Fourie Botha het in Bethal op die Hoëveld en op Nietverdiend in die Marico-bosveld grootgeword. Hy het uitgewerswese en Engels studeer aan die UP en vir ‘n paar jaar opvoedkundige boeke uitgegee. Hy het aan die UK ‘n meestersgraad in Engelse letterkunde ontvang, asook ‘n M.A. in kreatiewe skryfwerk onder leiding van Joan Hambidge. Van sy gedigte is in Nuwe Stemme 4 en in Versindaba 2010 opgeneem. Hy werk in Kaapstad as redakteur by ‘n uitgewershuis. Sy debuutbundel Donkerkamer, verskyn in 2011.
Langs ŉ hoofweg, in ŉ kerk,
honderd kilo’s na die naaste dorp,
sing ŉ gemeente, dertig lede sterk,
die gesang “O goedheid Gods”.
Dis warm. Die banke laat merke
op die mans se wit hemde –
baadjies te wreed in die bloedige hitte –
dreunende dakwaaiers doof die gesing,
vensters gaap wyd, bring geen bries.
ŉ Ligte steuring in my pa se stem
as ŉ swaeltjie die kerk binneswiep,
opswenk na die dak waar die waaiers is.
Op, op, steeds op. O goedheid Gods.
Niks gaan kan keer: dié klein ontmoeting
van lem, vlerk en veer.
Stil stap my pa om die voëltjie te haal,
tussen twee rye banke kry hy die swael.
Hy loop kerk uit met die vlerkaf vlieër,
knak die fyn nek buite die deur.
die vuursalamander is water en asem
hy soek ŉ gaatjie in verrotte hout
kielie die grond met sy aspersielyf
hy trek die swaelreuk in sy lawalonge in
eiers van reuse-pouoogmotte bot
in die kompos kraak dooie duisendpote
gooi jy die stomp op die vuur verskyn
hy soos ŉ verdwaasde lampgees
die klein draak skarrel na die skadu
sluk sy stert in voetjie vir voetjie
Uit: Donkerkamer (2011, Queillerie)