Dit het in 2016 uiteindelik begin deurdring dat die nuwe Suid-Afrika se regering die staat se skole, universiteite en al die staatseiendom besit en daarmee maak wat hy wil; en vir Afrikaans en die kwessie dat Suid-Afrika sy hedendaagse bestaan grotendeels in Afrikaans verkry het, geen respek het nie.
Die kultuurlose onderwys waarbinne die meerderheid van Afrikanerkinders die afgelope dekades geskool is, maak dit nodig om kortliks te vertel wat Wolraad Woltemade gedoen het, voordat dit op die huidige situasie toegepas word: ’n Skip het in die winter van 1773 in Tafelbaai op ’n sandbank geloop en is geleidelik deur die branders verwoes. Hoewel die land betreklik naby was, het sterk strome, golwe en die koue water veroorsaak dat net die sterkste swemmers die land bereik het. Wolraad Woltemade het op die situasie afgekom en die benoude matrose wat nog op die skip was jammer gekry. Terwyl ’n skare toeskouers en soldate niks verder probeer waag het nie, het hy sy perd, Vonk, in die water gedruk en uiteindelik twee-twee matrose sewe keer agtereenvolgend land toe gebring. Die skip het uitmekaar begin breek. Toe hy die agtste keer ingaan, het die paniekerige matrose die versoek om net twee op ’n slag af te spring en aan die perd se stert vas te hou, geïgnoreer. Toe ses van hulle tegelyk hulle gewig aan Vonk vastrek, het die uitgeputte perd ondergegaan en so het hy en sy barmhartige dapper ruiter verdrink.
Benoudheid wat in paniek omsit, kan die gewilligste ridder op sy perd verongeluk. Die Afrikaanse gemeenskap kan nie van Solidariteit verwag om benewens tegniese opleiding en die oprig van ’n universiteit, ook nog die omvangryke Afrikaanse skoolonderwys te moet aanstig, bestuur en finansier nie. Dit sal inteendeel ’n Woltemadiese fout wees, potensieel dodelik vir verdere redding van dit waarop tans gefokus word.
Solidariteit moet maar vir homself praat oor waar hy in elk geval reeds by skoolonderwys betrokke is, soos deur Helpende Hand, maar dit sal ’n strategiese flater wees om by die direkte hoofstroom-skoolonderwys betrokke te raak. Om skole op te rig is ’n kapitaalhonger en bestuursintensiewe besigheid.
Belangrike punt wat hy maak: elk is self verantwoordelik. As mens dié besef beskou jy die wêreld anders (soos Woltemade).
Ons (wit mense) het nie ŉ keuse as om hierby betrokke te raak nie. Ons kan hierdie proses nie net verby laat gaan nie.