Die mishope van afstigting
In reaksie op die berig van Stephanie Niewoudt oor die Afrikaanse skrywers in Die Burger van 4 Junie 2002 reageer die Uitvoerende Bestuur van die Afrikaanse Skrywersvereniging (ASV) as volg:
Dit is nou al 'n bekende feit dat die Afrikaanse skrywersgemeenskap gekenmerk word deur onderlinge gevegte. Gevegte wat noodwendig uitloop op wegbreekaksies. Nou gebeur dit weer. Sekere skrywers reken dat die ASV het geen bestaanreg nie.
Charles Malan, wat die organiseerder vir die stigting van die nuwe verbeterde skrywersorganisasie is, maak 'n hele aantal foutiewe aannames.
Daar is nooit besluit dat die ASV die rol van die Skrywersgilde moet oorneem nie. Inteendeel, tydens die verkennende gesprekke op Paternoster, waar Malan teenwoordig was, en later by die UWK, is juis besluit dat die ASV 'n gans ander rol as sy voorganger m��t speel. Die Skrywersgilde was onder meer bekend daarvoor dat hulle teen sensuur geveg het. (Nogal 'n kontradiksie as mens sien hoe sommige oud-Gilde-lede deesdae mense die mond snoer.)
Juis hierom kan die ASV en Gilde nie vergelyk word nie. By die ASV gaan dit om bemagtiging. Ons doen belangrike ontwikkelingswerk, stedelik sowel as op die platteland. Van die projekte is ons jaarlikse plattelandse uitreik-aksie, waar ons plekke soos Brandvlei, Cradock, Vredendal en Atlantis besoek het; die skenking van boeke aan skole; en die hou van voorlesings in gemeenskappe om lesersmarkte te skep. In al die aksies word daar ook verseker dat die orale tradisie bevorder en bewaar word.
Dit is steurend dat Malan oor ons en nie met ons praat nie. Het ons hier weer te make met die paternalistiese houding waar ander beter weet wat vir ons goed is? Hy reken ook dat ons onsself as 'n Wes-Kaapse skrywersvereniging sien. Ons is dit lankal nie meer nie. Ons het lede in bykans elke provinsie. Uitnodigings aan skrywers om betrokke te raak by die werksaamhede van die ASV word gereeld gedoen. Maar helaas, die reaksie is power - veral van die gevestigde skrywers se kant. Dit was juis wyle Klaas Steytler wat in 1995 by UWK gepleit het vir die kruisbestuiwing tussen voornemende en gevestigde skrywers. Nou skitter hulle in hul afwesigheid.
Skuil daar dalk 'n ander rede agter die gier om 'n nuwe skrywersorganisasie te stig? As dit die geval is, moet Malan dit onomwonde s�.