Prostaatkanker: beskrywing, frekwensie, simptome
Prostaatkanker (prostaatkanker) is die algemeenste kanker by mans. Die kwaadaardige gewas in die prostaatklier veroorsaak aanvanklik geen simptome nie. Daarom word hy dikwels later ontdek. Daarom moet mans gereeld na die siftingskantoor gaan: Hoe gouer die kwaadaardige gewas ontdek en behandel word, hoe beter is die kans op herstel van prostaatkanker. Hier kan u lees oor die simptome van prostaatkanker, hoe die siekte behandel word en of die seksuele lewe 'n rol speel in die ontwikkeling van prostaatkanker.
Wat is prostaatkanker? 'N Kwaadaardige verspreiding in die prostaatklier en verreweg die algemeenste kanker onder mans in hierdie land.
simptome: aanvanklik geen, later onspesifieke simptome soos pyn tydens urinering en ejakulasie, bloed in urine en / of seminale vloeistof, ereksie probleme
veroorsaak: onbekend; Potensiële risikofaktore sluit ouer ouderdom, genetiese aanleg, etniese faktore en lewenstyl in
ondersoeke: Dokter-pasiënt-onderhoud (anamnese), tasbare ondersoek, PSA-waarde, ultraklank, analise van 'n weefselmonster. Vir bevestigde prostaatkanker, verdere ondersoeke om gewasverspreiding te beoordeel (nier-ultraklank, rekenaar tomografie, magnetiese resonansbeelding, ens.)
Behandeling opsies: Chirurgie, verkoue, chemoterapie, radioterapie, hormoonterapie
Dokter behandel: uroloog
voorspel: Met vroeë diagnose en behandeling is daar goeie kanse op herstel. As die kanker reeds versprei het, daal die lewensverwagting aansienlik.
Prostaatkanker in Duitsland is die mees algemene kanker by mans en die tweede mees algemene dodelike tumorsiekte: Elke jaar word ongeveer 60.000 mans met 'n kwaadaardige gewas in die prostaatklier gediagnoseer. Die gemiddelde ouderdom van aanvang is ongeveer 70 jaar. Voor die ouderdom van 50 kom prostaatkanker selde voor.
Dokters verwys na prostaatkanker as prostaatkanker of prostaat-Ca (kort: PCa).
Prostaatkanker moet nie verwar word met goedaardige prostaatvergroting (goedaardige prostaathiperplasie). Dit word gevind by elke tweede man van 50 en byna elke man in die ouderdomsgroep van 80-jariges.
Anatomie en funksie van die prostaat
Die prostaat (prostaatklier) is ongeveer so groot soos 'n kastaiingbruin. Dit lê onder die urineblaas en omring die boonste deel van die uretra. As die prostaat vergroot word (soos by goedaardige prostaatvergroting en prostaatkanker) en uretra saamtrek, kan dit urinêre probleme veroorsaak.
Die prostaat behoort aan die manlike geslagsorgane. Hulle belangrikste taak is om 'n afskeiding te vorm wat tydens ejakulasie by die seminale vloeistof gevoeg word. Een komponent van hierdie sekresie is die sg prostaat-spesifieke antigeenkortliks PSA, Hierdie ensiem maak die seminale vloeistof dunner. Die PSA word uitsluitlik deur die prostaat gevorm. Die bepaling daarvan word gebruik vir die diagnose en evaluering van prostaatkanker.
Lank voordat 'n prostaatkanker opgespoor word, kan dit die uretra so erg saamdruk dat pasiënte sukkel om te urineer.
Baie mans ontwikkel prostaatkanker sonder om dit eers te sien. Simptome van prostaatkanker verskyn eers in die latere stadiums van die siekte, wanneer die gewas na aangrensende streke versprei het, soos die blaas, rektum of koksiks. Tekens van prostaatkanker sluit in:
Pyn tydens ejakulasie
Bloed in die urine of seminale vloeistof
Pyn in die omgewing van die prostaat
Probleme met dermbewegings
Rugpyn, veral in die omgewing van die koksiks- of lumbale werwels
Hierdie simptome is nie duidelik vir prostaatkanker nie! Dit kan ook ander oorsake hê. Probleme met urinering kan byvoorbeeld ook veroorsaak word deur die wydverspreide goedaardige prostaatvergroting (goedaardige prostaathiperplasie). En agter rugpyn kan ook die rug van die ruggraat vassteek – nie ongewoon by ouer mans nie.
Dus, as u aan sommige van die bogenoemde kwale ly, moet u nie dadelik prostaatkanker verwag nie. Dit is egter raadsaam om in elk geval deur 'n uroloog te ondersoek. Hy kan u vertel of u prostaatkanker het of nie. As dit so is, sal hy onmiddellik die behandeling inisieer om u te help om so gou as moontlik te herstel.
Prostaatkanker: oorsake en risikofaktore
Die presiese oorsaak van prostaatkanker is onbekend. In teenstelling met vorige aannames, is 'n hoë testosteroonvlak nie verantwoordelik vir die ontwikkeling van prostaatkanker nie. Alhoewel testosteroon die groei van 'n reeds bestaande prostaatkanker bevorder, veroorsaak dit nie die kanker nie.
Die volgende faktore kan egter die risiko verhoog om prostaatkanker te ontwikkel:
ouderdom: 'N Hoër ouderdom is die belangrikste risikofaktor vir prostaatkanker. Ongeveer 90 persent van alle mans wat met prostaatkanker gediagnoseer is, is ouer as 60 jaar.
genetiese geneigdheid: Eerstegraadse familielede (vader, seun, broer) van pasiënte met prostaatkanker is minstens twee keer so geneig om siek te word. As twee of meer nabye bloedverwante geraak word, neem die waarskynlikheid baie keer toe. Alhoewel vroulike voorouers aan borskanker ly, word die risiko van prostaatkanker by manlike nageslagte verhoog.
Etniese faktore: In die donkerbevolking van Noord-Amerika kom prostaatkanker baie meer gereeld voor as wit. Wêreldwyd word Skandinawiese mans die meeste deur prostaatkanker geraak, terwyl Duitse mans in die middelveld is. In teenstelling daarmee ontwikkel mense van Asiatiese afkoms selde prostaatkanker. In die voorkoms van prostaatkanker is daar 'n verdeeldheid tussen die noorde en suide: mans in die Middellandse See word minder geneig as mans in Sentraal- en Noord-Europa.
Dieet en lewenstyl: Voeding en lewenstyl kan ook die ontwikkeling van prostaatkanker beïnvloed. Sommige studies suggereer byvoorbeeld dat 'n lae-kalorie-dieet met 'n hoë vetvet (dierlike vette) die risiko van prostaatkanker verhoog. Aan die ander kant lyk dit asof baie graan, groente en sojaprodukte 'n beskermende effek het – omdat nie net by Asiërs nie, maar ook onder vegetariërs, die risiko vir siektes baie laer is. Gereelde oefening is ook belangrik om prostaatkanker te voorkom.
ook beroepsrisikofaktore soos blootstelling aan swaar metaal en bestraling of a Gebrek aan vitamien D. kan 'n sneller vir prostaatkanker wees. Daar is egter nog onvoldoende studies hiervoor beskikbaar.
Volgens sommige studies kan 'n baie aktiewe seksuele lewe of gereelde ejakulasies die risiko van prostaatkanker verminder. Maar dit word betwis – daar is geen betroubare verklaring vir hierdie verhouding vanuit 'n wetenskaplike oogpunt nie.
Prostaatkanker: ondersoeke en diagnose
Hoe gouer prostaatkanker opgespoor word, hoe beter is dit behandelbaar. Baie lyers word egter eers bewus van die kwaadaardige gewas as dit reeds gevorderd is – wat voorheen geen simptome veroorsaak nie. Daarom moet mans noodwendig gereeld na die ondersoek gaan: Vir mans ouer as 45 betaal die statutêre gesondheidsversekering een keer per jaar, 'n studie oor prostaatkankerondersoek.
Die begin is 'n gesprek: die dokter vra oor die algemeen gesondheidsprobleme (probleme met urinering, hardlywigheid, hoë bloeddruk, ereksieprobleme, ens.), Asook enige toestande wat vooraf bestaan ​​en die gebruik van medikasie. Hy vra ook of daar prostaatkanker in die man se familie bekend is.
Dan volg 'n hartklopping: die dokter skandeer die prostaat van die man met 'n vinger oor die rektum (digitale-rektale ondersoek, DRU), Sommige mans vind die ondersoek verleentheid, maar dit is heeltemal pynloos en baie belangrik: dit kan sowel 'n vergroting as 'n nodulêre verharding van die prostaat wees as dit 'n sekere vlak oorskry.
Dit beteken dat die digitaal-rektale ondersoek 'n aanduiding kan wees van groot veranderinge in die prostaatklier. Hierdie veranderinge kan wees as gevolg van 'n reeds gevorderde prostaatkanker (in die vroeë stadiums is veranderinge nie tasbaar nie), of 'n meer onskadelike oorsaak. Dit kan slegs deur verdere ondersoeke duidelik gemaak word.
Enigiemand wat potensiële simptome van prostaatkanker ontdek, moet beslis na die dokter gaan. Die regte kontakpersoon vir vermoedelike prostaatkanker is die spesialis in urologie. Hy sal eers met die pasiënt praat om sy mediese geskiedenis te kry (geval geskiedenis). Algemene vrae van die dokter kan wees:
Is daar gevalle van prostaatkanker of borskanker in u gesin?
Het u probleme met urinering? Veroorsaak die ejakulasie pyn?
Het u die afgelope tyd onwillig gewig verloor?
Het u onlangs koors of nagsweet gehad?
Wat is u algemene fisieke fiksheid?
Het u probleme met spysvertering?
Het u bloed in u urine of ontlasting opgemerk?
Voel u pyn in die onderrug ("sciatiese pyn")?
Het u ereksie probleme?
Hierna volg die fisiese ondersoek, Prostaatkanker kan die testikels en limfknope opswel. Daarom sal die dokter die toepaslike area scan. Daarna het die Digitale rektale palpasie (sien hierbo: prostaatkankersifting).
Benewens palpasie word daar vandag dikwels 'n spesifieke waarde in die bloed bepaal: die PSA-waarde. Die PSA (prostaat-spesifieke antigeen) is 'n proteïen wat slegs deur die prostaat selle geproduseer word. Sy bloed tel as maatstaf vir die aktiwiteit van die prostaatweefsel. Dit word gebruik om prostaatkanker te diagnoseer en om die verloop van die siekte te beoordeel.
Die volgende geld: as 'n kontroleparameter vir die bepaling van die uitkoms na die behandeling van prostaatkanker, is die PSA-waarde onbetwisbaar betekenisvol. Die nut daarvan by vroeë opsporing is egter kontroversieel. Die rede: Van PSA-waarde word ook selveranderings van die prostaat gevind, wat andersins waarskynlik nooit opgemerk sou word nie en nie tot prostaatkanker sou lei nie. Die toetsuitslag beteken onnodige geestelike stres en onnodige behandeling vir die mans wat geraak word.
Lees meer oor die interpretasie en betekenis van die prostaat-spesifieke antigeen in die artikel PSA Value.
Transrektale ultraklank (TRUS)
Benewens die rektale palpasie en die bepaling van die PSA-waarde is gewoonlik verdere ondersoeke nodig om die prostaatkanker te diagnoseer. Dit sluit transrektale ultraklank (TRUS) in. Die prostaat word ondersoek deur middel van 'n ultraklankondersoek van die rektum. Die dokter kan dus die grootte en vorm van die prostaat akkurater beoordeel.
TRUS kan gebruik word om 'n prostaatkarsinoom op te spoor wat lateraal of aan die ventrale kant gerig is en dus nie met die digitaal-rektale ondersoek kan palpeer nie.
Weefsel verwydering van die prostaat
As die vorige studies (rektale ondersoek, PSA-meting, ultraklank) bewys lewer van prostaatkanker, moet 'n weefselmonster geneem word van die prostaat en daarna in die laboratorium ondersoek word. Slegs dan kan 'n mens met sekerheid sê of prostaatkanker wel bestaan ​​of nie.
'N Weefselmonster word deur die dokter verkry deur 'n dun, hol naald onder ultraklankbeheer oor die rektum te neem, verskillende weefselsilinders van die prostaat (prostaatbiopsie). Aangesien die naald baie dun is en vinnig in die weefsel skiet, voel die pasiënt min of geen pyn nie. Daar is ook geen risiko vir die verwydering van weefsel deur die verwydering van kankerselle in die omliggende weefsel nie.
Die weefselmonsters van die prostaat word ondersoek deur 'n patoloog onder die mikroskoop vir kankerselle (histopatologiese ondersoek). Daar kan ook gesien word hoeveel die kankerselle verander (ontaard) in vergelyking met normale prostaatweefsel. Die omvang van degenerasie word bepaal deur die sg Gleason telling Gevind: Hy kan 'n waarde tussen twee en tien neem. Die waarde twee is die laagste moontlike en die waarde tien vir die grootste moontlike degenerasie van kankerselle. Hoe hoër die waarde, hoe meer aggressief is die gewas en hoe erger is die kans op herstel van prostaatkanker.
'N Ander moontlikheid van gewasklassifikasie is die TNM-stelsel. T beskryf tumor grootte, N limfknoop betrokkenheid en M metastase. Afhangend van die bestaande vorm van die betrokke pasiënt, word alle letters of faktore van 0 tot 4 aangepas.
As die histopatologiese ondersoek van die weefselmonsters die vermoede van 'n prostaatkarsinoom bevestig, moet die verspreiding van die gewas in die liggaam ondersoek word (vorming van sekondêre gewasse = metastase). Dit sal die stadium van prostaatkanker (stadium) bepaal. Dit hang af van die individuele terapiebeplanning.
Vir die opstel van verskillende eksamens is dit nodig:
'n Ultraklankondersoek van die niere toon aan of die dreinering van die uriene deur die gewas belemmer word.
'n X-straal van die ribbekas (X-straal borskas) kan sigbaar maak of daar metastase in die longe ontstaan ​​het.
'n tomografie (CT) of MRI (MRI) word uitgevoer om meer ontwrigtings (metastases van prostaatkanker) in die liggaam te vind en om vas te stel of chirurgie nuttig is.
Met die hulp van botscan (Beenskintigrafie), bepaal die dokter of die prostaatkanker al die bene aangeval het.
bloedtoetse kan 'n aanduiding gee van die algemene toestand van die pasiënt. Daarbenewens is die konsentrasie van die ensiem alkaliese fosfatase (AP) en kalsiumvlakke belangrik – dit kan verhoog word in beenmetastases.
Hoe die prostaatkankerbehandeling op 'n individuele basis lyk, hang af van verskillende faktore. Die belangrikste faktore is die stadium van kanker en die ouderdom van die pasiënt. Ook die moontlike terapieversoeke van die pasiënt (byvoorbeeld weiering van 'n chemoterapie) sal die geneesheer oorweeg indien moontlik.
Die doel van die behandeling is volledige genesing as die kanker nog nie verder as die prostaatkapsule versprei het nie. Die dokter probeer dit byvoorbeeld doen deur chirurgie, verkoue of radioterapie. Laasgenoemde word ook gebruik wanneer prostaatkanker reeds versprei het. Bestraling kan die groei van kwaadaardige gewasse belemmer. Chemoterapie en hormoonterapie word ook oorweeg vir gevorderde prostaatkanker.
As die gewas baie stadig groei en die pasiënt reeds in 'n gevorderde ouderdom is, kan die kanker nooit gesondheidsprobleme veroorsaak nie. In hierdie geval kan die prostaatkanker onbehandeld gelaat word en hoef dit slegs gereeld deur 'n dokter nagegaan te word.
Watter terapie is nuttig wanneer en watter newe-effekte die individuele behandeling kan meebring, lees in die artikel prostaatkankerbehandeling.
Soos met enige kanker, word die werklike behandeling opgevolg deur opvolgbesoeke. U het twee doelwitte:
Erken so vinnig as moontlik 'n herhaling van prostaatkanker. 'N Fisiese ondersoek sowel as bloedtoetse (soos die bepaling van die PSA-waarde) sal help.
Om die gevolge en newe-effekte van prostaatkankerbehandeling selektief te behandel. Pasiënte wat aan prostaatchirurgie ly, kan byvoorbeeld impotensie (erektiele disfunksie) hê en probleme met urienretensie (urinêre inkontinensie) ervaar. Sulke operasies kan baie stresvol wees vir diegene wat geraak word. In die nasorg kan u hulle spesifiek behandel, byvoorbeeld deur middel van medikasie of inkontinensie-opleiding.
Die opvolgbesoeke vind gewoonlik elke vier maande in die eerste twee jaar na diagnose plaas. Daarna hang dit baie van die individuele siekteproses af, aangesien 'n opvolgondersoek dikwels aanbeveel word. Indien moontlik, moet prostaatkanker versorg word deur 'n uroloog wat ervaring het met die versorging van kankerpasiënte (onkologiepraktyk).
Prostaatkanker: progressie en prognose van siektes
Die kanse op 'n geneesmiddel vir prostaatkanker hang krities af van hoe vroeg die prostaatkanker opgespoor word en of dit reeds kolonies in ander organe gevorm het (metastases van prostaatkanker). Daarbenewens word die progressie van siektes beïnvloed deur hoeveel tumorselle ontaard en hoe vinnig hulle groei.
Prostaatkanker neem gereeld oor 'n paar jaar baie stadig toe. In ander gevalle groei die gewas baie vinnig en aggressief. Dan is die kanse op herstel erger.
Ten tyde van die diagnose van prostaatkanker kan 'n mens gewoonlik nie voorspel hoe die siekte sal vorder nie. 'N Ervare uroloog kan die prostaatkanker se kuur ten minste rofweg skat.
Oor die algemeen is die prognose vir prostaatkanker dikwels gunstig. Statistiek, vyf jaar na diagnose, leef 87 tot 92 persent van die pasiënte nog (vyf jaar oorlewing). Lewensverwagting om prostaatkanker is relatief goed in vergelyking met ander kankers.
Die groot pasiëntadviseur prostaatkanker, Lothar Weissbach, Zuckschwerdt, 2016
Prostaatkanker: die paartjie-terapie-adviseur, Georges Akoa, Maximilian Burger, Wolfgang Otto, TRIAS, 2017
Riglyn "Vroeë opsporing, diagnose en terapie van die verskillende stadiums van prostaatkanker" van die Duitse Vereniging vir Urologie e. V. (2018)
Riglyne vir pasiënte "Vroeë opsporing van prostaatkanker" van die Duitse Vereniging vir Urologie e. V. (2015)
Riglyne vir pasiënte "Prostaatkanker 1 – plaaslik beperkte prostaatkanker" van die Duitse Vereniging vir Urologie e. V. (2015)
Riglyne vir pasiënte "Prostaatkanker 2 – plaaslik gevorderde en metastatiese prostaatkanker" van die Duitse Vereniging vir Urologie e. V. (2015)