Die ontheemdes | SkalkSkryf
« `n Buurman in nood
Die Ontheemdes: Deel 2 »
September 4, 2012 deur Louwie
Skryf iemand nou Sondag in Rapport oor die tragiese storie van die man wat iewers in verlede week weer op die Kaapse Lughawe, onder skuilte van die nag, in die wielkompartement van ‘n Boeing op pad na Londen geklouter het en, soos te wagte, bevrore soos `n vis aan die anderkant gevind is.
Die tragedie van die ontheemdes tussen ons word pynlik en persoonlik onder ons aandag gebring in dieselfde week wat die Kaapse man sy laaste vlug gehaal het.
Ry ons vroeg oggend om te gaan werk. Padwerke stuit ons tog vir ongeveer `n halwe uur. Is met ongeduld dat ons die minute aftel, maar tog met `n skeut dankbaarheid dat “hulle” ten minste iets aan die skandelik vervalle pad probeer doen.
Toe die konvooi van voor op die enkelpad by ons verby is, word ons toegelaat om ons eie tog voort te sit. Op die ander punt waar die volgende kilometer lange stoet vir ons staan en wag om verby te kom, staan daar `n man langs die pad en duimgooi in die rigting waarin ons op pad is. Weens gebrek aan stilhouplek, geduld en druk van agter kan niemand stilhou om die arme drommel op te laai nie. Ons spoed voort en gaan werk.
Amper twee ure later is ons op pad terug, en daar staan die ryloper steeds tevergeefs met die duim in die lug met karre en bakkies en vragmotors wat by hom verby spoed. Ons wag ons beurt weer geduldig af en kan die man bekyk. Wit, middel dertig dalk, nie gehawend nie, alhoewel die klere aan sy lyf duidelik baie winters reeds deurleef het. Amper `n soort van Rip van Winkel figuur, net meer verslae en verslaan.
Dink ek toe, as die man sy verstand gebruik sal hy op een van die padwerk voertuie klim, na die anderkant van die padversperring ry waar `n lang tou van karre en bakkies en lorries staan en wag, en daar `n geleentheid bedel in die koers waarheen hy en hulle op pad is. Hy kon so lankal reeds op die volgende dorp gewees het.
Werkloos? Op pad myne toe met die hoop om daar werk te kry? Vrou en honger kinders? Ontwortel en desperaat?
Net toe kom daar `n Taxi verby, volgelaai maar altyd plek vir nog een. Onbeskroom slaan hy brieke aan voor al die verkeer op sy stert, trek in `n stofwolk op die smal skouer van die pad af en na `n kort onderhandeling laai hy die wit ryloper op en maak soos alle Taxis maak, jaag reg voor die verkeer van agter weer terug op die pad en verdwyn in `n stofwolk na sy eie duistere bestemming, met die man sonder bestemming (en dalk sonder betaling?) as passasier.
Ons ry (met ons eie kar) terug na ons eie relatiewe groot huis vanwaar ons ons besigheid bedryf, waar `n warm bord kos drie maal per dag opgedis word, en `n warm bad voor slaaptyd in `n groot, snoesige bed as “normaal” aanvaar word. Dan kom hierdie ontheemdes en wys hoe wankelrig ons sekerhede eintlik is.
Maar is ons ooit seker? Voel ons ooit regtig veilig? Is dit dalk ons lewenslange vrees, ons onsekerheid wat ons dryf om te bly werk, ons beste te doen sodat ons nie more dalk die ontheemdes word nie?
Posted in Louwie | Tagged Haweloos, ontheemde, Ryloper, werkloos | 3 Kommentaar
op September 4, 2012 at 9:24 nm Joh
Hier in Mooinooi doen hulle karwag by die Spar se parkeerterrein. Die twee wat dagskof doen doen heel goed. Martiens en Seuna is elke dag daar en soms hulle vrouens en kinders ook. Maar dié wat van 4 uur af tot 8 uur die aand daar is is ‘n anner storie. Gewoonlik half besope en baie keer opstropelus. Party keer as ek laat gaan inkopies doen dan gee ek die een ou ‘n lift want hy bly op die pad wat ek huis toe ry. Anners moet hy 6 km ver innie nag stap. Hy betaal sy hele pensioen net so oor vir hom en sy vrou se verblyf, wat darem ‘n ligte aand-ete insluit. Verder moet hulle oorleef van die karige opbrengs van sy karwag diens.
Ja, hoe veilig is ons bestaan nou werklik.
op September 5, 2012 at 7:55 nm Louwie
Wat my erg pla is die lughawe geval. Hoe swak is die sekuriteit by Slaapstad se lughawe as `n man onder `n vliegtuig kan inklim terwyl dit op die aanloopbaan staan en gereed maak om op te styg?
Wat as een van hierdie jagse kopdoekdraende soldate van Islam dit in sy kop kry om met sy bondel plofstof onder die vliegtuig in te klim, en net as die ding mooi hoogte vat, die knoppie druk en so `n helse klomp mense moertoe blaas, sodat hy by sy ewe katoolse heilige sy 70 kaalgat maagde kan gaan opeis?
Miskien is die dronk karwag se manier van doen `n goeie opsie. As jy te dronk is om te weet dat dit met jou sleg gaan, sal jy nie stres nie
op September 6, 2012 at 5:31 nm Oom André
Pragtig geskryf my vriend.