Met die eerste oogopslag het ek egter besef dat hierdie Tata Bolt nie sommer jou gewone Indica met ‘n paar kosmetiese veranderinge is nie. Die motor se wigvormige bakwerk lyk vir ons Westerse oë so bietjie buite verhouding, maar loop ‘n bietjie om die motor en bekyk die motor in sy geheel dan kom jy agter: maar die vreemdheid van die bakvorm het wel ‘n ietsie bekends aan hom. Die Indiërs is geneig om hoë, smal motors te bou net soos die Japannese geneig is om lae, breë motors te bou. Die Bolt staan ook redelik hoog op sy bande, maar niks lyk buite verhouding nie. Jy kom ook vinnig agter hoekom die motor effens vreemd vertoon wanneer jy die deure oopmaak en die ruimte binne beskou. Ek was regtig verbaas met, nie net die hoeveelheid ruimte nie, maar die bougehalte en selfs of sal ek sê, verál die geluid wat die deure maak wanneer hulle toegeklap word. Dit klink solied en meer soos ‘n Europese motor as selfs ‘n Japannese ryding. Stilering is ook nie so flambojant soos die Japannese rygoed nie, maar eerder funksioneel en trek baie meer op Europese motortjies. Die bakpanele pas volmaak en die binneruim se nate en paneelgroewe is gelyk en lyk glad nie asof dit in die derde wêreld vir ‘n stokperdjie aanmekaargesit is nie.
Wanneer jy die J2 se deure oopmaak, tref die reuk van plastiek jou… Nou ek weet nie of dit die viniel is waarvan die sitplekke gemaak is of die gom waarmee die deure aanmekaargehou word nie, maar dit is ‘n vreemde reuk wat my sterk aan die China Mall in Johannesburg se materiaalwinkels herinner.