Gebed en liefde red buffel-slagoffer | News24
Gebed en liefde red buffel-slagoffer
Gebed, wonderwerke en liefde het André Prinsloo van Jeffreysbaai se lewe gered na hy deur ’n buffel aangeval was. Foto: MONIQUE BASSON
NADAT `n verwoede Baviaanskloof-buffel drie maande gelede sy ingewande aan flarde geskeur het en sy been op twee plekke morsaf getrap het, het mense gewonder of hy dit sou oorleef.
Gebed, wonderwerke en liefde. Dit, glo André Prinsloo van Jeffreysbaai, het hom deurgehaal.
Hy vryf oor sy gesig en rou emosie spoel vir `n sekonde oor sy gesig. “Toe ek afkyk en net bloed sien, het ek begin bid dat God my die krag sou gee om te oorleef,” sê Prinsloo. Selfs toe hy geopereer en in die beste mediese hande was, het mense – sy vrou Buelah inkluis – nog vir sy lewe gevrees.
Die buffelhoring het sy rektum deurboor en sy blaas is op twee plekke geskeur. Sy lewer en ingewande is ernstig beskadig en sy regterbeen is onder die knie gebreek.
Die aanval deur die buffel was vroegmiddag, op 13 Junie in die hartjie van die Baviaanskloof-wildernisgebied. Prinsloo onthou die dag nog soos gister. Hy en sy vriend, Barry Verwey, het op laasgenoemde se plaas gaan bosbokke jag. Prinsloo en `n helper het in een rigting geloop, terwyl Verwey en nog `n helper in die teenoorgestelde rigting beweeg het.
Prinsloo vertel hulle was skaars 120m van die bakkie, toe hy `n snorkgeluid agter hom hoor. “Toe ek omdraai, kyk ek die dier in sy oë – slegs 6m van my af en in volle spoed. Daar was niks wat ek kon doen nie – nie weghardloop of na my geweer gryp nie. Ek het my rug op hom gedraai, toe skep hy my van onder af met sy horings en gooi my die lug in. Ek het half op sy skof beland voor ek die grond getref het. Die buffel het op my getrap en my been op twee plekke gebreek.”
Hierna het die buffel die helper begin jaag, maar hy kon wegkom. “Ek het gedink die buffel gaan terugkom vir my, maar hy het nie,” sê hy.
“Ek het na my vriend op die twee-rigting radio geroep. Tydens die aanval is my geweer etlike meter ver geslinger en moes ek stadig daarheen kruip sodat ek `n skoot kon afvuur om hom te laat weet waar ek is.”
Verwey het Prinsloo se been met `n lyfband gespalt en sy hemp gebruik om die bloeding te probeer stop. Hy het hom op `n stuk seil tot by die bakkie gesleep, ingetel en die 60km- grondpad na Patensie aangedurf. Dié pad is so sleg, dat die spoed tot 20km/h beperk is. Omdat daar nie `n noodradio of selfoonsein in die kloof is nie, kon mediese hulp nie ontbied word nie. Die ambulans kon hulle eers net voor Patensie kry.
Padlangs het die grootskaalse reddingspoging bykans 10 ure geduur. Ure waartydens Prinsloo hom nie doodgebloei of weens skok beswyk het nie. Hy is by die Policlinic in Jeffreysbaai gestabiliseer, voor hy in die Greenacres Hospitaal in Port Elizabeth opgeneem is: twaalf ure na die voorval plaasgevind het.
Prinsloo was vir 14 dae in die intensiewe sorgeenheid – 8 waarvan hy niks kan onthou nie – waarna hy drie weke in die algemene saal deurgebring het.
“Ek was vir dood opgeneem,” sê Prinsloo. “Daar was geen hoop vir my nie. Was dit nie vir al die gebede en liefde van bekendes en selfs vreemdelinge nie, was ek nie vandag hier nie. Ek sal my vriend altyd dankbaar wees. Hy het my lewe gered – hy het my daar uigekry.”
Daar lê nog `n lang pad voor, maar Prinsloo herstel goed en kan reeds met die hulp van krukke rondbeweeg. “Al die eer gaan aan ons Vader wat so goed is vir my,” sê Prinsloo