Daar is geen gratis of goedkoop staatsgrond nie
Kongres afgeskaf in 1958
Vrye regeringsgrond, ook bekend as eisvrye regeringsgrond, bestaan ​​nie meer nie. Daar is nie meer 'n federale homesteading program nie en enige openbare grond wat die regering verkoop, word verkoop teen nie minder nie as billike markwaarde .
Ingevolge die Wet op die Federale Grondbeleid en Bestuur van 1976 (FLMPA) het die federale regering eienaarskap van openbare lande oorgeneem en al die oorblywende spore van die dikwels gewysigde Homestead Act van 1862 afgeskaf.
Spesifiek verklaar die FLMPA dat "die openbare grond in die federale besit behou word, tensy as gevolg van die beplanningsprosedure vir grondgebruik soos bepaal in hierdie Wet, word bepaal dat die beskikking van 'n spesifieke pakkie die nasionale belang sal dien ..."
Vandag beheer die Buro vir Grondbestuur (BLM) die gebruik van ongeveer 264 miljoen hektaar openbare grond wat ongeveer een-agtste van die hele land in die Verenigde State verteenwoordig. In die verbygang van die FLMPA het die Kongres die hoofplig van die BLM toegewys as "die bestuur van die openbare lande en hul verskillende hulpbronwaardes sodat hulle aangewend kan word in die kombinasie wat die beste in die huidige en toekomstige behoeftes van die Amerikaanse volk sal voldoen."
Terwyl die BLM nie baie grond te koop aanbied nie weens 'n 1976-kongresmandaat om hierdie lande in openbare besit te behou, verkoop die agentskap soms pakkies grond wanneer sy grondgebruikbeplanningsanalise bepaal dat die beskikking geskik is.
Watter tipes lande word verkoop?
Die federale grond wat deur die BLM verkoop word, is oor die algemeen onverbeterde landelike bos-, grasveld- of woestynpakkette, meestal in die westelike state. Die pakkies word tipies nie bedien deur nutsdienste soos elektrisiteit, water of riool nie, en mag nie toeganklik wees vir onderhoude nie.
Met ander woorde, die pakkies te koop is werklik "in die middel van nêrens."
Waar is die lande te koop geleë?
Gewoonlik deel van die oorspronklike publieke domein wat tydens die westelike uitbreiding van die Verenigde State ingestel is. Die meeste van die land is in die 11 Wes-state en die staat Alaska, hoewel sommige verspreide pakkies in die Ooste geleë is.
Byna almal is in die Wes-state van Alaska, Arizona, Kalifornië, Colorado, Idaho, Montana, Nevada, New Mexico, Oregon, Utah en Wyoming.
As gevolg van grondtoegewings aan die staat Alaska en aan Alaska-naturelle, sal geen openbare grondverkope in die afsienbare toekoms in Alaska uitgevoer word nie, volgens die BLM.
Daar is ook klein hoeveelhede in Alabama, Arkansas, Florida, Illinois, Kansas, Louisiana, Michigan, Minnesota, Missouri, Mississippi, Nebraska, Noord-Dakota, Ohio, Oklahoma, Suid-Dakota, Washington en Wisconsin.
Daar is geen openbare grond wat deur die BLM bestuur word in Connecticut, Delaware, Georgia, Hawaii, Indiana, Iowa, Kentucky, Maine, Maryland, Massachusetts, New Hampshire, New Jersey, New York, Noord-Carolina, Pennsylvania, Rhode Island, Tennessee, Texas, Vermont, Virginia, en Wes-Virginia.
Hoe word die grond verkoop?
Die Buro vir Grondbestuur verkoop onbevooroordeelde openbare grond deur middel van 'n gewysigde biedproses wat aangrensende grondeienaars bevoordeel, 'n openbare veiling of direkte verkoop aan 'n enkele koper bevoordeel.
Minimum aanvaarbare bod is gebaseer op grondwaarde-evaluasies wat voorberei en goedgekeur is deur die Departement van Binnelandse Sake Dienste Direktoraat. Die aanslag is gebaseer op faktore soos gemak van toegang, beskikbaarheid van water, moontlike gebruike van die eiendom en vergelykbare eiendomspryse in die omgewing.
State bied sommige gratis huisvestingsgrond aan, maar ...
Terwyl staatsbeheerde lande nie meer beskikbaar is vir huisvesting nie, bied sommige state en plaaslike regerings af en toe vrye grond aan persone wat bereid is om 'n huis daarop te bou. Hierdie boeke bied egter gewoonlik baie spesifieke vereistes. Byvoorbeeld, Beatrice, Nebraska se plaaslike Wet op Homestead van 2010, gee huisgenote 18 maande om 'n minimum van 900 vierkante voet te bou en vir minstens die volgende drie jaar daarin te woon.
Homesteading blyk egter net so hard soos 'n ry-tot-hoe, soos in die 1860's.
Twee jaar na Beatrice het Nebraska sy optrede opgedoen, het die Wall Street Journal berig dat niemand eintlik 'n pakkie grond geëis het nie. Terwyl tientalle mense van regoor die land aansoek gedoen het, het hulle almal uit die program geval toe hulle begin verstaan ​​het hoe werk betrokke is, het 'n stadsamptenaar aan die koerant gesê.