Leerprobleme: wanneer moet 'n diagnose gemaak word? - Kognitiewe opleiding
Leerprobleme: wanneer moet 'n diagnose gemaak word?
U is hier: Tuis » Vir ouers » Spesifieke leerprobleme (DSA) » Die diagnose » Leerprobleme: wanneer moet 'n diagnose gemaak word?
Sedert die inwerkingtreding van die lees 170 / 2010 op disleksie en op ander spesifieke leerstoornisse (DSA's) het belangstelling in hierdie onderwerp baie toegeneem; ongetwyfeld is dit 'n positiewe feit, aangesien baie kinders en jongmense, in plaas daarvan om as lusteloos of onbevoeg te word, beoordeel word om die oorsprong van hul skoolprobleme te verstaan ​​en sodoende meer geleenthede het om in die beste omstandighede te leer.
Dit is egter 'n belangrike vraag: wanneer studente met DSA opdaag vir diagnostiese evaluering? Dit is presies waaroor ons in hierdie artikel wil praat om te help met die verdeling van sommige van die mites wat ontstaan ​​het rondom die diagnostiese assessering van neuropsigologiese en spraakterapie.
Diagnostiese kriteria vir DSA's (disleksie, dysorthography, discalculia e disgrafie) voorsiening te maak dat 'n kind nie voor die einde van die tweede of derde graad gesertifiseer kan word nie (hang af van die siekte waarna verwys word); dit word soveel keer herhaal dat dit nou ook by baie ouers en onderwysers bekend is. Hieruit is daar egter 'n paar misverstande wat dit nou is, gegewe die frekwensie waarmee dit herhaal word (helaas ook deur 'spesialiste'). Kom ons probeer een vir een beantwoord:
Diagnose kan nie voor die einde van die tweede / derde graad gemaak word nie.
Vals. As dit waar is dat DSA-sertifisering nie voor hierdie periode gemaak kan word nie, is dit net so waar dat 'n mens kan leer lees, skryf en bereken selfs aan die begin van die laerskool. Selfs voor die aanvang van die laerskool (metafonologiese en telvaardighede, net om twee voorbeelde te gee) kan die toereikendheid van sommige voorvereistes vir skoolleer ondersoek word, en sommige toetse is ontwerp vir hierdie doel, soos CMF en BINNE 4-6. Deur dit te doen, is dit ook moontlik om die evolusionêre vordering van die kind dop te hou, waardeur u die onderrig kan aanpas volgens die kenmerke en probleme.
Laastens onthou ons dat uit die ooreenkomsdokument "Kliniese aanbevelings oor DSA"Uitgewerk deur die paneel vir opdatering en hersiening van die Konsensus-konferensie, op die vraag "Is dit moontlik om die diagnose van DSA te antisipeer ten opsigte van die aangeduide tye (einde van die tweede graad vir disleksie en disorthografie, einde van die derde graad vir discalculia), en indien wel, in die teenwoordigheid van watter toestande?" die volgende antwoord word gegee: In die lig van die onlangse ontwikkelinge in internasionale navorsing, wat Response to Treatment (RTI) bied as 'n moontlike diagnostiese maatstaf vir DSA, kan die aanhoudendheid van beduidende probleme na 'n periode van intervensie ook beskou word as 'n bykomende maatstaf wat kan lei tot die formulering van 'n vroeë diagnose in vergelyking met die bogenoemde tye.
Die toetse wat gedoen is voordat die kind die tweede / derde graad voltooi het, is onbetroubaar.
Vals. Baie toetse word gedoen om selfs aan jonger kinders toegedien te word. Die lees-, skryf- en berekeningstoetse voor hierdie periode is nie betroubaar genoeg om DSA te diagnoseer nie, dit is waar, maar dit is ook waar dat baie ander kognitiewe gebiede van die kind al op 'n vroeëre ouderdom ondersoek kan word, wat op sommige maniere ook belangriker as lees, skryf en berekening op sigself. Intellektuele vaardighede (QI), aandagvaardighede, uitvoerende funksies, taalontwikkeling e vermoë om inligting te stoor (en ook ander domeine) kan almal onderhewig wees aan diagnostiese evaluering lank voor die tweede graad.
Daar moet ook gesê word dat DSA nie die enigste afwykings is wat, indien dit nie korrek geraam is nie, die leer kan beïnvloed: probleme rakende die bogenoemde gebiede kan die skool se prestasie veel meer beïnvloed as byvoorbeeld disleksie.
U mag ook belangstel in: Wie kan 'n DSA-diagnose maak wat op skool geldig is?
As 'n kind te jonk is om te weet of hy 'n DSA het, kan dit die moeite werd wees om te wag vir die einde van die tweede / derde klas vir die diagnostiese evaluering.
Vals. As daar probleme op sekere gebiede is wat reeds ondersoek kan word (soos in die vorige punt genoem), is dit goed om so gou as moontlik in te gryp, en dit kan gedoen word!
Verder, as daar probleme ontstaan ​​met die aanleer van lees, skryf of bereken in die eerste twee jaar van die laerskool, kan 'n verbeteringsperiode nuttig wees (indien nie fundamenteel nie) om 'n aanvanklike probleem van 'n werklike DSA te onderskei.
Op hierdie punt gaan ons oor na die fundamentele vraag ...
Wanneer is dit goed om met 'n neuropsigologiese en spraakterapie-assessering te begin?
Gegewe wat tot dusver gesê is, kan die antwoord slegs een wees: sodra ons vermoed dat die probleme wat nie ooreenstem met die ouderdom van die kind nie. Anders loop u die risiko om onnodige en vermybare frustrasies te word en loop u die risiko om dit uit voldoende leergeleenthede te verwyder
diagnose, disleksie diagnose, diagnose van aandagstoornisse, dsa diagnose, dioxrtografie, discalculia, disgrafie, disleksie, spesifieke leergestremdhede, DSA, wanneer om te diagnoseer
Leerprobleme: wanneer moet 'n diagnose gemaak word?2017-01-302020-02-22http://www.trainingcognitivo.it/wp-content/uploads/2017/08/nuovologo_87e9aa904327d53301f73f9191e17e49.pngKognitiewe opleidinghttps://www.trainingcognitivo.it/wp-content/uploads/2017/01/orologio.jpg200px200px
Om die teks verder as leesspoed te verstaan: werkwoordgeheueLeer, DSA, uitvoerende funksies, werkgeheue, neuropsigologie