Nuwe TikTok-tendens sê ‘werk is nie jou lewe’Argieffoto. (Foto: Sincerely Media/Unsplash) Stel jouself ŉ werksomgewing voor waar dit aanvaarbaar is om slegs binne kantoorure dít wat jou posbeskrywing behels te doen. Niks meer nie. Die Covid-19-pandemie het wêreldwyd baie veranderinge aan die werkplekkultuur teweeg gebring, insluitend ŉ nuwe tendens genaamd #QuietQuitting, wat werknemers aanmoedig om stilweg die sogenaamde “kapitalistiese streep” by die werk te trek. Dr. Natasha Winkler-Titus, leierskapontwikkeling-programhoof by die Universiteit Stellenbosch se sakeskool, sê “quiet quitting” behels nie die bedanking van werknemers nie, maar eerder die stel van grense om nie meer as dit wat van hulle verwag word te doen nie. “Werknemers wat hierdie filosofie volg trek die streep en stel grense om ŉ werk-lewe-balans te herkalibreer en hul geestesgesondheid te beskerm,” verduidelik sy. Dié tendens het in Augustus vanjaar vlamgevat nadat ŉ Amerikaanse TikTokker @zaidlepplin ŉ video gemaak het waarin hy vertel hoe hy dit raakgelees het en besef het dat “werk nie jou lewe is nie”. Dié video het veral onder die Generasie Z-werkmag opslae gemaak en het tans amper ŉ half miljoen trefslae op TikTok. Daar word beweer dat die beweging sy oorsprong in 2021 in China gehad het toe werknemers in protes teen dié land se uitbuitende werkure die nou gesensorde hutsmerk #tangping – wat “om plat te lê” beteken – begin gebruik het. Volgens Winkler-Titus het die afgelope drie jaar se toename in tuis werk tot groter bewustheid rondom die buigsaamheid van werkure onder mense gelei. “Die hoeveelheid Suid-Afrikaners wat tuis werk het sedert die pandemie van 4% tot byna 40% gestyg. Dit, gekombineer met die geestesgesondheidsimpak van die pandemie, het mense laat herbesin oor hul lewensdoel en of hul beroep werklik daarby inskakel.” Argieffoto. (AP Photo/Mark Schiefelbein, File) Sy voeg by dat werkgewers nie kan verwag dat hul personeel dadelik na ŉ “normale” werkomgewing kan terugkeer sonder dat daar ongemak gaan wees nie. BBC het berig dat dié beweging, wat rondom selfbehoud gesentreerd is, veral by jonger en deeltydse werknemers in die Verenigde Koningryk en die VSA aanklank gevind het omdat hulle glo nie die “nodige erkenning en vergoeding” by die werkplek gekry het wat hulle glo aan hulle verskuldig is nie. Franco van der Berg, ŉ junior media- en skakelbeampte by die vakbond Solidariteit, sê aan Maroela Media dat “quiet quitting” egter nie ŉ nuwe konsep is nie, maar net ŉ nuwe term vir iets wat jare lank reeds in die werkplek te sien is. “Mense se misnoeë met hul werksomgewing, veral in Suid-Afrika, kan moontlik as ‘quiet quitting’ geïnterpreteer word, maar daarom is dit belangrik dat daar deurlopende en deursigtige kommunikasie moet wees om werknemerbetrokkenheid te verseker.” Joe Galvin, hoofnavorsingsbeampte by Vistage Worldwide, het aan Forbes gesê dat mense wat aan die volgende skuldig is, moontlik ŉ “quiet quitter” geword het. Winkler-Titus sluit hierby aan en lys traagheid en minder toewyding, passie of entoesiasme vir werk ook as moontlike aanduiging dat ŉ werknemer dié beweging volg. “Hierdie gedrag is soms prestasieverwant en moet as prestasiekwessies hanteer word, maar baie daarvan het regtig met betrokkenheid te doen. Hoë vlakke van betrokkenheid is gekoppel aan prestasie en welstand, maar wanneer werknemers nie ŉ stem het nie en ontmagtig voel, raak hulle ongemotiveerd,” voeg sy by. Die Britse loopbaanafrigter Joanne Mallon sê baie mense onttrek hulle ook nie noodwendig doelbewus aan hul werksomgewing nie en raai diegene wat dit wel doen aan om hulle pos te evalueer. “Almal het een of ander tyd in hul lewens ‘quiet quitting’ toegepas, maar besef nie dis ŉ teken dat dit tyd is om aan te beweeg nie.” Volgens Van der Berg is verwagtingbestuur kernbelangrik vir werkgewers en -nemers wat hierdie tendens wil vermy. Die onlangse toename in tuis werk tot groter bewustheid rondom die buigsaamheid van werkure onder mense gelei. (Foto: Andrea Piacquadio/Pexels) “Mense moet besef dat die werkomgewing nie staties is nie. Meer take kom by, ander val weg, maar daar moet deurlopend ŉ poging tussen die betrokke partye wees om seker te maak elkeen weet presies wat van hom of haar verwag word.” Winkler-Titus sê ook dat daar ŉ “sielkundige kontrak” in die werkplek is wat die “ongeskrewe kontrak van beloftes en verwagtinge binne die diensverhouding” bepaal. “Wanneer hierdie kontrak verbreek word, is werknemers meer geneig om die organisasie te verlaat of emosioneel te onttrek. Werkgewers wat nie fokus op die verbetering van geestesgesondheid en werknemerswelstand moontlik maak nie, loop die risiko om met ŉ onbetrokke arbeidsmag te sit.” Bykomende bronne: BBC, Forbes.