Armoede teister al meer gesinneFoto ter illustrasie. (Argieffoto) Die post-pandemie-realiteit het byna alle gesinne getref, met baie wat steeds wankel nadat hul inkomste verminder is en ander hulle inkomste selfs heeltemal verloor het. Die pandemie lyk amper vergete, maar sommige probeer steeds die verliese inhaal – hul poog om uitstaande skuld terug te betaal wat toegeneem het gedurende die tyd toe nywerhede, soos die gasvryheidsbedryf, sy werksaamhede moes sluit en personeel sonder ŉ inkomste gestrand was. Onlangs is daar berig dat duisende matrikulante in die toue staan en aansoek doen vir die noodtoelaag van R350 per maand. Stygende voedsel- en petrolpryse en inflasionêre stygings dra voortdurend by tot die algehele las – om nie eens te praat van beurtkrag nie. Oor die algemeen sal dinge waarskynlik nie oor die kort termyn verbeter nie. Diegene aan die onderkant van die broodlyn ly, soos altyd, meer as die meer welgestelde groepe. “Ekonomiese probleme het gesinne direk geraak, en ons maatskaplike werkers hanteer steeds die nagevolge regoor die spektrum,” sê Henda van der Merwe, direkteur van Christelike Maatskaplike Raad (CMR) Gauteng-Oos. “Hoe om die gevolge van armoede te verlig, is ŉ uitdagende kwessie. Dit is nie meer genoeg om vir ŉ kind te sê dat om ŉ opvoeding te hê, hom van armoede sal beskerm nie. Toelae-aansoeke en werkloosheidsyfers bevestig dit. ŉ Kind se materiële behoeftes, dit wil sê kos, behuising, gesondheidsorg en klere, moet saam met alle ander oorwegings aangespreek word. “Ons doel is nie om mense afhanklik te maak van die hulp wat ons verleen nie, maar om hulle by te staan ​​met aksies wat daarop gemik is om weer op die been te kom, maar meer as dit; om insette te gee oor moontlikhede wat mense se lewens oor die langtermyn kan verander. Ons glo dat mense op die onderste trappie van die armoedevlak hul eiewaarde kan verloor. Dit is hoekom ons benadering nie is om ŉ kospakkie uit te deel en weg te loop nie, maar die spreekwoordelike ‘leer ŉ man om vis te vang’-begrip van om iemand te help om homself te help. Ons gemeenskappe en kerke ondersteun ons en ons gemeenskappe op verskillende, kreatiewe maniere aangesien die CMR alleen nie op hul eie kan help nie. In Pretoria bedien CMR Gauteng-Oos gebiede wat wissel van Cullinan en Bronkhorstspruit in die noorde tot Lyttelton en Midrand in die suide, met 13 satellietkantore. Meer as 26 000 mense word jaarliks ​​bygestaan, waarvan sowat 65% op die gebied van armoedeverligting is. “Ekonomiese armoede is onderliggend tot verhoudingsprobleme. Stres beteken uiteindelik dat ouers nie in staat is om liefdevolle ouers vir hul kinders te wees nie. Die harde werklikheid is dat honger verdeel. Dit het altyd, en dit sal altyd. Die feit is dat armoede ŉ verskeidenheid ander sosiale euwels in die hand werk, soos misdaad, geslagsgeweld en witboordjiemisdaad soos bedrog, en nie geïgnoreer kan word nie. “Hoe ons armoedeverligting aanpak en gemeenskappe bemagtig, is ŉ deurslaggewende samelewingskwessie,” sluit Van der Merwe af.