Image deur 1388843 van Pixabay
Maak nou gereed vir my belangrikste pos. Hoe gaan dit met drama? Dit gaan oor 'n lees van 2 of 3 minute, sodat diegene wat nie tyd het nie, aan die einde van die punchline kan oorslaan.
Is dit wat dit blyk te wees, 'n moordenaarvirus wat sosiale distansiering help bevat? Is dit 'n soort sameswering deur Big Pharma om ons bang te maak om volgende jaar in te stem op verpligte inentings? Is dit 'n wêreldwye probleem om nog meer van ons spaargeld te steel? Is dit die gevolge van EMF's, veral 5-G? Al bogenoemde, geeneen van bogenoemde nie ...? Die enigste ding wat ek met sekerheid weet (anders as om persoonlik sosiale distansiëring te kies, is die keuse wat ek en my vrou omhels het) is dit. Hierdie oomblik bedoel ek.
In hierdie oomblik...
Op hierdie oomblik het ek die geleentheid om te kies wat ek uitdruk. Dit word persoonlike bemagtiging genoem.
Al die scenario's en 'n dosyn meer, is dat ons aangemoedig word om as slagoffers te identifiseer aan die genade van magte (en / of mense) wat buite ons beheer is. Dit is onteenseglik dat ek nie kan beheer oor wat Fox News uitsend of wat McDonald's in hul kos sit nie, maar dit is my keuse wat ek kyk en waar ek eet. Dit beperk my opsies, maar dit lyk nie of ons 'n gebrek aan opsies het in die 21 niest eeu, doen dit?
My prioriteitsopsie is om die eienskappe uit te saai wat die beste kan dien as die onsigbare bloudruk vir die wêreld waarin ek kies om te leef, die wêreld wat ek vir ons kleinkinders wil agterlaat. Net soos ons die spanning kan ervaar in 'n kamer waar 'n argument woed, sonder om eers die konflik te hoef te sien, weerspieël die wêreld wat ons deel - geskep deur 'n wye verskeidenheid disfunksionele eienskappe soos hebsug en haat - 'n kakofonie van rasper frekwensies ... oche! Ek wil dit verander. Ten minste in my onmiddellike omgewing.
Toe ek vanoggend wakker word ...
(subtitel bygevoeg deur InnerSelf, gebaseer op die liedjie: U was op my kop)
Ek het vanoggend wakker geword angstig. Ek stap versigtig terug om te kyk wat aangaan. Ek het angstig, bekommerd en bang gevoel. Daar was niks in my omgewing wat dit veroorsaak het nie; dit was alles intern.
Of ek nou die vrees in die wêreld ervaar, deur 'n soort onsigbare wapen gebombardeer word, of net deur my eie aapgesindheid geslinger word, dit was absoluut duidelik dat ek 'n keuse gehad het. Ek kon net daar lê, inert, of ek kan kies om my aandag op iets anders te vestig.
Dus het ek gekies om liefdevol van die statiese af te skakel en in vrede te ontspan. Dit was nie ontkenning nie. Ek het nog daardie ander ontwrigtende gewaarwordinge opgemerk. Maar hulle beweeg na 'n ver hoek. Voor en sentrum? Vrede, liefde, dankbaarheid, selfs vreugde. Per slot van rekening het ek myself skielik laat dink, dit is 'n totale wonderwerk om te leef, nie waar nie?
Die son skyn hier in die Oregon-woud terwyl ek dit skryf. Ek is besig om uit dankbaarheid te swel, dink aan jou, vriende wat ek goed ken en ander wat ek nog nooit ontmoet het nie, regoor die wêreld, elkeen van u op u eie manier en die eienskappe kies wat u wil uitdruk. Dankie!
Maak 'n verskil in ons lewens en vir ander
Dankie vir elke oomblik en dankie vir die middag. (Sien Die middagklub.) Al hoe meer van ons stel ons telefone in, stem in en saai saam. Ons maak 'n verskil in ons eie lewens, net soos ek vanoggend vir myself gedoen het, en ook in dit wat van ons vloei om ander aan te raak.
Mag ander altyd deur ons goeie vibes geraak word. Dit is miskien net 'n waardige opdrag vir die res van ons lewens om kundiges van wêreldgehalte te word in die oordrag van die eienskappe waaruit ons die toekoms wil sien.
En miskien sal dit ook ons ​​beste persoonlike beskerming wees. Ja vir medisyne, ja vir lewensvoorsorgmaatreëls vir gesonde verstand en verantwoordelikheid neem vir ons gesondheid. Maar net soos daar geheimsinnige verhale is oor heilige mans wat gif ondeurdringbaar is, kan ons ons vermoë om te oorleef, bedreig deur die bedreiging van ons liggaam, omdat ons ons liggame, verstand en harte in balans hou met die kragtige frekwensies die natuurlike wêreld.
Dit is meer as 'n teorie oor eenheid, dit is 'n fisiologiese toestand. Wat my herinner, die bos roep. Aanmelding, met die hoop dat dit u aanmoedig om dit u prioriteit te maak, en ja, ek bedoel ook meer uithang in die natuur. Betrokkenheid gebeur!
Ek is mal daaroor om saam met julle almal in hierdie orkes te wees. Kom ons speel saam sonder vrees!
Nou, die beloofde slaggat: die volgende video. Kyk daarna om dit te geniet, en versprei dit dan deur dit te deel.
Artikel herdruk met toestemming van die outeur.
Ondertitels bygevoeg deur InnerSelf.com
Jy is hier: Tuis > Persoonlike > Houdingsaanpassings > gedragsverandering > Wat gaan regtig aan en wat doen ons daaraan?