Morele en Etiese Oorwegings in die Stryd teen Terreur - South African Mirror
DIE MORELE EN ETIESE OORWEGINGS IN DIE STRYD TEEN TERREUR
Ek is bewus daarvan dat lede van die veiligheidstak dikwels met hulle gewetes geworstel het of hulle optrede in bepaalde gevalle met Christelike, etiese en morele beginsels versoen kon word. Die veiligheidstak was in 'n stryd op lewe en dood met revolusionêre organisasies gewikkel wat hulle hoegenaamd nie aan die Geneefse Konvensie gesteur het nie. Ek is nie bewus van enige ander land wat in 'n terreurstryd gewikkel was waar meer barbaarse en onmenslike dade gepleeg is, as in Suid-Afrika nie. Geweld en doodslag het deel van die daaglikse lewe geword en die dikwels barbaarse en onmenslike optrede van lede en ondersteuners van die ANC/SAKP-alliansie het tot desperate maatreëls gelei. Gedurende die tydperk 1 September 1984 tot 31 Maart 1993 het 80 507 onlusvoorvalle plaasgevind, is 9 280 persone dood en 19 061 beseer. Altesame 505 mense is lewend met die halssnoermetode verbrand. Die polisie kon daarin slaag 36 persone te red, ofskoon hulle ernstige brandwonde opgedoen het. 710 Persone is lewendig verbrand en die polisie het 320 persone wat ook vol petrol gegooi is en aan die brand gesteek is, gered. Alle persone wat deur op die wyse vermoor is, was swart gewees. Waar daar die geringste vermoede bestaan het dat ‘n persoon in ‘n swart woongebied met die polisie saamgewerk het, is so ‘n persoon as ‘n “collaborator” gebrandmerk en met die halssnoer of andersins lewendig verbrand. In die meeste gevalle heeltemal onskuldig. ANC/SAKP-leiers het hulle in die openbaar met die gruweldade vereenselwig. Om enigsins ‘n indruk te kry van die onmenslike en barbaarse gruwels waarmee die polisie daagliks moes worstel kyk die volgende video:
​Terwyl ek en ander lede van die veiligheidstak met my ons gewetes geworstel het, het ek dikwels gewonder of kerkleiers soos dr. Beyers Naude, wat daadwerklik by die ondergrondse bedrywighede van die ANC/SAKP-alliansie betrokke was , ooit oor hulle aandeel in die geweld en terreur gewroeg het. Het dr. Naude byvoorbeeld, nadat die bomvoorval in Kerkstraat plaasgevind het, of die ontploffing in die Sanlamsentrum in Amanzimtoti waarin talle weerlose burgerlikes, wat vrouens en kinders ingesluit het, gesterf het of vermink is, gewonder of die terroriste wat daarvoor aanspreeklik was, dalk van die lede van Umkhonto weSizwe (MK) was wat hy gehelp het om die land te verlaat om militêr opgelei te word?