PSS Invest - Aandelemark basies vir beginners - Belê in aandele
Aandelemark basies vir beginners
Wat is die aandelemark?
Die aandelemark verwys na openbare markte wat bestaan ​​vir die uitreiking, koop en verkoop van aandele wat op 'n beurs of oor die toonbank handel dryf.
Aandele, ook bekend as aandele, verteenwoordig breukbesit in 'n maatskappy, en die aandelemark is 'n plek waar beleggers eienaarskap van sulke bates kan koop en verkoop. 'N Doeltreffend funksionerende aandelemark word as van kritieke belang vir ekonomiese ontwikkeling beskou, aangesien dit maatskappye die geleentheid bied om vinnig toegang tot kapitaal van die publiek te verkry.
Doeleindes van die aandelemark - kapitaal en beleggingsinkomste
In hierdie deel bespreek ons ​​twee basiese doeleindes van die aandelemark vir beginners.
Die eerste is om kapitaal te verskaf aan maatskappye wat hulle kan gebruik om hul besighede te finansier en uit te brei. As 'n maatskappy 'n miljoen aandele aandele uitreik wat aanvanklik vir $ 10 per aandeel verkoop, bied dit aan die maatskappy $ 10 miljoen kapitaal wat hy kan gebruik om sy besigheid te laat groei (minus die fooie wat die maatskappy betaal vir 'n beleggingsbank om die aandeel te bestuur) aanbod). Deur aandele aan te bied in plaas daarvan om die kapitaal te leen wat nodig is vir uitbreiding, vermy die maatskappy skuld en betaal rente op die skuld.
Die sekondêre doel wat die aandelemark dien, is om beleggers-diegene wat aandele koop-die geleentheid te gee om te deel in die winste van maatskappye wat in die openbaar verhandel word. Beleggers kan op een van twee maniere voordeel trek uit die koop van aandele. Sommige aandele betaal gereeld dividende ('n gegewe bedrag geld per aandeel wat iemand besit). Die ander manier waarop beleggers voordeel kan trek uit die aankoop van aandele, is deur hul voorraad vir wins te verkoop as die aandeelprys styg van hul koopprys. As 'n belegger byvoorbeeld aandele van 'n maatskappy se aandeel teen $ 10 per aandeel koop en die aandeelprys daarna tot $ 15 per aandeel styg, kan die belegger dan 'n wins van 50% op sy belegging realiseer deur hul aandele te verkoop.
Alhoewel die verhandeling van aandele tot in die middel van die 1500's in Antwerpen dateer, word moderne aandelebeurs algemeen erken as begin met die verhandeling van aandele in die East India Company in Londen.
Die vroeë dae van beleggingshandel
Gedurende die 1600's het Britse, Franse en Nederlandse regerings 'n aantal ondernemings wat Oos -Indië by die naam insluit, handves verskaf. Alle goedere wat uit die ooste teruggebring is, is per see vervoer, met risiko's wat gereeld bedreig word deur erge storms en seerowers. Om hierdie risiko's te verminder, het skeepseienaars gereeld beleggers gesoek om finansiering te verseker vir 'n reis. In ruil daarvoor het beleggers 'n deel van die geldelike opbrengs ontvang wat besef is as die skip dit suksesvol sou terugbring, gelaai met goedere te koop. Dit is die vroegste voorbeelde van maatskappye met beperkte aanspreeklikheid (LLC's), en baie hou net lank genoeg bymekaar vir een reis.
Die Oos -Indiese Kompanjie
Die stigting van die Oos -Indiese Kompanjie in Londen het uiteindelik gelei tot 'n nuwe beleggingsmodel, met invoerondernemings wat aandele aanbied wat in wese 'n breukdeel van die eienaarskap van die onderneming verteenwoordig het, en daarom beleggers beleggingsopbrengste gebied het op die opbrengs van al die reise wat 'n maatskappy befonds het, in plaas van net op 'n enkele reis. Die nuwe sakemodel het dit vir ondernemings moontlik gemaak om groter beleggings per aandeel te vra, sodat hulle die grootte van hul vloot maklik kon vergroot. Belegging in sulke ondernemings, wat dikwels beskerm is teen mededinging deur koninklike uitgereikte handveste, het baie gewild geraak omdat beleggers moontlik groot winste op hul beleggings kon behaal.
Die eerste aandele en die eerste beurs
Maatskappyaandele is op papier uitgereik, wat beleggers in staat stel om aandele heen en weer met ander beleggers te verhandel, maar gereguleerde uitruilings bestaan ​​eers in die vorming van die Londense aandelebeurs (LSE) in 1773. Hoewel 'n beduidende hoeveelheid finansiële onrus die onmiddellike vestiging gevolg het. van die LSE kon die ruilhandel oor die algemeen in die 1800's oorleef en groei.
Die begin van die New York Stock Exchange
Die New York Stock Exchange (NYSE) is in 1792 gestig. Alhoewel dit nie die eerste op Amerikaanse bodem is nie - die eer is die Philadelphia Stock Exchange (PSE) - het die NYSE vinnig gegroei tot die dominante aandelebeurs in die Verenigde State en uiteindelik in die wêreld. Die NYSE beklee 'n fisies strategiese posisie, geleë onder sommige van die grootste banke en maatskappye in die land, om nie te praat van 'n groot skeepshawe nie. Die beurs het noteringsvereistes vir aandele gestel, en aanvanklik taamlik stewige fooie, waardeur dit vinnig 'n welgestelde instelling kon word.
Moderne aandelebeurs - die veranderende gesig van wêreldwye uitruilings
Die NYSE het meer as twee eeue lank swak mededinging beleef, en die groei daarvan was hoofsaaklik aangevuur deur 'n steeds groeiende Amerikaanse ekonomie. Die LSE het steeds die Europese mark vir aandelebeurs oorheers, maar die NYSE het die tuiste geword van 'n voortdurend groeiende aantal groot ondernemings. Ander groot lande, soos Frankryk en Duitsland, het uiteindelik hul eie aandelebeurse ontwikkel, hoewel dit dikwels hoofsaaklik as 'n stapsteen vir maatskappye beskou is wat op pad was na die notering by die LSE of NYSE.
Aan die einde van die 20ste eeu het die uitruil van aandeleverhandeling uitgebrei na baie ander beurse, insluitend die NASDAQ, wat 'n gunsteling tuiste geword het van ontluikende tegnologie -ondernemings, en wat toenemend belangrik geword het tydens die oplewing in die tegnologiesektor van die 1980's en 1990's. Die NASDAQ het ontstaan ​​as die eerste beurs tussen 'n web van rekenaars wat elektronies handel dryf. Elektroniese handel het die hele verhandelingsproses meer tyd- en kostedoeltreffender gemaak. Benewens die opkoms van die NASDAQ, het die NYSE toenemende mededinging ondervind van aandelebeurse in Australië en Hong Kong, die finansiële sentrum van Asië.
Die NYSE het uiteindelik saamgesmelt met Euronext, wat in 2000 gestig is deur die samesmelting van die ruil in Brussel, Amsterdam en Parys. Die NYSE/Euronext-samesmelting in 2007 het die eerste trans-Atlantiese ruil tot stand gebring.
Hoe verhandel aandele - uitruilings en OTC
Die meeste aandele word verhandel op beurse soos die New York Stock Exchange - NYSE - of die NASDAQ.
Aandelebeurse bied in wese die mark om die koop en verkoop van aandele onder beleggers te vergemaklik. Aandelebeurse word gereguleer deur regeringsinstansies, soos die Securities and Exchange Commission (SEC) in die Verenigde State, wat toesig hou oor die mark om beleggers te beskerm teen finansiële bedrog en om die valutamark glad te laat funksioneer.
Alhoewel die oorgrote meerderheid aandele op beurse verhandel word, verhandel sommige aandele oor die toonbank (OTC), waar kopers en verkopers van aandele gewoonlik handel dryf deur 'n handelaar, of 'market maker', wat spesifiek handel oor die voorraad. OTC -aandele is aandele wat nie aan die minimum prys of ander vereistes voldoen om op beurse genoteer te word nie.
OTC -aandele is nie onderhewig aan dieselfde openbare verslagdoeningsregulasies as aandele wat op beurse genoteer word nie, dus is dit nie so maklik vir beleggers om betroubare inligting te bekom oor die maatskappye wat sulke aandele uitreik nie. Aandele in die OTC-mark word tipies baie duideliker verhandel as beursverhandelde aandele, wat beteken dat beleggers dikwels groot spreidings tussen bod- en vrapryse vir 'n OTC-aandeel moet hanteer. Daarteenoor is aandelebeurs baie meer likied, met relatief klein bod-vra-verspreidings.
Aandelemarkspelers - Beleggingsbanke, aandelemakelaars en beleggers
Daar is 'n aantal gereelde deelnemers aan aandelebeurs.
Beleggingsbanke hanteer die aanvanklike openbare aanbod (IPO) van aandele wat plaasvind wanneer 'n maatskappy eers besluit om 'n beursgenoteerde maatskappy te word deur aandele aan te bied.
Hier is 'n voorbeeld van hoe 'n IPO werk. 'N Maatskappy wat openbaar wil word en aandele wil aanbied, nader 'n beleggingsbank om as die "onderskrywer" van die aanvanklike aandele -aanbod van die maatskappy op te tree. Nadat die beleggingsbank die totale waarde van die onderneming ondersoek het en in ag geneem het watter persentasie eienaarskap die maatskappy in die vorm van aandele wil afstaan, hanteer hy die aanvanklike uitreiking van aandele in die mark teen betaling, terwyl hy die onderneming 'n vasgestelde minimum prys per aandeel. Dit is dus in die beste belang van die beleggingsbank om te sien dat al die aandele wat aangebied word, teen die hoogste moontlike prys verkoop word.
Aandele wat in IPO's aangebied word, word meestal gekoop deur groot institusionele beleggers, soos pensioenfondse of onderlinge fondsondernemings.
Die IPO -mark staan ​​bekend as die primêre of aanvanklike mark. Nadat 'n aandeel in die primêre mark uitgereik is, vind alle verhandeling in die aandele daarna plaas deur die aandelebeurse in die sogenaamde sekondêre mark. Die term 'sekondêre mark' is 'n bietjie misleidend, aangesien dit die mark is waar die oorgrote meerderheid van die aandelebeurs daagliks plaasvind.
aandelemakelaars, wat al dan nie ook as finansiële adviseurs optree nie, aandele koop en verkoop vir hul kliënte, wat óf institusionele beleggers óf individuele kleinhandelbeleggers kan wees.
Ontleders oor aandele kan in diens wees van aandelemakelaarsondernemings, beleggingsfondsmaatskappye, verskansingsfondse of beleggingsbanke. Dit is individue wat maatskappye in die beurs verken en probeer voorspel of 'n maatskappy se aandeel in prys sal styg of daal.
Fondsbestuurders of portefeuljebestuurders, wat verskansingsfondsbestuurders, onderlinge fondsbestuurders en beursverhandelde fondsbestuurders insluit, is belangrike aandelemarkdeelnemers omdat hulle groot hoeveelhede aandele koop en verkoop. As 'n gewilde beleggingsfonds besluit om baie in 'n spesifieke aandeel te belê, is die vraag na die aandeel alleen groot genoeg om die aandeelprys aansienlik hoër te dryf.
Die algehele prestasie van die aandelemarkte word gewoonlik gevolg en weerspieël in die prestasie van verskillende aandelemarkindekse.
Aandeelindekse bestaan ​​uit 'n verskeidenheid aandele wat ontwerp is om te weerspieël hoe die aandele in die algemeen presteer. Aandelemarkindekse self word verhandel in die vorm van opsies en termynkontrakte wat ook op gereguleerde beurse verhandel word.
Onder die belangrikste aandelemarkindekse is die Dow Jones Industriële Gemiddelde [DJI30], die Standard & Poor's 500 -indeks [SP50], die Financial Times Stock Exchange 100 -indeks [FTSE100], die Nikkei 225 -indeks, die NASDAQ Composite Index en die Hang Seng -indeks.