2018 National 1150/1100 Bash
Local is lekker »
Author Topic: 2018 National 1150/1100 Bash (Read 241 times)
Live today, tomorrow is promised to no-one
« on: December 12, 2018, 09:14:49 am »
Laasjaar kon nie ek of Robin die 1150 Bash bywoon nie omdat dit op redelike kort kennisgewing gereël is en my reisprogram by die werk redelik intens is gedurende die laaste gedeelte van die jaar.
Vroeg hierdie jaar het ons die vraag gevra oor hoe waar en wanneer en Brian aka daPeeg het gesê ons hou sommer 'n Weskaap ene die jaar. Abrahamskraal het dadelik by my opgekom as 'n geskikte venue aangesien dit ongeveer 400km uit Slaapstad is en net af van die hoofroete wat die Noorde en die Suide met mekaar verbind. 'n Feeskommitee is saamgestel en goukyk is 'n datum vasgemaak en name het so stelselmatig begin invloei.
Intussen het die jaarlikse Soetes & Sop ook op Abrahamskraal plaasgevind en van die manne wat hulle hande in die lug gesit het om die Bash by te woon was so nuuskierig dat hulle 'n nuwe bakkie in Worcester gekoop het, en dit as verskoning gebruik het om af te vlieg Kaap toe, die bakkie op te tel en te kom inloer op Abrahamskraal net om te sien hoe lyk dit!!
Agter die skerms het baie beplanning en heen en weer plaasgevind om dit 'n memorable bash te maak vir almal en om te sorg soveel as moontlik mense kan dit bywoon.
Die aanloop het begin, Whatsapp groep is gestig en stelselmatig het die opgewondenheid begin groei soos die datum nadergekruip het. Die vraag is ge-opper oor t-hemde en plakker vir die Bash en daar het in 'n oogwink 'n paar van die IT manne op die verskillende hobbels in die pad konsentreer en kort voor lank was die hemde-en-plakker probleem iets van die verlede. Tussen Jay en die 2 Brian's laat hulle goed sommer gou gebeur.
My foon het ook begin lui oor manne wat vrae het oor die roetes na die plaas, die venue self asook wat hulle kan verwag en moet saambring etc. Die manne wat die luukse akkommodasie verkies het is ingedeel in kamers en die DORM manne het stelselmatig die saaltjie volgemaak terwyl 'n groot gedeelte manne besluit het hulle gaan kamp. Gelukkig verleen die weer hom meestal die tyd van die jaar na 'n lekker kamp ervaring en lekker sonskyn weer.
Die manne uit die Noorde moet ongelukkig bietjie verder ry en het dus al bietjie vroeër weggespring as ons manne in en om Slaapstad. Planne is gemaak en daar is boekgehou van die manne se vordering so van regoor die land. ALL roads leads to Abrahamskraal!
So bietjie geskiedenis oor die plaas wat ek sommer van die internet afgelaai het:
Abrahamskraal offers a fascinating history. In the early 1900's a little bit of gold was discovered on a nearby farm. Mr. Struben, a British citizen, who was involved in gold mining at Pilgrims Rest bought Abrahamskraal in the hope that this area will become the next profitable goldfield.
Unfortunately, this dream never came true. He then employed William van der Bijl and his wife Debora to manage the farm for him. The beautiful gabled Cape Dutch farmhouse, which functions as a luxurious guest house today, was designed and built in 1912 by William. William and his wife Debora developed an interest in their respective fields, paleontology, and botany during their stay on the farm. Both of them made an important contribution towards research in these fields.
In 1945 Dirk van Vuuren bought Abrahamskraal for sheep farming and since then it still belongs to the same family. In the year 2002, Johan and Hestie started renovating the old farmhouse after it was not in use for 30 years. Since then the farmhouse, as well as the farm cottage, serves as guesthouses. An old school building on the farm has also been transformed into a very popular wedding and function venue.
Today the Damara sheep still graze on the healthy Karoo vegetation while many travelers come here to enjoy the serenity of the farm.
My eie geskiedenis met Abrahamskraal kom ook al 'n mooi klompie jare aan. Voor daar enigsins krag op die plaas was en water nog buite op 'n donkie warmgemaak is het ek al my jongman spore hier op die plaas kom los. In "hindsight", op 38-jarige ouderdom is dit juis hierdie ervarings wat my die mens gemaak het wat ek vandag is. Ek probeer ook hierdie ervarings vir my dogtertjie oordra en probeer ook ander mense bekendstel aan dit. Vergun my die geleentheid om so bietjie dieper te raak. Ek het die spesifieke quote al in een van my vorige blogs gebruik maar dit is elke keer nog steeds vir my treffend:
My groot droom is om eendag my eie stukkie grond te hê. Hoef nie groot te wees nie, maar dit moet wees waar ek kan teruggaan na die basiese en die natuur en kan gaan mens raak. Om "HAPPY" te wees het vir elke persoon 'n ander betekenis. Sommige soek 'n stewige bankbalans, vinnige karre, 'n mooi man/vrou, kinders of watookal.
Appel se nuwe liedjie Jagter kom nou so onwillekeurig by my op:
Los vir my daar, daar doer in die bosveld,
Want die lewe begin, waar die teerpad eindig
Onder die ou Moepanie
Voel dit Heilig
Los vir my daar, want daar is ek veilig
Ek wil die oggend begin, met 'n blik vol koffie
En in die aand gaan bad, onder die hitte van 'n donkie
Ek is jagter, ek het my siel in die bos verloor, en in die vol maan opgespoor
Tussen die guarrie bos, waar die Kudu spook en 'n jakkals tjank soos 'n geweerskoot
Ek is jagter Vat my bosveld toe
Waar 'n bosveld is, daar lê my hart,
Langs 'n rooi grondpad en hakkiesdraad
By die ou plaashek, dis waar ek sal wag,
Dis waar die manne bymekaar kom, so begin die jag
Want dis hier waar jy, my kan neer lê,
waar ek lang geprekke met die Oubaas het.
As daar, soos in my geval, so bietjie boere-bloed deur jou are druis, dan raak jy mens as jy in die veld is, met 'n trop skaap trek na die buurplaas, springbokke voorsit op die jagveld of 'n witkruis-arend dophou waar hy geruisloos neerswiep om 'n niksvermoedende dassie in sy kloue te gryp.
Voordat ek te ver afdwaal laat ons terugkom na die Bash. Soos gewoonlik met 'n klomp bikers wat so saamkom het die geskerts begin. Ek het hier en daar al van die manne ontmoet en van die manne se stories al êrens op 'n forum raakgelees. Van fietse wat in die middernagtelike ure "gepolish" word en die volgende dag rooi uitdraai manne wat trailers bou vir hul skoeters sodat mamma darem kan saamry en daar nie probleem is met spasie nie, tot manne wat so graag 'n side-car wou hê dat die enigste manier wat hy dit verby SWAMBO gaan kry is om by die berg in Sani-pas af te ry.
Met die aanloop het Allan so bietjie dieper gaan dink en dit goedgedink om iemand in te kry om bietjie oor First Aid met hom, myself en Robin te kom gesels. Ons almal weet die risikos van op 'n motorfiets klim maar tog doen ons dit. Some say it makes you feel alive. FREE. Soos Vin Diesel in Fast & Furious sê: "I live my life a quartermile at a time. For that 10 seconds or less, I'm free." Met die first-aid sessie agter die rug was dit tyd om die skoeters te begin pak.
Re: 2018 National 1150/1100 Bash
« Reply #1 on: December 12, 2018, 09:16:50 am »
Met die Eerstehulp sessie vars in my geheue het ek die verantwoordelike ding gedoen en eerste die noodhulp kissie ingepak. Chantelle het hier op nommer 99 besluit sy en Fiela kort ook 'n breuk en hulle gaan saam met die backup bakkie deurkom plaas toe. Dit het darem gehelp dat ek so lig kan pak en 'n slag ander goed saamry as die normale tools en klere.
Ander mense se prioriteit was reg en het die nodige skietgoed ingepak wat ek nie kon inpas nie.
Ek dink daar is nie 'n website wat nie geraadpleeg is oor die weer vir die naweek nie. Al die weervoorspellings was dit eens: Ons kierangkies gaan braai. En dit was toe ook so. Voorspellings het gewissel tussen 37grade en 43grade met nagtemperature wat in die 20's draai. Ek het met my val in Januarie my body armour so effe beskadig en het intussen vir my 'n ander een gekoop. Myne het ek aangegee na Kanarie en daar is begin met navorsing vir 'n MX top aangesien dit baie koeler is as 'n volledige baadjie. Met die MX top gekoop was ek semi reg vir hierdie storie.
Fotos van Varkies wat regstaan vir die groot trek het die rondte begin doen. Die manne van anderkant die Boereworsgordyn het begin fotos stuur.
Einste nuwe bakkie waarna ek verwys het bietjie vroeër.
Ons gewone mense moes nog eers die Donderdag deurswoeg en van die manne die Vrydag ook. Ek en hele paar ander manne het die Vrydag verlof ingesit sodat ons ongehinderd die pad kan aandurf Abrahamskraal toe. Hierdie naweek het alle paaie Abrahamskraal toe gelei.
« Reply #2 on: December 12, 2018, 09:18:43 am »
Bymekaarkoms was oorspronklik by Wynland Engen. Ek was die enigste daar aangesien van die ander manne nog die "school run" moes doen. Ek het op die groep laat weet ek kry die manne almal in Wellington by The Bell Inn en Robbies het laat weet hy is reeds daar. Met Silwer Surfer wat petrol lek soos 'n gewonde koedoebul het ek besluit om die pad aan te durf. In Wellington aangekom het Robbies vir my gewag en daar het nog 'n onbekende 1150 net mooi uitgery toe ek inry. Ek het die ryer nie herken nie en die ou het omgedraai. Dit was toe Ricky wat gou kom totsiens sê het. Die man se hart was seer aangesien hy die naweek moes werk en veel eerder sy nuwe aankoop bietjie wou laat langpad proe het.
Draad se seun, Jason of Kleindraad soos ek hom gedoop het, het by ons op sy 800GS aangesluit. Jacques het gevra of hulle kan bywoon aangesien hy kort voor die Bash sy 1150 verkoop het en dit 'n gulde geleentheid is vir pa en seun om bietjie tyd saam te spandeer. Draad het die stuk vanaf Natal aangepak en Kleindraad saam met ons vanuit die Kaap.
Allan en Sean het hulle by ons aangesluit en MellowJo het 'n vinnige draai gegooi om hallo te sê. Hy het 'n redelike dag voor hom gehad aangesien hy nog deur Ouberg moes gaan na Sutherland, Merweville en vandaar Abrahamskraal toe. Op Ceres het ons gou volgemaak en die backpacks vol ys gestop.
Die hitte het begin rondspeel en ons het geweet die Tankwa is nie jou speelmaat nie. Ek het nog nooit die pad by Inverdoorn verby gery nie en het vroeër die jaar lekker verdwaal in Gatsrivier omgewing so net deur Karoopoort het ons gou gestop om te regroup en van daar het Allan voor gevat en ek het die agterhoede gedek. Die paaie hierlangs is mooi en loop lekker! by 'n koeltekolletjie naby 'n plaas het ons laer getrek en 'n koue biertjie het tevoorskyn gekom uit Kanarie se koelboks. Met die innerlike so effe voller het die pad oop gelê voor ons en die manne het die ore gedraai. Na die tyd het ek gehoor van 'n motorhek of 2 wat amper vir konsternasie gesorg het maar almal het dit veilig gemaak tot op die N1 by Matjiesfontein. Ek het nog steeds die agterhoede gedek, Kanarie het op 'n kol die oor WYD oopgedraai (dink sy maag het begin gesels) en toe volg ons maar die voorbeeld tot in Laingsburg. Teen die tyd het die hitte ons geroer op die pad en die Wimpy se koeldranke en milkshakes het welkome verligting gebied.
Ons het sommer ietsie gekou terwyl ons daar was. Hierdie is Panda se Wimpy. Ek het nie vir my 'n hoed ingepak nie en die backup-bakkie was 'n redelike ent agter ons. OK het gesorg vir Coke vir daai eerste Kaptein en ek moes so 10min wag vir die Kooperasie om na lunch oop te maak. Intussen het Kanarie agtergekom sy Varkie het beplan om op 'n dieet te gaan en sy topbox êrens langs die pad af te skud. Varkie se planne is in die wiele gery en daar het 'n oormaat straps uitgedop om te sorg dat die Varkie se gewig konstant bly en hy markgereed is.
Met die Varke vol Cream Soda en my nuwe Rogue hoed vasgetrek het Abrahamskraal geroep. Ons het 'n lekker ritme gevang en later het ek my voete op die crashbars laat rus om lug in my broek in te forseer. Dit het darem so effe gehelp. Daar het 3 fietse van agter aangekom. Eerste een 'n Harley, 2de wat verbykom was 'n maer ryer, fyn meisietjie maar sy laat waai op daai 1200GS. Nommerplaat was Askoek FS en ek moes lag toe ek dit sien. laaste man ook op 'n Harley en hulle draai die krane oop!!
Die laaste stukkie Abrahamskraal toe het vlot verloop en ek het sommer met die aankoms naby die Skoolsaaltjie gaan stop waar ons vir die naweek sou slaap.
« Reply #3 on: December 12, 2018, 09:20:19 am »
Ek het sommer van agter deur die kombuis gestap en vir tannie Hestie daar gekry en gou gegroet. Eerste prioriteit was om uit die warm klere te kom. Met my kortbroek aan het ek koersgekies na waar van die manne besig was om tent op te slaan. Hier het ek in bekende gesigte vasgeloop. Brian Coxwain, Rudi Gabrowski. Hy besit 'n maatskappy met die naam Tourite en Witvos se topbox gebou. Needless to say het hy vir Silwer Surfer ook 'n topbox gebou en is besig met die pannier frames en panniers. Ek het so op 'n streep nuwe manne ontmoet, the infamous daPeeg, Bliknêrs, Draad, André Gouws, Philip Zoeler, Charles, Frank. Almal het lekker op die gras onder die bome uitgespan.
Ek kan my altyd verkyk aan hoe mense tent opslaan. Draad en Kleindraad was 'n treat om dop te hou. So drupsgewys het die manne arriveer, Dewalt en Ruhan, Gerrard, MellowJo. Die backup bakkie het ook teen sononder daar aangekom en Fiela was natuurlik in haar element om op die plaas te kan wees.
Ons het die manne so stelselmatig bymekaar getrek vir aand-ete en daar was 'n lekker ontspanne luim op die plaas. Soos gewoonlik het tannie Hestie, oom Johan en hulle span ons maagsappe wakker gemaak met die lekker reuke uit die kombuis. Aandete was lekker lamskerrie bredie, plaasbrood, slaaie en die manne het omtrent weggelê!
André Gouws was die oudste man op die Bash en het vir ons die tafelgebede die naweek behartig. Meer oor hom later.
Die aan het darem bietjie afgekoel en ons het lekker daar in die quad sit en kuier en gesels en mekaar beter leer ken. Woody1 se seun het 'n kitaar uitgepluk en wat kan dan nou lekkerder wees as om so onder die mooi Karoo sterrehemel te sit met 'n vuur wat brand, kitaar in die agtergrond en nuwe vriendskapsbande wat gesmee word.
Soos Ricus Nel, Adam Tas, Bok van Blerk en Refentse terreg sê in hulle liedjie:
saam sal ons lag en saam sal ons huil
bring die boskitaar, want 'n man moet sing, Ja 'n man moet sing
Manne dis 'n voorreg, om 'n hardekool te deel
al die bloedbroers bymekaar, waar die vlamme vriendskap seël,
Manne dis 'n voorreg, om hier vanaand te wees
Onder die bosveld maan, praat die hardekole saam
Een ding kan ek onomwonde sê: Sulke byeenkomste bring mense bymekaar. Met meeste van die mense het ek al erens skouers geskuur of oor 'n telefoon mee gepraat. Van die ouens bly sommer 'n klipgooi van my af. Ek geniet dit altyd om 'n gesig by die naam te kan sit en dan is mens net meer maklik en gemaklik met mekaar. Ons het die middernag olie gebrand en van die manne het maar laat in die bed gekom. Met die hitte wat ons redelik laat bontstaan het en 'n paar manne wat treinspoor sleepers deurgesaag het, het Saterdag oggend aangebreek.
Saterdag more het die manne vroeg tougestaan vir koffie en ons wou die fietse almal bymekaar trek aangesien MellowJo weer moes koers kies om sy toer. Die manne is ge-summons en die fietse het drupsgewys hulle pad gevind na die oop gedeelte langs die saaltjie.
Hemde is uitgedeel, kameras het geclick en drones is opgestart om die prag-fietse uit alle hoeke af te neem. Dis sulke egte hoendervleis oomblikke om al die fietse so bymekaar te sien staan. Ek kan met eerlikheid sê daar was nie een fiets wat dieselfde was nie. Elke ryer het iets unieks aan sy fiets. En so leer mens ook waar jou eie fiets kan verbeter of waar jy iets kan verander.
Na die foto-sessies is daar koffie gedrink en 'n paar brawe siele het besluit om Gamkaskloof oof beter bekend as Die Hel aan te durf. Soms staan ek verwonderd oor hoe kort mens se geheue is. Ek het heeltemal vergeet hoe lank mens eintlik ry tot in die Kloof. Die pad was maar uitgery en die son het genadeloos neergebak op moeder Aarde. Ek het later die rol van Sweeper vervul en Jay het voorgevat. By elk waterdriffie is daar eers gestop en afgekoel.
« Reply #4 on: December 12, 2018, 09:21:38 am »
Die trippie in was darem nie te eventful nie. Frank se fiets het op 'n draai effe steeks geraak en sy kop teruggedraai huis toe terwyl Frank nog in die teenoorgestelde rigting oppad was. Gelukkig geen erge skade nie. Meer gekrenkte ego. Met die Varkie se neus weer in die regte rigting het ons gery tot op die laaste punt voor mens begin sak. Die driver's briefing was wel. Brief. Haak eerste en laat die engine jou fiets rem tot onder. Daar is sommer dwarsdeur gery tot by die winkel en met my aankoms het die manne al uitgespan op die gras, koue bier in hand. Ek het reg by hulle verbygestap en myself halflyf in die swembad loop versuip. Die koelte was hemels. Die bakkie het arriveer en ek moes 'n pakkie vir Pieter van Kevin afgee en het 'n lekker yskoue bier gekry vir die moeite.
Met die innerlike effe koeler het Jay sommer met kit en al in die swembad gespring en vandaar skoeter gevat en koers gekies berg-uit. Ek het so 2de laaste gery en sy entjie teen die pas op kon ek terugkyk en het 'n fiets sien lê op een van die draaie. Ek het dadelik omgedraai en so gou as kan teruggery om te kyk dat die ryer OK is. Ruhan het die een draai effe wyd gevat en die fiets het so bietjie afdraend gelê. Die ou was moeg gespook toe ek by hom aankom. Om 250kg op te tel 3 keer is nie grappies nie. Ek het hom gehelp en goukyk was hy weer aan die klim teen die pas uit. Die bakkie was nerens in sig nie wat nogal snaaks was maar dit was warm en ons het maar aangestoot. Elke driffie was 'n afkoel stop.
Ons het die pad terug so rus-rus aangedurf en uiteindelik het die dorp voor ons opgeduik. Ek het sommer direk drankwinkel toe gery om seker te maak hoe laat hulle toemaak. Vandaar terug bank toe om geld te trek en daar het ek vir Robbies, daPeeg en Johan gekry met die bakkie. Die bakkie se batterykoppe was nie lekker vas nie en die bracket wat die battery vashou was ook los. Gelukkig kon hulle dit semi uitsort en het die dorp gehaal. Ons almal was redelik dun om die middel en die Bushpub was die aangewese plek om die ergste honger te stil. Die manne het omtrent monster burgers bestel en ek het 'n slapchippie gehap. Ons het maar bietjie rugby gekyk en die Varkies vol Creamsoda gemaak. Ek het die laaste ys by BP gekoop en in die bakkie gelaai. André het ook by ons aangesluit en dit het uitgekom dat hy +-700km vir die dag gery het! G'n wonder sy fiets het reeds 345000km op!!! Net weer 'n bewys van die ongelooflike fietse se betroubaarheid.
Nou kyk, in my lewe het ek al BITTER warm gekry. Ek weet nou hoe voel hitte uitputting en kan eerlik sê lekker is dit nie. Oppad uit plaas toe het ek letterlik gevoel hoe my vel begin brand in my klere. Ek weet dis net 34km en het die onverantwoordelike ding gedoen en Silwer Surfer se oor gedraai. Later 140km/h op die grondpad het die klippers onder die swart wiele verbygesing. Die verhoogde lugvloei het nie veel gehelp nie en tot my boots se sole het begin losgaan as gevolg van die hitte. Ek het die plaas net-net gehaal en is direk na die kombuis want ek het geweet daar het 'n aircon geloop. Chantelle sê ek was doodsbleek. Ek het dadelik van my kit ontslae geraak, 'n yskoue dop gegooi en 2 hoofpynpille gedrink terwyl ek onder die aircon afgekoel het. Halfuur later het ek weer begin mens voel en na buite beweeg waar die manne lekker in die plaasdam met 'n paar koues die son se vertrek gade geslaan het. André Diener en 2 vriende het ook by ons aangesluit en sommer gou was hulle geholpe met slaapplek. Rudi se rug het effe gepla en hy het gevra of hy dalk van die tent kan oorslaan na 'n kamer. 'n vinnige stap deur die plaashuis het hy 'n kamer gehad. Nou vir die ouer garde wat weet wat 'n woer-woer is, my pa het vir my toe ek kleiner was een gemaak en ek het ure se plesier met hom gehad. Ons kinders van vandag is so vasgenael voor tablette en selfone ek reken nie een van hulle weet wat 'n woer-woer is nie. Mind you, baie grootmense sal ook nie weet nie. Nou Rudi is 'n Duitser en hy en Phillip het so lekker met mekaar sit en gesels ek leer sommer duits. Die mooiste was toe Rudi uit die gastehuis kom en vir my vra, hoe sit mens die woer-woer aan? Ek het dadelik geclick dis die dakwaaier. Met die dakwaaier aan het ons na buite gegaan en verder André Gouws se fiets staan en bewonder. Daardie tyd 345000km op die klok!!
Sekere mense is net meesters met kameras en angles etc. Hier volg 'n paar van André Diener se fotos.
« Reply #5 on: December 12, 2018, 09:22:47 am »
Elke area het sy eie bekoring as dit kom by sonsondergange. Ek dink sommer so aan die Laeveld, die Weskus, Namibië, Namakwaland. Die wat my blogs lees weet die Karoo en die Namakwaland lê my baie na aan die hart. Chris het hierdie fotos geneem en geen woorde kan hierdie prentjie beter verduidelik nie.
Met die rugby vergete het die geure van gebraaide skaapvleis die lug gevul. Oom Johan en my pa het die lekkerste Karoo skaaptjoppies en boerewors gebraai. Ons het weggelê aan die vleis, slaaie en bakbrood. Soos die spreekwoord sê "Magies vol ogies toe." Dit was 'n lang dag en die hitte het nie gehelp nie. Daar was wel 'n paar bittereinders. Gerrard, Woody en sy seun, Charles, ek, Robbies, en Kleindraad het nog tot laat sit en gesels en Woody se seun het lekker sit en kitaar speel. Ek het met 'n smile aan die slaap geraak.
Sondag more vroeg het ek wakker geraak met die dreun van 'n fiets wat die plaas verlaat. Rudi het die vorige aand al gegroet aangesien hy vroeg al wou koers kies terug PE toe. Ek het opgestaan, koffiewater aan die gang gesit en die manne het so stelselmatig hulle neuse gevolg in die rigting van die kombuis.
Met my eerste beker koffie net in kom iemand ingehardloop. Waar is die bakkie en trailer, Rudi het 'n koedoe getref so 15min se ry van die plaas af. Ek en Robin het dadelik uitgehardloop en in die bakkie gespring en laat waai in die rigting van Prins Albert. Gelukkig het Rudi net 'n paar skrapies opgedoen. Die geel 1150 was egter nie so gelukkig nie. Gelukkig het die koedoe die fiets op die gatkant getref wat hom toe laat val het. Geluk by die ongeluk. Ek en Kanarie het die fiets gou gelaai en stadig die rit terug plaas toe aangepak. Terug op die plaas het ons die skade beloer.
Rudi het 'n vriend gebel om hom te kom haal. Ek het gesê hy moet sommer die fiets op die trailer los want ek sal weer 'n geleentheid vir die trailer terug kan kry uit PE uit.
Die manne het aangesit vir 'n monster-ontbyt. Tannie Hestie en haar span mag maar. Ek het vooraf vir die manne gesê, as jy honger lei hierdie naweek is dit jou eie skuld. Met die laaste reëlings getref het my bakkie sommer vir Rudi en die trailer tot in die dorp gevat waar hy vir sy vriend sou wag. Ons almal het gegroet en die manne het almal hulle onderskeie rigtings begin inslaan. Dit sou 'n warm dag in die saal wees. Voorspellings was rondom 40 grade. Robbies het 2 kanne yswater ontdek. Ons het gegroet en dankie gesê en die 2 kanne yswater oor ons uitgekeer.
Die pad tot in Laingsburg was warm. Ons het maar redelik oor gedraai om so gou as moontlik daar te wees. In Laingsburg aangekom het ons die Wimpy ingewals en sommer dadelik gevra vir lekker yskoue koeldranke. Die backup bakkie was kort na ons daar en toe loop ons familie raak. Alwyn en Rae Myburgh boer buite Laingsburg in die Moordenaarskaroo en Rae het 'n baie mooi gastehuis genaamd Brinksfontein.
Met die innerlike effe koeler het ons gou die Varkies vol Creamsoda gemaak. Ons het rondgevra vir 'n gieter en ek en Kanarie het mekaar waternat gegooi met die gieters. Die mense in die voertuie langsaan kon hulle oë nie glo nie. Helmet op, AIRCON AAN het Touwsrivier geroep. By Touwsrivier het ons by die Total ingetrek en daar was nog 'n paar ouens of motorfietse. Die petroljoggie kom aangestap en vra of hy moet volmaak? Ek antwoord: "Die sous is reg, maar die aircon kort 'n "regas"." Die kyk op sy gesig was PRICELESS. Die ou op die fiets langsaan het my weird aangekyk. Kanarie het omgestap, die gieter gegryp en bo-oor my uitgegooi. Ek het dieselfde met hom gedoen. Die ou op die Scrambler het net sy kop geskud en die petroljoggie het geruk soos hy lag. Ons het maar redelik vinnig beweeg en soos ons die Engen by De Doorns nader kon ek sien Kanarie was in tweestryd. Moet ek aftrek? moet ek nie? Moet ek aftrek? Moet ek nie? Op nommer 99 het die flikkerliggie aangegaan en ons het ingedraai by Engen. Ek was baie bly Kanarie het ingedraai. Ek weet presies hoe ver 35km kan raak in 40grade+ hitte.
Op Worcester aangekom was die bakkie so te sê afgepak. Chantelle moes die bakkie afsit by Spykerkuif. Ek en Kanarie het het die tuinslang beetgekry en sopnat het ons die laaste stukkie Kaapfontein toe aangepak. Ons het ons gebruiklike stop bo-op Du Toitskloof gemaak en sommer die naweek so bietjie deur ons breins laat speel.
Ons het gegroet en ek het die laaste stukkie huis toe in stilte gery. Van die pas af huis toe is altyd my nabetragtingstyd. Wat 'n AMAZING naweek was dit nie. Nuwe vriendskapsbande is rondom Karoo-vure en hierdie pragmasjiene waarop ons tyd spandeer gesmee. Verseker een van my hoogtepunte op my 2018 kalender.
As ek so bietjie data bymekaar sit:
Gemiddelde kilos tussen die 1150's gery: 121043km.
Hoogte kilos: André Gouws - 345000km
Gemiddelde Ouderdom - 49.46 jaar
Nogmaals dankie aan almal wat dit bygewoon het en van ver gery het. Weerens 'n geslaagde naweek met almal wat veilig en relatief heel by hul eindbestemmings uitgekom het. Soos altyd was oom Johan en tannie Hestie en hul span se gasvryheid eersteklas. Dit voel regtig al soos 'n my 2de huis en ek weet die manne sal weer daar aandoen as hulle in die omgewing is.