"Innovation and Reciprocity in Applied linguistics/Innovasie En Wederkerigheid in Die Toegepaste Taalkunde" by Weideman, Albert - Literator: Journal of Literary Criticism, comparative linguistics and literary studies, Vol. 35, Issue 1, April 2014 | Online Research Library: Questia
Home » Browse » Academic journals » Literature and Language Journals » Literator: Journal of Literary Criticism, comparative linguistics and literary studies » Article details, "Innovation and Reciprocity in Applied..."
By Weideman, Albert
Toegepaste taalkunde is 'n ontwerpdissipline: dit los taalprobleme op deur 'n plan of bloudruk vir die hantering daarvan voor te stel. Hierdie ontwerpe word soms as hoogs vernuwend aangemerk. Is innoverende taalkursusse en -toetse egter in alle opsigte regtig nuut? Hierdie artikel argumenteer dat hi stories-be tekenisvolle draaipunte in toegepaste taalkundige ontwerpe 'n beduidende mate van kontinuiteit met vorige ontwerpe toon. Dit was die geval met kommunikatiewe taalonderrig, en selfs vir vroeere innovasies soos die oudio-lingualisme. Ook in taaltoetsing bon beide interaktiewe en meer sosiaal-verantwoordbare ontwerpe op die verlede. Soos met vernuwing, is die idee van wederkerigheid in toegepaste taalkundige ontwerpe 'n grondslagkwessie. Hoeveel wederkerigheid bestaan daar op die gebiede van taaltoetsing, taalkursusontwerp en taalbeleidsformulering? Hoekom kyk ons rue spesifiek na of die ontwerp van 'n kursus net so verantwoordelik en noukeurig gedoen word as die van 'n toets nie? Wat kan ons leer by taalbeleidsformulering as ons toetse meer toeganklik en verantwoordbaar wil maak? Wat kan toetsontwerpers by kursusontwikkelaars oor spesifisiteit leer? Daar bestaan talle nuttige vrae wat ons skynbaar nooit vra nie. Hierdie artikel oorweeg hoe, deur oor verskillende vlakke van toegepaste taalkundige artefakte (taalkursusse, taaltoetse en taalbeleide) heen te kyk, ons die beginsels van verantwoordelike ontwerp kan verryk. Ons wil graag verras word deur innovering in die ontwerpe wat ons professie aanbied, maar ons moet terselfdertyd werk aan ons begrip van 'n verantwoordelike ontwerpraamwerk. So 'n vertrekpunt bied ons 'n maatstaf om die vlietende en die standhoudende in nuwe ontwerpe mee te beoordeel.
Will language teaching survive as a profession? Not for the first time in its modern history is the combination of new technological instruments and a belief in scientific progress yielding forecasts of its imminent demise. A recent look into the future (Greene 2012:75) confidently predicts that language teaching may by 2050 become obsolete, since so many new technologies will make instant translation possible that there will be no more demand for learning a foreign language. In a similar vein, the article 'Has the ideas machine broken down' (The Economist 2013) makes the point that new technologies and their global reach may well begin to threaten not only jobs that require low levels of skill, but also ones requiring higher skills levels:
Pattern-recognition software is increasingly good at performing the tasks of entry-level lawyers, scanning thousands of legal documents for relevant passages. …