Die jaar 1450 was ‘n waterskeidingsjaar tov die publikasie en verspreiding van die Bybel, want dit is toe die drukpers bekend geword het, en dit het grootliks die oorskrywe van die Bybel met die hand be-eindig. Ons weet nie wanneer die OT geskrywe is nie. Teoloë beweer dat Moses se boeke eers gedurende die ballingskap opgeskrywe is – dis net ‘n teorie. Wellhausen het beweer dat geskrewe Hebreeus nognie in Moses se tyd bestaan het nie. Hy is deeglik verkeerd bewys deur argeologiese fondse wat gemaak is. Die teorie dat daar “redaksie” of “verandering” op die Hebreeus plaasgevind het kan nie bewys word nie. Die Jode het die kuns om te skryf vervolmaak. Om die Skrifte oor te skrywe was ‘n ambag en het uitermate dissipline en vaardigheid geneem. Die mense was genoem Skrifgeleerdes, Scribes, lede van die Skrywersgilde. Hulle moes volkome leesbaar en akkuraat skrywe. Die Jode het later reëls bygesit om die akkuraatheid van die oorskrywery te beskerm. Hulle het op perkament of ‘vellum’ geskrywe, maar na ‘n tyd se gebruik het die letters begin dof word. Dan is dit uit diens onttrek en in ‘n stoor gesit en later vernietig. Daar was gereken dat die naam van God daarop geskrywe is en dat die Naam nie so ‘tweedehands’ hanteer moes word nie. Gevolglik het daar nie veel ou geskrifte oorgebly nie. ‘n Ander maatreël wat ingestel was, was om die aantal letters van ‘n oorgeskrewe rol te tel en neer te skrywe. As dit nie ooreengestem het met die korrekte getal nie, was die manuskrip nie aanvaarbaar nie.
Met die Nuwe Testament is dit anders gesteld. Daar is manuskripte wat ontstaan het baie nader aan die tyd wat dinge plaasgevind het. Dan Brown se verhaal versprei verkeerde informasie rakende die in/uitsluiting van boeke in die Bybel teen die tyd van Konstantyn. Feit is dat die NT manuskripte nie eweredig oor die destydse wereld versprei was nie – soos byv Openbaring en Hebreërs – daarom is hulle nie van die begin af in al die lyste nie. Daar was ‘n ketter, genaamd Marcion, wat alreeds ‘n baie vroeë lys gemaak het van boeke. Teoloë wat beweer dat die NT boeke oor-en-oor vertel is en eers later neergeskrywe is, is nie korrek nie.
Die Jode is na die ballingskap wyd in die wereld versprei en het oor die algemeen goed aangepas vanweë hul besonderse vermoëns. Hulle het egter ‘n probleem gehad in die sin dat hulle kinders nie meer Hebreeus magtig was nie. Hulle het die behoefte gehad om die OT in Grieks vertaal te kry. In die tydperk 300-100 vC het daar spontaan verskeie sulke vertalings ontstaan, hoewel die akkuraatheid daarvan nooit soos die Masoretiese teks bevestig is nie. Dit staan bekend as die Septuagint of LXX. In Jesus se tyd op aarde was dit die Geskrif wat saam met die Hebreeus gebruik is. Jesus en die Bybelskrywers het die Septuagint geken en daaruit aangehaal. Een voorbeeld is Mt 22:41-, waaruit die vraagstellers moes aflei dat Jesus beide Seun van God en Seun van Dawid was. In die OT tyd het die Bybelskrywers die naam van God geredelik gebruik, maar later het hulle baie sku geword om die naam te gebruik. In die Septuagint word die praktyk voortgesit en word Kurious gebruik, en vandaar die gebruik van “Here” in ons vertalings vir God se eienaam.