Skoolkinders se selfbeeld - ontwikkeling, diagnose - Sielkunde en Psigiatrie - 2019
Studente se selfbeeld - dit is die kind se houding teenoor homself, sy vermoëns, subjektiewe moontlikhede, karaktertrekke, persoonlike eienskappe, aksies. Alle lewensprestasies, interpersoonlike interaksie, sukses in studies hang af van sy toereikendheid.
Die student se selfbeeld ontwikkel van kleuter en het 'n beduidende impak op die volwasse lewe van die individu, hul gedrag, houding teenoor gebeure en vir hulself, die omliggende samelewing. Die primêre taak van volwassenes, tesame met die versorging, opvoeding, opleiding van die kind, is die ontwikkeling van voldoende selfbeeld en selfbeeld.
Selfbeeld van jonger studente
Skoolkinders word 'n persoon in die teenwoordigheid van 'n aantal toestande. Selfbeeld van laerskoolkinders verwys na die belangrikste van hulle. Dit vorm in die student die behoefte om beide die vlak van die omliggende gemeenskap en die mate van persoonlike subjektiewe assessering te ontmoet.
Voldoende selfevaluering van 'n jonger skoolkind is beide kennis van jouself en die som van individuele eienskappe, sowel as 'n deterministiese houding teenoor jouself.
Selfassessering van jonger skoolkinders is die leidende skakel in arbitrêre selfregulering, wat die rigting bepaal, sowel as die mate van aktiwiteit van die kind, houding teenoor die samelewing, omgewing en homself.
Die selfbeeld van jonger studente verteenwoordig 'n taamlik komplekse sielkundige verskynsel.
Selfbeeld is betrokke by 'n verskeidenheid verhoudings en verhoudings met die verstandelike neoplasmas van die individu. Dit is 'n belangrike determinant in alle vorme van kommunikasie en aktiwiteite. Die vermoë om jouself te evalueer kom van die vroeë kinderjare, en alhoewel die vorming sowel as die verbetering van jouself in die hele mens se lewe plaasvind. Voldoende selfbeeld beskerm die onveranderlikheid van die individu, ongeag die afhanklikheid van die veranderde omstandighede sowel as omstandighede, terwyl die moontlikheid bly om gelyktydig met jouself te bly. Tot op datum is dit duidelik dat die selfevaluering van jonger skoolkinders 'n impak op aksies sowel as interpersoonlike kontakte het.
Selfbeeld van jonger studente word gekenmerk deur 'n tydperk van selfbewustheid, persoonlike motivering, sowel as behoeftes onder ander individue. Daarom is dit op hierdie ouderdom baie belangrik om die grondslag te lê vir die vorming van voldoende selfbeeld. Dit sal beslis die kind toelaat om hulself behoorlik te assesseer en hul sterk punte en vermoëns te verteenwoordig, hul eie doelwitte, rigtings en take te bepaal.
Op die vroeë skoolgaande ouderdom blyk dit dat klein individue met lae of oorskat selfevaluering meer sensitief en kwesbaar is vir die waarde-oordele van volwassenes, waardeur hulle baie maklik geraak word. Interpersoonlike interaksie met eweknieë verteenwoordig 'n belangrike rol in die ontwikkeling van 'n voldoende begrip van skoolkinders oor hulself. Die verhouding, die mate van die kind se eise met ander en sy aktiwiteit hang af van die student se selfbeeld. Ten einde die jonger student gelukkig te voel, om probleme te oorkom, moet hy 'n positiewe visie van homself hê, sowel as voldoende selfbeeld.
Die ontwikkeling van selfbeeld-junior student
Aangesien die fondamente van selfbeeld op 'n vroeë ouderdom gelê word en alreeds op skool bly vorm, is hulle vatbaar vir regstelling en impak. Gevolglik moet ouers, onderwysers, volwassenes, al die eienskappe, patrone van opvoeding, selfbeeld en die ontwikkeling van voldoende (normale) selfbeeld en 'n positiewe "I" -begrip van persoonlike ontwikkeling in ag neem. Gedurende hierdie tydperk verwerf 'n groot rol in die ontwikkeling van die kind kommunikasie-interaksie met eweknieë.
Gedurende kommunikasie ontwikkel kernvaardighede van interpersoonlike interaksie. Traksie tot kommunikasie, aspirasie vir eweknieë, maak die span studente vir die kind ongelooflik aantreklik en waardevol. Kinders waardeer die geleentheid om in 'n kinderspan te wees, want die kwaliteit van kommunikasie met eweknieë bepaal die rigting van die ontwikkeling van 'n kind se persoonlikheid. Dit dui daarop dat interpersoonlike interaksie beskou word as die belangrikste faktor wat 'n persoonlikheid ontwikkel en voldoende selfbeeld ontwikkel.
Maar moenie vergeet van die nodige bydrae van ouerlike aanmoediging nie, lof in die ontwikkeling van selfbeeld van die jonger student.
'N Skoolgroep met 'n disfunksionele posisie in die interpersoonlike verhoudingstelsel het soortgelyke eienskappe. Skoolkinders in sulke groepe word dikwels gekenmerk deur probleme in kommunikasie, aggressie, wat hom manifesteer in pugnacity, oormatige veranderlikheid, irasibility, rudeness, isolation, capriciousness. Sulke kinders word onderskei deur 'n voorliefde vir arrogansie, romanse, hebsug, slordigheid en onverskilligheid. Kinders wat gewild is met hul eweknieë, het algemene kenmerke. Hulle het 'n gebalanseerde karakter, inisiatief, gesellig, aktief en ryk aan fantasie. Die meeste van hierdie studente studeer goed.
Kinders verhoog hul voorskynlikheid, kritisiteit en selfbehoeftes gedurende hul studies. Die kind in die eerste graad evalueer sy persoonlike leeraktiwiteite positief en versuim om dit met objektiewe omstandighede en redes te assosieer.
Die kind van die tweede sowel as die derde klas is meer krities oor sy eie persoonlikheid, en terselfdertyd maak hy die onderwerp van evaluering slegte optrede, byvoorbeeld, gebrek aan sukses in onderrig.
Gedurende die hele tydperk van primêre skoolonderwys vir kinders, verander die betekenis van die grade aansienlik. Evaluering is direk eweredig aan die motivering van die leer, die vereistes wat kinders op hulself oplê. Die houding van jonger skoolkinders tot die persepsie van hul suksesse, prestasies, word meer betekenisvol geassosieer met die behoefte om regverdige idees oor persoonlike betekenis te hê. Hieruit volg dat die onderwyser die kennis van jonger studente evalueer, terselfdertyd die student se persoonlikheid, sy plek onder andere, sowel as sy individuele potensiaal beoordeel. Dit is die manier waarop kinders beskou word.
Fokus op die assessering van die onderwyser, verdeel jonger studente hulself en deel hulself aan uitstekende studente, swak en medium studente, ywerig of nie heeltemal verantwoordelik en nie baie gedissiplineerd of nie.
Kinders kom nie na hierdie wêreld met 'n sekere houding teenoor hulself nie. Die ontwikkeling van selfbeeld van die jonger student begin in die loop van die onderwys, waarin die oorheersende rol aan die familie en skool gegee word.
Voldoende selfbeeld van die jonger student verhoog die kanse op sukses. 'N Kind, wat oor voldoende selfbeeld beskik, is in staat om sy persoonlike potensiaal objektief te assesseer. Ongelukkig verstaan ​​nie alle volwassenes die behoefte aan selfbeeld nie, sowel as die vlak vir persoonlike groei, verdere sukses, ontwikkeling.
In die vroeë kinderjare is die kind se selfbeeld op die regte vlak. Maar, grootword, die baba verstaan ​​dat vir ouers hy die belangrikste wese is en die wêreld beskou slegs vir homself geskep. Daar is dus 'n oormatige selfbeeld. Totdat die skoolgaande ouderdom bereik word, bly die kind se selfbeeld voldoende. Dit is as gevolg van die feit dat die kind bewus is dat hy nie die enigste in die heelal is nie en dat ander kinders ook van hom hou.
Wanneer skoolkinders die middeljarige ouderdom bereik, kan hul selfbeeld afwyk of op of af. In hierdie geval is regstelling van die ontwikkeling van voldoende selfbeeld nodig.
Die polariteit van selfbeeld word verduidelik deur die situasie in die skoolgroep: die kinderleier het 'n oorskatte selfbeeld en die buitestaander kind is baie laag. Vir die ontwikkeling van voldoende selfbeeld of regstelling van reeds bestaande lae of hoë selfbeeld, moet ouers hulp en ondersteuning bied aan die student. 'N Kind het respek, vertroue en regverdige behandeling nodig. Volwasse sielkundiges beveel aan dat totale beheer uitgesluit word, maar om belangstelling in die studentestokperdjies te toon.
Ouers moet duidelik wees dat oormatige of onverdiende lof lei tot die voorkoms van narcisme.
Die student se lae selfbeeld ontwikkel as gevolg van die invloed van gesinsopvoeding, onbeantwoorde liefde, oormatige selfkritiek, ontevredenheid met voorkoms, ontevredenheid met homself. Sulke studente is dikwels geneig tot selfmoord gedagtes, geneig om huis toe te gaan. Daarom is dit noodsaaklik vir groter aandag, liefde vir hul gesinne en respek. Dit is beter om van kritiek af te weer, al is dit nodig. Dit moet net fokus op al die positiewe aspekte, die eienskappe van die individu. 'N Kind met 'n lae selfbeeld moet gerespekteer en goedgekeur word van sy gedrag.
Diagnose van studente se selfbeeld
Middel wat toelaat dat moderne psigodiagnostiek die vlak van selfbeeld, asook die selfbewussyn van skoolkinders, openbaar, word in lae-formaliseerde en geformaliseerde metodes verdeel.
Geformaliseerde diagnostiese metodes word gemerk deur objektivering van die navorsingsproses. Dit sluit in toetse, projeksiewe tegnieke, vraelyste, psigo-fisiologiese metodes. Lae-formaliseerde metodes sluit in gesprek, waarneming, analise van produkte van aktiwiteit.
In kinders van laerskool ouderdom is dit moontlik om die vlak van selfbeeld te bepaal deur 'n verskeidenheid speletjies te gebruik. Byvoorbeeld, die spel "Naam" bied 'n geleentheid om inligting oor die student se selfbeeld te kry.
Baba bied vir hulself 'n nuwe naam op, wat hy graag wil aanbied of aanbied. As die baba 'n nuwe naam kies, moet jy uitvind waarom hy sy naam wil verander. Dikwels dui die weiering van die kind uit die persoonlike naam daarop dat die kind beter wil word en sy selfbeeld onderskat word.
Daaglikse pedagogiese praktyk vir die vorming van voldoende selfevaluering van jonger skoolkinders is van toepassing op spelvorme en tegnieke, byvoorbeeld "praatprente" of "leer van sukses".
Die vorm van "praat prente" is soos volg. As die kind byvoorbeeld met homself tevrede is, byvoorbeeld, in die les het alles vir hom uitgewerk, hy trek 'n glimlaggende gesig. As daar probleme was, het alles nie uitgewerk nie, trek 'n rustige gesig. As daar probleme in die les was, het baie nie gewerk nie, die kind trek 'n hartseer gesig.
"Ladder of Success" sluit vier stappe in:
Die eerste stap - die student het niks onthou nie, het nie die nuwe kennis verstaan ​​nie, hy het baie vrae gehad; Ek het nie met onafhanklike werk gepraat nie;
Die tweede en derde stappe - 'n leerling oor 'n nuwe onderwerp het vrae, foute is gemaak in onafhanklike werk;
Die vierde stap - die student het die nuwe kennis goed genoeg bemeester, kan dit vertel, daar was geen foute in onafhanklike werk nie.
'N Kind met voldoende selfbeeld sal sy opvoedkundige en kognitiewe aktiwiteit op skool kan verbeter en aanpas, wat in die toekoms selfverwesenliking in volwassenheid sal toelaat.