Berkhof sê dit nie in soveel woorde nie, maar dit kom daarop neer dat God Homself nie teen sy liefde vir die mens en die genade wat Hy bewys wil verdedig nie. Wanneer God in sy almag die skepping moet verdelg as die mens met sy sonde voor God kom staan, tree God se weerloosheid in en word sy liefde en genade die teenpool van sy oordeel. Ons sien dit in heelwat verhale in die Bybel: Wanneer God Kain moet veroordeel, bewys Hy genade. Wanneer God Dawid moet laat sterf, gee Hy hom nog ’n kans. Waar Jesus die owerspelige vrou moet straf, spreek Hy haar vry.
Here, maak my ook weerloos teen u genade en liefde. Gee dat liefde en genade oor my lewe die oorhand sal kry sodat ek ook ’n seën kan wees vir die wêreld. Amen.
Die skrywer van Psalm 51 smeek die Here egter nie vir genade primêr omdat God soos ’n regter genade betoon nie. Ja, God is wel die een wat sonde ook vergewe (51: 6), maar die skrywer kan die Here smeek vir genade weens God se troue liefde (51: 3a) en God se groot barmhartigheid (51: 3b).
Natuurlik is afhanklikheid en weerbaarheid net so ’n groot deel van hierdie metafoor wat met die "baarmoeder" verband hou. In die baarmoeder is ’n mens afhanklik van ’n ander se sorg, jy is weerloos en kwesbaar. Net so, besef ons, is ons in die lewe weerloos en kwesbaar. Maar net so kan ons ook saam met die skrywer van Psalm 51 die Here nader en smeek vir beskerming weens God se groot barmhartigheid.