Die opkoms van restaurante - Nuut
Die opkoms van restaurante
Die Sirène-restaurant in Asnières.
Die personeel van die Arrigoni-restaurant, 23, passage des Panoramas, 2e gemeente.
Ady het gereeld middagete hier geëet, die Chartier van die Quartier Latin wat sy karakter van 1900 behou het.
Voor: restaurant by Mère Catherine.
Titel: Die Sirène-restaurant in Asnières.
Skrywer: VAN GOGH Vincent (1853 - 1890)
Skeppingsdatum : 1887
Afmetings: Hoogte 54 - Breedte 65
Kontak kopiereg: © Musée d'Orsay, Dist Rmn / Patrice Schmidtsite web
Prentverwysing: 10-527314 / Rf 2325
Titel: Ady het gereeld middagete hier geëet, die Chartier van die Quartier Latin wat sy karakter van 1900 behou het.
Skrywer: KERTESZ André (1894 - 1985)
Skeppingsdatum : 1934
Afmetings: Hoogte 12 - Breedte 9
Tegniek en ander aanduidings: Monochroom negatiewe, buigsame negatiewe reeks "Az igazi Ady" (Die regte Ady), 1934
Stooring plek: Webwerf vir multimedia-biblioteek vir argitektuur en erfenis
Kontak kopiereg: © Ministerie van Kultuur / Médiathèque du Patrimoine, Dist. RMN-Grand Palais - © RMN-Grand Palais - Kopieregbestuur
Prentverwysing: 10-531869 / 72L001402
© Ministerie van Kultuur / Médiathèque du Patrimoine, Dist. RMN-Grand Palais - RMN-Grand Palais - Kopieregbestuur
Titel: Voor: restaurant by Mère Catherine.
Skrywer: BOVIS Marcel (1904 - 1997)
Skeppingsdatum : 1946
Afmetings: Hoogte 6 - Breedte 6
Tegniek en ander aanduidings: Monochroom negatief, buigsaam negatief Reeks titel: Winkels en borde. Skietadres: plek du Tertre
Prentverwysing: 08-506220 / 73L05910
Die uitbreiding van restaurante in die XIXe eeu
As daar te alle tye en op alle plekke van spysenieringsondernemings getuig word, was dit egter teen die einde van die 18de eeu.e eeu dat die eerste moderne restaurant in Frankryk verskyn, nadat hierdie land reeds 'n goeie reputasie vir gastronomie in die buiteland verwerf het. Die opening naby die Louvre in 1765 van 'n restaurant waar 'n man genaamd Boulanger vleisgeregte en ander verfynde geregte bedien wat gewoonlik deur spyseniers op klein tafeltjies voorberei is, het die weg gebaan vir die ontstaan ​​van 'n nuwe beroep wat gekom het meeding met die monopol van die spysenieringskorporasie.
Hierdie formule het vinnig sukses behaal en Parys het binnekort 'n groot aantal bekende handelsmerke gehad aan die vooraand van die rewolusie. Trouens, die aantal restaurateurs in Parys neem geleidelik toe - ongeveer 100 voor die rewolusie, byna 3000 onder die herstel - en restaurante vestig hulself in Frankryk as die beste plekke om goed te eet buite Frankryk. huishoudelike ruimte.
Restaurante, 'n plek van gastronomie en geselligheid
Die onderwerp van restaurante word alom deur kunstenaars bespreek, hetsy deur skilderkuns of deur ander media soos fotografie. Hulle was veral geheg aan die uitbeelding van die buitekant daarvan, soos Vincent Van Gogh wat in 1887 die restaurant de la Sirène in Asnières-sur-Seine verewig het, 'n dorpie aan die buitewyke van Parys waar hy op ekskursies gereis het. Die palet, wat oorheers word deur 'n verskeidenheid wit en ligte kleure, word plek-plek versterk met klein lewendige tikkies, en die uitgebroeide streep van die kwas bring die dapper en amper rustieke kant van die restaurant na vore met sy roosbosse en die plantegroei wat sy fasade uitklim. . Op die sypaadjie sit mense en gesels, terwyl ander op die terras op die eerste verdieping loop, 'n ontmoetingsplek vir die samelewing op soek na gesellige vieringe.
Hierdie gesellige karaktertrek van restaurante word ook belig in 'n foto wat in 1946 geneem is deur Marcel Bovis, 'n fotograaf wat belang gestel het in die erfenis van die hoofstad. Hierdie foto toon die restaurant à la Mère Catherine, 'n ou Paryse huis wat in 1793 deur 'n sekere Catherine Lemoine op Place du Tertre gestig is, soos aangedui deur die inskripsie op die gevel, in 'n stadium toe restaurante gebloei het. Volgens die legende sou Danton hierdie plek besoek het. Die eiendom kondig aan dat sy gaste 'n tuin en bosse daar sal vind, en dat dit ook tabak verkoop. Soos die reël vir hierdie soort voedselondernemings is, word die geregte en die daaglikse spyskaart in die winkelvenster vertoon. 'N Vrou het by een van die klein bistro-tafeltjies op die sypaadjie gaan sit, terwyl 'n paartjie voor die deur gesels met 'n man wat blykbaar die restauranteienaar is.
Ander fotograwe het getuienisse van sosiologiese aard in die restaurante gelaat. So is dit met die cliché wat François Antoine Vizzavona rondom 1910-1920 gewy het aan die restaurant Arrigoni, geleë passage des Panoramas, in Parys, in die 2e gemeente. Hierdie "panoramiese" uitsig is 'n goeie maatstaf van die standpunt wat hierdie Italiaanse onderneming vertoon: almal wat daar werk, poseer voor die kamera volgens 'n noukeurige hiërargie, die eienaars van die restaurant kom eerste in, gevolg deur die groep kelners en dan die een. kokke, maklik aan die einde van die lyn herkenbaar aan hul wit hoede en uitrustings. Naas hierdie luukse restaurante was daar ook 'n groot aantal gewilde ondernemings in Parys wat goedkoop maaltye bedien, soos die "Bouillons" wat in 1860 en daarna deur Duval se vader en seun geskep is, waar ons vleisbouillon vir die werkers aangebied. Die formule wat groot sukses behaal het, is aan die einde van die 19de eeu deur die Chartier-broers opgeneem.e eeu, wat verskeie bouillons in Parys geopen het, waaronder die "Chartier" van die Quartier Latin (nou Bouillon Racine) in 1906. Die Hongaarse gebore fotograaf André Kertész het vroeër in hierdie restaurant gewerk wat sy weelderige oorspronklike Art Nouveau-dekor behou het. , blyk uit 'n foto van hierdie kunstenaar wat in 1934 geneem is onder die titel 'Ady often lunched here'. Terwyl hy tussen spieëls en houtwerk sit, kyk 'n man van agter die daaglikse spyskaart. Die houtstoele en -tafels, die tafeldoeke van gingham en die parketvloer maak deel uit van die tradisionele dekor van ondernemings in hierdie kategorie.
'N Tipies Franse instelling
Elk op sy eie manier weerspieël hierdie werke die merkwaardige ontwikkeling van restaurante waarvan die winkelvensters en borde gedurende die 19de eeu 'n belangrike deel van die stedelike landskap geword het.e en XXe eeu, veral in Parys. Vanaf die middel van die XIXe eeu het Paryse restaurante so 'n reputasie verwerf dat mense van oral, ook uit die buiteland, daarheen stroom om goeie kos te proe. Die verskynsel wat sal aanhou groei, raak ook die provinsie: die groot sjefs wat daar optree lok voedsel, en Lyon doen dieselfde met sy 'bouchons' waar gewilde streekspesialiteite bedien word.
As Franse gastronomie in die meeste restaurante in die kollig staan, of dit nou besoek word deur 'n aristokratiese samelewing wat lief is vir luukse en lekker kos, of deur 'n meer gewilde kliënte, en as die woord 'restaurant' oral uitgevoer word in Europa in die res van die wêreld, het Parys nogtans baie vroeg sy deure vir buitelandse restaurante oopgemaak. Die kosmopolitisme van die hoofstad het nie die kreatiwiteit van die Franse kookkuns benadeel nie, en dit het kokke in staat gestel om voortdurend hul inspirasie te vernuwe in kontak met buitelandse invloede, terwyl hulle op plaaslike produkte vertrou, 'n uitstekende simbool van gastronomie in die Franse.
Jean-Louis FLANDRIN en Massimo MONTANARI (reds.), Voedselgeskiedenis, Parys, Fayard, 1996. Jean-Robert PITTE, Franse Gastronomie.Histoire et géographie d'une passion, Parys, Fayard, 1991.