Jacob Burckhardt was 'n pionier op die gebied van kultuurgeskiedenis. Burckhardt, 'n professor aan die Universiteit van Basel, Switserland, het deur Europa, veral Italië, die kuns van die verlede gereis en 'n skerp insig in die kulturele betekenis daarvan ontwikkel. In sy geskrifte het hy 'n besondere affiniteit vir die antieke beskawings van Griekeland en Rome uitgedink, en sy eerste werk, The Age of Constantine the Great, het die oorgangsperiode van die antieke tot die middelee ondersoek.
Deur die gebruik van langverwagte primêre bronne ontleed hy nie net die politieke situasie nie, maar ook die persoonlikhede van die dag, die filosofiese tendense en die materiële kultuur van Italië gedurende die 15de en 16de eeu. Burckhardt het 'n unieke samelewing van Renaissance Italië waargeneem, met eienskappe eie aan die tyd en plek wat bymekaar gekom het om 'n "beskawing" of era te vorm wat verskil van die Middeleeuse eeue wat dit voorafgegaan het.
Vandag is Burckhardt se argument dat die konsep van individualiteit in die 15de eeuse Italië gebore is, uitgedaag deur 'n nuwe begrip van die 12de-eeuse Europese intellektuele geskiedenis.
Sy proefskrif dat die Renaissance 'n era is wat van die Middeleeue afgeskei word, word grootliks oorheers deur vars bewyse wat 'n vroeë oorsprong en geleidelike evolusie van sekere aspekte van die Renaissance-kultuur ondersteun. Tog, sy gevolgtrekking dat "die Italiaanse Renaissance die leier van die moderne eeue genoem moet word" bly 'n aantreklike of nie heeltemal universele idee nie.
Die elektroniese teks wat ek opgedoen het, het met skandering foute gepluk. Ek het my bes gedoen om hulle te verbeter met behulp van 'n speltoetser en vergelyking met 'n gedrukte uitgawe, maar as dit kom by behoorlike name en Latynse teks, kan alles behalwe die mees blatante foute my kennisgewing ontsnap het. As jy 'n fout ontdek, stuur my asseblief die korrekte inligting.