Hilda O’Callahan, ‘n oud Suid-Afrikaner wat nou in Australië woon, het ons gekontak om haar met ‘n fondsinsameling te help. Hilda was by die Rooikruis in Australië betrokke en is al meer as 30 jaar daar woonagtig. Sy is met Barry, ‘n Aussie getroud en een van daardie mense wat nie kan stilsit nie. As gevolg van die ondervinding wat sy by die Rooikruis opgedoen het en haar Suid-Afrikaanse agtergrond, reik sy graag na mense uit.
Hilda het in 2009 ‘n program, wat oor beskermende gedrag en wat ons andere leer, met slegs nege persone in Port Elizabeth begin. Die program behels die volgende:
“It teaches children, young people and adults a range of skills and strategies to help prevent and reduce child abuse and violence in our communities. Whilst the task of preventing child abuse appears daunting for most parents, teachers and service providers, Protective Behaviours provides a framework that can be easily be adapted to home, school and community environments.
We all have the right to feel safe at all times; and
we can talk to someone about anything, no matter what it is.
This is done by using three core concepts, namely:
It is important that we empower children so that they are able to apply preventative strategies as everyday life skills. The Protective Behaviours Programme teaches children preventative strategies in a non-threatening and non-sexual way.”
Nadat hierdie program aanvanklik aangebied is, was die terugvoer baie positief, onder andere vanaf die destydse hoofondersoeker van mensehandel in die Oos-Kaap, Marcel van der Walt. Hy het ons destyds aangemoedig om die program na Suid-Afrika te bring. 'n Kliniese sielkundige wou dit ook in haar praktyk gebruik.
In 2010 is die eerste twee werksessies in Port Elizabeth en Kaapstad aangebied wat deur 203 persone bygewoon is. In 2011 is die eerste geakkrediteerde Vlak 1 kursus ook in Port Elizabeth aangebied en aan die einde van 2011 is 64 maatskaplike werkers, sielkundiges en onderwysers opgelei. Die groot taak kon begin deur werkswinkels vir kinders in gemeenskappe aan te bied.
In 2012 het Hilda die kursus by die Suid-Afrikaanse Assosiasie vir Mishandeling van Vroue en Kinders in Pretoria aangebied en na aanleiding hiervan is die Protective Behaviours programme na nog vyf stede uitgebrei.
In 2015 skop onderhandeling af om die PB Suid-Afrika te stig en in 2016 word Hilda se droom waar. Tot op datum is daar 100 professionele persone in SA besig om aktief met groepe kinders sowel as volwassenes te werk en is meer as 50 000 persone al bereik.
Die doel van die fondsinsameling was om die program na die platteland uit te brei sowel as in agtergeblewe gemeenskappe. Soos almal weet, kom kindermishandeling oral voor - nie net in die stede nie. Dit is hier waar ons broers in die prentjie kom. Hilda het van haar Australiaanse kennisse en kollegas gevra om haar te borg en finansieel te ondersteun. Al wat sy moes doen was om die Two Oseane wedloop se 21.1 km te voltooi.
Hoe moeilik kon dit wees? Hilda is ‘n skrale 70 jaar jonk en ons broers 50. Hoe kan mens nee sê en dit vir so ‘n goeie doel?
Daar was egter ‘n paar klein struikelblokkies: Die inskrywings vir die wedloop het reeds gesluit en ons sou nie die 21 km binne die afsnytyd kon voltooi nie, so ons moes ‘n ander plan maak. Gelukkig weet julle: ‘n boer maak ‘n plan en ‘n polisieman het twee. So die probleem was reeds opgelos.
Op Vrydag 14 April 2017 om 06:45 meld ons by die wegspringstreep aan. Dit is die dag voor die amptelike wedloop maar alles is in plek. Daar is net nie beamptes en waterpunte nie, maar ons is gewapen met ‘n rugsak, waterbottels en kamera vir die groot geleentheid. Daar was 16 000 atlete ingeskryf vir die amptelike wedloop die volgende dag, maar op daardie Vrydag was dit net vyf deelnemers: twee Boere (polisielede); 1 baster-boer Aussie Hilda; haar Aussie-man, Barry en haar swaer, ‘n opregte Brit.
Om die innerlike te versterk het Hilda ‘n rugsakkie met versnapperings ingepak, want daar is nie ondersteuning op die roete nie. In baie van ons verhale oor die Boer, die Brit en die Skot verloop hierdie een egter so bietjie anders. Die Brit het by 15 km die handdoek ingegooi en die stryd gewonne gegee maar baster-boer Aussie Hilda en die twee boere het vasgebyt.
Die verrassing van die dag was dat daar ‘n ‘trail run’ aangebied was daardie oggend. So arriveer ons toe by ‘n volgepakte eindpunt en voel soos diegene wat die Comrades voltooi het.
Dit was vir ons tweelingbroers ‘n groot eer om die wedloop saam met Hilda en Barry te kon voltooi en dit vir 'n baie waardige en uiters noodsaaklike saak. Ons glo dit sal ‘n verskil maak in die bewusmaking van die geweld wat teenoor kinders gepleeg word.
Soos julle weet is daar al ‘n hele aantal kinders net in die Kaap vermoor hierdie jaar en is dit iets wat ernstig aangespreek moet word. Alles begin met ‘n ingeligte gemeenskap.
Ons vertrou dat Hilda die nodige fondse sal kry sodat hierdie projek na elke stad, dorp en agtergeblewe gemeenskap uitgebrei kan word.
Baie sterkte Hilda en Barry. Mag die projek van krag tot krag gaan. Julle is ware ysters.