Die bydrae van die vroeë Middeleeuse China (220-589 nC) tot die reiskultuur van landskapwaardering - Artikels - 2021
Die bydrae van die vroeë Middeleeuse China (220-589 nC) tot die reiskultuur van landskapwaardering
Deur Libo Yan
PhD-verhandeling, Hong Kong Polytechnic University, 2010
Samevatting: Toerisme het 'n lang geskiedenis wat in die Westerse kultuur dateer uit antieke Rome en Griekeland. In die keiserlike China het toerisme 'n tradisie wat onafhanklik is van Europa en word in die huidige studie gedefinieer as 'die reiskultuur van landskapswaardering'. Die kern van die reiskultuur was hoofsaaklik die landskapsaanval, eerder as die samelewing soos in die Europese tradisie. Die doel van die studie is om die faktore te ondersoek wat bydra tot die tradisie wat in die vroeë Middeleeuse China gevorm is (220-589 nC).
Die onderwerp was die aristokratiese letterkundiges, wat 'n gegoede lewe gelei het gebaseer op die herehuisekonomie sowel as die politieke voorregte wat deur die Nine Rank System gewaarborg is. Die agteruitgang van Confucianisme en die opkoms van Taoïsme het hul besorgdheid oor die individuele lewe geregverdig en hulle sodoende onderskei van die ou Confuciaanse here wat geneig was om hulself ten volle te wy aan die politiek en die samelewing. Die verandering in sosiale waardes het die weg gebaan vir individuele strewes, insluitend die waardering van die landskap. Die metode vir die huidige studie was historiese studies gekombineer met inhoudsanalise. Die hoofbronne was literêre werke en diskoerse wat deur die vroeë Middeleeuse letterkundiges gelaat is, met behulp van hul biografieë in die amptelike geskiedenis. Induksie is gebruik om die evolusie van die reiskultuur van landskapwaardering te ondersoek. Gevallestudies is gebruik wanneer 'n algemene situasie onbekend bly weens die gebrek aan bronne.
Die verhaal van die evolusie van die reiskultuur is vertel op 'n manier wat die historiese interpretasie in die historiese verhaal geïntegreer het. Die belangrikste bevindings word hieronder opgesom. Deur berge as onsterflike wonings en ideale terreine vir selfbewerking te beskou, het die Taoïstiese perspektief belangstelling in die besoek aan berge gestimuleer. Sommige letterkundiges of taoïstiese leke het beroemde, skilderagtige berge binnegegaan om kruie te versamel en sodoende die skoonheid van die natuur te vind. Onder die letterkundeklas het die Taoïstiese perspektief 'n begeerte gewek om in beroemde berge te dwaal, maar die begeerte was moeilik om in praktyk te bring weens tydelike en ruimtelike beperkings. Die vroeë Middeleeuse letterkundiges het die voorstede dus as 'n plaasvervanger gebruik, wat gereeld na die buitewyke van stede gereis het vir ontspanning sowel as landskapswaardering. In die proses om die voorstedelike natuurskoon te waardeer, het die letterkundeklas 'n sterk bewussyn van die landskap gekweek, wat hul toere dan anders gemaak het as antieke reisigers wat landelike gebiede deurkruis, maar selde geprys het. Die sameloop van 'n groot groep invloedryke, uitstaande letterkundiges en kunstenaars in Kuaiji Commandery het aansienlik bygedra tot die vorming van 'n kultuur van landskapswaardering, en ondertussen het die reis van die kommando na die hoofstad 'n belangrike rol in hul sosiale lewe gemaak. Uiteindelik het die kultuur van landskapswaardering sy volwassenheid bereik tydens die lang reise wat gepaard gaan met die neem van ampte op verskillende plekke in die Suide. Van toe af is amptelike reise breedvoerig gekoppel aan landskapwaardering.
Die belangrikste gevolgtrekkings is as volg. Die agteruitgang van Confucianisme was 'n voorvereiste vir die opkoms van landskapwaardering. 'N Regstelling van die wanbalans in letterkundiges se sosiale lewe het plaasgevind toe sosiale toestande vinnig verander het, wat dan gelei het tot die transformasie van waarde-oriëntasie, van toewyding tot hedonisme. Die soeke na betekenis van die lewe het die transformasie vergesel, wat uiteindelik die regverdiging van landskapwaardering tot gevolg gehad het. Die toestemming van godsdiens en filosofie het die weg gebaan vir landskapwaardering. Confucianisme het 'n morele perspektief op berge en riviere ingeneem, wat die letterkundeklas in die teorie naby die natuur gemaak het. Daarteenoor het Taoïsme praktyke van nabyheid aan die natuurwêreld bewerkstellig. Taoïsme het die vroeë Taoïste en letterkundiges om nie-wesenlike redes berg toe gedryf. Wandel in skilderagtige, beroemde berge vir kruieversameling het bygedra tot literatore se bewustheid van die skoonheid van die natuur. Die omgewing van die voorstede was belangrik vir die ontwikkeling van landskapswaardering. Met die invloed van Taoïstiese gedagtes en praktyke, was letterkundiges in die derde en vierde eeu geneig om 'n begeerte te hê om in afgeleë, beroemde berge te dwaal. Die tydelike en ruimtelike beperkings het hulle egter tot die voorstede laat wend wat as plaasvervanger vir afgeleë natuurskoonberge beskou word. Ondanks die oppervlakkige estetiese ervaring wat hulle in die voorstede opgedoen het, het die geneigdheid om uitstappies na die voorstede te hê, natuurskoon naby die letterkundeklas gebring en die bewussyn van die landskap verbeter. In die middel van die vierde eeu is 'n kollektiewe bewussyn van die landskap onder die letterkundeklas gesmee. Die reis in politieke loopbane het uiteindelik die kultuur van landskapswaardering tot sy volwassenheid gebring. Die twee soorte reise op soek na posisies en kantoorposisies bied belangrike geleenthede om natuurskoon te waardeer wat andersins ontoeganklik sou wees. Met hierdie geleenthede het die reisletterkundiges na afgesonderde en ongewone besienswaardighede gesoek en die kenmerke en besonderhede van die landskap ondersoek, wat die estetiese waardering in die volle sin teweeggebring het. Aan die begin van die vyfde eeu het landskapswaardering 'n belangrike deel van literatore se sosiale lewe geword, en die skakel tussen reis en landskapswaardering was goed gevestig. Die bogenoemde vier faktore verklaar tot 'n groot mate die ontstaan ​​en bloei van die reiskultuur van landskapwaardering in die vroeë Middeleeuse China.
Kyk die video: Top 12 Best Chinese HistoricalAncient Dramas So Far May 2020. Absolute Must Watch (Augustus 2021).
Riool in antieke en middeleeuse tye
Die leër van Godfrey van Bouillon, 1096-1099: Struktuur en dinamika van 'n kontingent aan die Eerste Kruistog
Die Enigmatiese grafmonument van Berengaria (ongeveer 1170-1230), koningin van Engeland (1191-1199)
King John's Testament and the Last Days of his Reign
Kruistogte en kruistogte
Strate en openbare ruimtes in Konstantinopel
Kontinentale vroue-mistieke en Engelse lesers
Die begin van kaartspeletjies
Die Islamitiese geleerde wat ons moderne filosofie gegee het
Copyright 2021 \ Waar begin die middeleeue \ Die bydrae van die vroeë Middeleeuse China (220-589 nC) tot die reiskultuur van landskapwaardering