Book or Screen - Astrodienst Guest user u1353432253
31-Aug-2016, 08:08 UT/GMT O, Eiland van die Son – Nie vir kinders
O, Eiland van die Son
Maleisië het ‘n baie digte bevolking van langafstandbusse. Gerieflikheidshalwe kies ons dié opsie om te beweeg en gevolglik is ons tot ‘n mate aangewese op die raad van buskaartjieverkopers oor ons volgende bestemming. So word ons omgepraat deur een op Tarah Nata se busstasie om die Perhentian Eilande te besoek. Nog nooit van gehoor nie. Maar hoe kan ‘n buskaartjieverkoper nou verkeerd wees?
Die eilandjies lê aan die noordelike deel van Maleisië se ooskus. Regoor Kuala Besut. Ook nog nooit van gehoor nie. Daar is ‘n hele paar eilandjies, en ons kies die kleinste enetjie van die twee waarop akkommodasie beskikbaar is, Kecil. Ons besluit oor blyplek, kies datums, en koop die buskaartjies, heen-en-terug. O ja, dis ‘n eiland – ons koop ook bootkaartjies, ook heen-en-terug. So kies ons koers ooswaarts na ons kuier in die Cameron Hooglande.
Ons kom op ‘n snikhete Donderdagmiddag by Kecil aan. Daar is ‘n pier en ‘n soompie strandkafeetjies, blyplekkies en ander geboutjies ingeryg langs die strand. Die water is onnatuurlik blou en warm. Wiegende kokospalms en ‘n wit sandstrand, die brandertjies kabbel, die bootjies dobber. Ons blyplek is ‘n klipgooi van die pier af. O, Eiland van die Son, ons stap sommer.
Ons kry ‘n kamer wat uitloer tussen twee kokospalms. Al die kamers rus op stelte, blykbaar vir beter ventilasie. Behalwe die ventilasie skarrel daar elke nou-en-dan ‘n likkewaan tussen die stelte deur. Direk agter ons is die woude. Die water is verleidelik en voordat jy kan sê “likkewaan”, swem ons.
Later word tafels en stoele op die strand uitgepak vir aandete. Dis so lekker hier, mens wil sommer met jou voete ook vuiste maak.
Dis snorkelwêreld dié, en ons oordoen dit byna. Eers neem ons ‘n bootjie en gaan swem saam met seeskilpaaie. Ons hang ook bokant korale en visse in alle denkbare kleure, groottes en vorme. Die aand knak ons ‘n Tiger by een van die strandkafeetjies op Long Beach.
Op die tweede dag leen ons weer snorkels en stap op ‘n stil paadjie deur die woud na klein strandjies waar ons die enigste mense is. En ons snorkel. Ons kry vir Nemo en haar gesin. Ook die uitgebreide familie. Nooit geweet die Nemo’s is so baie nie.
Op die derde dag vra ons ‘n watertaxi om ons te gaan aflaai op ‘n strand wat nie te voet bereikbaar is nie. En ons snorkel. Ek sorg vir ‘n hele paar persoonlike bestes: Langste tyd aaneen in die water, langste ent geswem deur ‘n Kalaharikind sonder om te rus, en een van net twee mense wat op 18 Junie 2017 deurgebring het op Romantic Beach.
Hoewel daar seker reisigers is wat dit so verkies, dink ek nie mens moet alleen reis nie. Dis soveel moeiliker om rigting te kry, om inligting in te samel en dis bloot onopwindend om nie jou ervarings met iemand te deel nie. As mens alleen reis, lag jy ook minder en kan jy ook nie gereeld beken dat jy tevrede is nie. Die Perhentian Eilande is ‘n bestemming wat mens beslis nie alleen moet ervaar nie.
Author oudoringPosted on Junie 24, 2017 Categories Afrikaans, Maleisië, reis, TravelTags Bus, Kalaharikind, Long Beach, Perhentian, Snorkel, Tiger
4 thoughts on “O, Eiland van die Son”
Junie 25, 2017 om 12:12 nm
Ag nee man!!!! Hoe lank gaan my lys nòg word deur hier op jou blog te kuier!!! Vir my is hierdie wonderlike inligting. Ek en Bertus wou al lankal op een van Maleisië se eilande gaan vakansie hou. Dink jy hierdie is die antwoord…siende julle òns mense is en weet waarvan Suid-Afrikaners hou??
Junie 25, 2017 om 12:21 nm
Beslis, as julle ook hou van vakansieplekke sonder fieterjasies. Maar ons is nog nie klaar met Maleisië nie, ons gaan nog Borneo toe ook. Hou ons dop!
Junie 25, 2017 om 12:34 nm
Gaan beslis dophou!
Junie 25, 2017 om 6:47 nm
Sal jy vir my meer inligting gee, asb. Soos hoeveel verblyf kos, etes? Hoe kom mens van die lughawe af tot daar? My e-pos adres: unasteenkamp@gmail.com
Vorige Previous post: Die Lêndies van die Hooglande
Volgende Next post: Die mooi van mengel