Die afkap van kos kan vir hierdie voëls groter word
Geskryf deur Lotte Nymark Busch Jensen, Universiteit van Kopenhagen
Om die bewegings van drie spesies trekvogels te volg, dui daarop dat die vind van kos 'n uitdaging vir hulle kan word teen die einde van die eeu.
'N Nuwe vraestel in Wetenskap Voorskotte toon dat gewone koekoeke, rooibeknekkingsskakerings en sproeinaandesgeleë nou die komplekse seisoenale plantegroeiveranderinge kan volg wat voorkom binne hul nie-broeiplek in Afrika suid van die Sahara.
"Ons wys dat al drie voëls kontinente oorsteek om die hoogste vlakke van hulpbronvoorsiening te pas," verduidelik Kasper Thorup, professor aan die Sentrum vir Makro-tegnologie, Evolusie en Klimaat, Kopenhagen en die eerste skrywer van die studie.
"Die voël se migrasieprogram lei hulle na gebiede waar voedsel beskikbaarheid hoog in die verlede was. Dus, wat nou interessant is, is die voël se vermoë om hul migrasiepatroon aan te pas om toekomstige veranderinge in voedselbeskikbaarheid aan te pas. "
In totaal het navorsers 38 individuele voëls opgespoor om die migreringsroetes te vestig. Die gewone koekoek is opgespoor met behulp van satellietopsporing, terwyl die kleiner rooibakskakerings en vertroue nagaleale opgespoor word deur gebruik te maak van ligte loggers, verduidelik Thorup.
"Al drie spesies het komplekse migrasieroetes wat groot dele van Europa en Afrika met baie stops onderweg verdeel. Mapping hul roetes is slegs moontlik met behulp van die nuutste beskikbare tegnologie van satelliet telemetrie in koekoeke na klein etikette wat die ligte vlakke in rooi-backed skakerings en sproei nageleëls teken.
Die studie toon dat die migrasiepatroon in koekoeke hoë vlakke van groen plantegroei pas, terwyl dit ooreenstem met plaaslike plantegroeipieke vir rooibokke en naggalerye. Beide groen plantegroei en plantegroeitoppe word vermoedelik verwant aan oorvloedige voedselbeskikbaarheid.
Die wetenskaplike het die waargenome migrasieroute na projeksies van voedselbeskikbaarheid vir 2080 vergelyk. Dit het 'n wanverhouding tussen seisoenale hulpbronne en die voëls se verwagte teenwoordigheid getoon.
"Ons glo dat die voël se aangebore program om hulle oor lang afstande te lei, aangepas moet word vir die langtermyn gemiddelde van voedsel beskikbaarheid," sê mede-outeur Carsten Rahbek, professor aan die Sentrum vir Makro-tegnologie, Evolusie en Klimaat.
"Ons resultate dui daarop dat klimaatsverandering en ander impakte op die voedselbron, soos grondgebruiksveranderings, teen die einde van die eeu die kanse van die voëls kan beïnvloed om genoeg voedsel te kry."