Hy doen dit sodat die Joodse lidmate in die Nuwe Testamentiese Gemeente mooi kan verstaan dat hulle ook nou deur dieselfde God begelei word, maar dat God in Christus nou opnuut by hulle, in hierdie wêreld is. Dit verduidelik die skrywer baie mooi in hfst. 1:1-4 – in Jesus Christus is die lewende God by ons teenwoordig! Vir ‘n Gemeente wat twyfel oor wat Jesus vir hulle beteken is dit belangrik.
Daarom ook die oproep in hfst. 2: 1 dat die Gemeente sal bly by wat hulle geleer het. Hierdie oproep loop soos ‘n refrain deur die hele brief. As jy jou geloof in Jesus opsê verloor jy alles!
Die skrywer van die brief het reeds in die vorige hfst, 4:14 vv na Jesus verwys as Hoëpriester. Dit is verrassend, maar ons weet reeds dat die skrywer die Hebreërs of Jode in die Gemeente respekteer en byhou in sy verduideliking van die evangelie van Jesus Christus.
Hy doen dit omdat die druk waaronder die Gemeente geleef het veroorsaak het dat dit vir hulle baie moeilik geword het om te bly glo dat Jesus enige verskil vir hulle kon maak.
Hy het ook ‘n mens geword soos ons, dit het die skrywer al in hfst 2 gesê. Daarom kan Hy ook medelye met ons swakhede hê. Hy is ook soos ons versoek, Hy verstaan presies waardeur ons gaan, maar anders as ons het Hy nie aan die versoekings toegegee nie. Hy het nie gesondig nie.
7. Daarom is die skrywer nie klaar met die Gemeente as hy hulle gewys het op hulle verlossing nie, in 13: 1-6 bind hy hulle in ‘n nuwe leeftstyl in. Lees dit!