Een van die belangrikste plot toestelle in bykans elke Star Trek episode en film is die vermoë van sterre skepe om te reis teen lig - = spoed en verder. Dit gebeur danksy 'n voortstuwingstelsel wat in die vertoning bekend staan ​​as 'n kettingrit .
Wat is Warp Drive?
Warp-rit bestaan ​​nie eintlik nie. Maar dit is teoreties moontlik. Dit laat die skepe toe om oor die ruimte te beweeg deur vinniger as die spoed van lig te beweeg. Sover ons weet, is dit die uiteindelike kosmiese spoedgrens.
Niks kan vinniger as lig beweeg nie. Volgens Einstein se relatiwiteitsteorieë , neem dit 'n oneindige hoeveelheid energie om 'n voorwerp te versnel met massa tot die spoed van lig . Dus, dit wil voorkom asof dit 'n ruimtetuig is wat by (of oorskry) reis, die spoed van die lig is onmoontlik.
Ons huidige begrip van die fisika van hoe ligte reis verhoed egter nie die moontlikheid dat die ruimte self by of buite die spoed van die lig beweeg nie. Trouens, sommige mense wat die probleem ondersoek het, beweer dat in die vroeë heelal ruimtetyd vinniger uitgebrei het as die spoed van lig, al is dit net vir 'n kort tydjie. As dit waar is, kan die kettingwiel voordeel trek uit hierdie skuiwergat. Die rit sou massiewe hoeveelhede energie gebruik (onttrek van materie- onverbeterlike vernietigings in die "kettingkern" van die skip) om die sterreskip in 'n borrel te inkapsel wat die gebied rondom dit verdraai. Ruimte-tyd agter die vaartuig word uitgebrei, terwyl die ruimtetyd kontinuum voorheen saamgepers word.
Die netto gevolg is dat die skip saamgestoot word, aangesien ruimtetyd uitbrei en daaroor kontrakteer.
Hier is nog 'n manier om te dink oor hoe die kettingstasie werk: die sterre skip is effektief stilstaande relatief tot 'n plaaslike area van ruimtetyd. Die skip self beweeg nie, maar die stof van die heelal is en dit dra die sterre skip saam met dit.
'N Gelukkige byproduk hiervan is dat die sterreskip sulke ongewenste effekte kan opdoen soos tydverruiming en massiewe versnellingseffekte op die menslike liggaam, wat werklik die science fiction storie lyne sal opraak.
Die gebruik van 'n warp-rit sou verskil van die reis oor die heelal deur wurggate te gebruik. Hierdie is teoretiese strukture wat ruimtevaarte toelaat om van een punt na 'n ander te reis deur tonnelkrag deur hiperspace. Effektief, sal hulle jou laat 'n kortpad neem, aangesien die skip aan normale spertyd bly.
Kon ons eendag Warp Drive hê?
Daar is niks in ons huidige begrip van teoretiese fisika wat verbied dat 'n ketting-tipe ry ontwikkel word nie. Dit is egter die hele idee nog steeds in die spek van spekulasie. Mense werk aan maniere om so 'n ontwikkeling te bereik. Hulle moet egter baie probleme oplos om dit te laat gebeur.
Ten einde 'n skeepsbelletjie te skep en te onderhou (wat 'n uitdaging is as jy nie jou skip wil vernietig wanneer jy dit gebruik nie), moet 'n teoretiese soort materie met negatiewe massa bestaan. Ons weet nie eers of negatiewe massa (of negatiewe energie) oral in die heelal bestaan ​​nie. As hulle bestaan, is hulle nog nie gevind nie.
Maar veronderstel dat so 'n saak bestaan ​​het. Dan kan 'n mens 'n warp-aandrywingstelsel ontwerp. Trouens, ten minste een soontwerp het aandag geskenk: die Alcubierre-ry .
In daardie iterasie van die kettingrit sal die sterre skip 'n "golf" van ruimtetyd ry, net soos 'n surfer 'n golf op die see ry. Maar net omdat 'n rystelsel teoreties moontlik is, beteken dit nie dat dit moontlik is nie. Die blote hoeveelheid energie wat nodig is om die nodige uitbreiding en sametrekking van ruimte-tyd te skep, sal die uitset van die Son oorskry.
Selfs met 'n kragbron so sterk soos die een wat in die Star Trek- reeks beskryf word, is 'n kettingrit 'n lang pad af. Ten minste, ons het nie 'n genoegsame begrip van die fisiese aard en samestelling van die heelal om regtig te evalueer wat moontlik is in die koninkryk van vinniger as ligte reis nie.
Dit sal tyd en baie navorsing neem om vorentoe te beweeg tot die punt waar mense kan ontwikkel. Tot dan sal ons moet geniet om dit te ontplooi in wetenskapfiksiefilms en TV-programme.