bybelskool6november2012 by Geref. Kerk Centurion - issuu
SATAN GEBIND! - Openbaring 20 U word weer daar herinner om die boek Openbaring nie chronologies te lees nie. Elke keer kry ons nuwe momente in die openbaring van die laaste dinge, maar dit volg nie alles so logies op mekaar nie. Soms is die een visoen net 'n dieper insig in 'n deel van een die vorige visioene. Ons het nou die verskyning van Christus as Regter- koning op die wit perd gesien( Op 19). Die diere (trawante van die draak) en die vrou (Babilon) is geoordeel en in die vuurpoel gegooi. Die oorwinning oor die duiwel self kry egter afsonderlike aandag: Wees gerus en seker - ook sy veroordeling en vonnis is vir ewig. Daar is egter sommige wat van die wederkoms van Jesus 'n verwarring maak, deurdat hulle leer dat Jesus nog twee keer gaan kom – eers met die sogenaamde 'wegraping (rapture) en dan na 1000 jaar, die finale koms. Ons noem hulle die Chiliasme.
1. Chiliasme of Millennialisme Die Chiliasme (Gr = chilias = 1000) en Mellennialisme (Latyn - mille annus =1000 jr) leer dat daar voor die eindoordeel 'n eerste geheime of stille wederkoms van Christus sal wees, wanneer die sogenoemde "wegraping" van gelowiges sal plaasvind. Daarna sal die gelowiges in 'n duisendjarige vrederyk by Christus woon. Dit word na duisend jaar gevolg deur die kort tydperk waarin die Satan losgelaat word en die aarde geweldige aanvegting van Satan moet verduur. Eers daarna volg die tweede, en finale wederkoms en oordeel van Christus.
2. Is die hoofstuk chronologies of nie? Om Openbaring 20 te verstaan is dit nodig dat u weereens besef dat die visioene van die apostel nie in chronologiese volgorde geopenbaar word nie. Openbaring 20 gaan wel oor die eindoordeel (vgl. vss 11-15), maar die binding van die draak wat hier in verse 1-6 beskryf word, is nie 'n gebeure wat NA die ('n) wederkoms van die Here eers gaan plaasvind nie. Nee, dit gaan juis die wederkoms van die Here Jesus vooraf! Ons teks dui met die name van die Satan aan dat ons die verband met hoofstuk 12 nie moet loslaat nie. Dieselfde name word in 12:9 gebruik. Hy word genoem: Draak: afskuwelik en sterk; Slang van ouds: verleidelik, bedrieglik; Duiwel - verdeler, vernietiger; Satan - teenstander, aanklaer. Hy word in beide hoofstukke (12+20) so benaam, en lê daarin juis die ontknoping van hierdie hoofstuk wat in ons tyd so geweldig misbruik word. In hoofstuk_12 gaan dit om die Satan (draak) wat die kind wil verslind. Hy wil verhinder dat Christus met sy eerste koms (Bethlehem, ens...) sy roeping volvoer. Daarin slaag hy nie, en gaan dan daartoe oor om die vrou (kerk)en haar nakomelinge (lidmate) te vervolg. Daarvoor moet hy die dier uit die see en die dier uit die aarde aanstel (Op 13). Hulle maak dit bitter vir die gelowiges in die wêreld in die laaste dae (= tyd na eerste koms tot die wederkoms). Waarom doen hy dit nie self nie? Hier in hoofstuk 20 kry ons die antwoord. Die Satan is vir duisend jaar lank GEBIND! Met die koms van Christus in Betlehem het dit begin. Satan kon sy geboorte nie verhinder nie. Later, met die oorwinning oor die duiwel in die woestyn, toe dié Hom versoek het, demonstreer Jesus hoe Hy mag het oor die Satan. Daarna word dit telkens weer bevestig as Jesus die duiwels uit besetenes uitdryf! Uiteindelik met sy oorwinning aan die kruis, en met sy opstanding en hemelvaart word die Satan se BINDING ten volle bewerk. Die slang se kop is vermorsel! (Gn 3:15)
3. Wanneer begin die 1000-jarige binding Die duisendjarige binding begin by die volledige eerste koms van Christus wat deur die vier Evangelies beskryf word. Dit duur tot kort voor die wederkoms. Duisend jaar dui hier simbolies op 'n bepaalde, vasgestelde, afgemete en begrensde tyd, wat wel lank duur, maar wat ook tot sy einde sal kom. Die duisend dui ook op die volheid van hierdie tydperk, wat daarin geleë is dat die raadsplan van God ten volle tot uitvoering sal kom (o.a. die sewe seëls word almal oopgemaak. Hfst 5 e.v.).
4. Die Satan gebind Hierdie tydperk is Satan gebind met 'n sterk ketting. Omdat die Satan 'n wrede, woeste draak is, is 'n sterk ketting nodig sodat hy nie kan loskom nie, tensy God dit wil. ( nie letterlike ketting nie)
Dit was egter nie so 'n maklike taak om hom te bind nie. Daardie vreeslike name dui daarop dat hy in groot verset gekom het teen sy inhegtenisname. Kyk hoe het hy in die lewe van Jesus gepoog om Jesus te versoek... in die woestyn, deur die vrae van wetgeleerdes, sy eie dissipels verraai en verloën die Here, en selfs die vrou van Pilatus probeer die kruisiging verhinder! As Jesus aan die kruis hang hoor u die geslepe slang deur die stem van die spotters wat roep: As u die Seun van God is, kom van die kruis af... Satan veg daar met sy rug teen die muur en probeer die kruis verhinder, omdat hy weet dat die gevolge daarvan vir hom geweldig is. So het hy hom met alle mag verset teen sy binding. MAAR, ons lees dat hy oorwin en gebind word. Die engel wat die sleutel het van die onderaardse diepte, het die draak geboei en in die diepte gegooi en hom toegesluit en dit verseël. Al die maatreëls is getref om hom vir die bestemde tyd te bind. Hy sal nie meer instaat wees om self sy diaboliese werk te doen nie. So lees ons in vs 3:"sodat hy nie meer die nasies kan verlei, voordat die 1000 jaar om is nie". Die Satan is nog tot baie dinge instaat, maar hy kan nie doen wat hy graag wil nie: Hy kan nie gedurende hierdie tydperk die nasies mobiliseer teen die kerk van die Here nie! Sy trawante (diere v. Openb 13) verlei die mense en saai die leuen met hul valse profesieë, maar eers na die 1000 jaar word die Satan self losgelaat (20:7,8) en wel vir 'n kort tydjie. Dan sal hy die nasies versamel en aanvoer in die groot slag van Armageddon (Openb. 16:16, 19:19, 20:7,8). Hy sal die heidennasies saamsnoer in een wêreldmoondheid onder 'n eenvormige "geloof"/wêreldgodsdiens en teen die gelowiges te staan kom.
5. Watter troos vind u in hierdie binding van die satan? Vir die gelowiges is hierdie binding van Satan tot groot TROOS. God is steeds in beheer! Hy sit op die troon. En die draak, die duiwel, is aan Hom totaal ondergeskik! Jesus se kruisoorwinning, opstanding en hemelvaart is daarvoor verantwoordelik! Daar het Hy alle mag verdien en word Hy die Koning van die konings en Here van die heersers. En as Satan dan wel losgelaat word, so sê ons teksvers, sal dit net vir 'n kort rukkie wees. Die Satan sal dus net vrygelaat word om sy finale aanslag te loods, wat hy buitendien gaan verloor.... hy word dus net losgelaat om finaal oorwin te word en in die poel van vuur te beland, daar waar sy trawante, die wtee diere, ook is (20:10)! As ons egter die verband met die volgende verse bekyk, dan sien ons daarin die openbaring van hoe dit in hierdie tydperk van satansbinding, met die gelowiges gesteld is! (vss 4-6). Johannes sien trone in die hemel en die gelowiges wat gesterf het gaan sit op daardie trone om saam met Christus te regeer. Wie is hulle? Ons lees hier van "siele". Hulle wat as gelowiges gesterf het se siele is in die hemel en is lewend by God! Die trone dui juis op die heerlikheid wat hulle alreeds ontvang het. Daar is dus na die dood nie so iets soos 'n "sieleslaap" nie - die Woord leer ons geen bewustelose tussentoestand nie, maar dat mense van wie die liggaam en siel wel geskei is, nà die dood wel lewe! Hulle lewe by Christus. En hulle is nie passief nie, hulle het werk in die hemel... hulle sit op die trone en regeer saam met Christus! Daarom praat Johannes hier van "die eerste opstanding" (vers_5). In al ons droefheid by die dood wat ons elke dag bedreig en dikwels bedroef, mag ons dus met sekerheid weet: Die dood is nie die einde nie, maar dit is die begin van die saligheid. By die sterwe van 'n gelowige mag ons met sekerheid weet, dat so 'n persoon opgestaan het (I Tess 4:13 =ontslaap)en dat die dood niks anders is nie as 'n deurgang tot die ewige lewe! (HBK Sondag 16) Openb 20:6 bevestig dit as daar gesê word dat "die tweede dood" (d.i. die ewige dood) oor hierdie gelowiges geen mag het nie. Wie dus sterwe, gaan dadelik na Christus toe, en by die tweede opstanding (waarvan ons in verse 12,13 lees), sal siel en liggaam eers weer verenig word en sal die ewige lewe in volkomenheid aanbreek! Die ongelowiges is "die ander dooies" waarvan in vers_5 gepraat word. Hulle sterf in hierdie tyd reeds tragies! Hulle sterf om die verderf (die hel) in te gaan. Hulle sal slegs lewend word om geoordeel te word, en met siel en liggaam die in die poel van vuur te beland (vers 15) dit is die tweede dood! Vir ons is die duidelike boodskap dat hierdie tyd waarin ons nou lewe, 'n tyd van geloof moet wees. Geloof sal die VERSKIL maak oor wat ons bestemming sal wees. Geloof wat ons daarvan weerhou om die dier en sy beeld te aanbid en om sy merk op ons voorkoppe te dra (vers_4). Jesus sê in Joh 11:25,26 "Wie in My glo sal lewe al sterwe hy ook; en elkeen wat lewe en in My glo, sal in alle ewigheid nooit sterwe nie".
Eerste en tweede dood en die eerste en tweede opstanding (20:5,6 en 14)
As ons in 20:14 lees dat die hel vuurpoel die 'tweede dood' is, dan beteken dit dat die 'eerste dood' gewoon die dood van die liggaam op aarde is. Dit laat reeds die troos dat die eerste dood nie so erg soos die tweede dood is nie!
Die eerste opstanding dui op die wedergeboorte en die tweede opstanding dui op die opstanding van die liggaam na die eerste dood. Wie dus deel het aan die eerste opstanding (geloof in Christus) sal nie deur die tweede dood geraak word nie!!
Die duiwel is los! (20:7-10)
Aan die einde van die duisend jaar sal die Satan ontbind word. Die laaste kans wat hy kry om die nasies (Gog en Magog) van oor die hele aarde te verlei om die finale slag teen die kerk van die Here te loods. Toe hulle die stad van God omsingel het die Here uitkoms gebring uit di hemel self. En dan word die duiwel self in die poel van vuur gegooi, waar hulle gepynig word tot in ewigheid.
Die laaste oordeel (20:11-15)
Die aarde en hemel (heelal) het weggevlug voor die troon van heerlikheid ... vir die verganklike aarde is daar gewoon nie meer plek nie! Die oordeel geskied deur Hom wat op die troon sit: Jesus Christus is die Regter - Die Leeu en die Lam! Nie meer die Man van smarte nie, maar die Seun van die mens! Die Alfa en Omega! Die Koning van die konings en Here van die here!! Johannes sien baie mense, alle mense voor die troon en die boeke van die gewete is oopgemaak. (Lees Luk 8:17; 12:2). Skape en bokke word geskei en oordeel en genade word uitgedeel! Die verskriklike dag bring egter ook die troos van die boek van die lewe (vs 12)! Almal wie se name daarin geskrywe staan sal gered word! Redding is 'n gawe van God se verkiesende liefde! Die vuurpoel is die tweede dood (vs 14), die ewige dood, die hel self. Die dood en doderyk beland ook self in die vuurpoel (Vgl I Kor 15: 26,55 ). Die laaste vyand wat oowin word is die dood! Sing met Paulus: Dood, waar is jou angel?
Die nuwe hemel en aarde – alles nuut! - Openbaring 21:1-8 Met die finale oordeel van God agter die rug kan ons nou konsentreer op die lewe sonder die duiwel, sonde, dood of verganklikheid. Hierdie volgende gedeeltes bied vir ons 'n nuwe lewens-dimensie. Die ewige lewe saam met God, saam met Christus!
1. Waar is ons nou in die verloop van die openbaringsgeskiedenis? As ons van voor af begin, lees ons in Gen 1:1 van die eerste skeppingsoomblik. God het die hemel en aarde geskep. Hemel en aarde is hier die begrip vir die geskape heelal en dit gaan nie oor die hemel as God se woonplek nie. As ons II Petrus 3:5-7 hierby lees, sien ons dat daardie 'hemel en aarde' reeds eenkeer vergaan het in die oordeel van die sondvloedwater. Die tydperk na Noag was soos 'n "herskape" hemel en aarde. Die 'hemel en aarde van vandag' word bewaar vir die oordeelsdag, as alles nie met water nie, maar met vuur sal vergaan. So gebeur dit dan dat ons hier lees in Openbaring 21 dat apostel 'n nuwe hemel en aarde sien. Die eerste hemel en aarde, dit is die hele skepping, het verdwyn in die vuur van geregtigheid. In sy plek verskyn die Nuwe Jerusalem, die heilige stad, wat van God af uit die hemel af kom. Van bo af en totaal nuut. God bring 'n totaal nuwe skeppingswerk tot stand. Volmaak en heerlik en skoon, soos 'n bruid wat haar vir haar Bruidegom gereed gemaak het! Die see (woelende nasies) was daar nie meer nie. Die wêreldstad, sinnebeeldig Babel (Babilon – Op 17-20) met sy goddeloosheid, het deur die oordeelsvuur van God vergaan en toon geen bedreiging meer vir die volk van God nie. Die kerk is afgesonder as bruid vir die komende Bruidegom, wat Hom met sy eie bloed aan haar verloof het. En nou sien Johannes hierdie nuwe kerk neerdaal van God uit die hemel. Die werkwoord is in die teenswoordige tyd (Praesens Part), wat aandui dat dit 'n voortdurende proses is. Die ou stad word dus deur die nuwe vervang op 'n deurlopende basis: Soos Christus aan die kom is, so kom die koninkryk, totdat die oomblik van sy verskyning deurbreek en Hy "alles nuut maak" (vs 5).
Die vernuwingswerk is van God, die stad kom "van God af uit die hemel". Die hele proses van heiligmaking van sy aardse kerk is die werk van God – II Kor 5:18! In 'n bepaalde sin is dit dus nou reeds in die tyd op deurlopende basis besig om te gebeur! Elke oorwinning en elke bekering vir die koninkyk bring die Nuwe Jerusalem 'n tree of wat nader! En soos die bruid haar gereed maak (Op 19:8) so kom die nuwe Jerusalem deur die genadewerk van Christus, totdat sy (die Grieks gebruik vroulike terme) op die jongste dag in volle heerlikheid verskyn en dan is dit die bruilof van bruid en Bruidegom, die kerk en Christus!
2. Hierdie verklaring van Christus se deurlopende herskeppingswerk word in 21:5 bevestig? Ons lees "Hy wat op die troon sit sê: Kyk Ek maak alles nuut". Die werkwoord is hier in die Grieks in die onvoltooide teenwoordige tyd. Christus is dus in 'n voortdurende proses besig met die herstel van die in-sonde-gevalle wêreld. Nou is dit egter in orde andersom as tydens die skepping toe God by aale dinge begin en by die gees van die mens geëindig het: Hy begin nou deur die werk van die Gees in wedergeboorte en bekering by die hart en gees van die mens, en daarna, op die laaste dag sal Hy alles voltooi – 'n nuwe hemel en aarde, 'n nuwe volmaakte bestaan en bestel, die ewige volmaakte lewe in heerlikheid, waar daar geen leed, smart en pyn of dood meer sal wees nie (Op 21:4). Die dinge van vroeër het verby gegaan. Die trane word – so staan daar letterlik – uit ons oë uit gevee! Ons sal nie meer kan of hoef te huil nie.
3. Die woonplek van God is nou by die mense (21:3) Ons het reeds geleer dat die boek Openbaring baie met 'tabernakelterme' werk (kandelare, wierook,ens). Letterlik staan hier gekrywe dat "God by die mense sy tent sal opslaan". Hier verwys dit na die tabernakeltent wat God in die middel van sy volk destyds in die woestyn opgeslaan het. Hy woon onder sy volk. Nou is dit egter nie net meer in die tydelike tabernakel van destyds nie, maar word die simboliese betekenis van die tabernakel hier in volheid vervul. Die verbonds-werklikheid dat ons sy volk is en Hy ons God, as God in volle heerlikheid as't ware by ons "tabernakel". Geen hindernis, geen onvolmaaktheid, geen simboliek meer nie, maar God in ons en ons in God! En dan laat die Gees vir Johannes hierdie woorde skrywe om enige moontlik twyfel uit te wis: "Skryf hierdie woorde op, want hulle is betroubaar en waar". Onthou dat hierdie boek aan die vroeë kerk in tye van vervolging en swaarkry geskryf is. Die waarheid moet hulle hoop en verwagting sterk maak, veral in swaarkry tye wanneer die geloof soms sterk onder die druk van twyfelmoedigheid kom. Hou gerus vas aan hierdie hoop, want dit is die reine waarheid en kom van God self!!
Dit is verby.... ( vers 6)
"Dit het klaar gebeur"! Hierdie herskepping is dus nie 'a pie in the sky when you die' nie, maar het sy begin by die eerste koms van Christus, Immanuel. Johannes skryf daarvan in Joh 1:9-14 – Die Woord het mens geword en onder kom woon. Hy het ons met God versoen. God het sy Seun na die wêreld gestuur en deur sy oorwinning kom woon God deur sy Heilige Gees in ons harte! En deur die Gees maak Hy ons elke dag meer en meer nuut na die beeld van Christus! So word ons kinders van God en daarom ook erfgename saam met Christus – vers 7 leer dat ons dit alles sal ERF! Verniet. Die water van die lewe uit die fontein van die lewe, verniet! Heerlike absolute verbondsvervulling!
5. Die uitverkorenes sien die hele optog van 21:8 Terwyl die kerk die heerlikheid van die ewige lewe in die nuwe stad beërwe, sien ons daar in die verte die optog van goddeloses hulle pad loop na die die verderf, die tweede dood (Vgl 20:14,15). Hulle stap die afgrond tegemoet waar die wurm nie sal sterf en die vuur nie uitgeblus sal word nie. Hulle toekoms is buite die stad (22:15), buite die ewige lewe! Hierdie mense is diegene wat volhard het op die sondaarspad en dus hulle nie bekeer het nie. So raak die gelowiges intens bewus van die lot van die goddeloses -om nooit, vir ewig te vergeet waarvan ons uit genade gered is nie!
6. Wat kan ons hieruit vir onsself vandag leer? Maak seker dat jy aan die kerk van Christus behoort. Die ware kerk van ware gelowiges wat hulle daagliks bekeer en volhard totdat die oorwinning behaal is. Laat die Heilige Gees toe om jou daagliks te vernuwe en te verander na die beeld van Christus. Maak jou as bruid van Christus gereed vir die dag dat Hy met die wolke sal verskyn! So kom die koninkryk reeds nou in jou lewe en deur jou lewe ook daar waar jy leef en woon en werk. Leef die nuwe lewe wat Hy aan jou gegee het, nou reeds. En die Here sal jou lei en bystaan en bewaar totdat jou voete in die ewige Sion staan!