Gewone hop: gebruik in medisyne en skoonheidsmiddels - Nuut
"Kussing vir ongestoorde slaap"
Ou resepte van tradisionele medisyne uit verskillende lande beveel 'n eenvoudige kalmeermiddel aan vir slapeloosheid, waaraan baie mense ly. Wat is hierdie plant?
Gewone hop (Humulus lupulus) van die moerbeifamilie is 'n meerjarige liaan wat in Noord-Amerika en Kanada afkomstig is, met 'n ongeveer puberteit gefasetteerde stam wat kloksgewys om die steunpunte draai en vir die winter afsterf. Blare 3-5-lobbig, ook grofbeenagtig, stekeltand, teenoorgesteld gerangskik. Die plant is tweehuisig: manlike blomme in pluime, vroulike blomme (van 20 tot 60) - in valse ore kom hulle op verskillende plante voor.
Tydens die rypwording van vrugte vorm vroulike monsters geelgroen "knoppe" wat in droë weer geoes word 'n paar dae voordat hulle heeltemal ryp is, terwyl die skutblare die bult en lupulien nog goed bedek. Bedekkende blare van vroulike bloeiwyses het kort kliere aan die basis.
Hierdie kliere bevat die aktiewe stof lupulien, wat essensiële olies bevat wat meer as 200 waarneembare stowwe bevat; organiese sure. Lupulin word uit volwasse gedroogde "knoppe" gegiet in die vorm van 'n goue poeier, effens taai, aromaties en bitter. Hy het 'n kalmerende, sowel as ontstekingsremmende, diuretiese, eetlusstimulerende effek.
Interne gebruik van infusies van hopkegels moet met die behandelende dokter ooreengekom word. Die plant word as giftig beskou, die versameling van keëls moet versigtig gedoen word, verkieslik met handskoene, aangesien sommige mense allergiese reaksies kan hê. Kegels word onmiddellik na versameling in 'n goed geventileerde area gedroog, in 'n geslote houer in die donker vir 1-2 jaar geberg.
Voordat u 'n kussing hopkegels onder u kop sit, moet u seker maak dat u nie allergies is vir hierdie plant nie. Laat die sak hoep in die kamer hang, dit sal die lug geur en suiwer, terselfdertyd sal dit duidelik word as u 'n negatiewe reaksie op so 'n omgewing het. Individuele reaksies op verskillende plante is dikwels onvoorspelbaar, daarom moet u versigtig wees.
Hop word lankal as 'n sierplant vir brou-, parfuumdoeleindes verbou. Verkies ligte sanderige leem- en leemgrond, ryk aan humus, nie-suur, diep gekweek. Dit dra die nabye voorkoms van grondwater oor. Hop word vermeerder deur eenjarige risoomsteggies van 12-15 cm lank met 2-3 paar knoppe in die lente of herfs. Die geoesde steggies word onmiddellik skuins tot 'n diepte van 10 cm en 'n afstand van 20-30 cm geplant. 'N Volwasse plant groei goed as gevolg van wortelsuiers.
Met inagneming van die omvang van hop, moet u 'n aantal bossies hê om keëls te kry, sodat sommige van hulle vroulike monsters blyk te wees. Hop word meestal as 'n heining langs 'n heining gebruik, as 'n liaan vir gazebo's, boë, pergola's en balkonne. Mandjies word van buigbare sterk hopstingels geweef, lae grade papier word gemaak, ligbruin sterk vesel word verkry vir growwe gare vir die vervaardiging van toue, jute en word as kousbandmateriaal in die tuinbou gebruik.
Hop kosmetiese resepte
Vanweë die hoë biologiese aktiwiteit word hop sedert antieke tye gebruik as 'n uitstekende kosmetiese produk vir die versorging van vel en hare.
• Hoplotion vir normale vel... 'N Handvol droë hopkegels word fyngedruk, in 200 ml kookwater gegooi en 20 minute in 'n stoombad gehou, afgekoel en gefiltreer. Voeg 0,5 koppies droë druiwewyn by die sous. Lotion word gebruik om die vel van die gesig en nek 2-3 keer per dag af te vee.
• Hop- en pietersielie-lotion vir probleemvel... 20 g gekapte hopkegels en 2 eetlepels. l. 200 ml kookwater word oor pietersielie gegiet, vir 30 minute toegedien en gefiltreer. Die infusie word gebruik vir vryf, lotions, kompresse vir purulente aknee. Bêre in die yskas.
• Hoplotion vir 'n olierige vel... 2 eetlepels. gekapte hopkegels word met 200 ml kookwater gegiet en aangedring tot afgekoel, gefiltreer. Lotion word gebruik in plaas van was om velirritasie te verlig en porieë te versterk. Dieselfde melk word gebruik om die liggaam na 'n stort met 'n olierige en sensitiewe vel af te vee.
• Hop-aftreksel om hare te versterk... 15 g hopkegels, 10 g calendula-blomme en 20 g van sy gebreekte wortels word met drie glase kookwater gebrou en 30-40 minute toegedien. Spoel die hare af met 'n gespanne infusie of vryf dit 2-3 keer per week vir 1-2 maande in die haarwortels.
• Afkooksel om hare te was... 'N Mengsel van droë plante word voorberei: hopkegels - 4 dele, klit risome en wortels - 1 deel, moeras calamus risoom - 1 deel. Neem 6 eetlepels. mengsel, 15 minute in 1 liter water gekook, afgekoel tot 'n gemaklike temperatuur en gefiltreer. Die sous word drie keer per week gewas. Kruie versterk die wortels en verbeter die hare groei.
• Hop-infusie vir haarbehandeling... 100 g hopkegels word in 1 liter kookwater gegooi en vir 30 minute in 'n waterbad gehou, afgekoel en gefiltreer. Hulle was hul hare met infusie 2-3 keer per week vir 'n maand, indien nodig, herhaal die kursus binne 1-2 maande. Die uittreksel uit hopkegels aktiveer bloedsomloop, selregenerasie, sowel as velelastisiteit, en normaliseer die vetmetabolisme daarvan.
Lees die volgende gedeelte. Kulinêre resepte met gewone hop →
E. Kuzmina, landboukundige
Klis - eiendomme. Die gebruik van klis, resepte
Klis gebruik, eienskappe, resepte
Eienskappe van klis en toepassing in medisyne en kosmetologie. Klis Is 'n plant wat al eeue lank in natuurlike medisyne gewaardeer word. In die geneeskunde word kliswortel veral gebruik, wat talle spysverterings- en pynstillende eienskappe het.
Onlangs, in die nasleep van natuurlike skoonheidsmiddels, het klis weer 'n bestanddeel in baie kosmetiese produkte, veral vir die versorging van vel en hare.
Klis Is 'n plant wat aan die Asteraceae-familie behoort. In skoonheidsmiddels en medisyne word veral die eienskappe van groot en klein klis gebruik, wat in die natuur op alle breedtegrade groei. Vroeër op die platteland word klis 'oupa' genoem, dit was hoofsaaklik bekend vir sy blomme wat in China aan klere geheg het, klis staan ​​bekend as 'niubang', en in Japan - 'gobo'.
Klis word in die herfs of lente geoes. Vanuit die oogpunt van medisyne en skoonheidsmiddels is kliswortel die waardevolste, wat skoongemaak en gedroog word en dan aan verdere verwerking onderwerp word. Soms, vir medisinale doeleindes, word tinkture ook van klisblare gemaak.
Klis - medisinale eienskappe
Die bestanddele in kliswortel versterk die afskeiding van maagsap, gal en ondersteun die afskeiding van verteringsensieme; daarom word die plant aanbeveel vir die behandeling van alle siektes wat verband hou met die verteringsproses.
Klis word ook gebruik in diabetes terapie vanweë die inhoud van inulien en organiese suur. Inulien help om glukemie te normaliseer, terwyl askorbiensuur die afskeiding van natuurlike insulien ondersteun.
Die drink van klitsap verhoog die afskeiding van urine, dus word die sap van hierdie plant aanbeveel om die liggaam skoon te maak. Klis verhoog ook sweet, dus dit is 'n uitstekende oplossing vir mense wat gifstowwe vinnig uit die liggaam wil spoel.
Die lignane wat in klis voorkom, is stowwe wat eienskappe het wat inflammasie verminder en gevolglik pyn. In die volksgeneeskunde (in die verlede) is aanbeveel om kliswortels op breuke of ontwrigtings te plaas, maar nou (met erge pyn) word aanbeveel om klitsap en afkooksels te drink. Klitstee sal ook help om rumatieke te bestry.
Klis - kosmetiese eienskappe
Kompresse met 'n afkooksel van klis help om ligte velsiektes met seboreiese of swametiologie te beveg. Klis is 'n goeie middel vir skilfers, jeuk of ekseem aknee. Klisvoorbereidings word ook aanbeveel vir plooie en los vel.
Word gebruik vir haarversorging Burr olie (van klis). Klisolie ondersteun nie net haargroei nie, maar gee dit ook 'n gesonde, syagtige voorkoms. Klisolie reinig die kopvel en voorkom roos.
Klisolie - hoe om dit toe te dien
Klisolie word in apteke en kruiewinkels verkoop. 'N Klein hoeveelheid olie moet in die kopvel gevryf word en deur die hare versprei word, laat dit vir 20-30 minute. Hare moet met warm water gewas word met 'n natuurlike sjampoe. Die prosedure moet 2-3 keer per week herhaal word. Dit is die moeite werd om te onthou dat klis die hare donkerder maak!
Klis - resepte
Klis is wyd beskikbaar in dwelmwinkels en kruiewinkels. U kan maklik infusies en sappe van klis maak.
Giet 3 eetlepels gemaalde kliswortel met warm water en laat dit kook, laat dit vir ongeveer 3 minute prut. Die afgewerkte sous moet 'n kwartier lank afgekoel word en dan sif. Die infusie, wat 2-3 keer per dag gedrink word, is nie net nuttig in die behandeling van spysverteringsprobleme nie, maar ook as 'n middel om die vel te was of hare af te spoel.
U kan ook die klit self oes. Die klitwortels moet deeglik gewas word, dan gesny en uitgedruk word. Die resulterende sap moet tot 4 keer per dag verbruik word, in een hoeveelheid nie meer as 60 druppels nie. Klitsap sal help met probleme met die lewer, metabolisme, die liggaam skoonmaak en die voorkoms van die vel verbeter.
Gewone hop (Humulus lupulus) is 'n meerjarige kruidagtige klimplant. 'N Lang, ondergrondse penwortel gee aanleiding tot horisontale wortels wat wortel skiet by die knope en vertikale lote kom daaruit. Stingels, wat 6-7 m lank is, krullerig, tetraëder, het gehaakte stekels. Die onderste blare is teenoorgesteld, lang-petiolaat, afgerond, 3-5-diep-vinger-gelob, aan die rande getand, die blare word boontoe vereenvoudig. Blomme is eenslagtig. Meeldraadblomme in hangende pluise, vyfledige pistillaatblomme in pineale okselagtige hangende katjies, wat tot saailinge groei. Die vrugte is 'n neut. Na die rypwording word 'n eiervormige keël gevorm uit die aartjie, in die groewe van die skubbe waarvan die pyne is. Die plant blom in Julie - Augustus, die vrugte word in September geoes.
Gewone hop is 'n tweeslagtige plant, dit wil sê om vrugte te kry, moet u 'n mannetjie en 'n vroulike plant daarby plant.
Hopkegels is vroulike blomme, of liewer, kegelvormige bloeiwyses. En die blomme van die hop is onder die skubbe weggesteek. Hierdie ongewone blomme het spesiale kliere wat die stof lupulien bevat, wat die rykste chemiese samestelling het. Dit is danksy lupulien dat gewone hop so waardeer word en in medisyne en brou gebruik word. Hierdie kliere is goudkleurig, lyk soos blink korrels, met 'n bitter smaak en aangename geur. Die manlike blomme van hierdie plant is onopsigtelik, soos klein groen pluise.
Vrugte is in Augustus, in sommige gebiede, versamel - in September, wanneer hulle 'n geelgroen, maar nog nie geel kleur kry nie. Die insameling word in mooi weer gedoen nadat die dou verdamp het. Saamgestelde vrugte word saam met die stingels verwyder sodat dit nie verbrokkel nie. Hopvrugte bevat 0,3-1,8% eteriese olie. Dit bevat 224 komponente wat verband hou met mono- en sesquiterpenoïede. Die hoofkomponente van die essensiële olie is myrceen, karofilene, humuleen en farnesene.
Droog vinnig in die skaduwee of in 'n goed geventileerde area en strooi dit in 'n dun laag. Grondstowwe van die hoogste gehalte word verkry deur droërs droog te maak by 'n temperatuur van + 55 ... + 65 ° C en 'n laagdikte van 30-40 cm, aktiewe ventilasie met verhitte lug wanneer die "keëls" in suspensie is.
Hop in skoonheidsmiddels by die huis
Hop word ook baie gebruik in skoonheidsmiddels by die huis. Hop-afkooksel was hare om dit te versterk, teen roos, jeukerige kopvel en kaalheid. In die vorm van lotions word dit gebruik vir kneusplekke, kook, maagsere. Hopkegels is by die voorbereiding van die bad ingesluit.
Vir kook afkooksel van hop vir eksterne gebruik benodig jy 4 eetlepels. gooi lepels keëls met 1 liter kookwater, kook vir 5-7 minute, laat dit 1 uur, dreineer.
Help met haarverlies versameling, bestaande uit 3 uur hopkegels, 4 uur kalamuswortelstokke, 4 uur klitwortel en 2 uur calendula-blomme.
Vir kook aftreksel benodig 5 eetlepels. gooi lepels van die mengsel met 1,0 l kookwater, laat dit vir 2 uur, sif. Smeer die kopvel snags.
Gebruik vir dieselfde doel versameling, bestaande uit 3 uur hopkegels, 4 uur kliswortel en 2 uur calendula blomme. Om die aftreksel voor te berei, benodig u 1 eetlepel. gooi 'n lepel vol van die mengsel met 1 liter kookwater, kook vir 15 minute, koel, sif. Maak die kop nat, bind dit 4 uur met 'n handdoek en spoel dan die hare af. Die behandeling duur tot tien prosedures om die ander dag.
Wat weet ons van hop?
Gewone hop of krullerige hop (lat. Húmulus lúpulus, familie Hennep) is 'n tweeslagtige, meerjarige, liaanagtige, kruidagtige plant met 'n klinkende, kloksgewyse draai tot 7 m of meer, bedek met baie klein, nogal giftig vir mense, stekelrige en taai dorings.
Groot blare, afhangend van ouderdom, kan heel wees (jong, geleë nader aan die bokant van die lote), driehoekige (ouer, geleë in die sentrale deel van die stingels) of vyftande (ouer blare wat onder groei, nader aan die basis van die stingels). Hul voorkant, geverf in 'n donkergroen kleur, het ook 'n harde, "borselagtige" oppervlak, en die soomagtige deel is ligter, amper glad, met stekels langs die are. Hop vleg gewoonlik die naaste steun, dit kan opwaarts neig, maar in sy afwesigheid kan dit horisontaal groei.
In die gematigde klimaatsone groei hop oral. Dit kom dikwels voor in bosse bosse, naby waterliggame, in alluviale woude, in bosvlaktes, in bosse, kusgebiede van riviere of in klowe. Die habitat is nie net tot Eurasië beperk nie. Aangesien die plant 'n hoë aanpassingsvlak het en in staat is om nuwe gebiede maklik te ontwikkel, het hierdie kultuur die afgelope dekades suksesvol wortel geskiet en na ander vastelande versprei. Hop is baie skadu-verdraagsaam, en die goed ontwikkelde, kruipende, koordagtige risoom met talle (10 - 12 stuks.) Hoogs vertakte skeletwortels laat die plant langdurige droogte weerstaan ​​en al die nodige voedingstowwe aan hom voorsien.
Sedert antieke tye word hop deur mense gekweek om fermentasieprodukte te verkry wat nodig is om bier te bak en te brou. In die lente is jong lote met blare en sagte saailinge van hop, wat uit die grond gegrawe is, ryk aan askorbiensuur en mieresuur, as die eerste vitamiengroente geëet. Gestoom of gekook in soutwater (soos aspersies) verteenwoordig hulle steeds 'n uitstekende lekkerny, waardeer deur fynproewers vir hul subtiele harsagtige nasmaak. Uit die sterk en lang halms hop is vesel verkry wat as grondstof vir die vervaardiging van growwe tekstiele en toue gedien het. sowel as vir die produksie van papier.
Die hopkegel-afkooksel was bekend as 'n stofkleursel. In sommige antieke biblioteke in Europa is die tradisie behoue ​​gebly om hopswepe met vrugkegels op boeke te plaas: die plant help om die humiditeitsvlak in die kamer te verlaag, en voorkom die voorkoms van swamvorm. stoot (danksy die essensiële en harsagtige stowwe daarin) insekplae af. Na twee tot drie jaar word droë hop-wingerdstokke vervang met vars.
Hop is nie minder gewild in medisyne en farmakologie nie.Tradisionele genesers gebruik die plant al lank om inflammatoriese prosesse te behandel, as 'n tonikum, kalmeermiddel en hipnotiserend, as 'n sagte lakseermiddel, om metaboliese prosesse in die liggaam te verbeter, bloed en bloedvate te suiwer. In amptelike medisyne is hop-eteriese olie bekend vir die verdowing, antiseptiese en kalmerende effekte. Dit is deel van sulke bekende middels soos "Valokardin" (vir oortredings van die werking van die kardiovaskulêre stelsel), "Novo-Passit", "Valosedan" (om die aktiwiteit van die senuweestelsel te stabiliseer), "Urolesan" ( eliminasie van inflammatoriese prosesse in die niere en blaas).
Nog 'n belangrike eienskap van hop hou verband met die komponente daarvan (fenoliese breuke), waarvan die werking soortgelyk is aan oestrogenen (vroulike hormone). Daarom kan die plant gebruik word om hormonale vlakke tydens menopouse en menopouse te reguleer. Dieselfde vermoë van 'n plant geld ook vir die plant kontraindikasies, aangesien onbehoorlike gebruik tot ernstige hormonale afwykings kan lei. Dit word ook nie aanbeveel om hop en preparate wat hop bevat, te gebruik of tydens swangerskap, laktasie en kinders jonger as twee jaar te gebruik nie. Spesiale sorg is nodig om die plant en sy produkte te behandel vir diegene wat geneig is tot allergiese reaksies. Hop is teenaangedui in chroniese urolithiasis, funksionele afwykings in die niere en in geval van individuele onverdraagsaamheid.
Hopplantasies groei tot 20 jaar of langer op een plek. Om bestuiwing te laat slaag, moet beide manlike en vroulike plante geplant word. Hulle word gekenmerk deur die vorm en tipe bloeiwyses: hangende pluise van klein groen-geel blommetjies op manlike monsters en kort aarvormige bloeiwyses met talle skutblare op vroulike monsters.
Die plant blom vanaf vroeg Julie tot September en vorm baie stuifmeel gedurende hierdie tydperk, so bye is dol daaroor. Daarbenewens is die bitter stof wat deur hop geproduseer word gedurende die rypperiode (einde Augustus - September) lupulien is deel van 'n voorbereiding wat bye van myte verlig varroa... Hopvrugte lyk soos heldergroen kegels, onder die skubbe waarvan daar sade is - plat een-sade-neute. En hoewel hop nie nektar produseer nie, word 'n baie lekker skuimdrank - mead - uit sy 'keëls' gebrou.
Chemiese analise van hopkegels het getoon dat dit 'n baie wye verskeidenheid makro- (Fe, Mg, Ca, K) en mikro-elemente bevat (Al, Cu, Zn, Mn, Mo, Ni, V, Se, Cr, B, Sr, Pb, I), vitamiene van groep B (B1, IN3, IN6), PP, rutine, karoteen, askorbiensuur, organiese sure (isovaleriese, pelargoniese, kapriel), essensiële olie (tot 1% - 3%), harsagtige (ongeveer 26%) en tanniene (3,4%) stowwe, flavonoïede, alkohole , kumariene, cholien, was, sesquiterpenes, kleurstowwe, glikosiede en vele ander nuttige bestanddele.
Die vinnige groei van 'n plant (tot 10 cm per dag) en die vermoë om digte ruigtes te vorm, word gebruik in die vertikale tuinmaak van parke, vierkante en stedelike argitektuur, om heinings te rangskik of as 'n kultuur vir die versiering van heinings, boë, gazebo's, pergola's , ens.
Benewens sy dekoratiewe eienskappe, is hop in ons tyd van groot industriële belang: dit word gekweek vir die behoeftes van die voedsel-, parfumerie-, kosmetiese en farmaseutiese industrie. Hy het ook 'n wye toepassing in aromaterapie gevind. Maar miskien is hop veral bekend as 'n onontbeerlike bestanddeel in brouwerk.
Hop is 'n natuurlike antibiotika en antioksidant, daarom is dit die beste preserveermiddels. Aanvanklik het hy uitsluitlik so 'n rol gespeel in die brou van bier. En slegs met verloop van tyd het die kenmerkende bitterheid, aroma en helder smaakaanwysers van hop die belangrikste produk van hierdie drankie gemaak. Tans is die leiers in die wêreldproduksie van hop drie lande: die VSA, Duitsland en die Tsjeggiese Republiek. Baie kleiner gebiede word beset deur kultuur in China, Pole, Slowenië, Engeland, Spanje, Frankryk, Oekraïne, Roemenië, België en Slowakye. Daar is ook 'n popularisering van hopverbouing in Nieu-Seeland, Australië en Suid-Afrika. Interessant genoeg word slegs vroulike eksemplare van die plant op die hopplantasies geplant, wat bedoel is vir brouproduksie. Die afwesigheid van sade in die vrugte vereenvoudig die tegnologie van die oes en verwerking van grondstowwe, en het ook 'n gunstige uitwerking op die smaak van die drank.
Die plant vermeerder meer gereeld op 'n vegetatiewe manier. Soms - deur sade. Hop verkies klam, asemhalende, stikstofryke grond. Dit ontwikkel goed in gedeeltelike skaduwee. Geoesde steggies word in die lente geplant in kuile ​​wat vooraf voorberei is en gevul word met kompos op 'n afstand van 0,8 - 1 m van mekaar. U moet vooraf na die ondersteuning omsien, want die plant moet voortdurend opwaarts groei en om 'n stabiele basis of gids in die omtrek draai. Gedurende die eerste keer na plant (ongeveer 15 dae), totdat die steggies wortel skiet, is dit nodig om dit elke twee dae nat te maak, sodat die grond nie kan uitdroog nie. Dan word water verminder, spandeer dit af en toe, maar oorvloedig. Verdere sorg bestaan ​​in die gereelde verwydering van onkruid, vlak losmaak, periodieke toediening met komplekse kunsmis en die verwydering van droë of beskadigde dele van die plant.
Die versameling van hopkegels word vanaf middel Augustus uitgevoer en kies vir hierdie sonnige en droë weer. Aangesien die plant giftige stowwe produseer, is dit nodig om veiligheidsreëls te volg en persoonlike beskermende toerusting te gebruik tydens die oes. Vir medisinale doeleindes kies hulle heldergroen vrugte, en om bier te brou, is dit al effens vergeel.
Die versamelde grondstowwe word in 'n donker, droë, goed geventileerde kamer vir 7-10 dae gedroog, waarna dit vir verdere verwerking gestuur word of in papierhouers verpak word, waar dit tot 2-3 jaar gestoor kan word sonder om te verloor hul eiendomme.
Geneeskundige eienskappe van gewone hop.
Gewone hopkegelspreparate bied:
kalmerende effek op die sentrale senuweestelsel
kapillêre versterkende aksie
Hopkegels word by die versamelings gevoeg, wat gebruik word om siektes van die blaas, niere en lewer te behandel.
Hopkegels word nie net in die volksgeneeskunde gebruik nie, maar ook in die tradisionele medisyne. 'N Waterige toediening van hopkegels verminder en stop aanvalle, verbeter die slaap, verhoog die spysvertering, streel die senuweestelsel, verlig die pyn. In die volksgeneeskunde word voorbereidings uit hopkegels intern en ekstern gebruik in die vorm van puimpies, kompresse, salwe, met radikulitis, met rumatiek, om ontsteking met jig te verlig, met pyn in die gewrigte, kompresse uit 'n waterige uittreksel hopkegels. hulp.
Uiterlik word 'n infusie van hopkegels gebruik vir skilfers om hare te versterk in geval van haarverlies, om dermatitis, allergiese uitslag, aknee te behandel. 'N Afkooksel van hopkegels word gebruik in die vorm van kompresse vir absesse, kneusplekke as 'n pynstiller, as 'n versagingsmiddel vir kook.
Hopkegelolie maak deel uit van "Valocordin", wat gebruik word vir hipertensie, met neurose met verhoogde prikkelbaarheid.
As 'n narkose, sowel as 'n diuretikum, word dit gebruik vir sistitis, dit is deel van die druppels "Urolesan", druppels Urolisan verlig ook pyn en spasmas, en aanvalle van nierkoliek, met siektes in die urien en niere.
Moderne hop is geskep uit 'n wilde plant so oud soos die geskiedenis self. Reeds in die eerste eeu nC word hulle beskryf as die slaaiplant van Egipte.
Vandag beteken die woorde "bier" en "bier" dieselfde, maar die woord "bier" was oorspronklik bedoel vir brousels wat van mout sonder hop gemaak is. Dit was die oorspronklike drankie van die Anglo-Saksers en die Britte, terwyl 'bier', 'n brousel wat hop gebruik, waarskynlik in Duitsland ontstaan ​​het. Hop word sedert die 13de eeu in die moderne België en Holland gekweek.
Hopverbouing is waarskynlik in die laat 15de eeu vanaf Vlaandere na Engeland in die Kent-gebied ingestel. Tot nou toe was die nasionale drank soms gegeur met kruie soos als. Brouwers het begin om gedroogde Vlaamse hop in te voer, maar dit bevat soveel vreemde stowwe dat daar in 1603 'n wet van die Parlement aangeneem is om handelaars en brouers te straf wat ontdek het dat hulle te doen het met hop wat verval is met blare, stingels, poeier, sand, strooi en skaafsels. In daardie vroeë dae was die enigste rede om hop te gebruik om die bier in 'n goeie toestand te hou.
Teen die 17de eeu was die bier nie meer gewild nie en is bier erken as die drank, en teen 1655 het die hop-verbouing vinnig gegroei. In 'n suksesvolle jaar kan 'n akker goeie hop winsgewender wees as vyftig hektaar saaigrond. Sedert 1710 het die wet die gebruik van enige verbeteringsmiddel behalwe hop in bier verbied, aangesien hop baie gesonder was. Die plig het van jaar tot jaar verander, en belastingspekulasie het 'n gewilde vorm van verbintenis geword.
In 1750 kom ligter bier by die middelklas aan die gang, en om bedrog te voorkom, is 'n nuwe wet aangeneem wat vereis dat die sakke waarin die hop verpak is, met die jaar, produksieplek en naam van die produsent gestempel moet word. tradisie wat tot vandag toe voortduur en voortduur.
Teen die 19de eeu was dit die goue era van die hopbedryf. Die hopgebied het bly toeneem tot 1878, toe dit 'n hoogtepunt van 20 000 hektaar bereik het. Teen 1909 was daar slegs 8000 hop weens ingevoerde buitelandse hop. Dit was te wyte aan die feit dat die brouerye onder lisensie gekontrakteer was om buitelandse bier te brou, en daarom moes hulle die hop gebruik wat in die oorspronklike resep bepaal is.
In 1982 het die EU-regulasies gelei tot die bekendstelling van onafhanklike produsentegroepe om hop te verkoop en te verkoop.
Die hopbedryf het gou voor nuwe uitdagings te staan ​​gekom, want Lager het gewild geword en minder hop was nodig. Daarbenewens was die hopsaad wat in die Verenigde Koninkryk geproduseer is, vermoedelik van mededingende lande van lae gehalte. Dit is weerlê, maar die mite het die Britse hopbedryf aansienlik beskadig.
Voorheen is hop in byna elke streek van die Verenigde Koninkryk verbou, maar dit is nou meestal beperk tot die Suidooste van Engeland. Omdat die oes met die hand 'n enorme arbeidsmag benodig, was die produksie gekonsentreer naby die industriële distrikte van Londen, waar werkersklasgesinne graag hul jaarlikse verlof op die platteland wou neem. Tans word byna alle hops deur masjiene geoes.
Britse brouers in die 21ste eeu het 'n omvattende hop-portefeulje nodig wat wissel van lae alfa-sure, ongeveer 4% tot hoër alfa-sure nader aan 20%, en toon 'n toenemende belangstelling in die individuele geure van elke hopsoort. Daar sal altyd 'n toenemende belangstelling in die individuele geure van elke hopvariëteit wees, en daar sal nodig wees om ekonomiese hopvariëteite te ontwikkel wat meer bestand is teen siektes en minder chemiese toevoegings benodig.
Ongelukkig het die bedryf die afgelope paar jaar toenemend geurbymiddels gebruik in plaas van natuurlike bestanddele, en die vraag na hop neem af. Dit is meestal gesog deur klein brouerye wat 'n tradisie probeer handhaaf of oorspronklike biere maak.