onwetend, onsensitief en met "ruwe gebaar". In die prosagedig, "Nag", wag die ekspreker op 'n trein. Die landskap om haar is 'n windverwaaide vlakte wat 'n atmosfeer
betekenis aan haar lewe gee. Haar lewensplan het slegs vir verhoudings op 'n alles-ofniks-basis voorsiening gemaak. Die literêre kritikus Antonissen91 skryf: