Hierdie gedig (soos ook veel van die ander in dieselfde trant en toonaard) bied weinig méér, en dít kan hierdie tipe poëtiese werkwyse op die duur nie dra nie. ’n Mens raak moeg van Hy noem die mense wat in die eerste opstanding opstaan, salig en heilig (Op. 20:6). Opsomming: Daar is verskeie toetreepunte tot towery en satanisme soos boeke oor hierdie temas, bv. die Harry Potter-boeke. En dan miskien oor die sterk rol wat die ironie speel (selfs die aartsengel dra sy naam!!) en die kritiese kyk op die eietydse. Dit is ook interessant om te let op die Jung-aanhaling wat as motto gebruik word: “Words are animals, alive with a will of their own.” Die leser let hier reeds ‘n kontras op: tussen die toestand van “ingeboek” wees en die vryheid en kragdadigheid wat daar in taal skuil. Is hierdie kontras berekend daargestel? Maar wag – daar is ‘n Nirvana! – en dit is propvol mense wat níé die etikette het nie.