Die getal hoenders wat aangehou word in 'n lêhuis het 'n vername invloed op produksie. Hoe groter die getal wat gehuisves moet word, hoe kleiner is die gemiddelde opbrings per hen, veral waar die verskillende troppe van dieselfde teling bymekaar is. Lêhuise wat 100 henne kan huisves, word vandag aanbeveel. Dit beteken nie alleen 'n besparing van arbeid nie, d. w .s. in teenstelling met kleiner eenhede, dog ook 'n besparing van kapitaal. Namate die boerderystelsel wat toegepas word, en die soort ras wat aangehou word, word die grootte van die huis bereken. Onder die intensiewe stelsel van pluimveeboerdery, soos die wat veral in stede en rondom stede toegepas word, word die henne dwarsdeur die jaar in die huis gehou. Hier word vir elke hen van 'n ligte ras nie minder as 4 vierkante voet vloerspasie en nie meer as 6 vierkante voet vir een van 'n swaar ras gegee nie. Dit is dus nie wenslik om twee rasse d. w.s. 'n ligte en 'n swaar ras saam in een huis aan te hou nie. Onder die semi-intensiewe stelsel, wat meer populêr en algemeen in ons land is, word die henne vir 'n sekere tyd van die dag uitgelaat in kampe. Hier laat ons 2 tot 3 vierkante voet vloerspasie vir ligte rasse en 4 vierkante voet vir swaar rasse toe.
Dit is dus belangrik dat die voorkant van die lêhuis oop gebou moet wees, en in 'n noord tot noordoostelike rigting moet kyk, sodat 'n maksimum van sonlig gedurende die dag in die huis kan skyn. Sonlig is 'n groot faktor om die gesondheid van hoenders in stand te hou. In nat en vogtige lande, en veral waar lêhenne op die intensiewe stelsel aangehou word, sodat hulle 'n absolute minimum sonlig kry, word lewertraan-olie kunsmatig aan die henne gegee. Hier in ons land waar 'n maksimum hoeveelheid sonlig gedurende elke dag van die jaar geniet word, is hierdie kunsmatige toediening gelukkig nie nodig nie.
Vir eierproduksie is voeding 'n algemeen bekende item, en is uiters belangrik. Saam met behuising vorm dit seker die vernaamste faktor om produksie reëlmatig te laat plaasvind. As die liggaam van die lêhen nie die regte hoeveelhede, en in die regte vorm gegee word nie, kan die pluimveeboer nie verwag dat sy henne hul beste sal gee nie. 'n Gebrekkige rantsoen verhoed dat die hen die maksimum waartoe sy in staat is, sal produseer. 'n Goed gebalanseerde rantsoen, d.w.s. nie alleen gebalanseer wat betref die proteïen, koolhidrate, en vette nie, maar ook wat betref die minerale, is 'n absolute vereiste vir goeie produksie. Rantsoene kan opgestel word van verskillende soorte grane en graan-neweprodukte; namate dit vir die boer beskikbaar is, en produksie kan daarop gelewer word, dog dis belangrik dat die soort voer en metodes van voeding regdeur die jaar so eenvormig moontlik moet wees.
Net soos skielike temperatuurskommelinge, veroorsaak algemene verstorings ook 'n tydelike vermindering in eierproduksie. Hierdie verstorings mag wees as gevolg van liggaamlike ongelukke, skrik, of omdat die lêhenne te dikwels van een plek na 'n ander verskuif word. Dit sal gevind word dat lêhenne wat gewoon was om op 'n vryloopstelsel te lewe en dan na hokke of lêhuise oorgebring word, op sal hou met Iê. Hierdie feit bewys dat om maksimum produksie te verkry, dit 'n beleid in die bestuur moet wees om die lêhenne so min as moontlik te hinder en dat algemene toestande so eenvormig moontlik gehou moet word.