Die ”verlang” blyk uit die oulike llustrasie hierbo. Daardie ou in die rolstoel wip gewis nie om dowe neute so ambisieus al hoër en hoër op die wipmat nie. Enersyds word hy seker gedryf uit menslike nuuskierigheid – die gras aan die anderkant van die draad, jy weet. Andersyds is die arme drommel vermoedelik ook maar soos die hert in dorre streke van die ou Psalms en Gesange – skreeuend dors na die genot.
Hy is dieselfde ou wat die blink plan bedink het om ter wille van gladde kommunikasie vir sy liewe gade ‘n fluitjie te gee om hom te ontbied wanneer sy dienste benodig raak. Een middag kyk hy rugby. Wat hy nie verstaan nie, is dat die skeidsregter se fluitjie blaas en blaas, maar die spel gaan voort. Geïrriteerd draai hy die klank af. Die blasery hou nie op nie. Eers toe dring dit deur waar dit vandaan kom. Hy spring op en storm kamer toe!