Browsing food & drink within 10 miles of Ivinghoe
Cromer Pier, Cromer, Norfolk, NR27 9HE (0 miles, 1 km)
Beechwood Hotel, 20 Cromer Road, North Walsham, Norfolk, NR28 0HD (8 miles, 14 km)
The Gangway, East Promenade, Cromer, Norfolk, NR27 9ET (0 miles, 1 km)
7-11 Co-operative Street, Sheringham, Norfolk, NR26 8DX (3 miles, 6 km) Hoe het ek Nomadiese Matt geword - Reisverhale - 2020
Ek sny my reis in Australië en Nieu-Seeland kort.
Dit was 2008, en ek was al 18 maande op reis. Ek was net siek van reis. Ek was moeg om mense te ontmoet, moeg om rond te beweeg, moeg om dieselfde gesprekke oor en oor te hê. So het ek eendag in Brisbane besluit dat dit tyd was om huis toe te gaan. Ek het my vlug na Nieu-Seeland gesoek en was die volgende week tuis gebind.
Twee weke later wou ek terug in Nieu-Seeland wees.
Die warm gloei van die huis was afgedraai. Ek was lusteloos. Dit was winter. Ek het geen werk gehad nie, geen idee wat om te doen nie. En die lewe terug by die huis was dieselfde as wat ek dit verlaat het.
Ek het gedink om terug te gaan na onderrig of iets met hernieubare energie te doen. Maar vir die onmiddellike toekoms het ek 'n werk nodig gehad. Gelukkig het my neef 'n tydelike agentskap gehad en het ek iets vir 'n vrou bedek terwyl sy op kraamverlof was.
My werk was eenvoudig. Dit was niks wat 'n aap kon doen nie. Ek wou nie belangrike take na 'n tempie aflewer nie, maar hulle het my beantwoord en geroep. Dit was ongelooflik saai. Ek het elke dag op Facebook deurgebring.
Daardie stilstand het my toegelaat om twee dinge te besef:
Eerstens het die lewe glad nie verander nie. Vriende, familie, Boston - dit het alles in stase gebly terwyl ek weg was. Ek het verander, maar die wêreld om my het nie gehad nie. Dit was ontstellend. En daar was niemand wat ek geweet het wat verband hou met wat ek gevoel het nie.
Tweedens, ek het geweet ek wou nie leer nie. Ek wou nie in besigheid werk nie. Ek wou nooit weer 'n hokkie sien nie. En al die stilstand op Facebook laat my dink aan my toekoms. Wat sal ek doen? Waaroor was ek passievol?
Wel, ek het geweet ek wou uit die hok kom, en ek het geweet ek het lief gehad om te reis. Ek wou 'n werk hê wat my sou laat doen. "Miskien moet ek 'n reisskrywer word," het ek gedink. "Ek is seker dat die skryf van reisgidse redelik koel sal wees en Dit sal my uit die huis kry! "Dit het perfek geklink.
Maar hoe sal ek begin? Ek het geen idee gehad nie. Ek het geen gevestigde skryfwerk of enige ervaring gehad nie. Om die Gen Y-er te wees wat ek is, het ek gedink, die internet kan hierdie probleem oplos. Ek sal 'n webwerf skep, skryf vir 'n paar ander webwerwe, en dan kan ek aan Eensame planeet wanneer ek 'n bietjie ervaring het. Dit was 'n dwaasbeheerde plan. Almal het 'n webwerf hierdie dae anyways.
So het ek hierdie webwerf begin. Ek is geskeur tussen twee name: nomadicmatt.com of mattdoestheworld.com. Polling my vriende, hulle het gesê om te gaan met nomadicmatt, as die ander klink te seksueel. Hulle het 'n goeie keuse gemaak. (Toe het ek geen gedagte aan 'n handelsmerk gegee nie.)
In die begin was dit 'n eenvoudige webwerf. Ek het 'n paar vriende leer my basiese HTML, en my webwerf lyk soos volg:
Baie verskriklik, huh? Dit is soos 'n slegte Windows-lessenaar. En dit was 'n ware pyn om alles te hand-kode, maar dit het my gehelp om HTML te leer, 'n vaardigheid wat oor die jare baie handig gewees het. Daarbenewens was my oorspronklike poste kort, swak geskryf, en soort van oral. Hulle was net vreeslik. (Ek het eintlik terug gegaan en hulle redigeer om hulle beter en meer gedetailleerd te maak.)
Ek dink dit is maklik om terug te kyk en te dink, Wat die hel het ek gedink ?! Maar as jy net begin het, dink jy alles wat jy skryf, is genie. Jy vind eenvoudig jou pad. Wat werk? Wat nie? Wat is jou stem? Wat is jou boodskap?
Oor die volgende paar maande het ek geskryf Matador, Vagabondish, en Hotel Club en gas-opgelaai op 'n paar ander webwerwe. Ek het verkeer gebou en nuwe lesers gekry. Ek het dit alles uitgevind. Binnekort het ek gedink ek sal reisgids skryf. My naam sal wees Eensame planeet, en alles sou reg wees met die heelal.
Behalwe dat dit nooit gebeur het nie. Ek het lank, lank, lang ure voor my rekenaar (ek dink ek nog steeds) aangeteken, probeer om blootstelling en lesers te kry. Ek het daaraan gehou, maar ek het gereeld gevoel dat ek nie oral kon kom nie. Na agt maande was ek nie nader aan sukses as toe ek begin het nie.
Toe het iemand my eendag $ 100 USD aangebied om 'n teksskakel by te voeg. Ek het dit gevat. Ek het die geld nodig gehad. Toe het ek 'n paar maande later meer aanbiedings gekry. Dan meer bied. Teen die einde van 2008 het ek 'n bestendige $ 1,000 per maand vanaf my webwerf gemaak deur middel van teksskakels en Adsense.
Rondom dieselfde tyd het ek begin om meer blootstelling in tradisionele media en aanlynkringe te kry. Ek het 'n paar groot gasposte gehad. My soekverkeer het opgegaan. Ek het meer lesers gekry. Dit was asof die sneeubal wat ek op die heuwel probeer afstoot skielik opgestaan ​​het en self begin het. Die sterre was aanpas en dinge het gebeur.
Maar hulle wou nie vir my 'n reisboekskrywer word nie. Nee, "Matt Kepnes, Lonely Planet skrywer" was stadig morphing in "Nomadic Matt, begroting reis blogger."
Ek het al lank lank drome van reisgids gehad, alhoewel, selfs ná die sukses van my eerste e-boek. Maar toe ek na my eerste reiskonferensie gegaan het en almal my 'Nomadic Matt' genoem het, het ek besef dat dit was wat ek was en wat ek bedoel was om te doen. Ek het op een reis begin, maar êrens heeltemal anders geëindig. Ek kon nie gelukkiger wees nie.
Om Robert Frost aan te haal:
Twee paaie het in 'n bos gediversifiseer en ek-
En dit het al die verskil gemaak.
Kyk die video: Suspense: The Bride Vanishes Till Death Do Us Part Two Sharp Knives (April 2020).
Copyright 2020 \ none \ Hoe het ek Nomadiese Matt geword