Waarom projekteer ons ons onderdrukte dele? Hoekom kan of nie daardie dele net vreedsaam begrawe bly - of in die kelder slaap nie - en laat ons ongestoord bly met ons "normale" lewens? Een moontlikheid is dat die projeksie die sielkundige afstand tussen ons en die geprojekteerde eienskappe verhoog en sodoende onsself verdedig teen die moontlikheid dat ons daardie eienskappe besit.
Maar daar is nog 'n moontlikheid. Soos die mitologieë van alle tye - en die diepte sielkundiges van die twintigste eeu - ons vertel het, is daar hierdie onverskoonbare drang binne elkeen van ons na heelheid. Sommige sal sê dit is hoekom ons inkarnasie het, om vollediger te word wie ons in ons diepste wese is. Die lang swart sak wat ons agter ons sleep, is 'n allesomvattende, op maat gemaakte stoorkamer van alles wat ons nodig het in ons strewe om heeltemal te word.
Die siel gaan nie gelukkig wees as ons probeer om ons lewens weg te slaap nie, alhoewel ons daarin kan slaag. Die siel kan ons nie laat wakker word nie, maar dit kan en maak seker dat ons projekteer. Op dié manier sal ons waarskynlik in die muur van ons eie onbeweeglike potensiaal hardloop. As ons ons projeksies kan herken, kan ons die pynlike geleentheid om beide die genesing en die hele onsself omhels.
So ons projek. Blykbaar is daar geen manier om dit te vermy nie, selfs al is daar onbeperkte maniere om dit te ignoreer of te ontken.
Ons projeksies help ons om ons versteekte aspekte te sien
Robert Bly stem saam dat projeksie inderdaad 'n gelukkige ding is. Sonder dit, merk hy op, ons mag nooit die geleentheid hê om daardie verborge, nog nie-beliggaamde dele te besit nie. Dankie vir die skerms waarop ons projekteer: ons vriende, familie, die beroemde, die berugte, buitelanders, ongelowiges, en die vorms en kragte van die natuur. Sonder die skerms, sou ons projeksies eenvoudig in die buitenste ruimte vlieg, soos onheilspellende radiogolwe, en ons sal nooit ons verborge aspekte sien nie.
Daar is eintlik twee maniere waarop ons op ander uitwerk. Die eerste is wanneer ons ons eie onherkenbare persoonlike eienskappe projekteer. Die tweede is wanneer ons die eienskappe van iemand uit ons verlede uitwerk op mense in ons hede.
Sielkundiges verwys na laasgenoemde as oordrag - onvoltooide emosionele sake uit ons verlede word oorgedra na ons huidige verhoudings. Die meeste wat onvoltooid is, is ons verhoudings met ons ouers (of ander kindersorgversorgers).
Hersiening van die sentrale, dikwels traumatiese, verhoudings van ons verlede
Ons siele wil hê ons moet die sentrale, dikwels traumatiese en onvolledige verhoudings herhaal sodat ons kan genees en leer. Die siel doen dit deur te reël dat ons mense van ons huidige lewe ervaar - ons geliefdes, vriende, vriende se gades, kollegas, base, onderwysers, psigoterapeute, goewerneurs - asof hulle dieselfde soort mense was as dié groot spelers uit ons kinderjare. Op hierdie manier kan ons onsself vorm wat huidige verhoudings vorm wat ooreenstem met dié van ons verlede.
Met bewuste wil ons dit nie. Maar ons siele erken 'n geleentheid. As ons dieselfde soort verhoudingsprobleme kan herstel, kon ons nie in die kinderjare oplos nie, ons het nog 'n kans om dit reg te kry, om op te tree en te verhoud op maniere wat ons nie beperk nie.
Oordrag gee ons die geleentheid om te ontdek hoe ons onwetend baie van die disfunksionele eienskappe van ons verhoudings (oud en nuut) geskep het in ons pogings om onsself te beskerm teen verlating of emosionele uitwissing as kinders. Nou, in volwassenheid, het ons die geleentheid om daardie struikelblokke na selfuitdrukking en individuasie te verwyder en die wonde wat blootgestel word, te genees wanneer ons dit doen. Maar ons sal waarskynlik nie daardie werk doen voordat ons daardie struikelblokke kan sien nie. Hoe gaan ons dit sien? Deur die oordrag van ou gevoelens op huidige verhoudings.
Die Vyf Stadiums van Projeksie: Herbesit Ons Verlate Self
Die Japannese ontleder James Hollis gee 'n opsomming van vyf stadiums om die verlate dele van onsself uit te produseer.
In die eerste fase is ons daarvan oortuig dat wat ons onbewustelik projekseer, waar is van die ander. Wanneer ons byvoorbeeld verlief raak, is ons seker die ander (oor wie ons niks weet nie) is die mees buitengewone wese op die planeet. Ons produseer die gewenste en verlangde eienskappe van die innerlike Ander (die siel) en / of die gewenste eienskappe van iemand uit ons verlede.
In fase twee word ons toenemend en skokkend bewus van die teenstrydigheid tussen wie ons gedink het die ander was (en was veronderstel om te wees) en wie hulle blyk te wees. Ons word seker daar moet iets verkeerd wees met die ander en ons probeer om hulle te beheer, hulle te verander, hulle reg te stel. Nou is ons aan die ander kant die negatiewe eienskappe van die innerlike Ander en / of die persoon uit ons verlede.
Die derde fase vereis ons vir die eerste keer om regtig na die ander te kyk, om duideliker te maak wie hulle is en om te begin vra wat eintlik aangaan in ons verhouding.
In stadium vier trek ons ​​die projeksies terug deur te erken dat ons eintlik projekseer, dat wat ons gedink het die buitenste Ander was, eintlik gedeeltelik, die innerlike en / of die persoon uit ons verlede.
En uiteindelik, in stadium vyf, deur ons innerlike werk, kom ons presies sien wat dit in ons was wat ons in die eerste plek uitsteek en hoekom.
Erkenning en onttrekking van projeksies
Die onttrekking van projeksies verplig ons om bewus te wees van die teenstrydigheid tussen wat ons gehoop het en wat ons het. Dit neem baie moed, hart, eerlikheid en 'n groot begeerte om te groei en word heeltemal, 'n begeerte wat sterker moet wees as die wens om gered te word deur 'n alomteenwoordige ander of om gemaklik en veilig te bly.
Hoe weet ons wanneer ons projekseer teenoor ware gesprekke met ander? Geen gewaarborgde tekens nie. Maar projeksie is waarskynlik 'n belangrike deel van die mengsel wanneer ons verlief raak, wanneer ons sterk gevoelens het - positief of negatief - oor mense waarvan ons min weet, wanneer ons 'n sterk somatiese reaksie het (bv. Waansin, skoenlappers , lighoofdigheid) aan iemand, en / of wanneer ons opmerk dat ons emosionele reaksie veel groter is as wat die omstandighede waarborg. Ons produseer beslis wanneer ons 'n ander persoon (of nasie) as 'n bose sien of, omgekeerd, wanneer ons voel dat iemand alles vir ons reg sal maak.
Bewustheid en selfondersoek
Om te begin om jou projeksies te onttrek, moet jy eers bewus wees dat jy projekseer. (Daar is min of geen kans dat jy jouself sal vang voordat jy dit doen nie. Jy moet eers die teenstrydigheid ondervind en herken dit as die bron van jou lyding.) Dan kan jy jouself afvra:
Wat presies is die kwaliteit wat ek graag of nie in die ander hou nie?
Watter emosies word aangewakker deur daardie eienskappe?
Hoe het ek op daardie emosies gereageer?
Waar vind ek dieselfde eienskappe in myself?
Wat het ek gedoen om hulle te verwerp en hoekom?
Op watter maniere kan my ervaring van hierdie persoon soortgelyk wees aan hoe ek iemand van my gesin van herkoms ervaar het?
Dan kan jy die dele van jou self identifiseer wat jy verloën het en hulle name gegee het. Die gebruik van 'n diep beeldewerk (met 'n opgeleide beelde gids word aanbeveel), jy kan 'n verhouding met daardie verwerpde dele ontwikkel. Dialoog met daardie dele, hetsy in jou beelde of deur leë stoele te gebruik en daardie dele in daardie stoele voor te stel. U kan ook kies om in die leë stoele te sit en die ander dele te vervang en op die ego te reageer. Of jy kan die dialoog in jou joernaal uitvoer.
U kan ook sien dat u verwerpde dele in u drome verskyn. Hierdie droomkarakters kan dien om die mengsel van beide jou joernaalwerk en 'n diep prentjie met jou verwerpde dele te verryk.
Jy is hier: Tuis > Persoonlike > Verhoudings > jouself > Onttrekkings van Projeksies deur bewus te wees dat ons projekteer