Vaughan Cruickshank en Abbey MacDonald, Universiteit van Tasmanië
Ons is vinnig besig om die einde van die somervakansie te bereik en baie onderwysers wys hul aandag aan die voorbereiding vir die begin van die skooljaar. Baie van die onderwysers wat hul loopbane in 2017 begin het, sal nie terugkeer na die klaskamer in 2018 nie. In werklikheid, oor 40% van onderwysers verlaat die beroep binne die eerste vyf jaar. Baie van die wat oorbly, is oor voel uitgebrand, nie ondersteun en onderwaardeer nie in hul werk.
Kommentators het voorgestel dat hulle leer van lande met beter PISA-uitslae, soos Finland. Hulle stel ook voor toenemende onderwyser betaal kan die gehalte en status van onderwysers verbeter, en lei tot groter behoud van onderwysers.
Daar is bewyse om hierdie voorstelle te ondersteun. As ons na Finland kyk waar onderwys baie hoër is, word dit waarskynlik bygedra tot die feit dat alle onderwysers Meestersgrade behou. Om soortgelyke kwalifikasievereistes te hê, kan 'n opsie vir Australië wees.
Daarbenewens het die status van 'n beroep is gekoppel aan die salarisse wat dit bied. Dit kan dus aangevoer word dat opvoeders betaal kan word, kan die status van onderwysberoep tot gevolg hê. Maar dit kan ook mense vir die verkeerde redes lok.
Hierdie opsies kan bydra tot 'n beter status vir die onderwysberoep, maar dit is onwaarskynlik dat dit vinnige regstellings sal wees. Ons onderwysers werk in baie verskillende kontekste aan hul Finse eweknieë.
Ook, navorsing vertel ons onderwysers betree nie die beroep vir betaling nie. Hulle is intrinsiek gemotiveerd om 'n positiewe verskil in kinders se lewens te maak. Ons stel beter erkenning voor en erkenning van die positiewe impak wat onderwysers in hul studente se lewens het, kan lei tot minder onderwysers wat die beroep verlaat.
Positiewe uitbeeldings van onderwysers
Ons onlangse navorsing is veroorsaak deur die verdwyning van 'n onlangs afgetrede onderwyser in die suide van Tasmanië, in Oktober 2017. Die media aandag Bruce Fairfax se verdwyning het gelok, 'n prentjie van 'n onderwyser wat in die loop van sy onderwysloopbaan van vier dekades universeel aanbid is deur die talle personeel en studente wat hom ontmoet het.
In teenstelling, media diskoers oor onderwysers is dikwels negatief en neig om alle vorme van mislukkings aan skole en onderwysers toe te skryf. Die uitbeeldings van Bruce het 'n vertelling van dankbaarheid en waardering in hul sentrum gehou. Mense het concrete maniere gedeel wat hy as onderwyser positief beïnvloed het. Dit het daartoe gelei dat ons dink oor die mate waarin Bruce gedurende sy leeftyd van hierdie dankbaarheid bewus was en hoe dit tot sy werkstevredenheid, sukses en langlewendheid as 'n onlangs afgetrede loopbaanonderwyser kon bydra.
navorsing in Engeland en Noorweë het kennis geneem van werkbevrediging is noodsaaklik vir onderwyserretensie. In teenstelling, Australies navorsing stel voor dat baie onderwysers ontevrede of ontnugter geword het met hul werk.
As onderwysers bewus is van die positiewe invloed wat hulle op hul studente en kollegas het, kan hulle hoër vlakke van veerkragtigheid en werksbevrediging hê. Hulle kan dan beter geposisioneer word om die baie uitdagings wat hulle ondervind, te weerstaan ​​en in die onderwysprofessie voort te gaan. Dus, hoe kan ons dankbaarheid vir en vir ons onderwysers beter kommunikeer?
Dankbaarheid in die onderwys
navorsing tot dankbaarheid in die onderwys dui daarop dat dit die beste uitgespreek word, of deur waardering, aktiewe verhoudingsgebou en houding te wys.
Waardering kan uitgespreek word deur opregte komplimente en dankie te gee vir spesifieke dinge wat jy geleer, uitgedaag of bekend gestel is - of dit vakinhoud of breër lewenslesse is. Hierdie eenvoudige maar kragtige dade kan mondeling of deur notas of e-pos gedoen word.
Ander opsies kan positief oor jou onderwyser aan ander studente, onderwysers, ouers en skoolleiers praat. Studente-onderwyser verhoudings kan gebou word deur mekaar te ontmoet in 'n ruimte van wedersydse respek, die moeite doen om mekaar as mense te leer ken. Betrek onderwysers in gesprekke, identifiseer gemeenskaplike belange en gee hulle jou volle aandag wanneer hulle met jou praat.
Ons moet die status quo verskuif in maatskaplike persepsies waar onderwysers en die onderwysprofessie onproportioneel vertraag word. Dankbaarheid vir en viering van die prestasies van onderwysers is noodsaaklik om hulle op die langtermyn gemotiveerd en verloof te hou.
Dankbaarheid kan gedefinieer word as 'n innerlike houding die beste verstaan ​​as die teenoorgestelde van wrok of klagtes. Kleiner aksies soos om die onderwysers hartlik te groet, meer te glimlag en te help om na 'n les te pak, kan 'n kragtige positiewe invloed op onderwysers en hul werkstevredenheid hê.
Wat belangrik is, navorsing het getoon wanneer dankbaarheid teenoor ander uitgespreek word, is daar wedersydse voordele vir beide mense. Albei ondervinding is dat die verhouding versterk word. In skoolinstellings kan dit lei tot verbeterde studente-onderwyser verhoudings, verhoogde positiwiteit in die leeromgewing en verhoogde studente betrokkenheid. Dit is almal 'n belangrike bydraer tot die verbetering van studentuitkomste en die vermindering van onderwysers.
As ons goeie werk van onderwysers verwag, moet hulle met eweredige vlakke van ondersteuning, waarde en waardering ontmoet word om te verseker dat hulle, soos Bruce, lang en suksesvolle loopbane kan geniet. Ons stel voor wanneer onderwysers waardevol voel en word bewus gemaak van die dank wat studente, personeel en ouers voel. Hulle is meer geneig om in die beroep te bly.
Vaughan Cruickshank, Kursuskoördineerder - Gesondheid en Liggaamlike Opvoeding, Wiskunde / Wetenskap, Fakulteit Opvoedkunde, Universiteit van Tasmanië en Abdij MacDonald, dosent in kunsopvoeding, Universiteit van Tasmanië