Gedagte vir die dag: Alles, álles is genadeFoto: Matthijs Ravensberg Lees Psalm 18:29-35 Hy maak my voete soos dié van ‘n ribbok; op hoë plekke laat Hy my stewig staan. (Psalm 18:34) Die Here het ons aan die hand beet, sê die Psalm 18-digter. Dit maak ons dapper genoeg om ‘n oormag storm te loop en oor ‘n muur te spring. Vir hoë plekke is ons nie meer bang nie. Met ons hand in Syne kan ons ons teen enigiets en enigiemand verdedig. En deurentyd sê die digter presies wat die Here se rol in hierdie “vennootskap” is. Hoor dan: “U, Here, laat my lamp helder skyn…” En: “God omgord my met krag; Hy maak my…. Hy maak my … Hy leer my…” Dit is dus nié ‘n 50:50-verhouding nie; die “samewerking” verloop nie eens – soos so baie mense alte vroom sê – in die verhouding 99:1 nie. Dit wat tussen Skepper en skepsel gebeur, kan trouens op geen manier as samewerking of ’n vennootskap beskou word nie. “Wat ek is, is net genade,” getuig die moderne volksdigter. Wat ek reggekry het, het alles in sy krag geskied. My hand het net op een manier in die Here s’n beland: Hy het dit styf vasgevat. Ook maar goed dat ons dit weet. Want wie sal dit teen ‘n bende wil waag, of oor ‘n muur of op hoë plekke, as dit enigsins van ons en ons vrese en vertwyfelings afhang? Here, ek weet U hou my hand. Gryp dit asseblief nog stewiger vas wanneer ek, soos ‘n eiesinnige kind, wil losruk. Leer my om nooit my eie krag te oorskat nie. Keer my voordat ek die besef van my afhanklikheid verloor en só die prooi van my domastrantheid word.