Selfvernietiging van persoonlikheid, hoe om jouself te red van selfvernietiging? - Sielkunde en Psigiatrie - 2019
Selfvernietiging van persoonlikheid is die idees, emosies en gedragspatrone van 'n vernietigende aard wat op hulself gerig is. Die selfvernietigende patroon kan in verskillende formate gerealiseer word, insluitend fisiese selfskade, gekwalifiseer as selfmoordpogings, chemiese afhanklikhede, afwykings van die voedselspektrum; sommige gevalle van die keuse van uiterste sport, riskante seksuele gedrag, keuse van werk van verhoogde gevaar; gevaarlike gedrag, aktiewe selfbeskuldiging en selfverootmoediging.
In die sielkunde word die term "outomatiese aggressie" (selfvernietiging) gebruik - self- en aggressie beteken 'n beurt teen jouself, in Engels - "draai teen die self". In die klassifikasie van sielkundige beskerming verwys dit na sekondêre verdediging wanneer 'n negatiewe invloed van 'n eksterne voorwerp na homself oorgedra word as gevolg van die ongewenstheid van die manifestasie aan die buitekant.
Wanneer die verhouding van die skale van aggressie met behulp van geldige metodes geanaliseer word, verskil selfvernietiging nie met ander skale nie, wat die verskynsel onder andere aspekte van aggressie in persoonlike sielkunde beklemtoon. Onder persoonlikheidstipes is dit die mees kenmerkende van depressiewe en masochistiese persoonlikhede volgens die Mc-Williams-klassifikasie.
Die begeerte tot selfvernietiging word onderskei in verskillende klassifikasies:
- per area van invloed - fisiese, geestelike, sosiale;
- volgens die eienskappe van die struktuur - ideator (idee, gedagtes);
- affektiewe (emosionele ervarings), gedrags;
- direkte, bemiddelde, transgressiewe (oorgangs), verleng;
- op dinamika - akuut, chronies (traag);
- verbygaande, terugval, aanhoudende (volgehoue, permanente), transformasie, stabiele, progressiewe, regressing, en so aan.
Die verskeidenheid klassifikasies word verklaar deur die dubbelsinnigheid en wydverspreide manifestasie van die verskynsel.
Die redes vir selfvernietiging van persoonlikheid
Die gewilde opinie is dat die neiging tot selfvernietiging in 'n normale geestelike toestand nie tipies is vir 'n persoon nie, aangesien dit in stryd is met een van die basiese instinkte - selfbehoud. Realisasies van instink is gevoelens van pyn en vrees, maar daar is geen enkele konsep van selfbehoud in die wetenskaplike gemeenskap nie. I. Pavlov het geglo dat alle reflekse die funksie van selfbehoud het. I. Mechnikov, in die raamwerk van die teorie van ortofisiose, het aanvaar dat die instink van selfbehoud vervang word met die sterfte-instinkt met ouderdom. K. Lorenz, 'n etoloog wat die verskynsel van aggressie bestudeer het, was ook skepties oor selfbehoud as 'n aparte biologiese konsep.
Freud het 'n effens ander siening gehad, wat geglo het dat die mens 'n hoogs georganiseerde wese was, sodat die basis van sy gedrag op dieselfde grondslag as ander diere gegrond was. Hy het die teorie van Sabina Spielrein ontwikkel oor die begeerte van 'n lewende organisme om die primêre (anorganiese, lewelose) staat - doodsrit te herstel. Dit bepaal die neiging tot aggressie en selfvernietiging, terwyl die begeerte na die lewe bepaal word deur selfbehoud.
Kreatiewe (libido) en vernietigende (mortido) - die fundamentele impulse, daar is fundamentele geestelike wêreld. Die mortido-energieë is vernietig, die omvang en aktiwiteit van wat ontleders feitlik alle vernietigende motiewe in menslike gedrag, sowel as eksterne aggressiewe gedrag, verduidelik. Volgens 'n meer moderne volgeling van Freud M. Klein, veroorsaak die gevaar vir die liggaam, wat deur die doodinstink veroorsaak word, angs, wat sy verduideliking versterk vir die vermindering van senuweespanning deur selfvernietiging. Die idee is goed ontvang deur die Russiese psigoanaliste van die begin van die eeu, en hulle is baie positief beskou deur die voorwoord van die Russiese uitgawe van Freud, Beyond the Pleasure Principle, A. R. Luria en L. S. Vygotsky.
Teoretiese modelle wat die eksterne kondisie van selfvernietiging beklemtoon, vind die volgende noodsaaklike komponente plaas: gefrustreerd deur interne konflik, 'n persoon wat introjecten ontken en geteikende aggressie onderdruk, 'n psigo-traumatiese situasie en verwydering van verwagtinge, toenemende spanning. Russiese sielkundige A. Rean in die studie van aggressie van adolessente het die konsep van "outomaties aggressiewe persoonlikheidspatroon" voorgestel. In die struktuur van die selfvernietigende persoonlikheidspatroon word subblokke onderskei:
- karakterologiese - selfvernietiging korreleer positief met depressie, demonstrasiwiteit, neurotisiteit, introversie, pedantry;
- selfassessering - selfvernietiging verminder selfbeeld en omgekeerd; interaktiewe - die verband van selfvernietiging met die onvermoë om maatskaplike aanpassing en interpersoonlike interaksies;
- Sosiaal perseptueel - Selfvernietiging is hoër, hoe meer positief word ander waargeneem in verhouding tot hulself.
Hoe om 'n persoon se selfvernietigingsprogram te stop?
Die neiging tot selfvernietiging is 'n redelike algemene gedragspatroon by individue wat sielkundige hulp benodig. Aangesien so 'n gedrag 'n neiging tot progressie het, en in die teenwoordigheid van patrone wat verband hou met liggaamlike selfvernietiging of gedagtes van selfmoord of moontlik selfmoorddade insluit, 'n onmiddellike lewensrisiko het. Hoe gouer 'n persoon draai vir hulp, hoe meer kans sal hy hê om balans te herstel. Die omgewing moet ook onthou word dat dit die selfvernietigende gedrag van 'n geliefde negeer of gespesialiseerde sorg vermy, en net aandag gee aan selfbehandeling, in die nabye of verre toekoms, kan hom sy lewe kos. 'N Algemene stereotipe, wat verklaar dat "ware selfmoord nie hul voorneme verklaar nie," neem sy wortels juis in die verberging of negatiewe episodiese of sistematiese selfvernietigende gedrag. Studies van suïkidoloë toon dat in 'n gedetailleerde analise van slegs 10% van selfmoorduitvoerings in die gedrag, woorde en rekords van 'n selfmoord, geen vroeë aanduidings van selfmoord en selfbeheersing gevind is nie.
Op hierdie stadium is kognitiewe gedragsterapie (CBT) en rasionele-emosionele-gedragsterapie (REPT of rasionele terapie) die gewildste in die terapie van selfvernietiging. Psigodinamiese aanwysings, insluitend psigoanalise, bied 'n dieper, maar soms langer, studie.
Hoe om jouself te red van selfvernietiging? Van selfvernietiging tot die selfontwikkeling van die individu, moet mens 'n moeilike en soms 'n lang stadium oorkom. Alhoewel direkte liggaamlike selfbeskadiging die meeste aandag aan homself vestig, kan enige vorm dodelik wees, aangesien verergering of 'n noodlottige ongeluk op enige stadium kan plaasvind. Om 'n persoon te help om van selfvernietiging na selfontwikkeling te gaan, ontwikkel sielkundiges verskeie algoritmes wat 'n sistematiese benadering tot die probleem toelaat.
Selfvernietiging - die pad na vryheid
Na die publikasie en later die skerm-weergawe van die kultus-roman van Fight Club deur Chuck Pallanik, die aanhaling "Self-perfeksie - onanisme. Selfvernietiging is baie belangrik" en die konsep van selfontwikkeling deur vernietiging het gewild geword. En hoewel sommige elemente van sulke gedrag eintlik gebruik word, moet jy nie ignoreer dat vernietigende gedrag onder beheer van ervare goeroes plaasvind nie. Dit sluit 'n diep filosofiese konsep in, en die outeur self het die held met persoonlikheidsversteuring met 'n soortgelyke filosofie aangewend. In die heersende gevalle kan sulke gedrag vertraag word en lei tot dodelike gevolge, en benodig terapeutiese intervensie.
Die ABC-model wat deur die kognitiewe terapeut A. Ellis ontwikkel is, is baie gewild in die terapie van selfvernietigende gedrag.
"A" (Aktiveer Aktiwiteite) - Aktiveerders, gebeure en situasies wat die gedragspatroon aktualiseer,
"In" (Engels. Geloof) - oortuigings, oortuigings, houdings, interpretasie van die gebeurtenis,
"C" (die gevolge) - die gevolge, die gevolg, die geïmplementeerde patroon, in hierdie geval, selfvernietigend.
In die variant van oppervlakobstruksie C is dit nodig om dit reg te stel. A. Bereken op 'n meer effektiewe vlak die irrasionele B wat na C lei, en vervang dit met rasionele kinders. In die algemeen gaan dit oor die ontwikkeling van buigsaamheid. "A", "B" en "C" is verbind en kan nie in isolasie bestaan ​​nie.
Kunsterapie sluit in projeksietegnieke om die oorsaak van die patroon te identifiseer en te verander. Suksesvolle integratiewe terapie van kunstegnieke en psigodinamiese studie. Die studie is 'n meganisme, 'n instrument in psigoanalitiese terapie. Die studie is opgedateer deur die ontleder en bestaan ​​uit die bewustheid van die ontleder van die onderdrukte geestelike trauma wat lei tot selfvernietiging en die verdere rekonstruksie van die geïdentifiseerde ketting van volgorde van verstandelike prosesse.
Die studie word op die sessie opgedateer en gaan daarna op die bewuste en onbewuste vlakke, soos 'n geleidelike herstrukturering van die intrapsigiese skakels. Hier is die verskil tussen die idee van 'n simptoom (hipnoterapie) en die idee van insig (direkte insig en besluitneming deur bewustheid). Die vinnige verdwyning van die patroon van selfvernietiging word toegelaat, maar daar bly 'n neiging om na selfvernietigende gedrag terug te keer, in 'n gewysigde of onveranderde vorm, want die illusie van die begrip van die probleemoplossing is nie effektief op die lang termyn nie. Hierdie probleem word tegnies opgelos met behulp van uitwerking. Vir die mees effektiewe terapie moet 'n spesialis geraadpleeg word.
Kyk na die video: Sinik - Autodestruction Clip Officiel HD (September 2019).