Agave 'Joe Hoak' - Diverse
Hierdie vetplant is waarskynlik 'n baster of sport van Agave desmetiana. Dit is na bewering afkomstig van Hoak's Greenhouse and Nursery in Suid-Florida, wat deur Joe Hoak besit word.
Agave 'Joe Hoak', ook bekend as Agave desmetiana 'Joe Hoak' is 'n vinnig groeiende vetplant wat aantreklike rosette van blare vorm met liggrysgroen en roomstrepe en donkergroen randjies. Die rosette word 60 cm lank en 90 cm in deursnee. Hulle produseer gewoonlik baie verrekenings. Blare buig opwaarts en dan uit en word 60 cm lank. Hulle het klein randtande en 'n rooibruin, terminale ruggraat tot 1,3 sentimeter lank. Plante van liggeel blomme kom gewoonlik in die somer voor op volwasse plante, ouer as agt jaar, op tot 90 sentimeter lang blomsteel.
Hoe om Agave 'Joe Hoak' te laat groei en te versorg
Lig: Hierdie plante benodig volle son om skaduwee te kry. As jy groei Agaves binnenshuis, kies 'n helder, sonnige venster met soveel son moontlik. Agave plante hou daarvan om van lente tot herfs buite te gaan.
Grond: Agaves sal die meeste gronde verdra solank dit goeie dreinering het, maar hulle verkies sanderige of rotsagtige grond.
Gehardheid: Agave 'Joe Hoak' kan die temperatuur so laag as -3,9 tot 4,4 ° C (25 tot 40 ° F), USDA-gehardheidsones 9b tot 10b weerstaan.
Gieter: Volwasse plante is baie droogtetolerant. Water van u lente tot die herfs Agave wanneer die grondmengsel droog word. In die winter moet u ongeveer een keer per maand spaarsamig water gee. Plante in houers benodig meer gereeld water as in die grond.
Bemesting: Gee u Agaves gedurende die eerste twee jaar 'n klein hoeveelheid kunsmis in die lente.
Verpotten: As die pot vol wortels word, het dit potgebonde geword. As u u opmerk Agave potgebonde word, verpak dit met nuwe grond in 'n nuwe pot wat net effens groter is as die ou.
Voortplanting: Aangesien dit sade kan duur, kan dit jare duur Agaves word gewoonlik deur verrekenings vermeerder.
Lees meer oor hoe om Agave te laat groei en te versorg.
Toksisiteit van Agave 'Joe Hoak'
Agave 'Joe Hoak' is nie giftig vir mense nie, maar dit kan effens giftig wees vir kinders en troeteldiere.
Agaves: Plantversorging en versameling van variëteite
Die ongeveer 200 verskillende agavesoorte (die getal hang af van hoe u tel) kom meestal uit Mexiko en die VS. Om die oorsprong van 'n plant te ken, kan nuttig wees om die gedrag daarvan te voorspel. Sommige agaves kom uit die hoë woestyn (meer koudverdraagsaam), ander uit die lae woestyn (meer hittebestand), ander uit bosveld (meer skadu-verdraagsaam), ander uit nat tropiese klimaat (minder koudverdraagsaam, meer watertolerant). Hulle het gemeen 'n affiniteit vir rowwe, rotsagtige omgewings en die vermoë om droogte te verduur.
Die gewone lewensstrategie van 'n agave is om lank genoeg te oorleef, energie in die loop van jare op te gaar, om die volle grootte te bereik en 'n enorme blomsteel te produseer (relatief tot die grootte van die plant) en dan te sterf. Sommige agaves kan voortleef na blom, byvoorbeeld deur aksiale vertakking. Baie agaves produseer verrekenings wat langsaan groei en dan die moederplant oorleef nadat sy geblom het, wat monoklonale polle lewer wat dekades lank kan voortduur as die toestande goed is. Sommige agaves maak klein blommetjies genoem bulbils op die blomsteel wat hulle rondom hulle strooi. Neem dus die 'monokarpiese' beskrywer met 'n korreltjie sout. In elk geval, agaveblomme is altyd 'n gebeurtenis, dikwels 'n skouspelagtige blom.
Dit is van kritieke belang om die uiteindelike grootte van u agave te ken voordat u dit in die tuin installeer. + Wys meer
Sommige plante kan groot word, insluitend die mees algemene agave in verbouing, americana (6-10 voet lank en 13 voet breed). Die uiteindelike grootte van 'n plant hang af van die blootstelling (volle son gee die mees kompakte vorm) en die versorging. Plante wat gedwing word om droogtes sonder besproeiing te verduur, of plante in voedingsarme grond, sal ernstig belemmer word. Aan die ander kant kan plante wat met gewone water en voedingstowwe bederf word, twee keer so groot word en meer verrekenings lewer. Verwyder die verrekenings van groot en ekstra groot agaves voordat hulle die kans kry om op te styg, anders sit u dalk later vas met 'n ondeurdringbare ruigtes. Snoeiwerk word die beste vermy, want dit vernietig die simmetrie, tensy u die pynappel sny en dit die beste werk met groot plante.
Beplan om agaves in die tuin te moet verwyder nadat hulle geblom en dood is, wat 'n paar jaar of miskien dekades kan duur. Daar is 'n paar uitsonderings waar die plant sal voortleef.
Agaves is meestal sonaanbiddende plante in milde kusklimate, sodra hulle landskapsgrootte bereik. Hulle groei beter en lyk beter met baie lig, ongeag die klimaat. Hulle floreer gewoonlik nie in die skaduwee nie. Waar woestynhitte 'n probleem is, of in marginale klimaat, sal die meeste agaves beter vaar met 'n mate van oorhoofse beskerming gedurende die warmste dae van die somer.
Die meeste klein tot medium grootte agaves is uitstekende houerplante wat die voordeel van draagbaarheid bied, en dit is miskien die enigste opsie in gebiede met winterkoue. Agaves word geneig om kleiner en stadiger in potte te word. As u 'n agave ernstig onderskep (wat dit jare lank wortelvas laat), kan dit die groei belemmer of stop. Aan die ander kant kan 'n bietjie ekstra ruimte in houers (binne perke) baie nuttig wees om patio- of kweekhuisplante tot landskapgrootte te kry.
Agaves wat gekweek word, geniet goeie dreinering en gereelde water wanneer die grond droog word, maar nie veel vroeër nie. Dit is droë groeiende plante. Landskap-agaves kan maande se droogte oorleef sodra dit gevestig is, alhoewel hulle verkies om af en toe water. Die omkeerbare simptome van watertekort sluit in inwaartse gekrulde blare en 'n slordige houding. Die punt kan teruggeval word omdat hierdie plante hul onderste blare verbruik vir die vogreserwes wat hulle bevat, ook as deel van die natuurlike proses van veroudering, soms oordrewe wanneer 'n plant 'n groter pot nodig het.
Benewens witluise en ander suigende insekte, kan agaves ook die slagoffer wees van twee spesialisplae. + Wys meer
Die agave-snuitkalander val volwasse plante binne om te blom en veroorsaak katastrofiese ineenstorting as gevolg van verrotting. Sommige soorte is vatbaarder as ander. Gereelde voorkomende behandeling met 'n sistemiese middel is waarskynlik nuttig as daar kalwersaktiwiteite plaaslik is. Die tweede spesialisplaag is die agave-myt, waarvan die skade baie subtieler is, wat dikwels in skuimagtige of verkleurde blaaroppervlaktes naby die kern voorkom. Noukeurige chirurgie en toediening van 'n akariedoder word aangedui, aangesien die meeste insekbeheerprodukte nie myte raak nie.
Agave snoetkalander manier van besmetting, herkenning van simptome en behandeling
Terwyl agave (Eriophyoid) myte op hierdie stadium waarskynlik 'n meer algemene probleem vir agavekwekers en -versamelaars is, is die agave-snoetkalander (ASW) 'n meer onmiddellike en dodeliker bedreiging vir mense wat in die VS en Mexiko woon, en selfs hierdie plaag. versprei oor die wêreld heen.
Terwyl ASW's dwarsdeur die jaar aktief is, is die beste tyd vir voorkomende behandeling gewoonlik die periode tussen Januarie en Mei, wanneer volwasse kalanders op soek is na geskikte agaves om hul eiers in te lê. In veral gebiede waar die winters sag is, val dit besmettings is nie ongehoord nie. Anekdoties word gesê dat ASW's slegs volwasse plante wat naby blom is, teiken, en hoewel hulle die plante verkies, kan en sal enige plant in enige stadium van sy lewe, behalwe miskien klein saailinge, 'n teiken wees.
Ongelukkig kom voor die hand liggende tekens / simptome van kalanderbesmetting eers lank nadat die besmetting plaasgevind het, aangesien die aanvanklike aanval van die kalanders op die plant baie moeilik is om op te let. 'N Kalander boor homself tot in die kern van die plant, gewoonlik vanaf 'n plek tussen die onderste blare, waar dit moeilik is om die gat van 'n 1/4 "tot 3/8" deursnee te sien. Die kalander sal sy eiers in die kern van die plant lê en dan vertrek.
Gedurende die proses om in die agave te boor, deponeer die kalander ook 'n verskeidenheid plantvrotinducerende bakterieë (onder wie Erwinia sp.). Hierdie bakterieë begin met die proses om die plant stadig maar seker van binne af te verrot, en sodoende die plantweefsel te verswak en baie makliker verteerbaar te word deur die kalanderlarwes, wat sodra hulle uitbroei, die plant sal begin verbruik. Nadat die besmetting tot hierdie stadium gekom het, is dit baie moeilik om die plant te red, en word die onmiddellike volledige verwydering van die plant na die ontdekking van so 'n gevorderde besmetting sterk aanbeveel.
Die vroegste tekens van 'n kalanderaanval is die deurslaggewende gate waar volwassenes die plant binnegekom het. Dit is dikwels moeilik om waar te neem en dit moet noukeurig ondersoek word deur die betrokke aanleg, wat nie altyd 'n maklike taak is nie. As 'n ingangsgat waargeneem word, is onmiddellike behandeling met 'n sistemiese insekdoder egter 'n goeie kans om die besmetting te stop en die plant te red.
Sekondêre tekens wat gewoonlik enkele weke / maande na die aanvanklike aanval voorkom, hang van die onderste blare af, asof die plant water benodig (as water nie die blare weer versterk nie, kan dit 'n teken wees om die plant noukeurig te ondersoek) en soms die die voorkoms van 'n nie altyd stinkende, taai vloeistof nie (dit kan dik wees soos melasse).
Op hierdie stadium kan behandeling met 'n sistemiese insekdoder steeds effektief wees om die plant te red teen algehele vernietiging, maar die bakteriese verrotting op sigself kan ook die plant doodmaak. As die besmetting op hierdie stadium gestaak word, sal die plant waarskynlik 'n aansienlike terugslag hê. Produkte wat imidakloprid bevat, is baie effektief, maar word al hoe meer omstrede as gevolg van die moontlike negatiewe uitwerking op bestuiwers wat ook blootgestel kan word - alhoewel die voordeel van kolbehandelingsagaves is dat hulle geneig is om net een keer in hul lewens te blom.
Die finale stadiums van die besmetting is baie voor die hand liggend en baie herkenbaar. Al die buitenste blare van die plant, behalwe die sentrale groeipiek, sal plat op die grond wees en lyk siekerig, terwyl slegs die groeipiek iets toon wat soos 'n gesonde voorkoms lyk. By noukeurige ondersoek kan die groeipiek egter gewoonlik afgedruk word sonder om probleme op te los, wat dikwels 'n griezelige kruipmengsel van volwasse kalanders en larfgroente blootstel wat alles van die plant oorbly. Op hierdie stadium is die plant 'n totale verlies - alhoewel verrekenings die besmetting moontlik vrygespring het en gered kan word - is die verwydering van die plant, met soveel moontlik wortels, die enigste oplossing.
Die beste behandeling vir ASW is voorkomend eerder as reaktief. In die meeste gevalle wanneer 'n besmetting ontdek word, is dit moeilik om die plant te red. Die voorgestelde benadering is om in die laat winter / lente twee keer per jaar sistemiese deurdrenkings of korrels wat op die agaves gerig is, te gebruik, een keer rondom Februarie (so vroeg as Januarie) en dan weer in April / Mei. Sommige mense stel egter voor dat hulle ten minste nog een keer in die herfs moet behandel. Soos hierbo genoem, is imidakloprid baie effektief, maar omstrede, dus as dit gebruik word, word dit sterk aanbeveel om nie plante te behandel wat op die punt staan ​​om te blom nie, aangesien die plante in elk geval gaan vrek.
Die agaves wat gloeilampe verreken of maak, is gewoonlik baie maklik om so weer te gee. 'N Paar sentimeter wortel is voldoende om 'n verrekening aan die gang te kry, maar wortellose verrekenings (soos bolle) kan maklik gewortel word. Die mees algemene agaves by verbouing vorm gewoonlik met verloop van tyd groot polle. Ander plante mag slegs spaarsamig of glad nie vergoed word nie, of eers nadat hulle blom. Dit hang baie af van die spesie of variëteit, ook tot 'n mate van die behandeling in die teel.
Agaves word ook maklik gekweek van saad wat versamel is nadat die vrugte volwasse geword het en oopgebreek het. Jong saailinge geniet beskerming, maar verkies sterk lig, veral as hulle 'n herkenbare roset gevorm het. Deur hierdie plante van saad te kweek, kan u die wisselvalligheid waardeer wat baie van hulle geneig is om te toon in terme van stekels, grootte, kleur, verrekeningsgedrag en ander kenmerke.
Agave het soms ander genera ingesluit, waaronder Manfreda en Polianthes, met verskeie veranderings in die loop van die vorige eeu. Manfreda as 'n soort is sedert die 1800's drie keer verdeel en saamgevleg, hierdie plante (wat gewoonlik klein is, met vlesige, bros, diep geute blare, soms met pers kolle), word nou as Agave beskou. Furcraeas kan op 'n afstand van agaves onderskei word as dit nie in blom is nie. Hulle is tipies meer rypgevoelig en produseer bolle, hulle blomme is klokagtig. Agaves is ook verwant aan Yucca, Beaucarnea, Nolina, Dasylirion, Hesperoyucca en Hesperaloe, wat baie dieselfde gebied in habitat het. Die agaves en hul naaste familielede maak relatief groot, perfekte (biseksuele) blomme, terwyl die Nolinas en hul familielede kleiner, eenslagtige, romerige wit blomme maak (elke plant is manlik of vroulik).
Greg Starr, Agaves: Lewende beeldhouwerke vir landskappe en houers (2012)
Mary & Gary Irish: Agaves, Yuccas en verwante plante (2000)
Howard Scott Gentry: Agaves van die vasteland van Noord-Amerika (1982)
Ongelooflik mooi, Agave 'Joe Hoak' is 'n immergroen sappige meerjarige plant wat opvallende rosette produseer met sierlik geboë blare, fyn gestreep met liggrysgroen en room, en versier met 'n terminale rooibruin ruggraat. Die 2 voet lang blare (60 cm) vertoon 'n sterk groen rand op die onderste helfte van die blaar en klein randtande langs die rande. Plante van liggeel blomme kan op volwasse plante (ouer as 8 jaar) verskyn. Dit groei vinnig en lewer dikwels baie verrekenings op. 'N Fantastiese Agave wat 'n dramatiese fokuspunt is en in dekoratiewe potte gebruik kan word.
Maklik ingegroei effens suur, sanderig of gruisagtig, klam of droog, goed gedreineerde gronde in volle son. Verdra gedeeltelike skaduwee, veral in warm woestyn tuine waar skaduwee die blare van die blare kan voorkom. Hou dit in 'n rypvrye omgewing in die winter en sit dit in die somer op die patio of balkon. Besproei min of gereeld vir meer krag. Droogteverdraagsaam.
Groot vir beddens en grense, stadstuine, tuine aan die kus, rotstuine, sappige tuine of Mediterreense tuine. Ideaal as 'n aksentplant in sonnige grense of in dekoratiewe houers.
Amper siektevry. Kyk vir naakslakke en slakke.
7. Koningin Victoria Agave
Botaniese naam: Agave victoriae
Alhoewel dit skaars is, sal dit moeilik wees om 'n klein en geliefde variëteit as hierdie een te vind. Die diepgroen blare het helder wit buitelyne, wat lyk asof iemand dit met die hand geverf het! Dit groei een keer in sy leeftyd roomwit blom.