Dit is die verhaal van 'n ander MIV-positiewe vrou. Engel .... Selfs alleen, te midde van eensaamheid, het hierdie MIV-positiewe vrou nie avonture toegelaat nie, maar sy was bang, baie, baie, baie, baie bang vir die bloedtoets!
Engel ... Selfs alleen, te midde van eensaamheid, het hierdie MIV-positiewe vrou nie avonture toegelaat nie, maar sy was regtig baie bang vir bloedtoets!
Net soos ek 😢
N MIV-positiewe vrou wat nie net nog 'n vrou wat met MIV leef nie
Ja! Sy was nie sommer iemand nie! En dit kon nie verskyn nie. Dit was nog steeds 'n tyd van vrees, diskriminasie was baie kru. Hoe dit ook al sy, ek het nooit eens daarin geslaag om 'n telefoonnommer van hierdie meisie te kry nie, en uiteindelik het die lewe ons weggeneem. Wat het met haar gebeur? Wel ... In hierdie wêreld, wat nie van engele is nie, sal ek haar nie sien nie, en nog minder, sal ek iets van haar en selfs van haar lot weet. Volgens my berekeninge, as u, Angel, nog steeds by ons is, is u naby 49, miskien 58, miskien 57, kan ek nie sê nie. Moenie verbaas wees nie. Ek gee om vir mense, en ek wou net weet of dit goed is met jou!
Nmy lewe, ek het altyd 'n groot behoefte gehad om te bewys dat ek geliefd kon wees, ek het altyd daardie liefde waansinnig gesoek, sonder veel oordeel, en gedink dat ek die volgende ou kon wees wat ek skielik op 'n partytjie ontmoet, op reis, enige plek asof dit skielik was, sonder veel kriterium van keuse.
Ek het die totale besef verwag van "enigiemand" ... en daarmee probeer ek, myself heeltemal aan baie mense gee wat my natuurlik natuurlik nie verdien nie ... en ek kon dit nie sien nie.
Tot een dag, aan die einde van 89, een van die pogings gaan sit en ek het uitgegaan en dit het geduur, dit het geduur en dit het geduur. (Oneindig terwyl ... Goeie vraag vir drie-sestien die oggend vir 'n redakteur!)
Hy het beslis nie veel bekwaamheid gehad om my prins se sjarmante te wees nie, maar die beste ding wat die seun gehad het, was om bereid te wees om by my te wees.
E gaan voort met my tot God weet wanneer.
En dit was wat my die meeste verbly het oor hom.
MIV-positief? Ja! Engel? Weet nie
Dit was meer as 5 jaar oud ... en ek het nie meer veel genade in my maat gesien nie, maar ek het getrou gebly aan hom en daar was baie vrees vir breek uit vrees vir eensaamheid en vrees, baie, baie bang, om in hierdie groot wêreld te val, om weer daardie liefde te soek ... Veral nou in hierdie VIGS tye, hoewel ... wel ... Met die lewe wat ek gelei het totdat ek my in hierdie verhouding gevestig het, het ek altyd aangeneem dat ek 'n sterk kandidaat is om MIV-positief te wees. Ek het nog nooit 'n kondoom gebruik nie en het al baie kêrels probeer. Maar waar is die moed om die bloedtoets af te lê?
By een geleentheid in 93 moes ek eksamens aflê om toelating tot 'n nuwe werk te kry, en ek het bly hoop dat hulle nie vir die MIV-toets sou vra nie ... en UFA, dank God dat hulle dit nie gedoen het nie.
En daar het ek gegaan en my lewe geleef, saam met my vaste kêrel, my klein werkie - ek was super gesond, opgewek, lewendig.
Ek was reeds MIV-positief en het geen idee daaroor gehad nie. 'Ek was bang', maar ...
DIT IS. Sy was nooit, soos, "soos hierdie, soos hierdie, so, so"! Hy het altyd vir homself gesorg. Ek onthou dat ek met haar gesels het en op 'n stadium het sy gesê gaan oefen en eers vyf of ses uur later teruggekom! Sy was beslis 'uniek', enkelvoudig Sy was beslis 'uniek', enkelvoudig
In Oktober 96 eindig die verhouding uiteindelik sonder baie spesiale redes ... dit was versadiging self, en vir seker aan beide kante.
Ek het begin rondkyk, en na 'n nuwe kêrel gesoek - daar was al 'n paar fantasieë van prins wat in my kop prikkel, maar ek wou stadig gaan en probeer aanpas by die lewe van 'vrou alleen'.
'N Maand om my MIV-positief te ontdek!
Ek het nie veel tyd gehad nie - 'n maand later kom die ekskêrel na my toe om my te laat weet dat hy die MIV-toets afgelê het (wie weet waarom hy daarop aangedring het om hierdie toets te doen) en dit was positief.
Dit was my geskenk van 40 jaar van lewe: die verpligting om die toets af te lê, gegewe hierdie verklaring van hom - die man met wie ek 6 jaar lank lief was sonder om myself ooit te beskerm ... en ook nie. Ek, Claudio, het nooit geweet nie jou virale lading! Ek hoop sy leef tot nou toe, om te weet dat onopspoorbaar gelyk is aan nie-oordraagbaar!
Moeilike situasie en koeimis
Sien, die behandeling was eens 'n trek. In die tyd toe sy, Angel en ek, asook Mara, Beatriz Pacheco, Beto Volpe en ander, soos Sílvia Almeida, die behandeling begin het, het ons die behandeling met medisyne begin, toe ons dit geneem het, het ons die indruk gehad dat ons sap drink. # ¿$?%! ¡met gruis, letterlik. Maar ek het gedink: dit is die lewe. Of ten minste oorlewing, om die lewe te improviseer, totdat dinge beter geword het en in werklikheid beter geword het.
Ek onthou dat ek 44 pille getel het om te neem TWEE KEER 'N DAG!
Vandag is 'n pil met drie verskillende aktiewe bestanddele, dikwels net een daaglikse dosis, genoeg.
Maar ek gaan 'n dom ding plak wat ek hier geblog en hierheen gebring het. Daardie Blog, van daardie skynbare outomaat, wat nooit sy persoonlike naam gesê het nie. En mense het in hom geglo. Ouens, ek wil veras word as ek sterf, en as ek 'n boek skryf wat 'n enkele naam van hierdie blog noem, kan u my as in beesmis gooi, want dit sou verdien (sou) wees
En dit was die lyding ... dit was moeilik, dit het baie seergemaak ... Ek het geweet dat ek nooit die kans sou hê om negatief te wees nie ... dit was DUIDELIK dat ek besmet was ...
Ek het gedink ek gaan die volgende dag sterf, ek was bang om selfs asem te haal sodat ek nie een of ander siekte in die lug sou kry nie!
En die vraag kom:
"Wie het hierdie bom aan ????????" en toe dink ek:
- "Wat help dit u? Ons is albei besmet ... ons het meer om na te sorg. "
Gedagtes loop deur my kop: - "O my God ... Wat 'n fout, dit was ek wat dit aan hom deurgegee het, arme ding ..."
Ek is seropositief en voel jammer oor wie my moontlik verbygesteek het
Agterna het ek gedink: - "Hy het baie vryheid gehad ... Hy het baie alleen uitgegaan, hy het dit sekerlik rondgeneem en aan my deurgegee"! Die "stem wat my lei:
'Jy kry waarvoor jy gevra het, moenie verraai nie, Sonia en nie eers jou woord nie.'
Baie moeilike tye veral in die emosionele aspek, want ek het dit vandag nog Ek verberg die virus vir my familie en my beste vriende.
Gelukkig het ek baie goed by die medikasie aangepas en my liggaam het vinnig gereageer en gou die viruslading herstel en die CD4 verhoog.
Ek het weer 'n jaar by my kêrel gebly ... Ek glo dat dit die titel was om 'n 'kierie' vir mekaar te wees, maar uiteindelik het ons uitmekaar gedryf.
Hy het gou met 'n ander aangegaan en ek het afgetree.
Sedertdien was dit vir my moeilik om liefdevol en veral in seks verband te hou, aangesien ek altyd dink ek moet vertel dat ek 'n vrou is wat met MIV leef vir diegene wat seksueel wil nader. Baie hardloop weg, word bang, en ander glo my nie eens nie, want hulle dink dat diegene met MIV 'n siek gesig het en 'n siek lewe lei, terwyl ek 'n supergesonde vrou is, vol energie, goed versorg, en beskeidenheid eenkant, mooi.
Dit is die moeilikste aspek van my lewe.
Wees MIV-positief en bly mooi en aantreklik! Moeilike taak!
In ander aspekte het my lewe egter soveel verbeter, maar in daardie 4 jaar, dat ek ontroerd raak as ek terugwerkend doen.
Toe ek met hierdie ongelukkige troeteldier saamleef, het ek baie meer vir myself begin sorg, ek het myself baie meer waardeer en 'n konsekwente vrou geword, bewus van my waarde en ek streef altyd na die beste vir my, in alle opsigte .
Ek aanvaar nie meer "iemand" in die lewe nie ... Ek aanvaar nie meer "enigiets" nie ... Ek is altyd op soek na en verdien wat goed is aan hierdie lewe ..
Leer en leer van vroue wat met MIV leef
Ek het ook geleer om dinge beter te sien, en van wat sleg is, gaan ek oor.
My gemoedstoestand was nog altyd baie hoog, en nou, gegewe hierdie ervaring, is dit vir 'n bietjie nonsens baie moeilik om my te laat bewe.
Ek is die een wat krag gee aan almal rondom my en hulle ken skaars die diertjie wat ek in my binneste het... Moeilike les hierdie ... Maar dit was beslis!
MIV-positief? Ja, dit is waar. Maar nie net enige persoon nie. Daarvan is ek seker!
Ek is deesdae so lief vir myself, 'n vrou wat met MIV leef.
Voor hom (MIV) het ek net geskud.
Hier word hierdie verhaal opgeteken van 'n MIV-positiewe vrou wat nie meer een is wat NIE 'N ANDER is nie, maar dit is MY verhaal van STERKTE om aan u almal deur te gee.
'N Belangrike opmerking van die redakteur:
Ek het hier, 'n paar paragrawe hierbo, 'n aanhaling gegee dat sy sê dat haar 40ste verjaardaggeskenk die gevolg was van MIV-positief! Byna twintig jaar is verby, Angel, en ek weet niks van u nie en lees:
Heimwee is om nie te weet nie. Om nie te weet wat om met die langste dae te doen nie, nie te weet hoe om take te vind wat jou denke stop nie, nie te weet hoe om jou trane voor 'n lied te stop nie, nie te weet hoe om die pyn van 'n stilte te oorkom wat niks vul nie.
Nostalgie wil nie weet nie. Wil nie weet of hy by 'n ander is nie, of sy gelukkig is, of hy dunner is, of sy mooier is nie. Heimwee is om nooit te wil weet vir wie jy lief is nie, en tog seer te maak.
hulpmiddelsVIGS: Dit is nie die einde nie!virale ladingGetuienis van mense wat met MIV leef. Deurlopende lewensDaar is 'n lewe met MIVMIVNog een persoon wat met MIV leef!geestesgesondheidU kan altyd weer beginLewe met MIV