Hoe gaan dit met ons riviere? CIRF sorg daarvoor - Soektogte - 2022
Hoe gaan dit met ons riviere? CIRF sorg daarvoor
"Die oorgrote meerderheid van die Italiaanse waterweë kan volgens herontwikkeling baat vind" Italiaanse sentrum vir rivieraansoek (CIRF) maar in ons land word daar min gemaak omdat 'daar 'n regulatoriese en institusionele raamwerk bestaan ​​wat voorsiening maak vir die behoefte om 'n etiket op te stel van planne wat oud word nog voordat dit begin word. En dan is daar die konflik van bevoegdhede tussen die verskillende administratiewe vlakke, die herhaaldelike voorkoms van noodintervensies oor beplanning, die sektorale benadering tot territoriale beleid en die onvoldoende ontwikkeling van deelnemende paaie ". Die vereniging werk egter sedert 1999 daaraan.
1) Met watter doelstellings is CIRF gebore? Van wie is dit gemaak en watter aktiwiteite voer u uit?
Die SIRF is gebore uit 'n groep tegnici wat belangstel in volhoubare bestuur van rivierstelsels. Ons is nie 'n omgewingsvereniging nie, maar 'n wetenskaplike en tegniese verwerkingsentrum met die doel om multi-objektiewe strategieë vir die bestuur van waterlope te vind wat ons in staat stel om die hoogste moontlike kompromis te bereik tussen baie dikwels botsende belange (omgewingsbewaring, gebruik van die waterbron, veiligheid behoeftes, gebruik) deur interaksie met al die betrokke institusionele onderwerpe en die belanghebbendes.
Ons organiseer en neem deel aan studiedae en opleidingskursusse, ons publiseer die aanlyn-tydskrif "River Requalification" en ons ontwikkel studies en navorsing namens openbare liggame.
Ons sterkpunt is die voortdurende samewerking met talle instansies (munisipaliteite, herwinningskonsortiums, beskermde gebiede, streke en provinsies, wasowerhede ...), wat ons in staat stel om onsself voortdurend met werklike probleme te konfronteer en sodoende konkrete en uitvoerbare voorstelle te ontwikkel. Die ander krag is dat ons 'n aktiewe deel van die internasionale debat is: ons is lede van die Europese Sentrum vir Rivierherstel 4 en ons is vennote van verskillende projekte wat deur die Europese Unie gefinansier word.
2) Hoe word die ekologiese status van 'n rivier in die praktyk beoordeel?
Die lewende gemeenskappe wat daar woon, word dus bestudeer saam met die hidrologiese regime en die vorms en geomorfologiese prosesse, asook die chemiese-fisiese kwaliteit van die water, en dit alles met die doel om die delikate weegskaal wat hierdie besonder ekosisteem ten grondslag lê, te verstaan. kompleks.
Die ekologiese status van 'n rivier dit word beoordeel deur te meet hoe ver dit wegbeweeg het van wat dit sou wees in die afwesigheid van antropogene impakte, 'n situasie wat die 'verwysingstoestand' genoem word. Die verwysingstoestand hang af van die fisiografiese, geologiese, klimaats- en fisiochemiese eienskappe van die waterloop en die hidrografiese kom. Soos met alles in die natuur, is elke waterloop uniek en onherhaalbaar, daar is nie meer 'goeie' as ander nie, maar die ekologiese toestand van elkeen is 'goed' as dit baie ooreenstem met hoe dit moet wees en 'sleg' wanneer hy het ver daarvan afgedwaal.
Die multidissiplinariteit wat nodig is om die gesondheidstoestand van 'n rivier te verstaan, is dieselfde as wat gebruik word om intervensiestrategieë vir die verbetering daarvan te identifiseer en mense in perfekte balans daarmee te laat leef verdedig homself van riviere danksy die verdediging van riviere.
3) Wat beteken rivierherstel?
Dit beteken dat daar maatreëls getref moet word wat dit ten minste 'n bietjie meer ooreenstem met wat dit sou wees in die afwesigheid van antropogene effekte. Daar rivierkwalifikasie is 'n geïntegreerde en sinergistiese stel aksies en tegnieke, selfs van 'n heel ander soort (wettig, administratief, finansieel, bestuurlik, struktureel), wat daarop gemik is om 'n waterloop en die gebied daaraan verbonde in 'n natuurlike staat te bring, wat sy kenmerkende ekosisteemfunksies (hidrogeomorfologies, fisies-chemies en biologies) uit te voer en met groter omgewingswaarde toegerus te wees, terwyl hulle ook probeer om sosio-ekonomiese doelstellings te bereik.
Dit is dus nie net die vraag om werke af te breek en dit minder kunsmatig te maak nie, maar ook om nuwe bestuursmetodes toe te pas op 'n kunsmatige reservoir wat die kontinuïteit van sedimentvloei kan herstel, om vergoedingsmaatreëls vir boere te neem om die natuurlike oorstroming van vloede in landbou te bevoordeel. gebiede, byvoorbeeld.
Herontwikkeling beteken nie ten alle koste om terug te keer na die oorspronklike toestand voor menslike ingryping nie, omdat die konteks waarin 'n rivier vloei en waarmee dit in wisselwerking is, keer dat dit terugkeer na die bestaande toestand.
4) Oor watter parameters word die noodsaaklikheid van herontwikkelingsintervensies beslisfluviale?
Die karakterisering van die ekologiese status van 'n waterloop Dit stel ons in staat om te identifiseer watter komponente en funksies van die rivierstelsel die meeste verander en gekompromitteer word, daarom is ons geneig om hoofsaaklik hierop in te gryp. Verder is dit nie seker dat al die nodige aksies direk op die rivier self uitgevoer kan word nie, omdat sommige gevolge ook elders kan ontstaan. As daar in 'n rivier 'n oormaat voedingstowwe in die water opgelos is, sal ons stroomop daarvan moet ingryp, byvoorbeeld deur bufferstroke te skep. As die doel is om 'n bevolking van trekvisse soos lamprey, steur of paling te herstel, is dit eers nodig om die struikelblokke wat die kontinuïteit van die rivier verder stroomaf onderbreek, te begin verwyder. En daar is baie ander voorbeelde.
Botsende belange draai om die waterweë, soos om die produktiewe gebruik van die gebied te maksimeer, die gebruik van waterbronne vir besproeiing, tegnologiese en drinkdoeleindes, die beskerming van ekosisteme en spesies. Die bevrediging van al hierdie belange behalwe vir die laaste, behels min of meer hewige veranderinge aan die waterweë. Hoe meer territoriaal ekstensief en ambisieus 'n rivierherontwikkelingsprojek is, hoe meer is die definisie daarvan dat die betrokkenheid van baie onderdane nodig is om 'n ander manier om die gebied te beleef, te definieer.
5) Enkele voorbeelde van ingrypings by die herstel van die rivier?
Die groot herontwikkelingsplan van die dreineringsnetwerk vir die dreineerbekken in die Lagune van Venesië, en die herontwikkelingsintervensies op sommige strome in die Alpe-valleie in die provinsie Bolzano.
In die 1980's het die Venesiese strandmeer kommerwekkende en ernstige tekens getoon van eutrofikasie, veroorsaak deur die oormatige inname van voedingstowwe. Om die probleem op te los, is die hoofplan van 20007 opgestel op grond waarvan 'n uitgebreide herontwikkelingsprogram van die herwinningsnetwerk gefinansier is, met die totstandkoming van hektaar vleilande, kilometers van hernaturalisering van rivierlope en die aanplant van kilometers heinings, alles met die doel om die selfsuiweringsvermoë van die gebied te vergroot en sodoende natuurlik die voedingstowwe van landbou-oorsprong wat die strandmeer beïnvloed, te verwyder. Hierdie inisiatief, wat bloot gebore is om redes vir die vermindering van besoedeling, het benewens die suiweringsvermoë ook ander ekosisteemdienste weer geaktiveer, soos die toename in die kapasiteit van reënwater wat binnedring, met die gevolglike vermindering van die gevaar van vloede.
Die outonome provinsie Bolzano, om die risiko van oorstromings in Brunico en Vipiteno op te los, het die heropleiding. Hulle werk ook aan die herstel van die waterdraer, wat aansienlik gedaal het, en aan die hersamestelling van oeweromgewings wat nou verdwyn het.
Die oorgrote meerderheid van Italiaanse waterweë kan baat vind by herontwikkelingsintervensies, aangesien hulle min of meer almal deur verskillende soorte impak verander word. Onder die hoofredes waarom in Italië is daar min rivierkwalifikasie daar is beslis 'n regulerende en institusionele stelsel wat nie 'n geïntegreerde benadering tot die beplanning en bestuur van waterweë bevoordeel nie. Italiaanse wetgewing voorsien in die behoefte om 'n etiket op te stel van planne wat oud word nog voordat hulle dit begin implementeer. En dan is daar die konflik van bevoegdhede tussen die verskillende administratiewe vlakke, die herhaalde voorkoms van noodintervensies oor beplanning, die sektorale benadering tot territoriale beleid en die onvoldoende ontwikkeling van deelnemende weë.
6) Wat is die verband tussen die herstel van die rivier en die risiko van oorstromings?
Daar word vermoed dat die verdediging teen oorstromings en die beskerming van die ekologiese funksionaliteit van waterweë in teenstelling is, maar dit is absoluut nie die geval nie. As ons gee ruimte vir riviere, deur die geleentheid te gee om 'n eie gang te skep waarin ons vrylik kan oorloop, "gryp ons in ten gunste van die omgewing" en terselfdertyd maak ons ​​egter ook al die probleme wat verband hou met bankerosie en die vervoer van sedimente en puin minder krities. Ons maak die gebied veerkragtiger vir ekstreme gebeurtenisse, onverwagte gebeurtenisse en klimaatsverandering.
Klaarblyklik die rivierkwalifikasie dit is nie die wondermiddel om die hidrouliese risiko te verminder nie; daar is baie gevalle wat dit nie lewensvatbaar maak nie, tensy daar groot veranderinge in ons leefwyse in die omgewing is, ons dink aan Genua, maar dit het beslis ongetwyfelde voordele in terme van die vermindering van bestuurskoste. van die gebied, toename in veerkragtigheid en toename in voordele.
7) Hoe beoordeel u oor die algemeen die stand van ons riviere?
In 'n onlangse verslag van die Europese agentskap vir die omgewing, is daar meer as 50% van die Europese riviere een aanbied onbevredigende ekologiese status, met ten minste 15% in 'n toestand van onomkeerbare verandering. In Italië strook die situasie met die Europese figuur. Die beskikbare data toon 'n kwalitatiewe en kwantitatiewe toestand van oppervlakwater wat gemiddeld verander is, met talle gevalle wat sterk aangetas is. Hierdie toestand hou nie rekening met die hidrogeomorfologiese veranderings van die waterlope nie (of slegs 'n paar maande gelede in 'n fase van gedeeltelike stelselmatige opname), of die toestand van die rivierplantegroei, eienskappe wat, soos blyk uit 'n blik op die gebied, is gereeld straf.