Ek was daar toe Hy aan die Kruis gehang het en ander verhale by Arnold Lacock - Book - Read Online
Publisher: Arnold LacockReleased: Jan 28, 2017ISBN: 9781370647132Format: book
Read More From Arnold Lacock
Author Arnold Lacock
Ek was daar toe Hy aan die Kruis gehang het en ander verhale - Arnold Lacock
Die Sesde dag
DONKERTE. Stilte. Newels. Drome. Pyn. Herinneringe.
‘n Fladdering. Van wat? Vlerke? ‘n Gil. Is dit ek wat skree? Dis so koud. So koud en bitter. En die stank. Die pyn. Maar waar is ek? Asseblief sê my waar! En wat is ek? Sê tog vir my wat ek is!!
Die lig! O hierdie verskriklike wit lig. Dis so skerp! Ek kan niks sien nie. Help my! Ek moet op. Ek moet regop. Ek moet regop staan. Weg van die pyn kom! Weg van die lig! Ek moet uitvind wat ek is.
Ek kyk en kyk. Is dit ek hierdie? Is hierdie hande? Is dit my hande? En my vingers? Myne wat so vat en voel? Wat graaf in die geel sagte vrug. Wat sag vryf aan die groen klein blare? En daar...is dit my voete? Daar op die ruwe grond. My voete, my tone? Wat grawe in die ruheid van die fyn klip.
Ek voel ‘n mond. ‘n Mond met lippe wat proe. Maar dis so bitter. Nat en bitter. Waarom is dit so bitter! So bitter alleen. Is ek dan alleen? Nee! Asseblief nie alleen nie! Nee!
Die lig het nou verdwyn. Dis skielik net weg. My hande hang ook slap. Wat gebeur nou? My vingers wil nie vat nie. My voete voel lam. My ooglede is swaar om oop te hou. Waarom is ek dan so alleen? Waarom die donkerte? Net nie weer die pyn nie! Die verskriklike pyn! Nee!
Waar is ek nou? Weer die newels. Die grys lig. Nee nie weer die wit lig nie. Asseblief nie!
Wie was dit? Meester? U is nou hier. Was dit u wat my geroep het? Asseblief moenie dat ‘n engel my kom haal nie. Ek is so bang en koud. Wie was dit dan Meester? Ek hoor nie ‘n fladdering van vlerke nie!
Daar is dit weer Meester! Is dit ‘n engel se stem? Kom haal sy my? Is dit dan ‘n sy? Asseblief sê vir my! Is dit ‘n sy!! Waar is sy? Waar?
Ja daar. Nou sien ek haar met my oë. Sy is een soos ek Meester. Sy is geen engel nie! Ek sien sy het ook hande. Arms met hande en vingers. Sy kan ook haar vingers uitsteek om in die sagte vrug te druk. En sy kan aan my raak! Sy het ook voete – voete wat in die ruheid van die grond graaf!
Nou is ek nie meer alleen nie Meester! En daarom sal ek haar noem. Ek sal op my voete hardloop en op en af spring en dans en haar noem. Mannin sal ek haar noem, want sy is deel van my.
En wanneer ek moeg is Meester, sal ek gaan sit en na haar kyk. Na haar mooi nuwe liggaam. Sag soos die nat groen tussen die bome. Skoon soos die lug waar u bly. En sy is so soet. My mond proe nog die soet aan haar! En haar hare! O meester haar hare. Lank en donker. As ek my vingers uitsteek, kan ek haar aanraak. En ek voel die sagtheid van haar lyf. Ek laat loop my vingers oor haar. Oor haar oë, haar neus, haar nek, haar hals. Sy is so mooi. Haar borste soos ryp vrugte. My vingers bewe as hul oor haar borste kruip. En dan buig ek oor haar Meester en my lippe streel haar buik. Haar smaak is wondersoet! Dankie Meester. Dankie. Ek is nie meer alleen nie. Dankie!
En dit was die sesde dag.
Met Liefde aan jou Naaste
(Die Barmhartige Samaritaan)
DIE Saterdagnag is warm en windstil. Die maan hang 'n helder oog. Hy trek sy baadjie uit en stap met haastige tree tot in die systraat. Eintlik is hy jammer hy is so laat weg van sy vriende. Skuins