Enjin die enigste vlieg in XC40 se salfDie Volvo XC40. Foto: Verskaf Die Volvo XC40 het vir my ŉ rowwe tyd gehad om sy plek in die mark uit te kerf. Ek is steeds nie daarvan oortuig dat dit wel al gebeur het nie. Daar was ŉ paar probleme. Party mense het hiperluukse afronding verwag, ander het gevoel die XC40 is eenvoudig net té duur; ek is nie oortuig deur Volvo se huidige enjins nie. Die Volvo XC40 is ŉ pragtige buksie… veral in dié R-Design-spesifikasie. Die tweekleur-verfskema is regtig netjies. Die pragtige 20”-wiele rond die pakket bitter mooi af. Die binneruim is gewone Volvo – net in die fotostaatmasjien gesit op 80%. As ŉ mens eers Volvo se stelsels gewoond is, dan is alles ergonomies en werk goed. Die Volvo XC40. Foto: Verskaf Aan die spesifikasie kant is die XC40 D4 R-Design werklik vol gepak. Daar is CarPlay en Android Auto, radarbeheerde spoedkontrole met al sy veiligheidstelsels soos Volvo se City Safety. Die sitplekke is elektries verstelbaar en die instrumente digitaal met ŉ groot kaart in die middel vir die navigasie. Die binneruim voel fantasties aanmekaargesit en die materiale luuks dog duursaam. Dis by die enjin waar dinge vir my skeefloop. Die D4 is tot dusver beslis die beste enjin wat ek al in die Volvo teëgekom het. Die T3-driesilinderpetrol is ŉ handrat en was ŉ bietjie lig in die broek. Die T5 is fantasties, maar bitter swaar op brandstof. Die D4 bied 140 kW en 400 Nm, lekker sterk. Dit word gepaar met Volvo se 8-spoed-wringkragomsitter‑outo en sit krag aan al vier wiele. Dis alles fyn, maar ek het ŉ appeltjie om met Volvo te skil. Die Volvo XC40. Foto: Verskaf Hulle het omtrent tien jaar terug begin met hul Drive E-enjins. Almal is 2.0-viersilinderturbo, petrol of diesel. Dit was veronderstel om hiperekonomiese enjins te wees. Volvo se huidige reeks enjins is alles behalwe ekonomies. Met ŉ 250 km-trippie in die D4 op snelweë om Gauteng was die beste wat hy kon bied 8,4 ℓ /100 km teen tussen 100 en 140 km/h. In vergelyking met wat BMW kan bied, is dit uiters power. Ek kon al 10 ℓ/100 km handhaaf in ŉ X5 M50d BMW terwyl ek my karavaan sleep! Dit sal dalk regtrek soos Volvo hul hibridiese dryfstelsels bekendstel, maar vir nou is hulle beslis nie die mees ekonomiese in die segment nie. Die Volvo XC40. Foto: Verskaf Op die pad voel die Volvo puik. Die ritgehalte is lekker gemaklik, al loop die XC40 op enorme 20”-wiele is daar steeds 45-profiel bande om dinge gemaklik te hou. Die XC40 se padhouvermoë is puik, en ŉ mens hoef geensins te twyfel oor die Volvo se veiligheidsgeloofsbriewe nie. Ek was aanvanklik heeltemal afgesit oor die XC40 se prys, maar toe gaan vergelyk ek hom mooi met sy direkte mededingers en sien toe dat hy heeltemal markverwant geprys is. Dit is bitter baie geld vir ŉ klein sportnuts, maar vir dié wat dit wil hê en kan bekostig – wie is ek om te stry? Die reeks lyk só: Die reeks word gedek deur ŉ 5 jaar/100 000 km-waarborg en omvattende instandhoudingsplan. Die kompetisie lyk só: 5 jaar/90 000 km-diensplan 5 jaar/100 000 km omvattende instandhoudingsplan 5 jaar/100 000 km omvattende instandhoudingsplan 5 jaar/100 000 km omvattende instandhoudingsplan 3 jaar/100 000 km omvattende instandhoudingsplan Tussen dié mededingers sien ek uit om my hande op die Jeep te kry, en dit bly ŉ winskoop teen die prys. Die Audi hoort eintlik nie daar nie, want hy is petrol en het nie vierwielaandrywing nie, maar dien wel as ŉ prysvergelyking. Die BMW is ŉ puik opsie, sowel as die Lexus. Die Jag en die Porsche is vir die manne met die diepste sakke. Die Volvo is ŉ pragtige pakket, maar ek kan hom die brandstofverbruik nie vergewe nie, en sal dus die Tiguan koop en die ekstra R100 000 wat ek bespaar gebruik vir al die speelgoed.