Radishchev A.N. - Inligting - 2022
Alexander Nikolaevich Radishchev (20 Augustus (31), 1749, Moskou - 12 September (24), 1802, St. Petersburg) - Russiese skrywer, filosoof, digter, direkteur van die gebruike in St. Petersburg en 'n lid van die Kommissie vir die opstel van wette.
Alexander Nikolaevich Radishchev is op 20 Augustus 1749 in 'n familie van edele wortels gebore. Radishchev se oupa was ordelik vir Peter I, en dien toe in die troepe. Radishchev se pa, wat 'n baie opgeleide persoon was, het die militêre diens verkies bo huishouding. Alexander was self die eerste kind in die gesin.
Radishchev is opgelei volgens die gimnasiumprogram, en is daarna na Leipzig gestuur om voort te gaan met sy opleiding. Nadat hy na St. Petersburg teruggekeer het, is Radishchev as protokolbeampte in die senaat aangestel.
Alexander Nikolaevich het sy hele lewe aan literêre werk gewy. Baie werke oor historiese, politieke en filosofiese temas behoort aan hom. Die bekendste werk - 'Reis van St. Petersburg na Moskou' - is in 1790 voltooi. In dieselfde jaar, omdat hy hierdie boek versprei het, is Radishchev gearresteer en na die ballingskap van Siberië gestuur, waar hy vyf jaar deurgebring het. Tot 1801 het Alexander Nikolaevich onder konstante toesig van die polisie gewoon.
Toe, op versoek van AR Vorontsov, word Radishchev lid van die Kommissie vir die Opstel van Wette, waar hy die res van sy lewe gewerk het. Radishchev is op 12 September 1802 oorlede.
Serwe was die tutors van Alexander Radishchev. In die vroeë jare van Nikolai se lewe het hulle hom geleer skryf en lees. Dit is toe dat die kind die swaarkry in die lewe van die kleinboere ontdek - van die slawe wat hy geleer het oor die wreedheid van die naburige grondeienaars. Die verhale van hul mishandeling van die slawe het 'n diep indruk op die siel van die seun gelaat, wat later in haat teen die verdrukkers verander het. Toe hy ses jaar oud was, is 'n Fransman in die huis genooi wat later 'n vlugteling soldaat was. En hy het prakties nie Frans geken nie. Ek moes met hom skei. In 1756 neem die vader sy seun na Moskou - na die huis van 'n familielid van sy moeder. Laasgenoemde was die neef van die direkteur van die Universiteit van Moskou. Alexander Radishchev het sy studies aan die gimnasiumprogram van die universiteit begin. Weliswaar het hy tuis kennis ontvang, maar net soos hoërskoolleerlinge het hy eksamens bygewoon, aan geskille deelgeneem en toegang tot 'n boekwinkel aan die universiteit gehad. Alexander het baie gelees.
In 1762 word Alexander Radishchev 'n bladsy. Teen hierdie tyd was hy 'n jong man wat 'n uitstekende opleiding ontvang het. Gevolglik is hy by die hofdiens ingeskryf. Hy het 'n bladsy geword. In 1764 het Alexander sy eerste reis onderneem. As deel van die Corps of Pages vergesel hy die keiserin van Moskou na St. Petersburg. By sy aankoms in Petersburg bevind hy hom heeltemal alleen in 'n onbekende stad; hier was hy meer as twee jaar - van 1764 tot 1766.
Radishchev is gestuur om in Duitsland te studeer. In 1766 stuur die keiserin twaalf jong edeles na die Universiteit van Leipzig. Alexander Radishchev het ook beoog om die regswetenskappe te begryp. Onder die jongmense was Fyodor Vasilyevich Ushakov opvallend verskillend - omdat hy die oudste was (op daardie tydstip 19 jaar oud), het hy 'n akute dors na kennis (hiervoor het hy selfs 'n voordelige pos as amptenaar laat vaar), waardeur hy gou die hoof van die groep geword het. Hy het in Leipzig vyf jaar geduur. ... Benewens die bestudering van die vakke wat deur die program aangebied is, was Alexander Radishchev geïnteresseerd in letterkunde, vreemde tale, medisyne. Studente het in 1771 na Rusland begin kom.
Die literêre aktiwiteit van Alexander Nikolaevich het begin terwyl hy in Leipzig gestudeer het. Hier begin hy 'n brosjure te vertaal deur die politikus Geek, wat 'n politieke tema gehad het. Die keuse van hierdie spesifieke onderwerp vir vertaling spreek van die ooreenstemmende stokperdjies van Radishchev.
In 1771 word Radishchev bevorder tot die pos van 'n blokfluit. Nadat hy na sy vaderland teruggekeer het, word Alexander Nikolaevich 'n protokolbeampte in die Senaat. Hy het die rang van titulêre raadslid ontvang.
Radishchev het hom nie beperk tot die werk in die Senaat nie. In sy vrye tyd was hy besig met die vertaling van die werk van G.B. de Mable, 'n beroemde Franse denker. In die somer van 1773 het Alexander Nikolaevich 'n outobiografiese roman geskryf. Dit is die dagboek van 'n week genoem. Werk in so 'n instelling as in die Senaat het die jong skrywer 'n groot hoeveelheid materiaal gegee om na te dink oor die lot van die land, die gevestigde staatstelsel, ens. Radishchev het enkele besonderhede oor sy diens in sy werk beskryf. Dit is waar dat hierdie werk na baie jare die lig gesien het - die verhaal is eers in 1811 (na die dood van die skrywer) gepubliseer.
Alexander Nikolayevich het verneem van die begin van die opstand onder leiding van Pugachev in die Finse afdeling. Hier het hy die pos van 'n regimentele regter ontvang. Dit is waarskynlik dat Radishchev persoonlik die uitvoering van Pugachev op 10 Januarie 1775 gesien het. Hierdie opstand het Alexander Nikolaevich tot die idee gelei van hoeveel outokrasie die ontwikkeling van die land benadeel, asook dat die ontslae van onderdrukkende erns slegs moontlik is met behulp van 'n gewapende stryd.
In Maart 1775 dring Alexander Nikolaevich aan op bedanking. Radishchev is egter na 'n ruk aanvaar as regskonsul. Graaf Vorontsov, wat 'n prominente plek beklee onder die hoogwaardigheidsbekleërs van die staat, waardeer die vaardighede van Alexander Nikolaevich en het bygedra tot die aanstelling van Radishchev tot 'n hoër pos. In 1780 word hy assistentbestuurder van die gebruike in Petersburg, waar hy tot 1790 gedien het. Daarna is hy aangestel as bestuurder van die St. Petersburg-doeane.
Die beste kunswerke van Alexander Nikolaevich Radishchev dateer uit die tagtigerjare van die 18de eeu. In hierdie jare is uitstekende historiese, artistieke en joernalistieke werke geskep. In 1780 het Radishchev The Lay of Lomonosov geskryf. Alexander Nikolaevich se ode "Liberty", geskryf in die periode van 1781 tot 1783, het die Russiese rewolusionêre rigting in die letterkunde geopen. In 1788 is Radishchev klaar met sy tweede outobiografiese verhaal. Die inhoud daarvan bevat 'n beskrywing van Radishchev se studies in Leipzig. Hy het gepraat oor sy kamerade, met wie hy sy universiteitsjare weggeslinger het, asook die belangrike rol van onderwys en opvoeding. In dieselfde jare het Alexander Nikolaevich verskillende verhandelinge oor die geskiedenis van die Vaderland en die staat van gebruike in die Russiese Ryk geskryf.
Radishchev is lid van die Vereniging van Verbale Wetenskappe. Hy het dit in die tweede helfte van die tagtigerjare betree. Op die vergaderings van die vereniging het Radishchev sy artikels gelees waarin hy adel, deernis, goeie maniere en ander deugde bespreek het.
Radishchev is die skrywer van Travel from St. Petersburg to Moscow. Die hoofboek in die lewe van Radishchev is in 1790 voltooi. Hierdie werk verewig die naam van Alexander Nikolaevich ter nagedagtenis van sy nageslag. Slegs die keiserin het sy pogings glad nie waardeer nie, sy noem hom 'n 'rebel', en nog erger as Pugatsjov - sulke akute probleme word in hierdie boek behandel. Niemand het dit durf waag om hierdie werk van Radishchev te publiseer nie, dus neem Alexander Nikolaevich hierdie besigheid persoonlik op - hy het 'n drukkery op die tweede verdieping van sy huis in St. Petersburg georganiseer. Radishchev kon ongeveer 650 eksemplare van die boek publiseer, waarvan sommige reeds in Mei 1790 te koop was. Radishchev het verskeie kopieë aan sy vriende voorgelê. Waarvan het Catherine de Grote nie gehou nie toe sy hierdie boek eintlik gelees het? Die hooftema was die onmenslike verhouding van grondeienaars met hul slawe. Maar meer as dit het hy dit gewaag om die gewapende opstand van die kleinboere teen die wrede meesters te regverdig - om die staatstelsel na sy mening te verander, sou slegs 'n opstand kon wees.
Om sy oortuiging is Radishchev gearresteer. Dit het op 30 Junie 1790 gebeur. Kolonel Goremykin het by sy huis opgedaag en 'n arrestasiebevel voorgelê. Radishchev is in die Peter en Paul-vesting in die tronk gesit, en die ondersoek na sy saak het twee weke geduur. Die uitspraak wat deur die Kamer van Strafhof in Petersburg geneem is, het 'n dreigement geklink - Alexander Nikolaevich Radishchev is ter dood veroordeel. Die keiserin het dit egter nie goedgekeur nie, die waarskynlikheid van openbare ontevredenheid was te groot. A. N. Radishchev is vir tien jaar in ballingskap gestuur. Die plek van ballingskap was Siberië - Ilimsky gevangenis.
'N Interessante feit is dat, nadat Alexander Nikolaevich, sommige van sy kleinboere, of liewer, van die voormalige kleinboere, na die ballingskap getrek het - voor sy inhegtenisneming het hy hulle die vryheid gegee.
Radishchev is in 'n ligte rok na Siberië. Teen 8 September 1790 kon hy skaars op sy voete bly - uitputting en geweldige senuweespanning het geraak. Boonop vertrek hy in 'n ligte rok. Waarskynlik, dink Catherine aan die dood van Radishchev op die pad, sou die publiek nie so bang wees as in die geval van 'n moontlike teregstelling nie. Toe hy verneem dat Alexander Nikolaevich na die gevangenis geneem word, het graaf A. Vorontsov egter die Tver-goewerneur beveel om Radishchev alles te koop wat hy nodig het - Vorontsov het hom die geld persoonlik gestuur.
'Reis van St. Petersburg na Moskou.' was verbode. Radishchev het 'n beduidende deel van die gepubliseerde boeke met sy eie hand verbrand selfs voor sy inhegtenisneming. 6 afskrifte is deur die betrokke owerhede gevind en vernietig. Minder as vyftien eksemplare van "Travel from St. Petersburg to Moscow" gepubliseer deur Radishchev het tot vandag toe oorleef.
Die probleme wat Alexander Nikolaevich Radishchev in sy werk uitgelig het, het die Russiese volk nog 'n eeu ontstel. En hoeveel het die boek vervolging verduur! Selfs in 1905 word alle pogings om die boek volledig te publiseer, deur die owerhede in die wiele gery, wat daarin gesien het dat die monargiese grondslae en rewolusie-aantekeninge in die skrywer se bui ondermyn is. Radishchev is daarvan beskuldig dat hy die goeie naam van belangrike edeles, veral regeringsamptenare, oortree het, en dat die kleinboere die behoefte aan gewelddadige optrede teen die verhuurders oortuig het.
Alexander Nikolaevich Radishchev was vyf jaar in ballingskap in Siberië. In die Ilimsk-gevangenis was hy besig met maatskaplike aktiwiteite en huishoudelike werk: hy het genees, persoonlik ingeënt teen pokke (kennis van medisyne hier was nuttig vir hom), het verskeie eksperimente op smelt erts gedoen, 'n smeltoond in sy huis gebou, wat hy voorheen gebrand het. Die belangrikste beroep vir Radishchev en in Siberië was egter letterkunde - onder sy werke en filosofiese verhandelings, die verhaal van Ermak, sowel as historiese ondersoek.
'N Nuwe tsaar, Paul I, bevry Alexander Nikolaevich uit ballingskap, en hy beveel hom om in sy dorp te gaan woon. Maar Radishchev het nooit 'n vry man geword nie - hy het voortdurend onder polisiebewaking gewoon. Polisieverteenwoordigers kon op enige tydstip op die landgoed van Alexander Nikolaevich opdaag. Hulle het die reg gehad om al die briewe van Radishchev te lees, die inhoud daarvan gekopieër en aan Pavel I. afskrifte verskaf. So 'n lewe was baie moeilik, net die redding van Radishchev.
Na die einde van die ballingstydperk het Radishchev nie vry geword nie. In 1800, toe die ballingstydperk van tien jaar, wat deur keiserin Catherine die Grote aan Radishchev toegeken is, eindig, het Paul I nie opgehou om toesig te hou oor Alexander Nikolaevich nie.
Alexander I het Radishchev bevry. Die amnestie-besluit is op 31 Mei 1801 deur die nuwe keiser uitgereik. Graaf A. Vorontsov het gehelp om die titel van adel aan Alexander Radishchev terug te gee. Hy kon weer in St. Petersburg woon en is selfs opgeneem in die Kommissie vir die Opstel van Wette, waarin hy gewerk het tot die laaste dae van sy lewe. Op 53-jarige ouderdom - in 1802 - is hy oorlede, word die omstandighede van sy dood nie ten volle begryp nie, want sy laaste woorde was: "Die nageslag sal my wreek." In hulle het hy waarskynlik sy medelye met die slawe uitgespreek, hoop op die gees van die outokrate en berusting vir die staatsrede van Rusland.