Wasserman se reaksie is betroubaar, maar nie altyd akkuraat nie
Elkeen van ons hoor voortdurend dat dit baie makliker is om 'n siekte te voorkom as om dit te behandel, en as dit nie moontlik is om jouself te beskerm nie, is vroeë diagnose die sleutel tot suksesvolle behandeling. Dit geld ook vir sifilis, waarvoor Wasserman se reaksie vir 'n lang tyd gebruik is. Tans word hierdie tegniek selde in klassieke vorm gebruik, maar baie spesialiste het alreeds Wassermann se reaksie al die toetse vir die opsporing van sifilis genoem.
Wanneer jy die toets moet neem en hoe om dit te doen
Om hierdie bloedtoets te slaag (Wasserman se reaksie) tot die opsporing van sifilis, is dit nodig om baie mediese kommissies te vergemaklik, en ook wanneer hulle vir swangerskap in 'n vrouekonsultasie registreer. Die toekomstige ma is verplig om bloed te gee aan Wasserman se reaksie, nie net aan die begin van swangerskap nie, maar ook op 32-33 weke, aangesien hierdie siekte uiters gevaarlik is vir die fetus. Om die analise uit te voer, is dit nodig om bloed op 'n leë maag te gee, die heining word van die aar gemaak. Serologiese toetse kan gedoen word in die staatslaboratorium by die woonplek of in 'n privaat maatskappy wat 'n lisensie het om sodanige toetse uit te voer.
Die grootste voordeel van hierdie analise is dat die Wasserman-reaksie maklik is en nie veel tyd neem nie, alhoewel die persentasie foute in die studie redelik hoog is. Dit neem slegs 'n paar minute om die uitslag te kry, daarom is dit raadsaam om nie ver van die manipulasiekamer af te gaan nie, indien onvoorsiene resultate (byvoorbeeld 'n vals positiewe reaksie) onmiddellik na die toets.
Wanneer dit moontlik is om die analise te slaag en waarvoor dit nodig is
Na infeksie word Wasserman se reaksie eers na 6 weke positief, terwyl wanneer die siekte na die stadium van sekondêre sifilis beweeg, word 'n positiewe uitslag van die analise in feitlik alle pasiënte geopenbaar. In hierdie geval word, saam met hierdie reaksie, addisionele laboratoriumtoetse uitgevoer wat help om 'n akkurate diagnose te maak en die voorskrif van infeksie te bepaal. Daarbenewens bied Wasserman se reaksie jou die behandeling van die behandeling en monitor die resultate objektief. Daarom moet jy na die dokter se aanbevelings luister - hy sal jou die regte tyd gee om die toetse te neem.
Nadele van hierdie diagnostiese metode
Die belangrikste nadeel van hierdie metode van navorsing is dat in sommige gevalle 'n vals positiewe reaksie van Wasserman waargeneem kan word. Dit kan gebeur met 'n verandering in menslike fisiologie (byvoorbeeld tydens swangerskap, menstruasie) of in die teenwoordigheid van gepaardgaande siektes (tuberkulose, verskillende bloedpatologieë). As die uitslag van die analise positief is, moet die dokter ander diagnostiese toetse voorskryf, wat saam aanbevelings vir behandeling sal gee, maar eers nadat alle toetse in die hande ontvang is. Dit is onmoontlik om 'n korrekte diagnose te maak op grond van slegs een uitgaande analise, dus moet die dokter ook die klagtes van die pasiënt bestudeer en 'n mediese ondersoek doen.
Is dit die moeite werd om te bekommer
Trouens, as die pasiënt 'n negatiewe Wasserman-reaksie het, dan is daar niks om bekommerd te wees nie. Nog 'n ding is of daar 'n vals positiewe reaksie is. Selfs in gevalle waar die pasiënt vasbeslote is dat hy geen sifilis het nie, is dit nodig om 'n omvattende opname te doen wat sal help om die oorsake van vals resultate te identifiseer.
By pasiënte wat 'n positiewe uitslag van analise het, maar nie 'n patogeen in hul bloed het nie, diagnoseer hulle dikwels tuberkulose, malaria, borreliose, virale hepatitis, mononukleose, kollagenose en ander siektes. Heeltemal verwaarlosing van die aanbevelings van 'n dokter is nie nodig nie, selfs al lyk dit of hy eenvoudig herverseker is.