Die digkuns is tog soos Wordsworth al verduidelik het “emotion recollected in tranquillity”, om deur afstand die pyn in vorm te vertaal. Die digkuns is beheerde emosie. André Lefevere het resensies reeds in 1992 in sy seminale werk Translation, rewriting and the manipulation of literary fame beskryf as “the lifeline that more and more tenuously links ‘high’ literature to the non-professional reader”. Dat hierdie stelling steeds waar is, blyk uit baie van die kommentare wat op Versindaba verskyn het. Wat ook waar is, is dat talle nieprofessionele lesers juis resensies in harde kopie as enigste verbindingsaar met die subsisteem van “ernstige” literatuur ervaar, soos byvoorbeeld Louis en Marlise uitgewys het. Ek dink egter dat ons nie te veel meer hieroor hoef te sê nie – ek glo dat feitlik almal saamstem dat resensies in koerante nodig is, alhoewel die moontlikhede van die internet beslis verder verken moet word. In die ergste geval lei dit tot ‘n afwaartse spiraal: die stoporders word uitgevoer en die prys breek baie hard. die loop van die dag word baie handelaars sonder stoplope opgemerk, wat ook hul bitcoins op die mark plaas.