“Openbaring Ontsluit - 09 (Briewe aan Sewe Gemeentes ~ Filadelfia)” 
Ons het reeds gesien dat die pos uit Patmos baie verrassings ingehou het vir die gemeentes wat briewe ontvang het. Ons het gemeentes gesien wat baie hard teen dwaalleer gestry het, net om die klag van die Here te hoor dat hulle, hul eerste liefde verlaat het. Ander weer is deur van die ander gemeentes geëer vir hulle onvermoeide ywer en bedrywighede, net om van die Here te hoor dat hulle dood is. Die possak wat ons briewebesteller gedra het was dus vol verassings en skokke.
Daar is nog net twee briewe oor in die possak en die volgende gemeente wat besoek word, is dié in Filadelfia. Ons beskik nie oor baie inligting t.o.v. hierdie gemeente nie, maar wat ons wel weet is dat dit ’n klein en swak gemeentetjie was, want die Christus sê in Openb.3:8 o.a. dat hulle min krag het en daarom kan ons onsself indink dat hierdie gemeente gespanne gewag het om te hoor wat Christus van hulle sê, want as ’n groot en gevestigde gemeente soos dié in Efese só ’n skerp aanklag van Christus moes ontvang; as ’n ’n lewende en gesonde gemeente soos dié in Sardis moes verneem dat hulle ’n dooie gemeente is, wat kon hierdie klein en swak gemeentetjie in Filadelfia te wagte wees? Daarom het hierdie groepie gelowiges waarskynlik in groot angs gesit en wag dat hulle leraar die brief moes ooprol en voorlees. En wat ’n groot verrassing het nie op hulle gewag nie! Maar kom ons begin by de begin
2. DIE GEMEENTE IN SARDIS (3:7-13):
Openb.3:7a ~ Skrywe aan die leraar van die gemeente in Filadelfia. Die wortelbetekenis van die stad Filadelfia se naam is “broederliefde”. Hierdie stad was sowat 48 km. vanaf Sardis langs ’n besige handelsroete en in die pragtige Hermusriviervallei geleë. Hierdie vallei was in ’n vulkaniese gebied geleë en die grond was derhalwe baie vrugbaar en ideaal vir die groei van wingerde. Die stad was geoormerk deur die Grieke as ’n Kultuurstad vanwaar hulle die Griekse taal en kultuur na ander dele van Klein-Asië wou versprei. Daar het baie Jode in die stad gewoon.
Hierdie gemeente was die jongste van die sewe gemeentes en ons sal weldra sien dat Christus geen woord van kritiek teen hierdie gemeente gehad het nie en dit opsigself behoort vir ons as geweldige bemoediging te dien, omdat ons daardeur kan weet dat óns gemeente ook potensieel ’n gemeente kan wees teen wie Christus niks hou nie.
Openb.3:7b ~ So sê die Heilige, die Ware God, Hy wat die sleutel van Dawid het, wat die deur oopsluit en niemand sal dit weer toesluit nie, en dit toesluit en niemand sluit dit weer oop nie. Vir die gemeente in Filadelfia stel Christus Homself voor met veral vier van Sy karaktereienskappe. Eerstens sê, is Hy die Heilige, omdat Hy vir ewig en geheel sonder sonde is en Sy regverdige oordeel oor sondaars is dan juis ook ’n duidelike uitdrukking van Sy heiligheid. – Hy ís tog immers God.
Tweedens is Hy die Ware God. Dit is Hy en Hy alleen wat die ware en lewende God is en dit is so omdat Hy Waarheid is. In Hom is daar geen valsheid nie en voor Hom sidder almal wat vals is.
Derdens is Hy die Besitter van die Sleutel van Dawid. Hierdie is ’n sinspeling op Jes.22:22 ~ Aan hom sal Ek die sleutels van die koning se huis gee; wat hy oopsluit, sal niemand toesluit nie, wat hy toesluit, sal niemand oopsluit nie. ’n Sleutel is simbool van gesag en verantwoordelikheid om besluite te neem en hierdie sleutel van geweldige verantwoordelikheid is destyds in Jes.22, aan Eljakim gegee – ons lees daarvan in verse 19-22 ~ Die Here sal jou (dit is Sebna) uit jou amp ontslaan, Hy sal jou wegvat uit die plek waar jy in diens is. ﻿20﻿ Dan sal Ek my dienaar Eljakim seun van Gilkija roep, sê die Here, ﻿21﻿ Ek sal jou ampskleed vir hom aantrek, jou serp vir hom omhang en die gesag wat jy nou het, vir hom gee. Hy sal vir die mense van Jerusalem en vir die inwoners van Juda ’n vader wees. ﻿22﻿ Aan hom sal Ek die sleutels van die koning se huis gee; wat hy oopsluit, sal niemand toesluit nie, wat hy toesluit, sal niemand oopsluit nie.
Die persoon wat die verantwoordelikheid gedra het om die paleis oop en toe te sluit en om te sien na die paleis se algemene huishouding, moes uiteraard ’n uiters betroubare persoon gewees het en hy het dan ook ’n kleed gekry met ’n serp wat oor sy skouer gehang het, met die paleis se sleutel daaraan. Hierdie is dieselfde idee van gesag en verantwoordelikheid wat van Jesus Christus in Jes.9:6 gesê word ~ Sy heerskappy sal uitbrei, en Hy sal vir altyd vrede en voorspoed bring. Hy sal op die troon van Dawid sit en oor sy koninkryk regeer. Hy sal dié koninkryk vestig en in stand hou deur reg en geregtigheid, van nou af en vir altyd. Daarvoor sal die onverdeelde trou van die Here die Almagtige sorg.
Ons kan dus sê, en dit is dan ook wat met hierdie hele gedagte gekommunikeer word, dat Jesus die draer van die Koninkryk se sleutels is en dat Hy alleen beklee is met die verantwoordelikheid en gesag om toegang tot die Hemelse Koninkryk te beheer en dat Hy die huishoudelike sake van die Hemelse Koninkryk beheer – daardie posisie beklee Hy dan ook vir ewig, daarom dat Jes.22:23a sê ~ Ek sal hom in sy amp bevestig, hy sal wees soos ’n spyker wat goed ingeslaan is. Christus se Koninkryk is dus onveranderlik en ewig en Hy is die voorsiener van lewe en alles wat Sy kinders nodig het.
Openb.3:8 ~ Ek weet alles wat julle doen. Kyk, Ek het ’n deur voor julle oopgesluit en niemand kan dit weer toesluit nie. Ek weet dat julle min krag het, en tog het julle aan my boodskap vasgehou en My nie verloën nie. Wanneer Christus verwys na hierdie gemeente as ’n gemeente met min krag, moet ons nie negatief daaroor dink nie – dit was m.a.w. nie ’n negatiewe opmerking t.o.v. hul hulpeloosheid ens. nie, maar in die konteks gesien, is dit juis ’n verwysing na hul krag, want hulle was min, of klein in getal, maar kragtig in optrede en getuienis. Die oorgrote meerderheid van die lidmate was waarskynlik arm en het deel uitgemaak van die laer vlakke van die samelewing – dink maar aan Paulus se beskrywing van die gelowiges in 1Kor.1:26 ~ Dink maar net, broers, aan wat julle was toe julle geroep is. Volgens die opvatting van mense was daar nie baie geleerdes of baie invloedrykes of baie mense van aansien onder julle nie. Maar saam met Paulus kon die lidmate van die Filadelfiagemeente gesê het ~ My genade is vir jou genoeg. My krag kom juis tot volle werking wanneer jy swak is.” Daarom sal ek baie liewer oor my swakhede roem, sodat die krag van Christus my beskutting kan wees. Daarom is ek bly oor swakhede, beledigings, ontberings, vervolging en moeilikhede ter wille van Christus, want as ek swak is, is ek sterk (2Kor.12:9-10).
Christus prys hierdie gemeente vir ’n tweede ding en dit is dat hulle aan (Sy) boodskap vasgehou (het). Hulle het dus getrou gebly en vasgehou aan Sy Woord en die waarhede daarin en hulle het dienooreenkomstig ook in gehoorsaamheid gelewe. Saam met Job kon hulle sê ~ Sy bevel verontagsaam ek nie, ek heg meer waarde aan sy woorde as aan my eie begeertes (Job 23:12).
Verder prys Christus die gemeente vir die feit dat hulle (Hom) nie verloën (het) nie. Hierdie gemeentetjie het getrou aan God gebly ten spyte van vervolging en swaarkry. Dit was dieselfde onwrikbare “uithou en vasbyt” wat Jesus se aardse lewe gekenmerk het (Hebr.12:2-4) en dit is ’n voorbeeld wat alle gelowiges moet navolg – net so moet ons ook volhard tot die einde toe (2Tes.3:5) – inteendeel, volharding is ’n integrale deel van reddende geloof – Matt.10:22 ~ ...julle sal ter wille van my Naam deur almal gehaat word. Maar wie tot die einde toe volhard, sal gered word.
Op grond van hierdie gemeente se volgehou getrouheid, maak Christus ’n verstommende belofte aan hulle, nl. ~ Kyk, Ek het ’n deur voor julle oopgesluit en niemand kan dit weer toesluit nie. Christus sê dus aan hulle, dat hulle redding verseker is en dat niemand hulle ooit uit Sy hand sal ruk nie. Hy sê egter ook aan hulle dat Hy aan hulle ’n wawyd oop deur van geleenthede gee – geleenthede om die evangelie te verkondig. Dit laat ’n mens terug dink aan die woorde van Paulus in 1Kor.16:8-9 ~ Ek sal egter tot pinkster in Efese bly, ﻿9﻿ want hier staan ’n groot en belangrike deur vir my oop, maar hier is ook baie teenstanders. Ook in 2Kor.2:12 praat Paulus van hierdie “oop deur/e” wanneer hy sê ~ Toe ek in Troas gekom het om die evangelie van Christus daar te verkondig, het die Here die deure vir my wyd oopgemaak. In Kol.4:2-3 skryf Paulus aan die Kolossense ~ Volhard in die gebed! Wees daarby waaksaam en dankbaar ﻿3﻿ en bid tegelykertyd ook vir ons. Bid dat God vir ons ’n deur vir die woord oopmaak sodat ons die geheimenis van Christus kan verkondig waarvoor ek hier gevange sit. Dit is baie duidelik dat Paulus hier verwys na geopende deure om die Evangelieboodskap te verkondig.
Christus sê dus hier vir die gelowiges van Filadelfia dat hulle stad ideaal geleë is vir die verkondiging van die Evangelie.
Openb.3:9-13 ~ Kyk, Ek beskik dat van die lede van die sinagoge van die Satan, die mense wat daarop aanspraak maak dat hulle Jode is, en dit nie is nie, maar lieg-kyk, Ek sal maak dat hulle kom en voor julle kniel en erken dat Ek julle liefhet. ﻿10﻿ Omdat julle aan die boodskap van my volharding in lyding vasgehou het, sal Ek julle ook vashou in die tyd van beproewing wat oor die hele wêreld gaan kom om die bewoners van die aarde op die proef te stel. ﻿11﻿ Ek kom gou. Hou vas wat julle het, sodat niemand julle kroon wegvat nie. ﻿12﻿ Elkeen wat die oorwinning behaal, sal Ek ’n pilaar in die tempel van my God maak, en hy sal vir altyd daar bly. Ek sal op hom die Naam van my God skrywe en die naam van die stad van my God, die nuwe Jerusalem, wat van my God af uit die hemel uit afkom. En Ek sal ook my eie nuwe Naam op hom skrywe. ﻿13﻿ Elkeen wat kan hoor, moet luister na wat die Gees vir die gemeentes sê. Van die sewe gemeentes ontvang die gemeente in Filadelfia die meeste beloftes – beloftes waaraan Christus Hom verbind.
Net soos in die geval van Smirna, is die gelowiges in Filadelfia onderwerp aan vervolging deur ongelowige Jode en omdat hulle (die Jode) Christus Jesus, nie as Messias erken het nie, was hulle nie deel van die Sinagoge van God nie, maar wel van die Sinagoge van die Satan. Al het hulle beweer dat hulle Jode was, was hulle dit nie. Hulle was wel kultureel en seremonieel Jode en volgens ras was hulle ook Jode, maar hulle was nie régtig Jode nie – Dit klink na ’n teenstrydigheid, maar Paulus gee vir ons die verklaring hiervoor wanneer hy ’n rasegte Jood in Rom.2:28-29 vir ons beskryf ~ Nie hy is ’n Jood wat dit uiterlik is nie, en nie dit is besnedenheid wat uiterlik aan die liggaam gedoen is nie. ﻿29﻿ Nee, hy is ’n Jood wat dit innerlik is, en dit is besnedenheid wat in die hart gedoen is deur die Gees, nie volgens die wetsvoorskrifte nie. So iemand ontvang lof, nie van mense nie, maar van God.
Christus belowe die gelowiges in hierdie klein gemeentetjie, dat hierdie selfde Jode wat die gelowiges vervolg, nog eendag sal kom en op hul knieë sal staan en erken dat Christus hierdie gelowiges baie lief het. Hulle sal waarskynlik terselfdertyd doen wat in Hand.2:37 beskryf word ~ By die aanhoor hiervan is die mense diep getref en het hulle vir Petrus en die ander apostels gevra: “Wat moet ons doen, broers?” En as ons Hand.2:38 hiermee saam lees, nl. ~ Toe antwoord Petrus hulle: “Bekeer julle en laat elkeen van julle gedoop word in die Naam van Jesus Christus, en God sal julle sondes vergewe en julle sal die Heilige Gees as gawe ontvang, dan is dit duidelik dat Christus nog verder vir die groepie in Filadelfia sê, dat wanneer dit gebeur daar nog ’n verdere deur vir hulle sal oopgaan om die Evangelie te verkondig.
Hierdie belofte dat die Jode sal erken dat Jesus hierdie groepie gelowiges lief het, is natuurlik ook ’n vervulling en verwysing na Jes.60:14 waar daar verwys word na die ongelowige heidene wat voor die gelowige oorblyfsel van Israel sal kom kniel ~ ...dié wat jou verdruk het, sal na jou toe kom en buig, almal wat jou met minagting behandel het, sal by jou voete kniel. Hulle sal jou noem: Stad van die Here, Sion van die Heilige van Israel (sien ook Jes.45:14; 49:23). Wat wil Christus dan deur hierdie belofte sê? Die getrouheid van hierdie klein groepie gelowiges sal beloon word met die redding van sommige van hierdie selfde Jode wat hulle nou vervolg.
Hier is dus ’n tweede belofte wat aan die gemeente gemaak word – die eerste was dié van ’n oop deur wat vir hulle gegee word.
’n Derde belofte vind ons in vers 10 ~ Omdat julle aan die boodskap van my volharding in lyding vasgehou het, sal Ek julle ook vashou in die tyd van beproewing wat oor die hele wêreld gaan kom om die bewoners van die aarde op die proef te stel. Volgens die Futuriste (diegene wat glo in ’n voorverdrukkings wegraping – mense soos Hal Lindsay en John MacArthur – ook genoem Pre-Millennialiste) is hier ’n belofte dat die gelowiges voor die Groot Verdrukking weggeraap sal word, want hulle sê dat die verwysing, die tyd van beproewing wat oor die hele wêreld gaan kom, juis verwys na die toekomstige verdrukking. Hierdie is egter nie moontlik nie, want nêrens in die Skrif is daar beloftes dat Christus se volgelinge, gespaar gaan word van al die peste en ellendes wat die wêreld gaan tref nie – hier is Joh.17:15 ’n goeie vers om in gedagte te hou ~ Ek bid nie dat U hulle uit die wêreld moet wegneem nie, maar dat U hulle van die Bose moet bewaar. Die Pre-Millennialiste glo dan ook dat Christus na die wegraping weer gaan kom om ’n duisendjarige Vrederyk hier op aarde te vestig. En die gelowiges gaan saam met Hom hier regeer. Net so terloops: Die Futuriste of Pre-Millennialiste, grond hul standpunt van die Voor-verdrukkingswegraping, op o.a. Joh.14:1-4; 1Kor.15:51-54 en 1Tes.4:13-17.
Aan die anderkant vind ons die Preteriste wat redeneer dat hierdie tyd van beproewing wat oor die hele wêreld gaan kom, waarna vers 10 verwys, na die Romeinse Koninkryk verwys en hulle grond dit op Luk.2:1 ~ In daardie tyd het keiser Augustus ’n bevel uitgevaardig dat ’n volkstelling in die hele ryk gehou moet word. Dit is so dat die Romeinse wêreld na Nero se dood in 68n.C., gebuk gegaan het onder burgeroorlog, totdat Vespasianus keiser geword het in 70n.C. Gedurende hierdie selfde tyd van burgeroorlog, was die Jode gewikkel in ’n geweldige oorlog teen die Romeine – wat hulle uiteindelik verloor het – dit is dan ook in 70n.C. met die val van Jerusalem, dat die Tempel in Jerusalem verwoes is. Dit is hierdie gebeurtenis en oordeel wat Jerusalem getref het, wat die Preteriste sê waarna daar in vers 11 verwys word, nl. wanneer daar gesê word, Ek kom gou. Die Preteristiese standpunt word aangehang deur die Post-Millennialiste wat glo dat die duisendjarige vrederyk nog in die toekoms lê en dat Christus die kerk gaan gebruik om hierdie vrederyk te vestig en eers daarna vind die wegraping plaas. Hulle glo verder dat alles in Openb.1 tot en met 19 reeds tot vervulling gekom het, maar dat Openb.20 tot en met 22, nog in die toekoms lê. Die Preteriste sê dus dat die belofte in vers 10 daarop dui dat Christus die gelowiges in Filadelfia sal dra deur die beproewing.
Diegene wat ’n Historiese benadering volg, sluit die A-Millennialiste in en hulle glo dat die vrederyk reeds na die hemelvaart van Christus aangebreek het en dat hierdie vrede in die harte van gelowiges leef en daarom, te midde van vervolging en swaarkry (soos die geval met die gemeente in Filadelfia), ervaar gelowiges vrede, want die vrede leef in hulle harte, want hulle het die vaste sekuriteit dat Christus in aantog is om hulle te verlos. Christus se wederkoms kan dus enige tyd plaasvind, omdat daar nie eers ’n millennium moet aanbreek nie. Die duisendjarige vrederyk gaan vir die A-Millennialiste dus nie uiterlik manifesteer nie en daarom kan Christus enige tyd kom. Die Historiese benadering sê dus ook dat die beproewing wat oor die hele wêreld gaan kom, verwys na swaarkry en vervolging wat oor die pad van gelowiges gaan kom en reeds aan die gang was teen die gelowiges in Filadelfia. Net soos die Preteriste glo hulle dat Christus die vervolgde gelowiges en gelowiges wat swaarkry, deur hulle beproewing sal dra en nie daaruit gaan “wegraap” nie.
Die vrede wat in die harte van gelowiges leef oor die wederkoms van Christus, sal help dat gelowiges deur beproewing kan gaan – dit is o.a. waarom dit so belangrik is dat ons ’n ewigheidsperspektief sal hê.
Ons vind ’n vierde belofte in vers 11, nl. dié van ’n kroon en natuurlik verwys hierdie kroon na die ewige lewe in die hemel, wat wag op die getroue gelowiges. Omdat Christus se koms egter enige oomblik kan plaasvind, word daar aan die gelowiges in Filadelfia gesê dat hulle moet volhard tot die einde toe, want dan sal hulle die Kroon van die Lewe ontvang. Dit herinner ons aan die woorde in Openb.2:10 ~ Moenie bang wees vir wat julle alles gaan ly nie. Kyk, die duiwel gaan party van julle in die tronk laat gooi, sodat julle in beproewing sal kom, en julle sal tien dae lank baie swaar kry. Bly getrou tot die dood toe, en Ek sal julle die lewe as kroon gee.
Ons vind ’n vyfde belofte in vers 12, nl. dat diegene wat oorwin, of te wel volhard tot die einde toe, ’n pilaar in die tempel van God (ge)maak (sal word), en hy sal vir altyd daar bly. ’n Pilaar simboliseer stabiliteit en permanensie. Pilare kan egter ook eer verteenwoordig. Ons sien ook in Gal.2:9 dat daar na die leiers van die kerk in Jerusalem verwys word as pilare. Hierdie metafoor word dan ook oorgedra na die hemelse koninkryk, en impliseer dus dat die gelowiges in die hiernamaals nie meer vervolging sal ervaar nie en dat hulle verseker word van ’n ewige lewe in die hemel – hulle sal dus nooit daar kan “uitval” nie.
 Bybelstudiereeks deur Kobus van der Walt te ANTIPAS Gemeente (Vereeniging) Sondagaand 02 Augustus 2009
Posted by Vaaldriehoek Baptistegemeente at 12:53 PM