Ander tekste: Psalm 31:10-17; Jesaja 50:4-9a; Lukas 19:28-44; Lukas 22:4-23: 56 Inleiding
Saam met Paassondag is Palmsondag sekerlik een van die heel belangrikste Sondae in die kerklike jaar: dit is die laaste (en daarom die hoogtepunt) van die ses Lydensondae. Dit is ook die begin van die Groot Lydensweek en in die evangelielesing vir dié Sondag (Luk. 22: 14-23: 56) word die gebeure van die res van die week reeds in vooruitskouing geneem. Op hierdie Sondag word die intog van Jesus in Jerusalem gevier. Omdat dit ook die begin van die Groot Lydensweek is, moet dit egter nie uitsluitlik as ’n triomfantelike geleentheid gevier word nie. Die intog wat herdenk word, is dié van die Koning wat gekom het om te ly en te sterwe. In die liturgiese voorstel wat hier aangebied word, word daar in die eerste deel van die diens op die intog gefokus, terwyl die prosessie van die gemeente die oorgang bewerkstellig na die tweede deel van die diens waar daar op die lydensverhaal gefokus word. Die liturgiese kleur vir Palmsondag is dieselfde pers as vir die res van Lydenstyd, of ’n dieprooi wat dui op die bloed van Christus wat op Goeie Vrydag gestort is. By baie kerke is dit die gebruik om kruisies wat van palmblare gevleg is aan lidmate uit te deel (vind by die plaaslike Anglikaanse of Roomse Kerk uit hoe die kruisies gevleg word). Die palmtakke en palmkruisies kan gehou word en volgende jaar net voor Lydenstyd verbrand word en die as kan dan op Aswoensdag gebruik word om kruistekens op die voorkoppe van gemeentelede te maak. Die binnekant van die kerk moet so min as moontlik versier word: konsentreer op simbole van Christus se lyding, soos die kruis en die doringkroon. Verkieslik geen blomme nie.
Gemeente:	Amen. Skriflesing
Ons vra dit in sy Naam, Hy wat saam met U en die Heilige Gees leef en regeer,
Psalm 31: 10-17 Skriflesing uit die Nuwe-Testamentiese briewe
Lukas 22:14-23:56 (of Luk 23: 1 e.v.) Die Skriflesing kan in kleiner eenhede verdeel en afgewissel word met gemeente- en/of koorsang. Dit word aanbeveel dat daar van verskillende stemme gebruik gemaak word vir die voorlesing. Sang
Voorganger:	Here Jesus, ter wille van u kruis en lyding, is ons vrygespreek deur geloof, skoongewas van ons sonde, en herstel in ons verhouding met God.
Help ons om ons kruis in die wêreld te dra en om U te volg totdat U ons saam met U in die koninkryk van God laat ingaan, waar U saam met die Vader en die Heilige Gees regeer, een God, nou en vir ewig.
Gemeente:	Amen Offergawes
Wanneer 'n mens, met dit in gedagte, Filippense 2 lees, spring die kontras duidelik na vore. Luister net weer wat Filippense 2:6 sê: "Hy wat in die gestalte van God was, het sy bestaan op Godgelyke wyse nie beskou as iets waaraan Hy Hom moes vasklem nie, maar Hy het Homself verneder deur die gestalte van 'n slaaf aan te neem en aan mense gelyk te word." Sommige vertalings praat van sy status wat Hy afgelê het. Jesus was bereid om sy status as God se Seun af te lê om deel van ons te word. Sien jy die wêreld van verskil tussen ons lewensbenadering en die manier waarop Paulus hierdie gesindheid van Jesus Christus beskryf? Ons is betrokke by een groot geveg om 'n greep op die lewe te kry. Om die statusleer te probeer uitklim. Om dit wat ons het, te behou. Jesus, aan die ander kant, lê sy lewe af. Hy gee vrywillig sy status as Seun van God prys. Ons werk soos slawe om iets van 'n statusvolle lewe te proe, terwyl Jesus sy status aflê om die gestalte van 'n slaaf aan te neem. Hy verneder Homself om aan die mense gelyk te word, terwyl ons woel en werskaf om bo die mense uit te styg. Hy is tot die dood gehoorsaam aan God, maar ons wil om die dood net na onsself luister. Die beskrywing van die verskil tussen ons en Jesus Christus is natuurlik 'n oorvereenvoudiging van die situasie. Maar dit het reeds groot waarde as dit ons laat besef dat daar 'n groot kloof tussen die voorbeeld en die gesindheid van Christus en ons s’n is.
Dit is so belangrik dat ons mekaar moet bly herinner aan "Hom wat aan mense gelyk geword het". Die rede, daar is by ons almal maar die ingebore neiging om aan God se kant te wil staan, soos wat met die burgemeester in Chocolat gebeur het. En wanneer ons so saam met God van "bo af" kyk, dan is dit maklik om ander se sonde en verkeerdhede raak te sien. Wanneer ons dan duidelikheid het oor wat ander alles verkeerd doen, maak ons maklik reëls om hierdie verkeerdhede reg te stel. Trouens, ons gaan ook verder. Ons begin om mense te manipuleer om in te pas en te gehoorsaam wat ons reken hulle nodig het, en wat ons dink vir hulle belangrik is. In dié verband help die feit dat Jesus mens geword het, ons op 'n besondere wyse. Ons kry die versekering dat Jesus God se gedagtes baie goed verstaan het. Ons het dus nie nodig om aan God se kant te gaan staan wanneer ons met mekaar besig is nie. God het aan ons kant kom staan deur volledig mens te word. Die ironie in die optrede van die burgemeester in Chocolat is dat hy dit juis vir ander duister gemaak het in die kerk, deur sy voorskriftelike invloed op die priester. Die kerk, as die plek waar die mense die boodskap van verlossing moes hoor, het 'n donker plek van morele swaarmoedigheid geword. Daarenteen het Vianne die lig van lewe, van medelye, van blydskap en vreugde, vir mense in haar sjokolade-winkel gebring. Dit was in die besonder dié wat swaar gekry het, eensaam was en deur die samelewing uitgestoot is, wat daar 'n heenkome gevind het.
Miskien help die verhaal ons om opnuut die wonder van God se menswording in 'n nuwe lig te sien. Om te begryp hoekom Jesus bereid was om van sy status afstand te doen. In die ontlediging van Christus aan die kruis, neem Hy die mense en hulle nood doodernstig, maar meer as dit, word Hy deel van ons wêreld en ons "taal". In die man van Nasaret kommunikeer God met 'n bang en 'n verwilderde mensdom, nie in 'n hemeltaal nie, maar in mensetaal; in menslike dade. In Jesus Christus kom God nie om die mens met brutaliteit "in te breek" en tot oorgawe te dwing nie. Hy kom forseer nie sy status en mag op ons af nie, maar gee Homself aan ons wêreld oor en breek so die skeidsmuur wat "ons wêreld" van "God se wêreld" skei. In Jesus Christus oorweldig God ons nie met sy liefde nie, maar fluister Hy as 't ware sy ontferming. In hierdie fluistering lê die krag van God se teenwoordigheid, soos wat Elia eeue tevore reeds beleef het. In die sagte stem van God, is iets veel meer kragtig en verowerend as wat in al die luide aansprake van die wêreld kan wees. In Jesus Christus oorbrug God die mens se vrees vir die "onbekende" en veraf God. In Jesus Christus herken ons naamlik nie alleen vir God nie, maar in Hom herken ons ook onsself. Want die taal wat Hy praat, is ook ons taal, die vrees wat Hy het, is ook ons vrees. En omdat Hy ons taal praat, omdat Hy ons nood ernstig opneem en Hom so volledig aan ons kant geskaar het, kan ons Hom vertrou, kan ons sy juk opneem en dit waag op die pad waarlangs Hy ons lei, wetende dat sy juk sag en sy las lig is (Matt. 11:29). Wetende veral dat Hy reeds die pad voor ons geloop het, dat Hy die pad gelyk gemaak het. Ja, dat die pad waarop ons onsself bevind, hoe ontoeganklik, steil en nou dit ook al soms mag lyk, sy pad is.
Miskien is dit daarom ook gepas dat ons as navolgers mekaar hieraan moet herinner. Navolging van Jesus kan na 'n benydenswaardige roeping lyk, maar dit bly altyd 'n onbenydenswaardige offer. Dit vra dat ons maar ontslae moet raak van ons statusbewustheid, van ons ewigdurende gewoel om bo ander uit styg. Ons moet bereid wees om in die lig van Johannes 13 die handdoek van diens om ons lywe vas te maak. Maar oor beide die roeping tot navolging en die offer wat dit van ons vra, is dit dieselfde God en Here Jesus Christus wat in die fluistering in die windstilte (1 Kon. 19:12) en in die stormwind en tonge van vuur (Hand. 2:3,4), ons roep en offervaardig maak. Miskien is dit veral nodig dat ons mekaar daaraan herinner dat die Koning-God wat in die gestalte van 'n dienskneg ons kom ontmoet, ook van slawe koningskinders maak. Dat ons krag nie in selfhandhawing lê nie, in die plek wat ons stoel in die kerk staan nie, maar in ons swakheid en ons bereidheid om die tweede myl te loop. En dat dit juis hierdie dinge is waarin die volheid van God en die krag van die Heilige Gees aan die mense duidelik word.