Hoe om die karakters in u roman op te bou | Huidige literatuur
Natuurlik een van die elemente wat die verskil maak in 'n roman is boukwaliteit van u karakters.
Niemand hou van daardie romans met plat karakters nie, wat nie deur die loop van die werk evolusie ondergaan nie en wat hoogs voorspelbaar is, aangesien dit as paradigmas van goed of kwaad aangebied word, sonder om 'n idee te beweeg van wat van hulle verwag word.
Niemand in die lewe is heeltemal goed of sleg nie, en as ons vanselfsprekend aanvaar dat die verisimiliteit die belangrikste faktor is in enige narratiewe werk, moet ons ons bes doen om ons karakters geloofwaardig te maak, en daarvoor is daar twee punte wat ons nie mag agterlaat nie buite ignoreer: die belangrikheid van weersprekings en die stem van elkeen daarvan.
Wat die teenstrydighede betref, moet ons sê dat dit die deurslaggewende faktor is dat ons karakters rond moet wees in plaas van plat. Almal het teenstrydighede, en as ons karakters dit nie het nie, is dit onmoontlik om dit as bestaande mense te identifiseer, waarna elke romanskrywer moet streef, selfs in wetenskapfiksieromans. As die leser nie glo wat hy lees nie, sal die proses van onderdompeling in die werk nooit bevredigend plaasvind nie.
Die tweede punt is die van u eie stem. Ons karakters word nie net gekenmerk deur hul feite en deur wat die verteller daaroor vertel nie, maar die stem van elkeen het 'n baie belangrike rol in hul opset. Een van die belangrikste foute wanneer begin in die narratiewe wêreld dit is om alles in 'n baie hoë register te wil skryf en sodoende die stem van die verteller gelyk te stel aan die van die karakters. Dit is natuurlik nie 'n sukses nie Elke karakter moet sy eie stem hê, nie net van die stem van die verteller nie, maar ook van die ander karakters. Hierdie stem moet oorweeg en uitgewerk word in ooreenstemming met kenmerke soos die tyd, plek en intellektuele vorming van die karakter en ook aangepas word vir elke situasie, want hoe kultuuragtig die karakter ook al mag wees, hy sal nie dieselfde voor sy baas praat as voorheen nie sy eie vrou, vriende of kinders.
Laastens beveel die meeste handleidings aan werk met karakterkaarte, wat moet uitgewerk word voordat die roman begin word. Ons stel 'n paar punte voor wat dit moet bevat:
Karakter se naam. (Soms kan ons simbole trek om dit te doop)
Fisiese beskrywing. (Soms kan hulle een of ander kenmerkende voorwerp of kledingstuk dra waarna ons as 'n leitmotief deur die hele roman sal verwys)
Morele beskrywing. (Met die gevolglike evolusie daarvan)
Gewoontes, smake, manias, kenmerkende gebare, ondeugde, siektes en simptome. (Dit sal regdeur die roman verskyn en aan ons karakters 'n baie sekerheid en rykdom gee)
Anekdotes of episodes uit u verlede. (Waarna deur die karakter self of deur ander deur die hele roman verwys kan word en wat 'n deel van sy huidige karakter sal opstel).
Doel of motivering. (Die rede waarom die karakter dwarsdeur die werk beweeg en dien as die motor van sy optrede).
Verhoudings met ander karakters. (Die besonderhede van die tipe verhouding wat u met elk van die ander karakters het, kan nuttig wees om tonele of dialoë te ontwikkel).
dokumentasie. (Nodig in geval van 'n historiese figuur. Dit is goed om dit so na as moontlik aan die hand te hê).
portret. (As u goed teken, kan dit help as u 'n skets maak van hoe u karakter lyk, wat nuttig sal wees vir beskrywings. U kan dit ook as 'n collage maak op grond van foto's uit tydskrifte of koerante. In elk geval, dit is iets opsioneel en miskien minder nodig as die vorige punte).
Uiteindelik moet ons daarop wys dat dit soms dit is moontlik om 'n dubbele teken van 'n karakter te maak as hy in die werk verskyn as kind en as volwassene of as hy 'n groot verandering ondergaan na 'n traumatiese gebeurtenis en sy persoonlikheid en motiverings heeltemal verander.
Volledige pad na artikel: Huidige literatuur » genres » Novela » Hoe om 'n roman te skryf: karakters skep