Louis Janmot Pre-Raphaelite skilder Die Lyon School of Art - Simboliek kunsbeweging - 2020
Louis Janmot | Pre-Raphaelite skilder | Die Lyon School of Art
Anne-François-Louis Janmot (21 Mei 1814 - 1 Junie 1892) was 'n Franse skilder ** en digter.
Janmot is gebore in Lyon, Frankryk van Katolieke ouers wat baie godsdienstig was. Hy was baie beïndruk deur die dood van sy broer in 1823 en sy susters in 1829. Hy het 'n student by die Royal College of Lyon geword waar hy Frederic Ozanam en ander volgelinge van sy filosofie professor, Abbe Noirot, ontmoet het. In 1831 is hy toegelaat tot die École des Beaux-Arts de Lyon en 'n jaar later het hy die hoogste eer, die Golden Laurel, gewen.
In 1833 kom hy na Parys om lesse te neem van Victor Orsel en Jean-Auguste-Dominique Ingres **. Met ander Lyon-skilders het hy die Vereniging van St Vincent de Paul betree. In 1835 het hy na Rome met Claudius Lavergne, Jean-Baptiste Frenet en ander studente gegaan en Hippolyte Flandrin ontmoet.
Na sy terugkeer na Lyon in 1836, sou Janmot die aandag van kritici van die Salon de Paris vestig in die uitvoer van grootskaalse skilderye met godsdienstige inspirasie soos die opstanding van die seun van die weduwee van Nain (1839) of Christus in Getsemane (1840). Na 1845 het hy die belang van Charles Baudelaire aangetrek met sy skildery Flower of the Fields wat hom toegelaat het om toegang tot die Salon van 1846 te verkry. Theophile Gautier was beïndruk deur sy Portret van Lacordaire (1846). Maar die mislukking van sy Gedig van die Siel by die Universele Uitstalling van 1855 het hom teleurgesteld. In Desember van die jaar het hy met Leonie Saint-Paulet getrou, van 'n adellike familie in Carpentras.
In 1856 het Janmot 'n kommissie gekry om 'n fresko te verf (sedert vernietig) wat die Laaste aandete vir die kerk van St Polycarp. Ander bestellings gevolg, insluitende die versiering van die koepel van die Kerk van St Francis de Sales en vir die gemeentehuis wat deur sy vriend, die argitek T. Desjardins, opgeknap is. Hy is toe aangestel as professor aan die École des Beaux-Arts.
In Parys en Toulon
Verrassend genoeg het Janmot in 1861 na Parys verskuif nadat hy 'n kommissie vir die Kerk van St Augustine beloof het, maar hierdie projek is drie jaar later verlate. By aansienlike gesins- en finansiële probleme het Janmot 'n professoraat aan die Dominikaanse Skool van Arcueil aanvaar. In daardie tyd het hy in sy huis in Bagneux baie portrette van sy familielede gemaak (Slegs foto's is tans beskikbaar). Na die geboorte van haar sewende kind in Augustus 1870, het sy vrou in Bagneux gesterf. Terwyl die Pruisiese troepe sy woonplek nader en besig was, het hy met sy stiefpa na Algiers gevlug en landskapskilderye gemaak. Hy het in Junie van die volgende jaar in Parys teruggekeer en 'n eensame lewe gelei. Sy huis in Bagneux was geplunder. In 1878 het hy 'n fresco in die kapel van die Franciscans in die Heilige Land geproduseer, maar hierdie werk is gevolg deur enige verdere bestelling.
In die gesig gestaar met familie en toenemende finansiële probleme, het Janmot na Toulon gekom en ondanks sommige bestellings (nuwe portret van Lacordaire (1878, Museum van Versailles), Rosaire (Saint-Germain-en-Laye, 1880), Martyrdom van St Christine (Solliès-Pont, 1882), het hy 'n afgetrede lewe geleef. Hy het die tweede deel van die Gedig van die siel dat die beskermheer en voormalige industriële Félix Thiollier bereid was om te publiseer. In 1885 het Janmot 'n voormalige student, Antoinette Currat, getroud en teruggekeer na Lyon. Hy het houtskooltekeninge gemaak oor die tema van die onderwêreld, wat beskou kan word as 'n soort voortsetting van die Gedig van die siel, insluitende die Vagevuur (1885) en die einde van die tyd (1888). In 1887 is in Lyon en Parys 'n boek oor 500 bladsye gepubliseer, getiteld Advies van 'n kunstenaar op kuns en sluit artikels wat voorheen deur Janmot geskryf is. Hy is vyf jaar later op die ouderdom van 78 oorlede.
Janmot is gesien as 'n oorgangsfiguur tussen Romantiek en Simbolisme, wat die Franse deel van die Pre-Raphaelitiese Broederskap voorgestel het; sy werk is bewonder deur Puvis de Chavannes **, Odilon Redon ** en Maurice Denis **. Soos Jean-Hippolyte Flandrin, 'n ander skilder van Lyon en die student van Ingres **, het Janmot baie kommissies vir kerkversierings uitgevoer. In sy skilderye is die onberispelike afwerking van Ingres gekombineer met 'n mistiek wat parallelle het in die werk van sy tydgenote, die Nazarenes en die Pre-Raphaeliete. | © Wikipedia
Die Lyon-skool is 'n term vir 'n groep Franse kunstenaars ** wat rondom Paul Chenavard vergader het **. Dit is gestig deur Pierre Revoil, een van die verteenwoordigers van die Troubadour styl. Dit sluit in Victor Orsel, Louis Janmot en Hippolyte Flandrin, en was die bynaam "die tronk van skildery"deur Charles Baudelaire. Dit was hoofsaaklik geïnspireer deur filosofies-morele en godsdienstige temas, en as 'n stroom was nou verwant aan die Britse pre-Raphaelite skilders en digters. In die Salon van 1819 is die skool toegewy aan 16 Februarie 1851 deur die Die skepping van die galery van skilders van Lyon (galerie die Artistes lyonnais) by die Museum van Beeldende Kunste van Lyon. Tussen 1890 en 1909 sal 'n jonger generasie kunstenaars van duidelike inspirasie geassosieer word met L'École de Lyon (of École lyonnaise) uitstalling by die Le Salon in Lyon -Salon de la Societe Lyonnaise des Beaux-Arts. Con Scuola di Lione is 'n groep van die kunstenaars wat in die provinsie Pierre Repúlio, 'n stewige troubadour, besig is. Hulle het 'n groot rol gespeel in die 1810 eeu, almal in die wêreld, en het 'n belangrike rol in die geloofwaardigheid van Trovatori. , anche paesaggisti, nonché pittori dei fiori, assai vicini a quelli che disegnavano motivo floreali per la produzione di sete decorate.Al Salon del 1819, anno in cui la Scuola di Lione fu identificata per la prima volta, sal hierdie beskrywing kom 'n goeie idee om 'n goeie idee te maak. 'n Leeu wat in 1830 gespeel is, is 'n belangrike rol in die wêreld. Dit is 'n belangrike rol in die verbeelding van die leeuers. Ek is van mening dat Victor Orsel, Louis Janmot en Hippolyte Flandrin fu kwalifikasies is. Charles Baudelaire kom "la galera della pittura". Tuttavia questa corrente pittorica, assai prossima ai preraffaelliti britannici, aveva nobili fondamenti, poiché si ispirava principalmente a temi filoso fici, morali e religiosi. Riconosciuta al Salon del 1819, die reisigers van die 1851, waarna hulle werk in die museum van Belle Arti di Lione. Essa, solo solo solo per parte del XIX secolo, wat is die opera van Pierre Puvis de Chavannes.
Louis Janmot (Lion, 21 maggio 1814 - Lione, 1 º giugno 1892) è stato un pittore e poeta Francaise **, apparteente alla Scuola di Lione.
La giovinezza ek is primêr van 'n Lione
Nato da genitori cattolici profondamente religiosi, Louis Janmot ebbe la giovinezza turbata dalla morte del fratello nel 1823 e della sorella nel 1829. Fu allievo del Collegio reale di Lione, dove conobbe Frederic Ozanam ed altri discepoli dell'abate Noirot, professor in die filosofie. Nel 1831 vriendskap is almal die beste van die bekende kunstenaars van die hele wêreld. l'alloro d'oro.Nel 1833 en 'n Parigi per seguire in die hoofrol van Victor Orsel en Dominique Ingres **. Assimme by die altaar van die land van die San Vincenzo die Paoli eel 1835 en 'n Romeinse dogter van die Griekse Hippolyte Flandrin.Dopo il suo ritorno a Lione, nel 1836, Janmot volle attirare su di s l'attenzione die kritici del Salon, realizzando quadri di grande dimensio e d'ispirazione religiosa, kom "La resurrezione del figlio della vedova di Naim" (1839) o "Cristo nell'Orto degli Olivi" (1840) .Dopo il 1845 Janmot riuscì a colpire l'interest van Charles Baudelaire con il suo "Fiori di campo", ek sal jou toelaat om al die Salon-dell'anno-seguente te wees, en ek sal nooit die filosofie van die Gautier hê nie."Ritratto di Lacordaire".Maar ek het toegang tot hierdie"Poema dell'anima", veral in die geval van die uitgawe van 1855, is dit nie die geval nie. (Nel dicembre di quello stesso anno (1855) Janmot sposò Leonie die Saint-Paulet, die hoofman van die familie Carpentras.L.anno seguente ottenne l'incarico per un affresco (oggi scomparso) Nella Chiesa di San Policarpo: L'Ultima Cena. Seguirono altre commissioni, veral in die omgewing van San Francesco di Sales en Quella, in die Municipio, waar jy 'n goeie reputasie het. T. Desjardins. Per queste opere Janmot fu nominato professore alla Scuola di Belle arti di Lione.
Parigi e Tolone
Sorprendendo tutti, nel 1861 Janmot en trasferì a Parigi, die laaste keer dat jy 'n groot bydrae tot die Chiesa di Sant'Agostino het. Dit is 'n goeie ding om jou te help om 'n goeie probleem te hê. Daarbenewens het jy 'n goeie reputasie op die gebied van die Domenicani van Arcueil. In die vroeë jare is dit nie net 'n saak van Bagneux nie, maar ook in die meeste van die feite. Dit is 'n wonderlike, maar nie 'n manier om die foto te maak nie. Niemand het 'n deel van die jaar 1870 gehad nie, maar ook 'n Bagneux, 'n geskenk, 'n geskenk of 'n gesiggie. Nello het 'n vinnige tempo en 'n afwyking in die omgewing, en het 'n goeie reputasie.
Janmot fuggì ad Algeri dal suocero e restò olreremare per anno, dipingendo qualche paesaggio. Tornato a Parigi, fece vita solitaria. Nel 1878 realizzò naffresco nella cappella dei Francescani in Terra Santa, met 'n dako questo incarico non ricevette più altri.Messo almal produseer die ekonomiese en gesinswese van die Crescenti, Janmot parti per Tolone, duif, malgrado qualche commissione (un secondo "Ritratto di Lacordaire" (1878), "Rosarie" (Saint-Germain-en-Laye, 1880), "Il martirio di Santa Cristina" (Solliès-Pont, 1882), verklaar un'esistenza estremamente ritirata. Terminò la parte dele del suo "Poema dell'anima"Ek sal Felix Thiollier, 'n vriendelike dame en 'n verloofde, 'n pubblicare.Janmot si risposò nel 1885 wees. Dit is 'n goeie voorbeeld van Antoinette Currat. Dit is 'n stabiliteit in 'n Lione. Dit is 71 jaar oud, en dit is 'n goeie idee. Serie van disegni sui di dell'Aldilà, jy kan dit oorweeg om voort te gaan met die voortplanting van die suidelike poema dell'anima: "Il Purgatorio" (1886), "La fine dei Tempi" (1888) e altri ancora.Nel 1887 a Lione e a Parigi venne pubblicata un'opera di oltre 500 pagine, intitolata Opinione di un artista sull'arte. Essa comprendeva articoli scritti da Janmot negli anni precedenti. Un omaggio tardivo.Louis Janmot morì cinque anni più tardi a Lione. Aveva vissuto 78 anni.
Kom Hippolyte Flandrin, altro pittore della Scuola di Lione e allievo di Ingres, Janmot realizzò un gran numero di opere per la decorazione delle chiese. Nella sua pittura il disegno e la raffinatezza del pennello di Ingres en coniugano con un misticismo di cui un parallelo puo ritrovarsi nelle opere diei contemporanei Nazareni e Preraffaelliti.
Janmot è oggi considerato kom un artista di transizione, fra il romanticismo e il simbolismo.
Ek het die geleentheid om die Franse en Franse Preraffaellismo te verbeter.
Essi furono ammirati da artisti kom Pierre Puvis die Chavannes **, Odilon Redon ** en Maurice Denis **.
Gran parte delle opere di Janmot en trova oggi nel Museo di Belle arti di Lione. Molti dei suoi lavori, però, sono affreschi all'interno di edifici religiosi. Ma la sua opera più significativa resta il "Poema dell'anima", un insieme di 18 quadri e 16 disegni che impegnò Janmot per 40 dii, vanaf 1835-1880. Un lungo poema in versi, scritto da lui stesso, integre con le pitture e funge loro da commento. | © Wikipedia
Kyk die video: Louis Janmot. (Mei 2020).
Michael Carson, 1972 | Figuratief Ekspressionistiese skilder
Michael Kerman, 1964
Jeffrey T. Larson, 1962 ~ Figuratiewe skilder
Oleg Supereco, 1974 | Venesië skildery
Rett Ashby, 1961
Weizhen Liang, 1955
Jules Breton | Realistiese skilder
Alfredo Roldan, 1965 | Figuratiewe Kubisme-skilder
Denis Nolet, 1964 | Romantiese skilder
Frida Kahlo: Ek verf selfportrette omdat ek so dikwels alleen is ...
Copyright 2020 \ none \ Louis Janmot | Pre-Raphaelite skilder | Die Lyon School of Art