Vra 'alledaagse' mense. MBI / Shutter
Beskuldigings van antisemitisme het rondgeswaai die Arbeidersparty sedert die verkiesing van Jeremy Corbyn as leier in 2015. Hy is daarvan beskuldig dat hy antisemitiese sienings het en openbare steun aan partykollegas aangebied het wat as antisemities bestempel is. Intussen het die Konserwatiewe Party beskuldigings in die gesig gestaar het van “endemiese” Islamofobie.
In die aanloop tot die algemene verkiesing van die 2019 het die belangrikste politieke partye mekaar herhaaldelik van antisemitisme en Islamofobie beskuldig. Weg van die politiek is daar wydverspreide kommer oor vooroordele wat Jode en Moslems teiken. Maar die vertellings is dikwels simplisties en sonder ondersteunende gegewens. Ons hoor baie van politici, gemeenskapsleiers en kundiges. Ons hoor baie minder van “alledaagse” mense en weet relatief min oor wat die Joodse en Moslem-lede van die publiek waarskynlik aanstootlik sal vind.
A onlangse studie, wat in Etniese en rassestudies gepubliseer is, is die eerste bekende studie om antisemitisme en Islamofobie met behulp van statistieke te vergelyk en het verskillende vlakke van sensitiwiteit teenoor antisemitisme en Islamofobie onder Britse Joodse en Moslemgemeenskappe gevind. Die studie bied 'n seldsame insig in die sensitiwiteit van 'alledaagse' mense in albei gemeenskappe.
Verklarings wat ontwerp is om antisemitiese houdings te weerspieël, is byna 1,500 Joodse mense getoon, en 1,000 Moslem-respondente het getoon dat stellings ontwerp is om Islamofobies te wees:
Daar was meer sekerheid binne die Joodse groep of die stellings antisemities was of nie. Vir elke stelling het net 1-3% van die Joodse respondente geantwoord “weet nie”. Die Moslem-groep was minder seker. Vir elke Islamofobiese verklaring wat aan die Moslem-respondente getoon is, het 15% en 22% geantwoord “weet nie”.
Joodse respondente en Moslem-respondente wat geweet het hoe om die stellings te “diagnoseer”, verskil in hul sensitiwiteit teenoor hulle. Die mees aanstootlike anti-Joodse stelling was die stelling oor die Holocaust: 96% van die Jode het dit as antisemities beskou. Tussen 82% en 94% van die Jode is ander stellings as antisemities beskou - groot absolute meerderhede. Die kleinste absolute meerderheid van die Jode, 73%, word deur die kleinste absolute meerderheid van die Israeliete as nasieagtig teenoor die Palestyne beskou. In skrille kontras, is nie een van die uitsprake oor houdings teenoor Moslems as Islamofobies gesien deur 'n meerderheid Moslem-respondente nie.
Verskille binne elke groep
Die studie het ook verskille in elke groep gevind. Joodse respondente ouer as 40 was tussen 80% en 90% meer geneig om sensitief te wees as dié tussen 18 en 39. Ouderdom was nie 'n faktor vir Moslem-respondente nie.
Opvoeding het 'n belangrike rol vir albei groepe gespeel, maar dit het gelyk of hulle sensitiwiteit in teenoorgestelde rigtings wou druk. Moslem-respondente met grade was 63% meer geneig om alle verklarings aanstootlik te vind. Hulle was 70% meer geneig om sensitief te wees oor Moslems wat nie Westerse waardes deel nie. In teenstelling daarmee was die Joodse respondente met grade 35% minder waarskynlik as diegene sonder om sensitief te wees vir die skakeling van Israeli's en Nazi's. Joodse respondente in die onderwys was 66% minder waarskynlik as die wat in diens is sensitief vir al die verklarings. Hulle was 56% minder geneig om sensitief te wees vir die koppeling van Israeli's en Nazi's.
Die geboorte in die Verenigde Koninkryk het 'n verskil gemaak vir beide Joodse en Moslemgroepe. Joodse respondente wat in die Verenigde Koninkryk gebore is, was 40% minder geneig om sensitief te wees vir die skakeling van Israeli's en Nazi's as dié wat in die res van Europa gebore is. In teenstelling daarmee was die Moslem-respondente in die Verenigde Koninkryk ongeveer twee keer so waarskynlik as diegene wat in Asië gebore is, sensitief vir al die stellings
Verduidelik die bevindings
Wat beteken dit alles? Hoe moet ons die bevindings verduidelik? Die rol van ouderdom in die vorming van sensitiwiteit onder die Joodse respondente kan die rol van geheue rondom die Holocaust en gebeure soos die 1948 Arabies-Israeliese oorlog en die 1967 Sesdaagse Oorlog. Belangrike gebeure wat Islamofobie vorm - die Joego-Slawiese oorloë van die 1990's, 9 / 11 en 7 / 7 - is meer onlangs. Wat Britse Moslems en Islamofobie betref, is die hede miskien meer belangrik as die verlede.
Die geboorte in die Verenigde Koninkryk het die sensitiwiteit van Moslem-respondente verhoog, maar nie vir die Joodse respondente nie. Miskien is die huidige omstandighede in die Verenigde Koninkryk meer geneig om sensitiwiteit vir Islamofobie te vorm as antisemitisme (alhoewel die voortsetting van die Arbeidersparty sulke verskille moontlik sal uitdruk).
Die rol van onderwys dui daarop dat die begrip van Islamofobie nie eweredig onder Britse Moslems versprei word nie. Dit staan ​​in kontras met antisemitisme, met sy langer geskiedenis as konsep en aantoonbaar wyer bereik. Islamofobie word gereeld op elite-vlak gedebatteer op maniere wat nie altyd aan 'n groter gehoor oordra kan word nie. Die parlementêre groep van alle partye oor Britse Moslems se gebruik van “uitdrukkings van Moslemheid of waargenome Moslemheid” word byvoorbeeld geteiken in die definisie van Islamofobie lyk baie waarskynlik om alledaagse begrip te ontduik.
Ongeag die ware uiteensetting, vereenvoudigde beskrywings van die gevolge van antisemitisme en Islamofobie op Joodse of Moslemgemeenskappe sal dit ook nie doen nie. Die studie toon dat die aanname dat alle Jode en alle Moslems op dieselfde manier op antisemitisme en Islamofobie reageer, onakkuraat sou wees.
Julian Hargreaves, senior navorsingsgenoot van die Woolf Institute, besoekende genoot by die Centre for Islamic Studies, Universiteit van Cambridge
Jy is hier: Tuis > Persoonlike > Spirituality & Mindfulness > Godsdienste & Oortuigings > Navorsers het 2,500 Joodse en Moslem mense gevra wat hulle aanstootlik vind