Maatskappye wat werkers in diens neem wat buite die Verenigde State op besigheid reis, kan buitelandse vrywillige werkers vergoeding (FVWC) dekking hê. Hierdie dekking betaal voordele vir werkers wat beroepsbeserings ly terwyl hulle in 'n vreemde land werk.
Moet u maatskappy FVWC dekking aankoop? Die antwoord hang af van die tipe werkers wat u in diens het (of dit nou Amerikaanse burgers of buitelandse burgers is), hul reisbestemmings en die tyd wat hulle spandeer buite die VSA.
Die meeste staatswerkers vergoeding wette bied korttermyn dekking vir werkers wat betrokke is by buitelandse reis. Dit is, werkers word gedek terwyl hulle buite die staat buite die VSA reis. Die dekkingstydperk vir ekstraterritoriale reise wissel van staat tot staat. Een staat kan die dekking vir 30 dae bekostig terwyl 'n ander 90 dae bied. Hier is 'n voorbeeld van 'n besering wat waarskynlik as ekstraterritoriese reis gedek sal word.
Jane werk as konsultant vir Jones Consulting, 'n bestuursadviesfirma in die VSA. Soos vereis deur die staatsreg, het Jones sy werknemers beskerm teen beserings deur 'n werkersvergoedingsbeleid te koop.
Jane reis na Indonesië vir 'n driedaagse besigheids vergadering met 'n kliënt. Sy stap na 'n konferensiekamer in die kliënt se kantoor wanneer sy op sommige los tapyt val en val . Jane breek haar enkel en spandeer die volgende twee dae in 'n Jakarta hospitaal.
Wanneer sy 'n paar dae later by die huis kom, hanteer sy haar baas die hospitaalrekening. Jane was minder as 'n week uit haar tuisland. Aangesien haar besering duidelik werkverskaffend was, moet dit vergoed word onder haar staat se werkersvergoedingswet. Wanneer haar baas die hospitaalrekening by Jones Consulting se werkers vergoedingsversekeraar indien , moet die versekeraar die eis betaal.
Wanneer beserings nie gedek word nie
Oorsese aktiwiteite kan lei tot beserings wat nie deur 'n tipiese werkersvergoedingsbeleid gedek word nie. Hier is 'n paar redes waarom beserings wat buite die VSA voorkom dalk nie gedek word nie:
Oorskry die tydsbeperkings. Die werknemer se besering kan plaasgevind het na die tydsduur wat vir buitelandse reis voorsien word. Sê byvoorbeeld dat 'n werker se besering plaasgevind het toe sy 120 dae buite haar tuisstaat was. Indien die werkgewer se woonadres slegs 90 dae dekking bied om buite die staat te reis, sal die besering nie gedek word nie.
Siekte nie gedek nie. 'N Werker kan besmet raak met 'n siekte wat algemeen in 'n vreemde land voorkom, maar word nie onder die werkersvergoeding of beroepsiekte wet in die werker se tuisstaat gedek nie. 'N Voorbeeld is malaria.
Nie-beroepsbesering . 'N Werker kan 'n besering onderhou wat die versekeraar (en die wet) nie-werkverwant ag. Veronderstel byvoorbeeld dat Jane haar besigheid met haar kliënt voltooi het. Sy sal die volgende dag van Jakarta huis toe vlieg. Sy stap na 'n restaurant om 'n vriend vir aandete te ontmoet wanneer sy op die sypaadjie val. Jane ly 'n gebroke arm en word by 'n plaaslike hospitaal behandel. Jones Consulting se werkers vergoeding versekeraar weier om die rekening uit die Jakarta hospitaal te betaal. Dit beweer dat Jane se besering nie vergoedbaar is onder die staat se werkersvergoedingswet nie, omdat dit nie uit haar indiensneming ontstaan ​​het nie. Die besering het plaasgevind toe Jane betrokke was by sosiale aktiwiteite wat nie verband hou met haar werk nie.
Ontruimingskoste. 'N Werknemer kan 'n ernstige besering of siekte ondervind wat vereis dat hy of sy geëvacueer word na die werker se tuisstaat vir behandeling. Noodvervoerkoste mag nie deur staatswerkers vergoedingswette gedek word nie. Hierdie koste kan beduidend wees.
Nie 'n Amerikaanse huur. 'N Werker mag in 'n ander land as die Verenigde State gehuur word. Staatswerkers vergoeding wette bied nie voordele aan werkers wat in ander lande gehuur word nie.
Buitelandse vrywillige werkersvergoedingsbeleid
U moet oorweeg om 'n FVWC- beleid te koop indien u Amerikaanse werkers in diens neem wat gereeld buite die land reis. U moet hierdie dekking ook oorweeg as u werkers in die buiteland gebruik. In baie opsigte lyk 'n FVWC-beleid op vrywillige vergoeding, behalwe dat dit spesifiek van toepassing is op werkers wat oorsee reis of werk.
Soos die standaardvergoedingsbeleid van NCCI- werknemers, sluit 'n FVWC-beleid beide werknemersvergoeding en werkgewersverpligtinge in . Dit mag enige (of al) van die volgende drie kategorieë werkers dek:
Dit is Amerikaanse werknemers wat in hul huistoestand gehuur word. Hulle kan oorsee reis oor korttermyn-sakereise of vir 'n lang tydperk in 'n ander land. Beleid kan verwys na Amerikaanse huurgeld as "expats", "Amerikaanse burgers" of 'n ander term. As 'n Amerikaanse huurgeld beseer word terwyl hy buite die VSA werk, ontvang hy of sy tipies die werkers vergoeding voordele wat deur die wet voorgeskryf word in die werknemer se huurstatus. Byvoorbeeld, 'n werker wat in Pennsylvania gehuur word, sal die voordele van die Pennsylvania-wet ontvang.
Derde land onderdane (TCNs)
Hierdie groep bestaan ​​uit werkers, anders as Amerikaanse huurders, wat aan werk in 'n ander land as hul land van huur toegewys is. 'N Voorbeeld is 'n Franse nasionale wat in Frankryk gehuur word om in Spanje te werk. TCN's word gewoonlik voorsien van die voordele wat deur die land waarin hulle gehuur is, verskaf word. 'N Werknemer wat in Frankryk vir 'n werkstuk in Spanje gehuur word, sal voordele ontvang wat deur die Franse wetgewing verskaf word.
Plaaslike onderdane is werkers wat in hul eie land gehuur word en daar toegewys word wanneer daardie land anders as die VSA is. 'N Voorbeeld is 'n Mexikaanse nasionale wat in Mexiko gehuur word. Soos lande in die VSA, het baie lande 'n verpligte werkersvergoedingswet. Gevolglik moet plaaslike onderdane verseker word onder 'n beleid wat in hul eie land aangekoop word. Om hierdie rede brei meeste FVWC-beleide nie werknemersvergoeding dekking uit aan plaaslike onderdane nie. Baie mense sluit egter ook hierdie werkers in onder die werkgewer se aanspreeklikheidsdekking
Dekking voorsien deur FVWC Beleid
FVWC-beleide sluit in enkele unieke dekkings wat nie deur staatswerkers se vergoedingswette voorsien word nie.
'N Endemiese siekte is 'n siekte wat algemeen voorkom in 'n sekere land of plek, maar word nie tipies in die werker se tuisstaat aangetref nie. 'N Voorbeeld is leptospirose, 'n bakteriese siekte wat algemeen in Indonesië voorkom. As Jane leptospirose gekontrakteer het tydens haar sakereis en mediese uitgawes vir behandeling aangegaan het, sou daardie uitgawes onder haar werkgewer se FVWC-versekering gedek word.
'N Werker wat in die buiteland siek of beseer word, moet dadelik na sy of haar tuisland vervoer word vir behandeling. Repatriasie dek die ekstra koste (oor normale vervoer koste) om die werker terug te keer. Sommige beleide bied hierdie dekking slegs aan Amerikaanse huurgeld. Ander brei dit ook uit na TCNs. Repatriasie dekking is dikwels onderhewig aan 'n beperking, soos $ 25,000.
Vir werknemers op tydelike reise (besigheidsuitstappies) moet die FVWC dekking 24 uur per dag van toepassing wees. Wanneer die dekking op 'n 24-uur-basis van toepassing is, sal enige besering wat 'n werker onderhou tydens 'n sakereis, as werkverwant beskou word. As Jane se werkgewer FVWC-versekering met 24-uur dekking gekoop het, sou die besering wat sy buite die restaurant ondervind het, gedek wees. Die dekking van die klok kan slegs van toepassing wees op Amerikaanse huurgeld of aan beide Amerikaanse huurgeld en TCNs.
Werkgewers Aanspreeklikheid Dekking
Deel twee, Werkgewers Aanspreeklikheid, van die standaard NCCI beleid sluit beserings buite die VSA of Kanada in. 'N uitsondering is van toepassing op beserings opgedoen deur burgers of inwoners van die VSA of Kanada wat tydelik buite daardie plekke is. Die woord is tydelik nie gedefinieer nie. Regsgedinge word slegs gedek indien hulle in die VSA gebring word. Sommige regsgedinge weens beserings buite die VSA mag nie onder Deel twee van 'n Amerikaanse werkersvergoedingsbeleid gedek word nie.
Gelukkig word werkgewer se aanspreeklikheidsversekering ingesluit in 'n FVWC-beleid. Dit beskerm werkgewers teen regsgedinge geliasseer deur bedekte werknemers (insluitend plaaslike burgers) wat beseer word terwyl hulle oorsee werk. Dit dek gewoonlik regsgedinge wat binne of buite die VSA geliasseer word