Appelkose is een van die algemeenste vrugtebome wat op die grondgebied van persoonlike erwe en boorde voorkom. En dit is te verstane: 'n soet, sappige en geurige vrug sal niemand onverskillig laat nie. Daarbenewens het hy 'n hele kompleks met noodsaaklike vitamiene en voedingstowwe wat die liggaam so nodig het by volwassenes en kinders. 'N Groot verskeidenheid variëteite kan egter verwarrend wees: watter appelkose kan 'n oorvloedige oes behaag sonder om baie moeite te doen. Tsunami-verskeidenheid het verskillende voordele wat dit van baie ander onderskei. U leer hieroor uit hierdie artikel.
Die geskiedenis van die oorsprong van die appelkoos Tsunami
Tsoenami-appelkose - die vrug van die pogings van die Franse telers van die kwekery Benoit Escande-appelkoos en behoort tot die industriële variëteite van die nuwe generasie van die Escande-reeks. Ondanks die feit dat die verskeidenheid nuut is, het dit reeds 'n wye populariteit verwerf, nie net in die suide van Europa (Spanje, Italië, Frankryk) nie, maar ook oor die hele wêreld.
Het jy geweet? Uit die oogpunt van plantkunde is die naaste familielede van appelkose pruime.
Tsunami-appelkose behoort tot mediumgrootte variëteite, waarvan die hoogte van bome tot 4 m kan bereik. Die dik en verspreide kroon het 'n afgeronde vorm en hangende takke. Ovaalvormige vrugte het 'n indrukwekkende gewig van 70–90 g. Die velkleur is helderoranje, met 'n rooikarmin-kleur van ryp kante. Die pulp is oranje van kleur, dig en sappig, ietwat veselagtig, met 'n uitgesproke aroma. Die smaak is soet en suur. Die vrugtebene is medium en is goed van die pulp geskei.
tsunami - die variëteit is vroeg ryp, sy vrugte ryp teen middel Junie en vroeg ryp - die eerste oes, onderworpe aan agronomiese maatreëls, kan reeds in die tweede of derde jaar van groei geoes word.
Die Tsunami-appelkoosvariëteit is onpretensieus in die sorg en verdra dus die afwesigheid van natmaak (die uitsondering is die periode van vrugvorming). Hierdie variëteit vergelyk ook goed met die hoë winterhardheid, en in streke met 'n gematigde klimaat verdra dit maklik koue en het geen spesiale skuiling nodig nie.
Tsunami is nie 'n selfvrugbare variëteit nie en benodig daarom 'n buurt met bestuiwende bomeen. Die beste variëteite vir bestuiwing is Goldrich, Tom Cat, Soledane, Pinkot, Silred, Big Red, Spring Blush, aangesien dit die produktiwiteit kan verhoog, maar dit sal nie 'n beslissende effek hê op die bestuiwing van die variëteit as geheel nie.
Tsunami-appelkose staan ​​uit vir hul hoë opbrengs, sowel as die draagbaarheid en aanbieding van die vrugte. As 'n vroeë rypwordende variëteit, begin die tegniese volwassenheid van die Tsunami-vrugte in die klimaatstoestande van die middelste band middel Junie - 10-25.
Appelkoosweerstand teen siektes en plae
Volgens die kenmerk het appelkose van hierdie variëteit 'n hoë immuniteit vir swamsiektes wat gereeld op vrugtebome voorkom.
goeie vervoerbaarheid en aanbieding;
weerstand teen verskillende swamsiektes;
weerstand teen koue en 'n gebrek aan water.
Ondanks soveel voordele hou die Tsunami-verskeidenheid feitlik geen nadele in nie. Die enigste ding wat opgemerk kan word, is die behoefte om bestuiwende bome in die omgewing te plant.
Kenmerke van tuislanding
Ervare tuiniers let daarop dat die regte keuse van saaiboerdery en plantplasing, sowel as die aanplantingstegnologie, vir baie jare 'n stabiele en ryk oes sal waarborg.
Die beste tyd om appelkose te plant, is vroeg in die lente. - die periode toe die knoppe nog nie op die saailinge blom nie. Meer noukeurige datums kan bepaal word met inagneming van die klimaat en weerstoestande van die streek - landing in die tweede helfte van Maart is toelaatbaar in die suide, terwyl dit in die middelste baan is - nie vroeër as middel April nie. Die belangrikste faktor in die keuse van tyd is die lugtemperatuur, wat nie net bedags, maar ook snags bo 0 ° C moet wees.
As u 'n saailing vinnig plant, kan dit die plant nadelig beïnvloed in die geval van ryp. Uitgestelde sperdatums is ook nie 'n opsie nie - 'n jong boom sal lank en moeilik wees om wortel te skiet weens die aktiewe invloed van sonlig.
Wanneer tuiniers in die lente plant, kry die volgende voordele:
Voor die aanvang van die herfsfrost, slaag die plant daarin om 'n sterk wortelstelsel te ontwikkel, wat dit maklik maak om koue te verdra;
dit is moontlik om negatiewe impakfaktore (siektes, plae) betyds uit te skakel;
tydreserwe vir die voorbereiding van die landingskuil en die insakking van die grond.
Van die tekortkominge van hierdie periode is daar slegs 'n klein periode wat na ryp loop en voordat knoppe oopgaan - dit is moeilik om dit in te haal.
Daar is ook die moontlikheid om appelkose in die herfs te plant. Hierdie metode word in die suidelike streke gebruik, maar dit is ook aanvaarbaar vir variëteite met 'n hoë winterhardheid.
Die voordele van die herfsaanplanting is:
'n wye verskeidenheid plantmateriaal teen bekostigbare pryse;
die natuurlike vog van die grond na plant, wat die saailinge benodig.
Onder die tekortkominge word die moontlikheid van skade aan onstabiele jong bome deur natuurlike faktore opgemerk:
aanval van knaagdiere.
Het jy geweet? Appelkoos is deur Alexander die Grote in Europa gebring.
Die regte land om te kies
By die keuse van 'n landingsplek moet daarop gelet word dat die vrugteboom genoeg lig en hitte moet ontvang en ook betroubaar beskerm moet word teen wind en trek - dit is die faktore wat bydra tot die vorming van 'n groot en verspreide kroon. Die geskikste plek is 'n klein helling of heuwel, wat die noue gang van grondwater uitgesluit het. Die westelike of suidweste kant sal ook verkies word.
Die grond op die terrein moet lig, leem of sanderig wees, met neutrale suurheid, waarin chernozem en minerale in voldoende hoeveelhede moet voorkom.
In die afwesigheid van sulke grond, kan die struktuur daarvan egter verhoog word deur bemesting:
kleigrond word met turf en growwe sand gemeng (in die verhoudings van 1: 1: 1);
in sanderige grond moet die vogvlak verhoog word, en daarom word 'n klei-laag (ongeveer 20 cm) onder aan die plantkuil gelê, en 'n laag dodehout of borselhout bo-op.
As u 'n geskikte saailing begin kies, moet u eerstens let op die ouderdom daarvan - een-, tweejariges is optimaal. Kenners raai u aan om die dienste van kwekerye, wat in streke met dieselfde klimaat en weerstoestande geleë is, te gebruik; saailinge wat in die suidelike streke gekweek word, het gewoonlik 'n laer winter gehardheid.
Saailende ent - Op jong bome is daar geen dorings nie, maar daar is klein stompe (die plek waar die onderstam gekap word). Die afwesigheid van sulke eienskappe kan aandui dat u 'n saailing voor het, waarvoor daar geen variëteiteienskappe is nie.
Wortelstelsel - Dit moet dik en vertak wees sonder skade en tekens van verrotting. Die plek van die sny op die hennep van die saailing moet uitgerek word, aangesien 'n oop wond 'n kwesbare plek vir siektes is.
Verhoogde deel van die saailing - enige hoogte word toegelaat; die belangrikste ding is dat daar op die onderste deel van die stam (0,5 m) vanaf die wortel geen sigbare skade, gebreke, krake is nie. 'N Goeie aanduiding is ook die teenwoordigheid van 'n groot aantal lewende niere.
Na die verkryging van saailinge, moet hulle beskerm word teen beserings tydens vervoer. Jong plante reageer negatief op veranderinge in temperatuur en humiditeit, en wikkel die wortelstelsel daarom tydens vervoer met klam gaas of 'n katoenen lap, bedek dit met 'n plastiekomslag en maak dit goed vas. Na aflewering moet saailinge nie onmiddellik ontplooi word nie - dit is beter om dit vir 'n paar dae in hierdie posisie te laat. 2-3 dae voor plant word die saailinge uitgepak en vir 'n dag in 'n houer met water by kamertemperatuur (verkieslik reën) geplaas. Volgens die instruksies word ook aanbeveel om groeistimulante by die water te voeg.
Belangrik! Ervare tuiniers raai parafien aan om die oppervlak van die stam te plant voordat hulle geplant word — dit beskerm die stam teen plae, knaagdiere en sonlig.
As die saailing in die herfs aangekoop word, en die plant self vir die lente geskeduleer is, moet die jong boom beskerm word teen die koue en die indringing van knaagdiere. Om dit te kan doen, kan u een van die metodes gebruik:
Afhangend van die aantal saailinge en die grootte van hul risome, kies hulle 'n houer wat gevul is met nat sand - bome word in so 'n houer geplant (plantdiepte - ongeveer 50 cm). Vervolgens word die houer in 'n koel kamer (kelder) met 'n temperatuur van 0 ...– 5 ° C geplaas.
As daar geen kelder is nie, kan u die saailinge grawe. Om dit te doen, grawe 'n vlak sloot van 40-50 cm diep, waarvan die suidekant 'n hellingshoek van 50 ° het. Saailinge word op so 'n manier gelê dat hul kroon na die suide gerig is, die wortelstokke bedek is met klam grond, goed gekompakteer en weer van bo af natgemaak word. Bo-op die spar takke, wat sal dien as beskerming teen knaagdiere en ryp in die winter. Nadat sneeu geval het, moet dit opgetel word vir grawe, vir ekstra opwarming.
In die herfs word 'n landingstuig vir 'n boom voorberei - hierdie benadering kan die aarde laat sak en eweredig klam. Die afmetings daarvan is 80 × 80 × 80 cm. Op die stadium van voorbereiding word die grond uit die kuil gemeng met humus (30-40 kg), eenvoudige superfosfaat (ongeveer 600 g), kaliumsulfaat (200–300 g), en ook as (2 kg) .
Verder bestaan ​​die proses uit verskillende fases:
Die bodem van die kuil is met gebreekte baksteen, gruis of klippies uitgelê, wat as dreinering sal dien.
Aan die onderkant van die landingskuil word 'n pen gehamer, wat die saailing sal ondersteun, en die voorbereide mengsel word uit die grond en kunsmis gegiet totdat 'n klein heuwel gevorm is.
Die saailing word noukeurig ondersoek vir skade wat verwyder moet word. As die wortel 'n bietjie uitdroog, word dit 'n paar uur lank gedompel in kamertemperatuur voordat dit geplant word.
Onderdompeling van die wortelkraag in die grond word as onaanvaarbaar beskou - die afstand van die aardoppervlak moet minstens 5-6 cm wees.
Die saailing word saggies geskud, wat dit moontlik maak om die wortels te versprei, en dan op die voorbereide heuwel te sit. Terwyl u die saailing hou, moet u die wortels 'n bietjie met die aarde besprinkel en die plant met 1 emmer water besproei, dan sal die risoom heeltemal bedek wees.
Die jong boom is stewig aan die pens vasgemaak, en vorm rondom die stamring.
Die saailinge word weereens met 10 liter water natgemaak, en na die volledige opname word die grond van die stamkring met saagsels bedekt.
Belangrik! Dit word aanbeveel dat die saaierwortel voor plant geplant word in die oplossing van mis, wat aanvullende voeding sal bied.
Soos met plantreëls, is 'n duidelike nakoming van landboupraktyke belangrik vir die groei en gesonde ontwikkeling van die boom. Deur eenvoudige prosedures uit te voer, kan u 'n vinnige en ryk oes behaal.
In die verskillende groeistadiums en ontwikkeling kan die giet van die boom ietwat verskil:
Dit word aanbeveel dat jong saailinge waar die grond nie heeltemal saamgepers is nie, met klein porsies water natgemaak word.: eers die eerste porsie, daarna die volgende - ensovoorts totdat die grond versadig is met vog tot in die diepte van die wortels (gewoonlik is 20 tot 20 L water nodig). Die frekwensie van natmaak hang af van die weersomstandighede. In warm weer word daar weekliks natgemaak tydens die hitte - meer gereeld. Daar moet in gedagte gehou word dat dit beter is om water in die eerste jaar van die plant se lewe met 'n gieter of 'n sprinkelaar in te voer.
In die tweede groeijaar word appelkose minder gereeld natgemaak. Die eerste keer - dan gedurende die blomperiode - dan as die grond droog word. Maar gereelde natmaak beïnvloed die gesondheid van die plant negatief en kan lei tot verval van die wortels. In hierdie geval word die grond van die amper-stam sirkel netjies losgemaak (die diepte moet nie 10 cm oorskry nie) - dit verhoog die lugtoegang en bevorder droogte.
Verder word volwasse bome verskeie kere per jaar natgemaak.: die eerste keer tydens die aktiewe groei van lote (in April), die tweede keer - tydens of na blom, die derde - tydens die vorming van vrugte. Herfswater word ook uitgevoer, wat die bevriesing van die grond sal verminder en die winterhardheid van die plant sal verhoog. Die hoeveelheid vog word baie meer gebruik - ongeveer 60 liter per 1 m².
Gieter kan op verskillende maniere gedoen word:
geplooide - langs die rye bome vorm diep slote waar water uit 'n tuinslang of emmer gestort word;
gat - rondom elke stam vorm hulle hul eie gat, waarvan die diepte afhang van die ouderdom van die boom (die ouer, dieper), waar water tydens besproeiing gestort word;
drip - gebruik vir hierdie metode plastiek- of metaalpype met gate wat gemaak is waar water binnedring (deur swaartekrag of onder druk);
inlaat - oorstroom die hele tuinarea.
Belangrik! As u gate vorm, losmaak of grawe, moet daar in ag geneem word dat die wortelstelsel van appelkose naby die oppervlak van die aarde lê, en dit kan maklik beskadig word.
Voeding is een van die belangrikste versorgingsprosedures - sulke gebeure gee die boom die geleentheid om intensief te groei en in oorvloed vrugte te dra.
Appelkose benodig drie top-verbande dwarsdeur die jaar:
In die lente - die grond word verskeie kere (tydens en na blom) bemes met stikstofbevattende kunsmisstowwe (150-200 g ureum, 300-400 g superfosfaat, 100-120 g kaliumsulfaat), asook organiese materiaal (hoendervlokkies of mis).
In die somer - Aan die begin van die somer word die blaaroppervlakte met stikstofbevattende kunsmis uitgevoer, in die middel van die somer - met ingewikkelde en aan die einde - met organiese.
Val - tydens die voorbereiding van die boom vir die winter word minerale kunsmisstowwe (kalium, fosfor en kalsium) in die grond ingebring.
Die prosedure vir die snoei van vrugtebome word drie keer per jaar uitgevoer en het die volgende doelstellings:
In die lente - snoei word uitgevoer voor die swelling van die niere en die begin van die sapvloei. Die hoofdoel is die vorming van die kroon.
In die somer - uitgevoer tussen die einde van die blom en die begin van die vrug. Die doel is die verwydering van jong lote wat die kroon verdik, asook alle siek, beskadigde en gebreekte takke.
Val - uitgevoer nadat die blare val. Om droë, bedorwe en verswakte takke te oorwinter, word die winter verwyder.
Daar is ook snoei in die winter, maar die meeste vrugtebome reageer negatief op enige ingryping in die kroon gedurende die koue seisoen. 'N Uitsondering kan slegs die verjonging wees, wat nodig is vir volwasse plante met lae opbrengste en gekapte vrugte.
Belangrik! Snyplekke word die beste met tuinvariëteite behandel, wat bydra tot die vroeë oorbeweiding.
Daar is 'n groot aantal snoeimetodes, maar vir die appelkoos is die aanvaarbaarste:
Kroonvorming- waarin hulle die lengte van die boom verkort en 'n kroon in die vorm van 'n struik vorm.Op die plant word 3-4 hoofvertakkings gevorm sonder 'n sentrale geleier. Jaarlikse saailinge word met 3-4 knoppe verkort, en kies dan elke jaar 3-4 hooflote wat eweredig om die stam geleë is - hulle laat 7-8 takke uit (aan die rand van die kroon). Met hierdie metode kan die hele boom 'n volledige en eenvormige beligting verkry, wat die kwaliteit van die gewas gunstig beïnvloed.
Dwerge-vormige vorming - Kies op 'n boom 5–6 hoofvertakkings op 'n afstand van 30-40 cm van mekaar. Takke wat 1 m van die grond af geleë is, word met die helfte verkort, wat 'n afstand tussen die hooftakke en die sentrale geleier van 20-25 cm laat. In die somer word alle takke wat 'n skerp hoek vorm relatief tot die stam verwyder. Die volgende jaar word die vorming van die tweede vlak volgens dieselfde beginsel uitgevoer. Met hierdie metode kan u vrugte aansienlik bespoedig en die kwaliteit daarvan verbeter.
In die herfs, na snoei, word die boom behandel met 'n 3% -oplossing Bordeaux-vloeistof as 'n voorkoming van swamsiektes. Daarbenewens word die stam teen siektes en plae beskerm, en dit word gekleur met kalk met die toevoeging van mullein.
Ondanks die hoë winterhardheid van die Tsunami-verskeidenheid, word dit aanbeveel om 'n vrugteboom te beskerm wat nie in die suidelike streke groei vir die winter nie. Om dit te kan doen, is die wortelstelsel van die plant geïsoleer - die grond van die naby-stam-sirkel is bedek met turf en humus, en die stam, saam met die wortelhals, word met verskillende lae jute toegedraai en dan goed vasgemaak.
As appelkoos groei in streke met 'n onstabiele klimaat, word die opwarming meer intensief uitgevoer. Die boom se hoogte word tot 2-2,5 m verkort, en 'n raam van draad of hout word rondom die stam geïnstalleer, of 'n stapel (4-6 stuks) word om die omtrek gedryf. Van bo tot op die grond word die plant toegedraai met enige asemhalingsmateriaal (wat gereeld agrovesel gebruik word), wat onderaan die stokke of raamwerk vasgemaak is. Vir groter stabiliteit word die bedekkingsmateriaal met aarde besprinkel.
Video: hoe om jong dereko vir die winter voor te berei
Die Tsunami-variëteit het 'n sterk immuniteit teen swamsiektes, wat egter nie 'n 100% -waarborg bied nie, daarom moet elke tuinier die tekens van moontlike siektes ken, asook metodes om dit te behandel en te voorkom:
Gom opsporing - is 'n teken van onvanpaste aanhoudingvoorwaardes. Om die tandvleis uit te skakel, word dit versigtig verwyder en die plek self skoongemaak en behandel met 'n 1% oplossing van kopersulfaat.
Bakteriële nekrose - Dit beïnvloed alle gebiede van die boom en manifesteer in die vorm van brandwonde. Dan verander hulle in maagsere waaruit tandvleis vloei. Die bas kry 'n bruin tint, en die afwesigheid van behandeling kan lei tot die dood van die plant. Om die siekte te bekamp, ​​word alle aangetaste fragmente van die boom verwyder, en die gedeeltes word behandel met 1% kopersulfaat en dan met tuinvar. As 'n voorkomende maatreël, word die boom behandel met 'n 1% -oplossing van Bordeaux-vloeistof in die lente en somer, sowel as met 'n 3% -oplossing in die herfs gedurende die herfs van die blare.
Geperforeerde kolle (kleasterosporiasis) - verwys na die algemeenste kwale van vrugtebome en beïnvloed beide individuele fragmente en die hele plant en het 'n voorkoms van klein (tot 5 mm in deursnee) bruin kolle - fokuspunte van die infeksie. In die loop van 'n paar dae droog die kolle uit en verkrummel, wat vernietig en die blare se dood veroorsaak. Een van die manifestasies kan ook die vorming van donkerrooi kolle op die bessies wees, wat dan lei tot die uitdroging daarvan. By die eerste tekens van siektes word die blare van die boom verwyder, en die plant self word 2 keer elke 10 dae met Bordeaux-vloeistof behandel.
Vrugtevrot (moniliose) - In die beginfase verskyn dit as klein vlekke, maar oor 'n paar dae kan dit lei tot die verdonkering van die hele fetus. Tydens die behandeling word alle geaffekteerde appelkose verwyder, en die boom self word met swamdoders behandel.
Cytosporosis - 'n Swamsiekte wat die bas van 'n boom aantas en dit 'n donkerbruin kleur gee. Tekens verdor en droog die toppe van lote, sowel as bruin en bruin kolle en vlekke oor die hele oppervlak van die stam. Alle siek fragmente word van die boom verwyder. Die voorkoming van hierdie siekte is die sistematiese snoei, besproeiing en behandeling van wonde. Die behandeling met Bordeaux-vloeistof word ook as behandeling gebruik, wat in die eerste dekade van die lente (voor die blare) en in die herfs, nadat die blare val, uitgevoer word.
plantluis - plae wat voed op die sap van jong lote en blare, wat lei tot die vernietiging daarvan. As behandeling word plaagdoderbehandeling gebruik. As u chemiese behandeling wil vermy, word volksmiddels dikwels gebruik, byvoorbeeld seep- en tabakinvoering.
mot - eet jong lote, wat lei tot hul uitdroging en dood. Eierstokke en ongevormde vrugtebene word ook vernietig. Boonop is die kodlingmot 'n draer van baie swamsiektes. Plaagbeheer word uitgevoer deur behandeling met insekdoders met 'n frekwensie van 15 dae, 3 keer vir 1 seisoen.
pamflet - skoenlappers waarvan die ruspes voed op knoppe en blare van bome. As 'n stryd word insekdodende behandeling gebruik, sowel as alternatiewe metodes - byvoorbeeld 'n oplossing van wasseep.
Kenmerke van oes- en opbergingsreëls
Met inagneming van die dun en delikate vel van die vrugte, kan hulle slegs met die hand versamel word vir opberging, skei dit versigtig van die stam en vou dit in plastiekdoosies.
Die rakleeftyd van appelkose hang af van hul volwassenheidsgraad: heeltemal ryp vrugte kan vir 'n paar dae by kamertemperatuur geberg word. Maar u kan langer berging kry. Hiervoor word elke vrug in weefselpapier toegedraai en moet die gewas self in 'n kamer geberg word met 'n temperatuurregime van +10 ... + 15 ° С en 'n humiditeitsaanwyser van 50-70%. In sulke toestande kan die gewas tot drie weke geberg word.
In die yskas, by 'n temperatuur van ongeveer 0 ° C, kan volop ryp appelkose hul smaak en voorkoms langer as 4 weke behou. Gebruik vrieskaste vir langtermynopberging.
Die somerbewoners van verskillende streke word waardeer deur die hoë smaakkenmerke van die Tsunami-appelkoosvariëteit, hul absolute pretensieloosheid en hoë winterhardheid. As gevolg van die groot en hoë kwaliteit gewas, is hierdie verskeidenheid, selfs met 'n minimale inspanning, baie gewild onder ervare tuiniers, maar onder beginners op hierdie gebied.