Daarom wil die Here nie saamtrek met die volk na Kanaän nie, al sou Hy steeds sy belofte om die beloofde land vir hulle te gee, uitvoer. Net sy engel sou saamtrek, anders sou Hy waarskynlik genoodsaak wees om die volk uit te wis weens hulle moedswilligheid – Eks 33:1-6. Moses slaan egter ‘n tydelike tent van ontmoeting op buite die kamp om as middelaar tussen God en die volk op te tree, sodat hulle as’t ware van ver af die interaksie wat hy met God het, kan gadeslaan en benut – Eks. 33:7-11. Uiteindelik gebruik hy dié tent van ontmoeting om die Here te oortuig om dié besluit om nie saam te trek nie, te heroorweeg – Eks. 33:12-23.
‘n Mens sou verwag dat dit as ‘n voorreg geïnterpreteer sou word dat die engel van die Here voor die volk sou uitgaan om vir die volk ‘n plek te verseker in die beloofde land wat aan die aartsvaders met ‘n eed belowe is. Dit was egter beleef as ‘n “harde uitspraak” en die volk het oor dié bevel van die Here getreur. As blyke daarvan het hulle geen juwele gedra nie, soos die Here inderdaad ook vir hulle aangesê het. Trouens dit sou die gebruik reg deur die woestyntyd word.
Moses is duidelik daaroor dat hulle nie die reis sou kon aanpak sonder die Here se teenwoordigheid in die tabernakel wat Hy vir Moses die opdrag gegee het om te bou nie. God se teenwoordigheid in die tabernakel sou ‘n duidelike teken wees aan die ander nasies dat die volk God se genade, sy goedgesindheid geniet. Die teenwoordigheid in die tabernakel sou hulle onderskei van die ander nasies as ‘n getuienis van die ware God.
Op die Here se positiewe besluit, spreek Moses sy diep behoefte uit om God se heerlikheid te sien. ‘n Voorreg wat die Here hom ten dele toestaan op ‘n plek by God op ‘n rots, soos ons in die volgende hoofstuk sal lees. Let op hoe God se soewereine selfstandige keuse om dit te doen, gemotiveer word: “want Ek betoon genade aan wie Ek genade wil betoon en Ek ontferm My oor wie Ek My wil ontferm.” Die verskyning sou egter net gedeeltelik wees, omdat niemand God volledig kon sien en bly lewe nie. Daarom het God Moses in ‘n rotsskeur met sy hande bedek en dit toe verwyder dat Moses God van agter kon sien. Een van die heiligste oomblikke in die verhaal van Eksodus.