Tuinsanger - Voëlgesinne - 2022
Latynse naam: Acrocephalus dumetorum
Voorkoms en gedrag... 'N Tipiese verteenwoordiger van die sogenaamde' gladde 'of' nie-bont 'warblers - olyfbruin bo en lig onder skraal voëls met 'n ietwat afgeronde stert en 'n dun, effens langwerpige bek. Die kroon lyk gewoonlik plat, maar wanneer dit sing of opgewonde is, kan die vere daarop effens styg. Ietwat groter as 'n das, lyflengte 12–15 cm, vlerkspan 17–19 cm, gewig 9–15 g. Mobiel, soos ander swerwers, beweeg behendig langs vertikale stingels van groot gras en takke bosse, langs die beweging van die waarvan jy die bokant se bewegings van die voël wat in die ruigtes skuil, kan volg. Die vlug is eenvoudig, vlieg gewoonlik oor kort afstande, maar sangende mans kan hoog in die krone van bome vlieg. Landing op vertikale stutte is tipies vir warblers.
Beskrywing... Dit het 'n egalige bruin blad met 'n baie dowwe grys tint en 'n ligte, amper wit, effens grys-olyf (nie geelagtige) onderkant. 'N Smal ligte wenkbrou beweeg voor, bo en effens agter die oog, meer opvallend as in die moerasgrassanger, 'n baie dun donker streep strek van die snawel tot die oog, daar is 'n swak sigbare dun ligring rondom die oog. Die snawel is effens langer as die van die moerasse, met 'n bruinerige onderkaak en 'n ligter, geelkleurige onderkaak; by sommige voëls is dit donkerder aan die einde, sodat die punt van die snawel swart lyk.Die toppe van die binneste vlugvere op die gevoude vlerk is net effens donkerder as die vere van die agter- en boonste stert en het geen ligte rande wat kenmerkend is van die moerassanger nie. Bo-stert sonder duidelike bruin of bruin in teenstelling met die kleur van die rug. Die mondholte van singende mans is oranje-geel. Die oë is donker, die bene is grysbruin, gewoonlik donkerder as die van die moerasgrassanger.
Jong voëls lyk baie soos volwassenes, net die algemene kleur van hul verekleed is effens rooierig. Dit verskil van moeras- en rietkruiers in 'n relatief kort en afgeronde vlerk - die afstand vanaf die bokant van die vlerk tot die toppe van sekondêre primêre vere is klein, minder as by hierdie spesies, gevoude vlerke bedek die basis van stert. Dit verskil van die moerasgrassanger in die kleur van tersiêre primêre vere, 'n ligte wenkbrou wat agter die oog uitstrek, en die kleur van die mondholte van singende mans. Dit verskil van die rietgrassier deur die afwesigheid van bruin bedekking aan die agterkant en sye, rooierig - op die onderrug, goed ontwikkelde wenkbrou. Inteendeel, van die Indiër af, 'n minder ontwikkelde ligte wenkbrou en die afwesigheid van 'n rooibruin toon in die kleur van die lende.
Stem... Mans sing aktief en pragtig, ook in die nag, in Sentraal-Rusland. Hulle is een van die beste sangers. Soms kan hulle huidige vlugte uitvoer. Die lied - eindelose roulades sonder krake, met 'n groot aantal lenings van ander se stemme, verskil van ander warblers deur 'n kenmerkende melodie van frases wat twee of drie keer herhaal word 'ii-chacha, ii-chacha", Hulle word gereeld in die middel van die liedjie ingevoeg.Hy sing op 'n afgemete, ongehaaste manier, individuele lettergrepe in die liedjie oorvleuel nie, soos in die moerasgrassanger. In geval van alarm en oproepe, publiseer hy 'n stil, ingetoë "cherk, chern, cherrr».
Verspreiding, status... Die nesgebied van die "oostelike" tipe - beslaan gebiede van Oos-Europa (Belo-Rusland, Suid-Finland, Arkhangelsk-streek) tot Sentraal- en Oos-Siberië (Jakoetië, Baikal), suid tot Kazakstan. Winters in Suid-Asië, Indië en omliggende streke. 'N Algemene broeiende migrerende spesie in die grootste deel van Europese Rusland, minder algemeen in die westelike en noordwestelike streke. Verskyn in die middelste baan in Mei in die lente, vlieg in Augustus af.
Lewensstyl... Dit woon in gebiede waar hoë grasse gekombineer word met struike en individuele bome; dit is nie net vogtige gebiede naby die waterliggame nie, maar ook die buitewyke van parke en oewer, verlate tuine en dies meer. Oor die algemeen hou dit minder verband met vleilande as ander swerwers. Kom relatief laat aan in die sentrale streke van Europese Rusland - middel Mei. Rasse in afsonderlike pare, soos in die meeste swerwers; gevalle van veelwywery word opgemerk, waarin een man met twee wyfies paar. Die nes van 'n tipiese ontwerp vir rietkruiers in die vorm van 'n digte dikwandige beker gemaak van plantmateriaal met 'n voering van fyn vesels en perdehaar hang aan vertikale stamme of takke bosse, nie hoog bo die grond in digte plantegroei nie, en vleg dit met nesmateriaal.In die koppelaar is daar gewoonlik 5-6 eiers van 'n liggroen of ligte blouerige, selde pienkerige kleur met bruin, grys of groenerige vlekke. Beide die mannetjie en die wyfie broei die koppelaar vir 13–15 dae; albei maats voer ook die kuikens. Pasgebore kuikens is, soos ander swerwers, sonder pluis.
Voedsel - hoofsaaklik mobiele insekte - versamel van plante, maak soms kort jagvlugte. Voordat die herfsmigrasie begin, kan dit klein vrugte in die dieet insluit.
Tuinsanger (Acrocephalus dumetorum)
Ander tydskrifte in hierdie vakgebied
Die wetenskaplike tydskrif is opgeneem in die Scopus-databasis.
Heg u artikel aan in die onderstaande vorm en ons stuur die kontakbesonderhede van die Acrocephalus-joernaal en alternatiewe tydskrifte wat verband hou met u navorsingsonderwerp.
Verken die dienste, kies die regte een, vul 'n aansoek in, skakel met die beste kundiges en bereik u doelwitte. U sal slaag!
ORES Science Platform is 'n toonaangewende diens wat ontwerp is om wetenskaplikes uit die GOS en Asië te ondersteun. Ons werk met wetenskaplike outeurs en streef daarna om wetenskap wêreldwyd te bevorder deur navorsers saam met internasionale kundiges te bring om die kwaliteit van hul wetenskaplike navorsing te verbeter.
Ietwat kleiner as 'n spreeu. Die stert is taamlik lank en getrap. Die bolyf is rooibruin, die onderkant is spierwit.
Bewoon bosse bosse langs bosrande, openings, riviervalleie, in tuine. Gewone, plek-plek seldsame trekvoëls. Dit hou redelik skelm in die bosse, maar vlieg dikwels na die bome van bosse of bome.Shout - 'n skerp "choke-chock" of "choke-chock-choke-chock-chock".
Die lied is hard, klankagtig, met pragtige fluitjies. Reël 'n nes op 'n bos. Koppeling van 4-6 pienkerige of gelerige eiers met bruin lyne en krulle in Junie-Julie. Dit verskil met 'n langer getrapte stert van die lyster.
Gidse-bepalers van die geografie en reisiger V.E. Flint, R.L. Boehme, Yu.V. Kostin, A.A. Kuznetsov. Voëls van die USSR. Uitgewery "Mysl" Moskou, onder redaksie van prof. G.P. Dementieva.