Nuwe Stories 2013-kortverhaalwedstryd: Eerste weergawe van "'n Kis vir Boel" - LitNet
Christina van Deventer 2013-04-17
Jare gelede, toe ek 'n jong man was, het die Here dit goedgesien om my pa van ons af weg te neem. Ek en ma was oor, en al die skuld wat pa ons nooit van vertel het nie en wat hom einde ten laaste die graf in gedryf het, het nou op my skouers kom rus. Ma kon nie werk nie en my karige sewentien lewensjare het my nie noodwendig vooruitgeloop nie, maar soos die lot dit wou hê, het pa se begrafnisondernemer juis op daardie moment 'n assistent nodig gehad.
"Nee," sê Piet en vryf sy geswete vingers oor sy kakiebroek.
"Ek dink ons moet hom donner, net vir in case," sê Ig en begin dan na Piet se kant toe staan. Joe knik en vat die man aan sy verslete hempsmou, maar Jako lyk nie baie entoesiasties nie.
Piet keer terug uit 'n droom, maar die werklikheid slaan sy wind uit. Die pyn is ondraaglik. Hy is amper seker sy kakebeen is uitgehaak en sy neus is gebreek en enkele ribbes maak steekpyne as hy hygend asem skep. Deur suisende ore gewaar hy mettertyd ook die hond, die bloed steeds aan sy bek. Sy eerste gedagte is dat die hond dol is, maar dan, dink hy, sou hy lankal gebyt gewees het.
Dit gons op die dorp oor die hond wat vir Jako doodgebyt het. Sy ma-hulle plaas 'n berig in die koerant waarin 'n beloning aangebied word vir enige informasie aangaande die dier.
Ig wil ook nie skool toe gaan nie, want toe hy by die Salon verbygehardloop kom, moes die meisies almal gesien het dat hy homself natgemaak het. Só sal hy nie weer sy naam ruk nie.
Elkeen se ore is gespits vir 'n onverklaarbare geluid of beweging wat vir Piet Skoorsteen kan verklap. Die riete ritsel in die wind. Iewers herkou 'n tarentaal aan sy aandgesang. Een van die ou mans sien iets aan die ander kant van die oewer blink en trek 'n skoot af. Die manne skrik; verdere skote word afgevuur. Jan Groenewald word in die knie geskiet en die soektog word voorlopig gestaak.
Wanneer die reëntyd kom en die rivier kom af, is daar nie 'n man wat nie op die oewer staan met 'n visstok nie. Daar word babers en geelvis, karper en modderbek uitgetrek, maar die helfte moet teruggegooi word omdat hul te klein is. Die ding met Jako is nou amper vergete. Twee jaar het verbygegaan. Twee seisoene van visvang en jag en twee winters se swartryp op die gerwe. Joe het oor die ding gekom; hy's sy ou self, sê Liena wat vir sy ma kook en stryk. Selfs die honde is terug op die werf.
Ig is die populêrste ou in die skool en gaan uit met Magriet van der Walt, die mooiste meisie in die kontrei. Sy't laas jaar Mejuffrou Lemoenbloeisel gewen en die ouens staan tou om haar uit te neem. Die nuwe Piet Skoorsteen se naam is eintlik Johannes, maar almal noem hom Piet oor dit gewoonte is. Hy het nie Piet se hande nie, doen nie Piet se werk nie, maar hy kry Piet se geld en verblyf. Dit maak nie regtig saak nie – iemand moet die werk doen.
"Middag, Meneer Benadé," sê hy met die intrap by die deur. Die man se verdwaasdheid gee vinnig mee en maak plek vir woede.
"Wat maak jy hier, Piet?" vra hy.
"Ek moet kom sê, Baas. Ek moet die waarheid sê."
"Die kinders, hulle het my geskop. Boel het nie geweet nie."
"Toe laat jy jou hond toe om my kind dood te byt?"
"Dis 'n kakstorie," sê meneer Benadé.
"Pa! Dís die hond," val Joe met die deur in die huis in, maar verstrak dan as hy vir Piet sien. "Jy beter jou bek hou," sis hy sylangs.
"Ek stel voor," sê meneer Benadé, "dat jy en jou hond vandag nog julle ry kry, want as ek vanaand by die huis kom, haal ek my drie-nul-drie uit die kluis en dan sal daar geen genade wees nie. Nie vir daai hond nie, en ook nie vir jou nie, Piet Skoorsteen."
Piet kry sy ry, maar mevrou Benadé is so woedend as sy uitvind hy was by die meule dat sy haar man en twee swaers aansit om hom te gaan soek en eens en vir altyd daai hond uit die weg te ruim.