Die vlak van Hendrik se geletterheid is nie bekend nie, maar sy ‘skoolopleiding’ is waarskynlik deur sy ouers behartig. Sy ouers self was weereens deur hul ouers onderrig tydens die trek noordwaarts die binneland in, aangesien daar nie eintlik gekwalifiseerde onderwysers was wat die trek meegemaak het nie. Predikante wat met onderrig kon help, was daar ook nie, aangesien die NGK die Groot Trek afgekeur het. Daar was slegs twee sendelinge wat onder die verskillende trekkers bediening gedoen het, en vir skoolhou was daar nie tyd nie. Ook daar waar die Bekkers uiteindelik wortel geskiet het in wat later die Transvaal sou word, was daar slegs besoekende predikante wat die onderskeie maar wydverspreide Voortrekker-nedersettings een of twee keer per jaar besoek het.3,4,8-14
Ten tye van Hendrik Bekker se oorgawe te Woodbush, noord van Haenertsburg, was hy nie op kommando nie maar by die huis. Volgens hom was sy kommando nog in die “berg” – wat ‘n waarskynlike verwysing was na Houtboschberg in die Woodbush-bos, waarnatoe Generaal Beyers en sy manskappe uitgewyk het nadat die Britse troepe Pietersburg op 8 April 1901 beset het. Die rede wat Hendrik aangevoer vir sy vrywillige oorgawe was dat hy te siek was om verder te veg en dus nie kon verhelp om oor te gee nie.19,58,59 Hendrik het twee dae na sy oorgawe met sy gesin, en sy twee koeie en twee kalfies, by die Pieterburg-konsentrasiekamp aangekom. Daar het hy in tent nommer RT 331 gebly en eers drie maande na die einde van die oorlog op 23 Augustus 1902 die kamp verlaat en teruggekeer na die plaas Broederstroom, wyk Woodbush naby Haenertsburg, distrik Zoutpansberg (Soutpansberg). Saam met hom in die kamp was sy vrou, sy 22-jarige ongetroude dogter en sy minderjarige kinders.18 Na die oorlog het Hendrik vergoedingseise by die Britse Militêre Kompensasie Raad sowel as die Repatriasie Raad ingedien, vir die skade aan sy eiendom na sy oorgawe en die verliese wat hy daarna gelei het weens die plundery van Britse troepe en swartes van die omliggende omgewing. Helaas, van sy totale eis van 699 pond is slegs 377 pond goedgekeur en uitbetaal.19
Teen die einde van sy lewe het Hendrik en sy vrou hulle op die plaas Uitgevallen bevind waar hy in diens van ‘n Jood was, en vir wie hy op ‘n gedeelte van Uitgevallen geboer het. Hendrik het gereeld met sy perd die 15 km na Ermelo uitgery en sy tyd verwyl by die hotel se kroeg.20
Ongelukkig was daar gedurende sy leeftyd geen intensiewe mediese prosedures of effektiewe tegnologiese hulpmiddels beskikbaar wat hom in sy gestremdheid van hulp kon wees nie. Mens kan jou skaars indink wat sy lewenskwaliteit was en watter uitdagings en frustrasies hy as mens beleef het. Tog lyk dit asof hy iemand was wat die beste van sy omstandighede probeer maak het. Volgens familie-oorvertelling het Chrisjan met gebare en geluide gekommunikeer, wat slegs sy naaste familie wat hom goed geken het, kon interpreteer. En op die plaas Elandslaagte, waar sy jonger sussie Isabella (ook genoem Liesie) en haar man, Okker Vermaak gewoon het, het hy altyd ‘n ry mielies geplant langs die paadjie wat vanaf die huis na die buitetoilet gelei het, wat hy dan getroetel het tot hy sy mielies kon oes. Hy het gereeld in die skuur gaan timmer, en was baie lief vir woer-woer speel. Hy het selfs musiek geluister, deur sy hande op die radiokas te sit om so die vibrasies te voel en het dan met sy voet ritme gehou. Sy tassintuig was baie goed ontwikkel. Hy het ‘n kis gehad waarin al sy besittings, wat hoofsaaklik sy klere was, gestoor is. Soms het sy susters sy siel uitgetrek en bietjie in die klere met ‘n hand gewoel. Chrisjan kon onmiddelik voel dat daar in sy kis gekrap is en was dan sommer erg ontstig. Toe die arme Okker Vermaak met Liesie wou trou, moes hy eers deur die vuurdoop van Chrisjan se goedkeuring gaan. Chrisjan het Okker se gesig en arms bevoel, en toe beduie dat Okker groot en sterk genoeg is om vir Liesie te kan sorg.20 Sy kleinniggie, Bettie Kruger, kleindogter van Chrisjan se jonger broer Lou, onthou ook hoe sy as klein dogtertjie haar aan hierdie oom verwonder het wat sy eie bed so netjies sonder hulp kon opmaak.84