Hou aan bou | Netwerk24
Hou aan bou
Deur Igno Van Niekerk 11 Julie 2018 06:00
Dit is 'n reuse-uitdaging. Moet ons vergeet of moet ons onthou? Moet ons vergewe of moet ons beskuldig? Moet ons droom of moet ons emigreer? Wie is ons? Afrikane? Suid-Afrikaners?
Dié vrae hommel in my agterkop terwyl ek deur die koerant blaai.
As Suid-Afrikaners is die verlede vir ons soms 'n warm patat, ander kere 'n slaansak en soms 'n rede vir amnesie.
En tussen skuldgevoelens, kwade gevoelens, gevoelloosheid en gevoeligheid deur voel-voel ons oor kleur-, kultuur- en karaktergrense heen na oplossings om ons teen die onsekerheid van die toekoms te beskerm.
Onseker. Mag ek sonder skuld­gevoelens deur die fotoalbums van my jeug blaai?
Mag ek smag na tye toe ons saam met maats langs Loch Athlone kon gaan tentkampeer sonder vrees om vermoor te word?
Is dit geoorloof om te dink Bethlehem se ou biblioteek was 'n wonderlike plek waar ek boeke kon uitneem en my horisonne verbreed?
Was dit verkeerd om Saterdae teen geringe betaling in die munisipale swembad te swem? Wat van Saterdae se krieket in Wessels­park?
In dieselfde verlede, met een teerstraat as skeiding, was daar die township-skole waar leerlinge self moes betaal vir hul boeke.
Daar was geen buitemuurse afrigting nie. Selfs in Bethlehem was daar vrees vir halssnoermoorde. Daar was Mpho en Setei wat moes plaasskool toe. Daar was PW Botha op die televisie. Daar was rebelletoere maar geen wêreldbekers nie.
Ek lees hoe munisipale geld verkwis word. Ek sien hoe biblioteke van begrotings ontneem word weens wanbesteding. Ek neem foto's in plattelandse dorpies waar munisipale swembaddens in vullisterreine omskep is.
Die potensiaal wat daar was, is almal ontneem. Álmal: Bruin, Swart en Wit. Arm en ryk. Kerkvas, kerklos en kerkloos.
En noudat ons almal alles ontneem is, moet ons bou op die verlede; maar die sement en stene verbrokkel in ons hande.