Hondsparvovirus is aansteeklik en kan oor 'n paar maande oorleef (sommige kenners sê so lank as 2 jaar) in die omgewing, en dit is ook bestand teen baie ontsmettingsmiddels.
Infeksie kan direk plaasvind deur kontak met besmette honde, maar dit word ook versprei deur indirekte kontak met besmette oppervlaktes en voorwerpe. Daar word beraam dat parvovirus dodelik is in 16 tot 48% van die gevalle. Raadpleeg u veearts so gou as moontlik indien u hond tekens van parvovirus toon.
Honde van enige ouderdom kan parvo kry, afhangende van hul inentinggeskiedenis, maar sommige honde is meer vatbaar as ander:
Puppies 6 tot 20 weke oud is die meeste vatbaar (dit neem tyd om die inentingsreeks volledig te beskerm).
Sekere rasse het 'n groter risiko van parvovirus, insluitend Rottweilers, Amerikaanse Pit Bull Terriers, Doberman Pinschers, en Duitse Herders.
Honde onder stres of wat ander intestinale infeksies (insluitende wurms) of ander gesondheidsprobleme kan teen 'n hoër risiko wees.
Tekens en simptome van Parvovirus
As u hond die volgende simptome het, raadpleeg u veearts.
As parvovirus die oorsaak is, is vroeë behandeling noodsaaklik. Algemene tekens van parvovirus sluit in:
Diarree (mag bloedig wees )
Diagnose van Parvovirus
'N Voorlopige diagnose van parvovirus kan gemaak word op grond van ouderdom, inentinggeskiedenis, simptome en fisiese eksamen. Bevestiging van die diagnose is deur die opsporing van die virus in 'n fekale monster via 'n vinnige toetsstel.
Soms word ander toetse soos bloedtoetse aanbeveel.
Behandeling van Parvovirus
Behandeling hang af van die erns van siektes en is daarop gemik om simptome te bestuur totdat die virus sy loop verloop. Vogterapie om dehidrasie te bestry, is uiters belangrik. Medikasie word soms gebruik om braking te verminder. Antibiotika kan gebruik word om sekondêre bakteriële infeksies te beveg, en in baie ernstige gevalle kan bloed of plasma-transfusies gegee word. Hospitalisasie word gewoonlik benodig.
Voorkoming van Parvovirus
Inenting is die beste verdediging teen parvovirus. Jou veearts sal 'n kursus van inentings aanbeveel wat geskik is vir jou hond. By puppies word die eerste entstof gewoonlik ongeveer 6-8 weke oud, en elke 4 weke herhaal tot 16 tot 20 weke oud, met jaarlikse entstowwe daarna.
Totdat die hondjies hul laaste inenting gehad het, is dit versigtig om versigtig te wees oor hul blootstelling aan ander honde en plekke waar honde gereeld ontbinde (bv. Hondeparke) om blootstelling soveel as moontlik te voorkom.
Omdat die virus so lank oorleef, as jy 'n hond met parvovirus in jou huis gehad het, moet jy versigtig wees om 'n nuwe hondjie of nie-gevaccineerde hond vir ten minste 6 maande in te stel (moontlik langer). Bespreek die risiko's met jou veearts.
Huishoudelike sorg en ontsmetting
'N Hond met parvovirus moet geïsoleer word van ander honde, veral hondjies. 'N besmette hond kan die virus vir 3 weke of meer wegdoen nadat hy siek was (hou jou hond tuis in hierdie tyd om te verhoed dat die virus aan ander honde versprei word).
Parvovirus is bestand teen baie ontsmettingsmiddels. 'N oplossing van een deel bleikmiddel tot 30 dele water is effektief, maar kan slegs op bleikmiddel-veilige items gebruik word. Ander ontsmettingsmiddels wat as effektief teen parvovirus gemerk is, kan ook gebruik word en kan deur u veearts beskikbaar wees. Aangesien die virus egter moeilik is om heeltemal uit te skakel (veral in die tuin), is dit belangrik om jou veearts se advies te volg om 'n nuwe hond in die huis te bring, selfs nadat dit deeglik ontsmet is.
Let wel: hierdie artikel is slegs bedoel vir inligtingsdoeleindes. As u troeteldier enige tekens van siekte toon, raadpleeg asseblief 'n veearts so gou as moontlik.