Ek sluit af met die magtige motto wat Breyten voor sy gedig “die geslote boek” in die windvanger geplaas het en dit o.a. met die doel om die leser soontoe te stuur: Die ander gedagte het te make daarmee dat die digterskap, die poëtiese aktiwiteit of dalk ook die gedig self, intimiderend, bedreigend of koud is, maar ook vreugde bring, dat dit ‘n ander manier van lewe is wat die digter dan aanvaar. Die idee dat die digter nie sy rol as digter kies nie, maar as ‘t ware gekies word, dat die digterskap die digter kon roep of kom haal en dat die digter dit opvolg ten spyte van alles, kom dan ook meermale in gedigte van bekende digters na vore. Klante wil gewoonlik nie die “groteske” appel, die “belaglike” aartappel, die “afskuwelike” lemoen, die “mislukte” suurlemoen, die “misvormde” eiervrug, “lelike” wortel of die “ellendige” mandaryn koop nie. ‘n Supermark het egter sy klante se persepsies hieroor verander.