In Europa word skole oopgemaak, motors is terug op die paaie en mense keer terug na hul daaglikse pendelary oor openbare vervoer. Ontsluitings vergemaklik, indien dit nie eindig nie. Die hoop is nou dat baie lande verby die eerste golf van die coronavirus-pandemie beweeg.
Die Verenigde Koninkryk lyk gereed met sy voorbeeld vyfstap-plan om die toesluit te vergemaklik. Die einde van die strengste maatreëls kom net betyds - die land is gereed om dit te sien die ergste ekonomiese afswaai sedert 1706, aangesien bykans alle sakebedrywighede opgeskort is.
Die Verenigde Koninkryk wat beplan om die toesluitwerk te vergemaklik, is dus baie welkom. Tog bedoel hulle nie 'n terugkeer na die pre-pandemiese normaliteit nie. Deur die inskakeling te vergemaklik, sal mense geleidelik meer vryheid kry om aan sosiale en ekonomiese aktiwiteite deel te neem, maar ook dat hulle goed moet oppas om 'n veilige afstand van ander te hou. En met die ekstra vryheid kom die risiko omdat mense skielik meer geleenthede kry om naby ander te kom.
Effektiewe versagting berus op mense se individuele besluite om aan maatskaplike distansieringsmaatreëls te voldoen. Ons het al gesien beelde van gepakte treine en buise toe die verligting van die toesluit in Engeland begin het.
Om hierdie risiko te hanteer, stel die plan van die Britse premier, Boris Johnson, bekend hoër boetes vir diegene wat gevang word wat maatskaplike distansieringsmaatreëls oortree. Boetes is £ 100 vir elke eerste oortreding en verdubbel tot 'n maksimum van £ 3,200 vir herhaalde oortreders. Hierdie benadering is gewortel in die eeue-oue idee van afskrikking, waaronder mense minder geneig is om reëls te breek uit vrees vir straf.
Sal dit werk? Sal mense ag slaan op die oproep van die regering om waaksaam te bly, die virus te beheer en lewens te red deur maatskaplike distansieregels te volg?
Waarom ons voldoen aan afsluitingsmaatreëls
Om hierdie vraag te beantwoord, moet ons kyk waarom mense tot dusver die maatreëls vir afsluitings nagekom het. Ons het 'n gedragsopname vroeg in April in 'n nasionaal verteenwoordigende steekproef in die Verenigde Koninkryk, wat gepubliseer is as 'n Preprint. Met die opname het ons beoordeel waarom mense nie toesluitingsmaatreëls nagekom het nie.
Die opname het 'n standaard sosiaal-wetenskaplike benadering gebruik om nakoming en reëlskendende gedrag te bestudeer. Ons het die deelnemers eerstens gevra om te rapporteer hoe gereeld hulle veilig van mense buite hul eie huishouding gehou word, of hulle na buite-sake gaan en of hulle vriende en familie ontmoet het.
Daarna het ons ons deelnemers gevra om 'n reeks vrae te beantwoord oor faktore wat ons gedink het hul gedrag kan beïnvloed. Byvoorbeeld, of hulle bang was vir die siekte, of hulle die maatreëls ondersteun, of hulle die maatreëls kon volg, en of hulle bang was om gevang en gestraf te word as hulle die reëls oortree.
Daarna het ons 'n statistiese vorm van analise - 'n gewone minste kwadraat-regressie - gebruik om uit te vind of hierdie faktore die variasie in mense se nakoming kan verklaar. Sodanige ontleding stel ons in staat om te verstaan ​​watter van die veranderlikes 'n beduidende invloed gehad het op die vraag of mense die reëls nagekom het.
Die data toon dat die meeste Britse burgers met wie ons ondervra het, vroeg in April berig het dat hulle aan die reëls voldoen.
Die nakoming van Covid-19-versagtingsmaatreëls in die Verenigde Koninkryk. Emmeke B. Kooistra
Maar ons opname toon nietemin die risiko dat die benadering gevolg word om die toesluit te vergemaklik. Ons het gevind dat die nakoming groter was wanneer mense prakties die maatreëls kon volg en tuis kon werk en wegbly van ander. Aan die ander kant het ons gevind dat daar 'n beduidende verband bestaan ​​tussen mense se geleentheid om mense buite hul eie huishouding te ontmoet en hul waarskynlikheid om die maatskaplike distansieringsmaatreëls te oortree.
Hoe meer vryheid mense moet kuier, hoe meer waarskynlik sal hulle dit doen. Voordat mense die afsluitings vergemaklik het, het mense baie vryheid gehad om vriende en familie te ontmoet en dit het hulle veilig van mekaar gehou. Nou kry hulle daardie vryheid, dit is uiters belangrik om te verseker dat hulle op 'n veilige afstand kuier.
Waarom boetes nie werk nie
Ons ondersoek het ook gekyk of die bedreiging van hoër sanksies kan help om die nakoming van die versagtingsmaatreëls te verseker. Ongelukkig het ons geen beduidende verband gevind tussen mense se vrees vir straf en nakoming nie.
Dekades van sosiale wetenskaplike navorsing oor die effek van straf op kriminele gedrag het nie afdoende bewys getoon nie dat straf werk as 'n effektiewe afskrikmiddel.
Sulke navorsing toon dat die erns van die straf nie veel saak maak vir afskrik om te werk nie. Die belangrikste aspek is of mense dink dat hulle vasgevang sal word. En dit sal ekstra moeilik wees om oortreders van die reëls van sosiale distansiëring in 'n openingsvereniging te kry, aangesien daar soveel meer mense met mekaar meng. In die lig van dit alles, sal die hoër boetes waarskynlik nie 'n groot uitwerking hê op sosiale versekering nie.
Ons opname het getoon dat mense se intrinsieke motivering 'n belangrike rol gespeel het in hul nakoming. As mense 'n groter algemene plig gevoel het om die wet te gehoorsaam, sou hulle meer waarskynlik daaraan voldoen. Dit is dus van uiterste belang dat owerhede alles in hul vermoë doen om so 'n gevoel van burgerlike gehoorsaamheid te handhaaf.
Daar is 'n belangrike skakel met wetstoepassing hier. Die polisie moet baie versigtig wees om die maatreëls af te dwing en die gesag toe te pas om boetes uit te reik. Dekades van navorsing het getoon dat wanneer mense onbillike wetstoepassing sien, hulle 'n negatiewe siening van die regstelsel ontwikkel ondermyn hul pligsgevoel om die reëls na te kom.
Ons wens almal dat ons na normaal kon terugkeer. Die verligting van die beperkings in die Verenigde Koninkryk is hoopvol, dit wys ons 'n pad na ekonomiese herstel en sosiale genesing. Maar dit is 'n pad gevul met ekstra gedragsuitdagings en risiko's. As ons nie op gedragswetenskaplike insigte en gegewens vertrou hoe ons sosiale distansie kan behou nie, kan hierdie siekte al te maklik 'n terugkeer maak.
Benjamin van Rooij, professor in regte en samelewing, Universiteit van Amsterdam en Emmeke B. Kooistra, navorser, Universiteit van Amsterdam
Jy is hier: Tuis > Persoonlike > Houdingsaanpassings > gedragsverandering > Hoe om sosiale afstand te hou na toesluit