eintlik daaraan gesteur het. Ek verwys byvoorbeeld na die Raad vir Geesteswetenskaplike Navorsing (RGN) se eertydse Sentrum vir Suid-Afrikaanse Letterkundenavorsing (SENSAL) waar besluite geneem is wat sowel die benutting as die bewaring van letterkundige dokumente beïnvloed het.
Suid-Afrikaanse konteks beperk nie (al moet ek sodoende ’n mate van “patriotisme” inboet). My oogmerk is om die uitdagings van erfenisbewaring vir die
Afrikaanse literatuur toe te lig. My waarnemings doen ek as ’n skrywer, letterkundige en die afgelope aantal jare ook as geskiedenisstudent. Soos tydens
’n Filosofiedosent aan die Universiteit van Pretoria het op ’n keer in ons eerstejaarklas ’n verhaal oor die ondergang van die antieke biblioteek van Alexandrië in Egipte vertel. Dit bly my steeds by en ek wil my bydrae daarmee begin.
Vervolgens is die geskrifte verbrand om, soos die oorlewering dit wil hê, badwater vir die soldate warm te maak.
brand vernietig is. Hoe ook al, teen die agtste eeu het die biblioteek van Alexandrië sy invloed verloor. Daar is byvoorbeeld geen aanduidings dat die biblioteek ’n rol in die Islamitiese wêreld gespeel het of selfs net gedeeltelik in die