Skubbel Been- en Gesigsmyt in Voëls: Tekens, Oordrag, Diagnose en Behandeling | Troeteldiere Huishouding
Myte van die genus Knemidokoptes, algemeen bekend as die "skubbe been en gesigsmyt," is parasiete van die vel en bek van voëls. Skubbelbeen (ook 'tasselvoet' genoem) en skubberig gesig is algemene toestande in kleiner troeteldiervoëls. Let wel: die naam van die mag kan ook gespel word Knemidocoptes of Cnemidocoptes.
Wat is die tekens van 'n knemidokoptiese besmetting?
In bultjies, kanaries en ander klein voëls, veroorsaak die besmetting met skubberige myte (skurfte) skubberige grys of wit korsige letsels op die nie-gevederde vel, veral op die bene, voete en om die bek. In boeie begin die letsels gewoonlik by die kommissies (hoeke) van die bek en het hulle 'n heuningkleurige voorkoms. Voetslaes is algemeen in kanaries, waarin wit, kwastige projeksies uit die bene en voete uitsteek. Lesies kan ook op die sere (vlesige weefsel bokant die bek) en om die oë en vent voorkom. In ernstige gevalle kan die bek, voete en tone misvorm word. By ander voëlspesies kan die skubberige myte jeuk en veerverlies veroorsaak, maar geen skubberige letsels.
Hoe word knemidokoptiese myte oorgedra?
Die skubberige beenmytjies spog hul hele lewensiklus op die voël. Hulle gooi in die epiteel (boonste laag van die vel) en vorm tonnels. Die myte word deur middel van langdurige direkte of direkte kontak van voël na voël oorgedra. Sommige kenners meen dat die myte na die ongevoerde nageslag in die nes oorgedra word, en dit sal siekte veroorsaak as die voël geneties vatbaar is, gestres of 'n onderdrukte immuunstelsel het.
Hoe word knemidokoptiese skurfte gediagnoseer?
'N Diagnose word gemaak deur die skubbe beenmiete of die eiers in 'n velskraap wat uit die geaffekteerde gebied geneem word, te identifiseer.
Hoe word 'n knemidokoptiese mytbesmetting behandel?
Behandeling van die keuse vir voëls met skubberige beenmijtletsels en alle voëls wat met hulle gekontak het, is ivermektien. Dit kan 2-6 behandelings met 10 dae tussenposes vereis om die myte heeltemal uit te skakel. Die ivermektien mag op die vel agter die nek toegedien word, mondelings gegee of ingespuit word. Moxidektien is ook plaaslik gebruik. Dit is baie belangrik om die korrekte konsentrasie van albei hierdie middels te gebruik. Kontroleer dus altyd met u veearts voordat u 'n voël behandel. Sommige ander behandelings is minder effektief en kan baie giftig wees as hulle ingeneem word of in die oë kom. In die verlede is minerale olie toegedien aan die letsels, maar dit is rommelig en kan lei tot ongewenste newe-effekte, insluitend olierige vere en aspirasie van die minerale olie.
Disinfectie van 'n voëlhok
Daarbenewens, aangesien die myte oral op die liggaam kan wees, sal al die myte nie net die behandelde gebied behandel word met iets soos minerale olie nie. As oop letsels teenwoordig is, kan antibiotika gegee word om sekondêre bakteriële infeksies te voorkom of te behandel.
Die hok, balle, speelgoed en ander items moet skoongemaak en ontsmet word. Items wat nie maklik ontsmet kan word nie, moet verwyder en vervang word.
Kyk die video: Senuweestelsel Gesondheid. Ses wenke om die senuweestelsel te versterk
← African Gray Parrot Species Profiel: Dieet, Intelligensie, en Behuising
Vogelvoertipes, Anatomie, Groei, Kleur en Molting →
Testikulêre Kanker in Honde
Lae Shedding Honde - Die Beste Ras Vir Beperkende Fur