Die fees sal deur prof. Daryl David, ’n bekende in die boekewêreld gereël word. Hy is ’n begeesterde en kreatiewe boekliefhebber wat al etlike sulke feeste aangebied het, onder andere twee waaroor ek al geskryf het: die Boekbedonnerd fees (Richmond) en die Breytenbachfees (Montagu).
Ek is bly dat Pniël ook nou ’n fees gaan hê, want meeste dorpe het al feeste en dis al bewys dat dit goed is vir besigheid in die dorp, en natuurlik vir die kweek van ’n leeskultuur. Mnr. Cyster sê my die plaaslike biblioteek is goed toegerus en word ook uitstekend bedryf en ondersteun, wat my hart verbly – deur lees brei ons kennis en kultuur uit en dit maak van ons burgers ingeligte, verantwoordelike kiesers.
Hierna stap ons deur die netjiese, goed versorgde dorpsmuseum, wat sedert my vorige besoek nuwe artefakte, soos in die in die sportkamer, ’n kunsuitsalling deur die beeldhouer Marinda du Toit, en ’n genealogiese uitstalling bygekry het.
Ek kan sien dat dit na aan Mnr. Cyster se hart lê – hierdie man wat Pniël hartstogtelik liefhet – en hy sê ook hy wil graag meer uitvind oor sy eie familie, hoe kan hy maak?
Ek gee hom die adres van ’n oud-kollega by die staatsargief in Kaapstad. Toe ek uitstap, sê hy dat die herkoms van Pniël se inwoners vir hulle baie belangrik is.
Ek verlaat die gebou wat al in die laat 1700s opgerig is, loop uit na die boomryke Werf met sy monumente; die Slawemonument (in 1993 opgerig), die Slaweklok en die Ubuntu-Monument kan van die hoofstraat af gesien word, terwyl die kerkgebou in die agtergrond pryk, afgeëts teen die grysblou pieke ’n herinnering aan die dorp se ontstaan is en daaroor waghou, al sedert die middel-1800s.