‘My tweede kans’
JY LEES NOU ‘My tweede kans’
Hoe het Jackie de Sousa vir 12 uur oorleef toe haar motor vanjaar tydens die Suid-Kaapse vloed oor ’n helling gestort het?
Woensdag 2 Augustus is nie ’n gewone dag nie. Die Suid-Kaap is ’n dam vloedwater. Dis halfsewe die aand en Jackie is in haar Mercedes-Benz C320 op pad terug huis toe. Sy het pas haar dogter Lize op die George-lughawe afgelaai. Die pad is sopnat en sy ry versigtig. Net anderkant Sedgefield verloor sy beheer oor die motor. Dit begin tol. Met alle mag probeer sy die wiele op die pad hou - met soveel krag dat die stuurwiel breek. “Toe ek weer sien, stort my motor teen die steilte af. Ek het Groenvlei onder sien blink. Sê nou ek beland in die vlei?” Sy het wel haar veiligheidsgordel aangehad. Maar toe sy die groot boom voor haar sien, het sy gedink sy gaan sterf. Maar die boom het haar val gekeer en haar moontlik van verdrinking gered.
“Daar was ’n harde slag. Die lugsakke het oopgegaan. Oral was rook. My motor brand! het ek gedink. Ek het die enjin afgeskakel, die deur oopgedwing en uitgeklim om hulp te soek. Die mense in die aankomende motor moes my tog gesien het . . .” Jackie kom regop, maar verloor haar balans en plons in die modder neer. “Asseblief, Here, U kan my nie hier los nie,” bid sy.
Tuis is haar ander dogter, Carmen, en haar man, Tony, al buite hulself van bekommernis.
Kom net deur só 'n dag. Gee klein treetjies. Dis waaroor die lewe gaan
“Sy het ons gewys wat krag en sterkte is. Sy het ons in onsself laat glo, dat ons tot baie in staat is. ’n Mens besef nie werklik wat jy kan doen voor só ’n groot uitdaging nie. Die brein is ontsettend magtig . . . My wil het my aan die gang gehou.” Maar in die hospitaal was dit ’n ander storie. “Toe iemand ’n warm kombers om my vou, was ek skielik so swak soos ’n baba. Ek kon nie eens my hand oplig nie. My liggaam was in ’n skoktoestand, ek het gebewe . . ."
God praat aan die binnekant met ons. Hy sê vir jou wat om in 'n krisis te doen
En as sy vandag verby die ongelukstoneel ry? “Ek besef net weer hoe gelukkig en geseën ek is. My man, ’n outoingenieur, sê my motor moes gerol het, maar dit het nie. Ek besef ook net weer dat ’n mens altyd brûe moet bou. Indien iemand se kind sterf, gaan praat met daardie persoon. Moenie net die tragedie ignoreer nie. En as jy aan jou vriendin dink terwyl jy stofsuig, bel haar en sê jy dink aan haar . . ."