Geskryf deur David Salkever
Moenie inflasie vergeet as u na u salaris kyk nie. Leif Skoogfors / Getty Images
As u gedink het dat werkers se uurlikse betaling uiteindelik styg, dink weer aan.
Met die eerste oogopslag lyk die nuutste gegewens - wat op 7 Februarie uitgekom het - redelik goed. Dit toon nominale uurlikse verdienste het in Januarie met 3.1% gestyg van 'n jaar tevore.
Maar die operatiewe woord hier is nominaal, wat nie beteken dat dit aangepas word vir verandering in die lewenskoste nie. As u 'n inflasie beïnvloed, verander die prentjie drasties. En ver van 'n 'blou kraagboom' - soos die president het dit in sy Staat van die Unie-adres geplaas - die werklike, inflasie-aangepaste gegewens toon dat die meeste Amerikaanse werkers nie baat gevind het by die groeiende ekonomie.
As 'n ekonoom wat loondata bestudeer, Ek dink dit is uiters belangrik dat ons 'n stap terug neem en kyk wat die data regtig wys.
Die effek van inflasie en byvoordele
Die Buro van die Labor Statistics kom met twee stelle data oor lone.
Sakejoernaliste en finansiële markte fokus geneig op die maandelikse gegewens. Hierdie syfers word slegs in nominale of lopende terme aangemeld omdat die inflasiedata eers later verskyn.
Kwartaalliks word 'n meer volledige stel loon- en salarisdata gerapporteer. Die jongste weergawe is in Desember vir die derde kwartaal uitgereik. Hierdie syfers is nie net aangepas vir inflasie nie, maar sluit ook byvoordele in, wat net minder as 'n derde van die totale vergoeding uitmaak.
Dit is sinvol om eers op die eerste stel te konsentreer. Nuwer inligting is wel, nuwer, en deelnemers aan die mark en ondernemings verkies die nuutste inligting wanneer hulle besluite neem oor beleggings, huur en so aan.
Maar die effek van inflasie beteken dat dieselfde US $ 1-rekening mettertyd minder goed koop, namate pryse styg.
Van Desember 2016 tot September 2019 het die nominale lone met 6.79% gestyg van $ 22.83 tot $ 24.38. Maar nadat inflasie toegeneem het, het die gemiddelde lone skaars toegeneem en in die tydperk net 0.42% gestyg.
As u byvoordele in die prentjie opneem, kry dit 'n rimpel.
Die inflasie-aangepaste of reële waarde van byvoordele, wat vergoeding insluit in die vorm van gesondheidsversekering, aftrede en bonusse, het in die periode van drie jaar met 1.7% gedaal.
Altesaam beteken dit dat die totale reële vergoeding vanaf die einde van 0.22 tot September 2016 met 2019% gedaal het.
Natuurlik het werkers in verskillende sektore anders gevaar. Die Trump-administrasie het vervaardigingswerkers, wat volgens hulle die belangrikste begunstigdes van sy handelsoorlog en ander beleid is bedoel om die sektor te ondersteun, uitgesonder as dat hulle baat gevind het by 'n 'bloekragboom' in lone.
President Donald Trump trek in 2018 'n harde hoed op. AP Foto / Matt Rourke
Die nominale gegewens vir vervaardigingswerkers ondersteun amper 'n oplewing, maar dit toon 'n toename van 2.22% sedert Donald Trump in die pos gekom het.
Die aangepaste data laat dit egter meer lyk soos 'n borsbeeld, met lone wat in die tydperk 3.88% gedaal het. En weereens, die situasie is erger as ons byvoordele byvoeg, wat die daling op 4.33% te staan ​​bring.
Die volgende keer dat u 'n verhaal van 'n verhoging in salaris lees, probeer om te kyk of dit die nominale of reële terme van die loonopgawe rapporteer, en of dit ook byvoordele insluit. As dit slegs nominale lone is, kan die getalle heelwat minder beteken as wat dit lyk.
David Salkever, professor emeritus in openbare beleid, Universiteit van Maryland, Baltimore County
Jy is hier: Tuis > Sosiale en politieke > ekonomie > Ongelykheid > Reële betaaldata toon beloofde bloukraagboom is meer 'n borsbeeld vir Amerikaanse werkers