Waaraan meet ons onsself?
"Alles is relatief", sê die filosoof. Só was daar 'n tyd dat ons ons aardse besittings in terme van die waarde van goud gemeet het. Maar dit het met die jare verdwyn. Iets wat minder tasbaar was, het die plek daarvan ingeneem, soos die waarde van die Amerikaanse dollar. En dit is hoogs waarskynlik dat ook dit met die tyd sal verdwyn.
Ook op die geestelike gebied het ons sekere standaarde vasgestel waaraan ons ons geestelike waardes meet. Dalk is dit nie werklik geestelike waardes nie, maar eerder konvensies (gebruike) volgens ons eie wysheid en oortuiging, en dalk geklee in 'n skyn van godsdienstigheid. Dit is die standaard wat ons vir onsself en die mense met wie ons in aanraking kom, gestel het - 'n standaard waarvan ons dalk gedwing sal word om af te sien.
Daar sal groot teleurstelling wees wanneer ons tot die ontnugtering kom dat ons geld geen waarde meer het nie. Maar die ontsteltenis oor ons geestelike bankrotskap sal ook nog kom - en dit sal groot wees. Die goud en silwer van vandag sal onder voete vertrap word, soos Esegiël dit stel: "Hul silwer sal hulle op die strate gooi, en hulle goud sal 'n voorwerp van afsku wees; hul silwer en hul goud sal hulle nie kan red in die dag van die grimmigheid van die HERE nie; hul siel sal hulle daarmee nie versadig of hul ingewande daarmee vul nie, want dit was die struikelblok tot hulle ongeregtigheid." (Eseg 7:19; 53-vertaling). Die mense wat goud en silwer opgegaar het sal verbysterd staan as daardie rykdomme soos gruis gebruik word om 'n pad mee te maak. Net so verbysterd sal die mense staan wat vir hulle geestelike bevoegdhede aangematig het en wat op die Dag van die Here waardeloos sal wees. "Baie sal in daardie dag vir My sê: Here, Here, het ons nie in u Naam geprofeteer en in u Naam duiwels uitgedrywe en in u Naam baie kragte gedoen nie?" (Mat 7:22). Die antwoord sal wees: "Ek ken julle nie!" (Mat 7:23).