PressReader - Kuier: 2018-09-05 - BLY GLIMLAG DEUR DIE SEER
BLY GLIMLAG DEUR DIE SEER
Die le­we het ons ge­lief­de ak­tri­se ’n paar taai klap­pe ge­gee. En nou, al is dit hoe moei­lik, deel sy al­les met ons oor wat haar by­na heel­te­mal ge­knak het.
Kuier - 2018-09-05 - Front page - DEUR ERNUSTA MARALACK
Toe­die­A­me­rik aan­se­san­ge­res­De­mi­Lo­va­to­ver­le­de­maand­’ n­oor­do­sis­dwelms­neem,­het­dit­onseie­Me­la­nie­du­Bois­(v oor­heen­Fe­li­ci­ty­in­die­se­pie­ 7de Laan) ­met­’ n­slag­ge­tref.­Nie­om­dat­M e­la­nie,­soos­De­mi,met­mid­del­mis­bruik­suk kel­nie,­maar­om­dat­sy­daai­don­ker­plek­ken­wat­jou­laat­voel­daar­is­nie­meer­hoop­nie .
Ja,­Me­la­nie­weet­hoe­dit­v oel­om­b y­tye­op­so­’ n­don­ker­plek­t e­wees­dat­dit­moei­lik­is­om­t e­sien­hoe­kom­jy­nog­hieris­en­hoe­kom­jy­moet­aan­gaan.­S elfs­al­weet­jy­hier­is­men­se­wat­jou­on­ein­dig­lief­het­en­no­dig­het.
De­mi­het­al­o­pen­lik­er­ken­sy­suk kel­met­drank-­en­dw elm­mis­bruik.­Me­la­nie(43)­haal­’ n­paar­li­rie­ke­uit­De­mi­se­nuw e­lied­jie­“So­ber”­aan,­want­sy­sê­sy­k an­ab­so­luut­re­la­te:
“And­I’m­sorr y­for­the­fans­I­lost­w­ho­wa­t­ched­me­fall­a­gain­/­I­wan­na­be­a­r o­le­mo­del,­but­I’ m­on­ly­hu­man­.­.­.­/­T o­the­o­nes­who­nev er­left­me,­we’ve­been­do­wn­this­r oad­be­fo­re­/­I’ m­so­sorr y,­I’mnot­so­ber­an y­mo­re­.­.­. ”
Die­laas­te­paar­jaar­het­M e­la­nie­deur­so­veel­diep­wat ers­ge­gaan­dat­dit­’ nwon­der­werk­is­dat­sy­nog­staan­de­bly .
In­2015­het­M e­la­nie­haar­ge­lief de­sus­ters­kind­Mi­key­(23)­v er­loor­en­net­vier­dae­la­ter,­het­haar­sust er­en­M i­key­se­ma,Lu­cia­Ber­na­di­ne­W il­son­(46),­haar­eie­le­we­ge­neem.­Die­p yn­om­dat­sy­haar­k indver­loor­het,­was­een vou­dig­net­t e­groot.Dit­het­M e­la­nie­ver­plet­ter­om­dat­L u­cia­al­tyd­“the­lif e­of­the­par ty”­was­–­daar die­een­son­der­wie­’ n­fa­mi­lie­ge­leent­hei­deen­vou­dig­net­nie­die­self de­was­nie .­En­nou­sal­elke­fa­mi­lie­ge­leent­heid­’ n­her­in­ne­ring­wees­aan­die­on vul­ba­re­leem­te­wat­haar­dood­ge­laat­het.­Haar­ou­ma­aan­moe­ders­kant,­S­tel­la­Har­ris­(88),­is­ook­in­Ja­nu­a­rie­van­jaar­oor­le­de .
Dood­is­nie­al­trau­ma­waar­mee­M e­la­nie­moes­de­al­nie . ­Haar­huw e­lik­het­ook­ver­brok­kel­en­sy­moes­’ n­eg­skei­ding­deur­maak.­As­vrou­moes­sy­nie­net­haar­self­deur­hier die­tyd­dra­nie ,­maar­moes­sterk­bly­vir­Ro xy­(11),­haar­dogt er,­se­ont­hal­we.
En­toe­kom­’ n­di­ag­no­se­in­2016­wat­haar­wê­reld­ge­ruk­en­haar­lew e­vir­alt yd­ver­an­der­het­–­sy­het­bi­po­lêr e­ge­moeds-
Sy moes on­der meer vre­de daar­mee maak dat sy vir die res van haar le­we op me­di­ka­sie moet wees om die che­mie­se wan­ba­lans in haar brein te re­gu­leer. En dat hier­die me­di­ka­sie haar e­mo­si­o­neel “dood” (numb) laat voel in ruil daar­voor om te co­pe met ’n siek­te wat haar som­mi­ge dae heel­te­mal lam­lê en haar ge­lief­des be­roof van die “reg­te Mel”.
Sy was nog be­sig om sin van al die trau­ma te pro­beer maak toe haar kon­trak vir haar rol as Fe­li­ci­ty by 7de Laan nie her­nu word nie. In ’n oog­wink was sy nou ook ’n en­kel­ma son­der ’n vas­te in­kom­ste.
Hoe baie kan een vrou ver­duur voor­dat sy knak?
Waar ons hier­die keer vir Me­la­nie in Kaap­stad ont­moet, waar sy ná ’n breuk van twee jaar uit die ver­maak­be­dryf werk aan die nuwe kykNET-te­le­no­vela A­rends
vlei, is dit ’n bit­ter­soet re­ü­nie. Sy groet met ’n druk­kie en daar­die mooi, warm glimlag wat al­tyd die son in e­nig­een se hart kan laat skyn. Dis eg­ter die­self­de glimlag wat haar mas­ker ge­word het en waar­ag­ter so­veel pyn skuil. En hier­die keer ver­klap die ly­ne op haar ge­sig en ’n som­ber­heid in haar oë ook ’n bro­se, ge­bro­ke siel. Die trau­ma van die af­ge­lo­pe twee jaar het sy tol ge­ëis.
Sy er­ken met tra­ne in haar oë: “Die af­ge­lo­pe twee jaar was dit bre­ak­do­wn af­ter bre­ak­do­wn af­ter bre­ak­do­wn. Ek is baie kwes­baar op die oom­blik. Dit vat baie van my om hier­die on­der­houd te doen”.
Dis hart­ver­skeu­rend om haar só te sien, daar­om het ons be­sluit om haar te re­spek­teer en nie fo­to’s van haar ty­dens die on­der­houd te neem toe sy op haar kwes­baar­ste was en kort-kort in tra­ne uit­ge­bars het nie.
Vir Me­la­nie het haar be­kend­heid din­ge nog moei­li­ker ge­maak, want baie men­se het ver­wag dat sy “soos ’n rol­mo­del moet op­tree en oor dit moet kom” om­dat haar sus­ter en Mi­key se dood “im­mers ’n paar jaar ge­le­de al ge­beur het”. So as­of daar ’n ti­me li­mit is op hoe lank sy ge­reg­tig is om te treur en hul dood te ver­werk. Men­se be­sef nie al­tyd ce­le­bri­ties is ook net mens en dat hul­le pyn nes die ge­wo­ne mens er­vaar nie.
“Met my sus­ter se dood het ek be­heer ver­loor. Dit het aan my ge­vat dat ek niks pri­vaat kon hou nie, nie eens my pyn nie. Die dag toe ek Lu­cia se lyk moes gaan uit­ken, het ie­mand (by die lyks­huis) vir ’n fo­to ge­vra en daar was me­di­a­fo­to­gra­we op haar be­graf­nis,” ver­tel Me­la­nie.
Sy het ook baie druk op haar­self ge­sit met haar siek­te. “Ek was uit­ge­spro­ke oor bi­po­lar – dat dit net ’n siek­te is en jy jou meds moet vat, maar ek­self kon nie co­pe nie. Ek doen my mo­ti­va­ti­o­nals en pro­beer men­se help, maar ek­self is in ’ n don­ker plek. Ek het die af­ge­lo­pe twee jaar nie eens uit­ge­gaan nie, want ek wou nie ge­jud­ge word nie,” maak sy haar hart oop oor die de­le wat men­se nie sien nie.
Sy raak ma­nies, sê Me­la­nie oor haar (gees­tes)ge­sond­heid wat in ’ n sta­di­um só ag­ter­uit­ge­gaan het dat sy vir tien dae nie haar me­di­ka­sie ge­drink het nie. “Ek was psy­cho­tic en kon nie eens ont­hou wat ek ge­doen het nie. My psi­gi­a­ter het toe ge­sê ek is ’ n ge­vaar vir my­self,” ver­tel Me­la­nie.
En ja, die self­moord­ge­dag­tes teis­ter haar, maar as dit kom, bel sy haar psi­gi­a­ter. Haar hart gaan uit aan vroue wat nie hier­die voor­reg kan be­kos­tig nie.
Wat die han­te­ring van haar siek­te nóg moei­li­ker maak, is hoe een­saam in haar stryd sy baie keer voel. Haar fa­mi­lie staan haar ont­set­tend baie by, maar Me­la­nie weet ook haar an­der sus­ter, Ta­nia, het haar eie uit­da­gings en hul ma de­al met die ver­lies van haar eie ma se dood. Sy wil nie al­tyd op hul­le af­pak nie. Maar wat seer­der maak, is die vrien­de – daai fa­mi­lie wat jy kies – wat in­tus­sen uit haar le­we ver­dwyn het.
“Dis a­ma­zing hoe baie vrien­de ek ver­loor het. Ek kan my vrien­de nou op my een hand tel. Ná al­les waar­deur ek is, het ek ma­jor trust is­su­es en wil nie meer deur die pyn gaan van men­se in­laat en dan ver­laat hul­le my in elk ge­val nie,” sê Me­la­nie en klink am­per moeg.
Maar deur al­les, is daar die een per­soon wat haar nog nooit in die steek ge­laat het nie en dis haar Roxy. Vir die eer­ste keer hel­der Me­la­nie se ge­sig heel­te­mal op en daar­die mooi glimlag is te­rug.
“Roxy is ’n old soul en sal my kal­meer wan­neer my anx­ie­ty at­tacks kom. Sy ver­staan en as ma voel ek so skul­dig. Maar sy is my hart se punt,” sê sy lief­de­vol.
Ter­wyl sy aan A­rends­vlei werk, gaan sy vir tien maan­de in die Kaap bly en Me­la­nie is dank­baar vir die breuk uit Jo­han­nes­burg en al­les wat daar ge­beur het. Sy wou ook uit haar ge­mak­so­ne kom en gaan die tyd ge­bruik om haar in­di­vi­du­a­li­teit en in­ner­li­ke krag weer te vind. Sy is ook op­ge­won­de om ’n an­der ti­pe ka­rak­ter in A­rends­vlei te ver­tolk.
Ja, sy is deur diep wa­ters en som­mi­ge dae is dit ’n stryd om selfs net ’n re­de te vind om uit die bed uit te klim. Maar ter­wyl sy op haar reis van ge­ne­sing is, soek Me­la­nie nie­mand se be­jam­me­ring nie, net em­pa­tie. Sy wil vir an­der vroue wys jy hóéf nie al­tyd sterk te wees nie; dat dit ou­kei is om nié ou­kei te wees nie.
HOOFFOTO: Die ak­tri­se Me­la­nie du Bois het die laas­te paar jaar deur diep wa­ters ge­gaan.
REGS: Me­la­nie en haar sus­ter, Ta­nia, het in 2015 metKui­er ge­sels oor hul sus­ter, Lu­cia, se dood en die leem­te wat dit ge­laat het. ON­DER: Dit maak nie saak waar­deur sy gaan nie, haar dog­ter, Roxy bly haar rots.