Dwarsdeur die OT en ook tydens Jesus se aardse lewe is die rusdag op die Saterdag gehou. Na Sy opstanding is die Sondag as rusdag gehuldig. Dit het deel van die uiterlike onderskeid tussen Jode en Christene gevorm. Daarbenewens het Christene nie meer besny nie, maar eerder gedoop. Hulle het ook nie meer die pasga gevier nie, maar die nagmaal gebruik.
Met Sy opstanding uit die dode het Hy die dood en die hel oorwin en sondaars uit die slawerny van die sonde verlos. Met hierdie daad het Hy diè dag vir Homself afgesonder. In Openb.1:10 sê Johannes dat hy die Openbaring op die dag van die Here ontvang het. Dis 'n duidelike aanduiding dat diè dag voortaan aan Christus behoort het.
Die Ou Testamentiese gebruike was dus bloot skaduwees van dinge wat nog nie sigbaar was nie. Dis soos wanneer iemand om 'n hoek staan en sy skaduwee vir iemand sigbaar is, sonder om hom te sien. Hy is uiteraard meer as sy skaduwee. Sy skaduwee is slegs 'n teken van sy naderende koms. So was die onderhouding van sekere seremoniële wette, feeste en sabbatte alles skaduwees van Jesus wat sou kom. Wie die Joodse sabbat
onderhou, is net so dwaas soos iemand wat aan die skaduwee van iemand wat alreeds gekom het, vashou.
God het die sabbat ingestel sodat mense kon rus. Dit was egter ook 'n voorafskaduwing van die werklike rus wat sou kom – die rus in Christus Jesus. Die skrywer van die Hebreërbrief skryf baie duidelik hieroor. Die ware sabbatsrus vind plaas wanneer 'n sondaar deur die bekering tot Jesus tot rus gekom het. "...Vandag as julle sy stem hoor, verhard julle harte nie" (Heb.4:7) Dis hier nie 'n spesifieke dag nie. Gelowiges kan enige dag tot die rus in Christus toetree.
Elkeen van die Tien Gebooie word in die NT van naderby uitgewerk. Net nie dié oor die sabbat nie. Dit kom nêrens in die NT voor nie. Nog minder is daar enige aanduiding dat die Sondag die Saterdag vervang het. Dit sou uiteraard op 'n nuwe wet neerkom.
Die algemene opvatting dat die onderhouding van die Sondag in die plek van die sabbat gekom het, is dus nie korrek nie. Toe Christus aan die kruis gesterf het, het die Joodse wettiese sabbatsonderhouding tot 'n einde gekom en is nie met 'n nuwe dag of gebruik vervang nie. Gelowiges is egter deur die Heilige Gees gelei om spontaan op Sondae byeen te kom. "Maar as julle deur die Gees gelei word, dan is julle nie meer onder die wet nie" (Gal.5:18). Daarmee is die reëlmaat van een dag uit sewe eerbiedig, nie as 'n nuwe wet nie maar eerder as 'n heilige geleentheid.
In die vierde gebod gaan dit om 'n seremoniële sowel as morele saak.
Seremoni-eel was die rus op die sewende dag ná die skepping en die streng onderhouding daarvan vir die Joodse volk verpligtend.
Dis egter moreel korrek om 'n bepaalde dag vir gesamentlike godsdiensoefening te hou.
Gelowiges moet Sondae daarvoor afsonder.
Sondae is sedert die tyd van die apostels as geleentheid vir geloofsgemeenskap onderhou.
Dat daar op Sondae van alle slaafse (besigheid-of loon) arbeid gerus moet word. So ook alle soorte ontspanning wat godsdiensbeoefening kan belemmer.