kristy rok – Lilliepawillie
Tag: kristy rok
On januari 15, 2016 januari 15, 2016 door barbarainnaaien13 reacties Jy is hier: Tuis Nuus Geleenthede
klub enige hierdie nuusbrief word boeremusiek soos vastrapper alle tradisionele willie komitee spesiale daar deur lede hulle slegs lidmaatskap musiek Julie | 2011 | versvraat
Monthly Archives: Jul J
Lykdigte – Joan Hambidge
In Lykdigte (2000) gaan Joan Hambidge om met die dood en die afhandeling en sinmaak van ander se lewens. Sy skryf lykdigte van verskeie Afrikaanse digters, maar ook van wêreld-literati en van haar vriende en familie. Daar was ’n hele paar wat ek wou plaas, waaronder die volgende gedig. Ek het toe maar op hierdie een besluit omdat die vorige post my eerste oor Elisabeth Eybers is:
Noodluik – Elisabeth Eybers
Posted on Julie 28, 2011 by versvraat
Elisabeth Eybers bly een van my allergunsteling digters. Van haar het ek reeds Belydenis in die Skemering (1936), Die Stil Avontuur (1939), Die Vrou en Ander Verse (1945), Tussengang (1950), Die Helder Halfjaar (1966), Onderdak (1968), Kruis of Munt (1973), Die Ander Dors (1975), Einder (1977), Bestand (1982), Dryfsand (1985), Teëspraak (1991), Respyt (1993) en Nuweling (1994) gelees. Dit voel dus vreemd om nou eers oor haar te blog. Uit Noodluik (1989) plaas ek:
Al die gure gewaarwordings warrelig verwerk
uit krenkbaarheid, instulping, selfsug en so
het my weggaan geteken. Eenselwigheid,
’n ononthegbare binnehuid, strek
tussen my en die strak grou-en-groen plattegrond
wat verdwaasde asielsoekers gasvry verstrik.
was ín my gevesel, hoe kon ek krim
tot voorgeskrewe omgeweingsmimiek?
Ek ondervra die verlede nogsteeds,
sprokkel destyds gesmokkelde brokkies liriek.
Gesteelde appels – Joan Hambidge
Posted on Julie 27, 2011 by versvraat
Met die lees van Gesteelde appels (1989) staan ek verbeysterd voor Joan Hambidge se produktiwiteit. Ek’t al twee ander bundels gelees wat sy in dieselfde jaar geskryf het en bygesê het sy ook in byde die voorafgaande en daaropvolgende jaar gepubliseer. Dalk is dit ook oor die vorige twee posts dat die gedig wat ek daaruit plaas ’n herhalende boom-beeld bevat, maar dis oor meer as dit. Die gedig is net eenvoudig vrek mooi:
Bome gaan dood
in my en jou: van afstel
kom die finale uitstel.
om my en jou: herinneringe
in verbeelde museums geliaseer.
deur my en jou: Jode
begrawe ’n godslasterlike posseël.
tussen my en jou: ’n groen
sissende slang in die paradys.
Bome gaan dood: ’n bitter appel
in sirkels geskil.
As jy kan, lees die hele bundel. Hierde was die inleidende vers en dis besonders hoe sy die beeld van die appel wat geskil word ontgin en deurvoer.