Satago YTB-414 - Inligting - 2022
Satago YTB -414 - Geskiedenis
(YTB-414: dp. 345 (v.), 1. 100 '; b. 25'; dr. 11 '; cpl.
8; s. 12 k .; kl. Sassaba)
Satago (YTB-414) is op 29 April 1944 by die U.S. Coast Guard Yard, Curtis Bay, Md. Neergelê; herklassifiseer YTB-414 op 15 Mei 1944, gelanseer op 14 Julie 1944, geborg deur mev Vernon E. Day, en afgelewer by die vloot en op 27 November 1944 in diens geneem.
Satago het tot in Februarie 1945 in die Chesapeakebaai -gebied gebly toe sy suidwaarts na Panama gevaar het op pad na die Stille Oseaan -oorlogsgebied. Einde Mei was sy by Ulithi; en middel Junie het sy by Leyte, PI, aangekom om sleepbootpligte te aanvaar. In Oktober, na die einde van die Tweede Wêreldoorlog, verhuis sy via Okinawa na diens in Shanghai, Sasebo en Tsingtao. In 1947 keer sy terug na die Filippyne en lewer, tot na die uitbreek van vyandelikhede in Korea, haeptuigdienste by Subicbaai. In Januarie 1951 vertrek sy uit Luzon en neem vroeg in die daaropvolgende maand diens in Yokosuka, Japan. Sy is in Februarie 1962 heraangewys as YTM-414 en het tot 1974 in diens by Yokosuka gebly.
USS Secota (YTB-415) was 'n sleepboot wat van 1945 tot 1986 in die Amerikaanse vloot gedien het.
Naamgenoot: Afkomstig van Secotan, 'n Algonquin -stam.
Bouer: Coast Guard Yard, Curtisbaai, Maryland
Neergelê: 29 April 1944
Van stapel gestuur: 4 Augustus 1944
In opdrag: 23 Desember 1944
Herklassifiseer: District Harbour Tug, Medium YTM-415, Februarie 1962
Lot: Gesink in botsing, 22 Maart 1986
Klas en tipe: Sassaba-klas hawe sleepboot
Tipe: Harbour Tug
Verplasing: 237 ton
Lengte: 100 voet (30 m)
Straal: 25 voet (7,6 m)
Konsep: 9 voet 7 in (2,92 m)
Spoed: 12 kn (22 km/h 14 mph)
Bewapening: 2 x .50-kaliber masjiengewere
Secota is kort na aflewering aan die vloot aan die Amerikaanse Stille Vloot toegewys. Sy was in Augustus 1945 in Okinawa, besoek Tsingtao, China, in Julie 1946 en vervang USS Anamosa op 20 Augustus 1947 in Yokosuka, Japan.
Gedurende 1950, Secota besoek Hungnam en Pusan, Korea, haar laaste aangetekende hawe was Sasebo, Japan, wat blykbaar gedurende die afnemende dae van 1950 na Korea teruggekeer het. Na die tyd, Secota is voortdurend toegewys aan gevorderde Amerikaanse basisse in die Stille Oseaan. In Februarie 1962 is sy herontwerp vir 'n medium hawe-sleepboot, YTM-415.
Op 22 Maart 1986, naby Midway Island, Secota het pas 'n personeeloordrag met die USS voltooi Georgië wanneer Secota krag verloor en het gebots Georgië. Secota krag verloor voordat dit duidelik was, wat 'n impak op die sub se agterste duikvliegtuie veroorsaak het, waar die sleepboot gehang is.  Secota gesink tien bemanningslede is gered, maar twee bemanningslede wat in die enjinkamer vasgekeer was, het verdrink. Terwyl die media berig het dat die Georgië onbeskadig was,  'n verslag wat deur die bevelvoerder van die Georgië dui aan dat nadat die oorlewende bemanningslede na Hawaii teruggekeer het, Georgië het noodherstelwerk ondergaan weens geringe skade wat tydens die botsing opgedoen is. 
Bied kliënte 'n premium kredietbeheerdiens aan en verminder hul skuldenaarsdae met tot 72%, met Satago.
Satago bied outomatiese agtervolging van fakture, risiko -insigte en finansies vir u en u kliënte. As u eers gekoppel is, kan u u kliënte gratis toegang tot die platform gee.
Voorsien kliënte sagteware vir faktuurjag wat hulle vinniger betaal en tyd bespaar. Gee hulle die gereedskap om hul kliënte te kontroleer en te beskerm teen slegte skuld. Ontleed hul skuldenaarsdata in een oogopslag en help hulle om die kontantvloei te verbeter.
Satago se oefenuitgawe is meer as VIER KEER goedkoper as die naaste kredietbeheer -mededinger. Geniet onbeperkte faktuurjaag, onbeperkte kredietverslae, onbeperkte praktykgebruikers en onbeperkte kliëntelisensies, alles vir £ 50 per maand.
Satago kan integreer met meer as 300 rekeningkundige oplossings, waaronder Xero, QuickBooks, Sage (Business Cloud, 50 en 200) en FreeAgent.
Satago het 'n nuwe voorkoms
Satago het hul platform opgedateer met 'n splinternuwe voorkoms.
Hoe om outomatiese kredietbeheer aan te bied as 'n bykomende diens en hellip
In hierdie artikel bespreek ons ​​hoe u Satago kan gebruik om 'n outomatiese kredietkaart te bied
Satago QuickBooks se aanlyn integrasie
Satago is verenigbaar met alle QuickBooks -aanlynplanne. Integrasie is eenvoudig en skep u Satago en hellip
E -pos handtekening
E -pos teks voettekst
Vooraf waarskuwende e -posse om u te laat weet voor die jaagtog
Raadpleeg ons privaatheidskennisgewing vir meer inligting oor hoe ons die persoonlike inligting wat u aan ons verskaf hanteer.
Hierdie webwerf word beskerm deur reCAPTCHA en die privaatheidsbeleid en diensbepalings van Google is van toepassing.
In Chili is daar verskeie entiteite met die naam "Santiago" wat gereeld verwar word. Die gemeente Santiago, soms na verwys as "Downtown/Central Santiago" (Santiago Centro), is 'n administratiewe afdeling wat ongeveer die gebied beslaan wat die stad gedurende sy koloniale tydperk beset het. Die gemeente, bestuur deur die gemeente Santiago en onder leiding van 'n burgemeester, is deel van die Santiago Provinsie onder leiding van 'n provinsiale afgevaardigde, wat op sigself 'n onderafdeling van die Santiago Metropolitaanse Streek onder leiding van 'n beoogde. Terwyl die burgemeester deur algemene stemme verkies word, word die provinsiale afgevaardigde sowel as die bevelvoerder deur die president van die Republiek as sy plaaslike verteenwoordiger ontwerp.
Ondanks hierdie klassifikasies, verwys dit gewoonlik na wat ook bekend staan ​​as die term "Santiago" sonder 'n ander beskrywer Groter Santiago (Gran Santiago), die metropolitaanse gebied wat gedefinieer word deur sy stedelike kontinuïteit, wat die gemeente Santiago en meer as 40 ander gemeentes insluit, wat saam die meerderheid van die provinsie Santiago en sommige gebiede van naburige provinsies (sien Politieke afdelings) uitmaak. Die definisie van hierdie metropolitaanse gebied het ontwikkel as gevolg van die voortdurende uitbreiding van die stad en die opname van kleiner stede en landelike gebiede.
Die naam "Santiago" het sy oorsprong in die naam wat die Spaanse veroweraar, Pedro de Valdivia, gekies het toe die stad in 1541 gestig is. Valdivia vereer Jakobus die Grote, die beskermheilige van Spanje. In die Spaanse taal word die naam van hierdie heilige op verskillende maniere weergegee, aangesien Diego, Jaime, Jacobo of Santiago die laaste is afgelei van die Galiciese evolusie van vulgêr Latyn Heiligdom Iacobu. Daar is geen inheemse naam vir die gebied wat deur die Santiago Mapuche -taal beset word nie, en gebruik die naam "Santiaw" as 'n aanpassing van die Spaanse naam van die stad.
Toe dit gestig is, gebruik Valdivia die naam "Santiago del Nuevo Extremo" of "Nueva Extremadura", gebaseer op die gebied wat hy verwag het om te koloniseer en wat hy die ere van sy geboorteland Extremadura genoem het. Die naam het nie lank bestaan ​​nie en is uiteindelik vervang deur die plaaslike naam Chili. Om te onderskei met ander stede wat Santiago genoem word, word die Suid -Amerikaanse stad in Spaans en ander tale soms 'Santiago de Chile' genoem.
Die stad en streek se demoniem is santiaguinos (manlik) en santiaguinas (vroulik).
Volgens sekere argeologiese ondersoeke word geglo dat die eerste menslike groepe die kom van Santiago in die 10de millennium vC bereik het. Die groepe was hoofsaaklik nomadiese jagter-versamelaars wat van die kus na die binneland gereis het op soek na guanacos gedurende die tyd van die Andes-sneeusmelting. Ongeveer die jaar 800 het die eerste sedentêre inwoners begin vestig as gevolg van die vorming van landbougemeenskappe langs die Mapochorivier, hoofsaaklik mielies, aartappels en boontjies, en die makmaak van kameliede in die omgewing.
Die dorpe wat gevestig is in die gebiede wat aan die Picunches behoort (die naam wat die Chileners gegee het) of die Promaucae -mense (die naam van die Inkas), was gedurende die laat vyftiende eeu en in die vroeë sestiende eeu onderhewig aan die Inka -ryk. Die Inka's vestig hulle in die vallei van mitimas, die belangrikste installasie vestig hulle in die middel van die huidige stad, met vestings soos Huaca de Chena en die heiligdom van die El Plomo -heuwel. Die gebied sou as basis vir die mislukte Inca -ekspedisies suidwaarts as die Inca -roete gedien het.
Stigting van die stad Edit
Nadat hy deur Francisco Pizarro uit Peru gestuur is en die lang reis van Cuzco afgelê het, bereik die veroweraar Pedro de Valdivia van Extremadura op 13 Desember 1540 die Mapocho -vallei. Die leërskare van Valdivia het langs die rivier kamp opgeslaan en stadig het begin kommunikeer met die Picunche -mense wat die gebied bewoon het. Valdivia het later die hoofde van die gebied na 'n parlement ontbied, waar hy sy voorneme verklaar het om 'n stad te stig namens die koning Carlos I van Spanje, wat die hoofstad van sy goewerneurskap van Nueva Extremadura sou wees. Die inboorlinge het die stad op 'n klein eiland tussen twee takke van die rivier langs 'n klein heuwel genaamd Huelén aanvaar en selfs aanbeveel.
Op 12 Februarie 1541 het Valdivia die stad amptelik gestig Santiago del Nuevo Extremo (Santiago van New Extremadura) naby die Huelén, herdoop deur die veroweraar tot Santa Lucia. Na die koloniale bewind, het Valdivia die uitleg van die nuwe stad aan die boumeester Pedro de Gamboa toevertrou, wat die uitleg van die stadsnetwerk sou ontwerp. In die middel van die stad het Gamboa 'n Plaza Mayor ontwerp, waarheen verskillende erwe vir die katedraal en die huis van die goewerneur gekies is. In totaal is agt blokke van noord na suid en tien van oos na wes gebou. Elke sonkrag (kwartierblok) is aan die setlaars gegee, wat huise van modder en strooi gebou het.
Valdivia het maande later saam met sy troepe na die suide vertrek en die oorlog van Arauco begin. Santiago is onbeskermd gelaat. Die inheemse leërskare van Michimalonco het dit tot hul voordeel gebruik en die nuwe stad aangeval. Op 11 September 1541 is die stad deur die inboorlinge verwoes, maar die Spaanse Garnisoen met 55 manskappe het daarin geslaag om die fort te verdedig. Die verset is gelei deur Inés de Suárez, 'n minnares van Valdivia. Toe sy besef dat hulle oorval word, beveel sy die teregstelling van alle inheemse gevangenes, en gaan sit hul koppe op snoeke en gooi ook 'n paar koppe na die inboorlinge. In die lig van hierdie barbaarse daad, het die inboorlinge in angs versprei. Die stad sou stadig herbou word, wat die nuutgestigte Concepción, waar die Royal Audiencia van Chili in 1565 gestig is, prominent sou wees, maar die konstante gevaar wat Concepción in die gesig staar, deels te wyte aan die nabyheid aan die oorlog van Arauco en ook aan 'n die opeenvolging van verwoestende aardbewings, sou die definitiewe vestiging van die koninklike hof in Santiago eers in 1607 moontlik maak. Hierdie vestiging bevestig die stad se rol as hoofstad.
Gedurende die beginjare van die stad het die Spanjaarde 'n ernstige tekort aan voedsel en ander voorrade gehad. Die oorsaak hiervan was 'n strategie van die plaaslike inheemse Picunche om verbouing te stop en na meer verre plekke terug te trek.  Afgesien van versterkings moes die Spanjaarde hulle toevlug neem om te eet wat hulle ook al gevind het, omdat gebrek aan klere beteken het dat sommige Spaanse met huide, katte, seeleeus en jakkalse kom aantrek het. 
Koloniale Santiago Edit
Alhoewel dit lyk asof die vroeë Santiago 'n dreigende gevaar van permanente vernietiging was, bedreig deur inheemse aanvalle, aardbewings en 'n reeks vloede, het die stad vinnig begin groei. Van die 126 blokke wat deur Gamboa in 1558 ontwerp is, is 40 beset, en in 1580 begin die eerste groot geboue in die stad opstaan, die begin van die konstruksie word beklemtoon deur die grondsteen van die eerste katedraal in 1561 en die gebou van die kerk van San Francisco in 1572. Albei hierdie konstruksies bestaan ​​hoofsaaklik uit adobe en klip. Benewens die bou van belangrike geboue, het die stad ook begin ontwikkel namate lande in die omgewing tienduisende vee verwelkom het.
'N Rits rampe het die ontwikkeling van die stad gedurende die 16de en 17de eeu belemmer: 'n aardbewing, 'n 1575 pokke -epidemie, in 1590, 1608 en 1618, die vloede van die Mapocho -rivier, en uiteindelik die aardbewing van 13 Mei 1647, wat meer as 600 mense doodgemaak en meer as 5000 ander geraak. Hierdie rampe sou die groei van die hoofstad van die kapteinskap -generaal van Chili egter nie keer nie, in 'n tyd toe al die mag van die land op die Plaza de Armas santiaguina gesentreer was.
In 1767 het die korridor Luis Manuel de Zañartu een van die belangrikste argitektoniese werke van die hele koloniale tydperk, Calicanto -brug, geloods, wat die stad effektief met La Chimba aan die noordekant van die rivier verbind het, en begin met die bou van walle om te voorkom dat oorloop van die Mapochorivier. Alhoewel sy bouers die brug kon voltooi, word die piere voortdurend deur die rivier beskadig. In 1780 huur goewerneur Agustín de Jáuregui die Italiaanse argitek Joaquín Toesca, wat onder meer die voorwerpe van die katedraal, die Palacio de La Moneda, die kanaal San Carlos en die finale konstruksie van die walle tydens die regering sou ontwerp. van Ambrosio O'Higgins. Hierdie belangrike werke is permanent geopen in 1798. Die regering van O'Higgins het ook toesig gehou oor die opening van die pad na Valparaíso in 1791, wat die hoofstad met die belangrikste hawe van die land verbind het.
Hoofstad van die Republiek Redigeer
18 September 1810 word die eerste regeringsjunta in Santiago uitgeroep, wat begin met die proses om die onafhanklikheid van Chili te vestig. Die stad, wat die hoofstad van die nuwe nasie geword het, word bedreig deur verskeie gebeurtenisse, veral die nabygeleë militêre optrede.
Alhoewel sommige instellings, soos die Nasionale Instituut en die Nasionale Biblioteek, in die Patria Vieja geïnstalleer is, is dit gesluit na die neerlaag van die patriot in die Slag van Rancagua in 1814. Die koninklike regering duur tot 1817, toe die leër van die Andes verseker het oorwinning in die slag van Chacabuco, herinstelling van die patriotregering in Santiago. Onafhanklikheid was egter nie verseker nie. Die Spaanse leër het in 1818 nuwe oorwinnings behaal en op pad na Santiago, maar hul opmars is definitief gestaak op die vlaktes van die Maipo -rivier tydens die Slag van Maipú op 5 April 1818.
Met die einde van die oorlog is Bernardo O'Higgins aanvaar as die opperhoof en het, net soos sy pa, 'n aantal belangrike werke vir die stad begin. Tydens die oproep Patria Nueva het geslote instellings heropen. Die Algemene Begraafplaas is geopen, die werk aan die kanaal San Carlos is voltooi, en in die suidelike deel van die Mapocho -rivier, bekend as La Cañada, is die droë rivierloop, wat soms as 'n stortingsterrein gebruik is, verander in 'n laan, nou bekend as die Alameda de las Delicias.
Twee nuwe aardbewings het die stad getref, een op 19 November 1822 en 'n ander op 20 Februarie 1835. Hierdie twee gebeurtenisse het egter nie die vinnige, voortgesette groei van die stad verhinder nie. In 1820 het die stad 46,000 inwoners aangemeld, terwyl die bevolking in 1854 69,018 bereik het. In 1865 het die sensus 115 337 inwoners gerapporteer. Hierdie aansienlike toename was die gevolg van voorstedelike groei in die suide en weste van die hoofstad, en gedeeltelik tot La Chimba, 'n lewendige distrik wat groei uit die verdeling van ou eiendomme wat in die gebied bestaan ​​het. Hierdie nuwe randontwikkeling het gelei tot die einde van die tradisionele dambordstruktuur wat voorheen die middestad beheer het.
Gedurende die jare van die Republikeinse era het instellings soos die Universiteit van Chili (Universidad de Chile), die Normal School of Preceptors, die School of Arts and Crafts en die Quinta Normal, wat die Museum of Fine Arts (nou Museum of Fine Arts) insluit Wetenskap en Tegnologie) en die National Museum of Natural History, gestig. Hulle is hoofsaaklik geskep vir opvoedkundige gebruik, en het gedurende hierdie tydperk ook voorbeelde geword van openbare beplanning. In 1851 is die eerste telegraafstelsel wat die hoofstad met die hawe van Valparaíso verbind, ingehuldig. 
'N Nuwe momentum in die stedelike ontwikkeling van die hoofstad het plaasgevind tydens die sogenaamde "Liberale Republiek" en die administrasie van burgemeester Benjamín Vicuña Mackenna. Onder die belangrikste werke gedurende hierdie tydperk is die opknapping van die Cerro Santa Lucía, wat ondanks sy sentrale ligging in 'n swak toestand was.  In 'n poging om Santiago te verander, begin Vicuña Mackenna met die bou van die Camino de Cintura, 'n pad om die hele stad. 'N Nuwe herontwikkeling van die Alamedalaan het dit in die hoofweg van die stad verander.
Ook gedurende hierdie tyd en met die werk van Europese landskapsbeplanners in 1873 het O'Higgins Park ontstaan. Die park, wat oop is vir die publiek, het 'n besienswaardigheid in Santiago geword vanweë die groot tuine, mere en koetspaadjies. Ander belangrike geboue is gedurende hierdie era geopen, soos die Teatro Municipal operahuis en die Club Hípico de Santiago. Terselfdertyd is die internasionale uitstalling van 1875 gehou op die terrein van die Quinta Normal. 
Die stad het die belangrikste spilpunt van die nasionale spoorwegstelsel geword. Die eerste spoorlyn bereik die stad op 14 September 1857 by die Santiago Estación Central -treinstasie. Die stasie sou destyds in aanbou wees, in 1884 permanent geopen. Gedurende daardie jare het spoorlyne die stad verbind met Valparaíso sowel as streke in die noorde en suide van Chili. Die strate van Santiago is geplavei en teen 1875 was daar 1 107 spoorwaens in die stad, terwyl 45 000 mense daagliks tramdienste gebruik.
Die eeufees Santiago Edit
Met die koms van die nuwe eeu het die stad verskeie veranderinge begin ondergaan wat verband hou met die sterk ontwikkeling van die nywerheid. Valparaíso, wat tot dusver die ekonomiese middelpunt van die land was, het stadig aansien verloor ten koste van die hoofstad. Teen 1895 was 75% van die nasionale vervaardigingsbedryf in die hoofstad en slegs 28% in die hawestad, en teen 1910 is groot banke en winkels in die strate van die middestad opgerig, wat Valparaíso verlaat.
Die inwerkingtreding van die wet op die outonome munisipaliteite het munisipaliteite in staat gestel om verskillende administratiewe afdelings rondom die destydse Santiago te skep departamento, met die doel om die plaaslike beslissing te verbeter. Maipú, Ñuñoa, Renca, Lampa en Colina sou in 1891 geskep word, Providencia en Barrancas in 1897 en Las Condes in 1901. The La Victoria departamento is verdeel met die oprigting van Lo Cañas in 1891, wat in 1892 in La Granja en Puente Alto, La Florida in 1899 en La Cisterna in 1925 verdeel sou word.
Die San Cristobal -heuwel het in hierdie tydperk 'n lang ontwikkelingsproses begin.In 1903 is 'n sterrekundige sterrewag geïnstalleer en die jaar daarna is die eerste klip geplaas vir sy 14-meter Maagd Maria-standbeeld, deesdae sigbaar vanaf verskillende stadspunte. Die heiligdom sou egter eers 'n paar dekades later voltooi wees.
Met die Chileense eeufeesviering in 1910 is baie stedelike projekte onderneem. Die spoornetwerk is uitgebrei sodat die stad met sy ontluikende voorstede verbind kan word deur 'n nuwe spoorweg en 'n roete na die Cajón del Maipo, terwyl 'n nuwe treinstasie in die noorde van die stad gebou is: die Mapocho -stasie. Aan die suidekant van die Mapocho -rivier is die Parque Forestal geskep en nuwe geboue soos die Museum of Fine Arts, die openbare koshuis Barros Arana en die National Library is geopen. Boonop sal die werk 'n rioolstelsel insluit, wat ongeveer 85% van die stedelike bevolking beslaan.
Die 1920 -sensus het die bevolking van Santiago geraam op 507 296 inwoners, gelykstaande aan 13,6% van die bevolking van Chili. Dit verteenwoordig 'n toename van 52,5% teenoor die sensus van 1907, dit wil sê 'n jaarlikse groei van 3,3%, byna drie keer die nasionale syfer. Hierdie groei was hoofsaaklik te wyte aan die aankoms van boere uit die suide wat by fabrieke en spoorlyne wat in aanbou was, kom werk het. Hierdie groei is egter aan die buitewyke ervaar en nie in die stad self nie.
Gedurende hierdie tyd is die middestad gekonsolideer tot 'n kommersiële, finansiële en administratiewe sentrum, met die oprigting van verskillende portale en plekke rondom Ahumadastraat en 'n burgerlike distrik in die onmiddellike omgewing van die paleis van La Moneda. Laasgenoemde projek behels die bou van verskillende modernistiese geboue vir die oprigting van die kantore van ministeries en ander openbare dienste, asook die aanvang van die bou van medium-hoë geboue. Aan die ander kant het die tradisionele inwoners van die sentrum uit die stad begin migreer na meer landelike gebiede soos Providencia en Ñuñoa, wat die oligargie en die Europese immigrante-professionele persone huisves, en San Miguel vir gesinne uit die middelklas. Verder is in die periferie villa's gebou met verskillende vennote van verskillende destydse organisasies. Moderniteit het uitgebrei in die stad, met die voorkoms van die eerste teaters, die uitbreiding van die telefoonnetwerk en die opening van die lughawe Los Cerrillos in 1928, onder andere.
Die gevoel dat die vroeë 20ste eeu 'n era van ekonomiese groei was as gevolg van tegnologiese vooruitgang, het dramaties gekontrasteer met die lewenstandaard van laer sosiale klasse. Die groei van die vorige dekades het gelei tot 'n ongekende bevolkingsontploffing wat in 1929 begin het. Die Groot Depressie het die ineenstorting van die nitraatbedryf in die noorde veroorsaak en 60 000 werkloses gelaat, wat die afname in landbou -uitvoer bygedra het, wat 'n totale getal vir die werkloos is ongeveer 300 000 landwyd. Hierdie werklose werkers het Santiago en sy bloeiende bedryf as die enigste kans gesien om te oorleef. Baie migrante het met niks in Santiago aangekom nie en duisende moes op straat oorleef weens die groot moeilikheid om 'n plek te vind wat hulle kon huur. Wydverspreide siektes, waaronder tuberkulose, het honderde haweloses die lewe geëis. Werkloosheid en lewenskoste het dramaties toegeneem terwyl die salarisse van die bevolking van Santiago gedaal het.
Die situasie sou eers 'n paar jaar later verander met 'n nuwe industriële oplewing wat CORFO bevorder en die uitbreiding van die staatsapparaat vanaf die laat dertigerjare. Op hierdie tydstip het die aristokrasie baie van sy mag verloor en die middelklas, bestaande uit handelaars, burokrate en professionele persone, het die rol gekry om nasionale beleid te stel. In hierdie konteks het Santiago 'n aansienlike middel- en laerklasbevolking begin ontwikkel, terwyl die hoër klasse in die distrikte van die hoofstad skuiling gesoek het. Dus het die ou geldklasuitstappies na Cousino en Alamedapark, wat hegemonie verloor het oor gewilde vermaaklikheidsplekke soos die Nasionale Stadion, in 1938 ontstaan.
Groter Santiago Edit
Relatiewe groei van Santiago, deur gemeentes 
In die daaropvolgende dekades het Santiago onverpoos bly groei. In 1940 het die stad 952.075 inwoners opgehoop, in 1952 het hierdie syfer tot 1.350.409 inwoners gestyg en die sensus van 1960 was 1.907.378 santiaguinos. Hierdie groei is weerspieël in die verstedeliking van landelike gebiede aan die periferie, waar gesinne van die middel- en laer klas met stabiele behuising gevestig is: in 1930 het die stedelike gebied 'n oppervlakte van 6500 hektaar gehad, wat in 1960 20 900 bereik het en in 1980 tot 38 296. Alhoewel die meeste gemeenskappe steeds gegroei het, konsentreer dit hoofsaaklik op buitegemeenskappe soos Canyon in die weste, Conchalí in die noorde en La Cisterna en La Granja in die suide. Vir die hoër klas het dit begin om die voetheuwels van die Las Condes- en La Reina -sektor te benader. Die sentrum het mense egter verloor en meer ruimte gelaat vir die ontwikkeling van handel, bankwese en die regering.
Die regulering van die groei het eers gedurende die 1960's begin implementeer met die opstel van verskillende ontwikkelingsplanne vir Groter Santiago, 'n konsep wat die nuwe werklikheid van 'n veel groter stad weerspieël. In 1958 is die interkommunale plan van Santiago vrygestel. Die voorgestelde skema stel 'n perk van 38 600 stedelike en halfhektaar vir 'n maksimum bevolking van 3,260,000 inwoners, insluitende planne vir die bou van nuwe paaie, soos die Américo Vespuciolaan en Panamericana -roete 5, en die uitbreiding van 'industriële rieme'. Die viering van die Wêreldbeker -toernooi in 1962 het nuwe stukrag gegee om planne vir stadsverbetering te implementeer. In 1966 is die Santiago Metropolitan Park in die Cerro San Cristóbal gestig, MINVU het begin met die uitroei van dorpies en die bou van nuwe huise. Uiteindelik is die Edificio Diego Portales in 1972 gebou.
In 1967 is die nuwe Internasionale Lughawe Pudahuel geopen, en na jare se bespreking is daar in 1969 begin bou aan die Santiago Metro. Die eerste fase het onder die westelike deel van die Alameda geloop en is in 1975 geopen. Die Metro sou een van die mees gesogte geboue in die stad word. In die daaropvolgende jare het dit steeds uitgebrei, met twee loodregte lyne teen die einde van 1978. Die bou van telekommunikasie -infrastruktuur was ook 'n belangrike ontwikkeling van hierdie tydperk, soos weerspieël in die bou van die Torre Entel, wat sedert die bou daarvan in 1975 word vir twee dekades een van die simbole van die hoofstad en die hoogste struktuur in die land.
Na die staatsgreep van 1973 en die totstandkoming van die militêre regime, het groot veranderinge in stedelike beplanning eers in die 1980's plaasgevind, toe die regering 'n neoliberale ekonomiese model aangeneem het. In 1979 is die meesterplan gewysig. Die stedelike gebied is uitgebrei tot meer as 62 000 ha vir die ontwikkeling van vaste eiendom. Dit het stedelike uitbreiding veroorsaak, veral in La Florida, en die stad het in die vroeë 1990's 40 619 ha groot geword. Die sensus van 1992 toon dat Santiago die bevolkte munisipaliteit van die land geword het met 328,881 inwoners. Intussen het 'n sterk aardbewing die stad op 3 Maart 1985 getref. Hoewel dit min slagoffers veroorsaak het, het dit baie mense dakloos gelaat en baie ou geboue vernietig.
Die metropool in die vroeë een-en-twintigste eeu Edit
Met die aanvang van die oorgang na demokrasie in 1990, het die stad Santiago drie miljoen inwoners oortref, met die meerderheid in die suide: La Florida was die mees bevolkte gebied, gevolg deur Puente Alto en Maipú. Die ontwikkeling van vaste eiendom in hierdie munisipaliteite en ander soos Quilicura en Peñalolén het grootliks gekom uit die bou van behuisingsprojekte vir middelklasgesinne. Intussen het gesinne met 'n hoë inkomste die voetheuwels ingetrek, nou Barrio Alto genoem, wat die bevolking van Las Condes laat toeneem en nuwe gemeentes soos Vitacura en Lo Barnechea laat ontstaan ​​het.
Die Providencia Avenue -gebied het 'n belangrike kommersiële spilpunt in die oostelike sektor geword. Hierdie ontwikkeling is uitgebrei tot Barrio Alto, wat 'n aantreklike plek geword het vir die bou van hoë geboue. Belangrike ondernemings en finansiële korporasies is in die omgewing gestig, wat 'n florerende moderne sakesentrum tot stand gebring het San Manhattan. Die vertrek van hierdie ondernemings na Barrio Alto en die bou van winkelsentrums regoor die stad het 'n krisis in die middestad veroorsaak. Om die gebied weer uit te vind, is die belangrikste winkelstrate verander in voetgangerspaadjies, soos die Paseo Ahumada, en die regering het belastingvoordele ingestel vir die bou van residensiële geboue, wat jong volwassenes gelok het.
Die stad het 'n reeks probleme ondervind wat veroorsaak word deur ongeorganiseerde groei. Lugbesoedeling het gedurende die wintermaande kritieke vlakke bereik en 'n laag rookmis het oor die stad gekom. Die owerhede het wetgewende maatreëls aangeneem om industriële besoedeling te verminder en beperkings op die gebruik van voertuie geplaas. Die Metro is aansienlik uitgebrei, lyne is verleng en drie nuwe lyne is tussen 1997 en 2006 in die suidoostelike sektor gebou. 'N Nuwe uitbreiding van Maipú is in 2011 ingehuldig, op watter punt die metropolitaanse spoorweg 'n totale lengte van 105 km gehad het. In die geval van busse het die stelsel in die vroeë 1990's 'n groot hervorming ondergaan. In 2007 is die meesterplan bekend as Transantiago opgestel. Sedert die bekendstelling daarvan het dit 'n aantal probleme ondervind.
In die 21ste eeu het die vinnige ontwikkeling in Santiago voortgegaan. Die burgerlike distrik is hernu met die oprigting van die Plaza de la Ciudadanía en die bou van die Ciudad Parque Bicentenario ter herdenking van die tweejarige bestaan ​​van die Republiek. Die ontwikkeling van hoë geboue gaan voort in die oostelike sektor, wat uitloop op die opening van die wolkekrabbers Titanium La Portada en Gran Torre Santiago in die Costanera Center -kompleks. Sosio -ekonomiese ongelykheid en geososiale fragmentasie bly egter twee van die belangrikste probleme in die stad en die land.
Op 27 Februarie 2010 het 'n sterk aardbewing die hoofstad getref wat ouer geboue beskadig het. Sommige moderne geboue is egter ook onbewoonbaar, wat baie debat veroorsaak het oor die werklike implementering van verpligte aardbewingstandaarde in die moderne argitektuur van Santiago.
Die stad lê in die middel van die Santiago wasbak, 'n groot bakvormige vallei wat bestaan ​​uit breë en vrugbare lande omring deur berge. Die stad het 'n wisselende hoogte en neem geleidelik toe van 400 m (1,312 voet) in die westelike gebiede tot meer as 700 m (2,297 voet) in die oostelike gebiede. Santiago se internasionale lughawe, in die weste, lê op 'n hoogte van 460 m (1.509 voet). Plaza Baquedano, naby die sentrum, lê op 570 m (1,870 voet). Estadio San Carlos de Apoquindo, aan die oostelike rand van die stad, het 'n hoogte van 960 m (3150 voet).
Die Santiago -kom is deel van die intermediêre depressie en is merkwaardig plat, slegs onderbreek deur 'n paar "heuwels op die eiland", waaronder Cerro Renca, Cerro Blanco en Cerro Santa Lucía. Die wasbak is ongeveer 80 kilometer in 'n noord -suid rigting en 35 km (22 myl) van oos na wes. Die Mapochorivier vloei deur die stad.
Die stad word omring deur die hoofketting van die Andes in die ooste en die Chileense kusreeks in die weste. In die noorde word dit begrens deur die Cordón de Chacabuco, 'n bergreeks van die Andes. Aan die suidelike grens lê die Angostura de Paine, 'n langwerpige uitloper van die Andes wat amper die kus bereik.
Die bergreeks wat onmiddellik grens aan die stad in die ooste, staan ​​bekend as die Sierra de Ramón, wat ontstaan ​​het as gevolg van die tektoniese aktiwiteit van die San Ramón -fout. Hierdie reeks bereik 3296 meter by Cerro de Ramón. Die Sierra de Ramón verteenwoordig die "Precordillera" van die Andes. 20 km (12 myl) verder oos is die nog groter Cordillera van die Andes, met berge en vulkane wat meer as 6 000 m (19 690 voet) oorskry en waarop sommige gletsers voorkom. Die hoogste is die berg Tupungato op 6.570 m (21.555 voet). Ander berge sluit in Tupungatito, San José en Maipo. Cerro El Plomo is die hoogste berg wat sigbaar is in die stedelike gebied van Santiago.
Gedurende die afgelope dekades het stedelike groei die grense van die stad oorskry en na die ooste teen die hange van die Andes Precordillera uitgebrei. In gebiede soos La Dehesa, Lo Curro en El Arrayan vind stedelike ontwikkeling meer as 1000 meter hoogte plaas. 
Die natuurlike plantegroei van Santiago bestaan ​​uit 'n netelige bosveld Vachellia -grot (ook bekend as Acacia grot en espinillo) en Prosopis chilensis in die weste en 'n vereniging van Vachellia -grot en Baccharis paniculata in die ooste rondom die Andes -voetheuwels. 
Santiago Metropolitaanse Park
Santiago het 'n koel halfdroë klimaat (BSk volgens die Köppen -klimaatklassifikasie), met Mediterreense (Csb) patrone: warm droë somers (Oktober tot Maart) met temperature tot 35 ° C (95 ° F) op die warmste dae, winters (April tot September) is koel en vogtig, met koel tot koue oggende tipiese daaglikse maksimumtemperature van 14 ° C (57 ° F) en lae temperature naby 0 ° C (32 ° F). In die klimaatstasie van Quinta Normal (naby die middestad) is die neerslag gemiddeld 341,8 mm, en in die klimaatstasie van Tobalaba (op hoër terreine naby die Andesberge) is die neerslaggemiddelde 367,8 mm.
In die lughawegebied van Pudahuel is die gemiddelde reënval 276,9 mm (10,90 in) per jaar, waarvan ongeveer 80% gedurende die wintermaande (Mei tot September) voorkom, wat wissel tussen 50 en 80 mm (1,97 en 3,15 in) reënval gedurende hierdie maande. Hierdie hoeveelheid kontrasteer met 'n baie sonnige seisoen gedurende die somermaande tussen Desember en Maart, wanneer die reënval gemiddeld nie meer as 4 mm oorskry nie, wat veroorsaak word deur 'n antisikloniese oorheersing, wat ongeveer sewe of agt maande lank voortduur. Daar is 'n beduidende variasie in die stad, met reënval op die Pudahuel-terrein op die laer verdieping naby die lughawe ongeveer 20 persent laer as op die ouer Quinta Normal-terrein naby die middestad.
Santiago se reënval is baie wisselvallig en word sterk beïnvloed deur die El Niño Southern Oscillation -siklus, met reënerige jare wat saamval met El Niño -gebeure en droë jare met La Niña -gebeure.  Die natste jaar sedert die rekords in 1866 begin het, was 1900 met 819,7 millimeter [32,27 in]  - deel van 'n "pluvial" van 1898 tot 1905 met 'n gemiddelde van 559,3 millimeter (22,02 in) oor agt jaar [13 ] met die tweede natste jaar in 1899 met 773,3 millimeter (30,44 in) - en die droogste 1924 met 66,1 millimeter (2,60 in).  Gewoonlik is daar lang droogtes, selfs in die reënigste winters,  onderskep met dieselfde lang periodes van swaar reënval. Byvoorbeeld, in 1987, die vierde natste jaar op rekord met 712,1 millimeter (28,04 in), was daar slegs 1,7 millimeter (0,07 in) in die 36 dae tussen 3 Junie en 8 Julie,   gevolg deur 537,2 millimeter (21.15 in) in die 38 dae tussen 9 Julie en 15 Augustus. 
Neerslag is gewoonlik slegs reën, aangesien sneeu slegs in die Andes en Precordillera voorkom, maar dit is skaars in die oostelike distrikte en uiters skaars in die grootste deel van die stad.  In die winter is die sneeulin ongeveer 2 100 meter (6 890 voet), en dit wissel van 1 500–2 900 meter (4 921–9 514 voet).  Die stad word slegs af en toe deur sneeuval geraak. Die tydperk tussen 2000 en 2017 het 9 sneeuvalle aangeteken en slegs twee is in die sentrale sektor gemeet (2007 en 2017). Die hoeveelheid sneeu wat op 15 Julie 2017 in Santiago geregistreer is, wissel tussen 3.0 cm in Quinta Normal en 10.0 cm in La Reina (Tobalaba). 
Temperature wissel deur die jaar van gemiddeld 20 ° C (68 ° F) in Januarie tot 8 ° C (46 ° F) in Junie en Julie. In die somerdae is dit baie warm tot warm, en bereik dit dikwels meer as 30 ° C (86 ° F) en 'n rekordhoogte naby 38 ° C (100 ° F),  terwyl nagte baie aangenaam en koel is, by 11 ° C (52 ° F). Gedurende die herfs en winter daal die temperatuur en is effens laer as 10 ° C (50 ° F). Die temperatuur kan selfs daal tot 0 ° C (32 ° F), veral gedurende die oggend. Die historiese laagtepunt van −6.8 ° C (20 ° F) was in Julie 1976. 
Die ligging van Santiago binne 'n waterskeiding is een van die belangrikste faktore wat die klimaat van die stad bepaal. Die kusgebergte dien as 'n skerm wat die verspreiding van maritieme invloed stop, wat bydra tot die toename in jaarlikse en daaglikse termiese ossillasie (die verskil tussen die maksimum en minimum daaglikse temperatuur kan 14 ° C bereik) en 'n lae relatiewe humiditeit handhaaf, naby 'n jaarlikse gemiddelde van 70%. Dit verhoed ook die binnedring van lugmassas, met die uitsondering van 'n paar lae wolke langs die kus wat deur die riviervalleie tot in die kom binnedring. 
Heersende winde kom uit die suidweste, met 'n gemiddelde van 15 km/h (9 mph), veral gedurende die somer is die winter minder winderig.
Klimaatdata vir Comodoro Arturo Merino Benítez Internasionale Lughawe, Pudahuel, Santiago (1981–2010, uiterstes 1966 – hede)
Bron 1: Dirección Meteorológica de Chile (humiditeit en neerslagdae 1970–2000)   
Bron 2: Ogimet (son 1981–2010) 
Klimaatdata vir Quinta Normal, Santiago (1981–2010, uiterstes 1967 – hede)
Bron 1: Dirección Meteorológica de Chile  
Bron 2: Ogimet (son 1981–2010),  Deutscher Wetterdienst (neerslagdae 1991–2010, humiditeit 1961–1990) 
Klimaatdata vir Santiago (Los Cerrillos-lughawe), norme 1961-1990
Bron: NOAA 
As gevolg van die ligging van Santiago op die Stille Ring van Vuur aan die grens van die Nazca en Suid -Amerikaanse plate, ondervind dit 'n aansienlike hoeveelheid tektoniese aktiwiteit.  Die eerste aardbewing op rekord wat Santiago getref het, het plaasgevind in 1575, 34 jaar na die amptelike stigting van Santiago.Die aardbewing in Santiago in 1647 verwoes die stad en inspireer die roman van Heinrich von Kleist, Die aardbewing in Chili. 
Die Valdivia -aardbewing van 1960 en die Algarrobo -aardbewing van 1985 het beide skade in Santiago aangerig en het gelei tot die ontwikkeling van streng boukodes met die oog op die vermindering van toekomstige aardbewingskade. In 2010 is Chili getref deur die sesde grootste aardbewing wat nog ooit aangeteken is, en bereik 8,8 op die oomblikskaal. 525 mense sterf, waarvan 13 in Santiago, en die skade word op 15-30 miljard dollar geraam. 370 000 huise is beskadig, maar die boukodes wat na die vroeëre aardbewings geïmplementeer is, het beteken dat ten spyte van die aardbewing die skade baie minder was as wat 'n paar weke vroeër veroorsaak is deur die aardbewing in Haïti in 2010, waarin ten minste 100 000 mense gesterf het. 
Die oostelikste woonbuurte van die stad lê in 'n gebied wat geneig is tot grondstortings. Veral grondstortings van die tipe puinvloei is 'n beduidende gevaar. 
Santiago se lug is die mees besoedelde lug in Chili.  In die 1990's het lugbesoedeling met ongeveer 'n derde gedaal, maar daar is min vordering sedert 2000. 'n Studie deur 'n Chileense universiteit het in 2010 bevind dat besoedeling in Santiago sedert 2002 verdubbel het.  Lugbesoedeling deur deeltjies is 'n ernstige kommer oor die gesondheid in Santiago, met atmosferiese konsentrasies van PM2.5 en PM10 wat gereeld die standaarde oortref wat deur die Amerikaanse omgewingsbeskermingsagentskap en die Wêreldgesondheidsorganisasie vasgestel is. 
'N Laaste bron van lugbesoedeling in Santiago, wat die hele jaar deur voortduur, is die smelter van die kopermyn El Teniente.   Die regering meld dit gewoonlik nie as 'n plaaslike besoedelingsbron nie, aangesien dit net buite die aanmeldingsgebied van die Santiago Metropolitaanse streek, 110 kilometer (68 myl) van die middestad af is.  
Gedurende die wintermaande veroorsaak termiese inversie ('n meteorologiese verskynsel waardeur 'n stabiele laag warm lug kouer lug naby die grond hou) hoë vlakke van rookmis en lugbesoedeling in die sentrale vallei vasgevang en konsentreer.
Vanaf Maart 2007 is slegs 61% van die afvalwater in Santiago behandel, , wat teen die einde van dieselfde jaar tot 71% toegeneem het. In Maart 2012 het die Mapocho -afvalwaterbehandelingsaanleg egter begin om die afvalwaterbehandelingskapasiteit van die stad tot 100%te verhoog, wat Santiago die eerste hoofstad in Latyns -Amerika gemaak het om al sy munisipale riool te behandel. 
Rondloperhonde kom algemeen in Santiago voor.   Hondsdolheid bestaan ​​egter feitlik nie in Chili nie. 
Volgens data wat deur die National Institute of Statistics in die 2002 -sensus versamel is, het die metropolitaanse gebied in Santiago 5,428,590 inwoners bereik, gelykstaande aan 35,9% van die nasionale totaal en 89,6% van die totale plaaslike inwoners. Hierdie syfer weerspieël 'n breë groei in die bevolking van die stad gedurende die 20ste eeu: dit het 383 587 inwoners in 1907 1 010 102 in 1940 2 009 118 in 1960 3 899 619 in 1982 en 4 729 118 in 1992.  (persentasie van die totale bevolking, 2007) 
Die groei van Santiago het in die loop van sy geskiedenis verskeie veranderings ondergaan. In die beginjare het die stad tot die 17de eeu jaarliks ​​'n groeikoers van 2,9% gehad, dan tot minder as 2% per jaar tot in die vroeë 20ste eeu. Gedurende die 20ste eeu het Santiago 'n demografiese ontploffing beleef omdat dit tydens die ekonomiese krisis van die dertigerjare migrasie uit mynkampe in die noorde van Chili geabsorbeer het. Die bevolking het weer toegeneem deur migrasie uit landelike sektore tussen 1940 en 1960. Hierdie migrasie het gepaard gegaan met hoë vrugbaarheidskoerse, en die jaarlikse groei het tussen 1952 en 1960 4,9% bereik. Groei het gedaal en in die vroeë 2000's 1,4% bereik. Die grootte van die stad het voortdurend uitgebrei. Die 20.000 hektaar wat Santiago in 1960 bedek het, het in 1980 verdubbel en in 2002 64.140 hektaar bereik. Die bevolkingsdigtheid in Santiago is 8 464 inwoners/km 2.
Die bevolking van Santiago  het die afgelope paar jaar 'n bestendige toename ondergaan. In 1990 was die totale bevolking onder 20 jaar 38,0% en 8,9% meer as 60. Skattings in 2007 toon dat 32,9% van die mans en 30,7% van die vroue minder as 20 jaar oud was, terwyl 10,2% van die mans en 13,4% van die vroue meer as 60 jaar. Daar word beraam dat die syfers vir die jaar 2020 26,7% en 16,8% sal wees.
4,313,719 mense in Chili sê hulle is gebore in een van die gemeentes van die Santiago Metropolitan Region, , wat volgens die sensus van 2002 28,5% van die nasionale totaal beloop. 67,6% van die inwoners van Santiago beweer dat hulle in een van die gemeentes van die metropolitaanse gebied gebore is. In gemeentes soos Santiago Centro en Independencia, volgens die sensus van 2017, is 1/3 van die inwoners 'n Latyns -Amerikaanse immigrant (onderskeidelik 28% en 31% van die bevolking van hierdie gemeentes).  Ander gemeentes in Groter Santiago met 'n groot aantal immigrante is Estación Central (17%) en Recoleta (16%). 
Santiago is die industriële en finansiële sentrum van Chili en genereer 45% van die land se BBP.  Sommige internasionale instellings, soos ECLAC (Economic Commission for Latin America and the Caribbean), het hul kantore in Santiago. Die sterk ekonomie en lae staatskuld lok migrante uit Europa en die Verenigde State. 
Santiago se bestendige ekonomiese groei die afgelope paar dekades het dit omskep in 'n moderne metropool. Die stad is nou die tuiste van 'n groeiende teater- en restauranttoneel, uitgebreide voorstedelike ontwikkeling, tientalle winkelsentrums en 'n stygende skyline, waaronder die hoogste gebou in Latyns -Amerika, die Gran Torre Santiago. Dit bevat verskeie groot universiteite en het 'n moderne vervoersinfrastruktuur ontwikkel, waaronder 'n tolvloeistelsel, gedeeltelik ondergrondse stedelike snelweg, en die Metro de Santiago, die mees uitgebreide metro-stelsel van Suid-Amerika.
Santiago is 'n ekonomies verdeelde stad (Gini -koëffisiënt van 0,47).   Die westelike helfte (zona poniente) van die stad is gemiddeld baie armer as die oostelike gemeentes, waar die hoë standaard openbare en private geriewe gekonsentreer is.
Die Saratoga Hotel, Cafe and Bar (regs) en ander besighede langs die suidekant van Superiorstraat tussen vyfde en sesde laan Wes, Maart 1963. (News-Tribune-lêerfoto) is hierdie onderneming in Superiorstraat in die ou Bowery-distrik. 'n voorloper van die huidige Club Saratoga in Canal Park. Al die geboue op die foto hierbo is tydens die Gateway-herontwikkelingsprojek in die middel van die 1960's platgeslaan. Die ander besighede op die blok, oos (links) van die Saratoga, is Dove Clothing and Shoes, Zien's Grill, Green's Crystal Terrace nagklub, die 5th Avenue Hotel en die Spalding Hotel.
Die ou Club Saratoga was op die huidige terrein van die Endion -stasie noord van die vorige Canal Park Inn (nou Canal Park Lodge) geleë. As gevolg van die bou van die snelweg, is die onderneming in of omstreeks 1986 na die huidige ligging verskuif, met die grootste deel van die dekor, insluitend die oorspronklike kroeg. Die glasplate met agtergrond bo die kantoor is veral opvallend van Green's Crystal Terrace, wat verwoes is voordat dit in die laat 60's of vroeë 70's gesloop is. Die onderneming is ongeveer 1 jaar gesluit voordat dit in 1987 heropen het toe die bou van die nuwe klub voltooi is.
Satago kan naatloos met Xero geïntegreer word en bied outomatiese agtervolging van fakture, risiko -insig en enkele faktuurfinansiering vir u onderneming. U kan dus debiteure bestuur, u met 'n druk op 'n knoppie beskerm teen risiko's en toegang tot finansiering verkry.
Outomatiese kredietbeheer: Satago jaag fakture na, sodat u dit nie hoef te doen nie. Die platform kan naatloos met u rekeningkundige sagteware geïntegreer word en stuur outomatiese onthounotas, maandelikse state en dankie -e -posse aan u kliënte vanaf u eie e -posadres. U word dus betyds betaal sonder die moeite.
Risiko -insig: moenie in die duister wees as u belangrike besluite neem wat u besigheid kan beïnvloed nie. Gebruik die sagteware vir risiko -insig van Satago om u kliënte se kredietgradering en betalingsgeskiedenis na te gaan voordat u met u bepalings saamstem en u besigheid beskerm teen laat betalings en slegte skuld.
Faktuurfinansiering: moet u 'n onverwagte koste dek? Ontsluit kontant van u onbetaalde fakture met 'n paar kliks met faktuurfinansiering van Satago. 'N Vinnige en buigsame manier om u kontantvloei aan die gang te hou.
YTB ​​-suksesverslag - u suksesvolle reis
Het u al gehoor van YTB (Your Travel Biz, Your Travel Business) wat mense die vinnigste groeiende aanlyn reisagentskap in die geskiedenis noem?
'N Skokkende, maar ware verhaal.
YTB ​​word die grootste aanlyn reisagentskap. Gebaseerde HOUTRIVIER, Ill. YTB het in 2001 begin en het vinnig die aandag getrek van duisende mense wat hul gesin se toekoms wil verander.
YTB ​​is 'n verskaffer van internetgebaseerde reisbesprekingsdienste vir reisagentskappe en tuisgebaseerde onafhanklike verteenwoordigers in die Verenigde State, Bermuda, die Bahamas en Kanada. En sy verkoopspan (RTA's) het in minder as 7 jaar tot meer as 135 000 gegroei.
'N Publiek verhandelde maatskappy (OTC Pink Sheets: YTBLA).
Gepos Netto inkomste vir die jaar geëindig 31 Desember 2007 was $ 3,2 miljoen, of .03 per verwaterde aandeel, vergeleke met 'n netto verlies van ($ 6,0) miljoen, of (.07) per verwaterde aandeel, vir die boekjaar 2006. Eienaarsbelang teen die einde van 2007 het met $ 19,3 miljoen of 958%gestyg tot $ 17,3 miljoen van 'n tekort ($ 2,0) aan die einde van die fiskale 2006.
Die doelwit om teen 2011 die grootste aanlyn reisagentskap te word, word beraam dat reisverkope vir 2008 1 miljard sal wees.
Onlangs 'n eksklusiewe vennootskap met Shanghai Spring International Travel Service en Mandarin Voyages aangekondig om Europese toerpakkette te bemark en te verkoop, insluitend reise na Frankryk, Duitsland, België en Holland.
Gestig deur 'n afgetrede pastoor.
Het drie opeenvolgende winsgewende kwartale gerapporteer.
Honderdduisende dollars wat na bedryfsuitgawes, advertensies, ensovoorts kon gegaan het, het eerder na die verkoopspan gegaan (RTA's)
Bied handelsmerkwebwerwe vir RTA's om reis via die internet te verkoop. Bied 2 besighede in een. Reis en bemarking.
Die waarde van reisdienste wat op YTB se RTA -webwerwe bespreek is, het in 2007 met 84% gestyg tot $ 414,5 miljoen.
WOOD RIVER, Ill., 1 April 2008 /PRNewswire-FirstCall /-YTB International, Inc. (OTC Pink Sheets: YTBLA) ('YTB' of die 'Maatskappy'), 'n verskaffer van internetgebaseerde reisbesprekingsdienste vir reis agentskappe en tuisgemaakte onafhanklike verteenwoordigers in die Verenigde State, Bermuda, die Bahamas en Kanada, het vandag sy finansiële resultate bekend gemaak vir die tydperk van twaalf maande wat eindig op 31 Desember 2007. Totale inkomste vir die jaar geëindig 31 Desember 2007 het met 177% gestyg tot $ 141,3 miljoen, vergeleke met $ 50,9 miljoen vir die vorige jaar.
Alhoewel slegs die kommissies wat voortspruit uit RTA's se bespreking van reisdienste wat op die RTA's se webwerwe bespreek is, as 'n komponent van die maatskappy se inkomste weerspieël word, hou YTB ook die totale kleinhandelswaarde by van alle reisdienste wat deur die RTA's se webwerwe verkoop word ( wat kommissie -inkomste direk beïnvloed).
Die waarde van sulke reisdienste het in 2007 met 84% gestyg tot $ 414,5 miljoen, van $ 225,7 miljoen in 2006. Die netto inkomste vir die jaar geëindig 31 Desember 2007 was $ 3,2 miljoen, of 0,03 per verwaterde aandeel, vergeleke met 'n netto verlies van ($ 6,0 ) miljoen, of (.07) per verwaterde aandeel, vir die boekjaar 2006. Eienaarsbelang teen die einde van 2007 se jaareinde het met $ 19,3 miljoen of 958%gestyg tot $ 17,3 miljoen van 'n ($ 2.0) tekort aan die einde van die fiskale 2006. '2007 was 'n banierjaar vir YTB.
Gedurende die jaar het ons die omvang van ons netwerk van RTA's meer as verdubbel tot ongeveer 131,000 sterk, benewens die verslagdoening van drie opeenvolgende winsgewende kwartale, 'sê Scott Tomer, hoof uitvoerende beampte van YTB. 'Namate ons onderneming groei, neem die aandag wat ons in die reisbedryf gekry het, ook toe.
Ons het die afgelope jaar lof gekry vir ons energie en ons onderneming se veranderende sakestrategie van toonaangewende reisondernemings en organisasies. Maar nie verrassend nie, het ons ook kritiek gelewer van die ondernemings met wie ons indirek en direk meeding.
Ons het hierdie kritici uitgedaag deur op ons besigheid te konsentreer en YTB een van die suksesvolste reisdiensondernemings te maak. In 2008, sien ons geen tekens van verlangsaming nie, aangesien ons ons dienste na Kanada uitgebrei het. '' .
Onlangs het ons 'n eksklusiewe vennootskap met Shanghai Spring International Travel Service en Mandarin Voyages aangekondig om Europese toerpakkette te bemark en te verkoop, insluitend reise na Frankryk, Duitsland, België en Holland. Hierdie ooreenkomste brei die vermoë van ons RTA's uit om pret, unieke reisopsies aan te bied, 'het J. Kim Sorensen, uitvoerende hoof van YTB Travel Network, 'n volfiliaal van YTB, gesê. 'Ons is baie trots op hierdie pogings en sien daarna uit om meer RTA's te help om sukses te behaal deur reis te verkoop.
Die meeste mense het nie regtig 'n idee wat hulle gaan ontdek sodra hulle hierdie video bekyk en YTB self ondersoek nie.
Dit is jammer. Dit is mense wat modder swaai by hierdie YTB, maar wat ek in my lewe geleer het, sal altyd ongelukkige mense wees. YTB ​​het kritiek ontlok van die ondernemings waarmee ons indirek en direk meeding
YTB ​​doen nie op hierdie manier sake nie. Afrigter Tomer (uitvoerende hoof van YTB) sê "As dit nie waar is nie, moenie dit sê nie, as dit nie reg is nie, moenie dit doen nie"
Laat ek u 'n paar vrae stel?
Het u al ooit gehoor van 'n onderneming wat nog nooit 'n slegte woord oor hulle vertel het nie?
Kom ons gebruik 'n onderneming waarvan u almal weet. Voordat ek u van hierdie onderneming vertel, moet ek u vrae stel.
Is al soveel keer gedagvaar, kan nie getel word nie.
Het duisend indien nie miljoene ongelukkige kliënte nie.
As u 8 uit 10 mense uitvra oor hierdie onderneming, het hulle daagliks 'n baie slegte ervaring met hul produk.
Het meer as 80% van die markaandeel in hul kategorie.
Hul aandeelprys is oor die jare op en af.
Het meer slegte pers gehad as wat enige onderneming ooit gehad het.
Het 'n geskiedenis van die vrystelling van 'n slegte projek voordat dit behoorlik getoets is.
Ek ken die meeste van u, nadat ek die lys hierbo gelees het, sou ek sê dat ek nie net hul produk sou gebruik nie, maar ook nooit my voorraad sou koop nie. Reg?
En as u dit gesê het, sou u een van die beste produsente in die geskiedenis misgeloop het. En die meeste van u moet net ophou om u rekenaar te gebruik, want die onderneming waarvan ek gepraat het, is: Microsoft.
Sommige mense sê dat YTB die volgende sal wees "Microsoft van internetreise" Ek het dit nie gesê nie. Al wat ek kan sê, is dat YTB verlede jaar met 83%gegroei het. Dat niks om jou kop op te draai. As 'n onderneming teen hierdie tempo groei in wat hulle sê, is die sogenaamde voor-resessie. Dit verdien u aandag.
Hulle sal altyd die nee-sêers en negatiewe mense wees. En hulle moet oor iemand of iets praat.
Satago is die oplossing waarop u onderneming gewag het, en bied baie voordele. Dit sluit in:
Een gesentraliseerde plek waar u alle kredietbeheeraktiwiteite kan volg
Akkurate en opgedateerde insigte oor nuwe en bestaande kliënte om risiko's en oninbare skuld te verminder
Ten volle outomatiese proses van faktuurbestuur wat met u posbus geïntegreer kan word
Uitstekende debiteuranalise, wat lewendige resultate van veroudering en skuldgrootte lewer vir meer effektiewe bestuur van faktuurpyplyne
Toegang tot buigsame, goedkoop finansiering om bedryfskapitaal te bevry wanneer u dit nodig het
'N Besparing wat gelykstaande is aan drie dae se werk per maand, wat u meer tyd gee om aan groei en ontwikkeling te werk
Die bestuur van u debiteure
Besigheidseienaars wat kredietverkoop aanbied, ken die frustrasie om kliënte te jaag vir betalingsweke en soms maande nadat fakture betaal is.
Om betalings na te jaag is tydrowend en baie ondernemings het nie die bandwydte om kredietbeheerprosedures met die beste praktyk toe te pas nie.
Satago los hierdie probleem op deur fakture vir u na te jaag.
Die app kan met u e -posverskaffer geïntegreer word en stuur outomatiese onthounotas, maandelikse state en dankie -e -posse aan u kliënte vanaf u eie e -posadres.
Data soos die naam van die kliënt, die bedrag van die faktuur en die vervaldatum word in u e -pos vanaf u Sage -rekeningkundige sagteware ingesluit.
As u laat fooie by agterstallige fakture wil voeg, sal Satago dit volgens u statutêre perke vir u bereken en dit by u betalingsherinnerings voeg.
U kan die sjablone en stuurskedule op kliëntvlak aanpas.
As u u betalingsherinnerings outomatiseer, bespaar u tyd
Met 62% van die ondernemings wat laat of bevrore betalings opgedoen het as gevolg van die pandemie, het effektiewe kredietbeheer belangriker geword as ooit.
Vinniger betalings beteken beter kontantvloei vir u onderneming.
Deur Satago te gebruik om u kontantvloei te bestuur, beteken dat:
U spaar gemiddeld drie dae per maand op die jaag van geld wat u skuld.
Volg alle kredietbeheeraktiwiteite op een gesentraliseerde plek.
Beter kredietinsig oor potensiële kliënte help om u handelsbesluite te bemagtig en om blootstelling aan slegte skuld te verminder.
Deurlopende regstreekse ontleding van u debiteureboek en ou debiteurverslae, sodat u in 'n oogopslag kan sien wie u oudste en grootste skuldenaar is.
Met buigsame faktuurfinansiering kan u werkkapitaal vir een deursigtige vaste koste vrystel, soos en wanneer u dit nodig het.
Outomatiseer u kontantvloeibestuursproses sodat u kan fokus op die volhoubare groei van u besigheid.