Gesels met jong kinders oor skietery en geweergeweld in die nuus - Inligting - 2022
Hoe u met u kleuter kan gesels oor gewelddadige gebeure in die nuus
Wanneer 'n massa-skietery of 'n ander gewelddadige gebeurtenis die nasionale nuus raak, kan dit sukkel om te verduidelik wat met u kleuter of skoolgaande kind gebeur het. Hierdie wenke en antwoorde op algemene vrae sal dit vergemaklik. Die belangrikste is dat u u kind verseker dat sy veilig is.
Vind uit wat u jong kind alreeds weet
Hoeveel u kleuter- of skoolgaande kind van 'n gewelddadige gebeurtenis soos 'n massaskietery verstaan, hang deels af van hoeveel blootstelling sy aan mediadekking het. Kinders sukkel om tussen fantasie en werklikheid te onderskei, en sommige glo dat 'n gebeurtenis elke keer as hulle 'n herhaling sien, herhaal word.
Om die nuus te sien, kan jong kinders bang maak en verwar omdat hulle die wêreld as 'n veilige en voorspelbare plek moet sien - veral op plekke waar hulle gereeld tyd spandeer, soos hul kleuterskool, kleuterskool of laerskool.
Die ouderdom van u kind beïnvloed ook hoe bewus sy is. 'N Kleuter kan blootgestel word aan angswekkende nuus of nie genoeg inskakel om bang te wees nie. 'N Kind op die skoolgaande ouderdom, wat meer blootstelling aan die media het en meer praat op die speelterrein, sal waarskynlik meer begryp dat iets ernstigs plaasgevind het.
As u kind gelukkig onbewus is en geen tekens van angs toon nie, hoef u haar nie van 'n gewelddadige gebeurtenis te vertel nie. As sy daarvan bewus is, moet u dit versigtig ondersoek, sodat u enige wanopvattings kan oplos. Sy sal byvoorbeeld nie die feit begryp dat 'n skietery in die skool ver plaasgevind het nie.
As u bekommerd is oor veranderinge in u kind na aanleiding van 'n gewelddadige gebeurtenis, sien hieronder 'Tekens dat u kind nie goed gaan nie'.
Hoe sal my reaksie op 'n gewelddadige gebeurtenis my kind beïnvloed?
Kinders van alle ouderdomme - babas, kleuters en kleuters ingesluit - haal die emosionele toon tuis aan en weerspieël dit. So selfs as u kind nie presies weet wat gebeur het nie, sal hy beïnvloed word deur u reaksie.
As u kalm is, kan u kind vinnig van die gebeurtenis vergeet. Maar as u ontsteld is, sal u kind waarskynlik ook ontsteld voel - al weet hy nie hoekom nie. As volwassenes in sy lewe anders optree, is dit belangrik om voorbereid te wees om hom gerus te stel en 'n ouderdomsgepaste konteks te gee.
As u kind byvoorbeeld vra: "Waarom huil u?" antwoord eerlik: "Ek is hartseer omdat sommige mense erg beseer is."
Wenke om met u kind te gesels oor gewelddadige gebeure in die media
Dit is algemeen dat jong kinders aanvaar dat 'n gebeurtenis êrens anders hulle volgende sou tref. Beklemtoon dat gebeure soos hierdie uiters skaars is en dat daar baie meer goeie mense in die wêreld is as sleg.
Verseker u kind dat sy en haar gesin veilig is. Die belangrikste is om u kind daaraan te herinner dat baie mense - u, onderwysers, polisiebeamptes, brandbestryders - besig is om haar veilig te hou. Wees spesifiek oor wat presies gedoen word om haar veilig te hou op plekke waar sy gereeld gaan. Wys daarop dat vreemdelinge nie in haar skool of dagsorg toegelaat word nie, en tuis sluit jy saans die deure en vensters.
Stel haar ook gerus dat ander vir wie sy omgee veilig is. As sy vra: "Is ouma okay?" jy kan sê: "Ja, dit gaan goed met haar. Sy is ver weg van waar die slegte dinge gebeur het. Wil jy met haar bel en praat?"
Hou dit eenvoudig en op die punt. U kan basiese feite deel, insluitend wat gebeur en waar, maar hou dit kort en vermy grafiese besonderhede. Gebruik woorde wat u kind sal verstaan ​​- sê "hartseer" in teenstelling met "tragies" - maar vermy te vaag. U kan sê: ''n Slegte persoon het 'n winkel met 'n geweer binnegekom en sommige kliënte seergemaak. Die polisie het opgedaag en gehelp om baie mense veilig te hou.'
As u kind wil weet waarom dit gebeur het, sê u miskien, "Ek weet nie waarom dit gebeur het nie. Miskien was die persoon wat dit gedoen het uiters kwaad, en hy het dit op ander mense uitgehaal."
Wees eerlik, maar pas u antwoord aan by u kind se ouderdom. Dit kan aanloklik wees om u kind se vrese met leuens te besweer, maar vertel die waarheid op 'n ouderdomsgepaste manier.
As u kleuter byvoorbeeld vra of dieselfde gewelddadige gebeurtenis kan plaasvind waar u woon, kan u sê: 'Ek dink nie dit sal hier gebeur nie' en herhaal dat baie mense haar help om haar elke dag veilig te hou.
By 'n laerskoolleerling wil u miskien eerlik wees dat dit in u gemeenskap kan gebeur, maar beklemtoon hoe onwaarskynlik dit is en help om dit in perspektief te plaas: 'Hierdie soort dinge gebeur nie baie gereeld nie - daarom maak hulle dit die nuus wanneer hulle dit doen. ' Noem weer veiligheidsmaatreëls, soos geslote deure of sekuriteitskameras in die skool.
Valideer u kind se gevoelens. Vra of u kind vrae het. Dit wys haar dat jy respekteer wat sy dink en voel. Hou u antwoorde eerlik, maar kort.
Kleuters kan hul vrees kommunikeer deur te speel, te teken of op te tree (verhoogde tantrums, verset of klierigheid). Kinders op skoolgaande ouderdom gebruik tipies 'n kombinasie van praat en speel.
Laat u kind weet dat dit natuurlik is om verskillende emosies te voel, soos vrees. Moedig haar aan om jou te vertel hoe sy voel. U kan dit modelleer deur haar te vertel dat u hartseer voel oor wat gebeur het. Kuns of rolspel kan 'n goeie manier wees vir kinders om emosies uit te druk wat moeilik is om woorde uit te voer.
Pasop vir nuwe vrese. U kind se behoefte aan gerusstelling kan strek tot die nuus oor die gebeurtenis. Nuwe nagrus, soos monsters of duisternis, kan opduik, of u kind kan bang wees vir vreemdelinge of ander onbekendes. Stel u kind gerus: "Daar is geen monsters onder u bed nie. Laat ons saam kyk." U kind wil net weet dat sy vanaand veilig in haar eie bed sal wees.
As u kind vrae vra oor die dood, kan u dit as springplank gebruik om daaroor te praat, maar haar onderliggende kommer is: 'Is ek veilig?' Vertrou haar weer dat sy nie in gevaar is nie en dat u en die res van die gesin ook veilig is.
Wat kan ek nog doen om my kind te help?
Bied troos. Omhels jou kind, speel sy gunsteling speletjie, of maak 'n goeie boek.
Bly by die roetines. Na 'n eng gebeurtenis, kan u versoek word om u kind te oorbeskerm. Maar 'n gevoel van normaliteit sal u kind meer veilig laat voel. Neem u kind skool toe of dagsorg, as dit u roetine is, en gaan voort na plekke soos die park, sportoefeninge en klasse.
Wees op die uitkyk vir veranderinge. Kyk onder "Tekens dat u kind nie goed gaan nie".
Moet ek my jong kind teen die nuus beskerm?
Ja. Jong kinders sukkel om tussen fantasie en werklikheid te onderskei. Sommige kinders dink dat 'n gebeurtenis weer plaasvind elke keer as hulle dit sien. Die beste strategie is om te voorkom dat u jong kind soveel moontlik aan gewelddadige inhoud - die nuus, TV-reekse of films - blootgestel word.
Moenie na die nuus kyk of luister nie, of 'n gewelddadige gebeurtenis met ander volwassenes bespreek as u kleuter- of skoolgaande kind binne die afstand is nie. Hou koerante of tydskrifte met grafiese beelde buite bereik, en moenie die nuus op enige toestel dophou as u kind naby is nie.
As u kind alreeds bewus is van die voorval, kan dit nuttig wees om dekking wat op jonger mense gerig is saam te kyk en dan saam te kyk. Op hierdie manier kan u voorberei om haar vrae te beantwoord en haar te help om die inligting te verwerk. PBS Kids is 'n goeie bron vir kindervriendelike inligting.
Die American Academy of Pediatrics (AAP) beveel aan dat alle skerms afgeskakel word by kinders jonger as 18 maande, 'n baie beperkte tyd vir ouer kleuters en 'n uur se skermtyd per dag vir kinders 2 en ouer.
Tekens dat u kind nie goed gaan nie
Die AAP raai ouers aan om na die volgende nie-verbale tekens te let dat hul kind nie goed sal kan gaan na die nuus van 'n tragiese gebeurtenis nie:
Slaapprobleme: U kind is bang om te slaap, slegte drome te hê of om wakker te word.
Fisiese klagtes: U kind kan kla van hoofpyn, maagpyn of moegheid. Sy aptyt kan toeneem of afneem.
Veranderings in gedrag: U kind kan regruk en meer onvolwasse optree, byvoorbeeld om te huil of terug te val in potjietraining, of veeleisend en klierig te raak.
Emosionele probleme: U kind kan depressief, angstig, bang of hartseer voel. Ander tekens kan prikkelbaarheid, sosiale onttrekking of obsessiewe spel wees, soos om telkens 'n traumatiese gebeurtenis uit te voer.
As u kind probleme ondervind om dit te hanteer, praat dan met sy onderwysers en skoolvoorligting, as daar een beskikbaar is. As u ondanks u pogings om sy vrese te kalmeer steeds bekommerd is, of u kind aanhou om enige van die bogenoemde tekens vir 'n paar dae aan te toon, praat dan met sy dokter of 'n geestesgesondheidswerker.
Hulpbronne om met kinders te gesels oor geweld van die American Academy of Child and Adolescent Psychiatry