Denis Diderot - Interessant
Titel: Denis Diderot, skrywer.
Skrywer: VANLOO Louis-Michel (1707 - 1771)
Skeppingsdatum : 1767
Afmetings: Hoogte 81 - Breedte 65
Kontak kopiereg: © Foto RMN-Grand Palais (Louvre Museum) / Stéphane Maréchalle
Prentverwysing: 10-501233 / RF1958
© Foto RMN-Grand Palais (Louvre Museum) / Stéphane Maréchalle
Denis Diderot (1713-1784) is veral bekend en gevier omdat hy in die middel van die 18de eeu saam met d'Alembert (1717-1783) gedirigeer het.e eeu, die publikasie van 'n monumentale redaksionele onderneming: dieEnsiklopedie. Maar behalwe hierdie werk waaraan hy die meeste van sy tyd gewy het, het hy ook van 1759 tot 1781, as 'n man van die Verligting wat belangstel in al die aktiwiteite van die gees, verslae oor die Salons gelewer, wat elke twee jaar by die Louvre, in die vorm van lang beskrywings van die werke wat uitgestal is, versier met filosofiese, estetiese en sosiale nadenke.
Op die Salon van 1767 word sy eie portret uitgestal deur Louis-Michel Van Loo (1707-1771). Erfgenaam van 'n lang dinastie van skilders en kunstenaars van Nederlandse oorsprong wat hulle in die 17de eeu in Frankryk gevestig hete eeu, opgelei in historiese skilderkuns, toegeken deur die Royal Academy in 1725, is hy ook een van die stigterslede van die Academy of Madrid. Laasgenoemde gee 'n lang en vrolike kommentaar in sy Salon van 1767, beklemtoon sy "lewendige" karakter, sy "soetheid", sy "lewendigheid", en die model lyk "so mooi soos 'n vrou, loerend, glimlaggend, oulik, met 'n bietjie snawel, haar mond in die hart". Toe die salon sluit, bied die kunstenaar die werk aan Diderot aan, wie se erfgename dit in 1911 aan die Louvre bemaak.
Diderot, toe vier-en-vyftig jaar oud, het aan sy werktafel gesit met al die bykomstighede wat verband hou met die man van letters: die skryftafel, die veerpen, die blare van 'n manuskrip wat binnekort 'n boek sou word en waarop die skrywer is besig om te werk. Die filosoof is effens sywaarts, kaalkoppig geklee, geklee in 'n luukse kamerjas, 'n konvensionele rok wat hy ook in 'n selfportret uit 1763 gedra het. Diderot, geheel en al in sy gedagtes, aangegryp deur inspirasie asof verras in sy werk, in 'n kunsmatige houding, maar dat die kunstenaar ongekleur wou hê.
Verskeie geverfde en gegraveerde portrette van Diderot het behoue ​​gebly, maar in 'n baie kleiner aantal as dié wat deur Voltaire of Rousseau bewaar is. Dit wil voorkom asof die filosoof huiwerig was om hom te laat beeld. Boonop verwyt hy sy vriend vir die gebrek aan waarheid in die portret: "My kinders," roep hy uit, "ek waarsku u dat dit nie ek is nie! Hy vind homself te "laggend, oulik, uitbundig, outyds". Dit is waar dat die ander behoue ​​portrette van Diderot 'n kragtiger beeld van die denker gee, selfs al betwis die kritici van die Salon van 1767 nie die ooreenkoms met die model nie.
Hierdie portret onthul ook die vriendskap tussen Van Loo en Diderot, sowel as die skilder se begeerte om die denker se warme genie en sy goeie geaardheid na vore te bring. Soos die vele ander skilderye en afdrukke van die tyd wat die filosowe van die Verligting uitbeeld, getuig hierdie werk van die belangrikheid van die verspreiding van filosofiese ideale in 'n Europa wat gefassineer is deur nuwe idees.
Vir meer inligting: http://www.panoramadelart.com/van-loo-denis-diderot-ecrivain
· Diderot en die kuns van Boucher tot David. Die Salonne: 1759-1781, katalogus van die uitstalling van die Hôtel de la Monnaie, Parys, R.M.N., 1984.
Pierre ROSENBERG, Geïllustreerde katalogus van skilderye, French School, 17de en 18de eeu, Parys, R.M.N., 1974.