“En Hy wat op die troon sit, het in sy voorkoms gelyk soos die steen jaspis en sardius” — Openb. 4:3.
Antwoord: Christus het na die hemel opgevaar sodat Hy Hom daar as die Hoof van sy Christelike kerk1 kan betoon, deur wie die Vader alles regeer.2
Die Christus Gods sit hier op die troon in die hemel. Eintlik word hier die verskil gemaak dat God, die Vader, op die troon sit en Christus, die Lam, voor die troon staan (vgl. Openb. 5:6). Tog word ook daar gesê dat Hy in die middel van die troon staan. Daar is dus nie ‘n absolute skeiding nie. Die beelde en figure loop deurmekaar. En dis dan ook wel verstaanbaar, aangesien God nie anders as deur Christus Homself sal openbaar op sy troon in die hemel nie.
Dat Christus staan, gee sy gereedheid te kenne om op te tree teen sy vyande en vir sy uitverkorenes. Christus is nie ledig nie maar hou Hom gedurig besig om sy volk te verlos. Daartoe span Hy al sy krag in en beywer Hy Hom sonder om moeg of mat te word.
Maar as Christus voorgestel word as “sittende”, dan gee dit te kenne rus, afwagting en majestueuse grasie. In die eerste plek rus. En dan moet ons nie daaronder verstaan werkloosheid nie maar die rustige genieting van en verlustiging in sy volbragte werk aan die kruis. Lank genoeg was Hy ‘n swerweling en het Hy g’n plek gehad waar Hy sy hoof kon neerlê nie. Lank genoeg het Hy die hitte van die dag en die koue van die nag verduur. Lank genoeg het Hy Hom uitgeput in selfverloënende diens van sondaars. Nou kan Hy rus: “Dit is volbring” (Joh. 19:30).
Ook dui sy sit aan die regterhand van God aan rustige afwagting. Hy is nie haastig nie. Hy is nie onrustig nie. Hy het niks meer te vrese nie. Die satan lê verpletter aan sy voete en worstel in sy laaste stuiptrekkinge. Hy is die oorwinnaar oor al sy vyande, en hulle lot is verseël. Al woed die magte van die hel ook, tog aanskou Christus dit met kalme majesteit, want Hy weet dat hulle nie meer aan hul lot kan ontkom nie.
So het ons dan ‘n Koning wat in majesteit en glorie “sit” op sy troon tot in ewigheid. Niemand kan Hom daar afstoot nie. Hy is net so onwankelbaar soos sy troon. Daarom moet ons nie vrees nie. Dieselfde vertroue en rustige kalmte moet ook by ons gevind word. Onse Koning is op sy troon, en daar is niks te vrese nie.
Hy was egter ook verontrus deur die Afrikaners se sinkretistiese kompromieë wat gemaak is in die verstaan van etnisiteit in Suid-Afrika. Hy was ook verontrus oor die NG Kerk se “Kerk en Samelewing” dokument wat ‘n paradigma skuif na ‘n sinkrestiese, individualistiese, sosiale teorie van die Wêreld Raad van Kerke tot gevolg gehad het. Sy analisering van hierdie historiese dokumente lei tot sy DMiss graad. Hy het egter ook ‘n tweede PhD gedoen met die titel “Toward a Theology of Ethnicity” waarin hy poog om ‘n konsekwente bybelse-teologiese en verbondsmatige kritiek op “Ras, Volk, en Nasie” te gee, terwyl hy klinkklare eksegetiese insigte behou oor die Toring van Babel en die skepping van etniese taalgroepe.
Hoe boos kan ons mensdom wees, is daar iemand wat meer magteloos is, as ‘n baba, ‘n skepsel van God, in die baarmoeder? Mens lees van die droefheid volgens die wêreld in die artikel, maar nie ‘n goddelike droefheid nie, wat moet hartseer wees en treur oor die lewe wat verloor is buite én binne die baarmoeder?
23 en die heerlikheid van die onverganklike God verander in die gelykvormigheid van die beeld van ’n verganklike mens en van voëls en viervoetige en kruipende diere. 24 Daarom het God hulle ook in die begeerlikhede van hulle harte oorgegee aan onreinheid, om hulle liggame onder mekaar te onteer — 25 hulle wat die waarheid van God verruil het vir die leuen en die skepsel vereer en gedien het bo die Skepper wat geprys moet word tot in ewigheid. Amen. 26 Daarom het God hulle oorgegee aan skandelike hartstogte … (Rom. 1:22-26 A53)
Sien ook die verhardheid en boosheid van hart soos beskryf in die volgende artikels, en gesien kan word in die foto’s:
Ek het reeds baie geskryf hieroor, en kan die lesers (die wat werklik lees en wil ondersoek doen) weereens verwys na al die bronne, waarin ek beide in liefde vermaan en ook die evangelie van Christus verkondig aan mense vasgevang in die sonde van homoseksualisme (soos wat dit geld vir enige ander sonde, sien veral die artikel, ‘Hulp vir die homoseksuele sondaar’):
Ek sien dieselfde patroon ontwikkel as met die VIDA debat (vroue in die besondere ampte), die geval was.
Kyk hoe het beide die wêreldse en sosiale media al die woordeskat gekaap, en die kerkmense het geval daarvoor.
Ek herhaal weer asb, gaan lees die artikels hierbo (sien skakel) waar ek al die Skrifgronde gee vir my standpunt. Ek eindig wel weer met een gedeelte, wat tot ons almal spreek, maar dan spesifiek ook tot hierdie debat. Ek hoor nêrens van kerke wat lekker braais hou vir moordenaars om moordenaars te bly nie, of verkragters om verkragters te bly nie, of vir hoereerders om hoereerders te bly nie, of vir diewe om diewe te bly nie, ens.
Daar staan in ons teksvers, ‘Tot hiertoe’ … daardie woorde wys na die verlede, nou, maar ook in die konteks van die hele Skrif, na die toekoms.
“Vir julle dan wat glo, is Hy kosbaar; maar vir die ongelowiges geld die woord: Die steen wat die bouers verwerp het, dit het ‘n hoeksteen geword; en: ‘n Steen des aanstoots en ‘n rots van struikeling — vir dié wat hulle daarteen stamp, omdat hulle aan die woord ongehoorsaam is, waarvoor hulle ook bestem is.” – 1 Petrus 2:7,8
“So Jesus het verseker nie gekom om die OT en die gebooie daarin af te skaf nie. Nee, nou in hierdie tyd voor die volheid van die Koninkryk op die nuwe aarde kom en ook daarna bly die OT en die gebooie daarin vas staan.
Die verskillende bronne wat ek hier onder aanhaal sal hierdie dwalinge verduidelik en aanspreek. Daar is ook verwysings na die bronne vir hulle wat die onderwerp verder wil gaan bestudeer: