Hierdie dag in die geskiedenis: 11/03/1964 - DC -inwoners het stemme uitgebring - GESKIEDENIS - Geskiedenis Podcasts - 2021
Hierdie dag in die geskiedenis: 11/03/1964 - DC -inwoners het stemme uitgebring
Vind uit wat op 3 November gebeur het in hierdie video van This Day in History. Op 3 November 1956 is die towenaar van Oz die eerste keer op televisie uitgesaai, en dit het onmiddellik 'n klassieke geword vir almal wat die eerste vertoning gekyk het. Op 3 November 1957 het die VSR die eerste dier in die ruimte gelanseer. Die spasiehond het etlike dae in die ruimte oorleef op Sputnik 2 totdat die batterye in haar lewensondersteuning uitgeput is. Op 3 November 1998 word die voormalige worstelaar Jesse Ventura tot goewerneur van Minnesota verkies. Die belangrikste is dat die inwoners van Washington DC op 3 November 1964 hul eerste stem uitgebring het vir die presidentsverkiesing. Die 23ste wysiging is deur die kongres aangeneem om aan hierdie inwoners stemreg te gee tydens die presidentsverkiesing.
Hierdie dag in die geskiedenis: 11/03/1964 - DC -inwoners het stemme uitgebring - GESKIEDENIS
gedeeltes van Maryland en Virginia is aan die nuwe federale regering afgestaan ​​om die District of Columbia te stig
Bron: Library of Congress, plan van die stad bedoel vir die permanente setel van die regering van die Verenigde State (deur Pierre L'Enfant, herdruk van die kaart van 1791)
Tydens die Amerikaanse Revolusie en die era van die Konfederasie het die kongreslede op verskillende plekke vergader. In 1783 het die Pennsylvania -regering geweier om die staatsmilisie te beveel om die kontinentale kongres te beskerm teen 'n skare soldate wat vergoeding eis, en die kongres verhuis. Toe die nuwe Grondwet in 1788 bekragtig word, het die Konfederasie -kongres in New York vergader.
Die nuwe Amerikaanse grondwet bevat 'n klousule wat gelei het tot die oprigting van die District of Columbia, met eksklusiewe federale jurisdiksie: 1
Die kongres sal mag hê. Om in alle gevalle uitsluitlike wetgewing uit te oefen, oor 'n distrik (hoogstens tien myl vierkant) wat deur sessie van bepaalde state en die aanvaarding van die kongres die setel van die regering van die Verenigde State kan word
Die oprigting van 'n federale distrik het verseker dat geen enkele staat 'n spesiale hefboom oor die kongres sou hê nie. Die klousule het min kontroversie veroorsaak, maar die risiko was groter as nul. In 1800, toe kiesers 'n tweede termyn vir die federalistiese president John Adams verwerp en eerder die Republikein/Demokraat Thomas Jefferson verkies het, was die oorgang van mag nie vlot nie. Kiesers het 73 stemme vir Jefferson uitgebring, maar ook 73 stemme vir Aaron Burr. Hierdie band dwing die Amerikaanse Huis van Verteenwoordigers om die president te kies, en die proses duur ses dae.
Jefferson het aan die goewerneur van Virginia, James Monroe, voorgestel dat die 'middelstate' bewapen moet word en dat goewerneurs van die Republikeinse/Demokraat militisie kan opdrag gee om na Philadelphia te marsjeer. Met geweld kan die milisie verhoed dat John Adams ná die einde van sy termyn in die amp bly, of om 'n bondgenoot van sy (John Marshall) as waarnemende president aan te stel. Die Huis van Verteenwoordigers het Jefferson as president gekies voordat Monroe enige leiding aan die Virginia -burgermag gegee het.
In die Federalistiese referate, Het James Madison die risiko opgemerk dat enige staat wat beheer oor 'n nasionale kapitaal behou, onvanpaste druk kan uitoefen, en: 2
kan 'n toerekening van ontsag of invloed op die nasionale rade bring, ewe oneerlik vir die regering en onbevredigend vir die ander lede van die Konfederasie.
die oorspronklike weergawe van die Residence Act het Alexandria uitgesluit om in die District of Columbia opgeneem te word
Bron: Library of Congress, 'n handeling om die tydelike en permanente setel van die regering van die Verenigde State vas te stel
Die politieke debat na bekragtiging van die Grondwet was waar om die nuwe hoofstad te plaas. Verskeie plekke in Pennsylvania, New Jersey en New York het probeer om die nuwe tuiste van die nuwe regering te word. 'N Politieke kompromie wat deur Thomas Jefferson en Alexander Hamilton gereël is om die belange van die noordelike en suidelike state te balanseer, het bepaal dat die hoofstad aan die Potomacrivier geleë sou wees.
Jefferson en Hamilton was politieke mededingers, maar erken die voordele van die onderhandeling van transaksies wat tot voordeel van beide kante sou wees. In 1790 wou Hamilton die finansiële mag van die nuwe federale regering verhoog. Hy het die kongres goedgekeur vir die Amerikaanse tesourie om verantwoordelikheid te aanvaar vir die skuld wat die state aangegaan het om hul pogings tydens die Amerikaanse rewolusie te finansier. Die skep van 'n nasionale skuld om 13 afsonderlike staatskulde te vervang, sal die steun in die sake- en finansiële gemeenskappe verhoog vir 'n suksesvolle federale regering, wat sy skuld kan terugbetaal.
Thomas Jefferson het filosofiese besware teen 'n sterker sentrale regering, uit vrees dat 'n groter federale mag 'n gelyke afname in die mag van individuele state tot gevolg sal hê. Die suksesvolle Amerikaanse rewolusie het Britse amptenare gekeer om deur fiat besluite in Amerika op te lê. Jefferson het die aanvaarding van die Amerikaanse grondwet gesteun om die Konfederasie -artikels te vervang, maar hy het geen begeerte gehad dat die nasionale regering kragtig genoeg sou word om sy wil deur die fiat op te lê nie.
Jefferson en Hamilton het 'n ooreenkoms beplan. In 1790 het die befondsingswet staatskuldskuld na die federale regering oorgedra, en die koshuiswet het bepaal dat die nuwe nasionale hoofstad aan die Potomacrivier geleë sou wees in 'n distrik van 100 vierkante kilometer wat deur die federale regering beheer word.
Na verwagting sou die hoofstad so ver suid die kultuur in die kongres beïnvloed, veral die bereidwilligheid om slawerny te aanvaar. Ongeveer 170 jaar later het John F. Kennedy vermoedelik met 'n ironiese wending gesê: 'Washington is 'n stad met suidelike doeltreffendheid en noordelike sjarme." 3
Die befondsingswet en verblyfwet is aangeneem terwyl die kongres in New York vergader het. Die regering het vir 10 jaar na Philadelphia verhuis, sodat daar tyd was om grond te koop en regeringsgeboue in die nuwe hoofstad voor te berei, en as deel van die winskopie met Pennsylvania -leiers gesluit om die ooreenkoms goed te keur. President George Washington is gemagtig om die presiese ligging aan die Potomacrivier te kies "op 'n plek tussen die monde van die oostelike tak en Connogochegue." 4
die aanvanklike koshuiswet het George Washington gemagtig om die nuwe federale distrik tussen Conococheague Creek (Williamsport, Maryland) en die monding van die Anacostia -rivier te plaas
Washington het beveel dat die grensopname by Jones Point moet begin. Dit het verseker dat Alexandrië binne die grens sou val, alhoewel dit stroomaf van die monding van die Oostelike Tak (Anacostia -rivier) was. Die kongres het sy uitvoerende besluit vinnig gewettig deur 'n wysiging van die verblyfwet van 1791 aan te neem.
Andrew Ellicott, bygestaan ​​deur Benjamin Banneker en ander, het die grense gemerk en klippe een kilometer uit mekaar geplaas in 1791 (Virginia) en 1792 (Maryland). Die eerste grenssteen is op 15 April 1791 by Jones Point geplaas. Dit is in 1794 vervang met 'n groter steen, en die klip bly steeds op die terrein. Alle klippe is gemaak van Aquia Creek -sandsteen, wat ook gebruik is om die Capitol en Executive Mansion te bou. 5
14 grensstene was die rand van die land wat deur Virginia aan die District of Columbia afgestaan ​​is
Bron: Library of Congress, grafiek met die oorspronklike grensmylpale van die District of Columbia (deur Fred E. Woodward, c.1906)
George Washington se besluit het 'n goed ontwikkelde hawestad binne die grens van die federale distrik ingesluit. Dit het die vermoë van Virginia en Maryland beperk om vervoer in te meng en moontlik 'n mate van invloed op die nasionale regering te verkry.
Washington wou moontlik ook 'n paar ekonomiese voordele bied aan sy bure in Alexandria, minder as vyf kilometer van sy eie Mount Vernon -plantasie. Hy het verwag dat die aktiwiteite van die federale regering, insluitend die Amerikaanse kongres, die plaaslike ekonomie sou stimuleer.
Hy het geweet dat in die landelike provinsies van Virginia, die dae toe die plaaslike hof byeen was, prokureurs, eisers/verweerders, jurielede en ander lok. Regeringsaktiwiteite het die sakeaktiwiteit verhoog, en markte sou op sekere dae oopmaak wanneer 'n skare verwag word. Die wysiging van die verblyfwet van 1791 wat die insluiting van grond stroomop van Hunting Creek gemagtig het, vereis egter ook dat alle openbare geboue aan die kant van die rivier aan die Maryland geleë is, wat enige ekonomiese aktiwiteit beperk op die 31 vierkante kilometer in die distrik wat voorheen deel was. van Virginia. 6
die District of Columbia was 'n diamant, 10 myl aan weerskante, met alle federale geboue in die Maryland -gedeelte
Bron: Library of Congress, Plan van die stad bedoel vir die permanente setel van die regering van die Verenigde State (deur Charles L'Enfant)
Toe Virginia die federale grondwet in 1788 bekragtig, het sy wysigings voorgestel om 'n handves van regte op te stel. Die bekragtigende konvensie het ook 'n wysiging oorweeg, sodat Virginia 'n mate van beheer oor die federale distrik sou behou: 7
Dat die uitsluitlike bevoegdheid van wetgewing wat aan die kongres gegee is oor die federale stad en sy aangrensende distrik, en ander plekke, wat deur die kongres van enige van die state gekoop of gekoop moet word, slegs betrekking het op die regulasies wat die polisie en die goeie regering betref.
Die Kongres het uiteindelik twaalf wysigings voorgestel om die kommer van die Handves van Regte aan te spreek, maar het nie ingestem om sy gesag oor die District of Columbia te beperk nie. Virginia het die kwessie nie nagestreef nie en het in 1789 ingestem om die grond aan die kant van Virginia aan die Potomacrivier aan die federale regering af te staan. Maryland het op 19 Desember 1791 sy eienaarskap formeel oorgedra na grond binne die distrik.
Aangesien Maryland geweet het dat die kongres nie tyd sou hê om onmiddellik 'n nuwe regskode vir die distrik op te stel nie, bevat die staatsbesluitwet 'n bepaling dat die gedeelte wat aan die federale regering oorgedra is, die wette van Maryland sal gebruik totdat dit vervang word. Dit het die federale gebied daarvan weerhou om terug te keer na 'n 'toestand van die natuur', en het George Washington in staat gestel om onderhandelinge te onderhandel waardeur plaaslike grondeienaars hul grond aan die federale regering verkoop.
In Mei 1800 het president Adams die federale amptenare in die uitvoerende tak beveel - almal 125 - om van Philadelphia na die nuwe hoofstad te verhuis. President Adams het die eerste keer in November 1800 in die Executive Mansion geslaap, toe die kongres die eerste keer op sy nuwe plek vergader het. 8
Virginia was stadiger om sy soewereine gesag aan die federale regering oor te dra. Teen 1800 het die verdeeldheid tussen die federaliste en die Demokratiese-Republikeine tot die bevoegdhede van die federale regering in die nuwe distrik uitgebrei. Federaliste was voorstanders van 'n sterk sentrale regering. Die Demokratiese-Republikeine onder leiding van Thomas Jefferson ondersteun beperkte federale beheer en gee Maryland/Virginia 'n paar verantwoordelikhede in die distrik. Aan die einde van die administrasie van John Adams op 27 Februarie 1801 het die federaliste 'n organiese wet deur die Amerikaanse kongres gestoot deur 'n eksklusiewe federale jurisdiksie te vestig sonder oorblyfsels van staatsbeheer.
Georgetown, Hamburgh en Carrollsburg sowel as Alexandria is opgeneem in die nuwe District of Columbia
Bron: Library of Congress, Sketch of Washington in embryo: nl. Voor sy opname deur majoor L'Enfant, 1792 (deur E.F.M. Faehtz, F.W. Pratt, 1874)
Die president is gemagtig om 'n burgemeester vir die District of Columbia aan te stel. Die organiese wet het ook plaaslike howe georganiseer en 'n munisipale regering vir die distrik geskep. Dit het die amptelike sessie van Virginia veroorsaak, en Virginia se gesag oor die lande wat dit afgestaan ​​het, beëindig. Soos met die Maryland -sessie, het die Virginia -wet verklaar dat die wette van Virginia in die Virginia -gedeelte van die distrik toegepas sou word totdat dit vervang word. 9
Ingevolge die organiese wet van 1801 het die stad Alexandria sy munisipale regering binne die nuwe distrik behou. Die aangrensende grond buite die stadsgrense, maar binne die distrik Columbia, is aangewys as Alexandria County. Daardie landbougrond word dikwels beskryf as die 'land' -gedeelte in die District of Columbia, en vandag is die grootste deel daarvan Arlington County.
grootliks onontwikkelde Alexandria County was 'n aparte deel van die District of Columbia, anders as die stad Alexandria
Bron: Library of Congress, District of Columbia
Noord van die Potomacrivier het Georgetown ook sy handves behou en die res van die distrik is aangewys as Washington County. Maryland het sy beheer oor beide grond en die Potomacrivier in die distrik afgestaan. In 1801 het die kongres besluit om beide provinsies jurisdiksie oor die rivier te gee, maar die debat oor die distrik en sy grense het nie opgehou nie.
die Organiese Wet van 1801 het gesag oor die Potomacrivier aan beide Alexandria County en Washington County gegee
Bron: Library of Congress, 'n wet aangaande die distrik Columbia (27 Februarie 1801)
Tydens die bekragtigingstyd het Noord -Carolina en Pennsilvanië ook voorgestel dat die federale mag oor die District of Columbia beperk word, sodat inwoners nie 'n uitstel van die stemming kry nie. Lede van die kongres stel voor dat die hele of 'n gedeelte van die distrik in 1803, 1804, 1818 en 1822 terugtrekking sou neem. Alexandrialeiers het reeds in 1803 om terugtrekking versoek en beweer: 10
ons karakters verskil heeltemal van dié van die burgers van Washington en George-Town, dat ons 'manne van vlytige gewoontes' is, in besit van handel, kuns en meganisme, wat gevolglik nie in staat is om met die rondlopers en spekulante in die stad saam te werk nie.
Sessie van 32 vierkante myl van Virginia het gelei tot 'n krimping van die landoppervlakte en bevolking van Fairfax County. Alexandria was die setel van Fairfax County toe die District of Columbia gestig is, sodat die ampsamptenare voorberei het deur 'n nuwe hofgebou verder in die binneland aan die Twn of Providence te bou. Die hof in Fairfax County is sedertdien daar geleë, alhoewel die stad homself Fairfax genoem het. Toe die stad Fairfax in 1961 'n onafhanklike stad word, het die gebied rondom die hof in die land gebly.
Sedert 1961 was die hof in Fairfax County op 'n eiland van die land, omring deur die onafhanklike stad Fairfax
Bron: Fairfax County Statiese kaartgalery, Omvattende grondgebruik (2017-26)
Oordrag na die District of Columbia het beteken dat inwoners in Alexandria hul burgerskap in Virginia verloor het. Vanaf die verkiesing van 1802 mag Alexandriërs nie stem vir lede van die kongres of vir president wat in 1804 begin nie. Verkiesings vir die stadsregering het wel voortgegaan, en die kongres het in 1804 'n nuwe stadshandves uitgereik.
Die kongres het nie 'n territoriale wetgewer geskep wat vergelykbaar is met die Algemene Vergadering van Virginia nie, om die meerderheid van die distrik nie binne 'n stadsgrens te beheer nie. As gevolg hiervan is diegene wat in die distrik Alexandria woon, heeltemal uitgesluit, aangesien die president die distriksburgemeester en die vredesregters vir die plaaslike howe aangestel het.
Op plaaslike vlak het die kongres nie daarin geslaag om die siviele/kriminele kodes van Virginia na 1801 op te dateer nie.
In die Virginia -gedeelte van die District of Columbia is die kongres verbied om openbare geboue op te rig. In ooreenstemming met die Koshuiswet is alle federale fasiliteite noord van die Potomacrivier gebou.
alle infrastruktuur wat deur die federasie gefinansier word, is beplan in die gedeelte van die distrik wat deur Maryland afgestaan ​​is
Bron: Library of Congress, Plan of the city of Washington (deur Pierre Charles L'Enfant, c.1794)
In 1826 verslap die kongres sy perke en finansier die bou van 'n gevangenis in die distrik Alexandria. Eers in 1932 bou die federale regering sy eerste gebou in Arlington, die poskantoor in Clarendon. 11
'n gevangenis in Alexandrië is gebou met federale finansiering wat in 1826 gemagtig is
Bron: Library of Congress, Slave market of America (1836)
Belangriker nog, die kongres het nie aansienlike finansiering verskaf vir plaaslike vervoerinfrastruktuur soos die Alexandria -kanaal nie. Inwoners van Georgetown het die uitbreiding van die Chesapeake- en Ohio (C&O) -kanaal suksesvol gekant teen die mededingende hawe. In teenstelling hiermee het die Virginia General Assembly in 1816 die Board of Public Works in die lewe geroep en begin om ritte, kanale en spoorlyne vir mededingende hawens van Virginia, veral Richmond, te subsidieer. 12
Die gebrek aan kongresreaksie om plaaslike bekommernisse aan te spreek, en die gebrek aan verbetering van die onderneming as deel van die distrik, het plaaslike leiers gefrustreer. 'N Plaaslike geleide "retrocession" -beweging in Alexandrië, om die oorspronklike grondsessie deur Virginia aan die federale regering ongedaan te maak, het in 1824 begin.
In 1832 het inwoners van Alexandria County en die stad Alexandria gestem oor 'n voorstel om weer by Virginia aan te sluit. Meer as 40% van die kiesers ondersteun terugtrekking om die wanbalans van ekonomiese voordele met die voormalige Maryland-kant van die distrik reg te stel, maar die meerderheid het verkies om in die distrik te bly met 'n 419-310 stemme. In 1838 het inwoners van Georgetown ook oorweging oorweeg, maar kon die kongres nie laat stem nie.
As deel van die District of Columbia verloor Alexandria die kompetisie vir handel met die agterland. Dit het Colchester en Dumfries oortref en handel uit Virginia se noordelike Piemonte gelok, maar Baltimore het 'n groot deel van die handel uit die Potomac River Valley gekry.
Slawe -eienaars in Alexandrië het nie die ontwikkeling van 'n blanke werkersklas aangemoedig nie. Diegene wat vaardige arbeiders wou word, het die kultuur van Baltimore gekies, waar industriële ontwikkeling meganika ekonomiese geleenthede gebied het.
Die Baltimore- en Ohio -spoorlyn het die binneland binnegedring en Baltimore gehelp, terwyl Potowmack -kanaal misluk het. Handel op die Chesapeake- en Ohio -kanaal bereik eers Georgetown. Een vroeë teken van die kapasiteit van Baltimore in 1814 was dat dit die Britse aanval kon weerstaan, terwyl Alexandria gedwee oorgegee het.
In 1820 het Alexandrië 8 218 mense gehad. In 1840 was daar slegs 8 459 inwoners. George Washington se verwagting dat 'n hawe met toegang tot die Chesapeakebaai die 'entrepot' van die westelike lande sou word, het werklikheid geword, maar die stad was Baltimore eerder as Alexandria. 13
In 1840 het die inwoners in die stad Alexandria oor terugvoering in die Alexandria Gazette en Virginia Advertiser. Inwoners van die stad het toe 537-155 gestem ten gunste van die terugkeer van die Virginia-deel van die District of Columbia na die Statebond van Virginia.
Die begeertes van die inwoners van Alexandria County stem egter nie ooreen met handelaars in die stad nie. Die Ball-, Carlin- en Birch -gesinne was bang vir die heerskappy van die stad en het nie direk die ekonomiese nadele van die distrik ondervind nie. Toe die Algemene Vergadering van Virginia steun verleen vir die terugtrekking, het George Washington Parke Custis tydens 'n vergadering op Ball's Cross Roads duidelik gemaak dat inwoners van die provinsie beswaar teen behandeling behandel het "soos soveel varke in die mark, sonder ons medewete, en die duidelikste teen ons uitgesproke wense."
Weiering van die kongres om plaaslike banke te herlaai, het die plaaslike geldvoorraad verminder en die besigheid belemmer. Handelaars het gely, en een het 'n klag uitgespreek wat vandag nog in die District of Columbia aangehoor word: 14
[Kongres behandel] die tien myl vierkante. as 'n gebied waarop politieke eksperimente veilig in wetgewing eksperimente probeer het. ongeag die wense. van die mense.
Die blanke politieke leiers in Alexandrië was bang dat die kongres die slawehandel binne die grense van die federale distrik kan verbied. In die 1840's was die stad 'n belangrike slawemark. Daardie onderneming, hoewel minder respekvol as koring, het 'n aansienlike aantal plaaslike werksgeleenthede verskaf.
die slawehandel was wettig in die distrik Columbia tot die kompromie van 1850, en het aan die suidekant van die Potomacrivier in Alexandria, Virginia, voortgegaan totdat die Unie -leër dit in 1861 beset het
Bron: Library of Congress, 'n slaafkoffie verby die Capitol
In 1844 beëindig die Kongres sy selfopgelegde verbod op die debat oor petisies teen slawerny. Die beëindiging van die "gag -reël" was 'n aanduiding van die groeiende politieke mag van afskaffers. Die ergste scenario vir slawe-eienaars in Virginia was die vooruitsig dat slawerny in die distrik Columbia, insluitend Alexandria County en die stad, verbied sou word. Slawe kan dalk ontsnap deur bloot oor 'n politieke grens te loop sonder om fisiese hindernisse aan te sluit, met die ondergrondse spoorweg te skakel en vryheid noordwaarts te vlug.
slawehuis van J. W. Neal & Co. in DC noord van Potomacrivier (links) Franklin en Armfield se slawe -gevangenis in Alexandria (regs)
Dit het ses jaar lank in Richmond gepoog voordat die Algemene Vergadering van Virginia onderskrywing onderskryf het. Die Amerikaanse kongres stem ook in 1846 saam.
In die Huis van Verteenwoordigers het kongreslid R. M. T. Hunter die poging aangewend om ooreenstemming te verkry. Sy oorspronklike wetsontwerp op terugvoering was ambisieus en het ingesluit dat die federale regering die $ 120 000 wat Virginia in 1791 bygedra het vir die bou van openbare geboue in Washington, terugbetaal. Nadat hy opposisie gehoor het, het hy die voorstel laat vaar en die referendum van die kiesers beperk tot net die Virginia -distriksdeel.
Die kongres was besig met die debat oor die status van Texas en die oorlog met Mexiko, so Hunter hou die debat oor terugvoering laag en vermy bespreking van die slawerny-kwessie. Hy het gefokus op hoe kiesers ontneem is en hoe Alexandria ekonomies beskadig is deur insluiting in die District of Columbia.
State, maar nie die distrik nie, het finansiële steun aan banke verleen om handel aan te moedig. State, maar nie die distrik nie, het belê in paaie en ander interne verbeterings om handel na hul hawens te lok. Hunter het Alexandria uitgebeeld as 'n kind van die federale regering, maar "verwaarloos deur die pleegmoeder." 15
As sy in Virginia gebly het, moes sy oorweeg gewees het in die stelsel van interne verbeterings in die staat, en teen hierdie tyd was dit waarskynlik dat sy die handel in 'n deel van die vallei van noordwestelike Virginia en westelike Maryland sou beveel het. 'N Groot gebied, ryk aan landbou- en minerale hulpbronne, wat nou opgesluit is, sou waarskynlik lankal vir hierdie plek as sy kommersiële depot oopgemaak gewees het.
As sy agter geraak het in die wedloop, is dit dan vir haar verbasend om te glo dat dit ten minste te wyte is aan haar skeiding van Virginia en haar verbintenis met hierdie distrik?
Inwoners van die stad en graafskap in Alexandria het hul begeerte op 1 en 2 September 1846 in twee dae uitgespreek viva voce stem. In die proses was daar geen geheime stemming nie. Almal het geweet hoe elke individuele witman wat gestem het oor die keuse voel. 16
Inwoners van die stad Alexandria het teen 734-116 ten gunste gestem. Inwoners van Alexandrië County het die terugtrekking teen 'n stemming van 29-106 gekant, deels omdat belasting na verwagting sou styg om te betaal vir die effekte wat verkoop is om die Alexandriakanaal te finansier. Kiesers in die provinsie is onderdruk deur die oorweldigende steun in die stad. Die gesamentlike stem was 763-222 ter ondersteuning van die aansluiting by Virginia.
President Polk het 'n proklamasie uitgereik waarin die gebied op 7 September 1846 na Virginia oorgedra word. Die Algemene Vergadering van Virginia het die daaropvolgende lente vergader en het op 13 Maart 1847 amptelik terugtrekking aanvaar.
'N Ander deel van die bevolking was ook gekant teen terugtrekking, hoewel hulle nie kon stem nie. Die aantal vryswartes in Alexandrië het gedaal van 1,962 in 1840 tot 1,409 in 1850, tot 15% van die bevolking. Tussen 1850-1860 het die vrye swart bevolking aanhou daal en tot 11%gedaal. Mense sonder toegang tot die stembrief kon steeds stem. met hul voete. 17
meer as 12% van die inwoners in die distrik Alexandria was in 1860 tot slaaf gemaak
Bron: National Archives, kaart van Virginia wat die verspreiding van sy slawe -bevolking uit die sensus van 1860 toon
Die oppervlakte van die District of Columbia is met 'n derde verminder. Die deel van die federale distrik wat na Virginia teruggekeer het, het Alexandria County, Virginia, geword en is nie weer by Fairfax County gevoeg nie. Die grensklippe wat in 1791 aangelê is om die grens tussen Virginia en die distrik aan te dui, definieer die grens tussen Fairfax County en Alexandria County.
Die Algemene Vergadering het die stad Alexandria in 1852 'n stadshandves toegestaan, maar gemeenskappe wat as 'stad' geklassifiseer is, was eers onafhanklik van die graafskap nadat die staat in 1869 'n nuwe grondwet aanvaar het.
die grenssteen wat die westelike punt van die District of Columbia gemerk het, is nou in 'n park wat deur die City of Falls Church onderhou word
Na die terugtrekking het Virginia effekte gekoop en die skuld van die Alexandria -kanaal gesubsidieer. Alexandria het begin met die finansiering van die uitbreiding van 'n spoornetwerk na die Piemonte en die Shenandoah -vallei.
Drie jaar nadat die terugtrekking afgehandel is, het die kongres die slawehandel binne die grense van die oorblywende deel van die federale distrik afgeskaf as deel van die kompromie van 1850. Die slawehandel in Alexandrië het uitgebrei.
na 1847 was die graafskap Alexandria en die stad Alexandria nie meer deel van die distrik Columbia nie
Bron: Library of Congress, Oorlogskaart met die omliggende gebiede van Baltimore en Washington, saamgestel uit die nuutste opnames deur GM Hopkins (1861)
Weergawe het gelei tot die eerste inval van die Unie in 'n suidelike staat. Op 24 Mei, die dag na Virginia se referendum waarin afskeiding goedgekeur is, dryf vakbond -soldate op stoombote oor die Potomac -rivier na die werf in Alexandria en stap die stad binne. Ander troepe het die dag op die Aqueduct Bridge en Long Bridge afgekom. In die volgende twee jaar bou hulle 'n reeks forte in die provinsies Alexandria (nou Arlington) en Fairfax om 'n konfederale aanval op Washington, DC te voorkom.
die grens tussen Arlington en Fairfax County (geel lyn) was irrelevant vir ingenieurs van die Unie wat 'n sirkel forte gebou het om Washington, DC tydens die burgeroorlog te beskerm
Bron: Library of Congress, The National lines before Washington (gepubliseer in die New York Times, 1861)
Die burgeroorlog het die kongres die geleentheid gebied om heroorweging te heroorweeg. Aan die einde van 1861 stel Abraham Lincoln voor om Alexandria in die distrik te herstel, met die volgende vermelding: 19
die uitbreiding van hierdie distrik oor die Potomacrivier tydens die vestiging van die hoofstad was uiters wys, en gevolglik was die afstanddoening van die gedeelte daarvan in die deelstaat Virginia onwys en gevaarlik. Ek onderwerp vir u oorweging dat dit nodig is om die deel van die distrik te herwin en die oorspronklike grense daarvan te herstel deur onderhandelinge met die staat Virginia.
In 1867 het die Huis van Verteenwoordigers 'n wetsontwerp goedgekeur om weer by die Virginia -afdeling aan te sluit by die Maryland -afdeling, maar die heropbou -politiek het ingegryp.
'N Inwoner van Alexandrië wat probeer vermy om belasting aan Virginia te betaal, het in die 1870's 'n regsmening ingewin dat die terugtrekking van slegs 'n deel van die District of Columbia ongrondwetlik was, of dat die verwerping van terugtrekking deur die kiesers in die graafskap verdere optrede moes blokkeer. Die hooggeregshof het die saak ontwyk en wou nie ingryp nie. Dit regeer in Phillips vs Payne (1875) dat individuele eisers geen regsbevoegdheid het nie, omdat die staat en die federale regering nie die status van Alexandria betwis nie. 20
die grense van 1878 van die graafskap Alexandria wys die gebied wat eens in die District of Columbia opgeneem is en in 1847 na Virginia teruggetrek is
Bron: Library of Congress, Atlas van vyftien myl rondom Washington (deur G. M. Hopkins)
In 1905 het operateurs van dobbelsentrums by die perdebaan op Alexander -eiland (nou die Reagan Nasionale Lughawe) gedagvaar om amptenare van Alexandria te belemmer. Hulle kon nie 'n federale regter oortuig dat die terugtrekking van 1847 ongrondwetlik was nie en dat die 'swembadkamers' wettiglik in die distrik Columbia was.
Die regsargument het gevolg op een wat in 1876 deur 'n eienaar van die eiendom in die distrik Alexandria gemaak is, in die hoop om nie belasting op Virginia te betaal nie. Die Amerikaanse hooggeregshof het besluit om teen die eienaar van die eiendom uitspraak te lewer sonder om 'n duidelike verklaring af te lê oor die grondwetlikheid van terugtrekking. 21
Na 1905 was regsake eerder gebaseer op die ligging van die kuslyn as op die grondwetlikheid van terugtrekking. In 'n regsgeding van 1919, Herald teen die Verenigde State, het die appèlhof (District of Columbia Circuit) beslis dat die hoogwaterlyn op die suidelike oewer van die Potomacrivier die grens tussen Virginia en District of Columbia is. Die grens is gedefinieer deur die federale terugtrekking in 1846, toe het die handves van 1632 vir Maryland gegeld en die distrik besit die "verdere oewer van die genoemde rivier". Dit het 'n grens by die hoogwaterlyn geskep.
In latere besluite het die howe beslis dat die Black-Jenkins-arbitrasie in 1877 Virginia regte gegee het aan die laag-waterlyn, gebaseer op voorskriftelike gebruik - maar Herald teen die Verenigde State het duidelik gemaak dat die besluit van 1877 nie die District of Columbia beïnvloed nie.
Ander plaaslike amptenare en sakeleiers het gedebatteer of die aansluiting by die distrik sou lei tot kongresbevoegdhede vir parke en paaie, of dat die eiendomspryse sou styg.
President Taft het voorgestel dat slegs die onontwikkelde "land" -gedeelte vir die park langs die Potomacrivier herwin word, terwyl hy die stad Alexandria in Virginia verlaat. Die federale regering het reeds meer as 1 000 hektaar in die Alexandria County besit nadat hulle die landgoed Arlington van die Custis/Lee -gesin in beslag geneem/gekoop het. Die administrasie van Taft was van mening dat die sukses van die McMillan -plan vir die herontwerp van die mall verbeter kan word deur die kuslyn te beskerm teen onvanpaste ontwikkeling. 22
President Taft het voorgestel dat die federale regering grond (in groen getoon) langs die Potomac -kuslyn in Arlington County bekom
Moderne Rosslyn sou nie moontlik gewees het as die kongres die voorstel van Taft befonds het om nog 7 300 hektaar aan te koop nie. Virginia het die aankoop nie ondersteun nie, en was dit nie eens met ander pogings om die amptelike grense van Virginia en die District of Columbia te verander om die grens wat deur herwinning ontstaan ​​het, ongedaan te maak nie.
Virginia Land Sessies
Grens van Virginia-distrik van Columbia
voorstelle om die besluit tot terugtrekking ongedaan te maak, was tussen 1890-1910 in die nuus
Bron: Library of Congress, "Chronicling America: Historic American Newspapers," Aandster (19 Desember 1896 en 15 Oktober 1905), Washington Times (16 Oktober 1905), en Washington Herald (28 Januarie 1910)
Alexandria was tussen 1800-1847 deel van die District of Columbia
Bron: Library of Congress, kaart van die navigasiehoof van die Potomacrivier wat die roete van die Alexandriakanaal wys (1838)
Goeie nuus in die geskiedenis, 29 Maart
Vandag 60 jaar gelede het inwoners van Washington, DC uiteindelik die reg om te stem in die Amerikaanse presidentsverkiesing.
As die Amerikaanse hoofstad is die District of Columbia 'n spesiale 'federale distrik', nie 'n staat nie, en het dit dus nooit stemgeregtig in die kongres gehad soos mense wat in die 50 state woon nie. Die aanneming van 'n nuwe kompromie, die drie-en-twintigste wysiging van die Grondwet, het die distrik amptelik dieselfde aantal stemme gegee vir die president en vise-president as die van die minste bevolkte staat. Hierdie reg is die eerste keer uitgeoefen deur DC -burgers in die presidensiële verkiesing van 1964 wat deur Lyndon Johnson gewen is. (1961)
MEER goeie nuus op hierdie datum:
Die Republiek van Switserland is gestig (1798)
Die Ridders van Columbus is gestig deur 'n Katolieke priester om welwillendheid en rasseverdraagsaamheid onder sy lede aan te moedig (1882)
Turkye ('n nasie van Moslems) het Israel amptelik erken (1949)
Vietnam begin met die viering van Veterane ' Day (1973)
Led Zeppelin het al ses hul albums in dieselfde week in die Amerikaanse Top 100 -lys gesien, insluitend hul nuutste album Physical Graffiti op nommer 1 - 16 keer Platinum (1975) gesertifiseer
Beatles -plate is amptelik in die Sowjetunie te koop (1986)
Serwiërs en Kroate onderteken 'n skietstilstand om die oorlog in Kroasië te beëindig (1994)
35 lande en meer as 370 stede het gedurende 60 minute ligte afgeskakel Aarde Uur vir die eerste keer (2008)
Die huwelik word wettig vir gay paartjies in Engeland en Wallis (2014)
Ook vandag, 226 jaar gelede, was die Duitse pianis Ludwig van Beethoven debuteer op 24 -jarige ouderdom in Wene. Hy oortref sy pianistiese vader om 'n virtuoos en een van die invloedrykste komponiste van alle tye te word.
Hy het 'n paar jaar later begin doof word en teen sy middel-veertigerjare kon hy amper niks hoor nie, maar tog het hy van sy grootste werke gekomponeer. Hy het 13 jaar lank nie opgetree totdat hy die première van sy negende simfonie gedirigeer het nie. Hulle moes hom omdraai om die onstuimige toejuiging van die gehoor te sien, want hy kon dit nie hoor nie, nóg die orkes. Die meesterstuk Negende Simfonie, sy laaste een, het ook bekend gestaan ​​as "the Choral Symphony, " omdat dit die eerste was wat stemme gebruik het - die verse van 'n gedig, "Ode to Joy " deur Friedrich Schiller, gesing met byvoegings deur Beethoven. Drie jaar na die première sterf hy op 56 -jarige ouderdom in Wene. Franz Schubert, wat die volgende jaar gesterf het en langs Beethoven begrawe is, was een van die fakkeldraers. (1795)
En vandag 154 jaar gelede het die Amerikaanse kongres opdrag gegee om die Lincoln Memorial te bou.
Jason OX4 World Economic Forum, CC lisensies
Dit was oorspronklik bedoel as 'n monument vir die oorwinning van die Unie en die afskaffing van slawerny - en sou Lincoln bo -op 'n toring geplaas het wat bestaan ​​uit dankbare vrymanne sowel as abolitioniste en generaals van die Unie. Maar toe die kongres in 1911 'n gedenkteken goedkeur, het 'n heeltemal ander stel waardes die projek bepaal. Lincoln verteenwoordig vakbond - nie oorwinning nie. Die fries bevat die name van elke staat, noord en suid. Die wen -argitek Charles McKim het aangevoer dat alles moontlik gedoen moet word om die man sy wêreldse oorsprong te laat oortref - dus die Griekse tempelontwerp. (1867)
Foto deur VTscapes Tom E Canavan, CC -lisensie
Baie geluk ook met jou verjaarsdag Eric Idle, wat vandag 78 word. Lid van die baanbrekende Monty Python-komediegroep en skrywer van die treffer Broadway-musiekblyspel Spamalot, die akteur, sanger-liedjieskrywer en skrywer is dwarsdeur sy skooljaar geboelie, wat hy die perfekte komiese opleidingsveld genoem het. Idle studeer Engels aan die Universiteit van Cambridge, 'n jaar agter toekomstige mede-Pythons Graham Chapman en John Cleese. Idle, 'n bekwame kitaarspeler, het baie van die bekendste musieknommers van die groep saamgestel, veral 'Look at the Bright Side of Life'. (1943)
En vandag 62 jaar gelede, Party hou van dit warm, is die romantiese komedie met Marilyn Monroe, Tony Curtis en Jack Lemmon in die hoofrol. Dit word beskou as die grootste komedie van alle tye en ontvang ses Oscar -benoemings, waaronder beste akteur, beste regisseur (Billy Wilder) en beste aangepaste draaiboek.
Die verhaal handel oor twee musikante wat aantreklik trek om te ontsnap uit die maffia -gangsters van wie hulle gesien het dat hulle 'n misdaad pleeg. Hulle raak bevriend met 'n sanger met die naam Sugar op 'n trein (mev. Monroe) en moet sukkel om te onthou dat hulle veronderstel is om meisies te wees en nie by haar kan uitkom nie. KYK die snit … (1959)
En vandag, 41 jaar gelede, Pink Floyd se album Die donker kant van die maan het sy 303ste week op die Amerikaanse albumkaart deurgebring en die LP geword wat die meeste tyd op die Billboard -lys deurgebring het.
Dit breek die rekord wat deur Carole King se album van 1971 opgestel is Tapisserie en het van 1973 tot 1988 741 weke op die kaarte gebly - langer as enige ander LP in die geskiedenis van die kaart. KYK die hipnotiese, eteriese Asemhaal… (1980)
Vandag is Woensdag 5 Mei, die 125ste dag van 2021. Daar is nog 240 dae oor die jaar.
Op 5 Mei 1925 word die onderwyser John T. Scopes in Tennessee aangekla van die oortreding van 'n staatswet wat die onderrig van die evolusieteorie verbied. (Scopes is skuldig bevind, maar sy skuldigbevinding is later tersyde gestel.)
In 1494, tydens sy tweede reis na die Westelike Halfrond, land Christopher Columbus in Jamaika.
In 1818 is die politieke filosoof Karl Marx, mede-outeur van "The Communist Manifesto" en skrywer van "Das Kapital", in Pruise gebore.
In 1891 het die Carnegie Hall (destyds 'Music Hall') in New York sy amptelike openingsaand gehad, met die Russiese komponis Peter Ilyich Tchaikovsky as gasdirigent.
In 1942 het die suikerrantsoenering in die oorlog in die Verenigde State begin.
In 1945, in die enigste noodlottige aanval in sy soort tydens die Tweede Wêreldoorlog, het 'n Japannese ballonbom op Gearhart Mountain in Oregon ontplof en die swanger vrou van 'n minister en vyf kinders doodgemaak. Denemarke en Nederland is bevry toe 'n Duitse oorgawe van krag geword het.
In 1961 het ruimtevaarder Alan B. Shepard Jr. Amerika se eerste ruimtereisiger geword toe hy 'n suborbitale vlug van 15 minute aan boord van Mercury-kapsule Freedom 7 gemaak het.
In 1973 wen die sekretariaat die Kentucky Derby, die eerste van sy Triple Crown -oorwinnings.
In 1978 het Ben & amp Jerry se roomys begin toe Ben Cohen en Jerry Greenfield 'n roomys by 'n omgeboude vulstasie in Burlington, Vermont, geopen het.
In 1981 sterf die honger-aanvaller van die Ierse Republikeinse weermag, Bobby Sands, op die 66ste dag sonder kos in die Maze-gevangenis in Noord-Ierland.
In 1987 het die Iran-Contra-verhore van die kongres geopen, met die voormalige majoor-generaal Richard V. Secord (SEE'-kohrd), die vooraanstaande getuie.
In 1994 het Singapoer die Amerikaanse tiener Michael Fay aangekla vir vandalisme, 'n dag nadat die vonnis van ses houe tot vier verminder is in reaksie op 'n beroep van president Bill Clinton.
In 2009 bevestig die gesondheidsamptenare in Texas die eerste dood van 'n Amerikaanse inwoner met varkgriep.
Tien jaar gelede: President Barack Obama, wat die slagoffers van die terreuraanvalle van 11 September plegtig vereer het, omhels die oorlewendes op grondnul in New York en verklaar dat die moord op Osama bin Laden 'n Amerikaanse boodskap aan die wêreld was: "As ons sê dat ons nooit sal vergeet, ons bedoel wat ons sê. " Die Pakistaanse weermag het sy stilswye verbreek oor die Amerikaanse kommando -aanval wat bin Laden vermoor het, en erken sy 'tekortkominge' in die vind van hom, maar dreig om die samewerking met Washington te hersien as daar 'n ander skending van die Pakistaanse soewereiniteit sou wees. Regisseur, dramaturg en draaiboekskrywer Arthur Laurents ("West Side Story") is op 93 -jarige ouderdom in New York oorlede.
Vyf jaar gelede: Die voormalige vullisverwyderaar in Los Angeles, Lonnie Franklin Jr., is skuldig bevind aan tien aanklagte van moord tydens die "Grim Sleeper" -reeksmoorde wat arm, jong swart vroue oor twee dekades geteiken het. President Barack Obama het die gevangenisstraf van 58 federale veroordeeldes verklein, deel van 'n groter poging om die straf vir gewelddadige oortreders te verlig. Londenaars het stemme uitgebring tydens 'n verkiesing wat die stad sy eerste Moslem -burgemeester gegee het, Arbeidswetgewer Sadiq Khan, wat die uittredende konserwatiewe Boris Johnson opgevolg het.
Een jaar gelede: President Donald Trump besoek 'n Honeywell -maskerfabriek in Arizona, maar ignoreer riglyne om 'n masker te dra. Tyson Foods het gesê dat dit die beperkte werking van sy groot varkvleisverwerkingsaanleg in Waterloo, Iowa, met meer veiligheidsmaatreëls, meer as twee weke na die sluiting van die fasiliteit sal hervat weens 'n koronavirus -uitbraak onder werkers. Alhoewel Joe Biden geen oorblywende teenstanders gehad het nie, het 'n regter beslis dat die presidensiële voorverkiesing in New York op 23 Junie sou plaasvind omdat die kansellasie ongrondwetlik sou wees. Michigan -gemeenskappe het 'n rekord -opkoms vir plaaslike verkiesings beleef, met stemme wat grootliks per pos uitgebring is. Facebook het gesê dat dit verskeie rekeninge en bladsye wat aan QAnon gekoppel is, verwyder het, en vir die eerste keer aksie geneem het teen die verregse samesweringsteorie wat onder Trump-ondersteuners versprei is.
Vandag se verjaarsdae: akteur Pat Carroll is 94. Country-sanger-musikant Roni Stoneman is 83. Akteur Michael Murphy is 83. Akteur Lance Henriksen is 81. Komediant-akteur Michael Palin is 78. Akteur John Rhys-Davies is 77. Rockkorrespondent Kurt Loder is 76. Rockmusikant Bill Ward (Black Sabbath) is 73. Akteur Melinda Culea is 66. Akteur Lisa Eilbacher is 64. Akteur Richard E. Grant is 64. Voormalige uitsaaijoernalis John Miller is 63. Rock -sanger Ian McCulloch (Echo en die Bunnymen) is 62. NBC-nuusman Brian Williams is 62. Rockmusikant Shawn Drover (Megadeth) is 55. TV-persoonlikheid Kyan (KY'-ihn) Douglas is 51. Akteur Tina Yothers is 48. R & ampB-sanger Raheem DeVaughn is 46. Akteur Santiago Cabrera is 43. Akteur Vincent Kartheiser is 42. Sanger Craig David is 40. Akteur Danielle Fishel is 40. Akteur Henry Cavill is 38. Akteur Clark Duke is 36. Soulsanger Adele is 33. Rock -sanger Skye Sweetnam is 33. R & ampB sanger Chris Brown is 32. Die skater Nathan Chen is 22.
Kopiereg en kopie 2021 The Associated Press. Alle regte voorbehou. Hierdie materiaal mag nie gepubliseer, uitgesaai, geskryf of herversprei word nie.
Vandag is Woensdag, 17 Maart, die 76ste dag van 2021. Daar is nog 289 dae oor die jaar. Dit is St Patrick's Day.
Op 17 Maart 1762 het New York sy eerste St. Patrick's Day -parade gehou.
In 1776 het die rewolusionêre oorlogsbelegging van Boston geëindig toe Britse magte die stad ontruim het.
In 1936 het die Groot St Patrick's Day -vloed in Pittsburgh begin toe die riviere Monongahela en Allegheny en hul sytakke, geswel deur reën en gesmelte sneeu, die vloedstadium oorskry het, en die hoë water die skuld gekry het vir meer as 60 sterftes.
In 1941 het die National Gallery of Art in Washington, D.C.
In 1959 het die Dalai Lama uit Tibet gevlug vir Indië in die nasleep van 'n mislukte opstand deur Tibetane teen die Chinese bewind.
In 1966 het 'n duikboot van 'n Amerikaanse vloot 'n ontbrekende waterstofbom opgespoor wat van 'n Amerikaanse lugmag B-52-bomwerper in die Middellandse See by Spanje geval het. (Dit het nog 'n paar weke geneem om die bom te herstel.)
In 1969 word Golda Meir premier van Israel.
In 1970 het die Verenigde State sy eerste veto in die VN se Veiligheidsraad uitgebring en 'n resolusie gedood wat Brittanje sou veroordeel het omdat hy nie geweld gebruik het om die wit-heersende regering van Rhodesië omver te werp nie.
In 1988 het Avianca Flight 410, 'n Boeing 727, neergestort nadat dit opgestyg het op 'n berg in Colombia en al 143 mense aan boord doodgemaak.
In 1992 is 29 mense dood in die vragmotorbomaanval op die Israeliese ambassade in Buenos Aires, Argentinië. In Illinois is senator Alan Dixon verslaan in sy primêre herverkiesingsbod deur Carol Moseley-Braun, wat die eerste swart vrou in die Amerikaanse senaat geword het.
In 2003, op die rand van die oorlog, het president George W. Bush Saddam Hussein 48 uur gegee om sy land te verlaat. Irak verwerp Bush se ultimatum en sê dat 'n Amerikaanse aanval om Saddam uit die mag te dwing ''n ernstige fout sou wees' '.
In 2009 is Amerikaanse joernaliste Laura Ling en Euna Lee deur Noord -Korea aangehou terwyl hulle berig het oor Noord -Koreaanse vlugtelinge wat oor die grens in China woon. (Beide is skuldig bevind dat hulle Noord-Korea onwettig binnegekom het en is tot 12 jaar se harde arbeid gevonnis. Beide is in Augustus 2009 vrygelaat nadat die voormalige president Bill Clinton met die Noord-Koreaanse leier Kim Jong Il vergader het.) Die Seattle Post-Intelligencer het sy laaste gedrukte uitgawe gepubliseer.
In 2010 het Michael Jordan die eerste eks-speler geword wat 'n meerderheidseienaar in die NBA geword het, aangesien die raad van goewerneurs van die liga eenparig goedkeuring gegee het aan Jordan se bod van $ 275 miljoen om die Charlotte Bobcats van Bob Johnson te koop.
Tien jaar gelede: die VN se Veiligheidsraad het die weg gebaan vir internasionale lugaanvalle teen die magte van Moammar Gadhafi, om te stem vir militêre optrede om burgerlikes te beskerm en 'n vlieggebied oor Libië op te lê. Amerikaanse drone-missiele het 'n dorp in Pakistan getref Amerikaanse amptenare het gesê dat die groep wat geteiken word, swaar gewapen is en dat sommige van hul lede met Al-Qaida verbind is, maar Pakistanse amptenare het gesê dat die missiele 'n gemeenskapsvergadering getref het en vier Taliban-vegters en 38 burgerlikes en stamme doodgemaak het. polisie. Die boeremusiek -entertainer Ferlin Husky (85) is dood in Westmoreland, Tennessee.
Vyf jaar gelede: Die Obama -administrasie het formeel tot die gevolgtrekking gekom dat die Islamitiese Staat 'n volksmoord op Christene en ander minderhede in Irak en Sirië gepleeg het. 'N Man uit Arizona is skuldig bevind aan 'n terreurklag wat verband hou met 'n aanval op 'n profeet Mohammed-tekenprentwedstryd in Texas, wat die tweede skuldigbevinding in die VSA was wat verband hou met die Islamitiese Staat-groep Abdul Malik Abdul Kareem, 'n in Amerika gebore Moslem-bekeerling, is later gevonnis tot 30 jaar tronkstraf. Uiteindelik buig hy vir jare se openbare druk, en SeaWorld Entertainment het gesê dat dit nie meer moordvisse sal teel nie, of dat hulle toertjies sal maak wat aangenaam is vir mense.
'N Jaar gelede: 'n Drie weke lange skuiling-bevel het in ses provinsies in die San Francisco-gebied van krag geword, wat vereis dat die meeste inwoners binne moes bly en net vir kos, medisyne of oefen. Staats -TV in Iran het gewaarsku dat 'miljoene' kan sterf as Iraniërs aanhou reis en die gesondheidsvoorligting negeer, en die dodetal van koronavirus in Iran byna 1,000. Meer filmteaters het landwyd gesluit, die grootste ketting van die land, AMC, het gesê dat die teaters vir ten minste ses tot 12 weke sou sluit. Busryers in Detroit was gestrand nadat die meeste bestuurders nie by die werk aangemeld het nie. Die Kentucky Derby en die Franse Ope is elk van Mei tot September uitgestel. 'N Geval van die koronavirus is aangemeld in Wes -Virginië, die enigste Amerikaanse staat wat nog nie een op daardie stadium gesien het nie. Terwyl Florida, Arizona en Illinois met die presidensiële voorverkiesings voortgaan, val honderde meningspeilers weg, wat staatsamptenare genoodsaak het. Joe Biden het primêre oorwinnings ingehaal en in die Demokratiese wedloop toenemend weggetrek.
Vandag se verjaarsdae: Die voormalige nasionale voorsitter van die NAACP, Myrlie Evers-Williams, is 88. Die voormalige ruimtevaarder Ken Mattingly is 85. Die sanger-liedjieskrywer John Sebastian (The Lovin 'Spoonful) is 77. Voormalige NSA-direkteur en voormalige CIA-direkteur Michael Hayden is 76. Rockmusikant Harold Brown (War Lowrider Band) is 75. Akteur Patrick Duffy is 72. Akteur Kurt Russell is 70. Country-sanger Susie Allanson is 69. Akteur Lesley-Anne Down is 67. Akteur Mark Boone Jr. is 66. Country sanger Paul Overstreet is 66. Akteur Gary Sinise is 66. Akteur Christian Clemenson is 63. Voormalige basketbal- en bofbalspeler Danny Ainge is 62. Akteur Arye Gross is 61. Akteur Vicki Lewis is 61. Akteur Casey Siemaszko (sheh-MA'-zshko ) is 60. Skrywer-regisseur Rob Sitch is 59. Akteur Rob Lowe is 57. Rock-sanger Billy Corgan is 54. Rockmusikant Van Conner (Screaming Trees) is 54. Akteur Mathew St. Patrick is 53. Akteur Yanic (YAH'- neek) Truesdale is 52. Rockmusikant Melissa Auf der Maur is 49. Olimpiese goue medalje sokkerspeler Mia H amm is 49. Rockmusikant Caroline Corr (The Corrs) is 48. Akteur Amelia Heinle is 48. Country -sanger Keifer Thompson (Thompson Square) is 48. Akteur Marisa Coughlan is 47. Akteur Natalie Zea (zee) is 46. Sportverslaggewer Tracy Wolfson is 46. Die akteur Brittany Daniel is 45. Die sanger en TV-persoonlikheid Tamar Braxton is 44. Country-musikant Geoff Sprung (Old Dominion) is 43. Reggaeton-sanger Nicky Jam is 40. TV-persoonlikheid Rob Kardashian (kar-DASH'-ee-uhn ) (TV: "Keeping Up With the Kardashians") is 34. Pop/rock-sanger-liedjieskrywer Hozier is 31. Akteur Eliza Hope Bennett is 29. Akteur John Boyega is 29. Olimpiese goue medalje swemmer Katie Ledecky is 24. Akteur Flynn Morrison is 16.
Gibbs, C.R. "Die distrik het 'n stem gehad, indien nie 'n stem nie, tydens die 42ste kongres" Washington Post. 2 Maart 1989. https://search-proquest-com.proxygw.wrlc.org/docview/140076816/3B90FC0F9.Organiese Wet van 1871:https://www.loc.gov/law/help/statutes-at-large/41st-congress/session-3/c. Aandster. [volume] (Washington, DC), 08 Maart 1871. Chronicling America: Historic American Newspapers. Lib. van die kongres. & lthttps: //chroniclingamerica.loc.gov/lccn/sn83045462/1871-03-08/ed-1/seq-4/>, b, c, d Evening star. [volume] (Washington, DC), 30 Maart 1871. Chronicling America: Historic American Newspapers. Lib. van die kongres. & lthttps: //chroniclingamerica.loc.gov/lccn/sn83045462/1871-03-30/ed-1/seq-4/> Evening star. [volume] (Washington, DC), 29 Maart 1871. Chronicling America: Historic American Newspapers. Lib. van die kongres. & lttttps: //chroniclingamerica.loc.gov/lccn/sn83045462/1871-03-29/ed-1/seq-4/>, b Nuwe nasionale era. [volume] (Washington, DC), 13 April 1871. Chronicling America: Historic American Newspapers. Lib. van die kongres. & lthttps: //chroniclingamerica.loc.gov/lccn/sn84026753/1871-04-13/ed-1/seq-3/>, b Nuwe nasionale era. [volume] (Washington, DC), 20 April 1871. Chronicling America: Historic American Newspapers. Lib. van die kongres. & lthttps: //chroniclingamerica.loc.gov/lccn/sn84026753/1871-04-20/ed-1/seq-3/> Alexandria gazette. [volume] (Alexandria, DC), 21 April 1871. Chronicling America: Historic American Newspapers. Lib. van die kongres. & lthttps: //chroniclingamerica.loc.gov/lccn/sn85025007/1871-04-21/ed-1/seq-2/>, b Hogg, Jeffrey Norton Parker Chipman: 'n biografie van die aanklaer van die Andersonville -oorlogsmisdade. [North Carolina: McFarland, 2008], b "Washington National Monument: sal die onvoltooide obelisk 'n monument van nasionale skande en nasionale oneer wees? : toesprake van eerw. Norton P. Chipman van die District of Columbia, eerw. R.C. McCormick van Arizona, eerw. Jasper D. Wyk van Illinois, eerw. John B. Storm van Pennsylvania, eerw. J.B. Sener van Virginia, eerw. SS Cox van New York, in die Huis van Verteenwoordigers, "4 Junie 1874. Washington: GPO, 1874. https://hdl.handle.net/2027/loc.ark:/13960/t9474n05q, b, c, d Masur, Kate. 'N Voorbeeld vir die hele land: Emansipasie en die stryd om gelykheid in Washington, DC. (Chapel Hill: University of North Carolina Press, 2010) p. 214-256
Michael Kohler is 'n voorgraadse student in politieke kommunikasie aan die George Washington Universiteit. Hy kom uit die Midde -Weste en het grootgeword in die voorstede van Chicago, maar hy het 'n ware liefde vir die distrik gevind sedert hy in 2018 skoolgegaan het.
Vandag is Saterdag 15 Mei, die 135ste dag van 2021. Daar is nog 230 dae oor die jaar.
Op 15 Mei 1970, net na middernag, is Phillip Lafayette Gibbs en James Earl Green, twee swart studente aan die Jackson State College in Mississippi, dood toe die polisie tydens studentebetogings losgebrand het.
In 1602 het die Engelse seevaarder Bartholomew Gosnold en sy skip, die Concord, by die huidige Cape Cod aangekom, wat hy die naam gee.
In 1918 begin die Amerikaanse lugpos diens tussen Washington, DC, Philadelphia en New York.
In 1948, ure nadat hy sy onafhanklikheid verklaar het, is die nuwe staat Israel aangeval deur Transjordanië, Egipte, Sirië, Irak en Libanon.
In 1954 word die Fender Stratocaster -kitaar, geskep deur Leo Fender, amptelik vrygestel.
In 1963 is Weight Watchers in New York opgeneem.
In 1967 het die Amerikaanse hooggeregshof in sy eenparige In re Gault -besluit beslis dat jeugdiges wat van misdade beskuldig word, geregtig is op dieselfde regsproses wat volwassenes bied. Die Amerikaanse realistiese skilder Edward Hopper is op 84 -jarige ouderdom in New York oorlede.
In 1968 het twee dae se tornado -uitbrake begin in 10 Midwestern- en Suidelike state, twisters is die skuld vir 72 sterftes, waaronder 45 in Arkansas en 18 in Iowa.
In 1972 word die goewerneur van Alabama, George C. Wallace, geskiet en verlam gelaat tydens 'n veldtog vir president in Laurel, Maryland, deur Arthur H. Bremer, wat 35 jaar gedien het vir poging tot moord.
In 1975 het die Amerikaanse magte die Kambodjaanse eiland Koh Tang binnegeval en die Amerikaanse handelsskip Mayaguez, wat deur die Rooi Khmer in beslag geneem is, gevange geneem. (Al 39 bemanningslede is reeds veilig deur Kambodja vrygelaat, ongeveer 40 Amerikaanse dienspligtiges is tydens die operasie dood.)
In 1988 begin die Sowjetunie met die proses om sy troepe uit Afghanistan te onttrek, meer as agt jaar nadat Sowjet -magte die land binnegekom het.
In 2000, met 'n stemming van 5-4, het die Amerikaanse hooggeregshof 'n sleutelbepaling van die 1994 Wet op geweld teen vroue uitgegooi en gesê dat slagoffers van verkragting nie hul aanvallers in die federale hof kan dagvaar nie.
In 2015 het 'n jurie Dzhokhar Tsarnaev (joh-HAHR 'tsahr-NEYE'-ehv) ter dood veroordeel weens die bomaanval in Boston in 2013 waarin drie mense dood is en meer as 250 gewond is.
Tien jaar gelede: Deur oproepe op Facebook gemobiliseer, het duisende Arabiese betogers opgeruk na die grense van Israel met Sirië, Libanon en Gaza in 'n ongekende golf van demonstrasies, wat tot botsings gelei het wat ten minste 15 dood gelaat het.
Vyf jaar gelede: President Barack Obama spoor gegradueerdes aan die Rutgers -universiteit aan om diegene wat 'n vinnig veranderende wêreld wil konfronteer, te vermy deur mure rondom die Verenigde State te bou of deur onkunde te omhels, terwyl hy skerp en skaars verborge kritiek op Donald Trump lewer. "60 Minutes" neem afskeid van Morley Safer, ter ere van die nuusman wat al 48 jaar op die CBS -nuusblad was (Safer is vier dae later op 84 -jarige ouderdom oorlede).
Een jaar gelede: President Donald Trump het formeel 'n entstofprogram vir koronavirus bekendgestel wat hy 'Operation Warp Speed' genoem het, om die ontwikkeling van COVID-19-entstowwe te bespoedig en dit vinnig in die land te versprei. Die Huis keur die reëlveranderinge goed sodat die kongres kan funksioneer terwyl dit gedeeltelik gesluit is, nie meer van wetgewers verwag word om na Washington te gaan vir vloerstemme nie en kan hulle hul stem toewys aan 'n ander wetgewer wat by die Capitol sou wees om dit vir hulle uit te bring. JC Penney het die vierde grootste kleinhandelaar geword wat aansoek gedoen het om herorganisasie van bankrotskappe sedert die pandemie begin het. Die minister van buitelandse sake, Mike Pompeo, het die inspekteur -generaal van die staatsdepartement afgedank, wie se kantoor kritiek uitgespreek het oor beweerde politieke vooroordeel in die bestuur van die agentskap. Die komiese akteur Fred Willard, wie se films 'Best In Show' en 'Anchorman' insluit, is op 86 dood.
Vandag se verjaarsdae: die akteur-sangeres Anna Maria Alberghetti is 85. Die teenkultuur-ikoon Wavy Gravy is 85. Die voormalige Amerikaanse minister van buitelandse sake, Madeleine Albright, is 84. Die sangeres Lenny Welch is 83. Die akteur-sanger Lainie Kazan is 79. die akteur Gunilla Hutton is 79. die akteur Chazz Palminteri is 75. Die voormalige sekretaris van gesondheid en menslike dienste, Kathleen Sebelius, is 73. Die sanger-liedjieskrywer Brian Eno is 73. Die akteur Nicholas Hammond (film: "The Sound of Music") is 71. Baseball Hall of Famer George Brett is 68. Musikant -komponis Mike Oldfield is 68. Akteur Lee Horsley is 66. TV -persoonlikheid Giselle Fernández is 60. Rapper Grootmeester Melle Mel is 60. Akteur Brenda Bakke is 58. Football Hall of Famer Emmitt Smith is 52. Akteur Brad Rowe is 51. Akteur David Charvet (shahr-VAY ') is 49. Akteur Russell Hornsby is 47. Rockmusikant Ahmet Zappa is 47. Olimpiese goue medalje-gimnas Amy Chow is 43. Akteur David Krumholtz is 43. Rockmusikant David Hartley (The War on Drugs) is 41 Akteur Jamie-Lynn Sigler is 40. Akteur Alexandra Breckenridge i s 39. Rockmusikant Brad Shultz (Cage the Elephant) is 39. Rockmusikant Nick Perri is 37. Tennisspeler Andy Murray is 34.
Op papier het die Wysigingswet op die herstel van die stemme duisende Washingtoniane in federale instellings herbevestig. Maar of dit toegepas sal word, hang grootliks af van die bereidwilligheid van die Federale Buro vir Gevangenisse om saam te werk met plaaslike owerhede soos die DC Board of Elections. Soos Thornton dit stel, "kan ons 'n proses in werking stel, maar om te verseker dat dit deur BOP gevolg word, is 'n heel ander dier."
Volgens die Corrections Information Council is daar tans ongeveer 4,500 DC -inwoners in federale bewaring, maar dit is nie 'n maklike taak om dit by te hou nie.Gevangenes word gereeld van die een fasiliteit na die ander geskuif, en die sluiting van koronavirus beperk die hoeveelheid kontak wat hulle met die buitewêreld het.
Tot dusver het DCBOE 2 400 kiesersregistrasievorms aan gevangenes in die federale stelsel gestuur, maar dit is nie heeltemal duidelik hoeveel dit by hul bestemming gekom het nie.
'Dit is 'n baie ingewikkelde proses,' sê Nick Jacobs, 'n woordvoerder van DCBOE.
Die BOP sê dat dit DC -inwoners in kennis gestel het van hul nuut geskikte stem om by drie afsonderlike geleenthede via sy interne e -posstelsel te stem, steminstruksies en drukbare registrasievorms uit te stuur.
Maar die agentskap wou nie kontakinligting oor gevangenes met DCBOE deel nie. "Ons werk deur hierdie besonderhede," sê Jacobs. 'Ons kan nie [daardie inligting] outomaties kry nie.'
Die BOP sê dat die deel van die inligting sonder toestemming van gevangenes 'n skending van federale privaatheidswette kan wees, aangesien DCBOE nie 'n wetstoepassingsagentskap is nie, maar sommige plaaslike amptenare koop dit nie. Verlede maand het D.C. -afgevaardigde Eleanor Holmes Norton het kommer uitgespreek oor die 'skynbare gebrek aan samewerking' van die BOP met DC -owerhede en het die agentskap aangemoedig om die gevangenegegewens bekend te maak. "Daar is geen rede dat die name en liggings van gevangenes uit DC nie aan BOE verskaf moet word nie," het Norton in 'n brief aan die BOP -direkteur geskryf Michael Carvajal.
Maar die BOP ontken enige oortreding. 'Die BOP hou aan om DC -kiesersregistrasie -inligting en posmateriaal beskikbaar te stel aan alle DC -gevangenes,' het gesê Ken Hyle, assistent -direkteur van die BOP, in 'n reaksie op die brief van Norton.
Ondanks die komplikasies, sê DCBOE dat dit ongeveer 400 federale gevangenes, of ongeveer 9 persent van DC -inwoners, in federale bewaring suksesvol geregistreer het. 'N Aantal aansoeke is egter van die hand gewys weens foute in die vorms. 'N Deel van die probleem is dat 'n geldige D.C. -adres vereis word om vir stemregistrasie in die distrik te beskik, iets wat baie gevangenes nie meer het nie, veral as hulle lang vonnisse uitdien. Boonop moet eerste kiesers 'n bewys van verblyf lewer, soos 'n rekening of 'n identiteitskaart wat nie verstryk het nie.
'As u tien jaar in die federale gevangenis was, hoe gaan u dit doen? Vra Jacobs.
Een moontlike oplossing is om gevangenes by hul voormalige adres te registreer, maar of DCBOE dit toelaat, hang nog steeds in die lug. 'Dit is die kritieke element,' sê hy.
Intussen sê Jacobs dat DCBOE 'n memorandum van verstandhouding saam met die BOP opstel. Die nie-bindende ooreenkoms sou die wettige grondslag lê vir samewerking tussen die agentskappe.
Die stryd om te verseker dat gevangenes hierdie November kan stem, is nog 'n episode in die lang stryd van die distrik om gelyke stemreg vir sy burgers te verkry in die afwesigheid van staatskaping. Terwyl die 50 state verantwoordelik is vir hul eie gevangenes en fasiliteite, het die federale regering al meer as twee dekades jurisdiksie oor mense in DC wat tronkstraf moet uitdien, selfs al het hulle nie federale oortredings begaan nie.
Sodra hulle skuldig bevind en gevonnis is, word hierdie individue oorgeplaas na enige van die 122 federale gevangenisse wat oor die land versprei is. En terwyl baie vonnisse ietwat naby uitdien-die naaste federale gevangenis vir mans is ongeveer twee en 'n half uur se ry in Cumberland, Md., En die naaste BOP-fasiliteit wat vroue huisves, is ongeveer drie en 'n half 'n halfuur weg in Preston County, WV - sommige beland duisende kilometers van die huis af, in Arizona of Kalifornië.
Die ongewone reëling dateer uit die National Capital Revitalization and Self-Government Improvement Act van 1997, wat die sluiting van die Lorton-korrektiewe kompleks gelas het, waar DC-inwoners die grootste deel van die 20ste eeu vonnisse uitgedien het en waar Thornton vir 'n kumulatiewe tydperk van tien jaar aangehou is. . Washington, wat later aan misdade skuldig bevind is, is in die bewaring van die BOP geplaas.
Die omstrede wet was bedoel om 'n langdurige ekonomiese krisis te verlig, wat 'n leemte van $ 722 miljoen in die distrik se begroting gelaat het. Deur sommige van die administratiewe verantwoordelikhede van DC, soos die bestuur van gevangenisse en howe, na die federale regering te verskuif, het die kongres gehoop om die finansies van die distrik weer op dreef te kry.
Vanuit 'n finansiële oogpunt was die Wet op Herlewing 'n sukses: dit het DC in staat gestel om sy begroting te balanseer en het 'n nuwe era van ekonomiese groei veroorsaak. Maar baie Washington-inwoners beskou dit steeds as 'n donker kol in die geskiedenis van DC, 'n terugslag in die strewe van die distrik na selfbestuur en hervorming van strafreg.
"Ek dink dit was een van die ergste winskopies wat die distrik ooit gemaak het om op te gee en die beheer oor ons [strafregstelsel] te verloor," sê raadslid in wyk 6 Charles Allen.
Allen sê hy het min vertroue dat die BOP sal werk om te verseker dat DC -inwoners in die federale stelsel hierdie jaar kan stem. 'Hulle het geen politieke belang by die uitvoering van hierdie voorverkiesing nie,' sê hy. 'As hulle die eintlike bedoeling gehad het, sou hulle seker maak dat elke DC -inwoner die nodige papierwerk het. "
Hy erken dat die wysigingswet op die herstel van die stem moeilik is om af te dwing. '' N Deel hiervan is weliswaar aspirant, 'sê hy. 'Ons het nie die vermoë om die Buro van Gevangenisse te dwing om te verseker dat hierdie regte beskerm word nie, maar ons werk daarmee saam.'
Op 4 Oktober het die Raad eenparig gestem om die Wysigingswet op Herstel van die Stem permanent te maak, en 'n bepaling bygevoeg om van die DOC 'n outomatiese kiesersregistrasie -agentskap te maak. In die toekoms sal almal wat tot die DOC toegelaat is, geregistreer word om te stem, tensy hulle dit onttrek. Dieselfde stelsel bestaan ​​reeds by sommige DC -agentskappe, insluitend die departement van motorvoertuie.
As 'n terugkerende burger weet Thornton dat die gee van gevangenes die geleentheid om te stem nie verseker dat hulle op die verkiesingsdag sal verskyn nie. In die afgelope drie dekades het baie van sy werk gefokus op die opvoeding van mense wat tans en vroeër gevangenes was oor hul burgerlike pligte en verantwoordelikhede, 'n proses wat volgens hom tyd en geduld verg.
Baie van hierdie individue het nie die kans gehad om aan die verkiesingsproses deel te neem of te besluit wat dit vir hulle beteken nie, verduidelik Thornton. 'Ons praat in baie gevalle oor mense wat nie eers aan politiek gedink het nie - daar was geen formele opleiding nie.'
Sommige beskou stemming as teenproduktief, as 'n vorm van deelname aan dieselfde masjinerie wat hulle opgesluit hou. 'Hulle voel die stelsel op hul nekke,' sê Thornton. 'Hulle voel dat hul lewens 'n nadelige uitwerking op die stelsel het, en nou praat u daarvan om daarby betrokke te raak.'
Toe hy nog uit die gevangenis en rehabilitasie was, het Thornton se werk as vrywilliger by die DC -gevangenis die hoeksteen van sy eie herstelproses geword. 'Ek is met die gogga gebyt, en ek het dit gevat en daarmee gehardloop,' sê hy.
Een van sy trotsste prestasies bly 'n verkiesing wat hy tydens die presidensiële wedloop in 2008 by die DC -gevangenis gereël het. 'Dit was groot vir my,' sê hy. Dit was 'n historiese jaar -Barack Obama, die eerste Swart Demokratiese presidensiële genomineerde in die Amerikaanse geskiedenis, het baie gons binne die tronkmure gelewer.
Tog het die opkoms die verwagtinge van Thornton oortref, en hy sê dit was die uitreikwerk wat die verskil gemaak het. In die aanloop tot die verkiesingsdag het hy elke moontlike geleentheid benut om stemregte by gevangenes op te wek, by die kapel van die gevangenis betrokke te raak en tydens beradingsessies oor dwelmmisbruik.
'Van die begin tot die einde het ons baie moeite gedoen om die individue in die gevangenis op te voed,' sê hy. 'Ons het die nodige toegang gekry om die werk te kan doen om die ouens betrokke te kry en hulle te laat deelneem.'
Sedertdien het die stempersentasie by die DC -gevangenis gewissel. In 2016 het 238 gevangenes (ongeveer 19 persent van die tronk se gemiddelde daaglikse bevolking daardie jaar) gestem. In 2018 het slegs ongeveer die helfte van die getal verskyn.
Maar syfers opsy, Thornton sê om gevangenes oor stemreg te leer, is altyd die moeite werd. 'U het 'n paar mense wat 'n lig vir hulle tref. En hulle raak betrokke terwyl hulle opgesluit is. "
By die DC -gevangenis het baie stemgeregtigdes, insluitend sommige mense wat tydelik daar gehuisves word sodat hulle in die DC -hof kan verskyn, reeds hul stemme uitgebring.
Wanneer Joel CastónDie stembrief wat afwesig was, het uiteindelik vroeër hierdie maand by sy selfoonblok by die DC -gevangenis gekom, maar hy was effens senuweeagtig om dit in te vul. 'Dit was nie so moeilik as wat ek gedink het dit gaan wees nie,' sê hy. 'Ek dink dit was meer die opbou daarvan om iets te kon doen wat ek lankal wou doen.'
Die afgelope 26 jaar dien Castón lewenslank uit vir 'n misdryf wat hy as minderjarig gepleeg het. Die inwoner van DC het 'soos pingpong' in die federale gevangenisstelsel gewip en tyd in 16 verskillende fasiliteite deurgebring, sommige so ver as Oklahoma.
Maar 'n belangrike wetsontwerp wat die DC -raad in 2016 aangeneem het, het hom 'n nuwe lewe gegee. Die wysigingswet op die vermindering van gevangenisstraf gee gevangenes wat voor hul 18de verjaardag 'n gewelddadige oortreding begaan het en 15 jaar tronkstraf uitgedien het, die geleentheid om hul vonnisse te herevalueer en te verminder.
As gevolg hiervan is Castón van 'n federale fasiliteit in Wes-Virginia na die gevangenis oorgeplaas, sodat 'n regter sy vonnis weer kon ondersoek. Vandag is daar nog geen uitspraak oor sy vrylating nie, maar Castón sê dat hy dankbaar is dat hy 'n tweede kans kry, en deeglik bewus is van die rol wat die politiek gespeel het om hom die geleentheid te bied.
'As dit nie die hervorming was nie, weet ek en my kollegas dat ek nie 'n betekenisvolle argument sou hê om my vryheid te herwin nie,' sê hy. 'Die enigste manier waarop ek hierdie hoop kon hê, is omdat die politieke proses vorentoe gegaan het.'
Alhoewel hierdie verkiesing die eerste keer is dat hy 'n stembrief uitbring, was Castón al lank 'n voorstander van stemreg en het hy sy eweknieë geleer oor die belangrikheid daarvan. 'As u bewus is van die feit dat u aangehou word, word u bewus van die politieke stelsel,' sê hy. 'En saam met die bewustheid begin u 'n begeerte opbou om te wil deelneem.'
Sommige is onverskillig, maar Castón sê dat mense wat lewenslange vonnisse uitdien, gewoonlik die potensiaal verstaan ​​wat 'n stem kan inhou om lewens te verander. 'Ons dink dat ons buite hierdie dinge is, maar as u eers besef dat u 'n direkte impak op u lewensomstandighede het, as die gloeilamp afgaan, begin mense onmiddellik in die ry val.
Die terugkeer na die DC -gevangenis, naby sy ma, wat hy sy 'koningin' noem, was 'n groot verligting vir Castón. Terwyl hy in verre federale gevangenisse was, het hy opgehou met besoeke, wetende dat dit te duur vir sy gesin sou wees. 'Ek het dit amper heeltemal uit my kop afgeskryf.'
As inwoner van Washington is hy trots op die distrik omdat hy toegelaat het dat mense wat skuldig is aan misdrywe, kon stem. 'Wat in hierdie stad gebeur, stel die standaard vir die land,' sê hy. 'Ek hoop dit kan as 'n stimulus gebruik word om die gety in ander jurisdiksies te beweeg.'
Intussen is hy net bly dat hy uiteindelik sy regte kon uitoefen. 'Ek wil nie hier cliché klink nie,' sê hy, 'maar dit was soos 'n droom wat waar geword het.'
Advokate sê dat die ontbinding van mense wat opgesluit is, gewortel is in rassistiese wette wat eens probeer het om minderhede te weerhou om te stem, 'n oorblyfsel van die Amerikaanse Jim Crow -verlede.
"Dit was 'n poging om die politieke mag te behou," sê Jonathan Smith, uitvoerende direkteur van die Washington Lawyers 'Committee for Civil Rights and Urban Affairs.
Vandag bly wette wat mense wat tans en voorheen aangehou word, verbied om te stem, steeds swart mense buite verhouding. Volgens die Sentencing Project, 'n voorspraakgroep in DC, kon meer as 7 persent van die Afro-Amerikaanse volwassenes nie in 2016 stem nie weens 'n oortreding van misdryf, in vergelyking met slegs 1,8 persent van die mense wat nie swart is nie.
In DC sal die herstel van stemreg die diepste gevoel word in die Swart gemeenskap, wat lank onder hoë gevangenisstraf gely het. By die DOC is byna 9 uit 10 mans Afro -Amerikaners, terwyl die totale bevolking van die distrik slegs 45 persent swart is, volgens 'n onlangse verslag.
Dit moet nog gesien word of hierdie nuutgestremde groep 'n stemblok sal wees wat kragtig genoeg is om die plaaslike verkiesings van DC te keer. Advokate sê steeds dat die wysigingswet op die herstel van die stem meer gaan oor politieke uitkomste.
"Of die uitslag van 'n verkiesing verander of nie, die idee is dat elke persoon, ongeag die daad of optrede wat daartoe gelei het dat hulle opgesluit is, deur die stad gewaardeer word," sê Smith.
Navorsing dui daarop dat dit vir hulle makliker is om weer in die samelewing in te skakel. "Ek dink die gevolge is eintlik baie diep in terme van die betrokkenheid van mense in hul gemeenskappe en om mense daardie verbinding en belang in hul stad te gee," sê Smith.
Vir Thornton was stemreg 'n bron van bemagtiging toe hy uit die tronk terugkeer. 'Dit was alles deel van die ontknoping, om terug te keer na menswees en om weer 'n burger te word en weer deel van die samelewing te word.'
Die verkiesing van 1964 het plaasgevind net minder as een jaar nadat die moord op pres. John F. Kennedy in Dallas. Johnson, die vise -president van Kennedy, is vinnig ingesweer, en in die daaropvolgende dae is Kennedy se vermoedelike moordenaar, Lee Harvey Oswald, vermoor. Vir Amerikaanse en buitelandse waarnemers het dit 'n ontstellende beeld van wanorde en geweld in die Verenigde State geskep. In die stormagtige dae na die sluipmoord het Johnson gehelp om nasionale histerie te kalmeer en kontinuïteit in die presidentskap te verseker. Op 27 November het hy 'n gesamentlike kongresgeleentheid toegespreek en met die herinnering aan die gemartelde president gepleit, het hy aangedring op die verloop van Kennedy se wetgewende agenda, wat in kongreskomitees gestop is. Johnson het die grootste belang geheg aan Kennedy se wetsontwerp op burgerregte, wat die fokus van sy pogings geword het gedurende die eerste maande van sy presidentskap.
Rasverhoudinge was sentraal in die veldtog van 1964, veral met die aanvaarding van die belangrike burgerregtewet van 1964, wat Johnson in Julie onderteken het en wat bedoel was om diskriminasie op grond van ras, kleur, godsdiens of nasionale oorsprong te beëindig. Vir die grootste deel van die tydperk sedert die einde van die Amerikaanse burgeroorlog in 1865, het die Demokratiese Party oorheers wat bekend staan ​​as die 'Solid South', wat die suidelike state maklik wen in die meeste presidentsverkiesings. Johnson se steun aan burgerregte -wetgewing het egter begin met die proses wat uiteindelik die Suide konsekwent in die Republikeinse kolom sou druk.
Barry Goldwater, 'n Amerikaanse senator van Arizona, het verskeie belangrike primêre oorwinnings teen Nelson Rockefeller in 'n bitter wedstryd behaal en is op die eerste stembrief op die Republikeinse byeenkoms in Julie in San Francisco, Kalifornië, benoem, slegs twee weke nadat die Burgerregtewet uitgevaardig is. geteken. Goldwater het teen die wet gestem, en hy was 'n sterk antikommunis en was 'n sterk voorstander van verminderde federale aktiwiteit op alle gebiede. Goldwater het verteenwoordiger William E. Miller van New York as sy hardloopmaat gekies. Goldwater se benoeming was nie sonder omstredenheid nie, aangesien baie Republikeinse gematigdes Goldwater buite die partytjie by die byeenkoms oorweeg het, het Rockefeller 'n harde koor van boosheid gekry toe hy praat. 'N Peiling in Junie het inderdaad aangedui dat meer as drie-vyfdes van die Republikeine van die ranglêer William Scranton, goewerneur van Pennsylvania, ten gunste van die party benoem.
Gedurende die lente het die goewerneur van Alabama, George C. Wallace, 'n teenstander van rasse-integrasie, in 'n aantal Noordelike state die eerste verkiesing betree in 'n poging om die bestaan ​​van 'n "terugslag" -stem teen Noord-wit te bewys. Wallace het 30 persent of meer van die Demokratiese stemme gewen in die Wisconsin, Indiana en Maryland primaries.
Tydens die Demokratiese byeenkoms einde Augustus in Atlantic City, New Jersey, is Johnson hernoem, saam met senator Hubert H. Humphrey in Minnesota as sy hardloopmaat. Die konvensie was egter die toneel van 'n groot geskil oor burgerregte. Die Mississippi Freedom Democratic Party (MFDP), 'n grootliks Afro-Amerikaanse groep, het die getuigskrifte van die all-white Mississippi gereelde Demokratiese afvaardiging (wat in 'n diskriminerende peiling verkies is) uitgedaag. MFDP -lid en swart aktivis Fannie Lou Hamer - wat vroeër beroemd verklaar het: "Ek is moeg daarvoor om siek en moeg te wees" - het 'n hartstogtelike pleidooi tot die geloofsbriefkomitee gelewer:
As die Freedom Democratic Party nie nou sit nie, bevraagteken ek Amerika. Is dit Amerika, die land van die vrymense en die tuiste van die dapperes, waar ons met ons telefone uit die haak moet slaap omdat ons lewens daagliks bedreig word, omdat ons as ordentlike mense wil lewe, in Amerika? "
'N Kompromis is uitgewerk vir die MFDP om twee setels in te neem, maar die MFDP het geweier, en uiteindelik het die meeste amptelike afvaardiging van die Demokratiese Party in Mississippi die konvensie verlaat, aangesien hulle geweier het om Johnson teen Goldwater te ondersteun.
Goldwater het morele leierskap 'n hooftema van sy veldtog gemaak. In 'n stap wat wyd geïnterpreteer word as 'n beroep op die 'terugslag', lê Goldwater tydens sy veldtog baie aandag op wetteloosheid en misdaad in groot stede. Die Republikeinse Party het min moeite gedoen om die stem van Afro -Amerikaners te hof, en swart kiesers sou in groot getalle na die Demokrate verhuis, wat Johnson sy oorwinningsmarge sou bied in state soos Florida, Tennessee en Virginia.
Alhoewel buitelandse sake in 'n groot deel van die veldtog nie 'n sentrale aangeleentheid was nie, was die Amerikaanse militêre betrokkenheid by Viëtnam baie swaar op Johnson. Tydens die primêre veldtog in Kalifornië het Rockefeller die konserwatiewe Goldwater as 'n riskante keuse beskou en in 'n e-pos gevra: 'Wie wil u in die kamer met die H-bom-knoppie?' Die Demokrate het die aanvalle van Rockefeller opgewek en die sogenaamde Daisy-advertensie geproduseer, een van die kragtigste televisie-advertensies in die presidentsverkiesingsgeskiedenis, waarin 'n dogtertjie in 'n veld gewys het wat blomblare pluk. Terwyl sy tel, begin 'n aftelling wat lei tot 'n kernwamwolk, 'n sinspeling op Goldwater se uitsprake uit die verlede dat kernbomme takties in Viëtnam gebruik kan word. Die sampioenwolk is daarna gevolg deur Johnson se stem en gesê dat "dit is die spel" in die verkiesing. Die advertensie is slegs een keer vertoon, maar het in baie mense se gedagtes saamgevat dat Goldwater te ekstrem was vir die presidentskap.
Toe die stemme op 3 November uitgebring word, het Johnson Goldwater handig verslaan, met meer as 15 miljoen stemme gewen en 61 persent van die stemme behaal. Die oorheersing van die verkiesings stemme was nog groter Johnson het 44 state gewen en Washington, DC, vir 486 verkiesingsstemme, terwyl Goldwater 6 state gewen het wat 52 kiesstemme verteenwoordig het. Goldwater het swak gevaar in tradisioneel republikeinse gebiede, maar, hoofsaaklik op grond van die teenkanting van die burgerregtewetsontwerp en die bevordering van die regte van state, het hy, benewens sy tuisstaat, Alabama, Georgia, Louisiana, Mississippi en Suid -Carolina saamgeneem van Arizona.
Vir die uitslae van die vorige verkiesing, kyk Amerikaanse presidentsverkiesing van 1960. Vir die uitslag van die daaropvolgende verkiesing, kyk Amerikaanse presidentsverkiesing van 1968.