Jardin Majorelle - Geskiedenis Podcasts - 2021
Die Jardin Majorelle is 'n botaniese tuin en kunstenaarstuin van 2,5 hektaar in Marrakech, Marokko, wat bekend is vir die ontwerper Yves Saint-Laurent.
Geskiedenis van die Jardin Majorelle
In 1917 arriveer Jacques Majorelle - die seun van 'n bekende Art Nouveau -meubelontwerper - in Marrakech om te herstel van 'n tydperk van swak gesondheid. Soos soveel ander, was hy verlief op die stad, en in 1923 het hy 'n stuk grond gekoop en 'n huis in Moorse styl gebou. Agt jaar later het Majorelle die argitek Paul Sinoir opdrag gegee om 'n kubistiese villa vir hom te bou en 'n uitgebreide tuin met meer as 135 plantspesies uit vyf kontinente begin bou, en sy passie vir die orientalistiese skildery voortgesit.
Die blou skakering wat die huis nou geverf het, is vernoem na die hoof self - bleu Majorelle - en is gepatenteer. In 1947 het Majorelle sy tuine vir die eerste keer vir die publiek oopgemaak en 'n klein toegangsgeld gehef om die onderhoud en onderhoud te finansier. In die vyftigerjare het 'n duur egskeiding beteken dat Majorelle die huis moes verkoop, en die tuine het vinnig verval.
Gelukkig, in 1980, is die webwerf gered. Yves Saint Laurent en sy vennoot, Pierre Bergé, het in die 1960's besoek, en toe hulle hoor dat dit aan ontwikkelaars te koop was, het hulle die tuine gaan red. Hulle het 'n groot herstelprojek onderneem, waarby meer as 20 tuiniers en bykomende plante gebring is, wat die aantal plantsoorte op 300 te staan ​​bring.
Die egpaar het die villa besit en het tyd by Jardin Majorelle deurgebring tot die dood van Saint Laurent in 2008: sy as was in die roostuin gestrooi. In 2010 het die Stigting Pierre Bergé - Yves Saint Laurent eienaarskap van die villa en die perseel geneem, met die oog op openbare toegang. Pierre Bergé was tot met sy dood in 2017 die direkteur van die Garden's Foundation.
Jardin Majorelle vandag
Jardin Majorelle het een van Marrakech se gewildste toeristebestemmings geword, en die rye is berug. Die bekendstelling van 'n nuwe aanlyn besprekingsstelsel behoort die ergste te verlig, maar moenie 'n oase van nadenke en kalmte verwag nie - dit is vol Instagrammers en toeriste. Dit wil egter nie sê dat dit enige van sy aantrekkingskrag verloor het nie. Die tuine bly skouspelagtig en pragtig esteties, en die Berber -museum (gehuisves in die villa) is 'n fassinerende verkenning van kulturele erfenis.
Die tuine is die hele jaar oop van Woensdag tot Sondag, maar kyk na die presiese ure, veral tydens godsdienstige feeste. As u op soek is na meer rustigheid, probeer dan later die middag, as die ergste mense al weg was.
By die Jardin Majorelle
Die tuin is geleë op die Rue Yves Saint Laurent, naby die Yacoub el-Mansour-laan, in Marrakech. Dit is ongeveer 30 minute se stap van die medina af, maar oor besige paaie. Alternatiewelik kan enige taxi in die stad u maklik daarheen neem, of u kan met 'n bus na die Boukar Majorelle -stop ry.
Majorelle -tuin in Marrakech | 'n Marokkaanse liefdesverhaal
… Die Majorelle -tuin in Marrakech, Marokko, in die distrik Guéliz, is 'n welige en intieme botaniese tuin. Gemaak deur Jacques Majorelle, Franse avonturier en oriëntalistiese skilder wat in 1917 in Marokko gevestig het, is dit vandag een van die bekendste tuine ter wêreld.
Ontdek die geskiedenis hiervan legendariese en tydlose tuin, wat amper verdwyn het.
Jardin majorelle en marrakech bougainvillers nenuphar
Jacques Majorelle het vroeër gesê: "Die skilder het die beskeidenheid om hierdie omhulsel van blomme te beskou as sy mooiste werk." Hy het na die tuin verwys as "groot prag waarvan ek die harmonie georkestreer het ... Hierdie tuin is 'n belangrike taak, waaraan ek my heeltemal toewy. Dit sal my laaste jare van my afneem, en ek sal uitgeput onder sy takke val nadat ek dit al my liefde gegee het. "
Die roem van Jacques Majorelle se tuin het gegroei en selfs die van sy skilderye oortref. Hoe meer die kunstenaar gereis het, hoe meer het hy dit geniet om te tuinmaak, het hy begin om plante van regoor die wêreld te bring en internasionaal te kommunikeer met mense wat sy passie vir plantkunde gedeel het. Hy het honderde seldsame bome en plante gekry: kaktusse, palmbome, bamboes, klapperpalms, thujas, weilande, karobbome, jasmyn, agaves, wit waterlelies, datura, sipres, bougainvilleas en varings. Net soos in die samestelling van 'n skildery, rangskik Majorelle die spesie tussen lig en skaduwee rondom 'n lang sentrale wasbak en langs onreëlmatige, kronkelende paadjies met geboë, geverfde mure.
Die kleure wat Jacques Majorelle in 1937 begin gebruik het, het sy tuin in 'n nog boeiende meesterstuk verander. Hy het eers die gevel van sy ateljee geverf, daarna sy hele eiendom, insluitend hekke, pergola's, potte en die verskillende geboue in 'n skema van vet en briljante primêre kleure, waarvan een later bekend sou staan ​​as 'Majorelle blou', 'n ultramaryn, kobaltblou, "oproep tot Afrika". Sterk, diep, intens, dit beklemtoon die groen van die blare en laat dit sing.
Sulke helder beelde word vergesel van 'n betowerende en strelende akoestiese heelal ver van die gedreun van die buitewêreld. Terwyl die aand intrek, word 'n mens betower deur die ontspannende gekwaak van paddas, die subtiele getjirp van duisend -en -een voëls - soos die bulbuls of oosterse nagtegale en Eurasiese kraagduiwe - wat in die tuin gaan lê het, die ontspannende gemor van die fonteine ​​en die geritsel van die blare in die ligste windjie ...
Toe die Jardin Majorelle in 1947 vir die publiek oopgemaak word, was die roem reeds goed gevestig. Aan die einde van sy lewe, nadat hy by verskeie geleenthede gedwing was om dit te onderverdeel, moes Jacques Majorelle wat oorgebly het, verkoop. Die tuin, verlate, het verval.
Die Majorelle -versameling put sy inspirasie uit die betowerde Jardin Majorelle van Marrakech. Vanaf 1923 is die tuin oor 'n tydperk van veertig jaar geskep deur die Franse Orientalistiese kunstenaar, Jacques Majorelle, wat eksotiese plante en skaars spesies van sy wêreldreise teruggebring het.
Terwyl hy deur die wonderlike tuin se doolhof van bome en eksotiese plante dwaal, onthou ontwerper Kimberle Frost hoe hy dink aan die weelderige teksture en natuurlike kleure wat in hierdie unieke oase voorkom, in weelderige tekstiele. So verskyn die Majorelle -versameling as vyf kenmerkende ontwerpe wat gekenmerk word deur tekstuurmengsels van sintetiese en natuurlike vesels, met 'n sagte hand en uitstekende prestasie -eienskappe. Elke tekstiel verteenwoordig 'n belangrike komponent van die tuin en bied 'n unieke weergawe deur subtiele patroonvorming en kleurharmonieë.
Die plantkunde het 'n verweefde struktuur van digte gare in kleure van flora en fauna, soos Hyacinth, Aster, Willow en Spearmint. In 'n naderstudie van hierdie patroon, vind u 'n doelbewuste struktuur van 'n natuurlike lering met subtiele knoppies komplekse kleure, soos dié waarna hierbo verwys word.
Labirint herinner aan die doolhowe wat in die tuine gevind word. Die patroon neem u op 'n begeleide toer deur ryk en speelse kleurkombinasies in 'n pragtige fluweelagtige tekstiel met 'n hoë prestasie. Die versadigde juweeltone van Labyrinth vul die meer gedempte, komplekse kleure wat in die versameling voorkom, aan.
Landskap het 'n grootskaalse ontwerp wat 'n lugfoto van die topografie van die Majorelle-tuin voorstel. Subtiel kontrasterende garingkleure word saamgedraai in hierdie ingewikkelde stof. Kleure is aardse kombinasies van neutrale in die grond gegiet met kleure van Hosta, Goudsbloem, Salvia en Gras.
Refuge dien as die weelderige, chenille-fluweel-koördinaat in die versameling in 13 weelderige kleurweë. Hierdie soliede patroon boots die welige en helderkleurige kaktus, lelies, jasmyn en palmbome van Majorelle na. Refuge werk as 'n koördinaat of staan ​​alleen as 'n elegante en veelsydige verklaringsstof.
Die villa het 'n lineêre ontwerp en 'n klassieke geometriese motief. Klein chenille -reghoeke word verbind en op 'n droë grond van katoen/linne gelê. Die algehele effek is 'n veelsydige stof met 'n goeie integrasie van patroon- en tekstuurelemente. Aardtone oorheers die kleurpalet met wenke van olywe, koringblom, eiervrug, Terra Cotta en bas.
Besoek Majorelle Gardens in Marrakech | Wat om te verwag
Eerstens beveel ek aan om so vroeg as moontlik na die tuine te gaan om die skare te vermy.
Omdat ons sedert 03:00 op die laaste dag van ons trek wakker was en 10 uur lank gestap het, het ons die aand regtig nodig gehad om te slaap, en die volgende oggend was ons die laaste ding wat ons wou doen . In plaas daarvan het ons almal 'n baie rustige ontbyt gehad Zeitoun Cafe (wat terloops heerlik was en ek kan dit 100% aanbeveel) en ek en Jayne (Rob het niks van die wandeling gehou nie) is omstreeks 11 uur na die tuine toe. Teen hierdie tyd was die skare vol krag, en ongelukkig nie almal was beleefd as dit kom by die kry hul gewenste skoot.
Aanvanklik het die skare en die onbeskofte persone wat ons onder mekaar teëgekom het, ons in die steek gelaat, en ek verloor vinnig die geduld om met my verkenning te volhard.
By terugskouing is ek egter baie bly dat ek besluit het om op die ou end te bly. Soos met die meeste gewilde toeriste -aantreklikhede, is die skare by Jardin Majorelle geneig om in golwe aan te kom, en as u lank genoeg wag, verdwyn dit inderdaad - soms amper heeltemal.
Afgesien van fotografie almal die kaktusse, ek was mal oor die ryk, lewendige blues en geel van die buitekant van die gebou (wat my dadelik na die strate van Trujillo, Peru), die oorvloed van water, die lang palms en bamboes, die boë in die Moorse styl en ingewikkeld gedetailleerde vensterroosters (wat my herinner het aan Granada 's Albayzín), en die weelde en skoonheid van die goedere te koop in die Yves Saint-Laurent-winkel en boekwinkel.
Top tip : moenie vergeet om na die plafon in die boekwinkel op te kyk nie, dit is ongelooflik!
Plante in Jardin Majorelle
Die tuine huisves meer as 300 plantspesies van vyf kontinente, meestal deur Jacques Majorelle versamel oor etlike dekades van globetrotting. Die tuine is vir die eerste keer in 1947 vir die publiek oopgemaak, maar na sy dood is dit verlaat totdat Yves Saint Laurent en Pierre Bergé hulle missie gemaak het om dit van eiendomsontwikkelaars te red.
Aspirant plantkundiges sal in die hemel wees, maar Jardin Majorelle is 'n wonderlike ruimte om te verken of u 'n plantliefhebber is of nie. Gereelde tekens bevat nuttige illustrasies om besoekers te help om alles van Mexikaanse agave tot Chinese windpomppalms en Noord -Afrikaanse dadelpalms te identifiseer, hoewel dit meer nuttig kan wees as gewone name sowel as wetenskaplike name gemerk is.
Digte ruigtes bamboes strek so hoog soos woestyntorings, gevlek met sterk sonskyn. Die eksotiese bamboesbosse van Jardin Majorelle is bekend en geliefd, maar wat u nie sou verwag nie, is die enorme hoeveelheid graffiti. Toeriste toon al jare hul liefde vir die webwerf deur hul voorletters onnadenkend in die tuine se kenmerkende stingels te ets en selfs in sommige van die reuse vetplante. Hierdie omgewingsgraffiti het nie net 'n oogopslag geword nie, maar die plantkundiges van die tuine het besef dat dit die plante beskadig. Dit is nou verbode om in die plante te sny.
Musée Berbère Jardin Majorelle - 'n Kort geskiedenis
Jacques Majorelle (1886 - 1962), 'n Franse kunstenaar wat in 1917 na Marrakech verhuis het, het kort nadat hy getroud is, 'n groot stuk grond langs 'n palmboom gekoop, en hy het dadelik begin om 'n tuin te bou soos geen ander tuin in die land nie.
Kort nadat hulle die grond verkry het en die tuin begin het, het Jacques Majorelle en sy vrou 'n gerespekteerde argitek opdrag gegee om te ontwerp wat die beste beskryf kan word as 'n soort villa in Kubin-styl, dieselfde villa wat vandag die Musée Berbère Jardin Majorelle is.
Terwyl Jacques Majorelle byna al sy tyd aan sy steeds groter wordende tuin gewy het, het hy ook baie tyd in sy ateljee (villa) deurgebring om Berber-tonele te skilder, waaronder Berberse mans, vroue en kinders.
Gedurende sy jare in die huidige Majorelle -tuine het hy ook 'n aansienlike versameling Berber -erfenisartikels bymekaargemaak, en dit is hierdie items, saam met 'n paar ander, wat u vandag in die museum kan bewonder.
Toe Jacques Majorelle en sy vrou skei, kon Jacques nie meer die onderhoud van die eiendom bekostig nie, en daarom het hy besluit om dit te verkoop. Ongelukkig is die hele eiendom, insluitend die tuin en die villa, verwaarloos en het vinnig verval.
'N Paar jaar later trek Majorelle Garden die aandag van Yves Saint-Laurent, een van die bekendste modehuise ter wêreld.
Pierre Bergé, die medestigter van Yves Saint-Laurent, besluit toe om die eiendom aan te skaf en heeltemal te laat opknap en op te knap om dit terug te bring na sy eertydse glans.
Nadat hy klaar was, het hy instruksies gegee om die villa te laat omskep in 'n museum gewy aan die Berber -kultuur en tradisies, terwyl hy terselfdertyd ook 'n paar van Jacques Majorelle se eie kunswerke vertoon.
Vandag word Musée Berbère Jardin Majorelle onderhou deur Foundation Jardin Majorelle, en in besit van Foundation Pierre Bergé-Yves Saint Laurent, wat albei nie-winsgewende organisasies is wat volgens Pierre Bergé se wense gestig is.
Een van die mooiste tuine in Marrakech
As u twee kunstenaars van verskillende mediums neem en meer as 96 000 vierkante meter eiendom aan hulle bied, is die moontlikhede onbeperk. Die JARDIN MAJORELLE of Majorelle Garden is 'n uitdrukking van 'n kunstenaar in die vorm van 'n botaniese tuin. Hierdie betowerende tuin word die mees besoekte tuin in Marokko, die kleurrykste tuin in Marrakech of een van die groot tuine ter wêreld genoem.
Maar net soos u geliefde binnenshuise plante, het hierdie oase in die Arabiese en Afrika -streek nie net vanself ontstaan ​​nie. Dit het 'n tydperk van 40 jaar, sorgvuldige sorg, energie en aandag geneem voordat die Jardin Majorelle tot stand gekom het.
Die tuin is vernoem na sy skepper, die Fransman Jacques Majorelle (1186-1962). Hy was die seun van 'n wêreldbekende meubelontwerper met die naam Louis Majorelle. Met hierdie invloed het hy baie artistieke strewes aangepak. Met sy talente en blootstelling het Jacque Majorelle bekend geword vir sy Orientalistiese skilderye. 'N Artistieke perspektief wat u oor die hele Jardin vind.
In 1917, toe Majorelle in Marokko aankom, is hy eers na Casablanca. Toe hy in die eklektiese koninkryk rondbeweeg, het hy verlief geraak op 'n kleurrykste stad met die naam Marrakech. Hier in die jaar 1923 koop hy 'n gedeelte grond naby 'n palmboom. Sy kuns het floreer in die eksotiese land, en hier het hy meer gewildheid gekry en sy invloed uitgebrei. Hy het meer by sy eiendom gevoeg en die grond begin ontwikkel.
Geïnspireer deur alles wat om hom was, het hy 'n huis in Moorse styl gebou. Ter ere van die inheemse Afro-Asiatiese mense, het hy ook die Borj geskep. Dit is 'n Berber-styl gebou met 'n hoë adobe-toring.
Toe hy die potensiaal in die land sien, begin hy in 1931 'n belangrike projek saam met die argitek Paul Sinoir. Hy wou 'n kubistiese dorp in die groot eiendom ontwerp en bou. Dit sou naby die eerste huis wees waar sy groot kunsateljee geleë was en waar sy werkswinkels plaasgevind het.
Met sy eiendom wat nog groter word, begin Majorelle sy lewenslange, bittersoet en passievolle reis as 'n amateur -plantkundige.
Eden Revisited: A Garden in Northern Morocco deur Umberto Pasti en Ngoc Minh Ngo is gepubliseer deur Rizzoli USA in September 2019. Die volgende maand verskyn 'n Italiaanse uitgawe, Un giardino atlantico – Rohuna, Nord del Marocco deur Bompiani, en 'n Franse uitgawe, Un Jardin Rêvé – Rohuna, Nord du Maroc, deur Flammarion.
'N Konferensie, Flore Marocaine , word gehou by die FSSM (Faculty of Sciences Semlalia aan die Cadi Ayyad Universiteit, Marrakech) op 20 Desember 2019 . Op die konferensie sal Umberto Pasti sy belangrike Noord -Marokkaanse tuin, Rohuna, en die endemiese plantspesies wat daar voorkom, bespreek, wat bedreig word met uitsterwing. Let asseblief daarop dat die konferensie in Frans gehou sal word.
Umberto Pasti is 'n bekende Italiaanse tuinboukundige en skrywer, wie se boeke insluit Le Bonheur du Crapaud en Jardins: Les vrais et les autres , sowel as Perdu au paradis , wat in Mei 2019 deur Flammarion gepubliseer is.
Ngoc Minh Ngo is 'n gebore Vietnamese fotograaf wie se werk die intrinsieke skoonheid van plante en die kruising van kuns, geskiedenis, kultuur en natuur ondersoek. Sy stel veral belang in die magdom maniere waarop blomme in verskillende kulture en tye in die geskiedenis gebruik is. Haar foto's is gepubliseer in Vogue , T Tydskrif , Argitektoniese vertering , House & amp Garden UK en Cabana . Voorheen Eden Revisited: 'n Tuin in Noord -Marokko , skryf sy twee boeke oor blommerangskikking: Die natuur tuisbring: blomme wat deur die natuur geïnspireer is en In bloei: skep en leef met blomme .
Jardin Majorelle-'n ander wêreld aan die ander kant van die vuurrooi mure
Meer as 300 plantsoorte van al vyf kontinente groei in die Jardin Majorelle - veral die palmbome en die verstommend hoë kaktusse is indrukwekkend. Sodra u die gebied binnegekom het, sal u voel asof u 'n ander wêreld betree het wat niks gemeen het met die gewoel van die stowwerige stad anderkant die mure nie. Die verfrissende skaduwee van die baie plante bied 'n gemaklike mikroklimaat. Die temperatuur is matig as gevolg van die bruisende strome en plasse water wat u uitnooi om te rus en te vertoef op een van die klein bankies wat u oral kan vind. Die hart van die tuin is 'n kobaltblou wasbak met 'n fontein waar 'n paar skilpaaie hul tuiste gevind het.
Langs dit is daar 'n paviljoen met twee verdiepings, wat liggies op Art Deco verwys. 'N Gedenksteen vir die Franse modeontwerper Yves Saint Laurent kan agter in die tuin gevind word. Marrakech was die tweede tuiste van Saint Laurent. Hy het 'n groot rol gespeel in die redding van die Jardin Majorelle, want hy en sy lewensmaat Pierre Bergé het die verwaarloosde tuin in 1980 gekoop en in sy ou glans herstel. In 1997 stig hulle The Majorelle Trust om die blywende bewaring van die Jardin Majorelle te verseker. Vandag word dit onderhou deur twintig werkers.
Skilderye deur Yves Saint Laurent word in 'n klein vertoonlokaal op die perseel vertoon. Daarbenewens is daar 'n klein museum met Islamitiese kuns, folkloristiese uitstallings en skilderye deur Jacques Majorelle - die oorspronklike skepper van die tuin wat vandag deur ongeveer 600 000 mense besoek word.