Die Vrou in die amp - Besprekingsforum
KOMMENTAAR OP FORUM
PIET BUIZER lewer kommentaar:
Dankie vir die geleentheid wat hier gegee word om alreeds vrae en/of gedagtes voor a.s. Sondag se byeenkoms te stel.
In die artikel van Prof. Dries du Plooy in die Augustus-uitgawe van die 'Vroublad' (bladsy 9) is daar 'n baie interessante gedagte en praktyk. Hy noem daar dat ouderlinge en diakens selfstandige dienste is waar die een nie aan die ander voorskryf nie. "Die ouderlinge vorm die eintlike kerkraad en soms vergader hulle saam met die diakens as die belang van die gemeente dit vereis en daar oor algemene saken in belang van die gemeente geoordeel en besluit moet word. Ons het ook 'n reëling dat wanneer die aantal ouderlinge in 'n gemeente min is, die diakens by hulle as kerkraad gereken kan word. As dit 'n baie klein kerkraad is, moet die diakens bygereken word."
In Nederland is daar al meer as 30 jaar vrouelike ouderlinge en predikante. My suster skryf oor hierdie aangeleentheid : "Ons is dus al heeltemal gewoond aan vrouelike oudelinge en diakens en merk dus lankal hoe goed en belangrik die vrouelike inbring is in wat vroeër 'n mannewêreld was. Ons sou nie meer anders kan of wil nie. Dit is so belangrik dat sake ook van die vrouelike kant bekyk word."
In ons gemeente het ons soms ook 'breë kerkraadsvergaderinge', dus ouderlinge en diakens saam. Gevolglik het ons dus nou ook al, by sulke vergaderings, 'vrouelike inbring'. My vraag is of dit onkerklik, onskriftuurlik, kerklik onjuis of wat ook al, sou wees as ons, sê maar, sewe susters sou kies om op die kerkraad te dien. Hulle sal nie leergesag hê nie, hulle sal nie regeermag hê nie, hulle sal nie stemreg (tydens kerkraadsvergaderinge) hê nie, maar hulle sou die vrouelike insig en aanvoeling kan inbring by besprekinge.
Dit gaan by my absoluut nie daaroor om die susters stil te maak net deur hulle 'n afskeepwerkie te gee, deur hulle net te paai nie. Inteendeel. Niemand sal seker ontken dat daar baie, baie susters is wat baie begaafd, wat baie bekwaam, wat baie gelowig is. Kennis en wysheid wat op die oomblik nie gebruik word nie maar so heerlik ingeploeg sou kon word in die mederegeeramp van die gemeente.
DR ETTIENNE lewer kommentaar en vra vrae
Na aanleiding van Sondag se gesprek rondom die rol van die vrou in die kerk: ons aanvaar dat die Here so gelei het dat die besluit anders is as wat baie wou sien - Marina en ek het nie "issues" hieroor nie. Daar duik egter vrae op (en ander mense - ook van ander kerke - vra vir ons vrae). Hoe antwoord mens op sulke vrae? (Miskien kan van die vrae ook maar ophou in 'n stadium; is dit dan nie so dat ons op die Here moet wag nie - Hy het dan nou 'n spesifieke antwoord gegee?)
Watter leiding gee die Bybel om 'n vrou te antwoord wat die volgende stelling maak en met die versoek na die Teologiese Skool of Kuratorium gaan: "Die Heilige Gees het my na baie gebed so gelei dat ek in my hart oortuig is dat ek geroep is om as gelegitimeerde predikant die Woord in die GKSA te bedien." Baie mense sê deesdae: "Die Here het dit op my hart gelê ..." (Dit is al gestel dat so iemand geantwoord is met die opmerking dat dit "sondige" gedagtes is, bv "Dis nie Adam wat verlei is nie, dit is die vrou ...".)
Op 'n vraag Sondag ivm die (on)beskikbaarheid van mans by "swart" gemeentes is geantwoord dat daar spesiale omstandighede is waar vroue kan "uithelp" (ek het nie die presiese woorde nie, maar dis rofweg soos dit oorgekom het). Die vraag is: geld dit net vir "swart" gemeentes, en wat sal dan moontlik sulke spesiale omstandighede wees, en hoe is dit verskillend van "wit" gemeentes?
In een van die preke 'n paar weke gelede (op CD daarna geluister) is gemeld dat as daar nie vir iemand 'n rol is in die gemeente waarvan jy deel is nie, moet jy 'n ander gemeente gaan soek waar jy wel kan inpas. Vraag: geld dieselfde beginsel vir 'n vrou wat wil preek dat sy dan haar "heil" (om te kan preek) by 'n ander kerk(verband) gaan soek?
Mag julle almal ryke seëninge op julle werk beleef!
Etienne & Marina v Loggerenberg
VRAE OP FORUM:
In 1 Tim. 3:13-15 sê Paulus, 'n vrou sal haar redding vind in moederskap. Die is ook een van die aanhalings wat gegee word om die onlangse sinode besluit oor die vrou in die amp te regverdig. Wat beteken dit? Dat die vrou nie deur die bloed van Jesus Christus aan die kruis redding vind nie? Is die vrou uitgesluit van die verlossing wat God deur sy seun aan gelowiges gee? Of was dit bloot Paulus in sy menslike kapasiteit en met die kennis van vroue daardie tyd wat die uitspraak maak? Hy sê ook dat dit die vrou is wat haar laat verlei het, waarom sê hy dit? Is die sonde nie ook vergewe deur die offer wat Jesus Chrisus aan die kruis gemaak het nie? is dit 'n sonde wat die vrou nie vergewe word nie?
Watter plek laat die gereformeerde kerk vir hedendaagse Esters? Sluit hulle dit uit dat die Here vir sommige vroue die gawe van prediking kon gee maar die instelling laat dit nie toe nie?
Sinodebesluit oor die vrou in die amp.
Waarop berus die sinodebesluit dat die vrou nie in die amp van ouderling en predikant mag dien nie?
1. Verskillende rolle
· God maak die man en vrou verskillend van mekaar.
· Man en vrou is saam die beeld van God. Alhoewel elkeen afsonderlik die beeld van God is, vertoon elkeen tog ook 'n unieke fasset van wie God is.
· God skep die vrou omdat dit nie goed is dat die man sonder die vrou is nie.
· Die vrou word geskep as hulp vir die man. Hulp dui glad nie op iets minderwaardig nie. God self word in die Bybel aangedui as hulp.
· Die vrou se rol in die huwelik word vergelyk met die rol van die gemeente in die verhouding tussen Christus en die kerk (Ef.5).
· Die man se rol in die huwelik word vergelyk met die rol van Christus in sy verhouding tot die kerk (Ef.5).
· Weereens word hier geen aanduiding gevind dat die een rol minderwaardig is teenoor die ander nie. Inteendeel omdat elkeen uniek is moet hulle aan mekaar onderdanig wees en mekaar op die unieke wyse dien waarvoor God hulle bestem het (Ef.5)
· In 1 Kor 11 word gesê dat God die Hoof is van Christus en Christus die Hoof van die man en die man die hoof van die vrou. Hieruit is dit weereens duidelik dat soos Christus 'n bepaalde taak het in verhouding met sy Vader, so het die man 'n bepaalde taak in verhouding met Christus en die vrou 'n bepaalde taak in verhouding met die man. God maak dit dus oorvloedig vir ons duidelik dat man en vrou se rolle op aarde verskillend is.
· Ook in 1Kor 11 word die interafhanklikheid van man en vrou aangedui deur te sê dat die vrou uit die man geneem is en die man uit die vrou gebore word.
2. Verskillende rolle bring verskillende verpligtinge en beperkinge.
· Binne die Drie-eenheid het Vader Seun en Heilige Gees bepaalde rolle (take) wat hulle vervul in verhouding tot mekaar.
Die Vader is die Skepper en onderhouer van die skepping. Hy stuur sy Seun en sy Gees. Hy is van hulle "afhanklik" om Homself te openbaar en aan mense sy genade te skenk.
Die Seun is die Verlosser, die Middelaar, die Gestuurde wat mens word en die Vader aan die mense openbaar. Hy doen en sê hier op aarde net wat die Vader vir Hom gee om te doen en sê.
Die Gees word deur die Vader en die Seun gestuur, Hy kom woon in mense en maak tot hulle eiendom wat Christus verdien het en wat die Vader geskenk het. Hy leer ons niks anders as wat Jesus geleer het nie.
Vader en Seun en Heilige Gees het dus verskillende take en "beperkinge" (Sien ook die geloofsbelydenis van Atanasius). Hulle is egter een enige God, gelyk aan mekaar.
· So is dit ook met man en vrou in hierdie wêreld.
Die man het 'n bepaalde taak om voorganger (Hoof) te wees en voor te gaan in offervaardigheid, diensbaarheid, beskerming en versorging, soos Jesus Homself vir ons geoffer het voordat ons Hom liefgehad het.
Die vrou het 'n bepaalde taak om hulp te wees en die man te dien met haar unieke gawes.
Nie een is daarin minderwaardig teenoor die ander nie, slegs uniek in die uitlewing van die beeld van God en hulle bepaalde rol. Hulle moet beide hierin aan mekaar onderdaning wees uit respek vir Christus en sy offervaardigheid en diensbaarheid waardeur ons verlos is.
· Die vraag wat die sinode moes beantwoord is of die opdrag wat in 1 Kor 14:34 en 1 Timoteus 2:11,12 gegee word dat vroue in die gemeente moet swyg en nie mag onderrig gee nie, vandag nog geld. Is hierdie opdrag daar vanweë die unieke samestelling en rol van die vrou of was dit iets wat gebonde was aan die tyd en omstandighede van die gemeente in Korinte? En ook wat hierdie opdrag presies inhou.
· Die sinode het geoordeel:
- Dat die verbod in hierdie twee gedeeltes daaroor gaan dat 'n vrou nie die werk van 'n ouderling mag doen naamlik om toesig te hou oor die verkondiging van die Woord in die erediens nie of om self die Woord binne die erediens te verkondig nie.
- Dat die unieke rol wat God aan die vrou gegee het in haar verhouding tot die man die motivering is vir hierdie opdrag.
- Dat dit nie die vrou verhoed om die Woord op ander gebiede te verkondig en onderrig te gee nie.
- Dat hierdie opdragte nie gegrond was op 'n kulturele of tydelike situasie nie, maar in die skeppingsorde wat God daar gestel het: "1Tim. 2:13 Want Adam is eerste gemaak, daarna Eva". En ook in die wet van God : 1 Kor 14:34 - "soos die wet ook sê."