Inligting en vrae oor Keeshond-honde rasse - Rasse
Die Keeshond word al eeue geteel as die ideale gesinsmaat en waghond. Hulle wonderlike voorkoms en gevoel van lojaliteit het hulle 'n aantreklike ras regoor die wêreld gemaak. Hulle natuurlike neigings is van so 'n aard dat daar geen spesiale opleiding nodig is vir 'n Keeshond om as 'n waghond vir sy huis op te tree nie, en dit teen indringers te beskerm.
Die Kees stam uit dieselfde arktiese stamme wat die Samoyed, Spitz en die Noorse Elkhound voortgebring het.
Die korrekte uitspraak van die rasnaam is caze-hawnd, maar die veramerikaniseerde keys-hawnd is ook aanvaarbaar. Die meeste Kees-liefhebbers sal egter ineenkrimp as u die laaste lettergreep verkeerdelik as 'hond' uitspreek, of spel. Die meervoud van Keeshond is Keeshonden, die 'en' einde beteken meervoud in Nederlands.
'N Keeshond is die gelukkigste by mense en aanvaar gewillig enige vreemdeling wat sy eienaars aanvaar.
Die Keeshond word erken onder die volgende kennelklubs: AKC, UKC, KCGB, CKC en ANKC.
Die amptelike AKC-standaard vir die Keeshond is op 12 Julie 1949 deur die AKC goedgekeur. Dit is nie hierby ingesluit nie weens kopieregkwessies, maar u kan 'n eksemplaar aan die nasionale rasklub of die AKC skryf.
Die Keeshond is 'n baie ou ras en daar bestaan ​​min twyfel dat die feit dat dit nooit bedoel was om diere te jag, dood te maak of misdadigers aan te val nie, die sagmoedigheid en toewyding daarvan is nie. In die 17de en 18de eeu is Keeshonden gebruik as waghonde, gelukmaats en ongediertebeheerders op rivierbote, plase en vaartuie.
Hulle het bekend gestaan ​​as Wolfspitz (Duitsland), Chiens Loup (Frankryk), Lupini (Italië) en Keeshonden (Holland). Gedurende die 1700's, in Holland, het Cornelius 'Kees' de Gyzelaar, 'n leier in die Nederlandse Patriot-opstand teen die regerende Huis van Oranje, een van hierdie honde as sy konstante metgesel gehou.
Die Keeshond het die simbool van die Patriot Party geword. Dit is die basis vir die rasnaam as 'Kees 'dog', wat in Nederlands 'Kees hund' sou wees. Die Patriots is egter verslaan, en baie Keeshonden is vernietig om enige verband met die mislukte rebelleparty te ontken.
Die enigste Kees wat oorgebly het, was 'n paar op vaartuie en plase. Die ras is eers byna 'n eeu later herleef deur barones van Hardenbroek en mej. J. D. Van der Blom. Gedurende die laat 1800's het Keeshonden in Engeland verskyn onder die name van 'jakkalshonde', 'oorgewig Pomeranians' en 'Dutch Barge Dogs'.
Hierdie Britse hond was die nageslag van die Duitse Wolfspitz, gekruis met 'n persentasie Nederlandse invoer. Na die draai van die 20ste eeu het mevrou Wingfield Digby en mev Alice Gatacre groot belangstelling in Engeland gewek en in 1926 is 'n Engelse rasseklub gestig met 'Keeshond' as die amptelike naam.
Met seldsame uitsonderings is die Kees in die Verenigde State van Amerika afkomstig van Britse teling.
Die eerste Amerikaanse werpsel is in 1929 geteel deur Carl Hinderer van Baltimore, MD. Die eerste Keeshond is in 1930 by die American Kennel Club in die Non-Sporting Group geregistreer. Die Keeshond Club of America, soos dit later genoem is, is in 1935 georganiseer.
Mev. Virginia Ruttkay was 'n baanbreker in die Keeshond-teling in die Oos-VSA en het haar kennel in 1946 gestig. Mnr. En mev. Porter Washington van Kalifornië het hul eerste Keeshond in 1932 gekoop, wat 'n basisvoorraad vir baie suksesvolle Wes-Amerikaanse kennels gelewer het.
Jas en versorging
Die Keeshond is 'n dubbelbedekte ras. Hierdie jas bestaan ​​uit 'n wollerige onderlaag en langer beskermhare. Twee keer per jaar "blaas" Keeshonden hul onderjasse, dit wil sê dat hulle hul onderjasse heeltemal afskud. Dit is 'n baie intense vergietingsperiode wat van begin tot einde tot drie weke kan duur.
Die goeie nuus is dat dit net twee keer per jaar gebeur. Die res van die tyd is Keeshonden relatief vry gestort (in teenstelling met gladde rasse). Die slegte nuus is dat die vergietingsperiode nogal deurmekaar kan wees. Die hare kom in groot en klein polle uit. Baie stofsuig en borsel is in orde.
Die Keeshond is 'n baie skoon en relatief reukvrye hond. Dit is geneig om homself skoon te maak soos 'n kat. Selfs wanneer 'n Keeshond bedek is met modder, sal hy homself skoonmaak. Badbehoeftes is minimaal; deeglike borsels en / of 'droë baddens' met 'n mengsel van mieliestysel en babapoeier is dikwels voldoende.
'N Volledige bad is miskien nie meer as een keer per jaar nodig of as die hond natuurlik vuil is nie. Witende sjampoe bring die 'helderheid' van die jas na vore.
Behalwe gedurende die seisoen, het die Keeshond relatief min versorging nodig. Daaglikse borselwerk is ideaal, maar twee of drie keer per week is voldoende; die borselwerk moet deeglik wees om deur die buitenste laag te dring en enige los onderlaag te verwyder. 'N Lang penseel, 'n gladder borsel en moontlik 'n hark is noodsaaklike versorgingsinstrumente.
Die snybehoeftes is minimaal, en as dit gedoen word, moet dit gedoen word sodat dit natuurlik en ongesny lyk. Die lyfjas moet nooit geknip of geknip word nie, behalwe om mediese redes. Hulle naels moet gereeld nagegaan en geknip word.
Knip NOOIT 'n Keeshond vir die somer nie. Nadat die onderlaag 'uitgeblaas' is, bied die buitenste laag isolasie teen die hitte en beskerming teen die son. Blootgestelde vel is baie sensitief vir die son en sal baie maklik sonbrand; dit kan lei tot velkanker.
Gereelde versorging en voortdurende toegang tot koel water is veral belangrik in die somer, veral in warmer klimate.
Die tipiese Keeshond het 'n uitgaande persoonlikheid. Dit is uiterlik liefdevol met sy familie en sal vreemdelinge maklik aanvaar sodra die eienaar geen besorgdheid getoon het oor die vreemdeling se teenwoordigheid nie. Die Keeshond is 'n uitstekende waghond, dit wil sê 'n ernstige waarskuwing blaf wanneer 'n vreemdeling die huishouding of een van sy lede nader.
Die Keeshond byt egter selde en is dus nie 'n goeie waghond nie. Die Keeshond is 'n baie opleibare ras, maar het 'n ondeunde streep wat dikwels 'n verleentheid vir die eienaar tot gevolg het.
Sommige Kees het baie goed gevaar in gehoorsaamheidskompetisies, maar die meeste afrigters sal u vertel van die 'grappies' wat hul honde in die ring getrek het.
Keeshonden is van nature vriendelik vir mense en ander honde. Hul eis vir liefde is matig tot hoog. Die pakgeoriënteerde aard van die Keeshond beteken dat hulle beter vaar as hulle in die gesin opgeneem word (vanuit hul oogpunt) as hulle alleen buite gelaat word.
Soos hulle Noordelike afkoms betaam, kan hulle dit geniet om buite tydperke deur te bring - veral tydens koue weer - maar hul 'plek' moet binne in die res wees.
Die Keeshond staan ​​bekend as die 'Smiling Dutchman', wat dikwels as 'n gekrulde lip of onderdanige grynslag vertoon word. Sekere rasse is geneig tot hierdie gedrag, die Keeshond is een daarvan. Die grynslag is 'n teken van onderwerping en word dikwels gebruik as 'n groet vir mense vir wie die hond veral lief is.
Blaf, praat en huil
Keeshonden blaf en praat, alhoewel hulle gewoonlik nie huil nie. Die waarskuwingstoon van 'n Keeshond-blaf 'op die wag' sal u waarsku dat 'n vreemdeling naby is. Sommige Keeshonden is meer gereeld blafers en moet met 'n 'stil' opdrag reggestel word. Selde is 'n Keeshond 'n oorlasbarker.
Die Keeshond kan ook 'praat' met 'n sagte 'aroo' of 'woo-woo' geluid soortgelyk aan die Malamute en Samoyed.
As u u hondjie gaan haal, moet u teler u vertel wat die hondjie geëet het, asook 'n aanbeveling oor die beste kos- en voedingsfrekwensie in die toekoms. U moet probeer om die hondjie se dieet te volg wanneer u hom so goed as moontlik by die teler afhaal totdat die hondjie in sy nuwe omgewing gevestig is.
Dan kan u die dieet geleidelik verander volgens u voorkeure. Skielike veranderinge in die dieet kan die spysverteringstelsel van die hondjie ernstig ontwrig en maagnood veroorsaak.
Wat die tipe en 'handelsmerk' van hondekos betref, lewer elke erkende hondekosvervaardiger basies 'n hondekos wat voldoende is om 'n hond gesond te hou. Die eersteklas handelsmerke hondekos het egter die voordeel dat 'n mens die hond minder kan voer en steeds baie goeie voeding kan kry.
Daarbenewens is die stoelganggrootte en die hoeveelheid gewoonlik minder as die premium hondekos. Maak seker dat u die voedings-, handelsmerk- en soorte kos gereeld kies om aan u hond se behoeftes te voldoen. Vir skou of aktiewe Kees is iets gelykstaande aan 'n Science Diet Performance of Eukanuba in orde. Vir Kees wat gaan stap en stap, is 'n onderhoudsformule gewoonlik die beste. Raadpleeg u teler en veearts vir advies.
Keeshonden is die gelukkigste wanneer hulle aan gesinsaktiwiteite kan deelneem. Die beste reëling is dat die hond met vrye wil deur die honddeur in en uit die huis kan kom. As 'n honddeur nie moontlik is nie, is dit ook baie maklik om die hond op te lei om na 'n buitedeur te gaan om uitgelaat te word. Buite moet die hond 'n groot omheinde tuin hê.
Die heining moet sterk en minstens 4 voet lank wees. Keeshonden probeer gewoonlik nie die perke van hul tuin ontsnap nie, maar as hulle vir lang tydperke alleen gelaat word of aan die agtertuin oorgelaat word, kan en sal hulle ongelooflike ontsnapping doen. Hulle is geneig om in warm weer vlak 'muurtjies' te grawe; hulle draai gewoonlik net 'n laag vuil om na die koeler aarde net onder die oppervlak.
Die Keeshond kan buite bly in baie koue weer. U moet egter skuiling bied vir die elemente in die vorm van 'n goeie, stewige huis. 'N Goed geïsoleerde huis met mooi strooi beddegoed is ideaal vir Keeshonden wat die meeste van hul tyd buite deurbring.
Die verhitting van die hondehuis is gewoonlik nie nodig nie. Daar moet beklemtoon word dat dit altyd minderwaardig is om 'n Keeshond buite te laat as om by die gesin te wees. Weereens kan probleme ontwikkel namate die hond verveeld raak.
Die opleiding van Keeshonden, soos enige Noord-ras, kan 'n uitdaging wees. Anders as ander Noord-rasse, is die Keeshond egter nie naastenby so koppig soos slim nie. Wanneer u 'n Kees oefen, sal dit gewoonlik poog om dinge te 'opmaak' soos dit aangaan om gehoorsaamheid interessanter te maak.
Alhoewel die hond gewoonlik baie tevrede is met sy pogings, kan die eienaar heeltemal aan die einde wees. Om Keeshonden op te lei, benodig u eers 'n sin vir humor.
Die Keeshond, as ras, is relatief vry van spesifieke rasverwante mediese probleme. Die volgende toestande kom gereeld voor in Keeshonden verkry deur 'n gesiene teler, maar is soms in die ras aanwesig.
Dit is 'n genetiese afwyking wat sommige Keeshonden beïnvloed: die aandeel van 'troeteldierwinkel' of 'agtertuin geteelde' Kees met hierdie toestand is aansienlik groter as Kees verkry van 'n gerekende teler. Eenvoudig gestel, heupdisplasie is 'n vervorming in die heupgewrig. Die kop van die femur sit nie stewig in die asetabulum nie.
Die gewrig het nie digtheid nie, en die toestand lei tot 'n pynlike en dikwels aftakelende lewe vir die hond. Heupdisplasie word beskou as 'n matige oorerflike toestand. Bekende telers sal broeipare OFA (Orthopedic Foundation for Animals) laat vaar voordat hulle teel.
OFA-sertifisering kan slegs verleen word nadat 'n hond ouer as 24 maande is. Verantwoordelike teling deur Keeshond-telers het gelei tot 'n geweldige afname in die voorkoms van heupdisplasie in die ras.
Subluxasie van die Patella
'Geglipte knieë' beteken eenvoudig die gly van die knieskyf op die agterpote. Hierdie toestand, hetsy oorerflik of deur trauma veroorsaak, kan tydens 'n ondersoek deur 'n veearts geïdentifiseer word. Patellêre subluksasie kan reggestel word deur 'n operasie, maar omdat dit oorerflik is (tensy dit deur 'n besering veroorsaak word), word dit nie aanbeveel dat honde met hierdie toestand geteel word nie.
'N Erflike afwyking wat in sommige Keeshonden voorkom, is die siekte van Von Willebrand (in wese hemofilie), 'n bloedplaatjieversteuring wat lei tot ligte tot matige erge bloeding en lang bloedingstyd. Noukeurige stamboomontleding en bloedtoetse het die voorkoms van hierdie siekte deur betroubare telers verminder.
Keeshonden is onderhewig aan hipotireose en allergiese velsiektes, wat albei dikwels behandel kan word. Soms is velsiektes die gevolg van skildklierdisfunksie. Huidige navorsing dui op teenliggaampies van die moeder as 'n hoofoorsaak van hipotireose.
'N Ongetoetste moeder, as sy deur die siekte geraak word en nie sigbare simptome toon nie, sal teenliggaampies teen die siekte hê. Wanneer die fetus sy eie skildklierweefsel begin ontwikkel, val die teenliggaampies breinweefsel aan. By mense veroorsaak dit verstandelike gestremdheid, maar by honde word vermoedelik gedragsprobleme veroorsaak.
Sodra die fetus begin suig, word addisionele teenliggaampies aan die pasgeborene in die biesmelk oorgedra, wat uiteindelik die skildklier van die ontvanger beskadig. Studies dui aan dat 'n euthiroïed (normaal op medikasie) moeder nie meer teenliggaampies sirkuleer nie, en sodoende normale nageslag voortbring.
As elke wyfie getoets word VOOR broei, kan limfositiese hipotireose in 5-10 geslagte aansienlik verminder. 'N Volledige skildklierpaneel, insluitend T3, T4, gratis T3, gratis T4 en 'n teenliggaamtoets is belangrik. 'N Subkliniese teef toon dalk nie sigbare simptome nie, en slegs 'n bloedtoets kan 'n aangetaste teef bepaal.
Keeshonden is nie so geneig tot epilepsie, 'n neurologiese aanval, soos vroeër nie. Ongelukkig is daar geen toets hiervoor nie. Vra die teler of daar epilepsieprobleme met honde in u Keeshond se stamboom is. Etiese telers sal dit met graagte met u bespreek.
Hoe hanteer Keeshonden die somerhitte?
Soos vir enige hond, het Keeshond 'n voortdurende toevoer van water nodig om die somerhitte die hoof te bied om te drink en van die son af te skaduwee. As die hond binne toegelaat word, sal hy sy eie koel plek vind (waarskynlik op die kombuis- of badkamervloer as dit geteël of linoleumvloer is). Buite sal die hond waarskynlik 'n vlak gat grawe deur 'n laag grond om te draai om tot by die koeler aarde net onder die oppervlak te kom.
Sommige honde hou daarvan om ys by hul water te voeg om dit koel te hou. Sommige geniet ook 'n kinderbad wat in die somer gevul is met water. Die Keeshond gooi baie rokke voor die somer uit sodra die weer begin opwarm, wat hulle ook koel laat hou. Swaar oefening moet in oormatige hitte vermy word.
Curtail oefeningstye moet vroegoggend of net na sononder wees. Sodra die hond aan sy omgewing gewoond is, is hy gewoonlik goed. Knip NOOIT 'n Keeshond vir die somer nie. Blootgestelde vel is baie geneig tot sonbrand, wat kan lei tot velkanker.
Die jas dien ook as 'n isolerende deken van die hitte sowel as die koue. Keeshonden is opvallend aanpasbare diere. 'N Mens moet egter nooit probeer om 'n hond te stoot wat buite sy vermoë is om die hitte die hoof te bied nie. Dit kan rampspoedig wees. 'N Mens moet die soort klimaat waarvoor die hond gewoond is, in gedagte hou en nie na tekens van hittestres soek nie.
Sluit nooit enige hond in 'n motor in direkte sonlig of in die skaduwee vir 'n lang tyd nie, selfs as die vensters effens af is om te ventileer, is die hitte wat deur die hond gegenereer word nog genoeg om hitte-spanning in die somer te veroorsaak.
Hoe lyk dit met kinders?
As gevolg van hul sagte temperament, is die Keeshond 'n baie goeie gesinshond. Die Keeshond is tog geteel om 'n gesinsmaat te wees. Hulle geniet die geselskap van kinders, hoewel gesonde verstand gebruik moet word as 'n hond aan jong kinders voorgestel word.
Keeshonden is oor die algemeen geduldig van aard en sal dit verdra dat jong kinders daaroor vaar, maar daar moet streng toesig gehou word ter wille van die hond sowel as die kind. Met die voorbehoud in gedagte, aangesien Keeshonden baie lief is vir aandag, kom hulle goed met kinders goed saam met goedgemanierde en gesosialiseerde Keeshonden.
Hoe lyk hulle binne 'n huis?
Keeshonden is, behalwe vir die af en toe die aanval van pelsmassa's, 'n uitstekende huishond. Hulle is uiters skoon honde. Hulle is baie seker en op geen manier lomp rondom meubels nie.
Hulle sal dikwels 'n gunsteling slaapplek kies en ure daar vertoef. Dit lyk asof die gunsteling plekke teël- en linoleumvloere in warm weer, sagte kussings of beddens op ander tye is. Die hond kan in die winter trekkerige gebiede soek en moontlik voor koue trekke voor die deure lê.
Hoeveel oefening het hulle nodig, en watter soort?
Die Keeshond benodig nie baie oefening nie, wat die ras 'n uitstekende metgesel vir woonstelle maak. 'N Daaglikse wandeling is vir die meeste Keeshonden voldoende, maar as u' op 'is vir 'n speletjie Frisbee of 'n bal, sal die Keeshond dit graag verplig.
Keeshonden het al aan baie honde-sportsoorte deelgeneem, soos slee, Agility, Flyball, Scent Hurdle Racing, Frisbee en is onlangs erken as 'n ras wat in aanmerking kan kom vir die kuddetitels. Die aktiwiteitsvlak van u Kees hang regtig af van hoeveel u met die hond wil doen.
Skuur hulle baie?
Keeshonden blaas hul onderlaag twee keer per jaar. Hulle vergiet gewoonlik nie die hele jaar soos baie honderasse nie. As hulle wel hul jas blaas, verloor hulle baie hare ('n paar kruideniersakke vol per week).