Die BSAV (Bybelgenootskap in SA – vertaling), is my afkorting wat ek gebruik vir die Bybelgenootskap se nuwe vertalingsprojek, in die verlede genoem die 2016 vertaling, en, deur die GKSA so ‘n lang naam gegee dat ek dit al heeltemal vergeet het.
BSAV: “9omdat hy besef dat die wet nie bedoel is vir die regverdige nie, maar juis vir die wetteloses en ongehoorsames, vir die goddeloses en sondaars, vir die onheiliges en wêreldlinge, vir die wat hulle vaders en moeders doodmaak en mense vermoor, 10vir manlike prostitute, vir mans wat met mans intiem verkeer, vir diegene wat mense ontvoer, leuens vertel, meineed pleeg of enige iets anders doen wat teen die gesonde leer* indruis. 11 Dit stem ooreen met die evangelie van die heerlikheid van die lofwaardige God, wat aan my toevertrou is.
Dr. Knight skryf verder, oor die opvolgende woord wat deur die OAV vertaal is as ‘sodomiete’ (beklemtonings bygevoeg):
OAV: 11 Die vrou moet haar in stilte laat leer in alle onderdanigheid. 12 Ek laat die vrou egter nie toe om onderrig te gee of oor die man te heers nie, maar sy moet haar stil hou.
D.w.s. nie net ‘n sekere getroude vrou mag nie oor ‘haar man’ (BSAV) regeer/gesag uitoefen nie, maar die vroulike geslag oor die algemeen mag nie in die kerk/eredienste oor die manlike geslag oor die algemeen regeer/gesag uitoefen nie, wat heeltemal in lyn is met die skeppingsordelike bepaling van die Here, soos Hy dit deur Paulus bevestig in 1 Kor.11:3,
BSAV: 16 En die geheim van ons godsdiens is sonder twyfel groot: Hy is geopenbaar in ‘n menslike liggaam,* regverdig bewys deur die Gees, gesien deur engele, verkondig onder nasies, geglo in die wêreld, opgeneem in heerlikheid.’
“Tradisioneel word aanvaar dat die apostel Paulus die skrywer van die brief is (1:1). Weens die styl en besonderhede (sic) omstandighede van hierdie brief meen heelwat geleerdes egter dat dit in ‘n later stadium geskryf is deur ‘n toegewyde volgeling van Paulus in die naam van sy leermeester.”
3. Met bogenoemde stelling dat 1 Tim dalk nie deur Paulus geskryf is nie, vind die BSAV hul in ‘n vreemde teologiese tradisie wat sy ontstaan het na die Verligtingseeue, en nie in die outentieke gereformeerde tradisie in lyn met die vroeë kerk en Skrif nie. Dit moet die gevaarligte laat flikker.
Ja, volgens Totius en die gereformeerde belydenis (as hy skryf oor ‘n soortgelyke probleem in die OT teologie, nl. die Skrifkritiek wat die Mosaiese outeurskap van die Pentateug bevraagteken; beklemtonings bygevoeg):
As u my vorige opmerkings oor die BSAV hier gaan lees, asook oor vertalings oor die algemeen, is daar myns insiens beslis gronde om besorg te wees oor hierdie nuwe komende vertaling, ongeag die mooi beloftes wat dit getoon het:
As daar dus iemand opstaan wat my kom vertel dat Levitikus nie deur Moses geskrywe is nie, maar dat die boek sy ontstaan te danke het aan iemand anders in ‘n baie later tydperk van Israel se geskiede­nis, dan sal ek so iemand met alle krag teëstaan. Die gesag wat die Skrif as Woord van God vir my het, eis dit.
Nou sê die Skrif nadruklik dat die groot aantal wette wat ons vind in Exodus, Levitikus, Numeri en Deuteronomium, aan Israel gegee is deur die diens van Moses. Hiermee is die kwessie van hulle ont­staan vir ons uitgemaak. Wat die geskiedenis in die 5 boeke betref, vir ‘n groter gedeelte hou dit verband met Moses se eie lewe, was hy self getuie van die gebeurtenisse. Waarom kon hy dan die gebeurte­nisse nie beskryf het nie? En wat betref die geskiedenis wat in die boek Genesis verhaal word, waarom kan hy nie – onder gebruik­making van mondelinge oorlewering en skriftelike getuienisse, altyd onder die onfeilbare leiding en ingewing van Gods Heilige Gees – ook daarvan die skrywer wees nie?
… Laat ons dan nou verder nagaan hoe op die terrein van die Skrif­kritiek opgetree word teenoor die Heilige Skrif. Ons neem nog altyd as voorbeeld die eerste vyf Bybelboeke.
Laat hy ook ag gee op plekke waar besonderlik die Mosaiese herkoms beklemtoon word. In Lev.7:37,38, byvoorbeeld, lees ons: “Dit is die wet vir die brand-offer, die spysoffer en die sondoffer en die skuldoffer en die wydings­offer en die dankoffer wat die Here Moses by die berg Sinai beveel het, op die dag toe hy die kinders van Israel in die woestyn Sinai beveel het om hulle offers aan die Here te bring.”
3. Om te sê: “Ek volg die metode van die Skrifkritiek maar nie sy resultate nie”, is selfbedrog. Die metode self van die Skrifkritiek is verkeerd; want die gesag van Gods Woord word op kardinale punte verwerp. In die plek daarvan word gestel die gesag van die mens wat sogenaamd beter weet wat in die Skrif moet staan en nie staan nie.”
Ek het ook al ervaar dat predikante wat net die NAV gebruik hulle gewoon laat lei deur wat in die NAV staan terwyl dit wat in bv. die NJKV, NASB, KJV en OAV staan, heel anders is.
Ek hoop u het ook u komentaar aan die vertalers gestuur. Ek is baie bekommerd oor hierdie nuwe vertaling. Dit blyk regtig ‘n slegte vertaling te wees. Ek het ook al ‘n paar komentare ingestuur. Hulle sê dit word aanvaar en word oorweeg.