Verf Oom Paul dan maar groenOudpresident Paul Kruger se standbeeld op Kerkplein in Pretoria. Foto: Argief. Tydens langnaweke en vakansies hoor ons van alle kante verkeersverslae. Die paaie is besig. Dit is duidelik: Dié wat kan, is almal op pad iewers heen. Sommige gaan rus sodat hulle ’n nuwe werktyd met vrug kan aanpak, ander, verreweg die meeste mense, gaan soek die bekendheid van familie op. Ons onthou mos graag die warmte van ’n nes. Ons wil veilig voel en by die bekendheid van die bekendes sekuriteit skep. Daarom ry ons baie, baie ver om so ’n bietjie ma se kos te eet, al is jy al jare uit die huis. Ons hou van onthou. En goeie onthou laat ons veilig voel. Daarom is ek so kwaad as hulle vir Oom Paul groen verf. Dit raak so ’n bietjie die veiligheid van my onthou. Om Oom Paul se beeld groen te verf maak nie my geloof swakker nie, nee wat, my geloof is nie geanker in beelde nie. Om Oom Paul se beeld groen te verf verander ook nie die geskiedenis nie. Nee wat, jy kan daardie beeld groen, blou, rooi of geel verf, dit verwyder, aan die brand steek of in stukkies kap – die geskiedenis staan soos dit staan. Wat gebeur het kan jy oor skryf, praat, veroordeel, beoordeel, maar jy kan dit nie verander nie. Daarom juis dat Oom Paul so mooi vir ons geleer het om uit die verlede te neem wat goed is en daarop ’n toekoms te bou. Om Oom Paul se beeld groen te verf verander ook nie my beskouing van wat integriteit is nie. Hy was ’n man vol integriteit. Al verf jy al die beelde van hom en dié van honderde mense soos hy groen, sal jy nie sy integriteit en die waardes wat hy uitgeleef het, kan wegverf nie. As ek met my kinders ry dan leer ek hulle graag oor die integriteit van hierdie manne (en vroue) uit ons geskiedenis. Sonder beelde of met groen geverfde beelde gaan ek steeds my kinders leer. Ry ons by die Danie Theron-gedenknaald verby, vertel ek hulle van sy bekende Paardeberg-woorde: “Ja, generaal, ek sal gaan.” By Bethulie, as ons by Louw Wepener se kopstuk staan, vertel ek hulle dat hy ’n leier was wat bekend was dat hy altyd voor geloop en voor geveg het. Hy het nie gesê gaan nie, maar sy opdrag was altyd kom. Kom ons in Potchefstroom by die Totius-beeld dan praat ons oor ’n man wat nege doktorsgrade (verwerf en toegeken) gehad het en tog bekend is om sy woorde “genade, alles genade”. As ons in De Wetsdorp kom by die graf van genl. Christiaan de Wet se vrou dan leer ons graag van ’n vrou wat getuig het ons manne is vol krag en moed, hulle sal nie sommer oorgee nie. So, verf maar Oom Paul se beeld groen, my geloof, my geskiedenis en my beskouing van integriteit gaan nie verander nie. Oom Paul was ’n geloofsman van integriteit wat sy mense geleer het om die geskiedenis kosbaar te ag. Daarom is ek kwaad as sy beeld geverf word. Dit raak so ’n bietjie die veiligheid van my nes. Dit maak my so ’n bietjie onseker oor hoe ek ’n toekoms bou saam met mense wat nie die waarde van sy geslag verstaan en ken nie. Gaan kyk maar hoe leer die Chinese die geskiedenis van ons land deur die besoeke aan die Voortrekkermonument. Hulle snap ’n belangrike beginsel: As ons met hierdie land wil besigheid doen, moet ons sy geskiedenis verstaan. Geloof, geskiedenis en integriteit lê nie in beelde nie, maar dié beelde laat ons onthou van manne en vroue van geloof; dit skerp ons historiese bewussyn op en leer ons van integriteit. En nou is Oom Paul se beeld groen geverf en almal, selfs mense uit die buiteland, neem foto’s en praat daaroor. Die wonderlike is dat baie nou weer vra, dat baie skielik weer onthou: Wie was Oom Paul Kruger. As dit die wêreld dus laat onthou, verf Oom Paul dan maar groen. Ons aanbid nie die beeld nie, ons eer wel wie hy was, ons dien die God wat hy gedien het, ons neem uit die verlede wat goed was en bou daarop ’n toekoms. Ek kan verstaan sy waardes maak ander groen van jaloesie.