Ondersoeke na die terapeutiese gebruik van kleur is in die vroeë twintigste eeu in Europa uitgevoer, veral deur Rudolph Steiner, wat verband hou met kleur, vorm en klank. Hy het voorgestel dat die vibrasiekwaliteit van sekere kleure deur sommige vorme versterk word, en dat sekere kombinasies van kleur en vorm óf destruktiewe of regeneratiewe effekte op lewende organismes het. In die skole wat deur Steiner se werk geïnspireer word, word klaskamers geverf en gestruktureer om ooreen te stem met die "bui" van kinders in verskillende stadiums van hul ontwikkeling.
Rudolph Steiner se werk is voortgesit deur Theo Gimbel, wat die Hygeia Studios en Kollege van Kleurterapie in Brittanje gestig het. Onder die beginsels wat deur Gimbel ondersoek word, is die aansprake van Max Luscher, 'n voormalige professor in sielkunde aan die Universiteit van Basel, wat beweer dat kleurvoorkeure gemoedstoestande en / of klierwanbalans toon en as basis vir fisiese en sielkundige diagnose gebruik kan word. Luscher se teorie, wat die basis vorm van die Luscher Color Test, berus op die idee dat die betekenis van kleur vir die mens in sy vroeë geskiedenis ontstaan, toe sy gedrag nag en dag beheer word. Luscher het geglo dat die kleure wat met hierdie twee omgewings geassosieer word - geel en donkerblou - verband hou met verskille in metaboliese tempo en klierafskeidings wat geskik is vir die energie wat nodig is vir nag en dag jag. Hy het ook geglo dat outonome (onwillekeurige) antwoorde met ander kleure geassosieer word.
Ondersteuning vir Luscher-teorieë is in die 1940's deur die Russiese wetenskaplike SV Krakov verskaf. Hy het vasgestel dat die kleur rooi die simpatiese deel van die outonome senuweestelsel stimuleer, terwyl die parasimpatiese deel blou stimuleer. Sy bevindings is bevestig in 1958 deur Robert Gerard.
Gerard het bevind dat rooi gevoelens van opwinding veroorsaak het, en was verontrustend vir angstig of gespanne vakke, terwyl blou gegenereerde gevoelens van rustigheid en welsyn veroorsaak het en 'n kalmerende effek gehad het. Die ontdekking dat bloeddruk onder rooi lig toeneem en afneem onder blou lig het Gerard voorgestel dat psigofisiologiese aktivering met 'n golflengte van blou na rooi toeneem.
Alhoewel hy versigtig was oor sy bevindings en daarop aangedring het dat hy verdere navorsing moes doen, het Gerard die moontlike terapeutiese voordele van die kleur blou beklemtoon en dit as aanvullende terapie aanbeveel vir die behandeling van verskeie toestande. Onder andere voorstelle het Gerard gewys op die moontlike gebruik van blou as 'n kalmeringsmiddel en ontspanningsbeampte in angstige individue, en as 'n manier om bloeddruk te verminder in die behandeling van hipertensie.
Dr. Harry Wohlfarth het ook gewys dat sekere kleure meetbare en voorspelbare effekte op die outonome senuweestelsel van mense het. In talle studies het hy bevind dat bloeddruk, pols en respirasietempo die meeste onder geel lig, matig onder oranje, en minimaal onder rooi verhoog, terwyl die meeste onder swart, matig onder blou, en minus onder groen verminder.
Daaropvolgende navorsing oor plante en diere wat deur die fotobioloog, John Ott, uitgevoer is, het die uitwerking van kleur op groei en ontwikkeling getoon. Plante wat onder rooi glas gegroei het, is gevind om vier keer vinniger op te skiet as dié wat in gewone sonlig gegroei het en om stadiger te groei onder groen glas. Alhoewel rooi lig aanvanklik plante oorstimuleer het, is hul groei daarna gestuit, terwyl blou lig aanvanklik stadiger groei veroorsaak het, maar later, dikker plante later.
Knaagdiere wat onder blou plastiek gehou word, het normaalweg gegroei, maar as dit onder rooi of pienk plastiek gehou word, het hul eetlus en groeitempo toegeneem. As dit onder blou lig gehou word, het diere digter jasse gegroei.
Tydens die 1950's het studies voorgestel dat neonatale geelsug, 'n potensiële noodlottige toestand wat in twee-derdes van voortydige babas voorkom, suksesvol behandel kan word deur blootstelling aan sonlig. Dit is bevestig in die 1960s, en witlig het die hoërisiko-bloedoortappings in die behandeling van hierdie toestand vervang. Blou lig is later as doeltreffender en minder gevaarlik beskou as volspektrumlig (die mees algemene vorm van behandeling vir neonatale geelsug).
Helder wit volle spektrum lig word ook nou gebruik vir die behandeling van kankers, SAD (seisoenale affektiewe versteuring - sogenaamde "winterdepressie"), anoreksie, bulimia nervosa, slapeloosheid, jetlag, verskuiwing, alkohol en dwelmafhanklikheid. , en algehele vlakke van medikasie te verminder.
Die blou lig blyk suksesvol te wees in die behandeling van neonatale geelsug, het ook bewys dat dit effektief is in die behandeling van rumatoïede artritis. In studies van SF McDonald het die meeste van diegene wat blootgestel is aan blou lig vir veranderlike tydperke tot vyftien minute, 'n beduidende mate van pynverligting ervaar. Daar is bevind dat die pynverlaging direk verband hou met die blou lig en die lengte van blootstelling daaraan. Blou lig word ook gebruik in die genesing van beseerde weefsel en die voorkoming van littekenweefsel, in die behandeling van kankers en nie-maligne tumore, asook vel- en longtoestande.
In 1990 het wetenskaplikes gerapporteer aan die jaarlikse konferensie van die Amerikaanse Vereniging vir die Bevordering van Wetenskap oor die suksesvolle gebruik van blou lig in die behandeling van 'n wye verskeidenheid sielkundige probleme, insluitend verslawings, eetversteurings, impotensie en depressie.
Onlangse aansoeke van kleur
Aan die ander kant van die kleurspektrum is rooi lig getoon om effektief te wees in die behandeling van migraine hoofpyn en kanker. As gevolg daarvan word kleur algemeen aanvaar as 'n terapeutiese instrument met verskeie mediese toepassings.
'N Nuwe tegniek, wat oor die afgelope twee dekades ontwikkel is as gevolg van baanbrekende navorsing, is fotodinamiese terapie, of PDT. Dit is gebaseer op die ontdekking dat sekere intraveneuse geïnspireerde fotosensitiewe chemikalieë nie net in kankerselle akkumuleer nie, maar selektief hierdie selle onder ultraviolet lig identifiseer. Hierdie fotosensitiewe chemikalieë vernietig dan die kankerselle uitsluitlik wanneer dit geaktiveer word deur rooi lig, waarvan die langer golflengte dit weefsel in dieper as ander kleure kan binnedring. PDT kan gebruik word vir beide diagnose en behandeling.
Dr. Thomas Dougherty, wat PDT ontwikkel het, berig dat in 'n wêreldwye eksperiment meer as 3000 mense, met 'n wye verskeidenheid kwaadaardige gewasse, met hierdie tegniek suksesvol behandel is.
ANDER THERAPEUTIC AANSOEKE
Kleur word ook terapeuties gebruik in 'n verskeidenheid nie-mediese instellings. In sommige gevalle is die gevolge daarvan nogal toevallig, soos in 'n verslag aan my deur die goewerneur van 'n nuutgeboude gevangenis waarin elkeen van sy vier vlerke 'n ander kleur geverf het. Beide hy en sy personeel het bevind dat die gedrag van die gevangenes aansienlik verskil, afhangende van watter vleuel hulle geleef het, alhoewel hul toewysing aan elkeen willekeurig was. Diegene in rooi en geel vlerke was meer geneig tot geweld as dié in die blou en groen vlerke.
Eksperimentele navorsing verleen ondersteuning aan hierdie waarnemings. Om rooi lig te sien, is bevind dat die vakke se krag deur 13.5 persent verhoog word en 5.8 persent meer elektriese aktiwiteit in die armspiere ontlok. Om hierdie rede word dit nou gebruik om die prestasie van atlete te verbeter. Terwyl rooi lig blyk te help atlete wat kort, vinnige bars van energie benodig, blou lig help met prestasies wat 'n meer bestendige energie-uitset vereis.
Ter vergelyking, het pienk gevind dat dit 'n kalmerende en kalmerende effek binne minute van blootstelling het. Dit onderdruk vyandige, aggressiewe en angstige gedrag - interessant gegewe sy tradisionele assosiasie met vroue in die Westerse kultuur. Pienk houerselle word nou wyd gebruik om gewelddadige en aggressiewe gedrag onder gevangenes te verminder, en sommige bronne het 'n vermindering van spierkrag in gevangenes gerapporteer binne 2.7 sekondes. Dit blyk dat mense in 'n pienk omgewing nie aggressief kan wees nie, selfs as hulle wil, omdat die kleur hul energie slyp.
Daarenteen moet geel vermy word in sulke kontekste omdat dit hoogs stimulerend is. Gimbel het 'n moontlike verhouding tussen geweldadige straatmisdaad en natriumgeel straatverlichting voorgestel.
Navorsing het ook getoon dat kleurkleurige brille hoogs effektief kan wees in die behandeling van leerprobleme, veral disleksie. Dit is eers deur sielkundige Helen Irlen ontdek, maar is skepties beskou totdat onlangse ondersoeke deur die Britse Mediese Navorsingsraad Irlen se eise bevestig het. In Junie 1993 is 'n nuwe optikus se toestel, genaamd die Intuïtieve Kleurmeter, beskikbaar gestel vir Britse opticiens, sodat hulle kan meet watter tint helder pienk, geel, groen of blou - die beste help mense wat gewoonlik teks sien swaai, wankel of met briewe wat in die verkeerde volgorde verskyn.
FISIESE EFFEKTE VAN KLEUR
Tot onlangs is die funksie van lig gedink om grootliks verband te hou met sig. Dit is egter nou goed gevestig dat kleur nie eintlik gesien moet word nie omdat dit definitiewe sielkundige en fisiologiese effekte het. Dit kan ook onderskei word deur blinde, kleurblinde en geblinddoekte vakke. Hierdie verskynsel, wat na verwys word as ooglose sig, dermo-optiese visie of biointroskopie, is ondersoek sedert die 1920s, toe vasgestel word dat hipnotiseerde geblinddoekte vakke kleure en vorms met hul voorhoofde kan herken, en dat nie-gehipnotiseerde blindfolded subjects beskryf presies kleure en vorms wat onder glas aangebied word.
Navorsing in Rusland tydens die 1960s is gestimuleer deur studies van Roza Kulesheva, wat, wanneer gebinddoek, die kleur en vorm met haar vingerpunte kan onderskei en ook op hierdie manier kan lees. Ander eksperimente het bevind dat Kulesheva nie uitsonderlik was nie; Een uit ses eksperimentele vakke kan kleur met hul vingerpunte herken ná slegs 20-30-minute opleiding, en blinde mense het hierdie sensitiwiteit selfs vinniger ontwikkel.
Sommige vakke wat die kleur korrek kan onderskei deur hul vingers 20-80 sentimeter bokant die kleur kaarte te hou, word beskryf, wat ervaar wat van naald verskil, afhangende van die kleur. Selfs wanneer hitteverskille, strukturele verskille in kleurstowwe en ander veranderlikes beheer is, kon mense steeds kleure akkuraat onderskei, of hulle onder glas geplaas is, papier, aluminium, koperkoppe of koperplate gesit het. Die verskynsel bly iets van 'n legkaart.
Begrip van hierdie effekte het slegs ontstaan ​​as gevolg van navorsing oor die hormone melatonien en serotonien, wat albei deur die pynkliere in die brein geproduseer word. Melatonien is bekend as die belangrike chemiese roete waarmee diere op lig reageer en hul liggaamlike funksionering met dag-, maan- en seisoenale variasies sinchroniseer. Serotonien is 'n baie belangrike neurotransmitter in die brein, wie se aksie verband hou met geestelike versteurings soos skisofrenie en hallusinogene toestande.
Serotonien, 'n stimulant, word per dag geproduseer, terwyl die uitset van melatonien - wat verband hou met slaap - toeneem wanneer dit donker is en 'n algemene depressiewe effek het. Dit word omgekeer wanneer dit lig is en die produksie van melatonien druppels. Die vernaamste aksiepunt blyk die hipotalamus te wees, die deel van die brein wat betrokke is by die mediasie van die effekte van verskillende hormone en die regulering van emosies. Veranderinge in die uitset van melatonien in reaksie op lig beïnvloed elke sel van die liggaam, veral die reproduktiewe prosesse, wat baie sensitief is vir sulke variasies. Baie hoë vlakke van melatonien is gevind by vroue met ovulasieprobleme en anorexia nervosa ('n kenmerkende kenmerk van amenorree of afwesigheid van tydperke), by mans met lae spermtelling, en mense wat aan seisoenale affektiewe siekte ly (SAD) vind gewoonlik gedurende die winter plaas.
Depressie in die algemeen blyk nou verband met melatonienvlakke, en lyers is geneig om vinnige verbetering te toon in reaksie op natuurlike sonlig of ligterapie deur middel van volspektrumlampe. Navorsing het ook bevestig dat sekere dele van die brein nie net liggevoelig is nie, maar eintlik reageer op verskillende golflengtes; Daar word nou geglo dat verskillende golflengtes (kleur) van bestraling anders met die endokriene stelsel wissel om hormoonproduksie te stimuleer of te verminder.
Daar word vermoed dat hedendaagse genesing met kleur op die ontdekkings van die Westerse wetenskap die afgelope paar dekades gegrond is. Dit is egter gegrond op 'n heeltemal meer antieke en esoteriese wetenskap waarvan die beginsels en praktyke nog nie erken moet word nie, veel minder deur Westerse wetenskaplikes geverifieer. Genesing met kleur is gewortel in antieke mistiek, waarvan die belangrikste beginsels algemeen is vir baie verskillende kulture dwarsoor die wêreld.
Jy is hier: Tuis > Lewe > Gesondheid > Genesingsdissiplines > Kleurterapie en genesing vanaf die vroeë 20de eeu tot nou