Clam Lake Elk Herd Update Meeting | Clam Lake WI
Categories: Area Events, Elk News August 3, 2018
PreviousPrevious post:News – July 29, 2018NextNext post:CLAM LAKE ELK HERD UPDATE – Aug. 18, 2018 Herlewing – Baptistekerk Kemptonpark
Ek het gister in ‘n artikel gelees dat ons gebede vir Suid-Afrika nie gaan help nie, omdat dinge volgens die Bybel slegter gaan word en nie beter nie. Maar is dit regtig Bybels om pessimisties te wees oor die eindtyd?
Wanneer ek hoofstukke soos Jes.2 lees, lyk dit vir my of ons eerder optimisties moet wees, omdat daar beter dae vir ons voorlê. Ek hoop om jou in hierdie preek daarvan te oortuig.
Jerusalem se voorspoed (v.1-5)
In die 1820’s en 30’s het J.N. Darby Edward Irving se siening oor die eindtyd populêr gemaak. In 1909 het C.I. Scofield dit deur sy Scofield Reference Bible in Amerika bekend gemaak. Darby en Scofield het o.a. gesê dat die wêreld drasties gaan vererger voordat Jesus weer kom.
Maar voor húlle, het Christene in Wallis, Engeland en Skotland geglo dat die evangelie onder al die nasies gaan versprei, en dat daar voor die wederkoms ‘n wêreldwye herlewing gaan wees. ‘The gospel shall be victorious,’ het John Owen gesê. William Carey het gesê: ‘[Christ] must reign, till Satan has not an inch of territory.’
En David Livingstone: ‘Christianity will triumph.’ Charles Spurgeon het gesê: ‘The Gospel must succeed; it shall succeed; it cannot be prevented from succeeding; a multitude that no man can number must be saved.’ Ander teoloë en predikers soos Matthew Henry, Jonathan Edwards, George Whitefield, Robert Murray McCheyne en baie van die Puriteine het dit geglo.
Ek glo dit ook en dink dat Jes.2 en talle ander tekste dit bewys. Hierdie hoofstuk handel oor die Woord wat Jesaja die seun van Amos aangaande Jerusalem in Juda gesien het (v.1). Dit sou aan die einde van die dae vervul word (v.2). Die einde van die dae verwys na die verre toekoms (Dt.4:30, Dn.2:28), na die tyd van die nuwe verbond tussen die Messias se eerste en sy tweede koms (Hd.2:17, 1 Kor.10:11, Heb.1:1, 9:26).
In hiérdie tyd sou berg Sion waarop die tempel was, die hoogste en mees verhewe berg gewees het (v.2, Mg.4:1-3). Dit sou m.a.w. belangriker gewees het as die berge waarop die Israeliete hulle afgode aanbid het (1 Kon.15:35, 16:4, Ps.68:17). Uiteindelik sou Jes.2 in die Nuwe Jerusalem vervul word (Heb.12:22, Op.21:10).
Die nasies sou soos ‘n rivier na die Nuwe Jerusalem toe gevloei het (v.2). Dit het by die kruis begin (Jh.3:3, 5, 12:32) en sou deur ‘n toekomstige herlewing ‘n breë rivier geword het wat sy walle oorstroom; die nasies sou in strome na die Here toe gekom het om Hom te aanbid (Ps.2:8, 72:8, 11, 86:9-10, Mal.1:11).
Hulle sou mekaar aangespoor het om na die huis van die God van Jakob, die Nuwe Jerusalem, toe te gaan (v.3, Ps.122:1, Sg.8:20-23). Jes.2 is in die Nuwe Testamentiese kerk, die ware tempel, vervul (Gal.4:26-27, Ef.2:19-22, Heb.10:24-25, 19-22). Uiteindelik sou dit in die hemel en op die nuwe aarde vervul word (Lk.13:29, Op.7:9, 21:24, 26).
Die nasies wou na die Here toe gekom het, sodat Hy hulle uit sy Woord en wet gehoorsaamheid kon leer (v.3, Mt.28:19b, Lk.24:47). Daar sou ‘n herlewing van Bybelse prediking gewees het.
Die Here sou ook as Regter oor die regsake van die nasies beslis het (v.4). Die volke sou nie meer onder mekaar geveg het nie (v.4b), maar sou na die Here toe gekom het vir geregtigheid (v.4a). Hulle sou hulle wapens in plaasimplemente verander het; daar sou nie meer oorlog gewees het nie, maar vrede en voorspoed (v.4, 9:6, 65:25, Gn.2:15, Ps.46:10, 72:3, 7, Hos.2:17, Mg.4:4, Sg.9:10, Ef.2:17, Op.20:1-3, kontr. Joël 3:10, Mt.24:7, 9).
Hierdie vooruitsig moes vir Israel aangespoor het om haar te bekeer en in die lig van God se waarheid te wandel (v.5, Dt.32:21, Rm.11:11, 13-14, Ps.43:3, 119:105, Ef.5:8, Jh.8:12). Dit sou immers a.g.v. Israel se bekering gewees het wat die nasies in groot getalle na die Here toe gedraai het (v.1-4, 60:3, Gn.12:3, Dt.4:6, Rm.11:12, 15, 1 Pt.2:12).
Dalk glo jy soos J.N. Darby dat die wêreld erger gaan word, en basseer jy dit op Mt.24 en Op.4-19. Ek het in ‘n onlangse reeks gewys dat die vg. hoofstukke na die verwoesting van Jerusalem in 70 n.C. verwys, en nie na die einde van die wêreld nie. Vir meer hieroor kan jy ‘Hoe moet ons Openbaring verstaan?’ opsoek. Kyk ook na ander preke oor Openbaring in die indeks. An Eschatology of Victory van J. Marcellus Kik sal ook baie help.
Buiten vir die verse wat ek reeds genoem het, wys Dn.2:35, Mt.13:31-33 dat Christus se Koninkryk die hele aarde sal vul, dat dit groter sal wees as enige ander godsdiens in die wêreld, en dat dit die hele mensdom sal beïnvloed. Om soos Darby te glo dat die wêreld erger gaan word, beteken nie jy is ongered nie. Maar dit mag moontlik die volgende implikasies hê:
 Jy sal nie so optimisties soos die Puriteine bid dat Christus se Koninkryk sal kom nie. Jy sal vir die bekering van individue bid en werk, maar nie dat die nasies uit al vier windrigtings soos ‘n rivier na die Nuwe Jerusalem toe stroom nie (v.2). Jou idee van sending en evangelisasie sal nie dieselfde wees as Alexander Duff s’n nie: ‘We think not of individuals merely; we look to the masses… we direct our views not merely to the present, but to future generations.’
 Jy sal nie hoop hê dat God ‘n groot werk van herlewing onder die Moslems en die res van die heidene gaan doen nie (60:6-7, vgl. Gn.25:4, 13). Wat die kerk se toekoms betref, sal jy pessimisties wees en nie optimisies nie. Gevolglik sal jy vir ‘n herlewing in jou tyd en omgewing bid, en nie vir die hele wêreld en vir die geslagte wat kom nie (vgl. Jh.17:20).
 Jy sal dink dat die groot oes in Mt.9:37 na baie mense verwys en nie na baie bekeerlinge nie. Gevolglik sal jy nie baie bekerings verwag wanneer jy die evangelie met mense deel nie, maar ‘n handjievol.
 Jy sal dink Mt.28:19 beteken dat ons vir die nasies van Jesus moet vertel en verwag dat individue tot bekering sal kom. Jy sal miskyk dat ons die bekering en geestelike groei van hele nasies moet verwag.
Ek wil jou uitdaag om jou siening oor die eindtyd te herevalueer. Ek stel voor dat jy The Puritan Hope van Iain Murray koop en dit aandagtig deurlees. As jy aan die einde daarvan nog nie oortuig is nie, sal jy ten minste iets verstaan van die hoop waartoe die Here ons geroep het (Rm.15:13, Ef.1:18).
Jerusalem se oordeel (v.6-22)
Aan die einde van John Bunyan se Pilgrim’s Progress het ‘n sekere mnr. Ignorance in mnr. Vain-hope se boot geklim en rustig oor die Doodsjordaan na die hemelse stad toe gevaar. Toe hy egter aan die anderkant uitklim, was daar niemand om hom te verwelkom nie. Tot sy ewige verbasing het twee engele sy hande en voete vasgebind, en hom in die hel gegooi.
Daar bestaan iets soos vals optimisme. Wanneer dit dus by die eindtyd en veral die oordeelsdag kom, moet ons seker maak dat ons nie net optimisties is nie, maar ook realisties. In die verse wat volg sal jy verstaan ek wat bedoel.
Alhoewel Jerusalem se toekoms blink gelyk het (v.1-5), was die hede bleek (v.6). God het sy volk verwerp, omdat sy Hom verwerp het en agter vreemde gode aangeloop het (v.6-8). Jerusalem was gevul met aanbidding uit die ooste en toekoms voorspellers uit die weste (v.6, 2 Kon.1:2, 16:10-11). Israel het hande gevat met dié wat ander gode aanbid het (v.6, 2 Kon.16:7-8).
Hulle het hulle gode van goud en silwer gemaak (v.7). Hulle was geldgierig en materialisties (v.7, 39:2, Dt.17:17). Hulle het in hulle strydwaens en perde geroem; die ‘stad van vrede’ was vol van wapens (v.7, vgl. Dt.17:16, Ps.20:7). Maar toe hulle alles gehad het, het hulle eintlik niks gehad nie, omdat hulle van die Here af weggedraai het na ander gode toe. Hulle het voor die werk van hulle vingers en hande gebuig (v.8). Hoe dwaas is dit nie: om te sê dat die beeld wat jy gemaak het jou gemaak het (sien 44:9-17)?
God sou sy volk vir haar afgodery verneder het; Hy sou gewys het dat die afgode haar nie teen sy oordele kon beskerm nie (v.9, 1:29-31). Omdat Israel haar nie bekeer het nie, sou die Here haar nie vergewe het nie (v.9). En as mense probeer het om in die rotse en onder die grond vir die Here se verskriklike en glansryke majesteit weg te kruip, sou Hy hulle daar kom uithaal het (v.10).
Hulle sou gou agtergekom het dat hulle rykdom en hulle afgode nie so belangrik is soos wat hulle gedink het nie, en dat die Here alleen verhef moet word (v.11, 17, 7-8). Hierdie dag van afrekening was so seker soos die Here self, omdat Hy dit in sy ewige raadsplan bepaal het (v.12, Hd.17:31).
Op hierdie dag sou Hy alles en almal wat hoogmoedig was afgemaai het: mense wat hulleself soos groot seder- en eikebome verhef het; dié wat soos heuwels en berge, torings en mure bo ander uitgestyg het; dié wat soos die luukse skepe van Tarsis hoogmoedig was oor hulle rykdom (v.12-16). Die Here sou gewys het dat die mens en sy gode niks is nie, en dat Hy alleen God is (v.17-18).
Wanneer die mense probeer het om in die gate en grotte vir die verskriklike en glansryke oordele van God weg te kruip, sou hulle met vrees en bewing besef het dat hulle afgode hulle nie kan help nie (v.19-21). Hulle sou glad nie meer waarde aan die silwer en goue gode geheg het nie, maar sou hulle as iets onrein vir die onrein molle en vlêrmuise in die gate en grotte gegooi het (v.19-21, 30:22, 31:7, Lv.11:19, 29).
Omdat die Here so verskriklik was moes Israel Hóm gevrees het, en nie die opinie van die meerderheid nie (v.22, 51:12, Sp.29:25). Wat is die mens buitendien as die lewensasem in sy neus soos mis voor die son verdwyn (v.22, 10-21, Gn.2:7, Ps.8:5, 144:3-4, 146:3-4)?
Om dan op die oordeelsdag op jou rykdom, jouself of iemand anders te vertrou, is niks anders as ‘n vals optimisme nie. Op daardie dag sal dit nie help dat jou oom ‘n predikant was of dat jy ‘n ouderling, diaken of Sondagskoolonderwyser was nie. Dit sal nie help dat jou ouma ‘n opregte en toegewyde Christen was, of dat jy baie ryk was nie. Dit sal nie help dat jy opreg was in jou vals godsdiens van redding deur goeie werke nie.
Al wie jou op daardie dag kan help is Jesus Christus. Maar jy kan nie met jou sonde aanhou en verwag dat Hy jou op die oordeelsdag moet help nie. Jy moet nóú al jou sonde los en glo dat Hy bereid en bekwaam is om jou te vergewe en van God se oordeel te red. Jy moet vandag in geloof en gebed na Hom toe kom en vertrou dat die Vader sy kruisdood in jou plek sal aanvaar.
Solank as wat jy dink dat jy, jou geld, die godsdiens van jou keuse of enigiemand anders jou kan help om hemel toe te gaan, sal jy nie na die Here toe kom nie (v.6-8). En as dít jou gesindheid is, sal Hy jou ook nie vergewe nie (v.9). Hy haat die hoogmoed wat maak dat jy jouself, jou rykdom, jou selfregverdige godsdiens en ander mense bo Hom verhef.
Hy weet dat dit eintlik ‘n poging is om Hom van die troon af te kry, sodat jy sy plek as Koning van die heelal kan inneem (14:14, Gn.3:5). Dit doen ons van geboorte af. Ons gooi ons speelgoed uit die kot uit as ons nie kry wat ons wil hê nie. Ons veg in ons huwelike en gesinne, omdat ons wil hê hulle moet weet die lewe gaan oor ons. Ons verloor ons humeur as ‘n ander motoris gedurf het om voor die ‘here van hemel en aarde’ in te ry.
Ons hou daarvan om onsself in die spieël en op foto’s te sien, en verskoon onsself deur te sê dat ons ‘n goeie selfbeeld wil hê. Ons dagdroom oor hoe ons populêr is en mense van ons hou. Ons raak kwaad wanneer iemand ons teëgaan of kritiseer, en wen dan later die argument in ons gedagtes. Ons is mal daaroor om op Facebook te kyk hoeveel mense van ons selfie gehou het.
As jy hoogmoedig is sal die Here jou aktief weerstaan (vra my, ek weet): “God weerstaan die hoogmoediges” (Jk.4:6). Hoogmoedige mense kan nie na God toe kom nie – hulle sal ook nie wil nie. Jesus het gesê: “As iemand agter My aan wil kom, moet hy homself verloën… As iemand na My toe kom en hy haat nie…sy eie lewe nie, kan hy my dissipel nie wees nie.” (Lk.9:23, 14:26).
Eers as jy op hierdie manier na die Here toe gekom het, kan jy optimisties wees oor die eindtyd en veral die oordeelsdag. Vir jou sal die oordeelsdag nie ‘n hofsaak wees om te vrees nie, maar ‘n prysuitdeling waarna jy kan uitsien.
Kortom kan ons sê dat jy optimisties oor die eindtyd sal wees. Kan dit anders wees as jy saam met Salomo en Isaac Watts glo dat ganse nasies tot bekering sal kom en voor Jesus Christus sal buig?
Does its succesive journeys run,
To pay their homage at his feet,
Berym uit Psalm 72
 Iain Murray, The Puritan Hope, pp.185-206
 Ibid., p.xii
 Ibid., p.141
 Ibid., p.184
 Ibid., p.238. In die fyn besonderhede van sy eindtydsiening, het Spurgeon nie met sy voorgangers saamgestem nie. Hy was nie ‘n postmillennialis soos hulle nie, maar ‘n premillennialis.
 Ibid., p.181
 Jerusalem beteken ‘stad van vrede’.
Toe ek 16 was het ek in ‘n slaghuis gewerk. Die yskaste en vloere moes altyd skoon wees en die vleis vars, omdat die gesondheidsinspekteur enige tyd kon instap. Alhoewel Jesus altyd in ons midde is, is dit ook so dat Hy soms spesiaal kom om ons te seën, en uiteindelik in lewende lywe sal terugkeer om by ons te wees. Dit sal tragies wees as ons nie gereed is om ons Eregas te ontvang nie. In Eksodus 35-40 het ons ‘n voorbeeld van hoe om gereed te kry om Hom te ontmoet.
Die materiaal vir die tabernakel (35:1-29)
Leon en Frans is twee boere in die Vrystaat. Omdat daar nie ‘n teken van reën in die lug is nie, voel Frans dis onnodig om sy trekkers en besproeiing in stand te hou, sy skure op te knap, om diesel, bemesting, en saad aan te koop.
Leon spandeer honderde duisende rande om alles reg te kry voordat die reën kom. Hy weet hy kan nie reën maak nie, maar hy bid dat dit kom. Toe die reën kom, het Frans homself in ‘n gemors gevind. Leon was gereed vir die groot oes. Skielik was die geld wat hy moes uithaal niks nie, omdat die oes vir hom R15 miljoen ingebring het.
Soos Leon moet ons besef ons kan nie maak dat die Heilige Gees in ‘n magtige herlewing soos reën neerdaal nie. Ons kan nie maak dat Jesus weer kom en vir ons ‘n ryk beloning gee nie. Maar ons kan baie geld bydra sodat die evangelie versprei word. As die Heilige Gees in herlewing kom of Jesus terugkeer, sal ons gereed wees. In daardie oomblik sal jy nie omgee oor die geld wat jy moes uithaal vir evangelisasie en sending nie. Saam met David Livingstone sal sê: ‘I never made a sacrifice.’ Dan sal jy besef dat die geld wat jy vir die evangelie gegee het glad nie ‘n opoffering was nie, maar ‘n baie slim belegging (Matteus 6:20). In hfst.35 het die volk met vrywillige harte gegee, omdat hulle oortuig was dat God se teenwoordigheid in hulle midde iets baie spesiaal sal wees.
Hfst.35-39 is ‘n uitvoering van die bloudruk wat God in hfst.25-31 gegee het. Ek het die tabernakel reeds in detail bespreek en sal dus in hierdie preek net ‘n oorsig gee.
Toe Moses die eerste keer met die bouplanne van die berg afgeklim het, was die volk besig om die goue kalf te aanbid (hfst.32). God het gesê dat Hy nie meer in sy volk se midde sou wees nie. Moses het vir die volk ingetree. God het hulle vergewe en sy verbond met hulle vernuwe (hfst.34). Hy het die planne vir die tabernakel gegee en gesê dat die volk dit mag bou (35:1).
Voor enigiets anders moes die volk die Sabbat gehou het as ‘n teken van God se hernude verbond met hulle (35:2, 31:16, 34:1, 10, 28). Selfs aan die tabernakel mag hulle net ses dae gewerk het, en moes hulle op die sewende dag rus (35:2). Op die Sabbat mag hulle nie ‘n vuur gemaak het om metale te smelt vir die bou van die tabernakel nie (35:3). Die volk het met vrywillige harte gewerk en gegee vir die bou van die tabernakel (35:5, 10, 20-22, 24-26, 29, 2 Korintiërs 9:6-7). Die goud wat hulle gegee het sou nie weer vir ‘n kalf gebruik word nie (32:3-4), maar om die tabernakel te bou (35:22).
As jy vir die Here se werk bydra, moet jy dit doen met ‘n verwagting dat Hy met ons sal ontmoet. Dit is reg om geld vir strukture te gee. Moet egter nie miljoene belê om skure te bou, terwyl jy niks uithaal vir die mielies wat in die skure moet kom nie. Hou die kerkgeboue in stand. Maar moenie meer geld spandeer op bakstene, verf, of ander administrasie, as op ‘n poging om mense vir die Here te wen nie. Fokus op die groei van die mense wat in die gebou sit, eerder as op die gebou self. Hoe doen ‘n mens dit?
Dra by vir die Groenewalds in Peru. Kyk ook of jy iets kan gee vir Herman Swart en Nico van Zyl wat in Tembisa werk.
Koop vir jou goeie traktaatjies (bv. Livingwaters se traktaatjies of Ultimate Questions van John Blanchard). Hou dit in jou kar of handsak. Kom in die goeie gewoonte om ‘n traktaatjie te gee as jy petrol ingooi, by ‘n restaurant eet, vir die karwag geld gee, ‘n siek persoon in die hospitaal besoek, by die tolhek stop, ens.
Haal geld uit vir goeie boeke, DVD’s, audio CD’s van die preke. Deel dit met kollegas wat swaarkry of vrae het. Hulle is in sulke tye meer vatbaar vir die evangelie. Moenie die kans mis nie.
Sit geld eenkant vir ekstra kos. Nooi dan ongelowige vriende, familie, bure, of kollegas vir ete. Praat oor wat jy in die Skrif en die preke leer. Vra hulle opinie daaroor. Moenie stry nie. Verwys hulle na die blog toe. Kom in die gewoonte om hulle saam te nooi kerk toe.
As daar oor vyf jaar 40 mense is wat Jesus leer ken het, as Jesus kom en jy het 50 of meer mense met die evangelie beïnvloed, sal jy nie dink jy het R10 000 of 20 000 ‘gemors’ nie. Jy sal bly wees vir die klein bydrae wat jy kon maak. Jy sal gereed wees om die Here te ontmoet.
Watse vreugde sal jy hê as jy jou geld net gebruik het om jouself te verryk, en niks bygedra het vir God se werk nie? As die herlewing of Jesus kom, sal jy jou blydskap nie volkome wees nie, maar jy sal jou kop in skaamte sak.
Die konstruksie van die tabernakel (35:30-39:31)
Ek is reeds elf en ‘n half jaar in hierdie gemeente en voel gefrustreerd, omdat dit lyk of die kerk nie vooruit gaan nie. As daar vyftien nuwe mense bykom, is daar drie wat sterf, vyf wat bedank, een wat in sonde val, twee wat trek, vier wat uitsak. Ons bid vir herlewing, maar wat die algemene patroon van God se werk in die geskiedenis betref, dink ek dink Erroll Hulse is reg: ‘Reformation before revival’.
God wil hê ons moet voorberei om Hom te ontmoet. Josia, die volk onder Nehemia, en Israel in Eksodus 35-40 moes alles regkry voordat God in heerlikheid neergedaal het. Natuurlik moet ons aanhou bid vir herlewing en groei, maar ons kan nie passief rondsit totdat dit gebeur nie. Ons moet die lande bemes, ploeg, en saai: gebruik jou gawe om die liggaam op te bou.
God het gesê dat Besaleël, Oholiab, en hulle helpers presies moes bou volgens die plan wat Hy vir Moses op die berg gegee het (36:1). Hulle het dit vrywillig, vreugdevol, en uit hulle harte gedoen (36:2). Die volk het so baie gebring, dat Moses hulle moes stop (36:3-7). Hulle het die tabernakel se bedekking gemaak, die ark, die tafel vir die toonbrode, die kandelaar, die wierook altaar, die brandoffer altaar, die koper waskom, en die binnehof. Soos ‘n goeie rentmeester, het Moses rekord gehou van elke bydrae: ‘n ton goud, 3.4 ton silwer, 2.4 ton koper. In hfst.39 het hulle die priesters se klere presies volgens God se plan aan Moses gemaak (hfst.28, 39:1, 5, 7, 21, 26, 29, 31, 32, 42, 43).
Soos hulle aan die Ou Testament tabernakel gebou het, moet ons bou aan die Nuwe Testament tempel, die kerk (1 Korintiërs 3:16). God wil hê ons moet bou met die verwagting en smeking dat Hy ons sal besoek. Moenie dien omdat jy skuldig voel, of omdat jy jammer voel vir my frustrasie nie. As jy so dien sal jy ophou sodra jy nie meer skuldig voel nie, of sodra ek jou kwaad maak en jy my nie meer bejammer nie. Dien omdat God se genade in jou hart werk, omdat jy besef jy kan nie net sit nie – jy moet dien.
Moenie self slim dinge wil uitdink om te doen nie, maar werk soos die volk volgens God se bloudruk. Hy wil hê jy moet jou gawe gebruik en die tempel opbou. Bid vir God se krag en wysheid om ‘n visser van mense te wees wat die Nuwe Testament tempel opbou. “Hom verkondig ons, terwyl ons elke mens vermaan en elke mens in alle wysheid onderrig, om elke mens volmaak in Christus Jesus voor te stel; waarvoor ek arbei en stry volgens sy werking wat in my werk met krag.” (Kolossense 1:28-29).
Gebruik wat jy goed kan doen om ongereddes te wen en gelowiges op te bou:
Goed werk met kinders
Die preke op ‘n webtuiste sit
Bybelse lirieke en gedigte skryf
Mense beraad en bemoedig
Help met die administrasie van uitreike (advertensies, uitnodigings maak)
‘n Leier wees wat mense aanspoor
Besef asseblief voorbereiding kan nie waarborg dat God in ‘n herlewing sal neerdaal nie. Die Gees is soewerein (Johannes 3:8). God het ook nie ons voorbereiding nodig om te werk nie. Tog wil Hy hê ons moet ophou met die sonde wat Hom bedroef (hfst.32), doen wat reg (Openbaring 3:2), hard bid, en die kerk opbou. Dit sal sleg wees as Hy kom en ons nie gereed is nie. As ons nie gereed is nie, besluit Hy dalk om teen ons te kom (Openbaring 3:3). Dit sal ‘n ramp wees. Dien eerder getrou. Dan sal Hy nie sê dat jy ‘n slegte dienskneg is nie, maar ‘n goeie en getroue dienskneg wat beloon moet word (Matteus 25:23, 26-30).
Die voltooiing van die tabernakel (39:32-40:38)
Jack is die direkteur van ‘n groot maatskappy. Hy sê vir die sekretaresse om ‘n vier ster gastehuis uit te boek vir ‘n twee dag seminaar. Toe die gaste aankom was alles geboek, die beddegoed gewas, en die kamers gestofsuig. Maar die personeel het nog geskarrel om die beddens op te maak. Toe die gaste uiteindelik in die kamers ingeboek het, was daar probleme. Een kamer het koffie gehad, maar nie suiker nie. ‘n Ander kamer se ketel het nie gewerk nie. ‘n Ander kamer se waaier het uitgebrand. ‘n Ander kamer se warm kraan was eintlik die koue kraan. By aandete was die skaapvleis en malvapoeding op voordat almal kon skep. Een gas se vurk was vuil. Toe die gaste gaan slaap het, was een gas se vensters vasgeverf, sodat hy dit nie kon oopmaak nie. Jy kan raai dat Jack nie bereid was om die volle rekening te betaal nie, en dat hy in die toekoms nie weer van die gastehuis gebruik sou maak nie.
Net so stel God nie belang in ‘n Ou Testament tabernakel of Nuwe Testament ‘tempel’ wat nie is soos wat Hy beveel het nie. God sal ons net seën en tot ons neerdaal as ons sy bevele uitvoer (39:43, 40:34-38). Dit is basies die punt van 39:32-40:38.
Die volk het die tabernakel en alles daarin voltooi (39:32). Hulle het alles voor Moses gebring (39:33-41). Hy moes kyk dat dit volgens plan was, en het toe die volk geseën (39:43). Byna een jaar na die uittog, het Moses die tabernakel opgeslaan (40:1-2): die ark met die voorhangsel, die tafel met die brode, die kandelaar met sy lampies, die wierook altaar, die gordyn vir die ingang, die brandoffer altaar buite die tabernakel, die waskom tussen die altaar en die tabernakel, die heining rondom die binnehof met sy ingang (40:3-8).
Toe alles opgeslaan is, het Moses dit met olie gesalf om dit vir God af te sonder (40:9-11). Hy het ook Aäron en sy seuns voor die tent se ingang gewas, geklee, en met olie gesalf (40:12-15). Net soos die volk, het Moses alles gedoen volgens God se bevel (40:16, 19, 21, 23, 25, 27, 29, 32). Hy het die kliptafels in die ark gesit, die brode op die tafel, die lampies aangesteek, wierook op die goue altaar gebrand en brand offers op die koper altaar, en water in die waskom gesit (40:20, 23, 25, 27, 29, 30).
Voordat Moses, Aäron, en sy seuns offers kon bring of in die tent ingaan, moes hulle hul hande en voete gewas het (40:31-32). Die helder wolkkolom het op die tabernakel neergesak, sodat nie eers Moses daar kon ingaan nie (40:34-36, 1 Konings 8:10-11, Openbaring 15:8). As die wolk opgestyg het moes die volk trek, en as dit neergedaal het moes hulle stop (40:36-37). Vir 40 jaar was daar in die dag ‘n wolkkolom oor die tent, en in die nag ‘n vuurkolom (40:38).
Om God se heerlike teenwoordigheid en seën te beleef, moet ons reg doen. Sou God die volk geseën het en neergedaal het, as die tabernakel 95% reg was? Wat as Moses alles volgens plan gebou het, maar besluit het die ark lyk beter in die binnehof?
God wil nie hê jy moet tevrede wees dat die meeste van jou lewe reg is nie; dat die meeste van die dinge in ons gemeente reg is nie. Moses moes presies volgens plan bou (40:16). Volg sy voorbeeld. God weet jy sal nie op aarde sondeloos wees nie. Maar jy kan onberispelik wees soos Daniël (Daniël 6:4), soos Josia wat nie links of regs van God se wet afgewyk het nie (2 Kronieke 34:2). Moenie soos party konings wees wat die Here gedien het, maar nie met hulle hele hart nie (1 Konings 15:4); wat alles reg gedoen het, behalwe… (2 Konings 15:4). Moenie soos vier van die sewe gemeentes in Openbaring 2-3 wees nie: ‘Jy doen a, b, en c reg, maar Ek het dít teen jou…’
Is daar verkeerde dinge in jou lewe of in die gemeente wat ons moet regstel voordat die Here ons sal seën en tot ons neerdaal? Wat is daardie dinge? Is dit sonde en ongehoorsaamheid (hfst.32), eenheid in die gemeente (Psalm 133:1, 3), biddeloosheid (Jakobus 4:2), liefde vir die wêreld (Jakobus 4:4), hoogmoed (Matteus 5:3), bose vriende (Psalm 1:1), ‘n onrein hart (Psalm 24:4-5), wat? Bely dit en stel dit reg, en God sal na jou siel en die gemeente toe kom.
Hoekom moet ons reg doen? Gehoorsaamheid self bring blydskap nog voordat daar enige beloning is. Hierdie blydskap vermenigvuldig as God op ons neerdaal.
Na meer as ‘n jaar is ons klaar met Eksodus. Wat is die hoogtepunt van die boek? Is dit die tien plae? Of dalk die Rooisee of die Tien Gebooie? Glo dit of nie, maar dis die tabernakel. Dit is hoekom God hulle in die eerste plek uit Egipte gered het: om in hulle midde te wees. In hfst.32 (die goue kalf) het hulle byna sy teenwoordigheid verloor. Genadiglik het Hy hulle vergewe en in hulle midde kom woon.
In die Nuwe Testament het Hy mens geword om sy skape te red en onder ons te ‘tabernakel’ (Johannes 1:14, Gk.). Deur sy Gees is Hy met ons (Johannes 14:23, Efesiërs 3:17), en eendag kom Hy weer om vir ewig sy ‘tabernakel’ in ons midde op te slaan (Openbaring 21:3, Gk.). Is jy gereed om Hom te ontmoet?
Toe die herlewing in New England kom, was ‘n groot getal mense oorweldig met die liefde van God. John Gillies skryf: