Kan Clinton se gesondheidsorgvoorstelle werk?
Geskryf deur Richard Hirt en John Z. Ayanian, Universiteit van Michigan
Soos die kollig verskuif van die Republikeinse tot Demokratiese Konvensie, kan Hillary Clinton se planne vir gesondheidsorghervorming, insluitend 'n voorgestelde nuwe "openbare opsie" vir gesondheidsversekering vir sommige Amerikaners, meer aandag van kiesers vestig.
Hierdie opsie bied 'n gesondheidsversekeringsplan wat deur die staat bestuur word, wat in direkte mededinging sal wees met ander opsies wat deur private gesondheidsversekeraars aangebied word. Dit sal voorsien word deur die federale en staatsgesondheidsversekeringsbeurse wat onder die bekostigbare sorgwet handel. Die openbare opsie kan op dieselfde wyse gestruktureer word as die Medicare-program, die federale befondsde gesondheidsversekeringsprogram vir senior burgers en persone met sekere gestremdhede.
As kundiges vir gesondheidsorgbeleid wat versekeringsdekking vir meer as 20 jaar bestudeer en ontleed het, sal ons die openbare opsie in meer besonderhede verduidelik.
Openbare opsie wat oorspronklik in ACA-debatte oorweeg is
Die gesondheidsversekeringsbeurse onder die ACA bied 'n mededingende mark waarin individue en gesinne wat inkomste bo die armoedevlak, maar geen toegang tot versekeringsversekerde versekering het nie, privaat versekering van maatskappye kan koop. Die ruil bied ook premie subsidies aan huishoudings wat tussen een en vier keer die federale armoedevlak verdien indien hulle nie Medicaid in aanmerking kom nie. Die federale armoedevlak wissel volgens gesinsgrootte. Vir 'n individu, hierdie reeks is van US $ 11,880 tot $ 47,520.
As deel van die ACA het 31-lande Medicaid uitgebrei na volwassenes met jaarlikse inkomste onder 138 persent van die federale armoedevlak (minder as $ 16,400 vir 'n individu). Inwoners wat onder die armoedevlak val in die 19-state wat Medicaid nie uitgebrei het nie, is onbevoeg vir subsidies.
In die debat wat gelei het tot die verloop van die ACA in 2010, het die Kongres oorweeg om slegs privaat versekeraars toe te laat om dekking te bied of om ook 'n "openbare opsie" in elke uitruil te sluit. Uiteindelik is die openbare opsie nie by die ACA ingesluit nie. Kommer het die effek van die openbare opsie op mededinging met private versekeraars ingesluit. Ook, sommige bekommerd dat 'n openbare opsie onvoldoende betalings aan dokters en hospitale sal voorsien.
Nog ander is bekommerd dat die openbare opsie 'n oorgang na 'n enkelbetalersisteem sal versnel. 'N Eenmalige betalerstelsel is een waarin 'n regering of kwasi-owerheidsagentskap reël vir die finansiering van gesondheidsorg vir alle kwalifiserende persone. Bernie Sanders se "Medicare for All" -voorstel is 'n onlangse voorbeeld.
Die openbare opsie sal die primêre doelwit van die ACA bevorder deur gesondheidsversekering uit te brei na soveel Amerikaners as moontlik, deur 'n bykomende dekkingopsie te bied wat tans nie beskikbaar is nie. Maar gegewe die Kongres se historiese teenkanting teen die openbare opsie en die ACA, sal die mees waarskynlike roete vir openbare gesondheidsversekering deur state wees.
Uitbreiding van gesondheidsversekeringsopsies vir meer Amerikaners
Hillary Clinton het onlangs onderskryf twee vorms van 'n openbare opsie. Eerstens het sy voorgestel om 'n opsie vir openbare versekering in elke beurs te voeg, soos die oorspronklike voorstel in die ACA.
Tweedens, het sy voorgestel dat persone wat 55-64 ouer is, moet toelaat "Koop in" aan Medicare, wat beteken dat hulle die opsie kan hê om gesondheidsversekering op die manier te kry. Dit is ook oorweeg, maar nie ingesluit nie toe die Kongres die ACA ontwikkel het. Die besonderhede van hierdie voorstelle, veral die vlak van openbare subsidies wat mense sal ontvang en hoe verskaffers betaal word vir hul dienste, is nie gespesifiseer nie.
Die sukses van die uitruilings is gebaseer op die handhawing van voldoende mededinging tussen versekeraars op premies, verskaffersnetwerke en ander plankenmerke. Daarom is die primêre rasionaal vir 'n openbare opsie om 'n "backstop" te bied in markte waar min versekeraars planne op die uitruil bied. Dit wil sê, as pryse op sekere gebiede hoog is weens 'n gebrek aan mededinging onder versekeraars, kan mense eerder 'n openbare opsie maak.
Om inskrywing te verkry, sal private planne vermoedelik premies, kosteverdeling, verskaffersnetwerke en diensvlakke ten minste so wenslik moet bied as dié wat deur die openbare opsie aangebied word. Koste-sharing is die bedrag wat 'n persoon betaal vir sekere dienste wat nie deur versekering gedek word nie, soos aftrekbaar en bybetalings.
Ander bepalings van die ACA is ontwerp om sommige van die gevolge van onvoldoende kompetisie op premies te versag. State moet die premies goedkeur wat uitruilplanne aan lede betaal. Ook die ACA se bepalings op mediese verlies verhoudings vereis planne om ten minste 80-85 persent van hul premie-inkomste op mediese sorg te spandeer.
Die ACA spreek egter nie direk ander potensiële nadelige gevolge van beperkte markkompetisie aan nie, soos swak kliëntediens of onvoldoende verskaffersnetwerke. Daar was klagtes oor albei. Die toevoeging van kompetisie van 'n openbare opsie tot markte waar daar min of geen van private bronne is, kan wenslike effekte lewer.
Benewens die verandering van die dinamiek in gebiede met min mededinging tussen versekeraars op die beurs, kan 'n minder erkende gebied waarin 'n openbare opsie voordelig kan wees, in markte met klein verskaffer kompetisie, soos dié met een of twee dominante gesondheidstelsels. Private versekeraars kan nie gunstige terme met dokters en hospitale in sulke markte onderhandel nie, wat lei tot hoë premies, selfs al is die versekeringsmark mededingend.
Maar openbare versekeringsprogramme betaal gewoonlik verskaffers gebaseer op 'n administratiewe vasstelling fooie skedule. Solank as wat die fooie skedule genoegsaam is om 'n hoë deelname deur verskaffers te verseker, soos by Medicare, kan 'n openbare opsie 'n manier bied om pryse te beheer in markte waar verskaffers andersins groot hefboomfinansiering in onderhandelinge sou hê.
Soos versekeraars sommige markte verlaat, kan 'n openbare opsie belangrik wees
Aangesien ons nou verskeie jare ondervinding onder die uitruilings het, kan ons die potensiële waarde van 'n openbare opsie 'n bietjie meer konkreet evalueer as wanneer die ACA opgestel en bespreek word.
In 2016, 12.7 miljoen Amerikaners is in private versekeringsplanne ingeskryf deur middel van ACA-uitruilings. Twee persent van hulle het in lande geleef waarin slegs 'n enkele private versekeraar planne op die beurs aangebied het, en 'n ander 13-persentasie het in lande geleef waarin slegs twee versekeraars beskikbaar was.
Gegewe ontwikkelinge soos die onlangse aankondiging deur United Healthcare van sy voorneme om te verlaat van sommige of al die staatsbeurse waarin hulle bedryf het, kan die deel van die bevolking wat deur die uitruilings gedek word, uitgedaag word met 'n keuse van planne van slegs een of twee versekeraars, tot 11 persent en 18 persent, onderskeidelik, in 2017.
Gegewe wat ons nou weet oor versekeraardeelname, is 'n beperkte weergawe van die openbare opsie moontlik, waar die openbare opsie slegs as terugval gebruik word in gebiede waar privaat kompetisie onvoldoende geag word of die koste buitengewoon hoog is.
Hierdie ervaring staan ​​in kontras met die Medicare Deel D-dwelmvoordeelprogram waarin a groot aantal private planne word aangebied deur verskeie mededingende versekeraars, wat wissel van 19 29 om planne in alle streke van die land.
Omdat die besonderhede van Hillary Clinton se voorstelle vir 'n openbare opsie en Medicare-inkoop nie vrygelaat is nie, kan presiese ramings van die koste vir die federale begroting en die vlak van toegang deur die publiek nie gemaak word nie.
Ons kan egter voorlopige gevolgtrekkings maak as ons aanneem dat 'n politiek aanvaarbare voorstel 'n betreklik gelyke speelveld sal skep. Dit sou een wees wat nie die openbare opsie ten opsigte van private planne sterk bevoordeel of bevredig nie.
Onder 'n gelyke speelveldvoorstel sal die premie subsidie ​​wat deur enige huishouding ontvang word, onafhanklik wees van of hulle die openbare opsie of 'n privaatplan gekies het. Daarom sal die primêre koste vir die federale begroting soortgelyk wees aan dié onder 'n stelsel met slegs private versekeraars. Vir 2016 word die federale regering geprojekteer om $ 300 miljard in subsidies vir gesondheid versekering.
Sekondêre effekte kan egter voorkom as 'n openbare opsie premies of inskrywing beïnvloed. In die mate wat 'n openbare opsie verhoog kompetisie In gebiede met slegs een of twee private versekeraars, sal premies verwag word om gemiddeld te daal. Dit sal ook die federale premiesubsidie ​​per inskrywing verminder, wat gebaseer is op die tweede duurste "silwer" -plan op die uitruil. Met 'n afname in premies of toename in keuse met 'n openbare opsie beskikbaar, kan die algemene uitruilinskrywing ook toeneem, aangesien sommige huishoudings wat nie voorheen dekking gekies het nie, by 'n plan aansluit.
Terwyl dit ongetwyfeld federale uitgawes sal verhoog, sal dit ook die bereiking van die ACA se primêre doelwit van toenemende dekking.
Hoekom voeg 'n Medicare-inkoop by?
A Medicare inkoop, in watter 55- tot 64-jariges Medicare kan kies, kan onnodig lyk in kombinasie met 'n openbare opsie wat by die uitruilings gevoeg word. Die openbare opsie kan selfs hoofsaaklik gestruktureer word in die lyn van die Medicare-program. Dit word effektief in 'n Medicare-inkoop beskikbaar vir alle ouderdomme.
Die openbare opsie hoef egter nie noodwendig soos Medicare gestruktureer te word nie. Byvoorbeeld, dit kan dalk nouer netwerkverskaffers bevat, soos dié van baie laer koste, privaatplanne wat op die ruil aangebied word. As dit nie gestruktureer is soos Medicare, met baie opsies nie, kan 'n Medicare-inkoop by ouer volwassenes met gevestigde sorgverhoudings appelleer.
Daarbenewens is die 55-64-ouderdomsgroep duurder om te verseker as jonger ruilklante. As die openbare subsidie ​​vir die Medicare-inkoop op dieselfde vlak as die premie-subsidie ​​vir planne wat op die beurs gekoop is, gestel word, sal dit beteken dat ouer volwassenes wat die Medicare-inkopie kies, hoër premies buite die sak sal hê as hulle sal betaal vir 'n uitruilplan. Daarom kan 'n Medicare-inkoop nie aantreklik wees vir talle potensiële insendatums nie, tensy premiesubsidies groter is as dié wat op die beurs aangebied word. Groter subsidies sal natuurlik tot die koste van die regering bydra.
Kan 'n openbare opsie eintlik verorden word?
Terwyl 'n openbare opsie finansiële voordele kan hê vir verbruikers wat dekking soek, lyk die vooruitsig van die Kongresgoedkeuring nie gunstig nie, alhoewel Hillary Clinton hierdie herfs verkies word. Tensy Demokrate gemaklike meerderhede in beide die Senaat en die Huis herwin, is dit onwaarskynlik dat hulle genoeg stemme sal ontvang vir 'n openbare opsie in die versekeringsbeurse of 'n Medicare-inkoopopsie vir 55- tot 64-jarige volwassenes.
'N Meer waarskynlike geleentheid sal wees vir 'n individuele staat, soos Kalifornië of Vermont, om sy eie openbare opsie voor te stel en federale goedkeuring te versoek om dit in sy staatsbeurs uit te voer. Die beste vooruitsig vir 'n openbare opsie kan dus met staatsvoorstelle aan 'n ontvanklike uitvoerende tak woon om hierdie benadering te toets.
Richard Hirth, Professor, Departement Gesondheidsbestuur en Openbare Beleid, Universiteit van Michigan
John Z. Ayanian, Direkteur, Instituut vir Gesondheidsorgbeleid en Innovasie, Universiteit van Michigan
Jy is hier: Tuis > Sosiale en politieke > ekonomie > Healthcare > Kan Clinton se gesondheidsorgvoorstelle werk?