Toe ŉ ER24-paramedikus van Witbank vroeër vanjaar na ŉ ongelukstoneel ontbied is, het sy nie geweet sy gaan self later die aand in die hospitaal beland nie.
Vroeër vanjaar het De Swardt se familie en spanlede van die Witbank-basis hul ondersteuning gewys deur hul hare af te skeer. “Dit was ŉ baie emosionele dag, maar dit was vir my baie duidelik dat ek nie alleen hierdeur gaan nie,” het sy gesê.
Hoewel De Swardt reeds in 2011 ŉ emmerlysie opgestel het, het sy besluit om daarmee voort te gaan. Nié omdat sy gedink het sy gaan sterf nie, het sy gesê, maar omdat sy nou haar lewe wil vier.
“Die treinwedren was soveel pret. Ons het gesels en gelag gedurende die wedren. Dit was belangrik om vir Lauren te wys sy kan dit doen. Sy is ŉ groot inspirasie vir ons almal.”
“Ek glo dat God my die visie van die lewe gegee het deur hierdie lewensgevaarlike siekte. Ek wens regtig dat mense die lewe kon sien soos ek – net sonder die siekte,” het De Swardt gesê.
“Selfs wanneer jy met ŉ lewensgevaarlike siekte gediagnoseer word, behoort jy dit nie as ŉ doodsvonnis te ervaar nie. Jou denke en jou geloof is so belangrik. Ek glo dat, maak nie saak hoe sleg dinge raak nie, jy steeds kan opstaan. Dit is wat ek gedoen het.”
`n Sege van 35-26 Vrydag oor die Blou Bulle op hul eie Loftus Versveld het Boland in staat gestel om die Pumas verby te steek in die opstelronde vir die reeks om die Curriebeker.
Die Pumas was weliswaar nie die naweek in aksie nie, maar het nes die Boland 11 wedstryde agter die blad, waarvan die Wynboere nege en die Laevelders agt gewen het.
Ná die slagting in Auckland bestaan die versoeking om die All Blacks op ’n troon te plaas en min fout te soek met hoe hulle speel (dis mos wat die hele rugbywêreld doen). Maar dit was ’n wraakgevulde vertoning wat ook deur geelkaarte en ongedwonge Wallaby-foute beïnvloed is.
Die eerste reël is om hulle fisies uit te daag omdat hulle juis ’n fisiese uitdaging bied en dit as ’n middel inspan. Ditto die Wallabies, juis omdat hulle nie altyd goed in hierdie area van die spel vaar nie.
Die Nieu-Seelanders se vaste vyf, veral Brodie Retallick, was puik teen die Wallabies en het die platform vir hul gevaarlike agterspelers geskep om bresse te slaan en teenaanvalle te loods. Jy gaan nie vorder teen hulle as jy hulle nie daar in toom kan hou nie.
Daar word baie gekla oor Suid-Afrika se voorspeler-gedrewe speelstyl en ons eie afhanklikheid van die dryfmaalbeweging.
Die All Blacks gebruik self die dryfmaalbeweging wanneer dit hulle pas (soos teen Australië), maar sal dit waarskynlik nie ruimskoots teen Suid-Afrika kan inspan nie. Ons het verlede jaar juis só ’n drie téén hulle in Wellington gedruk en dit bly een van ons beste wapens.