“Jy moet sterk wees. Die wêreld en lewe is nie vir sissies nie. Dra jou las. Staan op en gaan aan. Moenie moed verloor nie. Alles sal regkom.” Dit is die goed bedoelde raad wat so baie vriende en medegelowiges ons gee as die sorge van die lewe of hartseer dreig om ons onder te kry. En ja, dit is in ’n mate waar. Ons moet opstaan en bly staan. Mense kan tog so maklik dink ons is kleingelowig as ons net bietjie af is en met ’n swaar hart en gemoed na môre kyk. Maar die werklikheid is dat ons net mense is wat tog maar so maklik buig en knak onder die druk van die lewe. Hoekom gebeur dit? Ons is dan tog diep gelowiges wat glo in God se almag en krag?