Op 25-jarige ouderdom is Nikolaas as tsaar van Rusland gekroon. Die kroning het in ’n bloedbad verander nadat mense tydens ’n fees op kos afgestorm het, en dit is beskou as ’n slegte teken vir Nikolaas se bewind.
Om sake te vererger het sy ná ’n huwelik van ’n hele paar jaar vier dogters, maar geen manlike erfgenaam nie, gehad.
Op 12 Augustus 1904 is die langverwagte troonopvolger, Aleksei, eindelik gebore. Die vreugde was egter van korte duur, want Aleksei was ’n hemofilielyer. Dit was destyds nog ’n lewensgevaarlike genetiese defek wat deur die dogters en kleindogters van koningin Victoria na die koningshuise van Europa versprei is. Alexandra self het ’n oom (prins Leopold, Hertog van Albany) en ’n broer gehad met die siekte. Die feit dat die enigste manlike erfgenaam van Nikolaas II ook die siekte gehad het, is vir die Russiese volk geheim gehou.
Op 16 Julie 1918, toe die Wit Leër op die punt was om Jekaterinburg te verower, is die tsaar en sy hele familie doodgeskiet op bevel van die plaaslike sowjet. Die lyke is grotendeels verbrand en daarna in ’n park begrawe.
Kort ná die ineenstorting van die Sowjetunie het die Romanofs ’n vorm van erkenning gekry: In 1998 is die oorskot van Nikolaas II, sy vrou en drie van sy kinders in Sint Petersburg herbegrawe. Op 14 Augustus 2000 is die hele gesin deur die Russies-Ortodokse Kerk tot heiliges verklaar.