Monsters vs. Aliens | wurmblikkie
Ek het lanklaas ‘n 3D prent gaan kyk – goed, so lanklaas dat ek nog onder die indruk was dat mens daardie papierbrilletjies opsit wat herinner aan die Niknaks man. Stel jou my verbasing voor toe daar aan my ‘n bril oorhandig word wat (in sekere kringe) die daglig sou kon sien as ‘n sonbril! (Let wel – in sekere kringe. Dit laat ‘n mens tog nog steeds onwillekeurig dink aan Clark Kent.) Die 3D animasie het my so effens verstom. Na ‘n ruk raak mens dit gewoond, maar dit bly tog ‘n belewenis. (Weet darem nie of ek sommer net enige fliek sal gaan kyk net omdat dit 3D effekte inhet nie.)
Monsters vs. Aliens val nie in die Beste Animasiefliek Ooit-kategorie nie, maar is heel kykbaar. Eintlik kry mens net wat mens verwag: ‘n versameling skreeusnaakse karakters (onder andere ‘n potsierlike – is dit die regte woord, want die ding is HUGE – insekmonster, ‘n mal wetenskaplike in die vorm van ‘n kakkerlak, ‘n breinlose blob, ens.) wat natuurlik met al hul manewales probeer om die aarde te red en ons terselfdertyd vermaak. Soos wat met meeste animasieflieks die geval is, is MvA tweevlakkig. Dit het versteekte humor wat seersekerlik net deur meer volwasse kykers gesnap sal word. So byvoorbeeld aan die begin van die prent, tydens die troue – speel maar gerus die “watter een is anders?” speletjie. Daar word ook ‘n karikatuur gemaak van die Amerikaanse president en die algemene Amerikaanse militante houding.
Die storielyn is miskien ‘n bietjie flou. Nou ja, wat verwag mens as geeneen van die voorprente jou aanspreek nie. (Meeste het wel my lysie gehaal; dis nou my lysie met die opskrif: VERMY TEN ALLE KOSTE.) Natuurlik kan mens ook redeneer dat die storielyn juis so uitspeel om rede dit die draak steek met wetenskapsfiksie in geheel – op ‘n mooi manier, darem. Die karakters is nie eenvormig nie; inteendeel, hulle word nogal interessant uitgebeeld, en na die fliek verby was, het ek besef ek wou eintlik nog ‘n bietjie meer van elkeen geweet het. Hulle kon wel meer tyd spandeer het aan ‘n paar verhoudings – byvoorbeeld, die verhouding tussen Susan (die hoofkarakter) en haar ouers, asook haar aanstaande.
Die fliek is definitief goed genoeg om te gaan kyk, veral as mens na ligte vermaak op soek is. Ek hoop nie hulle maak ‘n tweede rolprent nie, maar nou ja …
This entry was posted on Saterdag, April 4th, 2009 at 8:23 vm and is filed under flieks.	You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed.