Wat is die waarde van die lewe van u hond, en waarom dit van belang is | Mighty Natural
Volgens u navorsers stel u liefdevolle hond ongeveer $ 10,000 voor. Javier Brosch / Shutterstock.comr
Amerikaners hou van hul troeteldiere en spandeer verlede jaar meer as US $ 70 miljard op hul geliefde metgeselle. Dit is baie groter as die $ 7 miljard is aan wettige dagga bestee, en $ 32 miljard aan pizza, net vir twee voorbeelde.
Van die $ 70 miljard, naby 20 miljard dollar betaal vir veeartsenykundige sorg, 16 miljard dollar is aan voorrade en medisyne sonder medisyne, en 32 miljard dollar is vir voedsel.
Hierdie groot bedrae maak dit duidelik dat Amerikaners groot waarde heg aan die lewens van hul troeteldiere. Tog hoeveel waarde? Ons is van plan om 'n antwoord te vind vir die troeteldier waarvan Amerikaners baie lief is: hul honde.
Ons het dit gedoen deur 'n eksperimentele opname-ontwerp wat gebruik is om die waarde van menslike lewens en baie ander “onskatbare” dinge. Uiteindelik het ons afgelei dat die waarde van die gemiddelde hond ongeveer is $ 10,000. Sommige mense kan oor ons navorsing kuier, maar ons glo dat dit belangrike implikasies vir menslike medisyne, gesondheid en welstand inhou.
Die pad na verdienste van Bowser
Vanaf die 1920's het die federale regering pogings aangewend om sy besluitnemingsprosesse te rasionaliseer deur meer stelselmatig rekening te hou met moontlike koste en voordele van openbare intervensies. Terwyl die Wet op Vloedbeheer van 1936 Hierdie ontwikkelings gekodifiseer het, het die Roosevelt-administrasies probeer om die omvang van die gevolge wat in hierdie koste-voordeel-ontledings verantwoordelik is, uit te brei om die openbare beleid te vorm.
Ontleders het vinnig 'n vreesaanjaende probleem gehad: Hoe moet hulle die waarde van goedere en dienste wat nie maklik verhandel word nie in die mark in hul ramings? Die waardering van die menslike lewe dien miskien as die mees kontroversiële sodanige beraming.
Maar hoe waardeer u die onskatbare waarde?
Wat sal mense betaal?
Die werk van 'n huisvrou bemoeilik ekonome se pogings om die waarde daarvan te bepaal. Tancha / Shutterstock.com
Aanvanklik het ontleders hierdie probleem opgelos deur op 'n menslike kapitaalfokus te vertrou - d.w.s. die beraming van individue se toekomstige produktiwiteit en inkomste. Dit het uiteraard groot onduidelikhede in analises gebaseer op individue en bevolkingspopulasies gebring. Dit was ook 'n baie lastige uitdaging ten opsigte van een groep wat nie 'n salaris verdien het nie: huisvroue.
Om rekening te hou met hierdie beperkings, het navorsers begin staatmaak op voorwaardelike waardasie, dit is hulle bereidwilligheid om vir sekere goedere te betaal. Hierdie verbruikersgebaseerde benadering ken monetêre waardes toe aan klein veranderinge in risiko wat dan oor die hele bevolking saamgevoeg word. Waardes wat op hierdie manier ontwikkel word, word algemeen verwys as 'skadupryse'.
Op grond van die bereidwilligheid om te betaal-benaderings, het navorsers 'n wye verskeidenheid van hierdie skadupryse ontwikkel.
Wanneer dit kom by die waardering van menslike lewe, het federale agentskappe hulself tans reggemaak ongeveer waardes van $ 10 miljoen.
Ander skadupryse is vasgestel om die koste van verkragting en seksuele aanrandings (ongeveer $ 300,000 in 2016 dollar) tot die voordele van ontspanningsaktiwiteite soos rugsakreisig ($ 64.30 in 2016 dollar) en die behoud van koue arende ($ 359 per persoon in 2016 dollar).
Tog is Amerikaners se beste vriend opvallend van die lys af ontbreek.
Van onskatbare waarde… tot $ 10,000?
Sommige mense kan argumenteer dat $ 10,000 'n te lae waarde vir die lewe van 'n hond is. Iryna Kalamurza / Shutterstock.com
Hoeveel is die lewe van 'n hond dus werd? Vir die meeste hondeliefhebbers, insluitend onsself, is die antwoord voor die hand liggend: hulle is van onskatbare waarde. So waar as wat hierdie antwoord is, bied dit min leiding oor hoe om die effek van private en openbare besluite op ons viervoetige metgeselle te waardeer.
Om 'n antwoord te gee, het ons 'n groot, nasionaal verteenwoordigende opname van honde-eienaars. Ons het voorgeskrewe voorkeure van individue gebruik om te bepaal hoeveel hulle bereid is om te betaal vir die vermindering van sterftesrisiko vir hul honde.
In ons gevalle het die ramings uiteindelik 'n waarde van 'n statistiese hondelewe van ongeveer $ 10,000.
Daar is 'n aantal goeie redes om 'n beter begrip te kry van hoe Amerikaners hul troeteldiere waardeer.
Die mees voor die hand liggende toepassing van ons bevindings hou direk verband met die regulering van die gesondheid en veiligheid van troeteldiere. Federale en staatsagentskappe publiseer jaarliks ​​honderde duisende bladsye regulering. Dit beïnvloed dikwels die lewens en gesondheid van diere, insluitend honde. Reguleerders vertrou egter grootliks op hul beste raaiskote om hul koste en voordele te waardeer, aangesien dit verband hou met die effek daarvan op honde.
Nuwe regulasies uitgereik in die nasleep van talle gevalle van besmette hondekos of farmaseutiese middels is dit 'n voorbeeld. met meer as 1 miljoen honde wat jaarliks ​​in die verkeer doodgemaak word, 'n ander moontlike gebruik vir ons bevindinge hou verband met beleggings in verkeersveiligheidsregulering.
Uiteraard bied ons bevindings ook 'n beginpunt vir vergoeding in ongevalle-gevalle as gevolg van beserings en sterftes van honde. Soos tans beoordeel, is vergoeding uitsluitlik gebaseer op die markwaarde van die hond. Dit beperk natuurlik die vergoeding vir baie honde-eienaars, veral diegene wie se honde nie suiwer is nie. Ons bevindinge illustreer dat die vergoeding aan eienaars baie hoër moet wees om rekening te hou met die verlies van kameraadskap en gepaardgaande emosionele nood.
Oor die algemeen bied ons ramings ook 'n waarde van kameraadskap wat van toepassing is op die beoordeling van programme vir gestremdes, sowel as die breër gevolge van dieregeselligheid op menslike gesondheid. Dit sluit spesifiek die formele en informele gebruik van honde om emosionele ondersteuning of ander dienste te lewer.
Uiteindelik, soos die baba wat aan koning Salomo aangebied is, kan honde nie in die helfte verdeel word nie. vandag, In die meeste lande word honde steeds slegs as eiendom beskou. Veral in slordige egskeidings veg toesig oor honde kan vinnig eskaleer en nare word. Ons ramings bied 'n redelike verwysingspunt om egskeidingsregte minder omstrede te maak, ten minste as dit met viervoetige metgeselle kom.
Om te kwantifiseer of nie te kwantifiseer nie?
Honde beteken soveel vir die mens dat dit moeilik is om te bepaal wat die lewe van 'n hond werd is. oneinchphoto / Shutterstock.com
Die groeiende invloed van kwantifisering in die algemeen en koste-voordeel-ontleding in die besonder, is getreur beide binne en buite die akademie. Kritiek het daarop gefokus metodes sowel as onderliggende normatiewe en etiese probleme.
Natuurlik is ook nie die metode van koste-voordeel-ontleding of die onderliggende ontwikkeling van skadupryse nie sonder hul beperkings. Maar wat is die alternatiewe?
Ons argumenteer dat koste-voordeel en beleidsanalises, wanneer dit gedoen en toepaslik gebruik word, die nodige insigte in komplekse beleidskwessies bied. Dit is veral in tye geskend deur oormatige partydige wurging en verkeerde inligting.
Skadepryse laat ontleders toe om koste en voordele in hul ontledings in te samel vir samelewingsgroepe wat dikwels nie in die politieke diskoers voorgestel word nie.
Miskien is dit die belangrikste: met regerings op alle vlakke wat hulpbronbeperkings in die gesig staar, hou elke beleidskeuse altyd vergete alternatiewe in. Om die koste en voordele na die beste van ons vermoë te verantwoord, bied ons dus die beste kans om ons beperkte openbare bronne verstandig te gebruik.
Simon F. Haeder, lektor in openbare beleid, Pennsylvania State University; Deven Carlson, professor in politieke wetenskap, Universiteit van Oklahoma, en Joe Ripberger, adjunkdirekteur vir navorsing, sentrum vir risiko- en krisisbestuur, Universiteit van Oklahoma