Ons almal het 'n vervaldatum | ToekomsVenster
by Kariné Joubert | Sep 15, 2020 | Blog | 0 comments
Gedurende hierdie Korona tyd het predikante en pastore dikwels die hartseer verantwoordelikheid om iemand wat vanweë Covid-19 gesterf het, te begrawe. Dit is buitegewoon traumaties om te verneem dat iemand na aan jou positief toets, veral as die persoon jy is.
Die onsekerheid wat aan hierdie siekte kleef kan 'n mens waansinnig maak. So gebeur dit dan ook dat mense inderdaad sterf.
Hartseer familie lede, vriende en kollegas sit op 'n afstand, ver van mekaar, maskers op die gesig, temperatuur vooraf gemeet, in die andersins leë kerkgebou.
Net enkeles word toegelaat om die geleentheid by te woon.
Die hartseer is tasbaar en snikke gaan vanuit die gehoor op.
Soos dit deesdae gebeur word 'n elektroniese huldeblyk gelewer wat die lewensloop van daardie persoon in oënskou neem. Van kleintyd tot heel onlangs word die wel en wee van die persoon, die mense wie se lewe hy geraak het, die nalatenskap van die persoon, gevier.
Dit hoort ook so. Daar is geen fout mee te vind nie.
Na die verrigtinge gaan almal wat die geleentheid by gewoon het terug na die lewe. Die begrafnis verteenwoordig 'n kort verposing tussen elke dag se besig wees. Nie lank nie en die hartseer raak op die agtergrond en 'n mens word weer deel van die rotte resies, jou beste voorneme om dinge voortaan anders aan te pak, ten spyt.
Dan gebeur die volgende begrafnis en die hele proses herhaal homself.
Dit is maar hoe die lewe is. Daar is nie veel genade nie. Die lewe wag vir niemand nie.
Dit is 'n stryd om te oorleef en elkeen moet doen wat gedoen moet word. Finansiële onafhanklikheid word nagestreef en voorsiening gemaak vir onseker tye.
Dit is alles in orde maar 'n mens moet nie vergeet dat ook jy 'n verstrykdatum het nie.
Eendag sal mense hartseer bymekaar kom van jou en my afskeid te neem.
Die gedagte is nie aangenaam nie en ek probeer nie daaraan dink nie. Dit beteken egter nie dat dit nie 'n realiteit is nie. Dis die verloop van die lewe.