97. Genade, genesing, geloof en God | twee kinders later
12 thoughts on “97. Genade, genesing, geloof en God”
Februarie 22, 2018 at 4:43 vm
Die geboorte van ‘n nuwe mensie bly wonderlik. Ek is saam met jou dankbaar dat Lisa en jy uiteindelik sterk en gesond anderkant julle prem-ondervinding uitgekom het; en veral dat julle nou weer die avontuur op ‘n ander, maklike manier met Dian kon beleef! Geniet jou kleingoed … sommer hopeloos te gou is hulle groot.
Augustus 17, 2018 at 5:54 vm
Baie geluk, eerstens!
Ek was by met albei kinders se geboorte, die jongste by 1Militêre Hospitaal in Pretoria. Die teaterpersoneel was uitmuntend, daar was ‘n hoëtroustel met rustige barokmusiek. Ek moes beurtelings my vrou vryf of nie vryf nie, sy het baie pyn gehad, of dan die vroedvrou se voorkop afspons. Water gebreek 3vm, toe klim sy doodluiters terug in die bed. Verbeel jou. Ignore it and it will go away. Ons was van net voor 5vm in die kraamteater en hy is eers 1:13 die middag gebore. Epiduraal werk nie altyd nie, nes met die oudste. Omdat dit 1992 was voor digitale kameras en boonop ‘n militêre hospitaal, geen foto’s. Maar die oukikste “geboortesertifikaat” met hom se voetjies in pers stempelink daarop afgedruk. O, ek is deurgaans koffie en koekies gevoer. Voor die geboorte stap ‘n jeugvriendin van Kleinmond verby, sien my en kom in, sy en my wyfietipe was groot maats. Nie lank nie, of daar is ‘n hele vlytige geselskap daar binne.
Dokters kan vreeslike goed met skêre doen en meer as net naelstringe knip. Goed dat ons mans nie kan kinders kry nie.
Augustus 17, 2018 at 12:29 nm
Dankie! En ja…dis omtrent ‘n storie 🙂
Augustus 17, 2018 at 6:01 nm