Dit was lateraan, toe ek vra oor die toesprake, dat ek die volle mag van ’n siedende Eugène Terre’Blanche gevoel het. Ek wou weet oor die perd-insident, daardie dag toe hy van sy perd afgeval het en of dit wel so was dat hy die vorige aand hard gekuier het.
Met verwysing na al die gerugte van Eugène se liefde vir die bottel vra ek toe of hy dronk was tydens sommige van sy toesprake.
Die beste hoe ek dit kan beskryf, is soos ’n stoomtrein wat direk op jou afpyl. Nadat hy my eers goed die kop gewas het, het hy dit ontken. Ná die tyd het ek nogal sleg gevoel, omdat ons ’n goeie verhouding gehad het. Ek onthou dat ek hom gevra het of ons maar êrens vorentoe kan braai, ’n vraag waarop ek nie eintlik ’n antwoord gekry het nie. Ek vra toe, net om ’n gesprek aan die gang te hou: “Waar is Martie?” En Eugène kyk my stip in die oë en sê in sy tipiese diep Eugène-stem: “Sy het seker maar die koekroller gaan haal.” Daar was ’n vonkel in sy oog.
Hierna het ek nog ’n keer of wat telefonies met Eugène gepraat in my tye by OFM in Bloemfontein en hy was altyd bereidwillig om te gesels. Gewoonlik, wanneer ek gebel het, was hy iewers op sy plaas besig. Die plaas waar hy vermoor is … April 2010. Ek was in my gunstelingkuierplek in Bloemfontein, Barbas, toe ek ’n SMS kry dat Eugène Terre’Blanche vermoor is. Ek het eers gedink dis daardie tipiese vals nuus wat geskep word om paniek te saai. Kort hierna, toe meer en meer boodskappe deurkom, was dit duidelik dis waar. Hy is gewelddadig met pype en pangas op sy eie bed op die plaas vermoor. Ek het op ’n trappie buite gaan sit en gehuil. Nie net oor hierdie fassinerende man wat ek oor die jare heen leer ken het nie, maar ook oor ons bloedige tragedie van ’n land …
Ons het die AWB-leier [Terre’Blanche] alleen op sy plaas aangetref en ek moet erken ek het hom baie aangenaam gevind. Hy was aanvanklik vol grappies en het vertel hoe hy in die tronk geleer het om water met ’n bedveer te kook. Later die middag het hy ons na sy ma se graf geneem waar hy vir my gefluister het: “Gelukkig is hierdie vernedering haar gespaar …”
Ek was op die trappe op pad na Tuks FM waar ek maar ’n paar maande vroeër aangestel is. Ná my pa se dood daardie jaar het ons (veral ek) goeie nuus nodig gehad. Ek was net baie spyt dat ek nie onmiddellik die goeie nuus met hom kon deel nie … dieselfde man wat daardie vorige drie televisieverskynings van my op Felicia en Isidingo opgeneem en oor en oor gekyk het. Ek weet dat hy baie trots op my sou gewees het.
Ek onthou dat die eerste program gegaan het oor kinders wat hulle ouers vermoor of probeer vermoor het en ek onthou ek’t gewonder of hierdie tipe program by my styl sou pas. Eintlik het ek humoristiese programme verkies aangesien ek altyd, nes my pa, die humor in alles kan raaksien.
In daardie heel eerste episode het my gas begin huil en ek het my sakdoek vir haar aangegee. Hierdie oomblik is deur ’n Huisgenoot-fotograaf vasgevang en is later gebruik in ’n artikel oor my: “Vat my sakdoek, jou trane roer my.”
Ek onthou hoe ek en hy [Chris du Plessis, die vervaardiger] ’n geweldige stryery gehad het oor een van ons gaste. Die arme man was vas oortuig dat hy ’n vampier was en wou op die program “uit die kas klim”. Chris het gevoel die man moet dan ’n glas bloed drink, maar ek het gevoel dis heeltemal te vroeg op ’n Saterdagaand vir hierdie tipe gruwels! Uiteindelik het ons ooreengekom op bosbessiesap.
En daar’s die man toe die aand op die program. Hy het in een van die kameras gekyk en gesê: “Ma, Pa … Hester … ouma Tillie … Ek is ’n vampier.”
Vat nou maar die boudleser in ons eerste program. Hierdie man was nogal befaamd in sy tuisland, Duitsland, want hy was blind, maar sou deur bloot die kontoere van jou boude te volg ’n voorspelling oor jou toekoms maak! Die probleem was egter dat niemand bereid was om daardie tyd van die aand hulle boude op nasionale televisie te ontbloot nie.
Hennie Bosman is ’n reuseman wat as waaghals al in heelwat internasionale rolprente sy verskyning gemaak het. Hy het selfs praatrolle gehad. Hy was ook ’n swartgordel-houer en het kinders in karate afgerig.
Ek het vooraf met Hennie gesels en wou hoor of hy nie sal saamspeel met ons plan nie. Die idee was dat ek in die program kamma vir Hennie sou kwaad maak waarna hy moet maak asof hy my ’n behoorlike oorveeg gee. Ek het selfs vir hierdie doel ’n buisie vals bloed saamgebring.
Maar Hennie was nie te vinde hiervoor nie. Hy was bekommerd dat mense hom as ’n gewelddadige persoon sou sien, en veral omdat hy kinders afgerig het, het hy gevoel dit kan sy loopbaan skade berokken. Ek het besluit om in elk geval voort te gaan.
En, ja, ’n Son-joernalis wat ons vir die episode gereël het, het ’n foto geneem! Hennie het ná die tyd my hand geskud en wou weet of ons gekry het wat ons wou gehad het. Ons het. Dit het die koerant gehaal …
“Die sak is deursoek en menslike oorskot is daarin gevind. Dit was glo die oorskot van ŉ albino wat in 2002 begrawe is. Volgens ons inligting was dit nie die eerste keer wat die persoon se graf geskend is nie. Daar is verlede jaar ook met die graf gepeuter, maar niemand was in verband met die voorval in hegtenis geneem nie,” het Funani gesê.