Gedig: PoppeteaterArgieffoto (Foto: Pablo Hermoso/Unsplash) Ernst van Heerden (1916 – 1997) Ponsie en sy Djoedie kap koppe teen mekaar, trek skewebek met liemaak en doen so doening-raar: dis babbel, oor-en-weer-verwyt, ŉ oorveeg en ŉ oorlelsoen… sy struikel, en kyk boos – los veter aan haar skoen. Elektries langs die garingtjies laai hartstog in die hart, die glasoog lyk my vonkel koketterig, en tart: bemin my of bemin my nie! met rooimond teen sy wang is houtgestolde liefde in semelarms vasgevang.