Maar soms is ’n mens net nie lus vir ’n hotel of gastehuis nie. Soms wil jy aan die uithoeke van ons mooie land uitspan waar daar niks behalwe die natuurskoon is nie.
Ons vat laat Vrydagmiddag die stofpad na die Tia Ghee-tentekamp, geleë aan die voet van die Elandsberge in die hartjie van Patensie - sekerlik een van die bes bewaarde geheime van die Gamtoosvallei, maar dit is ’n geheim wat vertel moet word.
En dit is hier, tussen die tente op die oewer van ‘n droë rivierbedding, waar dié stadsmeisie se denke oor “kamp” ’n kopskuif ondergaan. Dis nie voor my hart bynagaan staan toe ek sien die enigste bron van elektrisiteit is ’n motorbattery en ’n paar drade gekoppel aan drie gloeilampe nie. ’n Kers en parafienlamp voltooi die lig-arsenaal.
Ons luier die aand om die vuur. Die stilte omvou jou soos ’n wolkombers op ’n koue aand. Selfs die geblaf van ’n bosbok laat ons wip soos ons skrik en verwoed rondkyk vir die naaste “wapen” om die ‘bobbejaan’ - soos wat ons in ons onkunde gedink het - af te weer. Ons skuif onwillekeurig nader aan die tentopening.