Sien jy Jesus in jou lewe? - PvR Geloofsfamilie
Sien jy Jesus in jou lewe?
Gepubliseer deur Elmo Pienaar op 24 Januarie 2011 om 10:23
Gedagte: Hoe ons Jesus in ons lewens sien werk en meewerk sodat ander hom ook sien
Hier is 'n paar gedagtes uit boodskap van 23 Januarie 2011 wat 'n opvolg is oor die blog Evangiphobia
Teks: Lukas 24:13-35 (met verwysing na die korter Markus 16:12-14)
Wat weerhou ons daarvan om Jesus te sien?
1. Ons eie preokkupasie oor baie dinge
In Lukas 12:22v vind ons die bekende deel oor die sorge van die lewe. Dit kan soveel dinge insluit: Kos, Klere, Vrees, Werksdruk en vele meer
2. Enige iets anders as ‘n doelbewuste poging om net na Jesus te kyk
Matteus 14:22 herinner ons dat ons soos Petrus ons fokus (doelbewuste poging of ingesteldheid) op Christus moet hou te midde van wat ookal die stuimige see vir ons kan versinnebeeld
3. Ons eie interpretasie van gebeure
Die Emmaus gangers het soos die mense van hulle tyd nie geglo dat ‘n afgestorwene na 3 dae lewend gemaak kan word nie. In die antieke tyd het baie geglo dat die gees nog verwyl by die liggaam vir ‘n tydperk van 3 dae (Daarom die verwysing in die teks dat dit nou al drie dae is dat Jesus gesterf het).
Hulle word weerhou om Jesus te sien vanwee hulle eie verstaan van wat Jesus se missie op aarde was wat insluit die verwagting dat Jesus hulle sou verlos van die politieke regering van die Romeine en dat Jesus volgens Joodse oorlewering op die troon van Dawid sou sit en regeer.
4. Hulle word weerhou om Jesus te sien vanwee hulle ongeloof
Al was daar reeds ooggetuies en vertelling deur die vroue by die graf kon hulle hulle nie sover kry om te glo nie. Hulle interpretasie van die gebeure het nie gestrook met wat hulle dink moontlik was nie.
5. Hulle gebrek aan kennis en begrip
Een van die belangrikste dinge wat hulle weerhou het daarvan om Jesus te sien en die verhaal te glo is deur Jesus op die reis na Emmaus self uitgewys. Hy het hulle aangespreek hoofsaaklik vir ‘n gebrek aan insig en nie eerstens vir ongeloof nie. Hulle ongeloof - die traagheid van hulle gees om te glo - word toegeskryf aan ‘n gebrek aan insig in die Woord. Jesus wys toe vir hulle al die tekste in die geskrifte wat op hom van toepassing is.
‘n Moontlike model om jou te sensitiseer om Jesus in jou lewe raak te sien
1. Vrae vra
Vrae vra oor jouself; jou verlede, toekoms, gebeure nou, verhoudings, jouself as mens ensomeer. Ek leer by die Emmaus gangers dat hulle probeer om tot verhaal te kom en stel op die reis allerhande vra aan hulleself oor wat hulle gehoor het. Mense wat dink hulle mag nie geloofsvrae hê nie raak hard en verbitterd teenoor God.
2. Soek reisgenote
Reisgenote kan saam met jou vra vrae oor hoe God besig is om in jou lewe te werk. Hierdie inset wat jy van ander vat het nie noodwendig die doel om antwoorde te gee nie. Dit is net God op die reis wat antwoorde het. Met behulp van ‘n reisgenoot, vertrouelinge of die gemeenskap van gelowiges waar jy is gebeur daar ‘n epifanie in jou lewe. (Epifanie = Goddelike verskyning)
3. Soek kennis en begrip
Dit is juis dit waaroor Jesus hulle aangespreek het. Hierdie kennis verwys na die Woord en hoe God homself in die Skrif aan mense en in omstandighede bekend maak. Hierdie kennis strek breer as verstandskennis (bv. Wie was Jesus se ouers? Of Op hoeveel sendingreise Paulus was?). Dit speel dalk bietjie meer na die verstaan van kennis wat ons in Hosea 4:6 teekom wat sê “My volk gaan ten gronde weens ‘n gebrek aan kennis.” Die woord vir kennis hier is jada, wat intimiteits/verhoudingskennis beteken.
4. Stel jouself in ‘n posisie om te luister
Om hierdie tipe kennis na te jaag beteken dat jy dit aktief sal soek deur prediking, bybelstudie, huisgodsdiens ensomeer. Wat die woord sê is dat hierdie hoor van die woord/kennis stel jou instaat om te glo. Dit kom neer op maak jy jou gedagtes vol potensiaal vir hoe jy sien God werk of kyk jy vas teen die sogenaamde realiteit. Luister as God praat!
5. Luister gaan gepaard met ‘n ontvanklike hart
Mens kan nie luister indien jou hart nie op die plek is waar God kan inspreek in jou lewe nie. Matt. 13 waar ons die gelykenis van die saaier vind help ons om die verskillende toestande van ons gesindheid of lewens te verstaan wat maak dat ons nie luister nie. Uiteindelik help vriende (punt 2; reisgenote) om ons harte na God te draai en goeie grond te wees.
Hoe staan ons ander by om God raak te sien?
1. Sien mense as mense
Baie mense reageer asof die taak om mense in die hemel te kry net hulle taak is. Dit is in elkgeval die verkeerde siening. Dit gaan ook nie oor die hemel nie, maar ‘n lewe saam God. Met hierdie eerste siennig kan jy nie anders as om mense te sien as bloot siele wat gered moet word nie. Om mense as Godgeskape mense te sien is ‘n voorvereiste vir om jou geloof te leef.
2. Raak betrokke
Dit vat bietjie loskom van onsself maar dit is wat van ons as gelowiges gevra word. Navorsing toon aan dat ons net met ongeveer 11 mense redelike betekenisvolle verhoudings kan hê. Moenie skuldig voel nie dit is hoe dit is. Dit kan egter anders lyk in jou lewe. Dit beteken ook nie dat jy nie iets kan beteken vir mense meer as die 11 nie. Lenard Sweet het ‘n boek geskryf wat jy gerus kan lees “11 indispensiable relationships you can’t be without” (Uitgewers: David C. Cook, 2008)
So wat doen ons by mense: Ons luister! Dit gaan hier oor die gesindheid waarmee jy by mense is. Het jy reeds 10 generiese goed wat jy oor jou geloof wil deel of luister jy regtig na die ander wêreld van die persoon. Wanneer God iemand aanraak doen hy dit vanuit die wêreld van die ander persoon en nie omdat ons so oulik is om 10 goed te kan onthou nie.
4. Vra vrae
Die gesprek wat God met mense wil hê vloei voort uit die luister wat jy doen. In daardie gesprek; in die luister, luister jy na goed waaroor jy dan vrae vra. “Ek wonder hoe dit moontlik is dat jy so wonderlike verhouding met jou pa het wat ‘n ds. Is en aan die ander kant nie vir God as ‘n Vader beleef nie” Wow, hier kom ‘n storie! Bly luister en vrae vra, God sal self in die ongeruimdheid in die verhale in beweeg, vertrou hom daarvoor.
5. Ken die Woord
Dit verwys terug na die manier waarop Jesus die woord gedeel het met die Emmausgangers. In ons gebruik van die woord bied ons dit wat ons verstaan aan. Ons verwysingsraamwerk sit ons voor as ‘n gereg op die tafel en mense kan kies om te eet of besluit om dit nie te doen nie. Die punt is hier dat dit nie gaan oor “Kyk ek ken die Bybel nie” maar dat jy sal weet hoe God al gekies het om in die verlede te werk.
Miskien as ons op die manier saam met mense reis mag hulle of ons soos die Emmausgangers sit en by onsself dink: Ja, dit was toe al die tyd Jesus. Hoe kan dit wees dat ons hom gemis het. (Luk 24:32)