Die verskil tussen die lakrosestokkies van 'n seun en 'n meisie - Nuttige wenke - 2020
Volgens Lacrosse USA is "die oudste stokke wat oorleef het, terug in die eerste kwart van die 19de eeu," en word stokke uit Noordoos-Indiese stamme beskou as die voorlopers van moderne lacrosse-stokke. 'N 3-voet-lange inheemse Amerikaanse stok is gekenmerk deur die feit dat die as met 'n skelm eindig, en die groot, plat, driehoekige gaasoppervlak is twee derdes van die lengte van die stok. 'Rondom die middel van die dertigerjare het manlike lacrosse begin ontwikkel tot 'n spel met groot fisieke kontak, wat beskermende toerusting en stokke benodig om die bal tydens sulke fisieke kontak te behou. Terselfdertyd het vroulike lakrosse dieselfde gebly as die oorsprong daarvan, met die toevoeging van minimale beskermende toerusting en nuwe stoktegnologieë in die moderne spel.
Elke lacrosse-stok bestaan ​​uit dieselfde basiese komponente: as, kop en sak. Skagte bestaan ​​gewoonlik uit liggewig saamgestelde metaal en waar spelers hul stokke gryp. 'N Plastiekop met sywande is aan die einde van die as vasgemaak en gespan om 'n sak te skep. Kop en sak - dit is die plek waar die bal gegryp en weggevoer word. Lacrosse-stokke kan as 'n volledige stok gekoop word of as pasgemaak word.
Afhangend van ouderdom en geslag, word verskillende soorte stokke toegelaat in lacrosse. Lacrosse-seuns het twee soorte stokke, 'n kort kruis en 'n lang kruis. Spelers van lacrosse vir meisies gebruik uitsluitlik 'n gewone stok, soortgelyk aan 'n kortkruis seun. Doelwagters in lacrosa vir seuns en meisies gebruik doelhokstokke met 'n baie breër kop om die doelwitte te blokkeer. Namate seuns en meisies meer gevorderde spelers word, is meer gespesialiseerde stokke beskikbaar met verskillende sneltegnologieë, verskillende vorms van kop, offsetkoppe en verskillende sywandhoogtes.
Die lengte van die speler se stok kan wissel afhangende van spesifieke reëls, ouderdom en geslag. In die lacrosse word die seun aangeval en die middelvelders gebruik 'n kort kruis, terwyl die verdedigers 'n lang kruis gebruik. Oor die algemeen kan 'n kort kruis van 37 tot 42 duim lank wees, en 'n lang kruis kan wissel van 37 tot 72 duim, afhangend van die ouderdomsafdeling, volgens U. S. Lacrosse. Lacrosse-stokke vir meisies kan in 'n lengte van 35 tot 43 duim strek. Doelwitstokkies is verstelbaar van 35 tot ½ tot 48 duim in totale lengte.
Sakmateriaal en diepte
Jonges se wand-sakke is van duursame, verweefde sintetiese gaas en hokkiekant en word as wettig beskou as die bokant van die lacrosse-bal hoër is as die onderrand van die sywand wanneer dit volgens die Amerikaanse lacrosse geplaas word. Sakke vir meisies bestaan ​​uit leer- of sintetiese bande, kruisveters en skiet, en die laagste ouderdomsvlakke mag ook die net gebruik. Volgens die Amerikaanse Lacrosse, om die diepte van die sak vir meisies aan te pas, is dat "die bokant van die bal bo die bokant van die sywand bly nadat die druk op die bal wat in die sak van die horisontaal gekruis is, toegepas is. 'Jonger meisies se ouderdomsvlakke kan ook 'n aangepaste sak gebruik, waar' net die helfte van die bal onder die onderkant van die sywand kan val. "
'N Paar woorde oor die voorbereiding van die vorm vir die skildery. Daar is in beginsel twee metodes. Die eerste is van toepassing wanneer die skrape en skyfies van die oorspronklike laag laag is en nie die oppervlak van die vorm self bereik nie. In hierdie geval kan u laasgenoemde eenvoudig met 'n geskikte, nie baie groot, skuurpapier of ander skuurmiddels skuur (byvoorbeeld onlangs gebruik ek dikwels die sogenaamde Scotchbrite van 3M).
Die tweede is meer radikaal en bestaan ​​uit twee fases:
Aanvanklik word die oorspronklike omhulsel van die mes met 'n mesrand afgeskraap (d.w.s. nie met skerp kante nie). Boonop kan jy nie veral amandelgerook wees nie: koolstof is merkbaar harder as enige vernis en dit is maklik om te voel as die deklaag self reeds verwyder is. Die mes begin oor die oppervlak gly. Alhoewel met al die jeugdige durf, is dit nie die moeite werd om met die mes op die oppervlak te druk nie. Soos u weet, kan u dwaas ... Wel, in die algemeen weet u dit self.
Na 'n "ruwe skoonmaak" met 'n mes, word die oppervlak met 'n fyn skuurmiddel gemaal. Moenie dit regtig klein neem nie, wat tot 'n mat glans gepoleer kan word. 'N Sekere ruwheid, maar nie sterk nie - sodat enige onreëlmatighede aan die oppervlak nie duidelik sigbaar is nie, is net goed: 'n nuwe deklaag is beter om te plak.
Nadat die ou deklaag skoon geskuur of verwyder is, moet die vorm skoongemaak en ontvett word, byvoorbeeld met alkohol. Die skoonmaak moet so hoog as moontlik van gehalte wees; alle oorblywende stof op die oppervlak - die toekomstige defek van die deklaag is bykans honderd persent; aërosolbedekkings lê in die reël baie dun ...
... Dit is goed dat ek 'n vreemde gewoonte het om eers die 'oorspronklike' gebruiksaanwysings te lees (as een natuurlik op die verpakking is), en nie die vertaling daarvan in Russies nie. By kennismaking vestig ek die aandag op een nie heeltemal gewone aanbeveling vir direkte gebruik nie, wat eerder weggelaat is in die vertaalde weergawe wat aan die spuitbus geheg is: vriendelike mense word aangeraai om afsonderlike "beroertes" toe te pas (natuurlik, lengteslae), d.w.s. laat die spuitknoppie los nadat elkeen van hulle toegedien is. Dit het geblyk dat VHT Hood & Bumper 'n baie vloeibare konsistensie het en byna enige "oorvleueling" van een "smeer" deur 'n ander binne die aanwending van een laag lei bykans onvermydelik tot die vorming van 'n insinking. En die regstelling van hierdie deklaagdefek op 'n plat, gladde oppervlak van die vorm is 'n beroep vir taamlik desperate workaholics.
Die res van die proses blyk baie tipies en onpretensieus te wees, soos wanneer u met ander aërosols werk. Die vorm kan gewoonlik bedek word met twee tot drie dun lae, met tussenposes van 10-15 minute. Die resultaat is 'n heeltemal matte oppervlak van hoogstaande gehalte, wat, indien moontlik, uiters moeilik is om te onderskei van die "fabrieksbedekking". Wat die droogproses betref, alhoewel dit redelik vinnig "uitdroog", is dit beter om die bedekte leeg vir 5-7 dae alleen te laat. So betroubaar.
Veral vir die begaafde en ongeduldige: moenie probeer om aërosols te kleur in woongebiede nie. Tensy u van plan is om vinnig en waarskynlik met u familie en vriende afskeid te neem, in die sin dat dit onwaarskynlik is dat dit die gevolge van die eksperimente sal verduur en u nie na die deur sal wys nie. Dit is beter om sulke dinge in die vars lug te doen, byvoorbeeld in die land. Of, in uiterste gevalle, op die balkon of trap, waar u nederige bediende dit gedoen het, nadat u voorheen 'n moontlike "vernietigingsone" met papier, sellofaan, ens. Beskerm het.
... In die algemeen sou dit voltooi gewees het, al was dit nie vir een "maar" nie: in die winkels wat vernis, verf en ander soortgelyke dinge verkoop, is dit toevallig maar nie gereeld nie. Kortom, met die keuse van 'n bumperbedekking wat na my mening geskik is, het ek besluit om die inhoud van die winkelrakke versigtig te leer ken - wat as iets anders handig te pas kom? En soos u weet, sal die soeker beslis uitwerk: die 'oog is vasgehaak' aan 'n ander deklaag van dieselfde handelsmerk, VHT, genaamd Epoxy Paint. Die gebruiksaanwysings is op een detail gevestig, wat lui dat indien verdere skuur beplan word, dit dertig dae moet wag vanaf die toediening. Op grond van my ervaring, moet 'n deklaag met so 'n tyd voor die finale droog baie goeie sterkte-eienskappe hê. Voeg hierby dat een van die 2 beskikbare kleure, een sonder spoor soos die kleur van die rame van die Fuji SiC-ringe onder die naam "gun smoke", dit slegs in die "VHT-weergawe" roesvrye staal genoem is ... Dit was moeilik om te weerstaan, en waarom?
Ek moes egter eers nadink: waar is so 'n wonderwerk van die chemiese industrie eintlik van toepassing? 'N Gepaste onderdeel is egter redelik vinnig gevind: die Fuji NPS-katrolstoel, waarvan die langwerpige voorste deel so eenvoudig was dat dit gevra het om die "inheemse" kleur te verander.
Dus het die eerste slagoffer van die eksperimente geval ... Maxim Balachevtsev. Dit is natuurlik nie hy persoonlik nie, maar die spin-jig-kollega Shikari SHX, wat ek voor Maxim versamel het aan die vooraand van die Februarie-uitstalling in die All-Russian Exhibition Centre. Die eksperiment was blykbaar redelik suksesvol, aangesien daar nog geen klagtes van Maxim ontvang is oor die "gebeurlikheidsbedekking" van die katrolstoel nie.
Selfs die heel eerste toepassing van Epoxy Paint het sy 'oorspronklikheid' getoon, kom ons sê dit. Die feit is dat dit selfs 'n dag nadat die deklaag aangebring is, ietwat ongewoon lyk. "Bristling" of iets ... dit wil sê die bedekte oppervlak lyk baie "stekelig". En aan die raak, is dit eintlik so. Met die proses van "krimp en utruski" verdwyn hierdie "stekelrige" egter geleidelik en uiteindelik word die deklaag effens rof. As u tot op hierdie oomblik nie gebruik maak van gedwonge droging teen verhoogde grade tot 50-60 temperature nie, duur dit gemiddeld twee weke.
Gryp die handvatsel vas
Na die eerste suksesvolle ervaring met Epoxy Paint, het die aanvulling van die verskeidenheid komponente net betyds aangebreek - 'n klein aantal handvatselemente van EVA (Etileen Vinyl Acetate, "dit" beteken "skuim", "dubbel", "neopreen", ens., En ens.), waarmee fantasie 'n bietjie meer gewelddadig kon uitbars.
Gepraat van EVA. Sover ek weet, beskou die oorgrote meerderheid van ons hengelaars die handvatsels van hierdie materiaal uiters negatief, en tevergeefs, hoewel ek verstaan ​​dat so 'n houding hoofsaaklik gevorm word op grond van kommunikasie met baie goedkoop stokke in China, uit die reeks 'rupee bundel', tot waarvan die EVA-digtheid regtig walglik is. In werklikheid is 'n EVA van goeie gehalte 'n baie praktiese en betroubare materiaal wat die kurk oortref wat al hierdie eienskappe al lank gelief is. Dit is nie toevallig dat ernstige vervaardigers van visstokke op die modelle van die "mariene" reeks die handvatsels feitlik uitsluitlik van EVA gebruik nie, aangesien hierdie komponente ook die effekte van so 'n taamlik chemies aggressiewe omgewing soos seewater redelik maklik verdra.
Eerstens is 'n ander katrolstoel van Fuji, IPS, gedeeltelik herbedek. Natuurlik stry hulle nie oor smake nie, maar na my mening lyk hierdie opsie in kombinasie met EVA baie goed, baie voordeliger as die oorspronklike 'ongeverfde'.
Dit het ook by my opgekom dat dit lekker sou wees om nog 'n dekorelement vir sulke pasgemaakte opsies vir katrolstoelhouers te maak, naamlik dik "wasser" -wassers. Byvoorbeeld, as EVA gekombineer word met 'n kurk in die ontwerp van die handvatsel, is sulke dekoratiewe elemente dikwels nie op hul plek nie en gee die ontwerp 'n effens meer "soliede" voorkoms.
In eenvoudiger weergawes, as slegs een materiaal in die handvatsel gebruik word, kan sulke "lontjies" die produk ook 'n bietjie meer bekoring gee.
Stop oor die horison
Maar die mees 'globale' idee wat VHT Epoxy Paint gebruik, was vir my die Shikari SA 904-salm, vir wie nie net bogenoemde stukdele gemaak is nie, maar ook die vorm self met dieselfde deklaag bedek is.
Hier moet waarskynlik opgemerk word 'n paar spesifieke punte wat verband hou met die gebruik van Epoxy Paint spesifiek as 'n deklaag vir die vorm:
As 'n paar dun lae voldoende is om die katrolstoel te verf, is dit beter om die leegte met 'n groot aantal daarvan te bedek. Ek het vier gedoen. Die rede hiervoor is eenvoudig: die elemente van die katrolstoel hoef nie daarop te skuur nie, en die oppervlak van die leë moet na 'n deklaag effens "glad" word. Dit geld egter nie net vir die vorm nie, maar ook vir enige ander besonderhede as hulle beplan word om geskuur te word. Dieselfde dekorwassers byvoorbeeld. Ondanks die feit dat hierdie bedekking merkbaar "krimp", terwyl dit droog word, bly dit steeds te grof. Daarom is dit nie oorbodig om 'n maand met 'n baie fyn skuurmiddel op die oppervlak te loop nie. Dit is slegs nodig om dit sonder onnodige entoesiasme te doen, selfs 4 lae Epoxy Paint - dit is nog steeds 'n baie dun deklaag ... Na die skuur word 'n mat oppervlak verkry wat 'n bietjie herinner aan 'n effense growwe plastiek.
Moenie die boonste gedeelte van die boude knie per boude bedek nie. Dit is beter om "inheemse" dekking op hierdie webwerf te laat. As gevolg van dieselfde "verhoogde ruwheid", is dit baie waarskynlik dat probleme met die kwaliteit van die gewrig kan voorkom. En dit word nie altyd maklik uitgeskakel nie. En die ietwat ongemaklike oorgang van een vorm na 'n ander vorm op die vorm kan dan visueel 'gelyk gemaak' word deur 'n ekstra dekoratiewe wikkeling aan die rand van die deklaag te maak.
Ek dink dat 'n redelike groot aantal mense wat hierdie teks lees, 'n effense verwarring kan hê: waarom probleme vir jouself opduik, dek, blokkeer, verberg, aanpas? Hy neem 'n visstok en neem dit vir sy plesier ... Natuurlik is daar 'n sekere "tuisgemaakte waarheid" in hierdie benadering, maar die oorgrote meerderheid van ons vang nie vis nie, want ons het niks om te eet nie ...
Hoe om 'n tuisgemaakte lepel met u eie hande te maak
1. Ons kies die houer wat geskik is vir die nodige doeleindes. Vlakke houers is byvoorbeeld meer geskik vir vullisverwydering. En u kan houers met verskillende styfheid afhaal, wat die bruikbaarheid van die lepel en die leeftyd daarvan sal beïnvloed.
2. Slegs 'n skerp mes word van die werktuig benodig.
3. Ons gee 'n oorsig van die snylyne van die houer, dit kan met 'n permanente viltpen of 'geestelik' gedoen word.
4. Ons sny die oortollige deel van die blik met ons eie hande met 'n mes. Tuisgemaakte lepel is gereed. Kyk na die foto. Die prys van 'n life hack-produk is nul :).
Harde plastiek houer
Sop - sement dispenser
Op dieselfde manier kan u dringend 'n waterskop met u eie hande maak, byvoorbeeld wanneer u water vinnig moet verwyder tydens 'n waterongeluk en die bure hier onder van lekkasies kan red. Dieselfde lepel is nuttig om water uit u boot (boot, boot, seiljag) te verwyder.
Deur plastiekhouers op hierdie manier te gebruik, bewaar ons die natuur en energie.
En 'n bietjie oor uitvindings met hul eie hande. Dit is onduidelik waarom die vervaardigers van houers tot nou toe nie dadelik 'n kerf op die houer gemaak het om vinnig te snoei en 'n lepel by die uitgang te kry nie? Dit is 'n waardige mededingende voordeel.