gt hfst. 32
Die Joodse godsdiensleiers glo dat genesing op die Sabbat slegs geoorloof is wanneer 'n lewe in gevaar verkeer. Hulle leer byvoorbeeld dat dit nie geoorloof is om op die Sabbat 'n been te spalk of 'n verstuiting te verbind nie. Daarom stel die skrifgeleerdes en die Fariseërs hierdie vraag aan Jesus in 'n poging om 'n aanklag teen hom te vind.
Maar Jesus ken hulle gedagtes. Hy besef terselfdertyd dat hulle 'n uiterste, onskriftuurlike beskouing huldig oor wat 'n skending van die Sabbatsverbod op werk behels. Jesus lok dus 'n dramatiese konfrontasie uit deur vir die man met die verdorde hand te sê: "Staan op in hul midde."
Jesus wend hom nou tot die skrifgeleerdes en die Fariseërs en sê: "Watter mens sal daar onder julle wees wat een skaap het, en as dit op die sabbat in 'n sloot val, dit nie sal gryp en uithaal nie?" Aangesien 'n skaap 'n finansiële belegging is, sou hulle hom nie tot die volgende dag in die sloot los waar hy kan siek word en hulle 'n verlies kan ly nie. Die Skrif sê boonop: "Die regverdige sorg vir die siel van sy huisdier."—NW.
Jesus trek 'n parallel en sê voorts: "Hoeveel meer is 'n mens dan nie werd as 'n skaap nie! So is dit dan geoorloof om op die sabbat goed te doen." Die godsdiensleiers kan nie sulke logiese, medelydende redenering weerlê nie, en hulle bly stil.
Pleks dat die Fariseërs bly is omdat die man se hand genees is, gaan hulle uit en sweer op die plek saam met die Herodiane om Jesus dood te maak. Hierdie politieke party sluit blykbaar lede van die godsdienstige Sadduseërs in. Gewoonlik is hierdie politieke party en die Fariseërs openlik teen mekaar gekant, maar hulle staan soos een man saam in hulle teenstand teen Jesus. Mattheüs 12:9-14; Markus 3:1-6; Lukas 6:6-11; Spreuke 12:10; Exodus 20:8-10.