Eerbied vir lewe is ’n volledige etiek – dit is die bedoeling van Schweitzer se gebruik van die woord absolut. Heel Kantiaans sien Schweitzer eerbied vir lewe as ’n soort universele beginsel, in die trant van die kategoriese imperatief. Omstandighede kan nie die geldigheid van die lewensbeginsel ondergrawe nie. Eerbied vir lewe is nie ’n relatiwistiese etiek nie en dit kan nooit ’n stel reëls vir die indiwidu wees nie. Dit kan nie in detail beskrywe word nie en ook nie gereduseer word tot ’n formule nie. Sy definisie is ’n eenvoudige stelling: “It is good to maintain and to encourage life, it is bad to destroy life or obstruct it” (Schweitzer 1959:309). Hierdie omskrywing word wel deur hom toegelig met enkele voorbeelde, maar hy bied glad nie reëls aan nie en vermy om tegnieke te ontleed om uit te werk watter optredes van die eerbiedige mens verwag word.