Wendag - Die Ander Churchill – Oorlog Behepte Bedrieër en Leuenaar - Deel III
Die Ander Churchill – Oorlog Behepte Bedrieër en Leuenaar - Deel III
Ek staan oor my artikels van Churchill, daarvan aangekla dat: "...my persoonlike vooroordele", regdeur my artikel, "...uitstaan". En ook uit nog 'n bron: "...Die artikel maak staat op 'n groot hoeveelheid persoonlike beledigings" Hierop antwoord ek empiries: 'Die Afrikaanse taal is swaar swanger aan byvoeglike naamwoorde, maar daaruit kan nie 'geboorte' gegee word aan genoegsame 'toevoegings' tot Sir, Windston Churchill nie'. Wat is skryf dan anders as die uitbeelding van die skrywer se opinie of styl? Moet mens lelike waarhede, wanneer dit openbaargemaak word, saggies stel ter wille van onkundige aanhangers van die moontlike teendeel? As Hitler beledig kan word op grond van infame leuens, wat doen mens dan om klem te plaas op 'n lank versluierde massa moordenaar en lafaard wat op die koop toe nog soveel swak vergrype gehad het dat hy met afwykings kon deurgaan as 'n 'multidoor'? Nie Waldor nie, maar die befaamde Solzhenitsyn noem Churchill dan "stupid" As, wat ek skryf dan neerkom op "naamskending", soos een kommentaar dan beweer; staan ek nie alleen nie, maar saam die geëerde Solzhenitsyn en vele beroemdes in die beskuldigdebank.
Noodsaaklik - Dit is nodig dat alles met betrekking tot die oorsake en gebeure in, en om, die tweede wêreldoorlog en Churchill se motiewe en deel daaraan, deurgaans gesien moet word teen die agtergrond van vyf baie belangrike aspekte wat ek in hierdie reeks, in elk geval duidelik en onomwonde sal substantiveer:
Eerstens – Engeland en Frankryk het in 1939 oorlog teen Hitler verklaar en nie andersom nie.
Tweedens – Toe die oorlog in 1939 uitbreek, was Duitsland hoegenaamd nie toegerus vir 'n wêreldoorlog nie. Duitsland het eers amper teen die einde van die oorlog die piek van sy wapen produksie uit die nood van die saak bereik. Iemand wat wêreld oorname ten doel gehad het, met 'n tintelende volk, die tegnologiese kundighede van Duitsland, en 'n bloeiende ekonomie, tot die beskikking, sou tog seer sekerlik homself goed toegerus gehad het met die ongeëwenaarde herstel wat Duitsland sedert 1933 onder Hitler beleef het.
Derdens – Die Poolse inval deur Hitler was in belang van die grondgebied wat die Duitsers onregmatig van ontneem is en die gepaardgaande onderdrukking van boorling Duitsers deur die Pole in dié gebiede. Hitler het Pole ook nie goedsmoeds binnegeval nie, daar was etlike uitgerekte diplomatieke samesprekings, versoeke en vermanings van Hitler se kant af teenoor die Poolse regering oor die nood van sy mense, wie se belange hy vooropgestel het soos dit 'n ware leier sou betaam.
Vierdens – Hitler het hoegenaamd nie in Engeland en of Frankryk belanggestel nie.
Vyfdens – Die internasionale geldmag se misnoeë met die Hitler Ekonomie, wat Duitsland perse, in 'n ongeëwenaarde drie jaar opgetel het uit die modder deurdat hy onder andere die Deutsche Mark losgemaak het van die Joodse Goudwaarde, en dit te koppel aan die bruto produk; maw aan gesonde produksie. Hierdie baie suksesvolle sisteem het die Joodse 'woeker met valuta' uitgeskakel; en die prinsiep was besig om baie vinnig veld te wen in die hele westerse wêreld. Dit is deur die Jode voorsien. Op 12 Maart 1933, lank voordat Hitler enige aksie teen die Jode geneem het, het die 'American Jewish Congress' aangekondig dat 'n massa demonstrasie teen op 27 Maart 1933 by Madison Square Gardens gehou gaan word. Daar is toe ook intussen op 23 Maart nog 'n demonstrasie gehou deur 20,000 Jode buite New York se stadsaal en verskeie verdere betogings by die Noord Duitse Lloyd & Hamburg redery in New York het ook plaasgevind. Volgens die Londense 'The Daily Express' van 24 Maart 1933 is publiseer dat die Jode 'n "Holy War" teen Duitsland begin het en word daar verder verklaar: " The war against Germany will be waged by all Jewish communities, conferences ... by every individual Jew. Thereby the war against Germany will ideologically enliven and promote our interests which require that Germany be wholly destroyed" Dit, sewe jaar voor die oorlog...
Teen die agtergrond van al vyf bogenoemde punte moet Churchill se geloofwaardigheid en sy werklike aandeel in die oorlog en ook ten opsigte van die 'populêre' aannames oor die geskiedenis van die Tweede Wêreldoorlog gekyk word.
Na Churchill se militêre fiasko met sy absolute dom én astrante bevele aan die Britse vloot in die Eerste Wêreldoorlog, kan die onnodige dood van die mense wie se lewe eintlik aan hom toevertrou was, met reg aan sy voete gelê word – hy was domastrant, nalatig en balhorig - polities 'n risiko. In die militêre wêreld, 'n nar! Hy was behep met dit waarvan hy absoluut niks geweet het, nie en het daarmee met reg, ingeval by die spreekwoord van ons eie Langenhofen: "Kennis in die kop van 'n dwaas is soos 'n skeermes in die hand van 'n aap" Een van die grootste tragedies in mense heugenis is dat hierdie hanswors van die Boere en Eerste Wêreldoorlog, die sirkusbaas van die Tweede geword het en daardeur, die Weste se grootste doodsengel...
Die fiasko het natuurlik ook meegebring dat Churchill in die dertigs aan en af vermy is en basies in 'n politieke woestyn beland het. Indien dit waar is dat 'n man aan sy vriende gemeet kan word, dan sou dit in die opvolgende dertigerjare baie moeilik gewees het on Churchill te meet, want hy het baie min vriende gehad. Hy het inderdaad vir die meeste van die parlementariërs 'n irritasie geword en het op 'n manier 'n 'eenman opposisie' vir die nasionale Parlement geword. 'n Man met sy eie persoonlike agenda...
Uit sy eensame politieke verwerping het hy nie geleer nie en het sy beheptheid om 'n leier uit 'n militêre milieu te wees toegeneem eerder as wat dit sou afneem. Hy het in hierdie tyd 'n obsessie met Hitler ontwikkel, omdat die Duitse leier besig was om groot opgang te maak onder die Duitsers – iets waaraan hy wat Churchill, uit die aard van sy duidelike gebreke en tekortkominge in Engeland totaal arm aan gegaan het. Sy tekortkominge, aangevuur deur 'n oordrewe egotistiese selfsug en die obsessie met Hitler was die oorsaak van die dood van meer as 50 miljoen mense en onmeetbare ellende, trauma, lyding en geslagte se negatiewe effek op verskeie aspekte van die mensdom. Een man se 'persoonlike belange' het benewens die ellende; een van die geskiedenis se grootste negatiewe sosiale verskuiwings teweeggebring. Churchill was daarvoor verantwoordelik dat Engeland sy Ryk verloor het, die Weste die wêreld verloor het, en Europa as kulturele sentrum sy magsbasis moes prysgee. Dat Rusland die mag geword het, en dat Amerika ekonomies die weste se leier geword het.
Die bewyse daarvoor dat Churchill se politieke opinies, prioriteite en waardes na die wind gedraai het, kan baie duidelik uit die geskiedenis gehaal word. Toe Hitler besig was om opgang te maak skryf Churchill op 17 September 1937 in die 'Evening Standard' van hom: "Indien ons land ooit oorwin word, hoop ek dat ons 'n kampioen so onbuigbaar sal vind om ons durf te herstel, en ons terug te lei na ons plek tussen die Nasies" Hiermee stel hy Hitler as leier, hoër as hyself aan. Hy gaan op 'n ander stadium verder oor Hitler se leierskap ..."Terwyl al die formidabele transformasies in Europa besig was om plaas te vind, was Korporaal Hitler besig om sy lang uitputtende stryd om die hart van die Duitser te stry. Die verhaal aangaande daardie stryd kan nie sonder admirasie vir die dapperheid, deursettingsvermoë en lewenskrag wat hom in staat gestel het om al die gesag en weerstand wat in sy pad gestaan het, uit te daag, te weerstaan, oor te haal en te oorkom nie. Hy en die ewig groeiende legioene wat saam met hom gewerk het, het ongetwyfeld getoon dat, in hierdie tyd van hul patriotiese hartstog en liefde vir hul land, daar niks was wat hulle nie sou doen, of waag – dat daar geen opoffering van lewe, liggaam, ledemate of vryheid was, wat hulle nie sou op offer; of aan hul opponente sou toedien nie..."
Die beste manier waardeur Churchill vrees vir Duitsland kon aanwakker, was om Brittanje te oortuig dat Hitler Londen sou bombardeer. Daarom het hy klem geplaas op die 'bedreiging wat die Duitse lugmag kwansuis sou inhou. Hy het van die opposisie vloer in die Parlement, in die koerante en in artikels wat hy vir tydskrifte geskryf het en oor BBC uitsendings, 'n veldtog begin om klem daarop te plaas dat Duitsland met bose beplanning besig was. Middel 1934, het 'n ou vriend van hom, Desmond Morton, hom van vertroulike data begin voorsien. Hierdie 'data' oor Hitler se 'bewapening van Duitsland', het na bewering uit Britse intelligensie bronne gekom. Morton wat 'n voormalige Majoor in die weermag was, was besig om Churchill 'n guns te bewys omdat Churchill vir hom, toe Churchill in 1919 nog oorlog sekretaris was, 'n pos in die Britse intelligensie gereël het. Morton se bepalings was egter 'n versinnebeelding van die algemene verwarring wat daar daardie tyd in die Britse intelligensie kringe geheers het... Hy het bepaal dat Duitsland teen die einde van 1935 meer as 5000 vliegtuie sou hê, terwyl Engeland slegs 900, Frankryk 1650, Rusland 1,500 en Italië 1000 gehad het. Churchill het erg klem op hierdie data gelê en dit in sy toespraak van 30 Julie 1935 gebruik om te wys op die gevaar van Nazi lugaanvalle op Engeland. Hy het gepraat asof Hitler sy visiere op Engeland gehad het, en het oorlog vrese oor die 'Duitse bedreiging' aangeblaas... Die rekords van die Britse Parlement van 25 November 1935, wys duidelik dat die Kabinet besorg was oor die effek wat Churchill se aanblasing van oorlog op die delikate verhouding wat daar daardie tyd tussen Engeland en Duitsland bestaan het, sou hê. Churchill het daarop aangedring dat Engeland haar lugmag begroting moes verdubbel. David Lloyd George het Churchill in die Parlement teengegaan en daarop gewys dat Duitsland eerder as 'n bondgenoot benader moes word en as 'n buffer teen Rusland gesien moes word. "If Germany broke down," het Chamberlain vermaan, "and was siezed by the Communists, Europe would follow"
Churchill se statistieke het egter, uit die aard van die saak kommer gewek, want daaruit het dit geblyk dat Duitsland besig was met grootskaalse voorbereiding vir een of ander militêre aanslag. Morton se 'statistieke' was egter erg aangeblaas en onbetroubaar soos wat daar later in die geskiedenis bewys is. Churchill is in Januarie 1936 amptelik maar vertroulik deur die sekretaris van die Komitee van Imperiale Verdediging versoek om sy 'bron' bekend te maak, maar hy het op 31 Januarie 1936 baie onbehulpsaam, en slinks in 'n brief aan Hankey geskryf: "They are simply my personal estimate..." Hy het baie goed geweet dat indien hy openbaargemaak het dat sy bron 'n drinkmaat en afgetrede majoor was wat aan die 'buitewyke' van die Britse intelligensie rondgehang het, dit hom ongetwyfeld aan bespotting sou blootgestel het. Die ironie van die saak was dat Duitsland inderdaad op daardie stadium slegs 578 operasionele vliegtuie gehad het.
Toe Hitler die Rynland in 1936 militêr okkupeer het, het hy die selfde geveg eskader van vliegveld tot vliegveld laat vlieg en die kentekens elke keer oor laat verf en so die wol oor die oë van sy bure getrek. So laat as in 1938, toe die Franse Lugmag Bevelvoerder Generaal Vuillemin Duitsland besoek het, het Hitler elke beskikbare vliegtuig op die een vliegveld waar die Fransman se vliegtuig vlugtig sou land, laat indruk. Maar Mnr. Churchill het met sy leuens en oorlog vraatsug vrylik gepraat dat Duitsland met 'n begin lugaanval in die "eerste dae" 30 – 40 duisend mense sou kon dood. Wat van die wêreld weerhou is, is dat Hitler in 1938 slegs twee tipe Bomwerpers gehad het wat in staat sou wees om Londen te bereik – die Dornier 17F (met 'n aksieradius van 997 myl en 'n spoed van slegs 220 kilometer per uur) en die nog stadiger Heinkel 111E (745 myl en 200mph). Nie een van genoemde bomwerpers kon Engeland bereik sonder om die neutrale lande sy lugruim te skend nie, maar self dan, was daar geen vegvliegtuie wat hulle van die Duitse vliegvelde na Engelse grondgebied sou kon begelei nie. Maar ten spyte van hierdie feite verklaar Churchill op 19 Maart 1935 in die Parlementêre debat oor die Weermag begroting "Practically the whole of the German bombing airforce can reach London with an effective load" Op 28 Julie 1936 lei Churchill 'n dringende nood deputasie beswaarde oorlog aanblasers na Stanley Baldwin en Chamberlain, en beweer verder valslik dat Duitsland in staat is om met "een sarsie" 500 ton bomme op Londen te werp. Beide Baldwin en Chamberlain was bekommerd dat die propaganda en verslae van die 'deputasie' Britse verhoudinge met Duitsland sou verongeluk. Veral Baldwin het Churchill heftig teengegaan en verduidelik dat Hitler se intensies deur sy boek Mein Kampf en verskeie openbare verklarings, duidelik daarop gedui het dat hy op Rusland gefokus was. Volgens 'n woordelikse Parlementêre transkripsie, Prem/193 gedateer 28-29 Julie 1936 het Baldwin baie duidelik aan Churchill gesê: " I am not going to get this country into a war with anybody fort the League of Nations – or anybody else" Baldwin het die gesprek afgesluit met die volgende woorde: "If there is any fighting in Europe to be done, I should like to see the Bolshies and the Nazis doing it"
Churchill was baie goed bewus van die feit dat Hitler geen intensies gehad het om in enige konflik met Engeland en die westerse magte te wees nie. Op 29 April 1935 skryf Lord Rothermere, die redakteur van die 'Daily Mail' 'n brief aan Hitler waarin hy om verskoning vra vir die negatiewe sentimente en beskouings van die "Parlementêre demagogie" hy verwys klaarblyklik na Churchill toe hy skryf dat Hitler dit nie ter harte moet neem nie want : " they are capable of quick and unexpected changes" hy gaan verder en wys vir Hitler daarop dat die Britse publiek Duitsland goedgesind is en dat sewe uit tien mense wat aan die koerant skryf, Duitsland se eise om die herstel van die grondgebied goedkeur. Op 3 Mei 1936 skryf Hitler terug. Hy benadruk dat Rothermere nie te erg ag moet slaan op die "Parlementêre demagogie' nie. "Nege tiendes van die bloed wat in die laaste drie eeue gevloei het was tevergeefs, ten minste vir die mense wat betrokke was..." skryf Hitler. "Engeland was uitgeslape genoeg om daaruit te bly, en hul Ryk was die beloning" Maar dan kom die belangrike opmerkings in Hitler se brief: "Lord Rothermere, If today I urge an Anglo-German entente then this is not just something new since yesterday or the day before yesterday; in the last sixteen years I have spoken to four or five thousand audiences in Germany, small, large and immense; but in not one speech or line that I have written have I ever uttered the slightest sentiment against an Anglo-German entente" En dan gaan Hitler verder en bevestig sy wens op vrede vir die weste: "...Were this entente extended to embrace the American nation, then it would, indeed, be hard to see who in the world could disturb the peace without wilfully and consciously neglecting the interests of the White race..." Maar Hitler het nie rekening gehou met die intense "wilful" en "concious" nalatigheid van 'n Churchill nie... Lord Rothermere het 'n afskrif van die agt bladsy brief aan Churchill gestuur, maar hy het dit verwerp.
Hitler het op verskillende maniere sy wens om vrede met Engeland te hê openbaar. Toe hy in 1936 die statige aristokraat Joachim von Ribbentrop as Duitse Ambassadeur na Engeland gestuur het, het hy versoek: " bring vir my daardie alliansie terug"
Op 8 Oktober 1920 skryf Churchill 'n artikel in 'n koerant waar hy die Jode as die verpersoonliking van boosheid uitmaak. Hy skryf dat hulle "the principle inspiration and driving power" agter Bolsjewisme is en hy waarsku die wêreld ernstig teen hulle... maar 15 jaar later toe hy in die genoemde politieke woestyn beland en oorlog behep raak, toe tel hy ook ernstig finansiële probleme op... Toe Hitler Duitsland oorneem het verskeie ondermynende en skaduagtige finansiële organisasies in Engeland en Amerika opgespring en vertak uit die eeu oue moeder organisasie - organisasies wat wêreld dominansie in gedagte gehad het. Hitler, sy beginsels en sy filosofie het in hulle pad gestaan, en hulle het Churchill as hulle pion identifiseer... hy het 'n moordwapen geword.