Die skrywer sit botstil met 'n besluitlose wysvinger wat bo die sleutelbord huiwer. Sy oë staar na die leë dokument op die skerm, sonder om regtig te fokus. Op daardie oomblik vind 'n geveg plaas in sy binneste, 'n bloedige geveg (in die abstrakte sin). Om die vinger te laat daal na die sleutelbord sal hom onherroeplik begewe aan gekende duiwels. Om dit nie te doen nie, sal hom verdoem tot die ewige pestilensie van self-verwyt. Sy oë word glaserig van die gille van duisende demone wat op die slagveld van sy brein sterwe, net om weer en weer op te staan en verder te veg. Daar blyk geen einde aan hul bloedlus te wees nie. Soos die een kant lyk of hul die opperhand kry, sal die ander lot met 'n knyptang-beweging kom wat die slagveld weer ewenaar.
Stadig lig die hand van bo die sleutelbord af en beweeg soekend na regs, na die Groot Leermeester Van Verskeie Vorme. Soos die hand sluit om die halfbottel "Southern Comfort" en na die mond bring, is daar 'n breuk in die oorlogsvoering, en 'n vrome stilte daal terwyl Die Antwoord in die keel afvloei. Die demone staar afwagtend na die oer-oue ritueel wat voor hulle oë afspeel. Soos die Groot Leermeester Van Baie Baie Vorme uiteindelik daal na sy regmatige plek aan die regterkant, is daar 'n voelbare opwinding in die lug. Die Antwoord. Gaan die Orakel nou praat? Dit was vele dae vandat die laaste wysheid van sy alwetende lippe gekom het. Die stilte hang, en hang. Geen trompetgeskal, niks. Net stilte wat hang soos 'n doodsvonnis.
'Daar is geen hoop! Daar is geen hoop!', gil die demone dan, en met verslae krete vlieg hulle weer aanmekaar, hul lang naels skeurend deur onwêreldse vlees van besluitloosheid. Daar is nou vele meer van hulle; hul nuwe broeders gelok na die situasie soos 'n uitverkoping. Die Groot Leermeester Met Die Koue Blik beskou die vernietiging sonder om te oordeel. Vir hom is dit om te ewe wie wen. Dit maak nie saak of hy na vore tree in oorwinning of in verslaning nie - sy kennis bly onvatbaar.
Die giftige dampe van die Minister Van Ydele Hande hang dik in die lug voordat die hand weer tas na Die Leermeester. Daar moet 'n antwoord wees! Enigiets! Hierdie slagting is 'n suiwere sonde - 'n klap in die gesig van alles wat goed en oorspronklik is. Dis vernietigend! Dis anti-Picasso, anti-Da Vinci, anti-Steve Hofmeyr! (grappie) Miskien lê Die Antwoord net dieper, wie weet...
Die hand reik uit, en soos meer van Die Antwoord in die dieptes verdwyn spreek die Orakel uiteindelik, met 'n oorverdowende gejuig vanaf die verminkte en uitasem demone. Maar soos orakels gewoonlik is, is die oplossing verbloem in 'n raaisel:
'Is die probleem met die hand of met die brein? Is dit nie moontlik net 'n onwilligheid van die brein om die hand te vertrou nie?'
En met daardie wyse (en ietwat kriptiese) woorde strompel die demone vanaf 'n bloedrooi slagveld; repe velle wat agterna sleep, terwyl 'n onsekere hand naarstiglik weer vat-vat aan Die Leermeester.© Etienne A. Marais – 12 Oktober 2005