Reeds in 1985 het 17 onderkomitees van die VVO hulle besig gehou met anti-Suid-Afrikaanse programme; dit het die Wêreldorganisasie (en dus eintlik die belastingbetalers van die Weste) in die jare 1984/1985 glo 41 miljoen dollar gekos.66
Volgens die "S.A. Observer" van Julie 1987 het die aktiwiteite van die VVO toe toegeneem tot 120 "anti-apartheid"-komitees en -onder­komitees, wie se invloed in elke hoekie van die wêreld merkbaar word.
VVO-geld gaan buitendien ook direk na sulke vyande van die land soos die "African National Congress" (ANC), 'n bommeplantende, Marxisties-gedomineerde terreurorganisasie, wie se bestaan deur die VVO as ordentlike politieke organisasie ten volle erken word. Daarby kom nog 25 internasionale radiostasies, wat dag na dag haatpropaganda teen Suid-Afrika uitsaai.
Suid-Afrika se voormalige verteenwoordiger in die VVO, Kurt von Schirnding, het, volgens 'n berig in "The Citizen" van 8 April 1987 verklaar dat twee-derdes van die besprekingstyd in die VVO aan Suid-Afrika gewy word.
Hy het in 'n lesing vertel dat die VVO 'n afdeling vir "openbare inligting" het, wat jaarliks 142 miljoen Rand uitgee waarvan 10% jaarliks net aan "anti-Suid-Afrikaanse disinformasie" bestee word.
Hy het voortgegaan: "As u daaraan dink dat hierdie publikasies, radioprogamme en TV-video-films in alle tale van die "Verenigde Volke" vertaal word en na alle dele van die wêreld gestuur word — veral na skole en universiteite — dan kom 'n mens tot die skrikwekkende besef dat daar 'n hele nuwe geslag opgroei met 'n verwronge beeld van Suid-Afrika."
Die doel van die "Verenigde Volke" en die manne daaragter is en bly wêreldheerskappy, die afskaffing van die individuele nasie se soewe­reiniteit en die daarstelling van 'n sentraal-bestuurde reuse wêreldge­meenskap.
Om hierdie doel te bereik, laat die VVO, hierdie "laaste hoop van die mensdom", hom ook nie daarvan afskrik om vrye state eenvoudig met leermagte binne te val nie.
Daar is maar min mense wat vandag nog weet dat daar reeds in 1965 'n volledige oorlogsplan vir 'n inval in Suid-Afrika met see-, land- en lugmagte opgestel is. Onder die titel "Apartheid and United Nations Collective Measures" het die "Carnegie Endowment for International Peace" ('n belastingvrye Amerikaanse stigting) 'n geskrif van 170 bladsye opgestel, wat in breedvoerige besonderhede die noodsaaklike, militêre maatreëls beskryf, wat land-, see- en luglandingstroepe in 'n oorlog teen Suid-Afrika sou moet neem, waarna die land in Swart hande onder die kontrole ("international Trustee system") van die Verenigde Volke sou kom.
Die besonderhede het so ver gestrek dat daar selfs berekenings gemaak is van die aantal dooies en gewondes aan albei kante.
'n Total van 93 000 grondtroepe met ondersteuning uit die lug en oor die see sou in 'n blitskryg van 30 dae $94 537 000 kos," het die "Chicago Tribune" op 24 Julie 1965 oor die berig geskryf.
Die verslag van die Carnegie-Stigting het die volle goedkeuring weggedra van die destydse Marxistiese hoofsekretaris van die VVO, U Thant.
Die vraag bly onbeantwoord of daar van die aanval afgesien is, omdat 'n paar Westerse afgevaardigdes dit te verregaande gevind het of dat die militêre beplanners skielik bedenkings gekry het oor die vuurkrag van Suid-Afrika se militêre eenhede.
Dit is in elk geval 'n feit dat daar aan die moontlikheid van 'n militêre aanval op 'n soewereine Westerse land oorweging geskenk is. Hierdeur behoort dit vir elke burger van die Weste duidelik te word wat die VVO se voorstelling van die "behoud van wêreldvrede" is.
Ons behoort ook te weet dat die ontwapeningsprogram van die supermagte en daarna van alle nasies, wat die VVO so sterk propageer, niks anders ten doel het nie as om die alleenbeskikking oor alle wapensisteme van die wêreld aan die VVO oor te dra.
Onder Art. 43 hoofstuk VII van die Verenigde Volke se handves lees ons die basiese verdragswet vir die daarstelling van die "bewapende Verenigde Volke:"
"Alle lede van die Verenigde Volke aanvaar die verpligting vir die behoud van veiligheid en internasionale vrede om op versoek en volgens 'n besondere ooreenkoms of ooreenkomste aan die Veiligheids­raad gewapende troepe, ondersteuning en hulpmiddele beskikbaar te stel met insluiting van die reg tot vrye deurtog as dit vir die behoud van veiligheid en internasionale vrede nodig is."
Die logiese gevolgtrekking waartoe Artikel 43 'n mens dwing, kan slegs wees dat die "Verenigde Volke" met onbeperkte oorlogsmag toegerus sal word.
Majoor Arch E. Roberts skryf daaroor in sy boek "Victory Denied" (bl. 76): "Art.43 beteken die opheffing van nasionale grense. Dit beteken die skepping van 'n onoorwinlike internasionale leër. En die volke van die wêreld word daardeur vasgeketting aan die wiel van 'n militêre oorlog."
Hy gaan voort: "Dit is die verborge doelstelling van die handves van die Verenigde Volke ... absolute, monolitiese militêre wêreldheer­skappy."
In 'n veelomvattende analise bewys hierdie VSA-majoor aan die hand van talryke dokumente dat die "State Department" van die Amerikaanse regering in beginsel gewillig is om die land se totale militêre mag aan die "Verenigde Volke" te oorhandig.
Ter bereiking van hierdie doel bestaan daar 'n drie-fase-plan wat daarmee eindig dat die wapenbeperking, of beter gesê, die ontwape­ning van alle lande "tot 'n punt lei waar geen staat meer die militêre mag besit om die steeds sterker wordende VVO-vredesmag aan te durf nie."
Daarmee het die VSA se buitelandse ministerie onomwonde toege­gee waaroor dit gaan: die daarstelling van 'n totalitêre wêreldregering wie se opdragte deur 'n oppermagtige internasionale VVO-strydmag afgedwing word.
Al wat nou nog kortkom, meen Roberts, is om die Amerikaanse publiek wat aan breinspoeling blootgestel is, te laat aanvaar dat hierdie "wet" in hulle eie, beste belang is.
Die volkere van die wêreld sou dan ten aanskoue van 'n WO-leër, toegerus met Amerikaanse atoomwapens en onder Russiese bevel, geen ander keuse hê nie as net om te kapituleer nie.