Vandag - OPSIENUUS
Julia Gaiswinkler 20. September 2020, 14: 57 3.3k views
Vandag is die toekoms wat môre sal verdwyn. Al die mense van die wêreld sê dit omdat hulle so baie daarvan hou as jy na hulle luister en hulle eer. Maar wat tussenin, die lewe, word vinnig begrawe onder maar-in-die-toekoms-dan en wat-sal-wees-as-ons-nie-langer-wees nie. Intussen, al hierdie ware, sal vergeet en veroordeel word totdat dit te laat is.
Hulle sê daar is 'n nuwe orde tussen wat die fok en oh my God / -los die jeug is, want dit kan nie anders nie. Al hierdie chaos en lyding, dit kan net jeug wees. Jy hou aan om vir my te sê: ek is lief vir jou / as jy aan my wang raak, want al die woorde wat jy spreek, is nie waar nie. U praat nie u waarheid nie, u is bang vir die dood. O, wat 'n vreemde konsep / as jy jou lewe lei. Die gedagtes en vrese van diegene wat dit waag om te dink, word geïgnoreer en verwerp. Tog is dit hulle wat nie siek is nie. Maar jy wil dit nie hoor nie, want jy glo net in jouself en elke woord / yl is al die sinne wat dit spreek. Omdat daar niks in hierdie sinne gesê word nie.
Mense het lyne, reëls en rigting nodig / as ons nie ronddwaal nie. Die groot manne praat baie oor rykdom en die ekonomie, om niks te doen en vaardig te wees nie. Die groot manne swyg nooit as dit by geld kom nie. Hulle bedrieg hul sintuie en dit sal vir ewig aangaan en hier sal niks verander nie. Want verslawing is die ontvlugting van die werklikheid. En hierdie een is eng en hard en senutergend. Met nagte vol donderstorms en dae vol hitte / golwe wat ons ons aarde kos. Die yskappe smelt en die ysbere sterf, die gletser verdwyn en ons ook. Is ons so dom om te glo dat dit alles nie werklik is nie, maar nie werklik nie? Realiteit wys egter graag wanneer mense hul oë oopmaak en sien wat nie misgekyk kan word nie. Want as diere vrek en seë opkom, het ons 'n probleem / lewe daarsonder is lankal nie meer nie. Maar ons wil dit nie sien nie. Omdat die mans van die wêreld net wil hoor waarvan hulle hou. "Gryp hulle aan die poesie" en hulle doen wat hulle wil, want die vrou van die wêreld moet asseblief. En wat is dit veronderstel om te wees, hierdie feminisme, waarom het u dit nodig / almal het die reg om te wees? Sommige in die kantoor en vroue in die kombuis. Wat so erg is daaraan, vroue moet dit net deurgaan.
Vrou, wat is die misdaad hier? Miskien dat net hulle u kinders saambring en opstaan ​​vir hul regte / lokaas daarteen, dit is nie gepas nie. Maar ek het gedink ons ​​leef vandag en nie gister nie, waar op aarde het die mensdom heen gegaan? Op 'n planeet vol mense wat mekaar moet liefhê, is daar eintlik 'n gebrek aan mense wat nog steeds mense is. Maar hierdie lewe is 'n speelding / goed in sommige hande wat besluit wie vandag mag eet en wat. Wat 'n aaklige idee om te weet dat die reg vermeerder en jy niks van gister af leer nie. As ons voor ons tyd weer in 'n land land, moet u nie verbaas wees nie, want dit is al lank vir ons belangrik dat die korrektheid nie belangrik is nie. Korrek is 'n groot woord, mense weet hoe om dit te ontleed en hierdie woord is nie 'n kwessie van interpretasie / interpretasie as dit gaan om die mensdom soos mense en nie soos varke nie. Want wat ons aan ons diere doen, kry hulle en ons jammer. As hulle daar op die vloer ruk en ek wil my steak vandag hê, let dit op vir 8 €, want my gesondheid en die diere is vir my nie meer werd nie. Wat moet ek doen, groente eet? Waar is ons hier, in 'n land voor ons tyd? Let wel, dit is waarheen ons gaan, so eet wat Moeder Natuur jou gewillig gee, en ons sal more nie meer kla nie, of ons nou eet, siek is, varkies ly of besmette kool / kool na die lug styg wat rook maak ons vind dit moeilik om asem te haal. Maar maak nie saak nie, jy leef net een keer, dit sal ons nie doodmaak nie, en agter ons die vloed.
Maar wat van diegene wat nie kan help hoe ons leef nie? Diegene na wie jy die N-woord skree en na wie se kultuur jy probeer naboots? Wat van diegene van wie ons alles in die lewe neem? Wat van diegene wat ons haat omdat ons hele stegies en standbeelde oprig ter ere van hul vervolging en moord en agitasie / - hulle is lankal dood, maar waarom moet ons tot môre wag om gister af te breek en vandag weer van voor af te begin? Waarom moet alle mense hoop en bid en vrees dat hulle more nog sal kan leef en liefhê? Wat gee ons die reg om te kies wie om dood te maak en wie nie?
Want 'n lewe is nie net gemaak van swart en wit, goed en sleg, vals en eg nie. In die lewe is daar nie net die son nie, maar ook reën / boë is 'n teken vir die lewe en nie teen die uwe nie. Net omdat jy nie onder die reënboog dans nie, beteken dit nie dat ander nie 'n ketel vol goud daaronder sien nie. Die lewe is kleurvol en hard en skoonheid kan ook in die donker gevind word.
Vandag is die toekoms wat môre sal verdwyn. Al die mense van die wêreld sê dit omdat hulle so baie daarvan hou as jy na hulle luister en hulle eer. Maar liewe manne en vroue van die wêreld, hoe gaan dit as jy na die kant gaan en kyk wat jy hier gedoen het? Want vandag het baie vinnig verby gegaan en ek wil regtig nie vrees vir my lewe in 'n land voor ons tyd nie.