Sout - Inligting - 2022
Sout is al eeue lank 'n onmisbare kenmerk van menslike voedsel. Sout is baie belangrik vir die lewe van die menslike liggaam en ander lewende wesens.
In antieke tye het mense plante met as as geurmiddels verbrand. En die eerste soutwerke is agtduisend jaar oud.
En hoewel sout vandag teen 'n volkome demokratiese prys vir die gewone mens beskikbaar is, is ons steeds betower deur baie mites daaroor. Is dit goed of sleg? Is jodiumsout nodig? Kom ons gaan oor mites!
Die soutverbruik moet beperk word. Almal weet dat sout 'n wit sterftes is en minder gebruik moet word. Dit is die blywendste mite oor haar. 'N Studie van die Universiteit van Pennsylvania het egter bevind dat 'n dieet laag in seesout nie veel verskil van 'n dieet wat min in sout is nie. Daar is dus geen bewyse van die gevare van sout nie. Amerikaanse dokters glo dat daar geen rede is om die soutinname tot die minimum te beperk nie. Natuurlik moet 'n redelike dosis in ag geneem word - dit is 5-6 gram seesout per dag. Maar vir mense met 'n geneigdheid tot sekere siektes, is hierdie syfer 1,5 gram. En 'n mite verskyn danksy die aanhangers van gesond eet, Paul Bragg en Herbert Shelton. Hulle het voorgestel dat sout bydra tot die voorkoms van hipertensie, hartsiektes en nierversaking. Daar is egter baie bewyse dat sout nodig is om die liggaam behoorlik te laat funksioneer. Danksy dit word soutsuur gevorm - die hoofkomponent van maagsap, wat betrokke is by vetmetabolisme, help om beenweefsel te laat groei en die sentrale senuweestelsel te werk. Sonder natrium, wat deel uitmaak van die sout, sal die liggaam nie voedingstowwe en suurstof kan oordra nie, en senuwee-impulse kan oordra. Dus word die soutreserwe in ons liggaam uitsluitlik verbruik en aangevul om die belangrikste fisiologiese prosesse te behou.
Sout is geneig om in die gewrigte neergesit te word. In werklikheid bêre dit niks in die gewrigte nie, veral sout kan nie daarin slaag nie. Inteendeel, dit is 'n oppervlakkige skuur van kraakbeen. Hieruit begin die gewrig pyn, omdat die vernietiging lei tot irritasie van die aangrensende sagte weefsels. En die kraakbeen begin om verskillende redes verslyt. Dit is ouderdomsverwante veranderinge, trauma, genetiese aanleg, oormatige fisieke aktiwiteit en oorgewig. Aanvanklik word 'n crunch gesimboliseer deur die uitvee van kraakbeen, en dan verskyn pyn met weefselontsteking.
Tafelsout veroorsaak soutafsettings. In werklikheid is sout nie net gewone NaCl nie. Afsettings wat in verskillende liggaamsdele voorkom, behoort meestal nie tot tafelsout nie. In die galblaas word soute van kalsium en galsure neergelê, in die niere - kalsiumoksalaat, fosfate en ureates, en in die gewrigte - uraat kalium. In 'n gesonde persoon is die belangrikste ding in die water-soutbalans net die balans van verbruikte en verwyderde sout. Die verhouding sout in die liggaam word in die verlangde mate gehandhaaf, wat deur die werk van die liggaam verseker word. Hy verwyder self die surplusse wat hy nie nodig het nie, en laat die nodige oor. As die soutmetabolisme om een ​​of ander rede versteur word en die soute begin neersit, moet die opkomende siekte oorweeg word. As ons dus oor 'n oormaat soute in die liggaam praat, praat ons nog steeds van opeenhopings in weefsels wat nie direk verband hou met die tafelsout wat ons eet nie.
Alle sout is dieselfde. Om so te dink is verkeerd. As ons van gewone tafelrotsout praat, kan dit vuil en grys van kleur wees. Dit is te danke aan die teenwoordigheid van derdeparty-onsuiwerhede. Maar tafelsout "ekstra" ondergaan reeds 'n ernstige skoonmaakprosedure. Dit word selfs kunsmatig verlig met chemikalieë en hoë temperature. Ons kan met veiligheid sê dat hierdie sout 99,9% natriumchloried is. Spesiale aandag moet aan seesout gegee word. Die beste voorbeelde word nie chemies skoongemaak nie, en daar is geen skadelike teenkoek- of bleikmiddels nie. Maar daar is iets wat seesout onderskei teen die agtergrond van die gewone - 'n groot aantal nuttige spoorelemente. Dit is jodium, mangaan, sink, kalium, natrium, magnesium, kalsium en nog baie meer.
As gevolg van sout word vloeistof in die liggaam behou. Die rol van sout is nie universeel vir almal nie, dit hang af van die individu en die siektes wat tans teenwoordig is. Sout is dus 'n helper vir sommige en 'n vyand vir ander. En die sensitiwiteit daarvoor is anders vir almal. Daar is mense wat selfs liggaamlik aan soutvoedsel ly. En om u eie houding teenoor sout en u groep te definieer, is redelik eenvoudig. U moet sout eet (suurkool, komkommers, haring) en dan kyk na die reaksie van u liggaam. As daar swelling op die arms en bene voorkom, dan is die gesig 'n pofferige voorkoms, dan kan ons sê dat sout die vyand is. As die reaksie nie sigbaar is nie, kan u piekels veilig eet, en besef dat sout nie water in die liggaam sal hou nie.
'N Soutvrye dieet kan u help om gewig te verloor. Voedingkundiges beveel gereeld 'n soutvrye dieet aan. Daar word voorspel dat mense binne 15 dae van so 'n dieet tot 4 kilogram gewig kan verloor. Maar die gewig sal verdwyn nie as gevolg van die afbreek van vette nie, maar weens die uitdroging van die liggaam. Slegs nou, saam met die vloeistof, sal baie nuttige mikro-elemente dit verlaat. Dit is magnesium, kalsium en kalium. As gevolg hiervan kan daar 'n tekort aan hulle wees, 'n skending van die elektrolietbalans in die liggaam. As gevolg hiervan - moegheid, droë vel en hare, verlies aan krag. As daar dus 'n begeerte is om nie die werking van u kardiovaskulêre stelsel so duidelik te ontwrig nie, wat depressie, anorexia en osteoporose veroorsaak, moet u 'n bietjie sout in u dieet hou.
Sout vernietig tandemalje. In werklikheid kan slegs harde rotsout, wat in myne ontgin word, tandemalje vernietig. Seesout is nie so moeilik om die emalje te beskadig nie. Daar is selfs 'n Fleur de Sol-verskeidenheid wat selfs gekou kan word. Daar word geglo dat sout selfs tande kan wit maak. Maar so 'n instrument kan steeds nie meer as een keer per maand gebruik word nie. Om dit te doen, moet u sout en heuning in gelyke verhoudings meng, dit in gaas pak en u tande en tandvleis saggies masseer.
Seesout kan jodiumsout vervang, want dit bevat ook jodium. Alhoewel sout verkry word uit seewater met 'n sekere, hoewel klein hoeveelheid jodium, sal dit byna heeltemal verdwyn as dit verdamp, gesuiwer en gedroog word. Een gram seesout bevat dus ongeveer 1 mcg jodium, en dit is jodium - 40 keer meer! Dit is dus beter om jodium-seesout te koop. Dit sal soos seekos smaak en gesond, soos jodium.
As u baie jodiumsout eet, is 'n oordosis jodium moontlik. In werklikheid, vir 'n oordosis jodium, moet u ongeveer 50 gram sout per dag eet. Maar met so 'n souterige kos, sal die kos eenvoudig eetbaar raak.
Geïodiseerde sout is nie geskik vir warm kook nie. Daar word geglo dat al die jodium uit die sout verdamp wanneer dit verhit word. Maar dit is onvolledige waarheid. As gevolg van die hoë temperatuur sal jodium gedeeltelik verlore gaan, van 20 tot 50%. Maar die oorblywende jodium is meer as genoeg vir die liggaam. In die produksie van jodiumsout word die belangrikste spoorelement reeds met 'n marge geplaas.
Geodiseerde sout is nie geskik vir die bak van brood nie. Die jodium wat vir soutverryking gebruik word, is hittebestand. Dit is wat u toelaat om tot 70% van die spoorelement te bespaar as u bakkies bak. Dit is belangrik om te onthou dat brood 'n produk van massaverbruik is, en as gevolg van die vinnige periode van verkoop en verbruik, sal jodium nie verlore gaan gedurende die verdere lewensduur van die produk nie.
Geïodiseerde sout is nie geskik vir tuisbewaring, vleis of vis nie. Die mening dat jodiumsout van min nut vir piekels is, kom uit die verlede. Twintig jaar gelede is kaliumjodiet gebruik om sout te versterk, wat 'n slegte invloed op die soutgehalte gehad het. Ook in die sout was so 'n chemies aktiewe stof soos natriumtiosulfaat aanwesig. Maar sedertdien is 'n ander vorm van jodium gebruik - kaliumjodaat. Die onaangename stowwe is nie meer in moderne sout nie, daarom is daar eenvoudig niemand om die gehalte van die piekels en die smaak daarvan te bederf nie. In sommige GOS-lande (Turkmenistan, Georgië, Armenië, Azerbeidzjan, Kazakstan) word slegs jodiumsout gewoonlik verkoop. Plaaslike inwoners hou steeds blikkieskos, gesout, maar niemand kla oor slegte smaak, opgeblase blikke, ens.
Geïodiseerde sout het 'n rakleeftyd van slegs 3-4 maande. En dit is nie waar nie. Geïodiseerde sout kan minstens een jaar geberg word, en sommige soorte selfs langer. En die mite is redelik logies gebore. Tot die einde van die negentigerjare is kaliumjodiet, 'n taamlik onstabiele verbinding, gebruik om hierdie sout te produseer. Maar in 2000 is 'n nuwe GOST aangeneem, volgens die verryking is dit te danke aan die baie meer stabiele kaliumjodaat. Produsente het ook die massa-inhoud van jodium in sout verdubbel. Dit laat die mikroelement nie in die lig ontbind nie, en die produk self het nie spesiale verpakking nodig nie en word langer geberg.
Geïodiseerde sout is duurder as gewone sout. As ons praat van jodiumsout wat in Rusland, Oekraïne of Belo-Rusland vervaardig word (dit word in plastiek- of papierverpakking verkoop), sal dit die verbruiker regtig meer kos. Die verskil is egter byna onkenbaar - slegs ongeveer 10%, dit wil sê byna roebels, maar 'n sent. En die rede vir die ontstaan ​​van die mite oor die hoë koste van jodiumsout lê in die feit dat winkels, saam met gewone sout in gewone verpakking, ook duur ingevoerde jodiumsout bied. 'N Binnelandse produk word ook aangebied, maar in duurder verpakkings, insluitend blikkies. Daarom blyk jodiumsout baie duurder te wees, en die eenvoudige goedkoop variëteit word dikwels doelbewus die weg na die toonbank versper.