Redakteur se nota: Hierdie is 'n opgedateerde weergawe van n artikel Eerste gepubliseer op Junie 24, 2015.
Die skiet in Virginia wat gewond Huis Majority Whip Steve Scalise, Sowel as die skiet in 'n San Francisco UPS-fasiliteit wat op dieselfde dag vier dooies verlaat het, het weer die standaard stel reaksie gegenereer in die lig van 'n massaskiet in die Verenigde State.
Die besonderhede van so 'n tragedie kom dikwels stadig voor, maar 'n paar punte kan gemaak word. Terwyl die dood van massa-skietery 'n relatiewe is 'n klein deel van die algehele moorddadige geweld In Amerika is hulle besonder wreed. Die probleem is erger in die VSA as in die meeste ander geïndustrialiseerde lande. en dit word erger.
Die politieke oorleg van die Virginia-skietery dra ook 'n besondere sosiale skade. Enige gedagte dat gewere 'n nuttige rol kan speel in die vermindering van tirannie in 'n demokratiese land soos die Verenigde State, moet vinnig verdryf word. Hopelik sal die boodskap almal van die NRO se leierskap en Sen Rand Paul aan enigiemand aan die teenoorgestelde kant van die politieke spektrum wat nie die huidige ontwikkelinge van die Republikeinse regering hou nie.
Ek het geweergeweld ondersoek - en wat kan gedoen word om dit te voorkom - in die VSA vir 25-jare. Die feit is dat indien die NRA beweer dat gewere gehelp het om die misdaad te verminder, waar was, sou die VSA die laagste moordsyfer onder geïndustrialiseerde lande in plaas van die hoogste een hê - en met 'n wye marge.
Die VSA is verreweg die wêreldleier in die aantal gewere in burgerlike hande. Die strenger geweerwette van ander "gevorderde lande" het dodelike geweld, selfmoord en geweerongelukke beperk, selfs al is daar in sommige gevalle wette ingestel oor massiewe protes van hul gewapende burgers.
Die staat van geweerbeheer in die VSA
Agtien state in die VSA en 'n aantal stede soos Chicago, New York en San Francisco het probeer om die onwettige gebruik van gewere en geweerongelukke te verminder deur wette aan te neem om gewere te hou. veilig gestoor wanneer hulle nie in gebruik is nie. Veilige berging is a algemene vorm van geweerregulering in nasies met strenger geweerregulasies.
Die NRO staak al jare sulke wette. Maar daardie poging is in Junie 2015 geslaan toe die Amerikaanse Hooggeregshof - oor 'n hewige dissens deur Justices Thomas en Scalia - geweier om te oorweeg Die San Francisco wet wat vereis dat gewere wat nie in gebruik is nie, moet veilig gestoor word. Dit was 'n positiewe stap omdat honderde duisende gewere elke jaar gesteel word en goeie openbare beleid moet probeer om gewere uit die hande van misdadigers en kinders te hou.
Die dissenters was bekommerd oor die gedagte dat 'n geweer in 'n kluis gestoor word, nie onmiddellik beskikbaar sou wees nie, maar hulle het onbewus van hoe ongewoon dit is dat 'n geweer nuttig is as iemand aanval.
Statistieke wys net die kleinste fraksie van slagoffers van geweldsmisdaad kan 'n geweer in hul verdediging gebruik. Oor die tydperk van 2007 tot 2011 het sowat ses miljoen nie-fatale gewelddadige misdade elke jaar plaasgevind. Tog toon data uit die National Crime Victimization Survey dat 99.2 persent van die slagoffers in hierdie voorvalle het hulself nie met 'n geweer beskerm nie - dit in 'n land met ongeveer 300 miljoen gewere in burgerlike hande.
Trouens, 'n klassieke studie van 198-gevalle van ongewenste toegang tot besette eengezinswonings in Atlanta het bevind dat die indringer twee keer so geneig was om die slagoffer se geweer te bekom as om die slagoffer 'n vuurwapen in selfverdediging te gebruik.
Die skrywer van die studie, Arthur Kellerman, gesluit in woorde dat diegene wat teen die veilige bewaring van gewere staar, moet let:
Die geweer wat die grootste bedreiging verteenwoordig, is gemiddeld die een wat in 'n bedkassie laai en geredelik beskikbaar is.
'N Belaste, onversekerde geweer in die huis is soos 'n versekeringspolis wat nie minstens 95 persent van die tyd lewer nie, maar het die konstante potensiaal - veral in die geval van handwapens wat makliker deur kinders gemanipuleer en aantrekliker is vir gebruik in misdaad - om iemand in die huis te benadeel of gesteel te word en iemand anders te benadeel.
Meer gewere sal nie geweergeweld stop nie
Vir jare het die NRA-mantra die feit dat burgers toelaat om versteekte handwapens te dra, misdaad verminder omdat hulle die misdadigers afgedwing of bang gemaak het.
Sommige vroeë studies het selfs gedink dat die sogenaamde reg-tot-dra-wette (RTC) gedoen het, maar net 'n 2004 verslag van die Nasionale Navorsingsraad weier die eis en sê dat dit nie deur die wetenskaplike bewyse ondersteun is nie, terwyl dit nog onseker was oor wat die ware impak van RTC-wette was.
Tien jaar se bykomende data het navorsers in staat gestel om 'n beter oplossing vir hierdie vraag te kry. Dit is belangrik aangesien die NRA 'n besluit van die Hooggeregshof dring wat RTC as 'n saak van grondwet toelaat.
Die nuwe navorsing oor hierdie kwessie van my span aan die Stanford Universiteit het tot op datum die mees dwingende bewyse gegee dat RTC-wette geassosieer word met beduidende toenames in geweldsmisdaad. As ons na die uniformsverslagverslae van 1979 na 2014 kyk, vind ons dat die 33-state wat die RTC-wette aangeneem het oor hierdie tydperk gemiddeld gewelddadige misdaadkoerse opgelewer het wat ongeveer 14 persent hoër na 10 jaar as as hulle nie hierdie wette aangeneem het nie.
Intussen kan enige Amerikaanse politici luister na die voorkeure van die 90 persent op die wysheid van die aanneming van universele agtergrond kontrole vir geweer aankope?
Geweer beheer oor die hele wêreld
As 'n akademiese oefening kan mens spekuleer of die wet 'n konstruktiewe rol kan speel in die vermindering van die aantal of dodelike massa skietery.
Die meeste ander gevorderde nasies glo dit glo, want hulle maak dit baie moeiliker vir iemand soos jou tipiese Amerikaanse massamoordenaar om veral hande op te spoor. Universele agtergrond kontrole is algemene kenmerke van geweer regulering in ander ontwikkelde lande, insluitende:
Duitsland: Om 'n geweer te koop, moet iemand onder die ouderdom van 25 'n psigiatriese evaluering slaag. Vermoedelik, 21-jaar oud Charleston shooter Dylann Roof sou gefaal het.
Finland: Handwapenlisensie-aansoekers mag slegs vuurwapens koop as hulle kan bewys dat hulle aktiewe lede van gereguleerde skietklubs is. Voordat hulle 'n geweer kan kry, moet aansoekers 'n aanlegstoets slaag, aan 'n polisie-onderhoud onderwerp en wys dat hulle 'n behoorlike geweeropbergingseenheid het.
Italië: Om 'n vuurwapenpermit te verseker, moet 'n mens 'n werklike rede hê om 'n vuurwapen te besit en 'n agtergrondkontrole oor die strafregtelike en geestesgesondheidsrekords te slaag.
Frankryk: Vuurwapen aansoekers moet nie 'n kriminele rekord hê nie en slaag 'n agtergrond-tjek wat die rede vir die geweer aankoop oorweeg en die kriminele, geestelike en gesondheidsrekords van die aansoeker evalueer.
Verenigde Koninkryk en Japan: Handwapens is onwettig vir privaat burgers.
Terwyl massa-skietery, sowel as geweermoordenaars en selfmoord, nie in hierdie lande bekend is nie, is die algehele tariewe aansienlik hoër in die Verenigde State as in hierdie lande.
Terwyl NRA-ondersteuners my gereeld uitdaag op hierdie statistieke, sê ek dit is net omdat Amerikaanse swartes so gewelddadig is en wys op die tipe onwettige eise oor die persentasies witmense wat deur swartes vermoor is Dylann Roof spoeg en Donald Trump tweeted, is dit belangrik om daarop te let dat witmoordpryse in die VSA goed meer as twee keer so hoog is as die moordtariewe in enige van hierdie ander lande.
Australië het nie sedert 1996 'n massa-skietery gehad nie
Die verhaal van Australië, wat gehad het 13 massa skietery in die 18-jaar tydperk van 1979 tot 1996, maar geen in die daaropvolgende 21-jaar, is die moeite werd om te ondersoek.
Die draaipunt was die bloedbad 1996 Port Arthur in Tasmanië, waar 'n gewapende man 35-individue vermoor het met semi-outomatiese wapens.
In die nasleep van die bloedbad het die konserwatiewe federale regering daarin geslaag om nuwe, nuwe te implementeer geweer beheer wette regoor die land. 'N Groot verskeidenheid wapens is verban - insluitende die Glock semi-outomatiese handwapen wat in die Charleston-skietery gebruik is. Die regering het ook 'n verpligte wapen terugkoop opgelê wat aansienlik verminder geweer besit in Australië.
Die effek was dat beide geweer selfmoord en moord val. Daarbenewens het die 1996-wetgewing selfverdediging as 'n wettige rede ontken om 'n vuurwapen aan te koop.
Wanneer ek dit noem vir ongelowige NRA-ondersteuners, dring hulle daarop aan dat misdaad nou in Australië oordrewe moet wees. Trouens, die Australiese moordkoers het geval een per 100,000 terwyl die Amerikaanse koers, dankbaar laer as in die vroeë 1990's, nog steeds ongeveer is 5 per 100,000 - byna vyf keer so hoog. Daarbenewens vind rooftogte in Australië plaas by net omtrent die helfte die koers van die VSA: 58 in Australië teenoor 113.1 per 100,000 in die VSA in 2012.
Hoe het Australië dit gedoen? Politiek het dit 'n dapper eerste minister geneem om die woede van Australiese geweerbelange in die gesig te staar.
Eerste Minister John Howard het 'n koeëlvaste baadjie gedra toe hy die voorgestelde wapenbeperkings in Junie 1996 aangekondig het. Die adjunk-premier was hang in effigy. Maar Australië het nie 'n huishoudelike geweerbedryf gehad om die nuwe maatreëls te weerstaan ​​sodat die wil van die mense toegelaat kon word nie. En vandag is steun vir die veiliger, geweer-beperkte Australië so sterk dat dit terug gaan sal nie geduld word nie deur die publiek.
Dat Australië nie 'n massa-skietery gehad het nie, aangesien 1996 waarskynlik meer is as bloot die gevolg van die aansienlike vermindering van gewere - dit is beslis nie die geval dat gewere heeltemal verdwyn het nie.
Ek vermoed dat die land ook 'n kulturele verskuiwing ondervind het tussen die skok van die moord op Port Arthur en die verwydering van gewere uit die alledaagse lewe, aangesien hulle nie meer beskikbaar is vir selfverdediging nie en hulle net minder teenwoordig is in die land. Ongelukkige individue word met ander woorde nie gedurig herinner dat gewere 'n manier is om hul beweerde griewe aan te spreek in die mate dat hulle in die verlede was of in die VSA bly nie.
Lax geweer beheer in een nasie kan probleme skep in 'n ander
Natuurlik kan streng geweerregulasies nie verseker dat die gevaar van massa-skietery of moord uitgeskakel is nie.
Noorweë het sterk geweerbeheer en toegewyde menslike waardes. Maar dit het nie verhoed dat Anders Breivik vuur op 'n jeugkamp op die eiland Utoya in 2011 oopmaak nie. Sy skoon kriminele rekord en jaglisensie het hom toegelaat om semi-outomatiese gewere te beveilig, maar Noorweë beperk sy vermoë om hoë-kapasiteitsnitte vir hulle te kry. Breivik het in sy manifes geskryf oor sy pogings om wettiglik wapens te koop en te sê: "Ek beny ons Europese-Amerikaanse broers, aangesien die geweerwette in Europa suig esel in vergelyking."
Trouens, in dieselfde manifes, Breivik geskryf dat dit van 'n Amerikaanse verskaffer was wat hy gekoop het - en het gepos - 10 30-rond ammunisie tydskrifte vir die geweer wat hy in sy aanval gebruik het.
Met ander woorde, selfs as 'n bepaalde nasie of staat kies om dit vir sommige moordenaars moeiliker te maak om hul wapens te kry, kan hierdie pogings onderbreek word deur die jurisdiksies wat uithou. In die VSA word natuurlike geweerbeheermaatreëls dikwels gedemp deur die laks houding teenoor gewapende verkryging in ander lande.
John Donohue, C. Wendell en Edith M. Carlsmith Professor in die Reg, Stanford Universiteit
Jy is hier: Tuis > Sosiale en politieke > geregtigheid > Hoe die Amerikaanse geweerbeheer vergelyk met die res van die wêreld