PAULUS: APOSTEL VIR DIE HEIDENE. Les 1 vir 1 Julie PDF
Download "PAULUS: APOSTEL VIR DIE HEIDENE. Les 1 vir 1 Julie 2017"
1 PAULUS: APOSTEL VIR DIE HEIDENE Les 1 vir 1 Julie 2017
2 Paulus is die skrywer van die brief aan die Galasiërs. Hy het homself so voorgestel: "My lewe dan van my jeug af, wat van die begin af deurgebring is onder my nasie in Jerusalem, ken al die Jode, omdat hulle my van dié tyd af geken het, as hulle dit wil betuig, hoe ek volgens die strengste party van ons godsdiens as Fariseër geleef het." (Handelinge 26:4-5). Paulus kon nie 'n gekruisigde Messias verstaan nie; dit was vir hom skrikwekkend. Nietemin het hy die Heilige Gees in sy lewe laat optree en Jesus van aangesig tot aangesig ontmoet. Sedertdien kon hy nie uitgepraat raak oor hierdie gekruisigde Messias, in wie hy verlossing gevind het nie. 1) Sy vervolgingsywer. 2) Sy bekering. 3) Sy ervaring in Damaskus. 4) Sy bediening aan die Heidene. 5) Sy konflik met die Kerk.
3 En daar het sommige van die sogenaamde sinagoge van die Libertyne opgestaan, en van die Cirenéërs en Alexandryne, en van die mense van Cilícië en Asië, en hulle het met Stéfanus geredetwis. Maar hulle kon die wysheid en die Gees waardeur hy gespreek het, nie weerstaan nie. (Handelinge 6:9-10) Die Joode kon nie Stefanus se boodskap oor Jesus die Messias weerlê nie, Dit het hulle geïrriteerveral vir Paulus. Hulle kon Stefanus nie met die waarheid konfronteer nie, en hulle het valse getuies gevind wat hom daarvan beskuldig het dat hy sleg praat oor die tempel en die wet (Hand. 6:11-14). Die jong Saulus het die Sanhedrin se vonnis ondersteun. Hy het Stefanus se steniging aanskou en goedgekeur (Handelinge 7:58; 8:1).
4 Saulus vervolg die kerk met 'n dodelike woede wat hy gedink het godsdienstige ywer was. Die woord "verwoesting" in hierdie teks is gebruik om die vernietigende gedrag van sommige diere (soos 'n wilde vark) te beskryf. Sy verstand het volgehou om die dwaalleer te vernietig, maar sy gewete het hom vertel dat Stefanus onskuldig was en sy redenasie reg was. Alles het op pad na Damaskus verander. Jesus het aan hom verskyn en hom Sy genade gewys. Al die verskonings in sy kop om die gekruisigde Messias te verwerp, is vernietig. Soos hy gesê het, was ek aan die hemelse gesig nie ongehoorsaam nie (Handelinge 26:19)
5 En Ananías het gegaan en in die huis gekom en hom die hande opgelê en gesê: Saul, broeder, die Here het my gestuur, naamlik Jesus wat aan jou verskyn het op die pad waarmee jy gekom het, sodat jy weer kan sien en met die Heilige Gees vervul word. (Handelinge 9:17) Saulus was vir drie dae blind in die huis van Judas. Soos Ananias gesê het, het Christene gedink dat hy hom blind voorgedoen het om hulle te verras. Jesus het aan Ananias gewys dat Saul opreg was. Nadat Hy sy gesig herstel het, het Ananias hom genooi om sy lewe aan Jesus oor te gee en dit deur die doop te bewys. (Handelinge 22:16) Saulus wou die Christelike geloof in Damaskus stop, maar hy was verander in 'n ridder vir Christus, wat die evangelie regdeur die wêreld sou versprei.
6 En daar was sommige van hulle, Cipriese en Cirenése manne, wat in Antiochíë gekom het en met die Griekssprekende Jode gepraat en die evangelie van die Here Jesus verkondig het. (Handelinge 11:20) Antiochië was die derde belangrikste stad in die 1ste eeu. Die inwoners het van regoor die wêreld gekom. Die eerste sendingveldtog onder heidene het daar plaasgevind; dit was baie vrugbaar. Toe Christene in Jerusalem van daardie sukses gehoor het, het hulle Barnabas daarheen gestuur. Hy het die geleenthede in die stad gesien en Saulus geroep om hom te kom help. Toe die Kerk gestig is en daar genoeg leiers was om dit te ondersteun, het die Heilige Gees Saulus geroep om die evangelie aan die heidene te verkondig.
7 Bekering in Damaskus (Handelinge 9:1-18) Preek in Damaskus (Handelinge 9:19-22) Hy het Arabië gebly (Galasiërs 1:17) Hy het in Sírië en Cilícië gepreek (Galasiërs 1:21) Drie jaar na sy bekering het hy na Jerusalem gegaan (Galasiërs 1:18) Hy het teruggekom na Damaskus en moes vlug (Handelinge 9:23-25) Barnabas het hom geroep om in Antiochíë te preek (Handelinge 11:25-26) Barnabas en Paulus is as sendelinge gestuur. (Handelinge 13:1-3)
8 En sekere persone wat van Judéa afgekom het, het die broeders geleer: As julle nie besny word volgens die gebruik van Moses nie, kan julle nie gered word nie. (Handelinge 15:1) Maar 'n vraag het ontstaan: Wat moet ons met die Heidene doen? Moet hulle besny word en die wet van Moses onderhou? Is geloof in Jesus genoeg? Die raad van Jerusalem (Handelinge 15) het probeer om die vrae uit te klaar. Nietemin het die koppige Fariseërs aangehou om hul eie idees te verkondig. Dit is die agtergrond van die brief aan Galasiërs. Kyk, ek, Paulus, sê vir julle dat as julle jul laat besny, Christus vir julle tot geen nut sal wees nie. (Galasiërs 5:2) Soos Jesus gesê het, was die eerste nie-joodse Christene die Samaritaan vir wie Filippus gepreek het. Cornelius was die volgende een, toe die skare in Antiochië. Uiteindelik het Saulus die evangelie na die huidige Turkye versprei. Die evangelie is kort voor lank in die hele bekende wêreld verkondig.
9 Gedurende die lang ure toe Saulus alleen met God verkeer het, het hy baie van die Skrifgedeeltes onthou wat verwys na die eerste koms van Christus. Hy het die profesieë versigtig nagespeur, met verstand wat verlig was, het oortuiging sy gedagtes in besit geneem. Soos hy oor die betekenis van hierdie profesieë besin het, was hy verbaas oor sy vorige blindheid van begrip Hy wat 'n trotse fariseër was, en vol vertroue dat hy geregverdig was deur sy goeie werke, het nou voor die Here gebuig met die nederigheid en eenvoud van 'n klein kindjie, sy eie onwaardigheid bely en gepleit vir die verdienste van 'n gekruisigde en herrese Verlosser. Saulus het verlang om in volle harmonie en gemeenskap met die Vader en die Seun te kom; en met die intensiteit en begeerte tot vergifnis vir aanvaarding het hy vurige smekinge tot die troon van genade gerig Die gebede van die berouvolle fariseër was nie tevergeefs nie... Christus en sy geregtigheid het vir Saulus meer as die hele wêreld geword. E.G.W. (The Acts of the Apostles, cp. 12, p )