Rooi-nek Grebe Podiceps auritus - Voëlgesinne - 2022
Die rooi-nekplant het 'n amptelike naam - Podiceps auritus. Die bevolking het 'n groot aantal, maar nie in alle streke nie. In sommige habitatte moet die spesie beskerm word. Die status van Podiceps auritus wissel volgens streek waar die spesie as bedreig gelys word.
Rooi-nek Grebe Podiceps auritus
Geskiedenis van die spesie
Die rooi-nekplant het 'n groot bevolking in gunstige toestande. 'N Uitsondering is die laer dele van die Ob. In hierdie gebied is die spesie klein. Volgens die navorsing neem die bevolking in die noordelike deel toe.
In die suidelike streke van die land is die situasie radikaal anders. Die rooi-nek paddastoel moet beskerm word.
Daar is baie redes vir die verdwyning van voëls, onder andere die ontwikkeling van mense deur mense, negatiewe klimaatsveranderinge. 'N Bykomende bedreiging is onbeheerde jag.
Die rooi-nekplant is 'n watervoël. Behoort aan die paddastoelfamilie, het 'n aantal algemene eksterne eienskappe. Die spesie is klein, meestal donker van vere.
Algemene kenmerke van 'n volwassene:
liggaamslengte wissel van 20 tot 22 cm,
gewig nie meer as 'n halwe kilogram is nie,
Die algehele kleur van die vere verander met die seisoene. Die kleur help om die voël te verdoesel. In die somer is die kop swart, daar is verskeie rooi insetsels. Helder vere strek vanaf die sny van die oë en strek tot agter in die kop. Die sye en nek is rooi, helder.
In die herfs en winter verander die kleur. Vere is lig, dof. 'N Soort grys pet vorm op die kop. Die nek is wit.
Die bek is reguit. Die kleur is donker, die punt is lig, klein. Terwyl die voël swem, gooi hy sy kop 'n bietjie terug.
Kort beskrywing van die spesie
As gevolg van die kenmerkende behoeftes leef die voël net naby waterliggame. Sy verdwaal in klein troppe, lei selde 'n losstaande leefstyl. Paddestoel sit in gunstige omstandighede, die maksimum tyd bly daarin.
Vlugte is moontlik, maar slegs na ongunstige toestande. Gewoonlik verander Amerikaanse soorte spesies twee keer per jaar van habitat. Op die grondgebied van Rusland mag voëls nie hul habitat verander nie.
Die spesie maak nes op klein mere. Riviere of ander watermassas kom selde met vloeiende water op. As die spesie migreer, dan net aan die kus van die see.
Die voël kom dikwels aan wal en verdedig hom selde teen 'n aanval. Die rooi-nekplant is nie so versigtig soos ander spesies nie. Op land hou volwassenes regop. Die vliegvaardighede is goed.
Die voedselsoort is soortgelyk aan dié van watervoëls. Die hoofdieet bestaan ​​uit ongewerwelde diere. In die winter, in koue toestande, voed hulle op klein vissies. As dit nodig is, duik die rooi-nek-prooi. Die diepte kan beduidend wees.
Die voël maak nes op die water. Die nes dryf, beweeg, wat beskerming bied teen aanvalle. Die gemiddelde koppelaar bestaan ​​uit 3-6 eiers. Die gemiddelde eiergrootte is 4,% cm lank, 3 cm in deursnee.
Van die eerste dae van geboorte af is kuikens groot, gestreep en af. Kuikens maak gewoonlik geen geluide nie, hulle slaap meestal. In seldsame gevalle gee hulle piepende asem uit, wat 'n alarmsein is. Die stem van kuikens verskil van die stem van paddastoele. As die nes naby die oewer is, slaap die kuikens minder as gevolg van die groter bedreiging van roofdiere.
Slegs individue wat in 'n sekere gebied woon, het beskerming nodig. Sodra 'n individu die gebied verlaat, verloor hy sy beskermende status. Met beskerming kan u die bevolking geleidelik vermeerder.
'N Silwer paddastoel is omtrent lank. Daar is twee verskillende soorte wat verskil in kleur op hul kop en voorvere. Die suidelike vorm het 'n swart doppie en die sye van die kop is grys. Die nek, bors en buik is wit, terwyl die rug donkergrys is en die sykante en rame swartgallig is. Die snawel en bene is swart en die oog is rooi. Dit lyk soortgelyk aan Junin se paddastoel (Podiceps taczanowskii).
P. o. juninensis, Colombia tot in die noordweste van Argentinië en Noord-Chili
P. o. oksipitalis, Sentraal- en Suid-Chili en Argentinië, Falkland-eilande
Nagtelose bosneste in Argentinië, Falkland-eilande, Chili en Wes-Bolivië, Peru, Ecuador en Colombia. Dit is 'n migrant in Paraguay en Suid-Brasilië en moontlik ook in Uruguay. Sy habitat is varswatermere, strandmere, reservoirs en reservoirs op hoogtes tussen seevlak en. In die Andes word dit soms in hipersalien-mere aangetref en is dit ook in soutmere in Patagonië, waar dit in die geselskap van flaminke voorkom.
Die silwer dier kom in klein groepies voor en voed op ongewerwelde diere in die water wat hy vang as hy onder water duik. Die dieet bevat volwassenes en larwes van kaddisvliegies, waterkewers, chironomiede muggies en waterbootvaartuie.
Die silwerdier is geneig om in kolonies op varswatermere te broei. Die nes bestaan ​​dikwels uit drywende plantegroei-matte. Die nes is in Februarie in Colombia aangemeld en tussen September en Maart in Peru, met die meeste eiers tussen November en Januarie.
Foto "Silwerige sampioen, Podiceps occipitalis" kan gebruik word vir persoonlike en kommersiële doeleindes volgens die voorwaardes van die gekoopte Rechtenvrye lisensie. Die prent kan in hoë resolusiekwaliteit tot 3504x2336 afgelaai word.