In gesprek met die Vader | Lééf met hart & siel
Deur Danie Malan | Foto Hanneri de Wet
Is dit vir jou moeilik om alleen te bid? Hier is raad vir sinvolle gebedstyd op jou eie, saam met God.
Gebed is sonder enige twyfel die moeilikste faset van my geloofslewe. Vir my as ekstrovert is alleen gebedstye presies wat dit sê: alleen.
Ek glo aan die krag van gebed. Ek glo dat God ’n werklikheid is. Nogtans sukkel ek om te bid as ek alleen is.
Dit laat my skuldig voel en benadeel my verhouding met God. As ek luister na ander mense wat graag die alleenheid opsoek en kyk na Jesus wat 40 dae alleen in die woestyn was en nagte alleen gebid het, voel ek baie gou skuldig.
Tog het ek maniere gekry om my te help om sinvol en opreg te bid. Alleen én saam met my geloofsvriende.
Sonder huiwering kan ek vandag sê: Ek hou daarvan om te bid. Dit is die kern van my lewe, want dáár kry ek hoop, krag en perspektief. In gesprek met God beleef ek God se innige liefde vir my.
Gebed is kommunikasie
Gebed is soos kommunikasie in die huwelik. As ek en my vrou vir ’n tyd lank baie besig was, vat dit ’n cappuccino of drie om weer lekker aan die gesels te kom. Net so bring openhartige gebed ons weer na aan Jesus, ervaar ons God as liefdevolle Vader en beleef ons opnuut die krag en vuur van die Heilige Gees in ons hart.
Die belangrikste sleutel hiertoe is om maar net te luister na Jesus. Hy het die opdrag gegee dat ons nie ’n vertoning van ons gebedslewe hoef te maak of om net voor ander te bid nie, want die vals gelowiges doen dit. Hulle probeer mense op só ’n manier beïndruk, en dan het hulle mos bereik wat hulle graag wou hê – dan kry hulle niks meer aandag of beloning van God nie.
Die geheim is: Bid alleen.
Sonder groot woorde.
Sonder om bang te wees.
Gebed bring ’n nuwe dimensie in jou lewe
Ek hoop jy sal in hierdie tye wat jy saam met God verkeer, ervaar dat jy ingetrek word deur die Gees en sy lewende Woord in die gesprek tussen Vader, Seun en Gees. God is een, enig, uniek, maar God leef van ewigheid in gemeenskap – in die warmte van saamwees van drie Persone wat gedurig interaksie het, saamdink en gesels en alles saamdoen. Dit is asof God ons in sy sitkamer innooi.
Terselfdertyd beskryf Jesus dit as God wat in die sitkamer van ons lewe sy intrek kom neem as Vader en Seun en as Trooster-Gees wat ons lewe met sy warmte, interaksie en vreugde kom vul (Joh. 14-16).
Ons kan ook dinge anders begin doen: Ek en jy kan ons gebedstye so opwindend maak dat ons sal uitsien daarna.
Wat is die voordele van so ’n gevoel oor en ervaring van gebed? Dit het my gehelp om hierdie ervaring van geborgenheid en veiligheid by my Vader in te dra in elke dag se besig-wees. Wanneer ek tyd saam met Jesus deurbring, herinner dit my om deurentyd met Hom te kommunikeer.
So baie Christene kan nie hardop bid nie. Hiermee help die Onse Vader ons ook.
Dit het my gehelp om vrymoedig en hardop saam met ander en voor ander te bid, want dan weet ek: My gesindheid is suiwer en my motief is nie om mense te beïndruk nie; ek fokus op hoe groot my God en sy genade is.
Jesus se mense wat heeltyd saam met Hom was, het een groot wens gehad: dat Hy hulle sal leer hoe om te bid. Jesus doen dit deur hulle ’n kinderlike gebed te leer. Ons kan dalk deur die eenvoud hiervan mislei word en dink: So werk mens maar met vissermanne wat nie geleerd was nie. Niks kan verder van die waarheid wees nie! Hierdie wonderlike gebed van Jesus het soveel diepte dat alle gelowiges dit elke dag woord vir woord kan bid, en ons sal nog steeds nie die omvang en trefkrag daarvan peil nie.
Wanneer ek tyd saam met Jesus deurbring, herinner dit my om deurentyd met Hom te kommunikeer.
Jesus leer ons hoe
Jesus hoor sy vriende se versoek om hulle te help om sinvol te bid, en Hy gee vir hulle ’n gebed wat ’n voorbeeld of modelgebed is. Eintlik gee Jesus sy dissipels die raamwerk vir gebed: die innige verhouding met God, die respek vir Iemand wat oneindig groter is as ons, die versugting dat God sy Naam en eer sal beskerm, sy ryk sal uitbrei en iets van die hemel op aarde sigbaar sal laat word, smekinge vir ons eie aardse en geestelike behoeftes, en beskerming van die bose en verleiding.
Jesus het dikwels ander gebede ook gebid en ander voorbeelde gegee van treffende gebede, soos die tollenaar se versugting: “Wees my, arme sondaar, genadig.” Jesus het ook soms baie lank gebid. Die stippellyne vir egte gebed soos in die Onse Vader-gebed gegee, bly nogtans altyd waar en help ons om te weet hoe God wil hê ons met Hom moet praat.
Ons kan dit nabid met die vertroue dat dit die gebed is wat ons Vader die heel graagste wil hoor. Natuurlik nie net soos ’n niksseggende rympie nie. Daarom is dit so belangrik dat kinders én grootmense hierdie gebed verstaan en ervaar: Ons kom staan as kinders voor ’n allerhoogste hemelse Vader wat nader aan ons is as enigiemand anders. Jesus se gebede bly ons hoogste voorbeeld.
God is die genadige God. Daaroor kon ek nie genoeg dankbaar wees nie. Dit het my gevul met ekstase, verwondering en blydskap. Dit maak my lewe vol en ryk en diep. Gebed sluit al God se hemelse skatkamers oop sodat ek elke oggend kan instap in die dagbreek van sy volmaakte liefde. Dit is die belangrikste manier hoe ons vir God dankie kan sê vir alles wat Hy vir ons is en doen.
Ons gebedslewe is ’n leerproses
Ons sien dit by die twaalf volgelinge van Jesus en ook talle ander: “Leer ons bid” (Luk. 11) is die eerste gebed van Jesus se volgelinge waarvan ons in die Evangelies lees.
En die Onse Vader is die antwoord op hierdie versoek; die leerlinge van Jesus se eerste verhoorde gebed.
Ons lewe is van begin tot einde ’n leerproses. ’n Mens leer by jou ma hoe om te praat, by jou pa hoe om ’n bal te skop, by onderwysers hoe om te lees en te skryf. Sportafrigters leer ons die geheime tegnieke van ’n draaibal boul, ’n skepskop oorsit, ’n dryfhou of ’n sagte sethou in gholf – en elkeen wat bereid is om iets nuuts te leer, kan dit leer bemeester. Ons geestelike lewe is ook ’n leerproses.
Jesus was die beste afrigter, leermeester, ’n hoogs intelligente mens wat die vermoë gehad het om moeilike begrippe eenvoudig oor te dra. Hy het mense se perspektief heeltemal kom skuif, van ’n ou manier van leef na ’n nuwe. Hy kom wys ons die gesig van God – die God van die verbond, van Abraham en Isak en Jakob. Hy wys sy regverdigheid én sy liefde, sy heiligheid én sy deernis. Die doel van sy koms is om God se verbond met ons te kom vernuwe. ’n Hele nuwe era breek aan: sonder tempel en offers, sabbat en duisende voorskrifte oor nuwemaansfeeste en sekere kossoorte en hoe om te was voor jy eet en besnydenis en pasga. Jesus is die nuwe tempel. Hy bring die enigste offer, goed genoeg, eens en vir altyd. Hy gee opdrag om te doop en Hy bring alle gelowiges saam om die nagmaal te vier – en Hy gee ons sy eie liggaam en bloed. Hy is ons sabbat. Hy alleen gee rus.
Gebed bring rustigheid en krag in die allermoeilikste situasies.
Ons moet goed verstaan dat gebed ’n geskenk is. Dit is alles net genade, ’n lewe van begin tot end vol genade. Ek glo die Onse Vader gaan oor ’n hemelse Vader wat oor ons besorg is en ons liefhet met ’n liefde wat ons asem wegslaan. Sy liefde vir ons is onvergelyklik groot.
Jesus het tyd alleen by sy Vader deurgebring. Waarom sou ek en jy dit nie nodig vind nie?
Waarom is tyd nodig?
Elke verhouding het tyd nodig om te groei, kommunikasie, kwaliteittyd, om met aandag na mekaar te luister. Dis net so belangrik in ons verhouding met God. Alles wat ons doen, skep ’n geleentheid vir gesprek met God. Ons kan dankie sê vir ’n bord kos, voor ons opdraf vir ’n wedstryd, as jy jou kind voed, selfs in die hitte van ’n warm vergadering, of as jy op pad is.
Neem net ’n paar minute elke dag – wanneer dit jou pas – waar jy en jou hemelse Vader alleen kan wees, kwaliteittyd saam kan deurbring en mekaar regtig kan leer ken. Jesus gee nooit voorskrifte oor hoe lank ons moet bid nie.
Tyd is nodig om stilte en rustigheid in onsself te vind, maar nie net dit nie:
Gebed is die belangrikste manier waarop ons verhouding met God versterk word. Dit is die eerste en laaste manier waarop ons God dank vir ’n lewe wat sin maak. Deur gebed kom ons voor God bakhand staan om vir ander te bid wat self nie meer kan of wil bid nie. Ons lewe word vry van bekommernis oor aardse sorg en ons word geestelik ingestem vir ons eintlike taak op aarde. Jesus het tyd alleen by sy Vader deurgebring. Waarom sou ek en jy dit nie nodig vind nie?
Gebed, ontdek ons dan, bevat nie altyd woorde nie; dit is saamwees; dit is verwondering en aanbidding, dit is om stil te word en hulde te bring aan die Koning van alle genade. Dit maak die verskil in my lewe. Dit kan jou geestelike lewe vol warmte en afwagting maak. Dit sal jou leer hoe om met God kontak te maak en werklik ’n diep vervullende lewe te lei.
Uittreksel uit In Gesprek met die Vader deur Danie Malan (CUM) met toestemming van die uitgewer gepubliseer.