Verslae van majoor Albert J. Myer, seinhoof - Inligting
Op 13 Mei is die hoofkwartier in Cumberland gevestig. Toe die alarm kort nadat ons hier aankom, alarm word dat die hoofkwartier in gevaar is en dat die vyand se magte vorder, begin die generaal wat saam met sy personeel was, persoonlik vir die veld. 'N Afdeling van vyf toegeruste seinbeamptes het hom vergesel. Die alarm was ongegrond.
Daar was kommunikasie hier deur seine met die vaartuie in die rivier. 'N Reeks van vyf seinstasies is ook vanaf hierdie plek tot by die voorwag onder generaal Stoneman gevestig, wat toe die Withuis beset het. 'N Paar boodskappe is heen en weer oor hierdie lyn gestuur, maar die belangrikste gebruik daarvan was vir die praktyk.
Op 16 Mei verhuis die hoofkwartier na die Withuis, aan die Pamunkey -rivier. Onder die verkennings wat deur seinoffisiere van hierdie plek af gemaak is, was een na die Chickahominy, naby Bottom's Bridge, miskien by die eerste keer dat enige van ons leër die waters van die stroom gesien het.
Op die daaropvolgende dag het die korps onder bevel van generaal Keyes opgetrek om 'n posisie te beklee naby Bottom's Bridge, Lieut. H. L. Johnson, waarnemende seinbeampte, met 'n afdeling van seinbeamptes en hul mans, is beveel om by hom aan te meld en by hom te bly vir diens. Van daardie tyd af tot na die verloop van die Chickahominy dien hierdie afdeling onder generaal Keyes, en altyd met die opmars van die korps.
Daar is onmiddellik 'n waarnemingsstasie naby Bottom's Bridge, waarvandaan die bewegings van die vyand wie se pikkewyne nou sigbaar was, opgerig is  oorkant die rivier was sigbaar, en het deur 'n seinlyn talle verslae aan die hoofkwartier van generaal Keyes oorgedra.
Op die dag van die verloop van die Chickahominy het 'n deel van hierdie losskakel met die eerste troepe gekruis en 'n stasie op die blaas naby Burnt Chimneys en naby die picket line oopgemaak. Ou taverne. Hierdie plig het tot 'n merkwaardige botsing gelei. Die gevorderde seinpartytjie is geïrriteerd deur die vyand se vuurpyl wat uit 'n plaashuis naby hulle geskiet het. Die stasie sou binnekort onhoudbaar wees. Die seinafskeiding is rustig gemonteer, en dan, op bevel van sy bevelvoerder, het die gewraakte stukkies, terwyl die verhaal loop, woedend met teleskope gelaai. Die paniekvlug van die vyand het hul vrees vir die nuwe bewapening laat blyk. Die party het egter rewolwers sowel as veldbrille gedra.
Vanaf hierdie datum het die afstigting gedien met die opmars van die magte aan die suidekant van die Chickahominy, wat hul stasies na die voorkant by Fair Oaks gedra het. Die kamp was naby die hoofkwartier van generaals Heintzelman en Keyes geleë.
Terwyl die algemene hoofkwartier in die Withuis was, is die draad van die veldtelegrafiese trein 'n afstand van 3 myl verleng, op die grond gelê en aan bosse langs die pad gehang. Eksperimente is gedoen om boodskappe oor te dra terwyl die draad besig was om uit te rol. Hulle was suksesvol en het baie aandag getrek deur hul nuwigheid.
'N Reeks van vier herhalende seinstasies is gevestig vanaf die Withuis tot by die bewaker van generaal Stoneman, 'n paar kilometer ver. Hierdie lyn is goed gewerk en is gebruik vir amptelike boodskappe.
Op 19 Mei is die hoofkwartier verskuif na Tunstall's Station, op die West Point en Richmond Railroad. Toe die weermag uit die Withuis verhuis, het die voorwag, onder generaal Stoneman, vinnig vorentoe gestoot na Old Cold Harbour en met sy opmars 'n klein mag van die vyand se kavallerie by Gaines 'Mill, naby New Bridge, teëgekom.
'N Afsetting van seinbeamptes het hierdie vooruitgang vergesel en by die klein party aangesluit wat voorheen saam met generaal Stoneman gedien het. Terwyl die kolom in die veld beweeg, is hierdie offisiere oral in die vooruitgang gevind en op die dakke van die prominente wonings gesit. Hulle het soms die opmars van die voorwag verwag. Die afstande waaroor hulle kon werk, was egter van die vorming van die land oor die algemeen kort, en 'n enkele boodskap kon byna net so vinnig per koerier as deur seine gaan. Die arbeid van so 'n groot party lyk onnodig, en die groter aantal is deur generaal Stoneman beveel om te staak, dat die offisier die drie wat hom van Williamsburg vergesel het, met sy voorskot behou.
Die volgende dag bereik die voorwag die oewer van die Chickahominy by New Bridge. 'N Paar verstrooide magte van die vyand en 'n paar gewere, baie duidelik blootgestel, was sigbaar op die kruin van die heuwel aan die Richmond -kant van die Chickahominy. Aan die noordelike kant, op die eerste verhoogde grond van die rivieroewer, was die Hogan en die Gaines -herehuise. Hierdie huise was ongeveer driekwart kilometer ver van mekaar af. Van 'n punt naby die Hogan -huis kon u 'n uitgebreide uitsig gehad het op die onderste lande wat aan die rivier en die land aan die oorkantse oewer grens. 'N Waarnemingsstasie is hier opgerig onder leiding van Lieut. N. Daniels, waarnemende seinbeampte, en is 'n paar dae aangehou terwyl hy buite ons pikke was. Hierdie stasie het daarna baie belangrik geword.
Op 22 Mei is die hoofkwartier naby Cold Harbour gevestig. Van die hoofkwartier tot die stasie voor naby Hogan se huis, 'n lyn  van ses herhalende stasies gemaak. Die beamptes is voortdurend op hierdie stasies gehou. Boodskappe is met redelike snelheid en akkuraatheid na en van voor oor hierdie lyn oorgedra. Daar was geen groot bewegings van die vyand sigbaar vanaf die waarnemingsstasie nie, en daar was min om te rapporteer. Die belangrikste waarde van hierdie lyn, net soos die ander herhalende lyne wat tydens die optog van die weermag in Williamsburg en die Withuis gevestig is, was die praktyk en gevolglike vaardigheid wat die beamptes op stasies aan hulle gewerk het.
Van die hoofkamp by Cold Harbor is partytjies gestuur om die loop van die Chickahominy van Bottom's Bridge na New Bridge te herken, en om die prominente punte te kies wat in geval van nood as kommunikasiestasies kan dien. Hierdie partye is opdrag gegee om ook prominente punte in die suidelike kant van die Chickahominy te sien. Die kennis van die land wat hulle opgedoen het, het getoon dat dit prakties moontlik was om te kommunikeer deur seine tussen die dele van die weermag wat die noorde beset het en dié in die tyd aan die suidekant van die Chickahominy. Die stasies sou egter 'n entjie aan die agterkant van die oprit aan weerskante van die rivier wees, en aan die suidekant van die Chickahominy naby die spoorlyn, waarop 'n lyn elektriese telegraaf gebou is. Dit is nie die moeite werd geag om hulle te beset nie.
Vanuit Cold Harbour is die geïsoleerde draad van die veldtelegraaf vir 'n dag 'n entjie van twee myl afgelê tot by 'n punt naby die hoofkwartier van die voorwag. Hierdie hoofkwartier het beweeg, en dit is op dieselfde dag opgerol.
Official Records of the Rebellion: Volume Eleven, Chapter 23, Part 1: Peninsular Campaign: Reports, pp.237-239