The Battle of Shiloh (6-7 April 1862) - Geskiedenis - Geskiedenis Podcasts - 2021
Die agtergrond van die Slag van Shiloh
Die toneel agter die Slag van Shiloh is dat Stonewall Jackson in Virginia die Federale in die Shenandoahvallei in die war gehou het en bang was vir 'n moontlike aanval op die Verenigde Koninkryk; dat, en die feit dat generaal George McClellan nou in beheer van die Federale magte was, 'n stase aan die oostelike front beteken.
In die Weste het dinge sleg gevaar vir die Konfederasie. Leonidas Polk, die konfederale generaal (en die biskoplike biskop), was die eerste een wat die troepe in 'n amptelike neutrale Kentucky (wat 'n pro-konfederale goewerneur en 'n wetgewer van die Unie was) oortree het, maar die federale teenstryd het 'n groot deel van die staat in Unie se hande geplaas. Missouri was ook 'n goeie kans, en die federale troepe was op die optog in Arkansas en Tennessee.
Die Unieheld van die Weste was Ulysess S. Grant - 'n veggeneraal wie se oorwinning in Fort Donelson, Tennessee, op 16 Februarie 1862 hom die bynaam "Unconditional Surrender" Grant verower het. Grant was nou in Pittsburgh Landing, Tennessee. Grant se Unie-leër van die Tennessee het 42.000 troepe gehad (37,000 onmiddellik byderhand, 5,000 'n kort opmars weg) en hy wou sy magte kombineer met generaal Don Carlos Buell se leër van die Ohio, met ongeveer 50.000 man wat Nashville beset het.
Voordat hierdie twee reuse-leërs van die Unie saamgesmelt het, wou die konfederaat-generaal Albert Sidney Johnston een van hulle breek. 'N Kentucky-gebore, Louisiana-opgevoede West Pointer, is voor die oorlog Johnston as die beste suidelike offisier in die leër beskou. Terwyl die Konfederale Weste verkrummel het, het sy reputasie ook verkrummel. Om Grant aan te val, sou sy verlossing wees; die gevolg was die slag van Silo.
Die veldslag :
Beauregard, Johnston se tweede-bevelvoerder, het die plan opgestel, en teen sonop, Sondag 6 April 1862, het die rebelle-gillende Konfederate van Johnston dit in werking gestel, op die onvoorbereide kampeerterrein van die Unie uitgebars en hulself aangekondig deur 'n hulpverlener dood te skiet langs generaal Sherman. Die Confederates het die Federale teruggejaag: Sherman was regs van die Unie, en generaal John McClernand het die Union-sentrum agter die Shiloh-kerk gehou. Aan die linkerkant van die Unie was generaal Benjamin Prentiss, wie se troepe 'n gesonke pad gevind het wat 'n natuurlike sloot vorm waar hulle hervorming sou kon maak en die konfederate kon laai. Die rebelle het hierdie deel van die Yankee-lyn 'die Hornets' Nest 'genoem. Die aanval van die Konfederasie deur die loop van die lyn was so kragtig dat Grant gedink het dat hy 100,000 man in die gesig staar - en dit is 'n bewys van sy stukkie dat hy besluit het om dit te beveg.
Die Hornets 'Nest is gehou - selfs onder die Konfederale artillerie-aanval - maar geen ander deel van die Unie-lyn het dit gedoen nie, aangesien Sherman en McClernand voortgegaan het met hul terugtogte. Met Confederates wat die nes omring en meer as die helfte van sy mans dood is, het Prentiss uiteindelik oorgegee. Toe daglig uitkom, het Beauregard enige verdere vooruitgang opgeroep. Albert Sidney Johnston is dood dood en lei 'n klag teen 'n sterk versterkte perskeboord naby die Hornets 'Nest - maar die Konfederate het die veld gewen. Beauregard het gedink dat sy mans hergroepeer moet word; hulle kon die oggend van Grant se leër eindig.
Maar Grant was vasberade. Die oggend, met 26.000 versterkings, het hy teëstaan, en in 'n militêre danse makaber, is die stryd van die vorige dag herhaal, hoewel dit die keer was dat die rebelle teen die toevlug geveg het. Teen die middel van die middag het die Federale al die pad teruggedruk na hul oorspronklike lyne, en Beauregard het die grond toegegee.
Daar was meer as 24 000 mense in Shiloh as wat daar was in die Amerikaanse onafhanklikheidsoorlog, die oorlog van 1812 en die Mexikaanse oorlog, en tog was die geveg self 'n bloedige trekking. Na die slag van Shiloh het Grant gesê: 'Ek het die idee om die Unie te red behalwe deur 'n volkome verowering' opgegee. '
Die Slag van Shiloh was 'n geveg in die Westerse teater wat op 6-7 April 1862 in die suidweste van Tennessee geveg is. Die eerste oggend het 40.000 konfederale troepe Union Soldiers in Pittsburg Landing getref. Hulle was onder bevel van majoor-generaal Ulysses S. Grant. Die Confederate Army of Mississippi, onder bevel van generaal Albert Sidney Johnston, het 'n verrassingsaanval op die leër van Grant vanaf sy basis in Corinth, Mississippi, geloods. Johnston is dood gewond tydens die gevegte; Beauregard het die leër beveel en besluit om teen die aanval laat die aand te druk. Grant is oornag versterk deur een van sy afdelings wat verder noord gestasioneer is en deur drie afdelings saamgevoeg is. Die Unie-magte het die volgende oggend met 'n teenaanval begin wat die Gunstelinge van die vorige dag gekeer het.
Die Slag van Shiloh
Februarie - April 1862
Jefferson Davis het generaal Beauregard wes gestuur om die bevel oor die westelike afdelings van die leër van Johnston te neem. Beauregard beplan om sy magte te konsentreer by Korinte, 'n belangrike spoorwegkruispunt in NE Tennessee. Johnston is beveel om by hom aan te sluit.
Vir die Unie is Halleck in beheer van die hele westerse teater. Nou het Buell hom gerapporteer (Grant het dit steeds gedoen).
Halleck het Grant beveel om sy leër na die stad Pittsburg Landing, aan die Tennessee-rivier in SW Tennessee, en net noord van Korinte, te marsjeer. Hy het Buell ook beveel om daarheen te marsjeer en Grant te versterk. Die plan was om dan die Konfederale magte in Korinte aan te val. Vir nou het hy kampeer by 'n kerk genaamd "Silo"(" Plek van vrede ").
(Vinnige agtergrond oor Grant ... West Point, Mexikaanse oorlog, drankbeskuldigings, bedanking uit die weermag in 1854, versuim in verskeie loopbane, weer by die leër, slag by Belmont)
Die Konfederate het spoorweë gebruik om troepe van verskillende plekke in die Suide te stuur om troepe by Korinte te konsentreer.
Begin April het Grant ongeveer 42.000 troepe gehad, terwyl Johnston en Beauregard ongeveer 40.000 gehad het. Buell se 20.000 troepe was onderweg.
Die Confederate-bevelvoerders het besluit om Grant aan te val voordat hy deur Buell versterk kon word.
Op 3 April begin die leër van Johnston na Grant. Johnston het gehoop dat hy die bloujasse sou verras. Hy het gesê: 'Ek sal teen hulle veg as hulle 'n miljoen' is. 'Die optog neem baie modder as gevolg van modderige paaie.
Die leër van Grant het die Tennessee-rivier op hul rug gehad, dus was toevlug nie 'n opsie nie.
Die Konfederate het in vier reëls vorentoe gemarsjeer. Hulle was BAIE onervare en kom eers op die middag van 5 April op hul plek. Hulle het 'n groot geluid onderweg gemaak.
Desondanks was die Federale heeltemal verbaas toe die aanval vroeg die oggend van die sesde begin het.
Die Konfederate het die Federale teruggestoot in die rigting van die rivier. Johnston het aan sy bevelvoerders gesê: "Meneer, vanaand water ons ons perde in die Tennessee-rivier."
Die gevegte was wrede. Die Federale het aan die regter- en linkerkant toegegee, maar die sentrum het sterk gehou in 'n eikehoutdik wat 'The Hornet's Nest' genoem word. Baie bloujasse het in paniek teruggetrek, maar Grant het kalm gebly.
Die Konfederate kon groot vordering gemaak het deur langs die rivier te beweeg en die Unie regs terug te stoot, maar hulle het nie. In plaas daarvan het hulle al hul aandag aan die 'Hornet's Nest' gewy.
Teen 17:00 het die Konfederate die Hornet's Nest (2000 man gevange geneem) ingeneem en die Federale na 'n nuwe posisie naby Pittsburg Landing teruggestoot.
Teen hierdie tyd is Johnston doodgemaak en die bevel aan Beauregard oorgedra. Hy het besluit om die aanval te stop en dit die volgende dag te hervat. Hy het gedink Earl Van Dorn was op pad en dat Buell nie Grant sou kon versterk nie. Beauregard het Jefferson Davis bedraad en gesê dat hy 'n puik oorwinning behaal het en dat hy dit môre sou voltooi.
Grant se ondergeskikte genl William T. Sherman merk op: 'Wel, Grant, ons het die duiwel se eie dag gehad, of hoe?' Grant antwoord: 'Ja. Lyk egter môre. '
Die hele nag woed 'n donderstorm. gewonde mans het geskree en om hulp geroep.
Daar was soveel dooies dat Grant gesê het dit is moontlik om in enige rigting oor die slagveld te loop en op lyke te trap sonder dat 'n voet die grond raak.
In die nag bereik Buell se leër Grant se posisie en kruis die rivier om by hom aan te sluit. Dit het aan Grant 20.000 vars troepe besorg.
Die Konfederale Kavallerie-generaal Nathan Bedford Forrest het sy mede-Konfederale generaals probeer waarsku oor Buell se koms, maar niemand het hom aandag gegee nie.
Van Dorn het nooit opgedaag om Beauregard te versterk nie.
Op die oggend van die 7de het Grant 'n teenaanval geloods. Die Federale het die Konfederate teruggestoot en geleidelik die grond wat hulle die vorige dag verloor het, weer ingeneem.
Beauregard het besluit om terug te trek. Grant hou die veld vas.
Die Confederate Cavalry-bevelvoerder Nathan Bedford Forrest en sy magte het die Confederate Retreat bedek.
Uitkoms / Gevolge
Die Konfederate het ongeveer 11.000 ongevalle gely (1700 K, 8000 W, 950 C / M), terwyl die Unie 13.000 verloor het (1800 K, 8400 W, 2900 C / M).
Die Konfederasie het een van sy beste generaals verloor.
Daar was meer slagoffers tydens die slag van Shiloh as in alle vorige Amerikaanse gevegte saam.
Een inwoner van New Orleans het geskryf: "Na Shiloh het die Suide nooit weer geglimlag nie."
Grant se reputasie as 'n held is versterk (hoewel sommige van sy kritici hom valslik daarvan beskuldig het dat hy dronk was toe die geveg begin het).
Die Unie het Tennessee vasgevang. Die Konfederasie het nooit weer 'n ernstige kans gehad om dit te herwin nie.
Grant het besef dat die oorlog 'n oorlog van totale verowering sou moes wees.
Daaropvolgende ontwikkelings in die Weste
Op 25 April het 'n gekombineerde leër en vloot van die Unie New Orleans (die grootste stad in die Konfederasie en die poort na die Mississippirivier) gevange geneem.
Na die slag van Shiloh het Halleck na die suide gekom, persoonlik die bevel van Grant en Buell se magte oorgeneem en hulle na Korinte, MS, gelei wat hulle gevange geneem het. "Scott noem in die algemeen: majoor-generaal Henry Wager Halleck, bevelvoerder van die Westerse teater, het een van die pynlikste traag en teleurstellende veldtogte van die Burgeroorlog gelei. Die sogenaamde Corinth-veldtog in die lente van 1862 was so katkisant en so 'n vermorsing van Unie se mannekrag dat dit skaars verdien om 'n veldtog genoem te word.
In Junie het 'n ander mag van die Unie Memphis gevange geneem. Nou het die Federale byna die hele Mississippi beheer.
Al hierdie ontwikkelings het die Konfederasie baie gedemoraliseer.
Beauregard is uit sy bevel verwyder.
Copyright 2021 \ Die hele geskiedenis van die mensdom op een webwerf \ Die Slag van Shiloh (6-7 April 1862)