MENSEREGTE, GROEPSREGTE, INDIVIDUELE REGTE, BURGERREGTE OF..... POLITIEKE REGTE? - Afrikanervolksparty
MENSEREGTE, GROEPSREGTE, INDIVIDUELE REGTE, BURGERREGTE OF..... POLITIEKE REGTE?
Gepubliseer op 09 November 2015 | Geskryf deur Danie Varkevisser | | Trefslae: 1147
Waar is die fokus van die blanke, en in besonder, die fokus van die Afrikaner in die tydperk na die Verwoerd sluipmoord in Suid Afrika? Suid Afrika, ons Godgegewe erfenis, die Godbedoelde land vir die nuutgebore Afrikanervolk, die land wat deur die Afrikanervolk mak gemaak, beskaaf gemaak, opgebou en gemoderniseer is in 'n tydsbestek wat die wêreld verstom het. Onbetwis deur die wêreld as die Afrikaner se land beskou is vir meer as driehonderd jaar lank onder leierskap van bekwame en gerespekteerde Godvresende Afrikanerleiers.
Die gepraktiseerde wêrelderkende politieke beleidsrigting van afsonderlike ontwikkeling, oorgeërf van die eertydse Engelse regering wat telkens met geweld militêr hier kom indring het om sy magsug te bevredig, gedryf deur sy imperialistiese ingesteldheid, was 'n internasionaal aanvaarde beginsel wat oor eeue gevestig is na die opstand teen God deur die bou van die toring van Babel. Hierdie beginsel van skeiding tussen rasse en selfs homogene volke, elk in sy eie grondgebied het onderlinge vrede, voorspoed en harmonie verseker. Oorloë en verlies aan vrede en eiendom het enersyds slegs in die geval van die ontering van hulle grondgebied deur die Godlose en sondige wyse van lewe en andersyds die indring van ander volke in hulle imperialistiese strewe na dominansie en uitbreiding van grondgebied ontstaan. Afsonderlike Ontwikkeling is deur Afrikanerleiers dus as 'n natuurlike en noodsaaklike wetmatigheid erken vir die beskerming en bewaring van kultuur en identiteit en net verder verfyn om uiteindelik aan alle volke in Suid Afrika reg te kan laat geskied binne eie grondgebied.
Dit is een aspek van diè saak, het wyle mnr. Jaap Marais gesê. Wat daarmee saamhang is die versweë aspek dat dit bowe-al gaan om politieke leierskap. Nie millitêre, nie godsdienstige, nie kultuur, nie akademiese leierskap, en nog minder ekonomiese of sakeleierskap, maar politieke leierskap! Dit is tog die politieke terrein waarop die volk se stryd om sy lewensbelang besleg word. Juis daarom is dit veral belangrik om opnuut te kyk na leierskap in Afrikanergeledere indien vryheid en onafhanklikheid ons oogmerk is!
In die tydperk wat na die sluipmoord op Dr. Verwoerd gevolg het, het niemand vanuit die buite-politieke terrein opgestyg tot nasionale erkenning buite die grense van sy lewensterrein nie en was daar ook niemand uit daardie geledere wat hoedanighede van Visie, Volkstrou, Strydvaardigheid en Volharding getoon en gehandhaaf het nie, het mnr. Marais gesê, en is dit vandag nog so!
Die fokus van die Afrikanervolk is deur politieke leiers na Verwoerd afgewentel van beginsel en gerig na omstandigheid en het sedertdien nog nie weer teruggekeer na beginsel nie. Ons beleef vandag die tragiese verval as gevolg daarvan namate omstandighede selfs die kerke, wat die Afrikanervolk se stewigste en aller anker was, van beginsel laat afsien en aan die wêreld gelykvormig laat word het.
Die feit bly egter staan, of dit nou oorlog was, of dit 'n staatsgreep was, of dit deur middel van verraad was waaruit chaos in 'n land ontstaan het, as die stof gaan lê, is dit tog die politieke terrein waarop die volk se stryd om sy lewensbelang besleg word. Dit is waarom ons fokus nie op vakbond, nie op burgerreg, nie millitêre, nie godsdienstige, nie kulturele, nie akademiese leierskap, en nog minder ekonomiese of sakeleierskap gefokus moet wees nie maar op politieke leierskap. Dít is die terrein, indien dit Godgebonde is, waar ons lewensbelang besleg moet word.
Daar is egter ook 'n noodsaaklikheid vir 'n verandering in die huidige fokus wat dikteer word deur omstandighede. Dit is die onomstootlike feit dat die "nie-rassige" stelsel in Suid Afrika tenspyte van al die internasionale steun wat daarvoor beskikbaar was, klaaglik gefaal het, met die meerderheid swartes wat swakker daaraan toe is as onder die stelsel van Afsonderlike Ontwikkeling. Wat die Afrikanervolk betref het ons 'n volk van slawe onder die "diktatoriale" democracy van de Klerk en die ANC geword. Slawe wat nie eers die reg het om hulle kinders volgens eie aard en behoefte te laat onderwys nie en wat selfs na willekeur vermoor, verkrag en vermink word sonder hoegenaamd enige beskerming van die gewaande "demokratiese menseregte" benadering wat ontwerp is om ons demokraties te vernietig!
Selfs die verraaiers kon dit nie uithou in die Regering van Nasionale Eenheid nie en moes druipstert daaruit vlug! Alle samesprekings, debatte, ooreenkomste en toegewings wat daarna plaasgevind het, het ons net verder verarm en verneder in die oë van die wêreld, oënskynlik sonder enige hoop op toekomstige vryheid. Omstandigheid dikteer samewerking met die futiele vooruitsig op 'n veelrassige samelewing wat móét werk en waarvoor die liberaliste hulle be-ywer en alle Afrikaners se steun probeer werf.
Die vraag wat onmiddellik na vore kom, is hoe beding die Afrikanervolk sy vryheid op die politieke terrein solank as wat daar 'n swart meerderheids regime polities in beheer is in 'n stelsel waar een- mens-een-stem geld? (Verdere bespreking volg)