Slawe liedjies - Inligting
Slawe het probeer om die kultuur wat hulle uit Afrika gebring het, te bewaar. Jeanette Murphy onthou: "Gedurende my kinderjare was my waarnemings gesentreer op 'n paar baie ou negers wat direk uit Afrika gekom het, en op baie ander wie se ouers Afrikaans gebore was, en ek het vroeg tot die gevolgtrekking gekom, gebaseer op negerowerheid, dat hoe groter 'n deel van die musiek, hul metodes, hul omvang, hul gedagtes, hul dans, hul klopvoete, handeklap, hul grimas en pantomime en hul growwe bygelowe kom reguit uit Afrika. "
Daar is gepoog om slawe te keer om voort te gaan met godsdienstige rituele in Afrika. Tromme is verbied omdat opsieners gevrees het dat hulle gebruik kan word om boodskappe te stuur. Hulle was veral bekommerd dat hulle gebruik sou word om 'n slawe -opstand aan te dui.
Slawe sing dikwels terwyl hulle werk. In sy outobiografie het Frederick Douglass opgeteken hoe slawe "die digte ou bosse kilometers ver met hulle wilde liedere sou laat weergalm, wat onmiddellik die grootste vreugde en die diepste hartseer openbaar." Die liedjies vertel van die slaaf se liefdes, werk en gebrek en dien as ritmiese begeleiding vir arbeid.
Terwyl hulle op pad was (werk toe), sou die slawe die digte ou bosse kilometers ver laat galm met hul wilde liedere, wat onmiddellik die grootste vreugde en die diepste hartseer openbaar. Hulle het saamgestel en gesing terwyl hulle aangestap het, sonder om tyd of deuntjie te raadpleeg. Die gedagte wat opgekom het, het uitgekom, indien nie in die woord nie, in die klank; en so gereeld in die een as in die ander. Hulle sou soms die mees patetiese sentiment sing in die mees opgewonde toon, en die mees opgewonde gevoel in die mees patetiese toon. Dit sou hulle as koor sing vir woorde wat vir baie onbedoelde jargon sou lyk, maar wat tog betekenisvol was vir hulself. Ek het soms gedink dat die blote aanhoor van die liedjies meer sou doen om sommige gedagtes te beïndruk met die afskuwelike karakter van slawerny, as wat die lees van 'n hele boekfilosofie oor die onderwerp sou kon doen.
Die naam van ons nuwe opsiener was John F. Allen, hy was 'n deurdagte skurk in al sy maniere om sake te doen; hy was 'n wrede mens; altyd klaarblyklik gereed vir enige werk van barbaarsheid of wreedheid waartoe die mees verdorwe despoot hom sou roep. As voorbeeld van Allen se wreedheid noem ek die opstandige geval van 'n bruin man, wat gereeld die gewoonte was om te sing. Hierdie man is siek, en hoewel hy twee of drie dae lank nie by die fabriek verskyn het nie, is daar geen kennis van hom geneem nie; geen medisyne is verskaf nie, en daar was ook geen dokter wat hom genees het nie. Aan die einde van daardie tyd beveel Allen drie mans om na die huis van die ongeskiktes te gaan en hom na die fabriek te gaan haal; en natuurlik, 'n rukkie later verskyn die siek man; so swak was hy egter van siekte, dat hy skaars kon staan. Allen wou nietemin dat hy gestroop word en sy hande agter hom vasgemaak word; hy is toe aan 'n groot pos vasgemaak en uitgevra oor sy sang; Allen het vir hom gesê dat sy sang te veel tyd verg, en dat dit hom baie seermaak, maar dat hy vir hom medisyne sou gee wat hom sou genees; die arme bewende man antwoord nie en onmiddellik het die vrome opsiener Allen, vir geen ander misdaad as siekte, tweehonderd wimpers op sy kaal rug toegedien.
Slawe het hul eie nasionale musiek, wat meestal bestaan ​​uit 'n lang soort smal trom van verskillende groottes, van twee tot agt voet lank, waarvan drie of vier 'n band vorm. Die belangrikste dansers of leiers is geklee in 'n verskeidenheid wilde en wilde modes, altyd versier met 'n aantal sterte van die kleiner wilde diere.
As dit nie vir my geliefde viool was nie, kon ek amper nie dink hoe ek die lang jare van slawerny kon verduur nie. Dit was my metgesel - die vriend van my boesem - wat luidrugtig triomfeer toe ek vreugdevol was, en sy sagte melodieuse troos uitspreek toe ek hartseer was.
Gedurende my kinderjare was my waarnemings gesentreer op 'n paar baie ou negers wat direk uit Afrika gekom het, en op baie ander wie se ouers Afrikaans gebore was, en ek het vroeg tot die gevolgtrekking gekom, gebaseer op negerowerheid, dat die grootste deel van die musiek, hul metodes, hul skaal, hul gedagtegang, hul dans, hul klopvoete, hul handeklap, hul grimas en pantomime, en hul growwe bygelowe kom reguit uit Afrika.
Die Afrikaanse volk het 'n byna instinktiewe aanvoeling vir musiek. Hierdie fakulteit is in hartseer gebore. Ek dink dat slawerny, sy angs en skeiding - en al die verlange wat dit meegebring het - dit geboorte gegee het. Die naaste daaraan is in Rusland, en u weet van hul droefheid. Die Rus het dieselfde ritmiese kwaliteit - maar nie die melodiese skoonheid van die Afrikaner nie. Dit is 'n emosionele produk, ontwikkel, dink ek, deur lyding.
Eenheid 5: Ontwikkeling van die industriële VSA
Die doel van hierdie les is om informele, sekulêre musiek wat deur Afro-Amerikaners gebruik word te demonstreer, veral gedurende die tydperk tussen emansipasie en 1900. Die drie vorme van musiek wat in hierdie les ingesluit is, is:
Bel en reageer en werk groepswerkliedjies
Solohollers as werkliedjies
Alhoewel die wortels van hierdie musiek uit slawerny spruit, getuig die voortsetting van die veldholle en werkliedere deur Heropbou van die voortdurende behoefte aan hul praktiese waarde. Heropbou verteenwoordig 'n tyd van "kwoteoretiese vryheid" vir Afro-Amerikaners en vir baie was die deelnemingservaring skaars anders as slawerny. Diegene wat na stedelike of landbouwerk in die Noorde gemigreer het, het hierdie ritmiese tradisie nog steeds saamgeneem. Baie temas werkliedjies het geleidelik uitgebrei tot blues -lirieke wat aan die begin van die 20ste eeu ontwikkel het. Dit was veral die geval met liedjies wat stadig en onheilspellend was.
Barlow in Opkyk na onder, die opkoms van Blues -kultuur herinner ons aan die verband tussen werkliedere en slawerny en gee insig van Frederick Douglass:
[Barlow] Werkliedjies is oor die algemeen aangemoedig deur die slawe -eienaars, wat dit as 'n manier beskou het om die slawe se werkuitset te verhoog en hul moraal te behou. Vir die slawe was die aard van hul werk egter straf, nie selfvervulling nie. Soos Frederick Douglass verduidelik, het die gebruik van werkliedere verband gehou met hul bedanking of weerstand teen dwangarbeid:
Daar word gewoonlik van slawe verwag om te sing sowel as om te werk. 'N Stil slaaf hou nie van meesters of opsieners nie. . . . Dit is moontlik die gevolg van die byna konstante sang wat in die suidelike state gehoor word. . . .Ek was baie verbaas sedert ek noordwaarts gekom het om persone te vind wat kon praat van die sang onder slawe as 'n bewys van hul tevredenheid en geluk. Dit is onmoontlik om 'n groter fout te bedink. Slawe sing die meeste as hulle ongelukkig is. Die liedere van die slawe verteenwoordig die smarte van sy lewe en hy word daardeur verlig, net soos 'n seer hart deur sy trane verlig word. Dit is ten minste my ervaring.
Die saamstel van werkliedjies, soos die meeste Afro-Amerikaanse volksmusiek, is spontaan en gesamentlik is dit gewoonlik 'n onmiddellike kommer of het dit verwys na 'n gebeurtenis in die lewens van die slawe.
Die primêre bron wat ons gevind het en kan aanbeveel vir ander wat in hierdie medium belangstel, is:
Negers werkliedere en oproepe. Eds. BA. Botkin en Alan Lomax-1943. Library of Congress Archive of Folk Culture (Rounder Records, 1999)
Die liedjies, ritmes en toepassings wat aangebied word, is:
Solostem, sommige met kenmerkende klinkkwaliteite, tonaliteit of ritme:
Tamping Ties (Henry Truvillion) - herskep die omgewing en die stamp van spoorweë
dasse, met stokke.
Arwhoolie (Thomas Marshall) en maak 'n mielielandholler
Quittin & rsquo Time Song II & van watter instrument klink dit?
You Got My Letter (Willis Proctor) & ndash Georgiese See -eilande Sny # 5 let op die sleepslag.
I Wonder What & rsquos the Matter (& ldquoLightning & rdquo and Group, Darrington State Farm, TX) - Negers werkliedjies & ndash Sny # 14 & ndash let op tempo/ritme in hierdie gevangenislied
Dit laat 'n mens lankal sleg voel Negers werkliedjies - #18 & let op die ryritme van hierdie begeleiding by & lsquodouble cut & rsquo bylwerk.
Soos die Lomaxes gevind het, verskil die beweging van hierdie liedjies blykbaar meer in ooreenstemming met die vinnige of stadige ritme van die werk as met die buie van die sangers. Terwyl die sielkundige verband ons by die blues kan lei, laat die werksliedere en hollers ons toe om die brug van sekulêre slaweliedjies na die blues te deel. Die woorde van hierdie liedjies was nie bedoel vir die oor van die Here nie, en ook nie vir die oor van die wit baas nie. In hulle sou die neger waarskynlik sy vrye en oop gemoed spreek. & Rdquo
Ander liedjies wat u moet oorweeg:
Southern Journey: Early Times, liedjies vir die daaglikse lewe in Georgia Sea Islands. The Alan Lomax Collection, Vol 13. Rounder Records, 1998. Veral die volgende snitte:
#4-Row the Boat, Child (deur Peter Davis) & ndashCall & amp Reaksie roei-liedjie
#19 -The Old Tar River - 'n sleeplied
Southern Journey: Eastern Shores Choirs, Quartets, and Colonial Era Music. The Alan Lomax Collection, Vol 8. Rounder Records, 1998. Veral die volgende snit:
Negers werkliedere en oproepe
Sny #3- Verhoog die loodlyn (Sam Hazel) en sny #4 Mississippi klinkende oproepe (Joe Shores) wat verwys na die praktiese gebruik van die term & lsquomark twain & rsquo.
Sny #9 & ndash Possum Was an Evil Thing (Henry Truvillion) en maak 'n wandelende liedjie met jodelkwaliteit [aangebied deur Mike Seeger]
Sny #16 & ndash The Rock Island Line (groep van Cummins State Farm, AK) en baie opgewonde oproep/reaksie met koor.
Studente sal op 'n aantal maniere aangemoedig word om aan die ritmes deel te neem:
toon stapdansritmes met a cappella -begeleiding
die klas sit in 'n sirkel met houtstukke (verskillende lengtes) om die ritmes te tik tydens die -musiek gespeel (klap kan vervang word waar houtstukke 'n probleem kan wees)
klein groepies kan die oorspronklike toepassings van die werkliedmusiek uitbeeld:
dryf die span
Volgende studente moet hul eie tipes (nie-dansende) fisieke aktiwiteit identifiseer, sê:
om 'n vriend in die skare te sien en sy/haar aandag te trek
pronk vir die onderwyser/vir vriende
Hulle moet 'n ritme kies wat by die beoogde doel pas en hul eie skree, solo of oproep/reaksie skep, die woorde indien en die finale produk vir die klas uitvoer.
Afsluiting van refleksie oefening
Hoe beïnvloed die instel van 'n aktiwiteit op musiek 'n persoon se houding teenoor die taak?
Wat is 'n paar voordele vir groepsgesang tydens die werk?
Was werksliedere & ldquowork & rdquo, & ldquoperformance & rdquo, of & ldquomeditation & rdquo?
Uitbreiding van aktiwiteit
Soek voorbeelde van werkoproepe wat die verkoop van goedere en dienste in stede aan die einde van die 19de eeu bevorder
Sea shanties wat gebruik word om werk te vergemaklik (veral anker trek) gevangeniskettingbendes en militêre opleiding.
Vergelyk/kontrasteer Hollers met voorbeelde van Blues en Spirituals (Mule Skinner Blues?)
Barlow, William. Opkyk na onder, die opkoms van Blues -kultuur. Temple University Press, Philadelphia. 1989.
Negers werkliedere en oproepe. Eds. BA. Botkin en Alan Lomax-1943. Library of Congress Archive of Folk Culture (Rounder Records, 1999) (
Southern Journey: Early Times, liedjies vir die daaglikse lewe in Georgia Sea Islands. The Alan Lomax Collection, Vol 13. Rounder Records, 1998.
Southern Journey: Eastern Shores Choirs, Quartets, and Colonial Era Music. The Alan Lomax Collection, Vol 8. Rounder Records, 1998
Lirieke vir Afro-Amerikaanse werkliedjies en Hollers
van Negers werkliedere en oproepe
Dan hou hulle die middernagpos.
Moenie omgee waarheen in die wêreld ek gaan nie.
Maar dit is die ding wat my trots seermaak,
Quittin & rsquo Time 2
O, donker sal my hier vang,
Jy het my brief gekry
van Southern Journey: Early Times, liedjies vir die daaglikse lewe in Georgia Sea Islands.
Die president van die Mayme A. Clayton Library & amp Museum in Culver City, Kalifornië, het 'n ongewone boek in sy ontslape moeder en 'n buitengewone versameling Afro -Amerikaanse artefakte ontdek.
Die klein, lapgebinde boek, getiteld Slave Songs van die Verenigde State, het 'n publikasiedatum van 1867 en bevat 'n versameling van 136 plantasieliedjies.
Kan dit die eerste boek van Afro -Amerikaanse spirituals wees wat ooit gepubliseer is?
Geskiedenis speurders ondersoek die gekodeerde boodskappe en die melodieë wat die grondslag gelê het van moderne blues, gospel en protesliedjies van toekomstige geslagte.
Seisoen 6, episode 11
Wes Cowan Plek:
Kalifornië en Washington D.C.
Eenheid 4: Burgeroorlog en heropbou
Hierdie les is deel van 'n eenheid oor slawerny. Dit kan ingesluit word nadat die slaweweerstand gedek is en die ondergrondse spoorweg bekendgestel is. Die geheime en gevaarlike aard van hierdie onderwerpe spreek veral die middelbare skoolverbeelding aan, en identifisering met slawe en vlugtige toestande kan maklik gebeur.
Voordat ek met hierdie les begin het, sou ek gewys het Die Sellin & rsquo van Jamie Thomas, 'n film oor 'n voortvlugtende slawefamilie en ontsnapping van rsquos op die Underground Railroad (geskik vir hoërskool- en laerskoolleerlinge). Ek sou hierdie les ook verbind met 'n kunsaktiwiteit oor die moontlikheid van verborge boodskappe in slawe -quilts.
Liedjies wat in les gebruik word:
& ldquoVolg die Drinkgourd & rdquo (lirieke hieronder)
& ldquoO Kanaän & rdquo (lirieke hieronder)
& ldquoWade in the Water & rdquo (lirieke hieronder)
& ldquoSteal Away & rdquo (lirieke hieronder)
African American Spirituals: The Concert Tradition, Vol. 1. Washington, DC: Smithsonian Folkways Recordings, 1994.
Allen, William Francis Garrison, Lucy McKim en Ware, Charles Pickard. Slave Songs van die Verenigde State. Baltimore: Genealogical Publishing Co., Inc., 1992.
Bradford, Sarah. Harriet Tubman: Die Moses van haar mense. New Jersey: Carol Publishing Group, 1961.
Douglass, Frederick. Vertelling oor die lewe van Frederick Douglass 'n Amerikaanse slaaf. Cambridge: Harvard University Press, 1967.
Douglass, Frederick. My slawerny en my vryheid. New York: Dover Publications, Inc., 1969.
Finkelman, Paul, red. & ldquo Rebellies, weerstand en weghol in die slawe -suide. & rdquo Artikels oor Amerikaanse slawerny, Vol. 13. New York: Garland, 1989.
Visser, Miles Mark. Negerslawe -liedjies in die Verenigde State. New York: The Citadel Press, 1953.
& ldquoFlight to Freedom: The Underground Railroad. & rdquo Princeton, New Jersey: Films for the Humanities and Sciences, 1995.
Harris, Kim en Reggie. Musiek van die Underground Railroad. Hemelvaartrekords, 1993.
Root, Deane L. Donley, Susan K. Haines, Kathryn Miller en Whitmer, Mariana S. Stemme oor tyd. Pennsylvania: Universiteit van Pittsburgh, 2004.
& ldquoThe Sellin & rsquo van Jamie Thomas. & rdquo Princeton, New Jersey: Films for the Humanities, Inc., 1996.
Thomas, Velma Maia. Geen mens kan my verhinder nie. New York: Crown Publishers, 2001.
Werk, John W., red. Amerikaanse negerliedjies en spirituals. New York: Crown Publishers, 1940.
Lees Velma Maia Thomas & rsquo kragtige definisie van spiritual uit haar boek, Geen mens kan my verhinder nie, bladsy 12.
Ken 'n skryf-paar-deel-aktiwiteit toe:
Skryf oor 'n kinderjare -ervaring wat geheimhouding behels of in kode kommunikeer.
Beskryf metodes wat gebruik word, doelwitte (verberg of onthul?), Materiaal wat nodig is (seine, simbole, kodewoorde, ens.).
Deel hierdie opdrag met 'n klasmaat.
Kodes en seine is nuttig in die werklike lewe (militêr en regering, rekenaarafkortings wat tieners ken en ouers nie, ens.).
Gedurende die tyd was poësie en liedjies 'n manier om verborge idees oor te dra (rympies met politieke verwysings, en ldquoPuff The Magic Dragon, ens.).
Liedjies het krag deur hul woorde, betekenis en/of melodie en musiek. (Vra studente op hierdie stadium om te dink of vry te skryf oor 'n liedjie wat 'n boodskap of 'n spesifieke betekenis in hul eie lewe het.)
Spirituals (godsdienstige liedere wat 'n sterk geloof in God en die hemel uitstraal) was die liedjies wat kragtige gevoelens en betekenis vir slawe meegedeel het.
Alhoewel die behoefte aan geheimhouding en die mondelinge tradisie van slaweliedjies die hoeveelheid inligting wat in slawekode -liedjies beskikbaar is, ernstig beperk, kan ons 'n paar besonderhede oor verborge boodskappe in 'n paar spirituals opspoor.
Die bekendste slawekodelied is & ldquoVolg die Drinkende Kalebas. & Rdquo Verduidelik dat minder bekende spirituals ook verborge boodskappe aan slawe oorgedra het. Ons sal drie hiervan ondersoek, asook herbesoek & ldquoVolgend die Drinkgourd, & rdquo in die volgende aktiwiteite.
Aktiwiteit I (5 minute)
Laat pare of drieë dinkskrums maak oor 'n geskrewe lys van vandag se gewilde liedjies met verborge boodskappe en deel dan die lys met die klas.
Ontlok die idee dat liedjies uit alle tydperke betekenis het wat soms voor die hand liggend is, soms verborge.
Aktiwiteit II (10 en 15 minute)
Laat studente met behulp van 'n klaskamerkaart of 'n atlasbron hierdie plekke opspoor wat geografiese doelwitte was van vlugtelinge of verborge verwysings in spirituals:
Benoem hierdie plekke op 'n buitelynkaart van die Verenigde State. Studente moet ook kleur of skaduwee gebruik om aan te dui watter slaattoestande en watter vrye state is.
Aktiwiteit III (30 minute)
Baie studente is blootgestel aan hierdie lied en die verhaal van Harriet Tubman in laerskole. Dit is bedoel om 'n hersieningsaktiwiteit te wees. Daar is baie webwerfplanne vir hierdie spesifieke liedjie.
Versprei die woorde na & ldquoVolg die Drinkgourd & rdquo (sien hieronder).
Hou 'n sterkaart beskikbaar. Vra studente om die Big Dipper op te spoor. Gaan die belangrikheid van die verborge boodskappe na, indien nodig. Verwys na die plekke op die kaart wat vermoedelik deel uitmaak van die verborge boodskappe in hierdie geestelike.
Verdeel studente in pare of drieklasse en versprei die DENK OOR 'N LIED werkblad (hieronder). Laat studente die vrae bespreek en hul idees skryf.
Deel met die klas in 'n groepbespreking.
Speel die liedjie voor of na die werkbladaktiwiteit en laat studente saamsing. (Harris, Musiek van die Underground Railroad.)
Aktiwiteit IV (60 minute)
Hersien biografiese besonderhede oor Frederick Douglass (uit handboek, webwerf, ens.).
Versprei die gedeelte uit Frederick Douglass & rsquos Autobiography, wat sy kommentaar op sang onder slawe is. Vra studente om stil te lees en dan kortliks skriftelik of mondelings te reageer.
Lees Frederick Douglass en rsquos se woorde hardop oor sy ontsnapping. (Voorbeeld hiervan om te besluit oor die toepaslike lengte.)
Versprei die woorde na & ldquoO Kanaän & rdquo (hieronder). As dit moontlik is om 'n opname te vind, speel dit vir studente terwyl hulle die woorde lees.
Gebruik die vrae uit die DINK OOR 'N LIED -werkblad om 'n klasbespreking te genereer.
Aktiwiteit V (40 en langer as 50 minute)
Gee 'n kort opstel (100 woorde): & ldquo Beskryf 'n tyd toe jy bang was. Waarvoor was u veral die bangste voor die ervaring? Het dit na die ervaring gelyk asof u vorige gedagtes en vrese erger was as die ervaring self? Waarom of hoekom nie? & Rdquo
Bespreek watter fisiese kenmerke (landvorme en waterliggame) voordele en nadele het vir iemand wat uit gevaar vlug. Waarom sou 'n rivier of watermassa belangrik wees vir iemand wat vlug? Watter vrese kan werklik of verbeeld word as 'n vlugteling uitdagende fisiese eienskappe in die gesig staar?
Versprei die woorde na beide weergawes van & ldquoWade in the Water, en rdquo (hieronder). Speel die musiek en laat studente saamsing. (& ldquoAfrican American Spirituals & rdquo)
Bespreek wat die woorde en idees in beide weergawes vir 'n vlugtige slaaf kan vertel.
Laat studente 'n aspek van die verborge boodskap in hierdie lied illustreer. 'N Onderskrif moet op hul tekening verskyn om die betekenis daarvan te verduidelik.
Aktiwiteit VI (15-20 minute)
Versprei die woorde na & ldquoSteal Away & rdquo (hieronder). Speel die liedjie en laat studente saamsing. (& ldquoAfrican American Spirituals & rdquo)
Wat is die betekenis van steel in hierdie geestelike? Watter metafore word gebruik? Waarvoor kan die donder, basuin en groen bome staan? Waarom bewe die sondaar?
Aktiwiteit VII (20 minute)
Om saam met die film te gebruik Die Sellin & rsquo van Jamie Thomas.
Skryf 'n kort opstel (ongeveer 100 woorde): Watter liedjies dink jy het Jamie Thomas en sy ouers moontlik geïnspireer? Oorweeg die tydperk voordat hulle met hul ondergrondse spoorwegervaring begin het, sowel as die vlug self. Ondersteun u idees met duidelike beredenering.
Aktiwiteit VIII (40 minute)
Ontlok idees oor situasies in die huidige en rsquos -wêreld waar 'n gekodeerde lied nuttig of nodig kan wees. Fotostateer en deel 'n nuusartikel oor 'n huidige gebeurtenis waarmee studente vertroud is (byvoorbeeld die oorlog teen terreur in Afghanistan, Guantanamo -gevangenes, gyselaars in Irak).
Bespreek watter tipe liedjie en watter woorde/frases gebruik kan word om verborge betekenis oor die situasie wat in die nuusartikel beskryf word, oor te dra.
Ken een van die slawekode -liedjies in hierdie les toe vir die volgende skryfopdrag:
Skryf nuwe lirieke wat verband hou met die huidige situasie van die nuusartikel, met behulp van die toegewyde slawelied. Sluit 'n paragraafuitleg in van wat u lirieke en rsquo -kodes en betekenisse is. Wees voorbereid om in die klas te deel.
Aktiwiteit IX (40 minute)
Stel jou voor dat jy 'n kondukteur van die Underground Railroad is en 'n gekodeerde boodskap wil gee aan slawe wat jy van plan is om te help vlug na Kanada. Skep 2 of 3 verse op 'n bekende deuntjie wat die vlugtelinge sal inlig. Die deuntjie kan so eenvoudig wees soos & ldquoRow, Row, Row your Boat, & rdquo & ldquoLullaby en Good Night, & rdquo ens. Kies u woorde versigtig. Oorweeg dit om bekende plaaslike plekke op te neem terwyl u saamstel. Wees voorbereid om die gekodeerde woorde en idees te verduidelik voordat u dit aan die klas voorhou.
Nota aan die onderwyser: Dit kan nuttig wees om die klas 'n lys saam te stel van bekende, stadige liedjies wat vir hierdie aktiwiteit gebruik kan word.
Een van die ondergrondse treinspore wat na bewering gekodeer is, is 'Follow the Drinkin' Gourd '.  Die titel van die liedjie verwys na die stervorming ('n asterisme) in Amerika bekend as die Big Dipper en in Europa as The Plough. Die wysersterre van die Big Dipper pas by die North Star. In hierdie lied word die herhaalde reël "Follow the Drinkin 'Gourd" dus dikwels geïnterpreteer as instruksies vir ontsnapende slawe om noord te reis deur die North Star te volg, wat hulle na die noordelike state, Kanada en vryheid lei: die lied kodeer oënskynlik ontsnappingsinstruksies en 'n kaart van Mobile, Alabama langs die Tombigbee -rivier, oor die skeiding na die Tennessee -rivier, dan afloop na die plek waar die Tennessee- en Ohio -riviere in Paducah, Kentucky, ontmoet. 
'N Ander liedjie met 'n beroemde geheime betekenis is' Now Let Me Fly ' wat verwys na die Bybelse verhaal van Ezekiel's Wheels.  Die lied praat meestal van 'n beloofde land. Hierdie liedjie het moontlik die moraal en die gees van die slawe versterk en hulle hoop gegee dat daar 'n plek is wat beter wag as waar hulle was.
Volgens sommige word 'Go Down Moses', 'n geestelike wat die Bybelse verhaal van Moses in Exodus uitbeeld wat sy volk na vryheid lei, 'n gekodeerde verwysing na die kondukteurs op die Underground Railroad. Die onderdrukker in die lied is die farao, maar in die werklike lewe sou die slawe -eienaar gewees het.
Musiek is vandag belangrik in die godsdiens van Afro -Amerikaners, net soos in die vertel van vryheid.       
Frederick Douglass was 'n ontsnapte slaaf en 'n afskaffingskrywer. In sy 19de-eeuse outobiografie, Vertelling oor die lewe van Frederick Douglass, 'n Amerikaanse slaaf (1845), gee Douglass voorbeelde van hoe die liedjies wat deur slawe gesing is, verskeie betekenisse gehad het. Sy voorbeelde word soms aangehaal om die bewering van gekodeerde slaweliedjies te ondersteun. Douglass bied ook interessante opmerkings, maar nie duidelike bewyse nie My slawerny en vryheid: "'N Ywerige waarnemer het moontlik herken in ons herhaalde sang van' O Kanaän, lieflike Kanaän, ek is op pad na die land Kanaän 'iets meer as 'n hoop om die hemel te bereik. Ons wou die noorde bereik - en die noorde was ons Kanaän. Ek het gedink ek hoor hulle sê:/ Daar is leeus in die pad,/ ek verwag nie om hier te bly nie/ nog baie langer hier/ was 'n gunsteling lug en het 'n dubbele betekenis. In die lippe van sommige beteken dit die verwagting van 'n spoedige dagvaarding na 'n wêreld van geeste, maar in die lippe van ons geselskap beteken dit eenvoudig 'n vinnige pelgrimstog na 'n vrystaat en bevryding van al die euwels en gevare van slawerny. "
Douglass se waarnemings hier dien ook nie as 'n duidelike bewys van die suksesvolle gebruik van gekodeerde liedtekste om ontsnapte slawe te help nie, wat hy hier skryf, slegs van sy klein groepie slawe wat mekaar aanmoedig terwyl hulle hul planne om te ontsnap voltooi, nie van wydverspreide nie gebruik van kodes in liedlirieke. Aan die begin van hierdie selfde paragraaf skryf hy dat die slawe -eienaar heel moontlik die eenvoudige kode wat hulle gebruik het deurdink: "Ek is meer geneig om te dink dat hy ons vermoed het, want ... ons het baie dom dinge gedoen, baie goed bereken om agterdog te wek. " Douglass bespreek onmiddellik hoe hul herhaalde sang van vryheid een van die 'baie dom dinge' was.
Terwyl baie meen dat die verhale wat oor die liedjies van die Underground Railroad vertel word, waar is, is daar ook baie skeptici. Sommige beweer dat liedjies van die Underground Railroad 'n stedelike legende is wat uit die latere 20ste eeu en die begin van die 21ste dateer.
Skeptici beweer dat die legende deur geloofwaardige skrywers opgeneem is en as historiese dokumentasie as feit gepubliseer is. Sommige skrywers wat meen dat die lied instruksies bevat om slawerny te ontsnap, erken die kortstondige aard van mondelinge geskiedenis, en gebruik dikwels frases soos 'veronderstel', 'volgens folkloriste' en 'gospeloloë' om hul stellings voor te skryf.
Baie gewilde bronne beweer dat spirituals en ander liedjies, soos "Steal Away" of "Follow the Drinkin 'Gourd", gekodeerde inligting bevat en individue gehelp het om die spoorweg te navigeer, maar hierdie bronne bied weinig tradisionele argiefbewyse om hul bewerings te staaf. Sommige geleerdes wat hierdie bewerings ondersoek het, is geneig om te glo dat hoewel die slaweliedjies beslis hoop uitgespreek het vir die verlossing van die smarte van hierdie wêreld, hierdie liedjies geen letterlike hulp vir weggeloopte slawe was nie.  
Daar is egter bewyse dat die dirigent van die Underground Railroad, Harriet Tubman, ten minste twee liedjies gebruik het. Sarah Bradford se biografie oor Tubman, Tonele in die lewe van Harriet Tubman, gepubliseer in 1869, haal Tubman aan dat sy 'Go Down Moses' gebruik het as een van die twee liedjies om te kommunikeer met vlugtende slawe wat uit Maryland ontsnap het. 
Die teorie het moontlik ontwikkel uit die uitbreiding van 'n volksverhaal   wat in John A. Lomax se boek uit 1934 gevind is Amerikaanse ballades en volksliedere. In sy voorwoord tot "Foller de Drinkin 'Gou'd", bladsy 227 in sy afdeling oor rolle, haal hy 'n verhaal van HB Parks aan:' Een van my ooms, wat met die spoorwegbeweging verbind was, onthou dat in die In die rekords van die Anti-Slavery Society was daar 'n verhaal van 'n peg-leg matroos, bekend as Peg-Leg Joe, wat 'n aantal reise deur die Suide gemaak het en jong negers aangespoor het om weg te hardloop en te ontsnap ... Die hooftoneel van sy aktiwiteite was in die land noord van Mobile, en die roete wat in die liedjie beskryf word, het noordwaarts gevolg tot by die oploop van die Tombigbee-rivier, vandaar oor die skeiding en langs die Ohio-rivier na Ohio ... die peg-been matroos sou ... hierdie lied vir die jongmense leer slawe en wys hulle die merk van sy natuurlike linkervoet en die ronde gat wat deur sy penbeen gemaak is. plek in die plek van die regtervoet ... Niks meer kon gevind word met betrekking tot die man nie ... 'Drinkin' gou ' d 'is die Great Dipper ...' Die groot 'groot' van die Ohio.  
Liedere van slaweweerstand
Afrikane wat met geweld na die Amerikas vervoer is, uit hul huise, gesinne en kulture verwyder, het verskillende vorme van passiewe en aktiewe weerstand gebruik. Hierdie mans, vroue en kinders is gedwing om nuwe name te neem en nuwe gesinne te stig. Hulle is geteel, gekoop en verkoop, en aktiewe weerstand is onmiddellik en hard gestraf. Baie slawe-eienaars het toegelaat dat hul slawe slegs liedjies en spirituals werk. Hierdie tipe liedjies het daartoe gelei dat eienaars glo dat hulle slawe hul plek in die samelewing aanvaar en dat hulle tot 'n nuwe Christelike geloof oorgaan.
Musiek kan die werk makliker laat lyk en die werksdag vinniger verbygaan, en liedlirieke bevat dikwels gekodeerde boodskappe. Hierdie liedjies kan emosies aanspoor na 'n algemene oorsaak, aanwysings langs die ondergrondse spoorlyn gee, of slawe oproep om opstand te open. Algemene beelde in spirituals sluit in die uittog as 'n sinspeling op hul eie vryheid van slawerny, die Jordaanrivier soortgelyk aan die Ohio- of Mississippirivier, afhangende van die geografiese ligging, Moses as kondukteur van die ondergrondse spoorweg en die hemelse soldaat as 'n afskaffer.
Die bestudering van hierdie liedere belig die lewens en motiverings van diegene wat in slawerny gehou word. Hulle bied 'n blik op die daaglikse lewens van Afrika- en Afro-Amerikaanse slawe en kan hoop, vrese, drome en nagmerries uitlig. Spesiale versamelings en argiewe bevat 'n aantal materiale wat hierdie onderwerp weerspieël, insluitend bladmusiek en lirieke: Slave Songs van die Verenigde State, gepubliseer in 1867 Afro-Amerikaanse volksliedere: 'n studie in rasse- en nasionale musiek deur Henry Edward Krehbiel, gepubliseer in 1914 Negerliedjies uit Alabama versamel deur Harold Courlander met musiek getranskribeer deur John Benson Brooks, gepubliseer in 1960 Liedere van werk en vryheid deur Edith Fowke en Joe Glazer, gepubliseer in 1960.
Negro Spirituals and Slave Songs - Titels indeksblad
Die term word meestal gebruik om 'n godsdienstige neger-volkslied aan te dui, wat eers in die suide van die Verenigde State tydens die slawernyperiode afkomstig was. Alhoewel dit in slawerny gebore is, word die tradisies daarvan voortgesit en die Spirituele as musikale genre bly tot vandag toe. Volgens die bekende negermusikant dr. Melville Charlton, orrelis van die Union Theological Seminary in New York vir 18 jaar, is & quota Spiritual in 'n spesifieke sin 'n Amerikaanse neger-godsdienstige volkslied. & Quot Hy sou ook enige neger-godsdienstige lied insluit, nie saamgestel, in hierdie kategorie. J. Rosamond Johnson, wat die musiek van sy ras baie bestudeer, gesing en gekomponeer het, definieer 'n geestelike as 'n Amerikaanse neger-volkslied, wat se ritme is afgelei van die Afrikaanse tom-tom-beat, met die inhoud van die teks gebaseer op gebed en godsdienstige ywer ingestel op die kenmerkende musikale kadens van die negermelodie. & quot Sy broer, James Weldon Johnson, wat 'n baie begripvolle en leersame voorwoord vir die versameling Spirituals van mnr. Johnson geskryf het, verwoord dit in effens ander woorde wanneer hy skryf, & quotThey are godsdienstige volksliedere afkomstig van die neger in die suide en streng gebruik word vir godsdienstige aanbidding. & quot Harry T. Burleigh, wat net so bekend is as komponis en solis van die St. Geestelik soos volg:
Die plantasieliedjies, bekend as Spirituals, is die spontane uitstorting van intense godsdienstige ywer en het hul oorsprong hoofsaaklik in kampbyeenkomste, herlewings en ander godsdienstige oefeninge. Hulle is nooit saamgestel nie, maar het begin lewe, gemaak uit die hitte van godsdienstige ywer, tydens 'n uitgerekte ontmoeting in die kamp of kerk, as die eenvoudige, ekstatiese uiting van heeltemal onbewuste gedagtes, en is feitlik die enigste musiek van Amerika wat aan die wetenskaplike definisie voldoen van volkslied. & quot Mnr. Burleigh verklaar dan dat diepe spiritualiteit en ritme noodsaaklike komponente is en die nogal indrukwekkende stelling maak dat die stem nie so belangrik is as die gees nie.
Dit sou uit hierdie verskillende definisies blyk dat daar verskeie fundamentele eienskappe van die Geestelike is, naamlik: oorsprong onder die suidelike negers, dat dit onbestaanbaar sal opgegroei het, die onderwerp van godsdiens en 'n kenmerkende melodie gehad het waarvan die ritme gebaseer is. die inheemse Afrikaanse tom-tom beat en laastens dat dit die spontane uitstorting van die gees moet wees. Hulle is geskik vir gesang, gebruik dikwels 'n oproep-en-antwoord-struktuur tussen die leier en die groep.
Sommige van die liedjies strek oor verskeie skerms. Om te voorkom dat bladsye stadig laai, word slegs die eerste bladsy vertoon. In hierdie gevalle moet u dit doen LAAI die PDF -lêer af om al die liedjiebladsye te sien.
As u 'n weergawe van die liedjie benodig, kan u dit aflaai (sonder baniere of advertensies) om dit af te laai via die skakel onderaan die liedbladsye..
Slawe Liedere - Geskiedenis
Befondsing deur die Library of Congress/Ameritech National Digital Library Competition ondersteun die elektroniese publikasie van hierdie titel.
Teks geskandeer (OCR) deur Robin Roenker
Beelde geskandeer deur Robin Roenker
Teks gekodeer deur Andrew Leiter en Jill Kuhn
(titelblad) Slave Songs of the United States.
William Francis Allen, Charles Pickard Ware en Lucy McKim Garrison
xliv, 115 bls.
Belnommer M1670 .A42 (Versameling seldsame boeke, Universiteit van Noord -Carolina by Chapel Hill)
Toe verskeie verse van 'n lied oor twee bladsye in die oorspronklike teks gebreek is, is die hele vers getranskribeer op die bladsy waarop die vers begin het.
Alle aanhalingstekens regs en links word onderskeidelik as 'en' gekodeer.
Alle strepies word gekodeer as -
Aanduiding in reëls word nie bewaar nie.
Lopende titels word nie bewaar nie.
Speltoets en verifikasie teen gedrukte teks met outeur/redakteur (SoftQuad) en Microsoft Word speltoetsprogramme.
SLAF LIEDE VAN DIE VERENIGDE STATE.
New York: A. SIMPSON & amp. 1867.
INGETREEK volgens Act of Congress, in 1867, deur A. SIMPSON & amp. CO., in die kantoor van die kantoor van die distrikshof van die Verenigde State vir die suidelike distrik van New York.
AGATHYNIAN PERS, Duane Street 60, New York.
Die musikale vermoë van die negeras word al soveel jare erken dat dit moeilik is om te verduidelik waarom daar tot dusver geen stelselmatige moeite gedoen is om hul melodieë te versamel en te bewaar nie . Meer as dertig jaar gelede het die plantasie-liedjies verskyn wat 'n rukkie so buitengewoon gewild was, en as 'Coal-black Rose', 'Zip Coon' en 'Olie Virginny-nebberband' opgevolg is deur valse nabootsings, vervaardig volgens die ietwat sentimentele smaak van ons die gemeenskap, was die feit dat dit 'quotnegro -melodieë' genoem is, self 'n huldeblyk aan die musikale genie van die wedloop. *
en 160 dit is gesing met woorde wat begin, & quotWay down in Raccoon Hollow. & quot
#160 die Port Royal -eilande, in 1861. Die agente van hierdie missie was nie lank besig om Bladsy ii te ontdek nie
die ryke musiek wat by hierdie half-barbaarse mense bestaan ​​het, en toe besoekers uit die noorde op die eilande was, was daar niks wat die moeite werd was om te sien as 'n 'quotshout' of die 'mense' te hoor sing hul 'quotsperichils'. van hierdie laaste, van besondere verdienste, *
* Die eerste sewe spirituals in hierdie bundel, wat gereeld by die kerk gesing is.
het gou gevestigde gunstelinge onder die blankes geword, en skaars 'n Sondag het by die kerk in St. van die viering van Julie, by die kerk, in 1864. Almal van hulle is gesing, en dan is die heerlike geskreeu: "Ek kan nie agterbly nie, my Heer, & quot. 'n geswaai van die liggame en 'n kopknik en 'n verligting van die aangesigte en ritmiese beweging van die hande, wat ek dink niemand teenwoordig ooit sal vergeet nie.
Aandag was, glo ek, die eerste keer in die openbaar op hierdie liedjies gerig in 'n brief van juffrou McKim, van Philadelphia, aan Dwight's Journal of Music, 8 November 1862, waaruit daar tans uittreksels gegee sal word. Ongeveer op dieselfde tyd het juffrou McKim twee daarvan gereël en gepubliseer, "Roll, Jordan" (nr. 1) en "Poor Rosy" (nr. 8)-waarskynlik in elk geval die twee beste eksemplare wat gekies kon word. Mnr. H. G. Spaulding het nie lank daarna 'n paar goed gekose eksemplare van die musiek gegee in 'n artikel getiteld & quotUnder the Palmetto, & quot in die Kontinentaal Bladsy iii
Maandeliks vir Augustus, 1863, onder hulle, & quotO Here, onthou my & quot (nr. 15), en & quotThe Lonesome Valley & quot (nr. 7). Baie ander persone stel hulself geïnteresseerd in die versameling van woorde en deuntjies, en dit lyk uiteindelik asof die gedeeltelike versamelings in die besit van die redakteurs, en waarvan hulle weet dat hulle in die besit van ander is, nie vergeet en verlore moet gaan nie, maar dat hierdie oorblyfsels van 'n samelewingstoestand wat oorlede is, bewaar moet word terwyl dit nog moontlik is. *
* Slegs die afgelope lente het 'n waardevolle versameling liedjies gemaak in Richmond, Va., Verlore gegaan in die Wagner. Geen kopie is gemaak van die oorspronklike manuskrip nie, sodat die moeite van hul versameling verlore gegaan het. Ons het gehoop dat ons dit sou gebruik om die huidige werk voor te berei.
en 160 en#160 krediet in die inhoudsopgawe gegee. Die grootste en akkuraatste enkele versameling wat bestaan, is waarskynlik die vervaardiging van mnr. Charles P. Ware, hoofsaaklik op Coffin's Point, St. Helena -eiland. Ons het dit die beste geag om hierdie bundel in sy geheel te gee; as basis van die huidige werk bevat dit al die lofsange tot by nr. 43. Die daaropvolgende, sover as nr. 55, is self versamel op die Capt. John Fripp en naburige plantasies op dieselfde eiland. In alle gevalle het ons woorde van ander bronne en ander plekke bygevoeg, sowel as variasies van die wysies waar dit ook al van voldoende belang was om dit te regverdig. Van die ander gesange en liedere Bladsy iv
ons het die ligging gegee wanneer dit vasgestel kon word.
. Ek het nog nooit heeltemal seker geword van my notasie sonder 'n nuwe vergelyking met die sang nie, en het dan gereeld gevind dat ek 'n paar foute begaan het. Ek voel egter vol vertroue dat daar geen belangrike foute is nie. Wat vir sommige 'n verkeerde weergawe lyk, is waarskynlik 'n variasie, want hierdie variasies is eindeloos en baie vermaaklik en leersaam.
Enigiemand moet ook afgeweer word deur probleme om die woorde aan te pas by die deuntjies. Die negers hou uitstekende tyd om te sing, en laat hulle nie deur 'n hindernis in die woorde skrik nie. Die mees hardnekkige Skriffrases of grepe uit gesange sal hulle dwing om met enige deuntjie wat hulle wil, plig te doen, en heldhaftig deur 'n trochaïese deuntjie aan die hoof van 'n kolom iambs spring met wonderlike vaardigheid. Ons het in elke geval 'n stel woorde sorgvuldig op elke melodie gerangskik, 'n mens moet dit die beste laat pas, soos die negers self doen.
Die beste wat ons kan doen, met papier en tipes, of selfs met stemme, sal egter slegs 'n dowwe skaduwee van die oorspronklike oordra. Die stemme van die bruin mense het 'n eienaardige eienskap wat niks kan naboots nie en die intonasies en delikate variasies van selfs een bladsy v
sanger kan nie op papier weergegee word nie. En ek wanhoop om 'n idee te gee van die effek van 'n nommer wat saam sing, veral in 'n ingewikkelde geskreeu, soos: "Ek kan nie agterbly nie, my Heer" (nr. 8) of "Draai, sondaar, draai om!" 48). Daar word nie ingesing nie dele, *
& quot hoor hierdie semi-woeste optredes. Met 'n baie min vaardige verwerking en instrumentasie, dink ek dat een of twee barbaarse gesange en kore van hulle ontlok kan word wat die fortuin van 'n opera sou maak. & Quot--Mevrou Kemble se lewe op 'n Georgiese plantasie, & quot bl. 218.
soos ons dit verstaan, en dit lyk asof daar nie twee is wat dieselfde ding sing nie-die hoofsanger begin die woorde van elke vers, dikwels improviseer, en die ander, wat & quotbase & quot, soos dit genoem word, slaan in met die refrein, of selfs by die solo, as die woorde bekend is. As die & quotbase & quot begin, stop die leier dikwels, en laat die res van sy woorde raai, of dit is moontlik dat dit deur een van die ander sangers opgeneem word. En dit lyk asof die & quotbasers & quot; hul eie grille volg, begin wanneer hulle wil en wanneer hulle wil, 'n oktaaf ​​bo of onder slaan (as hulle die deuntjie te laag of te hoog uitgeslaan het) of 'n ander noot wat akkoorde slaan , om die effek van 'n wonderlike komplikasie en verskeidenheid te produseer, en tog met die mees perfekte tyd, en selde met enige onenigheid. En wat dit nog moeiliker maak om 'n melodiedraad uit hierdie vreemde netwerk te ontrafel, is dat dit, soos voëls, nie gereeld voorkom dat hulle klanke tref wat nie presies deur die spektrum voorgestel kan word nie, en volop in Page vi
& quot gly van een noot na 'n ander, en draai en trap nie in geartikuleerde note nie. & quot & quotDit is moeilik, & quot skryf juffrou McKim, & quotto druk die hele karakter van hierdie negerballades uit deur bloot musikale note en tekens. Die vreemde draaie wat in die keel gemaak word, en die nuuskierige ritmiese effek wat geproduseer word deur enkele stemme wat met verskillende onreëlmatige tussenposes inkom, lyk amper onmoontlik om op die partituur te plaas as die sing van voëls of die klanke van 'n & AEligolian Harp. & Quot Daar is ook skynbare onreëlmatighede in die tyd, wat dit nie minder moeilik is om akkuraat uit te druk nie, en waarvan die nr. 10, 130,131 en (by uitstek) 128, voorbeelde is.
Nog steeds is die belangrikste deel van die negermusiek beskaafd in sy karakter-deels gekomponeer onder die invloed van assosiasie met die blankes, deels eintlik nageboots uit hul musiek. Dit blyk hoofsaaklik oorspronklik te wees in die beste sin van die woord, en hoe meer ons die onderwerp ondersoek, hoe eerliker lyk dit vir ons. In 'n paar liedjies, soos nr. 19, 23 en 25, word stamme van bekende deuntjies maklik opgespoor, en dit kan maklik wees dat ander soorte minder bekende musiek bevat, wat die slawe hul meesters hoor sing of speel het. *
* Ons het as vals verwerp "Gee my Jesus," "Klim Jacob's Ladder," (beide gesing in Port Royal), en "ek sal die vlerke van die oggend, & quot, wat ons vind in Metodiste-gesangboeke. 'N Paar ander, waarvan die karakter ietwat agterdogtig gelyk het, het ons nie die vrymoedigheid gehad om sonder direkte bewyse [.]
Aan die ander kant is daar baie min wat 'n intrinsiek barbaarse karakter het, en waar hierdie karakter wel voorkom, is dit hoofsaaklik in kort gedeeltes, vermengde Bladsy vii
met ander van 'n ander karakter. Sulke gedeeltes kan gevind word in die nr. 10, 12 en 18 en & quot; Becky Lawton & quot; byvoorbeeld (nr. 29), & quot; Sal ek sterf? & Quot (nr. 52) & quot & quotO'er the crossing & quot (nr. 93) kan heel moontlik suiwer afrikaanse oorsprong hê. Dit is inderdaad baie waarskynlik dat, as ons dit sou vind om meer van hul sekulêre musiek te kry, ons 'n ander gevolgtrekking moes gehad het oor die verhouding van die barbaarse element. 'N Meneer in Delaware skryf:
& quot Ons moet tussen hul nie-godsdienstige liedjies soek na die suiwerste eksemplare van negerminster, dit is opmerklik dat hulle die beste daarvan self oorgedra het na die gebruik van hul kerke-ek veronderstel op die beginsel van meneer Wesley dat 'dit nie reg is dat die duiwel al die goeie wysies moet hê nie'. Hulle leiers en predikers het hierdie verandering nie moeilik gevind nie, of hulle het ten minste so min moeite daaroor gehad dat 'n mens dikwels die goddelose bespeur uitsny, en onthul die oorsprong van hul mees plegtige 'gesange', ondanks die beste bedoelings van die digter en kunstenaar. Sommige van die bestes pure neger liedjies wat ek nog ooit gehoor het, was liedjies wat vroeër deur die swart stewedore, of miskien die bemanning self, van die Wes -Indiese vaartuie gesing is by die werwe in Philadelphia en Baltimore. Ek het meer as 'n uur lank gestaan ​​en na hulle geluister terwyl hulle die varkkoppe en bokse van hul vragte opgehys en laat sak het, een man wat die las van die lied (en die tou slap) en die ander slaan met die koor. Hulle sou sing in hierdie Bladsy viii
meer as 'n dosyn verskillende liedjies in 'n uur waarvan die meeste inderdaad 'niks godsdienstigs' kan bevat nie-'n paar daarvan, 'inteendeel, inteendeel'-maar oor die algemeen taamlik onskuldig en behoorlik in hul taal , en vreemd aantreklik in hul musiek en met 'n volumestem wat 'n vierkant of twee verder bereik het. Die arbeidsplan is nou ten minste in Philadelphia oorlede, en die liedjies, vermoed ek, het daarmee saamgegaan. Sodat hierdie optredes slegs te hore is onder swart matrose op hul vaartuie, of 'long-shore men in out-of-the-way'-plekke, waar die eerbiedwaardige persone se geleenthede taamlik min is. & Quot
Dit is die liedjies wat nog steeds op die Mississippi-stoombote gehoor word-wild en vreemd boeiend-een waarvan ons so gelukkig was om vir hierdie versameling te verseker . Dit is ook ongetwyfeld die musiek van die bruin brandweermanne van Savannah, grafies beskryf deur mnr. Kane O'Donnel, in 'n brief aan die Philadelphia Druk, en een waarvan hy vir ons gebruik kon bydra. Mnr. E. S. Philbrick is getref met die ooreenkoms van sommige van die roei-wysies by Port-Royal met die liedjies van die bootse wat hy op die Nyl gehoor het.
Die groter aantal liedjies wat in ons besit gekom het, blyk die natuurlike en oorspronklike produksie te wees van 'n ras van merkwaardige musikale kapasiteit en baie leerbaar, wat lank genoeg geassosieer met die meer gekultiveerde ras om deurdrenk te raak deur die manier en gees van Europese musiek-maar tog dikwels 'n duidelike tint van hul geboorteland Afrika te behou.
#160 illustreer die volle omvang van die vernedering van die dialek. Sulke uitdrukkings soos "Cross Jordan," "Here, onthou my," ek gaan huis toe, "Daar is genoeg ruimte in die hemel vir u," vind ons volop in metodistiese gesangboeke, maar met baie soek het ek amper geen spoor van die wysies. Die woorde van die fyn gesang, & quotPraise, lid & quot (nr. 5), word met baie min variasie gevind in & quotChoral Hymns & quot (No. 138). Die redakteur van hierdie versameling lig ons egter in dat baie van sy liedjies by negers in Philadelphia geleer is, en lt.-kol. Trowbridge vertel ons dat hy hierdie gesang voor die oorlog onder die bruin mense van Brooklyn gehoor het. *
* Ons het die woorde in die algemeen behou as gesing, selfs waar dit duidelik onsinnig is, soos in nr 89, so "Waarom beweeg jy nie so stadig nie?" . 22). Ons sal byvoeg dat & quotPaul en Silas, gebind in die tronk & quot (nr. 4) word gereeld gesing & quot; gebore Cyrus gebore in die tronk, & quot en die woorde van nr. 11 sou verskyn as & quot; ek neem my teks in Matchew en deur de Revolutions jy deur jou gammon, & quot & ampc. so & quotRingy Rosy Land & quot vir & quotRing Jerusalem. & quot
Vir 'n paar baie komiese voorbeelde van die manier waarop halfverstaan ​​woorde en frases deur hulle verdraai word, sien nrs 22, 23. 'n Ander illustrasie word gegee deur kolonel Higginson: +
& quot Die woorde 'Gordel aan die wapenrusting' was vir hulle 'n struikelblok, en geen wonder nie, totdat bladsy x
'n vernuftige oor het 'Guide on de army' vervang, wat dadelik aanvaar en universeel geword het. 'Ons sal oor die weermag lei en saamgaan', is nou die gevestigde weergawe op die see -eilande. & Quot
Ek het nooit eerlikwaar 'n sekulêre lied onder die Port Royal -vrymanne gehoor nie, en het nooit 'n musiekinstrument onder hulle gesien nie. Die laaste viool, besit van 'n wêreldse man, het verdwyn uit Coffin's Point en 'n jaar geweerskiet by Bay Pint. & Quot *
* ek e., November 1861, toe Hilton Head deur Admiral Dupont geneem is-'n goeie afspraak op die eilande.
In ander dele van die Suide is "vioolgesang", "kwaadliedere", "mielieliedjies", "quotjig-tunes", en wat nie, algemeen bekend oor die hele wêreld, die banjo en die "Jim Crow" -liedjies van dertig jaar gelede. Ons het daarin geslaag om slegs 'n paar liedjies van hierdie karakter te kry. Ons omgang met die bruin mense was hoofsaaklik deur die werk van die Freedmen's Commission, wat handel oor die ernstige en ernstige kant van die negerkarakter. Dit is inderdaad nie maklik om hulle te oorreed om hul ou liedjies te sing nie, selfs as 'n nuuskierigheid, dit is die gevoel van waardigheid wat met vryheid gepaard gegaan het. Dit is 'n ernstige begeerte dat 'n persoon, wat die geleentheid het, dit nou moet versamel, voordat dit te laat is.
By die maak van die huidige versameling het ons slegs op die oppervlak, en in 'n baie smal veld, opgetel. Die rykdom materiaal wat nog op die versamelaar wag, kan geraai word met 'n blik op die plekke van diegene wat ons het, en van Page xi
die feit, hierbo genoem, dat die meeste van die eerste drie-en-veertig van die versameling op 'n enkele plantasie gesing is, en dat dit baie seker is dat die stoorplekke van hierdie plantasie geensins uitgeput was nie. Natuurlik was daar konstante omgang tussen naburige plantasies ook tussen verskillende state, deur die verkoop van slawe van een na die ander. Maar dit is verbasend hoe min dit na plaaslike liedjies geraak het, wat selfs op aangrensende plantasies anders is. Die gunsteling van hulle almal, & quotRoll, Jordan & quot (nr. 1), word in Florida gesing, maar ek glo nie in Noord -Carolina nie. Gabriel se trompet (nr.4) en & quotWrestle on, Jacob & quot (No 6) kom waarskynlik uit Virginia, waar hulle gesing word sonder veel afwyking van die vorm wat gewoonlik in Port Royal No. 6 ook in Maryland gesing word. *
* Dit is die moeite werd om op te let dat 'n lied wat baie soos 'Arm Rosy' verlede lente gehoor is uit die hande van 'n stoomboot in die rivier in Ohio, die enigste woorde "Arme Molly, arme gal."
"John, John of the Holy Order" (nr. 22) word in Georgië en Noord -Carolina opgespoor, en "O'er the Crossing" (nr. 93) blyk die oorspronklike van Virginia te wees, waarvan die variasies in Suid -Carolina, Georgia, en Tennessee. As illustrasies van die traagheid waarmee hierdie liedere reis, kan genoem word dat die & quotGraveyard & quot (nr. 21), wat in die winter van 1863-4 gereeld op kapt. John Fripp se plantasie gesing is, nie Coffin's Point (vyf myl) bereik het nie ver) tot die volgende lente. Ek het dit self in Maart by Pine Grove, twee myl van laasgenoemde plek, gehoor. Iewers Bladsy xii
op hierdie reis is hierdie deuntjie opvallend verander, soos blyk uit die gegewe variasie, die vorm waarin ek gewoond was om dit te hoor. Nommer 38, 41, 42, 43, 118, 119, 122, 123, is na Coffin's Point gebring nadat mnr Ware vertrek het, deur vlugtelinge wat terugkeer na die plantasie van & quottown & quot en die Main. 74. Net so weet niemand die moeilikheid wat ek sien nie, en wat in 1865 in Charleston algemeen voorkom, is sedertdien na Coffin's Point geneem, baie min verander.
Hierdie gesange sal besonders interessant gevind word om die gevoelens, opinies en gewoontes van die slawe te illustreer. Oor die dialek sal ek op die oomblik nog lank praat. Een van hulle gebruike, waarna dikwels in die liedjies verwys word (soos in nommer 19), is die dwaal deur die bos en moerasse, onder godsdienstige opgewondenheid, soos die ou bakkers. Om godsdiens te kry, is by hulle om dit te & quotfin & quot; & quot; Molsy beskryf die ervaring van haar suster om godsdiens te soek: & quot las 'foun' em. & quot En op 'n dag, op pad om 'n bietjie te sien, vra ons Bristol of hy gaan:-& quot; Nee, mevrou, sou my nie toelaat nie-het nie 'n foon nie dit ting nog-ek was nie op my knieë in die moeras nie. & quot Van tegniese godsdienstige uitdrukkings, & quotseeker, & quot & quotbeliever, & quot & quotmember, & quot & ampc., die liedjies is vol.
Die eienaardigste en interessantste van hulle gebruike is die & quotshout, & quot, 'n uitstekende beskrywing waarvan ons mag kopieer uit die N. Y. Nasie van 30 Mei 1867:
"Dit is 'n seremonie wat die wit predikante geneig is tot afslag, en selfs van die bruin ouderlinge Page xiii
sommige van die meer diskrete probeer soms om moedeloos te word, en hoewel dit in die algemeen blyk dat hulle 'hy in de Book' of 'he dere-da in Matchew' dink, is dit steeds word nie as godslasterlik of onbehoorlik beskou as 'de chillen' en 'dem young gal' dit saans vermaak ter wille van die vermaak nie, en sonder 'n gedefinieerde bedoeling van 'lof'. Maar die ware 'geskreeu' vind plaas op Sondae of op 'lof'-aande deur die week, of in die lofprysinghuis of in 'n kajuit waarin 'n gereelde godsdiensvergadering gehou is. Heel waarskynlik is meer as die helfte van die bevolking van die plantasie bymekaar. Laat dit aand word, en 'n ligte houtvuur brand rooi voor die deur van die huis en op die vuurherd. Vir 'n geruime tyd kan 'n mens hoor, alhoewel op 'n goeie afstand, die luidrugtige vermaning of gebed van die presiderende ouderling of van die broer wat so 'n gawe het, en wat nie 'op die agterste sitplek' is nie-'n frase, die die interpretasie hiervan is 'onder die sensuur van die kerklike owerhede vir slegte gedrag'-en met gereelde tussenposes dra 'n ouderling 'n gesangeboekgesang, wat twee reëls op 'n slag gesing word, en wie se klaagliedere, gedra op die naglug, is onbeskryflik weemoedig. Maar die banke word teen die muur teruggedruk as die formele vergadering verby is, en oud en jonk, mans en vroue, pragtig geklede jong mans, groteske halfgeklede veldhande-die vroue oor die algemeen met gay sakdoeke gedraai om hul koppe en met kort rompe-seuns met versplinterde hemde en mansbroeke, jong meisies kaalvoet, Bladsy xiv
almal staan ​​op die middel van die vloer, en as die 'sperichil' geslaan word, begin dan eers loop en rondloop, een na die ander, in 'n ring. Die voet word skaars van die vloer gehaal, en die vordering is hoofsaaklik te wyte aan 'n rukende, rukende beweging wat die hele skreeu roer en gou sweetstrome na vore bring. Soms dans hulle stil, soms sing hulle die koor van die geestelike, en soms word die lied self ook deur die dansers gesing. Maar meer gereeld staan ​​'n orkes, saamgestel uit 'n paar van die beste sangers en uit moeg skreeuers, aan die kant van die kamer om die ander te 'baseer', sing die liggaam van die lied en klap hulle hande saam of op die knieë. Sang en dans is baie uiters energiek, en dikwels, as die geskreeu tot in die middel van die nag duur, verhoed die eentonige slag, die stamp van die voete slaap binne 'n half kilometer van die lofprysingshuis. & Quot
In die vorm wat hier beskryf word, is die & quotshout & quot waarskynlik beperk tot Suid -Carolina en die state suid daarvan. Dit blyk dat dit in Florida voorkom, maar nie in Noord -Carolina of Virginia nie. Dit is egter 'n interessante feit dat die term & quotshouting & quot in Virginia gebruik word met verwysing na 'n eienaardige beweging van die liggaam, nie heeltemal anders as die Carolina -geskree nie. Dit is nie onwaarskynlik dat hierdie merkwaardige godsdienstige seremonie 'n oorblyfsel is van 'n inheemse Afrikaanse dans nie, aangesien die Romaika van die klassieke Pyrrhic is. Op die gewone manier word die mense van Port Royal met groot afgryse beskou, maar hulle gaan met oneindige lus in die bewegings van die & quotshout. & Quot Dit het sy bladsy xv
fynproewers ook. "Jim groot skreeu," het ek gesê en Jimmy het self vir my opgemerk, terwyl hy neerbuigend na 'n ring jongmense kyk, "Daardie bekommer jou deyseff-ons maak ons ​​nie weseff nie." met 'n blink gesig, skuifel hy met groot gemak en genade om die sirkel.
(skree), of die aanwysing van sekere mense soos gesing en net rond sit, weet jy, & quot sal skaars streng hou. In die praktyk word 'n onderskeid egter in die algemeen waargeneem. Die eerste sewe, byvoorbeeld, gunsteling gesange in die St. Helena -kerk, word selde, indien ooit, gebruik om te skree, terwyl daar waarskynlik 'n spesiale stel op elke plantasie is. Op my plantasie het ek gereeld gehoor "Bid alle lede" (nr. 47), "Bell da ring" (nr. 46), "Sal ek sterf?" (Nr. 52), en "ek kan nie agterbly nie, my Heer" (nr. 8) ). Die skreeustap het gewissel met die deuntjie wat 'n mens skaars kon dans met dieselfde gees tot "Draai, sondaar," of "My body rock 'lang koors," "tot" Rock o' Jubilee, "of" Jerusalem, vroeg in die oggend. " Soos ek kan leer, is die geskreeu beperk tot die Baptiste, en dit is ongetwyfeld die oorweldigende oorwig van hierdie kerkgenootskap op die see -eilande dat ons die eienaardige rykdom en oorspronklikheid van die musiek daar te danke [.]
Dieselfde liedjies word vir roei gebruik as vir skree. Ek ken net een suiwer bootlied, die fyn liriek, "Michael roei die boot aan wal" (nr. 31), en ek het geen twyfel dat dit 'n ware geestelike is nie; dit is die aartsengel Michael wat aangespreek word. Onder die mees algemene roei -wysies was die nr. 5, 14, 17, 27, 28, 29, 30, 31, 32, 33, 36, 46. & quot Soos ek hierdie wysies geskryf het, & quot, sê meneer Ware, & quottwo maatreëls is om vir elke slag gesing word, die eerste maatstaf word aan die begin van die slag beklemtoon, die tweede deur die rammel van die roeispane in die ritslotte. Op die passasiersboot by die [Beaufort] -boot het hulle van sestien tot dertig houe per minuut geroei, was die gemiddelde. Van die liedjies wat ek gehoor het, moet ek sê dat die lewendigste 'Hemelklok-a-ring' (nr. 27), 'Jine' em '(nr. 28),' reënval '(nr. 29),' Geen man '(nr. 14),' Bell da ring '(nr. 46) en' Kan nie agterbly nie 'en dat' Lê hierdie liggaam neer '(nr. 26),' Godsdiens so lief '(nr. 17) en 'Michael row' (nr. 31), is gebruik as die vrag swaar was of die gety teen ons was. Ek dink dat die lang houvas op 'Oh' in 'Rain rain' slegs in roei gebruik is. As ek dit as 'n 'skreeu' gebruik, is ek heeltemal seker dat dit slegs een maat was, soos in die laaste deel van die vers. Een opvallende ding met hul bootliedere was dat dit lyk asof hulle dikwels net 'n kleinigheidjie agter die tyd gesing word in 'Reënval', byvoorbeeld, 'Gelowige huil heilig' sou meer lyk as die deel van die beroerte, die 'heilige' 'Ek is inderdaad verleng tot die begin van die volgende beroerte, dink ek Jerry Page xvii
het gereeld net daar aan sy roeispaan gehang voordat hy dit weer gedip het. & quot *
* Vir nog 'n eienaardige omstandigheid in roei, sien aantekening by & quotReinval, & quot nr. 29.
Wat die samestelling van hierdie liedjies betref, "het ek altyd gewonder," sê kolonel Higginson, "of hulle altyd 'n bewuste en definitiewe oorsprong in 'n leidende gedagte gehad het, of hulle het geleidelik gegroei, op 'n byna onbewuste manier. Op hierdie punt kon ek geen inligting kry nie, alhoewel ek baie vrae gevra het, tot ek uiteindelik op 'n dag toe ek van Beaufort na Dames -eiland geroei het, my met vreugde op die regte spoor van 'n liedjie bevind. Een van die roeiers, 'n lewendige jong kêrel, nie 'n soldaat nie, het 'n skelm bekentenis afgelê nadat hy om sy teorie hieroor gevra is. '' N Paar goeie persone, 'het hy gesê,' begin uit nuuskierigheid. Ek was al self 'n sing. '
& quot My droom is vervul, en ek het die gedig alleen opgespoor, maar die digter. Ek het hom gesmeek om voort te gaan.
& quot'As ons seuns, 'het hy gesê,' het ons rys gaan haal, en die nigger-bestuurder, hy bel ons en ek sê , "O, die ole nigger-bestuurder!" Die anudder het gesê: 'Vinnig wat my mammie vir my gesê het, is nie so erg soos nigger-bestuurders nie.' Ek het 'n liedjie gemaak, net 'n woord gesit en 'n anudderwoord. '
& quot Toe begin hy sing en die manne, nadat hulle 'n oomblik geluister het, het by die koor aangesluit asof dit 'n ou bekende was, Bladsy xviii
al het hulle dit blykbaar nog nooit gehoor nie. Ek het gesien hoe maklik 'n nuwe 'sing' onder hulle wortel skiet. & Quot
A nie inkonsekwente verduideliking is die gegewe op bladsy 12 van 'n & quotAdres gelewer deur J. Miller McKim, in Sansom Hall, Philadelphia, 9 Julie 1862. & quot
& quot Ek vra een van hierdie swartes-een van die intelligentste van hulle [Prince Rivers, Sersant 1ste Reg. S. C. V.] -waar hulle hierdie liedjies gekry het. "Maak dit vir hulle, sê jy." "Hoe maak hulle dit?" Na 'n pouse, blykbaar om 'n verduideliking te soek, het hy gesê: 'Ek sal jou sê, dit is nie so nie. My meester roep my op en bestel vir my 'n kort graan en 'n honderd wimpers. My vriende sien dit en is jammer vir my. As hulle op die lofprysing by die aand kom, sing hulle daaroor. Sommige is baie goeie sangers en weet hoe en hoe hulle dit inwerk-werk dit in, jy weet, totdat hulle dit regkry en dit gaan. ' 'N Baie bevredigende verduideliking ten minste, so het dit vir my gelyk. & Quot
Ons was nie so gelukkig soos kolonel Higginson in ons soeke na 'n digter nie. Cuffee by Pine Grove het sekerlik erken dat hy die skrywer was van & quotClimb Jacob's Ladder & quot; ongelukkig het ons dit later in 'n Noordelike gesangeboek gevind. En as u probeer om 'n nuwe liedjie op te spoor en te vra: 'Waar het u dit gehoor?' Sal die antwoord wees: ''n Vreemde man kom uit Eding se lofprysingsaand en sing dit in lofprysing, en die mense vang 'em & quot of & quotTitty' Mitta [suster Amaritta] gaan haal hulle by Polawana, waar sy die Sondag gaan stap het. Sommige van haar sing hulle gereeld daar. & Quot & quot Maar wat doen Bladsy xix
'Ringig rooskleurig land' [Ring Jerusalem, nr. 21] beteken? & Quot & quotMe dunno. & Quot
Ons titel, & quot Slaafliedere, & quot is gekies omdat dit die inhoud van die boek die beste beskryf het. 'N Paar van die wat hier gegee word (nr. 64, 59) was sekerlik saamgestel sedert die aankondiging van emansipasie, maar selfs hierdie is geïnspireer deur slawerny. Almal is inderdaad waardevol as 'n uitdrukking van die karakter en lewe van die ras wat so 'n opvallende rol in ons geskiedenis speel. Die wilde, hartseer stamme vertel, soos die lyers self kon, van verpletterde hoop, groot droefheid en 'n vaal, daaglikse ellende wat hulle so hopeloos bedek soos die mis van die rysmoerasse. Aan die ander kant blaas die woorde 'n vertrouende geloof in rus vir die toekoms-in 'Kanaän se lug en gelukkige land', waarna hulle oë gedurig lyk. & Quot
Ons oorspronklike plan het skaars meer gedink as die publikasie van die Port Royal spirituals, ongeveer altesaam sestig, wat ons vermoed het dat ons sou kon bekom, met miskien nog enkele ander in 'n bylaag. Namate nuwe materiaal in ons hande gekom het, het ons ons plan vergroot tot die huidige dimensies. Naas Suid -Carolina het ons die grootste aantal van Virginia uit die ander state, relatief min. Dit lyk egter asof dit min is, maar dit dui op 'n baie duidelike karakter in verskillende state. Anders as wat verwag kan word, is die liedjies van Virginia die wildste en vreemdste. "Op die kruising," (nr. 93) is besonders so, maar "Sabbat het geen einde nie" (nr. 89), "" Hypocrite and Concubine "(nr. 91), bladsy xx
"skreeu weg" (nr. 92), en "Laat die heiliges van God inkom" (nr. 99), word almal gekenmerk deur vreemde tussenposes en gereelde gebruik van chromatika. Die liedjies uit Noord -Carolina is ook baie eienaardig, hoewel op 'n ander manier, en laat 'n mens wens vir meer eksemplare uit die streek. Diegene uit Tennessee en Florida hou die meeste van die musiek van die blankes.
Ons het gehoop om genoeg sekulêre liedjies te bekom om self 'n afdeling te maak, maar daar is so min hiervan dat daar besluit is om dit met die spirituals af te wissel onder hul onderskeie state. Hulle is uiters kenmerkend en sal nie minder interessant wees vir die inhoud van hierdie werk nie.
Dit is, herhaal ons, dit raak al moeilik om hierdie liedjies te kry. Selfs die & quot spirituals & quot; gaan uit op die plantasies, vervang deur die nuwe styl van godsdienstige musiek, & quot; nabootsend van die wit mense, wat plegtig, dof en nasaal is, wat bestaan ​​uit die herhaling van twee reëls van 'n gesang en dit dan sing, en dan nog twee, ad infinitum. Hulle gebruik vir hierdie soort aanbidding die een ewige melodie, wat deur alle persone wat vertroud is met Westerse en Suidelike kampbyeenkomste kan onthou, as ewe goed op lang, kort of gewone meter pas. Hierdie manier van werk beskou hulle klaarblyklik as die meer waardige styl van die twee, as 'n nadere navolging van wit, sagmoedige aanbidding-met net so min siel as die meeste gestereotipeerde godsdienstige vorme van goed onderrigte gemeentes. & Quot *
* Mev. H. B. Stowe, in Wagter en Reflektor, April 1867.
Dit moet nog praat van punte wat verband hou met die tipografie van die liedjies.
Ons het ten doel gehad om al die kenmerkende variasies wat in ons hande gekom het, te gee, hetsy as enkele note of hele reëls, of selfs langer gedeeltes en van woorde, sowel as wysies. Baie hiervan sal baie interessant en leersaam gevind word. Die variasies in woorde word as voetnote gegee-die woord of groep woorde in die noot, wat in die algemeen vervang moet word deur dit wat die punt voorafgaan: en dit kan opgemerk word, alhoewel dit skaars nodig lyk, dat hierdie variasies eindeloos is woorde soos & quotmember, & quot & quot gelowige, & quot & quotseeker, & quot en alle name, manlik en vroulik, mag ingebring word, waar toepaslik. Ons het nie altyd al die stelle woorde wat ons ontvang het nie, dikwels geïmproviseer, sodat dit byna onuitvoerbaar sou wees. In die nrs. 16, 17, 19, ens., Het ons hulle baie oorvloedig gegee, ter illustrasie by ander het ons die minste interessant weggelaat. In spelling stel ons vir ons die reël voor wat goed was deur kolonel Higginson by die aanvang van sy versameling: & quot , dit is omdat ek nie nader kon kom nie. & quot
Aangesien die negers geen partysang het nie, het ons dit die beste gedink om slegs die melodie wat op sommige plekke verskyn, as harmonie, werklik variasies in enkele note te druk. En in die algemeen het 'n opeenvolging van sulke notas in die bladsy xxii verskyn
dieselfde rigting dui op 'n enkele langer variasie. Woorde tussen hakies, met klein aantekeninge, (soos & quotBruder Sammy & quot in No.21), is interjakulatories, maar dit was egter nie moontlik om 'n volledige konsekwentheid in hierdie saak te handhaaf nie. Soms word, soos 'niemand' en 'geen mens' in nommer 14, uitruilbare vorms in verskillende dele van die deuntjie geplaas.
Dit kan soms 'n bietjie moeilik wees, byvoorbeeld in nr. 9, 10, 20 en 27, om presies te bepaal in watter deel van die deuntjie elke vers behoort hierdie gevalle het ons probeer om dit so duidelik aan te dui as in ons vermoë. Hoe groot die breedte van die leser ook al is, hy sal beswaarlik meer neem as wat die negers self doen. By herhaling kan opgemerk word dat die gebruik by Port Royal is om die eerste deel van die deuntjie herhaaldelik te herhaal, dit kan 'n dosyn kere wees, voordat u na die & quotturn gaan, & quot en daarna dieselfde doen. In die Virginia-liedjies, aan die ander kant, word die koor gewoonlik twee keer gesing na elke vers-dikwels die tweede keer met 'n soort interjakulatoriese uitdrukking soos & quotEk sê nou, & quot & quotGod sê jy moet, & quot soos gegee in nommer 99.
Ons het gedink om met elke tempo van die verskillende liedjies, maar het besluit om spesiale aanwysings te druk om self te sing. Daar moet egter op gelet word dat dieselfde deuntjie by verskillende geleenthede vinnig wissel. "Soos dieselfde liedjies," skryf juffrou McKim, "word gesing by elke soort werk, natuurlik die tempo is nie altyd dieselfde nie. Op die water, die bladsy xxiii
roeispane dompel 'Poor Rosy' tot 'n gelyke andante 'n Stewige seuntjie en meisie by die hominy meul sal dieselfde 'Poor Rosy' vlieg, om by te hou met die wervelende klip, en in die aand, na die dag se werk, 'Heab'n shall-a be my home' pelle stadig en treurig uit die verre oorde op. Een vrou, 'n eerbare huisbediende, wat al haar twee en twintig kinders verloor het, het vir my gesê: 'Pshaw! moenie meer van u verwag nie, misverstaan. Dey raas dit net-hulle weet nie hoe om dit te sing nie. Ek hou beter van 'Poor Rosy' as van alle liedjies, maar dit kan nie breed gesing word nie 'n vol hart en 'n ontsteld sperrit.
Die rus dui terloops nie op 'n staking in die musiek nie, maar slegs by 'n deel van die sangers. Hulle oorvleuel in sang, soos reeds beskryf, in so 'n mate dat daar nooit 'n volledige pouse is nie. In & quotA House in Paradise & quot (nr. 40) is hierdie oorvleueling die duidelikste.
IT sal opgemerk word dat ons hoofsaaklik gepraat het oor die negers van die Port Royal -eilande, waar die meeste van ons waarnemings gemaak is, en die meeste van ons materiaal versamel is. Die opmerkings oor die dialek wat volg, verwys uitsluitlik na hierdie eilande, en inderdaad feitlik uitsluitlik na 'n paar plantasies aan die noordelike punt van St. Helena -eiland. Hulle sal ongetwyfeld in meer of mindere mate van toepassing wees op die hele gebied van die suidoostelike slawestate, maar nie op ander dele van die Suide nie. Daar moet ook verstaan ​​word dat die korrupsies en eienaardighede wat hier beskryf word, nie universeel is nie, selfs nie hier nie. Daar is bladsy xxiv
alle grade, van die onbeskofste veldwerkers tot werktuigkundiges en huisknegte, wat met 'n aansienlike mate van korrektheid praat, en miskien is daar min wat so ongeletterd sou wees dat hulle almal skuldig was.
' Gewone negerspraatjies, soos ons in boeke aantref, het baie min ooreenkoms met dié van die negers van Port Royal, wat tot dusver so geïsoleer was dat hulle amper 'n eie dialek gevorm. Die verskillende plantasies het inderdaad hul eie eienaardighede, en deskundiges beweer dat hulle deur die toespraak van 'n neger kan bepaal tot watter deel van 'n eiland hy behoort, of selfs, in sommige gevalle, sy plantasie. Ek kan self instaan ​​vir die merkwaardige kenmerke van spraak van een plantasie waaruit ek geleerdes was, en wat skaars meer as 'n kilometer ver van 'n ander was wat hierdie eienaardighede ontbreek. Liedere, en, veronderstel ek, gewoontes, wissel ook op dieselfde manier.
' n Vreemdeling, toe hy hierdie mense die eerste keer hoor praat, veral as daar `n groep van hulle in` n geanimeerde gesprek is, kan hulle skaars beter verstaan ​​as as hulle `n vreemde taal praat , en kan inderdaad maklik dink dat dit die geval is. Die vreemde woorde en uitsprake, en gereelde afkortings, verdoesel die bekende kenmerke van 'n mens se moedertaal, terwyl die ritmiese modulasies, so kenmerkend van sekere Europese tale, 'n heeltemal on-Engelse klank gee. Na ses maande se verblyf onder hulle, was daar geleerdes in my skool, onder die konstantes wat ek bygewoon het, wat ek glad nie kon verstaan ​​nie, tensy hulle baie stadig praat.
Met hierdie mense blyk die proses van & quotfonetiese verval & quot; miskien so ver as moontlik te wees, en daarmee saam 'n uiterste vereenvoudiging van etimologie en sintaksis. Daar is natuurlik die gewone versagting van ste en v, of f, in d en b eweneens 'n gereelde uitruil van v en w, as veeds en goed vir onkruid en wel woeste en punkin wyn, vir stemme en pampoenstok. & quotDe wile '(wilste) sondaar mag terugkom & quot (nr. 48). Hierdie laaste voorbeeld illustreer ook hul konstante gewoonte om woorde en lettergrepe uit te knip, soos lees 'broer' vir klein boetie pl & aumlnt'shun, vir plantasie. Die verlenging van kort vokale word in albei hierdie (ahet byvoorbeeld selde sy kort Engelse klank). & quotEen (in) dat mornin 'heeldag & quot (No. 56).
Vreemde woorde is minder talryk in hul patois as wat 'n mens sou dink, en, min soos dit is, die meeste van hulle kan maklik uit Engelse woorde afgelei word. Behalwe die bekende buckra, en 'n paar eiename, waarvan ek net weet, soos Cuffy, Quash en miskien Cudjo churray (mors), wat moontlik 'weggooi' kan wees oona of op 'n, & quotyou & quot (enkelvoud en meervoud, en slegs vir vriende gebruik), soos & quotOna 'n huis in die Paradys bou (nr. 40) en ag, 'n soort eksplosiewe, ekwivalente met & quotto seker, & quot as, & quotDat stol 'goedkoop. & quot & quotGoedkoop & quot & quotDat Maandag een lui seuntjie. & quot & quot Lazy aw-ek' bleege to lek 'em. & quot
Korrupsies kom meer voor. Die mees algemene van hulle is hierdie: Jaar (hoor), soos in nr. 3, ens. & quot; Flora, het jy daardie kat gesien? & quot & quot Nee mevrou, maar ek smag hom. "Sh'um, & quot 'n korrupsie van sien hulle, toegepas (as hulle is) vir alle geslagte en beide getalle. Bladsy xxvi
'Wil' sien hoe Beefut (Beaufort) stan '-nebber sh'um sedert my naam Adam. & quot Huddy (hoe-doen?), uitgespreek hoe-dy deur puriste, is die algemene term van groet, soos in die lied nr. 20, & quotTell my Jesus huddy O. & quot & quotBro '(broer) Quash sen' heap o 'howdy. & quot Studdy, (bestendig) word gebruik om enige voortgesette of gebruiklike aksie aan te dui. "Hy het 'n probleem gehad," was die klagte wat 'n paar klein kinders teen 'n groot meisie ingedien het. 'Ek praat hard, maar jy het my nie verlang nie,' was Rina se verweer toe ek haar teregwys omdat sy nie hard genoeg gepraat het nie. Toe ons vertrek, is ons meegedeel dat ons moet terugkom. & Quot; Dit lyk egter asof dit beteken bestendig. Titty word dus vir moeder of oudste suster gebruik, en Titty Ann was die naam waarmee die kinders van ons man-van-alles-werk hul ma, Ann, geken het. Sic-a of sake-a, moontlik 'n kondensasie van dieselfde en soos. & quotHy en 'me grow up sic-a brudder an' sister. & quot Enty is 'n eienaardige korrupsie, veronderstel ek is hy nie, gebruik soos ons & quot Is dit so? & quot in antwoord op 'n verklaring wat 'n mens verbaas. "Robert, jy het dit nie so goed geskryf nie." quotEnty, meneer? Dagskoon word gebruik vir dagbreek. & quotDoen, dagskoon, want laat ek juffrou Ha'yet gaan sien en die dag sou nie skoonmaak nie. & quot Sonop is ook algemeen. Chu ' vir & quotthis & quot of & quotthat daar & quot as & quotWha 'chu? & quot & quot Sien een mes chu? & quot Sê word baie gereeld, veral in sang, gebruik as 'n soort eksplosiewe & quot (Sê) as jy in die hemel kom (sê), jy is 'n lid van my. & quot (nr. 27.) & quot In die laaste sin beteken & quotde-de & quot (aksent op eerste lettergreep) Bladsy xxvii
& quotis daar & quot-die eerste de, 'n korrupsie van doen vir is, sal tans verduidelik word, die ander is 'n baie algemene vorm vir julle, daar.
Ek onthou nie ander eienaardige woorde nie, maar verskeie woorde wat eienaardig gebruik is. Cuss word met groot breedtegraad gebruik om enige aanstootlike taal aan te dui. "Hy moet my uit die weg ruim." "Ahvy (Abby) bel my," was die ernstig klinkende, maar klein beskuldiging deur 'n dogtertjie teen haar sitmaat. Stan ' is 'n baie algemene woord, in die sin van kyk. "My rug het soos 'n witman gelyk," was 'n roem wat beteken dat dit nie met die wimper geskend is nie. "Hy was wonderlik, mevrou," van die sit van 'n rok. Ek het eendag 'n groep seuns gevra na die kleur van die lug. Niemand kon my vertel nie. Tans kom die pa van een van hulle verby, en ek vertel hom hul onkunde en herhaal my vraag met dieselfde resultaat as voorheen. Hy grynslag: & quotTom, hoe styg die hemel? & Quot & quotBlue, & quot skree Tom dadelik. Beide hulle gebruik selde & quotall-two, & quot of nadruklik & quotall-two boff togedder. & quot Een vir alleen. "Ek en God," antwoord 'n ou man in Charleston op die vraag of hy alleen uit sy plantasie ontsnap het. "Gaan huis toe, een in die donker," vir alleen. & quotHeab'n 'nuff vir my een & quot (m.a.w., Veronderstel ek, "van my kant af", sê een van hulle liedjies (nr. 46.) Praat is een van hul mees algemene woorde, waar ons dit moet gebruik praat of beteken. "Praat met my, meneer?" vra 'n seun wat nie seker is of jy hom of sy kameraad bedoel nie. & quotPlek lek, meneer? nuffin maar lek, & quot was die antwoord toe ek vra of 'n spesifieke meester gebruik het om bladsy xxviii te gebruik
slaan sy slawe. Bel word gebruik om die verhouding uit te druk as, "noem hy hom tante." Teken, om op enige manier te ontvang-afgelei van die gebruik van 'n spesifieke hoeveelheid voorraad op die vasgestelde tye. & quotDoe trek brief, & quot was die opmerking toe daar 'n pos kom en onder ons blankes versprei word. Ontmoet word gebruik in die sin van vind. 'Ek ontmoet hom hier en' hy bly by my, 'was die kok se verduideliking toe 'n vermiste stoel in die kombuis gevind word. Toe ek opmerk oor die absurditeit van die een of ander landbouproses-"ek ontmoet hulle so, en" my fader ontmoet hulle, "was die voldoende antwoord. 'N Volwasse man, besig om die raaisels van eenvoudige toevoeging, te verduidelik, verduidelik die reusagtige antwoord wat hy gekry het deur "twee rye te ontmoet, en ek het twee neergelê." Ook veel is die algemene bywoord vir 'n hoë kwaliteit en 'n slegte ook baie & quot was die beskrywing van 'n harde meester. Bende, vir enige groot aantal & kwota hele bende leisteenpotlode. & quot Mash in die sin van crush & quotmammy mash 'em, & quot toe die bok een van haar kinders doodgemaak het deur daarop te lê. Sensibble en hab sin is gunsteling uitdrukkings. 'N Geleerde sou my vra om 'n ding van hom te maak. & quotNebber sh'um, aangesien ek voel & quot (m.a.w., aangesien ek oud genoeg was om te weet). Stantion (substantief) was 'n gunsteling byvoeglike naamwoord by Coffin's Point. Druk is ook 'n gunsteling woord. "Seun van die seun druk my," het Billy verduidelik toe 'n paar jonger seuns probeer het basis hom. "Ek wil nie meer as vyf-en-vyftig dollar vir 'n perd gee nie," het Quash gesê, "maar as jy jou te veel druk gee, kan jy ses-en-vyftig gee." so stresvol, & quot, het Rose gesê.
Die letters n, r en y word eufonies gebruik. "Hy het die baddes se klein gal van hier na Europa", het Bristol van sy lastige niggie Venus gesê om hom op 'n kroeg te sit, 'n 'slaap' en 'te val' in 'n hut self, 'n 'dit maak hom meer verstandig. Ek het eers die n vir 'n negatiewe. Ek het Gib eendag gaan kies om uit te kies E's uit 'n boksie letters. Hy kon nie onderskei nie E van F, en uiteindelik moedeloos met sy herhaalde mislukkings, verduidelik en 'n F, & quotdis y'ere stan 'sic-a-r-um. & quot (Dit lyk so.) Dit word ook voorgestel dat d word op dieselfde manier gebruik in & quotHe d'a comin '& quot en s, byvoorbeeld in sang, "Dit is goed en goed" (nr. 25). Dus die klinker a "Die jakkalse het 'n gat" (nr. 2), "Hemelklok-ring" (nr. 27).
Die nuuskierigste van al hul taalkundige eienaardighede is miskien die volgende. Dit is welbekend dat die negers in alle dele van die Suide van hul ouderlinge praat as & quotuncle & quot en & quotaunt,-& quot *
uit 'n gevoel van beleefdheid, twyfel ek nie daaraan dat dit oneerbiedig gelyk het om die kaal naam te gebruik nie, en van Mnr. en Mev. hulle is uitgeskakel. Op die See -eilande het 'n soortgelyke gevoel gelei tot die gebruik van neef na hul gelykes toe. Hulle verkort dit, volgens hul mode, co'n of mede ' (die klinkerklank u soos in neef) as die algemene titel as hulle van mekaar praat as: C'Abram, Co 'Robin, Co'n Emma, ​​C'Isaac, Co'Bob. Bro ' (broer) en Si ' (suster) en selfs T ' (Titty) Bladsy xxx
word ook gereeld op dieselfde manier gebruik as Bro 'Paris, Si' Rachel, T 'Jane. 'N Vriend dring daarop aan Cudjo is niks anders as Co 'Joe nie.
Waar en wanneer word amper nie gebruik nie, ten minste deur die algemene klas negers. Die vraag & quot Waar het jy die melk gemors? & Quot is slegs beantwoord met 'n staar, maar 'op watter manier melk churray' het 'n vinnige reaksie gebring. "Watter kant bly u, meneer?" was een van die eerste vrae wat aan my gestel is. Gelukkig was ek geïnisieer en kon ek dit korrek beantwoord.
Daar is waarskynlik geen toespraak wat minder buiging het nie, of inderdaad minder krag om grammatikale verband op enige manier uit te druk. Dit is miskien nie te sterk om te sê dat die veldhande geen onderskeid maak tussen geslag, saak, getal, tyd of stem nie. Die voornaamwoorde word beslis min of meer onderskei deur die meer intelligente onder hulle, en dit alles, tensy dit miskien is ons, word soms gehoor. Sy is skaars haar nog meer hom word algemeen gebruik vir die derde persoon enkelvoud van alle gevalle en geslagte hulle, as my geheue my tereg dien, slegs vir die objektiewe geval, maar vir alle geslagte en beide getalle. Hy, of 'e, is, sou ek dink, die algemeenste as besitlik. "Hom lek ons" kan 'n meisie sowel as 'n seuntjie beteken. Dus ons word onderskei van Ek of ek, en dey of dem van hom of dat en ek dink dit is die enigste onderskeid wat in getal gemaak word. & quot; Dat koei, & quot is enkelvoud, & quotdem koei & quot; meervoud & quot; Sandy hoed & quot; sou beteken dat Sandy se hoed of hoede & quotnigger-huis & quot; die versameling negerhuise beteken, en is, veronderstel ek, werklik 'n meervoud.
Ek weet nie dat ek ooit 'n regte besitlike saak gehoor het nie, maar hulle het hul eie begin ontwikkel, wat 'n baie eienaardige illustrasie is van die manier waarop buiging vorms word groot. As hulle die feit van besit enigsins nadruklik of duidelik wil maak, gebruik hulle die woord & quotown. & Quot; So sal hulle sê & quot; Mosey house & quot; maar as hulle gevra word wie se huis dit is, is die antwoord & quot; Mosey eie. & Quot & quotCo 'Molsy y 'eie' was die vreemde antwoord van Mylie op die vraag van wie se kind sy dra. Letterlik vertaal, is dit & quotMolsy's & quot Co ' is titel, y eufonies. 'N Beampte van 'n bruin regiment wat by my gestaan ​​het toe die antwoord gemaak is-hy is self 'n slaaf gebore-het erken dat dit vir hom bloot 'n gemors was. Hierdie gebruik sal ongetwyfeld mettertyd 'n gereelde buigingseienaarskap ontwikkel, maar die oprigting van skole sal binnekort al hierdie oorspronklike groei laat vaar.
Baie algemeen, in werkwoorde wat sterk vervoegings het, word die vorme van die verlede tyd gebruik vir die hede & quot 30). Verlede tyd word uitgedruk deur gewees, en minder algemeen gedoen. Ek het hom twee dae huis toe gebring, 'was die verduideliking vir 'n dogter se afwesigheid by die skool. & quotI done pit my crap in de groun '. & quot Die huidige tyd word bepaal deur die hulp doen of da, soos in die refrains & quotBell da ring, & quot & quotJericho da worry me. & quot (nrs. 46, 47). & quotBubber (broer) da hoe hy tater. & quot So het gedoen af en toe: "Ek het my nie bekommer nie," het die een seuntjie van 'n ander gekla. Dit is te veel om te sê dat die werkwoorde geen verbuigings het nie, maar dit is waar dat dit byna verdwyn het. Bladsy xxxii
Vra 'n seuntjie waarheen hy gaan, en die antwoord is: quotwine crick for ketch crab weg in plaas van gwine. Die hopelose verwarring tussen hulpverleners is soms baie vermaaklik: soos & quotde-de, & quot "weet jy nie?" "Ek was nie." & quot U moet beter bid, de worl 'da [is] gwine & quot (nr. 14).& quotMy maag was-a da hut me. & quot
Sommige van hierdie sinne illustreer twee ander eienaardighede-die weglating van hulpmiddels en ander klein woorde, en die gebruik van vir as teken van die infinitief. "Unky Taff bel Co 'Flora vir drop tater." "Good for hold comb" was die wysste antwoord op die onderwyser se vraag waarvoor hulle ore goed was. & quotCo 'Benah wan' Mr- want tuk 'em down, & quot was Gib se gefluisterde opmerking toe die koppige Venus weier om van 'n bank af te stap. Na skool is die twee ontdek by vuisvoete, en nadat hulle tot verantwoording geroep is-& quotdat dieselfde Benah dah my klop, & quot; sê Gib, terwyl Venus met & quotGib antwoord in die skool. & Quot
Dit is die gevolg van hierdie gewoonte om hulpmiddels te laat val dat die passiewe selde indien ooit aangedui word. Jy vra die naam van 'n man, en jy word geantwoord: "Ou man bel vir John." "Sy mengsel met sy eie f & aumlt," was die beskrywing van 'n pasta gemaak van gekneusde grondbone, die olie van die neut wat vog verskaf. "Ek kan nie seker wees nie," die deur het nie vasgemaak nie, "die sak sal nie vol word nie," hulle is bang in die donker, "is illustrasies van die daaglikse gebruik.
Regte name verskaf baie nuuskierige illustrasies van die korrupsie in die uitspraak. Baie van hulle is onmoontlik om te verduidelik, en dit is nog steeds net 'n veronderstelling Finnick is afgelei van Phoenix, en Wyna van Malvina (die eerste lettergreep word laat val, soos in 'Nelius vir Cornelius, en 'Rullus vir Marullus.) Haakloos is ongetwyfeld Hercules, en Sak geen twyfel Psige Strappan veronderstel is om te wees Strephon. Al hierdie is algemene name op die See -eilande. Name van ambagte, as Miller, Slagter, is nie ongewoon nie. Een naam waarvan ek gehoor het, maar nie self ontmoet het nie, was Na donker, so genoem omdat hy so swart was dat jy nie 'n dagskoon kan maak nie. & quot
Ten slotte is 'n paar werklike voorbeelde van bespreking, wat die verskillende punte waaroor daar sprake is, nie sonder belangstelling nie. 'N Toneel by die opening van die skool: *
* Dit is tereg vermeld dat die meeste materiaal vir hierdie toneel deur mnr. Arthur Sumner verstrek is, wat die ooreenkoms van sekere van die uitdrukkings verklaar diegene in die dialoog wat in die September -nommer van die Boston gegee word Freedman's Record.
& quot Charles, hoekom het jy nie vroeër skool toe gekom nie? & Quot & quotA-kon nie kom nie binnekort vandag, meneer de baas, het hy 'clor' dis mornin 'ontdek. & quot & quot "Wat het hy jou gegee?" "Meneer? Ek is nie git de baas hy die slegste buckra ebber a-see. De morest part ob de mens dey git heaps o 'clo'-more'n 'nuff 'n I is not git nuffin. & Quot & quot Was daar nog ander kinders daar? & Quot & quotPlenty chil'n, sir. All de chil'n dah fo 'sun-up. & Quot & quot Januarie, jy het jou boek nie gebring nie. & Quot & quot I is, meneer, hier, meneer? & quot "Waar is Juno?" Ek is nie 'n bladsy xxxiv nie
weet waarheen hy gegaan het, meneer. "" Waar is Sam? "" Hy was nie hier nie. "Waar is die seuntjie, John? Ek bring dieselfde chile skool toe, meneer: doen moenie toelaat dat hulle die skool bly nie. Hier staan ​​jy, gal, op en sê groetnis vir die genlmn. Moet maussa dit goed doen as hy nie die les leer nie. & Quot & quot Waar is jou boek, Tom? & Quot & quot Weet nie, meneer. Sommigeliggaam moet 'n tief 'em. & quot & quot & quot; Waar is jou broer? & quot & quotSh'um dar? wid bof hy 'in die sak'? & quot & quot Billy, het jy jou som gemaak? & quot & quot Ja, meneer, ek kom uit. & quot "Waar is Polly?" "Polly de-de." Taffy kom op. & quot Laat my asseblief voel oor die woord-ek wil dit baie sleg sê, meneer, baie sleg. & quot Hacless begin lees. Hy spel, in 'n harde fluistering, & quotg-o g-o g-o-kan nie die woord haal nie, meneer, nohow. & Quot
Die eerste dag toe Gib op skool verskyn, het ek hom gevra of hy kon lees, en ek het bevestigend antwoord gekry. Toe ek na die eerste bladsy van Willson's Primer gaan, het ek vir hom gesê om te lees. Die sin was & quotI am on, & quot of iets dergeliks, teenoor 'n prentjie van 'n seun op 'n wiegperd. Gib het dit met groot onbestendigheid aangeval, en ook 'n perd. De boy is on top ob de horse & quot-voeg 'n paar opmerkings oor 'n stoel op die agtergrond by. Sy oog val toe op 'n prentjie van 'n arend, en sonder om verder te gaan, gaan hy voort: "De raben is 'n groot voël." Gaan dan na 'n leeu op die teenoorgestelde bladsy, & quotD-og, hond & quot; maar net dan 'n sny hierbo, wat 'n man en 'n bees, was te sterk vir hom, en hy het verder gegaan Bladsy xxxv
om 'n gedetailleerde geskiedenis van die man en die koei te gee. Toe dit voltooi is, neem hy 'n foto van 'n seuntjie met 'n papiersoldaat en 'n swaard. & quotDis man hab sword he tuk 'e sword an' cut 'e troat. & quot Hier het ek hom nagegaan en, soos verwag kan word, gevind dat hy nie 'n enkele letter ken nie.
'n Toneel op 'n regeringsveiling: Henry en Titus is teenstanders en bied 'n stuk van & quotsecesh & quot meubels aan. Titus begin met ses dollar. "Nou, Titus, ek sal jou nie inspan nie-agt." "Sewe," sê Titus. "Tien," sê Henry. "Twaalf," sê Titus. "En den," het ons informant gesê, "Henry bied veertien 'n 'tuk' vir vyftien."
Op 'n dag toe ons van 'n ry op die spruit terugkeer, om 'n oproep te maak, ontmoet Dick ons ​​met sy gesig op 'n grynslag: & quotHet jy hom gesien? het jy juffrou T gesien? Ek hom gesien. Ek het vir hom gesê dat jy weg was, maar sy wou nie betyds gereed wees nie. Hy het jou by meneer H. gebring, en jy het hom by die hek geboer. & Quot Een van die seuns het eendag na my gekom met die klagte, & quotDem Ma 'B. Fripp chil'n fin' een wat ons bespreek, & quot ek. e., het die kinders van mnr. T. B. Fripp een van ons boeke gevind. & quot'E nebber crack 'e bret, & quot ek. e., sê 'n woord. "Wat maak dat jy dit nie doen nie?" P. moes nie. & Quot & quot Ek weet nie watter merk ek nie geantwoord het nie. ) Of, van 'n vriend, & quotHy voel beter as hy was, mevrou. & Quot
& quotArter het ons al die harde bene gekap en al die bitter pille ingesluk, & quot was deel van 'n seën en die Bladsy xxxvi
gebed by 'n & quotpreise-vergadering & quot gevra & quotdat all de white bredren 'n 'suster wat jine lof wid ons vanaand in die belly-band ob faith vasgemaak kan word. & quot By 'n begrafnis in 'n gekleurde regiment: & quot vandag na die graf gegaan-wie gor more? Jong man, wat so styf loop-'n eberiese stap wat hy neem, lyk asof hy sê: 'Kyk uit, groun', I da comin '. & Quot Die volgende is Strappan se siening van liefde. & quotAs jy lub, lub jy, jy weet, baas. Jy kan nie lob breek nie. Die mens kan nie lob breek nie. Lub stan '-dit is nie 'n breuk nie. 'N Mens moet bessies slim wees vir gebroke lub. Lub is 'n tingstan 'jus' soos teeraar wat hy steek, hy steek, hy beweeg nie. Hy kan nie minder beweeg as jy hom verbrand nie. Gewoon om al twee slagare dood te maak, hy lub 'vir' jy breek lub. & Quot
Dit sou 'n interessante, en miskien nie baie moeilike ondersoek wees nie, om vas te stel hoe ver die eienaardighede van spraak van die negers in Suid -Carolina die gevolg is van die groot Hugenote -element in die nedersetting van daardie staat. Dit sou egter 'n meer presiese kennismaking met die dialekte van ander dele van die Suide vereis as ek oor hierdie punt beskik. Intussen sal ek net sê dat twee gebruike my moontlik as gevolg van hierdie bron bevind het, die gewone verlenging van klinkerklanke en die uitspraak van Maussa, waarvan maklik afkomstig was Monsieur. Spore van Hugenote -invloed moet immers regs onder die blankes gevind word, selfs meer as die swartes.
IT bly vir die redaksie om erkenning te gee aan die hulp wat hulle ontvang het om hierdie samestelling te maak. Aan kolonel T. W. HIGGINSON, bo alles, is hulle dank verskuldig vir vriendelike aanmoediging en vir direkte en indirekte bydraes tot hul oorspronklike voorraad liedjies. Van die eerste tot die laaste het hy die vriendelikste belangstelling in hul onderneming getoon, voortdurend die name van persone voorgestel wat hulle waarskynlik inligting sou gee, en elke geleentheid verbeter om materiaal aan te skaf. Sodra sy eie waardevolle versameling in die Atlantic Maandeliks, het hy hulle vryelik oorgedra met 'n vrymoedigheid wat onmiddellik deur sy uitgewers, mnre TICKNOR & amp FIELDS, bevestig is. Dit is maar min om dit te sê sonder sy samewerking Lyra Africana sou sy huidige volledigheid en waarde grootliks ontbreek het. Deur hom het ons baat gevind by die vrolike hulp van mev. CHARLES J. BOWEN, luitenant-kolonel C. T. TROWBRIDGE, kapt. JAMES S. ROGERS, eerwaarde HORACE JAMES, kapt. GEO. S. BARTON, mej LUCY GIBBONS, mnr WILLIAM A. BAKER, mnr T. E. RUGGLES en mnr JAMES SCHOULER. Ons dank ook vir die bydraes, waarvan ons gebruik gemaak het, aan dr WILLIAM A. HAMMOND, meneer GEO. H. ALLAN, Lt.-Kol. WM. LEE APTHORP, mnr KANE O'DONNEL, mnr EJ SNOW, mej CHARLOTTE L. FORTEN, mej LAURA M. TOWNE en mej ELLEN MURRAY en vir kritiek, voorstelle, kommunikasie en ongebruikte maar nie gewaardeerde bydraes aan mnr. JOHN R. DENNETT, mej ANNIE MITCHELL, mnr. REUBEN TOMLINSON, mnr. ARTHUR SUMNER, mnr. NC DENNETT, mej. MARY ELLEN Bladsy xxxviii
PEIRCE, genl. WAGER SWAYNE, mej MARIA W. BENTON, prof. J. SILSBY, ds JOHN L. MCKIM, mnr ALBERT GRIFFIN, mnr AS JENKS, mnr EH HAWKES, ds HC TRUMBULL, ds JK HOSMER, eerwaarde FN KNAPP, Brev. Genl.maj. TRUMAN SEYMOUR, genl.maj. JAMES H. WILSON, mnr. J. H. PALMER, en ander, en laastens aan die redakteurs van verskillende koerante wat die komende bundel verniet bekend gemaak het.
Bewus van baie onvolmaakthede hierin, die gevolg van onbeduidende gesamentlike arbeid vir byna 'n jaar, onderwerp die redaksie dit egter aan die openbare oordeel, in die geloof dat dit uitgespreek sal word met meer pyn en permanente bewaring.
Musiek en die stryd teen slawerny
Amerika het 'n bietjie skoonheid gegee, behalwe die onbeskofte grootsheid wat God self op haar boesem gestamp het, die menslike gees in hierdie nuwe wêreld het hom uitgedruk in krag en vindingrykheid eerder as in skoonheid. En so deur 'n noodlottige toeval, staan ​​die neger -volksliedjie en die ritmiese kreet van die slaaf vandag nie net as die enigste Amerikaanse musiek nie, maar as die mooiste uitdrukking van menslike ervaring aan hierdie kant van die see. "
Hierdie woorde, net soos die musiek waarna hulle luister, is gebore uit agteruitgang en stryd en eersgenoemde het onvermydelik aanleiding gegee tot laasgenoemde, soos menslike moontlikhede het en altyd sal lei tot 'n terugveggees.
In DuBois ' klassieke boek, " The Souls of Black Folk, " in die hoofstuk getiteld "Sorrow Songs, " skryf hy oor die godsdienstige melodieë wat deur suidelike slawe geskep is en hoe die liedjies gepraat het van geregtigheid en 'n persepsie dat slaaf en meester eendag sou ontmoet, met die ou werklikhede wat eenkant toe gegooi word, en dat hulle ontmoeting as gelykes sou wees.
Swart godsdienstige musiek is deur die geskiedenis van hierdie land deeglik bestudeer, maar waaroor daar minder gepraat of geskryf word, is die uitdagende aard van baie van hierdie liedjies. Godsdiens is die volk van die massas, soos Karl Marx in die 19de eeu geskryf het, wat in die meeste gevalle 'n onsigbare entiteit of entiteite bo en behalwe die menslike wêreld skep en die moontlikhede van toekomstige samelewings in die hande van hierdie entiteite plaas.
Godsdiens onder die Westers-gedomineerde klasgenootskap het werkers en onderdrukte mense oor die algemeen ontmagtig. Veral gedurende die tydperk van Amerikaanse slawerny het die blanke meesters agtergekom dat die slawe altyd vryheid en gelykheid sou begeer en veg, tensy hulle oortuig kon wees dat hulle minderwaardig was aan blankes en in plaas van 'n mitiese wêreld na oplossings gesoek word. van spontane en georganiseerde massa -opstande.
Daarom is die slawe -meesters bewustelik besluit om hul rassistiese beskouing van godsdiens aan die slawe te leer. Slawe is gewelddadig ontken oor ware opvoeding en is kragtig geïndoktrineer met die godsdiens van hul moorddadige, slawe-gevangenes onder die dekmantel van die Christendom.
Ondanks die geestelike en fisiese brutaliteit van slawerny, as 'n mens na sommige van die slaweliedere kyk, byvoorbeeld, en die woorde bestudeer, onthul dit die vasberadenheid van die menigtes Afrikaanse slawe in Noord -Amerika. Die liedjie begin met: "O Freedom, Oh Freedom, Oh Freedom over me, en voordat ek 'n slaaf word, sal ek in my graf begrawe word … " Hierdie woorde spreek van 'n veggees en die geskiedenis getuig daarvan.
Die musiek van swart mense in die VSA is tydens slawerny geskep. Die veldholler het begin as 'n manier om met ander slawe te kommunikeer, en het later 'n middel geword om die wrede toestande van werk in die veld onder die wimper te laat verdwyn, wat later in 'n ritmiese sinchronisasie ontwikkel het. Hierdie sangtradisie is oorgebring uit Afrika, waar sang en dans selde vir vermaak gebruik is, maar as deel van rituele seremonies.
Die plantasie -meesters het die slawe verbied om aan hul Afrika -kultuur vas te hou, en het seker gemaak dat hulle stamverband met slaweveilings verdeel, maar sommige Wes -Afrikaanse kulture was soortgelyk genoeg, en die vasberadenheid van die Afrikaners was groter as die brutaliteit van die slawe -meesters.
Die musiek is dikwels gekodeer wanneer dit vir kommunikasie gebruik is, en dit was een van die vele maniere waarop die verset van die slawe toegelig word. Net soos sommige historici doelbewus probeer het om die slawe as sagmoedig en gedwee te skilder, kan die geskiedenis net so lank verduister word.
Baie slawe -rebellies het plaasgevind. Gabriel Prosser en ander beplan 'n rebelleleeu in Virginia in 1800 en Charles Deslondes in dieselfde jaar lei 'n opstand Denemarke Vesey en 'n groot aantal slawe mans en vroue beplan 'n rebellie in Charleston, NC, in 1822 Nat Turner en sy rebelle word doodgemaak 50 slawe-meesters in Southampton, Va., In 1831, en daar was die multi-rassige aanval op Harper 's Ferry in 1859 onder leiding van John Brown. Saam met hierdie rebellies was daar werkonderbrekings en daaglikse uitdagings.
Swart musiek is gedefinieer deur die stryd om vryheid en selfbeskikking, van die uitdagende smart van anti-slawerny liedjies soos "O Freedom " tot grootmeester Flash en die Furious Fives ' rap lied, die "Message. & #8221
Artikels kopiereg 1995-2012 Workers World. Die hele artikel kan woordeliks gekopieer en versprei word sonder enige tantieme op enige medium, mits hierdie kennisgewing behoue ​​bly.
Teken in [e -pos en#160 beskerm]
Ondersteun onafhanklike nuus DONATE
Soos ek vroeër genoem het, is Congo Square in New Orleans 'n baie belangrike plek met betrekking tot die evolusie van Amerikaanse musiek. Op Sondae is die slawe toegelaat om op hul tromme te speel tydens eredienste en selfs vir hulself. Byeenkomste op die Kongo -plein was die perfekte omgewing vir drummers met verskillende agtergronde om idees te deel en uiteindelik Europese instrumente op te neem. Dit het die ritmiese katalisators veroorsaak vir wat uiteindelik dansgebaseerde musiekvorme sou word, soos ragtime, die boogaloo, die terugslag, en die skuifel.
Die Afrikaanse draad in Amerikaanse musiek kan veral deur ritme opgespoor word. Namate die blues deur die hele land migreer en die manier waarop Amerikaners liedvorm, sangstyle en storievertellings heroorweeg het, begin beïnvloed, het die ritmes op ander maniere begin verskuif en deurdring, en het stadig plek gemaak vir nuwe style soos ritme en blues, jazz, rock 'n ' roll, funk en gospel. Syncopation, riffing, blue notes, and call and response is almal elemente van Afrikaanse musiek wat die Amerikaanse hoofstroom deurdring het, te danke aan die vindingrykheid en " kombuis-wasbak " musikale mentaliteit van Afro-Amerikaners tydens en na slawerny.
Maar namate hierdie verskillende musiekvorme wat afkomstig is van slaweliedjies begin ontwikkel en geïntegreer word in groter artistieke kontekste, is dit vinnig uit hul oorspronklike bron onttrek. Hip-hop is die nuutste afgeleide van slaweliedjies. In die beginjare van hip-hop was die musiek wat geskep is 'n reaksie op disco. Hip-hop het die musikale fieterjasies van disco verwyder en net die tromme en 'n emcee oor die maat laat praat. Dit verteenwoordig 'n terugkeer na die elemente waaruit die vroegste vorme van Afro -Amerikaanse musiek bestaan ​​het: tromme en stemme.
Aangesien musiek voortdurend ontwikkel en verander, is daar kunstenaars wat inspirasie probeer put het uit die vroegste oorblyfsels van die Afrikaanse diaspora. In die besonder het twee New Orleans -trompetspelers binne die afgelope paar jaar projekte vrygestel wat fokus op die koppeling van verskillende elemente van die Afrika -diasporiese tradisie met innovasies van elektroniese musiek (dromasjiene, sampling, die gebruik van effekte, ens.). Daardie is Nicholas Payton's Afro-Caribbean Mixtape en Van Christian Scott Eeufees Trilogie, wat liedjies insluit soos "Ruler Rebel, " "Diaspora, " en "Emancipation Procrastination. "
Op die gebied van hip-hop het kunstenaars soos Kendrick Lamar, Childish Gambino, en Algemene het almal onlangs opnames vrygestel wat, net soos die blues, direk praat oor die toestande van Afro -Amerikaners, terwyl hulle sonies uit elemente jazz, funk en gospel kom.
Ongelukkig bestaan ​​daar nog nuwe vorme van slawerny in 'n wêreld wat, hoewel modern en baie meer verdraagsaam, steeds diep gebrekkig, ongelyk en wreed is. Die getal mans, vroue en kinders wat vandag beskou word as toegesluit in slawerny of onregverdig gevange gehou word, word op 40 miljoen geraam. Stel jou 'n wêreld voor waar 40 miljoen mense uit die ruimte van gelykheid eerder as slawerny tot die wêreld kon bydra. Dit is hierdie hoop op 'n beter wêreld wat spirituals, werksliedere en blues 'n krag gee wat deurstaan ​​in die moeilikste tye.
Terwyl ons die geskiedenis van slaweliedere en hul volop musikale nakomelinge onthou, is dit belangrik om te eer en te respekteer dat hierdie genres nie bloot subgroepe van musikale variasie is nie, maar oorblyfsels van 'n kultuur wat ontstaan ​​uit die wreedheid van slawerny. Want as u nie die kultuur en geskiedenis van 'n musikale genre vir sy verlede eer nie, is daar 'n kans dat u uiteindelik 'n werk kan skep soos SLĀV.