Versindaba » Blog Archive » Nini Bennett. Twee gedigte
(Vir Mari Samuelsen)
Sy bespeel landskappe,
die venere van swart ys.
Haar vingers spits
se bibberbeelde soos ou films
want Piazzolla pluk dissonant ―
die wind vlug uit sy leegtes
maar waai weer daarin terug.
Vivaldi kwink sketterend;
’n sondeurdrenkte tjello
en jong voëls kwinkeleer,
vegtend in die vlieggewig van kleur.
Berge; ysende bloudrukke;
die saffiere as Noorse mere breek ―
die stormviolis is op haar pos.
Winter is ’n sober esteet
dog onvoorspelbaar soos vuur.
© Nini Bennett, 2017
Tags: Nini Bennett gedigte
Friday, October 27th, 2017 | Gedigte.
3 Kommentare op “Nini Bennett. Twee gedigte”
Jou gedig Amo laat my dink aan dié van Elizabeth Barrett-Browning van twee honderd jaar gelede, in ‘n volledig ander tyd en taal. Om dit taalkundig in dieselfde ruimte te bring, hiermee my vertaling sopas gemaak. Dis van die Engels – Romantiese periode maar ook in die tyd van vroeë selfbewuswording van vroue en die bydraes wat hul begin maak het in die literatuur en die besonder vroulike wat daarin verwerk is.
Desondanks voel ek dat sy ook nog en juis daardeur nog tot hierdie tyd kan praat oor die liefde as ‘n holistiese menslike ervaring.
Hoe ek jou liefhet.
Hoe ek jou liefhet? Laat my die veelvoud tel. Ek het jou lief tot in die diepte, hoogte, breedte waarna my siel kan reik wanneer dit sig verloor oor my bestaan se einders en volmaakte seën. Ek het jou lief tot waar daagliks strek my stilste behoeftes, by lig van son en kers. ‘n Vrye liefde, soos die mens na regte streef My liefde’s suiwer, soos hy hom van lof afwend. Ek het jou lief met hartstog wat moes ly onder my ou smarte en my geloof as kind. Jou lief met die liefde gewaan verlore met wat eens heilig was. Jou lief in die asem, glimlagte, trane van my hele lewe – en, as God wil, jou nog dieper liefhê na die dood.
Vertaling – Balt Verhagen 27.01.17
‘n Gedig kom nie heeltemal tot sy reg as hy soos ‘n prosastuk aangebied word nie. Jammer.
Hierby die Barrett-Browning vertaling soos hy moes gelyk het.
Hoe ek jou liefhet? Laat my die veelvoud tel.
Ek het jou lief tot in die diepte, hoogte, breedte
waarna my siel kan reik wanneer dit sig verloor
oor my bestaan se einders en volmaakte seën.
Ek het jou lief tot waar daagliks strek
my stilste behoeftes, by lig van son en kers.
‘n Vrye liefde, soos die mens na regte streef
My liefde’s suiwer, soos hy hom afwend van lof.
Ek het jou lief met hartstog wat moes ly
onder my ou smarte en my geloof as kind.
Jou lief met die liefde gewaan verlore
met wat eens heilig was. Jou lief in die asem,
glimlagte, trane van my hele lewe
– en, as God wil, jou nog dieper liefhê na die dood.
Nini, jy is ‘n ongelooflike, skitterende digter. Baie dankie. Melanie Grobler