"Die liefde van Christus dring ons, omdat ons tot die insig gekom het dat een vir almal gesterwe het, en dit beteken dat almal gesterwe het. En Hy het vir almal gesterwe, sodat dié wat lewe, nie meer vir hulleself moet lewe nie, maar vir Hom wat vir hulle gesterf het en uit die dood opgewek is." - 2 Korintiërs 5:14-15.
In Christus het God Hom aan ons openbaar as 'n liefdevolle en barmhartige Vader. Ja, die verskyning van Christus op aarde was een groot liefdesdaad. Nie dat ons Hom eerste liefgehad het nie, want sy liefde het tot ons gekom toe ons nog in sonde en ellende gelê het.
Die liefde van Christus straal uit in alles wat die evangelie sê van sy koms in menslike vlees en bloed, van sy lydensweg, van sy oorgawe tot die dood aan die kruis en sy ewige offerande vir sy volk. Geen offer was te groot vir sy liefde nie.
In sy liefde het Hy Hom gegee as 'n skuldoffer vir sy volk. In sy liefde het Hy die géselslae verdra sodat ons deur sy wonde genees kon word. In sy liefde het Hy die doringkroon gedra, sodat ons met 'n onverwelklike kroon van heerlikheid gekroon mag word.
Hierdie volmaakte, ewige liefde van Christus dring ons. Ons staan in aanbidding daarvoor stil. Dit deurstroom ons en beweeg ons om lief te hê.
Die liefde van Christus dring ons - dit trek ons tot die algehele toewyding van ons lewe aan Hom. Om God in Christus lief te hê met elke gedagte, met elke gevoel, met elke beweging en klop van die hart, daartoe dring sy liefde ons.
As die magtige beginsel van liefde die mens beheers, sal sy lewe self onbaatsugtig in die diens van sy Here gewy word.
Dis nie die vrees vir straf en oordeel wat die dryfkrag van ons dade moet wees nie, maar die liefde van Christus wat deur die Heilige Gees in ons harte uitgestort is. Dit moet in ons 'n krag word wat ons dring om Hom te volg en wat deur niks in die wêreld verbreek mag word nie.