Australië het 'n baie lae geslagsgelykheid as dit kom by vergoeding, wat op die 49ste plek op die World Economic Forum staan Geslagsdeelname en geleentheidsindeks 2020 wat deelname, vergoeding en bevordering van werkers bepaal.
Deels is dit omdat betaalde vrouewerk meer gekonsentreer is in die versorgings- en diensbedrywe dan manswerk, en dit waarskynliker sal wees laag betaal, gemaklik en deeltyds.
Maar ook in vergelyking met baie ander lande, doen Australiese vroue meer onbetaalde huishoudelike werk en versorging, 311 minute per dag in vergelyking met die vroulike gemiddelde van die OESO van 262.
In hul volwasse leeftyd verhuis die meeste Australiese vroue binne en uit die betaalde arbeidsmag of beperk hul betaalde werksure of loopbaanvooruitsigte om kinders en ander familielede te versorg.
Hierdie onbetaalde omgee werk ondersteun die samelewing. Dit reproduseer en onderhou die arbeidsmag en bespaar die regering daarvan om baie meer aan openbare dienste soos bejaardesorg en kindersorg te bestee.
Tog is onbetaalde sorg lankal as vanselfsprekend aanvaar, dit is die waarde daarvan afslag deur regerings asof dit 'n kostelose hernubare hulpbron is, soos 'n magiese poeding.
Die koste vir verlore lewensduur val privaat vir individuele vroue en hul gesinne. 'N Aanduiding is dat die gemiddelde superbalans by vroue by aftrede minder is as 1/2 dié van mans. Ouer vroue is die groep wat die vinnigste groei haweloses in die land.
Tog is onbetaalde sorg nie in die BBP-syfers getel nie en was dit meestal onsigbaar in die ekonomiese beleid.
Dit is nou nie so onsigbaar nie. Die feit dat sorg 'n noodsaaklike basis vir die ekonomie is, het in die laaste paar chaotiese weke duideliker geword. Gekonfronteer met 'n ineenstortende ekonomie het die premier aangekondig dat hy nie wil hê dat Australiërs moet kies tussen geld verdien en hul kinders versorg nie.
Skielik is kindersorg 'n 'noodsaaklike diens'
Vir die oomblik gratis. DEAN LEWINS / AAP
Formele kindersorg is vir 'n oomblik na jare wat dit as 'n kommoditeit behandel is vry.
Tot hierdie krisismaatreël was die Australiese kindersorg onder die duurste ter wêreld - duurder as privaat onderwys.
In 'n streng finansiële sin was dit vir die meeste ouers nie die moeite werd om hul kinders langer as formele kindersorg in te stel nie twee of drie dae per week.
Baie moeders werk vir geen ekstra netto inkomste nie. Baie meer moes kies tussen hul kinders verdien en versorg.
Betaalde werk is nie die enigste produktiewe aktiwiteit nie.
Die oortuiging dat dit so is, het die dieper waarheid verdoesel dat omgee-werk, waarvan die meeste onbetaald is deur vroue in gesinne, ook produktief is.
Dit blyk dat die regering deur die verhelderende lens van 'n wêreldwye pandemie die waarde daarvan duideliker kan sien.
Dit is inderdaad opvallend hoeveel van die poste wat nou as noodsaaklik gesien word, sorg behels, en hoeveel van hulle vroulik oorheers word.
Nie toevallig nie, hulle betaal ook onder die vlak van die vaardighede en kwalifikasies as hulle oorwegend deur mans gedoen word.
Kindersorgwerkers, bejaardesorg- en ongeskiktheidswerkers is van die laagste besoldigde werknemers in die land, soveel so dat Arbeid tydens die afgelope verkiesing belowe het om top up kindersorg lone.
Verpleegkundiges en onderwysers verdien minder as gelykwaardig of minder gekwalifiseerde professionele persone in soortgelyke beroepe. 32% van die polisie en 27% van die ambulansbeamptes verdien meer as $ 2000 per week, vergeleke met 10% van die verpleegkundiges en 12% van die onderwysers.
En dit is nou duidelik dat onderwysers veel meer doen as om die kinders van die land op te voed.
Een van die premier se redes om skole oop te hou, was om veilige ruimtes vir kinders te voorsien noodsaaklike werkers.
Dit is verstandig om ons noodsaaklike werkers goed te betaal
Benewens die dagtaak van opvoeding, word verwag dat een kundige vrouedomineerde arbeidsmag kindersorg aan 'n ander sal bied.
Langs versorgers is ons ook besig om ons skuld te realiseer aan die publiek wat werknemers in die kleinhandel en voedselvoorsiening in die gesig staar. En ons behoefte om dit veilig en veilig te hou.
Al bly skole en kindersorgsentrums oop, sal baie gesinne besluit om tuis die kinders te versorg. Vir baie vroue in hierdie gesinne wat nie die stresvolle daaglikse jongleren tussen tyd in betaalde werk en tyd in die sorg sal verwyder nie. Dit sal dit onder meer moeilike en beperkte omstandighede na die huis verskuif.
Die koronavirus-krisis het op 'n wrede manier duidelik gemaak dat versorgingswerk, sowel betaal as onbetaal, fundamenteel is vir ons ekonomiese en sosiale oorlewing.
Ons moet nie voortgaan om dit te onderwaardeer nie, of om vry te ry op diegene wat die meeste doen nie.
Ons moet ons versorgers behoorlik betaal vir die bekwame en kundige werk wat hulle doen.
Ons moet ons werkplekke reël om mans en vrouens genoeg tyd te gee om kinders en geliefdes te versorg en om geld te verdien.
En hou kindersorg gratis. Dit is 'n noodsaaklike diens.
Lyn Craig, professor in sosiologie en sosiale beleid, Universiteit van Melbourne
Jy is hier: Tuis > Sosiale en politieke > ekonomie > Ongelykheid > Ons waardeer vroue se werk, maar betaal weinig daarvoor