Geskryf deur Chris Slocum
Die orkaan Laura het vinnig oor die Golf van Mexiko versterk voordat sy op 27 Augustus 2020 in die grond geval het. CSU / CIRA en NOAA / NESDIS, CC BY-ND
Die orkaan Laura het vinnig geblaas toe dit op pad was na die kus van Louisiana, wat binne minder as 24 uur van 'n tropiese storm na 'n groot orkaan verskerp het. Toe dit laat val, was dit 'n kragtige orkaan in Kategorie 4 met winde van 150 kilometer per uur.
Die Atlantiese Oseaan het gesien hoe verskeie orkane die afgelope jare vinnig so intensifiseer.
In 2018 spring die orkaan Michael onverwags van Kategorie 2 na Kategorie 5 binne 'n dag voordat hy die Florida Panhandle getref het. Hurricanes Harvey, Irma en Maria het ook in 2017 aan die definisie van vinnige intensivering voldoen: 'n toename van minstens 35 myl per uur in 'n 24-uur-periode. Gebaseer op voorlopige verslae van die Nasionale Orkaan Sentrum, Het Laura in een periode van 65 uur 24 km / u opgedoen en, meer indrukwekkend, van 80 Augustus tot 25 Augustus 27 km / u toegevoeg.
Maar beteken al hierdie vinnig groeiende, kragtige storms die afgelope paar jaar dat vinnige intensivering meer gereeld word?
Met inligting oor orkane wat via sosiale media en telefoonprogramme kom, is dit 'n vraag orkaan wetenskaplikes soos ek hoor baie. Dit is nuttig om 'n paar dinge te oorweeg: die geskiedenis van die Amerikaanse orkane, waarom die Atlantiese Oseaan tans so aktief is, en die bestanddele waarmee storms so vinnig kan versterk.
Wat laat storms waai?
Net soos 'n gebaksjef al die bestanddele benodig om 'n koek suksesvol te kan maak, het storms soos Laura nodig gunstige toestande in staat wees om te vorm en vinnig te intensifiseer.
Drie sleutelbestanddele help om 'n orkaan vinnig te versterk:
Warm seewater. Orkane haal energie uit warm oppervlakwater, veral as dit minstens 80 grade Fahrenheit of warmer is.
Baie vog, of waterinhoud in die atmosfeer, om wolke te behou.
Lae vertikale windskeer. Dit is 'n maatstaf van hoe die wind spoed en rigting verander met hoogte in die atmosfeer. Hoë windskeer sal die wolke ontwrig, wat die storm moeilik maak om bymekaar te bly.
As al hierdie bestanddele aanwesig is, kan kragtige donderstorms vorm en organiseer, waardeur 'n sterk oogmuur kan ontwikkel. Grootskaalse veranderinge in die oseaan temperatuur, soos die El Niño-Suidelike Oscillasie en die Atlantiese multidekadale ossilasie, kan ook 'n invloed hê op orkaanaktiwiteit.
Omdat hierdie bestanddele verander, wissel die Atlantiese orkaanseisoen van jaar tot jaar. Hierdie jaar, soos die seisoenale voorspellings geskep deur Colorado State University en die Nasionale Oseaniese en Atmosferiese Administrasie gewaarsku, die bestanddele is gunstig vir 'n aktiewe seisoen met meer groot orkane. In 'n oorsig van storms van 1981 tot 2012 is dit gevind 70% van die grootste Atlantiese orkane - diegene wat Kategorie 3 of hoër bereik het - het vinnig verskerp.
Waarom alle storms nie so vinnig groei nie
Om net die regte watertemperatuur en vog te hê, sal nie sorg dat storms vinnig intensivering ondergaan of groot orkane word nie.
Ons het dit by die orkaan Marco gesien. Dit het deur die Golf van Mexiko gevlieg net voor die orkaan Laura, maar het voor 'n tropiese storm verswak tot 'n tropiese storm.
'N Groot verskil was die windskeer. Die donderstorms wat Marco se kern dryf, het gesukkel om aan sy sirkulasie gekoppel te bly, aangesien die hoë windskerwe in die Golf van Mexiko hulle ontneem het.
Toe die destydse Tropiese Storm Laura oor Kuba in die Golf deurgedring het, het die toestande van hoë windskuiwe teruggesak, wat net 'n gunstige omgewing vir Laura gehad het om katastrofiese winde en 'n gevaarlike stormwind te ontwikkel.
Soos met ysskaatsers wat hul arms uithaal tydens 'n draai om vinniger te kan draai, het die donderstorms van Laura se oogmuur in die atmosfeer rondom die storm ingetrek, wat die winde laat versnel in 'n hoë-end Kategorie 4-storm. Alhoewel daar bykomende ingewikkeldhede aan hierdie proses bestaan, is dit 'n teoretiese raamwerk om dit te versterk Ek het verder ontwikkel met kollegas beklemtoon hoe die ligging van onweersbuie donderstorms relatief tot die storm se maksimum winde vinnige intensivering veroorsaak. Hierdie teorie word ondersteun deur oogmuurwaarnemings wat tydens die "Orkaanjagter" -vlugte.
Dus, word hierdie gebeure meer gereeld?
Dit is 'n uitdagende vraag en 'n aktiewe navorsingsonderwerp.
Omdat orkane vinnig intensiverend redelik skaars is, is daar nog nie genoeg inligting om te sê of daar vinniger intensivering plaasvind nie. Die orkaan navorsingsgemeenskap het konstante, betroubare waarnemings van stormintensiteit slegs sedert die begin van die satellietera en gereelde stormdeurdringende "orkaanjagter" -vlugte sedert die 1970's.
Ons het die afgelope paar jaar vinniger intensiveringsgebeure gesien, en sommige wetenskaplikes het tot die gevolgtrekking gekom dat die warm klimaat waarskynlik 'n rol speel. Ons het egter in daardie jare ook meer aktiewe orkaanseisoene gehad, en daar moet meer werk op hierdie gebied gedoen word om wêreldwye neigings te verstaan, soos hoekom orkane is stadiger oseane te kruis.
Om hierdie raaisel te probeer beantwoord, gebruik orkaan-navorsers historiese rekords om wiskundige teorieë te verfyn en rekenaar simulasies storms om vinnige intensivering beter te verstaan. Die nuwe kennis sal voortgaan verbeter voorspelling leiding en lei tot 'n beter begrip van hoe orkane sal verander in 'n ontwikkelende klimaatstelsel.
Chris Slocum, Fisiese Wetenskaplike, NOAA en Cooperative Institute for Research in the Atmosphere, Colorado State University
Jy is hier: Tuis > Sosiale en politieke > omgewing > klimaat > Impakte > Krimpende gletsers het 'n wanbalans vir die ys van Groenland veroorsaak