Jefferson Davis is gebore in Christian (nou Todd) County, Kentucky. Davis het kort diens in die Black Hawk War gesien, maar het later die diens verlaat om 'n katoenplanter in Mississippi te word. Die plantasie, saam met slawe, was 'n geskenk van sy ouer broer Joseph, wat 'n groot invloed in sy lewe was. Davis verteenwoordig Mississippi in die kongres in 1845-46, die enigste verkiesingsoorwinning in sy voor-konfederale loopbaan. Hy verlaat die politiek in 1846 om in die Mexikaanse oorlog te dien en veg met lof in Monterey en Buena Vista. Davis hardloop tevergeefs vir die goewerneur van Mississippi in 1851. Davis, 'n demokraat, het 'n sterk rekord van steun van die regte van state en die uitbreiding van slawerny na die gebiede gevestig. Hy was 'n teenstander van die kompromie van 1850. As dit nie sy latere verbintenis met die Konfederasie was nie, is Jefferson Davis vandag miskien die bekendste vir sy ampstermyn. Hy was die oorlogsekretaris onder Franklin Pierce van 1853 tot 1857. Hy het egter nie daarin geslaag om senioriteit te vervang met verdienste by die bepaling van promosies nie. Na sy diens in die kabinet is Davis verkies tot die Amerikaanse slawe. van afstigting bedank hy uit die senaat toe Mississippi die Unie verlaat in Januarie 1861. In Februarie word hy aangestel as die voorlopige president van die Konfederasie en word hy in November vir 'n volle termyn verkies. beide die bevolking en die industriële kapasiteit, bepleit Davis militêre voorbereidings terwyl hy enige openlike optrede vermy wat die Noorde 'n verskoning sou gee vir militêre optrede teen die Konfederasie. Hy moes egter deur die gebeure toestem tot die bombardement van Fort Sumter (12-13 April 1861), wat Lincoln die kans gegee het om die Suide as die aggressor uit te beeld, terwyl niemand ooit twyfel aan Davis se toewyding aan die Konfederale saak nie , baie was krities oor sy leierskap. Sy weiering om na opponerende standpunte te luister, sy gebrek aan militêre aangeleenthede en twyfelagtige personeelbesluite, veral die afdanking van Joseph E. Johnston, was skerp in kontras met sy mededinger, Abraham Lincoln.Vroeg in 1865 hoop Davis nog steeds op suidelike onafhanklikheid, het vredesvoorwaardes gesoek, maar was nie suksesvol nie. Namate die vooruitsigte vir oorwinning daal, het Davis Richmond verlaat en suidwaarts gegaan. Hy is in Mei 1865 deur federale soldate in Georgië aangekeer en in Fort Monroe opgesluit. Daar word verkeerdelik gedink dat hy 'n samesweerder in die sluipmoord op Lincoln was en is aangekla van verraad. Die aanklagte is uiteindelik laat vaar, en Davis is vrygelaat op 'n verband van $ 100,000 wat deur Horace Greeley en ander Noordelikes ingesamel is. Davis se laaste jare was nie gelukkig nie. Davis het toenemend afhanklik geraak van die hulpbronne van vriende en familie.Davis het geweier om 'n eed van trou aan die Verenigde State af te lê en nooit sy burgerskap tydens sy leeftyd herwin nie; wat in 1978 deur 'n kongreswet reggestel is.