Nog tot in die 16de eeu was China die hoogs ontwikkelde beskawing op aarde wat homself as die middelpunt van die wêreld beskou het – 'n land wat met sy handelsvloot op alle oseane gevaar en handel met alle wêrelddele gedryf het, 'n land waar tegnologiese en kulturele vooruitgang bewerkstellig is met uitvindings soos papier, buskruit, drukkuns, kompas en porselein. Die Volksrepubliek China het intussen 'n fase in sy ontwikkeling betree waar dit as ekonomiese, politieke en militêre grootmoondheid by hierdie verlede kan aanknoop om die Chinese Droom te verwesenlik.
Vir langer as 2000 jaar is die land deur ’n reeks magtige dinastieë regeer. In 1912 word dit ’n republiek, en in 1949, ná 'n lang oorlog tussen die nasionaliste en die kommuniste, ’n kommunistiese staat bekend as die Volksrepubliek China. Die staat is sedert sy stigting in 1949 deur die Kommunistiese Party van China (aanvanklik onder Mao Zedong) gelei. Die vestiging van 'n kommunistiese bewind volgens die voorbeeld van die Sowjetunie en 'n staatsbeheerde ekonomie word deur politieke ontleders en historici dikwels as die eerste van drie rewolusies in China se 20ste en 21ste eeuse geskiedenis beskou. Ten spyte van alle verwagtinge wat in die weste met die val van kommunisme in die Sowjetunie en die Oosbloklande in 1989 gekoester is, het China se kommunistiese stelsel geblyk om uiters stabiel te wees.
Panoramiese uitsig oor die Vyf-Vingerpiek, 'n kwartsiet-sandsteen-rotsformasie in die Unesco-wêrelderfenisgeied Wulingyuan, provinsie Hunan
Vanaf 1978 het die KPC 'n merkwaardige transformasie van 'n klasseparty tot 'n eonomies liberale staatsparty ondergaan. So staan lidmaatskap in die party sedet 2002 oop vir alle lae van die samelewing, insluitende entrepreneurs. Terwyl vroeër 'n stryd tussen verskillende ideologiese faksies binne die KPC gewoed het, wedywer sedert 2006 entrepreneursverenigings, vakbonde, landbou-organisasies, munisipaliteite of intellektueles om invloed. So word daar met uitdruklike toestemming van die partyleiding 'n openbare diskoers oor kontroversiële onderwerpe gevoer.
Die Nuwe Linksgesindes staan krities teenoor die beleid van liberalisering en verwys op die negatiewe sosiale gevolge daarvan. Hulle pleit vir groter staatsinvloed.
Sedert die 1990's word in China 'n breë diskoers gevoer oor die wese van die land se burgerlike samelewing – alhoewel met 'n geheel ander konsepsuele grondslag as in westerse lande. Die Chinese term gongmin shehui of "maatskappy van die openbare volk" beklemtoon die maatskaplike verantwoordelikheid van burgers ten opsigte van openbare goedere en die noodsaaklikheid van goeie gedrag, maar nie soseer die kwessie van politieke mag nie. So word 'n nie-konfrontatiewe model van 'n burgerlike samelewing ontwikkel waardeur die partystaat nie uitgedaag of bevraagteken word nie.
Verskille met westerse samelewings spruit nie alleen uit die afwykende politieke stelsels voort nie, maar ook uit die feit dat die proses van staatsbou in China nog aan die gang is. Staatsinstellings, wat reëls vir die saamleef van mense ontwikkel en sowel aan die indiwidu asook aan groepe 'n vaste en veilige raamwerk gee waarin verwagtinge vervul kan word, soos byvoorbeeld 'n moderne regstelsel, ontstaan eers geleidelik. Nog word die staat deur sy burgers as 'n oormagtige instelling ervaar wat kontrole uitoefen oor hulle handelinge en hulle beperk soos hy dit nodig ag. Burgers begin algaande die speelreëls aanleer wat in 'n vinnig veranderende samelewing moet geld om die omgang met mekaar te reël, maar word ook konfronteer met kwessies rakende die kontrole van administratiewe handelinge en gesag.
'n Kunstenaar se voorstelling van China se eerste ruimtestasie wat na verwagting in 2020 geloods sal word
Die Chinese kultuur toon beslissende invloede van drie groot geestesstrominge – Konfusianisme, Daoïsme en Boeddhisme. Oor 'n tydperk van vierduisend jaar het dit groot prestasies behaal in 'n wye verskeidenheid velde. So is aan 'n dertigtal Chinese geboue en strukture die status van Unesco-wêrelderfenis toegeken, waaronder die Groot Muur, die Mausoleum van Qin Shihuangdi met sy befaamde Terracottaleër van lewensgroot soldate en die Keiserlike Paleis in Beijing as deel van die Verbode Stad.
Kultuur speel 'n belangrike rol in die verwesenliking van die «Chinese droom van die herrysing van die Chinese nasie», soos staatspresident Xi Jinping dit gestel het. China se ekonomiese groei het grootskaalse belegging in kulturele bedrywighede moontlik gemaak, maar ook bygedra tot die kultuurbedryf se kommersialisering. Die aard en inhoud van die kulturele lewe is afhanklik van die ideologiese konteks wat deur party en staat bepaal word.
Tradisionele bote in Suzhou, 'n stad langs die Groot Kanaal van China wat deur die Venesiaanse ontdekkingsreisiger Marco Polo volgens oorlewering as die «Venesië van die Ooste» beskryf is