Die intrinsieke (poëtiese) kwaliteite van Brel se chansonswerk was die belangrikste oorweging in ons besluit om dit vir Afrikaanse gehore toeganklik te maak. Ons het ons ook vanuit die staanspoor voorgeneem om die besondere digterlike gehalte van Brel se liedere te respekteer – om dus toeganklike Afrikaanse ekwivalente daar te stel, sonder transkulturasie, (9) wat ‘n ewe sterk estetiese funksie sal hê. ‘n Mens sou wat ons in die oog gehad het, dus in terme van Newmark (1988) se onderskeidings (kyk Naudé, 2001:189), as ‘n kommunikatiewe vertaling kan beskryf. Dit beteken dat gepoog sou word om die presiese kontekstuele betekenisse van die oorspronklike weer te gee op wyses wat die inhoud en die taalgebruik aanvaarbaar en verstaanbaar maak vir Afrikaanse luisteraars met ‘n basiese ingeligtheid oor die Europese, spesifiek Frans-Europese, verwysingswêreld. (10)
tere vervoering oor die “skoon land” waarin die Luikse stadsomgewing omskep is deur ‘n sneeuval in “Il neige sur Liège”/ “Sneeu oor Luik” – ‘n stemming wat aan skryning wen deur die driemalige verwysing na die swartkleurige Maasrivier wat, met toenemende onheilspellendheid, “kil en stil [vloei]” deur dit alles, wat “sny deur die waan” en ten slotte sowel die toegesneeude toneel as die spreker “deurklief”;