Zhejiang - Wêreldensiklopedie - Ek wil alles weet - 2020
Zhejiang (Chinees: 浙江; pinyin: Zhèjiāng) is 'n provinsie van die Volksrepubliek China wat langs die suidoostelike kus van die land geleë is. Dit grens aan die Jiangsu-provinsie en die Sjanghai-munisipaliteit in die noorde, die Anhui-provinsie in die noordweste, die Jiangxi-provinsie in die weste, en die Fujian-provinsie in die suide. Ten ooste van die Oos-Sjinese See lê die Ryukyu-eilande van Japan nog verder oos. Die woord Zhejiang (wat "krom rivier" beteken) was die ou naam van die Qiantangrivier wat deur Hangzhou, die provinsiale hoofstad, gaan. Die naam van die provinsie word dikwels afgekort tot "Zhe" (浙).
Zhejiang geniet die dramatiese oplewing in sy ekonomie en lewenstandaard gedurende die twintigste en twintigste eeu. Geleë aan die oostelike grens aan die Oos-Sjinese See, geniet die provinsie die opkomende handel deur sy hawens en die finansiële dienste wat nodig is om die handel te ondersteun. Histories aan die omtrek van Chinese mag en ekonomie het dit begin verander met die konstruksie van die Grand Canal of China deur die provinsie. Zhejiang het bekendheid verwerf vir sy natuurlike skoonheid en vir die rol wat die provinsie gespeel het in die bevordering van Boeddhisme, veral Zen-Boeddhisme.
Zhejiang was buite die invloedsfeer van die vroeë Chinese beskawing gedurende die Shang-dinastie, wat geduur het van die sestiende tot die elfde eeu B.C.E. In plaas daarvan is dit grotendeels bevolk deur volke wat gesamentlik die Yue genoem word, soos die Dongyue en die Ouyue. Vanaf die lente- en herfsperiode het 'n staat Yue in die noorde van Zhejiang ontstaan ​​wat sterk beïnvloed is deur die Chinese beskawing verder noord. Onder koning Goujian van Yue het dit sy hoogtepunt bereik en kon die staat Wu, 'n groot mag destyds in 473 B.C.E, uitgewis word. In 333 vC is hierdie staat verower deur die staat Chu wat die gebied ten weste van Zhejiang beheer het, en uiteindelik kon die deelstaat Qin in 221 vC al die state van China onder sy beheer onderwerp, en sodoende die eerste verenigde Chinese ryk.
Regdeur die Qin-dinastie (221 tot 206 B.C.E.) en Han-dinastie (206 B.C.E. tot 220 C.E.) was Zhejiang onder die beheer van die verenigde Chinese staat, hoewel dit meestal as 'n grensgebied beskou is. Suid-Zhejiang was onder minimale beheer van die staat, omdat dit steeds deur Yue-volke met hul eie politieke en sosiale strukture bewoon is. Naby die einde van die Han-dinastie het Zhejiang die tuiste geword van minderjarige krygsmanne soos Yan Baihu en Wang Lang, wat op hul beurt geval het na Sun Ce en Sun Quan, die twee leiers wat uiteindelik die koninkryk van Wu gevestig het (222-280), een van die Drie Koninkryke.
Van die vierde eeu af was China onderhewig aan herhaalde invalle uit die noorde deur nomadiese volke, wat gebiede van Noord-China verower en die Sestien Koninkryke en die Noordelike Dinastieë gevestig het. Die resultaat was 'n reuse-toestroming van vlugtelinge wat uit die noorde aangekom het en na Suid-China gestort het, wat die vlugteling Eastern Jin Dynasty en South Dynasties aangebied het. Hierdie groot bevolking-oordrag het die sinisering van Suid-China, insluitend Zhejiang, versnel.
Die skakel tussen Zhejiang en die sentrum van die Chinese beskawing is verder versterk toe die Sui-dinastie eenheid herstel het en die Grand Canal of China gebou het, wat Hangzhou met die Noord-Chinese Vlakte verbind het. Later het die Tang-dinastie (618-907) die voorsitterskap van 'n goue era van China gehad, en Zhejiang was deel van hul Jiangnandong-kring, 'n gebied wat voorspoedig geword het. Terwyl die Tang-dinastie verbrokkel het, vorm Zhejiang die grootste deel van die gebied van die streekkoninkryk Wuyue, wat in sy plek groei.
'N Statiefplanter uit die Ming-dinastie. Dit word gehuisves in die Smithsonian in Washington, D.C.
Die Noordelike Song-dinastie het die eenheid van die hele China omstreeks 960 tot stand gebring. Onder die Song-dinastie het die welvaart van Suid-China Noord-China begin inhaal. Nadat die noorde in 1127 teen die Jurchens verlore geraak het, het Zhejiang geweldige ekonomiese groei begin ervaar. Die moderne provinsiale hoofstad, Hangzhou, was die hoofstad van die Han Chinese Suidelike Song-dinastie wat die grootste deel van die gebied van Suid-China vasgehou het. Bekend vir sy welvaart en skoonheid, was dit miskien die grootste stad ter wêreld. Sedertdien is Noord-Zhejiang, saam met die naburige Suid-Jiangsu, sinoniem met luukse en weelde in die Chinese kultuur. Mongoolse verowering en die vestiging van die Yuan-dinastie in 1279 het die regering van Hangzhou beëindig as die belangrikste stad in China, maar dit het steeds voortgegaan om te floreer. Op 'n stadium besoek Marco Polo die stad (wat hy 'Kinsay' genoem word) en hy noem dit die 'beste en edelste stad' ter wêreld. '
Die Ming-dinastie wat uiteindelik die Mongole in 1368 verdryf het, was die eerste om Zhejiang as 'n volwaardige provinsie te vestig, en sy grense het sedertdien nie drasties verander nie.
Nadat die Volksrepubliek China in 1949 die Chinese vasteland oorgeneem het, het die regering van die Republiek China in Taiwan, voortgegaan om die Dachen-eilande aan die kus van Zhejiang te beheer tot 1955. Hulle het 'n mededingende provinsiale regering van Zhejiang daar gevestig, wat het 'n soortgelyke situasie as die Fujian-provinsie geskep, waar elk van die regerings (beide die VRC en Taiwan) hul eie provinsie met dieselfde naam gevestig het.
Son wat oor West Lake opkom.
Zhejiang bestaan ​​meestal uit heuwels, wat ongeveer 70 persent van die totale oppervlakte uitmaak. Hoogtes is geneig om die hoogste na die suide en weste te wees, en die hoogste piek van die provinsie, Huangyajian Peak op 'n hoogte van 1921 m, kan in die suidweste gevind word. Bergreekse sluit die Yandangberge, die Tianmu-berge, die Tiantai-gebergte en die Moganberge in, wat die provinsie oor hoogtes van 200 tot 1000 m kruis.
Saam met berge en heuwels, word valleie en vlaktes langs die kuslyn en riviere van Zhejiang aangetref. Die noordelike deel van die provinsie is net suid van die Yangtze-delta, en bestaan ​​uit vlaktes rondom die stede Hangzhou, Jiaxing en Huzhou, waar die Groot Kanaal van China vanaf die noordelike grens binnekom en by Hangzhou eindig. 'N Ander relatief plat gebied kan langs die Qujiangrivier, rondom die stede Quzhou en Jinhua gevind word. Groot riviere sluit die Qiantang-rivier en die Oujiang-rivier in. Die meeste riviere in die provinsie kerf valleie in die hooglande uit, met baie stroomversnellings en ander kenmerke wat met sulke topografie verband hou. Beroemde mere in die provinsie sluit die Wes-meer van Hangzhou en die Suid-meer van Jiaxing in.
Benewens sy grondgebied op die vasteland, bevat Zhejiang meer as drie duisend eilande langs die ruwe kuslyn. Die grootste, Zhoushan-eiland, is die derde grootste eiland in China, na Hainan en Chongming. Daar is ook baie baaie, met Hangzhoubaai die grootste.
Zhejiang het 'n vogtige subtropiese klimaat met vier verskillende seisoene. Die lente begin in Maart en is reënerig met verskillende soorte weer. Die somer, wat van Junie tot September duur, is lank, warm en vogtig. Herfs is oor die algemeen droog, warm en sonnig. Uiteindelik is die winters kort, maar baie koud, behalwe in die verre suide. Die gemiddelde jaarlikse temperatuur in die provinsie is ongeveer 15 tot 19 ° C, met die gemiddelde temperatuur in Januarie tussen 2 en 8 ° C, en die gemiddelde temperatuur in Julie tussen 27 en 30 ° C. Die jaarlikse neerslag is ongeveer 1000 tot 1900 mm. In die vroeë somer is daar baie reënval, en teen die laat somer word Zhejiang direk bedreig deur die talle tifone wat in die Stille Oseaan vorm.
Administratiewe afdelings van Zhejiang.
Zhejiang is verdeel in elf afdelings op prefektuurvlak, almal stede op prefektuurvlak:
Hangzhou (Vereenvoudigde Chinees: 杭州市, Hanyu Pinyin: Hángzhōu Shì)
Huzhou (湖州 市 Húzhōu Shì)
Jiaxing (嘉兴 市 Jiāxīng Shì)
Zhoushan (舟山 市 Zhōushān Shì)
Ningbo (宁波 市 Níngbō Shì)
Shaoxing (绍兴 市 Shàoxīng Shì)
Quzhou (衢州 市 Qúzhōu Shì)
Jinhua (金华 市 Jīnhuá Shì)
Taizhou (台 州市 Tāizhōu Shì) nie tái nie
Wenzhou (温州 市 Wēnzhōu Shì)
Lishui (丽水 市 Líshuǐ Shì) nie lì nie
Die elf departemente van Zhejiang op prefektuurvlak word onderverdeel in 90 provinsies-afdelings (32 distrikte, 22 provinsies-vlak stede, 35 graafskappe en een outonome provinsie). Dit word op hul beurt verdeel in 1570 afdelings op townshipvlak (761 dorpe, 505 townships, 14 etniese townships en 290 subdistrikte).
Longjing-teevelde in Hangzhou
Die provinsie staan ​​tradisioneel bekend as die 'Land of Fish and Rice', en volgens sy naam is rys die belangrikste gewas, gevolg deur koring. Ook getrou aan sy naamgenoot, is die noorde van Zhejiang 'n belangrike sentrum van akwakultuur in China, met die Zhoushan-vissery wat dien as die grootste vissery in die hele land. Van die belangrikste kontantgewasse van die provinsie sluit jute en katoen in, en die provinsie lei ook die hele China in teeproduksie, met sy bekende Longjing-tee, wat hoofsaaklik in Hangzhou gekweek word. Zhejiang is ook 'n produsent van sy, waarvoor hy die tweede plek is in al die provinsies.
Zhejiang het 'n ryk reserwe van meer as 100 verskillende minerale, insluitend 12 nie-metaalhoudende minerale wat onder die top drie in China val in terme van hul reserwehoeveelhede. Die reserwes van steenkool, pyrophylliet, kalksteen vir sementverwerking en kalksteen vir konstruksie is die eerste plek in die hele land. Die fluorietreserwe is die tweede hoogste in die land, terwyl die reservate van silika, pêreliet, graniet, zeoliet, silwer, sink, vanadium en kadmium almal in die land se top tien is.
Zhejiang se vervaardiging is gesentreer op die elektromeganiese, tekstiel-, chemiese, voedsel- en konstruksiemateriaalbedryf. In die afgelope jaar het Zhejiang sy eie unieke ontwikkelingsmodel gevolg, die 'Zhejiang-model' genoem, wat gebaseer is op die prioritisering en aanmoediging van ondernemerskap, met die klem op klein ondernemings wat reageer op die grille van die mark, groot openbare beleggings in infrastruktuur en die produksie van goedkoop goedere in grootmaat vir sowel binnelandse verbruik as uitvoer. As gevolg van hierdie hervormings het Zhejiang homself tot een van die rykste provinsies in die land gemaak, en die beroemde "Zhejiang-gees" het in China 'n legende geword. Alhoewel dit alles positief is, is sommige ekonome egter bekommerd dat die model nie volhoubaar is nie, omdat dit ondoeltreffend is en onredelike eise aan grondstowwe en openbare nutsdienste stel. Sommige vrees ook dat dit 'n doodloopstraat is, aangesien die groot aantal klein ondernemings in Zhejiang wat goedkoop produkte in grootmaat produseer, nie na meer gesofistikeerde of tegnologies georiënteerde bedrywe kan beweeg nie.
Benewens die landbou en nywerheid, maak Zhejiang se ligging aan die kus dit 'n sterk ekonomiese sentrum ten opsigte van die handel in see, met Ningbo, Wenzhou, Taizhou en Zhoushan wat as die belangrikste kommersiële hawens in die provinsie dien. Die Hangzhoubaai-brug word tussen Haiyan County en Cixi gebou, en sodra dit voltooi is, sal dit die langste brug oor die see wees wat die hele wêreld oorsteek.
Die besteebare inkomste per capita van stedelinge in Zhejiang het in 2006 18.265 yuan (US $ 2,291) bereik, 'n jaarlikse reële groei van 10,4 persent. Die suiwer inkomste per land van inwoners is 7,335 yuan, 'n reële groei van 6,4 persent op 'n jaargrondslag. Die nominale BBP vir 2006 was 1.565 biljoen yuan (US $ 196 miljard) met 'n per capita van US $ 3.975. In 2005 was die primêre, sekondêre en tersiêre bedrywe van Zhejiang onderskeidelik 87,3 miljard yuan (US $ 10,8 miljard), 714,7 miljard yuan (88,1 miljard dollar) en 534,5 miljard yuan (65,9 miljard dollar).
Terwyl Noord-Zhejiang histories 'n ekonomiese mag was, is die suidelike deel van Zhejiang bergagtig en ongeskik vir boerdery, en is dit tradisioneel arm en onderontwikkeld. Die ekonomiese hervormings van 1978 in Deng Xiaoping het egter verandering gebring in die streek wat ongeëwenaard is in die res van China. Gedryf deur harde werk, 'n ondernemingsgees, lae arbeidskoste en 'n oog vir die wêreldmark, het die suide van Zhejiang (veral stede soos Wenzhou en Yiwu) 'n belangrike sentrum vir uitvoer geword. Hierdie ontwikkeling, tesame met die tradisionele welvaart in Noord-Zhejiang, het die hele provinsie Zhejiang in staat gestel om oor verskeie ander provinsies te spring en een van die rykstes in China te word.
Die oorgrote meerderheid van die bevolking vorm Han-Chinese, maar daar is min verteenwoordiging van ander groepe. In totaal woon daar drie-en-vyftig verskillende etniese groepe in die provinsie, en slegs minder as 0,7 persent van die bevolking is lede van die minderheidsgroepe. Die grootste etniese groepe van die minderheid is die Zhuang-, Yao-, Shei-, Hui- en Manchus-lande, met die She- en Hui-nasionaliteite wat as die twee grootste dien.
Volgens statistieke wat aan die einde van 2000 geneem is, het Zhejiang 35 institute vir hoër onderwys met 222.270 studente en 18.981 onderwysers. Dit het ook 2940 gereelde sekondêre skole gehad met 2,50 miljoen studente en 139 300 onderwysers en 11 800 primêre skole met 3,54 miljoen studente en 160 400 onderwysers. Die ongeletterdheidskoers het van 17,46 persent in 1990 tot 7,06 persent in 2000 gedaal, 'n daling van 10,40 persent.
China Academy of Art (中国 美术 学院) (Hangzhou)
Hangzhou Dianzi Universiteit (杭州 电子 科技 大学) (Hangzhou)
Hangzhou Normale Universiteit (杭州 师范大学) (Hangzhou)
Ningbo Universiteit (宁波 大学) (Ningbo)
Universiteit van Nottingham, Ningbo, China (诺丁汉 大学 宁波 校区) (Ningbo)
Zhejiang Universiteit (浙江 大学) (Hangzhou)
Zhejiang Universiteit van Tegnologie (浙江 工业 大学) (Hangzhou)
Zhejiang Normale Universiteit (浙江 师范大学) (Jinhua)
Zhejiang Universiteit van Finansies en Ekonomie (浙江 财经 学院) (Hangzhou)
Zhejiang Gongshang Universiteit (浙江 工商 大学) (Hangzhou)
'N Kleurvolle plein in Wenzhou
Die bergagtige terrein van Zhejiang het sy mense verdeel en sodoende verhoed dat 'n enkele gemeenskaplike kultuur in die hele provinsie gevorm het. Dit het egter die ontwikkeling van baie individuele gelokaliseerde kulture bevorder. Taalkundig gesien is Zhejiang buitengewoon uiteenlopend. Die inwoners van Zhejiang praat Wu, 'n onderverdeling van gesproke Chinese, maar die Wu-dialekte is baie uiteenlopend, veral in die suide, waar een vallei 'n dialek kan spreek wat heeltemal onverstaanbaar is in 'n ander vallei 'n paar kilometer daarvandaan. Nie-Wu-dialekte word ook gepraat, meestal langs die grense. Mandarin- en Hui-dialekte word op die grens met Anhui gepraat, terwyl Min-dialekte op die grens met Fujian gepraat word. Benewens hierdie variasies, word standaard Chinese ook deur die meeste mense in die provinsie gepraat.
Zhejiang is die tuiste van Yueju (越劇), een van die prominentste vorme van Chinese opera. Yueju sy oorsprong in Shengzhou en word tradisioneel slegs deur aktrises opgevoer, in beide manlike en vroulike rolle. Ander belangrike operasietradisies sluit in Yongju (van Ningbo), Shaoju (van Shaoxing), Ouju (van Wenzhou), Wuju (van Jinhua), Taizhou Luantan (van Taizhou) en Zhuji Luantan (van Zhuji).
Longjing-tee (ook genoem Dragon Well Tea), afkomstig van Hangzhou, is een van die mees gesogte, indien nie die mees gesogte Chinese tee. Hangzhou is ook bekend vir sy sy-sambrele en vouwaaiers. Die Zhejiang-kombuis (self onderverdeel in baie tradisies, waaronder Hangzhou-kookkuns) is een van die agt groot tradisies van Chinese kombuis.
Noord-Zhejiang is sedert antieke tye beroemd vir sy welvaart en weelde, en bloot die plaas van Noord-Zhejiang in poësie het 'n uitwerking gehad op dromerigheid, 'n literêre truuk wat deur baie bekende digters in die Chinese geskiedenis gebruik is. Die bekendheid van Hangzhou (sowel as Suzhou in die naburige Jiangsu-provinsie) het veral tot die gewilde gesegde gelei: 上 有 天堂 ， 下 有 蘇杭 (hier bo is die hemel, daaronder is Suzhou en Hangzhou), 'n gesegde wat voortduur om 'n bron van trots te wees vir die mense van hierdie twee welvarende stede.
Historiese en kulturele terreine
The Hall of Five Hundred Arhats in die Guoqing-tempel
Van die belangrikste historiese en kulturele terreine in Zhejiang is:
Baoguo-tempel, die oudste ongeskonde houtstruktuur in die suide van China, geleë 15 km noord van Ningbo.
Putuo Shan, een van die beroemdste Boeddhistiese berge in China.
Qita-tempel in Ningbo.
Shaoxing, Wuzhen en ander waterwegdorpe.
Hangzhou, die ou hoofstad van die provinsie.
Tiantai Shan, 'n belangrike berg vir Zen-Boeddhiste.
Yandang Shan, 'n bergagtige natuurskoon gebied noord van Wenzhou.
Qiandao-meer, aangesteek Duisend-meer.
Guoqing-tempel die stigtingsplek van die Tiantai-boeddhisme, wat tydens die Sui-dinastie begin is.
Die Zhejiang Radio & Television Group, Hangzhou Radio & Television Group, Ningbo Radio & Television Group is die plaaslike omroepers in die provinsie Zhejiang. Programme word vervaardig deur Guinness of China Television en vermaak word vervaardig deur Wenzhou Television.
Professionele sportspanne wat in Zhejiang gebaseer is, sluit in:
Chinese sokkervereniging Jia League
Forster, Keith. Opstand en faksionalisme in 'n Chinese provinsie Zhejiang, 1966-1976. (Studies oor die hedendaagse China.) Armonk, NY: M.E. Sharpe, 1990.
__________. Zhejiang in die Hervorming. Provinsiale ekonomiese handboeke van China-reeks, no. 1. Sydney: Wild Peony, 1998. ISBN 9780958652674
Kuhn, Philip A. Soulstealers Die Chinese toweryskrik van 1768. Cambridge, Mass: Harvard University Press, 1990. ISBN 9780674821514
Schoppa, R. Keith. Chinese Eliete en die provinsie Zhejiang in die vroeë twintigste eeu. (Harvard East Asian series, 96.) Cambridge, Mass: Harvard University Press, 1982. ISBN 9780674123250
__________. Xiang-meer-nege eeue van die Chinese lewe. New Haven: Yale University Press, 1989. ISBN 9780300042535
Prefektuur-vlak indelings van Zhejiang
Sub-provinsiale stede: Hangzhou | Ningbo
Prefektuur-vlak stede: Huzhou | Jiaxing | Jinhua | Lishui
Lys van afdelings op Zhejiang County-vlak
Opstand van die desembrist
Copyright 2020 \ Aanlyn tydskrif ek wil alles weet \ Zhejiang