Jakkalsgif deur Catbury | Bydraes | Woes - Kreatiewe platform vir Afrikaans
Aantal woorde: 718
Hierdie stukkie was net te goed om nie met my woester vriende te deel nie.
NÁ die seisoen van konfetti en trou-albums en katelbreektyd
ontwaak 'n nuwe Seisoen in die grootste gros huwelike.
Dis die tyd wanneer kinders inbars en alles omgedolwe word.
Geld, tyd en rus is min. Vurige twiste en Noord-suid-opinies is
Wat eens lekker geruik het, word 'n stank. Wat mooi was,
Wat slim geklink het, word beterweterigheid.
Soetlemoene verander in bitterappeltjies.
Dan, so 20 of wat jaar ná die konfetti-dag, wanneer die
word en in hul eie weiland begin skrop, daag 'n ander
seisoen op. Jeuktyd,
kraptyd, byttyd, skaaftyd. Dis Dan wanneer die
huweliksbed se voeë begin
meegee en die wiekelende konstellasie dreig
om vloer toe te tuimel.
Ná jare van geldstryd en kinders grootsukkel,
sit die eens uitspattig-
gelukkige huwelikspaar met mekaar opgeskeep.
Of vyande. Buitentoe lyk alles wel. Almal glo
dit gaan góéd met ons.
("Ons" is 'n versamelnaam vir wie ook al aan
die versameling wil behoort).
Ons hét alles en ons lag en kuier,
sing kerkkoor, stap met die hond, hou
vakansie, koop saam-saam kruideniersware.
Oënskynlik die perfekte
Maar agter die voordeur waar niemand
sien of hoor nie, staan die pitsweer
'n goudgeel punt. Barstens gelade met sarkasme,
erbarmloosheid, humorloosheid. Ons is áltyd
gereed om te verskil en te beskuldig;
te pik en te amputeer. Ysstiltes en 'n
vrot atmosfeer is aan die orde van die dag.
En daar hang ons in die slagyster. Skei kan ons nie,
want dis 'n geval van
my kombers en jou matras en daar lê die ding.
'n Huweliksberader wíl ons nie,
want niemand het energie vir 'n ellelange
dermuitrygery nie. Dan maar deurdruk,
hoe gallerig ook al. Solank niemand ontdek
wat agter die gordynvoerings aangaan nie.
Om te kompenseer vir die yskaslewe, Pak ons
allerhande vernietigende handvuurtjies
aan vir hitte. Affairs, drank, pille, pornografie,
koopsiekte, vreetsiekte, verenigings, oorgodsdienstigheid,
werkoholisme. En noem maar op.
Ek en die ou gryse het al deur baie driwwe geswem.
en soms watergetrap. Dat ons mekaar nie jakkalsgif
ingegee het nie, bly 'n mirakel.
En toe, tydens een van ons doodbliksem-gevegte,
kom ons op die kwessie sowel as
die oplossing af. Ek sê nie dit sal vir almal werk nie,
maar vir ons het dit.
Die kwessie: Spasie. In sy wese bly die mens 'n eenling.
Hy wil 'n sirkel om hom kan trek; 'n spasie waaroor hy,
en hy alleen, baasskap het. En die huwelik het 'n rare
manier om die mens sy eenlingskap te ontneem.
Dis 'n cliché om te sê die huwelik is 'n eenwording
van twee mense. Want twee mense kan nooit één
word as elke eenling nie 'n heel mens op sy eie is nie.
En as die mens van sy spasie beroof word,
raak hy soos 'n hondsdol hond wat alles byt.
Die oplossing: spasie. Só baklei ek en die ou
gryskop doerie tyd amper tot by die bottel
jakkalsgif. Uit beboosdheid trek hy met
klere, boeke, lessenaar en spanners
na die spaarkamer op die boonste
verdieping. En dáár bly hy vandag nog.
Wat destyds 'n ek-bliksem-jou-
het geblyk die antwoord te wees.
Sy kamer is syne.
My kamer is myne.
Hy kan snork en poep en
televisie kyk wanneer hy wil.
Ek kan snags my bedliggie
aansit en slaapkouse brei
as iets my ry. Ek kan dwars oor die bed
slaap, en hy kan besluit hoeveel
komberse hy oor hom wil hê.
Niemand besweet niemand, en daar is
nooit 'n nagtelike gestry nie. En dis
salig om uitgerus wakker te word sonder
'n kierie teen jou rug. Of sonder 'n redeloos
beneukte vrou langs jou. Die saligste bly
die op- en afsluipery met die trap.
Soos outydse court. Sondagmiddag gaan
lê ek in sy arm. Of ek skrik middelnag wakker
as hy fluistervra of hy agter my rug kan lê,
want hy verlang na my. Om boontoe te SMS dat
ek my man in my kooi soek, of om sy brekfis
trapop te dra en te gaan sê hy's my koning.
Nou se dae kan nie ek óf hy onthou waar ons
die jakkalsgif gebêre het nie.
Want ek het my kombers en hy het sy matras.
En nêrens lê 'n ding nie
lekker gelees en gelag goeie raad
10 jaar 5 maande 1 week 13 ure oud
ek het gelag laat die trane spat toe ek heirdie lees, ek het nog 'n entjie om te loop tot ek daar kom, maar ervaar al klaar die tekens in my eie lewe.
10 jaar 5 maande 2 weke 1 dag 19 ure oud
Dis 'n awesome stuk die! Mag julle die trap nog baie besoek, en natuurlik mekaar. God bless.
10 jaar 6 maande 4 weke 6 ure oud
Groot waarheid. Ons behoefte aan spasie verskik van dag tot dag.
10 jaar 7 maande 1 week 17 ure oud
Baie onderhoudend geskryf oor 'n onderwerp wat soveel van ons raak. Ek het dit regtig geniet. Dankie vir die deel hiervan.
10 jaar 7 maande 1 week 18 ure oud
Baie dankie vir hierdie kosbare stuk. Dis beslis wyse woorde. Dalk sal daar meer bottels jakkalsgif soek raak as mense mekaar bietjie ruimte gun. Vir my is dit reeds te laat, die botteltjie is leeg en weggegooi.(Glimlag) Dis egter raad wat ek kan deel met ander.
10 jaar 7 maande 1 week 1 dag 21 ure oud
HEHEHE...JA....TWEE MENSE..EN EEN LEWE.....RERIG GOED.MOET NOGALS N MOEILIKE BESLUIT WEES,WIE SE LAKENS OM VANAAND TE KOL....
10 jaar 7 maande 1 week 2 dae 16 ure oud
Nie Prof Olivier
Haai mede woesters, ek bitter jammer maar die stukkie happie is glo nie 'n Prof Olivier sin nie maar ons eie koningin skrywer Annelie Botes se werk. Ek jammer as ek dit verkeerd gestel het, het dit werklik so per epos ontvang.
GROOT VERSKONING AAN ANNELIE......
10 jaar 7 maande 1 week 4 dae 16 ure oud
Baie intressant en baie goed geskryf.
10 jaar 7 maande 1 week 4 dae 20 ure oud
Sjoe, dit is meer as 'n mond vol.
10 jaar 7 maande 1 week 5 dae 5 ure oud
Nou rêrig die stuk geniet want dit klink sooo bekend! Jy moet dit eintlik na elke huweliksberader toe stuur, want dit klink regtig soos 'n oplossing vir 'n baie werklike probleem-situasie! Soos een vrou sê, aan skei het sy nog nooit gedink nie, maar aan moord dikwels!