Aankoms immigrasie van die lughawe Changi. Joyfull / Shutter
Die wêreld soos ons dit ken, mag nooit dieselfde wees nie. Die wêreldekonomie het verlangsaam, mense leef in isolasie en die dodetal van 'n onsigbare moordenaar neem eksponensieel toe. Die koronavirus-pandemie het 'n harde werklikheid van rou, siekte en werkloosheid opgelê. Baie mense ervaar reeds finansiële swaarkry en onsekerheid oor toekomstige werksvooruitsigte.
Vroeë gegewens dui daarop dat die onmiddellike sielkundige impak van die pandemie is is aansienlik. Daar is ook meer opheffende ontledings, maar dit dui op die ervaring kan ons help om ons lewens te verander dit is beter so. Maar is die mens selfs in staat om volhoubare gedrag te verander?
Ons weet dat krisisse kan lei woede en vrees. Op gemeenskapsvlak kan hierdie emosies neerdaal in sondebokke, stigmatisering en diskriminasie. Omgewingschokke en epidemies kan ook veroorsaak dat samelewings meer "selfsugtig" word, en outoritêre leiers verkies en om vooroordeel teenoor buitestaanders te toon.
Ons weet ook dat bestaande maatskaplike ongelykheid - wat 'n bedreiging vir geestesgesondheid is - verdiep daarna tragiese gebeure. Enige sielkundige nood is geneig versterk in diegene wat minder gelukkig is.
Om ons gedrag ten goede te verander, moet ons eers hierdie uitdagings oorkom en welstand bevorder. Die afgelope drie jaar was ons groep het baie deurdink na "welstand". Ons definieer dit as positiewe verbande met onsself, gemeenskappe en ons breër omgewing.
Op basiese vlak is positiewe gesondheidsgedrag belangrik om individuele welstand te bewerkstellig, soos om gesond te eet, goed te slaap en te oefen. 'N Sterk gevoel van betekenis en doel is veral belangrik om belangrike lewensgebeurtenisse te oorkom en te besef “Post-traumatiese groei”. Volgens die woorde van een van ons kollegas - wat veelvuldige sklerose oorkom het, moet ons daartoe verbind om “positiwiteit, doel en praktyk”Tydens persoonlike krisisse. Dit behels om buite onsself te beweeg en om iets groter te bedien.
Positiewe sosiale bande en gemeenskappe is dus noodsaaklik. Sosiale verhoudings lê die grondslag vir persoonlike identiteit en ons gevoel van verbondenheid met ander. Dit lei tot positiewe emosies in 'n opwaartse spiraalverhouding.
onlangse navorsing en wetenskaplike werk demonstreer ook dat ons 'n aangebore behoefte het om met die natuur en ander lewensvorme verbind te word om goed te voel. Dit is mense wat gereeld tyd in die natuur deurbring gelukkiger en 'n groter gevoel van betekenis in die lewe.
Die natuur maak ons ​​gelukkig. Song_about_summer / Shutter
Ongelukkig is dit nie meer moontlik om die verband tussen die omgewing en geluk te bespreek sonder om te let op die grootste bedreiging wat antropogeniese klimaatsverandering inhou nie. Dit kan aanleiding gee tot die emosie van “solastalgia”- 'n toestand van hartseer, wanhoop en melancholia as gevolg van negatiewe omgewingsverandering.
Die gemeenskaplikheid tussen die koronavirus-pandemie en klimaatsverandering is skrander. Albei uitdagings verteenwoordig 'n omgewingsprobleem wat sosiaal gedrewe is. 'N Groot verskil is egter ons globale reaksie op een, maar nie die ander nie.
Die abstrakte aard van klimaatsverandering, saam met die hulpeloosheid ons voel in verhouding daarmee, dra by tot ons “op ons hande sit en niks doen nie”. Hierdie verskynsel staan ​​bekend as “Giddens Paradox”. Miskien is die silwer voering hier wat coronavirus ons kan en moet leer - dat 'n verbintenis tot optrede tot verandering lei.
Die Chinese woord vir “krisis” bevat twee karakters, een vir gevaar en een vir geleentheid. Tydens die pandemie is baie mense gedwing om tuis te werk - wat die tyd wat hulle bestee het, aansienlik verminder sowel as lugbesoedeling. Dit kan voortgaan as ons die waarde daarin sien.
Alhoewel nie sonder sy uitdagings nieproewe van buigsame werkpatrone, soos die vier dae werksweek, toon ook 'n verskeidenheid voordele aan individuele welstand.
Coronavirus vra die vraag: waarom sou ons ten volle wil terugkeer na die workaholic status-quo wanneer die einddoel op 'n ander manier bereik kan word, wat welstand ondersteun, produktiwiteit en omgewingsvolhoubaarheid? Enige klein positiewe verandering help ons om verder bemagtig te voel. Die pandemie het ons immers geleer dat ons kan verbygaan sonder om buitensporig te gaan inkopies doen en vir vakansies op langafstandvlugte gaan.
Daar is bewyse dat ons gedragsveranderinge kan aanbring na 'n krisis. Ons weet dat sommige voorkomende maatreëls, soos asemhaling en handhigiëne, kan gewoonte word na aanleiding van 'n virale pandemie. Navorsing het ook getoon dat inwoners in New Jersey, VS, meer geneig geword het om omgewingsbeleid te ondersteun na twee verwoestende orkane. Ervaar ook dat ervarings van oorstromings in die Verenigde Koninkryk lei tot 'n gewilligheid om energie te bespaar. Intussen is bosbrande in Australië het groen aktivisme 'n hupstoot gegee.
Die handhawing van verandering
Dit gesê, navorsing toon dat positiewe verandering oor die algemeen afneem. Uiteindelik, ons prioritiseer die herstel van samelewingsfunksies eerder as omgewingsaksies. Dit is moeilik om enige verandering in gedrag te handhaaf hang van baie faktore af insluitend motiewe, gewoontes, hulpbronne, selfdoeltreffendheid en sosiale invloede.
Positiewe sielkundige ervarings, emosies en 'n nuutgevonde sin van doel kan die sleutel wees om motiewe wat nie bewustelik is nie, te gebruik omgewingsvolhoubare gedrag. Opkomende bewyse dui ook daarop omgewingsopvoeding en natuur-gebaseerde aktiwiteite kan vergemaklik pro-sosialiteit en gemeenskapsverbondenheid.
Gelukkig is eenvoudige ingrypings soos loop en “Bedagsame leer”met aandag aan die hede, is dit bewys dat hulle openheid teenoor idees rakende die oorvleueling tussen mens en natuur bevorder. Hierdie dinge kan help om gedragsveranderinge te handhaaf.
Die besef dat ons sielkundige, sosiale, ekonomiese en natuurlike wêrelde deel uitmaak van 'n onderling verbonde stelsel, vergemaklik ook die ekologiese etiek om die natuurlike wêreld te beskerm en te bewaar.
Om dit te bereik, kan intervensies gegrond op die bevordering van positiwiteit, vriendelikheid en dankbaarheid effektief wees. Ons weet dat hierdie dinge lei volhoubare positiewe oorgange. Meditasie fokus op liefde en vriendelikheid stel ook positiewe emosies in en 'n persoonlike gevoel van gemeenskapsverbondenheid.
Dit kan motiverend wees om 'n dagboek buite te hou. Teechai / Shutter
Nog 'n ingryping wat stres kan verminder en bevorder sielkundige welsyn hou 'n dagboek. Dit kan selfs pro-ekologiese gedrag verhoog as dit in die natuur voltooi word.
Die regering se verantwoordelikheid
Sommige probleme is egter eenvoudig onmoontlik om alleen op te los - vandaar Giddens Paradox. Positiewe verandering deur individue sal waarskynlik tydelik of onbeduidend wees, indien dit nie deur beleid of regulering versterk word nie. Organisasies, die industrie en die regering het 'n groot verantwoordelikheid om positiewe verandering te bevorder.
'N Eerste stap sou wees om die welstand van alle burgers moontlik te maak deur die bedreiging van ongelykheid, vreemdelingehaat en verkeerde inligting in die nasleep van die pandemie te oorkom. As ons dit nie doen nie, sal ons uiteindelik geleenthede vir positiewe verandering verwaarloos en die voortbestaan ​​van ons spesie waag. Wat ons vandag en na die huidige krisis besluit om te doen, is van kardinale belang.
Katie Gibbs, PhD-kandidaat vir sielkunde, Swansea Universiteit; Andrew H Kemp, professor en persoonlike voorsitter, Swansea Universiteiten Zoe Fisher, kliniese sielkundige as konsultant, Swansea Universiteit
Jy is hier: Tuis > Persoonlike > Houdingsaanpassings > gedragsverandering > Wat is die kans dat ons ons gedrag sal verander in die nasleep van Coronavirus?