Hoe Oneika Gets Onderwys Werke Rondom Die Wêreld - Reisverhale - 2020
Ek het baie lesers op hierdie webwerf gehad: solo reisigers, paartjies, jong en ou reisigers, Brits, Kanadese en Amerikaners. Maar daar is nog baie standpunte wat ek nie gedek het nie. So vandag se leser onderhoud bring meer diversiteit en perspektief in ons reeks. Vandag praat ons met Oneika, 'n dertig-iets, enkele swart reisiger uit Kanada wat in Hong Kong leer. Baie e-posse vra my oor rassevooroordeel op die pad, en aangesien dit 'n perspektief is, kan ek nie antwoord nie. Kom ons praat Onieka daaroor en leer!
Oneika: Ek is 'n serial expat, blogger en reis junkie wat gereis het na 68 lande regoor die wêreld! Ek haal uit Toronto, Kanada, alhoewel my ouers in sonnige Jamaika gebore is. Dit beteken dat alhoewel ek gewoond is aan koue weer, haat ek dit - die trope loop deur my are! Ek is 31 jaar oud en woon nou al meer as agt jaar in die buiteland. Terwyl ek 'n reisiger van hart is, is ek 'n onderwyser by handel en onderrig tans middelbare skool Engels by 'n private skool in Hong Kong.
Wat het jou skuif na Hongkong geïnspireer en lief vir reis?
My skuif na Hongkong is geïnspireer deur 'n brandende begeerte om te werk en in die Verre Ooste te reis. Asiatiese kultuur was nog altyd so eksoties vir my, en die idee om te lewe aan die ander kant van die wêreld het my aangespreek. My eerste ervaring met interkontinentale reis het egter begin gedurende my derde jaar van universiteit, waar ek in Frankryk 'n jaar lange studie in die buiteland gedoen het. Nadat ek besef het dat ek geld kon onderrig, het ek 'n tweede jaar in Frankryk deurgebring om dit te doen en dan weer dieselfde ding in Mexiko gedoen. As ek meer van 'n kultuurskok wil hê en my aanvanklike begeerte na die Verre Ooste wil onthou, het ek besluit om werkgeleenthede in Asië te onderrig.
Wat het jy gedoen om te spaar vir al jou reise?
As universiteitsstudent het ek by 'n oproepsentrum en vreemde werksgeleenthede gewerk en 'n bank om my reise tydens skoolpaaie te befonds. Hulle was meestal laer betalende werksgeleenthede, maar deur middel van ywer en pennie kon ek $ 4,000- $ 7,000 USD spaar om deeltyds deur die skooljaar te werk en byna voltyds van Mei tot Augustus. My enigste spyt is dat ek heeltemal in en om my tuisdorp van Toronto gewerk het en toe my geld gebruik het om kort reise internasionaal te neem - een of ander manier het ek nooit besef dat ek geld kon verdien terwyl ek in die buiteland woon totdat ek in die onderwys gekom het nie! In elk geval, nou ek klaar is met die skool, in die buiteland gebly het en vir sewe jaar voltyds geleer het, probeer ek elke maand 'n vaste bedrag geld vir my reisuitgawes. Ek probeer onnodige uitgawes uit te sny (moeilik, want ek hou daarvan om te winkelen!) En eerder reis eerder.
Ek beplan gewoonlik 'n reis met 'n vaste begroting in gedagte. Toe ek my onlangse reis na Tokio wou beplan, het ek 'n bietjie navorsing gedoen om 'n gevoel te kry vir hoeveel dinge soos vervoer, kos en akkommodasie sou kos. Ek het hierdie inligting gebruik om te besluit hoeveel geld ek op die hele reis moes spandeer. Ek poog om 'n daaglikse begroting te stel en probeer om slegs kontant of debiet te gebruik wanneer ek vir dinge betaal. Ek vermy my kredietkaart te alle tye.
Ek probeer om die goedkoopste vorms van openbare vervoer een keer op 'n bestemming te loop of te gebruik. Ek is ook op die punt waar ek kies en kies watter toeriste-aantreklikhede die beste waarde bied: ek besef ek hoef nie alles te sien nie en wil nie geld spandeer op 'n ewekansige museum / heiligdom / tempel nie net want dit staan ​​in my gids! As geld 'n probleem is, adviseer ek altyd mense om net te betaal om te sien wat hulle werklik omgee.
Jy is 'n Engelse onderwyser. Hoe het jy by die werk gekom?
Nadat ek my baccalaureusgraad voltooi het, het ek vir 'n jaar ESL in Suid-Frankryk geleer deur 'n Engelse onderwysassistentprogram wat deur die Franse ambassade aangebied is. Tydens my tyd in Frankryk het ek 'n Franse meisie ontmoet wat op 'n kosskool net buite Londen onderrig het. Dit was toe dat ek geleer het oor die bestaan ​​van internasionale skole, wat skole is wat voorsiening maak vir die buitelandse kinders van gesinne wat om watter rede ookal na die buiteland verskuif het. Die taal van onderrig in die meeste van hierdie skole is Engels, en baie van hulle volg 'n Kanadese, Amerikaanse of Britse kurrikulum.
Toe ek dit ontdek het om in hierdie tipe skole te leer, moes ek 'n Kanadese of Amerikaanse onderwyslisensie kry, ek het huis toe gekom en gesertifiseer om die basiese en hoërskool Engels en Frans te leer. Dit was die beste besluit ooit! Ek het 'n internasionale onderwyswerk in Mexiko gekry en het nooit teruggekyk nie. Ek het sedertdien in internasionale skole in Londen en Hong Kong geleer. Intussen het ek teruggekeer na Kanada en Frans op 'n hoërskool geleer, maar die internasionale reis het my ná 'n jaar na die buiteland teruggeneem.
Matt se nota: As jy Engels in die buiteland wil leer, is hier 'n goeie bron vir jou.
Vind jy dit maklik om werk te kry?
Ek het dit redelik maklik gevind om werk in my veld te kry; Daar is 'n oorvloed van werwingsagentskappe wat daarop gemik is om beide internasionale skool- en ESL-onderwysers te help om werk in die buiteland te vind. Vir ESL-onderwysers, organisasies soos Teach Away en aanlyn-werkborde soos Dave's ESL Cafe, is goeie plekke om werk te begin soek. Ek het my ESL-onderwys assistent werk in Frankryk deur CIEP. Vir gesertifiseerde onderwysers wat op internasionale skole wil leer, is werwers soos Search Associates en ISS 'n uitstekende bron.
Baie lesers vra my oor rassevooroordeel regoor die wêreld. Het jy al ooit enige rassevooroordeel op die pad gekonfronteer?
Eerlik? Ek was baie gelukkig omdat ek in al my reise baie min voorvalle gehad het waar ek gediskrimineer is weens die kleur van my vel. Moenie my verkeerd verstaan ​​nie: op plekke waar swart mense 'n rariteit is, staar mense. Dit het my dikwels in Asië gebeur. In Suid-Korea en China het mense uitgekom om my vel en hare aan te raak sonder om te vra. In Thailand, Indië en die Filippyne het mense my opgehou om te vra of hulle my foto kon neem.
Meestal, ek gee nie om die aandag nie - ek dink dit is skreeusnaakse, en hierdie soort interaksies was nog altyd positief aangesien die betrokke mense baie komplimentêr was. Ek verstaan ​​dat hul belangstelling dikwels aangevuur word deur 'n onskuldige nuuskierigheid; Die realiteit is dat baie plaaslike inwoners in hierdie lande, om welke rede ook al, nie gewoond is aan die siening van swart mense in die werklike lewe nie. Dit maak 'n groot verskil in hoe ek hierdie soort interaksies beskou.
Die enigste keer dat ek regtig rassediskriminasie gely het, was toe ek in 2009 op 'n kort reis na Ierland was. Ek was in Dublin toe 'n groep mans my gevolg het en 'n onvanpaste rasse-epithet uitgespreek het. Ten spyte daarvan sou ek nie waag om daardie voorvalskleur (pun intended) my mening van Ierland te maak nie - dis 'n pragtige land en ek hoop om op 'n sekere tyd terug te keer. Ek het sedertdien 'n aantal pragtige Ierse mense ontmoet op my reise, en ek is daarvan oortuig dat wat in Dublin met my gebeur het, 'n geïsoleerde voorval was.
Jy reis solo. Watter veiligheidswenke sal jy aan ander solo vroulike reisigers gee?
My # 1 wenk: Wees voorbereid en bewus van jou omgewing. Moenie jouself oopmaak vir gevaar nie. 'N Goed beplande reisplan hou na jou mening doelgerig en uit die weg van skade. Dis wanneer jy doelbewus dwaal sonder 'n plan dat jy 'n teiken word. Nog 'n punt van my, wat dalk kontroversieel is: moenie provosioneel aantrek nie. Ja, ek weet, ons dames moet enige manier kan aantrek, maar as ek reis, veral in Islamitiese lande waar plaaslike vroue verwag word om te bedek, doen ek dieselfde. Dit laat my toe om soveel as moontlik onder die radar te bly - ek wil ten alle koste negatiewe aandag kry. As dit beteken, moet ek my kort broek by die huis verlaat, so ook so. "Doen soos die Romeine doen" toon ook 'n respek vir die plaaslike kultuur waaraan jy steekproefneming is.
Watter raad het jy vir ander mense wat bang is om die wêreld te reis of dink dit is gevaarlik om as vrou te reis?
Moenie die hype glo nie! Die media dring voort op die idee dat internasionale reis gevaarlik is, maar die waarheid is dat daar dikwels 'n groter kans is dat tragedie in jou eie spreekwoordelike agterplaas as in die buiteland voorkom. Ondersoek jou bestemming voordat jy gaan en jou inlig oor die potensiële gevare, sodat jy geen kans het om 'n slagoffer te word nie. Nog 'n ding om te doen sou wees om met medeburgers aanlyn te skakel vir hul perspektiewe op 'n bepaalde plek. Reis blogs is ook 'n goeie bron om huidige inligting van iemand op die grond te kry. Moenie huiwer om jou gunsteling bloggers vir insider info te kontak nie.
Kry 'n onderrigkwalifikasie! Of jy nou ESL of 'n elementêre of sekondêre skoolvak in 'n internasionale skool onderrig, is 'n bemarkbare uitvoerbare vaardigheid wat in die buiteland gesog is. Skoolpaaie en vakansiedae is volop, wat jou toelaat om op jou stilstand te reis (geval in punt: ek kry 13 betaalde weke van vakansie per jaar). Onderrig laat jou ook toe om 'n basis te kry, wat 'n beter opsie kan wees vir diegene wat graag wil reis, maar nie noodwendig soos die idee om terug te gaan of om voortdurend aan die gang te wees nie. Om 'n diploma te kry om ESL en / of 'n staatsonderrigleer te leer, is relatief tyd en koste-effektief. Doen dit!
Ek wens ek het besef dat ek nie alles nodig gehad het nie, dat die reis nie 'n wedloop is nie. Ek het baie tyd, energie en geld vermors om elke toeriste-aantreklikheid in 'n gegewe stad te verspoel, van land tot land te weerkaats in 'n poging om dit alles in te pak. Nou verkies ek om stadiger te reis, te kies en te kies die dinge wat my fancy vang. Ek wens ook dat ek meer voordeel gehad het van geleenthede soos die Rotary Exchange-program om in die buiteland te studeer terwyl hy op hoërskool was.