Die gelowige volgelinge van Jesus
LINKS: Een van die menigte voorstellings wat kunstenaars deur die eeue van Jesus gemaak het. Hierdie een, van Jesus wat besig is om die kruis te dra, is in 1850 geskilder deur El Greco (Domenikos Theotokopoulos, 1541-1614), wat in Kreta gebore maar veral in Spanje aktief was.
DIE Bybel bestaan uit die Ou Testament en die Nuwe Testament. Die Nuwe Testament is eie aan die Christendom en bestaan onder meer uit die vier Evangelies, waarin vertel word van die lewe van Jesus Christus, wat in Betlehem in Palestina gebore is, aan die kruis vir die sondes van die mensdom gesterf het, opgestaan het uit die dood, na die hemel opgevaar het en sal terugkeer om die mens te oordeel.
Hoe Christene glo
CHRISTENE glo in die drie-enige God—Vader, Seun en Heilige Gees—Skepper van die hemel en die aarde en die Onderhouer van alle dinge. Hulle glo dat Jesus Christus, die Seun, sowat 2000 jaar gelede aan die kruis gesterf het om die sondige mens van sy sondes te verlos, opgestaan het uit die dood, opgevaar het na die hemel en op 'n dag sal terugkeer om die mensheid te oordeel.
Christene beskou die Bybel as die onfeilbare Woord van God. Hulle glo voorts in verlossing deur genade, met ander woorde dat 'n mens nooit die ewige lewe op grond van goeie werke deelagtig kan word nie, maar suiwer deur God se genadige redding (jou "wedergeboorte").
Wedergebore Christene verklaar met 'n absolute sekerheid dat hulle geredde kinders van God is wat tot in alle ewigheid deel sal hê in Sy koninkryk—en in dié opsig verskil die Christendom radikaal van ander godsdienste.
In Suid-Afrika, soos wêreldwyd, is die Christendom egter in talle kerkgenootskappe en sektes versplinter. Dikwels is die skismas (kerkskeuringe) die gevolg van verskillende interpretasies van minder kardinale sienings wat tog nie die hoofboodskap van die Christendom aantas nie.
Ná sy hemelvaart het sy twaalf apostels die leer van Christus verkondig, en deur die eeue heen het dit regoor die wêreld versprei.
Romeinse keisers soos Nero en Diocletianus het die vroeë Christene wreed vervolg. Hulle is gedwing om ondergronds in katakombes te skuil om hul godsdiensplegtighede te beoefen. Keiser Konstantyn het eers in 313 n.C. in die Edik van Milaan verdraagsaamheid teenoor die Christendom gelas.
Die lam is 'n ou Christelike simbool. Dit versinnebeeld die onskuldige Jesus wat geoffer is vir die sondes van die mens.
Evangelie beteken die blye boodskap. Die vier Evangelies in die Nuwe Testament is deur die evangeliste Matteus, Markus, Lukas en Johannes geskryf.
Christus se geboorte word tradisioneel op Kersdag, 25 Desember, gevier, dog dis feitlik seker dat hy nie in daardie tyd van die jaar gebore kon gewees het nie. Die Gregoriaanse kalender het die berekende geboortejaar van Christus as beginpunt, maar sekere kenners reken dat die Christelike jaartelling eintlik ses jaar vroeër moes begin het.
Met Kersfees word geskenke gegee en Kersliedere gesing. Rooms-Katolieke en ander kerke vertoon dikwels 'n voorstelling van die Kind Jesus in die stal, iets wat by St. Franciscus van Assisi begin het. Die versiering van Kersbome is 'n gebruik wat uit Europa na Suid-Afrika ingevoer is.
LINKS: Die geboorte van Jesus en sy lewe as baba is eweneens in die geskiedenis deur talle kunstenaars uitgebeeld. Hier is die Adorasie van die Herders deur die Nederlander Gerrit van Honthorst (1590-1656).
ONDER: 'n Fragment van 'n bladsy uit 'n Latynse Bybel.
Hoe het die Kruis ontstaan?
DIE kruis is een van die oudste simbole van die mensdom en dit word in baie godsdienste gebruik.
Maar kom ons veronderstel dat met "die ontstaan van die Kruis" in die vraag hierbo in der waarheid die Kruis as Christelike simbool bedoel word—dat dit gevolglik eintlik die oorsprong van die praktyk van kruisiging beteken. Waarom sou mense in die ou dae aan houtbalke gespyker gewees het wat in die vorm van 'n kruis met mekaar verbind is, om in smart daaraan te hang totdat hulle uiteindelik hul laaste asem uitgeblaas het?
In die Christendom is die kruisigingsproses inderdaad kardinaal. Christene glo immers dat Jesus Christus as die Seun van God juis op aarde aan 'n kruis kom sterf het om daardeur die sondige mens van 'n ewige verdoemenis te bevry.
Maar toe die Ou Romeine eeue gelede hierdie teregstellingsmetode bedink het om van veroordeelde misdadigers en ongewenstes ontslae te raak, sou hulle natuurlik hoegenaamd nie só daaraan kon gedink het nie. Hulle sou ook nie die geweldige gevolge kon besef het van wat dit op die hele beloop van die mensebestaan sou hê nie. Hoe hul alleraakligste, mees liefdelose skrikdoodsmetode sou boemerang om daardeur juis die duiwel in kettings te slaan, sou eers later in die geskiedenis ontvou.
Die Romeine was een van 'n paar volkere wat kruisiging toegepas het. Hulle het die kruis van sowat die sesde eeu v.C tot die vierde eeu n.C. gebruik—en omdat die land van die Jode tydens Christus se aardse omwandelinge onder Romeinse beheer was, sou dit vir hulle niks vreemds gewees het om Jesus op hierdie manier vir sy vermeende "oortredings" te straf nie.
Geskiedkundiges is dit nie heeltemal eens oor hoe die praktyk ontstaan het nie. Een teorie is dat dit kon ontwikkel het uit 'n primitiewe gebruik wat arbori suspendere genoem is—die hang aan 'n arbor infelix (ongelukkige boom) wat aan die gode van die onderwêreld toegewy is.
Almal wat ernstig oortree het, sou ook nie gekruisig kon word nie. Kruisiging is gebruik vir slawe, seerowers en vyande van die staat—dit is beskou as die skandelikste en afstootlikste manier om te sterf. Romeinse burgers is in die reël van hierdie soort straf vrygestel, tensy hulle aan erge misdade teen die staat, soos hoogverraad, skuldig bevind is.