Afrikaans - Een Reuse Stap van Dankbaarheid - One Giant Leap of Gratitude by Sophia Prinsloo
Een Reuse Stap van Dankbaarheid
Nathan het met 'n stokkie op die grond gesit en skryf in die sand. Hy het so gewens dat hy saam met ander kinders kon skooltoe gaan en met hulle speel, maar hy was melaats.
In Jesus se tyd, was melaatses verstotelinge en moes wegbly van ander mense af, omdat gesonde mense bang was dat hulle ook hierdie aaklige, aansteeklike, verminkende velsiekte sou kry. Hulle mag nie in dorpe of stede gebly het nie en kon dit nie eens besoek het nie. Hulle klere moes skeure in gehad het, hulle hare moes los hang en hulle monde en baarde moes bedek word. Wanneer hulle ander mense gesien het, moes hulle hard skree dat hulle melaats was, sodat mense uit hulle pad uit kon bly.
Nege ander melaatses het saam met Nathan in 'n grot in die berg gebly. Daar was 'n Fariseër, 'n skrifgeleerde, 'n handelaar, 'n bakker, 'n soldaat, 'n tollenaar, 'n saaier, 'n skaapwagter en 'n visserman. Familielede het vir altyd vir hulle kos gaan neersit by 'n sekere boom, wat hulle die Posboom genoem het en dit was een van Nathan se take om pakkies by die Posboom te gaan haal.
Nathan se ouers was dood, maar gelukkig het hy nog 'n ouer suster, Abigail, gehad wat by hulle oom gebly het. Abigail het altyd vir hom kos by die Posboom neergesit en nou en dan het sy 'n briefie bygesit met nuus van wat in die buitewêreld gebeur. Hy het elke keer vir die Fariseër of die skrifgeleerde gevra om die brief vir hom te lees en ook sy kos met almal gedeel.
Nathan het by verskeie geleenthede vir die Fariseër en die skrifgeleerde gevra om hom te leer lees en skryf, maar hulle was maar traag om dit te doen.
"Waarvoor?" het hulle hom gevra, "Jy gaan dit nog nie kan gebruik nie, want jy sal nooit gesond word en 'n normale lewe tussen ander mense kan lei nie. Verder is jy ook nog 'n Samaritaan. Waarom sou trotse Jode soos ons vir jou, 'n Samaritaanse weeskind, leer om lees en te skryf?"
Dan het Nathan vir hulle gesê, "'n Mens weet nooit, dalk sal God my ook eendag genadig wees en my help."
Eendag, toe Nathan weer 'n pakkie van sy suster Abigail by die Posboom gaan haal het, was daar weer 'n briefie by. Hy het altyd so uitgesien om te hoor wat in die briefie staan; dit het hom bly gemaak om te weet dat sy hom nie vergeet het nie. Hierdie keer, het hy die skrifgeleerde gevra om die briefie vir hom te lees.
Die melaatse Skrifgeleerde het op 'n boomstomp gaan sit en homself gemaklik gemaak en begin lees:
"My liefste broer Nathan! Ek is so opgewonde om vir jou die nuus te vertel van die Nasarener wat deur die land reis. Baie mense dink Hy is die Messias wat sou kom. Sy Naam is Jesus."
"Gmf!" sê die Fariseër, "Ons Fariseërs weet uit die Skrifte dat die Messias nie uit Nasaret kom nie, maar uit Bethlehem, die stad van Dawid."
Die melaatse Skrifgeleerde het sy kop instemmend geknik, maar verder gelees, "Jesus is van Galilea af op pad na Jerusalem toe en het vandag by 'n naburige dorp aangekom en nogal 'n opskudding veroorsaak. Ek was ook daar. Die Fariseërs het allerhande vrae vir hom gevra. Hy het hulle geantwoord met groot gesag en nie soos 'n mens of met menslike leerstellings nie. Sy twaalf dissipels, wat saam met Hom reis, is meestal vissermanne en daar is selfs 'n tollenaar by Hom."
Terwyl hulle nuuskierig nader gestaan het om beter te kan hoor, het die melaatse visserman en tollenaar gedink, "Dan is hy defnitief nie soos die hoogmoedige Fariseërs, wat nie met vissermanne of tollenaars wil meng nie."
Die melaatse skrifgeleerde het sy keel skoongemaak en verder gelees, "Jesus sê Hy is 'n goeie Herder vir Sy skape en lei hulle na groen weivelde en oorvloed water. Hy beskerm hulle teen roofdiere en Sy skape luister na sy stem."
Die melaatse skaapwagter het regop gaan sit en gesê, "Ek was ook altyd 'n goeie herder vir my skape en hulle het na my ook geluister as ek hulle geroep het. Miskien moet ons hierdie Nasarener 'n kans gee en na HOM luister!"
Die skrifgeleerde het verder gelees: "Nie al die mense is egter van Sy skape nie, want nie almal wil na Jesus luister nie – jou hart moet reg wees. Jesus sê, dit is soos 'n saaier wat goeie saad saai en net die plante wat in goeie grond groei, lewer die beste oeste."
"Dit is waar," sê die melaatse saaier. "Ek moes altyd hard werk om die grond om te ploeg voor ek die saad saai; anders is my oeste swak! Hierdie Jesus weet waarvan Hy praat. Ek sou graag self wou hoor wat Hy nog alles te sê het."
Die melaatse skrifgeleerde het Abigail se brief verder gelees: "Nathan, Jesus het ons ook geleer van die koninkryk van God. Hy sê dit is soos 'n groot kosbare pêrel wat 'n handelaar só graag wil koop, dat hy alles wat hy besit, verkoop om genoeg geld te kry om só 'n kosbare skat te koop."
Die melaatse handelaar het met 'n traan in sy oog gesê, "Ek sou ook baie graag so 'n kosbare pêrel wou koop, al kos dit my alles wat ek het. Dit is net so jammer dat ek melaats is en niemand naby wil my kom om iets aan my te verkoop nie. Al my geld beteken niks nie!"
Al vryfende oor sy baard, het die Skrifgeleerde voortgegaan: "My liewe boetie, nou moet jy mooi luister, want die beste nuus kom nog. Jesus slaap vannag in die naburige dorp en vertrek môreoggend na Jerusalem, maar Hy kom eers by ons dorp verby! Halleluja! Kry al jou melaatse vriende bymekaar en bring hulle almal vroeg môreoggend hier na die dorp, voor die skares te veel saamdrom!"
"'Hoekom?' vra jy. Want ons het gehoor dat hierdie Jesus wonderwerke kan doen. Hy het by die see van Galilea vir vyfduisend mense brood en vis gegee van net vyf broodjies en twee vissies wat 'n seuntjie vir Hom gegee het! Hulle wou hom koning maak, maar Hy het weggeloop voor hulle dit kon doen!"
"Sjoe!" snak die melaatse bakker na sy asem, "Hoe op aarde het Jesus dit reggekry? Ek sal vreeslik baie brode moet bak om soveel mense kos te gee en my arms sal lam wees van al die deeg knie! Ek sal dit nooit alles in een dag of selfs 'n week kan bak nie! Dit was sekerlik 'n groot wonderwerk."
"Hoor hier, ouens!" sê die melaatse skrifgeleerde, terwyl hy baie opgewonde lyk en verder lees, "Ons hoor Jesus het mense van allerhande krankhede genees! Hy het blindes laat sien, dowes laat hoor, stommes laat praat, kreupeles laat loop; duiwels uitgedryf, dooies opgewek, 'n hoofman oor honderd soldate se dienskneg genees en selfs 'n MELAATSE gesond gemaak! Jy MOET môreoggend kom! Ek sal ook net buite die dorp op die pad na die naburige dorp vir Jesus kom soek! Ek hoop ek sien jou daar! Baie liefde, jou verlangende suster, Abigail."
"Ons MOET defnitief gaan!" het die melaatse soldaat ook nou vir die eerste keer gepraat en almal het saam met hom gestem, selfs die Fariseër! "Ek sal my swaard saamneem en sorg dat niemand ons van Jesus af weghou nie!" het die soldaat beslis gesê. Nathan het nie gedink die swaard sal regtig nodig wees nie.
Daardie aand was Nathan so opgewonde dat hy gesukkel het om te slaap. Hy het gedink, "Ek wonder of Jesus vir MY, 'n Samaritaanse weeskind ook barmhartig sal wees en my sal genees, of maak Hy net Jode gesond?"
Lank voor die son opgekom het, was hy en die ander melaatses reeds besig om hulle gereed te maak om te vertrek. Die pad was klipperig en hulle moes versigtig trap, maar kort voor lank het hulle die hoofpad bereik. Net buite die dorp het hulle 'n veilige ent van die pad af gaan sit en wag, waar hulle Jesus van ver af kon sien aankom.
Die son het al goed warm gebak, toe hulle stemme hoor. "Hier kom Hy! Hier kom Hy!" het van die voetgangers op die pad opgewonde geroep. Die melaatses het haastig opgestaan en nader aan Jesus gehinkepink, maar steeds op 'n afstand van Hom af bly staan! Daar was iets aan Hom wat hulle met ontsag vervul het, maar hulle het nie presies geweet wat dit was nie.
"Jesus, Meester, wees ons barmhartig!" het hulle almal saam uitgeroep.
Toe Jesus hulle sien, het Hy geweet dat hulle melaatses was en Sy hart het met deernis uitgegaan na hulle. Toe sê Hy vir hulle, "Gaan vertoon julle aan die priesters!"
In daardie tyd, was die priesters soos dokters en moes volgens die wette van Moses oordeel of 'n mens melaats was of nie, siek of gesond.
Al tien melaatses het dadelik besluit om in GELOOF te doen wat Jesus hulle beveel het. Hulle het dadelik vertrek om na die priesters te gaan.
Skielik het hulle 'n gekriewel oor hulle hele liggame begin voel. Hulle het dadelik hulle klere van hulle arms en bene afgetrek om te kyk wat aangaan. Sowaar, hulle almal was genees! Hulle velle was nie meer verskrompel en geskend nie, maar so glad soos klein kindertjies s'n. Hulle het begin hardloop en spring van vreugde op pad na die priesters toe.
Die geneesde Fariseër het gesê, "Die priesters moet my dadelik rein verklaar, sodat ek in ere herstel kan word in Fariseërskringe!" Miskien was die Fariseër te TROTS en het gedink dit was NIE NODIG om terug te draai en vir Jesus te gaan dankie sê nie.
Die geneesde skrifgeleerde het gesê, "Ek moet seker maak van al die voorgeskrewe offers wanneer die priesters my rein verklaar. Onthou manne – julle moet die regte offers bring!" Miskien wou die skrifgeleerde liewer die WETTE van Moses gehoorsaam as om vir Jesus te gaan dankie sê.
Die geneesde handelaar het gesê, "Sodra ek klaar is by die priesters, moet ek gaan kyk of al my geld nog daar is, sodat ek weer kan koop en verkoop. Dalk kry ek nog 'n kosbare pêrel êrens te koop." Miskien wou die handelaar eers 'n groot wins maak om Jesus iets te BETAAL voor Hy vir Jesus gaan dankie sê.
Die geneesde tollenaar het gesê, "Hoe ver is dit na die priesters toe? Van nou af, gaan ek niemand vir meer geld vra as wat ek moet nie." Miskien was die tollenaar was te SKAAM oor al die verkeerde dinge wat hy voorheen gedoen het om na Jesus terug te gaan en vir Hom dankie te sê.
Die geneesde saaier het gesê, "Die weer lyk goed vir saai. As ek net gou genoeg kan klaarmaak by die priesters, kan ek vandag nog my ploeë en osse weer gereedkry om môre my lande te kan ploeg vir die saad wat ek wil saai. Die saaiseisoen is amper verby!" Miskien wou die saaier wys dat hy VERDIEN het om genees te word, omdat hy gevoel het dat hy so hard kan werk en dit daarom nie nodig was om vir Jesus dankie te sê nie.
Die geneesde bakker het gesê, "Sodra die priesters my rein verklaar, moet ek dadelik weer begin bak. Ek wonder of my bakplate al deurgeroes is. Miskien sal ek nuwes moet kry." Miskien was die bakker te BESIG om aan sy bakkery te dink as om vir Jesus te gaan dankie sê.
Die geneesde soldaat het gesê, "Ek moet sou gou as moontlik gaan aanmeld by my hoofman oor honderd, maar van nou af sal ek tevrede wees met my soldy en ek sal niemand met my swaard dwing om vir my dinge te doen wat hulle nie wil doen nie." Miskien was die soldaat te BANG om vir Jesus te gaan dankie sê.
Die geneesde skaapwagter het gesê, "O, ek het so verlang na my skape! Ek wonder of hulle nog my stem sal herken en ek wonder of my seuns hulle goed opgepas het terwyl ek weg was. Ek hoop die priesters maak gou om my rein te verklaar!" Miskien was die skaapwagter meer BEKOMMERD oor sy skape as om vir Jesus te gaan dankie sê.
Die geneesde visserman het gesê, "My visnette en boot kan wag. Ná die priesters, moet ek dadelik vir my familie en vriende gaan vertel wat Jesus gedoen het!" Miskien was die visserman te HAASTIG om by sy familie en vriende te vertel van sy genesing as om vir Jesus dankie te sê. Miskien het hy gevoel dit was belangriker om vir sy familie en vriende te gaan vertel van sy genesing.
Nathan, die Samaritaanse weeskind, het gedink, "Hierdie Jesus moet Iemand wees met baie groter gesag as aardse priesters...en selfs die hoëpriester." Hy het na sy asem gesnak, "Kan dit wees dat Hy die HEMELSE HOËPRIESTER is, deur God gestuur?"
Hy het dadelik omgedraai, en met 'n groot stem God hardop verheerlik met sy gesonde hande hoog in die lug vir almal om te sien. "Prys God in die hoogste hemele! Ek dank U, Here, dat U vandag groot barmhartigheid aan my bewys het en my lewe vir my teruggegee het! Nou weet ek dat U my nie verlaat het nie, maar dat U my waarlik liefhet en vir my omgee soos 'n Vader vir sy seun!"
Nathan het voor Jesus se voete neergeval en Hom gedank, "BAIE, BAIE, BAIE DANKIE, Jesus, dat U vir MY – 'n Samaritaanse weeskind – genees het en my 'n nuwe lewe gegee het. Van nou af, sal ek uit dankbaarheid, U met volle oorgawe dien!"
Jesus sê toe vir almal om te hoor, "Was daar nie tien wat rein geword het nie? Waar is die nege? Was daar niemand onder hulle te vinde wat omgedraai het om God te erken en te verheerlik, behalwe hierdie vreemdeling nie?"
Toe kyk Jesus na Nathan met groot deernis, liefde en blydskap in Sy oë met die wete dat Nathan sy dankbaarheid aan die HEMELSE HOËPRIESTER, Jesus self, kom bewys het. Toe het Jesus vir hom gesê, "Staan op en gaan! Jou geloof het jou gered!"
Met sy hart vol van verwondering en dankbaarheid het Nathan opgestaan en omgedraai. Toe hy opkyk, sien hy sy geliefde suster Abigail met trane van blydskap wat van haar wange afrol. Hulle het mekaar omhels en Nathan het gesê, "Baie dankie, Abigail, vir al die goeie dinge wat jy vir my gedoen het terwyl ek melaats was. Nog 'n GROTER DANKIE dat jy vir my vertel het van Jesus, Wie my genees het en my lewe vir my teruggegee het! Uit dankbaarheid aan Hom het ek nou my lewe aan Hom gegee, om Hom vir altyd te dien met alles wat binne-in my is. Sal jy Hom saam met my dien?"
Sonder aarselling het Abigail gesê, "Natuurlik, my dierbare broer! Hoe dan anders?"
Hoeveel van hulle het omgedraai om vir Jesus dankie te sê?
Dink jy Jesus was bly dat Nathan vir hom dankie gesê het?
Is daar iets waarvoor jy vir Jesus kan dankie sê vandag?
Dink jy jy kan elke dag vir Jesus dankie sê vir iets?
Dink jy Jesus is bly as jy vir Hom dankie sê?
Kan jy aan iets dink wat jou keer om dankie te sê?
Onthou om altyd dankie te sê vir God en vir mense wat goed aan jou gedoen het. Laat niks jou keer om dankie te sê nie. Dit maak ander bly.
"Wees in alles dankbaar, want dit is die wil van God in Christus Jesus oor julle" (1 Thessalonicense 5:18).