Beeld deur ElisaRiva op Pixabay
Ek het onlangs 'n aanraderende dokumentêr gekyk, Tee met die Dames, 'n intieme gesprek tussen vier legendariese Britse aktrises, Judi Dench, Maggie Smith, Joan Plowright, en Eileen Atkins, almal van wie is gekrits. Ek het gevind dat dit 'n verrassing is om kortliks na die lewens van vier gewaardeerde thespians te kyk.
Op een punt het die onderwerp van vrees opgekom. Judi Dench het erken: "Ek voel nogal angstig wanneer ek in 'n film moet optree." Ek was verbaas! Hier is een van die wêreld se beste aktrises, wat dikwels as die Koningin van Engeland gegooi is, en uitmuntende vertroue in haar rolle, nou 85 se leeftyd, steeds geteister deur vrees! Tot my verdere verrassing het haar eweknieë, ook onder die mees gerespekteerde aktrises ter wêreld, erken dat hulle ook kamera skaam is.
Hierdie skokkende openbaring het vir my 'n verskynsel bevestig wat ek in baie suksesvolle professionele persone sien: Selfs terwyl die stem van vrees ons streef, kan ons groot sukses behaal. Dié stem vermom homself dikwels as "bedroggeld" - die idee dat "ek 'n dwaas is en as mense die waarheid van my geweet het, sou hulle my nie soos ek betaal of my wou hê nie."
Sukses is nie die leuenaar nie. Vrees is.
Don Juan, die mentor in Carlos Castaneda se klassieke reeks van boeke van gesprekke met sy Yaqui-sjamaan onderwyser, het aan Castaneda gesê: "Vrees gaan nooit regtig weg nie. Dit sit op jou skouer en fluister in jou oor, probeer om jou bang te maak en te verkleineer. Die geestelike kryger hoor die stem van vrees, maar gee nie daarin nie. "
Phil Alden Robinson, skrywer en regisseur van een van my gunsteling films, Field of Dreams, vertel dit tydens die verfilming: "Elke aand het ek teruggekeer na my kamer en gedink ek het misluk." Intussen het Robinson 'n fliekfilm geword wat vir drie Akademie-toekennings genomineer is en 'n klassieke geword het.
A Course in Miracles vertel ons dat daar net twee emosies is, en dus slegs twee stemme waarna ons kan luister: liefde en vrees. Ons het almal 'n vreesstem wat ons met allerhande dreigemente tugtig. Op 'n sekere punt moet ons ophou om van die vreesstem te hardloop en dit te konfronteer. Die vraag is nie, "Vrees vrees jy?" Die vraag is: "Is jy bereid om in elk geval voort te gaan?" My mentor, Hilda Charlton, het gesê: "Die honde blaf en die karavaan beweeg."
Die diepste doel van ons lewe is om die masker af te ruk van vrees om die liefde wat dit verberg, te openbaar. Ons moet ophou om te lewe asof ons klein is, en eis ons outentieke wonderlikheid. Selfs terwyl scary newscasts en profesieë by ons hakke byt, moet ons voortgaan.
Op die hoogtepunt van die Beatles se berugte loopbaan het Ringo Starr besluit hy was nie geskik om in 'n band as talentvolle as die Beatles te wees nie. Hy het na John Lennon gegaan en vir hom gesê: "Ek verlaat die groep omdat ek nie goed speel nie en ek voel ongeliefde en daaruit, en julle drie is baie naby." John het geantwoord: "Ek het gedink dis jou drie "Toe het Ringo aan Paul McCartney gesê hy voel soos 'n buitestaander. Paulus het geantwoord: "Ek het gedink dit was jou drie!" Ringo's het nie George Harrison gehardloop nie, wat dalk 'n soortgelyke antwoord gegee het.
Die idee dat enige van hierdie vier-Ringo, John, Paul, of George - nie 'n "regte" Beatle was nie, lyk belaglik en belaglik, aangesien elkeen van daardie musikante op sy eie manier talent gehad het en hul unieke sinergie het die Beatles die meeste gemaak. suksesvolle kunstenaars in die geskiedenis. Maar elkeen moes sy eie duiwels sien en hanteer. As selfs die Beatles skuldgevoelens gehad het, kan jy sien wat 'n leuenaar daardie stem is en hoekom jy dit nie geloofwaardig moet gee nie en dit nie op jou eie pad na sukses moet keer nie.
Vrees word nooit geregverdig in enige vorm nie
A Course in Miracles sê ook vir ons: "Vrees is nooit in enige vorm geregverdig nie," en vra ons om te onthou, "Ek is tuis. Vrees is die vreemdeling hier. "Emerson het met vrymoedigheid voorgestel:" Doen die ding wat jy vrees, en die dood van vrees is seker. "
Oorweeg al die dinge wat jy gevrees het, en hoeveel van hulle het waar geword. En van die baie klein persentasie wat waar geword het, het jy voortgegaan om voort te gaan en selfs waardevolle lesse uit die ervaring geleer.
In die menslike ervaring voel ons almal op 'n sekere tyd vrees. Hoe jy dit hanteer, bepaal of dit mag het oor jou lewe, of jy beweer heerskappy daaroor.
Vrees en liefde kan nie in dieselfde gedagte of plek bestaan ​​nie. Hoe meer ons kies liefde, hoe meer word ons algemene ervaring. Ons is per woord of voorbeeld geleer dat vrees eintlik is en die liefde is die illusie. Maar die wêreld is dikwels binne en buite. Slegs liefde praat die waarheid.
Tekening van wysheid bronne van die Tao Te Ching na A Course in Miracles, sowel as stories van Alan se kliënte en sy eie lewe, sal hierdie boek jou help om 'n geestelik gesonde weg te volg na die sukses wat jy verlang.
Jy is hier: Tuis > Persoonlike > Houdingsaanpassings > Vrees en bekommernis > Vrees is die leuen - enigste liefde praat waarheid