Tans is daar 7 oberligas wat elk 'n aantal verbande op 'n geografiese basis bedien. Die wenner van elke oberliga word gepromoveer na die toepaslike Regionalliga (onderhewig aan die verkryging van 'n lisensie). Die enigste uitsondering is die verbande (streeksbonde) wat vroeër na die Oberliga Noord gepromoveer het. Die wenners van die hierdie oberligas (Neder-Sakse Wes; Neder-Sakse Oos; Hamburg; Bremen; Sleeswyk-Holstein) speel aan die einde van die seisoen 'n reeks uitspeelwedstryde om te bepaal wie promoveer. Spanne aan die onderpunt van die oberligas word weer gerelegeer na die toepaslike verbandsliga (soms het 'n verband se hoogste vlak die benaming Landesliga), terwyl die verbandskampioene promosie na die oberliga kan verkry. Net soos by die ander hoër ligas van Duitsland, moet 'n klub ook om 'n oberligalisensie aansoek doen.
Met die invoer van die Bundesliga het die Regionalliga verskyn as die tweede vlak en het die benaming Oberliga vir eers van die toneel verdwyn. Die verskillende streeksbonde (“verbande”) het die laer vlakke op 'n streeksvlak hanteer, meestal met 'n verbandsliga as die streek se topvlak (en dus die derde vlak van die Duitse sokkerstruktuur, op daardie stadium).