OOR GAY WEES – WAT IS HOMOSEKSUALITEIT? | “If spirituality loses touch with its roots in sexuality, it loses power to form and inform our deepest selves. When spirituality is separated from our sexuality, it loses the power of personal connection and becomes lifeless – it cannot move us to passionate care for this world” – Lynn Rhodes
TuisteMeer omtrent ons | More about us
Bly in kontak | Stay in contact
Ons borge | Our sponsors
Verontskuldiging | Disclaimer
OOR GAY WEES – WAT IS HOMOSEKSUALITEIT?
Posted on 08/09/2009 | Lewer kommentaar
OOR GAY WEES
“The time has come,” the Walrus said, “to speak of many things” – Lewis Carroll
Volgens die digter I.D. du Plessis neem die liefde ‘n duisend vorme aan. Homoseksualiteit is een vorm daarvan. “Homoseksueel” verwys na die liefde, emosionele betrokkenheid en seksuele aangetrokkenheid tussen mense van dieselfde geslag. Die woord “gay” word as sinoniem gebruik vir “homoseksueel”.
Homo- en heteroseksuele mense pas nie altyd in twee duidelik afgebakende groepe nie. Seksuele oriëntasie word deur kenners gesien as ’n posisie op ’n spektrum wat strek van algehele hetero- tot algehele homoseksualiteit, met ’n grys are van biseksualiteit tussenin. Biseksuele is nie tweeslagtig nie, maar mans en vroue wat tot lede van die teenoorgestelde sowel as dieselfde geslag emosioneel en seksueel aangetrokke voel. Die persentasie van die bevolking wat in hierdie grys area val, word grootliks onderskat. Binne hierdie are is daar boonop ’n mate van beweeglikheid. “Our sexual energy moves between the two poles of heterosexuality and homosexuality; along this continuum, depending on the day, year, a period in our life, our orientation is more changeable that we care to admit (Corneau, 1991).”
Algemeen word aangeneem dat seksuele oriëntasie reeds baie vroeg, selfs voor geboorte reeds vasgestel is. Of oorerflikheid ’n rol speel en of daar ander oorsake is, verander niks aan die feit dat die meeste mense nie veel keuse ten opsigte van hulle seksuele oriëntasie het nie. Teen die tyd dat mense seksueel bewus word, is hulle hetero-, bi- of homoseksualiteit so deel van hulle soos die kleur van hul oë of vel. Nogtans sal sommige mense met ’n oorwegend heteroseksuele oriëntasie, tydelik romantiese of selfs seksuele gevoelens teenoor iemand van dieselfde geslag ervaar onder sekere omstandighede. Soms eksperimenteer heteroseksuele bloot uit nuuskierigheid met iemand van dieselfde geslag. Homoseksuele sal ook soms heteroseksueel optree as gevolg van sosiale druk, omdat hulle nie met die stereotipe kan identifiseer nie, uit vrees vir diskriminasie of bloot op ’n eksperimentele basis.
Die lewe sou veel eenvoudiger gewees het indien seksuele oriëntasie slegs homo- of heteroseksueel kon wees. In Sexual Behavior in the Human Male skryf Alfred Kinsey in 1948 dat ongeveer 18% van alle mans vir ‘n periode van minstens drie jaar gedurende hulle volwasse lewe ewe veel homo- as heteroseksuele seks beoefen. Hy het later gevind dat dieselfde ook vir vroue geld. In 1970 het Kate Millett, feminis en skrywer van Sexual Politics, ’n skokgolf veroorsaak toe sy in die openbaar erken het dat sy benewens haar huwelik ook lesbiese verhoudings het. In haar volgende boek, Flying, skryf sy in besonderhede oor haar kleurryke liefdeslewe. Sedertdien het dit byna algemeen geword dat bekende kunstenaars soos Janice Joplin, Tullula Bankhead, Maria Schneide van Last Tango-faam en Madonna hul biseksualiteit bekendmaak.
Seksuele oriëntasie is nie ’n geval van normaal teenoor abnormaal nie, maar van relatiewe normaliteit – wat vir heteroseksueel normaal is, is nie noodwendig vir die homoseksueel normaal nie. Heteroseksuele verhoudings sal vir ’n homoseksuele mens teen sy natuur, en dus abnormaal wees. ’n Lesbiese meisie het dit onlangs in ’n televisie-onderhoud soos volg gestel: “After that first relationship I just knew this was me, the real me – everything just felt so natural, so right!” In ons kultuur, waarin mense grootword met soveel negatiewe houdings teenoor homoseksualiteit, sal dit nie noodwendig aanvanklik natuurlik en reg voel nie. Daardie eerste verhouding mag wel wonderlik en opwindend voel, maar kan ook gepaard gaan met intense weerstand en skuldgevoelens.
Wanneer gay persone (manlik of vroulik) iemand van dieselfde geslag ontmoet tot wie hulle aangetrokke voel, ervaar hulle dieselfde gevoelens wat heteroseksuele onder soortgelyke omstandighede ervaar. Hulle het dieselfde behoefte om hul toegeneëntheid of liefde op ’n intieme wyse uit te druk. Net soos heteroseksuele het hulle verskillende maniere om hulle gevoelens deur middel van wedersydse aanraking, liefkosing en liggaamlike kontak uit te druk. Penetrasie is nie vir alle mense nodig om seksueel bevredig te word nie. Intimiteit en wedersydse liefde is vir baie mense belangriker as fisieke optredes. Seks is maar een aspek van seksualiteit in die breër sin.
Min mense pas volledig in ’n netjiese “boksie”. Net soos homoseksuele gedra nie vir ’n heteroseksuele mens onmoontlik is nie, is heteroseksuele gedrag ook nie vir ’n homoseksuele mens onmoontlik nie. Sulke ervarings bring dikwels slegs op fisieke vlak bevrediging, maar laat die persoon emosioneel en sielkundig onbevredig. Soms het gay persone bevredigende seksuele verhoudings met mense van die teenoorgestelde geslag. Daar bly egter steeds ’n hunkering na die eie geslag. Getroudes se buite-egtelike verhoudings met persone van dieselfde geslag spruit hieruit voort.
Die term “homoseksueel” lê soveel klem op die seksuele, wat maar een aspek van ’n verhouding is. Dit gee nie erkenning aan die belangrikheid van die vriendskap, kameraadskap en wedersydse liefde nie. Wanneer ’n mens geforseer word om ’n sekere aspek van jouself te onderdruk of geheim te hou, ontwikkel daardie aspek soms tot ’n obsessie. So kan die seksuele vir party mense buite verhouding belangrik word. Gay mense is nie slegs mense wat ’n sekere vorm van seks beoefen nie. Gay wees is alles behalwe net ’n vorm van seksuele ekspressie – die hele persoonlikheid is daarby betrokke. Soos heteroseksualiteit, is homoseksualiteit deel van die kern van ons menswees. Dit is nodig om perspektief te behou en seksualiteit nie te ontken of oor te beklemtoon nie.
“Gay” is ook nie ’n term wat die situasie bevredigend beskryf nie, aangesien die lewe van die homoseksuele mens in ’n oorwegend heteroseksuele samelewing selde “gay” is. Nogtans word die woord “gay” al meer gebruik, selfs in Afrikaans. Die woord “gay” het vanuit die binnekring ontstaan as teenvoeter vir al die neerhalende name wat heteroseksuele gebruik om na homoseksuele te verwys. “Gay” word dus as ’n wisselterm vir “homoseksueel” gebruik. Sommige gay vroue verkies die benaming “lesbies”. Hierdie woord is afgelei van die Griekse eiland Lesbos, waar die beroemde digteres Sappho in die sewende eeu voor Christus gewoon en ’n skool vir meisies bedryf het. In 1995 het ’n opname deur die plaaslike gay tydskrif Outright aangedui dat 54% van die gay vroue die term gay vrou bo lesbiese vrou verkies het. Net 29% het die term “lesbies” verkies. Die woord “gay” word in hierdie boek gebruik om na homoseksuele mans en vroue te verwys.
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.	← QUOTES