Dit is eerder 'n ernstige poging om 'n alternatief te vind vir die tendens om konstitusionele regte te privatiseer (deur byvoorbeeld die toepassing van regte op wetenskaplike wyse te formaliseer). 'n Nadere ondersoek van sekere van hierdie metafore uit die letterkunde musiek beeldende kuns en tekenkuns openbaar 'n spanning binne die estetiese wending tussen diegene wat glo dat die regte die medium van 'n openbare of publieke politiek kan word (Woolman Du Plessis Bohler-Müller) en diegene wat glo dat konstitusionele regte in 'n paradoks tussen die private en die publieke verstrengel is (Van Marle en Van der Walt). Hulle is vlugtelinge sonder enige heenkome of werk. ŉ Plaaslike kerk in Denemarke sorg tydelik vir hulle. Die evangelie van Johannes vertel ook die verhaal van Johannes die Doper, een van die enkele kere wat Johannes ooreenkom met die ander drie evangelie-verhale, behalwe vir die lydingsgeskiedenis. Johannes, die dissipel, brei uit op die onderskeid tussen Johannes die Doper se bediening en die Christus, en plaas dit in 'n gesprek tussen hom en die priesters en Leviete. Hy gebruik ook Jes 40:3 as bewysplaas vir Johannes die Doper se bediening.