Hulle volg die pad van prehistoriese verwyderings - Versamelings
Hulle volg die pad van prehistoriese verwyderings
¿Bewegings is in die Paleolitikum gemaak? Sommige wetenskaplikes vanInternasionale Instituut vir Prehistoriese Navorsing van Cantabriëhet die voetspore van hominiede opgespoor wat hulle het deur die streek getrek deur middel van innoverende geografiese ontledingsprogramme.
Die studie is gepubliseer in die 'Journal of Anthropological Archaeology' en gerig deur Alejandro Garcia Moreno, van die Universiteit van Cantabria, het dit onthul nomadiese groepe van die paleolitiese hulle het geleidelik grotte en skuilings in bergagtige gebiede verlaat om na die vlakte te beweeg. Na die ontleding van die roete van verskillende terreine oos van Cantabrië, Vizcaya en Guipúzcoa, is volgens die navorser tot die gevolgtrekking gekom dat die inwoners vertrek het tussen 17 000 en 10 700 jaar gelede hul vlugtelinge op groot hoogtes om hul nedersettings in die valleie aan die voet van die heuwels te vestig.
Die spoor van hierdie bewegings begin by die oudste afsettings, wat gewoonlik in die berge geleë is (soos in die gevalle van El Castillo in Cantabria of Santimamiñe in Guipúzcoa), vir beskerming en oorlewingsredes. Verhoogde gebiede het 'n beter verdedigingstrategie moontlik gemaak en optimale sigbaarheid gebied om potensiële gevare vinnig raak te sien.
Die Bo-paleolitiese is 'n tydperk waarin geleidelik 'n reeks sosiale en kulturele veranderinge plaasgevind het. Baie klimaats- en geografiese transformasies, soos die einde van die laaste ystydperk, het die lewenswyse van die hominiede beïnvloed wat onder meer gelei het tot die soeke na nuwe blyplekke. Die studie, wat 25 terreine wat dateer vanaf die einde van die Bo-paleolitiese ontleding, het dit bepaal daar was twee hoofoorsake wat hierdie veranderinge in die habitat gemotiveer het.
Een daarvan was die progressiewe verdwyning van die jag van groot diere ten gunste van 'n meer gevarieerde dieet, en aangepas by 'n lewenswyse waarin dit belangriker was om die gebied te beskerm en voedselreserwes te bekom, soos García Moreno opmerk. 'N Ander is die vervanging van 'n byna nomadiese gemeenskapslewe deur 'n meer sittende, met baie korter reise en langer tydperke.
«Hierdie sosiale organisasievrae is moeilik om aan te spreek, aangesien dit nie ooglopende materiële spore agterlaat nie.Dit is moontlik dat groot terreine wat baie sigbaar in die landskapsgebiede was, hul funksie as simboliese plekke waar verskillende groepe vergader, begin verloor het, en daarom is gekies vir ander gebiede, kleiner van grootte, wat ons logistiek kan noem. meer prakties«, Sluit die navorser af.