HEBREËRS-REEKS NO 14: Effektiewe genade - Tafelberg Gemeente (Dolerend)
HEBREËRS-REEKS NO 14: Effektiewe genade
HEBREËRS-REEKS NO 14
Tema: Effektiewe genade
Skrif: Hebr 10:1-18
Die brief aan die Hebreërs handel basies oor die grootheid van die Here Jesus Christus. Daar is niemand soos Hy nie. Hy is uniek. Hy is superieur. 'n Mens sien dit wanneer jy kyk na WIE Hy as Persoon is (hfste 1-7) en wanneer jy kyk na wat Hy GEDOEN het (en steeds doen). Dit is die tema vanaf hoofstuk 8. En in hoofstuk 10 is dit nog steeds die tema. In hoofstuk 10 sê die apostel (tot ons verligting) nie regtig iets nuut nie, maar onderstreep hy dit wat hy in hoofstukke 8-9 gesê het. En in die proses sê hy tog wel 'n paar groot waarhede.
Wat het hy nou weer in hfste 8-9 gesê? In dít wat die Here Jesus gedoen het en steeds doen, is Hy oneindig groter as die ganse Ou Testamentiese administrasie waarheen sy lesers ('n gemeente van bekeerde Jode iewers in Italië) wou teruggaan. Wat Christus gedoen het, is oneindig EFEKTIEF en die OT-administrasie was ONEFFEKTIEF. Die Here Jesus Christus illustreer hoe EFFEKTIEF God se genade in werklikheid is – in jou en my lewe!
1 Die OT-offers was oneffektief (verse 1-4): Gestel jy het 'n baie slegte hoes. Die apteker gee vir jou 'n bottel medisyne en sê: "Drink dit, dit sal jou genees". Jy drink dit, maar voel nie beter nie. Jy drink dit weer en weer en weer en maande later hoes jy nog steeds.
Wat het daardie medisyne vir jou gedoen. Antwoord. Niks. Want jy hoes nog steeds – al neem jy die medisyne so getrou. Al wat die medisyne doen is om jou te herinner dat jou hoes waarlik die régte geneesmiddel nodig het!
So was dit met die OT diere-offers en eintlik die hele OT administrasie. Dit was net aardse prentjiesbeelde wat vooruitgewys het op beter dinge wat sou kom. Maar die OT-offers was nie sélf die beter dinge nie!
Jaar in en jaar uit is die OT offers herhaal. Maar kon nooit regtig iets vir die sondaarmens DOEN nie. Dit kon nie regtig met sonde handel nie. As dit kon, sou dit nie herhaal moes word nie. Die bloed van 'n dier kon nie met die sonde handel nie. So eenvoudig soos dit.
In die OT-tyd was die aanbidders inderdaad vergewe, ja, maar hul sondes was net simbolies-sermonieël bedek en nie werklik uitgewis nie. Hulle was verloste kinders van die Here, maar nie omdat hulle op die diere-offers vertrou het nie, maar omdat hulle vertrou het op die belofte van die perfekte offer wat sou kom in Jesus Christus. Die OT-diere-offers het hulle láát vertrou op die betere offer wat sou kom. Die bloed van diere opsigself kon nie sondes uitwis nie, maar het die mense voorberei op die koms van die effektiewe offer: Christus se eie liggaam!
2 Jesus se offer was effektief (verse 5-10): Al die Jode aan wie die apostel skryf het Psalm 40 geken en het baie goed geweet dat dit 'n sogenaamde "Messiaanse psalm" is. Dit beteken dit is 'n psalm wat op so 'n manier deur die Heilige Gees ingegee was, dat dit – honderde jare vóór Jesus se koms na die aarde – profeties oor die komende Christus praat. Wat Psalm 40 so aangrypend maak is dat die Heilige Gees daarin sê wat in Christus se gedagtes sal wees wanneer Hy deur Maria in die wêreld kom! Eeue vooruit!
En wat sal in Christus se gedagte wees? Psalm 40:6-8. Hy sal weet en besef dat God nie werklik 'n behae het in die diere-offers wat in die Jerusalemse tempel geoffer word nie! Hy weet dat Hý vlees en bloed geword het NIE om sulke diere-offers te bring nie, maar om Homself en Sy eie liggaam aan die Vader oor te gee en sodoende sondaarmense te heilig. Jesus se vrywillige offer van Sy eie liggaam het die mense gered. Dit was God se wil vir Hom en Hy het gekom met die uitsluitlike doel om daardie wil uit te voer. 'n Mens sou kon sê dat 'n egte menslike liggaam vir Jesus berei is, sodat Hy daarin kon ly en sterf. En daardie fisiese liggaam se wonde en bloed wat uitloop het het die gelowiges verlos, gered, versoen, geheilig en gereinig. Eens en vir altyd! Absoluut totaal effektief.
'n Mens kan die effektiewe krag van die offer van die liggaam van Christus sien deur net vinnig deur verse 1-18 te lees en kringetjies om sekere woorde te maak. Luister bietjie hoe klink dit: perfek gemaak (v 1), eens en vir altyd skoongemaak (v 2), geen skuldgevoel vir sonde meer nie (v 2), sondes weggeneem (v 4), heilig gemaak (v 10), vir altyd perfek gemaak (v 14). Voeg hierdie 6 begrippe saam en jy het 'n volle prentjie van hoe effektief die offer van Jesus met jouself gehandel het. Uit pure vrye guns alleen.
3 Jesus is in die plek van hoogste gesag (verse 10-18): In die OT tempel was daar geen sitplek waar die priesters kon gaan sit nadat hulle hulle dienswerk gedoen het nie. Daar was altyd werk om te doen. Die bring van offers was nooit afgehandel nie. Net maar weer 'n bewys dat daardie offers nie die sonde kon wegneem nie.
Met Jesus was dit so totaal anders. Hy het slegs EEN offer gebring. Om nooit weer te herhaal nie. En toe het Hy gaan SIT! Hy het aan die regterhand van God (posisie van gesag) gaan sit. Nie in een of ander aardse tempel nie. Die feit dat Hy gaan SIT het, onderstreep die feit dat Sy offer suksesvol was. Nou het Hy nie meer stryde om te stry, versoekings om te verduur, Getsemane's om deur te worstel en 'n kruis om aan vasgespyker te word nie. Al Sy konflikte is verby. Hy sit in triomf en wag vir die dag wanneer Sy vyande Sy voetstoel gemaak sal word. Die volgende stap is nie 'n herhaling van die offer nie, maar Sy verskyning op die wolke van die hemel!
Met hierdie woorde beklemtoon die skrywer in verse 11-14 dat daar absoluut niks is wat bygevoeg moet word by dit wat Jesus gedoen het nie. Geen plusse moontlik nie.
Kyk na verse 15-18: Die Heilige Gees, wat die eintlike outeur van die OT is, het in Jeremia 31:33 'n belangrike punt gemaak.
Hy praat daar van die Nuwe Verbond wat deur Jesus se dood operasioneel gemaak sal word. En dit sal tot twee groot seëninge lei: totaal veranderde harte en 'n nuwe skoon rekord voor God. Dit is wat Jesus se offer vermag het. Dus is dit effektief en genoeg. Die hele OT administrasie is nou oorbodig en uitgedien en stopgesit.
Die Jode het natuurlik nie hierdie evangelieboodskap geglo nie en voortgegaan met die tempelrituele en diere-offers in Jerusalem. Tot in die jaar 70nC toe die Romeine die tempel verwoes het. Dit is asof die Here self daarmee die OT-administrasie beëindig het. Nooit is die tempel ooit weer herbou nie – tot vandag toe.
In ons kerk behoort ons weerstand te bied teen enige kerk wat leer dat daar steeds offers van watter aard ookal gebring moet word. Ons moet weerstand bied teen die gedagte van herhalende offers. Geen Christelike kerk – wat enigsins die boodskap van Hebreërs verstaan – kan meer plek gee vir priesters, altare en offerhandes nie.
Die verwagting wat daar by baie Christene is dat daar iewers in die toekoms – voor die wederkoms van Christus – 'n punt gaan kom wat daar weer OT-offers in Jerusalem gebring sal word, is na my mening ook verkeerd. Selfs al word gesê dat hierdie offers maar net 'n herinnering sal wees van Christus se offer, is dit hoogs onwaarskynlik dat die Here so-iets sal instel. Die nagmaal is die herinneringsmaal wat Hy alreeds gegee het. Niks meer is nodig nie. Enige poging om terug te gaan na priesters, altare en offers of enige ander OT-rite of ritueel – hoe vroom en geestelik dit ookal mag wees – is in stryd met die leer van die NT en eintlik 'n stuk ongehoorsaamheid.
In sommige Christelike kringe is daar deesdae 'n beheptheid met die oud-Joodse gebruike en feeste en doenighede. Jesus se Naam word in Hebreeus uitgespreek, ramshorings word geblaas, kleredragte word gedra, feeste gevier. En 'n mens kry die indruk dat hierdie Christene hulle verbeel hulle is beter as ander wat met hulle verskil! 'n Mens kry die indruk dat hierdie Christene nog nooit die NT gelees of verstaan het nie.
Daarom moet ons dit kategories stel: Enige poging om die Ou Verbond te laat herleef en terug te bring binne die Nuwe Verbond, is verkeerd en 'n ontkenning van wat die NT leer.
Van buite bekyk, lyk die Christelike Geloof maar baie vaal teenoor kleurryke OT-administrasie, want in die Christelike Geloof is daar min uiterlike dinge wat belangrik is. Christene is doodgewone mense wat in die alledaagse lewe 'n verskil maak waar hulle woon, skool gaan, werk, kuier, vakansie hou, want die Gees dra Sy vrugte in hulle lewe omdat hulle hulle oog op die onsienlike hou. Dis al. En wanneer hulle bymekaarkom op 'n Sondag sing hulle 'n paar liedere, bid tot Iemand wat onsigbaar is en verder is daar iemand wat praat en praat en praat oor 'n belofte wat hierdie selfde onsigbare Iemand gegee het. 'n Belofte wat gegló mag word. Dis al. Dis die Christelike lewe.
Dis dalk een van die redes waarom die Hebreërs na die Judaïsme wou teruggaan. Want die Christelike Geloof was maar bra vaal en eentonig in vergelyking met die opwinding van die Judaïsme waar dit 'n gewoel en 'n gewerskaf is. Maar die Christene glo maar net 'n Belofte wat iewers op Skrif staan.
Dis dalk een van die redes waarom hedendaagse Christene probeer om aspekte van die OT administrasie in die Christelike Geloof in te trek. Omdat hulle verveeld geraak het met die skone eenvoud van die Christelike Geloof en 'n bietjie woema soek.
Dit is waar die Hebreërbrief – en in besonder ook hoofstuk 10 – 'n mens help, want dit wys jou op die oneindige onpeilbare skoonheid en rykdom en prag van die Here Jesus Christus – die Een oor wie alles eintlik gaan. En wat 'n heerlikheid dit is om vanuit miljoene mense uitverkies te mag wees om 'n Christus-gelowige te mag wees! Uiterlike doenighede en prag en praal kan glad nie opweeg teen die skatte wat ons in Christus het nie. Dít wat die mens die meeste nodig het en dit wat die diepste van ons menswees vervul, is in Christus. Dit is in 'n lewende Persoon en nie in rituele, simboliese handelinge, kleredragte, reëls en voorskrifte en godsdienstigheid nie.
Dink hoe waansinniglik onvervuld sal die miljoene onvergeefde mense wees wat eendag voor Hom moet staan! Daar is duisende sulke mense wat selfs die kerke vol sit. Mense wat nie 'n waaragtige ywer vir geestelike dinge voel nie, mense wat geestelik bloedarmoedig is, mense vir wie die Bybel 'n toe boek is, wat geen binnekamer het wat hulle besoek nie en vir die Here Jesus eintlik net 'n las is. Hoe onvervuld sal sulke armsalige mense wees wanneer hulle voor Hom staan. Die beste is om nou, vandag, te besef hoe armsalig jy is en na Hom toe te hardloop met jou hele verdorwe hart!
Presies die teenoorgestelde is waar van die ware kind van God, gewas in gereinig en geheilig deur Jesus se bloed. Die mens vir wie die Here Jesus en die dinge van die Here net 'n plesier is, 'n ewige lekkerte. Omdat die wedergeboorte plaasgevind het en die nuwe lewe van die Heilige Gees in so 'n mens se hart ingekom het! Al die seëninge van die Nuwe Verbond! Mense by wie die Here se wil in hulle innerlike harte geskryf is.