Die woord rus kom reeds baie vroeg in die Bybel voor. In Genesis word hierdie begrip dan ook aan God gekoppel. Die sewende dag is God se rusdag. Die res van die bestaan van die skepping speel dus in God se sewende dag af. God gee ook die gawe van rus aan die mens sodat die mens daarin iets van sy Skepper kan vertoon. Hierdie rus is dikwels deur die mens skeefgetrek en misbruik daarom stuur God sy Seun om weer die ware rus te kom verkondig en te bring. In ’n onvolmaakte wêreld kan die gelowige dus hierdie ware rus in God vind. Die rus wat ons by Jesus geleer het gee ons hoop in ’n stukkende wêreld. Ons het die versekering dat daar ’n ewige rus op ons wag: ’n Rus vry van siekte, hartseer en pyn.
Omdat God die Skepper en Onderhouer van alles is, kan ons maar soms ophou werk en rus. Dis nie ons wat die wêreld laat draai nie. Dit is Hy – Eric Abbot.
Die werk wat in die paradys aan die mens opgedra is, is nie ons hoogste doel nie. Ons uiteindelike doelwit is die ewige rus by God, soos gesuggereer word deur die sabbatsrus van die sewende dag – Claus Westermann.
Dit is nie noodwendig hulle wat die vinnigste hardloop wat die marathon wen nie. Daar is veel meer aan die lewe as spoed – Orin L. Grain.
Die vermoë om in jou vrye tyd intelligent te ontspan is een van die kenmerke van ’n beskaafde mens. Dit lyk vir my of min van ons reeds dié vlak van beskawing bereik het – John Ruskin.
As iemand sê hy het nie tyd nie, is dit nie ’n stelling van ’n feit nie, maar ’n verklaring van prioriteit – Anoniem.