Daar is min dinge so vervullend soos om vroeg die oggend, voor 'n dag wat my meestal gaan besig hou met Heidegger, in 'n koue kombuis te staan en shortcrust pastry maak. Die invryf van die koue stukkies botter tussen gemeelde vingers, 'n knippie sout. Die deeg wat versigtig gebind word met 'n derde van 'n eiergeel en 'n klein bietjie koue water, tot dit net-net nie meer uitmekaar val in krummelrige hordes nie.