Perifere senuweestelsel - die verband met perifere polyneuropatie
Perifere polienuropatie is 'n oorsaak van groot lyding
Por Claudio Souza Opgedateer: 3 Okt 2021
Die brein sentraliseer die beheer van alle liggaamsfunksies deur die senuweestelsel en perifere stelsel
Die perifere senuweestelsel dit is 'n bron van 'ergernis' as gevolg van die perifere polienuropatie wat geïnstalleer is, groter sedert 2014, miskien 2015.
Ter wille van die duidelikheid van die feite, het die probleem 'n dekade vroeër begin en was dit die oorsaak van eindelose nagte en nagte, van slapeloosheid veroorsaak deur pyn en onaangename sensasies. Baie jare gelede het my linkerhand begin oopgaan en toemaak, asof my brein daarna soek! Nog 'n ongerief, ek het gereeld gevoel dat my regterarm in vlamme val (dit is mal) en my regterarm in ys (ook mal).
Die pyne, van vervelig en onaangenaam, het onrusbarend en oorweldigend geword.
Ek het jare lank gelewe in die soeke na begrip van die verskynsel, sowel as in die soeke na verligting.
Verligting vir skade aan my Perifere senuweestelsel
Dit is 'n moeilike taak om die bron van neuropatiese pyn te vind en dit te verlig.
En daarom deel ek hier op die Soropositive Blog 'n paar inligting oor ...
Die perifere senuweestelsel
Perifere senuweestelsel, wat is dit?
Gevoelloosheid, tinteling en swakheid is 'n paar van die mees algemene redes waarom mense 'n neuroloog besoek. Die eerste stap is gewoonlik om te besluit of die probleem in die sentrale senuweestelsel (brein en rugmurg). Andersins lê die probleem waarskynlik by die senuwees wat in die liggaam strek.
Die perifere senuweestelsel omvat al die senuwees wat tussen die rugmurg en spiere, organe en vel vloei. 'N Deeglike begrip van die perifere senuweestelsel word beskou as een van die belangrikste kenmerke onder neuroloë en ander dokters.
Wat is perifere senuweeselle?
Daar is baie kategorieë senuweeselle, wat elkeen effens verskillende inligting aan die brein oordra deur die taai prosesse wat asons genoem word. Sommige van hierdie aksone is ook toegedraai in 'n beskermende laag genaamd myelien, wat kan die elektriese oordrag van boodskappe langs die akson versnel. Motorneurone het byvoorbeeld groot gemiëlineerde aksone wat strek van die rugmurg na verskillende spiere om hul sametrekking te beheer.
Sensoriese neurone kom in baie kategorieë voor. groot aksone gemeliniseer dra inligting oor vibrasie, ligte aanraking en ons persepsie van ons liggaam in die ruimte (proprioceptie). - Dit verhoog die risiko van val -. Fyn gemeliniseerde vesels stuur inligting oor akute pyn en lae temperatuur. Baie klein, ongemelineerde vesels dra boodskappe oor brandpyn, warm gevoel of jeuk aan.
Benewens motoriese en sensoriese aksone, bevat die perifere senuweestelsel ook outonome senuweevesels. Die outonome senuweestelsel is verantwoordelik vir die beheer van kritieke daaglikse funksies wat gelukkig meestal buite ons bewuste beheer is, soos bloeddruk, hartklop en sweet.
Al hierdie verskillende aksonale vesels beweeg saam soos bondels drade in 'n kabel. Hierdie 'kabel' is groot genoeg om sonder 'n mikroskoop gesien te word en word algemeen 'n senuwee genoem.
Organisasie van die perifere senuweestelsel
Behalwe vir die kraniale senuwees, beweeg al die perifere senuwees van en na die rugmurg. Sensoriese senuwees betree die ruggraat naby die agterkant van die rugmurg en motorvesels verlaat aan die voorkant van die koord. Kort daarna kombineer al die vesels 'n senuweewortel. Hierdie senuwee beweeg deur die liggaam en stuur takke op gepaste plekke.
Op baie plekke, soos die nek, arm en been, word senuweewortels gekombineer, gemeng en dan nuwe takke uitgestraal. Hierdie mengsel, wat die pleksus genoem word, is iets soos 'n ingewikkelde vryvorm-uitruil en laat seine van een bron (bv. Aksone wat die rugmurg op vlak C6 verlaat) saam met vesels van 'n ander vlak beweeg. (bv. C8) na dieselfde bestemming (bv. 'n spier soos die latissimus dorsi). 'N Besering aan hierdie pleksus kan ingewikkelde resultate hê wat iemand kan verwar wat onbewus is van hierdie pleksus.
Hoe neuroloë die anatomie van die perifere senuweestelsel gebruik
As 'n pasiënt aan gevoelloosheid en/of swakheid ly, is dit die taak van die neuroloog om die bron van die probleem op te spoor. Dikwels bevat die deel van die liggaam wat swak of gevoelloos voel, nie die senuwee wat verantwoordelik is vir die simptoom nie.
Stel jou byvoorbeeld voor dat iemand skielik ontdek dat hul voet steeds op die grond sleep terwyl hulle loop. Die oorsaak van die swakheid van hierdie persoon se voete waarskynlik nie te voet nie, maar as gevolg van senuweeskade elders in die liggaam.
Deur met hierdie pasiënt te praat en 'n noukeurige fisiese ondersoek te doen, kan die neuroloog die bron van die swakheid bepaal. U dokter sal besef dat die spiere wat verantwoordelik is om die voet van die grond af te hou terwyl u loop, die extensor digitorum longus insluit, wat innervasie van die gewone peroneale senuwee ontvang. As mense met die een knie oor die ander sit, hierdie senuwee kan saamgepers wordveroorsaak ligte swakheid en voetval.
As die fisiese ondersoek egter ook aan die lig bring dat die pasiënt nie op sy voete kan staan ​​nie, sal die neuroloog nie meer die peroneale senuwee vermoed nie. Die spiere wat na die voet wys, word deur die anterior tibiale senuwee, wat voor die gewone peroneale senuwee vertak, ingewy.
Die anterior tibiale en algemene peroneale senuwees dra vesels wat oorspronklik vanaf die rugmurg op die L5 -vlak gestuur word. Dit beteken dat die probleem nie kompressie in die knie is nie, maar nader aan die plek waar die senuwees die rugmurg verlaat. Die waarskynlike oorsaak is lumbale radikulopatie, wat in uiterste gevalle chirurgie benodig om dit reg te stel.
Waarom hierdie eksamens aflê?
Die gegewe voorbeeld is bedoel om aan te toon hoe kennis van die perifere senuweestelsel, gekombineer met noukeurige fisiese ondersoek en luister na die pasiënt, die verskil kan maak tussen om net vir 'n pasiënt te sê om op te hou om sy bene te kruis of om te sê dat hy moontlik 'n operasie nodig het. .
Soortgelyke voorbeelde kan vir bykans enige deel van die liggaam gegee word. Om hierdie rede leer alle mediese studente, nie net neuroloë nie, die belangrikheid van die perifere senuweestelsel.
Alport AR, Sander HW, Kliniese benadering tot perifere neuropatie: Anatomiese lokalisering en diagnostiese toetsing. Kontinuum; Deel 18, nr. 1, Februarie 2012