“Mense kan in 'n groep bymekaarkom en hulle versterk deur die ander mense in hul groep om op te tree op 'n manier wat hulle gewoonlik nie alleen sou doen nie, insluitend meer straf, ”sê die senior navorser Oriel FeldmanHall, 'n assistent-professor in kognitiewe, taalkundige en sielkundige wetenskappe aan die Brown Universiteit.
"Selfs in 'n redelik steriele laboratoriumomgewing, wanneer u blootgestel word aan die minimale voorkeure van 'n paar ander mense, is dit voldoende om u strafaanbevelings van oortreders met 40% te versterk," sê sy.
Groep dink oor straf
FeldmanHall en haar navorsingspan het vyf eksperimente uitgevoer waarby byna 400-deelnemers betrokke was. Vier het gekyk na die bereidwilligheid van individue om mense wat selfsugtig in ekonomiese take gedra het, te straf, en 'n ander behels die bepaling van strafaanbevelings vir hipotetiese oortreders van misdade van verskillende erns.
In alle eksperimente het die deelnemers besluit - hetsy as lid van 'n groep, of alleen - of hulle die oortreder moes straf of nie. Die studie het ook verskille in partydigheid gemeet: Die navorsers het 'n paar eksperimente opgestel sodat hulle die besluitnemer as onpartydige jurielid kon dien; in ander het hulle die besluitnemer laat dink dat hulle die slagoffer van 'n onregverdige aanbod of 'n spottende misdaad is.
Die span het bevind dat namate die aantal mense wat voor straf in die groep gestraf word, ander deelnemers tot 40% bereid is om 'n oortreder te straf, sê FeldmanHall. Die neiging was waar of die eksperiment sodanig opgestel is dat die deelnemer 'n slagoffer of 'n onpartydige jurielid was.
Hulle het egter ook 'n paar verskille gevind. Slagoffers is makliker geredelik deur hul eweknie se besluite om te straf. In teenstelling hiermee het jurielede 'n laer koers as die slagoffers by groepsbesluite gehou, en het ook die erns van die oortreder se oortreding in ag geneem wanneer hulle besluit het om te straf.
Met behulp van 'n berekeningsmodel wat beskryf hoe mense kontekstuele inligting gebruik om besluite te neem, het die navorsers bevind dat deelnemers albei hul eweknieë se voorkeure gebruik as 'n riglyn vir hoeveel hulle straf moes waardeer en dat hulle minder versigtig was om besluite te neem toe hulle glo dat hulle slegs een is stem onder baie.
'As straf aan groepe gedelegeer word, is dit die voordeel dat mense se voorkeure en perspektiewe saamgevoeg word, maar dit hou ook die gevaar in dat mense sal ooreenstem met die groep se voorkeure,' sê die eerste skrywer Jae-Young Son, 'n doktorale student in FeldmanHall se laboratorium.
'In kontekste van die werklike wêreld, soos 'n jurie, bestaan ​​die moontlikheid dat almal in die groep minder versigtig sal wees oor hul besluite - dit kan voldoende wees om sommige mense te oortuig om aan die meerderheidsmening te voldoen, en dat skep toenemend groter meerderhede wat uiteindelik almal oortuig. ”
Alhoewel hierdie resultate in sekere kontekste kommerwekkend kan lyk, voeg FeldmanHall by dat konformiteit ook aanpasbaar kan wees - dit help mense om te oorleef.
'Mense gebruik mekaar deurgaans as verwysingspunte omdat dit aanpasbaar en nuttig is om inligting te versamel,' sê sy. 'As 'n mens na ander mense kyk en hoe hulle 'n dilemma van geregtigheid benader, kan dit - hoewel nie altyd nie - nuttig wees. "
Meer navorsing is egter nodig om die mate waarin mense bereid is om buigsaam te wees oor morele besluite te verstaan, voeg sy by.
Die navorsers het deelnemers uit die Brown-gemeenskap gewerf en aanlyn via Amazon Mechanical Turk. FeldmanHall sê sy verkies om albei werwingsmetodes te gebruik om te verseker dat die span se resultate robuus is.
Die bevindings verskyn in die joernaal Wetenskaplike verslae. Ondersteuning vir die navorsing kom uit die interne finansiering van Brown.