Onthou, jy is ŉ gestuurde koningskind | Maroela Media
Foto: Vince Fleming/Unsplash.com
Lijlanie, ’n Afrikaner-expat wat al 10 jaar in Nieu-Seeland woon, skryf hierdie in antwoord oop René du Preez se rubriek ‘Elke droom het sy prys‘:
Dit is allesbehalwe in ons SA immigrante se bloed om op ŉ hopie te sit en onsself jammer te kry. Die immigrante wat ek ken, is soos oeroupagrootjie De Villion wat seker ook sy Franse familie gemis het daardie eerste Kersfees in die Kaap in 1675. ŉ Man wat vir sy geloof gevlug het, ’n Hollandse nooientjie betower het en saam die Suidpunt van Afrika gevul het met Viljoens wat eeue later weer wêreldwyd wortels verplant en vasbeslote ŉ verskil maak, waar hulle ook al gaan.
Die immigrante wat ek ken, is soos oupagrootjie Graphorn wat as sendeling, sterwend aan malaria in Angola, oorwin het en met nuwe hoop Kaapkolonie toe is. Wanneer Oupa gedurende Kerstyd sy mense in Holland gemis het, het hy die kosbare Kerstradisies aan sy eie kinders oorgedra. Dieselfde immigrant-oupagrootjie het self ŉ Afrikaanse skool vir sy kinders gestig – ŉ skool wat vandag nog trots hul erfenis gedenk.
Danksy my dapper antisoutpilare grootjies ken my familie vandag kosbare Kerstradisies. Daardie selfde diaspora-bloed vloei in my – en in meeste van my mede-SA-ekspats. Daarom is ons Kersfeesvieringe hier in Nieu-Zeeland, Arizona, of waar ook al ons onsself bevind, nie bloot herinneringe nie. Nee! Daarvoor is ons wortels te sterk. Die SA ekspats wat ek ken, maak die lekkerste malvapoeding, skaapboud en aartappelslaai. Ons raak kreatief en hang foto’s van ons familie in ons Kersfeesbome op. Net soos Ouma en Oupa my geleer het, deel ons opgewonde Kersgeskenke op Oukersaand uit, omdat dit Jesus se verjaardag is. Ons neem ook ons nuwe land se Kerstradisies aan en ontdek vroeg op Kersoggend klein bederfies van St. Nicolaus in ons Kerskouse. Ons woon selfs Afrikaanse Kersdienste by en leë plekke om ons Kersfeestafel word gevul met nuwe familie.
Wanneer ons te veel na Pa en Ma verlang, verkoop ons ŉ kar en koop ŉ goedkoper een om vliegkaartjies te koop. Ons kanselleer Sky en pak bokse by PAK‘nSAVE om vir die ekstra kos te betaal. Ons leer om in die kuberruimte te deel en lief te hê en bly beter op hoogte van almal se lewens as ooit tevore.
Wanneer ons dit mis om in Afrikaans saam met ander te braai, reël ons ŉ Nasionale Braaidag. Jeuk ons voete vir kaalvoetsokkie, voer ons vir Kurt in – of ons nou in Nieu-Zeeland of Atlanta bly. Raak ons nostalgies van Toeka tot Nou, vlieg ons vir Steve in. Voel die dames lus om lekker in Afrikaans te kuier, reël ons ŉ Damestee met melktert, koeksisters en Hertzoggies. Mis ons die slagter wat ons in Afrikaans bedien, open ons ŉ Safari-slaghuis. Verlang ons na Ouma-beskuit, Flings en Cream Soda, maak ons ŉ Suid-Afrikaanse winkel, soos The Lekker Shop, oop.
Wanneer ŉ skool nie Afrikaans as vak aanbied nie, voer ons Afrikaanse boeke in en leer self ons kinders Afrikaans lees en skryf. Ons teken in op Showmax en deel steeds in Arendsvlei en Getroud met Rugby se lief en leed. Speel die bokke op ons North Shore, verf ons Westfield groen en gons die winkelsentrums in Afrikaans!
As jy ŉ immigrant is wat meer met René se skets as met myne identifiseer, nooi ek jou uit om vir oulaas jou hart lekker uit te huil. Volg dan my pa se raad: Was jou gesig en maak jou skouers reguit. Kyk die spieël vierkantig in die oë en skuif jou kroon reg. Onthou, jy is ŉ gestuurde koningskind. Jou ryk erfenis was nie vir jou om van vet te word nie. Jou sterk familiebande en innige vriendekring nie om vir ewig vir jouself te koester nie. God het jou goed toegerus, jou beker volgemaak, sodat jy hier kan kom oorloop. Wanneer jou koppie leeg voel, hoef jy bloot te kniel om die kruik op te tel wat – hoewel dit halfleeg lyk, altyd halfvol bly! So, wanneer jy eensaam is, reik uit! Wanneer jy ŉ drukkie mis, gee een! Wanneer jy graag saam met ŉ vriendin wil koffie drink – nooi een!
Ek stem egter saam met René se laaste paragraaf. Selfs dié wat teruggaan, is steeds gestuur. God sal steeds sy plan met hul lewe laat seëvier. Meeste van my familie is steeds in Suid-Afrika en baie van hulle glo dis waar God hulle wil hê. Dit is goed so. Onthou net, ons is geroep om helder te skyn en in die woorde van Viktor Frankl: “What is to give light must endure burning.”
En dan is daar die realiteit.
Ja, en die realiteite is hartseer…
Laat jou lig helder skyn terwyl dit jou beskore is, in SA of in die buiteland. Ons kan enige keuse maak, wat ons keuse ookal is, daar is ons Skepper en daar trap ons, ons spore. Dat Afrikaners wat hulself in die buiteland gevestig het deesdae meer plesierig is as die Afrikaners in SA, dit is ook so!