The allure of demure | MaanKind
5 thoughts on "The allure of demure"
31 Januarie, 2014 om 6:54 nm
Ek is nie 'n feminis nie, maar dink ek kan deurgaan as redelik sterk. Ek staan my plek langs my man vol. Ek interfere nie in sy sake nie en hy beslis nie in myne nie.
My ma was 'n uiters sterk vrou. My skoonma die onderdanigheid van self. As skoonpa gepraat het het sy gespring, hom NOOIT teruggeantwoord nie. En weet jy wat? Sy was ALTYD verkeerd. Hy het haar voor mense uitgeskel, sleggemaak, en wou nie hoor dat sy nie verkeerd was nie.
Soms wens ek hulle besef dis maar 'n bang mensie in 'n sterk dop, maar ek wil maar wees wie ek is.
31 Januarie, 2014 om 8:57 nm
Soms wil die bang mensie ook maar getroos word…
21 Januarie, 2014 om 11:24 vm
Ek het nie wimpers om te fladder nie 😦
20 Januarie, 2014 om 6:55 nm
'n Man is soos 'n Microsoft produk, die ding is half bruikbaar indien jy bereid is om rondom die tekortkominge te werk, soos byvoorbeeld ons spesie se ingeboude swak vir 'n damsel in distress.
Ten spyte van daardie swak is daar net een ding wat die uwe meer bitterlik die donner in maak as 'n volwasse vrou wat met wapperende wimpers en twee oktawe te hoog kleindogtertjie stem haar wêreldtjie in verkleinwoorde regeer, en dit is die suckers wat oor hulle eie lus val om aan haar geringste versoek te voldoen. Elke druppel sweet en elke bloederige kneukel in diens van die-een-wat-gehoorsaam-moet-word is my dankoffer aan die gode dat ek haar gekry het, en my verskoning om onder die soetsappige skeermeslem stemmetjie van me. hulpeloos uit te bly.