Murray, Robin Anne (2015-04)
AFRIKAANSE OPSOMMING: Ongeveer ’n halfmiljoen studente matrikuleer jaarliks aan Suid-Afrikaanse hoërskole. Hierdie leerders beskik oor beperkte omgewingsopvoeding en ’n onderontwikkelde vermoë om volhoubare lewens te lei. Dít blyk nie die geval te wees in ander wêrelddele nie, waar baie hoërskoolleerders oënskynlik onderrig ontvang wat met die sosio-ekologiese krisis verband hou. Die beweegrede vir hierdie tesis was om hierdie verskynsel te verstaan en te bepaal wat gedoen kan word om die stand van sake vir Suid-Afrikaanse tieners te verbeter. Die navorsing het bestaan uit ’n lessenaarstudie op grond van ’n stelselmatige literatuuroorsig. Die hoofnavorsingsdoelwitte was om die plaaslike konteks van die studie te beskryf, ontluikende teoretiese temas op omgewingsopvoedkundige gebied te verken, en ’n aantal praktiese inisiatiewe van oor die hele wêreld te beskryf. Die navorsingsproses het uitgeloop op die vierde doelwit, naamlik om die studieresultate in kernlesse vir Suid-Afrika, bepaald met verwysing na Suid-Afrikaanse tieners, te verwerk. Eerstens word die agtergrond van omgewingsopvoeding geskets, wat onder meer bestaan uit ’n bespreking van die wêreldwye sosio-ekologiese krisis sowel as ontwikkeling en volhoubare ontwikkeling in Suid-Afrika. Die omskrywing en gebruik van die term ‘omgewingsopvoeding’ word ook geregverdig. In hierdie geval word die term inklusief gebruik om ook na eko-geletterdheid, ekologiese leer en onderwys vir volhoubaarheid te verwys. Daarbenewens bied die studie ’n bondige vergelykende geskiedenis van volhoubare ontwikkeling en omgewingsopvoeding in tabelvorm. Die vernaamste teoretiese temas op omgewingsopvoedkundige gebied draai om die kernrol van plek. Ses temas word aangebied, naamlik ruimte en plek, transnasionale onderwys en derdekultuurkinders, bewerings van transformasie, beginsels van omgewingsopvoeding, institusionele innovasie, en die volhoubaarheidsnavorser. Drie soorte praktiese inisiatiewe het uit die literatuuroorsig na vore getree, naamlik “braakland”-omgewingsopvoeding (splinternuwe instellings), “bewegende trein”-omgewingsopvoeding (aanpassing van bestaande organisasies) en “inprop”-omgewingsopvoeding. Agt inisiatiewe word beskryf, wat voorbeelde van ál drie hierdie groepe bied. Die tesis bied ten slotte die belangrikste lesse vir omgewingsopvoeding in Suid-Afrika en vir Suid-Afrikaanse tieners aan. Dit sluit onder andere in die waarde van die radikale perspektief, sowel as die voordeel daarvan om omgewingsopvoeding deur verskillende lense, waaronder ’n historiese een, te beskou. Die koppeling tussen omgewingsopvoeding en voedsel word verken. Die studie kom tot die gevolgtrekking dat die teorie en praktyk van plekgebaseerde onderwys ’n soort ‘beweegruimte’ vir omgewingsopvoeding in Suid-Afrika, sowel as ’n wegspringplek vir toekomstige navorsing of praktiese toepassing, bied.
Please refer to this item in SUNScholar by using the following persistent URL: http://hdl.handle.net/10019.1/96937
murray_watch_ 2015.pdf (3.512Mb)