6. Ons het gesondig, saam met ons vaders; ons het verkeerd gedoen, goddeloos gehandel.
7. Ons vaders in Egipte het nie ag gegee op u wonders, hulle het nie gedink aan die menigte van u goedertierenhede nie, maar was wederstrewig by die see, by die Skelfsee.
8. Maar Hy het hulle verlos om sy Naam ontwil, om sy mag bekend te maak.
9. En Hy het die Skelfsee gedreig, sodat dit opgedroog het, en hulle deur die watervloede laat gaan soos deur 'n woestyn.
10. En Hy het hulle verlos uit die hand van die hater en hulle bevry uit die hand van die vyand.
11. En die waters het hulle teëstanders oordek: nie een van hulle het oorgebly nie.
12. Toe het hulle aan sy woorde geglo, hulle het sy lof gesing.
13. Maar hulle het gou sy werke vergeet, op sy raadsbesluit nie gewag nie.
14. En hulle het baie begerig geword in die woestyn en God versoek in die wildernis.
15. Toe het Hy hulle gegee wat hulle gevra het, maar in hulle siel 'n maerte gestuur.
16. En hulle was in die laer afgunstig op Moses, op A„ron, die heilige van die HERE.
17. Die aarde het oopgegaan en Datan verslind en die bende van Ab¡ram oordek.
18. En 'n vuur het gebrand onder hulle bende, 'n vlam die goddelose aan die brand gesteek.
3. Die hoogte van die hemele en die diepte van die aarde en die hart van die konings is ondeurgrondelik.
4. Verwyder jy die skuim uit die silwer, dan sal daar vir die silwersmid 'n voorwerp uitkom;
5. verwyder die goddelose voor die koning weg, dan sal sy troon deur geregtigheid bevestig word.
1. Maar dit het ek by myself besluit, om nie weer in droefheid na julle te kom nie.
2. Want as ek julle bedroef maak, wie is hy dan wat my kan verbly anders as hy wat deur my bedroef gemaak is?
3. En ek het juis dit aan julle geskrywe, dat ek nie by my koms droefheid mag hê deur hulle oor wie ek my moes verbly nie, omdat ek die vertroue in julle almal het dat my blydskap die van julle almal is.
4. Want uit groot verdrukking en benoudheid van hart het ek aan julle geskrywe, onder baie trane, nie dat julle bedroef mag word nie, maar dat julle mag weet van die liefde wat ek oorvloedig vir julle het.
5. Maar as iemand droefheid veroorsaak het, dan het hy my nie bedroef nie, maar -- ek wil nie oordryf nie -- min of meer julle almal.
6. Vir so iemand is daardie bestraffing deur die meerderheid genoeg;
7. sodat julle daarenteen hom liewer moet vergewe en vertroos, dat so iemand nie miskien deur al te groot droefheid verteer word nie.
8. Daarom vermaan ek julle om die liefde aan hom te bevestig.
9. Want daarom het ek ook geskrywe om julle beproefdheid te weet, of julle in alles gehoorsaam is.
10. Aan wie julle iets vergewe, vergeef ek ook; want wie ek ook vergeef het -- as ek iets vergeef het -- dit was om julle ontwil voor die aangesig van Christus, sodat ons nie deur die Satan bedrieg sou word nie;
11. want ons is met sy planne nie onbekend nie.
12. Maar toe ek in Troas gekom het om die evangelie van Christus te verkondig, hoewel 'n deur vir my in die Here geopen was, het ek geen rus vir my gees gehad nie, omdat ek my broeder Titus nie aangetref het nie;
13. maar ek het van hulle afskeid geneem en na Macedonië vertrek.
14. Maar God sy dank wat ons altyd laat triomfeer in Christus en wat die reuk van sy kennis deur ons oral versprei.
15. Want ons is 'n aangename geur van Christus tot eer van God onder die wat gered word en onder die wat verlore gaan;
16. vir die laaste 'n reuk van die dood tot die dood, maar vir die eerste 'n reuk van die lewe tot die lewe. En wie is tot hierdie dinge bekwaam?
17. Want ons is nie soos baie wat handel dryf met die woord van God nie; maar as opregtheid, maar as uit God, in die teenwoordigheid van God, spreek ons in Christus.