Sagaria 3 | Bybelstudie | JAM - Just Africa Mission
Die eerste drie naggesigte beeld Israel se uiterlike redding uit die ballingskap, hulle fisiese herstel in die land, asook hulle materiële voorspoed uit. Die vraag wat nou ontstaan, is hoe ‘n heilige God sulke wonderlike planne met ‘n volk kan hê wat steeds deur sonde besmet is? Hy sal hulle eers moet reinig. Hierdie vierde gesig verduidelik Israel se innerlike reiniging van sonde, en hulle herstel in hul priesterlike amp en funksies.
Die geregtigheid van God waarvan die wet en die profete getuig, is ten volle in die Messias geopenbaar. Hy is die enigste Verlosser van die wêreld: “Maar nou is die geregtigheid van God geopenbaar sonder die wet, terwyl die wet en die profete daarvan getuig, die geregtigheid naamlik van God deur die geloof in Jesus Christus vir almal en oor almal wat glo, want daar is geen onderskeid nie; want almal het gesondig en dit ontbreek hulle aan die heerlikheid van God, en hulle word deur sy genade sonder verdienste geregverdig deur die verlossing wat in Christus Jesus is” (Rom. 3:21-24). Lede van Israel en die nasies moet almal deur geloof in die Messias gered word (Rom. 3:30; 10:12; Hand. 15:8-9,11).
Reiniging en toewyding van Josua die hoëpriester (3:1-10)
“Josua” beteken “Die HERE Red,” en dit is die belangrikste tema van hierdie hoofstuk. Die deelnemers in die gesig is (a) Josua die hoëpriester wat saam met Serubbabel uit Babilon teruggekeer het; (b) die Engel van die Here, nl. Christus voor sy inkarnasie, wat reeds in 1:11-12 voorgestel is; (c) Satan, die aanklaer; (d) engele; en (e) die profeet Sagaria.
In hierdie gesig stel Josua die volk Israel voor, soos wat tipies van die amp van hoëpriester was. Hy het vir die volk ingetree, hy het namens hulle in die heiligdom ingegaan, en ook hulle sonde gedra om voor God te bely. Die toestand wat in hierdie gesig aan hom toegeskryf word, het dus meer op Israel betrekking as op homself. Die verteenwoordigende posisie van Josua word in vers 2 bevestig waar die Here vir Satan bestraf omdat hy vir Josua (of Israel) aankla. Die Here verwerp hierdie aanklagte omdat Hy Jerusalem en Israel verkies het.
Die beskrywing van Josua as ‘n brandhout wat uit die vuur geruk is, verwys ook na Israel. Ná die Assiriese en Babiloniese ballingskap was Israel op die randjie van uitwissing sonder ‘n land, sonder ‘n eie regering, en met ‘n verwoeste tempel. Die Here het egter ingegryp, hulle uit die vuur geruk wat gedreig het om hulle te verteer, en hulle in hul land herstel. In die eindtyd, onder die bewind van die Antichris, sal Israel deur algehele uitwissing in die gesig gestaar word. Die Here sal weer tussenbeide tree en ‘n oorblyfsel van Israel in die woestyn behoue laat bly, waarna hulle die Messias sal ontmoet wanneer Hy sy voete op die Olyfberg sit. Hulle sal gered word (12:10) en as ‘n geestelik verloste volk in die land Israel en die stad Jerusalem herstel word.
Josua, wat voor die Engel van die Here staan, is ‘n uitbeelding van Israel wat voor die Here staan om opdragte te ontvang en Hom te dien. Langs hom het Satan gestaan om hom aan te kla (3:1; vgl. Op. 12:10). Satan probeer eers om mense te verlei om sonde te doen. Wanneer hulle aan die versoekings toegee en sondig, kla hy hulle voor God aan in die hoop dat God hulle as gevolg van hulle rebellie teen Hom sal oordeel en verwerp. In die Ou Testament was Satan se aandag op Israel as die uitverkore volk van God toegespits. Hy het geweet dat God vir Israel duidelik gewaarsku het dat Hy hulle in die geval van volhardende opstand teen Hom aan hulle vyande sou oorgee (vgl. Deut. 28:15-68). Satan se plan met Israel was op hulle totale uitwissing ingestel, omdat hy daardeur wou probeer voorkom dat die beloofde Messias as ‘n lid van hierdie volk gebore sou word.
Kort ná die Messias se geboorte is ‘n uiters bose plan in werking gestel om Hom dood te maak (Matt. 2:13-18). Hoewel Satan nie met hierdie sameswering geslaag het nie, het hy met sy meedoënlose pogings voortgegaan om Jesus te probeer doodmaak, om die Jode aan te hits om Jesus as Messias te verwerp en te laat teregstel, en ook om die gelowiges onder alle nasies te verlei en aan te kla. Terwyl ons die einde van die kerkbedeling nader, staan Satan weer die Joodse volk wat in hulle land herstel word, sterk teë. Indien hy daarin kan slaag om al die Jode uit te wis (‘n idee wat hy ook in Wêreldoorlog II aan Hitler voorgestel het), kan hy die Bybel verkeerd bewys omdat daar talle profesieë is wat op die toekomstige heerlikheid van die herstelde Israel onder die regering van die Messias dui.
Satan sal aan die Antichris sy krag gee, asook sy troon en groot mag (Op. 13:2), en hom daardeur bemagtig om vernietigingswerk op ‘n ongekende skaal op aarde te doen. Nadat die Antichris Israel mislei het om hom as Messias te aanvaar en ‘n verbond met hom te sluit (Dan. 9:27; Joh. 5:43), en Israel hierdie verbond verbreek wanneer die Antichris homself in die herboude tempel tot God verklaar (2 Thess. 2:4), sal hy hulle ergste vyand word. Satan, die Antichris en die valse profeet sal ook bose geeste na die konings van die aarde uitstuur om hulle aan te hits om teen Israel en hulle komende Messias te kom veg (Op. 16:13-14). Hulle sal hulle leërs in Israel ontplooi om die oorblywende Jode uit te wis, en ook in en om Jerusalem, om teen Christus en sy hemelse leër te veg (Op. 19:19).
Satan se teenkanting teen Israel (wat hier deur Josua voorgestel word) het onafgebroke deur die eeue heen voortgeduur. Alhoewel die meerderheid mense in Israel die profete én selfs die Messias verwerp het, en as gevolg daarvan in ‘n internasionale ballingskap beland het wat byna tweeduisend jaar lank geduur het, het die Here nooit die hele volk verwerp nie. Dit word in Levitikus 26:44-45 bevestig. Daar was altyd ‘n gelowige oorblyfsel onder hulle wat nie die knie voor Baäl gebuig het nie (1 Kon. 19:18). God het Israel swaar gestraf oor hulle sonde, maar Hy het hulle nooit almal verwerp en vernietig nie. In die naggesig van Sagaria het God vir Josua kwytgeskeld – nie omdat Satan se aanklagte vals was nie, maar as gevolg van God se groot genade en liefde vir sy volk. Satan is bestraf omdat God vir Jerusalem verkies het, en daarom sy inwoners sou red (3:2).
Dit beteken nie dat Israel geen sonde het nie. Die Here het Satan se aanklagte verwerp omdat Hy voorsiening vir die genadige vergifnis van Israel se sondes gemaak het: “En Josua was bekleed met vuil klere terwyl hy voor die Engel staan. Daarop het Hy aangehef en gesê aan die wat voor Hom staan: Neem die vuil klere van hom weg. Toe sê Hy vir hom: Kyk, Ek het jou skuld van jou weggeneem, en Ek beklee jou met feesklere” (3:3-4). Israel moet net hulle sondige toestand besef en tot bekering kom. As hulle na die Here terugkeer, sal Hy na hulle terugkeer, hulle van alle ongeregtigheid reinig, Jerusalem herstel en in hulle midde woon (1:3).
Koning Dawid was in ‘n soortgelyke posisie as Josua, met ‘n geestelike kleed wat deur sonde bevlek was. Hy was onder die oortuiging van sy sonde en het die volgende gebed van bekering gebid: “Wees my genadig, o God, na u goedertierenheid; delg my oortredinge uit na die grootheid van u barmhartigheid. Was my heeltemal van my ongeregtigheid en reinig my van my sonde. Want ek ken my oortredinge, en my sonde is altyddeur voor my. Teen U alleen het ek gesondig en gedoen wat verkeerd is in u oë... was my, dat ek witter kan wees as sneeu... Verberg u aangesig vir my sondes en delg uit al my ongeregtighede. Skep vir my ‘n rein hart, o God, en gee opnuut in die binneste van my ‘n vaste gees. Verwerp my nie van u aangesig nie en neem u Heilige Gees nie van my weg nie. Gee my weer die vreugde van u heil en ondersteun my deur ‘n gewillige gees. Ek wil die oortreders u weë leer, dat die sondaars hulle tot U kan bekeer... Here, open my lippe, dat my mond u lof kan verkondig. Want U het geen lus in slagoffer nie, anders sou ek dit gee; in brandoffer het U geen behae nie. Die offers van God is ‘n gebroke gees; ‘n gebroke en verslae hart sal U, o God, nie verag nie! Doen goed aan Sion na u welbehae; bou die mure van Jerusalem op” (Ps. 51:3-20). Aan die einde het hy ‘n gebed vir die geestelike reiniging en hernuwing van Israel gedoen, wat hy Sion noem, sodat hulle ook gebroke en verslae harte oor hulle sonde mag hê. Hy het vir die herbouing van Jerusalem gebid, wat ‘n profetiese verwysing was na die tydperk ná die stad se toekomstige vernietiging, wat deur die nasionale sondes van sy leiers en hulle volgelinge veroorsaak sou word.
In die kwytskelding van Josua is sy vuil klere, wat ‘n aanduiding van sy sonde en die sonde van die volk Israel was, van hom af weggeneem. Hy is toe met feesklere beklee wat ‘n uitbeelding van die reinheid is wat op vergifnis volg. Hy het ook ‘n rein tulband op sy hoof gekry, wat op die herstel in sy priesterlike amp dui. Dit simboliseer die vergifnis en herstel van Israel as ‘n priesterlike volk, waartoe God hulle geroep het: “En julle sal vir My ‘n koninkryk van priesters en ‘n heilige nasie wees” (Ex. 19:6; vgl. Jes. 61:6; 62:11-12). Petrus het aan die Messiaanse Jode geskryf: “Julle is ‘n uitverkore geslag, ‘n koninklike priesterdom, ‘n heilige volk... om te verkondig die deugde van Hom wat julle uit die duisternis geroep het tot sy wonderbare lig” (1 Pet. 2:9).
Die reiniging en toekomstige volharding van Josua sou baie belangrike gevolge hê: “As jy in my weë wandel en as jy my verordening onderhou, dan sal jy my huis bestuur sowel as my voorhowe bewaak, en Ek sal jou vrye toegang verleen onder diegene wat hier staan” (3:7). Indien Josua sy priesterlike pligte getrou beoefen, sou hy die tempel bestuur en teen die verontreiniging daarvan deur afgodediens waak, en ook vrye toegang tot die troon van God hê, soos die engele wat voor Hom staan.
Die Here het daarna die langtermyn betekenis van die gesig bevestig, naamlik dat Josua en sy priesterlike metgeselle simbolies van toekomstige dinge was (3:8-10). Hulle priesterlike reiniging van sonde het vooruit gewys na die toekomstige reiniging van die volk Israel. Hierdie komende reiniging het betrekking op die Een wat sonde verwyder, aan wie drie Messiaanse titels gegee word: Die Kneg van die Here, die Spruit en die Steen.
As die Kneg van die Here is die Messias die Een wat gekom het om die wil van die Vader te doen, deur die verlorenes te red en diegene te oordeel wat weier om sy genade te aanvaar: “En nou sê HERE wat My van die moederskoot af geformeer het om sy Kneg te wees, om Jakob na Hom terug te bring en dat Israel by Hom versamel mag word... Hy het gesê: Dit is te gering dat U my Kneg sou wees om op te rig die stamme van Jakob en terug te bring die gespaardes in Israel: Ek het U gemaak tot ‘n lig van die nasies, om my heil te wees tot aan die einde van die aarde” (Jes. 49:5-6; vgl. 42:1; 50:10; 52:13; 53:11).
As die Spruit van Dawid (verwysende na ‘n Takkie of ‘n Loot – Jes. 11:1) is die Messias ‘n afstammeling van Dawid wat in mag en heerlikheid geopenbaar sal word om die vernedering waarin die koninklike huis van Dawid verval het, te beëindig: “In dié dag sal die Spruit van die HERE wees tot sieraad en heerlikheid, en die vrug van die land tot hoogheid en versiering vir die vrygeraaktes van Israel” (Jes. 4:2). “Kyk, daar kom dae, spreek die HERE, dat Ek vir Dawid ‘n regverdige Spruit sal verwek, en as Koning sal Hy regeer en verstandig handel en reg en geregtigheid doen in die land. In sy dae sal Juda verlos word en Israel veilig woon” (Jer. 23:5-6; vgl. Jer. 33:15; Sag. 6:12-13).
As die Steen sal Hy die hoeksteen van die huis van God in Israel én onder die nasies wees, omdat elke ware gelowige se lewe op die fondament (of rots) Jesus Christus gebou is (1 Kor. 3:11; vgl. Matt. 7:24). Hoewel die Messias deur Israel verwerp is, is Hy die ware hoeksteen van Israel en daarom hulle enigste hoop vir die toekoms: “Kom na Hom toe, die lewende steen wat deur die mense wel verwerp is, maar by God uitverkore en kosbaar is; en laat julle ook soos lewende stene opbou tot ‘n geestelike huis, ‘n heilige priesterdom, om geestelike offers te bring wat aan God welgevallig is deur Jesus Christus. Daarom staan dit ook in die Skrif: Kyk, Ek lê in Sion ‘n uitverkore en kosbare hoeksteen, en die wat in Hom glo, sal nooit beskaam word nie. Vir julle dan wat glo, is Hy kosbaar; maar vir die ongelowiges geld die woord: Die steen wat die bouers verwerp het, dit het ‘n hoeksteen geword; en: ‘n Steen van aanstoot en ‘n rots van struikeling – vir dié wat hulle daarteen stamp omdat hulle aan die woord ongehoorsaam is, waarvoor hulle ook bestem is” (1 Pet. 2:4-8). Die Messias is die hoeksteen of Verlosser vir diegene wat in Hom glo, en ‘n rots van struikeling, of Regter, vir dié wat Hom verwerp. By sy wederkoms sal Hy die ongelowige nasies oordeel (vgl. Dan. 2:34-35,44-45; Joël 3:2; Sag. 14:12-13; Op. 19:19-21). Die sewe oë op die steen stel die Messias se volkome insig en wysheid voor. In Hom is alle skatte van wysheid en kennis verborge (Kol. 2:3).
‘n Oorblyfsel in Israel sal dié Een aanvaar wat as hulle kosbare Hoeksteen sal kom, en dan op een dag as volk gered word. God sê: “Ek sal die skuld van hierdie land op een dag uitdelg” (3:9). Dit sal op die dag aan die einde van die verdrukking wees, wanneer die Messias op die Olyfberg in Jerusalem sal verskyn (12:10; 13:1; 14:4-5).
Die uitdrukking “in dié dag” (3:10) verwys na die hele millennium, wanneer toestande van vrede en voorspoed in Israel én in die hele wêreld sal heers. “Elkeen sal onder sy eie wingerdstok en onder sy eie vyeboom sit, sonder dat iemand hulle verskrik” (Miga 4:4). Jesaja sê: “Hulle sal geen kwaad doen of verderf aanrig op my hele heilige berg nie; want die aarde sal vol wees van die kennis van die HERE soos die waters die seebodem oordek” (Jes. 11:9).
Al hierdie wonderlike beloftes sal slegs beërf word deur diegene wat die Messias as hulle persoonlike Verlosser aangeneem het. Hulle is die verlostes wat na die luisterryke bruilofsfees van die Lam genooi sal word (Op. 19:7-9). Hulle sal nie ‘n vuil kleed van sonde en menslike geregtighede aanhê nie, maar as die bruid van die Lam sal hulle “bekleed wees met rein en blink fyn linne, want die fyn linne is die regverdige dade van die heiliges” (Op. 19:8). Die regverdige dade van die heiliges is niks anders nie as die vrug van die Heilige Gees in die lewens van hulle wat deur die Lam vrygekoop en in sy bloed gewas is. Salig is almal wat feesklere aanhet en na die bruilofsmaal van die Lam genooi is!
Israel se geestelike reiniging en hulle herstel as ‘n priesterlike volk, soos in Sagaria 3 beskryf, sal van hulle ‘n sieraad maak en ‘n seën vir alle nasies.