Hoe ICD-9 en ICD-10-kodere affekteer jou sorg
ICD beteken internasionale statistiese klassifikasies van siektes. ICD kodes is alfanumeriese benamings gegee aan elke diagnose, beskrywing van simptome, en oorsaak van dood aan mense toegeskryf.
Hierdie klassifikasies word ontwikkel, gemonitor en kopiereg deur die Wêreldgesondheidsorganisasie (WGO). In die Verenigde State, die NCHS (Nasionale Sentrum vir Gesondheidsstatistiek), deel van CMS (Sentrums vir Medicare en Medicaid Services) hou toesig oor alle veranderinge en wysigings aan die OKD-kodes, in samewerking met die WGO.
Hier is hoe WGO die ICD-stelsel beskryf:
ICD's is van toepassing op "alle algemene epidemiologiese, baie gesondheidsbestuursdoeleindes en kliniese gebruik. Dit sluit in die ontleding van die algemene gesondheidsituasie van bevolkingsgroepe en die monitering van die voorkoms en voorkoms van siektes en ander gesondheidsprobleme in verhouding tot ander veranderlikes soos die eienskappe en omstandighede van die individue wat geraak word, vergoeding, hulpbrontoewysing, gehalte en riglyne. "
Wat beteken dit vir pasiënte? Dit beteken dat elke diagnose wat 'n mens gegee het, 'n kode, 'n genommerde benaming, wat daarmee gepaard gaan. Die kode beteken dat elke mediese beroep in die Verenigde State en in baie ander dele van die wêreld die diagnose op dieselfde manier sal verstaan. So, byvoorbeeld, as jy gediagnoseer word met GERD ( suur refluks ), sal die kode 530.81 gegee word. As jy dwarsoor die land reis en 'n dokter vir jou sooibrand moet sien, sal hy ook 'n 530.81 op jou rekord plaas.
Die 530.81 is die ICD klassifikasie.
As die diagnose vir iets akuut is - iets wat met behandeling soos 'n uitslag of griep wegbreek, dan is die OKD-kode vir ons minder belangrik. Omdat die siekte of toestand sal wegbly, sal die kode op ons rekord bly, maar dit sal nie toekomstige sorg beïnvloed nie. As ons egter met 'n chroniese of lewenslange probleem, soos hartsiektes of diabetes, gediagnoseer word, sal die ICD-kode ons vir die meeste van ons mediese sorg volg, en ons sal help om ons gesondheidsorgverskaffers te bepaal oor ons sorg.
Aangesien elektroniese mediese rekords oor die land geïmplementeer word, sal hierdie kodes meer en meer ons sorg beïnvloed.
Daar is verskeie ICD-kode-stelle
Daar is eintlik verskeie lyste van hierdie kodes, wat almal met mekaar verband hou. Alhoewel die kode nommers dieselfde kan wees, sal hulle soms bykomende nommers of briewe vir verskillende gebruike hê. In hierdie voorbeelde sal die gebruik van # verband hou met 'n getal. Sien 'n beskrywing vir hierdie nommers hieronder.
ICD - # # - CM-kodes word gebruik vir diagnose doeleindes. CM beteken "kliniese verandering." Dit word deur hospitale en ander fasiliteite gebruik om enige gesondheidsuitdagings wat 'n pasiënt het, te beskryf, van sy diagnose tot simptome tot uitkomste van behandeling tot oorsake van dood. Aangesien ons steeds meer in elektroniese mediese rekords beweeg, sal hierdie kodes nog verder deur dokters en ander mediese spesialiste gebruik word.
ICD kodes word gebruik deur owerheidsgesondheidsowerhede om sekere siektes op te spoor. Byvoorbeeld, as iemand die griep kontrakteer, sal 'n ICD-9-CM 486 aangeteken word. Sekere siektes, dikwels dié wat hoogs aansteeklik is, of diegene wat 'n openbare gesondheidsbelang het, soos longkanker of MIV, word deur die owerhede opgespoor om te help om te bepaal hoe hulle versprei, waar hulle voorkom, en dalk om begrotingsprogramme of navorsing te help om te werk aan voorkoming.
ICD kodes word ook gebruik om 'n oorsaak van dood te beskryf. Hulle word by die doodsertifikate gevoeg om te verduidelik hoekom iemand dood is. Baie hiervan word ook deur gesondheidsowerhede opgespoor.
ICD kodes word internasionaal gebruik (onthou, hulle kom uit WGO) en elke land mag die kodes pas om hul eie behoeftes te pas. Daarom sal sommige kodestelle ekstra letters hê wat hulle bygevoeg het om te beskryf watter land hulle vandaan kom. Byvoorbeeld, ICD - # # - CA-kodes word gebruik in Kanada en ICD - ## - AM-kodes word in Australië gebruik.
Wat beteken die getalle? ICD-09, ICD-10, en ander
ICD kodes is in 1893 in Frankryk ontwikkel deur 'n dokter, Jacques Bertillon.
Hulle is die Bertillon-klassifikasie van oorsake van die dood genoem. In 1898 is hulle in die Verenigde State aangeneem en is dit in werklikheid ICD-1 beskou, want dit was die eerste weergawe van kode nommers.
Sedertdien het die kode lyste opgedateer, aangesien die mediese wetenskap gevorder het en nuwe diagnoses ontwikkel, vernoem en beskryf is. Die nommerbenaming verander wanneer die opdaterings so uitgebrei is dat 'n groothandelverandering gemaak moet word. Daar kan ook jaarlikse updates wees, maar dit word beskou as relatief klein, en die basiese kode stel nie verander nie. Byvoorbeeld, die opgradering in 1949, ICD-6, was die eerste keer dat geestesversteurings by die kode gestel is. Die opgradering in 1977 tot ICD-9 was die eerste keer dat prosedure kodes bygevoeg is en die CM-benaming is ingesluit.
Die nuutste lys van kodes wat gebruik word, is ICD-10 wat in die Verenigde State van Amerika geïmplementeer word. Hierdie lys is in 2007 vir die eerste keer in die Verenigde State gebruik. Minder hersienings by ICD-10-kodes is vroeg in 2009 deur die Nasionale Sentrum vir Gesondheidsstatistiek beskikbaar gestel. Die finale sperdatum vir die implementering van ICD-10-kodes was in Oktober 2015.
Wêreldwyd het die meeste ander lande in die wêreld die ICD-10-kodes geïmplementeer.
As u ICD kodes op u mediese papierwerk sien, soos die dokter se diensontvangste , doktersrekeninge of u EOB ( verduideliking van voordele ) van u betaler, kan u die ICD-kode ooreenstem met u diagnose .