Boere-Oorlog - Stormfront
05-16-2005, 11:07 AM #1
Vriende - sal almal wat n unieke storie van sy ouma of oupa of familie - oor iets in die Boere-Oorlog - dit aan my pm asb.
Last edited by Voortrekker; 05-17-2005 at 10:10 AM.
05-18-2005, 05:22 PM #2
Ek het hierdie stuk 'n tyd gelede al gekry. Dit was geskryf deur 'n mediese dokter...
ONS hoor en lees gereeld van die herdenking van die Engelse Oorlog (1899-1902) wat ophande is.
Dit is die oorlog wat die Britte dekades na sy verloop aanhoudend probeer doop het tot "the last of the gentlemen's wars".
As mediese dokter wil ek graag 'n paar dinge oor die oorlog van die meer ingeligtes vra.
As ek dit nie mis het nie, kan oor die militêre sy van die oorlog gesê word dat dit hoofsaaklik in twee fases geskied het: die konvensionele oorlog tussen twee lëers op die slagveld, gevolg deur die onkonvensionele fase, waarin die Boeremagte in kleiner eenhede verdeel is om die veel groter Britse oormag op alle fronte te teister.
Lord Roberts, opperbevelhebber van die Britse leer, bereik na sy triomfantelike opmars deur die Vrystaat, Pretoria middel 1900 en verklaar dat die oorlog gewonne is.
Maar, hy moes tot sy spyt uitvind dat die landelik-georiënteerde Boere nie erkenning wou gee aan die Britse verowering van stede nie. Die Boere wou nie vir sy vrede teken nie.
Die tweede fase van die oorlog het begin en Brittanje kon nie 'n lang uitgerekte guerrilla-stryd geldelik oorleef nie.
Horatio Herbert Kitchener se hulp word ingeroep. Toe Roberts in 1901 vertrek en Kitchener by hom oorneem, was die verskroeide aarde-beleid in volle gang.
Kitchener neem Boervroue en kinders na konsentrasiekampe om hulle te "beskerm" teen Swartes wat hulle op die afgebrande plase sou vermoor en om hulle van "goeie" kos en water te voorsien. Hy doop die kampe "refugee camps".
Maar die meeste van die swartes wat glo die Boervroue en -kinders sou "vermoor", beland self in konsentrasiekampe.
Hier word hulle as "Kaffirs" behandel. Onlangse navorsing bring hemelhoë sterftesyfers in die Swart "refugee camps" aan die lig.
Kitchener van Khartoem het jarelange ondervinding gehad van veldtogte in Egipte en die Soedan. Die lande het warm somers met hoofsaaklik somer-reenval, net soos Transvaal en die Vrystaat.
Teen 1900 was Brittanje toegerus met die beste wetenskaplik-tegnologiese en mediese kennis ter wêreld.
Die Duitser dr. Robert Koch het reeds die kiem wat Asiatiese cholera veroorsaak, 17 jaar tevore ontdek. Die dodelike cholera-kiem versprei soos veldbrand in plekke waar mense dig saamgetrek word. Riool besmet water, veral na reënbuie, en in warm weer gedy die cholera-kiem.
Koch had behoorlike sorg met menslike riool in dig bevolkte gebiede; die kook van drinkwater; en die isolering van mense met diarree en braking voorgeskryf.
In minder as twee jaar sterf 27 000 vroue en kinders in konsentrasiekampe. Sou hierdie groot, epidemiese sterftesyfer nie die hoofoorsaak word van die Boeremagte se moedelose oorgawe van 31 Mei 1902 nie?
Die oorgrote meerderheid konsentrasiekamp-sterftes het veral in die warm somermaande van September 1900 tot April 1902 plaasgevind. Die grootste vrees van Europa sedert die Middeleeue tot 1900 was juis epidemiese siektes. Pokke en pes (die Swart Dood), was baie meer gevrees as oorlog.
Sou 'n hoogs ontwikkelde en ingeligte nasie soos die Britte van 1900 nie die gevaar van cholera en gastro-enteritis besef het nie? Sou Roberts en veral Kitchener nie die geweldige potensiaal kon insien van cholera as 'n biologiese atoombom nie?
Die twee se ervaring van Indië en Noord-Afrika sou inderdaad sterk dui op die soort van kennis:
Indien die Britte willens en wetens biologiese oorlogvoering gebruik het in die konsentrasiekampe, sou dit sonder teëspraak vandag aanvaar kan word dat hulle oorlogsmisdadigers op 'n groot skaal was.
Dan sou 'n mens nie meer van konsentrasiekamp-sterftes wou praat nie, maar dit veel eerder konsentrasiekamp-moorde wou noem.
Maar, oorlogsoorwinnaars word nie veroordeel nie – hulle vel oordeel oor die wat oorwin word.
Dus het die Engelse nooit in die beskuldigdebank beland soos die Nazi's na die Tweede Wêreldoorlog nie. Die geleentheid was nooit daar nie. Dit sou baat indien 'n span toegewyde geskiedenisnavorsers kan ingaan op vrae soos:
Is daar in Britse argiewe voor 1900 enige verwysing na beheer en voorkoming van cholera waar die Britse leer geopereer het?
Is drinkwater in Britse militêre kampe gekook in of voor die oorlog?
Is rioolgate in daardie tyd gegrawe waar 'n Britse leer 'n tyd lank snags vertoef het?
Indien die Britse manskappe diarree en braking opgedoen het, is hulle geïsoleer van die res?
Is daar iewers in Britse militêre argiewe enige verwysing dat plan C of faktor C (vir cholera) suksesvol verloop het in 1901 en 1902?
Het die Britte in Indië, Egipte of die Soedan kennis gemaak met cholera en gastro-enteritis voor 1899?
Was Roberts of Kitchener betrokke by die ondervinding?
Sou Britse militêre dokters van 1902 toestande omtrent cholera en gastro-enteritis teruggerapporteer het na Brittanje?
Is hierdie dokters in konsentrasiekampe gebruik en watter voorsorgmaatreëls het hulle aanbeveel?
Is hulle aanbevelings deur die militêre bevelvoerders in die kampe toegepas?
Hoekom wil dit voorkom asof die Britse leer doelbewus alle vreemde ambulans-korpse soos by die Duitsers, Belge, Hollanders en selfs Russe uit Transvaal en die Vrystaat verbied het nadat die.konvensionele fase van die oorlog verby was en die konsentrasiekampe ingestel is?
Sulke mense met mediese kennis sou gou geprotesteer het teen die haglike toestande en die hemelhoë sterftesyfers in die kampe.
Dit lyk dus of die Britte hulle doelbewus nie daar wou hê om te protesteer of te help met voorkomingsmaatreëls nie.
Wou die Engelse die hekke toesluit vir die slagting wat nog voorgelê het?