amalgameer te word. n Laaste foto van al die meisies en onderwyseresse plus twee onderwysers op die grasperk voor ons sandsteenskool. Een manier sou wees om vertaler-protagoniste (soos in ‘n Ander tongval), of skrywer-protagoniste, as medium te gebruik om die manier waarop sy (die skrywer) die mens se posisie in ‘n postmoderne wêreld verstaan, uit te druk. ‘n Ander manier sou wees om intertekstualiteit in te span as element: om déúr skrywers of teoretici te praat, nie slegs om oor breër sosiale of humanitêre kwessies te besin nie, maar ook oor die skryfproses, of vertaalproses, in Krog se geval. Dieselfde behoefte aan ‘n nuwe begin kan ingelees word in die slot van Alexander Strachan se Dwaalpoort en so kan daar sekerlik meer voorbeelde gevind word in die kontemporêre Afrikaanse literatuur maar ook in die wêreldliteratuur. Die vernietiging van die aarde se hulpbronne deur die mens se sug na ontwikkeling en ekonomiese en politieke heerskappy en mag in welke vorm ookal, lei klaarblyklik tot ‘n byna apokaliptiese behoefte aan vernuwing wat in hierdie tekste na vore kom.