'N Paar gedagtes oor geweld op Internasionale Vrouedag - Versamelings
Sommige gedagtes oor geweld op Internasionale Vrouedag
[Redakteursnota: 'n Paar dae gelede het Ross Borden, uitvoerende hoof van Matador, hierdie artikel aan my gestuur deur Nicholas Kristof oor 'n 10-jarige Jemenitiese meisie wat drie keer op haar ouderdom met 'n man getroud is en daarna 'n egskeiding gesoek het. Dit was vir my te veel om oor te skryf - die baie vorme van geweld teen vroue raak soms net te verdrukkend om oor te dink.
Vandag is Internasionale Vrouedag. Organiseerders sê dit is 'n dag om 'die ekonomiese, politieke en sosiale prestasies van vroue' oor die hele wêreld te vier. En ons moet.
Maar soos Mateti-bydraer Reeti Roy ons in hierdie artikel herinner, kan ons nie vergeet nie - selfs al is dit moeilik vir ons om na te dink - die ekonomiese, politieke en sosiale kragte wat saamstaan ​​om vroue onderdruk te hou en te verhoed dat hulle hul doelstellings bereik en drome
[Opmerking: dit is geensins 'n volledige lys nie. Ek het ook nie bewustelik een stel oortredings teenoor ander bevoorreg nie. Ek het slegs probeer om enkele probleme uit te lig wat die wêreld in die algemeen en vroue in die besonder pla.]
Die Verenigde Nasies definieer geweld teen vroue as enige daad van geslagsgebaseerde geweld wat tot liggaamlike, seksuele of geestelike skade of lyding vir vroue lei, of waarskynlik sal lei.
Volgens die Wêreldgesondheidsorganisasie (WGO) soek baie vroue nie hulp of meld hulle geweld aan as dit voorkom nie. Die WGO merk ook op dat geweld teen vroue 'n groot probleem is vir openbare gesondheid en 'n skending van menseregte.
"Vroue se regte is menseregte"
Twee jaar na die verklaring oor die uitskakeling van geweld teen vroue, op 5 September 1995, het Hillary Clinton oor vroueregte as menseregte gepraat, met die dood van bruidskat, geslagsinkruiping, vroulike fetisied en wanvoeding. Vyftien jaar later pla hierdie probleme ons wêreldwyd.
In dele van Indië, Pakistan en Bangladesh, waar vroue dikwels as hul man se eiendom beskou word, is die 'bruidskat' 'n versluierde vorm van geld wat uit 'n meisie se familie verdwyn. Die Wet op die verbod op die bruidskat bepaal:
In hierdie wet beteken 'bruidskat' enige eiendom of waardevolle sekuriteit wat regstreeks of onregstreeks gegee word of ooreengekom word -
(a) deur een party in die huwelik met die ander party in die huwelik; of
(b) deur die ouers van een van die partye in die huwelik of deur enige ander persoon, aan die een of ander party in die huwelik of aan enige ander persoon;
op of voor of enige tyd na die huwelik in verband met die huwelik van genoemde partye, maar sluit nie dower of mahr in die geval van persone op wie die Moslem Persoonlike Reg (Shariat) van toepassing is nie.
In Indië het die Wet op die Verbod van die Duifry in 1961 tot stand gekom. Tog lees ons vandag selfs berigte oor die lewendigheid van vroue.
Gedwonge genitale verminking
Thoraya Obaid, uitvoerende direkteur van die Verenigde State se bevolkingsfonds, het in 'n onderhoud gesê dat 'die ouers van drie miljoen meisies en vroue elke jaar instem om hul meisies / dogters toe te laat om vroulike geslagsbesmetting / -knipsel toe te laat om aan sosiale tradisies te voldoen. . "
Onderdrukking van vroulike geslagsdele kom onder meer in Ethiopië, Senegal en Indonesië voor, en word meer as 'n kulturele as 'n godsdienstige praktyk beskou. Geslagtelike verminking word dikwels beskou as 'n manier om patriargale magstrukture weer in te stel, en word dit geregverdig deur te sê dat 'besnydenis' verseker dat 'n vrou lojaal is teenoor haar man.
Dit is belangrik om te onderskei tussen geslagsdemping en klitoridektomie, waar vroue die vryheid het om te kies of hulle besny wil word of nie.
Selektiewe aborsies is baie in lande soos China en Indië. Die verhoging van vroulike plaagdoders in Indië kan 'n demografiese krisis veroorsaak, waar minder vroue in die samelewing sal lei tot 'n toename in seksuele geweld en kindermishandeling sowel as vrouedeling, volgens die Verenigde Nasies.
Die Wêreldgesondheidsorganisasie noem wanvoeding as die grootste enkele bedreiging vir die wêreld se openbare gesondheid. Diegene wat in baie arm lande woon, kan dikwels nie eens 'n maaltyd per dag bekostig nie.
Die ekonoom en die Nobelpryswenner Amartya Sen het gesê dat geslagsdiskriminasie in gesondheidsorg tot die ondervoeding van vroue lei.
Almal van ons kan op een of ander manier help.
Ons kan skryf oor die ongeregtighede wat vroue op ons werkplekke teëkom. As reisigers kan ons bewus wees van die afskuwelike misdade in verskillende lande en dit na vore bring. Ons kan foto's neem en ons blogs gebruik om die woord te versprei. As mense en wêreldburgers kan ons aktief verseker dat vroue regoor die wêreld veilig is teen geweld en met 'n basiese menswaardigheid kan leef.
Het u onderdrukking van vroue tydens u reise gekonfronteer? Wat het u gesien en hoe het u gereageer? Deel u gedagtes in die kommentaar.