10 mooiste binnenshuise plante uit die woestyn * Oor plante
10 mooiste binnenshuise plante uit die woestyn
Onder oorspronklike plante het die oorspronklike inwoners van die droogste plekke op die planeet nog altyd spesiale liefde geniet. Die verdiende reputasie van woestynsterre word eenvoudig verklaar: geen ander plante kan spog met so 'n gemaklike versorging en uithouvermoë nie. Alhoewel nie alle vetplante en kaktusse tot die kulture wat in die natuur in halfwoestyne en woestyne voorkom, behoort nie. Desondanks is die keuse tussen die regte woestynendemikum baie wyd - van helder blomsterre tot beskeie lewende klippe.
Die besonderse aard van plante in die woestyn
Die natuurlike toestande van die woestynplekke van ons planeet is so ernstig dat slegs uiters geharde plante daarin kon aanpas. Maar hulle is geensins min nie: honderde spesies van die gehardste plante floreer, selfs al lyk alles leweloos, en kompeteer om kosbare vog met verteenwoordigers van die fauna wat nie minder goed aanpas by droogte nie.
Lae en ongelyke humiditeit met 'n skerp verskil in die hoeveelheid neerslag tussen seisoene, baie lae humiditeit, brandende son, uiterste warm Afrika- of meer gematigde Noord-Amerikaanse temperature het daartoe gelei dat die plant, wat aangepas is vir die woestynstreke, buitengewone kenmerke verkry het:
die vermoë om tevrede te wees met 'n minimum hoeveelheid vog, soms honderde kere minder as vir inwoners van selfs 'n gematigde klimaat;
veranderlike metabolisme - die vermoë om snags koolstofdioksied op te neem en die stomata toe te maak om die verdamping van vog te stop;
'n skerp verandering in periodes van aktiewe groei en volledige rus - seisoenale, uitgesproke vegetatiewe aktiwiteit, gevolg deur 'n diep "slaap";
die afwesigheid of minimum aantal stomata, wasagtige of vetterige, leeragtige blare.
Kaktusse en vetplante word dikwels met woestynplante geassosieer; vir baie lyk dit asof alle plante uit hierdie groepe dieselfde van aard is. Maar ver van alle vetplante kom kulture van woestyne en selfs halfwoestyne. Inderdaad, baie vetplante het na kamers vanuit die bergagtige streke getrek, waar die probleem van 'n gebrek aan voedingstowwe, vog en skielike temperatuurveranderinge nie minder relevant is nie, hoewel ons hier oor heeltemal ander klimaatstoestande praat.
Die gewildste kaktusse en byna die helfte van die vetplante groei in die subtropiese gebiede, in die berge en selfs in bosgebiede. Nie alle vetplante kom dus uit die woestyn nie, maar alle woestynplante behoort beslis tot die aantal vetplante. Hulle kan waterreserwes in lote of blare handhaaf, het vlesige, waterabsorberende weefsels en dik vel, klein stomata. Die duidelikste is dat al hierdie meganismes van aanpassing in kaktusse gemanifesteer word.
Binnenshuise plante van woestynoorkoms het nie 'n enkele eienskap van hul natuurlike voorouers verloor nie, selfs al praat ons van die afgelope lang verskeidenheid dekoratiewe vorme en variëteite. Daar word geglo dat aanpassing by die ekstreme toestande van woestyne en semi-woestyne onomkeerbaar is. Sulke plante bly selfs in die binneland gewone inwoners van woestyne, gewoond aan ver van tipiese humiditeit, temperatuur en beligting.
Een van die belangrikste kenmerke van woestynplante is 'n uiters smal "spesialisasie". Sulke kulture het in so 'n mate aangepas by moeilike toestande in woestyne dat hulle nie meer kan aanpas by enige ander aanhoudingvoorwaardes nie, omdat hulle hul vermoë om te akklimatiseer, verloor het. Hulle hele metabolisme is op 'n heel ander manier gerangskik as dié van plante uit ander klimaatstreke.
Diegene wat woestynplante wil kweek, moet hul aard goed bestudeer: om jare lank suksesvol te wees en die droogtebestande sterre te geniet, sal hulle hul bekende toestande moet herskep. Standaardversorging vir sulke plante is nie geskik nie.
Kombineer alle binnenshuise plante wat van woestynplekke na ons gekom het, en ander kenmerke:
son lief vir die behoefte om in direkte sonlig te wees, 'n uiterste sensitiwiteit vir skadu en onvoldoende beligting;
liefde vir die uiterste van die nag- en dagtemperature;
die behoefte aan 'n lang en streng sluimerende periode vir daaropvolgende blom.
Woestynversorging het baie gemeen. Sulke plante het 'n noukeurige en skaars natmaak nodig; in die sluimerende fase kan dit meestal sonder hulle klaarkom. Boonste kleed vir woestynsterre is skaars, en die substraat moet spesifiek wees - lig, sanderig of klipperig.
Kom ons leer die helderste woestynsterre beter ken, wat veral in moderne interieurs gewild is.
1. Sterkaktus astrofytum
Astrophytums (Astrophytum) - een van die opvallendste woestynkaktusse. Dit is stadig groeiende plante met massiewe ribbes, waardeur onvertakte stingels in die gedeelte soos 'n ster lyk. Sagte haartjies word in klein bondeltjies versamel, wat die kaktusse 'n unieke "punt" openheid gee. Die kaktus blom tydens kamertoestande, verrassend met groot geel blomme met 'n rooi keel en 'n pubescent buis.
Verspreidingsgebied: VSA en Mexiko.
Dit is 'n maklik om te groei kaktus wat nie van oorplantings hou nie en die wortelnek verdiep. Dit word onderskei deur fotofilositeit, droogtebestandheid, akkuraatheid ten opsigte van die samestelling van die grond.
2. Onkwetsbare stekelrige peer
In staat om hele ruigtes en ondeurdringbare skikkings te skep, turksvy(Opuntia) in kamerkultuur hul aggressiwiteit verloor. Hierdie kaktusse kom in verskillende toestande voor, maar het nie tevergeefs 'n simbool van die Mexikaanse woestyne geword nie. Die plat, geartikuleerde stingels, dikwels traanvormig of ovaalvormig, verbaas met stekels en dun hare, wat baie moeilik is om uit die vel te trek as gevolg van kap.
Die unieke wortelvermoë en 'n kragtige oppervlakkige wortelstelsel maak hierdie kaktus baie hard. En enkele helder blomme in 'n halfvol toestand herinner aan rose.
Verspreidingsgebied: Australië, Sentraal- en Suid-Amerika.
Die groei van stekelpere veroorsaak nie probleme vir beginners nie. Kaktusse ontwikkel vinnig, soos baie nat in die lente en somer, baie skaars in die winter. Stekelrige pere is nie bang vir skielike veranderinge in temperatuur nie, kan die somer in die tuin deurbring en is baie fotofiel.
3. "Hedgehogs" echinocactus
Een van die grootste bolvormige kaktusse wat eers op 'n baie belangrike ouderdom hul bolvorm verloor, met talle ribbes en goue stekels. binnenshuise Echinocactus (Echinocactus) bereik nie net sy regte grootte nie (in die natuur kan echinocactus 'n meter en 'n halwe hoogte oorskry), maar dit blom ook amper nooit.
Maar die skoonheid en simmetrie van die plant, versier met diggerigte kleur, goud, rooi, oranje of goudbruin dorings, is so uniek dat die gewildheid van die "reier-kaktus" nie so verbasend lyk nie.
Verspreidingsgebied: woestyne van Mexiko en die VSA.
Dit is baie maklik om echinocactus te kweek, maar u moet seker maak dat die substraat lig en effens suur is, dat die beligting die helderste is, en die oorwintering koel is. Echinocactus word selfs 1 keer per week slegs in die winter natgemaak, maar hierdie kaktus verdra nie 'n skerp vogtigheid nie en verkies om die somer in die vars lug deur te bring.
4. Nuwe variëteite van saai aalwyn
'N Paar dekades gelede aalwyn (Aloe) het 'n tydperk van onverdiende vergetelheid beleef, maar dit is vandag weer opgeneem in die lys van die mees modieuse vetplante. Boring en gesiglose eksemplare van gewone aalwynboom - dit is geskiedenis. Blomkwekers regoor die wêreld gee vandag aandag aan ongelooflike soorte en aalwynspesies wat gereed is om selfs die oorspronklike woestynsterre binne te gee.
Soortgelyk aan 'n deftige inwoner van die diepsee aalwyn marlot (Aloe marlothii), blomvormige elegante voetstukke aalwyn motley (Aloe variegata), uniek aalwynblaar (Aloe polifilla) met die blare in 'n komplekse spiraal in plat voetstukke, ens. - dit is die nuwe gunstelinge. Maar almal, sonder uitsondering, bly aalwyne vetplante met vlesige blare wat in 'n basale of apikale roset versamel is, met 'n sekelvormige deel, 'n puntige punt, skerp tande langs die blare en blouerige patrone.
Verspreidingsgebied: Woestyne van Afrika en die Amerikas.
Aloe vera, beide oud en nuut, is opvallend onpretensieus. Hulle hou van jaarlikse oorplantings, vars lug en koel oorwintering. Soos alle woestynsterre, is aloe vera sonnig, maar ietwat verdraagsamer teenoor swak beligting. Hulle benodig 'n taamlike somerwater en hou nie regtig van kleed nie.
Die stamme van hierdie vetplante, verkort tot volledige onsigbaarheid, laat u net die skoonheid van die blare bewonder. In sommige spesies Gasteria (Gasteria) hulle is geleë in digte klassieke, in ander - in tweerige, simmetriese rosette, waarin dit asof hulle handmatig 'stapels' of waaiersvormig is, dikwels met 'n afgeronde punt.
Die ou blare van Gasteria sterf, en die kleintjies kan amper regop wees. Wit vratte gee donker, harde blare 'n gevlekte effek. En die dogtertjie rosette wat in 'n baie groot aantal gevorm word, maak dit maklik om die plant voort te plant of te groei in "kolonies".
Verspreidingsgebied: woestyne van Afrika.
Gasteria behoort tot die vinnig groeiende vetplante wat jaarliks ​​oorgeplant moet word. Gasteria oorwinter verkies in koel. Maar vir die res is hulle onpretensieus, skadu-verdraagsaam, vergewe hulle maklik foute en in die somer word hulle baie oorvloedig natgemaak.
6. Bloeiende wonderwerk - lampranthus
Onder blomkwekers is hierdie plante nog beter bekend onder die ou naam van die algemeenste spesies - Oscular Deltoid (Oscularia deltoides), maar ook ander verteenwoordigers van die genus Lamprantus (Lampranthus), waar die oculars ingesluit is, verdien aandag. Dit is unieke struiksakkulente met sterk vertakte lote wat met die ouderdom lê. Hulle vorm regte blare, hoewel die setperke nie standaard lyk nie. Blougrys, verdikte, driehoekige, met gekartelde ribbes, maak die vetplante een van die oorspronklikste.
Maar die regte lamprantus-vertoning begin eers wanneer die blom begin. Klein krismisvormige blomme van pienk of lila kleure blom in so 'n hoeveelheid dat dit soms onmoontlik is om die spesiale groenigheid van die osculia te onderskei.
Verspreidingsgebied: Woestyne van Suid-Afrika.
In die groeiende lampranthus is die moeilikste ding om die regte natmaak te kies. Selfs in die somer word dit selde en baie noukeurig uitgevoer, en in die winter stop hulle amper. Hierdie vetplante moet 'n sluimerende periode in die koue deurbring, maar helder beligting is 'n maatstaf wat die hele jaar deur plante nodig is. Sonder toegang tot vars lug, is dit baie moeilik om lamprantusse te kweek.
7. Die dunste lote otton
Die mees unieke vetplante otton (Thonna) - 'n plant waarin die regte woestynkarakter nie maklik herken kan word nie, selfs nie met 'n noukeurige ondersoek nie. Liggende en hangende subtielste pers lote word in hierdie unieke plant gekombineer met lang en dik blare (met 'n lengte van tot 7 cm in deursnee, die blaar bereik 3 cm). Blare is in seldsame pare gerangskik, met 'n sierlike afstand, en verower die skoonheid van 'n langwerpige druppelvormige (of lobvormige) vorm.
Die afgeronde gedeelte van die blare is nie die mees ongewone kenmerk daarvan nie. Per slot van rekening lyk 'n wasbedekking op vlesige setperke spesiaal. Hierdie sukkulente bloei selfs en laat klein geel blomme mandjies in, waardeur dit blyk dat die plant aan die familie Asteraceae behoort.
Die otton is een van die maklikste vetplante vir al sy skoonheid. Selfs in die somer word die plant ongeveer 1 keer per week natgemaak om te versuip. Nie net fotofiel nie, maar die sonliefde otton hou van ligte grond, koel oorwintering en vars lug.
8. Rondebladde Portulacaria-bome
vergelyk Portulacaria (Portulacaria) met 'n ander boomagtige vetplant - 'n vet meisie - sou dit 'n groot fout wees. Per slot van rekening is portulacaria spesiale plante. Struike, wat in binnenshuise toestande ontwikkel in die vorm van dig vertakte, verbasend mooi, kompakte bome, lyk ongelooflik indrukwekkend.
Mollige, vlesige blare met 'n helder kleur sit oorkant vleesagtige, hangende lote. Dit is maklik om 'n plant te vorm en selfs silhoeëtte te herinner wat aan 'n bonsai herinner, en met die teenwoordigheid van verskillende kleurryke vorms kan u plante kies wat u verkies.
Portulacaria hou daarvan om die somer in die buitelug deur te bring en is nie bang vir selfs die middagson nie. Dit is maklik om dit te kweek, want selfs in die somer verkies die plant behoue ​​water, en voeding is baie skaars vir hulle.
9. Die Guatemalaanse wonderwerk - Guatemalaanse Chechtia
Een van die ongewoonste plante, nie net in die lys woestynsterre nie, maar ook onder eksotiese binnenshuise gewasse. 'N Verkorte steel is nie sigbaar onder 'n pragtige uitlaat wat soos kunsmatig lyk nie. In die dik "trosse" hechtium (Hechtia guatemalensis) versamel lang en baie smal lineêre blare wat tot 'n halwe meter kan strek.
'N Stekelrige rand, 'n gryserige kleur, 'n skubberige onderkant en 'n rooierige gedenkplaat in helder lig maak die Guatemalaanse hachtia 'n vonkelende ster. Maar hierdie sukkulente slaag ook daarin om te verras met blom - paniekblare van wit blomme met drie blare.
Verspreidingsgebied: Woestyne van Sentraal- en Suid-Amerika.
Dit is maklik om hierdie oorspronklike kultuur te kweek. Vir blom, moet sy 'n koel oorwintering gee, die ligstelsel moet stabiel wees, en natmaak - baie netjies. Die res van die hechtia is 'n tipiese onpretensieuse vetplant, verrassend in sy uithouvermoë
10. Silwer klippies van ovum pachyphytum
Een van die mees ongewone en 'kosbare' binnenshuise plante, pachyphytum (Pachyphytum oviferum) verrassings met tekstuur, vorm en kleur. Verkorte lote is nie in oorkruisvormig, rond of ovaal in deursnee sigbaar nie, en herinner aan vreemde klippies of dekoratiewe klippies, met blare wat 'n lengte van 5 cm by 3 cm in deursnee is.
Vlesige blare met 'n wasagtige bedekking word in gryswit kleur geverf, maar as gevolg van die tekstuur in die skaduwee, lyk hulle helder silwer, met 'n tikkie pienk goud in helder lig. Dit is asof hulle op skyfies op die grond gespan of versprei is, of dit kunsmatig versier is. Silwer pachyphytum blom ook oorspronklik, wat helderrooi blomme op lang staande voetjies laat.
Verspreidingsgebied: Woestyne van die Amerikas.
Dit is nie moeiliker om hierdie silwerwonder te kweek as enige konvensionele vetplante nie. In die somer sal Pachyphytum nie sy plek op die balkon prysgee nie, maar daar is dit tevrede met yl water, sonlief en pragtig op enige temperatuur. Hy benodig selfs 'n koel oorwintering net vir blom.
Kyk die video: Rob Verlinden geeft tips over kamerplanten: Klimop zorgt voor meeste zuurstof (April 2021).