Pinksterfees - ook vir die spotters
'Toe die mense die geluid hoor, het 'n groot skare saamgedrom. En omdat elkeen gehoor het hoe daar in sy eie taal gepraat word, het hulle nie geweet hoe hulle dit het nie. Verras en verbaas sê hulle toe: “Die mense wat daar praat, is tog almal Galileërs. Hoe hoor elkeen van ons dan sy eie moedertaal? Perse, Mediërs en Elamiete, sowel as die inwoners van Mesopotamië, Judea en Kappadosië, Pontus en die provinsie Asië, Frigië en Pamfilië, Egipte en die dele van Libië om Sirene, mense uit Rome, Jode sowel as heidene wat die Joodse geloof aangeneem het, Kretensers en Arabiere – ons hoor hulle in ons eie tale praat oor die groot dinge wat God gedoen het.”' - Handelinge 2:6-11.
Pinksterdag of die fees van die weke, was die jaarlikse oesfees waartydens Jode vanuit alle lande in Jerusalem byeengekom het om fees te vier (Eks 34:22; Num 28:26). As ons nou egter kyk na al die lande waarvandaan die mense gekom het, sien ons Judea ook daarby, terwyl die gebeure juis in Judea plaasgevind het. Moet 'n mens dit nie vreemd vind nie?
Tog is dit nie so vreemd nie. Ook húlle het rede gehad om verwonderd te wees. Die taal van die Judeërs was Aramees**, en dit was die omgangstaal in Judea. Petrus en die ander dissipels kom uit Galilea, en het 'n eie dialek gepraat waaraan hulle uitgeken is. Dus, terwyl al die ander hoor hoedat daar gepraat word in die taal waarin hulle opgegroei het, het die Jode uit Judea dit ook in Aramees gehoor. Dit is die taal wat Jesus gepraat het, dit was ook die taal van die kruiswoorde. Petrus word nie langer deur sy uitspraak verraai nie!
Ten slotte was dit juis die Judeïese Jode wat die meeste betrokke was by die kruisiging van Jesus. Die Gees wil selfs Jerusalem, wat die profete vermoor het (Luk 11:48), tot lewe wek. Daardie een woord “Judea”, onderstreep die verhoring van Jesus se gebed: “Vader, vergeef hulle, want hulle weet nie wat hulle doen nie.”
Die Jode uit Judea het voor gestaan en was die eerste om te oordeel: “Is almal wat daar praat dan nie Galileërs nie?” So asof wat daar voor hulle oë gebeur nie op hulle betrekking gehad het nie. Maar die Judeïese Jode het hulle vergis, want plotseling hoor hulle in hul Aramees hoe die groot dade van God verkondig word. Pinkster is nie net 'n Galilese aangeleentheid nie; dit is nie net vir enkele uitverkorenes nie; dit is nie iets wat stil gehou behoort te word nie. Dit is 'n jubelende werklikheid!
Jode uit Judea: daarby is moeders uit Bethlehem en priesters uit Jerusalem. Opnuut staan herders uit die velde van Éfrata met oop mond en luister na die evangelie: “Vandag is hier in die tweede stad van Dawid, die Heilige Gees uitgestort”.
En onder die drieduisend wat gedoop is, was daar ook Judeërs wat die Pinkstergebeure aanvanklik met spot begroet het, om nie eers te praat van die kruisiging van Christus nie!
(Met erkenning aan dr Okke Jager in Daglicht, Bijbels dagboek)
** Die algemene opvatting is dat Aramees die omgangstaal in die tyd van Christus was, alhoewel daar bronne is wat beweer dat sowel Aramees as Hebreeus gepraat is.
Lees ook: Waar die Heilige Gees werk, is daar lewe!