Proteinurie in Katte | Troeteldiere Huishouding
Proteinurie word gedefinieer as die teenwoordigheid van oortollige proteïen in die urine. Katte kan normaalweg 'n spoor hoeveelheid proteïen in hul urine hê. Dit verteenwoordig klein proteïendeeltjies, dié klein genoeg om deur die porieë van die glomeruli (die nier se mikroskopiese filtrasie-eenhede) te beweeg. Die glomeruli voorkom dat albumine en ander groter proteïendeeltjies die urine binnedring.
Die ontdekking van oormatige proteïen in 'n kat se urine waarborg ondersoek om die onderliggende oorsaak te identifiseer. Hoe vroeër die oorsaak van proteïenurie behandel word, hoe groter is die waarskynlikheid van 'n positiewe uitkoms.
Potensiële bronne van oormatige proteïene in die urine sluit al die verskillende strukture in die urienweg in. Die proteïen kan ook ontstaan ​​uit gedeeltes van die voortplantingskanaal wat anatomies aan die urienweg verbind is (prostaatklier, baarmoeder en vagina). Die urine direk uit die urinêre blaas met 'n naald (sistosentese) kan die kontaminasie verminder, aangesien die urine uit die liggaam uitkom.
Die mees algemene oorsake van proteïenurie sluit in:
Inflammasie soos wat veroorsaak word deur katte interstitiële blaassel, stene, poliepe of gewasse
Te veel proteïene in die bloedstroom (hemoglobien, globulien, mioglobien, immunoglobulien) wat lei tot oortollige proteïen wat in die urine gefiltreer word.
In en vanself veroorsaak proteïenurie geen simptome nie. Wanneer simptome ontstaan, is dit tipies as gevolg van die onderliggende oorsaak van hierdie siekte. Byvoorbeeld, Wanneer proteïenie veroorsaak word deur 'n blaasontsteking (inflammasie van die blaaswand), sluit simptome gewoonlik in:
Spanning om te urineer / onvermoë om te urineer
Proteinurie veroorsaak deur glomerulêre siekte word dikwels geassosieer met chroniese niersiekte. Die volgende simptome kan waargeneem word wanneer chroniese niersiekte gevorderd is:
Die eerste stap is dokumentasie van proteïenurie. Dit begin met die urinole. Op gepaste urienmonsters sal die hoeveelheid proteïene verlore gemeet word deur gebruik te maak van 'n kombinasie van die toetse wat deur u veearts aanbeveel word.
By die honing van die onderliggende oorsaak van die proteïenie, benewens a deeglike fisiese ondersoek, diagnostiese stappe kan insluit:
'N duidelike diagnose van glomerulêre siekte vereis 'n nierbiopsie. Dit kan bereik word deur middel van chirurgie, laparoskopie, of met ultraklank leiding. Watter metode ook al gebruik word, kan die insameling van nierbiopsie die potensiële aansienlike komplikasies veroorsaak. Nadenkende gesprek met 'n veearts oor risiko's en voordele moet altyd 'n nierbiopsie voorafgaan. Kliek hier vir meer inligting oor glomerulêre siekte.
Beide die behandeling van proteïenurie en prognose wat met hierdie siekte verband hou, wissel geweldig afhangende van die onderliggende oorsaak. Byvoorbeeld, 'n infeksie binne die laer urineweg word gewoonlik met 'n kursus antibiotika opgelos en die prognose is uitstekend. Sommige katte met glomerulêre siekte reageer positief op behandeling terwyl ander nie. Die langtermynprognose vir 'n kankerproses binne die urienweg is gewoonlik redelik arm.
Selfs as jou kat heeltemal gesond lyk, maak screening vir proteïurie goeie sin in die volgende situasies:
Jou kat is middeljarig of ouer, in welke geval die uriene moet deel wees van jaarlikse gesondheidsondersoek.
Jou kat se ras is een wat besit is van 'n geërfde vorm van glomerulêre siekte. Dit sluit in Abyssinians, Oosterlinge en Siamese.