Hoe om ouers te help wat `n kind verloor het
Daar word dikwels gesê dat daar geen verlies is wat groter is as die van `n kind nie. Dit is wat elke pa vrees en as dit gebeur, kan dit intens wees om sy rede te verloor. Maar wat elke familielid en vriend wat `n seer ouer moet help, moet weet, is dat hul hulp dalk eendag nuttig kan wees. Dit kan nie dadelik help nie, maar eendag sal dit. U moet die oomblik en die behoefte beoordeel volgens die eienskappe van die betrokke persone en hoe die gebeure plaasgevind het.
Wat `n pa wat `n kind die meeste wil verloor, is om hom terug te hê. Ongelukkig kan niemand daardie wens gee nie. Maar jy kan help. Om te weet wat reg is om te sê of te doen, is belangrik om te help. Alhoewel baie sal afhang van jou sensitiwiteit, sal hierdie artikel jou ten minste help om te begin.
Onthou dat hulle jou langtermyn ondersteuning benodig. Dit sal jou tyd neem.
Daar sal vals begin wees, en terugslae. Maak gereed vir die emosionele ups en downs. Jou liefde en deernis is wat hulle nodig het.
Begin met die begrafnis en enige verwante diens. Dit maak nie saak wat jy moet kanselleer om daar te wees nie. Die moeite doen om te gaan beteken baie vir die ouers, en wys hoeveel jy omgee vir jou oorlede kind en dat jy onder diegene is wat die gesin met hul verlies sal help.
Wees prakties Roeping ouers het ruimte om te bedroef. Jy kan help om kos te bied, om te sorg vir jou tuin, om die huis skoon te maak of papierwerk te doen. Doen die alledaagse dinge van elke dag wat vir hulle nutteloos sal lyk. Hou in kontak, net bel of besoek hulle, kan `n bron van ondersteuning wees.
Voel gemaklik met fisiese demonstrasies. Gee baie drukkies. Bied hulle jou skouer aan om te huil, letterlik.
Hou hom en laat hom huil. Dit is normaal en gesond om baie te huil.
Ondersoek die rou proses. Lees oor wat ouers voel wanneer hulle `n kind verloor. Voer die forums in en praat met ander oor hul gevoelens en die dinge wat hulle gehelp het in die vroeë stadiums van hul hartseer.
Wag vir die pyn te verhoog. Hierdie pyn is vir die lewe, selfs as hulle eendag beter lyk, is dit nie iets wat jy van "herstel nie". Aanvaar dat daar geen tydperk vir pyn is nie. Vir nou sal dit voortgaan om te groei en jy sal dit baie nodig hê as die pyn jou vriend oortref. Wees `n skouer om te huil, iemand met ore wat nie oordeel nie, en wie is altyd daar, maak nie saak wat nie. Aanvaar dat ouers wat hul kind verloor het, nooit sal herstel nie, maar met verloop van tyd sal hulle dit hanteer.
Nooit sê "herstel" nie, of "gaan voort met jou lewe, jou seun sal dit so graag wil hê".
Moenie sê nie, "jy kan altyd meer kinders hê" as die pa die verlies van `n baba of `n baie jong seun betreurt. Dit is een van die mees ongevoelige dinge wat gesê kan word. En die kleinkinders is nie `n plaasvervanger vir die ouer kinders wat gesterf het nie.
`N Goeie frase is: "Vertel my hoe jy voel." Dit laat hulle toe om oop te maak en te praat in enige rigting wat hulle wil. Of huil, of skree, as jy dit nodig het.
Moenie probeer om dinge op te los nie, en probeer nie om aanwysings of advies te gee nie. Tensy jy `n opgeleide professionele is om die pyn te hanteer, laat dit aan die professionele persone. Jou rol is dié van iemand wat belangstel, luister en respekteer pyn. As jy godsdienstige advies wil gee of op persoonlike ondervinding gebaseer is, het absolute sekerheid dat hulle goed ontvang sal word.
Laat hulle oor hul seun praat.
Laat hulle huil, skree, moqueen en voel kwaad. Laat hulle net al hierdie dinge voel. Dit is jou reg.
As jy nie weet wat om te sê nie, luister net. Om niks te sê nie, is beter as om iets te sê soos "jy is in `n beter plek", "nou is jy by God", ens. As jy beter voel om iets te sê, verduidelik net dat jy nie weet wat om te sê nie, as dit is wat jy voel. Dit is beter om eerlik te wees as die risiko om dinge erger te maak.
Moenie ouers dwing om te sosialiseer of terug te keer na werk nie.
Moet hulle nooit ontmoedig om hulp te soek met ander ouers wat `n kind verloor het nie.
Vergelyk nooit die dood van `n kind met `n ander wat jy ervaar het met `n familielid wat nie `n kind was nie. Die verlies van `n kind dra baie verskillende konnotasies as die verlies van `n pa, broer of vriend. Ouers sal dikwels sê dat dit hulle moes gewees het in plaas van hul kind, en dit is `n gevoel wat hulle sal spook vir baie jare om te kom. Die pyn na die verlies van `n kind verskil van die verlies van `n persoon wat jy ken en liefhet - aanvaar dit en hou dit in gedagte wanneer nodig.
Deel jou hartseer oor die verlies van jou kind, maar onthou dat joune nie eens naby hulle s`n is nie. Daar is geen pyn groter as dié van die dood van `n kind van jou eie nie. Moenie vir diegene wat `n kind verloor het, sê dat jy weet hoe jy voel nie, want dit is waarskynlik nie so nie.
Vergelyk nie die verlies van u werk, huwelik, troeteldier of oupa met die verlies aan u kind nie.
Moenie bang wees om oor die kind te praat nie. Elke pa wil weet dat sy seun nie vergeet sal word nie. En luister na hulle wanneer hulle oor hul kind praat. Kind of volwassene, daar sal baie herinneringe wees wat hulle wil vertel, as `n manier om die kind terug te keer na tydelike bestaan.
As jy oor jou kind praat en huil, is dit goed. Laat hulle toe om hul trane te vergiet, jy het hulle nie seergemaak nie.
Moenie verdwyn nie. Dit kan die laaste teleurstelling wees vir rou ouers, wat iemand verloor wat eens `n goeie vriend was. Die bekommernis wat jy voel oor die feit dat jy nie weet wat om te sê of doen nie, vergelyk nie met die pyn, hartseer en eensaamheid wat gevoel word deur ouers wat `n kind verloor het nie. Dit is beter om reguit te gaan en om verskoning te vra as om te verdwyn en ophou om `n bron van hulp te wees.
Onthou hulle op Vadersdag en Moedersdag, net soos hulle ouers is.
Onthou die kind se verjaarsdag. Stuur `n kaart wat sê dat jy jou kind onthou.
Onthou die kind se verjaarsdag. Stuur `n boodskap, bel hulle, deel goeie herinneringe en luister.
Gee hulle ruimte. Benewens om hulle te laat weet dat jy daar is om hulle te help, aanvaar jy ook dat hartseer ouers dalk uitmekaar wil bly. Wees bedag op die tekens van ellende deur jou naby te hê en liggies te onttrek, sodat hulle weet dat jy in elk geval daar sal wees wanneer hulle jou nodig het, net met `n oproep.
Ouers moet dalk die kamer se kamer verlaat, soos dit vir `n lang tyd of vir ewig was. Aanvaar dit en moenie dit bevraagteken nie.
Aanvaar dat `n hartseer ouer nie kan wees wie hy weer was nie.
Aanvaar dat almal pyn op hul eie manier hanteer.
Aanvaar dat die vader die verlies van sy seun vir ewig kan ly.
Soms kan jy iets spesiaals doen om die verlore kind te onthou, soos om foto`s te vind wat hulle nie geken het nie. Jy kan `n digitale album maak of dit na `n digitale foto raam laai. As jy herinneringe aan die verlore kind het, oorweeg dit hoe om dit aan die ouers te gee, om hulle te waardeer.
As jy `n gedenkteken op die internet vir jou kind maak, besoek dit. Lig `n kers, skryf `n kondoleer, deel `n herinnering, bied jou liefde, aanvaarding van jou pyn en ondersteuning. Dit is `n uitstekende manier om te wys dat jy jou seun onthou.
As jy nie `n gedenkteken op die internet het nie, bied aan om een ​​in die geheue van jou kind te koop. Baie ouers vind verligting om `n gedenkwebwerf vir hul kind te skep.
As jy foto`s van jou kind het, kopieer dit en gee dit aan die ouers. Tergende ouers waardeer alles wat `n herinnering aan hul kind is.
Vra iemand om die rekenaar te monitor wat jou kind gebruik het, sodat niks uitgevee word nie, nie jou gunsteling musiek, of jou gunsteling webwerf of die dinge wat vir jou lekker was nie, ens.
Stoor die kind se lakens en klere sodat die ouers iets met hul reuk kan hou. Sit hulle op `n veilige plek as die ouers nie die pyn goed hanteer nie (sekerlik sal dit so wees).
Baie rou ouers beoordeel die idee van selfmoord. Gee aandag aan die tekens en soek hulp as jy bekommerd is.
Baie ouers wat `n kinderstryd met diep depressie verloor het, en dalk die hulp van `n dokter nodig het.