In hierdie artikel word die belang van speelse woordvernuf in N.P. van Wyk Louw se digbundel Tristia (1962) ondersoek. Nou is daar ŉ massiewe sonpaneelkragsentrale in die omgewing. ŉ Mens ry daarby verby as jy Kimberley se rigting toe gaan. Skryf woorde en gedagtes oor die oomblik en wat nou hier gebeur op die groot doek teen die muur in Die Bôrdienghuis. ’n Dadigheid om te bewaar vir die dadiges van die toekoms. 5. Die Bedevaartslied, een van die kernmomente van jou bundel, is in die algemeen ’n lied wat gesing word (of gesing is) onderweg na ’n heilige plek. kyk, daar kom nou iemand. sal ons haar van bra-strap tot oulikgeid bespreek en bestreel, sal ons haar hare soos ‘n timotei ad sien wapper in die vroegdag, watervalle reg langs jou bed, kondoom-bedekte bankrowers met budgets vir duur shooters en cheap frills en deur die kak pick-up lines. ons kry tog waarvoor ons vra. of hoe?