Woordkunservarings in Galway | byderhand
Mei 30, 2018 Junie 13, 2018 ~ byderhand2015
Posted in Navorsing, Plekspesifiek	Cuirt International Literary FestivalCuirt poetry wallsFranci GreylingGalwayGalway Poetry TrailGreat Famine WalkGustaf TempelhoffkongresLetterfrack Poetry TrailSETH;skrywerwoordkunsprojekte
< Previous “Hier in die tuin…” – SETH: ‘n eerstehandse ervaring
Next > Byderhand-Pionierskool: ‘n Luisterryke bekendstelling Image deur Anja🤗
Drie jaar gelede, vroeg in 2017, het my walvisonderwysers met my gekommunikeer:
"Drie jaar. Drie jaar menslike tyd totdat daar 'n dramatiese verskuiwing in die menslike wêreld en op ons aarde is. '
Toe die walvisse dit met my gedeel het, het ek nie geweet wat ek daarvan sou maak nie. Ek het geweet van die profesieë, ek het geweet van die evolusie-reis wat die menslike spesie gemaak het tot 'n meer hartgesentreerde manier van leef en wees, maar ek het nie die tydlyn verstaan ​​nie. En ek het beslis nie verstaan ​​wat, of iets, te doen het met die inligting wat die walvisse my gegee het nie.
Wat ek destyds vanuit my beperkte oogpunt kon sien, was diep lyding en chaos; die vernietiging van die aarde en soveel van die lewe wat sy besit; die gevolge van klimaatsverandering wat reeds voor die hand liggend was; oorloë, gierigheid, en die groot lyding van baie spesies op groot skaal.
Terwyl ek hierdie kommunikasie onthou, begin dit meer sin maak.
Ek is 'n mens in 'n menslike liggaam, met 'n menslike perspektief en ervaring. Soos so baie van ons in hierdie tyd, ry ek op die golwe en doen my bes om te rus in die wysheid van my hart, met die wete dat alles met die grootste genade ontvou, ek met ontsag en dankbaarheid die pragtige geskenke en uitgroei van hierdie tyd sien; en ook die onsekerheid, die ontwrigting, die sterk golwe van kollektiewe vrees, verwarring, hartseer en woede ervaar, en die diepgaande verskuiwings in ons menslike wêreld soos ons dit al geken het.
Elke keer as ek verward, onseker is of 'n groter perspektief wil hê as my klein, beperkte menslike siening, gaan ek na die diere, die bome, na die wesens wat 'n radikaal ander bewustheid as myne het.
Die energie van die blouwalvisse is groot. Dit is die grootste diere wat tot nog toe bestaan ​​het. Hulle is groot van liggaam, groot van gees, en is die grootste bewaarders van die oseane, diep, geheimsinnig en massief in hul bewustheid, hul energie en hul ervaring.
'N Paar weke gelede in 'n vroeë meditasie ter voorbereiding van ons Globale Reiki-sirkelwat ek gelei het om te deel in antwoord op die COVID-19-pandemie, het twee blouwalvisse, verteenwoordigers van elk van die bevolking in die Atlantiese Oseaan en die Stille Oseaan, aan my meegedeel dat hulle tydens hierdie Global Reiki Circle en met ons menslike spesie wil saamwerk. tyd.
Oor die jare wat ek na die blouwalvisse en ander walvisse geluister het, het hulle baie gekommunikeer wat ek nie met my menslike verstand heeltemal kan verstaan ​​nie. Heilige meetkunde, leringe oor kosmiese energie, reise diep in die middel van die aarde en die verste bereik van die kosmos ... ek ontvang, voel met my liggaam, en vertrou dat die betekenis en begrip mettertyd sal verdiep en ontvou.
Oor die jare heen het ek die geestelike bewustheid en genesende energie wat die walvisse (onder andere) op ons planeet kanaliseer, diep eerbiedig, en die welwillendheid en deernis wat hulle teenoor ons menslike spesies gedeel het, ondanks die baie skadelike gevolge wat ons op hul lewens en op die planeet gehad het.
In die kommunikasie vooraf van die Globale Reiki-sirkel, het die blouwalvisse met my gedeel dat hulle bewus is van die energieverskuiwings in die menslike wêreld, in die oseane, op fisieke sowel as energieke vlak. Hulle is bewus van die COVID-19-situasie en die impak daarvan op ons spesies. Hulle voel die geweldige energie vir transformasie en ontwaking wat beskikbaar is en dat die menslike spesie toegang tot hierdie portaal, uitdaging en geleentheid van COVID-19 verkry.
Die blouwalvisverteenwoordigers het ook gesê dat hulle bewus is van die energie van mense wat in gebed bymekaarkom, in genesende kringe, meditasies, hartversamelings, soos ons Global Reiki Circle ... mense wat verbind is met die Goddelike Bron van Liefde.
As ons as mense in sulke kringe saamkom, in die vele byeenkomste oor die hele wêreld wat plaasgevind het ... is die energie tasbaar. In hierdie kragtige energieveld van liefde is dit maklik vir hulle om by ons aan te sluit ... dit is die frekwensie waarin hulle leef. Dit is maklik vir die walvisse om met ons kontak te maak as ons op hierdie vlak van bewussyn en energie verkeer. Hulle voel dit op 'n afstand as 'n vibrasie en as 'n energieke wat magneties, tasbaar is en oor die hele wêreld strek.
In ons kring het hulle saam met ons groep gewerk om die energie deur die oseane en oor die hele planeet te deel en te versprei. Baie mense in die kring het die krag van energie en konneksie van ons blouwalvisvennote en onderwysers gevoel, en hulle het voortgegaan om in ons kringe te verskyn, sowel as in mense se persoonlike meditasies, genesingservarings en drome.
Ek voel so geseënd om tussen die kraaie te woon. Dit kom algemeen voor in New Mexico en oor die hele suidweste van die Verenigde State. Hulle trek my tuin gereeld rond, ry om die lugtrekke, vul die lug met hul oproepe en hul lewendige teenwoordigheid.
Vroeg in die stilstand hier in New Mexico, het ek die kraaie gevra om my te wys hoe dit voel vanuit hul perspektief.
Hulle wys my die veranderinge in die atmosfeer: verskille in die vlak van klank en “geraas” van die menslike wêreld; 'n rustiger gevoel in die lug; 'n lewendige gevoel van gemak en vryheid soos die menslike wêreld vertraag.
Ravens deel gereeld hul ervaring van die wêreld met my as 'n gevoel van pragmatiese gemak en avontuur, 'n diep bewustheid van verskeie vlakke van die werklikheid en 'n vreugdevolle lewendige lewenservaring.
Een kraai het 'n beeld met my gedeel: 'n kleurryke, polsende veld van bewegende en vloeiende energie. Sy het gekommunikeer: 'Soos die menslike wêreld verander, haal die aarde asem en beweeg.'
Ek wag gretig op die terugkeer van die kolibries na my tuin elke lente. Hierdie jaar het die eerste skinkers aan die einde van Maart en begin April aangekom ... in die stilste tyd van die huis-in-huis-orde in New Mexico.
Toe ek een oggend in my agtertuin sit en my oggendkoffie geniet, het ek een van die kolkane by my voeder gevra oor haar lewe en haar ervaring.
Een van die dinge wat sy met my gedeel het, was 'n eenvoudige kommunikasie dat haar migrasie hierdie jaar makliker was. Minder inmenging, minder moeite, makliker navigasie.
Shy het dit met volledige neutraliteit gesê, baie saaklik; nie 'n groot saak vir haar nie, net wat was.
Baie van ons het die mediaberigte gesien van die baie positiewe gevolge van die 'menslike verlangsaming' op die nie-menslike wêreld. Ek kan verwag om van baie van ons nie-menslike verhoudings te hoor iets soos,
'Sjoe, is ons ooit bly dat u mense gaan sit het? U is 'n pyn en 'n oorlas en 'n vernietigende krag in die wêreld en ons wil liewer hê dat u nie hier was nie. '
Maar dit is nie wat die kolibrie gesê het nie. Sy het eenvoudig gesê:
“My migrasie was vanjaar makliker.”
'Haai, ek hou baie van hierdie heerlike nektar.'
Aanpassing by nuwe realiteite
Oor en oor word ek so verneder deur die wysheid, skoonheid en diepe bewustheid van die diere. Terwyl ons menslike spesie rondskarrel om by ons nuwe realiteite aan te pas, wys die nie-menslike diere ons telkens weer nuwe moontlikhede vir hoe ons kan lewe.
Ek voel meer as ooit tevore dat dit noodsaaklik is om hul taal te leer, te leer luister, te luister, te voel en die wysheid van die ander spesies te verstaan. Dit is 'n lewensvaardigheid, 'n natuurlike manier om te leef, te wees, te kommunikeer en te wees wat ons mense dringend nodig het. Dit is wat my aan die gang hou, my laat werk, my laat onderrig en skryf en luister.
Om hier te wees, nou, in hierdie tyd, is nie altyd maklik nie. Maar daar is geen plek nie, nêrens sou ek liewer wees nie.
Jy is hier: Tuis > Lewe > Huis en tuin > Troeteldiere & Jy > Diereperspektiewe op die Corona-virus