Tudors - Henry's Divorce from Catherine - Verloop van Geskiedenis - 2021
Voordat Henry VIII met Catherine van Aragon getrou het, het hy 'n pouslike bul van die pous ontvang, met die instemming dat Henry met die vrou van sy oorlede broer (prins Arthur) kon trou. Toe Henry en Catherine in Junie 1509 trou, was hulle beide Rooms-Katolieke. Almal in Engeland was die dood - die boete vir dwaalleer (om skuldig bevind te word aan 'n nie-gelowige) was die dood. Alhoewel Henry uitgebeeld word as 'n magtige koning wat sy land oorheers het, was dit die band tot Rome en die Rooms-Katolieke geloof, maar hy het dit nodig gevind om pouslike toestemming te kry om met Catherine te trou. In 1509 sou dit ondenkbaar gewees het dat iemand sou dink dat daar 'n breuk sou ontstaan ​​met Rome en die mag van die pousdom. Binne 25 jaar is dit egter presies wat gebeur het.
Niemand is seker wanneer Henry besluit het dat sy huwelik met Catherine moes eindig nie, bloot omdat die getuienis nie bestaan ​​wat 'n presiese datum kan bepaal nie. Daar was gerugte in die hof dat Henry reeds in 1520 'n egskeiding wou hê, maar dit was waarskynlik niks meer as blote hofskinder gebaseer op geen fundamentele feite nie. In 1524 of 1525 het dokters aan Henry gesê dat dit onwaarskynlik is dat Catherine weer sou geboorte gee - so hierdie datums is moontlik korrek. Teen 1527 het hy met Anne Boleyn verlief geraak - en dit is moontlik hierdie jaar toe hy besluit het dat 'n egskeiding nodig is. Die waarheid is dat historici dit eenvoudig nie weet nie. Wat wel gestel kan word, is dat toe Henry besluit het dat sy huwelik met Catherine moet eindig, hy nie 'n man was wat bereid was om van plan te verander nie.
Die oortuigings binne die Katolieke Kerk was egter duidelik en eenvoudig. Slegs die pous kon 'n huwelik nietig verklaar en aangesien die kerk in die heiligheid van die huwelik en gesin glo, was dit 'n redelik seldsame voorval. In baie opsigte was daar van koningsgesinne in Wes-Europa verwag om die standaarde te stel wat ander moet volg. Daarom het Henry se oortuiging dat hy 'n egskeiding sou moes doen bloot omdat hy as koning van Engeland en Wallis een wou hê, nie deur die pousdom gedeel nie.
Henry het sy kennis van die Bybel gebruik om sy versoek om 'n huweliksverklaring te regverdig. Henry gebruik die Ou Testament (Levitikus, hoofstuk 20, vers 16) waar dit gesê het:
'As 'n man die vrou van sy broer neem, is dit 'n onreinheid; Hy het die skaamte van sy broer ontbloot; hulle sal kinderloos wees. "
Henry het aangevoer dat sy huwelik met Catherine van die begin af teen die wet van God was, ondanks die seën van die pous dat hy in 1509 sou voortgaan. Hy het daarom in sonde geleef en dat die pous sy huwelik moes vernietig sodat hy dit kon regstel. As 'Verdediger van die Geloof' - 'n titel wat aan Henry toegeken is vir sy aanval op Martin Luther in 1521 - was Henry van mening dat so 'n nietigverklaring feitlik 'n voorafgaande gevolgtrekking was. Of Henry dit regtig geglo het, kan ook bevraagteken word, veral omdat hy destyds bloot lus was vir Anne Boleyn, wat ondanks sy huwelik duidelik geen sonde in sy kop was nie. Henry het in November 1528 'n meesterlike toespraak aan die edeles van die land in Bridewell, Londen gehou, waarin hy verduidelik dat Catherine edel en deugsaam was en dat hy onder ander omstandighede weer sou trou. Maar as gevolg van wat gebeur het, het hy in 'n afskuwelike en gruwelike owerspel gewoon '. Edward Hall, wat oor die toespraak geskryf het, verklaar dat dit met groot passie gemaak is. Henry het egter ook geweet hoe om 'n gehoor aan te spreek, en in watter mate dit 'toneelspel' is, sal dit nooit bekend wees nie.
Daar is min twyfel dat kardinaal Wolsey Henry die versekering gegee het dat 'n nietigverklaring bloot 'n uitgemaakte saak is. Wolsey, as kardinaal, is ook deur die pous as 'legatus a legere' aangestel - wat hom die magtigste godsdienstige figuur maak wat in Engeland gebaseer was. Dit is maklik om die toneel voor te stel dat Wolsey Henry oortuig dat dit maklik is om te bereik, aangesien hy in Rome kontak gehad het. Wolsey was uiteraard bereid om alles te doen om sy meester tevrede te stel en hy het besluit om die argument te gebruik dat die oorspronklike pouslike bul wat die huwelik van 1509 goedgekeur het, ongeldig was en dat die huwelik, om 'n onskuldige koning van ewige verdoemenis te red, nietig verklaar moet word om hom toe te laat om 'ordentlik' te trou. Wolsey was seker dat die pous die huwelik sou vernietig omdat hy in 'n kwesbare posisie was en die ondersteuning van elke Christelike monarg nodig het - veral omdat die vooruitgang van die Moslem-Turke in die Middellandse See onvoorspelbaar en hoogs dreigend was. Beide Henry en Wolsey moes seker aanvaar het dat hul 'veldtog' tot nietigverklaring 'n eenvoudige en kort saak sou wees.
Nie een van hulle het gekry wat hulle verwag het nie. Daar was geen vinnige oplossing nie, en die onmiddellike resultaat hiervan was die einde van die invloed van kardinaal Wolsey wat beveel is om Londen te verlaat en in minder mindere omstandighede in York (waar hy die aartsbiskop was) te gaan woon. Die benadering in Rome was om die saak baie teologiese denke te gee, wat die vertraging verklaar. Die sleutel was om te dissekteer wat Levitikus eintlik geskryf het. Die argument was dat u nie met u broer se vrou moet trou terwyl hy nog gelewe het nie. Aangesien Arthur dood was, was dit nie 'n kwessie nie en het Henry beslis nie die ewige verdoemenis veroordeel deur teen die wil van God te gaan nie. Henry weier om dit te aanvaar, omdat hy van mening was dat sy interpretasie korrek was. Hy het 'n groot aantal kundige teoloë gesleep om opstelle te skryf wat sy siening ondersteun, en daarvoor is hulle goed beloon. Die resultaat hiervan was 'n reeks opstelle wat in Rome geskryf is ter ondersteuning van die standpunt van die pousdom. Daar was egter diegene in Engeland wat die pous se standpunt ondersteun het. Een daarvan was die biskop van Rochester, biskop Fisher, wat sewe boeke geskryf het ter ondersteuning van Catherine en haar verdediger in Engeland geword het.
Na verloop van tyd het albei kante 'n voor die hand liggende, maar uitdagende saak. As een van die twee kante ondertoe is, sal die verlies aan gesig geweldig wees. Wat begin het as 'n koning wat lus was nadat 'n jong dame nou 'n groot probleem geword het, en nie een van die twee kan in staat wees om terug te val nie.