'N Bekommerde ma vra hulp op die blog: Ek het 'n 17-jarige dogter wat ten minste 10 keer in die afgelope 2 jaar weggehardloop het. Elke keer as sy vertrek, wag ek 48 uur en bel die polisie. Ek is baie gefrustreerd hieroor en staan ​​vas op hierdie oomblik met wat om te doen. Sy is nie tuis as ek dit skryf nie. Sy het my geroep en wanneer sy dit doen, tree sy op soos niks gebeur het nie.
Sy weier nou om tuis te kom en ek weet regtig nie wat nog te doen het nie. Ek is lief vir haar met my hele hart, ek het haar in tuisberading en polikliniese terapie gehad, sy is net uitdagend en wil dinge op haar manier doen. Reëls word glad nie gevolg nie. Die kleinste ding, soos om nie die foon te gebruik of nee te sê vir 'n sokkerwedstryd nie, want sy het die skool in die moeilikheid gehad of die skool gespring het, sal haar dadelik na skool verlaat en net doen wat ek nee gesê het. Ek is aan die einde van my opsies en sy sal nie 18 tot volgende Augustus wees nie. Ek bid baie vir my dogter en haar veiligheid.
Kathy se reaksie: Daar is verskeie stappe wat jy moet doen om jou dogter se veiligheid te verseker. Haar gedrag is buite beheer en jy sukkel om 'n tiener te hanteer wat beide ontsteld en uiters uitdagend is.
As 'n eerste stap kry jou dogter 'n tydelike skuiling waar sy veilig sal wees terwyl jy werk om hierdie situasie onder beheer te kry.
Dan is dit tyd om 'n kontrak te onderhandel waaroor jy albei kan leef. Werk saam met 'n familieterapeut om skriftelike reëls vir die lewe in u huis te ontwikkel, om nie weg te loop nie. Wanneer tieners insette in die besonderhede van die struktuur het waarvan hulle verwag word om te lewe, is hulle meer aangenaam om die terme te aanvaar.
Hou in gedagte dat jou tiener se gedrag 'n teken is van die gebrek aan beheer wat sy aan die binnekant voel.
Sodra reëls vasgestel is, is jou volgende uitdaging om haar te help om die probleme wat sy nie kon in die gesig staar nie, te hanteer. Aangesien jou dogter in polikliniese terapie was en 'n lang geskiedenis het om te doen wat sy wil, mors nie tyd om hulp van die familieterapeut te kry om jou ontsteld tiener in 'n residensiële behandelingsprogram te kry nie.
In hierdie tipe terapeutiese omgewing sal dit vir haar moeilik wees om weg te hardloop en kan sy uiteindelik die werklike kwessies agter haar buite beheergedrag hanteer. Sodra sy 18 word, sal dit nie meer jou besluit wees om haar in behandeling te kry nie. As 'n wettige volwassene sal jou dogter slegs hulp kry as sy kies om dit te doen.
Dit is 'n moeilike situasie om te hanteer. Jou dogter is gelukkig om 'n ouer te hê wat so bekommerd is oor haar en so hard probeer om haar te help. Ek hoop dat hierdie inligting nuttig is, laat my weet hoe dit werk.
Vra ons ouersgemeenskap: Ouers, het jou tiener ooit weggehardloop? Wat het jy gedoen? Lees asseblief wat ander ouers gesê het en bied jou ervarings aan .