Georgi Konstantinowitsj Zjoekof (1 Desember 1895 – 18 Junie 1974) was 'n Russiese weermagoffisier. Hy het in 1915 as soldaat by die Russiese weermag aangesluit. Na die Russiese Rewolusie word hy stafhoof van die Rooi Leër en in 1941 visekommissaris van verdediging. Hy lei die suksesvolle verdediging van Moskou, Stalingrad en Leningrad tydens die Tweede Wêreldoorlog. Daarna voer hy in 1944 'n leër deur Pole aan tot by die grens van Tsjeggo-Slowakye. Tydens die laaste maande van die oorlog is hy in bevel van die leër wat Berlyn inval.
Hy was hoof van die Geallieerdes wat die oorgawe van Duitsland op 8 Mei 1945 ontvang het, waarna hy die hoof van die Russiese magte in Oos-Europa was. Daarna is hy tussen 1946 en 1953 deur Josef Stalin in minderwaardige poste in Odessa en die Oeral aangestel. Na Stalin se dood in 1953 het hy die onderminister van verdediging geword. Hy het sy pos in 1957 verloor na bewerings dat hy die militêre magte wou vrymaak van Kommunistiese beheer. Hy het toe uit die openbare oog verdwyn en is eers weer in 1965 gesien met die 20ste herdenking van die Geallieerde oorwinning in die Tweede Wêreldoorlog.
Zjoekof word in 1915 toe hy negentien was opgeroep om in die tsaaristiese weermag te dien. Daar styg hy vinnig in rang. Na die magsoorname van die Bolsjewiste het hy by die Rooi Leër aangesluit. Hy het van 1936 tot 1937 die groot suiwerings van Stalin oorleef. Net voor die uitbreek van die Tweede Wêreldoorlog het die Sowjetunie, onder leiding van Zjoekof, die slag van Halhin Gol op die grens van Mongolië teen die Japannese gewen. Op 1 Februarie 1941 is hy as hoof van die generale staf aangestel. Zjoekof blyk 'n meedoënlose bevelvoerder te wees wat 'n yster dissipline vereis. Hy was nie bang vir verliese nie. Zjoekof was emosioneel en dapper. Hy het dit gewaag om teen Stalin te gaan, wat hom dikwels aan hom weens sy vermoë toegegee het.
Operasie Uranus het tot gevolg dat Zjoekov baie lof kry. Operasie Mars, die aanval op die middelfront, het egter gelei tot een van die grootste militêre nederlae van die Tweede Wêreldoorlog. Sommige baie ervare SS-afdelings wat deur Generaal Walter Model gelei is, het die Rooi Leër swaar verliese toegedien. Daar is min geskryf oor hierdie verliese; en die beeld van Zjoekov bly ongeskonde. In die pers word die leierskap van die Sowjetunie altyd verheerlik en die nuus oor mislukkings kon skaars oor die land versprei word.
Zjoekov het eers in die na-oorlogse tydperk eers in en later weer uit die toewyding van sy politieke leiers geval. Hy word gedegradeer na onbelangrike poste onder die bewinde van Stalin en ook Nikita Chroesjtsjof. Die held van die Sowjetunie, wat baie minder genoem word as ander in Westerse geskiedenisboeke, staan nog steeds as 'n geniale leërbevelvoeder bekend.
Vanaf 1958 het Zjoekov aan sy outobiografie gewerk, maar sy gesondheid het geleidelik afgeneem sedert daardie jaar. In 1967 het hy 'n beroerte gehad en ook 'n hartkwaal ontwikkel. In 1969 het hy sy memoires gepubliseer, wat 'n besverkoper geword het. In 1974 het hy gesterf aan 'n beroerte. Teen Zjoekov se wense het hy geen Russies-Ortodokse Kerk begrafnis ontvang nie, maar sy liggaam is veras en die as by die Kremlin se Muur begrawe saam met ander kommunistiese helde en generaals.