Juanita en Jan Lotz, die bedroefde ouers van wyle Inge Lotz (INLAS), tydens die verhoor wat op haar moord gevolg het. Hul dogter se destydse kêrel, Fred van der Vyver, is verdink van die moord, maar is op die ou end vrygespreek. Die ouers is vasbeslote om hul dogter se naam in ere te herstel ná al die gerugte wat nou al ’n dekade lank die ronde doen. Foto: Argief.
’n Dekade na haar dood, het Dana Snyman ’n aangrypende artikel vir Huisgenoot geskryf na ’n onderhoud met haar ouers, prof. Jan en Juanitz Lotz:
Die eerste keer, die een waarvan almal weet, was toe sy ’n dekade gelede, op 16 Maart 2005, in haar woonstel op Stellenbosch om die lewe gebring is.
En dit is hoekom hy en sy vrou, Juanita, Inge se ma, besluit het om vir die eerste keer openhartig te praat oor dit wat hulle as ’n aanslag op hul dogter se reputasie beleef.
Hy bly vir ’n ruk stil; kies sy woorde mooi. “Hulle soek ’n alternatiewe skuldige. Uiteraard wil hulle ook nie hê ek moet aanhou vrae vra oor die moord nie.”
Langs die klavier leun Inge se kitaar – sy het die klassieke kitaar bespeel – teen die muur, asof sy dit haastig daar laat staan het en net gou uit die vertrek is.
“Ons het nie al hierdie foto’s ná Inge se dood hier gesit nie,” sê Jan, “dit was al hier toe sy nog geleef het. In ons strandhuis op Witsand is ook ’n klomp foto’s van haar. Sy was net hierdie pragtige kind vir wie ons so bitter lief was.
“Hoe maak ’n mens vrede met so iets?” vra Jan waar hy in die sitkamer van sy huis in die boomryke woonbuurt in Kaapstad se noordelike voorstede sit.
Op die stoel oorkant hom sit Juanita, met wie hy al langer as 30 jaar getroud is, ’n stylvolle vrou met ’n helderpienk serp om haar smal skouers. Sy knik en beaam wat Jan sê.
Op die ou end het Jan uitgevind die gerug van Inge se aborsie was net gegrond op ’n inkopielysie wat die dag ná die moord in Inge se motor gevind is. Fred se regspan het ook ’n afskrif van die inkopielys gehad.
“Die hele gerug oor Inge se sogenaamde aborsie berus slegs op hierdie ‘D en K’ wat hier staan. Ek sal dit in enige hof sê. Dup het vir my gesê ’n leek wat voorgegee het dat sy ’n mediese agtergrond het, het aan hulle verduidelik ‘D en K’ staan vir ‘dilatasie’ en ‘kurettasie’, mediese terme wat op ’n aborsie kan dui.”
Jan skud sy kop. “Kan enigiemand glo dat ’n jong vrou op ’n inkopielysie ’n aantekening sal maak om haarself te herinner om vir ’n aborsie te gaan?”
Onlangs het talle berigte in koerante en op die internet verskyn nadat die skrywer Alan D. Elsdon tydens ’n openbare vraesessie op die Woordfees op Stellenbosch beweer het ’n “donker familiegeheim” was die motief vir Inge se moord.
Die vraesessie was by die bekendstelling van Bloody Lies, ’n nuwe boek oor die Lotz-moord wat die ondersoekers Thomas en Calvin Mollett geskryf het.
Jan het dadelik sy prokureur opdrag gegee om ’n brief aan Alan te skryf waarin hy beveel is om die bewering oor die sogenaamde familiegeheim terug te trek, so nie moet hy die inligting aan die vervolgingsgesag gee.
“Els het oor ’n lang tydperk talle dokumente en verklarings geproduseer wat die skokkendste aantygings en bewerings oor die saak bevat,” sê Jan.
Jan het verskeie afskrifte van dokumente aan Huisgenoot gegee waarin Daryl die bewerings oor die moord maak.
Jan kyk jou weer reguit in die oë. “As hulle iets het om te sê, dan moet hulle dit in die openbaar sê of aan die vervolgingsgesag oorhandig. As hulle dit nie doen nie, dan moet hulle hierdie bewerings terugtrek.”
Hy sê op die handdoek is verskeie bloedafdrukke van wat lyk na ’n hamer soortgelyk aan die een wat ná die moord in Fred se bakkie gevind is.
Jan glo die bebloede handdoek kan ’n nuwe sleutel tot die oplossing van die moord wees, hoewel regter Deon van Zyl in 2007 in sy hofuitspraak gesê het daar is nie genoeg bewyse dat Inge met die hamer vermoor is nie.
“Nou is die handdoek skielik weg – ’n gedeelte van die dossier! Wat moet ’n mens daarvan dink? Is iemand omgekoop om dit te laat wegraak? Jy kan nie anders as om sulke dinge te dink nie.”
In die afgelope 10 jaar het Jan en Juanita gehuiwer om te veel in die openbaar oor Fred en hul dogter en die moord te sê. Hulle is privaat mense wat versoek dat daar nie foto’s in hul huis geneem word nie.
Hul vleuelklavier staan in die hoek van die sitkamer. Teen die mure hang skilderye van Otto Klar en Gregoire Boonzaier; op ’n rak is boeke van goeie skrywers en filosowe.