Gedig: DonderArgieffoto (Foto: Free-Photos/Pixabay) Ernst van Heerden (1916 – 1997) Hoe wolkloos kan dit word?: gŉ wattevlekkies oor ŉ ganse ruim toe ŉ donderslag bevestig waarom alles dan so verpuurd hul gange gaan. Onverwags was dit dan juis nie – die geslypte meslem van die blits wat parallelle hemels van mekaar vervreem, en op tasbare afstand die hoë denneboom versplinter: matematies en met snyershand van kruin tot wortelvoet gekloof, met vuurtonge reeds aan ‘t dans en knetter, en daar word nou aanvaar; dis ek, sover die ongetroffene, wat skielik skrynend brand.