Muishond - Wikipedia
(Aangestuur vanaf Herpestinae)
Muishonde (Herpestidae) is 'n familie van klein, katagtige roofdiere. Hulle kom wydverspreid in Asië, Afrika, die Karibiese gebied en Suid-Europa voor. Die familie bestaan uit sowat 35 spesies.
Tydperk: Oligoseen tot nou
Bo links: Graatjiemeerkat
Bo regs: Witkwasmuishond
Links onder: Swartkwasmuishond
Regs onder: Herpestes edwardsii
Mongotidae Pocock, 1920
Hierdie diere wissel, met die stert uitgesluit, van 24 tot 58 cm in lengte. Hulle weeg van 320 g (soos die dwergmuishond) tot 5 kg (soos die witstertmuishond), wat ongeveer so groot soos 'n kat is.
Muishonde vreet insekte, krappe, wurms, akkedisse en ander klein diertjies. Hulle sal soms ook eiers en vrugte vreet. Hulle is bekend vir hulle vermoeë om giftige slange, soos kobra's, dood te maak.
Sommige spesies is oorwegend alleenlopend en soek net vir hulself kos. Ander spesies reis weer in groepe, terwyl hulle kos met die res van die trop en hul nageslag deel.
Die stinkmuishond en die slangmuishond, wat bekend is vir die onwelriekende vloeistof wat hulle afskei, behoort tot die familie van die Marteragtiges (Mustelidae). Ander muishonde, byvoorbeeld die gebande muishond, die watermuishond en die dwergmuishond, is nou verwant aan meerkatte en word saam met die diere in die familie Viverridae geklassifiseer.
Oor die algemeen is muishonde klein, slank diere met kort pote en lang sterte wat klein knaagdiere, voëls, akkedisse, slange, krappe, insekte en eiers eet. 'n Aantal klein roofdiere met langwerpige liggame, kort pote en lang sterte van die families Mustelidae en Viverridae word in Afrikaans muishonde genoem. Tot eersgenoemde familie behoort die stinkmuishond (Ictonyx striatus) en die slangmuishond (Poecilogale albinucha), wat daarvoor bekend is dat hulle 'n olierige, onwelriekende klierstof afskei wanneer hulle kwaad is of bedreig voel.
Die stinkmuishond kom feitlik oor die hele Suider-Afrika voor. Sy lang, sagte pels is swart en wit gestreep en sy gesig is swart met 'n wit kol op die voorkop en wit strepe langs die wange. Dit is 'n alleenlewende nagdier wat bedags in rotssplete of gate wegkruip. Die slangmuishond kom net in die oostelike dele van die land voor. Sy onderkant is heeltemal swart, terwyl hy op sy rug vier geelwit strepe het.
Die stert is spierwit. Hy is of alleenlewend, of kom in pare, of in klein famjliegroepe voor. Die slangmuishond jag bedags en snags en kan aansienlike skade aan 'n pluimveeboerdery aanrig, waar hy soms meer diere doodbyt as wat hy eet. Muishonde wat tot die familie Viverridae behoort, is onder meer die kleingrysmuishond (Herpestes pulverulentus), die rooimuishond (Herpestes sanguineus), die dwergmuishond (Helogale parvula) en die watermuishond (Atilax paludinosus), wat ook soms die kommetjiegatmuishond genoem word. Hulle is nou verwant aan meerkatte, van wie hulle uiterlik min verskil.
Die kleingrysmuishond is grys gespikkel en hy word in die suidelike dele van Suid-Afrika aangetref. Die rooimuishond se kleur is geel- tot rooibruin en sy stert het 'n opvallende swart punt. Hy kom baie volop in die oostelike en noordelike dele van die land voor.
Die dwergmuishond is 'n klein, donkerkleurige dier wat in hol boomstompe of mierneste woon en hoofsaaklik in die oostelike dele voorkom. Hy "drink" water deur sy voorpote nat te maak en hulle dan af te lek. Die watermuishond onderskei hom van die ander deurdat hy 'n goeie swemmer is. Hierdie groot, donkerbruin dier word oral in Suider-Afrika naby water of in moerasagtige gebiede aangetref.
Hy eet klein waterdiere, asook krokodileiers. Twee minder bekende muishonde is die grootgrysmuishond (Herpestes ichneumon) van die suidoostelike dele en die gebande muishond (Mungos mungo), wat hoofsaaklik in die oostelike dele voorkom. Eersgenoemde is vroeër in Egipte as 'n heilige dier beskou. AI hierdie muishonde lewe alleen of in klein groepe in selfgeboude of verlate gate en rotssplete en eet 'n wye verskeidenheid klein diere en eiers.
'n Gebande muishond
Swartkwasmuishond in 'n Tsjeggiese dieretuin.
'n Kaokolandse swartkwasmuishond
Wêreldspektrum, 1982, ISBN 0908409613, volume 20, bl. 14
↑ 1,0 1,1 Macdonald, D., red. (2009). The Encyclopedia of Mammals. Oxford: Oxford University Press. p. 660. ISBN 978-0-19-956799-7.