2001 Fleer Focus #229 Mark Buehrle/4999
Burbank Sportscards NM-MT (30) $3.20 Buy Now
Print Run: 4999
Source : 2001 Fleer Focus #229 Mark Buehrle/4999 User Story is Worthless, Behavior is What We Need - CodeProject 11,565,619 members (40,427 online)
Last Visit: 31-Dec-99 18:00 Last Update: 29-Jun-15 13:46Refresh1 Fokusteks: Johannes 21:1-19
Ander tekste: Handelinge 9:1-20; Psalm 30; Openbaring 5:6-14
Die fokusteks van vandag speel weereens af kort na Jesus se opstanding uit die dood. Nadat Hy en sy dissipels saam geëet het, stuur Jesus vir Petrus met sy vrae aan hom. In sy sending word egter reeds geïnsinueer dat sy navolging sy lewe gaan kos. Ook die Handelinge teks vertel van iemand wat deur God gestuur word, naamlik Saulus se bekering. En in Openbaring 5 kry ons ’n kykie op die hemelse liturgie, maar ook hier is dit juis die geslagte Lam wat waardig is. Hier is dus duidelik ’n deurlopende tema wat beskryf sou kon word as die "koste van dissipelskap". Hierdie balans kan ook in die liturgie van vandag na vore gebring word, te wete die heerlikheid van navolging van die opgestane Christus, maar dit is ’n duur navolging.
Iemand doen ’n gebed by die Paaskers (sien basisliturgie), waarop die gemeente responsories antwoord.
Voorbeeld: Die voorganger begin die verhaal vertel van die prokureur in die rolprent Grand Canyon wat uit ’n groot verkeersknoop probeer uitkom, maar dan al verder en al dieper in strate inbeweeg wat donkerder en meer verlate begin word. Totdat sy grootste nagmerrie waar word: sy duur motor gaan staan met hom in een van daardie strate waar die bendes die buurt beheer. Hulle kyk met begerige oë na sy mooi, duur motor, maar gelukkig kry hy nog kans om ’n insleepdiens te laat kom om die kar weg te sleep. Voordat die insleepwa daar aankom, trek sowat vyf jong rampokkers ’n al nouer kring om sy motor en om hom en dreig om hom fisieke leed aan te doen. Die insleeptrok kom net betyds daar aan en die bestuurder klim uit en haak solank die onklaar motor aan die wa. Die jonges protesteer! Dié man is immers besig om hulle aandete te bederf! Dan neem die bestuurder die leier eenkant toe en verduidelik vir hom in vyf sinne wat die dogmatiek ons leer van die sondeleer. Hy stel dit net in gewone taal, en ons haal aan: "Man," he says, "the world ain’t supposed to work like this. Maybe you don’t know that, but this ain’t the way it’s supposed to be. I’m supposed to be able to do my job without askin’ you if I can. And that dude is supposed to be able to wait with his car without you rippin’ him off. Everything’s supposed to be different than what it is here." Die voorganger kan dan voortgaan om te verduidelik dat dinge hierdie week ook nie gewerk het soos dit veronderstel was om te werk in die wêreld nie, en ook nie in ons lewens nie. Die voorganger kan nou ’n oomblik van stilte skep waartydens miskien ’n stuk (meditatiewe) instrumentale musiek (met klavier of viool) gespeel kan word met dissonante note in, wat pas by ons elkeen se ambivalente situasie binne in ons wêreld, byvoorbeeld Fernando Ortega, "Nearer my God to Thee".
Lied 189 "Halleluja".
Lied 411 "Kom, almal, laat jul stem verrys"/NSG 112. Gemeente sing dit as antwoord op die prediking.
PREEKSTUDIE – JOHANNES 21:1-19
Die geheelteks vertoon twee duidelike onderafdelings. Die eerste deel (1-14) word ingelei en afgesluit met die uitdruklike verklaring dat hierdie berig primêr handel oor die verskyning van die opgestane Christus aan sy dissipels. Dit is dus bedoel as `n "historiese" konkrete bevestiging van die opstanding van Jesus. `n Sober berig wat handel oor visvang, kos op die strand, saam eet en onmiskenbare erkenning van die lewende Here. Alhoewel hierdie teksdeel `n eenheidsvertelling binne die raam van vers 1 en 14 is, is daar tog drie duidelike momente in die opbouende vertelling te onderskei. Die eerste moment (1-6) vertel van die mislukte visvangonderneming wat deur vreemde inmenging in `n wonderlike sukses verander. Vers 7 is `n soort suggererende oorgang, met die vermoedende herkenning van die hooffiguur in hierdie wonderlike gebeure. Die tweede moment (8-11), waarin die voltooiing van die visvangs berig en die uitnodiging tot die ete aan die adres van die vissers gerig word. Die derde moment en hoogtepunt van die vertelling (12 en 13) vermeld wanneer die "Paasmaaltyd", saam met die opgestane Here, plaasvind en al die dissipels weet dat Hy leef en Heer is.
Met die beklemtoning van verskillende fyner nuanses en opmerkings in hierdie teksdeel, dui Müller (WTL I/9) aan dat hierdie onderafdeling volgens hom eintlik `n missionêre motief dra. Die opgestane Here verskyn aan sy dissipels, begelei hulle deur die visvangepisode en versterk hulle met die vis en brood sodat hulle gereed en bereid sal wees om voortaan draers van die Paasevangelie (dat Hy leef tot redding van alle mense) sal wees. Müller se perspektiewe en verwysings kan met vrug geraadpleeg word.
Die tweede onderafdeling van die geheelteks (15-19) handel oor die intense gesprek tussen Jesus en Simon Petrus. Die ete en herkenning is verby. Nou is dit tyd vir reguit praat. Die eintlik saakmakende rede vir dié ontmoeting kom nou aan die orde. Jesus het nie primêr aan hulle verskyn ter wille van meer vis in die net, of `n aangename ontbyt op die strand na `n harde nag se werk nie. Klaarblyklik wil Jesus veral oor een saak met sy dissipels, soos verteenwoordig deur Petrus, praat. Hy wil eerstehands verneem wat die diepste en enigste grond is vir hulle verbintenis aan en volgelingskap van Hom. Daarom die drie maal herhaalde vraag: Het jy my lief? Müller tipeer hierdie gesprek as draer van die pastorale motief van die verskyning. Want al is Petrus verteenwoordigend van die ander ses, asook al die ander latere volgelinge van Christus, is hy die primêr aangesprokene. Die man met die aanvanklike bravade opgevolg deur drie verloënings, moet nou drie maal verklaar dat hy regtig begryp waaroor dit ten diepste gaan. Of hy ten spyte van watter misstande en verkeerde sienings ook al in die verlede, finaal en seker begryp wat volgelingskap van die lewende Here behels.
In eksegetiese besprekings van die geliefde preekteks (dikwels sonder verwysing na v. 1-14) word soms gewag gemaak van die wisseling van die liefdesbegrippe (agape en philia); die opdrag om lammers, skape, te laat wei; Petrus wat hartseer word as die vraag `n derde keer gevra word en die effens misterieuse en dubbelsinnige slotuitsprake (18-19). Elkeen van hierdie aspekte kan met vrug in kommentare nagelees word vir moontlike verantwoordelike ontginning in `n preek.
Die interessante verskynsel waarop Müller ook pertinent wys, is dat die teksdeel dikwels gelees en geïnterpreteer word vanuit allegoriese, vergeestelikende of simboliese benaderings. Dit bring mee dat in die uitleg en ook verkondiging daar dikwels allerlei ekstrapolerende perspektiewe ter sprake gebring word. Solank daar gewaak word teen `n bepaalde leesbenadering wat op `n onverantwoordelike misbruik van die teksgegewens kan uitloop, is dit sekerlik moontlik om bepaalde fasette van die teks deur te trek na die korresponderende implikasies daarvan vir die kerk wat na die Paasgebeure lewe.
Soms deur wonderbaarlike ingrype van sy kant, hulle sukkelende en worstelende omstandighede kan verander – die visvangs in redelik moedelose omstandighede suggereer iets hiervan.
Hulle te voed en te sterk met "geloofsvoedsel", wanneer hulle moeg en honger is en daar nog `n nuwe dag se verantwoordelikhede voorlê.
Hulle te laat besef dat Hy hulle nie kwalik neem vir foute en verloënings gister en eergister nie, maar graag die saak in die reine wil bring deur met hulle openhartig daaroor te praat. Hy doen dit selfs wanneer hulle letterlik in die see wil spring om van hulle skuld en skaamte weg te kom.
Hulle te laat besef dat Hy nog steeds in hulle glo. Dat Hy hulle graag nog wil gebruik en dat Hy redelik definitiewe opdragte en verantwoordelikhede vir hulle het om in sy Naam te gaan uitvoer, naamlik dat hulle sy liefde in die wêreld moet indra.
Hulle bo alles te laat besef dat Hy hulle verskriklik liefhet. Die hele gesprek met Petrus is nie bedoel as doelbewuste vermanende rehabilitasie nie, maar inderwaarheid eintlik `n omgekeerde verklaring van Christus se liefde vir Petrus. Daarom verklaar iemand stellig: "Daar is eintlik net een grond waarop Petrus kan sê: `Ja Here, U weet dat ek U liefhet’, en dit is die indringende en oorweldigende besef dat Christus hom as sukkelende verloënende sondaar ten spyte van sy gebreke, van harte lief het."