Wat duidelik uit die verklarings deur die kredietgraderingsagentskappe én die IMF blyk, is dat alhoewel hulle oor die algemeen tevrede was met die nuutgevonde dringendheid van die Suid-Afrikaanse owerhede ná “Nenegate”, en die eensgesindheid van die regering, die sakesektor en die arbeidsmag, verlang hulle optrede, en gou ook. Met net 4 maande oor voordat die graderingsagentskappe hul besluite moet neem, raak die tyd min.
Die feit dat dit deur die Minister van Finansies erken word, is egter skrale troos. Mnr Gordhan kon byvoorbeeld nie sy sin kry oor die leierskap van die SAID en SAL nie en word openlik deur President Zuma teengestaan, terwyl die Valke ook nog oor sy skouer loer.
Kurlantzick kom tot die gevolgtrekking dat die verskeidenheid staatskapitaliste bewys is van die model se aanpasbaarheid en dat die ekonomiese sukses van verskeie van die voorste staatskapitaliste die model se sterkpunte aantoon. Hy beklemtoon egter staatskapitalisme se kwesbaarheid vir korrupsie, baantjies vir boeties (“cronyism”) en begunstiging, en die negatiewe implikasies daarvan vir doeltreffendheid.