'Toe sê Jesus vir haar: "Ek is die opstanding en die lewe. Wie in My glo, sal lewe, al sterwe hy ook; en elkeen wat lewe en in My glo, sal in alle ewigheid nooit sterwe nie."' - Johannes 11:25-26.
Lasarus, die broer van Martha en Maria, is dood. Jesus het gehoor van sy siekte, maar Hom skynbaar nie daaraan gesteur nie. Hy het rustig voortgegaan met sy werk oorkant die Jordaan. Eers na twee dae begin Hy sy reis na Betanië, vlakby Jerusalem. Hy weet dat Lasarus reeds dood is en vertel dit ook aan sy dissipels. Toe Hy daar aankom, verneem Martha van vriende dat Jesus op pad is. En sy haas Hom tegemoet.
Dan vind die volgende gesprek tussen die Here Jesus en Martha plaas : "Here, as U hier gewees het, sou my broer nie gesterf het nie." Jesus se antwoord is: "Jou broer sal lewe."
Hierop volg 'n belydenis van Martha: "Ek weet dat hy sal opstaan in die opstanding in die laaste dag." Daar kom 'n dag dat dooie mense sal opstaan. Dit is die dag waarop Jesus weer kom met die wolke van die hemel (Openb 1:7). Daarvan hoor ons in 1 Korintiërs 15:51-53: "Kyk, ek maak 'n geheimenis aan julle bekend: Ons sal nie almal sterwe nie, maar ons sal almal verander word. By die laaste trompet sal dit in 'n oomblik, in 'n oogknip gebeur, want die trompet sal weerklink, en die dooies sal as onverganklikes opgewek word, en ons sal verander word. Hierdie verganklike liggaam moet met die onverganklike beklee word, en hierdie sterflike liggaam met die onsterflike."
En in 1 Thessalonisense 4:16-18 sê Paulus weer: "Wanneer die bevel gegee word en die stem van die aartsengel en die trompet van God weerklink, sal die Here self uit die hemel neerdaal. Allereers sal dié wat in Christus gesterf het, uit die dood opstaan; daarna sal ons wat nog lewe, saam met hulle op die wolke weggevoer word, die lug in, die Here tegemoet. En so sal ons altyd by die Here wees. Troos mekaar dan met hierdie woorde."
En wonderlik bemoedig die Here Jesus nou ook vir Martha: "Ek is die opstanding en die lewe; wie in My glo, sal lewe al het hy ook gesterwe ... Glo jy dit?" Ja, glo jy dit?
Ons lewe met die oog op die toekoms. Jy sien uit na 'n mooi loopbaan en bou allerhande lugkastele. Die toekoms wink. Of lyk dit vir jou asof ons op 'n doodlooppad is? Lyk dit asof ons lewe in 'n wêreld sonder toekoms? So 'n swartgallige lewensuitkyk laat 'n mens sê: "Laat ons dan maar eet en drink en plesier maak - want ons gaan tog maar binnekort onder - of dood!"
Nee, ons is nie geskape om te verdwyn nie. Ons is geskape met die ewigheid in ons harte. God het ons anders as die diere gemaak. Ons het 'n ewige bestemming om met Hom op die nuwe aarde onder die nuwe hemel te lewe.
Jy kan met reg vra: "Maar is jy dan nie bang vir die dood nie? Wil jy dan nie graag lewe en gelukkig wees nie? Is die wêreld, met wat hy aanbied en wat jy hier ondervind, dan nie vir jou ook lekker nie?"
Ja, ons is soms bang - selfs gewoonlik bang vir die dood. En ons mag die dinge in die wêreld ook geniet. Maar die gelowige lewe uit genade. Hy weet dat die genadige Vader elke dag met hom is en bly, ook wanneer hy moet doodgaan. Dit gee hom rus. En wanneer die aarde en die aardse lewe aangenaam is, dank hy sy Vader vir die goedheid wat hy mag geniet. Maar hy weet dat dit nie opweeg teen die heerlikheid wat ons te wagte is nie (Vergelyk verder Job 14:1-4; Openb 20:11-21).
Gebed: Here, ons is bang vir die toekoms wat vir ons donker lyk. Ons word bang as ons dink aan ons eie dood wat wag. Maar ons glo in U, Vader, al is ons geloof soms so swak. Skenk ons u genade om in vertroue en blye verwagting vooruit te sien. Gee dat ons op U sal wag, rustig en getrou, omdat U vir ons 'n ewige bestemming het. Neem ons hand en lei ons deur U raad. Ons lê ons toekoms in u ewige Vaderhand. Daarom roep ons saam met U Gees: "Kom Here Jesus- ja, kom gou!"