Dik Daan spog in die afgelope week by ons dat hy ’n brief van die bank gekry om te sê hy is uitstaande.
“Ek het heeltyd geweet ek is al daar van Volkskas en Trustbank se dae af ’n getroue kliënt, maar dié boodskap was vir my baie spe­siaal. (Hy erken nie graag dat hy soos baie ander pilare van ons ou volkie destyds van Volkskas weg is agter wyle Jan Marais se mooi Trustbank-poppies aan nie.)
“Om terwyl jy sukkel om liggaam en siel aanmekaar te hou te kan hoor jy is uitstaande, is vir my nou rêrig ’n riem onder die beursie,” sê hy terwyl trane vlak lê.
“Dis oordat die speknekke by die groot unies 150 spelers vir ’n 15-manspel kontrakteer,” grom neef Bartel. “Wat moet die arme manne van die klein unies nou die ander vier maande van die jaar doen? Waarskynlik tuinwerk, onderwaterhokkie, tafeltennis of kameelresies in die Emirate.”
Daai formule vir rugbysukses laat my toe dink aan die nuutste sotlikheid wat ek in die afgelope week raakgelees het. ’n Maatskappy in Auckland, Nieu-Seeland, het begin om sy werkers net vier dae per week te laat werk, maar vir vyf dae te betaal. Dit was geen verrassing nie dat die werkers gesê het hulle is baie tevrede met dié