Eienskappe en soorte ekosisteme | Groen hernubare energie
Eienskappe en soorte ekosisteme
U het sekerlik nog ooit van gehoor die ekosisteme. Dit klink eko-vriendelik of ekologie / ekoloog, maar dit is nie. 'N Ekosisteem is 'n geïntegreerde natuurlike omgewing wat deel uitmaak van die omgewing en bestaan ​​uit beide lewende en inerte wesens. Elke tipe ekosisteem het unieke en verskillende eienskappe van die res wat dit 'n besondere integriteit gee. Alle ekosisteme bly aktief en 'gesond' solank ekologiese balans gehandhaaf word.
Hierdie konsepte mag vir u soos Chinees klink. As u egter die berig bly lees, sal ons u op 'n maklike, eenvoudige en onderhoudende manier hieroor inlig. Wil u meer leer oor die ekosisteem en die tipes wat bestaan?
1 Definisie van ekosisteem
3 Tipes ekosisteme
3.1 Natuurlike ekosisteme
3.2 Kunsmatige ekosisteme
3.4 Vars water
Definisie van ekosisteem
Al die komponente wat deel uitmaak van 'n ekosisteem, het 'n perfekte balans wat harmonie tot gevolg het. Beide lewende en inerte wesens het 'n funksionaliteit en daar is niks wat nie 'dien' in 'n natuurlike omgewing nie. Ons kan dink dat sekere soorte irriterende insekte 'nutteloos' is. Maar elke bestaande spesie bevoordeel die lewenskrag en funksie van die omgewing.
Daarbenewens is dit die balans tussen lewende en nie-lewende wesens wat die planeet Aarde maak soos ons dit vandag ken. Die wetenskap is verantwoordelik vir die bestudering van al die aspekte waaruit ekosisteme bestaan, hetsy natuurlik of vermenslik. Aangesien die mens die grootste deel van die gebied gekoloniseer het, is dit 'n fundamentele veranderlike om in die studie van ekosisteme in te voer.
Soos ons voorheen genoem het, bestaan ​​daar verskillende soorte ekosisteme wat beide wissel sy oorsprong soos in die soorte oppervlaktes en spesies wat daarin skuil. Elke aspek maak dit spesiaal en uniek. Ons kan landelike, mariene, ondergrondse ekosisteme en 'n oneindige verskeidenheid vind.
In elke soort ekosisteem oorheers sekere spesies wat groter evolusiesukses behaal het en dus die manier waarop hulle oorleef en uitbrei, sowel in getal as in gebied, beter beheer.
Soos afgelei kan word uit die samestelling van die Aarde, is die meeste ekosisteme waterig, aangesien die planeet uit 3/4 dele water bestaan. Tog is daar baie ander soorte aardekosisteme wat baie spesies het. Baie van hierdie soorte ekosisteme is onder mense bekend, aangesien dit nie baie ver van stedelike sentrums af is nie.
Die mens het probeer om alle moontlike gebiede te koloniseer en daarom dit het ontelbare natuurlike omgewings verneder. Daar mag amper geen maagdelike gebied oorbly op die hele planeet nie. Ons het 'n merk gemaak.
In 'n ekosisteem vind ons twee fundamentele faktore waarmee ons rekening moet hou. Die eerste is abiotiese faktore. Soos hul naam aandui, is dit die ekosisteme wat nie lewe het nie en wat alle verhoudings binne die ekosisteem perfek maak. As abiotiese faktore kan ons die geologie en topografie van die land, die grondsoort, die water en die klimaat vind.
Aan die ander kant vind ons biotiese faktore. Dit is die komponente wat lewe het, asook die verskillende soorte plante, diere, bakterieë, swamme, virusse en protosoë. Al hierdie faktore is verweef volgens wat die omgewing nodig het en wat die beste is, sodat die lewe oor miljoene jare kan strek. Dit is wat ekologiese balans genoem word. Die onderlinge verband tussen elke komponent, hetsy abioties of bioties, van die ekosisteem is gebalanseer sodat alles in harmonie is (sien Wat is 'n bioom?)
As die ekologiese balans van 'n ekosisteem verbreek word, sal dit sy eienskappe verloor en onvermydelik agteruitgaan. Byvoorbeeld deur besoedeling.
Nou gaan ons die verskillende soorte ekostelsels beskryf.
Dit is wat die natuur oor duisende jare ontwikkel het. Hulle het sedertdien 'n groot grondgebied albei is aards en wateragtig. In hierdie ekosisteme neem ons nie die hand van die mens in ag nie, daarom laat ons hul kunsmatige transformasies vir ander soorte ekosisteme oor.
Dit is wat uit menslike aktiwiteite geskep word. Dit is die gebiede wat nie 'n oppervlak het wat deur die natuur self geskep word nie en wat tot 'n groot mate geskep word om voordele vir voedselkettings te behaal. Menslike aktiwiteit beskadig natuurlike ekosisteme en daarom word gepoog om te herstel sodat die benoemde ekologiese balans herstel kan word voordat dit onvermydelik is.
Is dit waarin biocenose word gevorm en ontwikkel slegs in die grond en ondergrond. Al die kenmerke van hierdie omgewings het oorheersende en afhanklike faktore soos humiditeit, hoogte, temperatuur en breedtegraad.
Ons vind die oerwoude, droë, subtropiese en boreale woude. Ons het ook die woestynomgewings.
Hier is al die gebiede waar daar mere en riviere is. Ons kan ook rekening hou met die ruimtes waar ons lotika en lense het. Eersgenoemde is die strome of fonteine ​​waarin 'n mikrohabitat gevorm word danksy die bestaande eenrigtingstroom.
Verder, die lensies is gebiede met vars water waarin daar geen strome is nie. Hulle kan ook stilstaande waters genoem word.
Mariene ekosisteme is die volopste op aarde. Dit is as gevolg van al die lewe op hierdie planeet het in die see begin ontwikkel. Dit word beskou as een van die mees stabiele soorte ekosisteme as gevolg van die groot verband tussen al die komponente wat dit vorm. Daarbenewens is die ruimte wat dit beslaan ongelooflik groot om deur mensehande beskadig te word.
Desondanks ly die oseane en seë regoor die wêreld die ernstige optrede van mense met negatiewe gevolge soos waterbesoedeling, giftige afvoer, bleik van koraalriwwe, ens.
In woestyne is die reënval baie laag. Aangesien daar skaars water is, is die flora en fauna baie skaars. Die lewende wesens wat in hierdie onherbergsame plekke bestaan, het 'n groot vermoë om aan te pas en te oorleef in die lig van baie ongunstige omgewingstoestande. Die verhoudings tussen diersoorte breek nie. As daar egter iets gebeur tussen die spesies waaruit die voedselketting bestaan, sal ons ernstige probleme ondervind.
As een spesie sy bevolking verminder, sal ons rampe by die ander veroorsaak. Woestyne is baie kwesbaar vir ekosisteme as gevolg van hul baie droë omgewing en hul enorme verskille in temperature tussen dag en nag.
In hierdie ekosisteme vind ons 'n hoër verligting en is dit in baie gevalle baie steil. Op hierdie hoogtes kan plante en diere nie goed ontwikkel nie. Biodiversiteit neem af namate ons in hoogte toeneem. Aan die voet van die berg is daar talle spesies wat wissel met die omliggende omgewing. Soos ons egter in hoogte toeneem, neem die spesies af. Ons vind diere soos wolwe, gemsbokke en roofvoëls soos arende en aasvoëls.
Dit het 'n hoë boomdigtheid en hoeveel flora en fauna. Daar is 'n paar ekostelsels soos die oerwoud, die gematigde woud, die taiga en die droë woud. Oor die algemeen is vogtigheid, reënval en boomdigtheid geneig om die groei van fauna te bevoordeel.