Loodvergiftiging in honde | Troeteldiere Huishouding
Loodvergiftiging vind plaas wanneer die konsentrasie lood in die hond se bloed vlakke bereik wat simptome veroorsaak. Dit sal meer algemeen voorkom by honde wat loodgebaseerde verfskyfies of stof tydens die hermodellering van ouer huise inneem. Dit kan ook voorkom as honde items eet wat lood bevat, soos speelgoed, draperiegewigte, visvanggewigte, loodskoot en teël. Sommige soorte isolasie kan ook lei tot vergiftiging as dit ingeneem word. Water uit loodpype kan lood daaruit dra, en water kan ook in onbehoorlik geglasuurde keramiekbakke aangebied word. Gewoonlik word die simptome waargeneem nadat die hond oor 'n kort tydperk genoeg lood inneem, soos om loodvervaardigde verfstof uit die haarjas oor 'n dag of twee te lik. Lae hoeveelhede wat oor 'n langer tyd geëet word, kan egter ook in die liggaam opbou.
Lood beïnvloed baie liggaamsorgane, veral die gastro-intestinale (GI) kanaal en die senuweestelsel. Simptome sluit in gebrek aan eetlus, braking, buikpyn, hardlywigheid, diarree, kakebeen, blindheid, aanvalle, spierspasmas, gedragsveranderinge, sirkelvorming en inkoordinasie.
'N Aanvanklike diagnose word gemaak op grond van geskiedenis van blootstelling aan lood, kliniese tekens en reaksie op spesifieke behandelings. Loodvergiftiging moet as 'n moontlikheid beskou word wanneer 'n dier (of mens vir daardie saak) beide GI- en senuweestelseltekens toon. Die ondersoek van die bloed onder die mikroskoop kan abnormaliteite van die rooibloedselle toon, hoewel dit nie 'n definitiewe diagnostiese toets is nie. Die definitiewe diagnostiese toets is die kontrole van die hoofkonsentrasievlak in die bloed. As die hond dood is, kan die lei konsentrasie vlak in die lewer gemeet word en die diagnose verskaf.
Behandeling is daarop gemik om enige oorblywende lood uit die SVK te verwyder deur braking te veroorsaak, indien die blootstelling baie onlangs is, of deur chirurgie, indien aangedui. Simptome soos aanvalle en braking word ook behandel as nodig. Die spesifieke terapie vir loodvergiftiging is chelatietherapie met Ca2Na2EDTA. Ander behandelings sluit in penisillamien of tiamien. Na die behandeling moet nog 'n bloedvlak gebruik word om te verifieer of die vlak teruggekeer het na die normale omvang.
Voorkoming is daarop gemik om die hond van die inname te hou. Byvoorbeeld, as u remodelleer en die verf lood bevat, moet die hond nie in die omgewing toegelaat word nie, en moet toepaslike voorsorgmaatreëls getref word om menslike blootstelling te voorkom. (Kontak u plaaslike gesondheidsorg agentskap vir meer inligting.) Loodverfskyfies en -stowwe kan deur die hond ingeneem word as hy sy harejas wat die stof daarop het, lek. Enige loodbevattende item wat ingeneem mag word, moet buite bereik van troeteldiere (en kinders) wees. As een troeteldier in die huis ontwikkel, word dit 'n goeie idee om die bloedvlakke in alle troeteldiere en mense in die huishouding, veral klein kinders, te toets.