Bobby Seale - Inligting
Bobby Seale, die seun van 'n timmerman, is gebore in Dallas, Texas, op 22 Oktober 1936. Gedurende die Tweede Wêreldoorlog verhuis die Seale -gesin na Oakland, Kalifornië.
Nadat hy die Oakland High School verlaat het, het hy by die United States Air Force aangesluit. Seale het drie jaar lank gedien totdat hy in die hof was omdat hy die bevel van 'n kolonel by die Ellsworth-lugmagbasis in Suid-Dakota verontagsaam het.
In 1962 betree Seale Merritt College in Oakland, Kalifornië. Terwyl hy 'n student was, het hy die hoof van Malcolm X gepraat tydens 'n openbare vergadering. Beïnvloed deur wat hy gehoor het, sluit Seale aan by die Afro-Amerikaanse Vereniging en word aktief in die burgerregtebeweging.
In 1966 het Seale saam met Huey Newton aangesluit om die Black Panther Party (BPP) te stig. Aanvanklik gestig om die plaaslike gemeenskappe te beskerm teen polisie -brutaliteit en rassisme, het dit uiteindelik tot 'n Marxistiese revolusionêre groep ontwikkel. Die Black Panthers het ook mediese klinieke bedryf en gratis kos aan skoolkinders verskaf.
Die aktiwiteite van die Black Panthers het onder die aandag van J. Edgar Hoover en die FBI gekom. Hoover beskryf die Panthers as 'die grootste bedreiging vir die interne veiligheid van die land' en het in November 1968 die FBI beveel om 'hardnekkige teen-intelligensie-maatreëls te tref om die Black Panthers te lamlê'.
Die Black Panthers het hoofstukke in verskeie groot stede gehad en 'n ledetal van meer as 2000 gehad. Lede deur die polisie geteister het lede by verskeie skietery betrokke geraak. In 1967 is Huey Newton skuldig bevind aan die moord op 'n polisiebeampte, maar sy skuldigbevinding is 22 maande later ongedaan gemaak.
Op 6 April 1968 is 'n vrag BPP -lede, waaronder Bobby Hutton en Eldridge Cleaver, in 'n hinderlaag deur die polisie in Oakland. 'N Skietgeveg het meer as 'n uur geduur voordat die Panthers oorgegee het. Kort daarna het die polisie Hutton meer as twaalf keer geskiet.
In 1968 was Seale een van die radikale wat daarvan aangekla is dat hulle saamgesweer het om oproer aan te moedig rondom die Demokratiese Party -konvensie, wat Hubert Humphrey as sy presidentskandidaat onderskryf het om Richard Nixon aan te pak. Seale se medebeskuldigdes was David Dillinger (Liberation), Tom Hayden (Students for a Democratic Society), Rennie Davis (National Mobilization Committee) en Abbie Hoffman en Jerry Rubin van die Youth International Party). Toe Seale die hofverrigtinge herhaaldelik onderbreek, het die regter hom beveel om gebind en gesnoer te word. Seale is skuldig bevind en tot vier jaar tronkstraf gevonnis weens 16 aanklagte van minagting van die hof.
Terwyl sy in die tronk was, word Seale aangekla van moord op Alex Rackley, 'n voormalige Black Panther wat daarvan verdink word dat hy 'n polisie -inligter was. Op 25 Mei 1971 het die verhoor geëindig in 'n hangende jurie en die regter het beveel dat alle aanklagte teen Seale laat vaar word.
Nadat sy in 1972 uit die gevangenis vrygelaat is, het hy afstand gedoen van politieke geweld en hom toegespits op konvensionele politiek. In 1973 het Seale hom as burgemeester van Oakland verkies en was hy tweede uit nege kandidate met 43 710 stemme.
Seale het die afgelope twintig jaar aan 'n verskeidenheid gemeenskapsprojekte gewerk en verskeie boeke gepubliseer, waaronder Gryp die tyd aan (1970), 'n outobiografie, 'N Eensame woede (1978) en Braai met Bobby (1987).
Een Maandagoggend het Huey Newton my gebel en gesê: 'Bobby, kom gou huis toe.' Ek het na die huis gegaan. Huey het die papiere vir my gewys. Hy het gesê: 'Kyk hier, Mulford is nou in die wetgewer en probeer 'n wetsontwerp teen ons kry. Ons gee in elk geval nie om wette nie, want die wette wat hulle maak, dien ons glad nie. wet om die magsstruktuur te dien. Hy probeer 'n soort wet teen ons kry. " Hy het gesê: 'Ek het gedink. Onthou toe ek vir jou gesê het dat ons voor 'n stadsaal, voor die gevangenis moet gaan, of iets moet doen soos in Martinez, om meer publisiteit te kry, sodat ons kan kry 'n boodskap aan die mense? " Dit was Huey se grootste bekommernis om die boodskap aan die mense oor te dra.
So Huey sê: 'Weet u wat ons gaan doen?' "Wat?" 'Ons gaan na die Capitol.' Ek het gesê: "Die Capitol?" Hy sê: "Ja, ons gaan na die Capitol." Ek sê: "Vir wat?" "Mulford is daar, en hulle probeer 'n wet teen ons gewere aanneem, en ons gaan na die Capitol -trappe. Ons gaan die beste Panthers neem wat ons gekry het en ons gaan na die Capitol -trappe met ons gewere en kragte, gelaai tot by die kieue. En ons gaan 'n boodskap aan die wêreld voorlees, want die hele pers gaan daar wees. Die pers is altyd daarbo. Hulle sal na die boodskap luister, en hulle Ek sal dit waarskynlik oral in hierdie land blaas. Ek weet, ek weet dat hulle dit oral in Kalifornië sal blaas.
Huey verstaan ​​'n revolusionêre kultuur, en Huey verstaan ​​hoe wapens en gewere deel word van die kultuur van 'n volk in die revolusionêre stryd. En hy het geweet dat die beste manier om dit te doen, is om voort te gaan, en die honger koerantverslaggewers, wat geskok is, wat geskok gaan word, gaan die nuus vinniger blaas as wat hulle nie kan stop nie. Ek het gesê: "Goed, broer, regs. Ek is by jou. Ons gaan na die Capitol." Daarom het ons die aand 'n vergadering belê voordat ons na die Capitol gegaan het om die eerste uitvoerende mandaat vir die Black Panther Party te skryf. Huey gaan uitvoerende mandaat nommer een skryf.
Ek het geweet dat hulle (FBI) ons dophou. ... Hulle het baie op ons gefokus toe ons so vinnig begin groei het. Ons het vinnig begin groei nadat Martin Luther King vermoor is. Met die dood van Martin Luther King, teen Junie, spring my partytjie met rasse skrede. In 'n kwessie van ses maande het ons opgeswel; in 1968, van 400 lede tot 5000 lede en 45 hoofstukke en takke. Ons koerant swel tot meer as 100,000 sirkulasie. Teen die middel van 1969 het ons 'n sirkulasie van 250 000 gehad.
Waarom het die FBI op ons afgekom? Ons het begin met die werkende koalisies met ander organisasies aan die begin van 1968. Die koalisies het hulself versterk. Ons het die Peace and Freedom Party in koalisie met die Black Panther Party laat werk; SDS: Studente vir 'n Demokratiese Vereniging, al die mense teen die oorlog; talle ander organisasies. Aan die einde van 1968 het ons 'n werkende koalisie met die Poor People's March gehad deur ds Ralph Abernathy, met SCLC; ons het 'n koalisie gehad met die Brown Berets, die Chicano -organisasie, Cesar Chavez en ander in die plaasarbeidersbeweging; DOEL: Amerikaanse en Indiese beweging; Jong Puerto Ricaanse broers, die Young Lords - ons het saamgekom met almal, sien jy. Want onthou, ons het te doen gehad met 'alle mag aan alle mense', nie net met swart mag nie. ...
Dus, met die Ontbyt vir Kinders -program wat oor die hele land versprei word en baie mediaspel word, die klinieke vir voorkomende mediese gesondheidsorg, die dokters, die dokters - ek bedoel, dit is outentieke medisyne, voorkomende mediese gesondheidsklinieke, die mense wat skenk hul tyd. Ons het 5 000 voltydse werkende lede in die Black Panther Party, meestal studente; dit was kollege studente: ek sou sê 60 persent van hulle was kollege studente van nadat Martin Luther King vermoor is, omdat hulle so ontsteld en so kwaad was dat hulle Martin Luther King vermoor het, het hulle hul kollege opleiding uitgestel en gesê: 'Ek is by die Black Panther Party aangesluit het. "
Marxisme het nie eers met ons organisasie ter sprake gekom nie, totdat ons eendag 'n rooi boek gekry het. Maar die Black Panther Party het niks daarmee te doen gehad nie; dit het nie uit die marxisme ontwikkel nie. Van 1962-1965 was die Black Panther Party gebaseer op 'n volledige studie en navorsing oor die strydgeskiedenis van mense in Afrika en Afro-Amerika. Dit is werklik waaruit dit gekom het. As u agterkom, maak ons ​​geen marxistiese uitsprake in ons 10-punt platform en program nie.
Wat die destydse konsep van ekonomie betref, wat ek die beste ontwikkel het, was 'n konsep van gemeenskapsbeheerde koöperasies in die swart gemeenskap, wat ek grootliks by W.E.B. Dubois. Ek bedoel, ek het soontoe gekom van W.E.B. Dubois en nog 'n paar voorlesings. Maar die marxisties-leninisme op sigself was eintlik 'n laasgenoemde ontwikkeling: eers in 1968 het ons werklik geag dat die Rooi Boek gelees moes word.
Bobby Seale se belydenis: David Horowitz was reg
Mnr. Glazov het 'n Ph.D. in die geskiedenis met 'n spesialiteit in Sowjetstudies. Hy is die skrywer van "15 wenke oor hoe om 'n goeie linkser te wees" en van "Canadian Policy Toward Khruschev's Soviet Union" (McGill-Queens University Press, 2002). Boonop skryf hy die Dr. Progressive-adviesrubriek vir angstige linkses op EnterStageRight.com.
Seale word die beste onthou vir sy histories in die hofsaal uit 1969 as een van die Chicago Eight, die agt morele ontaarders wat tereggestel is vir onluste tydens die Demokratiese Konvensie van 1968. Seale se gedrag het daartoe gelei dat die regter hom aan 'n stoel geboei gelas het en 'n mond geslaan het.
Seale is nou klaarblyklik besig om homself te ontstel oor die Panther -verlede. In 'n onlangse toespraak tydens 'n Panther -reünie het hy erken dat die Panthers weinig meer was as afpersers, gangsters en moordenaars en dat hulle Betty Van Patter vermoor het - wie se moord tot vandag toe nog nie opgelos is nie.
Soos verwag, was die voormalige Panther besig met selektiewe geheue en vrygespreek van persoonlike oortredings in Panther -misdade. Hy noem David Horowitz ook 'n leuenaar- alhoewel hy (Seale) tegelyk erken het dat die Panthers alles was wat Horowitz gesê het.
Seale se belydenis dien nog 'n herinnering aan die linkses se gebruik van historiese geheueverlies, aangesien die liberale instelling hom nog nie moet versoen met wie en wat die Panthers werklik was nie. Dit verklaar waarom die nasionale media 'n letterlike onderbreking oor hierdie kwessie ondervind het.
Om hierdie aanslag op historiese geheue te bestry, het Horowitz 'n groot deel van sy lewe daaraan gewy om Panther -kriminaliteit bloot te lê. Hy het dit gedoen omdat die Panthers sy vriend ontvoer en vermoor het- Betty Van Patter. Omdat hy die waarheid gepraat het oor die misdadigheid van die revolusionêre voorhoede van die linkses, het Horowitz 'n groot persoonlike prys betaal. Sy lewe is in gevaar gestel en sy intellektuele geleerdheid is verbied deur die Nazi-agtige linkse sensore in die akademie.
Seale se bekentenis dien nou as nog 'n bewys van Horowitz. Eldridge Cleaver se bekentenis het dieselfde jare terug gedoen. In die nou beroemde program van 60 minute van 1998 waartydens hy die verderflike meedoënloosheid van die Panthers erken het, het die voormalige Panther -leier sy hartsverandering bespreek. Cleaver het gesê: "As mense in die 1960's na Huey Newton en my geluister het, sou daar 'n slagting in hierdie land gewees het."
Betty Van Patter was een van die tragiese slagoffers van die holocaust in die beginfase- en gelukkig het die potensiële holocaust homself nie tot 'n groter mag opgewek nie.
Betty is in die vroeë sewentigerjare deur Horowitz gewerf om die boeke te bewaar van 'n 'Leersentrum' in Oakland wat hy geskep het om 'n skool vir die kinders van Black Panthers te bestuur. Horowitz, destyds 'n linkse radikaal, het by die Panthers aangesluit nadat hy hul berugte leier, Huey Newton, ontmoet en saam met hom betower het.
Horowitz het nie 'n idee dat die 'leersentrum' gedek het as 'n dekking vir Panther -kriminele aktiwiteite nie; dit was 'n militêre opleidingsentrum wat ook as 'n middel gebruik word om miljoene dollars in die staat en plaaslike onderwysfondse te verduister.
Nadat Newton 'n tienerprostituut vermoor het en in 1974 na Kuba gevlug het, het Elaine Brown oorgeneem as leier van die Panthers. Sy het Horowitz gevra om 'n rekenmeester aan te beveel om die party se finansies te bestuur. Horowitz stel Betty voor.
Uiters naïef oor waarmee sy te doen gekry het, het Betty iets verkeerd met die Panthers se rekordboeke gevind en vir Brown gaan inlig. Sy het daarna verdwyn. In Januarie 1975 is Betty se gehawende lyk - met haar kop ingebou - in die baai van San Francisco gevind.
Horowitz was geskok oor die moord op sy vriend. Hy het 'n persoonlike verantwoordelikheid gevoel omdat hy Betty in die kudde gebring het. Hy het vrae begin vra oor haar dood, maar hy het 'n ontstellende gebrek aan nuuskierigheid onder sy Leftwing -medewerkers in die gesig gestaar.
Horowitz sou gou agterkom dat nuuskierigheid oor die lot van Betty in die gedagtes van die linkse gelyk is aan ontrouheid aan die saak. Jean-Paul Sartre het lank tevore die voorbeeld gestel: 'n beroep op linkses doen om nie die waarheid te praat nie, laat staan ​​om die waarheid oor Stalin se gulags te praat, aangesien dit die Franse proletariaat sou demoraliseer. In sy outobiografie Radical Son verduidelik Horowitz:
"Om te twyfel aan die Panters was om die geloof wat die linkses daarin geplaas het, in gevaar te stel. Alhoewel die era van revolusionêre entoesiasme verby was, het hulle 'n simboliese voorhoede gebly, die verpersoonliking van die opstand van swart Amerika teen blanke onderdrukking en die onberekenbare kanse van elke radikale gekonfronteer. " (p.243)
In sy opstel, "Black Murder Inc." gepubliseer in Hating Whitey, Horowitz notas,
"Die bestaan ​​van 'n moord wat opgeneem is in die hart van die Amerikaanse linkses, is iets wat die linkses regtig nie wil weet of oor dink nie. Sulke kennis sal die mees gekoesterde selfverstaan ​​en oortuigings daarvan weerlê. Dit sou die gevoel van regverdige verontwaardiging ondermyn. dit is die deurslaggewende beginpunt van 'n progressiewe houding. Dit sal die mites waarop die houding afhang, ontplof. " (p.121)
Dus het Betty se moord en die onheilspellende onverskilligheid wat haar linkse vriende en kollegas daaraan toon, Horowitz gedwing om die onpeilbare in die oë te kyk: dat die revolusionêre voorhoede van sy eie sosialistiese droom 'n kriminele entiteit was. As gevolg hiervan het die radikale se utopiese odyssie skielik tot 'n einde gekom. Sy Whittaker Chambers-agtige bekering het begin.
Terwyl Horowitz die onbeduidendheid van Betty se lewe en dood in die oë van sy kamerade beskou, begin hy 'n bekende historiese realiteit herken wat in die omgewing van sy eie lewe afspeel: totalitêre en genadelose middele word gebruik om die fantasie van 'n aardse te bou paradys. Werklike menslike vlees en bloed is opgeoffer op die altaar van ideale.
Terwyl Horowitz homself nie meer kon verblind oor die Panthers nie, het die American Left dit net gedoen. Dit verduidelik waarom, hoewel baie radikale van die teenkultuur kennis dra van wat met Betty Van Patter gebeur het, niemand ooit in haar dood aangekla is nie. Dit verduidelik ook waarom die nasionale media na meer as twee dekades nog nie eers een ernstige ondersoek na Panther -moorde gedoen het nie.
Nou het Bobby Seale na vore gekom en erken dat die Panthers Betty vermoor het. Hy het erken dat die Panthers was wat die linkses altyd ontken het. Sy belydenis is geen twintigste partykongres nie - 'n belangrike keerpunt in die Sowjet -geskiedenis (1956) wat gesien het hoe Nikita Chroesjtsjov die misdade van Stalin blootgelê en aan die kaak gestel het. Maar 'n mens kan hoop dat dit die grondslag kan wees vir iets wat analoog kan word met Chroesjtsjov se geheime toespraak.
Dit beteken nie dat die Panther -werklikheid gelykstaande is aan die stalinistiese afgryse nie. Om so iets te impliseer, sou die grootskaalse diaboliese euwel wat Stalinisme was, net klein maak en verminder. Maar dit dui daarop dat baie van die bestanddele wat die Panther -nagmerrie en die Stalinistiese terreur veroorsaak het, presies dieselfde was.
Seale het die gees dalk net uit die bottel laat sak, en miskien sal ons binnekort meer waarheid vertel word oor wat 'n gemuteerde vorm van Stalinisme, hoewel op 'n baie kleiner skaal, in Amerika plaasgevind het.
Hierdie artikel verskyn die eerste keer op FrontPageMagazine.com op 25 April 2002.
Huey Newton en Bobby Seale: stigters van die Black Panther Party
Nee, die Black Panther Party was nie boos nie. Nee, hulle het nie ewekansige blanke mense doodgemaak nie. Nee, dit was nie die swart ekwivalent van die KKK nie. Die Black Panther Party was 'n Black Nationalist Movement vir selfverdediging. Dit is in 1968 deur Huey Newton en Bobby Seale begin, en later het die partytjie landwyd hoofstukke gehad. Die Black Panthers moes hulself verdedig teen polisie wat swart gemeenskappe meedoënloos sou teister en geen gevolge sou hê nie. Die party se beweging was 'n stryd teen polisie -brutaliteit en onderdrukkers, nie teen wit mense nie.
Huey Newton en Bobby Seale was klasmaats aan die Merritt College, Oakland, Kalifornië. Hulle protesteer teen hul kollege se "Pioneer Day " -viering, wat die pioniers vereer het wat in die 1800's na Kalifornië gekom het, maar die rol wat Afro -Amerikaners gespeel het in die vestiging in die Amerikaanse Weste, uitgelaat het. Seale en Newton het die Negro History Fact Group gevorm, wat 'n beroep op die skool gedoen het om klasse oor swart geskiedenis aan te bied.
Na die sluipmoord op Malcolm X en die moord op 'n plaaslike swart tiener, het Mathew Johnson, Newton en Seale in Oktober 1966 die Black Panther Party for Self-Defense gestig. stede. Hulle het baie sosiale programme opgestel en betrokke by politieke aktiwiteite namate hul gewildheid toeneem. Die grootste deel van hul steun kom uit stede met 'n groot minderheidsbevolking, soos Los Angeles, Chicago, New York en Philly. Twee jaar later het hulle nog 2 000 lede regoor die land gehad.
Huey Newton en Bobby Seale het Marxistiese ideologie gebruik vir die partytjieplatform. Die Tienpunt-program het die filosofiese sienings en politieke aspirasies van die BPP uiteengesit. Die program vra dat die polisie se brutaliteit, werk vir Afro -Amerikaners, sowel as grond, behuising en geregtigheid vir almal onmiddellik beëindig word. Die Black Panther Party was deel van die groter Black Power -beweging, wat in die 1960's klem gelê het op Swart trots, gemeenskapsbeheer en eenwording vir burgerregte.
Weens wanopvattings wat deur die FBI, wit oppergesagters of andersins onkundige mense versprei is, word die Black Panther Party as 'n groot bende vir Black Supremacy uitgebeeld. Hulle leiers se doelwitte was egter om meer Afro -Amerikaners in politieke ampte te kry om radikale verandering van binne te skep. Die party het die gratis ontbytprogram vir kinders geskep en gesondheidsklinieke in 13 Afro -Amerikaanse gemeenskappe geopen.
In 1967 is Huey Newton (medestigter) skuldig bevind aan vrywillige manslag weens die dood van die polisiebeampte John Frey en tot 15 jaar gevangenisstraf gevonnis. Hy was onskuldig en die uitspraak is omgekeer. In 1969 verklaar die FBI die Black Panthers as 'n kommunistiese organisasie en 'n vyand van die Amerikaanse regering. In 1968 noem die FBI -direkteur, J. Edgar Hoover, die Black Panthers "een van die grootste bedreigings vir die land se interne veiligheid." Dit het daartoe gelei dat die Black Panthers voortdurend deur die FBI geteister is toe hulle bande tussen die Black Panther -lede en ander swart nasionalistiese groepe uitgebuit het. Daar was eksterne sowel as interne konflik binne die party en dit het gedurende die sewentigerjare ontbind en amptelik in 1982 geëindig.
OPMERKING: Hierdie artikel is deel van 'n reeks wat onbesonge Afro -Amerikaanse helde vier. Klik hier om meer oor die reeks te lees en na die ander artikels te kyk.
Tydens die Tweede Wêreldoorlog het tienduisende swartes die suidelike state tydens die Tweede Groot Migrasie verlaat en na Oakland en ander stede in die Baai -gebied verhuis om werk te kry in die oorlogsbedrywe soos Kaiser Shipyards. Die groot migrasie het die baai sowel as stede in die hele weste en noorde getransformeer, wat die eens wit oorheersde demografie verander het.  'n Nuwe geslag jong swartes wat in hierdie stede grootgeword het, staar nuwe vorme van armoede en rassisme in die gesig wat hul ouers nie ken nie, en hulle wou nuwe vorme van politiek ontwikkel om dit aan te spreek.  Lidmaatskap van die Black Panther Party "het bestaan ​​uit onlangse migrante wie se gesinne noord en wes gereis het om aan die suidelike rasse -regime te ontsnap, net om met nuwe vorme van segregasie en onderdrukking gekonfronteer te word".  In die vroeë sestigerjare het die Burgerregtebeweging die Jim Crow-stelsel van rasse-ondergeskiktheid in die Suide afgebreek met taktiek van nie-gewelddadige burgerlike ongehoorsaamheid en die eis van volle burgerskapregte vir swart mense.  In die stede in die noorde en weste het egter nie veel verander nie. Aangesien die oorlogstyd en naoorlogse werksgeleenthede wat 'n groot deel van die swart migrasie veroorsaak het, saam met wit inwoners na die voorstede gevlug het, was die swart bevolking gekonsentreer in arm 'stedelike ghetto's' met 'n hoë werkloosheid en substandaard behuising en was meestal uitgesluit van politieke verteenwoordiging , topuniversiteite en die middelklas.  Noordelike en Westerse polisiedepartemente was byna almal wit.  In 1966 was slegs 16 van Oakland se 661 polisiebeamptes Afro -Amerikaners (minder as 2,5%). 
Burgerregte -taktiek was nie in staat om hierdie voorwaardes reg te stel nie, en die organisasies wat 'baie van die geweldlose burgerlike ongehoorsaamheid' gelei het, soos SNCC en CORE, het agteruitgegaan.  Teen 1966 het 'n "Black Power -fermentasie" ontstaan, wat grootliks bestaan ​​uit jong stedelike swartes, wat 'n vraag gestel het wat die burgerregtebeweging nie kon beantwoord nie: "Hoe sou swart mense in Amerika nie net formele burgerskapregte wen nie, maar ook werklike ekonomiese en politieke krag? "  Jong swart mense in Oakland en ander stede het studiegroepe en politieke organisasies ontwikkel, en uit hierdie fermentasie het die Black Panther Party ontstaan. 
Stigting van die Black Panther Party
Einde Oktober 1966 het Huey P. Newton en Bobby Seale die Black Panther Party (oorspronklik die Black Panther Party for Self-Defense) gestig.  By die formulering van 'n nuwe politiek het hulle hul werk met 'n verskeidenheid Black Power -organisasies gebruik.  Newton en Seale het mekaar die eerste keer in 1962 ontmoet toe hulle albei studente aan Merritt College was.  Hulle het by Donald Warden se Afro-American Association aangesluit, waar hulle wyd gelees, gedebatteer en georganiseer het in 'n opkomende swart nasionalistiese tradisie geïnspireer deur Malcolm X en ander.  Uiteindelik ontevrede met Warden se akkommodasie, ontwikkel hulle 'n revolusionêre anti-imperialistiese perspektief saam met meer aktiewe en militante groepe soos die Soul Students Advisory Council en die Revolutionary Action Movement.   Met hul betaalde werksgeleenthede vir jeugdiensprogramme by die North Oakland Neighborhood Anti-Poverty Center kon hulle 'n revolusionêre nasionalistiese benadering tot gemeenskapsdiens ontwikkel, later 'n belangrike element in die Black Panther Party se "gemeenskapsoorlewingsprogramme". 
Ontevrede oor die mislukking van hierdie organisasies om die polisie se brutaliteit regstreeks uit te daag en 'n beroep op die "broers op die blok" te neem, het Huey en Bobby sake in eie hande geneem. Nadat die polisie Matthew Johnson, 'n ongewapende jong swart man in San Francisco, vermoor het, het Newton die gewelddadige opstand wat gevolg het, waargeneem. Hy het 'n epifanie gehad wat die Black Panther Party van die menigte Black Power -organisasies sou onderskei. Newton het die plofbare opstandige woede van die ghetto as 'n sosiale mag beskou en het geglo dat as hy die polisie kon opstaan, hy die mag in politieke mag sou kon organiseer. Geïnspireer deur Robert F. Williams se gewapende verset teen die Ku Klux Klan (KKK) en Williams se boek Negers met gewere,  Newton het wapenwette in Kalifornië breedvoerig bestudeer. Soos die Community Alert Patrol in Los Angeles na die Watts -rebellie, het hy besluit om patrollies te organiseer om die polisie te volg om te kyk of daar voorvalle van brutaliteit is. Maar met 'n deurslaggewende verskil: sy patrollies sou gelaaide gewere dra.  Huey en Bobby het genoeg geld ingesamel om twee haelgewere te koop deur groot hoeveelhede van die onlangs gepubliseerde Little Red Book te koop en dit teen drie keer die prys aan linkses en liberale op die Berkeley -kampus te verkoop. Volgens Bobby Seale sou hulle "die boeke verkoop, die geld verdien, die gewere koop en met die gewere op straat gaan. Ons beskerm 'n ma, beskerm 'n broer en beskerm die gemeenskap teen die rassistiese polisie." 
Op 29 Oktober 1966 het Stokely Carmichael - 'n leier van SNCC - die oproep tot 'Black Power' ondersteun en na Berkeley gekom om 'n Black Power -konferensie te hou. Hy bevorder destyds die gewapende organisasiepogings van die Lowndes County Freedom Organization (LCFO) in Alabama en die gebruik daarvan van die Black Panther -simbool. Newton en Seale het besluit om die Black Panther-logo aan te neem en hul eie organisasie te stig, die Black Panther Party for Self-Defense.  Newton en Seale besluit op 'n uniform van blou hemde, swart broeke, swart leerbaadjies, swart barette.  Die sestienjarige Bobby Hutton was hul eerste werf. 
Teen Januarie 1967 het die BPP sy eerste amptelike hoofkwartier in 'n winkel in Oakland geopen en die eerste uitgawe van The Black Panther: Black Community News Service.
Laat 1966 tot vroeg in 1967
Oakland -patrollies van die polisie
Die aanvanklike taktiek van die party het hedendaagse wapenwette gebruik om lede van die party te beskerm tydens die polisie. Hierdie daad is gedoen om voorvalle van polisiewreedheid op te teken deur polisiemotors in die buurte ver te volg.  Toe 'n polisiebeampte hulle gekonfronteer het, het partylede wette aangehaal wat bewys dat hulle niks verkeerd gedoen het nie en dreig om 'n beampte wat hul grondwetlike regte skend, voor die hof te bring.  Tussen die einde van 1966 tot die begin van 1967 lok die Black Panther Party for Self-Defense se gewapende polisiepatrollies in die swart gemeenskappe in Oakland 'n handjievol lede.  Die getalle het effens gegroei vanaf Februarie 1967, toe die party 'n gewapende begeleiding op die lughawe in San Francisco voorsien het vir Betty Shabazz, die weduwee en hoofspreker van Malcolm X vir 'n konferensie ter ere van hom. 
Die fokus van die Black Panther Party op militantiteit word dikwels beskou as openlike vyandigheid,   wat 'n reputasie van geweld bevorder, alhoewel die vroeë pogings van die Panthers hoofsaaklik gefokus het op die bevordering van sosiale kwessies en die uitoefening van hul wettige reg om wapens te dra. Die Panthers gebruik 'n Kaliforniese wet wat toegelaat het om 'n gelaaide geweer of haelgeweer te dra solank dit in die openbaar vertoon word en op niemand gewys word nie.  Dit is oor die algemeen gedoen terwyl die polisie se gedrag in hul woonbuurte gemonitor en dopgehou is, met die Panthers wat beweer dat hierdie klem op aktiewe strydlustigheid en openlik hul wapens nodig was om individue teen polisiegeweld te beskerm. Byvoorbeeld, gesange soos "The Revolution has come, it is time to pick the gun. Off the varke!",  het gehelp om die Panthers se reputasie as 'n gewelddadige organisasie te skep.
Tydrenne in Richmond, Kalifornië
Die swart gemeenskap van Richmond, Kalifornië, wou beskerming teen polisie -brutaliteit hê.  Met slegs drie hoofstrate om die buurt binne te kom en uit te gaan, was dit maklik vir die polisie om die bevolking te beheer, in te sluit en te onderdruk.  Op 1 April 1967 is 'n swart ongewapende twee-en-twintig-jarige konstruksiewerker met die naam Denzil Dowell deur die polisie in North Richmond doodgeskiet.  Dowell se familie het die Black Panther Party gekontak vir hulp nadat die amptenare van die provinsie geweier het om die saak te ondersoek.  Die party het byeenkomste in Noord-Richmond gehou wat die gemeenskap opgevoed het oor gewapende selfverdediging en die Denzil Dowell-voorval.  Die polisie het selde ingemeng by hierdie saamtrekke omdat elke panter gewapen was en geen wette oortree is nie.  Die ideale van die party het aanklank gevind by verskeie lede van die gemeenskap, wat daarna hul eie gewere na die volgende byeenkomste gebring het. 
Betoging by die staatshuis
Die bewustheid van die Black Panther Party for Self-Defense het vinnig toegeneem ná hul protesoptrede op 2 Mei 1967 by die staatsvergadering in Kalifornië. Op 2 Mei 1967 sou die staatsvergaderingskomitee in Kalifornië oor strafproses vergader om te bespreek wat bekend staan ​​as die "Mulford Act", wat die vervoer van gelaaide vuurwapens onwettig sou maak. Newton, saam met minister van inligting Eldridge Cleaver, het 'n plan saamgestel om 'n groep van 26 gewapende Panthers onder leiding van Seale van Oakland na Sacramento te stuur om die wetsontwerp te protesteer. Die groep het die vergadering binnegekom met hul wapens, 'n voorval wat wyd gepubliseer is en wat die polisie genoop het om Seale en vyf ander te arresteer. Die groep het skuld beken op aanklag van misdryf van die ontwrigting van 'n wetgewende sitting.  Ten tyde van die betoging het die party in totaal minder as 100 lede gehad. 
In Mei 1967 het die Panthers die staatsvergaderingskamer in Sacramento binnegeval, met gewere in die hand, wat blykbaar 'n publisiteitsstunt was. Tog het hulle daardie dag baie belangrike mense bang gemaak. Destyds het die Panthers byna geen volgelinge gehad nie. Nou, ('n jaar later), spreek hul leiers egter op uitnodiging byna oral waar radikale bymekaarkom, en baie blankes dra "Honkeys vir Huey" knoppies, wat die stryd ondersteun om Newton, wat sedert 28 Oktober (1967) in die tronk was, te bevry op die aanklag dat hy 'n polisieman vermoor het. 
Die Black Panther Party het eers sy oorspronklike "What We Want Now!" Tienpunt-program op 15 Mei 1967, na die aksie in Sacramento, in die tweede uitgawe van Die Black Panther koerant. 
Ons wil vryheid hê. Ons wil mag hê om die lot van ons swart gemeenskap te bepaal.
Ons wil volle werk vir ons mense hê.
Ons wil 'n einde maak aan die roof deur die kapitaliste van ons swart gemeenskap.
Ons wil behoorlike huisvesting hê wat geskik is vir mense.
Ons wil opvoeding vir ons mense hê wat die ware aard van hierdie dekadente Amerikaanse samelewing blootstel. Ons wil opvoeding hê wat ons ons ware geskiedenis en ons rol in die huidige samelewing leer.
Ons wil hê dat alle swart mans vrygestel moet word van militêre diens.
Ons wil 'n onmiddellike einde maak aan die polisie se brutaliteit en moord op swart mense.
Ons wil vryheid hê vir alle swart mans wat in die gevangenisse en gevangenisse in die federale, staats-, land- en stadsgevangenes aangehou word.
Ons wil hê dat alle swart mense wat voor die verhoor verhoor word, in die hof verhoor moet word deur 'n jurie van hul portuurgroep of mense uit hul swart gemeenskappe, soos omskryf in die Grondwet van die Verenigde State.
Ons wil grond, brood, behuising, opvoeding, klere, geregtigheid en vrede hê.
Laat 1967 tot begin 1968
In Augustus 1967 het die Federale Buro vir Ondersoek (FBI) sy program "COINTELPRO" opdrag gegee om "swart nasionalistiese haatgroepe" en ander dissidente groepe te neutraliseer. In September 1968 beskryf die FBI -direkteur, J. Edgar Hoover, die Black Panthers as "die grootste bedreiging vir die interne veiligheid van die land".  Teen 1969 het die Black Panthers en hul bondgenote die primêre doelwitte van COINTELPRO geword, onderskei in 233 van die 295 gemagtigde 'Black Nationalist' COINTELPRO -aksies.  Die doelwitte van die program was om die eenwording van militante swart nasionalistiese groepe te voorkom en om hul leierskap te verswak, asook om hulle in diskrediet te bring om hul steun en groei te verminder. Die aanvanklike doelwitte was die Southern Christian Leadership Conference, die Student Nonviolent Coordinating Committee, die Revolutionary Action Movement en die Nation of Islam, asook leiers, waaronder ds Martin Luther King Jr., Stokely Carmichael, H. Rap ​​Brown, Maxwell Stanford en Elia Muhammad. Soos die assistent -direkteur van die FBI, William Sullivan, later voor die Kerkkomitee getuig het, het die Buro "nie onderskei" tussen Sowjet -spioene en vermeende kommuniste in swart nasionalistiese bewegings tydens die implementering van toesig- en neutraliseringstaktieke nie. 
COINTELPRO het probeer om wedywerings tussen swart nasionalistiese faksies te skep en bestaande te ontgin. Een so 'n poging was om die mate van vyandigheid te versterk tussen die Black Panthers en die Blackstone Rangers, 'n straatbende in Chicago. Die FBI het 'n anonieme brief aan die bende -leier van die Rangers gestuur waarin hy beweer dat die Panthers sy lewe bedreig, 'n brief met die doel om 'voorkomende' geweld teen Panther -leierskap uit te lok. In Suid -Kalifornië het die FBI soortgelyke pogings aangewend om 'n 'bendeoorlog' tussen die Black Panther Party en 'n swart nasionalistiese groep genaamd die Amerikaanse organisasie te vererger, na bewering 'n uitlokkende brief aan die Amerikaanse organisasie gestuur om die bestaande antagonisme te verhoog. 
COINTELPRO het ook ten doel gehad om die Black Panther Party af te breek deur hul sosiale/gemeenskapsprogramme, die belangrikste gratis ontbyt vir kinders, te rig. Die sukses van gratis ontbyt het 'die lig laat val op die regering se versuim om kinderarmoede en honger aan te spreek - wat dui op die grense van die land se oorlog teen armoede'.  Aangesien die party meer effektief as die regering onderrig en voorsiening gemaak het vir kinders, het die FBI hul pogings aan die kaak gestel as 'n middel tot indoktrinasie. "Die polisie en federale agente het gereeld deelnemers aan die program, ondersteuners en partytjiewerkers geteister en geïntimideer en probeer om skenkers en organisasies wat die programme gehuisves het, af te skrik, soos kerke en gemeenskapsentrums."  
Huey Newton aangekla van moord op John Frey
Op 28 Oktober 1967 is die polisiebeampte in Oakland, John Frey, doodgeskiet in 'n onderonsie met Huey P. Newton tydens 'n verkeersstop waarin Newton en die rugsteunbeampte Herbert Heanes ook skietwonde opgedoen het. Newton is tydens die verhoor skuldig bevind aan vrywillige manslag, maar die skuldigbevinding is later omvergewerp. In sy boek Shadow of the Panther, skrywer Hugh Pearson beweer dat Newton in die ure voor die voorval dronk was en beweer dat hy John Frey opsetlik vermoor het. 
Gratis Huey! veldtog
Destyds het Newton beweer dat hy vals beskuldig is, wat gelei het tot die Party se "Free Huey!" veldtog. Die polisiemoord het die party nog groter erkenning deur die radikale Amerikaanse linkses gekry  en dit het die groei van die Party landwyd gestimuleer.  Newton is vrygelaat na drie jaar, toe sy skuldigbevinding op appèl omgekeer is. 
Terwyl Newton verhoorafwagtend was, het die "Free Huey" -veldtog alliansies ontwikkel met talle studente en anti-oorlogsaktiviste, "om 'n anti-imperialistiese politieke ideologie te bevorder wat die onderdrukking van protesgangers teenoorlog het met die onderdrukking van swartes en Viëtnamese".  Die "Free Huey" -veldtog het swartmagorganisasies, New Left -groepe en ander aktivistegroepe soos die Progressive Labour Party, Bob Avakian van die Community for New Politics en die Rooi Garde gelok.  Byvoorbeeld, die Black Panther Party werk saam met die Peace and Freedom Party, wat probeer het om 'n sterk teenoorlogse en antirasistiese politiek te bevorder in teenstelling met die gevestigde demokratiese party.  Die Black Panther Party het die rassepolitiek van die Peace and Freedom Party die nodige legitimiteit verskaf en in ruil daarvoor onskatbare steun ontvang vir die 'Free Huey' -veldtog. 
Stigting van die L.A. -hoofstuk
In 1968 is die hoofstuk in die suide van Kalifornië gestig deur Alprentice "Bunchy" Carter in Los Angeles. Carter was die leier van die Slauson Street -bende, en baie van die vroeë rekrute van die LA -hoofstuk was Slausons. 
Die moord op Bobby Hutton
Bobby Hutton is gebore op 21 April 1950 in Jefferson County Arkansas. Op driejarige ouderdom verhuis hy en sy gesin na Oakland, Kalifornië, nadat hulle geteister is deur rassistiese waaksaamheidsgroepe verbonde aan die Ku Klux Klan. In Desember 1966 word hy op 16 -jarige ouderdom die eerste tesourier en werwer van die Black Panther Party. Hy word die eerste lid van die party wat deur die polisie vermoor is.
Op 6 April 1968, twee dae na die sluipmoord op dr. Martin Luther King, jr. En met onluste wat in stede in die Verenigde State woed, reis die 17-jarige Hutton saam met Eldridge Cleaver en ander lede van BPP in 'n voertuig. Die groep het die polisiebeamptes van Oakland gekonfronteer en daarna gevlug na 'n woonstelgebou waar hulle 'n 90 minute lange geweergeveg met die polisie gehad het. Die kragmeting eindig met Cleaver gewond en Hutton gee vrywillig oor. Volgens Cleaver het die polisie in Oakland Hutton meer as 12 keer geskiet en Hutton het meer as 12 keer geskiet, alhoewel Hutton sy onderklere aangetrek het en sy hande in die lug gesteek het om te bewys dat hy ongewapen was. Twee polisiebeamptes is ook geskiet.
Alhoewel die BPP destyds beweer het dat die polisie hulle in 'n lokval gelei het, het verskeie partylede later erken dat Cleaver die Panther-groep op 'n doelbewuste hinderlaag van die polisiebeamptes gelei het, wat die skietery veroorsaak het.      Sewe ander Panthers, insluitend stafhoof David Hilliard, is ook gearresteer. Die dood van Hutton het 'n byeenkoms geword vir Panther -ondersteuners.  
Vroeë lente 1968: Eldridge Cleaver's Soul on Ice gepubliseer.
April tot middel Junie 1968: Cleaver in die tronk.
Middel Julie 1968: Huey Newton se moordverhoor begin. Panthers hou daagliks 'Free Huey' byeenkomste buite die hof.
5 Augustus 1968: Drie panters sterf in 'n vuurwapengeveg met die polisie op 'n vulstasie in Los Angeles. 
Begin September 1968: Newton skuldig bevind aan manslag.
Einde September 1968: Dae voordat hy in die gevangenis moet terugkeer om 'n skuldigbevinding aan verkragting uit te dien, vlug Cleaver na Kuba en later Algerië.
5 Oktober 1968: 'n Panther word dood in 'n skietgeveg met die polisie in Los Angeles. 
November 1968: Die BPP vind talle ondersteuners en vestig verhoudings met die Peace and Freedom Party en SNCC. Geldbydraes stroom in, en BPP -leierskap begin met verduistering. 
6 November 1968: Lauren Watson, hoof van die Denver -hoofstuk, word deur die polisie in Denver gearresteer omdat hy van 'n polisiebeampte gevlug het en verset teen arrestasie. Sy verhoor sal in 1970 verfilm en uitgesaai word as "Trial: The City and County of Denver vs. Lauren R. Watson."
20 November 1968: William Lee Brent en twee makkers in 'n bakkie met die naam "Black Panther Black Community News Service" beroof na bewering 'n vulstasie in die Bayview -distrik van San Francisco van $ 80, wat 'n skietgeveg met die polisie tot gevolg gehad het. 
In 1968 verkort die groep sy naam tot die Black Panther Party en probeer hulle direk fokus op politieke optrede. Lede is aangemoedig om gewere te dra en hulself te verdedig teen geweld. 'N Toevloei van universiteitstudente het by die groep aangesluit, wat hoofsaaklik bestaan ​​het uit' broers buite die blok '. Dit het spanning in die groep veroorsaak. Sommige lede was meer geïnteresseerd in die ondersteuning van die Panthers se sosiale programme, terwyl ander hul 'straatmentaliteit' wou behou. 
Teen 1968 het die party uitgebrei na baie Amerikaanse stede, , waaronder Atlanta, Baltimore, Boston, Chicago, Cleveland, Dallas, Denver, Detroit, Kansas City, Los Angeles, Newark, New Orleans, New York City, Omaha, Philadelphia , Pittsburgh, San Diego, San Francisco, Seattle, Toledo en Washington, DC Peak -lidmaatskap was teen 5 000 teen 1969, en hul koerant, onder redaksionele leiding van Eldridge Cleaver, het 'n oplaag van 250 000 gehad.  Die groep het 'n tienpuntprogram opgestel, 'n dokument waarin onder meer gevra word vir "grond, brood, behuising, onderwys, klere, geregtigheid en vrede", asook vrystelling van diensplig vir swart mans.  Met die tienpuntprogram, "What We Want, What We Believe", het die Black Panther Party sy ekonomiese en politieke griewe uitgespreek. 
Curtis Austin verklaar dat teen einde 1968 die Black Panther -ideologie ontwikkel het van swart nasionalisme tot 'n 'revolusionêre internasionalistiese beweging':
[Die Party] het sy groothandelsaanvalle op blankes laat vaar en begin meer klem lê op 'n klasanalise van die samelewing. Die klem op die marxisties -leninistiese leerstelling en die herhaalde aanhanger van die Maoïstiese uitsprake dui op die oorgang van die groep van 'n revolusionêre nasionalis na 'n revolusionêre internasionalistiese beweging. Elke lid van die party moes Mao Tse-tung se "Little Red Book" bestudeer om sy of haar kennis van mense se stryd en die revolusionêre proses te bevorder. 
Panther slagspreuke en ikonografie versprei. By die Somerspele van 1968 het Tommie Smith en John Carlos, twee Amerikaanse medaljewenners, die swart mag -saluut tydens die Amerikaanse volkslied gegee. Die Internasionale Olimpiese Komitee het hulle van alle toekomstige Olimpiese Spele verbied. Filmster Jane Fonda het Huey Newton en die Black Panthers gedurende die vroeë sewentigerjare in die openbaar ondersteun. Sy het eintlik die dogter van twee Black Panther -lede, Mary Luana Williams, informeel aangeneem. Fonda en ander Hollywood -bekendes het by die linkerprogramme van die Panthers betrokke geraak. Die Panthers het 'n wye verskeidenheid linkse revolusionêre en politieke aktiviste aangetrek, waaronder die skrywer Jean Genet, voormalige Walle tydskrifredakteur David Horowitz (wat later 'n groot kritikus geword het van wat hy beskryf as Panther -kriminaliteit) [ aanhaling nodig ] en die linkse prokureur Charles R. Garry, wat as advokaat opgetree het in die Panthers se vele regsgevegte.
Die BPP het 'n "Serve the People" -program aanvaar, wat aanvanklik 'n gratis ontbytprogram vir kinders behels het. Teen die einde van 1968 het die BPP 38 hoofstukke en takke gestig, met meer as vyfduisend lede. Eldridge en Kathleen Cleaver het die land verlaat dae voordat Cleaver homself sou oorgee om die res van 'n vonnis van dertien jaar uit te dien vir 'n skuldigbevinding aan verkragting in 1958. Hulle vestig hulle in Algerië. 
Teen die einde van die jaar het die ledetal van die party 'n hoogtepunt van ongeveer 2000 bereik.  Partylede was betrokke by kriminele aktiwiteite soos afpersing, diefstal, gewelddadige dissipline van BPP -lede en rooftogte. Die BPP-leierskap het 'n derde van die opbrengs geneem uit rooftogte wat deur BPP-lede gepleeg is. 
FBI -direkteur J. Edgar Hoover 
Geïnspireer deur Mao Zedong se advies aan revolusionêre in Die Klein Rooi Boek, Het Newton 'n beroep op die Panthers gedoen om "die mense te dien" en om "oorlewingsprogramme" 'n prioriteit in sy takke te maak. Die bekendste van hul programme was die gratis ontbyt vir kinders -program, wat aanvanklik uit 'n Oakland -kerk uitloop.
Die gratis ontbyt vir kinders -program was veral belangrik omdat dit 'n ruimte was vir die opvoeding van jongmense oor die huidige toestand van die Swart gemeenskap en die optrede wat die party onderneem het om hierdie toestand aan te spreek. "Terwyl die kinders hul maaltye geëet het, het lede [van die Party] hulle bevrydingslesse geleer wat bestaan ​​uit partytjieboodskappe en swart geskiedenis."  Deur middel van hierdie program kon die party jong geeste beïnvloed en hul bande met gemeenskappe versterk, sowel as wydverspreide steun vir hul ideologieë. Die ontbytprogram het so gewild geword dat die Panthers Party beweer het dat hulle twintigduisend kinders in die skooljaar 1968–1969 gevoed het. 
Ander oorlewingsprogramme  was gratis dienste soos klereverspreiding, klasse oor politiek en ekonomie, gratis mediese klinieke, lesse oor selfverdediging en noodhulp, vervoer na gevangenisse in die staat vir familielede van gevangenes, 'n noodreaksie-ambulansprogram, rehabilitasie van dwelms en alkohol, en toets vir sekelselle.  Die gratis mediese klinieke was baie belangrik omdat hulle 'n idee gemaak het van hoe die wêreld kan werk met gratis mediese sorg, wat uiteindelik op 13 plekke regoor die land gevestig is. Hierdie klinieke was betrokke by gesondheidsorg wat deur die gemeenskap gebaseer was, met wortels wat verband hou met die Burgerregtebeweging, wat dit moontlik gemaak het om die Mediese Komitee vir Menseregte te stig. 
In 1968 het die minister van inligting van BPP, Eldridge Cleaver, opgedaag vir die presidensiële amp op die kaartjie Peace and Freedom Party.  Hulle was 'n groot invloed op die White Panther Party, gekoppel aan die Detroit/Ann Arbor band MC5 en hul bestuurder John Sinclair (skrywer van die boek Kitaarleër), wat ook 'n tienpuntprogram afgekondig het.
Vroeg 1969: Laat in 1968 en Januarie 1969 het die BPP lede begin suiwer weens vrees oor die infiltrasie van wetstoepassers en verskillende klein meningsverskille.
14 Januarie 1969: Die Los Angeles -hoofstuk was betrokke by 'n skietgeveg met lede van die swart nasionalistiese Amerikaanse organisasie, en twee Panthers word dood.
Januarie 1969: Die Oakland BPP begin met die eerste gratis ontbytprogram vir kinders.
Maart 1969: Daar is 'n tweede suiwering van BPP -lede.
April 1969: Lede van die New York -hoofstuk, bekend as die Panther 21, word aangekla en tronk toe gestuur vir 'n sameswering met 'n bombardement. Alles sou uiteindelik vrygespreek word.
Mei 1969: Nog twee Suid -Kalifornië -panters word dood in gewelddadige geskille met lede van die Amerikaanse organisasie. 
Mei 1969: Lede van die New Haven -hoofstuk martel en vermoor Alex Rackley, wat hulle vermoed dat hy 'n informant was.
17 Julie 1969: Twee polisiemanne word geskiet en 'n Panther word dood in 'n geweergeveg in Chicago. 
Laat Julie 1969: Die BPP-ideologie ondergaan 'n verskuiwing, met 'n wending na selfdissipline en antirassisme.
Augustus 1969: Bobby Seale word aangekla en opgesluit in verband met die Rackley -moord.
18 Oktober 1969: 'n Panther word dood in 'n skietgeveg met die polisie buite 'n restaurant in Los Angeles. 
Middel tot laat 1969: COINTELPRO aktiwiteit neem toe.
13 November 1969: 'n Panther word dood in 'n skietgeveg met die polisie in Chicago. 
4 Desember 1969: Fred Hampton en Mark Clark word deur wetstoepassers in Chicago vermoor. 
Laat 1969: David Hilliard, huidige BPP -hoof, bepleit gewelddadige revolusie. Panther -lidmaatskap is aansienlik laer as die hoogtepunt van die laat 1968.
Shoot-out met die Amerikaanse organisasie
Gewelddadige konflik tussen die Panther -hoofstuk in LA en die Amerikaanse organisasie, 'n swart nasionalistiese groep, het tot skietery en slae gelei en tot die moorde op ten minste vier lede van die Black Panther Party gelei. Op 17 Januarie 1969 is kaptein Bunchy Carter van Los Angeles Panther en adjunkminister John Huggins in Campbell Hall op die UCLA -kampus dood in 'n geweergeveg met lede van die Amerikaanse organisasie. Nog 'n skietgeveg tussen die twee groepe op 17 Maart het tot verdere beserings gelei. Nog twee Panthers sterf.
Die Black Panther Party (BPP) het die opvoeding van die massas ten sterkste ondersteun by hul oortuigings oor die noodsaaklikheid van individuele agentskap om gemeenskapsverandering te kataliseer. As deel van hul tienpuntprogram wat die ideale en doelwitte van die party uiteensit, het hulle 'n billike opvoeding vir alle swart mense geëis. Nommer 5 van die "Wat ons nou wil hê!" gedeelte van die program lui: "Ons wil onderwys vir ons mense hê wat die ware aard van hierdie dekadente Amerikaanse samelewing blootstel. Ons wil opvoeding wat ons ons ware geskiedenis en ons rol in die huidige samelewing leer." Om te verseker dat dit gebeur, het die Black Panther Party die opvoeding van hul jeug in hul eie hande geneem deur eers naskoolse programme op te stel en dan Liberation Schools op verskillende plekke in die land oop te stel, wat hul kurrikulum op swart geskiedenis fokus, en skryf vaardighede en politieke wetenskap. 
Interkommunale Jeuginstituut Die eerste Liberation School is in Julie 1969 deur die Richmond Black Panthers geopen met brunch bedien en versnaperinge aan studente verskaf. 'N Ander skool is op 17 Julie van die daaropvolgende jaar in Mount Vernon, New York, geopen.  Hierdie skole was informeel van aard en het meer gelyk aan naskoolse of somerprogramme.  Alhoewel hierdie kampusse die eerste was wat oopgemaak is, is die eerste voltydse en langste loopbaan in Januarie 1971 in Oakland geopen in reaksie op die ongelyke omstandighede in die Oakland Unified School District, wat een van die laagste was. behaal distrikte in Kalifornië.  Hierdie skool het die Intercommunal Youth Institute (IYI) genoem, onder leiding van Brendabaai, en later, Ericka Huggins, het in die eerste jaar agt-en-twintig studente ingeskryf, met die meerderheid kinders van Black Panther-ouers. Hierdie getal het teen die skooljaar 1973-1974 tot vyftig gegroei. Om volle ondersteuning te bied aan Black Panther -ouers wie se tyd bestee is aan die organisering, het sommige van die studente en fakulteitslede die hele jaar saam gewoon. Die skool self was op verskillende maniere anders as tradisionele skole, insluitend die feit dat studente geskei is deur akademiese prestasie eerder as ouderdom en studente dikwels een -tot -een ondersteuning gebied is, aangesien die verhouding fakulteit tot student 1:10 was. 
Die Panther se doel met die opening van Liberation Schools, en spesifiek die Intercommunal Youth Institute, was om studente 'n opleiding te gee wat nie in die "wit" skole aangebied word nie,  aangesien die openbare skole in die distrik 'n eurosentriese assimilasie -kurrikulum gebruik het. met min of geen aandag aan swart geskiedenis en kultuur. Terwyl studente tradisionele kursusse soos Engels, wiskunde en wetenskap ontvang het, is hulle ook blootgestel aan aktiwiteite wat fokus op klasstruktuur en die voorkoms van institusionele rassisme.  Die algemene doel van die skool was om 'n gevoel van revolusionêre bewussyn by die studente in te boesem.  Met 'n sterk geloof in ervaringsleer, het studente die geleentheid gehad om aan gemeenskapsdiensprojekte deel te neem en hul skryfvaardighede te oefen deur briewe op te stel aan politieke gevangenes verbonde aan die Black Panther Party.  Daar word opgemerk dat Huggins sê: "Ek dink die skool se beginsels is afkomstig van die sosialistiese beginsels wat ons in die Black Panther Party probeer uitvoer het. Een van hulle is kritiese denke - dat kinders nie moet leer wat hulle moet dink nie, maar hoe om te dink . die skool was 'n uitdrukking van die gesamentlike wysheid van die mense wat dit voorgestel het. En dit was. 'n lewende ding [wat] elke jaar verander het.  Joan Kelley het toesig gehou oor die finansiering van die Intercommunal Youth Institute wat verskaf is deur 'n kombinasie van Black Panther -geldinsameling en gemeenskapsondersteuning. 
In 1974, as gevolg van 'n groter belangstelling in die inskrywing by die skool, het skoolamptenare besluit om na 'n groter fasiliteit te verhuis en daarna die skool se naam verander na Oakland Community School. Gedurende hierdie jaar het die skool sy eerste klas behaal.  Alhoewel die studentebevolking tussen 1974 en 1977 tussen 50 en 150 bly groei het, bly die oorspronklike kernwaardes van geïndividualiseerde onderrig steeds.  In September 1977 ontvang die skool 'n spesiale toekenning van goewerneur Edmund Brown Jr. en die California Legislature omdat hy "die standaard gestel het vir die hoogste vlak van elementêre onderwys in die staat. 
Die skool het uiteindelik in 1982 gesluit weens regeringsdruk op partyleierskap wat veroorsaak het dat onvoldoende lidmaatskap en geld voortgaan om die skool te bestuur. 
Die moord op Fred Hampton en Mark Clark
In Chicago, op 4 Desember 1969, is twee Panthers dood toe die polisie van Chicago toegeslaan het op die huis van Panther -leier Fred Hampton. Die aanval is deur die polisie in samewerking met die FBI georkestreer. Hampton is doodgeskiet, net soos Panther -wag Mark Clark. 'N Federale ondersoek het berig dat slegs een skoot deur die Panthers afgevuur is en dat die polisie minstens 80 skote afgevuur het.  Die enigste skoot wat deur die Panthers afgevuur is, was van Mark Clark, wat blykbaar 'n enkele ronde afgevuur het wat vasgestel was as gevolg van 'n refleksiewe doodstuipe, nadat hy onmiddellik in die bors getref is deur skote van die polisie aan die begin van die strooptog.
Hampton het langs sy swanger verloofde geslaap en is daarna bewusteloos twee keer in die kop geskiet. Die lykskouingsverslae toon dat Hampton daardie aand met 'n kragtige barbituraat bedwelm was, en dat dit nie moontlik sou wees dat hy deur die polisie se klopjag wakker geword het nie.  Sy liggaam is toe in die gang gesleep. Hy was 21 jaar oud en ongewapen ten tyde van sy dood. Sewe ander panters wat in die huis slaap tydens die klopjag, is toe geslaan en ernstig gewond, waarna hulle in hegtenis geneem is op aanklagte van ernstige aanranding en poging tot moord op die beamptes wat by die klopjag betrokke was. Hierdie aanklagte sou later laat vaar word.
Edward Hanrahan, prokureur van die Cook County -staat, het later aan die media aangekondig dat die Panthers eers in die interaksie skiet en dat hulle 'n weiering toon om 'n paar keer op te hou. New York Times beriggewing sou later aantoon dat dit in werklikheid nie die geval was nie, en daar is baie vals bewyse gevind wat deur die polisie in Chicago gebruik word om hul bewerings te bevestig. 
Die voormalige FBI -agent Wesley Swearingen beweer dat die Buro skuldig was aan 'n "komplot om die Panthers te vermoor".  Hampton het die barbiturate weggegooi wat hom bewusteloos gelaat het deur William O'Neal, wat as FBI -informant gewerk het. Hanrahan, sy assistent en agt polisiebeamptes in Chicago is deur 'n federale jurie aangekla oor die aanval, maar die aanklagte is later van die hand gewys.   In 1979 het burgerlike optrede die gesin van Hampton $ 1,85 miljoen van die stad Chicago gewen in 'n onregmatige doodskikking. 
Marteling-moord op Alex Rackley
In Mei 1969 het drie lede van die New Haven-hoofstuk Alex Rackley, 'n 19-jarige lid van die New York-hoofstuk, gemartel en vermoor omdat hulle hom vermoed het dat hy 'n polisie-informant was. Drie partybeamptes - Warren Kimbro, George Sams, Jr., en Lonnie McLucas - het later erken dat hulle deelgeneem het. Sams, wat die bevel gegee het om Rackley op die moordtoneel te skiet, het die staat se getuienis afgewys en getuig dat hy persoonlik bevele van Bobby Seale ontvang het om die teregstelling uit te voer. Party -ondersteuners het geantwoord dat Sams self die informant was en 'n agentprovokateur in diens van die FBI.  Die saak het gelei tot die New Haven Black Panther -verhore van 1970. Kimbro en Sams is skuldig bevind aan die moord, maar die verhore van Seale en Ericka Huggins het geëindig met 'n hangende jurie, en die vervolging het gekies om nie 'n ander verhoor te soek nie.
Verenigde front teen fascisme
In Julie 1969 het die BPP die United Front Against Fascism -konferensie in Oakland gereël, wat bygewoon is deur ongeveer 5000 mense wat 'n aantal groepe verteenwoordig het.  
Aktiviste uit baie lande regoor die wêreld het die Panthers en hul saak ondersteun. In Skandinawiese lande soos Noorweë en Finland, byvoorbeeld, het linkse aktiviste 'n toer gereël vir Bobby Seale en Masai Hewitt in 1969. By elke bestemming tydens die toer het die Panthers gepraat oor hul doelwitte en die "Free Huey!" veldtog. Seale en Hewitt het ook in Duitsland gestop en steun gekry vir die "Free Huey!" veldtog. 
Januarie 1970: Leonard Bernstein hou 'n geldinsameling vir die BPP, wat berug is deur Tom Wolfe Radical Chic en Mau-Mauing the Flak Catchers.
Lente 1970: Die Oakland BPP betrek nog 'n hinderlaag van polisiebeamptes met gewere en fragmentasiebomme. Twee beamptes word gewond. 
Mei 1970: Huey Newton se skuldigbevinding word omgekeer, maar hy bly opgesluit.
Julie 1970: Newton vertel Die New York Times dat "ons nog nooit geweld bepleit het nie".
Augustus 1970: Newton word uit die tronk vrygelaat.
In 1970 het 'n groep Panthers deur Asië gereis en hulle is verwelkom as gaste van die regerings van Noord -Viëtnam, Noord -Korea en China. Die groep se eerste stop was in Noord -Korea, waar die Panthers met plaaslike amptenare vergader het om te bespreek hoe hulle mekaar kan help om die Amerikaanse imperialisme te beveg. Eldridge Cleaver het in 1969 en 1970 twee keer na Pyongyang gereis, en na hierdie reise het hy moeite gedoen om die geskrifte en werke van die Noord-Koreaanse leier Kim Il-sung in die Verenigde State bekend te maak.  Nadat hulle Noord -Korea verlaat het, het die groep na Noord -Viëtnam gereis met dieselfde agenda in gedagte: maniere vind om 'n einde te maak aan Amerikaanse imperialisme. Eldridge Cleaver is deur die Noord -Viëtnamese regering uitgenooi om met swart GI's te praat. Hy het hulle aangemoedig om by die Black Liberation Struggle aan te sluit deur te beweer dat die Amerikaanse regering dit slegs vir sy eie doeleindes gebruik. In plaas daarvan om hul lewens op die slagveld in gevaar te stel vir 'n land wat hulle steeds onderdruk, het Cleaver geglo dat die swart GI's hul lewens moet waag ter ondersteuning van hul eie bevryding. Nadat hy Vietnam verlaat het, ontmoet Cleaver die Chinese ambassadeur in Algerië om hul onderlinge vyandigheid teenoor die Amerikaanse regering uit te spreek. 
Toe Algerië sy eerste Pan-Afrikaanse kultuurfees hou, het hulle baie belangrike figure uit die Verenigde State genooi. Onder die belangrike figure wat na die fees genooi is, was Bobby Seale en Eldridge Cleaver. Die kulturele fees het Black Panthers in staat gestel om met verteenwoordigers van verskillende internasionale anti-imperialistiese bewegings te netwerk. Dit was 'n belangrike tyd, wat gelei het tot die stigting van die Internasionale Afdeling van die Party.  Dit was op hierdie fees dat Cleaver die ambassadeur van Noord -Korea ontmoet het, wat hom later na 'n internasionale konferensie van revolusionêre joernaliste in Pyongyang genooi het. Eldridge het ook Yasser Arafat ontmoet en 'n toespraak gehou ter ondersteuning van die Palestyne en hul doel om bevryding te bereik. 
Newton het die BPP gefokus op die Party se Oakland -skool en verskeie ander maatskaplike diensprogramme. Vroeg in 1971 stig die BPP in Januarie 1971 die 'Intercommunal Youth Institute'  met die doel om aan te toon hoe swart jeugdiges opgevoed moet word. Ericka Huggins was die direkteur van die skool en Regina Davis was 'n administrateur. Die skool was uniek omdat dit nie graadvlakke gehad het nie, maar eerder verskillende vaardigheidsvlakke gehad het, sodat 'n 11-jarige in die tweede vlak Engels en vyfde vlak wetenskap kon wees.  Elaine Brown het lees en skryf geleer aan 'n groep van 10 tot 11-jariges wat deur die stelsel as 'onopvoedbaar' beskou word.  Die skoolkinders het gratis ontbyt, middagete en aandete gekry, en skoolvoorrade is geneem om mediese ondersoeke te ondergaan, en baie kinders het gratis klere gekry. 
Beduidende meningsverskille tussen die leiers van die party oor die manier waarop ideologiese verskille die hoof gebied moet word, het tot 'n skeuring in die party gelei. Sekere lede was van mening dat die Black Panthers aan die plaaslike regering en maatskaplike dienste moet deelneem, terwyl ander konstante konflik met die polisie aanmoedig. Vir sommige van die party se ondersteuners het die skeidings tussen politieke optrede, kriminele aktiwiteite, maatskaplike dienste, toegang tot mag en identiteit van die wortels verwarrend en teenstrydig geword namate die politieke momentum van die Panthers in die strafregstelsel vasgeval het. Hierdie (en ander) meningsverskille het tot 'n skeuring gelei. In Januarie 1971 het Newton Geronimo Pratt, wat sedert 1970 in die tronk was, verdryf weens 'n hangende moordaanklag. Newton het ook twee van die New York 21 en sy eie sekretaris, Connie Matthews, wat uit die land gevlug het, geskors.
Sommige Panther-leiers, soos Huey P. Newton en David Hilliard, was die voorkeur vir die fokus op gemeenskapsdiens, tesame met selfverdediging, soos Eldridge Cleaver, het 'n meer konfronterende strategie aangeneem. In Februarie 1971 verdiep Eldridge Cleaver die skeuring in die party toe hy die party in die openbaar kritiseer dat hy 'n "reformistiese" eerder as "revolusionêre" agenda aanvaar en vra dat Hilliard verwyder word. Cleaver is uit die sentrale komitee geskors, maar het 'n splintergroep, die Black Liberation Army, gelei, wat voorheen as 'n ondergrondse paramilitêre vleuel van die Party bestaan ​​het.  Die skeuring het gewelddadig geword, aangesien die Newton- en Cleaver -faksies weerwraakmoorde op mekaar se lede uitgevoer het, wat die dood van vier mense tot gevolg gehad het.  Van middel tot laat 1971 het honderde lede regoor die land die Black Panther Party verlaat. 
In Mei 1971 word Bobby Seale vrygespreek van die bevel van die Rackley -moord en keer hy terug na Oakland.
Delegasie na China
Einde September 1971 het Huey P. Newton 'n afvaardiging na China gelei en tien dae daar gebly.  Op elke lughawe in China is Huey begroet deur duisende mense wat kopieë van die Little Red Book gewaai het en tekens vertoon het wat sê: "ons ondersteun die Black Panther Party, met die Amerikaanse imperialisme" of "ons ondersteun die Amerikaanse volk maar Die imperialistiese regime van Nixon moet omvergewerp word ". Tydens die reis het die Chinese gereël dat hy ontmoet en saam met 'n DPRK -ambassadeur, 'n Tanzaniese ambassadeur en afvaardigings van beide Noord -Viëtnam en die voorlopige revolusionêre regering van Suid -Viëtnam eet.  Huey was onder die indruk dat hy Mao Zedong sou ontmoet, maar het in plaas daarvan twee vergaderings gehad met die eerste premier van die Volksrepubliek China Zhou Enlai. Een van hierdie vergaderings was ook die vrou van Mao Zedong, Jiang Qing. Huey beskryf China as '' 'n vry en bevryde gebied met 'n sosialistiese regering '. 
Newton versterk die beheer en sentraliseer die krag in Oakland
Vroeg in 1972 begin die party tientalle hoofstukke en takke regoor die land sluit en lede en bedrywighede na Oakland bring.  Die politieke arm van die hoofstuk in die suide van Kalifornië is gesluit en die lede het na Oakland verhuis, hoewel die ondergrondse militêre arm 'n tyd lank gebly het.  Die ondergrondse oorblyfsels van die LA-hoofstuk, wat uit die Slausons-straatbende ontstaan ​​het, het uiteindelik weer na vore gekom as die Crips, 'n straatbende wat eers sosiale hervorming bepleit het voordat hulle oorgegaan het tot rampokkery.  Minister van Onderwys Ray "Masai" Hewitt het die Boeddha Samurai, die party se ondergrondse veiligheidskader in Oakland, geskep. Newton het Hewitt later in 1972 uit die party geskors, maar die veiligheidskader bly onder leiding van Flores Forbes. Een van die belangrikste funksies van die kader was om dwelmhandelaars en na-ure klubs af te dwing en te beroof. 
Die party het 'n vyfjaarplan ontwikkel om die stad Oakland polities oor te neem en het byna al sy hulpbronne gefokus op die wen van politieke mag in die stadsregering in Oakland. Bobby Seale het as burgemeester uitgedraf, Elaine Brown het as burgemeester deelgeneem, en ander Panthers het as klein kantore deelgeneem. Nie Seale of Brown is verkies nie, en baie partylede bedank ná die verliese,  hoewel 'n paar Panthers setels in die plaaslike regeringskommissies verower het. Na die verkiesingsnederlaag het Newton begin 1974 'n groot suiwering van die party onderneem en Bobby en John Seale, David en June Hilliard, Robert Bay en talle ander voorste partyleiers verdryf. Tientalle ander Panthers lojaal aan Seale het bedank of verlate gegaan.
Newton aangekla van geweldsmisdade
In 1974 is Huey Newton en agt ander Panthers gearresteer en aangekla van aanranding op polisiebeamptes. In Augustus 1974 het Newton in ballingskap in Kuba gegaan om vervolging te vermy weens die moord op Kathleen Smith, 'n agtienjarige prostituut. Newton is ook aangekla omdat hy sy kleermaker, Preston Callins, met 'n pistool geslaan het. Alhoewel Newton aan vriende vertrou het dat Kathleen Smith sy "eerste nie -politieke moord" was, is hy uiteindelik vrygespreek nadat een getuie se getuienis deur haar erkenning berispe is dat sy die dag van die moord dagga gerook het en 'n ander prostituut haar getuienis teruggetrek het .   Newton is ook vrygespreek van die aanranding van Preston Callins nadat Callins geweier het om klagte in te dien.  [ verduideliking nodig ]
The Panthers onder Elaine Brown
In 1974, toe Huey Newton voorberei om in ballingskap in Kuba te gaan, het hy Elaine Brown as die eerste voorsitter van die party aangestel.  Onder Brown se leiding het die party betrokke geraak by die organisasie vir meer radikale verkiesingsveldtogte, waaronder Brown se onsuksesvolle verkiesing van 1975 vir die stadsraad in Oakland.  Die party ondersteun Lionel Wilson in sy suksesvolle verkiesing as die eerste swart burgemeester van Oakland, in ruil vir Wilson se hulp om strafregtelike aanklagte teen die partylid Flores Forbes, leier van die Boeddha Samurai -kader, te laat vaar. 
Benewens die verandering van die party se rigting na meer betrokkenheid by die verkiesingsarena, het Brown ook die invloed van vroulike Panthers verhoog deur hulle in meer sigbare rolle in die voorheen deur mans gedomineerde organisasie te plaas.
Sterf van Betty van Patter
Panther -leier Elaine Brown het Betty Van Patter in 1974 as boekhouer aangestel. Van Patter het voorheen as boekhouer gedien vir Walle tydskrif, en is voorgestel aan die Panther -leierskap deur David Horowitz, wat die redakteur van was Walle en 'n groot geldinsameling en raadslid vir die Panther -skool.  Later daardie jaar, na 'n geskil met Brown oor finansiële ongerymdhede,  Van Patter het op 13 Desember 1974 vermis geraak. 'N Paar weke later is haar erg geslaan lyk op 'n strand in San Francisco Bay gevind.
Daar was onvoldoende bewyse vir die polisie om enigiemand van die moord op Van Patter aan te kla, maar die leierskap van die Black Panther Party is 'byna algemeen aanvaarbaar'.  
Huey Newton het na bewering aan 'n vriend erken dat hy Van Patter se moord beveel het en dat Van Patter gemartel en verkrag is voordat hy vermoor is.  
Die terugkeer van Huey Newton en die afsterwe van die partytjie
In 1977 keer Newton terug uit ballingskap in Kuba en ontvang klagtes van manlike lede oor die buitensporige mag van vroue in die organisasie, wat nou meer as mans was. Volgens Elaine Brown het Newton die fisiese straf van die skooladministrateur, Regina Davis, goedgekeur omdat sy 'n manlike kollega geskel het. Davis is met 'n gebreekte kakebeen in die hospitaal opgeneem.  Brown het gesê: "Die slaan van Regina sou 'n duidelike teken wees dat die woorde 'Panther' en 'kameraad' 'n geslag gehad het oor geslagskonnotasie, wat dui op 'n minderwaardigheid in die vroulike helfte van ons."    Brown bedank uit die party en vlug na LA. 
Alhoewel baie geleerdes en aktiviste die ondergang van die party dateer tot die tydperk voor Brown se leierskap, het 'n krimpende groep Panthers deur die sewentigerjare gesukkel. Teen 1980 het die lidmaatskap van Panther afgeneem tot 27, en die Panther-geborgde Oakland Community School het in 1982 gesluit te midde van 'n skandaal oor Newton wat fondse verduister het vir sy dwelmverslawing,   wat die formele einde van die Black Panther Party beteken het. 
Panthers probeer 'n getuie teen Newton vermoor
In Oktober 1977 het Flores Forbes, die party se assistent -stafhoof, 'n mislukte poging gelei om Crystal Gray, 'n belangrike vervolgingsgetuie in die komende verhoor van Newton, wat die dag van die moord op Kathleen Smith teenwoordig was, te vermoor. Nadat hy per ongeluk die verkeerde huis aangeval het, het die insittende teruggeskiet en een van die Panthers, Louis Johnson, doodgemaak terwyl die ander twee aanvallers ontsnap het.  Een van hulle, Flores Forbes, het met behulp van die panter -paramedikus Nelson Malloy na Las Vegas, Nevada, gevlug. Uit vrees dat Malloy die waarheid agter die moordende poging tot moord sou ontdek, het Newton na bewering 'n "huisskoonmaak" beveel, en Malloy is lewendig in die woestyn doodgeskiet en begrawe. Alhoewel Malloy permanent verlam was, het hy ontsnap en aan die polisie gesê dat Panther Rollin Reid en Allen Lewis agter sy poging tot moord was.  Newton ontken enige betrokkenheid of kennis en sê dat die gebeure 'moontlik die gevolg was van oorywerige partylede'.  Newton is uiteindelik vrygespreek van die moord op Kathleen Smith, nadat Crystal Gray se getuienis deur haar erkenning aangekla is dat sy dagga gerook het en hy vrygespreek is van die aanranding van Preston Callins nadat Callins geweier het om klagte aan te gaan.
Van die begin af het die Black Panther Party swart manlikheid en tradisionele geslagsrolle bekamp. : 6 'n Kennisgewing in die eerste uitgawe van Die Black Panther koerant het die all-manlike organisasie uitgeroep as "die room van Black Manhood. daar vir die beskerming en verdediging van ons Swart gemeenskap".  Geleerdes beskou die standpunt van gewapende verset van die party as baie manlik, met gewere en geweld wat manlikheid bewys. : 2 In 1968 het verskeie artikels vroulike Panthers aangemoedig om 'agter swart mans' te staan ​​en ondersteunend te wees. : 6 Die eerste vrou wat by die partytjie aangesluit het, was Joan Tarika Lewis, in 1967.  [ bladsy benodig ]
Tog was vroue van die begin af in die partytjie teenwoordig en het hulle rolle gedurende sy lewe uitgebrei.  Vroue het dikwels saamgespan om teen ongelyke geslagsnorme te veg.  Teen 1969 het die Party -koerant manlike Panthers amptelik opdrag gegee om vroulike Party -lede as gelykes te behandel, : 2 : 6 'n drastiese verandering van die idee van die vroulike Panther as ondergeskik. In dieselfde jaar het ondervoorsitter Fred Hampton van die Illinois -hoofstuk 'n vergadering gehou waarin seksisme veroordeel word. : 2 Na 1969 beskou die Party seksisme as kontrarevolusionêr. : 6
Die Black Panthers het a vroulike ideologie wat reageer op die unieke ervarings van Afro-Amerikaanse vroue,  en beklemtoon rassisme as meer onderdrukkend as seksisme.  Womanisme was 'n mengsel van swart nasionalisme en die regverdiging van vroue, : 20 stel ras en gemeenskapstryd voor die geslagskwessie. : 8 Womanisme het beweer dat tradisionele feminisme nie ras en klasstryd kon insluit in die veroordeling van manlike seksisme nie : 26 en dus deel was van wit hegemonie. : 21 In teenstelling met sommige feministiese standpunte, het vrouisme 'n visie van geslagsrolle bevorder: dat mans nie bo vroue staan ​​nie, maar 'n ander posisie in die huis en die gemeenskap het, : 42 sodat mans en vroue moet saamwerk vir die behoud van die Afro-Amerikaanse kultuur en gemeenskap. : 27
Voortaan het die Party -koerant vroue as intelligente politieke revolusionêre uitgebeeld, soos lede soos Kathleen Cleaver, Angela Davis en Erika Huggins. : 10 Die koerant van die Black Panther Party het vroue dikwels as aktiewe deelnemers aan die gewapende selfverdedigingsbeweging gewys en hulle met kinders en gewere voorgestel as beskermers van huis, familie en gemeenskap. : 2
Die polisie het baie manlike leiers vermoor of opgesluit, maar vroulike Panthers was die grootste deel van die 1960's en 1970's minder geteiken. Teen 1968 het vroue twee derdes van die party uitgemaak, terwyl baie manlike lede uit diens was. By gebrek aan 'n groot deel van die oorspronklike manlike leierskap, het vroue na alle dele van die organisasie verhuis.   Rol was onder meer leierskapsposisies, implementering van gemeenskapsprogramme en die opheffing van die swart gemeenskap. Vroue in die groep het die aandag gevestig op seksisme binne die party en gewerk om veranderinge van binne te maak. 
Van 1968 tot die einde van sy publikasie in 1982 was die hoofredakteurs van die koerant Black Panther Party almal vroue. : 5 In 1970 was ongeveer 40% tot 70% van die partylede vroue, : 8 en verskeie hoofstukke, soos die Des Moines, Iowa en New Haven, Connecticut, was aan die hoof van vroue. : 7
Gedurende die sewentigerjare, met die erkenning van die beperkte toegang wat arm vroue tot aborsie het, ondersteun die Party amptelik die reproduktiewe regte van vroue, insluitend aborsie. : 11 Dieselfde jaar het die party prostitusie veroordeel en gekant. : 12
Baie vroue Panthers het kindersorg begin eis om ten volle aan die organisasie deel te kon neem. Die party het gereageer deur kinderontwikkelingsentrums ter plaatse in verskeie Amerikaanse hoofstukke te vestig. "Kindersorg het grootliks 'n groepsaktiwiteit geword", met kinders wat gesamentlik grootgemaak is, in ooreenstemming met die Panther se verbintenis tot kollektivisme en die Afro-Amerikaanse tradisie met uitgebreide familie. Kindersorg het vroue Panthers toegelaat om moederskap te omhels terwyl hulle ten volle deelgeneem het aan Party -aktivisme. 
Die party het in verskeie hoofstukke aansienlike probleme ondervind met seksisme en geslagsonderdrukking, veral in die Oakland -hoofstuk waar gevalle van seksuele teistering en geslagskonflik gereeld voorkom. : 5 Toe Oakland Panthers aankom om die New York City Panther -hoofstuk te versterk nadat 21 leiers in New York opgesluit was, het hulle sulke chauvinistiese houdings teenoor New York Panther -vroue getoon dat hulle met vuurwapens afgeweer moes word.  Party partyleiers het gedink dat die stryd vir geslagsgelykheid 'n bedreiging vir mans is en 'n afleiding van die stryd om rasse -gelykheid is. : 5
In reaksie hierop het onder meer die Chicago en New York hoofstukke gelyke geslagsregte as 'n prioriteit gestel en probeer om seksistiese houdings uit te wis. : 13
Teen die tyd dat die Black Panther Party ontbind het, was die amptelike beleid om mans te berispe wat die reëls van geslagsgelykheid oortree het. : 13
Aan die begin was die werwing van vroue 'n lae prioriteit vir Newton en Seale.  Seale het in 'n onderhoud verklaar dat Newton hom toespits op "broers wat pimpel, broers wat dopgehou het, broers wat niks gaan doen nie, broers wat teen die varke geveg het". Hulle het ook nie besef dat vroue die stryd kon help nie, totdat 'n belangebyeenkoms met die vraag 'vroulike leierskap' gekom het.  Regina Jennings onthou dat baie manlike leiers 'n 'ongemerkte' seksisme -probleem gehad het en haar taak was om 'die slaapkamer uit hul gedagtes te haal'. Sy onthou hoe lede gehoor het: 'Sommige het tot die gevolgtrekking gekom dat die FBI my gestuur het, maar die kaptein het hulle met soute goeie humor verseker dat' sy te dom is om van die FBI te kom '. Hy het gedink dat my voorblad en my kommentaar te eerlik, te hard en te belaglik was om ernstig te wees. " Sy onthou haar dae in Oakland, Kalifornië, as 'n tiener wat op soek was na iets om te doen om haar lewe en haar gemeenskap doel te gee. Sy het grootgeword rondom polisie -brutaliteit, so dit was niks nuuts nie. Haar doelwit om aan te sluit, was om rassisme te verslaan omdat sy haarself as swart beskou het voordat sy 'n vrou was. In haar gemeenskap is daardie identiteit wat sy gevoel het haar die meeste terughou. 
Vroue se rol
Die Black Panther Party was betrokke by baie gemeenskapsprojekte as deel van hul organisasie. Hierdie projekte het gemeenskapsuitreik ingesluit, soos die ontbytprogram, opvoedings- en gesondheidsprogramme.  In baie gevalle was vroue hoofsaaklik betrokke by die toediening van hierdie tipe programme.
Vanaf die begin van die Black Panther Party was onderwys 'n fundamentele doelwit van die organisasie. Dit is beklemtoon in die Ten Point Platform, die koerant wat deur die party versprei is, en die openbare kommentaar wat deur die Panthers gedeel is.  Die koerant was een van die primêre en oorspronklike bewusmakings- en opvoedkundige maatreëls wat die party geneem het.  Ondanks die feit dat mans die koerant versprei het, was vroue soos Elaine Brown en Kathleen Cleaver agter die skerms besig om aan die koerante te werk. 
Elaine Brown het as minister van inligting aan bewind gekom in die BPP nadat Eldridge Cleaver na die buiteland gevlug het. In 1974 word sy voorsitter van die Oakland -hoofstuk. Sy is aangestel deur Huey Newton, die vorige voorsitter, terwyl Newton en ander leiers regskwessies hanteer het.   Vanaf die begin van haar ampstermyn het sy teëstand gekry en was sy bang vir 'n staatsgreep. Sy het baie vroulike amptenare aangestel en het 'n terugslag gekry vir haar beleid vir gelykheid binne die organisasie. Toe Huey Newton uit ballingskap terugkeer en die slaan van 'n vroulike Panther -onderwyseres goedkeur, verlaat Brown die organisasie. 
In 'n onderhoud met Judson Jeffries besin Gwen Robinson oor haar tyd in die Black Panther Party Detroit Division.  Sy verduidelik dat sy in Oktober 1969 aangesluit het ondanks twyfel van haar ma, wat aan die begin van die dekade aan 'n optog saam met Martin Luther King jr. Deelgeneem het. Sy het die Black Panther Party (BBP) gekies omdat "[sy] 'n nabyheid en 'n band met hulle gevoel het" meer as ander organisasies soos die "SNCC, NAACP, die Urban League, the Nation of Islam, Shrines of Madonna, Eastside Voice of Onafhanklike Detroit (ESVID), die Republiek van Nieu -Afrika en die Revolutionary Action Movement. " 
In die 12de klas het sy besluit om voltyds saam met die party te werk en die chaotiese Denby High School in Detroit te verlaat. "Daar was 'n paar studente wat die N-woord vryelik sou gebruik" en ''n P.E.-instrukteur beskuldig [haar] daarvan dat sy haar sleutels gesteel het.' Sy is "in die swembad gedruk" toe sy weier om te swem uit vrees dat sy haar natgemaak het, terwyl 'n blanke onderwyser wat Afro-Amerikaanse geskiedenis geleer het, mense sou uitdryf "as u sy posisie oor sekere swart leiers uitdaag." 
In die BBP was sy 'deel van 'n kollektief' waar alle werk gedeel is, en sy het dit geniet om die hele dag koerante te verkoop.Sy het die geledere gehaal en in Januarie 1971 die sekretaris van kommunikasie van die tak geword, nadat haar voorganger weg is weens 'n paar kwessies wat verband hou met seksisme '. In hierdie tak, in teenstelling met die gemiddelde BBP -afdelings, het die 'broers' nooit gewelddadig of fisies geword nie: 'So iets het nie in Detroit plaasgevind nie.' Sy het die organisasie in 1973 verlaat en 'n skakel gehou deur haar man, hul sirkulasiebestuurder. Sy verklaar die nalatenskap van die tak in Detroit en sê: "Dit is noodsaaklik dat mense besef dat die sterkte van die organisasie gewortel is in dissipline, diep toewyding en opregte liefde vir die mense." 
Huey Newton het sy steun uitgespreek vir die Women's Liberation Movement en die Gay Liberation Movement in 'n brief uit 1970 wat in die koerant The Black Panther gepubliseer is, getiteld "A Letter from Huey to the Revolutionary Brothers and Sisters About the Women's Liberation and Gay Liberation Movements".  Een jaar na die Stonewall -onluste, skryf Newton vroue en homoseksuele as onderdrukte groepe en spoor die Black Panthers aan om 'op 'n revolusionêre manier met hulle te verenig'.  Die Black Panther Party en die Gay Liberation Movement het gemeenskaplike gemeen in hul stryd teen polisie -brutaliteit. 
Daar is aansienlike debat oor die impak van die Black Panther Party op die breër samelewing of selfs hul plaaslike omgewing. Skrywer Jama Lazerow skryf:
As erfgename van die dissipline, trots en kalm selfversekerdheid wat deur Malcolm X verkondig is, het die Panthers nasionale helde in swart gemeenskappe geword deur abstrakte nasionalisme met straathardheid aan te wend-deur die ritmes van die swart werkersklas-jeugkultuur aan te sluit by die interras-elan en bruising van Bay Area New Left -politiek. In 1966 het die Panthers die ghetto van Oakland gedefinieer as 'n gebied, die polisie as interlopers en die Panther -sending as die verdediging van die gemeenskap. Die Panthers se beroemde "polisiëring van die polisie" vestig die aandag op die ruimtelike verwydering wat Wit Amerikaners geniet van die polisie -brutaliteit wat die lewe in swart stedelike gemeenskappe kenmerk het. 
Professor Judson Jeffries van die Purdue -universiteit noem die Panthers "die doeltreffendste swart revolusionêre organisasie in die 20ste eeu".  Die Los Angeles Times, in 'n 2013 -oorsig van Black Against Empire, 'n 'gesaghebbende' geskiedenis van die BPP wat deur University of California Press gepubliseer is, noem die organisasie 'n 'ernstige politieke en kulturele mag' en ''n beweging van intelligente, plofbare dromers'.  Die Black Panther Party is te sien in uitstallings  en kurrikulum   van die National Civil Rights Museum.
Talle voormalige Panthers beklee hul amp in die Verenigde State, waarvan sommige in die 21ste eeu Charles Barron (New York City Council), Nelson Malloy (stadsraad Winston-Salem) en Bobby Rush (Amerikaanse Huis van Verteenwoordigers) insluit. Die meeste van hulle prys die BPP se bydrae tot swart bevryding en Amerikaanse demokrasie. In 1990 het die stadsraad van Chicago 'n resolusie aangeneem waarin hy 'Fred Hampton Day' ter ere van die vermoorde leier verklaar.  In Winston-Salem in 2012 het 'n groot kontingent van plaaslike amptenare en gemeenskapsleiers byeengekom om 'n historiese merker van die plaaslike BPP-hoofkwartier op te stel, wat die staatsverteenwoordiger Earline Parmone verklaar het: "[The Black Panther Party] durf opstaan ​​en sê: 'Ons is keelvol en kan nie meer nie'. Omdat hulle moed gehad het, staan ​​ek vandag as die eerste Afro -Amerikaner ooit wat Forsyth County in die staats senaat verteenwoordig het ". 
In Oktober 2006 het die Black Panther Party 'n reünie van 40 jaar in Oakland gehou. 
In Januarie 2007 het 'n gesamentlike Kalifornië -staat en die federale taakspan agt mans aangekla van die moord op die polisielid van Sgt. John Young.  Die verweerders is geïdentifiseer as voormalige lede van die Black Liberation Army, met twee wat met die Black Panthers verbind is.  In 1975 is 'n soortgelyke saak van die hand gewys toe 'n regter beslis het dat die polisie bewyse versamel het met behulp van marteling.  Op 29 Junie 2009 het Herman Bell skuld beken op vrywillige manslag in die dood van Sgt. Jong. In Julie 2009 word klagtes teen vier van die beskuldigdes laat vaar: Ray Boudreaux, Henry W. Jones, Richard Brown en Harold Taylor. Die maand het Jalil Muntaquim ook nie 'n stryd aangesê vir sameswering om vrywillige manslag te pleeg nie, en die tweede persoon wat in hierdie saak skuldig bevind is. 
Sedert die negentigerjare het die voormalige personeelhoof van Panther, David Hilliard, toere in Oakland aangebied van plekke wat histories belangrik was vir die Black Panther Party. 
Groepe en bewegings geïnspireer en bygestaan ​​deur die Black Panthers
Verskeie groepe en bewegings het name gekies wat geïnspireer is deur die Black Panthers:
, 'n geheel-swart aktivistegroep in Chicago, is in 2015 gestig deur Page May die groep is vernoem na Black Panther Assata Shakur en het doelwitte soortgelyk aan die Black Panthers se 10-puntsprogram. 
Gray Panthers verwys dikwels na advokate vir die regte van seniors (Gray Panthers in die Verenigde State, The Greys - Grey Panthers in Duitsland). , 'n voorspraakgroep vir Māori- en Stille Oseaan -inwoners in Nieu -Seeland. , 'n protesbeweging wat sosiale geregtigheid bepleit en veg vir die regte van Mizrahi -Jode in Israel.
White Panthers, wat vroeër verwys het na beide die White Panther Party, 'n ver-links, anti-rassistiese, wit Amerikaanse politieke party van die 1970's, sowel as die White Panthers UK, 'n nie-verbonde groep wat deur Mick Farren gestig is. , verwys na twee LGBT -regte -organisasies. , 'n Indiese sosiale hervormingsbeweging wat veg teen kaste -onderdrukking in die Indiese samelewing.
Die Britse Black Panther -beweging, wat in die laat 1960's en vroeë 1970's in Londen floreer het, was nie verbonde aan die Amerikaanse organisasie nie, hoewel dit vir baie van dieselfde regte geveg het.  
The French Black Dragons, 'n swart antifascistiese groep wat nou gekoppel is aan die punk -rock en rockabilly -toneel.
The Young Lords, vernoem na die stigter van die Black Panther Party.
In April 1977 was Panthers die belangrikste ondersteuners van die 504 Sit-Ins, waarvan die langste die 25 dae lange besetting van die Federale Gebou van San Francisco deur meer as 120 gestremdes was. Panthers het daagliks tuisgemaakte maaltye aangebied ter ondersteuning van die uiteindelike sukses van die protes, wat uiteindelik gelei het tot die Wet op Amerikaners met Gestremdhede (ADA) dertien jaar later. 
Nuwe Black Panther Party
In 1989 word 'n 'New Black Panther Party' gestig in Dallas, Texas. Tien jaar later het die NBPP die tuiste van baie voormalige Nation of Islam -lede geword toe Khalid Abdul Muhammad die voorsitterskap daarvan was.
Die Anti-Defamation League en die Southern Poverty Law Center noem die New Black Panthers as 'n swart separatistiese haatgroep.  Die Huey Newton-stigting, voormalige voorsitter en mede-stigter Bobby Seale, en lede van die oorspronklike Black Panther Party het daarop aangedring dat hierdie New Black Panther Party buite-egtelik is en dat hulle sterk daarteen beswaar aangeteken het en gesê het dat daar "geen nuwe Black Panther Party ". 
Bobby Seale is gebore in Liberty, Texas, aan George Seale, 'n timmerman, en Thelma Seale (née Traylor), 'n tuisteskepper.  Die Seale -gesin het die grootste deel van sy vroeë lewe in armoede geleef. Nadat sy in Texas getrek het, eers na Dallas, daarna na San Antonio en Port Arthur, verhuis Seale se gesin tydens die Great Migration na Oakland, Kalifornië, toe hy agt jaar oud was.  Seale het die Berkeley High School bygewoon, toe val hy uit en sluit hom aan by die Amerikaanse Lugmag in 1955.  Drie jaar later het 'n krygsraad hom skuldig bevind aan die geveg met 'n bevelvoerende offisier [ aanhaling nodig ] by die Ellsworth -lugmagbasis in Suid -Dakota,  wat lei tot ontslag van swak gedrag. 
Seale het daarna as plaatwerktuigkundige vir verskillende lugvaartaanlegte gewerk terwyl hy snags vir sy hoërskool diploma gestudeer het. "Ek het in elke groot vliegtuigfabriek en vliegtuigkorporasie gewerk, selfs diegene met owerheidskontrakte. Ek was 'n top-metaalplaatwerktuigkundige.  Nadat hy sy hoërskool diploma behaal het, het hy by die Merritt Community College gestudeer waar hy tot 1962 ingenieurswese en politiek studeer het. 
Terwyl hy op universiteit was, het Bobby Seale hom aangesluit by die Afro-American Association (AAA), 'n groep op die kampus wat hom beywer vir swart separatisme. 'Ek wou 'n ingenieur word toe ek op die universiteit was, maar ek het dadelik verander omdat ek in die Amerikaanse swart geskiedenis begin belangstel het en 'n paar probleme probeer oplos het.  Deur die AAA -groep het Seale Huey P. Newton ontmoet. In Junie 1966 begin Seale werk by die North Oakland Neighborhood Anti-Poverty Center in hul somer-jeugprogram. Seale se doel was om die jeug in die program Black American History te leer en 'n mate van verantwoordelikheid teenoor die mense in hul gemeenskappe te leer. Terwyl hy aan die program gewerk het, ontmoet Seale Bobby Hutton, wat later die eerste gewerfde lid van die Black Panther Party geword het. 
Hy trou met Artie Seale en het 'n seun, Malik Nkrumah Stagolee Seale. 
Black Panthers Edit
Bobby Seale en Huey P. Newton is sterk geïnspireer deur die leerstellings van aktivis Malcolm X, wat in 1965 vermoor is. Die twee het in Oktober 1966 saamgespan om die Black Panther Party for Self-Defense te stig, wat die slagspreuk van die ontslape aktivis "vryheid" aangeneem het. op enige manier nodig "as hul eie. Voordat hulle met die Black Panther Party begin het, het Seale en Newton 'n groep geskep wat bekend staan ​​as die Soul Students Advisory Council. Die groep was so georganiseer dat dit kon funksioneer deur middel van 'ultra-demokrasie', gedefinieer as individualisme wat manifesteer as 'n afkeer van dissipline. "Die doel was om 'n kollege -kampusgroep te ontwikkel wat leierskap sou help ontwikkel om terug te keer na die swart gemeenskap en die swart gemeenskap op 'n revolusionêre manier te dien".  Na die aanvang van die Soul Students Advisory Council, het Seale en Newton daarna die groep gestig waarmee hulle die maklikste geïdentifiseer is, met die Black Panther Party as doel om die swart gemeenskap te organiseer en hul begeertes en behoeftes uit te spreek in om die rassisme en klassisme wat deur die stelsel voortgesit word, te weerstaan. Seale beskryf die Panthers as ''n organisasie wat swart mense verteenwoordig en baie wit radikale hou hiermee verband en verstaan ​​dat die Black Panther Party 'n regverdige revolusionêre front is teen hierdie rassistiese dekadente, kapitalistiese stelsel.' 
Seale en Newton skryf saam die leerstellings "What We Want Now!" wat Seale gesê het, was bedoel as "die praktiese, spesifieke dinge wat ons nodig het en wat behoort te bestaan" en "Wat ons glo", wat die filosofiese beginsels van die Black Panther Party uiteensit om die mense op te voed en inligting oor die besonderhede van die party se platform.  Hierdie geskrifte was deel van die party se tienpuntprogram, ook bekend as "The Black Panther Party for Self-Defense Ten-Point Platform and Program", 'n stel riglyne vir die Black Panther Party se ideale en werkswyses. Seale en Newton besluit om Newton minister van verdediging te noem en Seale word die voorsitter van die party.  Gedurende sy tyd by die Panthers ondergaan hy toesig deur die Federal Bureau of Investigation (FBI) as deel van sy onwettige COINTELPRO -program. 
Die verhoor van die Chicago 8 Redigeer
Bobby Seale was een van die oorspronklike beskuldigdes van "Chicago Eight" wat aangekla word van sameswering en oproer in die nasleep van die Demokratiese Nasionale Konvensie in Chicago in 1968. Bobby Seale, terwyl hy in die gevangenis was, het gesê: "Om 'n revolusionêr te wees, is om 'n vyand van die staat te wees. Om vir hierdie stryd gearresteer te word, is om 'n politieke gevangene te wees."  Die getuienis teen Seale was skraal, aangesien hy nie deelgeneem het aan die beplanning vir die protesaktiwiteit van die byeenkoms nie en na Chicago gegaan het as 'n plaasvervanger vir die aktivis Eldridge Cleaver op die laaste oomblik.   Hy was ook slegs twee dae van die byeenkoms in Chicago.  Tydens die verhoor het regter Julius Hoffman hom laat vasbind en opslaan.  Bobby sou in die hof opstaan ​​en elke dag van die verhoor 'I Object' skreeu as hulle sy naam noem omdat sy prokureur nie tydens die verhoor teenwoordig was nie. Bobby beweer dat hy sy grondwetlike reg om homself te verdedig ontken, en dan is hy minagtend gevind. Bobby is toe geboei, sy been geboei aan 'n stoel en 'n band om sy mond geplaas om te keer dat hy tydens die hof praat. 
Alhoewel hy nooit op 5 November 1969 in die saak skuldig bevind is nie, het regter Hoffman hom tot 16 jaar gevangenisstraf gevonnis vir 16 aanklagte van minagting, elk vir drie maande van sy gevangenisstraf weens sy uitbarstings tydens die verhoor, en uiteindelik beveel Seale dat hy ontneem word uit die saak, wat daartoe gelei het dat die verrigtinge teen die oorblywende beskuldigdes hernoem word tot die "Chicago Seven". [ aanhaling nodig ]
New Haven Black Panther -proewe Redigeer
Terwyl hy sy vonnis van vier jaar uitdien, is Seale weer in 1970 verhoor in die New Haven Black Panther-verhore. Verskeie beamptes van die Panther -organisasie het 'n mede -panter, Alex Rackley, vermoor wat onder marteling erken het dat hy 'n polisie -informant was.  Die leier van die moordplan, George W. Sams Jr., het die staat se getuienis omgedraai en getuig dat Seale, wat New Haven besoek het enkele ure voor die moord, hom beveel het om Rackley dood te maak. Die verhore het gepaard gegaan met 'n groot betoging in New Haven op 1 Mei 1970, wat saamgeval het met die begin van die Amerikaanse staking van studente in 1970. Die jurie kon nie 'n uitspraak in die verhoor van Seale bereik nie, en die aanklagte is uiteindelik laat vaar. Die regering het sy skuldigbevindings opgeskort en Seale is in 1972 uit die tronk vrygelaat. 
Terwyl Seale in die tronk was, het sy vrou, Artie, swanger geword, na bewering deur mede -panter Fred Bennett. Bennett se verminkte oorskot is gevind in 'n vermeende Panther -skuilplek in April 1971.  Seale was betrokke by die moord, met die polisie wat vermoed het dat hy dit beveel het as vergelding vir die aangeleentheid, maar geen aanklagte is ingedien nie. 
Seale het in 1973 as burgemeester van Oakland, Kalifornië, gekies.  Hy het die tweede stemme gekry in 'n veld van nege kandidate , maar uiteindelik verloor hy in 'n afloop van die huidige burgemeester John Reading.  In 1974 het Seale en Huey Newton gestry oor 'n voorgestelde film oor die Panthers wat Newton wou hê dat Bert Schneider moes vervaardig. Volgens verskeie berigte het die argument toegeneem tot 'n geveg waarin Newton, ondersteun deur sy gewapende lyfwagte, Seale na bewering so erg geslaan het dat Seale uitgebreide mediese behandeling vir sy beserings benodig het. Daarna het hy byna 'n jaar lank weggekruip en in 1974 sy verbintenis met die party beëindig. 
The Ten Point Platform Edit
Seale het saam met Huey Newton saamgewerk om die Ten Point -platform te skep. Die platform was 'n politieke en sosiale eis vir die voortbestaan ​​van die Swart bevolking in die Verenigde State. Die twee mans het die Ten Point -platform in die laat 1960's geformuleer, en hierdie ideologieë het gegroei tot die Black Panther Party. Die dokument bevat die ekonomiese uitbuiting van die swart liggaam en gee aandag aan die mishandeling van die swart ras. Hierdie dokument was aantreklik vir diegene wat ly onder die onderdrukkende aard van wit mag. Die dokument neem die standpunt in dat 'n kombinasie van rassisme en kapitalisme tot fascisme in die Verenigde State gelei het. Die Ten Point -platform beskryf die behoefte aan volledige werk van swart mense, die behoefte aan hul skuiling en ordentlike onderwys, ordentlike onderwys, wat die werklike geskiedenis van die Verenigde State beteken, die geskiedenis, insluitend die moord op inheemse Amerikaners en die slawerny van Afrikaners. Die platform vra vir die vrylating van politieke gevangenes.
Die punte is soos volg: 
Ons wil vryheid hê. Ons wil hê dat krag die lot van ons swart gemeenskap kan bepaal.
Ons wil ordentlike behuising hê wat geskik is vir die beskutting van mense.
Ons wil opvoeding hê vir ons mense wat die ware aard van hierdie dekadente Amerikaanse samelewing blootstel. Ons wil opvoeding hê wat ons ons ware geskiedenis en ons rol in die huidige samelewing leer.
Ons wil hê dat alle swart mans van militêre diens vrygestel moet word.
Ons wil 'n onmiddellike einde hê aan polisie -brutaliteit en moord op swart mense.
Ons wil vryheid hê vir alle swart mans wat in die gevangenisse en gevangenisse in die federale, staats-, provinsie- en stadsgevangenisse aangehou word.
Ons wil hê dat alle swart mense in die hof verhoor moet word deur 'n jurie van hul ewekniegroep of mense uit hul swart gemeenskappe, soos omskryf in die grondwet van die Verenigde State.
Ons soek grond, brood, behuising, onderwys, klere, geregtigheid en vrede.
In 1978 skryf Bobby Seale 'n outobiografie met die titel 'N Eensame woede. In 1987 skryf hy ook 'n kookboek met die naam Barbecue met Bobby Seale: Hickory & Mesquite Resepte, die opbrengs gaan aan verskillende nie-winsgewende sosiale organisasies.  Seale adverteer ook Ben & amp Jerry se roomys. 
In 1998 verskyn Seale in die dokumentêre reeks op televisie Koue Oorlog, bespreek die gebeure van die 1960's. Bobby Seale was die sentrale protagonis saam met Kathleen Cleaver, Jamal Joseph en Nile Rodgers in die teaterdokumentêr van 1999 Publieke vyand deur Jens Meurer, wat op die Venesiese rolprentfees in première was. In 2002 het Seale sy tyd begin afstaan ​​aan Reach !, 'n groep wat fokus op jeugopvoedingsprogramme. Hy het ook swart studies aan die Temple University in Philadelphia geleer. Seale verskyn in Roberto Bolaño se laaste roman, 2666, herdoop as Barry Seaman. Ook in 2002 verhuis Seale terug na Oakland en werk saam met jong politieke advokate om sosiale verandering te beïnvloed.  In 2006 verskyn hy in die dokumentêr Die VSA vs John Lennon om sy vriendskap met John Lennon te bespreek. Seale het ook meer as 500 kolleges besoek om sy persoonlike ervarings as 'n Black Panther te deel en om advies te gee aan studente wat belangstel in gemeenskapsorganisering en sosiale geregtigheid. [ aanhaling nodig ]
Sedert 2013 probeer Seale om 'n draaiboek te vervaardig wat hy geskryf het op grond van sy outobiografie, Gryp die tyd aan: die agtste verweerder.  
Seale is mede-outeur Power to the People: The World of the Black Panthers, 'n boek van 2016 met fotograaf Stephen Shames. 
13 Maart: 'n Stad, staat, en#038 land verdeel: The New Haven Black Panther Trials
Vandag, in 1970, was die toneel gedek vir een van die mees polariserende verhore van die moderne burgerregte -era. Bobby Seale, nasionale voorsitter van die militante swart magsorganisasie Black Panthers, het in Connecticut aangekom om tereg te staan ​​omdat hy na bewering die moord op 'n New Haven -man beveel het wat tien maande tevore vermoor is.
Die Black Panther Party, wat in 1966 deur Bobby Seale en Huey Newton gestig is, was 'n polities aktiewe en dikwels militante groep wat 'n agenda van radikale sosialisme, anti-outoritarisme en swart bemagtiging bevorder het. Die Black Panthers het gereeld met die polisiemagte, wat hulle as rassisties en fascisties bestempel het, soms gewelddadig bots. Dit het die FBI aangespoor om hul aktiwiteite noukeurig dop te hou, dikwels met behulp van afluisterings sonder lasbriewe en ander metodes van twyfelagtige wettigheid. As gevolg hiervan het baie Black Panthers tot paranoia hiperbewus geraak oor die teenwoordigheid van FBI-informante in hul geledere.
'N Broadside wat 'n geskeduleerde protesaksie aankondig ter verdediging van Bobby Seale en New Haven Black Panther Ericka Huggins. (Connecticut Historical Society)
In die New Haven -hoofstuk het sulke spanning in Mei 1969 tot 'n einde gekom, toe Black Panther Alex Rackley, wat vermoedelik 'n FBI -informant is, deur 'n groep mede -Panthers ontvoer is, twee dae lank gemartel en daarna naby Middlefield, Connecticut, vermoor is. . Die owerhede het nege lede van die New Haven Black Panthers — vinnig in die nasionale pers gewild geraak as die " New Haven Nine " — op aanklagte wat verband hou met die moord op Rackley ', en ook die nasionale Panther -leier, Bobby Seale, aangekla. was in New Haven ten tyde van die ontvoering van Rackley, met die bevel van die moord.
Seale het op 13 Maart 1970 in Connecticut aangekom. Die nasionale media het op New Haven toegesak, vergesel van talle betogers wat gevra het om die Black Panthers te bevry op grond van die plaaslike rassisme dat dit onmoontlik was om 'n onpartydige jurie te vind. Die daaropvolgende proewe, wat meer as 'n jaar geduur het, het 'n weerligstraal geword wat die spanning tussen wit en swart Amerikaners landwyd vererger het en die betrekkinge in New Haven vererger het, aangesien baie Yale -studente hard protesteer ter verdediging van die Panthers.
Uiteindelik is die drie Black Panthers wat erken het dat hulle aan Rackley se moord deelgeneem het, almal skuldig bevind. Bobby Seale, aan die ander kant, het uiteindelik alle aanklagte teen hom van die hand gewys weens 'n hangende jurie en die regter se proklamasie van 'n verhoor. Teen Mei 1971 was die verhoor van Seale verby, maar die staat en die land het baie bitterheid en wrok gelaat oor die skandelike optrede van beide die Black Panthers en J. Edgar Hoover se skelm en ywerig FBI. Rassespanning was vandag onopgelos en prut, in die geskiedenis van Connecticut.
Black History Month: Bobby Seale, 'n vegter vir openbare gesondheid
Vir Black History Month 2020 eer NCSD die belangrikste swart leiers in die openbare gesondheid en organisasies wat groot bydraes gelewer het tot die missie van billike gesondheid.
Bobby Seale, gebore op 22 Oktober 1936, is veral bekend as die medestigter van die Black Panther Party (BPP), die voorhoedeparty van rewolusionêres vir swart mense wat in die Verenigde State woon, maar hy speel ook 'n baie invloedryke rol in die bevordering van openbare gesondheid onder swart gemeenskappe. Vir die BPP was rassisme die wortel van geweld en sosio-ekonomiese ontbering wat deur swart gemeenskappe verduur is. Mnr. Seale, 'n voormalige werker in maatskaplike dienste, het gesien dat rassisme ook nou verband hou met gesondheidsverskille wat uniek in die Swart gemeenskap voorkom. Om teen gesondheidsverskille te veg, het die BPP openbare gesondheid en medisyne bygevoeg as 'n middel tot selfverdediging.
Soos nou, in die sestigerjare, het swart mense stelselmatige gesondheidsversperrings ondervind. Hulle word dikwels gediskrimineer en uitgesluit van dienste en programme van die Amerikaanse regering en ander organisasies vir openbare gesondheid. Die BPP het erken dat openbare klinieke en hospitale nie behoorlik gefinansier is nie, en hul personeel was ook nie rasgevoelig of bevoeg om hul swart gemeenskappe te dien nie.
Die BPP -oplossing vir hierdie krisis was die stryd om gesondheid te eis as 'n reg vir alle swart mense, en 'n beweging te skep wat 'die liggaam en die siel' sou dien. Dit het behels dat swart bevrydingsopvoeding en kindersorg aan die Black Oakland -gemeenskap verskaf word en in 1969 met hul gratis ontbyt vir kinders (FBC) begin word. Die FBC -program is genasionaliseer namate die BPP -lidmaatskap in ander stede toegeneem het, sodat hulle meer as 20 000 kinders in 19 verskillende stede kon voed.
In April 1970 het Seale alle BPP -hoofstukke, wat in verskeie stedelike gebiede in die Verenigde State geleë is, opdrag gegee om gesondheidsorgklinieke, wat as die People's Free Medical Clinics (PFMC) bedoel is, oop te maak om toegang tot gesondheidsorg vir swart mense te verhoog. Die klinieke moes 'n ontvangsdame hê, ten minste tien vrywilligers vir personeel, minstens drie of meer dokters die hele week beskikbaar vir pasiënte en 'n aansienlike hoeveelheid mediese voorrade. Die klinieke moes gerieflik geleë wees, veilig wees om te bedryf, behuising en regsdienste aan te bied. Sommige klinieke het selfs ambulante dienste aangebied. Dertien klinieke kon in die verskillende stede opgerig word, die BPP het 'n hoofstuk gehad.
Sedert die ontbinding van die Black Panther Party, het Bobby Seale sy werk in maatskaplike dienste vir swart gemeenskappe voortgesit en sy winste aan 'n verskeidenheid maatskaplike diensorganisasies geskenk. Hy het swart studies aan die Temple University gegee en het op meer as 500 universiteitskampusse regoor die Verenigde State les gegee. Seale het ook 'n outobiografie geskryf A Lonely Rage, Seize the Time: The Story of the Black Panther Party en Huey P. Newton (1970), Barbeque'n with Bobby (1988), 'n kookboek met sy Texaanse wortels en Power to the Mense: The World of the Black Panthers (2016).
1. Die Chicago Eight was die eerste mense wat onder die eerste federale wet teen oproer verhoor is.
Wette teen oproer was almal op plaaslike of staatsvlak tot en met die aanvaarding van die Wet op Burgerregte van 1968, wat 'n bepaling bevat wat dit onwettig maak om staatslyne oor te steek om 'n oproer aan te wakker. Nadat geweld by die DNC in Chicago ontstaan ​​het, wou burgemeester Daley dat die regering 'n paar van die betogers sou vervolg weens die nuwe daad. President Lyndon B. Johnson se prokureur -generaal, Ramsey Clark, het egter nie gedink daar is 'n saak nie.
"I het 'n onderhoud gevoer met [Clark] en hy het gesê dat hy gesien het dat daar geen bewyse is om die verweerders te verhoor nie, sê Nick Sharman, 'n navorser aan die Universiteit van Melbourne en skrywer van Die konspirasieverhoor van Chicago en die pers. Ons het gedink dat daar meer bewyse was teen die polisie wat die burgerregte van die betogers in Chicago geskend het. "
Die volgende jaar het Richard Nixon sy amp aangeneem en John Mitchell as die nuwe prokureur -generaal aangestel. Mitchell wat later skuldig bevind is vir sy rol in die Watergate-sameswering, was baie meer ontvanklik vir Daley en het besluit om die Chicago Eight te vervolg weens die nuwe federale wet op oproer.
Seale en Newton het probeer om die speelveld tussen die owerhede en Afro -Amerikaners gelyk te maak, sodat hulle die patrolliemanne in wese begin patrolleer het. Deur voordeel te trek uit die wette in Kalifornië wat oop wapens moontlik maak, bied hulle 'n visuele herinnering aan swart mag. Lede van die Black Panthers sou polisiemotors volg, veral dié wat bekend was dat hulle in botsings betrokke was, soos dié van die polisieman wat 'n jong swart man genaamd Denzil Dowell in Noord -Richmond, Kalifornië, in April 1967 doodgeskiet het. Kenners het gesê die beweging was een van swart bemagtiging wat 'n verskuiwing van die geweldloosheid deur burgerregte -leiers soos King verteenwoordig het.
Soos die oorspronklike platform van die groep dit gestel het, glo ons dat ons die polisie se brutaliteit in ons swart gemeenskap kan beëindig deur swart selfverdedigingsgroepe te organiseer wat ons swart mense wil beskerm teen rassistiese onderdrukking en brutaliteit van die polisie. Die tweede wysiging van die Grondwet van die Verenigde State gee ons die reg om wapens te dra. Ons glo dus dat alle swart mense hulself moet bewapen vir selfverdediging. "
Op 2 Mei 1967, nadat hy gehoor het dat die staatsamptenaar in Kalifornië, Don Mulford, beperkings opgestel het in reaksie op die aanskoue van gewapende Panthers, het Seale en 'n groep gewapende Black Panther Party-lede na die hoofstad van die staat in Sacramento gegaan. Hulle het tot by die vergaderkamer gekom voordat hulle gestop is. Nadat die staatspolisie die mans ondervra het, het hulle die wapens aan hulle teruggegee omdat die indringers geen wet oortree het nie, en die Sacramento By destyds gerapporteer.
As sy terugdink aan die dag, lag Seale.
Waarom het ek dit gedoen? Ek was besig om die polisie te patrolleer sodat ons die verbeelding van die mense kon vasvang. En die wet sê ek het die reg om hier te staan ​​en jou waar te neem, " sê hy. Dit het die kragstruktuur en die gees van die gees geblaas. Die Black Panther Party glo in die reg op selfverdediging teen aanvalle, waar mense u fisies sou aanval. Swart mense word onderdruk, en die polisie beset ons gemeenskap op die manier waarop buitelandse troepe 'n gebied inneem, en ek wil myself verdedig teen die wakker, moorddadige KKK. "
Kort na die Panthers ' -stunt, het die goewerneur van Kalifornië en toekomstige Amerikaanse president, Ronald Reagan, die Mulford -wet onderteken wat beperkings op die vervoer van wapens in die openbaar plaas. Die wet spog selfs met die steun van die National Rifle Association. Reagan het gesê dat hy geen rede gesien het waarom 'n burger vandag op straat gelaaide wapens moet dra nie, maar Seale sê dat hy glo dat die wetgewers en advokate agter die wet spesifiek daarin belangstel om die Black Panthers te verhoed om gewere te dra.
Vandag vereis die Georgiese wet nie toestemming dat mense openlik wapens kan dra soos dié wat in die prent verskyn het wat hierdie week versprei het nie.
Maar selfs al is die openlik dra van wapens 'n belangrike deel van die geskiedenis van Black Panther, sê Seale dat hy bekommerd is oor hoe die pogings van die New Black Panther Party -pogings, wat hy verwerp het, sal waargeneem word. Daar is 'n tyd en plek vir sulke beelde, het hy gesê, maar veldtogseisoen is dit nie, veral aangesien die oorspronklike Black Panther Party ook daarop gemik was om meer swart amptenare te kies.
Bobby Seale, vasgebind en gesnoer: agter die mees skokkende toneel in 'The Trial of the Chicago 7' (eksklusief)
Hoe die mede-stigter en aktivis van die Black Panther beland het saam met die protesterende "Chicago 7" (oorspronklik "Chicago 8") in Viëtnam, in die nasleep van die Demokratiese Nasionale Konvensie van 1968, bly steeds een van die ernstigste dade in die geskiedenis van die Amerikaanse federale hof. Die regering het min of geen bewyse dat Seale 'n rol gespeel het by die beplanning van die protesaktiwiteit van die byeenkoms nie, en sy betrokkenheid by die saak van 1969 het dieselfde korrupsie veroorsaak wat gelei het tot die sluipmoord op mede -partyleier Fred Hampton terwyl Seale en die maatskappy teregstaan.
Wat met hom gebeur het tydens die hofverrigtinge-soos uitgebeeld in Aaron Sorkin se Oscar-genomineerde drama Die verhoor van die Chicago 7, met Yahya-Abdul Mateen II wat Seale speel-is niks minder as afskuweliks nie. Nadat hy herhaaldelik met regter Julius Hoffman (Frank Langella) gespartel en die moord op Hampton hardop veroordeel het, word die begryplike woedende Seale beveel om begrens en gesnoer te word. In 'n Amerikaanse hof. In 1969.
Dit sorg vir die mees skokkende, mees ontstellende reeks Chicago 7, wat Sorkin en rolverdeling in die eksklusiewe bespreek Anatomie van 'n toneel featurette (kyk uitsluitlik hierbo).
"Die manier waarop Bobby Seale in hierdie verhoor behandel is, is 'n duidelike bewys van hoe ongelyk dinge was," het mede-ster Joseph Gordon-Levitt gesê.
'Ek hoop dat mense begin sê:' Gee, dit lyk asof ons agteruit gegaan het, ons sal dit nie weer doen nie ',' het Sorkin gesê, wie se film in September vrygestel is, net soos 'n somer gekenmerk deur protesoptogte oor die polisiemoorde op George Floyd, Breonna Taylor en ander ongewapende swart slagoffers het tot 'n einde gekom. 'Die feit dat as u teen u regering protesteer, dit nie beteken dat u anti-Amerikaans is nie. Inteendeel. "
In 'n September-onderhoud met Yahoo Entertainment, het Abdul-Mateen (Wagte, Aquaman) het gepraat oor hoe uitdagend die toneel vir hom was om te verfilm.
'Dit was 'n emosionele probleem,' het hy gesê. 'Om myself in hierdie situasie te laat beland, is 'n baie onnatuurlike ding om te doen, om jouself as 'n mens in die situasie te laat beland.
'Maar ek moes ook dink aan Bobby en die feit dat hy hom nie gewillig in die situasie geplaas het nie, dat dit iets is wat hom aangedoen is. Dus, terwyl ek die voorreg moes kry om ja of nee te sê, of dit is te veel of miskien 'n bietjie meer, het Bobby nie die voorreg gehad nie. En waarvoor hy veg, was dat sy eie menswaardigheid en die ordentlikheid erken word as 'n mens en dat sy grondwetlike regte as 'n Amerikaner erken word. "
Die verhoor van die Chicago 7, wat ses Oscar -benoemings verdien het, waaronder die beste prent en beste regisseur, stroom tans op Netflix.
Kyk die video: Watch Sacha Baron Cohen Get Serious in The Trial of the Chicago 7. Anatomy of a Scene