Joe en Jill Biden: Ons belangrikste dankseggingstradisie | i898
Joe Biden is die gekose president van die Verenigde State. Jill Biden is die toekomstige presidentsvrou van die Verenigde State, 'n opvoeder en 'n topverkoper-outeur. Die menings wat in hierdie kommentaar uitgespreek word, is hul eie. Beskou meer opinie op CNN.
Hierdie danksegging, tafels regoor ons land sal 'n leë stoel hê.
Dit kan wees vir die geliefde wat nie kan reis nie, of die ouer wat oorsee gestasioneer is. Miskien is dit vir jou suster of broer regoor die stad — wegbly om almal tydens hierdie pandemie te beskerm, om te sorg dat volgende jaar saam gevier word.
Vir die families van die Amerikaners het hierdie jaar verloor, daardie stoel is nog 'n herinnering dat iemand vir wie hulle lief is nooit weer huis toe sal kom nie.
Oor die jare, die tradisies wat ons gesin geskep het, het heilige rituele geword: familie resepte maak, van geslag tot geslag oorgedra, in 'n warm, stampvol kombuis; die tafel dek met vars blomme en kerse aansteek; speel sokker en speletjies van damme; neem ons steeds groeiende gesinsfoto. Tradisies het ons gehelp om vreugde te vind nadat ons ons eie leë stoel aan tafel gehad het. Hulle herinner ons daaraan, selfs al verander soveel, die bande van familie nie.
U moet nie hierdie Danksegging bymekaarmaak nie. Maar as jy dit doen, daar is maniere om u Covid-risiko te beperk
Hierdie jaar, ons kalkoen sal kleiner wees en die gekletter van kook 'n bietjie stiller. Daar sal geen gesinswandelings in die koue of speelse gekibbel tussen die kleinkinders wees nie. Soos miljoene Amerikaners, ons laat die tradisies wat ons nie veilig kan doen nie, tydelik los.
Dit is nie 'n klein opoffering nie. Hierdie oomblikke saam met ons geliefdes — tyd wat verlore gaan — kan nie terugbesorg word nie. Tog, ons weet dit is die prys om mekaar te beskerm en een wat ons nie alleen betaal nie. Geïsoleer in ons eie eetkamers en kombuise, versprei van kus tot kus, ons genees saam.
Steeds, hou van jou, ons gesin sal ons belangrikste tradisie vashou: neem 'n oomblik om die talle redes waarom ons dankbaar is, te tel.
Ons is dankbaar vir die opvoeders wat byna oornag in virtuele klaskamers geleer het, wat ekstra werk gedoen het om gesinne sonder voldoende tegnologie te bereik, of wat laataand oproepe van ouers op die punt van trane geneem het.
Ons is dankbaar vir die ouers wat hul families deur die chaos gedra het, werk of werk soek, terwyl u kindersorg en afstandsonderrig navigeer.
Ons is dankbaar vir die navorsers en wetenskaplikes wat hierdie jaar alles daaraan bestee het om te verstaan ​​hoe om hierdie pandemie te beveg, en hulle werk onverpoos om 'n entstof en medisyne te vind..
Ons is dankbaar vir die Amerikaanse gees van ons mense, wat nie krom as gevolg van krisis en swaarkry nie, maar eerder bymekaar kom om mekaar op te hef. Almal wat nie werk verloor het nie, wat aan voedselbanke geskenk het of hul bure gevra het, Wat kan ek doen? Hoe kan ek help? Ons is dankbaar vir almal wat ons daaraan herinner het dat ons groter is as die uitdagings wat ons in die gesig staar.
Meeste van alles, ons is dankbaar vir die geloof en vertroue wat ons gegee is om aan te hou om hierdie pragtige diens te doen, dapper, ingewikkelde nasie as u toekomstige president en presidentsvrou.
Hierdie jaar van verlies het ons gesamentlike krag geopenbaar. Dit het ons gewys dat ons lewens verbonde is op onsigbare maniere — dat ons apart kan wees sonder om alleen te wees.
Namate die temperature daal en die nagte langer word, dit is die waarhede wat ons vorentoe sal verlig.
Ons moet ons dankbaarheid vashou vir die mense wat elke dag opdaag en ons gemeenskappe sterker maak. Met moed, medelye en 'n verbintenis om te veg vir dit waarin ons glo, daar is niks wat hierdie land nie kan doen nie.
Mag die leegheid aan ons tafels en in ons harte gevul wees met herinneringe aan liefde en lag. Mag ons ons tradisies koester, selfs as hulle buite bereik is, en hou vas aan die hoop op wat nog gaan kom. Ons gaan saam hierdeur kom, selfs al moet ons apart wees.