Oktober | 2014 | Tannie Frannie
Waar mot en roes verniel…
31 Vrydag Okt 2014
Vanaand het ek weer jellie gemaak in die ronde glasbakkie, net die regte grootte vir een boksie jelliepoeier, wat ek uit my tannie se kombuis geërf het. Sondagmiddae as ons in Potch gekuier het, het sy skeppies jellie uit dié glasbakkie gebruik om vir elke familielid om daardie gesellige etenstafel sy eie individuele bakkie koekstruif te gee. Ek is so lief vir hierdie bakkie!
Kan 'n mens na 'n skildery verlang? Ek mis my groot waterverf "Reën oor Wes-Transvaal" van Johan Borman. Dit was nie net 'n pragtige skildery nie, dit was ook 'n herinnering aan 'n glansaand in my jeug, die opening van 'n kunsuitstalling toe ek wyn gedrink en 'n kunswerk gekoop het… Die skildery het 'n goeie huis gekry – ek het dit aan 'n waarderende vriendin gegee – maar ai, ek mis dit.
Nog iets wat goed tuisgekom het, is my oorgroot boekrak, wat nou iewers in Johannesburg pryk en baie beter lyk en versorg word as die vele jare wat dit teen my muur was.
Ander besittings was nie so gelukkig nie. Ek sien nou nog die volgelaaide bakkie van die afslaer die draai vat… Waar sou daardie voorwerpe nou wees? Die versameling gesnyde glas wat my mammie bymekaargemaak het; die staanspieëltjie waarin sy en haar sussies gekyk het as hulle hulle wange knyp om dit rosig te laat gloei; die twee leunstoele met die oorspronklike Engelse jagtoneel nog steeds onder die her-oortreksels…
Ek weet dis wêreldsgoed – maar mens neem tog maar swaar afskeid, al vertel jy jouself dat jy ten minste nou iemand anders die moeite om op te ruim spaar.
Raat teen die ouderdom
Een goeie raat teen die ouderdom is die geselskap van jongmense. Die afgelope naweek was ek so bevoorreg om die afrondingskamp van ons gemeente se finalejaar-katkisante te kon bywoon.
'n Entjie buite Reyten staan 'n trein geplant, onderdak en met 'n lekker lang stoep. Die eersteklastrok spreek van vergange elegansie – pragtige hout, groot spieëls, leunstoele, dubbelbeddens, en suite-badkamers. Die eienaar van die plek is 'n eklektiese versamelaar: voertuie staan orals rond, van 'n Casspir tot 'n ossewa, 'n trekker, twee spaaiders, ou motors, selfs 'n lokomotief. Die ou jukebox op die stoep laat my met heimwee aan my eie jeug dink…
Ons het hard gewerk en tussenin lekker gespeel (Stomstreke, Noot vir Noot, Thirty Seconds, Masterchef).
Terug in Pretoria het ek vandag soveel energie gehad dat ek op een dag sowel die UIF as SARS aangedurf het!
10 Vrydag Okt 2014
Dis bewolk, miskien kom die langverwagte reën so op Oom Paul se verjaarsdag. Die voëltjies tjilp vrolik daarbuite.
Hulle kom om die hoek die kombuis ingewals: mamma met 'n fleurige strikkie in die hare; dogtertjie op haar heup, met donker ogies nog effens dromerig en 'n sagte glimlaggie om die bekkie. Watter geseënde vrou is hierdie ouma tog!