HomeTiesbrown, green, white, yellowsilkgeometric
Four Sided Kelly Green Tie
Geo Code Teal Tie
Junction Geos Teal Tie
Major Star Emerald Green Tie
Medallion Cruise Emerald Green Tie
Medallion Form Mustard Tie Skylanders giants - gel stickers (36 count) skylandersNow: �22.95Was: �38.88Save: �15.93Skylanders giants - trading card starter pack - 15% off! skylandersNow: �2.80Was: �3.30Save: �0.50Lil webkinz dumpbin - fully stocked lil kinzNow: �178.20Was: �213.20Save: �35.00 Amaltea (maan) - Wikipedia
(Aangestuur vanaf Amalthea (maan))
Die Galileo-ruimtetuig se foto's van Amaltea.
181 365,84 ± 0,02 km (2,54 RJ)
0,003 19 ± 0,000 04
0,498 179 43 ± 0,000 000 07 dae
0,374 ± 0,002° (tot Jupiter se ewenaar)
250 × 146 × 128 km³
83,5 ± 2,0 km
(2.43 ± 0.22)×106 km3
2.08 ± 0.15×1018 kg
0.857 ± 0.099 g/cm3
~0,020 m/s2 (0,146 g)
Amaltea (Grieks: Αμάλθεια) is die derde naaste natuurlike satelliet van Jupiter en die grootste van die binnemane. Dit is op 9 September 1892 deur Edward Emerson Barnard ontdek by die Lick-sterrewag van die Universiteit van Kalifornië en na ’n nimf in die Griekse mitologie genoem. Dit is ook bekend as Jupiter V.
3 Moontlike maantjies
Dié foto's van die Galileo-ruimtetuig wys die onreëlmatige vorm van Amaltea.
Amaltea is binne die buiterand van die planeet se Amaltea-gaasring, wat gevorm word deur materiaal wat van die maan se oppervlak weggeskiet word. Soos die ander binnemane wys dieselfde kant voortdurend na Jupiter. Van sy oppervlak af moet die grootste planeet in ons sonnestelsel ’n indrukwekkende gesig wees: 46,5 grade in deursnee.
Die maan se vorm is baie onreëlmatig. Daar is ook groot kraters en hoë berge op sy oppervlak in vergelyking met sy grootte. Die oppervlak is baie rooi, dalk vanweë swael van die maan Io of ’n ander materiaal wat nie ys is nie. Helder, groen kolle kom ook voor, maar die oorsaak daarvan is onbekend. Die oppervlak is effens helderder as die ander binnemane.
Amaltea is in 1979 en 1980 deur Voyager 1 en Voyager 2 afgeneem en in die 1990's in groter detail deur die Galileo-ruimtetuig. Dit is die laaste natuurlike satelliet wat met ’n teleskoop ontdek is in plaas van op foto's wat deur ruimtetuie geneem is. Dit is ook die eerste nuwe maan van Jupiter wat ontdek is ná Galileo Galilei se ontdekking van die Mane van Galilei in 1610.
Wentelbaan[wysig | wysig bron]
Amaltea wentel op ’n afstand van 181 000 km om Jupiter. Die wentelbaan het ’n eksentrisiteit (afwyking) van net 0,003 en ’n inklinasie van 0,37° tot Jupiter se ewenaar. Sulke klein waardes is ongewoon vir ’n binnemaan en is waarskynlik vanweë die invloed van die heel binneste Maan van Galilei, Io.
Moontlike maantjies[wysig | wysig bron]
Op die Galileo-tuig se verbyvlug is nege flitse waargeneem wat soos klein maantjies naby Amaltea se wentelbaan gelyk het. Omdat hulle net van een kant waargeneem is, kon hul ware afstand nie bepaal word nie. Hulle kan enige grootte wees, van dié van ’n stuk gruis tot dié van ’n stadion. Hul oorsprong is onbekend, maar hulle kan voorwerpe wees wat in die wentelbaan vasgevang is of stukke wat afgebreek het weens meteoorbotsings op die maan. Op sy volgende en laaste omwenteling het Galileo nog sulke maantjies waargeneem. Dié keer was Amaltea egter aan die ander kant van die planeet en kon dit deeltjies van Jupiter se ringe gewees het.
↑ Burns, Joseph A.; Simonelli, Damon P.; Showalter, Mark R.; Hamilton, Douglas P.; Porco, Carolyn C.; Throop, Henry; Esposito, Larry W. (2004). ". In Bagenal, Fran; Dowling, Timothy E.; McKinnon, William B. (PDF). Jupiter: The Planet, Satellites and Magnetosphere. Cambridge University Press. pp. 241–262.
↑ Thomas, P.C.; Burns, J.A.; Rossier, L.; Simonelli, D.; Veverka, J.; Chapman, C.R.; Klaasen, K.; Johnson, T.V. et al.; Galileo Solid State Imaging Team (September 1998). "The Small Inner Satellites of Jupiter". Icarus 135 (1): 360–371.
↑ Barnard, E.E. (12 Oktober 1892). "Discovery and observations of a fifth satellite to Jupiter". The Astronomical Journal 12 (11): 81–85.
↑ Cooper, N.J.; Murray, C.D.; Porco, C.C.; Spitale, J.N. (Maart 2006). "Cassini ISS astrometric observations of the inner jovian satellites, Amalthea and Thebe". Icarus 181 (1): 223–234
Amaltea-profiel by NASA's Solar System Exploration
Jupiter's Amalthea Surprisingly Jumbled – JPL-nuusvrystelling (2002-12-09)
Wikimedia Commons het meer media in die kategorie Amaltea (maan).
Io • Europa • Ganumedes • Kallisto
Ontsluit van "https://af.wikipedia.org/w/index.php?title=Amaltea_(maan)&oldid=1935610"
Die bladsy is laas op 19 Februarie 2019 om 15:06 bygewerk.