Seekos is baie gesond om te eet - alles in ag geneem. Vis en skulpvis is 'n belangrike bron van proteïene, vitamiene en minerale, en hulle is laag in versadigde vet. Maar seekos se aanspraak op roem is sy omega-3 vetsure, dokosahexaenoic acid (DHA) en eicosapentaenoic acid (EPA), wat almal voordelig vir die gesondheid is. Die Amerikaanse dieetriglyne vir Amerikaners stel sterk voor dat volwassenes twee porties seekos eet, of 'n totaal van agt onse per week.
Omega-3's is vandag se skat van die voedingswêreld, en baie waarnemingstudies het hulle inderdaad getoon om 'n verskeidenheid toestande te bevoordeel soos hoë bloeddruk, beroerte, sekere kankers, asma, tipe 2-diabetes en Alzheimer se siekte. Maar Daar is nie 'n volledige wetenskaplike ooreenkoms oor die gesondheidsvoordele nie van omega-3s, veral as die gebrek aan sterk bewyse uit gerandomiseerde kliniese proewe oorweeg word.
Tuna word opgehef van 'n visboot. Van www.shutterstock.com
Die sterkste bewyse bestaan ​​vir 'n kardiovaskulêre gesondheidsvoordeel, en van die gebruik van seekos (nie net visolie nie), wat betekenisvol is omdat hartsiektes die voorste oorsaak van dood in die VSA
Een van die dinge wat ek ondersoek, is Amerikaners se vleis en proteïenverbruik. Alhoewel baie van ons bekommerd is om genoeg proteïen te kry, die meeste Amerikaners kry eintlik meer as genoeg proteïene in hul dieet. Inteendeel, die probleem is dat die meeste van ons nie genoeg insluit nie verskeidenheid proteïenbronne in ons dieet. Ons eet baie pluimvee en rooivleis, maar nie soveel seekos, neute, bone, ertjies en sade nie. Vir veral seekos is verbruik na verwagting nader aan 2.7 onse seekos per week per persoon, ver onder die aanbevole agt onse.
Verbruik van die Proteïenvoedselgroep lei swaar na pluimvee en rooivleis, eerder as seekos en plantgebaseerde bronne. USDA Ekonomiese Navorsingsdiens
Die oplossing lyk dus eenvoudig: Verhoog openbare gesondheidsboodskappe soos volg: "Vis is gesond. Eet meer daarvan. 'Maar dit is 'n bietjie meer ingewikkeld as dit.
Komplikasie # 1: Omega-3-vetsure wissel van vis tot vis
Hier is die vang: As jy jou twee porsies per week pligsgetrou eet, maar dit kom uit toapia, garnale, sint-jakobsschelpies of katvis, sal jy eintlik nie veel van die gesondheidsvoordele van die omega-3-vetsure kry nie.
Dit is omdat seekos wissel in sy omega-3-vetsure-inhoud, en baie algemeen verbruikte seekos is eintlik nie so hoog in omega-3s nie.
Die top vyf seekosprodukte wat in die VSA verbruik word, is garnale, salm, geblikte tuna, tilapia en Alaskan pollock (dink visstokkies). Saam is hierdie seekosprodukte ongeveer drie-vierde van die Amerikaanse seekosverbruik.
Mees besondere seekos in die VSA USDA Ekonomiese Navorsingsdiens
Kom ons kyk na die omega-3-inhoud van hierdie top-seekoskeuses. Salm is 'n goeie keuse hier, alhoewel die totaal van omega-3's wissel aansienlik volgens tipe salm (die spesie en of dit gekweek of wild gevang word). Ongeag die tipe, is salm nog steeds een van die beste omega-3 bronne.
Ingemaakte tuna is 'n goeie bron, maar dit is 'n bietjie gemengde sak (wit tuna het meer omega-3s as ligte tonyn).
Visstokkies is 'n gewilde keuse, maar het waarskynlik nie baie omega-3's in hulle nie. Van www.shutterstock.com
Intussen is die ander top seekosprodukte - garnale, tilapia en Alaskan pollock - almal redelik laag in omega-3s.
Kortom, ons eet nie baie vis nie, en baie van die vis wat ons eet, is eintlik nie so hoog in omega-3-vetsure nie.
Komplikasie # 2: Mercurius
'N natuurlike voorkomende swaar metaal in rock, kwik is vrygestel in die omgewing hoofsaaklik deur menslike prosesse, soos die verbranding van fossielbrandstowwe.
Mercurius maak sy pad in ons waterweë en bioaccumulates in die mariene voedselketting. Klein vis en skulpvisse is oor die algemeen laag in kwik, terwyl die meeste kwik in groot, langlewende, roofvisse, soos makreel, marlin, oranje ruiker, haai, swaardvis, ahi (of geelvink) .
Mense is natuurlik ook deel van die voedselketting. Wanneer ons daardie groot, langlewende roofvoëlvis eet, neem ons die kwik in wat daarin opgehoop word.
Die gebruik van kwik is beslis nie 'n goeie ding nie. 'N Bietjie hier en daar gaan waarskynlik nie die gemiddelde volwassene beseer nie, maar met hoë blootstelling kan kwik belangrike organe beskadig. Fetusse, babas en jong kinders is kwesbaar vir kwikgiftigheid, aangesien hoë blootstelling ernstige, onomkeerbare ontwikkelings- en neurologiese skade kan veroorsaak.
Om kwikblootstelling by vroue en jong kinders te verminder, het die Environmental Protection Agency (EPA) en Federal Drug Administration (FDA) aangekondig nuwe kwik in seekos riglyne op Jan. 18, 2017. Daar is drie kategorieë - Beste Keuses, Goeie Keuses en Keuses om te Vermy, en terwyl die meeste soorte seekos in net een kategorie val, is sommige klassifikasies spesies spesifiek.
Tuna verskyn in al drie kategorieë: blikkie blikkie tuna is 'n beste keuse, blikkie wit tuna is 'n goeie keuse, maar wees uit vir Bigeye tuna - dit is 'n keuse om te vermy.
Vir die optimalisering van die gesondheidsvoordele, is die beste seekoskeuses diegene wat hoog is in omega-3's en lae kwik. ChooseMyPlate Verskaf 'n verskeidenheid seekos opsies pas goed in albei kategorieë, insluitend salm, forel, oesters, haring en sardiens, en makreel in die Atlantiese Oseaan en Stille Oseaan.
Komplikasie #3: Volhoubaarheid
Daar is ook die kwessie van volhoubaarheid.
Kom ons neem die geval van tonijn. Vir sekere spesies is die metode van oes en die plek van oes baie belangrik. Hier is 'n voorbeeld van die Monterey Bay Aquarium's Seafood Watch gids: As jy 'n blikkie blikkie tuna koop wat in die Oos-Stille Oseaan gevang is, is dit 'n beste keuse.
Maar as dit ingemaakte lig is, word tuna gevang met 'n diep lang lyn in die Hawaii Wes-Sentraal-Stille Oseaan, nou is dit 'n goeie alternatief. En ingemaakte ligte tuna gevang op 'n beursie seine in die Indiese Oseaan? Nou is ons vierkantig in die kategorie Vermy.
Teen hierdie tyd vra jy waarskynlik of daar enige wen-wen-wen-vis is. Ja! Alaskan-salm is 'n gewilde een, maar Alaskan-salm word teen 'n premie prys verkoop. Meeste van die Salm verkoop In die VSA is gekweekte Atlantiese salm, wat gewoonlik 'n swak volhoubaarheidsgradering het.
Amerikaanse boere-reënboogforel, soos hierdie een, kan goed wees vir aandete. Van www.shutterstock.com
Stille Oseaan-sardientjies, gekweekte mossels, gekweekte reënboogforelle en Atlantiese makreel (nie getrap nie) is 'n paar ander wen-wen-wen-opsies.
Hoe kan ek 'n ingeligte besluit neem?
Om ingeligte keuses te maak oor seekos is nie maklik nie, en dit word ingewikkeld seekos bedrog. Maar daar is 'n paar hulpbronne om te help.
Ekosertifiseringsetikette kan u help om 'n besluit te neem sonder om self die navorsing te doen. Nie alle eko-etikette word gelyk geskep nie, alhoewel so 'n goeie plek om uit te reik wat om te soek, is die Seafood Watch webwerf. Daar is 'n lys van ekosertifiseringsetikette vir spesifieke seekosprodukte wat ten minste aan geel "Goeie Alternatiewe" aanbevelings voldoen.
Daar is ook 'n aantal verbruikers seekosgidse, en met 'n bietjie vooraf navorsing kan dit jou help om besluite te neem wanneer jy by die kruidenierswinkel of restaurant kom. Baie gidse gebruik a verkeersligstelsel om keuses duidelik met groen, geel of rooi ligtekens te identifiseer.
Daarbenewens het die nuwe Seekos-invoermoniteringsprogram, 'n regeringsprogram wat vanjaar in werking tree, sal help om die probleem van seekosbedrog te bestry. Maar jy moet steeds waaksaam wees vir pryse wat te goed lyk om waar te wees.
As jou enigste besorgdheid kwikinhoud verminder, die EPA en FDA gids "Eet vis: Wat swanger vroue en ouers moet weet"Moet voldoende wees. Vir volhoubaarheidsprobleme, die Monterey Bay Aquarium's Seafood Watch gids laat jou toe om opsies te soek deur 'n verkeersligstelsel te gebruik, of jy kan inligting soek volgens die tipe seekos. As jy 'n vis soek wat aan al drie kriteria voldoen, is die Omgewingswerkgroep se Verbruikersgids vir seekos en die Omgewingsverdedigingsfonds Seekos Selector Albei bied omvattende inligting.
By die maak van voedselkeuses, is ons soms gelukkig en die gesondheids- en volhoubaarheidsdoelwitte is op die regte pad. Eet minder rooi en verwerkte vleis, byvoorbeeld, is 'n keuse wat dit is goed vir jou gesondheid en beter vir die omgewing. Ongelukkig, met baie seekoskeuses, hierdie drie belangrike oorwegings - omega-3s, kwik en volhoubaarheid - soms, maar moenie dikwels ooreenstem soos ons dit dalk wil hê nie.
Keri Szejda, Navorsingsassosiate, Sentrum vir Navorsing oor Bestanddele Veiligheid, Arizona State University