Hoe die Amerikaanse lugmag UFO's tydens die Koue Oorlog ondersoek het - GESKIEDENIS - Geskiedenis Podcasts - 2021
Hoe die Amerikaanse lugmag UFO's tydens die Koue Oorlog ondersoek het
Die middag van 24 Junie 1947 vlieg die amateur -vlieënier Kenneth Arnold naby Mount Rainier, Washington, toe hy skielik nege ongewone voorwerpe op die horison sien. Arnold beweer dat die vaartuig van kant tot kant gevlieg en eenstemmig omgedraai het soos 'die stert van 'n Chinese vlieër', en hy skat dat dit ongeveer 1,700 myl per uur beweeg - baie vinniger as enige bekende vliegtuig. Hy het aanvanklik aangeneem dat die voorwerpe wat fisika verweer, geheime militêre voertuie moet wees, maar hy het later erken dat die voorval 'vir my 'n raaisel was as vir almal'.
Die buitengewone verhaal van Arnold het spoedig in koerante regoor die land gekom, en verslaggewers het op sy beskrywing van die voorwerpe gesê dat dit 'soos 'n piering' beweeg as jy dit oor die water slaan. Binne 'n paar dae is die term 'vlieënde piering' gebore.
Saam met die beroemde voorval in Julie 1947 in Roswell, New Mexico, toe die lugmag beweer dat 'n militêre weerballon vir 'n uitheemse ruimtetuig verkeerd was, het Arnold se ontmoeting gehelp om 'n golf van "vlieënde piering" waarnemings in die Verenigde State te veroorsaak. Die weermag het die meeste van hierdie 'nabye ontmoetings' as 'n verkeerde identifikasie of blote hokum opsy gesit, maar 'n paar berigte kom van lugverkeersleiers en kommersiële vlieëniers-mense wat opgelei is om met 'n onderskeidende oog deur die lug te soek. Die histerie het ook met die begin van die Koue Oorlog saamgeval, en baie het laat bespiegel dat die geheimsinnige waarnemings vyandige Sowjetvliegtuie kan wees.
So het amptelike owerheidsondersoeke na die geheimsinnige verskynsels begin.
LEES MEER: Interaktiewe kaart: UFO -waarnemings wat ernstig deur die Amerikaanse regering geneem is
Eerste aanvalle: Projekteken
Na 'n amptelike ondersoek van die lugmag, het luitenant-generaal Nathan Twining aan die einde van 1947 'n memorandum afgevuur waarin die verskynsel "vlieënde skyf" beskryf word as "iets werklik en nie visioenêr of fiktief nie." Hy het voorgestel dat die weermag 'n ondersoek begin na die bron van die waarnemings.
Teen 1948 het die Lugmag 'Project Sign' begin, die eerste van drie militêre kantore wat die versameling en ontleding van verslae van wat 'ongeïdentifiseerde vlieënde voorwerpe' genoem word, moes versamel. Die ondersoekers van Project Sign het vinnig tot die gevolgtrekking gekom dat UFO's nie van agter die ystergordyn kom nie - hul vliegkenmerke stem eenvoudig nie ooreen met dié van enige mensgemaakte vliegtuig nie - maar sommige in die span het moontlik die idee aangeneem dat UFO's nie van hierdie wêreld was nie.
Volgens die lugmagoffisier Edward Ruppelt en ander wat UFO's vir die regering bestudeer het, het Project Sign in die somer van 1948 'n verslag opgestel wat spekuleer dat die waarnemings 'n bewys kan wees van 'interplanetêre' of buiteaardse vaartuie. Air Force -koper het die dokument vermoedelik verwerp en vernietig op grond daarvan dat daar geen harde bewyse vir die gevolgtrekkings daarvan was nie. Tot op hede is nog nooit afskrifte van die verslag teruggevind nie.
LEES MEER: Twee vlieëniers het 'n UFO gesien. Waarom het die Amerikaanse lugmag die verslag vernietig?
Projek Blue Book: piering waarnemings en meer
Project Sign is einde 1948 beëindig en vervang deur die kortstondige Project Grudge, wat later in 1951 opgevolg is deur die nou beroemde Project Blue Book. Gebaseer op die Wright-Patterson-lugmagbasis naby Dayton, Ohio, was Blue Book die belangrikste bewaarplek van die regering vir waarneming van ongeïdentifiseerde lugverskynsels. Gedurende die volgende 18 jaar het sy klein personeel duisende berigte ondersoek en gereeld die veld ingegaan om 'n onderhoud te voer met Amerikaners wat nabye ontmoetings met allerhande vlieënde pierings en skywe, sigaarvormige vuurpyle en skitterende nagligte beleef het.
Die "Blue Book" -era begin met 'n knal. Projects Sign and Grudge het slegs gemiddeld ongeveer 170 UFO -verslae per jaar gehad, maar 1952 het 'n ongekende 1 501 waarnemings opgelewer.
Miskien was die buitengewoonste van alles in Julie 1952, toe 'n reeks ongewone vlekke skielik radarskerms oor Washington oplig, het DC Bewildered -militêre persone stralers versper om die draaibokke te onderskep, maar terwyl hul vlieëniers berig dat hulle helder ligte deur die naghemel sien dans het, hulle kon hulle nie vang nie.
LEES MEER: Toe UFO's die Withuis gons en die lugmag die weer die skuld gegee het
In die nasleep van die waarnemings het die Amerikaanse lugmag 'n perskonferensie gehou waarin generaal -majoor John Samford gesê het dat die regering sal voortgaan om die verslae van "geloofwaardige waarnemers van relatief ongelooflike dinge" te ondersoek. Samford het gesê dat die gebeure in Washington moontlik 'temperatuurinversies' was - lae warm lug wat radarafwykings kan veroorsaak - en hy verseker Amerikaners dat UFO's 'geen denkbare bedreiging vir die Verenigde State' inhou nie.
Ondersoek, of ontbloot?
Ondanks Samford se bewerings, was baie in president Harry Truman se administrasie inderdaad bekommerd dat UFO's 'n veiligheidsgevaar inhou. Of die waarnemings werklik was of net massahisterie, berigte van paniekerige burgers het die risiko loop om federale kommunikasiekanale te verstik. Sommige in die CIA het selfs geglo dat die Sowjets 'n UFO -voorval kan oprig om 'n aanval op die Verenigde State te help skerm.
In Januarie 1953 het die CIA 'n groep kundiges byeengeroep onder leiding van CalTech -fisikus H.P. Robertson om die kwessie van vlieënde piering te hersien. Hierdie "Robertson -paneel" het tot die gevolgtrekking gekom dat die meeste UFO -waarnemings maklik as onskadelike optiese illusies of weerverskynsels weggelê kan word. Tog stel die groep voor dat die regering stappe moet doen om UFO -geleenthede te ontken om moontlike openbare herrie te voorkom. In 'n stap wat die komende jare brandstof sou verskaf vir samesweringsteoretici se brande, het hulle ook voorgestel dat die feds die nasionale bewussyn versag deur massamedia, bekendes en selfs die Walt Disney Company te gebruik om UFO's te bespot en te diskrediteer.
Met die hulp van die burgerlike sterrekundige J. Allen Hynek, het die ondersoekers van Project Blue Book die volgende paar jaar UFO -waarnemings bestee, soos alles van bedrog en verkeerd geïdentifiseerde vliegtuie tot voëls, weerballonne, astronomiese verskynsels en kontra. Die span het duisende sake suksesvol opgeklaar, maar hul verduidelikings lyk dikwels net so ongelooflik soos die verslae self. 'N UFO van 1966 in Michigan word die skuld gegee aan "moerasgas", en in 1968 het Blue Book tot die gevolgtrekking gekom dat 'n groep B-52-vlieëniers wat gesien het hoe vreemde ligte oor Noord-Dakota beweeg, net die ster Vega gesien het.
LEES MEER: Ontmoet J. Allen Hynek, die sterrekundige wat die UFO 'Close Encounters' vir die eerste keer geklassifiseer het
Onder die talle wat harde woorde vir Blue Book se metodes voorbehou het, was niemand anders nie as dr. Hynek, wat sedert die dae van Project Sign by die program was en in die volksmond as die hoofdebunker beskou word. 'Die hele Blue Book-operasie was 'n fout,' het hy later in die 1970's geskryf. "Daar is nie genoeg aandag aan die onderwerp gegee om die soort data te verkry wat nodig is om die aard van die UFO -verskynsel te bepaal nie."
Trek die prop uit vir lugmagondersoeke
Na die beroemde "moerasgas" -uitleg van Blue Book en ander vergesogte pogings om UFO's in die "geïdentifiseerde" kategorie te skuif, het toekomstige president Gerald Ford-destyds 'n kongreslid van Michigan-gevra vir 'n 'volwaardige' kongresondersoek om 'alle besorgdheid te besweer' "Dat die lugmag besig was met 'n toesmeerdery. Die resultaat was 'n onafhanklike studie oor UFO's wat deur die federale regering gefinansier is en die Universiteit van Colorado opraak. Onder leiding van die natuurkundige Edward U. Condon, het die groep eers laat 1966 byeengeroep voordat hulle sy bevindings bekend gemaak het in 'n lang boek uit 1968 met die titel "Wetenskaplike studie van ongeïdentifiseerde vlieënde voorwerpe."
Die Condon -verslag was onomwonde in sy bevindings: "Ons algemene gevolgtrekking is dat daar niks gekom het uit die studie van UFO's in die afgelope 21 jaar wat tot wetenskaplike kennis bygedra het nie," lui dit. "Op grond van huidige kennis is die minste waarskynlike verklaring van UFO's die hipotese van buiteaardse besoeke."
Kritici beweer dat die studie bevooroordeeld was - Condon self beskryf dit as 'n 'fiasko' en 'verdomde nonsens' - maar sy bevindings het die lugmag oortuig om uiteindelik die prop aan Project Blue Book te trek. Op 17 Desember 1969 het die sekretaris van die lugmag 'n memorandum vrygestel waarin aangekondig word dat die studie "nie meer geregverdig kan word op grond van nasionale veiligheid of in belang van die wetenskap nie."
Teen daardie tyd het Blue Book 12 618 gevalle van vlieënde voorwerpe in die lug van Amerika ontleed, waarvan 701 'onbekend' gebly het. 'N Paar dae later, a New York Times redaksie het gesê dat die besluit om Blue Book te sluit '' '' '' '' '' '' moet '' wees as 'n oorwinning vir rasionaliteit. "Die ware gelowiges sal ongetwyfeld die soektog voortsit", het die artikel bygevoeg, "meer as ooit oortuig dat een of ander burokratiese sameswering die nuus probeer stilmaak dat die aarde onder buitenaardse verkenning is."
Met die einde van Project Blue Book het die federale regering amptelik die UFO's uit die weg geruim. President Jimmy Carter stel later voor dat NASA die onderwerp in 1979 ondersoek, maar die agentskap verdwyn omdat daar nie genoeg tasbare bewyse is om 'n studie te regverdig nie. Tog het verskeie ander Westerse lande ondersoek ingestel. 'N' UFO -lessenaar 'wat deur die Britse ministerie van verdediging bedryf is, het tot so onlangs as 2009 in werking getree, en Frankryk hou tot vandag toe 'n oog op die lug onder die beheer van GEIPAN, 'n regeringsagentskap wat die taak het om UFO -verslae te versamel en te ontleed. .
KYK: Volledige episodes van Project Blue Book nou aanlyn.
Teëstander -drone bespied die VSA en die Pentagon tree op soos hulle UFO's is
Amerikaanse GOV via Jeremy Corbell, AeroVironment, USN, VFRmap.com, USPTO
Ons ken moontlik nie die identiteit van al die geheimsinnige vaartuie wat Amerikaanse militêre personeel en ander laat in die lug gesien het nie, maar ek het meer as genoeg gesien om u te vertel dat dit duidelik is dat 'n baie aardse teëstander met ons speel in ons eie agterplaas met behulp van relatief eenvoudige tegnologieë - hommeltuie en ballonne - en die beste intelligensievervoer van 'n generasie kan wees. Alhoewel dit sommige kan teleurstel wat hoop dat die oorsprong van al hierdie gebeure baie meer eksoties van aard is, maar die strategiese implikasies van hierdie gewaagde operasies, wat al jare lank gebeur, is ongetwyfeld absoluut massief.
Avrocar: Die Amerikaanse weermag se vlieënde skottel
Verlede herfs het ons u vertel van films uit Project Blue Book, die Amerikaanse lugmagondersoek na ongeïdentifiseerde vlieënde voorwerpe. Benewens rekords wat verband hou met die soektog na UFO's, het die National Archives and Records Administration ook rekords oor Geïdentifiseer Vlieënde voorwerpe. Een van die opmerklikste hiervan is die Avrocar.
Die Avrocar was aanvanklik bedoel om 'n vertikale opstyg- en landingsvliegtuig (VTOL) te wees wat met 'n snelheid van tot Mach 4 kon reis. Met 'n vloot VTOL -vliegtuie kon die Verenigde State ondergrondse lughawens bou, beskerm teen Sowjet -bomwerpers. Die Avrocar sou deur 'n as klim en dan met supersoniese snelhede wegry.
Die vorm van die Avrocar en sy vermoë om te beweeg laat ons dink aan die vlieënde pierings wat ons met buitenaardse bronne assosieer, maar die projek het nooit regtig van die grond gekom nie - figuurlik en letterlik. Van die begin af was die ontwerp onstabiel en moeilik om te vlieg. Deur uitgebreide toetsing en aanpassings kon die Avro Aircraft Limited van Kanada die stabiliteit verbeter, maar die Avrocar kon nog net op 'n hoogte van ongeveer drie voet beweeg en teen 'n snelheid van nie meer as 35 km / h ry nie.
Die National Archives and Records Administration (NARA) huisves 'n aantal rekords van die Avrocar -projek. Sommige van hierdie rekords is in die herfs van 2012 gedeklassifiseer, insluitend skematiese tekeninge en projekverslae. Ander rekords, insluitend die vorderingsverslae oor die rolprente wat in hierdie berig verskyn, is baie langer vir die publiek beskikbaar.
Afgesien van hul discoïde onderwerp, is die verfilmde vorderingsverslae oor die Avrocar baie soortgelyk aan filmverslae vir ander militêre projekte. Vervaardigers van vliegtuie en ander toerusting was dikwels kontraktueel verplig om verslag te doen oor film om suksesse of die struikelblokke wat die voltooiing in die gesig staar, aan te toon. In die rekords van NARA vind u filmverslae oor alles, van helikopters tot raketstelsels.
In die films van die Avrocar-vorderingsverslag kan u die ontwikkeling en verbetering van die voertuig gedurende die tydperk tussen Februarie 1958 en Junie 1961 sien. Die eerste film illustreer die konstruksie van 'n houtmodel van die skyf, voor die konstruksie van die prototipes. Die tweede film spreek modifikasies aan van die aanvanklike ontwerp om stabiliteit en bestuur van die vlieënier te help verbeter. Die laaste film volg op die Avrocar, aangesien dit op 'n toetsbaan ontketen word wat die werklike omstandighede bevat waarin die vliegtuig na verwagting suksesvol sal navigeer. Terwyl die voertuig suksesvol slote en ruwe terreine oorsteek, blyk dit dat al die stof en puin wat deur die rotor opgeskop is, weer in die luginlaat van die skyf ingesuig is, wat beperkte vlugtyd tot gevolg gehad het.
Alhoewel die vorderingsverslagfilms verbeteringe in die ontwerp en werking van die Avrocar oor 'n tydperk van drie jaar toon, is dit aan die einde van die finale film duidelik dat 'n reuse -belegging in die opknapping van die ontwerp 'n groot vereiste sou wees. Aan die einde van 1961 het die Pentagon die projek gekanselleer.
As u die vlieënde piering van die weermag wil sien, word een van die Avrocar-prototipes vertoon in die National Museum van die Amerikaanse lugmag by die Wright-Patterson-lugmagbasis in Dayton, Ohio. Kyk na hierdie Smithsonian van 2003 vir 'n diepgaande geskiedenis van die ontwikkeling van die Avrocar Lug en amp ruimte tydskrifartikel!
Ep. #55 - Die Amerikaanse lugmag en#038 UFO's
Die onderwerp van UFO's het die opskrifte die afgelope paar jaar oorheers. As gevolg hiervan het The Navy amptelik drie video's vrygestel wat uitbeeld wat hulle sê, UFO's is, en dit lyk asof die hoofstroommedia die onderwerp ernstig opneem.
Tog is die Amerikaanse lugmag van die Verenigde State, die militêre tak met die hoogste lugoorheersing en -aanwesigheid, geheimsinnig stil oor die kwessie van UFO's, of wat die vloot nou na hulle verwys as Unidentified Aerial Phenomena, of UAP's.
Hoekom? Die vloot het nuwe riglyne opgestel, video geneem en openlik erken dat die hele situasie kommerwekkend is.
Ondanks dit alles ontken die Lugmag steeds geen belang nie, en nuwe reaksies op die Freedom of Information Act (FOIA) het pas op The Black Vault gekom wat net meer verwarring in die mengsel veroorsaak.
50 jaar gelede: die regering stop met die ondersoek van UFO's
Ter viering van die 50ste herdenking van die einde van Project Blue Book, sal die National Archives rekords van die lugmag se#geïdentifiseerde vlieënde voorwerpe (UFO's) se ondersoeke vertoon.
Verslag van 'n 'vlieënde piering' oor die Amerikaanse lugruim in 1947 het 'n golf van 'UFO -histerie' veroorsaak en 'n federale ondersoek na ongeïdentifiseerde vlieënde voorwerpe veroorsaak. Die Amerikaanse lugmag het meer as 20 jaar lank UFO -waarnemings en enige veiligheidsbedreiging wat hulle inhou, ontleed deur middel van Project Blue Book, wat in 1952 van stapel gestuur is.
Nadat ondersoeke geen bewyse gevind het van 'n UFO wat 'n buitenaardse aard was of wat die nasionale veiligheid bedreig het nie, het die Lugmag die beëindiging van Project Blue Book op 17 Desember 1969 aangekondig. Van die 12 618 UFO -waarnemings wat tussen 1947 en 1969 aangemeld is, was 701 "onbekend". Project Blue Book het sy ondersoek 50 jaar gelede afgehandel, maar die Amerikaanse fassinasie met UFO's duur voort.
Die duur van Project Blue Book het saamgeval met 'n onstuimige tydperk in die Amerikaanse geskiedenis. Binnelandse onrus tydens die burgerregtebeweging en die protesoptredes in die Viëtnam -oorlog het toenemende Amerikaanse wantroue oor die regering aangewakker. Die lugmag was bewus van hierdie toenemende skeptisisme en het vinnig die UFO -ondersoekrekords gedeklassifiseer en oorgedra na die National Archives, waar dit vir openbare ondersoek beskikbaar is. Die rekords wat vertoon word, kom uit die lêers.
East Rotunda Gallery, 5 Desember 2019 tot 8 Januarie 2020.
Rekords uit die verlede
Oorwinning in Japan: 75ste herdenking van die einde van die Tweede Wêreldoorlog
Japan gee oor
Die Tweede Wêreldoorlog, die bloedigste konflik in die geskiedenis, het tot 'n einde gekom tydens 'n seremonie van 27 minute aan boord van die USS Missouri in Tokiobaai, ses jaar en een dag nadat die oorlog in Europa uitgebreek het. Op daardie oggend van September 1945, onderteken Japannese amptenare 'n. Lees meer
Nasionale uitvinders ' -dag
Ter viering van die nasionale uitvinders '-dag, leer meer oor Marjorie S. Joyner en haar baanbrekende permanente golfmasjien, 'n innovasie wat 'n omwenteling in die tydsintensiewe taak om vroue se hare te laat krul of reguit maak, verander het. Gedurende haar loopbaan van 50 jaar het Joyner duisende studente opgelei en gehelp om die eerste kosmetologiewette in te skryf. Lees meer
Uitstalling van gewilde dokumente: vergeet nooit: onthou die Holocaust
Vyf en sewentig jaar gelede, op 27 Januarie 1945, het Sowjet-magte die konsentrasiekampkompleks in Auschwitz in die Duits-besette Pole bevry. Russiese soldate het duisende siekes, sterwendes en dooie gevangenes ontdek toe hulle die kompleks van konsentrasiekampe, dwangarbeidskampe en 'n moordsentrum binnegegaan het wat deur die. Lees meer
50ste herdenking van Apollo 11
Besoek die Nasionale Argief om eksklusiewe dokumente van die Apollo 11 -sending na die maan te sien. Van transkripsies tot vlugplanne, die museum sal enkele van die belangrikste stukke van die monumentale geleentheid beklemtoon. Dokumente sal vertoon word deur 7 Augustus 2019 in die Rotunda. Lees meer
75ste herdenking van D-dag
Op 6 Junie 1944 het die geallieerde magte die grootste amfibiese inval geloods wat die wêreld nog ooit gesien het. Die historiese D-dag-inval in Normandië, Frankryk, was 'n keerpunt in die Tweede Wêreldoorlog, maar dit was slegs die aanvanklike aanval in 'n massiewe operasie wat Wes-Europa bevry het. Lees meer
Pentagon het e-posse van voormalige intelligensiebeampte vernietig wat verband hou met UFO-ondersoeke
Luis Elizondo praat in Oktober 2017 vir die eerste keer met die wêreld.
Sedert Oktober 2017 omring intrige en raaisel Luis Elizondo. Hy is 'n voormalige werknemer van die Departement van Verdediging (DoD) wat sê dat hy tydens sy werk in die Pentagon aan die hoof was van 'n geheime UFO -studie, bekend as die Advanced Aerospace Threat Identification Program (AATIP). Sy verhaal het vinnig versprei oor die algemene media wat internasionale aandag gewek het, en mense het betower geraak deur die idee dat die Amerikaanse regering agter die skerms aktief ondersoek instel na UFO's en waarskynlik alles verberg wat hulle weet.Maar ondanks die lof en aanbidding van baie mense, sou Elizondo se reis om 'n wêreldwye kollig te betree, nie sonder baie uitdagings te staan ​​kom nie.
Dit sou net minder as twee maande neem voordat Elizondo terugstoot van sy voormalige werkgewer ontvang het sommige van sy aansprake. Ongeveer anderhalf jaar nadat hy openbaar geword het, sou die Pentagon 'n meer akkurate skoot oor die boog skiet om die integriteit van Elizondo direk te rig met 'n verdoemende verklaring. Hulle het in Junie 2019 aan The Intercept gesê dat Elizondo geen verantwoordelikhede op die AATIP het nie (dit sou later gewysig word na "no toegewys verantwoordelikhede "). Gewapen net met amptelike verklarings, maar sonder ondersteunende dokumentasie, het dit geblyk dat die Pentagon 'n gesamentlike poging gehad het om alles wat Elizondo aan die publiek voorgehou het, te ontken.
Nou, meer as drie en 'n half jaar nadat Elizondo sy buitengewone verhaal vertel het oor die ondersoek na ongeïdentifiseerde lugbedreigings vir die Amerikaanse regering, het die sage 'n onverwagte wending geneem. Die DoD het nou uitsluitlik aan The Black Vault erken dat hulle 'n paar van die belangrikste bewyse vernietig het wat Elizondo se werksgeskiedenis óf kan bewys, óf kan weerlê binne 'n geheime UFO -studie bekend as AATIP.
Die ontdekking kom toe die DOD 'n finale vasberadenheidbrief aan The Black Vault gestuur het na drie jaar van talle FOIA-versoeke en veelvuldige beroepe om Elizondo's e-posse te soek. Ondanks die feit dat 'n aantal van die appèlle toegestaan ​​is en wat na talle oorwinnings gelyk het in 'n poging om uiteindelik die waarheid te ontbloot, het die drie jaar lange poging tot 'n doodloopstraat gekom toe die eerste van die vele teruggekeerde appèlle uiteindelik beantwoord is.
Na deeglike soektogte in die elektroniese rekords en lêers van OUSD (I & ampS), geen rekords van die soort wat u beskryf het nie [Elizondo-e-posse met die woord "unidentified "] geïdentifiseer kon word. Let asseblief daarop dat e-posse van voormalige werknemers van die Departement van Verdediging (DoD) nie bewaar word nie, tensy dit as historiese rekords beskou word en deur die National Records Center bewaar word. Daar is tans geen bestaande e-posrekeninge vir mnr. Elizondo nie. Ons is van mening dat soekmetodes geskik was en redelikerwys verwag kon word om die gevraagde rekords te lewer indien dit bestaan. "
Die Black Vault het in wese gesê dat die rekords vernietig is, en het uitgereik om dit te verduidelik. Die DoD het nou byna twee maande nadat hulle die brief geskryf het, bevestig dat hul finale vasstelling gelyk is aan die e -pos van Elizondo wat vernietig word sonder dat daar rugsteun beskikbaar is. Behalwe dat dit bevestig is, bied hulle geen amptelike verklaring aan wat die situasie verduidelik of uitbrei nie.
Wat onduidelik is, is of die verwydering van hierdie elektroniese rekords deur die protokol goedgekeur is. Om rekords soos hierdie te verwyder, moet prosedures gevolg word deur die agentskap genaamd "record bewaarskedules " aan sekere voorvereistes voldoen om lêers te kan verwyder of te vernietig. Na uitgebreide navorsing oor hierdie skedules, oorlegpleging met Elizondo oor sy werkgeskiedenis en 'n poging van byna twee maande om verduideliking van die DOD te kry oor wat hulle gemagtig het om dit te doen, blyk dit egter dat daar nie voldoende magtiging kan wees nie. sodat hierdie vernietiging plaasgevind het.
Alhoewel The Black Vault daarop gemik was om 'n gepubliseerde verduideliking van die DoD vir hierdie artikel te hê, het 'n poging van byna twee maande om dit te doen, misluk. In die tyd kon die DOD voortdurend geen spesifieke protokol, prosedure of skedule noem wat die vernietiging van e-posse van Elizondo sou toestaan ​​nie. Verder sou hulle deur die skryf van hierdie artikel geen bykomende verduideliking indien of 'n verklaring lewer nie.
Stel die rekord reguit op Elizondo
Hierdie brief, geskryf deur die voormalige leier van die senaat, Harry Reid, is op 26 April 2021 aan NBC gestuur en wyd versprei aanlyn. Dit staan ​​Luis Elizondo voor, maar blykbaar is dit nie genoeg om die mening van die Pentagon oor die saak te laat swaai nie.
Met die toenemende struikelblokke waarmee Elizondo gekonfronteer is, het die situasie 'n amptelike evaluering van die DoD Inspector General tot gevolg gehad nadat 'n klag namens hom deur Elizondo se prokureur ingedien is. Benewens sy regsverteenwoordiging, marsjeer Elizondo ook nie alleen met sy pogings om sy pligte uit die verlede te bewys nie. Hy kom saam met 'n kragtige bondgenoot wat gesê het dat hy sien hoe Elizondo eerstehands werk.
Op 26 April 2021 het die voormalige senator Harry Reid sy vorige onderskrywing van Elizondo se direkteurskap en betrokkenheid by die AATIP in 2019 herhaal, en die brief is die eerste keer deur die ondersoekende joernalis NBC News, Gadi Schwartz, ontvang. As een van die oorspronklike borge van AATIP, kan ek as 'n rekord van Lue Elizondo se betrokkenheid en leierskap by hierdie program verklaar, het Reid in 'n volledige verklaring aan alle betrokkenes gesê.
Die Black Vault het die volgende dag hierdie brief vir kommentaar na die Pentagon gestuur, maar hulle het byna twee jaar lank nie gewy oor hul standpunt wat hulle nou beklee het nie. Die Pentagon het die bewering dat Elizondo nie 'n " het nie, direk aan The Black Vault herhaaltoegewys verantwoordelikhede " op AATIP, en hulle wou verder nie kommentaar lewer op die brief van Senator Reid of sy duidelike onderskrywing van Elizondo se eise nie.
Toe sy gevra is om te verduidelik waarom die woord "assign " in 2019 bygevoeg is, en wat dit presies beteken, aangesien dit baie verwarring veroorsaak het, het Susan Gough, woordvoerder van Pentagon, aan The Black Vault gesê dat die toegewese verantwoordelikhede die pligte van 'n individuele werknemer. " Opvolgings wat meer duidelikheid soek oor die kort verklaring, is nog onbeantwoord tydens die skryf van hierdie artikel.
Maar ondanks die vaste bewering van die Pentagon oor die agtergrond en werksgeskiedenis van Elizondo oor AATIP, het 'n nuwe ontwikkeling na vore gekom terwyl hierdie verhaal ondersoek is. Slegs weke nadat Elizondo tydens 'n perskonferensie verklaar het dat hy nog steeds aktief betrokke was by wat bekend staan ​​as die UAP Task Force (UAPTF), het die Amerikaanse weermag vandag pogings aangewend om UFO's te ondersoek wat in Augustus 2020 aangekondig is. Pentagon het nogmaals die bewering van Elizondo uitgedaag toe hy gevra is deur The Black Vault.
Luis Elizondo het in Oktober 2017 die departement van verdediging verlaat, het Gough gesê. Hy het geen pos in die UAPTF nie, en die UAPTF het hom nie by die voortgesette werk betrek nie. "
Die Black Vault het Elizondo gekontak vir sy reaksie op hierdie nuutste ontwikkeling. Hy het sy frustrasie uitgespreek:
Wat my werk agter die skerms betref om die taak van die TAP -groep te ondersteun, het ek die Pentagon geduldig toegelaat om dit op 'n gemaklike manier aan te spreek, mits hulle nie lieg nie. Ongelukkig blyk dit nou dat hulle weer kies om die waarheid te verduister, " Elizondo gesê. Soos in ander gevalle, het ek intern pogings aangewend wat hopelik die Pentagon PAO sal aanmoedig om meer waarheidsgetroue inligting aan die publiek te verskaf. Boonop wil ek op hierdie stadium bykomende opmerkings weerhou en elke stelsel die geleentheid bied om homself reg te stel. My reserwe is egter nie eindeloos nie, en my geduld ook nie. "
Gough, 'n Pentagon Strategic Planner & amp -woordvoerder sedert Maart 2009, het die afgelope paar jaar aan die spits gelei van die poging om kommentaar te lewer op Elizondo en UAP's. Sy is tans die enigste wat namens die Amerikaanse regering toegeskryf kan word. Sy hanteer uitsluitlik alle navrae van die media rakende UAP's en Elizondo wat by die DOD, Defence Intelligence Agency (DIA), Navy, Air Force ingedien is, en blykbaar gekoördineer te word met alle FOIA -vrystellings rakende die dieselfde. Volgens interne DoD-e-posse wat via die FOIA vrygestel is, is dit om te verseker dat nuwe terme/taal/ens. word nie bekendgestel wat die algehele boodskappogings bemoeilik nie. " Haar betrokkenheid as 'n woordvoerder wat by die FOIA -proses betrokke is, bly steeds omstrede.
Gough se agtergrond voordat sy kommentaar gelewer het oor UAP's vir die Pentagon, het haar nie gewild gemaak by baie aanlyn -UFO -advokate nie. In 2003 skryf sy 'n strategie -navorsingsprojek waar sy skryf dat die " georkestreerde kombinasie " van openbare diplomasie, sielkundige operasies (PsyOps) en openbare aangeleenthede die definisie is van wat strategiese invloed genoem word. " Sy voeg by dat die "DoD iemand nodig het met die gepaste posisie en gesag om toesig te hou oor die beleid en om DoD strategiese invloedaktiwiteite te koördineer tussen DoD openbare aangeleenthede, militêre PSYOP en ander militêre inligtingsaktiwiteite. "
Hierdie werk wat PsyOps en openbare aangeleenthede behels, is baie bekommerd dat haar boodskap minder op waarheid gebaseer is en meer gefokus is op 'n strategiese invloed op die algemene publiek.
Dit is onduidelik of Gough 'n rol gespeel het in die oorspronklike vervaardiging van 2019 " geen verantwoordelikhede " verklaring oor Elizondo, soos toegeskryf aan Pentagon woordvoerder Christopher Sherwood en gepubliseer deur The Intercept. Dit is egter duidelik dat Gough uitsluitlik die kommentaar oorgeneem het kort nadat dit gedruk is. Sedertdien lyk dit asof sy hul algemene boodskappe strategies afstel met talle ander verklarings rakende UAP's en Elizondo, soos gedruk deur talle media. Sy het selfs 'n gekorrigeerde verklaring ingedien by 'n vorige standpunt oor AATIP en UFO's vir 'n verslag van Desember 2019 wat deur The Black Vault geskryf is. Sy het gesê dat Sherwood, wat aan die NY Post gesê het dat AATIP UFO's ondersoek het, verkeerd was. Gough het die standpunt van Pentagon verander deur te sê: "AATIP of [Advanced Aerospace Weapon Systems Applications Program] het UAP -verband." Ondanks die bewering, meer as 'n jaar later in Mei van 2021, blyk dit dat die regstelling nou weer verander word deur 'n nuwe standpunt wat Gough aan The Black Vault uitgestuur het en sê dat AATIP 'n aantal verslae van UAP's en#8221 gebruik. As gevolg hiervan het meer verwarring ontstaan ​​by diegene wat probeer om sin te kry van die teenstrydige inligting en vir diegene wat probeer ontrafel waaroor die AATIP werklik gaan.
Die waarde van 'n papierroete
Die Black Vault het reeds talle e-posse van Luis Elizondo ontvang wat verband hou met die hersiening van drie UAP-video's van die DOD. Daar is verduidelik dat dit oorleef het, aangesien dit aan die kant van DOPSR verkry is, nie uit die e-posbus van Elizondo nie.
Aangesien Gough die enigste huidige kontak is wat kommentaar lewer oor AATIP-, UAP- of Elizondo -verwante aangeleenthede, blyk dit dat ten minste vir haar selfs die goedkeuring van 'n voormalige meerderheidsleier in die Senaat nie die Pentagon hul standpunt oor Elizondo of die werklike omvang sal laat verander nie. van AATIP. Daarom vir diegene wat soek amptelik dokumentasie om weerskante te ondersteun, sou die jag deur wetlike kanale en die gebruik van die FOIA gedoen moes word. Hierdie hulpmiddel sal toegang tot bewyse moontlik maak wat die verhaal van Elizondo beslis alles kan bewys, of selfs kan weerlê.
Hierdie getuienis sal spesifiek die amptelike kommunikasie -werklading insluit wat Elizondo self gegenereer het terwyl hy gesê het dat hy aan die program werk.
Gedurende iemand se loopbaan, veral in die regering, bestaan ​​daar 'n papierspoor wat honderde, duisende, selfs tienduisende bladsye in die loop van 'n dekade+ lang werksgeleenthede soos Elizondo 's kan strek. 'N Deel van die papierspoor sou grootliks bestaan ​​in die vorm van e-posse wat verband hou met die daaglikse bedrywighede en pligte van Elizondo, AATIP of UFO-verwante boodskappe, kommunikasie met sy meerderes, selfs net persoonlike gesprekke tussen Elizondo en ander DOD-personeel.
Dit is die tweede " finale bepaling " brief vir FOIA-saak 19-F-1903. Die eerste, wat nie verklaar het waarom daar 'n "no rekords " bepaling was nie, is geappelleer. Hierdie brief is die resultaat nadat die appèl toegestaan ​​is, wat aan die lig gebring het dat die aangetekende rekords vernietig is.
Soos hierbo genoem, word dit egter bevestig dat die algemene publiek dit nooit sal sien nie. In 'n wonderlike erkenning deur die DoD, is daardie elektroniese papierroete in die vorm van e-posse wat deur Elizondo gegenereer en ontvang is, almal vernietig. Die hele elektroniese kas van data en bewyse is uitgevee, met geen rugsteun beskikbaar nie.
Alhoewel Elizondo onseker is dat die stelling selfs waar is, het hy ook sy reaksie aan The Black Vault gestuur nadat hy geleer het dat die DoD 's aankondiging van sy e-posse uitgevee is.
As die verklaring deur die Pentagon waar is, wat ek nie oortuig is dat dit die geval is nie, sou dit 'n aansienlike verlies aan inligting wees wat aan die publiek behoort en selfs relevant kan wees vir toekomstige regspogings. Dit word ook al hoe duideliker dat die vernietiging van my e-posse, ens. 'N maklike taktiek kan wees om die waarheid van my betrokkenheid by nasionale veiligheidsaktiwiteite te verdoesel. Ek hoop van harte dat dit nie die geval is nie. "
" Toekomstige regspogings "
Elizondo se verwysing na toekomstige regspogings kan meer as een betekenis hê. Ondanks die DoD/OIG -evaluering wat tans aan die gang is, het The Black Vault in 2019 'n ontdekking gemaak wat 'n voorheen ongesiene blik op die lewe van Elizondo gebied het.
Weg van sy verhaal oor AATIP, UAP's en alles wat nie geïdentifiseer is nie, was Elizondo se amptelike titel in die DoD toe hy bedank, direkteur, National Programs Special Management Staff, OUSD (I). " The National Programs Special Management Staff ( NPSMS) is meestal oor die hoof gesien deur navorsers wat die waarheid soek oor die agtergrond van Elizondo. Die Black Vault het ingegrawe om te ontdek wat daardie kantoor was alles in orde, en na jare se soek was daar nie veel te vind nie. Dit was moontlik te wyte aan die sensitiwiteit rondom die daaglikse werk binne.
In een afdeling van die militêre hofafskrif verwys die NPSMS na die beskrywing van hul pligte met betrekking tot militêre kommissies.
In die enigste amptelike dokumente wat blootgestel is aan die NPSMS, is onthul dat die kantoor van Elizondo wat hy gelei het 'n belangrike rol sou speel tydens die militêre verhoor van die 9/11 meesterbrein Khalid Sheikh Mohammed of KSM. In 'n transkripsie van die militêre hof van 2017 het KSM se prokureur, David Nevin, verwys na die NPSMS en hulle die "SAP Access People genoem. beheer oor die spesiale toegangsprogram (SAP) se toegang vir die tolk van die verdedigingspanne. Daardie toegang was nodig vir die tolk om die pos te beklee, en dit was die NPSMS wat dit sou orkestreer.
In 'n ander deel van die verrigtinge het 'n tweede transkripsie onthul dat die NPSMS die kantoor is wat verantwoordelik is vir die administrasie van die spesiale toegangsprogram vir die kantoor van militêre kommissies. "
Die Black Vault het Elizondo uitgevra oor die bogenoemde, en hoewel hy kon bevestig dat dit sy kantoor was en dat hy betrokke was, kon hy nie uitwei nie en wou hy nie verder kommentaar lewer nie.
Waar dit ongelooflik belangrik word, is die verwysing deur die DoD in hul brief waarin verklaar word dat as 'n e-pos van 'n werknemer se werknemers nie in ag geneem word nie, dat dit nie bewaar sou word nie. Met die bogenoemde bewyse en die rol wat die NPSMS gespeel het in ten minste een aanhoudende verhoor waarby ten minste een SAP betrokke was, sal hierdie gedokumenteerde getuienis egter waarskynlik as historiese rekords beskou word, aangesien dit as bewys in aktiewe litigasie beskou kan word. Die Black Vault het hierdie feit by die FOIA -kantoor binne OSD/JS gebring, maar daar is geen kommentaar gelewer nie.
Bewaring van rekords
Alhoewel dit logies lyk om rekords te hou wat betrokke kan wees by verhore van iemand soos KSM, is daar steeds omstandighede waarin die vernietiging van dokumente, e-posse of andersins gemagtig word, mits daar aan sekere omstandighede voldoen word. Alhoewel baie rekords vir ewig gestoor word, kan sommige vernietig word weens protokolle wat opgestel is deur federale agentskappe en militêre takke, insluitend alle komponente van die DoD. Hierdie "records bewaringskedules, ", ook bekend as "records disposition schedules, " is agentskapspesifieke protokolle wat gereeld aanlyn gepubliseer word of beskikbaar is via die FOIA.
Elke skedule definieer 'n lang lys rekords, die tipe rekord en hoe lank dit bewaar moet word. Dit beskryf ook hoe en hoekom rekords vernietig kan word. Elke agentskap is anders, en elke rekord het sy eie skedule.
In die geval van Elizondo wat by die OUSD (I) gewerk het, 'n subkomponent van OSD, word sy e-posse waarskynlik beheer deur die OSD Records & amp Information Information Program. Hier is 'n wye reeks bewaarskedules wat handel oor hoe lank e-posse onder verskillende omstandighede gehou word. Die korrespondensie van die Withuis, materiaal van die kontrakteur, kommunikasie van algemene advokate en vele ander kategorieë bevat almal baie spesifieke protokolle vir hoe lank e-posse (onder andere rekordsoorte) gehou moet word.
Die Black Vault het in die loop van bykans twee maande met die DoD gekommunikeer om vas te stel watter skedule die vernietiging van e-posse van Elizondo moontlik maak. Gedurende talle kommunikasies en opvolgings wat tot in die dubbelsyfers tel, was die versoeke uiteindelik onaangeraak, sonder dat 'n amptelike verduideliking gegee is. In 'n beste poging om uit te vind watter van toepassing is, het The Black Vault egter gesif deur die talle OSD -skedules wat aanlyn geplaas is.
Die Black Vault het toe met Elizondo geraadpleeg oor sy werksagtergrond, en na bespreking is vasgestel dat hy 'n amptenaar was (amptenare van Capstone word algemeen as senior, permanente poste genoem) hy was 'n burgerlike werknemer en hy was nie 'n kontrakteur nie.
Met hierdie feite, na uitgebreide navorsing, blyk die mees waarskynlike kategorie waarin Elizondo sou pas, om sodoende die bewaartyd van sy e-posse te definieer, in die 100-reeks algemene kantoorrekords uiteengesit te word. Binne hierdie skedule word die protokol vir "Email Retention for Non-Capstone Officials " gelys. Die skedule lui:
Die volledige beskrywing hierbo is van toepassing op Elizondo se werkagtergrond, en volgens OSD Series 100 moes Elizondo's e-posse gehandhaaf word tot 4 Oktober 2024, sewe jaar na sy bedanking, soos omskryf in die skedule. Elizondo is gevra of hy voel dat die bogenoemde skedule op sy pos van toepassing sou wees, en hy het bevestig dat dit absoluut sou wees.
Na verdere konsultasie het Elizondo talle ander kategorieë in reeks 500 voorgehou, wat volgens hom op sy rekords van toepassing was.Dit bevat artikels 504-05, Intelligensie, Spesiale vaklêers, afdeling 503, Intelligensie, toesig en waarskuwing en artikel 502-07, Algemene stelsels-beleidskorrespondensie en koördinasie, wat korrespondensie en koördinering van intelligensie-aktiwiteite binne die departement van verdediging en met ander Amerikaanse regeringsentiteite. Elkeen van hierdie kategorieë, indien dit van toepassing was op die e-posse van Elizondo, sou die bewaarskedule vir rekords definieer as "permanent " en eers na 25 jaar vir permanente besitting na die National Archives and Records Administration (NARA) oorgedra word. As die e-posse van Elizondo slegs op een hiervan van toepassing was, is die vernietiging daarvan glad nie toegelaat nie, en sou dit ook nooit gebeur nie.
Die ontwykende waarheid oor die vernietiging van e-posse
Wat die e-posse van Elizondo ' betref, het The Black Vault die afgelope paar jaar ten minste agt FOIA-versoeke ingedien om navraag te soek wat waarskynlik insig en verduideliking sou toevoeg tot die vele verhale wat versprei is. Woorde soos "Unidentified, " "AATIP, " "AAWSAP, " "UAP, " "Gemeenskap van Belang, " "To The Stars, " &# 8220DeLonge, " en "Puthoff " was slegs enkele van die versoeke wat ingedien is om te sien watter e-posse tydens die loop van die loopbaan van Elizondo kan verskyn. Maar vreemd genoeg het baie van hierdie versoeke geen rekords en#8221 antwoorde opgelewer, sonder verdere verduideliking. Met ander woorde, volgens die voormalige werkgewer van Elizondo ', kon hulle nie vind dat boodskappe ooit gestuur of ontvang is deur Elizondo met die voormelde sleutelwoorde nie. Daar was nooit 'n bespreking dat die e-posbus nie bestaan ​​nie.
Een van die vele FOIA -versoeke wat 'n "geen rekords en#8221 -bepaling gee. Hierdie spesifieke versoek was vir 'n soektog na die e-posbus van Luis Elizondo, wat die term bevat#geïdentifiseer.
Talle appèlle is ingedien om addisionele soektogte. Deur gebruik te maak van bewyse in die vorm van Elizondo se eie openbare getuienis en voorheen vrygestelde rekords, het die DOD ooreengekom dat baie van die appèlle wat deur The Black Vault ingedien is, toegestaan en nuwe soektogte sou gedoen word.
Oor die algemeen bepaal agentskappe wanneer rekords vernietig word (of ten minste vermoed word dat dit vernietig word). Die Black Vault het talle voorbeelde om te noem wanneer daar onder sulke omstandighede geen rekords en#8221 antwoorde gegee word nie. In hierdie gevalle rakende Elizondo se e-posse is dit egter nooit in die talle rekords en ontkennings gedoen nie. Hulle het eenvoudig gesê dat daar geen rekords gevind is nie, wat aandui dat hulle in sy e-posbus (de) gesoek het, maar niks gevind het met die sleutelwoorde nie.
In 'n spesifieke voorbeeld het die Black Vault FOIA-saak 19-F-1903, alle e-posse aangevra, gestuur na en/of van Luis Elizondo … met die volgende sleutelwoord: 'Onidentified. '" Die saak het oorspronklik op 13 Desember 2019 die "no records "-reaksie opgelewer. Nadat 'n appèl drie dae later ingedien is, is dit toegestaan ​​en die versoek is aan die FOIA-beamptes teruggestuur vir herverwerking.
Dit is deel van een uit die talle uitruilings, wat bevestig dat drie " rekeninge " van Elizondo deursoek is. Let op dat daar nooit 'n aanduiding was dat rekords hier of elders vernietig is tydens die kommunikasie oor die sake nie. (Let wel: vervaaging is toegevoeg om privaatheidsredes.)
Daar was talle uitruilings tussen The Black Vault en die FOIA -beampte oor hierdie saak wat bevestig dat a) NIPR-, SIPR- en JWICS -netwerke (elke stelsel verskillende vlakke van geklassifiseerde inligting tot op die topgeheime vlak) deursoek is, tesame met b ) om te verseker dat die hele tydsraamwerk van Elizondo se werksgeleenthede ondersoek word om te verseker dat alle responsiewe rekords gevind word. In die loop van hierdie kommunikasie is daar nooit gesê dat e-posbusse vernietig is of nie bestaan ​​nie. Dit is eerder bevestig dat die drie rekeninge is deur die drie stelsels gesoek terwyl die oorspronklike versoek verwerk is.
Dit sal dan meer as 'n jaar neem om hierdie spesifieke saak uiteindelik te sluit. Op 1 April 2021, (ironie van die datum opgemerk) het die DOD 'n ander vasstelling van rekords uitgereik en gesê dat hulle geen e-posse na/van Elizondo met die woord "Uidentified gevind het nie. tyd, is bykomende taal by die antwoordbrief gevoeg.
Hierdie uittreksel uit die brief, gedateer 1 April 2021, het 'n bykomende taal bygevoeg wat daarop dui dat die e-posse van Elizondo nie gestoor is nie. Nêrens in die uitgebreide kommunikasie is daar gesê dat e-posse gesoek is in posbusse wat reeds vernietig is nie.
Dit was hierdie taal wat getoon het dat die materiaal wat meer as drie jaar lank gesoek is, in talle FOIA -sake en appèlle, heeltemal weg was.
Was dit doelbewus?
Ongeag die rekordhouding of skedulering, sal baie teoretiseer dat die verwydering van e-posse nog 'n doelgerigte poging was om die smeerveldtog van Elizondo voort te sit. Op 'n vraag hieroor sou Elizondo nie bespiegel nie.
Ek wil nie bespiegel oor die moontlikheid of dit 'n opsetlike daad was nie. Ek sluit by die gedagte dat iemand in 'n gesagsposisie doelbewus histories belangrike rekords vernietig met die oog op verduistering en bedrog wat moontlik die grense van kriminele aktiwiteite sal oorskry, " Elizondo bygevoeg. Om hierdie rede laat ek die stelsel liewer op u navraag reageer. Dit is egter nie verbasend vir baie dat ek die afgelope drie jaar deur sommige in die Pentagon geteiken is vir vergelding nie, wat tot vandag toe voortduur. Ek hoop regtig dat dit nie verband hou nie. "
Die vernietiging van Elizondo se e-posse is 'n verpletterend slag vir die ondersoekproses, maar dit is nie 'n finaal een. Gegewe die waarskynlikheid dat die AATIP-program talle ander rekords en verslae buite 'n e-posbus sou genereer het, is die hoop nie heeltemal verlore vir toekomstige dokumentvrystellings wat 'n paar jare lange vrae kan beantwoord nie. Dit sal net tyd neem, en baie van die FOIA -sake wat sulke onthullings sou oplewer, bly nou al jare oop, soos aangemeld deur The Black Vault begin in 2017.
Hoop mag ook nie heeltemal verlore gaan op Elizondo se e-posse nie. Die Black Vault het in die weke voor die publikasie van hierdie artikel talle FOIA -versoeke by verskeie regeringsagentskappe ingedien, op soek na bykomende dokumentasie wat mag sluit selfs e-posse in wat van/na Elizondo gestuur is. Alhoewel dokumentasie van enige aard op agentskapvlak vernietig kan word, is daar soms maniere om die inligting elders te bekom. Dit het al voorheen gebeur en kan selfs net weer gebeur.
Dikwels met FOIA, as een deur toemaak, swaai twee of drie oop met nuwe geleenthede en paaie om deur te kom. In hierdie spesifieke geval met betrekking tot Elizondo, is dit moontlik dat daar 'n hele paar meer is as net twee of drie deure wat nou verskyn het.
FOIA skyn binnekort lig op materiaal waarvan sommige wil glo dat dit vir altyd weg is.
Maar dit sal 'n verhaal wees vir 'n ander dag …
Die volgende was verklarings wat by die Black Vault ingedien is vir hierdie artikel. Hulle word volledig hier gepubliseer om dit in hul geheel te wys.
As die stelling deur die Pentagon waar is, wat ek nie oortuig is dat dit die geval is nie, sou dit 'n aansienlike verlies aan inligting wees wat aan die publiek behoort en selfs relevant kan wees vir toekomstige regspogings. Dit word ook al hoe duideliker dat die vernietiging van my e-posse, ens. 'N maklike taktiek kan wees om die waarheid van my betrokkenheid by nasionale veiligheidsaktiwiteite te verdoesel. Ek hoop van harte dat dit nie die geval is nie. "
Selfs op die ongeklassifiseerde vlak sal enige korrespondensie as relevant beskou word vir die ontdekkingsproses wat betrekking het op sekere aspekte van my posttitel, pligte en prestasie op ander gebiede. Trouens, dit sal as relevant beskou word vir getuienis vanuit 'n vervolgings- en verdedigingsperspektief. "
Ek wil nie bespiegel oor die moontlikheid of dit 'n opsetlike daad was nie. Ek het stil geraak by die gedagte dat iemand in 'n gesagsposisie doelbewus histories belangrike rekords sou vernietig met die oog op verduistering en bedrog wat moontlik die grense van kriminele aktiwiteite sou oorskry. Om hierdie rede laat ek die stelsel liewer op u navraag reageer. Dit is egter nie 'n verrassing vir baie mense dat ek die afgelope drie jaar in die Pentagon geteiken is vir vergelding nie, wat tot vandag toe voortduur. Ek hoop regtig dat dit nie verband hou nie. "
Oor die feit dat ek aktief betrokke is by die UAPTF:
Soos ons keer op keer met betrekking tot die antwoorde van die Pentagon gesien het, kan hulle steeds nie hul storie regkry nie. Dit behoort geen verrassing te wees dat die gevolg hiervan nou gelei het tot 'n amptelike DoD IG -evaluering rakende die hantering van hierdie onderwerp in die Pentagon. So onlangs as hierdie week het die Pentagon PAO weer hul standpunt ten opsigte van AATIP verander, en gedeeltelik erken wat ons al jare weet. Wat my werk agter die skerms betref om die UAP Task Force -pogings te ondersteun, het ek die Pentagon geduldig toegelaat om dit op 'n gemaklike manier aan te spreek, mits hulle nie lieg nie. Ongelukkig lyk dit nou asof hulle weer kies om die waarheid te verdoesel. Soos in ander gevalle, het ek intern pogings aangewend wat hopelik die Pentagon PAO sal aanmoedig om meer waarheidsgetroue inligting aan die publiek te verskaf. Boonop wil ek op hierdie stadium bykomende opmerkings weerhou en elke stelsel die geleentheid bied om homself reg te stel. My reserwe is egter nie eindeloos nie, en my geduld ook nie. "
Ek verwys na mnr. Reid se kantoor. Ons het geen kommentaar op sy brief nie. "
" Toegewese verantwoordelikhede is die pligte van 'n individuele werknemer. "
Luis Elizondo het geen verantwoordelike verantwoordelikhede vir AATIP gehad terwyl hy by die kantoor van die sekretaris van verdediging van intelligensie aangewys is nie. Luis Elizondo het die departement van verdediging in Oktober 2017 verlaat. Hy het geen pos in die UAPTF nie, en die UAPTF het hom nie by die voortgesette werk betrek nie. "
UFO's konfronteer soldate tydens die oorlog, sê die intelligensiebeampte van die lugmag
Die publiek hoor selde van interaksies tussen militêre personeel en onverklaarbare vliegtuie - veral tydens oorlogstyd.
Soos die tyd aanstap, begin UFO -verhale wat agter rompslomp vas is, egter die lig sien. Die Viëtnam -oorlog het sy aandeel in die UFO -aktiwiteit in die 1960's gehad.
Een ontmoeting in 1968 was die bemanning van 'n Amerikaanse patrollieboot wat twee gloeiende sirkelvaartuie agter hulle aangemeld het in die gedemilitariseerde gebied wat Noord- en Suid -Viëtnam geskei het (sien afbeelding hieronder).
Die bemanning aan boord van 'n tweede patrollieboot het later berig dat hulle die UFO's oor die eerste boot gesien het en 'n flits lig, gevolg deur 'n ontploffing wat die boot heeltemal vernietig het. Hierdie berigte in Viëtnam bevat 'n noukeurige waarneming van die onbekende lugvaartuie wat vlieëniers huisves (sien 'n ontspanningsbeeld bo -aan hierdie verhaal).
UFO -verhale uit die oorlog word herskep in die première -episode van die tweede seisoen van History "Hangar 1: The UFO Files". Die rekeninge word gemaak uit tienduisende UFO -sake in die argiewe van die Mutual UFO Network, die grootste UFO -ondersoekgroep ter wêreld.
"Die weermag was geïnteresseerd in [UFO's], want hulle beskik oor vermoëns ver bo alles wat ons het, en hulle wou uitvind wat die tegnologie is en eerlikwaar aan wie hulle behoort," volgens die voormalige inligtingsbeampte van die lugmag, kapt. George Filer.
Terwyl hy in Viëtnam was, het Filer - wat 'n uiters geheime uitklaring gehad het - daaglikse inligtingsessies aan genl. George S. Brown, adjunk -bevelvoerder vir lugoperasies in Vietnam, gehou.
'Die Vietcong of Noord-Viëtnamese val gereeld op 'n buitepos, en ek sal dit verduidelik, en ons sal ondersteuning by die grond kry, veral in die nag waar ons met hierdie geweerskepe ingaan, en ek sal inligtingsessies gee oor alles daarvan, "het Filer aan The Huffington Post gesê. 'Van die tyd af sou daar onbekende vaartuie oor die DMZ wees.'
Filer beskryf 'n tipiese verslag wat hy sou ontvang en wat hy ingesluit het in sy inligtingsessies aan Brown:
'' U kan 'n vliegtuig laat vlieg wat ongeveer 500 knope doen, en 'n UFO kom langs en draai 'n paar rondtes om die vliegtuig en vlieg dan drie keer so vinnig as een van die vinnigste stralers wat ons in die lugmag het. Uiteraard beskik dit oor 'n tegnologie wat baie meer is as wat ons het.
"Ek sou dit nie -amptelik gesê het. Mense vertel jou baie dinge wat hulle nie op skrif stel nie of hulle naam onderteken. Daar was altyd hierdie deel van UFO's dat as jy te veel belangstel, dit jou loopbaan kan bemors. . En dit geld vandag, selfs met kommersiële vlieëniers. Ek het ook gehoor van mense wat in Afghanistan dien dat hulle UFO's gesien het, en die Iraanse nuus lewer gereeld UFO -verslae. "
Tydens 'n perskonferensie in 1973, vyf jaar nadat die patrollieboot UFO ontmoet het, is Brown - as stafhoof van die USAF - uitgevra oor die lugmag se standpunt oor UFO's:
Ek weet nie of hierdie verhaal ooit vertel is of nie. Hulle is nie UFO's genoem nie. Dit is vyandelike helikopters genoem. En hulle is slegs in die nag gesien en hulle is net op sekere plekke gesien. Hulle is in die vroeë somer van '68 rondom die DMZ gesien. En dit het heelwat gevegte tot gevolg gehad.
En in die loop hiervan het 'n Australiese verwoester 'n knou gekry en ons het nooit 'n vyand gevind nie; ons het ons eers gevind toe alles opgelos is. En dit het veroorsaak dat daar geskiet is, en daar was glad nie 'n vyand betrokke nie, maar ons het altyd gereageer.
Altyd na donker, gebeur dieselfde in Pleiku op die Hoogland in '69.
Baie verhale oor die stryd teen UFO's het deur die geskiedenis verskyn.
Die inwoners van Neurenberg, Duitsland, het vermoedelik 'n vroeë verslag oor UFO-oorlogvoering in 1561 gesien. Op 'n oggend in April het die Neurenberg Gazette na berig word 'n luggeveg tussen groot "silindriese vorms beskryf, waaruit swart, rooi, oranje en blou verskyn het. wit bolle wat rondgedartel het. Al hierdie elemente het die een teen die ander begin veg. " 'N Kunstenaar, Hans Glaser, het 'n houtsny van die skouspel gemaak, hieronder gesien:
Tydens die Tweede Wêreldoorlog, ook in Duitsland, het geallieerde vlieëniers gereeld gerapporteer oor geheimsinnige gloeiende, vinnig bewegende, sirkelvormige ligte, wat Foo Fighters genoem is. Die New York Times het dit as 'militêre slang vir vlieënde pierings' aangegee.
Filer - wat sy waarnemings en ander UFO -nuus op die National UFO Center -webwerf dokumenteer - was een van verskeie militêre ooggetuies van iets buitengewoons in die lug oor Engeland. Dit was 1962, en hy was die navigator op 'n tenkwa.
"Ons was oor die Noordsee toe London Control bel en vra of ons bereid sou wees om 'n ongeïdentifiseerde wat oor Oxford en die Stonehenge -gebied was, te onderskep. Ons het pas ons brandstofopdrag voltooi, so ons het seker gesê, en hulle het alles skoongemaak die verkeer om ons en het ons die hoogste prioriteit gegee toe ons afstap na die UFO. Al wat hulle regtig gehad het, was 'n baie groot radaropbrengs, maar dit was baie groter as 'n normale vliegtuig. "
Filer (regs op die foto) onthou hoe sy radaromvang aandui dat die UFO net so groot is soos die groot Firth of Forth -brug in Skotland wat hy en sy bemanning gereeld as 'n gereelde navigasiepunt gebruik het.
"Die 'ding' was op 1000 voet en ons was besig om af te daal van 32,000 voet. Ons het hierdie groot radar teruggekeer terwyl ons nog ongeveer 30 myl daarvandaan was. Dit was donker en toe ons baie nader aan die voorwerp kom, sien ons ligte rondom dit, soos die vorm van 'n silinder, soos 'n vaartuig, en dan vinnig opgestyg en in die ruimte opgegaan.
'Ons was redelik seker dat ons pas 'n UFO gesien het.'
Filer het ook aan HuffPost gesê dat hy gehoor het van lugverkeersleiers wat beweer het dat hulle aangesê is om "altyd vliegtuie van UFO's af te lei en te ontken dat dit bestaan. Ek dink hulle wil hê dat hierdie hele situasie moet verdwyn, en ek dink [die beleid] is afkomstig van die Nasionale Veiligheidsraad - hulle is op die hoogste vlak. Dit klink snaaks, maar presidente weet nie altyd wat hul Nasionale Veiligheidsraad doen nie. "
Die komende episodes van "Hangar 1" in die komende 12 weke fokus op mense wat militêre posisies beklee het en bereid is om na vore te kom en hul verhale te vertel.
Een daarvan (hou vas aan jou hoede) is 'n man wat beweer dat hy in die Marines was (wag daarvoor) en dat hy etlike jare op Mars gestasioneer was. Dit is reg: die rooi planeet Mars. Hy sal beskryf dat hy deel is van 'n off-planet militêre mag. Laat ons nie oordeel nie. tog.
Daar is ook die verhaal van 'n afgetrede leërsersant wat sê dat hy na UFO -ongelukke en herwinningsgevalle gestuur is waar beide skepe en ET -liggame is vermoedelik gevind - sommige dood, sommige lewendig.
As u sou wonder, is Hangar 1 'n werklike hangar waar MUFON al sy argiewe lank gestoor het. Op 'n stadium is al die lêers van die organisasie in die lughawe van die lughawe iewers in die middel van die land gehuisves. Die beelde van Hangar 1 wat in die reeks verskyn, is van die regte hangar.
"Hangar 1: The UFO Files" is Vrydagaande op die History -kanaal. Kyk na u plaaslike lyste vir presiese tye.
13 van die beste militêre morele pleisters
Geplaas op 28 Augustus 2020 21:26:20
Morele kolle is kolle wat troepe aan hul uniforms dra, wat bedoel is om 'n snaakse grap te wees, slegs van toepassing op hul eenheid of militêre loopbaan. Dit word gewoonlik tydens ontplooiing gedra, maar die dra van moraalvlekke is volgens die diskresie van die bevelvoerder van die eenheid.
Die pleisters spot gereeld (nie altyd nie) met 'n neerdrukkende, vervelige of andersins spesifieke deel van die werk.
Hierdie kolle bestaan ​​al sedert die weermag begin het om kolle te dra. Hulle word versamel en verhandel deur mense, beide militêr en burgerlik, wat hulle teëkom. Sommige is gewilder as ander, maar dit is gewoonlik baie pret.
Die "Morale stop hier " -pleister is redelik gewild en word eintlik herhaal deur eenhede oor die hele wêreld. Dit is regtig snaaks die eerste keer jy sien dit.
Dit is 'n ou een, 'n terugblik op die strategiese dae van die lugmag. " Om te vergewe is nie die SAC -beleid nie en#8221 word wyd toegeskryf aan die beroemde SAC -bevelvoerder, Curtis LeMay.
Ten bate van die oningewydes staan ​​CSAR vir Combat Search And Rescue.
Dit is snaaks genoeg om die Kool-Aid Man as jou nie-amptelike gelukbringer te hê, maar om sy hand die blitsige skiethandschoen in die ou SAC-embleem te maak, is slim.
Die JSTARS (of Joint Surveillance and Target Attack Radar System) het 'n beskrywende pleister hier, want hulle werk vanaf die sleepwaens by die Al-Udeid Air Base, Qatar (in die weermag, wat hier ontplooi word, staan ​​ook bekend as " Deid ").
Dit is 'n Amerikaanse vlootvlek uit Viëtnam.Die "yacht " is 'n rommel, 'n histories wydverspreide tipe skip wat in China en in Suidoos -Asië gebruik word. Die Tonkin -golf is waar die Viëtnam -oorlog (of meer spesifiek die Amerikaanse betrokkenheid daarby) werklik ontbrand het.
Meer uit Vietnam. Teen die einde van die 1960's het die breuk tussen diegene wat in Viëtnam gedien het en die opvatting van die oorlog by die huis sy hoogtepunt bereik.
Namate die Koue Oorlog toeneem en die dreigement van kernoorlog al hoe meer onafwendbaar lyk, het die jongmanne en beamptes wie se rol in die uitwissing van die aarde se bevolking waarskynlik meer as 'n bietjie beklemtoon gevoel.
Die tradisie het tot in Desert Storm voortgeduur. As u morele kolle het wat ander laat lag of waardeer word, plaas dit dan in die kommentaar.
Publieke belangstelling in UFO's bly 50 jaar na die beëindiging van die projek met die blou boek
WASHINGTON, 5 Desember 2019 - Dit is 'n tydlose vraag: is ons alleen in die heelal? Die Amerikaanse lugmag het probeer om die vraag te beantwoord deur die wetenskaplike ontleding van 12,618 verslae van ongeïdentifiseerde vlieënde voorwerpe (UFO's) wat ondersoek is onder drie opeenvolgende projekte met die hoofkwartier by die Wright-Patterson-lugmagbasis in Dayton, OH. Dit sluit in Project Sign, begin in Desember 1947 en eindig in Februarie 1949 Project Grudge, 'n afgeskaalde voortsetting van Sign wat in Augustus 1949 geëindig het en Project Blue Book, van Maart 1952 tot Desember 1969-die langste herhaling van die lugmag se ondersoek na UFO -waarnemings.
Hierdie foto, uit die vertoonde dokumentvertoning, is afkomstig van 'n verslag van 'n UFO -waarneming in Riverside, Kalifornië op 23 November 1951. (National Archives, Records of Headquarters U.S. Air Force [Air Staff])
Vandag, ter erkenning van die 50ste herdenking van die einde van Project Blue Book, vertoon die National Archives 'n seleksie rekords uit die program in die East Rotunda Gallery van die National Archives Museum in Washington, DC. Die rekords wat tot 16 Januarie 2020 te sien is, is 'n voorbeeld van die duisende bladsye met tekstuele rekords, stilstaande foto's, rolprente en klankopnames in die nasionale argiefbesit met betrekking tot Blue Book.
Die deurslaggewende gebeurtenis wat moderne 'UFO -histerie' in die Verenigde State van stapel gestuur het, het op 24 Junie 1947 in die lug oor die staat Washington plaasgevind. Terwyl hy op soek was na 'n neergestorte Amerikaanse vliegtuig van die Marine Corps van die Verenigde State wat vermoedelik aan die suidwestelike kant van Mount Rainier neergestort het, het privaatvlieënier Kenneth Arnold berig dat hy nege UFO's met ongeveer 1,700 myl per uur sien vlieg het. Tydens 'n daaropvolgende onderhoud met lede van die media het Arnold die voorwerpe beskryf as 'lyk soos pierings wat op water spring'. Nuusberigte het die term verkort tot 'vlieënde pierings', wat toe 'n gewilde term vir UFO's geword het.
Die vloed van UFO -verslae in die maande na Arnold se gerapporteerde waarneming het veroorsaak dat die stafhoof van die lugmag die oprigting van 'n projek gelas het "om alle inligting rakende waarnemings wat as kommerwekkend beskou kan word, te versamel, saam te stel, te evalueer en te versprei tot nasionale veiligheid "op 30 Desember 1947. Hierdie projek, met die kodenaam Sign, het 243 gerapporteerde UFO -waarnemings geëvalueer. Die resultate was egter onoortuigend, soos in die verslag van Februarie 1949 gesê: "Daar is nog geen definitiewe en afdoende bewyse beskikbaar wat die bestaan ​​van hierdie ongeïdentifiseerde voorwerpe as werklike vliegtuie met 'n onbekende en onkonvensionele opset kan bewys of weerlê nie."
Die opvolgprojek van die lugmag, Grudge, het 244 verslae van UFO-waarnemings geëvalueer. In Augustus 1949 het die Lugmag tot die gevolgtrekking gekom dat die UFO-verslae verkeerde interpretasies van natuurverskynsels, mensgemaakte vliegtuie, vervaardigings of bedrog was.
UFO -verslae het egter steeds toegeneem, en so ook die spanning in die Koue Oorlog met die Sowjetunie. Generaal Charles P. Cabell, direkteur van intelligensie van die lugmag, het in Maart 1952 bevel gegee aan Project Blue Book. Blue Book was tot 17 Desember 1969 toe die sekretaris van die lugmag, Robert C. Seamans, Jr., die projek en bedrywighede beëindig het. amptelik geëindig in Januarie 1970.
Volgens die lugmag het Project Blue Book uiteindelik tot die gevolgtrekking gekom dat:
geen UFO is deur die lugmag aangemeld, ondersoek en geëvalueer nie, was ooit 'n aanduiding van bedreiging vir ons nasionale veiligheid
geen bewyse wat deur die Lugmag voorgelê of ontdek is nie, dui daarop dat 'ongeïdentifiseerde' waarnemings tegnologiese ontwikkelings of beginsels verteenwoordig wat buite die omvang van moderne wetenskaplike kennis is en
geen bewyse dui daarop dat waarnemings wat as "ongeïdentifiseer" geklassifiseer is, buiteaardse voertuie was nie.
Die Lugmag het sy rekords oor ondersoeke na UFO's teruggetrek en in 1975 in bewaring van die Nasionale Argief oorgeplaas. van die ondersoeklêers van die lugmag, het die Nasionale Argief ook die verantwoordelikheid geërf vir die beskerming van persoonlik identifiseerbare inligting daarin.
Na 'n uitgebreide vennootskap tussen die twee entiteite om persoonlik identifiseerbare inligting uit die Blue Book -saakdossiere wat in die lente van 1976 afgehandel is, te redigeer, is die versameling beskikbaar gestel vir openbare navorsing.
Die lêers wat deur die National Archives gehou word, bevat die inligting wat die lugmag versamel het oor spesifieke UFO -waarnemings. Elke dossier het betrekking op een waarneming of op 'n groep naverwante waarnemings. Die lêers bevat verslae van UFO -waarnemers, korrespondensie tussen hierdie waarnemers en die lugmag, koerant- en tydskrifuitknipsels en verslae oor ontleding van foto's en fisiese bewyse.
Sommige verslae is per brief of per telegram ingedien, maar die meeste verslae van waarnemings is op 'n lugmagvraelys ingedien wat die naam en adres van die waarnemer bevat, die datum en uur van die waarneming en 'n beskrywing van wat die waarnemer gesien het. Elke dossier bevat 'n kontroleblad wat die waarnemingsverslag opsom en die verduideliking en gevolgtrekkings vir die waarneming van die lugmag toon.
Die uitstalling by die National Archives Museum bevat hierdie grafiek, aanhangsel I by Project Blue Book Status Report No. 8, wat die frekwensie van ongeïdentifiseerde vlieënde voorwerpe (UFO) -verslae in Junie, Julie, Augustus en September 1952 toon. (National Archives Identifier 595542)
Hierdie strokiesprent het betrekking op 'n reeks van 19 Julie 1952 van verskeie waarnemings van ongeïdentifiseerde vlieënde voorwerpe (UFO's) oor Washington, DC. (National Archives Identifier 595553)
'N Bladsy van die UFO -waarneming van 24 Junie 1947 deur Kenneth Arnold aan die lugmag gerapporteer. (National Archives Identifier 28929152)
Die pad na 'n kongres -UFO -verhoor, 1960's styl
Die wêreld is verbaas dat die Amerikaanse senaat, naamlik die Senaat se geselekteerde komitee oor intelligensie onder voorsitterskap van senator Marco Rubio, belangstel in 'n openbare UFO -verslag wat deur die Intelligence Community (IC) opgestel is. Daarbenewens het die Departement van Verdediging (DOD) onlangs 'n UAP Task Force, of UAPTF, aangekondig wat daarop gemik is om ongeïdentifiseerde voorwerpe te ondersoek terwyl dit militêre installasies binnedring. Die poging is 'n opwindende strewe na deursigtigheid wat verband hou met 'n kwessie wat die massas al dekades lank boei, en wat dikwels in geheimhouding en sameswering bewerings is. Dit is egter nie die eerste keer dat die kongres se belangstelling in UFO's plaasvind nie. Trouens, dit het voorheen op byna dieselfde manier gebeur. Kan hierdie ontvouende sage op dieselfde manier eindig? Voorstanders vir die bekendmaking van UFO hoop beslis nie.
Die oorspronklike UFO -navorsingsprogramme
In 1947 het die Amerikaanse weermag begin met die eerste eerste van 'n trifecta van UFO -verwante navorsingsprogramme. Begin met Project Sign, dan Project Grudge, en eindig dan met Project Blue Book in 1969, het die drietal projekte gesamentlik 12,618 UFO-gevalle ondersoek binne die twee en twintig jaar wat hulle bedryf het, en gevind dat slegs 701 oorblywend is.#8221
Alhoewel hierdie statistieke wreed betwis word, en met reg, het dit nie opgehou nie, maar die huisminderheidsleier, wat die staat Michigan, Gerald Ford, voorgehou het om antwoorde oor die UFO -verskynsels te soek.
Op 28 Maart 1966 is 'n brief deur Ford aan die huiskomitees oor gewapende dienste en wetenskap en ruimtevaarding gestuur. Hy het sterk aanbeveel dat een van die komitees UFO's ondersoek en antwoorde kry.
U het ongetwyfeld kennis geneem van die onlangse vlaag koerantverhale oor ongeïdentifiseerde vlieënde voorwerpe (UFO's). Ek het 'n spesiale belangstelling in hierdie rekeninge gehad omdat baie van die jongste waarnemings in my tuisstaat Michigan was, en Ford het sy brief oopgemaak. Hy het verder gesê: In die vaste oortuiging dat die Amerikaanse publiek 'n beter verduideliking verdien as wat die Air Force tot dusver gegee het, beveel ek ten sterkste aan dat daar 'n komitee -ondersoek is na die UFO -verskynsels. "
Verklaring uitgereik deur Gerald Ford op 3 April 1966. Dokument verkry uit die Gerald Ford Presidensiële Biblioteek.
Ford, net 'n paar dae later, op 3 April 1966, het Ford 'n verklaring uitgereik oor die spot wat hy verduur het nadat hy UFO -deursigtigheid beywer het, hoofsaaklik as gevolg van die stigma rondom die kwessie.
Soos ek verwag het, het sommige mense belaglik gemaak vir my oproep om 'n kongresondersoek na ongeïdentifiseerde vlieënde voorwerpe (UFO's). Hierdie mense is 'n breukdeel van diegene wat my reaksie op my voorstel gegee het, het Ford geskryf. Diegene wat die idee van 'n kongresondersoek van UFO's bespot, is blykbaar nie bewus daarvan dat die komitee vir gewapende dienste 'n geslote verhoor oor die aangeleentheid geskeduleer het nie … "
Soos Ford in sy verklaring aangedui het, het die huiskomitee vir gewapende dienste opgetree net soos hy belowe het. Die komitee vergader op 5 April 1966 om 10:35 uur. Dr. J. Allen Hynek, hoof wetenskaplike konsultant van Project Blue Book, was saam met majoor Hector Quintanilla, die aktiewe hoof van Project Blue Book. Daarbenewens is verskeie verklarings, dokumente en koerantartikels in die rekord opgeneem, benewens talle UFO -verslae deur polisiebeamptes, militêre personeel en die brief waarna hierbo verwys is deur Ford.
Nadat die getuienis aangehoor is en die getuienis gesien is uit die uitslag van meer as 10 000 sake teen die tyd dat die verhoor plaasgevind het, het die komitee tot die gevolgtrekking gekom dat 'n verslag opgestel moes word. Dit is die mening van die komitee dat die huidige lugmagprogram oor UFO -waarnemings goed georganiseer is, hoewel die hulpbronne wat daaraan toegewys is (slegs een offisier, 'n sersant en sekretaris) redelik beperk was, en die komitee afgesluit. Hulle het verder aanbeveel dat die lugmag kontrakte onderhandel om universiteite te kies om die data met wetenskaplike spanne te ontleed en om belowende gevalle te ondersoek.
'N Openbare UFO -verslag
Die verslag sou aan die publiek beskikbaar gestel word, soos deur die komitee aanbeveel. Die verslae Project Blue Book moet 'n wye ongevraagde verspreiding onder prominente lede van die kongres en ander openbare persone kry as 'n verdere hulpmiddel by die openbare begrip van die wetenskaplike benadering wat die lugmag volg om die UFO -probleem aan te val. "
Verhore voor en spesiale verslae gemaak deur die komitee oor gewapende dienste van die Huis van Verteenwoordigers oor onderwerpe wat die vloot- en militêre instellings raak, 1966. (Laai die volledige dokument af)
Binne weke het Ford sy doel bereik om 'n verslag en wetenskaplike ontleding van die destydse UFO -data beskikbaar te stel. In 'n persverklaring van 21 April 1966, sê Ford, het die lugmag my meegedeel dat dit 'n studie deur hoëkaliberwetenskaplikes reël oor sommige van die UFO-waarnemings wat nog nooit verduidelik is nie. Die verslag sal beslis bekend gemaak word, het die Lugmag my verseker. "
Ford het ook gesê dat hy 'n volledige verhoor met getuies voor die komitee sou verkies het, maar het gesê dat hy voel dat dit 'n stap in die regte rigting is en 'n wetenskaplike ontleding van die data het.
Op 7 Oktober 1966 het die lugmag hul persverklaring bekend gemaak dat die Universiteit van Colorado die onafhanklike studie oor UFO's sou doen. Die direkteur van die poging was dr. Edward Condon, wie se naam sy komitee sou help identifiseer en later die verslag wat hulle opgestel het.
Die Condon -komitee
Die Condon -komitee het die bedreigingspotensiaal agter UFO's geëvalueer en of dit 'n bedreiging vir die nasionale veiligheid was of nie.
Hulle bestudeer die bewyse twee jaar lank. En hulle gevolgtrekking was dat daar geen bedreiging was nie, en dat daar geen rede was om UFO -ondersoeke voort te sit nie. Hierdie hele poging het gelei tot die amptelike sluiting van Project Blue Book aan die einde van 1969 (en formeel gesluit in Januarie 1970), en die Condon -verslag word al dekades lank aangehaal omdat UFO's daarna nie ernstig opgeneem is nie.
Van Project Blue Book tot AATIP
Herhaal die geskiedenis homself? Alhoewel dit nog steeds betwis is of die Advanced Aerospace Threat Identification Program (AATIP) werklik 'n "UFO -studie was, soortgelyk aan Project Blue Book, laat ons dit vir 'n oomblik aanneem, en dit bly tot vandag toe vermom as die UAPTF.
Die studies wat deur AATIP gedoen is, weerspieël dié wat dekades gelede deur Project Blue Book gedoen is.
Die militêre getuies van die USS Nimitz in 2004 ontmoet die USS Roosevelt -ontmoetings in 2015 en ander onderhoude wat deur die AATIP ondervra is, weerspieël die militêre ontmoetings wat tydens die kongresverhoor in 1966 oor UFO's na vore gekom het, soos ondersoek onder Project Blue Book.
– Die stigma rondom die onderwerp in die sestigerjare, wat daartoe gelei het dat Ford bespotting gekry het omdat hy vir 'n UFO -verhoor aangedring het, weerspieël dié van die " -stigma " waarna dikwels verwys word deur Luis Elizondo, die man wat sê dat hy die AATIP -poging van binne die Pentagon gelei het.
Die inskrywing van 1966 aan die Universiteit van Colorado, saam met 'n wetenskaplike span om 'n openbare verslag op te stel wat gebaseer is op UFO -data, is byna identies aan die ontvouende sage wat die huidige kongres aandring op 'n openbare verslag van die IC.
Wat dan volgende? Sal die einde van hierdie ontvouende sage eindig op dieselfde manier as in die sestigerjare?
Die pogings om die kongres se belangstelling in die UFO -onderwerp te bereik, moet geprys en toegejuig word. Sedert so 'n prestasie het dekades verloop, en die algemene publiek wil nie die waarheid weet nie.
Maar wat baie vergeet, is dat die Amerikaanse regering 'n geskiedenis het dat hulle nie die waarheid wou gee nie. Ten minste nie alles nie. Dit word bewys deur talle steeds geklassifiseerde inligting oor die UFO -onderwerp, wat nog nie volledig aan die publiek bekend gemaak moet word nie. Ondanks die huidige belangstelling van die kongres, sal hulle sterk staatmaak op die instelling wat aan die hoof was van die geheimhouding rondom UFO's: die IC self.
Dus, sal die geskiedenis homself herhaal? Sal 'n verslag-agtige dokument van die Condon-komitee aan die kongres voorgelê word, wat dan nog dekades lank gebruik sal word oor waarom daar NIE 'n rede om UFO's te ondersoek of dit ernstig op te neem?
Net die tyd sal leer oor hoe die volgende hoofstuk sal afspeel en of die openbare verslag oor UFO's 'n voordelige uitwerking sal hê op die algemene begrip van die onderwerp. Of, as die geskiedenis homself herhaal, kan dit net die volgende kruk vir geheimhouding wees wat die volgende 50 jaar gebruik sal word, net soos die laaste een.
6 mees interessante UFO -waarnemings in die Bay Area wat deur die Amerikaanse lugmag ondersoek is
Van 1947 tot 1969 het die Lugmag 12,618 UFO -waarnemings aangeteken en aansienlike hulpbronne bestee aan die ondersoek van elke eis tydens 'n era met paranoia van die Koue Oorlog oor vyande en#8217 geheime wapens. Hier is ses dooies uit die baai:
San Mateo: Boy spots 'vliegende piering '
In die oggend van 6 Desember 1962 kyk 'n jong tiener uit San Mateo in die lug op en berig dat hy 'n vlieënde piering van ongeveer 100 voet in deursnee, ovaalvormig, klankloos en rooi sien. In sy handgeskrewe brief aan die lugmag vertel die 13-jarige seuntjie hoe hy die voorwerp wat tussen 100 mph en 2 000 mph gery het, met 'n oogbal sien. Hy het 'n tekening van die UFO ingesluit, 'n ovaal met 'n ander konsentriese ovaal daarin. Die binnekring was gemerk "elevated " terwyl die groot ring glad was. " Hy vergelyk die tekening met die film uit 1951 "The Day the Earth Stood Still, " waarin 'n vreemdeling beland en vir aardbewoners vertel hulle moet vreedsaam lewe of vernietig word as 'n gevaar vir ander planete.
Hy het sy verslag afgesluit: 'Baie mense dink ek veg, maar ek gee nie om nie, want ek het dit regtig gesien. Ek dink dit kom van Venus. Ek is ook baie geïnteresseerd in wetenskap, so ek is nie 'n kluts nie. "
Ondanks die pogings van die seuntjie, het die lugmag dit as 'n onbetroubare verslag bepaal, en sy storie het 'n konflik gehad en het hy bespiegel dat hy moontlik 'n vliegtuig met 'n naverbrander of 'n meteoor gesien het.
Placer County: Hunter ontmoet vreemde wesens
Op 5 September 1964 het 'n 27-jarige man van Orangevale, gewapen met 'n pyl en boog, saam met vriende op 'n hertjag op pad gegaan na Emigrant Gap, 'n beboste gebied in die Sierra Nevada op die pad na Lake Tahoe.
Hy het verdwaal tydens die jag en besluit om oornag in 'n boom te slaap en hom met sy gordel aan 'n tak vas te maak.
Hy beskryf wat gebeur het langs Victor Killick, destyds die operateur van die observatorium van Sacramento City College, wat die verhaal aan die lugmag gestuur het. Militêre amptenare het 'n onderhoud met die getroude skilder opgeneem, wat by 'n raketproduksie -aanleg gewerk het.
Terwyl hy in die boom was, het die man 'n gloeiende lig gesien wat naby 'n rant sweef. 'N Voertuig beland op die rant en hy hoor die gekraak van iemand wat in die nabygeleë struikgewas nader kom. Volgens die dokumente verskyn twee " aliens " onder hom.
Hulle was in 'n silweragtige pak geklee, maar het visueel die volledige afwesigheid van 'n nek. Hierdie vreemde (individue) het ongewone gelaatstrekke, veral in die oë wat baie uitsteek, het die ondersoeker van die lugmag geskryf, wat sy opgeneemde onderhoud met die jagter opgesom het. Hulle het nie gepraat nie, net gekuier soos 'n duif, het die jagter gesê.
'N Derde "robot " verskyn en die jagter skiet pyle daarop. Hy het stukkies van sy kamoefleer, alles behalwe sy T-hemp, aan die brand gesteek om hulp te probeer aandui, maar die wesens het gewelddadige reaksies gehad, en hy het aan ondersoekers gesê.
Uiteindelik het die wesens 'n damp afgegee en die jagter het gesê dat hy verduister is. Toe hy wakker word, is dit dagbreek. Hy het sy mede -jagters gevind, teruggekeer huis toe en familielede het hom aangesê om die voorval aan te meld.
Hy het gesê dat hy weet dat die storie moeilik is om te glo en dat hy dit nie in die koerante wil laat verskyn nie, " skryf Killick aan die bevelvoerder van die Mather -basis.Hy het gesê dat hy gedink het dat dit sy plig is om 'n gesag in kennis te stel om die saak te laat ondersoek (as 'n openbare veiligheidsaangeleentheid). "
Op 'n vraag deur die ondersoekers waarom hy kort na die ervaring fisies ondergaan het, het die jagter gesê: 'Ek weet nie of ek met radioaktiwiteit gekontak het nie.'
Uiteindelik skryf die Lugmag sy ontmoeting toe aan sielkundige oorsake en sê dit kan 'n uil wees, tesame met 'n ooraktiewe verbeelding. "
San Mateo: ' Vreemde voorwerp ' vra 'n presidensiële brief
Geagte meneer die president, ek weet dat u 'n besige man is, maar ek is 'n burger van hierdie goeie ou VSA, en Alice Reynolds, inwoner van San Mateo, het in 1961 geskryf. bietjie brood. Ons doen dit twee keer per dag … Ek kyk op in die lug en sien hierdie vreemde voorwerp — ek kyk dit 'n geruime tyd. "
Reynolds het beskryf hoe hy op 13 November 1961 twee stilstaande wit balle, een met 'n stert, in die lug sien sien het. Sy het gekla dat sy probeer het om die burgerlike verdedigingsbeheersentrum in Belmont te kontak, maar hulle was nie oop nie, en bel die polisie: Hulle was meer nuuskierig oor hoekom ek destyds opgestaan ​​het as waaroor ek gebel het, en sy het geskryf. Sy het ook gepla oor die leier van die vrye wêreld dat die polisieverslag dit in die koerant haal.
Die 63-jarige brief is gestuur van president John F. Kennedy se kantoor na die lugmag, wat 'n UFO-vraelys aan Reynolds gestuur het.
Lugmagondersoekers het hul ondersoek gestaak weens onvoldoende data, en gesê dat dit waarskynlik 'n weerballon of lugspieël was.
Dit bevat 'n koerantknipsel oor die vrou met die kop en opskrifte en skote met stertjies opgemerk. Die kort UFO -berig is onder 'n artikel oor Gov. aan die griep.
San Francisco: Oakland UFO -waarnemer het getwyfel weens sy ras
Op 1 Augustus 1949, toe die hengelboot terugstap in die baai onder die Golden Gate -brug, kyk die manne aan boord na Alcatraz en sien silwer voorwerpe in formasie wat vinniger as vliegtuie reis.
Die lugmag het onderhoude gevoer met die lede van die visvangreis en hulle laat skets wat hulle sien. Die ondersoeker in die uitgebreide verslag het gesê dat hy met die "Criminal and Subversive Files " van die polisiedepartemente in San Francisco en Oakland en FBI oor al die verslagdoenende partye gekyk het.
Daar is gevind dat 'n verkoopsklerk nogal opgewonde en geneig is om te oordryf, maar eerlik en betroubaar.
Navorsers wat 'n onderhoud met 'n dominee in Oakland gevoer het, het egter opgemerk dat hy gekleurd was en die agent het hom as 'n godsdienstige fanatikus beskou en was onbetroubaar. Hy het gesê dat die dominee se vrou as 'n profetes beskou word en dat hy in 'n uiters lae klas gekleurde woonbuurt woon.
Die lugmag het vasgestel dat die mans radar toetsvlieërs gesien het, wat twee keer per dag van Treasure Island en Fort Baker vrygelaat is.
San Jose: Vlieënde roomyshoutjie opgemerk
Op 7 Februarie 1950, van Berkeley tot Alameda tot San Jose, het mense, insluitend militêre amptenare, gesien wat baie beskryf as 'n vliegende ys -kegel " deur die lug dryf.
'N Prokureur het die lugmag geskryf waarin hy sy treinrit van die werk naby San Carlos huis toe beskryf het. Hy sien wat blykbaar 'n komeet was. Hy teken 'n driehoek in die getikte letter: "Die hele oppervlakte van die driehoek het 'n soliede vuurmassa voorgekom. "
Twee verpleegsters in Piemonte het aan die owerhede geskryf oor die " geheimsinnige " voorwerp en beskryf hulself as verpleegsters van die Eerste Wêreldoorlog.
Koerante het 'n velddag gehad.
"Vlieg ' Ice Cream Cone ' Gerapporteer oor Alameda, " skree 'n opskrif van San Francisco Chronicle, insluitend 'n tekenprenttekening van 'n vlieënde roomys met 'n vlootbeampte wat deur 'n verkyker kyk en skree "Vanilla! " terwyl 'n jong seun het gesê: "Ek sê dit is sjokolade! "
Die artikel beskryf personeel van die lugmag as " verbaas. "
'N Berig in San Jose Evening News Associated Press begin: " Inligtingsbeamptes van die Western Air Defense -sone kyk na die berigte van 'n ' vliegende roomys. ' Dit lyk nie asof hulle opgewonde daaroor is nie. Dit is 'n roomyshorinkie van 30 voet, wat 'n dampspoor agterlaat. Terwyl die ondersoek tot stilstand gekom het, het verslaggewers 'n grap gemaak dat die roomys -kappertjie toemaak sonder om 'n goeie lek te kry. "
'N Man uit San Jose het uiteindelik aan die lugmag geskryf en verduidelik hoe hy 'n enkelmotorige vliegtuig met 'n rooierige dampspoor agter hom sien. Die agentskap het tot die gevolgtrekking gekom dat die vliegtuig die waarnemings veroorsaak het.
Redwood City: Astronomy buff maak 'n foto van 'n roterende sfeer
Terwyl hy op 2 November 1964 op die Bayshore-snelweg naby die afrit van Whipple Street ry, het 'n man gesê dat hy 'n voorwerp ter grootte van 'n half-dollar sien draai, wat draai van wit na oranje. Die man beskryf dit as 'n aantal ligte wat aanmekaar gekoppel is en teen die rigting van die kloksgewys draai " en tekeninge ingesluit het. Hy het ook 'n foto geneem.
Die amateur -sterrekundige " het 'n brief aan die lugmag geskryf waarin hy beskryf hoe hy sy eie teleskope bou.
Ek het weerballonne, lugspieëls, planete, vliegtuie in die nag, helikopters in die nag, meteore, aurora borealis en ander lugverskynsels waargeneem, maar dit was nie een van die dinge wat ek voorheen gesien het nie, en#8221 het hy geskryf.
Soos met baie ondersoeke, het die lugmag dit ernstig opgeneem, die verslag na Washington, DC gestuur en sy film hersien.
Maande later het die lugmag aan die man geskryf dat hulle sy film bestudeer het en 'n filmfout, duplisering of fout in die emulsie vasgestel het.