“Ek onthou jou dus behendig / gephotoshop teen die dood” (124) is van die ongelooflike beelde wat die digter gebruik. ‘n Baie sterk motief in hierdie bundel is die talle verwysings na die religieuse. Die Sibille van Cumae het haar laaste dae in ’n fles of ampulla deurgebring. Die digter se stem leef dus voort in die vers en die teks word ontliggaam van die digter – ’n letterlike vergestalting van Barthes se die dood van die outeur. Die wêreld sal beslis nie in 2012 vergaan nie, maar eers aan die einde van Christus se vrederyk, meer as ’n duisend jaar van nou af (Op. 20:7-15). Hierdie avontuur, en die geweld en vernietiging waartoe dit kan lei, is die oerpatroon in Hennie Aucamp se gedigreeks “Die wederkoms: variasies op temas uit Raka” (Joubert 2006:16 e.v.). Die gedig gaan oor die dag waarop Jaco in die J.G. Strydom hospitaal gebore is.