Cromwell tenk - Geskiedenis Podcasts - 2021
Die Crusader Tank was die standaard Britse tenk tydens die vroeë stadiums van die Tweede Wêreldoorlog. Hierdie tenk kon 40 km / h bereik en was goed gepantser en is in Junie 1941 in Tobruk gebruik. Tankspanne het gou agtergekom dat die Crusader ongemaklik was om te bestuur en dat die enjin onbetroubaar was.
As gevolg hiervan het die algemene personeel van die Britse leër 'n nuwe tenk beveel om die kruistogter tenk te vervang. Die Leyland -maatskappy het die kontrak gekry en daar is besluit om die nuwe Cromwell -tenk aan te dryf met 'n ontstelde vliegtuigmotor van Rolls Royce Meteor.
Die Cromwell-tenk is eers in die D-Day Landings in Junie 1944 gebruik. Dit was 'n vinnige en behendige tenk, maar die geweer van 75 mm is deur die Duitse tenks in die gevegte wat in die komende weke plaasgevind het, oortref. Saam met die Amerikaanse geboude Sherman Tank was die Cromwell gedurende die res van die oorlog in Europa werksaam. Die produksie van die Cromwell het in 1945 tot 'n einde gekom.
Geskryf deur: Staff Writer | Laaste wysiging: 21/05/2018 | Inhoud en kopie www.MilitaryFactory.com | Die volgende teks is eksklusief vir hierdie webwerf.
Die Comet Cruiser -tenk was die kragtigste gevegtenkstelsel van Brittanje in die Tweede Wêreldoorlog. Dit het in die laaste fases van die konflik aangebreek en uitgebreide bemanningsopleiding het haar algehele taktiese impak in die oorlog vertraag, maar sy was 'n betroubare berg en haar span het haar vergelyk met die beskikbare beskerming en inherente snelheid. Uiteindelik sal die reeks vervang word deur meer moderne tenkstelsels in die inventaris van die Britse leër. Die Komeet het die laaste van die Britse infanteriegerigte "Cruiser" tenks geword voordat alle gedagtes tydens die komende Koue Oorlog na "Main Battle Tanks" oorgeskuif het.
Die Comet Cruiser -ontwerp het ontstaan ​​uit 'n vereiste van die Britse leër van 1941 wat 'n nuwe tenkstelsel soek met genoeg pantser om die gevare van die moderne slagveld en genoeg vuurkrag te oorleef om effektief enige Duitse tenk wat destyds bekend was, effektief aan te skakel. Britse optrede in Noord-Afrika toon 'n tekort aan bekwame tenks van die Britse weermag tot die mate dat daar baie staatgemaak is op die Lend-Lease Amerikaanse M3 Lee/Grant en M4 Sherman medium tenks. Die Britse tenkontwerpfilosofie, ten minste tot op hierdie punt in die gemeganiseerde geskiedenis, het steeds sterk staatgemaak op spoed oor pantserbeskerming en vuurkrag. Die ontwikkeling van die Cromwell -mediumtenk het gehelp om die gaping tussen Britse en Duitse tenkontwerpe te verdun, ten minste tussentyds.
Een so 'n vroeë poging om uit die Britse weermag se inisiatief te kom, het die prototype van 'Challenger' geword (geen verband met die hoofgevegtenk van die Koue Oorlog nie) wat 'n 17-pond (77 mm) hoofgeweer op 'n aangepaste onderstel van die voormelde Cromwell-medium gemonteer het. tenk. Alhoewel die Cromwell -romp aanvaarbaar was vir die eksperiment, het die aanpassing van die groter geweerhouer direk 'n ligter wapenbeskermingskema beïnvloed, wat uiteindelik vir die Britse owerhede onaanvaarbaar was. Die Challenger -ontwerp is derhalwe formeel uit ernstige twyfel verwyder en meer prototipes is vermaak.
'N Ander ontwerp het gou ontstaan ​​met 'n alternatiewe 77 mm-hoofgeweer met hoë snelheid bo-op die Cromwell-onderstel. Hierdie 77 mm geweer was 'n verdere ontwikkeling van 'n kleiner kaliber Vickers-Armstrong geïnspireerde wapen wat 'n 15 lb projektiel afvuur. Die nuwe 77 mm -geweer kan nou 'n projektiel van 17 lb afvuur en is teen 'n pantserdikte van 109 mm beoordeel met 'n penetrasie van tot 1500 voet. Die geweer het 'n laer snelsnelheid en was intern kleiner as die wat in die Challenger -ontwerp gebruik is, maar die algehele wapenbeskerming is verbeter (deur gelaste konstruksie) en 'n nuwe enjin is geïnstalleer. Die keuse van geweer het ook die gebruik daarvan vir die reeds bestaande Britse ammunisievoorraad moontlik gemaak en kan uiteindelik die gaping oorbrug met die Duitse tenks van die laat generasie, veral die Panther.
Hierdie voltooide ontwerp het die prototipe "A34" geword, en kort voor lank het die tenk die bynaam "Komeet" gekry. In wese was die komeet niks anders nie as 'n Cromwell met 'n versterkte veringstelsel, 'n nuwe verbredde rewolwerring en ekstra pantserbeskerming. Die voltooide A34 -prototipe is in Februarie 1944 onthul, maar dit was eers in September dat produksie -komete aan die frontlinie -eenhede afgelewer is, terwyl die Britse magte voorberei het om die regte Duitsland in te gaan. Die produksie van komete het van laat 1944 tot vroeg in 1945 geduur, waarna ongeveer 1,186 voorbeelde voltooi is. Die nuwe ontwerpbenadering het die opleiding van Britse tenkwa -bemannings vereis - die kwantitatiewe gebruik van die tipe vir 'n tyd uitgestel.
Ekstern het die komeet dieselfde romp -voorkoms as die Cromwell voor hom gedeel. Die rewolwer het effens skuins omhulsel vir 'n mate van ballistiese beskerming, maar was oor die algemeen 'n reguit ontwerp. Die geweer het 'n enkelbekke snuitrem vir terugslag. Die romp was gehurk, wat 'n laer profiel-deursnit moontlik gemaak het en vyf rubbermoeë padwiele oorheers 'n baan. Die aandrywingstelsel was aan die agterkant van die ontwerp geleë en die spoorlyn was aan die voorkant. Die enjin is aan die agterkant aangebring vir maksimum beskerming. Die personeellede het vyf bestuurders, insluitend die bestuurder, bevelvoerder, kanonnier, laaier en radioman, ingesluit.
Die Come is toegerus met 1 x Rolls-Royce Meteor Mark VIII V12-enjin wat 600 perdekrag ontwikkel. Dit het die tenk 'n topspoed van 32 myl per uur en 'n werkafstand van ongeveer 125 myl verskaf. Die voertuig se looplengte gemeet op 21 voet, 6 duim met 'n breedte van 10 voet, 1 duim en 'n hoogte van 8 voet, 8 duim. Die gewig was 32,7 ton.
Die primêre bewapening was 'n 77 mm Mark II L/49-reeks hoofgeweer (17-ponder) gerugsteun deur 'n sekondêre rangskikking van 2 x 7,92 mm BESA-tenkmasjiengewere vir gebruik teen infanterie. Die een masjiengeweer is as 'n koaksiale rewolwer langs die hoofgeweer aangebring, terwyl die ander as 'n boog gemasjineerde geweer gedien het deur die radioman.
Die Britse XXX Corps kon die komeet gebruik in die naelloop na Arnhem tydens generaal Montgomery se beroemde veldtog "Operation Market Garden" van September 1944. Terwyl die Geallieerdes daarin geslaag het om twee belangrike brûe in die aanvallende gryp vas te vang, was die derde buite bereik die oomblik. Komete is toe gebruik tydens die kruising van die Rynrivier by Wesel in die stoot van Maart 1945 na Duitsland en die 11de pantserdivisie het op die tipe staatgemaak in hul optrede teen die Baltiese gebied.
Behalwe gevegsaksies in die Tweede Wêreldoorlog, het die Komeet saam met die Britse leër -eenhede gedien in die komende Koreaanse Oorlog, wat teen hierdie tyd tegnologies vervang is deur die superieure Centurion Main Battle Tank. Komeete was tot in die sestigerjare in diens van die Britse weermag en het hul laaste dae as bemanningsvoertuie vir nuwe generasies Britse tenkwaens gesien.
Cromwell tenk, ook genoem Cromwell VI of Cruiser Mark VIII, Britse medium tenk wat in die latere stadiums van die Tweede Wêreldoorlog gebruik is. Die Cromwell is ontwerp om die Crusader-tenk ('n ligte kruiser of kavallerietenk wat in Noord-Afrika wyd gebruik is) te vervang en is aangedryf deur 'n Rolls-Royce Meteor-enjin van 600 perdekrag. Die aanvanklike modelle is egter aangedryf deur ander enjins en is aangedui as Kavaliers en Centaurs toe hulle middel 1942 in diens is. Die eerste egte Cromwells met Meteor -enjins het vroeg in 1943 in gebruik geneem.
Die Cromwell -tenk weeg ongeveer 27 ton en het 'n topsnelheid van 61 km (38 myl) per uur en 'n reikafstand van tussen 130 en 275 km (80 en 170 myl), afhangende van die terrein. Dit was aanvanklik gewapen met 'n 75 mm-geweer en twee 7,92 mm-masjiengewere. Die belangrikste bates van die Cromwell was spoed, wendbaarheid en maklik herstel. Die tenk het middel 1944 die eerste keer in groot getalle die stryd aangesê tydens die Normandie-inval en die daaropvolgende veldtog in Noord-Frankryk. Vanaf Normandië vorm Cromwells en Amerikaanse Sherman tenks die ruggraat van Britse gepantserde afdelings. Die vroeë Cromwells is uitgevoer deur Duitse panzers (tenks), soos die Panther (Pz. V) en Tiger (Pz. VI), sodat latere modelle toegerus is met 'n 95 mm-haubitser (artilleriestuk) wat beter vyandelike tenks kan binnedring 'pantser. Cromwell-tenks het in Britse leërs gedien totdat die oorlog middel 1945 in Europa geëindig het.
Hierdie artikel is onlangs hersien en bygewerk deur William L. Hosch, mede -redakteur.
Die belangrikste Britse-geboude kruiser van die Tweede Wêreldoorlog
Die Cromwell Mark IV-die talrykste in die Cromwell-tenkreeks-het 'n bemanning van 5 (bevelvoerder, skut, bestuurder, medebestuurder en laaier wat ook as radiooperateur was) beskerm, beskerm deur 76 mm frontale pantser en 20 mm op sy sye en agterkant, dit weeg 28 ton, en was 20 voet tien duim lank, 8 voet 2 duim hoog, met 'n breedte van 9 voet 6 duim. Dit het op mangaanbane van 14 sentimeter breed met middelste gidse gereis en kon 'n maksimum snelheid van 32 mph bereik, met 'n langlaufsnelheid van 18 mph, en 'n reikafstand van 173 myl. Die gesweisde konstruksie is uitgevoer op 'n verbeterde Christie-veringstelsel van vyf groot onafhanklike padwiele aan elke kant. Dit het 64 rondes 75 mm -ammunisie vir sy hoofbewapening gehou, benewens 5000 rondtes vir sy twee Besa 7.92 -kaliber masjiengewere.
Die Cromwell was numeries die belangrikste Britse tenkvaartuig tydens die Tweede Wêreldoorlog, en het saam met die Amerikaanse Sherman die belangrikste toerusting van die gepantserde mag van die Verenigde Koninkryk bygedra. Hulle het al die tenks van die verkenningsregimente van die wagte en die 11de gepantserde afdelings bestaan. (M4's het die tenks van die gepantserde regimente van die uitrusting saamgestel). Cromwells vorm egter die hele tenksterkte van die Britse 7de (Desert Rats) Pantserdivisie, sowel as die 1ste Poolse Pantserdivisie se 10de Rifiment Regiment, en 'n groot deel van die 1ste Tsjeggo -Slowaakse Gepantserde Brigade wat in 1944 met die Geallieerdes in Noordwes -Europa geveg het —45.
Selfs met sy 75 mm -geweer was die Cromwell -tenk egter steeds volgens 1944 -standaarde minderwaardig as hedendaagse Duitse tenks soos die Panther en Tiger, en selfs laat model Mark IV's. Met sy Meteor-enjin was dit die vinnigste en kragtigste Britse tenkontwerp van die oorlog, maar fisiese beperkings (hoofsaaklik die bekrompenheid van die romp) het verhinder dat dit 'n baie effektiewe 17-ponder (76,2 mm) snelvuurkanon kon dra. . Om aan die lewe op die moderne slagveld te bly, moes die bevelvoerders van die Cromwell -tenk die spoed, wendbaarheid en vinnige geweertoring van sy voertuig gebruik om die kragtiger wapenrusting wat 'n tenk teenstander teen hom het, teen te werk. Deur hierdie voordele te gebruik, kan 'n Cromwell op die agterkant of flank van die vyand klim en doodskiet op hierdie meer kwesbare voertuigoppervlakke. Die Cromwell se spoed en manoeuvreerbaarheid kan ook gebruik word om te ontsnap uit die ongewenste aandag van sy kragtiger teenstander.
Toestand: Goed gebruik
Sagteband. Toestand: Goed gebruik. Slytasie en skeur om te bedek. vlekke aan die sykant ** VERZENDING VANAF VK ** Ons glo dat u heeltemal tevrede sal wees met ons vinnige en betroubare diens. Alle bestellings word so vinnig as moontlik gestuur! Koop met vertroue!.
Die rompraamwerk het uit vasgemaakte balke bestaan, maar latere produksiewerkings het tot sweiswerk toegepas. Die pantserplate is aan die raam vasgebout, veral op die rewolwer, wat groot kenmerkende base aan die buitekant gelaat het. Die onderstel het op vyf groot padwiele gestaan, met voorste spane vir spanning en agtertandwiele. Die vering was van die Christie -tipe, met lang spiraalvormige vere om terug te draai om die romp laag en laag te hou. Vier uit die vyf padwiele (rubberbekleed) het skokbrekers gehad. Daar was geen baanretourrollers nie. Die rompkant was twee plate met die ophangingseenhede tussen hulle, die buitenste plaat is uitgesny om die padwielas te laat beweeg. Syroppe is voorsien om die bo -kante te beskerm, maar dit is oor die algemeen weggelaat en slegs die voor- en agterspatbord is in die praktyk gelaat.
Die voorste wapenrusting bestaan ​​uit 'n driedelige bek met 50 mm (1,97 in) plate en 'n plat voorste pantserplaat, 76 mm (3 in) dik. Daaruit kom die visier van die bestuurder, 'n dik glasblok wat beskerm word deur 'n opening "gate " (regterkant) en 'n balhouer vir die Besa-masjiengeweer aan die linkerkant. Die bestuurder het 'n een-stuk luikopening na regs en twee ingeboude dag-periskope. Hy is geskei van die rompskutter deur 'n skottel. Laasgenoemde het toegang tot ammunisierakke gehad en het sy eie nommer 35 en 'n luik in een stuk. Die balhouer het 'n dwarshoek van 45 ° en 'n hoogte van 25 ° gegee, wat deur 'n koppeling aan 'n handvatsel gekoppel is om af te vuur. 'N Skot met toegangsdeure het die voorste kompartement van die sentrale gevegsruimte geskei. Op latere modelle is die beskerming verhoog met 79 mm gelaste plate (Mark IVw/Vw), dan tot 4 in (102 mm) op die Mark VII.
Toring en hoofbewapening
Die boksige rewolwer het reg bokant die sentrale gevegsruimte gesit, wat van die voorkant en die enjin kom. Die rewolwer het 'n seskantige vorm, met 'n voorkant van 76 mm (3 duim) dik en 50 mm (1,97 duim) plat sye en 'n interne mantel. Die hoofgeweer en die koaksiale Besa steek uit die voorste plaatopening op dieselfde as. Hierdie opening was ongeveer 60 cm groot en 40 cm hoog, met afgeronde hoeke. Al ses plate is gemaak van gegote verharde staal. Daar was 'n deurgat op die agterste vlakke wat ook as 'n pistoolpoort gebruik kan word. Die skieter het sowel die hoofgeweer as die 7,92 mm (0,31 in) Besa -masjiengeweer bedien en het sy eie periskoop en hoofvisier gehad. Die hoofgeweer was aanvanklik die 6-ponder QF (57 mm/2.24 in), aangepas om binne-in die rewolwer te pas en met 'n snuitrem. Hierdie geweer was slegs teenwoordig op die Mark I en alle ander Marks het beter gewere gehad.
Vanaf die Mark II het die Cromwell die QF 6-pdr verruil vir die ROQF 75 mm (2.95 in) geweer, wat 'n aanpassing was van die 6-ponder ontwerp om die ammunisie van die Amerikaanse M3 75 mm (2.95 in) geweer af te vuur , insluitend 'n beter HE -rondte vir gebruik in infanterieondersteuning. Hierdie aanpassing het ook beteken dat die 75 mm (2,95 in) dieselfde bevestiging as die 6 ponder gebruik het, en die bemanning en interne bestuur van die rewolwer was in wese onveranderd. Daar was reeds 'n groot aanbod ammunisie van hierdie kaliber, beide van Amerikaanse en Franse oorsprong, in Noord -Afrika. Met die bekendstelling van Shermans in die Britse diens in Noord -Afrika aan die einde van 1942, is daar eintlik konsensus bereik oor die gebruik van gewere wat kragtige HE -skulpe teen infanterie afvuur. Dit was iets wat vorige modelle gewapen met die 2-ponder nie kon doen nie, selfs nie die sogenaamde "CS "-weergawes gewapen met 'n geweer van 95 mm (3.74 in) nie, meestal vir rookrondes. Daarom is besluit om hierdie kaliber te standaardiseer, en terselfdertyd het die betroubare en goedkoper Sherman die eerste tenk in diens geword, en sou dit tot die einde van die oorlog bly. Hierdie ROQF-geweer van 75 mm (2,95 duim), hoewel dit 'n nuttige HE-dop kon afvuur, was nie so effektief teen wapenrusting as die 6-ponder of die Ordnance QF 17-pondergeweer nie. Daarbenewens is 'n 2 mm (51 mm) bomwerper en#8221 met 'n hoek om vorentoe te vuur, in die bokant van die rewolwer aangebring, met dertig rookgranate.
'N Tweede skut het die bakkie van die enjin- en ratkas geskei. Die verkoelingstelsel trek lug deur die bokant van elke kant en die dak. Warm gasse is uitgeput na die agterste lamellen. Met voorbereiding (tot 1,2 m diep) het 'n klep beweeg om die onderste luguitlaat te bedek. Nog 'n lugvloei na die enjin het lug deur oliebadskoonmakers uit die gevegskamer of die buitekant gesuig.
Die Meteor -enjin, in sy eerste weergawe, het 540 pk by 2250 maksimum tpm ontwikkel, beperk deur 'n goewerneur wat in die magnetos ingebou is om te verhoed dat die snelhede bereik word wat die skorsings nie meer sonder skade kan bestuur nie. Daar is inderdaad getoon dat die loods tenks maklik 75 km/h (47 mph) kon bereik, iets wat ongehoord was vir 'n Britse tenk, maar die Christie -vering (later versterk deur meer spanning) kon hierdie snelhede eenvoudig nie hanteer nie. Daarom is besluit om die maksimum toerusting van die enjin en dus die topsnelheid te bepaal. Maar die wringkrag was daar, beskikbaar vir mobiliteit en trekkrag. Die ratkas het vyf vorentoe- en een truratte. Brandstofverbruik (op "pool " 67 oktaan petrol) per liter het gewissel van 0,5 (off-road) tot 1,5 myl (pad) vir 'n totale 110 liter interne kapasiteit. Die veldspoed was 65 km/h (40 mph) met 'n finale vermindering van 3,7: 1 en 'n off-road van ongeveer 40 km/h. Later is pantser bygevoeg en die enjin is herwaardeer tot 600 pk om die ekstra gewig te hanteer. Om modderige terrein of sneeu in Noord -Europa teë te kom, is latere weergawes 14 in breedte (36 cm) of selfs 15,5 in breedte (40 cm) gegee. In alle gevalle was die grondvryhoogte 40,6 cm (16 duim).
Jeug en vroeë openbare loopbaan
Cromwell is in 1599 in Huntingdon in die ooste van Engeland gebore, die enigste seun van Robert Cromwell en Elizabeth Steward. Sy pa was lid van een van die parlemente van koningin Elizabeth en was as verhuurder en vrederegter aktief in plaaslike aangeleenthede. Robert Cromwell is dood toe sy seun 18 was, maar sy weduwee het 89 jaar oud geword. Oliver het na die plaaslike skool gegaan en daarna 'n jaar lank by die Sidney Sussex College, Cambridge, gegaan. Na die dood van sy vader het hy Cambridge verlaat om na sy weduwee -ma en -susters om te sien, maar vermoedelik het hy 'n tyd lank by Lincoln's Inn in Londen gestudeer, waar die landsmanne gewoond was om 'n klompie reg te bekom. In Augustus 1620 trou hy met Elizabeth, die dogter van sir James Bourchier, 'n handelaar in die City of London. Deur haar sou hy vyf seuns en vier dogters hê.
Oliver Cromwell is gebore in Huntingdon, 'n klein dorpie naby Cambridge, op 25 April 1599 vir Robert Cromwell en sy vrou Elizabeth, dogter van William Steward.
Alhoewel dit nie 'n direkte afstammeling was van die hoofminister van Henry VIII, Thomas Cromwell (wat beroemd gepromoveer is na die graafskap van Essex, maar later in 1540 tereggestel is toe hy uit die guns van die koning geval het), het Oliver Cromwell se oor-oorvader, Morgan Williams, met Thomas getrou suster Katherine in 1497.
Dit was die drie seuns van Morgan en Katherine wat die van Cromwell geneem het ter ere van hul beroemde oom. Hierdie praktyk is herhaal deur baie van hul afstammelinge, wat ook soms die van Williams-alias-Cromwell gebruik het. (In teenstelling hiermee, in die nasleep van die herstel, het sommige lede van die gesin tydelik teruggekeer na die van Williams om hulself te distansieer van enige verbintenis met Oliver Cromwell.)
Morgan Williams en Katherine Cromwell se oudste seun Richard het twee seuns gehad, Henry en Francis, wat albei ook die van Cromwell gebruik het. Soos sy vader voor hom, word Henry ook tot ridder geslaan en van sy elf kinders deur sy eerste vrou, was Oliver se pa Robert een van die jongstes.
Alhoewel Cromwell se latere lewe as militêre en politieke leier goed gedokumenteer is, is sy beskeie opvoeding en vroeë gesinslewe nie. In die eerste veertig jaar van sy lewe het Cromwell inderdaad relatief onduidelik gebly en hy het in 1654 self opgemerk dat hy 'van geboorte af 'n heer was, wat nie in aansienlike hoogte geleef het nie, en nog nie in die duisternis nie. Eers in die Engelse burgeroorloë van die 1640's het hy die geleentheid gekry om aan bewind te kom.
Nadat hy opgelei was aan die Huntingdon-grammatikaskool (wat nou die Cromwell-museum huisves) en later aan die puriteinse invloed op Sidney Sussex College, Cambridge, bestuur deur 'n bekende Calvinis Samuel Ward, het Cromwell eers bestaan ​​as 'n minderjarige grondeienaar, boer en versamel huurkontrakte ná die beskeie erfenis wat sy pa nagelaat het.
Robert is in Junie 1617 oorlede, wat daartoe gelei het dat Cromwell Cambridge verlaat het sonder om sy graad te voltooi om terug te keer na die opstal om sy ma en sewe ongetroude susters te onderhou. Terwyl hy toesig hou oor sy vader se grond, word gesê dat Cromwell kortliks regte studeer het by Lincoln's Inn of Court in Londen, waar daar vermoedelik sy vrou Elizabeth, dogter van sir James Bourchier, 'n Londense handelaar en eienaar van 'n aansienlike hoeveelheid grond, ontmoet het. met sterk bande met die puriteinse heerskappy van Essex.
Op sy klein inkomste het Cromwell sy vrou en sy steeds groeiende gesin ondersteun (Oliver en Elizabeth het altesaam nege kinders gehad, hoewel slegs ses tot volwassenheid oorleef het). As die enigste oorlewende seun self, was Cromwell ook verplig om sy weduwee -moeder te ondersteun, wat haar man nog 37 jaar oorleef het.
Cromwell het in 1631 na die stad St Ives in Cambridgeshire verhuis en daarna in 1636 na Ely na die erfporsie van sy oom. Die toename in status wat die erfenis bied, tesame met 'n verbintenis tot die puriteinse lewenswyse as gevolg van Cromwell se selfverklaarde 'geestelike ontwaking' in die 1630's, het gekom tydens 'n tyd van uiterste politieke en godsdienstige onrus in Engeland. Alhoewel Cromwell 'n parlementslid van Cambridge geword het, was hy eers in die 1640's beduidend betrokke by nasionale politiek.
Militêre en politieke leier
In die somer van 1642 breek die eerste Engelse burgeroorlog uit tussen die Royaliste, die ondersteuners van koning Charles I wat beweer dat die koning absolute mag as sy goddelike reg as koning moet hê, en die parlementariërs wat 'n konstitusionele monargie en later die die afskaffing van die monargie en die House of Lords heeltemal.
In die volksmond is Royaliste ook met verwysing na die Latyn Cavaliers genoem kaballarius, wat beteken ruiter en in Henry IV, deel 2 Shakespeare het die woord gebruik om 'n hoogmoedige lid van die heerskappy te beskryf. Parlementariërs word 'ronde koppe' genoem omdat baie Puriteinse mans hul hare geknip het in wat vandag as 'n 'baksny' beskryf sou word, in teenstelling met die lang ringetjies wat deur hul royalistiese eweknieë begunstig is, volgens die hoflike mode van die dag. Beide name is spottenderwys deur hul teenstanders gebruik.
Cromwell was van die begin af 'n toegewyde lid van die parlementêre weermag. Hy word vinnig bevorder tot tweede in bevel as luitenant-generaal van die Eastern Association-weermag, die parlement se grootste en doeltreffendste streekleër, gevolg deur 'n verdere bevordering tot tweede in bevel van die nuut gevormde parlementêre leër, die New Model Army in 1645.
Toe die burgeroorlog in 1648 weer opvlam, beteken die militêre suksesse van Cromwell dat sy politieke invloed aansienlik toegeneem het. In Desember 1648 was daar 'n skeuring tussen die parlementslede wat die koning wou ondersteun en diegene soos Cromwell (bekend as die 'parlement') wat gevoel het dat die enigste manier om die burgeroorloë tot stilstand te bring, was deur Charles se verhoor en uitvoering. Cromwell was inderdaad die derde van 59 parlementslede wat Charles se doodsbevel onderteken het.
Westminster Hall (bo, links) waar die verhoor van koning Charles I plaasgevind het, en sy daaropvolgende teregstelling (bo, regs)
Na die teregstelling van die koning in 1649, is die Gemenebest van Engeland ingestel en gelei deur 'n Staatsraad om die monargie te vervang. Cromwell het die Engelse militêre veldtogte gelei om die beheer oor Ierland in 1649 en later Skotland in 1650 te vestig. Skotland en Ierland. Cromwell is in 1650 aangestel as lord -generaal, in werklikheid die opperbevelhebber van die parlementêre gewapende magte.
In Desember 1653 word Cromwell Lord Protector, 'n rol waarin hy tot sy dood vyf jaar later bly. Terwyl hy later die aanbod van die parlement van die parlement van die hand gewys het, en verkies om homself te beskryf as 'n 'konstabel of wag' van die Statebond, was Cromwell se rol as die eerste Lord Protector soortgelyk aan dié van 'n monarg wat 'die hooflanddros en die administrasie van regering ". Die Regeringsinstrument die grondwet bepaal dat hy 'n meerderheidstem van die Staatsraad moet ontvang as hy 'n parlement wil bel of ontbind, en sodoende die presedent vasstel wat 'n Engelse monarg nie kan regeer sonder die toestemming van die Parlement nie, wat vandag nog steeds gehandhaaf word.
Dood en teregstelling
Daar word vermoed dat Cromwell aan nierstene of soortgelyke urien-/nierklagtes gely het, en in 1658 ná die malariakoors is Cromwell weer 'n urieninfeksie getref, wat sy agteruitgang en uiteindelike dood op 59 -jarige ouderdom op Vrydag 3 September. Terloops, dit was ook die herdenking van sy oorwinnings op Worcester en die Skotse stad Dunbar tydens die Skotse veldtog van 1650-51. Daar word vermoed dat die dood van Cromwell die gevolg was van septisemie wat die infeksie veroorsaak het, hoewel sy hartseer na die dood van sy vermeende gunsteling dogter Elizabeth die vorige maand weens kanker vermoedelik daartoe bygedra het dat hy vinnig agteruitgegaan het. Beide Cromwell en sy dogter het 'n uitgebreide seremonie ontvang (Cromwell se begrafnis was gebaseer op die van koning James I) en begrawe in 'n nuutgeskepte kluis in die kapel van Henry VII in die Westminster Abbey.
Na Cromwell se dood het sy seun Richard hom opgevolg om Lord Protector te word. Richard het egter nie die politieke en militêre mag van sy vader gehad nie en sy gedwonge bedanking in Mei 1659 het die protektoraat effektief beëindig. Die gebrek aan 'n duidelike leierskap van die Statebond het gelei tot die herstel van die parlement en die monargie in 1660 onder Charles II.
Op 30 Januarie 1661 het die liggaam van Oliver Cromwell, saam met die van John Bradshaw, president van die hooggeregshof vir die verhoor van koning Charles I en Henry Ireton, Cromwell se skoonseun en generaal in die parlementêre weermag tydens die Engelse burgeroorlog, is uit die Westminster Abbey verwyder om postuum verhoor te word weens hoogverraad en 'tereggestel' te word. Hierdie simboliese datum is gekies om saam te val met die teregstelling van Charles I twaalf jaar tevore. Die drie lyke is aan die Tyburn -galg in kettings gehang voordat hulle met sonsondergang onthoof is. Die lyke is daarna in 'n gemeenskaplike graf gegooi en die koppe is op 'n piek van twintig voet in die Westminster Hall vertoon, waar hulle tot 1685 gebly het toe 'n storm die piek laat breek en die koppe op die grond neergegooi het.
Ongewoon, ten tyde van die teregstelling van Charles I, het Cromwell toegelaat dat die koning se kop aan sy liggaam vasgewerk word sodat sy gesin hul laaste eer aan die lyk kon bewys. Cromwell se eie kop is gevind deur 'n soldaat wat dit in sy skoorsteen weggesteek het. Op sy sterfbed het hy die oorblyfsel aan sy dogter nagelaat. In 1710 verskyn die kop in 'n 'Freak Show ', beskryf as 'The Monster 's Head '. Die kop het jare lank deur talle hande gegaan, die waarde het met elke transaksie toegeneem totdat 'n dokter Wilkinson dit gekoop het. Die kop is deur die Wilkinson -gesin aangebied aan sy Alma Mater, Sydney Sussex College in 1960. Dit is 'n waardige begrafnis op 'n geheime plek op die kollege gebied.
Daar word gesê dat Cromwell se dogter Elizabeth, sy vermeende gunstelingkind, haar invloed op haar pa gebruik het om genade te soek vir verskeie royalistiese komplotaars en gevangenes tydens die Burgeroorlog. Daar word vermoed dat haar voorbidding namens die royaliste in ag geneem is toe die meeste Cromwellians uit die Westminster Abbey verwyder is omdat haar liggaam nie tydens die herstel opgegrawe is nie, hoewel haar laaste rusplek in die Cromwell -kluis nou gedeel word met Charles II se buite -egtelike afstammelinge !
Ondanks sy dood meer as 350 jaar gelede, wek Cromwell tot vandag toe steeds 'n sterk reaksie uit na sy belangrike rol in 'n dramatiese en ontsteld tydperk van die Britse geskiedenis. Hy het talle monumente, films, televisie- en radioprogramme veroorsaak en in die populêre kultuur is breedweg verwys, van die kodewoord om te waarsku van 'n dreigende Duitse inval in Brittanje in 1940 tot Monty Python se 1989 Oliver Cromwell en meer onlangs die enkelsnit van Morrissey uit 2004, Irish Blood, English Heart. Winston Churchill se voorstel om die Britse slagskip egter HMS te noem Oliver Cromwell toe hy die Eerste Heer van die Admiraliteit was, het hy nie koninklike goedkeuring gekry nie, snaaks genoeg!
Cromwell 's Rise to Power
Cromwell keer in 1650 terug na Engeland nadat die Skotte as koning Charles II uitgeroep is, seun van Charles I. Cromwell sou 'n daaropvolgende militêre veldtog teen die Skotte lei, insluitend 'n beslissende oorwinning in die Skotse stad Dundee.
Toe die Skotte verslaan is, het die parlement in 1651 hervorm. Cromwell wou die wetgewende liggaam druk om nuwe verkiesings uit te roep en 'n verenigde regering oor Engeland, Skotland en Ierland te stig.
Toe sommige daarteen gekant het, het Cromwell die parlement met geweld ontbind. 'N Paar maande later, na verskeie pogings om 'n regering te stig, het John Lambert, self 'n belangrike parlementêre generaal tydens die Engelse burgeroorloë, 'n nuwe grondwet opgestel, wat Cromwell Lord Protector lewenslank moontlik gemaak het.
Alhoewel hy gereeld nadruk gelê het op die post-burgeroorlog en#x201Chealing " in sy openbare toesprake, ontbind Cromwell die parlement in 1655 weer, toe die wetgewende liggaam begin om grondwetlike hervormings te bespreek.
Die sogenaamde Tweede Protektoraat Parlement, wat in 1657 ingestel is, het aangebied om Cromwell koning te maak. Aangesien hy so hard geveg het om die monargie af te skaf, het hy die pos geweier en is hy vir 'n tweede keer seremonieel aangestel as Lord Protector.
Cromwell Tank - Geskiedenis
Oliver Cromwell was 'n Engelse militêre en politieke leier. Hy het van 1653 tot sy dood as Lord Protector van die Gemenebest van Engeland, Skotland en Ierland gedien en terselfdertyd as staatshoof en regeringshoof van die nuwe republiek opgetree. Kyk hieronder vir nog 30 wonderlike en interessante feite oor Oliver Cromwell.
1. Cromwell is gebore in die middelste heerskappy, al was dit uit 'n familie wat afstam van die suster van die minister van koning Henry VIII, Thomas Cromwell.
2. Van die eerste 40 jaar van sy lewe is min bekend, aangesien slegs vier van sy persoonlike briewe oorleef saam met 'n opsomming van 'n toespraak wat hy in 1628 gelewer het.
3. Hy word 'n Onafhanklike Puritein nadat hy in die 1630's 'n godsdienstige bekering ondergaan het, en het 'n algemeen verdraagsame beskouing teenoor die vele protestantse sektes van sy tydperk gehad.
4. Hy was 'n baie godsdienstige man, 'n Puriteinse Moses van self-styl, omdat hy vurig geglo het dat God sy oorwinnings lei.
5. Hy word in 1628 tot parlementslid vir Huntingdon en vir Cambridge in die kort en lang parlement verkies.
6. Cromwell betree die Engelse burgeroorlog aan die kant van die "Roundheads" of parlementariërs.
7. Met die bynaam 'Old Ironsides', het hy sy vermoë as 'n bevelvoerder getoon en is hy vinnig bevorder van die leiding van 'n enkele kavallerietroep tot een van die belangrikste bevelvoerders van die New Model Army, wat 'n belangrike rol gespeel het onder generaal Sir Thomas Fairfax in die nederlaag van die royalistiese magte.
8. Cromwell was een van die ondertekenaars van koning Charles I se doodsbevel in 1649, en hy het die kortstondige Statebond van Engeland as lid van die Rump-parlement oorheers.