Hierdie fobie word Chiclephobia genoem en dit kan behandel word
Chiclephobia, of die vrees vir kougom, is 'n seldsame spesifieke fobie wat op verskeie maniere manifesteer. As jy 'n chiclephobic is, sal jy waarskynlik vrees vir:
Eintlik kougom self
Kom naby aan 'n persoon kougom
Die oë van voorheen gekoude tandvleis
Het ek Chiclephobia of net 'n vrees vir gom?
Chiclephobia is 'n diagnoseerbare angsversteuring .
As deel van haar aanvanklike assessering sal jou terapeut jou simptome vergelyk met die kriteria vir 'n amptelike spesifieke fobiediagnose soos uiteengesit in die mees onlangse uitgawe van die Diagnostiese en Statistiese Handleiding van Geestesversteurings , uitgegee deur die American Psychiatric Association.
Simptome van spesifieke fobie sluit in:
Vrees vir 'n spesifieke voorwerp of situasie wat oneweredig is aan die werklike risiko
Wees bewus of onbewus van jou onredelike fobiese reaksie
Ervaar jou simptome vir ten minste 6 maande
Hoe het ek Chiclephobia gekry?
'N Traumatiese gebeurtenis gedurende die kinderjare is een van die redes waarom jy chiclefobie sal ontwikkel. U kon hierdie traumatiese gom-voorval self ervaar het, of dit het met iemand anders gebeur, hetsy persoonlik of feitlik op 'n YouTube-video of morbiede spotprentprogram.
Jy mag dalk onthou dat jy per ongeluk 'n hand in 'n tandvleis vasgesteek het wat aan die onderkant van 'n lessenaar by die skool vasgesteek is of 'n borrel oor jou gesig gehad het.
Alternatiewelik het jy dalk jou ma gekyk op 'n stukkie tandvleis. Of dalk het bulle stukkies Bazooka Joe op jou op Halloween gegooi.
Gelukkig word die traumatiese gebeurtenis wat jou fobiese reaksie op kougom veroorsaak, nie gelukkig vir suksesvolle terapeutiese behandeling nie.
Het ek Behandeling vir Chiclephobia nodig?
Die algemene drempel om hulp van 'n geestesgesondheidsprofessie vir 'n spesifieke fobie te soek, is as jou fobiese reaksie inmeng met jou werk, persoonlike lewe of noodsaaklike daaglikse take.
Tydens u aanvanklike besoek sal u terapeut u vrae stel wat skriftelik en / of mondeling is om vas te stel of u eintlik chikelfobie of 'n ander sielkundige toestand het, soos 'n vrees om te sluk of te verstik ( pseudodisfagie ).
Ander diagnoses soos obsessiewe-kompulsiewe versteuring, paniekversteuring met agorafobie en post-traumatiese stresversteuring kan ook die simptome van 'n spesifieke fobie naboots. 'N Verstandelike gesondheidswerker kan die diagnose uitstel.
Kognitiewe gedragsterapie (CBT) -intervensies, veral blootstellingsterapieë, is klinies bewys effektief en is 'n algemene deel van 'n spesifieke fobiebehandelingsplan. Blootstellingsterapie beteken dat jou terapeut jou geleidelik sal blootstel aan jou vrees in 'n ontspanne atmosfeer wat jy beheer.
Dit is belangrik om te verstaan ​​dat die uiteindelike doel van blootstellingsterapie nie al jou angs uitskakel nie. Die doel is eerder om jou stres en vermydingsgedrag te verminder deur die gevreesde voorwerp of situasie op 'n sistematiese, beheerde wyse te konfronteer.
Afhangende van die erns van u saak, is dit nie ongewoon om u doelwitte binne een tot drie sessies te bereik nie.
Medisyne word gewoonlik nie gebruik om 'n persoon met 'n spesifieke fobie te behandel nie.
> Amerikaanse Psigiatriese Vereniging. (2013). Diagnostiese en Statistiese Handleiding van Geestesversteurings, 5de Uitgawe. Washington, DC, Amerikaanse Psigiatriese Vereniging.
> Hood HK, Antony MM. (2012). Bewysgebaseerde assessering en behandeling van spesifieke fobieë in volwassenes. In Davis III, Thompson E., Ollendick, Thomas H., Öst, Lars-Göran (Eds.), Intensiewe Een-Sessie Behandeling van Spesifieke Fobieë (19-42). New York: Springer-Verlag.