Pentacodontidae - Wikipedia
Tydperk: 64.3–55.8 m. jaar gelede
Die Pentacodontidae is 'n uitgestorwe familie soogdiere wat tradisioneel in die onderorde Pantolesta van die (polifiletiese) orde Cimolesta geplaas word. Fossiele word in die Paleoseen van Noord-Amerika van Alberta tot Nieu-Meksiko aangetref.
Die onlangse kladistiese ontleding van Halliday (2015) plaas die genusse Bisonalveus, Aphronorus, en Pentacodon nogtans in 'n tak van die Ferae (die kroongroep van die Laurasiatheria) wat ook die Pantodonta en die Periptychidae bevat.  Die bekendste lid is Aphronorus wat 'n paar spesies bevat soos A. fraudator, A. ratatoski, A. simpsoni, A. bearspawensis en A. oreili. Hulle is almal taamlik klein diere van 0,5 tot 1 kg swaar. Hulle was faunivoor, maar watter diere hulle presies gevreet het is omstrede.
Van Pentacodon is twee spesies aangetref: P. inversus en P. occultus, altwee in die San Juan-Bekken van Nieu-Meksiko is dié deel van die Paleoseen wat daar Torrejoian genome word. Daar is veral tande en kaakfragmente gevind.
Die genus Bisonalveus het 'n opvallende kenmerk. Die bohoektande het 'n gleuf en die paleontoloë wat dit gevind het (Fox en Scott, 2005) glo dat dit beteken dat hierde soogdier giftig gewees het. Dit het baie diskussie opgelewer omdat giftigheid onder soogdiere seldsaam is. 
Daar is nog 'n vierde genus in hierdie familie: Coriphagus. Coriphagus het stewiger tande as Pentacodon en van hierdie genus is ook twee spesies aangetref: C. montanus en C. encinensis.
↑ omomys and men, May 2015, E. Fulwood.
Ontsluit van "https://af.wikipedia.org/w/index.php?title=Pentacodontidae&oldid=1807801"
Die bladsy is laas op 10 September 2018 om 13:25 bygewerk.