Was dit wettig om geld te vervals tot 1600? - Inligting - 2022
Was dit wettig om geld te vervals tot 1600?
Om geld of munt te smee word meer dikwels vervalsing genoem en, soos bekend, word die vervalsing van geld gewoonlik aggressief deur vandag se regerings aangeval.
Maar was dit oor die algemeen dieselfde gedurende die Middeleeue? En tydens die Romeinse Ryk?
Ek vra omdat 'n Italiaanse dagblad dit beweer het "fino al '600 riprodurre monete altrui fu considerato legale"tot 1600, is vervalsing van geld wat aan 'n keiser of regering behoort, as wettig beskou.
Soos gesê, het die vraag 'n eenvoudige antwoord: nee!
In Rome was die reg om munt te slaan streng voorbehou aan die keiser. Die keiser kan soms die reg om koper of silwer (maar nie goud nie) muntstukke aan sekere gunstelingstede af te skaf, afstaan, maar dit was sy eie om toe te ken en om te onttrek. Daar was ernstige strawwe vir vervalsers (onthou nie vooraf hoe ernstig dit was nie, maar wees verseker dat dit so was).
Bww, ironies genoeg, het die keiserlike regering self dikwels tot vernedering oorgegaan wat deesdae met die eerbiedwaardige naam sou word "om die drukpers aan te skakel", maar in antieke terme baie gelyk is aan vervalsing.
Wat u bron egter in gedagte kon hê, is dat goud of silwer goud, hoe verwerk dit ook al was, as 'n wettige betaalmiddel dien. Waarskynlik kan 'n mens sy naam wettiglik op sy goud skryf, hoewel ek nie weet hoekom hulle dit moet doen nie.
In die 17de eeu in Engeland was daar 'n tekort aan kopermuntstukke. Selfs klonte koper is aanvaar, aangesien die waarde van munte in werklikheid hul gewig was, sodat handelsmerkies of valses heeltemal aanvaarbaar was, mits dit koper was. As u egter silwer- of goue muntstukke vervals het, is u gehang, getrek en in kwarte gesny (of verbrand as u 'n vrou was).
Die kwotasie "fino al '600 riprodurre monete altrui fu considerato legale" beteken eintlik dat dit wettig was om ander mense se [i. e. buitelandse] geld, in werklikheid, aristokrate, kerkmanne, handelaars en gilde wat sulke vervalsing besig was, en dit was gebruiklik dat amptelike muntstukke hul eie geldeenheid vervals (om sodoende muntstukke te produseer) - maar 'n privaat persoon kan swaar gestraf word as hy gevang word deur die geaffekteerde owerhede en kan uiteindelik lewendig gekook word.
Daar is 'n interessante hoofstuk oor valse vervalsing in Engeland in Malcom Gaskill's Crime and Mentalities in Early Modern England.
Was dit wettig om geld te vervals tot 1600? - Geskiedenis
Vandag neem ons geld as vanselfsprekend. Ons gebruik munte, rekeninge, tjeks en kredietkaarte sonder om daaroor na te dink. Ons is afhanklik van ons geld om die waarde daarvan te behou en om dinge vir ons te koop wanneer ons dit nodig het.
Die geskiedenis van geld strek duisende jare van ruilhandel en die eerste munte tot kredietkaarte en elektroniese geld.
Die oudste manier van sake behels glad nie geld nie. Mense sou goedere verruil. As iemand byvoorbeeld 'n hoender wil hê, bied hy 'n ander goed, miskien 'n dosyn appels, in ruil daarvoor. Sodra albei partye ooreengekom het, sou hulle handel dryf. Hierdie handelsvorm was egter moeilik en ondoeltreffend.
Namate gevorderde beskawings ontwikkel het, het mense regoor die wêreld geld begin gebruik. Verskillende streke het verskillende soorte items as geld gebruik, insluitend vee skulpe, sout, beeste, krale, korrels en duursame metale. Met verloop van tyd het baie gemeenskappe metale soos goud en silwer vir geld begin gebruik. Metale was duursaam en kon geweeg word om die waarde daarvan te verifieer.
Tussen 600 en 700 vC het groter stede en beskawings munte begin gebruik. Vroeë munte is gemaak van alle groottes en vorms. Sommige muntstukke het gate in die middel, sodat hulle op 'n tou gedra kon word. Uiteindelik is munte deur die plaaslike heerser of koning geslaan. Hierdie muntstukke is meer presies gemaak en met 'n stempel daarop dat hulle deur die koning gesteun is. Hierdie muntstukke maak dit makliker om handel te dryf, aangesien dit nie voortdurend geweeg hoef te word nie.
Die eerste papiergeld
Papiergeld is die eerste keer uitgevind omstreeks 600 nC in China. Dit word egter eers in ongeveer 1000 nC in China algemeen as geld gebruik. Dit het baie langer geneem voordat papiergeld vir die eerste keer in Europa gebruik is. Banke het in die 1600's in Europa begin om banknote uit te reik. Aanvanklik was 'n banknoot eintlik net 'n belofte dat die bank 'n sekere hoeveelheid munte aan die draer sou gee. Uiteindelik het die banknote as geld begin gebruik.
Die eerste Amerikaanse geldgeld was Continental Currency wat gedruk is om die Revolusionêre Oorlog te help finansier. Na die oorlog het die vasteland waardeloos geword en muntstukke was steeds die belangrikste vorm van geld. Tydens die Burgeroorlog het muntstukke skaars geword en het die regering weer papiergeld begin druk. Hierdie geld is aan die een kant met groen ink gedruk en staan ​​bekend as greenbacks. Aanvanklik het mense nog steeds nie daarvan gehou om papiergeld te gebruik nie, maar toe sê die regering dat hulle die geld met goud sal terugbetaal, en papiergeld word meer gereeld gebruik.
Kredietkaarte is die eerste keer in die 1950's en 1960's uitgereik. In 1958 het Bank of America 'n kaart uitgereik wat later Visa sou word. 'N Aantal ander banke het in 1966 'n mededingende kaart, MasterCard, bekend gestel. Kredietkaarte het sedertdien een van die algemeenste betaalmetodes geword.
10 van die vreemdste testamente van alle tye
Dit is 'n ernstige saak om instruksies na te gaan oor wat met u geld na u dood moet gebeur, maar vir sommige is die versoeking om onheil te veroorsaak of 'n glimlag van buite die graf te lok, te veel om te weerstaan
Gebruik 'n testament om 'n punt te maak. Foto: Alledaagse beelde/Alamy
Laaste wysiging op Ma 25 Nov 2019 12.22 GMT
In die VK is ons nie baie goed met die opstel van testamente nie. In werklikheid het minder as die helfte van die Britse volwassenes dit gedoen, en 26 miljoen mense het geen formele instruksies gelaat oor wat met hul besittings met hul dood moet gebeur nie.
Maar miskien is ons net nie verbeeldingryk genoeg nie. Vir sommige mense is 'n testament immers nie net 'n lys van erflatings nie, dit is 'n kans om 'n geliefde 'n laaste bedagsame gebaar te laat, of 'n hoopvolle familielid te wys hoeveel jy die hond bo hulle verkies het. Ons het tien vreemde erflatings in testamente saamgestel vir almal wat 'n bietjie inspirasie nodig het ...
'N Roos per dag vir die res van u dae. Foto: Alamy
1) 'n Daaglikse roos Die legendariese Amerikaanse komediant Jack Benny het 'n ongewone, maar aangrypende opdrag in sy testament gelaat toe hy in 1974 oorlede is. , kort na sy dood. 'Ek het geleer dat Jack eintlik 'n voorsiening vir die blomme in sy testament ingesluit het. Een rooi roos moet elke dag vir my vir die res van my lewe afgelewer word. "
2) Anonieme skenking "om die staatskuld te vereffen" 'N Openbare gees het in 1928 'n halfmiljoen pond bemaking aan Brittanje gelewer, wat nou meer as £ 350 miljoen werd is. Ongelukkig was die anonieme skenker baie spesifiek oor hoe die geld bestee moet word: dit moet slegs deurgegee word as dit genoeg is om die hele staatskuld te vereffen. Ongelukkig staan ​​die totale nasionale skuld tans op £ 1,5 ton en kan die land dus nie die geld raak nie.
3) 'n Lekker naweek Ons dink almal daaraan dat ons vriende 'n glas vir ons sal lig as ons weg is, maar Roger Brown het dit verseker. Die 67-jarige het in 2013 sy lewe aan prostaatkanker verloor en 'n geheime erflating van £ 3,500 aan sewe van sy naaste vriende agtergelaat, met die voorwaarde dat hulle dit kan gebruik vir 'n heerlike naweek weg na 'n Europese stad.
'Ons wil Roger se twee seuns, Sam en Jack, formeel om verskoning vra dat hulle 'n deel van hul erfenis weggeneem het,' het begunstigde Roger Rees aan die South Wales Evening Post gesê nadat die vriende 'n naweek in Berlyn deurgebring het. "Ons het die meeste daarvan op bier bestee, die res het ons gemors."
William Shakespeare. Skynbaar 'n geneesbare romantikus. Foto: Alamy
4) Die "tweede beste bed" Die arme Anne Hathaway, oftewel mev Shakespeare, het in die geskiedenis opgeneem omdat sy van die graf af deur die Bard gestamp is. In sy testament het Shakespeare sy "tweede beste bed" vir haar gelos terwyl die grootste deel van sy boedel na sy dogter Susanna gegaan het.
Antony Nixon, 'n vennoot by Thomas Eggar LLP, stel voor dat hierdie testament vandag maklik uitgedaag kan word: 'Anne kon byna beslis onder die Wet op erfenis (voorsiening vir familie en afhanklikes) van 1975 beweer dat William se testament nie redelike finansiële voorsiening gemaak het nie. 'vir haar, en vra die hof om haar meer toe te ken. "
5) $ 12 miljoen aan 'n hond In 2004 het die miljardêr-hotelier Leona Helmsley instruksies vir haar fortuin van $ 4 miljard (£ 2,5 miljard) agtergelaat om na die versorging van honde te spandeer, nadat sy blykbaar 'n vroeëre konsep heroorweeg het wat dit aan die armes oorgelaat het. Haar negejarige Maltese, Trouble, het $ 12 miljoen (£ 8 miljoen) in die testament ontvang, terwyl haar kleinkinders óf uitgesny is óf beveel het om hul vader se graf jaarliks ​​te besoek om hul deel te erf.
Die erfenis van Trouble is later deur die regter tot slegs $ 2 miljoen (£ 1,2 miljoen) gesny, hoewel die hond nog steeds moes wegkruip te midde van die dood en die dreigemente van ontvoering.
6) Blomme vir Sidmouth Toe die selfgemaakte finansierder, Keith Owen (69), met kanker gediagnoseer word en net 'n paar weke oor het om te lewe, besluit hy om sy hele fortuin van £ 2,3 miljoen te skenk aan sy gunsteling vakansieplek, Sidmouth in Devon.
Die geld is aan die Sid Vale -vereniging gegee, met die bepaling dat 'n deel daarvan aan een miljoen blombolle bestee sou word om die kusdorp vol kleur te hou. Sy testament bepaal dat die hoofstad nie aangeraak moet word nie, maar dat die rente - ongeveer £ 125,000 per jaar - bestee moet word aan die instandhouding van die stad en twee nabygeleë dorpe.
In bloei ... Sidmouth in Devon. Foto: John Doornkamp/Design Pics/Corbis
Die stad het nog nie die miljoen bolle geplant nie en gesê dit kan nog 'n paar jaar neem.
7) 'n Nuwe man Vir sommige verbitterde eggenote is 'n laaste testament eintlik 'n laaste kans om hul lewensmaat nog 'n keer te beledig. So was dit ook vir die Duitse digter Heinrich "Henry" Heine wat sy landgoed in 1856 aan sy vrou, Matilda, oorgelaat het op voorwaarde dat sy weer trou, sodat "daar ten minste een man sal wees wat my dood betreur". Ai.
Nixon waarsku dat dit 'n grap is wat vandag terugval: 'As Henry geen ander bepaling in sy testament gemaak het nie, sou Matilda vandag van die toestand ontslae kon raak deur Henry se geskenk te ontken. Omdat Henry geen kinders agtergelaat het nie, sou Matilda, volgens 'n wet wat sedert Oktober verlede jaar van krag was, Henry se hele boedel absoluut en onvoorwaardelik erf. "
8) 'n erfenis van bitterheid Die Michigan -miljoenêr Wellington Burt het sy wil gebruik om sy enorme rykdom amper 'n volle eeu buite bereik van sy gesin te plaas. Toe hy in 1919 sterf, is sy testament gevind om aan te dui dat sy groot fortuin eers 21 jaar na die dood van sy laaste oorlewende kleinkind oorgedra sou word. Sy sterf in 1989 en die 21-jarige aftelling eindig op November 2010. Ongeveer 12 mense het ontdek dat hulle begunstigdes is van die vreemde testament, beskryf as 'n "erfenis van bitterheid", en hulle deel 'n fortuin wat na raming $ 110 miljoen werd is.
9) 'n Vrou vir 'n gay seun Toe die testament van Frank Mandelbaum in 2007 gelees word, is ontdek dat hy 'n trustfonds van $ 180 000 vir sy kleinkinders agtergelaat het. Daar was egter 'n bykomende klousule wat sy seun Robert betref. Robert se kinders sou slegs 'n deel erf as Robert ingestem het om binne ses maande na hul geboorte met hul ma te trou. Een klein probleem: Robert is gay en maak sy seun, Cooper, saam met sy man groot.
Begunstigdes willekeurig ... die enigste keer dat dit die moeite werd is om nie 'n ex-gids te wees nie?
Christine Thornley, hoof van testamente, trusts en probate by Gorvins Solicitors, sê dat die testament in die Verenigde Koninkryk nie gehandhaaf kon word nie. 'Dit is moontlik om bates aan begunstigdes oor te dra op sekere gebeurtenisse, dit wil sê na die ouderdom van 18, of as hulle na my honde kyk, ens. Hierdie gebeure is egter alles wat die begunstigde kan beheer. Om 'n testament op te stel om bates aan iemand oor te laat, afhanklik van 'iemand anders wat iets doen', sal nie werk nie, aangesien dit uiteindelik buite die begunstigdes se beheer is. "
10) Sewentig vreemdelinge uit 'n telefoonlys Dit is die ding van dagdrome en filmskrifte. Toe die Portugese aristokraat Luis Carlos de Noronha Cabral da Camara sy testament opstel, het hy sy aansienlike fortuin nagelaat aan 70 vreemdelinge wat willekeurig uit 'n telefoonboek van Lissabon gekies is. 'Ek het gedink dit is 'n wrede grap,' het 'n 70-jarige erfgenaam aan die Portugese Sol-koerant gesê. "Ek het nog nooit van die man gehoor nie."
Alhoewel dit snaaks kan lyk om grappies in 'n testament in te skryf, is dit nie sonder risiko nie. Emma Myers, testamentehoof van Saga Legal Services, sê: 'Dit is waarskynlik aanloklik om uit te gaan, maar dit is waarskynlik beter om versigtig te wees en u testament ernstig op te neem.
'As u absoluut op 'n grap of 'n vreemde versoek aandring, kyk of dit die testament ongeldig kan maak, en vermy dit. Vir meer vreemde versoeke is dit dalk beter om die nie-wetlik bindende wensbrief te gebruik. "
Die geld vervalsers
In die twee vorige artikels hier en hier is lesers onthul oor die korrupte geldstelsel en hoe en waarom dit geskep is, duidelik as 'n hulpmiddel om ons almal in skuldslawerny te plaas. Na ongeveer 110 jaar, waaruit die afgelope 50 jaar slegs deur papier gesteun is, raak die Deep State se fiat dollar -stelsel nou op en blaas dit op. Omdat hulle nie 'n wêreldgebeurtenis kon skep nie - bv. WW3, om die stelsel dringend te vervang met 'n ander bedrieglike geldskema. Vooraf gereël, die sogenaamde SDR- Wêreldgeldstelsel, bestuur deur die IMF in die funksie as sentrale bank vir die hele wêreld.
Ingevolge die bestaande bedrieglike monetêre stelsel word skuld in reële terme onmoontlik om terugbetaal te word, terwyl die vereiste skuld likwidasie slegs bewerkstellig kan word deur die munt te verniel, naamlik inflasie. Valse geld beloon die spesiale belangegroepe wat die naaste verband hou met geldbestuurders: om maar 'n paar te noem, die Deep State -skare, die militêre industriële kompleks, Wall Street, Banks en die vele begunstigdes van staatsuitgawes.
Onregverdige verdeling van rykdom is 'n kenmerk van 'n fiat -monetêre stelsel en word vandag in sy uiterste gesien. As voorbeeld besit die drie rykste mense meer as die onderste 50% van die wêreld se bevolking. Fiat -geld hou nie van moraliteit nie en skep 'n immorele samelewing. Dit vereis die verwerping van a omskepbare kommoditeitsstandaard, en kan slegs toegepas word met kragtige wette op wettige betaalmiddels.
Ekonomiese borrels is die monsters wat ontstaan ​​deur fiat -geldeenhede en die sentrale bank se geldvoorraad en die manipulasie van rentekoerse. 'N Fiat -geldeenheid verwyder 'n definieerbare rekeneenheid wat nodig is vir 'n goeie ekonomiese berekening.
Die werklike probleem met die mark is dat aandele en vaste eiendom baie gewaardeer word, danksy die druk van die sentrale bank, wat 'n valse tydren veroorsaak het deur sy geheime optrede deur voortdurend valse geld in die stelsel te pomp. Die enigste ding wat die markte ondersteun, is die Sentrale Bank met al die geld wat hulle druk. Almal weet dit. Hulle weier net om dit te erken. Daar is geen sterk ekonomie agter dit alles nie. Dit is 'n inflasie-gedrewe borrel.
Die belangrikste is dat die wêreldwye fiat-finansiële stelsel van die sentrale bank op die punt van deflasie gebring word, wat beteken dat minder skuldgeld in omloop is, wat die Deep-staat outomaties dwing om hul globale beheer oor te gee. Die fiat finansiële stelsel sal vervang word deur plaaslike soewereine geldeenhede, dit wil sê goud- of bate-gesteunde soewereine geldstelsels, wat op die QFS bedryf word. Dit sal die grondslag wees vir die post-fiat, GESARA-wêreld.
As voorbeeld is Rusland reeds baie minder afhanklik van die Amerikaanse dollar of enige ander buitelandse valuta. Hul sentrale bank hervorm sy internasionale besittings en verminder die aandeel van die Amerikaanse dollar ten gunste van ander geldeenhede en goud. Verlede jaar het die Rothschild -eienaar van die Sentrale Bank van Rusland – CBR berig dat die greenback -aandeel in twaalf maande vanaf Maart 2018 van 43,7 persent tot 23,6 persent gedaal het. Moskou het ook sy goudgeldreserwes aktief verhoog, wat $ 110,3 miljard beloop het. van 1 Januarie.
As die Amerikaanse volk ooit toelaat dat private banke die kwessie van hul geldeenheid beheer, eers deur inflasie, dan deur deflasie, sal die banke en korporasies wat rondom hulle sal groei, die mense van alle eiendom ontneem totdat hul kinders dakloos wakker word die kontinent wat hul vaders verower het … Ek glo dat bankinstellings gevaarliker is vir ons vryhede as staande leërs. " – THOMAS JEFFERSON – Stigende vader wat van 1801 tot 1809 as die derde president van die Verenigde State gedien het.
Sentrale banke en belastingkantore is korporatiewe ondernemings
Mense wat dink dat vrede en voorspoed waardige doelwitte is, moet beslis fiat -geldeenhede verwerp. – Ten minste sedert die 1600's in Europa is belastingbetalers onwettig onder die toesig van die pous deur die Vatikaanbank gewas. Belastingkantore en sentrale banke het ook bekend geword as korporatiewe ondernemings, geïdentifiseer en geleë in Washington DC, Londen en die Heilige Stoel in Vatikaanstad. Soos belastinginkomste vir elite en omkoop van politikus is om hul sak te vul. Aan die ander kant word regerings heeltemal gefinansier deur swart verdienprojekte, soos dwelmhandel, orgaan- en mensehandel, insluitend kinder-sekshandel en buite die begroting, soos gepubliseer in die uitgebreide jaarlikse finansiële verslag (CAFR).
Trouens, die wêreld word bestuur deur onverkose en onwettig verkose individue wat vir meer as 80% onder meer bedorwe is deur pedofilie en geheime bloedrituele. – As president Trump uiteindelik die GESARA -wet implementeer, sou die Federale Reserweraad en die IRS amptelik ontbreek. Inkomstebelasting word afgeskaf en vervang met 'n omsetbelasting op nie-noodsaaklike items.
Dit sal baie moeiliker wees om te herstel van die skade wat deur die fiat -geldeenhede veroorsaak is, as om die versoeking om 'n fiat -geldeenheid as rekeneenheid te begin in die eerste plek te verwerp. – Eerlike geld is die belangrikste bondgenoot van vryheid. Edelmetale moet en sal terugkeer om te dien as die grondslag vir die nuwe QFS-stelsel. Die QFS oefen nie beheer uit oor die finansiële stelsel in elke land nie, maar dien as toesighouer oor elke transaksie om korrupsie binne die stelsel te voorkom.
Wêreldwyd word mense wakker van die feit dat die huidige ekonomiese stelsel van geldgebaseerde skuld onvolhoubaar is. Sentrale banke berei stil en heimlik voor vir die ergste deur goud teen goedkoop te koop. Regerings sal doen wat hulle altyd doen in 'n finansiële krisis: die beskerming van die insiders en diegene wat naby die Deep State is.
Inflasie is eenvoudige diefstal wat tot stagflasie lei
Inflasie is niks anders as gewettigde diefstal deur ons regerings nie; dit staan ​​op slegs twee persent, dit is ten minste wat die statistieke sê. Maar hierdie getalle beeld nie die waarheid uit nie. Die reële koers is waarskynlik nader aan 9%, miskien selfs hoër. Wie weet? Alles gepubliseer inflasie -gegewens is versinsels, aangesien hierdie getalle saamgestel is om by die regering te pas. Laer inflasiegetalle in statistieke lyk beter, en dit toon nie die diefstal wat deur regerings gepleeg is nie.
Byvoorbeeld, 'n inflasiekoers van 8% per jaar beteken dat $ 100,000 in kontant vandag slegs $ 46,319 in tien jaar werd sou wees. Dit is meer as die helfte van sy waarde in die niet verdamp. Oor 20 jaar sou dit slegs $ 21 455 werd wees. Oor 30 jaar sou dit 'n gruwelike $ 9 938 werd wees. Wat kan u doen om uself te beskerm? - Die enigste antwoord is om edelmetale te koop vir enige bedrag wat u in die bank gestort het en nie onmiddellik nodig het nie.
Nietemin bly die meeste banke die afgelope tien jaar ondanks die werklikheid van tientalle biljoene dollars wat deur die sentrale banke in die VSA, Europa, die Verenigde Koninkryk en Japan gedruk en verdien is, die meeste banke onderfinansier en sou dit insolvent wees as hulle ware rekeningkundige praktyke moes administreer.
Die sentrale banke in Cabal besit 'n inflasiekoers van 2%. Hulle sê amptelik dat dit goed is namate die koopkrag van die geldeenheid daal. Maar vir wie is dit goed? Vir die bankiers self en die politieke klas natuurlik, wie kry eers die nuut uitgereikte geldeenheid. Vir die res van ons is dit glad nie so wonderlik nie. As meer geldeenheid in die ekonomiese stelsel ingepomp word, loop meer geld na dieselfde hoeveelheid goedere, wat lei tot 'n groot verlies aan koopkrag vir die mense, eers die middelklas en dan die armes. Die mees kwesbare groep mense word die swaarste getref.
Verbruikersprysinflasie was twee dekades lank laag. In die vroeë 60's was dit minder as 1,5%, soos vandag, hoewel dit op gewysigde parameters is, sien hieronder. Maar toe kruip dit tot 5,8% in 1971. Terwyl die res van die wêreld, wat miljarde dollars beslaan het, begin senuweeagtig raak. En tereg.
Die Nixon -administrasie het in 1970 eerder nie sy toewyding om Amerikaanse dollar vir $ 35 per gram goud in te betaal nie, maar ook 'n goue venster gesluit. ' Die Feds kon nou soveel druk as wat hulle wou.
Slim beleggers het die stap verwag, maar nie te veel nie. Goud was reeds tot $ 40 per ons toe die aankondiging op 15 Augustus 1971 gemaak word. Daarna het die dollar gedaal totdat teen die einde van 1979 goud van $ 512 per ons verander het.
Die uitgangspunt van die Amerikaanse tesourie en die ekonome wat dit gelei het, insluitend die Nobelpryswenner Milton Friedman, was dat die nuwe dollar net so goed soos die ou sou wees en dat sy voogde by die tesourie versigtig sou wees om nie te veel te druk. Die uitgangspunt was egter vals. In 1973 bewys die Arabiere dit en verhoog die olieprys met 300% net om tred te hou met die dalende dollar.
Regerings bestee te veel geld, die tekorte moes geleen word. Dit het private lenings "oorvol" en die ekonomie vertraag. Die kombinasie van stygende verbruikerspryse en ekonomiese stagnasie is slim saamgevoeg, wat gelei het tot die monster van 'stagflasie."
Stagflasie beteken volgehoue ​​hoë inflasie gekombineer met hoë werkloosheid en stilstaande vraag. Inflasie vernietig verbruikers se koopkrag. Die skep van geld en krediet skep nie voorspoed nie. Dit is 'n vorm van diefstal deur verborge belasting van verbruikers.
Teen 1974 blaas die monster vuur. Verbruikerspryse styg teen 'n koers van 11%. Regerings was byna paniekbevange en het verdediging opgebou. Hulle het die Congressional Budget Office (CBO) gestig om hul uitgawes en inkomste nader aan mekaar te bring. Miskien het die CBO gehelp. Of miskien het dit nie. Hoe dan ook, die monster het losgeraak. Amerikaanse staatskuld het gestyg van $ 371 miljard in 1970 tot $ 908 miljard in 1980. En teen 1980 was die inflasiekoers 14%. – Die amptelike inflasiekoers van vandag is daarenteen minder as 2%. Maar wag…
In die 1990's het die federale die manier waarop hulle die inflasiesyfers bereken, verander. As hulle dink dat die kwaliteit van 'n produk toeneem, het hulle geredeneer dat kopers meer vir hul geld kry. Hulle maak dus asof verbruikers ook 'n laer prys kry.
As 'n nuwe rekenaar byvoorbeeld tien keer so vinnig as 'n ou was, het hulle die prys met 90% verlaag - al moes u net soveel betaal vir die nuwe as vir die ou. Soos u kan voorstel, sny hierdie 'hedoniese' handjies die 'inflasiekoers' aansienlik af.
Maar John Williams, van Shadow Government Statistics, bereken steeds inflasie met dieselfde formule wat in 1980 gebruik is. Raai watter inflasiekoers hy verlede jaar kry? Tien persent. Met ander woorde, met dieselfde maatstaf, is inflasie reeds hoër as in 1970. Dit word bevestig deur die rys van 8% van die goudprys, en dit is ook 'n goeie maatstaf vir die werklike prysinflasie.
Die 70's het geëindig met geen ineenstorting op die aandelemark nie. Maar ná inflasie het 'n aandeelhouer die dekade verlaat met slegs ongeveer 7% soveel werklike rykdom as wat hy gehad het toe hy dit betree het. Lyk soortgelyk aan die situasie in die 1920's.
In breë trekke was die valse uitgangspunt van die sewentigerjare dat die nuwe dollar net so goed soos die ou was. U kon u geld 13 keer vermenigvuldig het, bloot deur teen die nuwe dollar te wed. Al wat u hoef te doen is om goud te koop en vas te sit.
En wat van nou? Die belangrikste uitgangspunt van die 2020's is waarskynlik dat hierdie ekonomie net so goed soos altyd is. Dit lyk asof beleggers so dink. Die pers sê so. En president Donald Trump het onlangs in Davos gesê dat hy 'n 'skouspelagtige' ommekeer in die Amerikaanse ekonomie gelei het en die wêreld aangespoor het om in Amerika te belê. Die vraag is: Is dit waar of onwaar?
As dit onwaar is, sal die 2020's minstens so pynlik wees as die 1970's of selfs die 1920's, en waarskynlik baie erger.
Gratis geld is 'n bedrogspul wat die samelewing bederf
Op 17 September, sonder 'n wolk in die lug, het die sentrale bank 'die perse ingedruk' om ongeveer $ 100 miljard per maand by te voeg volgende vyf maande - bloot om Amerikaanse tekorte te dek. Dit is inflasie. Suiwer en eenvoudig. Die soort dinge wat regerings doen om hul aktiwiteite te finansier, wat dikwels verkwistend is, maar wat die indruk gee dat dit waardevol is.
Onthou, "inflasie" verwys na die verhoging van die geldvoorraad, nie spesifiek na die soort "inflasie" waarvan mense nie hou nie, naamlik verbruikersprysinflasie. Eers kom die gelddruk. Dan kom bateprysstygings. Skerp stygende verbruikerspryse is gewoonlik die laaste en is die mees skouspelagtige fase van 'n inflasionêre ramp.
Gratis gedrukte geld is 'n bedrogspul. Hoe langer dit aangaan, hoe meer korrup word die hele samelewing, en hoe meer burgers eis ingrypende hervormings. Die nuwe geld het tot dusver meestal na die Deep State -kabaal gegaan en in die sak van die rykes en politici.
Die BBP -groei word positief gehou deur geld te leen onder die koers van verbruikersprysinflasie. Wêreldwyd het sentrale banke verlede jaar sy koerse ongeveer 90 keer verlaag. En nou gebruik hulle die Repo-drukprogram om geld nog vinniger in die stelsel te pomp as tydens die krisis van '08 -'09.
Vir 'n paar jaar tot 2013 het die Sentrale Banke ongeveer $ 1,5 triljoen skatkis en verbandlenings gekoop om langtermyn rentekoerse te probeer behou en meer lenings en besteding aan te moedig. Laer koerse het ook daartoe gelei dat beleggers meer in aandele belê het.
Amerika en die res van die wêreld sal nie weer goed gemaak word voordat die werklike onregte en ewige oorlog en ewige inflasie van valse geld reggestel word nie. Hierdie onreg word nie deur kapitaliste of deur die Chinese, Mexikane of Iraniërs gepleeg nie. Hulle word deur sentrale beplanners by die sentrale banke van Rothschild gepleeg en uitgevoer deur politici, burokrate, lobbyiste, makkers en ander Deep State -makkers, wat hulle opdrag gegee het om so op te tree. Hulle sal nie ophou totdat die hele saak opblaas nie.
Hoe bedrieërs werk
Daar was baie gevalle van bedrog en swendelary in die geskiedenis van die Verenigde State, en almal onthul afwykende skemas wat gebaseer is op hebsug en 'n begeerte na mag.
Die eerste gedokumenteerde bedrog het plaasgevind in 300 v.C., en dit is onwaarskynlik dat dit ooit heeltemal uit die weg geruim sal word, omdat dit gedryf word deur hebsug en die begeerte na mag.
Die eerste insiderhandelskandaal
In 1792, slegs 'n paar jaar nadat Amerika amptelik onafhanklik geword het, het die land sy eerste bedrog beleef. Op hierdie tydstip was Amerikaanse effekte soortgelyk aan kwessies in die ontwikkelende wêreld of rommelobligasies vandag-dit het in waarde geskommel met elke nuus oor die lotgevalle van die kolonies wat hulle uitgereik het. Die truuk om in so 'n onbestendige mark te belê, was om 'n stap voor die nuus te wees wat 'n verband se waarde op of af sou dryf.
Alexander Hamilton, sekretaris van die tesourie, het begin om Amerikaanse finansies te herstruktureer deur uitstaande obligasies uit verskillende kolonies te vervang deur effekte van die nuwe sentrale regering. Gevolglik het beleggers met groot effekte mense gesoek wat toegang tot die tesourie gehad het om uit te vind watter verbandkwessies Hamilton gaan vervang.
William Duer, 'n lid van president George Washington se binnekring en assistent -sekretaris van die tesourie, was ideaal geplaas om voordeel te trek uit insider -inligting. Duer was bewus van al die optrede van die tesourie en sou sy vriende tik en sy eie portefeulje verruil voordat hy sekere inligting aan die publiek uitlek wat hy weet pryse sou verhoog. Dan sou Duer eenvoudig verkoop vir 'n maklike wins. Na jare van hierdie tipe manipulasie, selfs nadat hy tesourie -fondse ingeval het om groter weddenskappe te doen, verlaat Duer sy pos, maar behou sy binnekontakte. Hy het voortgegaan om sy eie geld sowel as dié van ander beleggers te belê in beide skuldkwessies en die aandele van banke wat landwyd opduik.
Met al die Europese en binnelandse geld wat effekte jaag, was daar egter 'n spekulatiewe oorvloed terwyl uitreikers hulle vinnig inbetaal. In plaas daarvan om terug te keer van die mark vir oorverhitting, reken Duer op sy voorsprong op inligting. Hy het sy slegte winste en dié van sy beleggers in die mark opgehoop. Duer het ook swaar geleen om sy verbandweddenskappe verder te benut.
Die regstelling was onvoorspelbaar en skerp, waardeur Duer waardelose beleggings en groot skuld laat hang het. Hamilton moes die mark red deur effekte op te koop en as laaste uitlener op te tree. William Duer beland in die skuldenaarsgevangenis, waar hy in 1799 sterf. Die spekulatiewe belborrel in 1792 en die groot hoeveelheid verbandhandel was interessant genoeg die katalisator vir die Buttonwood -ooreenkoms, wat die begin van die Wall Street -beleggingsgemeenskap was.
Bedrog vee 'n president uit
Ulysses S. Grant, 'n bekende burgeroorlogheld en voormalige president, wou net sy seun help om sukses te behaal, maar uiteindelik het hy 'n finansiële paniek veroorsaak. Grant se seun, Buck, het reeds by verskeie ondernemings misluk, maar was vasbeslote om op Wall Street sukses te behaal. Buck het 'n vennootskap aangegaan met Ferdinand Ward, 'n gewetenlose man wat net geïnteresseerd was in die legitimiteit wat die Grant -naam verkry het. Die twee het 'n firma oopgemaak met die naam Grant & amp; Ward. Ward het onmiddellik kapitaal by beleggers gesoek en valslik beweer dat die voormalige president ingestem het om hulle te help om winsgewende regeringskontrakte te kry. Ward gebruik hierdie kontant toe om oor die mark te bespiegel. Ongelukkig was Ward nie so bekwaam om te spekuleer as om te praat nie, en hy het swaar verloor.
Van die kapitaal wat Ward vermors het, was $ 600 000 gekoppel aan die Marine National Bank, en beide die bank en Grant & amp Ward was op die punt om in duie te stort. Ward het Buck oortuig om sy pa vir meer geld te vra. Grant Sr., wat reeds swaar belê is in die onderneming, kon nie genoeg geld opdoen nie en was genoodsaak om 'n persoonlike lening van $ 150,000 van William Vanderbilt te vra. Ward het in wese die geld geneem en gehardloop en die Grants, Marine National Bank en die beleggers in die sak gelaat. Marine National Bank stort in duie na 'n bankloop, en sy val het gehelp om die paniek van 1884 af te skakel.
Recovering from the damage caused by the fiat currencies will prove to be much more difficult than rejecting the temptation to initiate a fiat currency as the unit of account in the first place. – Honest money is the essential ally of vryheid. Precious metals must and will return to serve as the foundation for the new QFS-system.
The idea that the excess reserves point to future hyperinflation is also absurd. The assumption is that the banking system will somehow 'lend out' those excess reserves. It can't happen. It's impossible. Banks in aggregate cannot lend reserves. Tydperk. Even very well educated people have not been aware of this.
This article was published more than 9 years ago. Sommige inligting daarin is moontlik nie meer aktueel nie.