Ek het Saterdag vertel dat ons drie dae se sneeu kon verwag. Maar dat die lekkerte net op die berg om ons sigbaar was. In die stad het die sneeu in die reënwater op die grond gesmelt.
Terwyl ons vanmiddag met ons dollatjie gesels, sien ek hoe die wit gordyn eers oor die bergtoppe loer. Dan speels teen die hange afglip. En nader skuif. Stukkie vir stukkie. Tot die fyn vlokkies om ons woonstel val.
Ek sal net moet! Dit is die eerste keer wat alles so wit is. Dit is nou nadat ons dit in Januarie so gesien het. En toe teruggevlieg het.
Hierdie sneeulaag gaan die paadjies seepglad maak. Môre stap ons die oumens shuffle. As ons nie plat op ons boude op baie koue aarde wil sit nie!