Kom ons kyk bietjie na hierdie gedeelte, en die normale reaksies wat ons hierop kry – Aan die een kant kry ons die mense wat sê dat Jesus die wet nog baie meer belangrik ag en maak as wat die in die Ou Testament is. Hierdie reaksie sê dat Jesus se WET erger en swaarder is as die Ou Testament se wet. Hierdie mense sê ‘n mens moet maar net luister na Jesus se gebruik van die woorde: ““julle het gehoor… maar ek sê vir julle” as bewys vir hulle standpunt.
Teenoor hierdie siening kry jy die wat sê Jesus vat die wet hier tot die absurde sodat ons kan sien dat ons nie instaat is om die wet self na te kom nie. Om so na die gedeelte te kyk, beklemtoon beslis God se genade en vergifnis, maar neem enige morele oproep op ons lewe weg. Dan kan ons amper doen wat ons wil, God sal mos vergewe!
Ek dink hierdie twee algemene maniere van kyk na hierdie moeilike vereistes wat Jesus stel, mis die punt. Jesus stel nie in die wet belang nie. Jesus praat oor God se Koninkryk, die Koninkryk wat rewolusionêr anders is as wat die wêreld verwag, wat God se droom vir ons is. In ONS wêreld kyk ons gewoonlik eers wat pas MY, in God se wêreld, mot ons ons naaste liefhê soos onsself….
Jesus praat oor God en Sy Koninkryk, nie dooie wette nie! En as ons oor God praat gaan dit altyd oor verhoudings – en verhoudings is juis die ding wat vinnig by die deur uitvlieg as ons wetties raak! Ons dink God se wet gaan oor, jy weet, wette! Doen net die regte dinge, hou jouself uit die moeilikheid uit. Die Wet is egter BAIE meer as dit, God se wet gaan oor verhoudinge.