Die jongman se woorde is 'n aanmoediging vir die vroue en die dissipels. Die vroue fokus aanvanklik op Jesus se dood, maar word bemoedig deur die mededeling dat Jesus lewe. Hulle moenie vrees nie. Hulle moet nou fokus op sy lewe.
En ons weet dat die dissipels almal voor Jesus se kruisiging van Hom weggevlug het, soos die Markusevangelie ons vertel. Petrus het Jesus verraai. Maar nou is alles anders. Die blye nuus is dat Jesus húlle nie verraai en húlle nie verlaat nie. Jesus bly steeds die pad met hulle loop. Daarom sê die jongman die vroue moet: "in besonder vir Petrus," gaan sê Jesus wil hulle weer sien! Jesus wil hom herstel in sy vertroue in God en sy status as leier binne die dissipelgemeenskap.
Terug na waar alles begin het
Dit is die hart van die saak. Want, hulle hét Hom gesien. Nie net die dissipels nie, ook die wyer kring van volgelinge van Jesus. Op 'n keer was daar self 'n groep van 500 mense bymekaar aan wie Jesus verskyn het (1 Kor. 15:6). Trouens, Paulus nooi die gelowiges in Korinte uit om met dié mense kontak te maak en hulleself te vergewis van die feite. Dit is nou as hulle hom wat Paulus is nie sou wou glo nie, want hy het immers self ook die Here Jesus gesien ná die kruisdood. Paulus is ook een van die ooggetuies van die opstanding van Jesus.
Die opstanding van Jesus berus dus op ooggetuie verslae van 'n beduidende klomp mense direk ná die kruisgebeure aan die begin van ons jaartelling. Soos William Craig sê:
"Any adequate historical hypothesis about the resurrection must explain four established facts: Jesus' burial, the discovery of his empty tomb, his postmortem appearances and the origin of the disciples' belief in his resurrection. The best explanation of these facts is that God raised Jesus from the dead."
Jesus is gekruisig. Dit is 'n feit. Jesus is begrawe. Dit is 'n feit. Jesus se graf was leeg. Dit is 'n feit. Jesus het aan die gelowiges verskyn. Hulle het Hom gesien. Dit is 'n feit. Die dissipels het van die begin af die opstanding van Jesus verkondig, reg oor die bekende wêreld. Dit is 'n feit. Die beste verklaring hiervan is dus dat Jesus uit die dood opgestaan het.
En ons weet dat hierdie sien van die lewende Jesus die dissipels weer nuwe lewe en koers gegee het, soos die evangelie van Johannes vertel en Lukas verder in Handelinge vir ons neergepen het. Hier in Markus lees ons nog dat die vroue – na die ontmoeting met die jongman met die lang wit klere, die een wat daar sit in die leë graf – bewend van skrik weghardloop. Ons weet egter dat die ontmoeting met en sien van Jesus ook vir hulle verander het. Hulle het van beangste en bewende papbroeke verander in oortuigde gelowiges.
Dit is steeds so. Die sien van die opgestane Here, die ontmoeting met die lewende gekruisigde Christus, is wat ons lewe aan die een kant omvergooi en aan die ander kant verander. Dit het met die dissipels gebeur. Dit het met Petrus gebeur. Dit het met Paulus gebeur. Dit het met al die ander geloofshelde in die Nuwe Testament en oor die eeue heen gebeur. Om die opgestane Here te sien, gooi ons eenvoudig omver. Draai ons om. Gee ons nuwe fokus. Nuwe perspektiewe.
So word ons elke Sondag opnuut omgedraai. Sondag neem ons weer terug na die leë graf en die nuwe lewe wat daar begin het. Op Sondag word die leë graf oopgeskuif, sodat ons die nuwe lewe nuut kan sien.
Ons wat ook gedurende die week soms verskrik vlug van die Goddelike opstanding en amper vir niemand iets van die wonder daarvan vertel nie, word herinner om terug te gaan, weer te gaan lees en dan te gaan vertel: "Hy is nie hier nie". "Hy gaan julle vooruit."
Daarom oriënteer die opstanding ons. Elke Sondag. Die eerste dag van die week. Die opstanding herinner ons aan die regte perspektief, met watter bril ons na die wêreld kan en moet kyk. Ons kyk na die wêreld, ons verwarde en verskriklike wêreld, met die bril van die opstanding.