Gedagte vir die dag: Die verlore seunFoto: Annelize Brits Hy het teruggegaan na sy pa toe. En toe hy nog ver weg was, het sy pa hom gesien aankom. Oorweldig met liefde en deernis het hy na sy seun toe gehardloop, hom omhels en gesoen. (Lukas 15:20) Die lewe neem ons gewoonlik op avonture weg van ons ouerhuis af. En of jy nou ’n ouer is wat by die huis bly of ’n kind is wat die huis verlaat, niks kan die liefde wat daar tussen ouers en kinders is, verander nie. Die Here het ons selfs liewer as wat ons ons kinders of ons ouers het. Toe ons Jesus as ons Verlosser aanvaar het, het Hy ons sy kind gemaak. Hy sê vir sy seuns en dogters: “Ek het jou lief met ’n liefde wat nooit ophou nie. Ek trek jou met troue liefde na My toe” (Jeremia 31:3). Hy sal vir altyd ons hemelse Vader wees. God se kinders swig soms voor sonde. Soms twyfel ons of ons bevraagteken sy wil. Versoekings en swaarkry skud dalk die fondamente van ons geloof. Ons weier dalk hardkoppig om te luister en gehoorsaam te wees. Tog verander die Here ten spyte hiervan glad nie. Niks kan jou van sy liefde skei nie. Hy wag met ope arms vir sy seuns en dogters om na Hom toe terug te keer, net soos die pa in die gelykenis van die verlore seun. Here, in u liefde maak U elkeen van ons u seuns en dogters. Hou ons asseblief altyd naby aan U. Amen.