Peter - Dragan Azdejkovic | Paintings & Prints, People & Figures, Portraits, Other Portraits | ArtPal
PeterDragan AzdejkovicFramed PrintAs low as $74.97CanvasAs low as $24.97Fine Art PrintAs low as $6.97MugsAs low as $13.97 Taaiboschoek | Bo-Karoo
Posted on February 3, 2017 by Leonette Smit
Ek is in Rustenburg om die jongste (39 weke swanger) te help pak vir die groot trek Upington toe. Die trek sal volgens plan ‘n maand in Pretoria gestoor word in afwagting op die nuwe baba se geboorte, voordat dit Upington toe verskuif word. Ek sien uit na die Pretoriabeen van die ekskursie – om ‘n slag by die Pretoria-kinders uit te kom. En met Bismarc herenig te word.
‘n Week voor die finale trek Pretoria toe sterf Bismarc. Asemnood. 100m van die huis af. En hy was fiks. Maar net 4jaar oud. Maar sy opgewondenheid oor die stappie saam met Tom en Jo kos hom sy lewe.
Bismarc is in 2012 deur die Paryskinders aan ons gestuur tydens die eerste been van ons sabbatsjaar. Net 6 weke oud kom hy saam met Leonette en Andries by ons aan op Swartpan in die Kalahari. Ons kameraadjie wat ons moet vergesel op die tweede been van ons tydperk in die verlate Boesmanland.
Daardie eerste paar weke slaap hy in die buitekombuisie op Taaiboschoek om tog nie plassies op die mooi houtvloere van die eeu-oue huis te maak nie. Maar na ‘n paar weke spring hy deur die venster as die vensterraam opgeskuif is en maak hom langs my bed snag tuis. Want ek is sy mens en hy moet my beskerm. Voor my bed slaap hy van toe af elke nag totdat ons hom sowat ‘n jaar gelede moes agterlaat met ons skuif vanaf Pretoria Vanwyksvlei toe. Die kinders in Pretoria versorg hom totdat ons hom eendag kan kom haal. Tot dusver is die erf nog te oop met te veel rondloperhonde wat kan inkom. En donkies wat hier verbydrentel – hy sal hulle mos nooit net kan laat verbydrentel nie.
Die onvergeetlikste van die Boesmanlandtyd is die staptogte die velde in. Aanvanklik is hy nog te bang om te ver van die huis af te beweeg. Later van tyd raak hy net ‘n stippeltjie in die veld agter ‘n haas of ‘n steenbok aan. Maar altyd keer hy weer terug om aan my sy te wees. En o, die kere wat ons op ‘n krip afkom na kilometers se stap in die warm son! Staffies hou mos van water.
Bismarc beskik oor baie spesiale gene. ‘n Stamboekhond met ‘n omgeehart vir als wat swaarkry. Op Taaiboschoek lê hy ‘n hele dag langs ‘n siek skaap totdat die skaap uiteindelik soveel beter is dat hy kan opstaan. Bismarc wys hom eers waar om water te drink voordat hy vort is die veld in.
Op ‘n keer versorg Karien ‘n pasgebore blesbokkie met asemnood. Bismarc is rasend omdat ons hom nie toelaat om langs die bokkie in die krat te gaan lê nie. Hy het ‘n fyn aanvoeling vir elke beseerde diertjie wat op ons werf aankom se nood. Sy nabyheid is sy manier van vertroosting.
Of dit nou ‘n voëltjie, ‘n hasie, ‘n skilpadjie, ‘n padda of ‘n katjie is, sy belangstelling is altyd met sagtheid. Hy het selfs ‘n gunsteling onder die hoenders!
Helaas. Net toe ek, vanweë die skielike toename in diefstalle en betredings op ons erf, besluit om Bismarc saam te bring Vanwyksvlei toe, toe sterf hy.
Daar was toe nooit ‘n hereniging nie …