Outomatofobie of Vrees vir menslike figure
Oorsake, simptome en behandeling vir outonofobie
Outomatofobie kan losweg gedefinieer word as die vrees vir wasfigure, humanoïde robots, klank-animatronika of ander figure wat ontwerp is om mense voor te stel. Seldsame word die vrees 'n volblaasfobie , maar dit is relatief algemeen om huiwering of senuweeagtigheid te ervaar wanneer hierdie figure gekonfronteer word.
Dit is tans onbekend presies wat hierdie fobie veroorsaak.
Dit kan deels wees weens ons eie aangebore verwagtinge van menslike gedrag. Ons is geneig om mense wat blankes lyk, stil te bly, of stil te staan, of op te tree op 'n manier wat ons nie as normaal beskou nie. Of dit nou geprogrammeer is om te beweeg of bloot stil te staan, outonome lyk maar nie soos mense nie.
Daarbenewens kan die vlak van vakmanskap wyd wissel van figuur tot figuur. Vandag lyk die meeste aanvanklik lewensgetroue, maar nader ondersoek toon dat hulle effens "af" is. Gladde, perfekte vel, oop oë en ander eienskappe word deur outo-menaars gedeel, maar verteenwoordig nie menslike liggame perfek nie.
Ontwerpers van hierdie figure is natuurlik bewus van die beperkings van hul werk. Gevolglik word baie figure gehuisves in uitstallings waarin die beligting ontwerp word om die ondersoek te verminder. Dit kan dowwe ligte, kolligte en ander effekte insluit wat as "creepy" beskou kan word, wat verder by die vreesinducerende effek voeg.
Outomatofobie word dikwels beskou as verwant aan maskafobie , of vrees vir maskers. Pediofobie , of vrees vir poppe, is ook 'n deelversameling van automatonofobie. Hierdie vrese word geglo om soortgelyke oorsake en oorsprong te hê.
Rol in populêre kultuur
Hierdie vrees is uitgebuit in talle boeke, televisieprogramme en films.
Miskien is die bekendste voorbeeld die oorspronklike Vincent Price-weergawe van House of Wax . Oorspronklik in 3D getoon om die effek te verhoog, fokus die 1953-film op 'n gekke wax-beeldhouer wat gedraai het. Die beeldhouer is swak ontstel in 'n vuur, wraakgespreek deur mense te vermoor en dan vir wasserye vir sy museum te maak. Die film is in 2005 herskep met 'n heel ander plot.
Hierdie vrees kan op baie maniere manifesteer. Sommige mense is net bang vir waxfigure, ander poppe. Sommige is nie in staat om temaparke of plaaslike aantreklikhede te besoek nie, wat dikwels bewegende humanoïde figure gebruik wat "klank-animatronika" in hul uitstallings genoem word.
As u aan automatonofobie ly, kan u skrik, huil, hartkloppings en ander fisiese effekte ervaar wanneer u gekonfronteer word deur die voorwerp van u vrees. Jy mag dalk nie 'n skerm wat outomaties huisves, invoer nie. As u onverwags teëkom, kan u weghardloop, in die vries vries of selfs wegsteek.
Outomaties word beskou as 'n kenmerk van nuwe tegnologie en word trots op plekke vertoon, wat wissel van museums tot temaparke tot selfs karavane. Met verloop van tyd kan jy jouself vermy om meer en meer liggings te voorkom omdat jy bang is om oor 'n outomatiese te kom.
Dit kan lei tot sosiale isolasie, en in uiterste gevalle selfs agorafobie .
Outomatofobie is maklik behandelbaar met behoorlike terapie. Die presiese kursus wat terapie neem sal afhang van jou spesifieke simptome, die erns en die impak wat hulle op jou lewe het.
Kognitiewe gedragsterapie is die mees algemene vorm van terapie wat gebruik word en sal jou help om jou negatiewe gedagtes oor outomate met meer rasionele boodskappe te vervang. U mag deur sistematiese desensibilisering gaan , waarin u geleidelik aan die voorwerp van u vrees blootgestel word. U kan ook ontspanningsoefeninge aangeleer word om te gebruik wanneer die angs flikker.
As jy 'n terapie vir outonofobie of enige fobie soek, moet jy seker wees dat jy 'n terapeut kies wat jy vertrou.
> Amerikaanse Psigiatriese Vereniging. (2013). Diagnostiese en statistiese handleiding van geestesversteurings (5de uitg.). Washington, DC: Amerikaanse Psigiatriese Uitgewerswese.