Die soen van bevryding - Interessant
Die soen van bevryding
Die soen van bevryding.
Agrégée in geskiedenis, doktorale student aan die Universiteit van Parys I
'N G.I.-fotograaf in die bevrydingsveldtog
Die geallieerde landing in Normandië is die begin van die bevryding van Frankryk, wat duur van 6 Junie 1944 tot 8 Mei 1945. Onafhanklike fotograwe of werk by 'n agentskap of 'n persorgaan, oorlogskorrespondente en fotografiese dienste van die leërs besef beelde wat hierdie oomblikke dokumenteer.
Die organisasie van die produksie van die beelde was min beheer, maar die foto's wat geneem is, moes onderhewig wees aan militêre sensuur om gepubliseer te word. Van toe af sou hy nooit ophou om beelde van die oorlog te neem terwyl hy sy vernuf verdubbel het om tegniese mislukkings en die gebrek aan produkte, film en papier te oorkom nie.
Hy neem deel aan die bevrydingsveldtog en dek alle militêre operasies wat deur sy afdeling uitgevoer is. Die jong soldaat, wat geroep is om in Saint-Briac-sur-Mer in te gryp as deel van die bevryding van Bretagne, neem hierdie oomblikke op waarin hy een van die akteurs is.
Die soen vir die bevryder
Die fotograaf en G.I streef daarna om te getuig van die vreugde wat deur die partytjie deur die dorpenaars geïmproviseer word om die bevryding van Saint-Briac aan te dui. Voor die dorp se poskantoor vorm die jong vroue 'n verandole en glimlag voor die lens. Hulle omring dus die Amerikaanse soldaat wat op die voorgrond 'n dogtertjie op die wange soen. Die soldaat het 'n serp om die nek wat die jong Noelle gedra het. 'Die dogtertjie het 'n serp oor haar oë en die ander het om haar gesirkel. Net toe sy iemand wou aanraak, ontmoet haar hand vir Private Gene Constanzo. Toe ek die toneel sien, hardloop ek na hulle toe [...] Ek neem die skoot net toe die derde soen plaasvind. As hy [sic] dit was net twee soene, ek sou alles gemis het. Maar in Bretagne soen hulle altyd drie keer. "
Die sakdoek wat noukeurig onder klein Noelle se knieë versprei is, dui egter daarop dat die toneel nie 'n werklike momentopname is nie. Die klein dogtertjie is 'n simbool van onskuld en reinheid, en blyk die dankbaarheid wat die dorpenaars ervaar. Die GI is ook knielend en leen hom tot die oefening en hou die jong Noelle in albei hande. Haar uniform kontrasteer met die varsheid van die somerrokke van die dogtertjie en jong vrouens. Die beeld fokus dus op die dankbaarheid aan die bevryder en op die gejuig wat gevolg het op die vertrek van die Duitsers en die toetrede van Amerikaanse tenks.
Die konstruksie van 'n simbool van bevryding
"Toe ek hierdie foto neem, het ek al geweet dat ek 'n buitengewone foto het: die liefde van mans vir mekaar oor die hele wêreld ...", sê Tony Vaccaro, later 'n bekende fotograaf. Alhoewel later, net soos die titel wat hy aan sy foto, "The kiss of liberation", gee, weerspieël sy woorde sy bewustheid van die bywoning van 'n historiese oomblik en sy besorgdheid om sy beeld 'n simbool van feestelike tonele te maak. en broederskap wat moontlik tydens die bevryding plaasgevind het, terwyl dit die hoop en verwagting van die bevolking voorgestel het voor die aankoms van die Geallieerdes.
Op 'n manier het die soldaat wie se fotografie slegs 'n newe-aktiwiteit in die veld was, hier 'n ware ikoon gebou. Die top van die bevrydingstonele, hierdie cliché het sy sterkte te danke aan die kontras tussen die soldaat, wat Amerika en die Geallieerdes verteenwoordig, en die dogtertjie en jong vrouens, 'n allegorie van bevryde Frankryk. Die akteur van die bevryding, aan die voorpunt as 'n eenvoudige 1ste klas soldaat, lewer die G.I.-fotograaf dus 'n beeld deurtrek met 'n dokumentêre benadering wat dien as getuienis, maar ook emosie bevoordeel.
ABDELOUAHAB Farid, Die jaar van vryheid: Junie 1944-Junie 1945, Parys, Akropolis, 2004. Azema Jean-Pierre, Nuwe geskiedenis van die hedendaagse Frankryk, T.14. Van München tot die bevryding, 1938-1944, Parys, Seuil, 2002 . DELPORTE Christian, MARECHAL Denis (reg.), Die media en die bevryding in Europa, 1945-2005, Parys, L'Harmattan, 2005.Tony Vaccaro, Foto's 1944-1945, Departementele argiewe van Ille-et-Vilaine, Rennes, 2010