Image deur S. Hermann & F. Richter
Daar is 'n liedjie wat vir my 'n "mantra" geword het. Een wat ek óf hardop of intern aan myself sing wanneer ek op een of ander manier beklemtoon, of kwaad of ontsteld voel. Dit is die "Peace Song" ...
Jy mag dalk daarvan vertroud wees. Dit is 'n liedjie wat gesing word in baie van die "nuwe gedagte" kerke soos Unity Church. Die eerste reël is: Laat daar vrede wees op die aarde, en laat dit met my begin.
Dit dien as 'n goeie herinnering as ek myself in 'n situasie bevind waar ek geneig is om met woede, oordeel of kritiek te reageer. Eerder as om negatief te reageer, sing ek stilweg vir myself, "Laat daar vrede op aarde wees, en laat dit by my begin."
Ons het altyd 'n keuse: vrede of woede
Daar is baie geleenthede in die lewe waar ons 'innerlike vrede' uitgedaag word. Of dit nou in 'n verkeersknoop sit of laat werk, of dat iemand jou gevaarlik op die snelweg afgesny het, of iemand vir jou iets sê wat jou woede ontlok.
Al hierdie situasies is geleenthede waar ons met 'n keuse aangebied word: vrede of woede. Soms reageer ons so vinnig dat die kwaad woorde uit ons mond is voordat ons die kans kry om selfs te dink. Tog is daar altyd die volgende oomblik. Ons het 'n keuse oor of die woede moet voortgaan, om 'n argument te verleng of om vrede te kies.
Om vrede te kies, is nie altyd maklik nie
Om vrede te kies, is nie altyd maklik nie. Dit behels die verslinding van ons trots, ons ego in 'n kerf of twee, en selfs die ander persoon laat voel dat hulle "gewen" het. Maar wie wen regtig? Die persoon wat met woede en haat opgeneem word, of die persoon wat intern in die nag bly?
Ek weet self, ek geniet die lewe baie meer as ek in vrede is. Daarom het ek 'n keuse gemaak, en ek herhaal dit gereeld (veral as ek van die vredestrein afgetree het). My keuse? "Laat daar vrede wees op die aarde en laat dit met my begin."
Wie kan ek verander? My myself en ek
Ons leer op die een of ander tyd in die lewe dat ons nie ander kan verander nie. Die Here weet dat ons almal probeer het om ons broers en susters, ons ouers, ons kinders, ons maat, ons vriende, ens. Te verander. Wat ons op 'n sekere punt ontdek, is dat ons niemand anders kan verander nie. Ons kan net onsself verander, en dan word ons hopelik 'n 'rolmodel'. Ons leer deur ons voorbeeld en soms verander ander rondom ons asof deur osmose.
As ons dus 'n meer vreedsame bestaan ​​wil hê met ons familie, ons bure, ons wêreld, dan moet ons begin met vrede in onsself. Ons is nommer een.
Maak innerlike vrede 'n prioriteit
Wanneer ons begin met innerlike vrede ons prioriteit maak, vind ons dat ons in baie minder situasies ingewikkeld is waar woede en wrewel die reël is. Ons kies vrede oor skinder, woede, frustrasie, om selfs te wees en wrok te hou.
As ons innerlike harmonie die prioriteit in ons lewe maak, verloor baie dinge belangrik. Ons raak nie ontsteld oor dinge wat regtig nie van toepassing is nie - soos die vullis wat nie uitgehaal is nie. Of as ons ontsteld raak, raak ons ​​dit vinniger oor ... sodra ons onthou om innerlike vrede te kies. Dit beteken nie dat ons nie stappe doen om ons gewenste doel te bereik nie, dit beteken bloot dat ons dit nie doen met berusting en woede in ons harte nie.
Wie word kwaad deur my woede? My myself en ek
Dit is nie nodig om aan 'n wrok te hang nie, want die een wat dit regtig seermaak en ontstel, is die houer van die wrok-energie - ek, myself en ek. Ons besef dat woede ons meer seermaak as die persoon wat dit is gerig aan - die persoon op wie jy kwaad is, het soms geen idee dat jy kwaad is nie, en hy het aangegaan en dit geniet om hul lewe te geniet. Tog, jy, die kwaad persoon, is die een wat ellendig is.
Die belangrikste ding om te besef en te onthou, is dat ons altyd 'n keuse het. Om kwaad te wees of nie kwaad te wees nie - of om vanuit die ander perspektief daarna te kyk nie - om in vrede te wees of nie in vrede te wees nie. Dit is waarlik die vraag.
Ons is nie 'n slagoffer van ons emosies en reaksies nie
Die lewe word soveel eenvoudiger as ons besef dat ons nie 'n slagoffer van ons emosies en ons reaksies is nie. Terwyl ons af en toe deur hulle "weggevoer word", kan ons sodra ons "inhaal" die rigting waarin ons op pad is, verander.
Ons is nie hulpelose slagoffers nie. Ons is kragtige wesens wat beheer kan neem van ons lewens deur aandag te gee aan ons gedagtes, ons woorde, ons dade. Wat ons ookal in ons lewens wil skep, moet ons dink, sê dit en neem dan die nodige stappe om dit uit te maak.
As u dus u doel stel om innerlike vrede (of innerlike harmonie, of liefde) te wees, moet u dit eers so gereeld as moontlik dink. Herhaal vir jouself 'n positiewe bevestiging om u besluit te versterk.
Net soos ons met negatiewe denkpatrone breingewas is, moet ons onsself breinspoel en 'n goeie huisreiniging doen, en die saadjies plant van die werklikheid wat ons wil hê. As ons daardie sade plant (positiewe gedagtes), help ons hulle om te groei deur dit gereeld, stil en hardop te bevestig, en selfs deur dit herhaaldelik neer te skryf of om dit in 'n klein liedjie te maak. Hoe meer ons ons denke verander, hoe meer verander die gevolg van ons denke (ons woorde en ons optrede).
Laat daar vrede wees op aarde, en laat dit met my begin
As ek voel dat ek woede binne roer, herinner ek myself (intern): "Laat daar vrede op aarde wees, en laat dit by my begin." As ek net onthou van die keuse, gooi die demper op enige vuur van woede wat begin opbou.
Wat ons moet besef en aanvaar, is dat woede 'n keuse is - ons s'n. Wat nie beteken dat ons 'sleg' is as ons toegee aan die woede nie. Nee. Dit is nie sleg nie - dit is eenvoudig om 'n keuse te maak (miskien onbewustelik) op daardie oomblik. Tog sal ons uiteindelik ons ​​toewyding aan innerlike vrede onthou, en dan sal ons "van plan verander" oor die keuse van woede. En ja, daar is situasies waar woede geregverdig kan word, maar dit gee ons nie toestemming om woede op ander te raas nie. Woede kan vreedsaam uitgespreek word, sonder gif.
Daar kan soms voorkom dat u kies om u woede op ander uit te vent ... en dan, miskien in die middel van die stroom, sal u onthou dat u 'regte keuse', u permanente keuse innerlike vrede is en u gedrag sal verander. Moet egter nie met jouself hard wees nie. Leer om vrede te leef is 'n voortdurende proses.
Bemeestering van 'n nuwe vaardigheid neem praktyk
Die belangrikste ding om te onthou is om nie jouself en skuld op jou woede te plaas nie. Ons is menslik. Ons ouers, broers en susters, eweknieë, TV, flieks, ens. Het geleer hoe om op situasies te reageer. Sodra hierdie reaksies gewoontes word, is dit moeiliker om weg te neem. Dit is dus die vraag om voortdurend 'die keuse te maak' om 'n ander gewoonte, 'n gesonde, te skep. Dit is die ou verhaal van 'n kind wat leer loop. Elke keer as die kind val, moet hy besluit om aan te hou probeer, alhoewel dit keer op keer val voordat dit sy doel bereik.
Dit is dieselfde met ons en elke verandering wat ons in ons lewens wil aanbring. Soos iets nuuts wat ons leer, fietsry, ski, perdry, 'n nuwe taal praat, kry ons dit nie aan die begin reg nie. Ons leer 'n tegniek, oefen, maak foute, maar as ons nie opgee nie, bereik ons ​​ons doel - ons het 'n nuwe vaardigheid "bemeester". Wat nie beteken dat ons dan volmaak is daar nie ... Daar is altyd meer te leer.
Die belangrikste ding is om nooit op te gee aan onsself nie. Ons is "in aanbou" en moet as sodanig onsself 'n bietjie ruimte gee om nie "alles bymekaar te hê nie".
Laat dus vrede op aarde en binne elkeen van ons wees, en laat dit met my begin (en elkeen van ons) ... een asem op 'n slag. een gedagte op 'n keer, een aksie (en reaksie) op 'n keer.
In hierdie boek nooi Mark lesers uit om hul eie innerlike kern te verken deur die verhale van gewone mense, politieke aktiviste, kunstenaars, geestelike leraars uit 'n verskeidenheid tradisies. Dit is mense wat hulself met hul vratte en swakhede in die gesig gestaar het. Hulle het in alle soorte oomblikke groot en klein met die moed van hul oortuigings gestaan.
Klik hier vir meer inligting of om hierdie boek te bestel. Ook beskikbaar as 'n oudioboek, klank-CD en Kindle-uitgawe.
Jy is hier: Tuis > Persoonlike > Houdingsaanpassings > Woede Bestuur > Die keuse van vrede is nie altyd maklik nie: laat dit by my en jou begin