Met 'n mop en 'n skoppie in diens van die Koninkryk – NGK Somerstrand
Met 'n mop en 'n skoppie in diens van die Koninkryk
Written by Chris van Wyk on 10/09/2010 . Posted in Getuienis.
Tydens die pas-afgelope stakings het ons lidmate op verskeie plekke ingespring en begin help – hande en voete gegee aan die evangelie.
Ds. Christo van Heerden, wat die hulp gekoordineer het, skryf:
Hoe sê mens dankie vir die Leier van die kerk? Die afgelope twee weke was dit net ongelooflik om te sien hoe verskillende gemeentes en bybelstudiegroepe, reg oor die stad,op presies die regte tyd reageer. Die Heilige Gees het gesorg dat daar altyd mense was om te kom help. Mense het op verskillende vlakke in gehoorsaamheid leiding geneem en gekom om te help, dankie vir elkeen wat inisiatief geneem het. Daar het soveel mense oor jare gewerk aan die inter-kerklike verhoudinge, skielik het al die deure oopgegaan en netwerke ingeskop, dankie vir die volharding van elkeen van julle.
Die kersie op die koek was toe een van die "volunteers", Christa Koen, in haar eie netwerk begin reel het om Sondag geskenkpakkies in die hospitaal uit te deel. Ek haal aan, "Ons kon genoeg goedjies en geld inkry om goed te koop en op te maak vir 160 "gewone" ; 30 Diabetiese en 40 kinder pakkies. Ons het dit gister-oggend na die ontbyt sessie op 3 van die vloere uitgedeel en na die tyd na die pediatriese saal vir die kindertjies gaan gee – die smiles op daai gesiggies was sooo groot! Selfs oues van dae het dit vreeslik waardeer. Daar is nog genoeg kinderpakkies oor om weer uit te deel en 'n paar rolletjies suiglekkers, wat ons volgende keer kan gebruik." Sy wil graag hierdie inisiatief voortsit so as iemand wil help, kontak [NG Somerstrand se Kerkkantoor]
Ek is baie gevra wat my gemotiveer het om hierdie projek te begin. 'n Mens sou baie dinge kon noem, maar ek wil die Global Leadership Summit uitsonder. Vir die afgelope paar jaar is die tema, "Lead where you are." Die lewensveranderende verhale van mense wat presies dit gedoen het en die vrug daarvan op die samelewing, was elke keer verstommend. Toe ek die nood in die hospitale gesien het, het ek duidelik besef, hier is die kerk in PE se "oomblik van waarheid." Dit was asof al die stories en inspirasie van jare relevant geraak het en die Here het ons almal op die "ride of a lifetime" geneem. Na die verstommende leierskap en insiatief wat ek die afgelope tyd gesien het, glo ek God wil op baie vlakke vorentoe beweeg met sy kerk. As jy nog nie 'n Global Leadership Summit bygewoon het nie, het jy 'n kans op 8-9 Oktober. Vir my is dit al soos 'n jaarlikse "familie re-unie" hoop om elkeen van julle daar te sien.
Een van ons ouderlinge, Eleanor van Niekerk, vertel van hul wedervaringe:
Ek en Suzaan ontvang 'n e-pos van Chris i.v.m. hulp by die hospitale. Die Here praat duidelik met ons.
Maar sjoe, ons het almal 'n goeie idee hoe dit lyk en omstandighede by Livingstone en Dora Nginza is. Nie lank na die eerste e-pos ontvang ons nog 'n e-pos dat daar ook hulp nodig is by die Provinsiaal. Dadelik is ons meer positief en ons sal veel eerder by Provinsiaal gaan help, mos baie beter daar.
Oppad soontoe bespiegel ons watter werk vir ons wag en vertel van die nagmerries wat ek die vorige aand gehad het; onder andere dat ek, nadat ek by die hospitaal gehelp het, met luise wat sommer sulke spinnerakke oor my voorkop gelaat het. Kan jy glo luise wat spinnerakke maak!! Maar so lag-lag is ons oppad, natuurlik die onsekerheid wat op ons wag wat ons so laat giggel.
Kom daar, word ons dienste nie benodig aangesien daar al genoeg helpers opgedaag het. Ons word
gevra om na die Gesondheidsdepartement te gaan om daar te help. Oppad soontoe lag ons nou nog meer, want nou gaan ons mos lekker adminwerk doen; daar is mos nie pasiente by die departement nie. Ons meld aan by die spesifieke persoon en word geneem na die raadsaal om daar vir iemand anders weer te wag. So gesels ons tog te lekker en wonder watter werkies ons hier gaan doen. Suzaan se woorde: "Ek gee nie om om heeldag telefoon te antwoord nie". Die dame arriveer toe met 'n stukkie papiertjie in haar hand en uiter die volgende woorde: "GEE JULLE OM OM BY LIVINGSTONE TE GAAN HELP AANGESIEN DAAR NOG BAIE HULP BENODIG WORD?" Ons kon nie glo wat ons hoor nie, ons het amper uitgebars van die lag voor die dame, maar ons is mos mooi grootgemaak. Net daar en dan besef ons dit is nie waar ons wil help nie maar waar die Here ons van die begin af wil gebruik het en ons het dit probeer side-step; met 'n reuse mislukking.
Eers toe ons in die motor weer klim oppad na Livingstone begin ons weer lag maar die meer senuwee-agtige laggies; want ons besef nou wat min of meer op ons wag. Lang storie kort te maak; dit was toe glad nie so erg nie. Ons het vloere gewas. Dit was definitief 'n wonderlike geleentheid om ons dienste te lewer rondom siek mense wat ook maar net afhanklik is van ander mense.