Ultima Hora Ohope | TripAdvisor
Bed & Breakfasts en Ohope
Foro de viajeros de Ohope
Todos los hoteles de Ohope
Última hora en Ohope
Portal de viajes: Ohope
Ultima Hora Ohope
Beachfront Bliss Bed and Breakfast
Otros lugares donde alojarse en Ohope
N.º 3 de 12 B & Bs/hostales en Ohope
Turney's Bed & Breakfast
N.º 9 de 12 B & Bs/hostales en Ohope
Waterfront Ohope B&B and Homestay
N.º 10 de 12 B & Bs/hostales en Ohope Most viewed - 20100718x001 - Paul Wesley Web
Displayed: 1333 times jong volwassenes | DinkJeug | Page 2 124172615
Nadenke oor jong volwassenes en die NG Kerk Deel 4: Jong volwassenes wat bly in die NG Kerk
22nd March 2018 dinkjeugJONG VOLWASSENESjong volwassenes, jongwerkendes, roeping, skokkend positief
Hier volg moontlike redes waarom ‘n groep jong volwassenes in die NG Kerk tuiskom, soos saamgestel uit ‘n gesprek van die Jong Volwasse Leer Gemeenskap byeenkoms gehou in November 2017. Hierdie is deel van ‘n reeks van 4 artikels.
8th March 2018 dinkjeugJONG VOLWASSENESDiepDink, jong volwassenes, jong werkendes
Hier volg moontlike redes waarom ‘n groep jong volwassenes die NG Kerk verlaat en nie deel word van ander kerke nie, soos saamgestel uit ‘n gesprek van die Jong volwasse Leer Gemeenskap byeenkoms gehou in November 2017. Hierdie is deel van ‘n reeks van 4 artikels.
1st March 2018 dinkjeugJONG VOLWASSENESDiepDink, dinkdiep, jong volwassenes, NG Kerk
Deel 1: ‘n Oorsig oor tendense
Hierdie artikel bied ‘n oorsig oor die verskillende redes hoekom jong volwassenes bly of nie bly in die NG Kerk nie, soos saamgestel uit ‘n gesprek van die Jong Volwasse Leer Gemeenskap (van die Wes Kaap NG Kerk Sinode). Die byeenkoms is gehou in November 2017. Hierdie is deel van ‘n reeks van 4 artikels.
22nd November 2017 dinkjeugJONG VOLWASSENESjong volwassenes, jong werkendes, NG Kerk, verhoudings
Saamgestel deur die Jong Volwassene Leer Gemeenskap (JVLG)
Hierdie artikel is saamgestel deur die groep meestal jong predikante in die Wes Kaap Sinode wat getaak is om vir die volgende twee jaar saam te dink en droom oor die bediening aan en deur die jong volwassenes. Hierdie groep noem hulself die Jong Volwassene Leer Gemeenskap (JVLG). Die eerste drie dag gesprek is gevoer vanuit 3 perspektiewe, naamlik die Amerikaanse navorsing van David Kinnaman van die Barna Institute, opgesom in sy boek “You Lost Me: Why Young Christians Are Leaving Church and Rethinking Faith”, Suid-Afrikaanse navorsing opgesom in die boek “Skokkend Positief – Insigte vanuit nuwe navorsing oor aktiewe Afrikaanse jeug” (redakteurs Malan Nel & Zander van der Westhuizen) en laastens ook die perspektiewe en ervaring van die deelnemers se eie belewenisse en gemeente kontekste.
Wie is die Jong Volwassenes waarvan ons praat?
Ons het tydens die gesprek die jong volwassenes opgedeel in drie verskillende groepe.
GROEP 1: Jong Volwassenes wat die NG Kerk verlaat en nie deel word van ander kerke nie (sien Addendum A)
Volgens die Barna Institute se Amerikaanse navorsing is hierdie groep 60% in die VSA. Dié navorsing dui ook aan dat anders as in die verlede hierdie groep nie weer terugkeer na die kerk sodra hulle hul kinders doop nie. Die JVLG meen hierdie persentasie sal laer wees in Suid Afrika maar dat die tendense soortgelyk is.
Die redes waarom hulle die kerk verlaat val kan as volg opgesom word:
Rede 1: Gebrek aan konneksie (gebrek aan diepgaande verhoudings, mentorskap, dissipelskap en geloof belewenisse en groei)
Rede 2: Die kerk help nie om my geloof en lewe (roeping) te verbind aan mekaar nie
Rede 3: Ek glo nie meer nie as gevolg van my rede (wetenskaplike of teoretiese oorwegings) of as gevolg van my ervaring (seerkry in die kerk)
Let Wel dat indien rede 1 of 2 ter sprake is, persone hul steeds identifiseer as christene, al staan hulle los van die kerk.
GROEP 2: Jong volwassenes wat die NG Kerk verlaat maar in ander denominasies tuiskom (sien Addendum B)
Sommige jong volwassenes beweeg direk na skool uit die NG Kerk na ‘n ander denominasie. Ander beland na ‘n tyd van rond beweeg tussen kerke (“church hopping”) by ‘n ander denominasie. Daar is ook diegene wat na ‘n tydperk buite die kerk (kerklos) ‘n tuiste in ‘n ander denominasie vind.
Hiervoor is daar ook verskillende redes ter sprake by verskillende persone:
Rede 1: ‘n soeke na ‘n ander toelogie
Rede 2: ervaring in eredienste
Rede 3: groter konneksie (verhoudinge)
Rede 4: groter meelewing en diensgerigtheid
Rede 5: minder bagasie uit die verlede (nie die konneksie met apartheid nie)
Rede 6: meer diversiteit
Daar is nog ander redes ook genoem.
GROEP 3: Jong volwassenes wat bly in die NG Kerk (sien Addendum C)
Rede 1: gemak
Rede 2: tradisie en waardering vir die NG kerk
Rede 3: gereformeerde teologie
Rede 4: konneksie
Rede 5: geleentheid vir diens
Rede 6: kinders se betrokkenheid
Hierdie groep wissel egter tussen passiewe lidmate en aktiewe lidmate. Passiewe lidmate kom selde kerk toe en daar is lae vlakke van konneksie, diensbaarheid en roeping bewustheid. Die teenoorgestelde is waar van aktiewe lidmate.
Wanneer ons dus ‘n gesprek voer in gemeentes is dit belangrik om uit te klaar of ons praat van jong volwassenes buite die kerk, binne ‘n ander kerk of binne ons eie kerk. Geen van hierdie groepe is homogeen nie, en ons moet bewus wees daarvan dat jong volwassenes vir verskillende redes gaan of bly. Wat wel duidelik is, is die volgende tendense:
Jong volwassenes soek diepgaande, eerlike, opregte verhoudings en konneksie
Jong volwassenes soek ‘n ruimte om ‘n eietydse uitdrukking van geloof te vorm en uit te leef
Jong volwassenes soek ‘n ruimte om moeilike kwessies te kan bespreek sonder oordeel
Jong volwassenes wil graag lewe met ‘n doel en wil graag ‘n praktiese verskil maak
Die Jong Volwassene Leer Gemeenskap (JVLC) nooi jong volwassenes en die kerk uit om saam te dink en te gesels in die volgende twee jaar (November 2017 – November 2019) oor die bediening aan en deur jong volwassenes en saam te reis na ‘n Kerk van die Toekoms wat ook vir jong volwassenes ‘n tuiste is.
GROEP 1: Jong Volwassenes wat die NG Kerk verlaat en nie deel word van ander kerke nie.
Rede 1: Gebrek aan konneksie (gebrek aan diepgaande verhoudings, mentorskap, dissipelskap en geloof belewenisse en groei).
Hierdie mense het die kerk verlaat weens ’n leemte of gebrek aan konneksie met of binne die kerk. Hulle is nie noodwendig kwaad vir die kerk, of is seergemaak deur die kerk nie, maar voel steeds nie dat kerk ’n belangrike rol in hul lewens speel nie, alhoewel hulle hulself steeds as gelowig beskou.
Konneksies en persepsies
Mense wat vir hierdie redes die kerk verlaat het, is steeds baie kere op soek na gemeenskap of konneksie op ’n manier, maar soek dit dan dikwels buite die kerk, nie binne die kerk nie. In ons ervaring, vind mense wat om hierdie redes die kerk verlaat het, wel konneksies binne klubs, belangegroepe, familiebande, vriendekringe, werksverhoudings, of sosiale byeenkomste.
In baie gevalle, pas hulle hul geloof by hul lewens aan, eerder as om hulle lewens by hul geloof aan te pas. Kerk is iets wat dikwels in die agterkop gehou word, en eerder as ’n soort “klub” beskou wat ‘n diens aan die kliënte moet verskaf tydens lewensoorgange, soos doop, belydenis, trou of begrafnis”. Kerk en geloof is dikwels dus ook net iets wees wat net in krisistye bygewoon / geraadpleeg word.
Vir mense wat om hierdie redes die kerk verlaat het, kom dit voor of geloof eerder gaan oor wat ‘n mens kan ontvang (sogenaamde “quick fixes” ) as wat ‘n mens kan gee. Verbruikersmentaliteit speel ‘n groot rol. Daarom, as kerkbywoning opgeweeg word teen ’n ander aktiwiteit, soos strand, sport, hul kinders, kuiers, of vakansie, sal dit eerder wegval. Die kerk maak in die algemeen nie vir hulle sin nie, en daarom beplan hulle nie hul naweke rondom aktiwiteite wat die kerk mag aangaan nie. Die vervulling van wense of behoeftes word hoër geag as die bydra wat hulle kan lewer by ’n kerk.
In baie gevalle, word hul identiteit nie gevorm deur die kerk of hul geloof nie, maar juis deur wat hulle het, doen, of besit. Hierdie self genoegsaamheid bepaal meer hul lewensbeskouing as hul geloof. Hulle soek sin, betekenis en tevredenheid in rykdom, familie, vriende, of sosiale groepe, status, ens.
Baie mense wat hierdie diskonneksie met die kerk ervaar het, het dit alreeds begin ervaar in die tydperk van hul geloofsvorming (as kinders en tieners), en het daarom as volwassenes nie meer ’n sterk behoefte om kerk by te woon of aktief betrokke by ’n kerk te wees nie. Hulle ouers het soms ook hierdie voorbeeld gestel.
Ons ervaring is dat daar ‘n groep jong volwassenes is wat ‘n gaping tussen geloof en daad beleef. Hierdie groep jong volwassenes het in die kerk groot geword en is steeds passievol om God te leef in hul alledaagse lewe, maar sukkel om ruimte te vind vir diens in die kerk of hulle sukkel om hul roeping (beroep) en geloof aan mekaar te verbind.
Roeping en geleenthede
Hierdie groep voel dat hulle roeping / beroep / lewe nie anders kan as om losstaande van hul kerk belewenis te funksioneer nie. Hulle Christelike agtergrond het hul nie daarop voorberei om Sondag (kerk) met Maandag tot Saterdag (werk en samelewing) te verbind nie.
Hierdie groep het ‘n bitter smaak in hul mond omdat die kerk hulle nie speelveld gee om met passie hul roeping uit te leef nie, en daarom is hulle skepties oor die kerk as instansie maar nie apaties teenoor die kerk nie.
Vir hierdie groep is dit belangrik dat hulle in hul beroep hul roeping kan uitleef. In die uitleef van hul roeping wil hulle verandering in die samelewing bring. Dit is vir hierdie groep belangrik dat daar nie ‘n skeiding tussen geloof en die alledaagse leefwêreld is nie.
Hierdie groep beleef God buite die mure van die kerk daarom voel hulle dat hulle tans ‘n groter, vinniger, effektiewer en met meer intensie impak kan maak buite die tradisionele gemeentelike strukture. Vir hulle moet geloof in die wêreld saak maak.
Die kerk mis die geleentheid om hierdie jongmense se gawes te ontgin. Hulle is bereid om met passie saam met die span te speel, maar ruimte in die span is daar nie. Die kerk speel te stadig vir hierdie groep in die skep van geleenthede, omdat die kerk reguleer eerder as improviseer en innoveer. In die skep van ruimte sukkel die kerk om hierdie groep te help om die skakel te maak wat geloof en roeping verbind. Die kerk sukkel om hierdie groep te help om in die kultuur waarin hul leef te lewe en te dien.
Die kerk kan hierdie groep help om aktief hul roeping in hul kultuur (alledaagse) uit te leef deur spasie te skep vir dialoog en toerusting oor die uitleef van gawes. Laasgenoemde sluit “gewone” gawes, talente en belangstellings in.
As die kerk hierdie groep kan help om hul werk as gelowige aan te pak en ‘n verandering daardeur te laat plaasvind, sal hierdie groep se roeping bevestig word in ‘n geloofsgemeenskap waar hul hulself tuis vind en sal wil bly. In hierdie sin moet die kerk jong volwassenes help om hul leef- en werk-wereld te verbind met God.
Sommige mense verlaat die kerk en kies om hulself daarvan en hulle geloof af te sny. Daar is verskeie redes hiervoor. Vanuit navorsing in Amerika en enkele stories van Suid-Afrikaanse jongmense wat ons al gehoor het, kon ons ‘n aantal afleidings maak oor die moontlike redes hiervoor. Hierdie redes kan op die volgende maniere uiteengesit word:
Hart-redes & Kop-redes
Meeste van die inligting waarna ons gekyk het kan ons in twee groepe plaas, naamlik mense wat emosioneel seergekry het in die kerk (dus slegte ervarings of “hart”) en mense wat hulself rasioneel nie kan vereenselwig met wat hulle hoor in die kerk of lees in die Bybel nie (dus as gevolg van hul rede of “kop”)
Van die hart-redes waaroor mense die kerk/hulle geloof agterlaat is oordeel wat hulle daarin ervaar (bv. rondom seksualiteit, morele kwessies, psigiatriese siektes ens.), slegte ervarings met ander Christene/die kerk (bv. ouers wat mishandel, geestelike leiers/mentors wat liefdeloos of sonder integriteit optree ens.) en mense wat voel dat daar nie ruimte is vir hulle in die kerk om wie hulle is uit te leef nie.
Van die kop-redes wat ons identifiseer het wat mense lei tot ‘n rasionele besluit om die kerk/geloof agter te laat is dat hulle ervaar dat die kerk anti-wetenskap is en dat Christene naïef is, dat die kerk as ‘n plek waar intellektuele (bv. filosofiese) denke nie ‘n plek het nie en dat die Bybel nie logies sin maak vir hulle nie (wat gepaard gaan met Bybel-interpretasie) en hulle dit nie kan glo nie.
“Engaged” & “Disengaged”
Vanuit verskeie stories, lyk dit vir ons asof sommige van hierdie mense hulself heeltemal afsny van die kerk/geloof vir watter rede ookal (“disengaged”) en ander mense wat kies om hulself af te sny en sê dat hulle finaal klaar is met kerk en geloof, maar tog steeds oop is vir gesprekke rondom hierdie sake.
Mense wie se storie getuig van “disengagement” is gewoonlik ook apaties teenoor die kerk en geloof (bv. as gevolg van finansieel welgesteldheid, logiese redes ens.). Daar is geen ruimte vir ‘n gesprek oor hierdie kwessies nie. Terwyl ons vind dat daar wel verhale is waar mense gekies het om te breek met kerk en geloof vir kop- of hart-redes, maar bereid is om ‘n pad te stap met ‘n geestelike mentor sonder die voorwaarde om “terug te kom” kerk toe. Hierdie mense ervaar steeds sterk emosionele wroegings as gevolg van die besluit wat hulle geneem het, en is daarom steeds weens hierdie onverwerkte emosies op ‘n indirekte manier “engaged” met die kerk/geloof. Daar is ook ander mense wat afstand doen van hulle geloof, maar hulself steeds beskryf as “spiritueel”.
Persepsies & Veralgemenings
‘n Algemene tendens in verskeie van die stories en waargenome redes is dat mense se besluit om hulself van die kerk/geloof te distansieer, dikwels gebaseer is op persepsies en veralgemenings. Christenskap en Christelike kerke word dikwels beskryf as “konserwatief” of “liberaal”, “anti-iets”, “beperkend” ens. Veralgemenings is dikwels gebaseer op die persoon se eie ervaring in die geloofsgemeenskap waarin hulle grootgeword het, terwyl persepsies gevoed word deur ander bronne. Hierdie persepsies en veralgemenings is na ons mening egter nie noodwendig waar van alle kerke of alle Christene nie.
Vanuit die bogenoemde, is dit duidelik dat daar verskeie redes is waarom mense hulself distansieer van die kerk en/of hul geloof. Dit is belangrik dat ons nie veralgemeen wanneer ons dink oor hoe om mense op hierdie plek in hulle storie te omarm as kerk nie.
GROEP 2: Jong volwassenes wat die NG Kerk verlaat maar in ander denominasies tuiskom.
Hierdie verhoudingsaspek van kerkwees is telkens ’n prioriteit in hierdie gemeentes en daardeur skep hulle ruimtes van “belonging” deur bv. selgroepe. Dit het veral ’n sterk impak op jong volwassenes wat moontlik voorheen binne die kerk veroordeel gevoel het of nie hulself kon vereenselwig met ’n veroordelende kultuur in sommige gemeentes nie.
GROEP 3: Jong volwassenes wat bly in die NG Kerk
Navorsing fokus dikwels op jong volwassenes wat die kerk verlaat, maar daar is ook jong volwassenes wat in die kerk bly en dit is belangrik om te verstaan wie hulle is en hoekom hulle in NG gemeentes bly. Redes waaraan die groep kon dink sluit in gemak, tradisie, waardering vir die NG kerk, waardering vir die gereformeerde teologie, konneksie, geleentheid vir diens en ook kinders se betrokkenheid (wanneer hul kinders kry).
“Skokkend positief” se bevindinge
Uit die navorsing van die boek “skokkend positief” blyk dit dat jong volwassenes wat in die NG kerk bly redelik homogeen is. Hulle het grootgeword in huishoudings met redelike finansiële sekerheid. Hulle huisgesinne is oorwegend nukleus families (gesinne wat bestaan uit ’n pa, ma en kinders). Ouers en predikante het ook die grootste rol gespeel in hulle geloofsvorming.
“Skokkend positief” se navorsing wys verder dat die oorgrote meerderheid van jong volwassenes in die kerk voel dat die evangelie ’n ‘n betekenisvolle impak in hulle lewe het. 99% van die jong volwassenes in die studie glo dat Jesus Christus hulle persoonlike Verlosser is en 57% glo dat die kerk ’n integrale deel van hulle geloofslewens is. Hierdie jongmense voel sterk daaroor dat hulle ’n verskil moet en kan maak in die wêreld en in Suid-Afrika. 95% glo dat die jeug ’n belangrike rolspeler is in die verandering van ons land. 95% verstaan ook dat hulle lewe ’n impak het op die aarde en dat ons verantwoordelik met ons hulpbronne moet omgaan.
Die studie bevind dat daar dikwels teenstrydighede bestaan in die lewens en denke van jong volwassenes. Alhoewel leierskap verantwoordelikhede gelyk gedeel word tussen hulle ouers in 46% van jong volwassenes se ouerhuise, glo die meerderheid (73%) in die patriargale leierskap formaat vir die gesin. Soortgelyke teenstrydighede is bevind in jong volwassenes se idees oor versoening en kerkwees in Suid-Afrika.
Gedagtes uit ons gesprek
Vanuit die gesprek het duidelik geword dat die teenwoordige persone se ervaring van jong volwassenes nie so positief is as wat “Skokkend positief” bevind het nie. Daar is steeds jong volwassenes wat nie welkom voel in die ruimtes wat die NG-Kerk skep nie. Een van die redes hiervoor is waarskynlik die groot kontras wat hulle ervaar tussen die diversiteit van die wêreld en die homogene omgewing in die kerk. Gemeentes omarm dikwels nie diversiteit nie en vervreem mense deur ons taalgebruik en persepsies van bv. die samestelling van families. Gemeentes gebruik dikwels die Bybel om kulturele norms te bevorder. Ander gemeentes plaas andersyds klem op versoening, geregtigheid en diens wat weer sommige jong volwassenes “te veel” uitdaag omdat hul in ‘n gemaksone is.
Sommige jong volwassenes in gemeentes is aktiewe lidmate ander is weer passief (en sommige natuurlik tussen in). Ons moet dus onderskeiding maak oor wie ons praat. Die aktiewe lidmate vind in hul gemeentes ‘n ruimte om te dien, te aanbid en verhoudings te bou. Passiewe lidmate kom selde kerk toe en daar is lae vlakke van konneksie, diensbaarheid en roeping bewustheid. Die teenoorgestelde is waar van aktiewe lidmate.
Die passiewe lidmate bly deel van die kerk maar toon ooreenkomste met mense wat buite die kerk is. Passiewe jong volwasse lidmate is moontlik beïnvloed deur wat die kerk is / nie is nie of deur die verbruikersmentaliteit wat veroorsaak dat hulle die kerk gebruik wanneer hulle oordeel hulle dit nodig het. Daar is nog baie ander redes.
Idees vir die toekoms
Millennials heg baie waarde aan mentors en ouer persone se invloed, daarom het die kerk ’n geleentheid om juis op hierdie manier jong volwassenes te bedien. Deur mentor-programme en om ouers te bemagtig om hulle kinders te begelei in hulle geloofsvorming.
Die kerk het ook ’n geleentheid om jong volwassenes te begelei in die uitleef van hul geloof. In Suid-Afrika is dit veral belangrik in terme van versoening en diversiteit.
Dit is vir jong volwassenes belangrik om hul roeping uit te leef. In ons ervaring voel jongmense dat leierskapposisies nie beskikbaar is vir hulle nie. Jongmense moet spasie gegun word om hulle roeping uit te leef in gemeentes, om hulle te vertrou met verantwoordelikhede en magsposisies.