Weird style, ek sê mos. Maar lekker, veral live, check ek toe ander aand by die Indepdendent Armchair in Obz. Die stories trek jou in, die delivery begin self soos 'n instrument klink en voor jy weet sit jy oopmond vir die verhoog en kyk. Tussen die verse vat die gees oor en die band jam vir hom. Hard pappa. Hard.
Toast: Die bok is halflyf begrawe met net sy ore en stert wat kort-kort tevergeefs die vlieë probeer wegwaai. In die verte kan jy 'n .270 hoor oorhaal. Dis my nefie Wentzel en hy skiet nie mis nie. Bloed en doppies follow.
Ons't ook al met DJs gespeel, drama studente, 'kunstenaars', 'n man genaamd Bingo wat 'n angle grinder gespeel het en 'n rits ander minder suksesvolle accidental eksperimente try uitvoer. Nou die dag kon Jon nie afvlieg vir die gig nie, toe jol ons net drum en bass. Ons wil eendag 'n diep dub album maak, en 'n hip-hop album ensomeer ensomeer. Ons hoop dit stop nooit nie.
Ons hoop om voor die einde van die jaar 'n nuwe CD uit te bring. Ons werk ook aan 'n boek met 'n groot collection van ons lyrics wat ook saam met 'n ander nuwe CD (meestal electronic shit wat ons by die huis sit en uitkrap) sal verskyn. Bucks permitting.
Toast: Nogals, ja, nou dat jy dit mention. Net verlede week weer toe ons in die Hidden Cellar gejol het (die drum en bass set), het 'n middeljarige oordokter uit iets soos die Ukraine ook gesê ons klink soos die Doors. Gil se pa het die gig kom kyk en so tien van die oordokters wat saam met hom by 'n konferensie was saamgebring. Gil se pa kak ons altyd uit en sê ons moet oorpluisies dra by live gigs. Ons maak asof ons hom nie hoor nie.
Toast: Weer eens, nugter weet. Ons is selfsugtig in die sense dat ons net doen wat ons wil, wat soms nie verskillend is van wat ons kan doen nie. Ons skryf nie pop tunes met choruses en 'n gesingery nie, want ons weet nie waar om te begin nie.
Die enigste plan is om te doen wat ons doen vir so lank as wat ons kan of vir so lank as wat dit vir ons vermaaklik bly. En ons hoop so paar mense like dit ook.
Toast: 'n Goeie vraag. Alhoewel ek regtig 'n Oom Willem het (dis 'n gewilde naam in ons familie), is die song nie oor hom nie, dis oor 'n generiese Oom Willem, want almal ken 'n Oom Willem iewers. Oom Willem bly alleen op die plaas, sy vrou is dood en die kinders is nugter weet, elders, vergete – hulle kom kuier maar min vir hom. Hy bly dalk iewers in die binneland, Hoëveld of so. Daar's baie armoede in sy distrik, werklose mense en die classic breeding ground vir grondtwiste en die soms gepaardgaande plaasgeweld – wat soms plein misdaad is, soms plein moorddadigheid, soms wraak, soms 'geregverdig' kan word, wat ook al.
Oom Willem is informed, hy weet wat aangaan in die wêreld, maar aangesien hy al 'n senior burger is, het hy lankal besluit waarvan hy hou en wat goed is vir hom. As dit dus drank, Super 12 op die TV en boerewors op die braai is, dan is dit so.
Oom Willem strikes back omdat hy basies eendag besluit het, genoeg is genoeg, hy gaan nie sommer net weerloos sit en wag om aangeval te word nie. Hy is dus bewapen, paraat en gereed. Die forces of evil waarteen hy veg is sy eie ondergang, sy geveg of weerstand is deels teen 'n actual bedreiging soos 'n geweldenaar wat aan die deur kom klop om hom te vermoor of aan te val, en deels teen sy eie verval, sy oudword en alleenwees. Dit is die laasgenoemde fight wat hy weet hy kannie wen nie, so dis hoekom die song ook so bietjie heimwee bevat, met verwysings na sy vroeë lewe as swemmer, kampleier etc.
'n Vroeë weergawe van die song het ook die line "Oom Willem strikes back, hy moer Mbeki op sy bek" bevat, deels omdat dit mooi gerym het, maar ek't dit verwyder omdat dit actually die tema van die song sou verander na 'n anti-regeringsong, wat dit nie is nie. Daar's geen rede hoekom Oom Willem Mbeki op sy bek sou wou moer nie, hy sou veel eerder vir hom wou vra, dude, wat die fok gaan aan?
Gil het op sy dag baie girls gescore, dink ek. Deesdae besit hy 'n club, so more could follow shortly. Stephen works in mysterious ways en het al een keer Duitsland toe gevlieg vir 'n girl wat hom toe gebat het, maar ons admire sy honoris crux-ness.
Daar's baie keer current affairs references in die songs, want dit help om 'n tyd en plek te date sodat mens weet of jy praat van 1999 of 2003 of wat ook al. Daar's altyd songs oor girls, daar's altyd songs oor roadtrips, oor vriende, oor wildvreemdes wat ons in die strate sien. Soms maak ek goed op en create 'n karakter, maar meestal is die lines 'n stelselmatige konstruksie van actual waarnemings in my daaglikse doen en late.
Toast: 'n Nuwe album sal definitief hierdie jaar die lig sien as ons bucks het en Gil tyd kan afknyp uit sy 'besige skedule'. Ons hoop ook om die boek met lyrics by Substance Books uit te bring.