skryfblok: July 2015
Dit voel aanmatig om myself 'n kunstenaar te noem, maar ek het onlangs weer besef dat dit is tog die kern van wie ek is. As kind het ek ure en ure om gesit en prentjies teken en stories vertel. Op skool was ek geken as die outjie wat mooi kan teken. En pouses het ek vir my vriende stories vertel--lang "drome" wat ek die vorige aand gedroom het, maar ons het almal geweet dit was net stories wat ek daar op die dag opgemaak het. Maar dit was die getekenry waarvoor ek die meeste bekend was. En dit is juis hierdie getekenry was ek nou al vir jare afskeep. Sedert ek my graad in Grafiese Ontwerp voltooi het, omtrent 15 jaar gelede, en van studierigting verander het, het ek byna geen meer visuele kuns gemaak nie. 'n Prentjie een of twee keer per jaar, en doodles in my notaboek tydens vervelige vergaderings is nie 'n uitlewing van my kunstige self nie.
Ja, daar is ander maniere waarop ek my visuele kreatiewe sappe aan die brou kry--fotografie, byvoorbeeld. Ek neem gereeld fotos en verbeter die foto dan met grafiese programme (Grafiese Ontwerp kom steeds handig te pas), maar om iets af te neem, is baie anders as om iets te teken. Om 'n foto te neem is om 'n estetiese oomblik te herken en dan vas te vang. Om te teken of skilder is om die estetiese oomblik te maak. Die verskil is soos om 'n fliek te kyk of die boek te lees. Laasgenoemde vereis veel meer persoonlike inset, as eersgenoemde. Hiermee bedoel ek geen afbreek aan fotografie as kunsvorm nie. Ek noem myself nie 'n fotograaf nie. My mooi fotos het minder te doen met my fotografiese vaardigheid, en baie meer te make met my Grafiese Ontwerp agtergrond. Ek verstel aan my fotos om hulle mooi te kry. En 'n mens kan jouself allermins 'n fotograaf noem wanneer jy fotos met jou selfoonkamera neem, soos in my geval.
Terug by my behoefte aan kuns maak: 'n Paar weke gelede luister ek na 'n uitmuntende preek deur Greg Boyd wat een van daardie oomblikke-van-verheldering ("enlightenment") vir my ingehou het. Die preek handel oor die Skeppingsnarratief:
Ek raai dit beslis aan. Jy kan dit hier aflaai en luister.
Boyd se aanmoediging aan die einde van die preek is dat aangesien ons in die beeld van die Lewende God geskape is, ons juis ons lewendigheid moet vier. Wat is dit wat jou maak lewendig voel? Die sielkunde vra die vraag soms anders: watter aktiwiteit maak jou vergeet van tyd? Vir my is die antwoord wanneer ek teken. Wanneer ek besig is om kuns te maak, dit is wanneer ek "flow" ervaar, en vergeet van alles om my, en net "is".
Daarom het ek besluit om 'n punt daarvan te maak om meer te teken. Ek wil nie vir myself ten doel stel om groot kunswerke, reuse skilderye, of so iets nou te maak nie. Ek het veels te veel ander dinge wat prioriteite is en my aandag vereis. Maar ek wil meer kuns maak. Al is dit net doodles. Ten minste een keer 'n week moet ek sit en iets teken. 'n Blom, of 'n appel, of 'n vis, of 'n gesig, of 'n ding. Net iets. So sedert verlede week het ek daarmee begin. Hier is 'n paar van my skribbels tot dusver.