Diplomatieke botsing tussen Frankryk en Italië | Maroela Media
Diplomatieke botsing tussen Frankryk en Italië
Geelbaadjie-betogers in Marseille, Frankryk (8 Desember 2018) (Foto: AP Photo/Claude Paris)
Frankryk en Italië, twee kernlande van die Europese Unie, is tans in 'n diplomatieke konflik betrokke, die ergste nog sedert die einde van die Tweede Wêreldoorlog.
Die begin van die botsing was die onaangekondigde besoek van Italië se vise-eerste minister en leier van die Vyf Sterre Beweging (die grooste party in die parlement), Luigi di Maio, aan Frankryk se Geelbaadjiebeweging. Vir di Maio was dit blykbaar die eerste van talle besoeke met die idee om die bande tussen sy party en die Geelbaadjies te verstewig. Hy het ook in 'n twiet gepraat van die "winde van verandering wat nou die Alpe oorgesteek het", bedoelende dat ook in Frankryk 'n grondvlakprotesbeweging op pad na die mag is. Die geelbaadjies is 'n grondvlakprotesbeweging teen die gevestigde orde en fokus veral op ekonomiese probleme van die middel- en laerklas. Dit was 'n spontane protesbeweging, maar uit hulle het intussen ook 'n party gevorm wat by die verkiesing vir die Europese parlement in Mei vanjaar sal staan. Ook die Vyf Sterre Beweging het as protesbeweging teen die gevestigde orde begin en later in 'n suksesvolle party ontwikkel wat tans in 'n koalisie met die regse Lega regeer. Di Maio het die Geelbaadjies geloof vir hul aksies en hulle moed ingepraat om voort te gaan. Hy is blykbaar ook op soek na bondgenote vir die Europese verkiesing en wil 'n alliansie van populistiese grondvlakbewegings vorm.
Vir die Franse president Emanuel Macron was dit die spreekwoordelike kat in die duiwehok. In sy eie land het sy status en mag erg skade gely deur die Geelbaadjies se proteste. Hy moes reeds van sy ekonomiese maatreëls en belastingvoorstelle aanpas of kanselleer om die Geelbaadjies tegemoet te kom. Dat hy, wat self deur 'n golf van entoesiasme vir 'n nuwe beweging (En Marche) as 'n nuwe leier in die presidentspaleis gespoel is, nou deur 'n (meer outentieke) grondvlakbeweging bedreig word, moet erg wees vir sy ego. Dienooreenkomstig vererg was Macron oor di Maio se steun aan die Geelbaadjies. Macron het dit as inmenging in Frankryk se huishoudelike sake bestempel en het so ver gegaan om die Franse ambassadeur in Italië vir konsultasie terug te roep, in diplomatieke terme 'n teken dat daar ernstig fout is.
Die verhoudinge tussen die twee lande, of eerder tussen die twee regerings, is al geruime tyd gespanne. Daarby gaan dit veral oor die vlugtelingpolitiek. Italië se regering uit die Vyf Sterre Beweging en die Lega het van die begin af erns gemaak met die aanspreek van die vlugtelingstrome wat vanaf Noord-Afrika via Italië na die res van Europa spoel. Hawens is gesluit en talle voordele vir vlugtelinge ingekort. Italië is ook van mening dat dit sy eie verantwoordelikheid is om sy grense te beskerm, terwyl Frankryk en Duitsland graag praat van 'n "Europese oplossing" wat dié verantwoordelikheid aan multinasionale organisasies wil oordra.
Di Maio het Frankryk ook beskuldig van 'n siniese spel, deur as voormalige koloniale moondheid Afrika met neo-koloniale metodes te verarm en mense daardeur aan te moedig om na Europa te vlug. Ook was daar bekgevegte tussen Macron en die leier van Lega, Matteo Salvini. Hulle het min ooghare vir mekaar en staan in heeltemal verskillende politieke kampe. Die pogings van Salvini om 'n regse blok vir die Europese verkiesing te vorm, word deur Macron as bedreiging vir die huidige sentrum-linkse EU-regering gesien. Macron is uit en uit 'n globalis wat die kiesers waarsku teen die populistiese bewegings as 'n soort siekte wat beveg moet word. Daarmee was natuurlik ook die Italiaanse regering bedoel en beskuldigings het heen weer gevlieg, wat die verhoudinge tussen die twee regerings verder versuur het. Salvini en di Maio het op hul beurt Macron weer daarvan beskuldig dat hy teen sy volk regeer.
Daar was in die onlangse verlede 'n Noord-Suid-verdeling in die Europese Unie tussen die lande wat 'n streng fiskale beleid voorstaan het, soos Duitsland, Brittanje, Nederland en ander noordelike lande, en die sogenaamde Club Med, bestaande uit die lande rondom die Middellandse See soos Frankryk, Italië, Spanje, Griekeland en ander, wat ten gunste van 'n lakse fiskale beleid en hoër skuldvlakke is.
Deesdae loop die kraak eerder tussen Oos en Wes en is die verdelingsfaktor die hantering van vlugtelinge. Italië is saam met Oostenryk en 'n reeks Oos-Europese state vir die strenger beheer van grense, terwyl Frankryk, Duitsland, Spanje en ander vir oop grense is.
Europese Unie Frankryk Geelbaadjie-betogings Italië vlugtelinge
Halleluja · 6 maande gelede
Lank lewe Di Maio en Slavini, weg met Macron, Merkel en die klomp linkse ruggraatlose humaniste wat Europa besmet het met parasiete!
Charles · 6 maande gelede
Ek stem heelhartig saam met jou. Weg met die manteldraaiers en gewetenlose skarminkels!
Europa se uur het gekom!
Broeders van Italië,Italië is ontwaakt.
Waar is Victoria?Laat haar voor Italië buigen,want als slavin van Rome
Sluit de rijen tot een cohort,wij zijn tot de dood bereid,
vertrapt en bespot,omdat wij geen volk zijn,omdat wij verdeeld zijn.
heeft reeds geslagen.Sluit de rijen tot een cohort,wij zijn tot de dood bereid,
Wie kan ons overwinnen?Sluit de rijen tot een cohort,
wij zijn tot de dood bereid,Italië riep!
In ieder klokgeluid weerklinken de vespers.
maar zijn hart brak!
Boer · 6 maande gelede
Sjoe, so jy sou graag wou sien dat die populisme van Malema en die BLF en sulke karakters se hand gesterk word in Suid-Afrika?
Is Italie se volkslied nie vir jou mooi nie. Wat van Afrikaner populisme??
John · 6 maande gelede
Sake het 'n totale ander kleur in SA. Populisme is 'n woord soos lug… jy kan dit voel maar die omvang en aanwending is onbeperk. Die groot kwessie is die migrante wat meestal voet aan wal sit in Italiè en die land moet hul met ope arms ontvang, maar moet hulle asseblief tog net nie hierheen pos nie. Gehoor! Macron se onvolwassenheid word al meer duidelik. Hy is te groot vir sy skoene.
Europa het afsonderlike ontwikkeling van SA afgekeur.
Die Black Sash vrou, Zille wat so teen apartheid baklei het en premier van WK, het die pragtige oplossing van oop grense aan haar Duitse vriendin, Merkel gaan verkondig, wat op haar beurt as EU hoof, dit in die EU implementeer het.
Nou dat hul instroming van vreemdes aan hul eie bas voel, kom daar erge weerstand, die EU is besig om te verbrokkel.
Jammerlik om te sê, als dui op n groot depressie as die strukture inmekaar tuimel.
Stephan de S · 6 maande gelede
Dankie Charles……dit is nou lekker afwisseling. Doet zo voort.
JBP · 6 maande gelede
Bly al vir 14 jaar in Italie, en sal nooit trek nie, what a place, en die kids looove dit. Gebore Italians, nog net 1 keer in SA, en sal nie sommer wil terug nie.
Tong in die kies….. Siener het gese " As rasisme in Europa opvlam sal die Afrikaner se laaste vryheidsstryd begin. En dit alles waneer die ys begin smelt."