Terapeut-kliënt verhoudings: Kan jy vriende wees?
Pasiënte het dikwels 'n ander siening van die verhouding as wat terapeute doen
Kliënte ontwikkel dikwels 'n noue verhouding met terapeute . In die behandelingsessies sit hulle immers in 'n kamer wat baie persoonlike vakke bespreek, maar maak dit pasiënte en terapeute vriende? Sommige mense dink beslis dat dit wel gedoen word, maar terapeute is opgelei om nie hul verhoudings met kliënte op so 'n manier te beskou nie.
Die feite oor die terapeut-kliënt verhouding
Psigoterapie is noodsaaklik 'n ongebalanseerde verhouding.
U, die kliënt, maak oop, en die terapeut doen dit gewoonlik nie. Dit is nodig om uitsluitlik op u probleme te fokus. Hoe kan vertroue ontwikkel in so 'n eensydige verhouding? Aangesien die terapeut nie byna soveel bekend is nie, sal jy hopelik die terapeut as 'n veilige, omsigtige luisteraar sien wat toegewyd is om jou te help om jou probleme uit te vind, nie die terapeut nie.
Vriendskap, aan die ander kant, is inherent tweeledig. In die meeste verhoudings open ons geleidelik op soos die ander persoon ook oopmaak. As jou vriend ken ek baie dinge oor jou, en jy ken baie dinge oor my. Ons het gewoonlik gedeelde ervarings buite om in 'n kamer te sit en te praat.
Terapie kan beslis 'n vriendelike verhouding wees, afhangende van die betrokke persoonlikhede en die teoretiese oriëntering van die terapeut. Histories het sekere psigoanalitiese georiënteerde terapeute moeite gedoen om nie enige aspek van hulself aan hul pasiënte te openbaar nie.
Hulle het geglo dat dit die pasiënt se reaksies sal beïnvloed op 'n onbehulpsame wyse, bekend as oordrag . Die meeste kontemporêre psigoanaliste en terapeute erken egter dat hulle altyd aspekte van hulself openbaar. Die terapeut se doelwit is om nie sy persoonlikheid weg te steek nie, maar om die soort verhouding te bevorder wat die volle bespreking en verkenning van al die reaksies tussen die terapeut en pasiënt moontlik maak.
Hoekom jou terapeut kan nie jou vriend wees nie
Jou terapeut sal waarskynlik nie jou vriend wees nie, want dit sal skep wat 'n dubbele verhouding genoem word . Dubbele verhoudings vind plaas wanneer mense terselfdertyd in twee baie verskillende tipes verhoudings verkeer. Die meeste dubbele verhoudings is oneties in terapie. Byvoorbeeld, dit is oneties vir 'n terapeut om 'n goeie vriend of familielid te behandel. Dit is ook oneties dat 'n terapeut 'n seksuele verhouding met 'n kliënt het.
Een van die probleme met dubbele verhoudings is dat 'n probleem in een verhouding, soos 'n vriendskap of 'n seksuele verhouding, dan probleme in die terapieverhouding kan veroorsaak. As jy vir my kwaad is omdat ek nie jou partytjie bygewoon het nie, sal dit moeilik wees om in terapie oop te maak. Benewens 'n dubbele verhouding, gebruik seksuele verhoudings met kliënte die krag wat inherent is aan die eensydige aard van die terapieverhouding. Sulke verhoudings is op verskeie gronde oneties.
Kan my terapeut my vriend wees as ek klaar is met terapie?
Alhoewel dit nie algemeen is nie, kan 'n vriendskap ontwikkel as jy klaar is met terapie. Etiese riglyne word egter om verskeie redes frons, insluitende die idee dat die oordrag aspekte van die verhouding en die kragwanbalans wat in terapie gevorm word, nooit heeltemal verdwyn nie.
As jy tans in terapie is, verwag jou terapeut om iemand te wees wat maklik is om te praat. As hy of sy vriendelik is, kan dit 'n ekstra bonus wees. Maar onthou dat terapie nie dieselfde is as 'n vriendskap nie. Deur voordeel te trek uit die persoonlike en professionele verhouding wat in terapie ontwikkel, sal jy beter in staat wees om die veranderinge wat jy in jou lewe streef, te maak.