Robert Paarlberg, Harvard Universiteit
Kan innovasie laekoolstof-energie goedkoper maak? David Joyce / flickr, CC BY-SAergy Duurder
Die Energie-inligtingsagentskap (OIB) het in Mei geprojekteer dat president Obama se nuwe Skoon Power Plan (CPP) sal lei tot kleinhandel-elektrisiteitspryse 3% -7% hoër vir die nasie as 'n geheel in 2020-25, voordat dit na "naby-basislyn" vlakke in 2030 val. Tog het die president in die Wit Huis op Augustus 3 gepraat, het die president ontken dat die CPP "jou meer geld kos."
Streek per streek, volgens die OIB-verslag, sal die VPP sommige belastingbetalers redelik meer geld kos. Elektrisiteitspryse in 2030 sal na verwagting 10% hoër wees in Florida, die Suidoos, die Suidelike Vlakte en die Suidwes. Verduistering van hierdie feit, die Wit Huis sê die "gemiddelde Amerikaanse familie" sal spaar op hul energie rekeninge deur 2030.
Demokrate moet versigtig van hierdie ontkenning strategie wees, want 'n hoër elektrisiteitskoste las die armes veel meer as die ryk. Die Nasionale Buro vir Ekonomiese Navorsing, 'n onafhanklike navorsing firma, het getoon dat hoër energiepryse 'n las oplewer ten opsigte van inkomste wat ses keer groter is vir dié in die onderste inkomste kwintiel in vergelyking met die boonste inkomste kwintiel.
In die Wit Huis het Obama spesifiek die kwessie van hoër korttermyn-energiekoste vir armes en minderhede, en vir sommige streke hoër, langtermynkoste gedek. In plaas daarvan het hy die onderwerp verander om te praat oor verminderde asma risiko's. Obama hoef nie weer vir kantoor te hardloop nie, maar Demokrate wat sy CPP ondersteun, soos Hillary Clinton, sal 'n beter verduideliking moet vind vir sy regressiewe impak op minderhede en armes. Die probleem gee reeds Republikeine 'n onverdiende geleentheid om as populiste te vorm. Marco Rubio gebruik hierdie lyn om die CPP te rip: "As jy 'n enkelma is in Tampa, Florida, en jou elektriese rekening gaan per maand op met $ 30, dis katastrofies. "
Hernubare tot die redding?
Progressiewe Demokrate is een keer tevore deur hierdie kwessie aangespreek. Warren Buffett, 'n vroeë ondersteuner van Barack Obama, het gesê in die 2009-gedagte-en-handelsdebat in die Kongres, het Cap-and-trade "mooi regressief. "Obama se perssekretaris ten tyde het nie ontken die bewering, en het gesê dat die president het uitgesien na" werk met die Kongres om 'n oplossing saam te stel. "Maar 'n oplossing is nooit gevind nie, en pet-en-handel (wat Republikeine gebrandmerk as "cap-en-belasting") versuim het in die Kongres. Die vrees dat die klimaat-beleid sal lei tot hoër energiekoste bygedra tot Demokrate beheer van die Parlement in die 2010 akademiese trimester verkiesing verloor, so Obama het besluit om die kwessie heeltemal te vermy wanneer op soek na sy eie herverkiesing in 2012.
Is daar maniere om kweekhuisgasvrystellings te verminder sonder om 'n buitensporige las op die arme nie; Die gebruik van die federale subsidies en belastingtoegewings om die ontplooiing van sonpanele spoed en wind turbines lyk soos die antwoord 'n paar jaar gelede. Ten spyte van miljarde dollars in wind en sonkrag subsidies sedert 2009 (insluitend VSA $ 16 miljard in gewaarborgde lenings meer as vier jaar, deur die departement van energie se 1705 program), het die deel van Amerika se energieverbruik tevrede met nie-hidro-hernubare energie net effens toegeneem 4.7% tot 6.5% uit 2008 om 2012.
Ons geïnstalleerde kapasiteit - of potensiële krag van hernubare energie - het toegeneem danksy die subsidies, maar die werklike energieproduksie, nie soveel nie. Amerika se netto energieopwekking van son en wind het van 1.8% in 2009 na 4.9% in 2014 gegroei. In 2013 het Obama se eie OIB die impak van die uitbreiding van belastingkrediete en subsidies vir hernubare energie tot die jaar 2040 geprojekteer en gevind dat dit die toename in Amerika se energieverwante CO2 emissies net effens, en nie tot 'n werklike afname lei nie.
Progressiewe wat nie bang is vir meer radikale veranderinge het 'n alternatiewe benadering genoem nie fooi-en-dividend, wat die verbranding van fossielbrandstowwe brandstof beperk, óf met direkte belasting of veilingpermitte, en lewer dan 'n paar of al die inkomste terug aan huishoudings of individue op 'n progressiewe manier, sodat die armes meer terugkom as wat hulle moes betaal.
Presidensiële kandidaat Bernie Sanders, progressief na 'n fout, het hierdie benadering bevoordeel. Tog het die fooi-en-dividendbenadering nie veel politieke trekkings opgedoen nie, want dit impliseer 'n groot en ongewilde uitbreiding van die Inkomstediens se inmenging in die land se ekonomie en omdat dit 'n omstrede nuwe oorleg van tariewe en uitvoersubsidies aan die grens vereis, Amerika se mededingendheid in die buiteland te bewaar.
Oor die langtermyn is die enigste manier om klimaatbeleid effektief en minder regressief te maak, om die huidige hoë koste van nie-fossiele energie te verlaag. Om steenkool uit te dwing om die wind- en sonkragtegnologie van vandag op te skaal, sal regressief wees, daarom moet ons harder werk om die ontdekking van die koolstofarme tegnologie van more te bespoedig. Een manier om dit te doen is met groter federale R & D-beleggings.
Dit is 'n skandaal dat die Departement van Energie (DOE) vandag minder as die helfte soveel aan energie-O & D bestee as in die 1970's, voordat ons klimaatskrisis ontstaan ​​het. In konstante dollar wat vir inflasie verdiskonteer is, het die DOE in 3.7 slegs $ 2013 miljard aan R & D-energie bestee, vergeleke met $ 8 miljard in 1979. Nog skandaliger, net 19% van die huidige besteding aan navorsing vir DOE gaan vir hernubare energie, teenoor 24% gaan steeds vir fossielbrandstowwe.
Belegging In Innovasie
Een toekomsgerigte, nie-regressiewe federale klimaatbeleid sou die skepping wees van 'n Trustkoolfonds vir Lae Koolstof-energie, gemodelleer op die Interstate Highway Trust Fund.
Hierdie fonds kan gebou en aangevul word deur 'n koolstoffooi wat klein genoeg is om geen invloed op armes te hê nie, maar nog groot genoeg om die nodige openbare navorsing te finansier. Aangesien verbeterde laekoolstof-tegnologieë uit die navorsingspyplyn kom, kan hulle ontplooi word sonder dat die energiekoste in die CPP geïmpliseer word.
Hierdie navorsingsgeleide benadering kan ook help om voldoende internasionale klimaatsamewerking te bewerkstellig. Met die hedendaagse tegnologieë sal steenkoolafhanklike stygende magte soos China en Indië slegs koolstofvrystellings beperk, waar dit direkte voordele kan opneem in die vorm van minder roet in die lug, of minder energieverspilling. Hulle sal nie hul eie ekonomiese groei opoffer om die kollektiewe probleem van klimaatsverandering op te los nie, aangedryf deur groeiende atmosferiese CO2-ophopings. As Amerika se R & D-beleggings alternatiewe kan bied vir steenkool wat goedkoop genoeg is om te werk sonder enige opoffering van ekonomiese groei, sal die vooruitsigte vir internasionale lasverdeling met hierdie lande verbeter.
Hillary Clinton se Vision for Renewable Power-energieplan bevat 'n oproep vir meer investering in innovasie. Sy moet hierdie deel van haar program vergroot deur spesifieke bestedingsdoelwitte vir federale O & O-uitgawes op te stel en deur te onderneem om 'n selfonderhoudende Federal Fund for Low-Carbon Research Fund te skep.
Ons kan nie ons ekonomie verklein nie en ook die armes en middelklas beskerm as ons 'n gedwonge-tempo skaal probeer van die wind- en sonkrag tegnologie wat vandag beskikbaar is. Progressiewe Demokrate moet lei in die eis van meer openbare geld om die koms van môre se verbeterde lae-koolstof-alternatiewe te bespoedig.
Robert Paarlberg is Adjunct Professor van Openbare Beleid aan die Harvard Universiteit. Hy is 'n onafhanklike navorser en konsultant wat spesialiseer in internasionale voedsel- en landboubeleid.