Post Corona Feelings: Moet ek weer kompulsief in die partytjie duik? - opvoedingLees Meer
Hoof opvoeding Post Corona Feelings: Moet ek weer kompulsief in die partytjie duik?
Covid het ons almal nogal getref. Die een 'n bietjie meer, die ander 'n bietjie minder, maar ons moes almal beperkings aanvaar. Nou is die situasie stadigaan besig om te verslap. Die alledaagse lewe is besig om te normaliseer en die eerste gebeure vind weer plaas. Duitsland vier fees. Gaan uiteindelik weer in die restaurant eet, 'n bier drink in die kroeg en dans die aand in die klub. En ek? Ek voel net gestres.
'n Klein partytjie het nooit niemand doodgemaak nie
Die naweek het ek 'n groot musiekgeleentheid in die dorp. Byna elke kroeg het 'n ander groep en die hele stad sal op sy voete wees. Mense sal feesvier, sing, drink en geniet die feit dat ons uiteindelik weer normaal is. Ek, aan die ander kant, swaai tussen "Jy mag uiteindelik weer gaan, so jy moet absoluut aansluit " en "Die naweke op die bank was ook baie lekker."
Foto deur Maurício Mascaro op
Wat sal gebeur as ek sê ek wil nie saam met jou kom nie? Sal jy dit verstaan ​​of sal jy my probeer oorreed?? "Kom saam met my. Ten minste 'n uur. Die pret kom vanself. Op die laatste na die tweede wynspritzer. "Sal ek as 'n spoilsport beskou word as ek in elk geval nee sê?? En wat as ek ja sê? Sal ek dan, soos in die verlede, in 'n vuil kroeg sit, na musiek luister wat na net drie liedjies op my senuwees raak, met mense praat waarvan ek in die ergste geval nie eers hou nie, 'n wynsprit drink, dan 'n tweede, 'n derde, miskien 'n vierde en rook heeltemal te veel? Net sodat ek Saterdagoggend sleg voel en vir die res van die naweek op die bank kuier. Nie omdat ek wil nie, maar omdat ek niks anders kan doen nie. Is dit die moeite werd?
Moet ek? Moet ek? Mag ek nee sê?
Die beperkings tydens die pandemie het baie kalmte in my lewe gebring. Skielik het ek nie meer 'n verduideliking nodig gehad toe ek nie weer lus was om uit te gaan nie. Kon my by die huis stilmaak sonder dat iemand my in iets anders probeer inpraat het. Moet ek weer alles opgee?? Is ek 'n slegte mens as ek nie die vryhede wil gebruik wat ons uiteindelik terug het nie?? Wanneer dit goed is vir my om my naweke by die huis deur te bring?
Foto deur on
Volgens 'n opname deur die generasienavorser Rüdiger Maas van die "Instituut vir Generasienavorsing" in Augsburg, mis 8% van Duitsers die alledaagse pandemie en die beperkings van inperking. Die stilte in die huiskantoor. Hele dae in slaapklere. Geen sosiale verpligtinge nie. Vertraging. En natuurlik is ek een van hulle.
Ek is regtig nie bang om weer skares om my te hê nie. Om my met iets te besmet. Om siek te word. Ek voel net nie die behoefte om alles wat ons die afgelope twee jaar gemis het, kompulsief in te haal nie. Myns insiens het ek niks gemis nie. Seker, daar was 'n paar konserte waarvoor ek kaartjies gehad het en wat stadig maar seker opgemaak kon word, maar altesaam het ek nie regtig die gevoel dat ek iets gemis het nie. Maar dit voel of ek sleg gaan moet voel daaroor. En dit is nogal idioot!
Miskien gaan ek regtig nie na die musiekgeleentheid toe nie. "Mag" beteken immers om nie te hoef nie. En as ek by die huis sit, stuur my vriende die een uitbundige partytjie-foto na die ander via Whatsapp en ek is nog lus daarvoor, dan kan ek nog gaan. Dit is immers net 10 minute na die volgende kroeg. Nou word ek weer toegelaat om te gaan. As ek wil!
In hierdie sin – lekker naweek. En onthou altyd: Dis jou lewe. Jou besluit. En 'n nee is altyd oukei! Selfs ná Corona.