Ek onderrig slegs een ding en een:
dit is lyding en die einde van lyding.
- die buddha
Ek het eenkeer 'n praatjie gelewer oor die verskille tussen afkeer en deernis. Iemand het met my gepraat, baie ontsteld. Hy het my vertel van sy suster wat erg aan die brein beskadig is en in 'n verpleeginrigting was, wat al te gereeld ondergeskikte sorg ontvang het. Hy dring daarop aan dat slegs sy herhaaldelike, geïrriteerde ingrypings haar lewendig in daardie instelling hou. Sy hele liggaam het gebewe terwyl hy gepraat het. Na 'n paar oomblikke vra ek hom: "Hoe lyk jou innerlike werklikheid?" Hy het geantwoord: 'Ek sterf van binne. Die woede maak my dood!'
Kan u u 'n geestestoestand voorstel waarin daar geen bittere, veroordelende oordeel oor jouself of van ander is nie? Hierdie gedagte sien nie die wêreld in terme van goed en sleg, reg en verkeerd, goed en kwaad nie; dit sien slegs "lyding en die einde van lyding."
Wanneer ons net lyding en die einde van lyding sien, voel ons medelye. Dan kan ons op energieke en kragtige maniere optree, maar sonder die korrosiewe effekte van afkeer. Medelye kan lei tot baie dwingende aksie sonder enige woede of afkeer daarin. Wanneer ons 'n klein kind sien wat na 'n warmbrander op 'n stoof kom, doen ons dadelik dadelik! Ons reaksie is gebore uit die deernis wat ons voel: ons beweeg om die kind terug te trek, weg van die skade. Ons verwerp of veroordeel nie die kind nie.
Om medelye te wees is om te wens dat 'n wese of alle wesens vry van pyn is. Om meegevoel te wees, is om van binne te voel hoe dit moet wees om iemand anders se ervaring te ervaar. Ek het so 'n opening gehad aan die einde van my eerste besoek aan die Sowjet-Unie.
Op die lughawe moes ek, net soos ek vertrek, deur Sowjet-paspoortbeheer gaan. Hierdie inspeksie is redelik formeel gedoen, want hulle het nie gedink hulle wou hê dat Sowjet-burgers die land verlaat met vervalste buitelandse paspoorte nie. Dus, paspoortbeheer was iets van 'n beproewing. Ek glimlag, ek het my paspoort aan 'n uniforme Sowjet-amptenaar oorhandig. Hy kyk na my foto, en hy kyk na my, en hy kyk na my foto, en hy kyk na my. Die voorkoms wat hy aan my gegee het, was volgens my die mees haatlike sterf wat ek ooit van iemand in my lewe ontvang het. Dit was 'n ysige woede. Dit was die eerste keer in my lewe dat ek daardie soort energie so direk en persoonlik ervaar het. Ek het net daar gestaan, geskok. Uiteindelik het die beampte ná 'n lang tyd my paspoort teruggegee en my vertel om te gaan.
Ek het na die transito-sitkamer van die lughawe gegaan, waar my reisgenote vir my gewag het. Ek was baie ontsteld. Ek het gevoel asof die man se energie my wese vergiftig het. Ek het sy haat geabsorbeer, en ek het sterk daarop gereageer. Toe, in een oomblik, het alles verskuif. Ek het gedink, "As dit aan sy energie blootgestel word, kan ek na tien minute so verskriklik voel, hoe sal dit wees om binne die energieke vibrasie te bly?" Ek het besef dat hierdie man kan wakker word, baie van die dag spandeer en gaan slaap in 'n toestand wat soortgelyk is aan die een wat ek net van hom ervaar het. 'N Groot gevoel van meegevoel het vir hom in my gekom. Hy was nie meer 'n dreigende vyand nie, maar eerder iemand in wat lekker lyding was.
Die lewe deernisig bekyk
Om die lewe deernisvol te sien, moet ons kyk na wat gebeur en na die toestande wat daartoe aanleiding gegee het. In plaas daarvan om net na die laaste punt of die eindresultaat te kyk, moet ons al die samestellende dele sien. Die leer van die Boeddha kan gedistilleer word tot 'n begrip dat alle dinge in die gekondisioneerde heelal as gevolg van 'n oorsaak ontstaan.
Sodra ek twee mense geken het, wat albei aan kindermisbruik gely het. Een, 'n vrou, het grootgeword om vreeslik te wees, terwyl die ander, 'n man, groot geword het om woedend te wees. Die vrou het haarself in 'n werksituasie met die man bevind, het hom nie van plan gehad nie, en het probeer om hom van sy werk af te kry. Op 'n stadium in die proses het sy 'n blik op sy agtergrond gekry en erken hoe hulle albei op dieselfde manier gely het. 'Hy is 'n broer!' het sy uitgeroep.
Hierdie soort begrip beteken nie dat ons 'n persoon se negatiewe gedrag ontslaan of veroordeel nie. Maar ons kan kyk na al die elemente wat aangaan om daardie persoon se lewe te maak, en kan hulle gekondisioneerde aard erken. Om die interafhanklike ontstaan ​​van hierdie onpersoonlike kragte te sien wat ons "self" kan maak, kan die opening vir vergifnis en medelye bied.
Medelye beteken om tyd te neem om na die omstandighede of die boustene van enige situasie te kyk. Ons moet na dinge kan kyk, want dit kom in elke oomblik voor. Ons moet die openheid en ruimheid hê om beide die omstandighede en die konteks te sien.
Ons kan byvoorbeeld 'n stelling hoor soos 'Heroïne is 'n baie gevaarlike middel'. Dit is ongetwyfeld waar. Maar is dit noodwendig waar vir iemand wat terminaal siek is, in pynlike pyn? Wat is die konteks van die realiteit van die oomblik? As ons op hierdie manier kan kyk, word ons nie vasgevat in rigiede kategorieë wat ons deernisvolle begrip kan afsluit nie.
Om barmhartigheid uit te spreek
Wat die lewe ook vir ons bied, ons reaksie kan 'n uitdrukking van ons medelye wees. Of iemand waarheid teenoor ons of bedrieglik, hard of saggies praat, kan ons met 'n liefdevolle gees reageer. Dit is ook 'n daad van medelydende diens.
Die Boeddha self het medelye op baie verskillende maniere uitgespreek. Sy deernis was meetloos en bereik van die mees persoonlike vlak tot die absolute. Sy diens aan wesens het gewissel van omgee vir siekes om 'n pad van bevryding te leer. Vir hom was die twee nie van mekaar onderskei nie.
Sodra 'n monnik in die Boeddha se tyd afgekom het met 'n verskriklike siekte wat 'n paar baie onaangename manifestasies gehad het. Hy het, volgens die teks, sere gesmeer wat so verskriklik lyk en ruik dat almal hom heeltemal vermy het. Hierdie monnik het hulpeloos in die bed gelê, met 'n griekse dood dood sonder dat niemand hom moes versorg nie. Toe die Boeddha van hierdie situasie bewus geword het, het hy self in die monnik se hut gegaan, sy wonde gebad, vir hom versorg en vir hom gerusstelling en geestelike onderrig gegee.
Later het die Boeddha die kloostergemeenskap aangespreek en gesê dat as iemand hom, die Boeddha, wou dien, hulle die siekes moet versorg. Sulke woorde lyk so soos dié wat byna vyfhonderd jaar later deur 'n ander medelydende geestelike leraar gepraat word: "Wat jy ook aan die minste van hierdie dinge doen, so doen jy ook aan my."
Volgens die Boeddha is dit belangrik om die menslike toestand op elke vlak te beskou: medelye, sosiale en politieke. Eens het die Boeddha 'n koning beskryf wat besluit het om sy koninkryk aan sy seun oor te gee. Hy het hom opdrag gegee om regverdig en vrygewig te wees in sy nuwe rol as koning. Na verloop van tyd, alhoewel die nuwe koning sorgsaam was om regverdig te wees, het hy versuim om vrygewig te wees. Mense het baie armer geword in sy koninkryk, en die diefstal het toegeneem. Die koning het probeer om hierdie diefstal te onderdruk deur baie strawwe strawwe in te stel.
In die kommentaar op hierdie verhaal het die Boeddha daarop gewys hoe onsuksesvol hierdie straf was. Hy het verder gesê dat die ekonomiese omstandighede van die mense moet verbeter om misdaad te onderdruk. Hy het gepraat oor hoe graan- en landbouhulp aan boere verleen moet word, kapitaal aan handelaars gegee moet word en voldoende lone aan diegene wat in diens was, verleen moes word.
Eerder as om op belasting of straf op sosiale probleme te reageer, was die raad van Boeddha om te kyk na die voorwaardes wat bymekaar gekom het om 'n konteks te skep waarin mense op 'n sekere manier optree en om die voorwaardes te verander. Die teks sê dat armoede een van die wortels van diefstal en geweld is, en dat konings (of regerings) na sulke oorsake moet kyk om die gevolge daarvan te verstaan.
Dit is baie makliker om moreel te wees as iemand se lewe op een of ander manier veilig is, en baie moeiliker om nie te steel as kinders of ouers honger is nie. Ons toewyding moet dus wees om voorwaardes te skep sodat mense makliker moreel kan wees. Die pragmatisme van hierdie Boeddha-leer weerspieël die diepte van sy deernis.
Die Boeddha se leer word nooit uit 'n mensbeskouing verwyder nie. Hy beskryf die motiverende beginsel van sy lewe as toewyding aan die welsyn en geluk van alle wesens, uit simpatie vir almal wat leef. Hy het ook dieselfde toewyding aan ander aangemoedig: om ons lewens te sien as voertuie om geluk te bring, vrede te bring tot voordeel van alle wesens.
'N Medelydende daad hoef nie grandios te wees nie. Die baie eenvoudige optrede van liefde, van opening tot mense, van iemand wat kos gee, om hallo te sê, om te vra wat gebeur het, om regtig teenwoordig te wees - alles is baie kragtige uitdrukkings van medelye. Deernis stel ons in staat om te reageer op pyn, en wysheid lei die vaardigheid van die antwoord aan, vertel ons wanneer en hoe om te reageer. Deur medelye word ons lewens 'n uitdrukking van alles wat ons verstaan ​​en omgee en waardeer.
Om 'n deernisvolle hart te ontwikkel, is nie net 'n idealistiese oorleg nie. Dit spruit uit die waarheid van lyding en die opening daarvan. Hieruit ontstaan ​​'n gevoel van doel, 'n gevoel van betekenis wat so sterk in ons lewens is, dat dit nie saak is wat die omstandighede is nie, maak nie saak wat die situasie, ons doel of ons grootste begeerte op enige oomblik is om opregte liefde uit te spreek nie.
Ons inherente vermoë tot liefde kan nooit vernietig word nie. Net soos die hele aarde nie vernietig kan word deur iemand hulle herhaaldelik daarteen te werp nie, so sal 'n deernisvolle hart nie vernietig word in 'n aanslag van teenspoed nie. Deur deernis te beoefen, ontwikkel ons 'n brein wat vry is van vyandskap. Dit is onbeperkte, onvoorwaardelike liefde.
OEFENING: Meditasie oor Medelye
Wanneer ons meditasie doen wat spesifiek ontwerp is om deernis te koester, gebruik ons ​​gewoonlik net een of twee frases, soos "Mag u vry van u pyn en verdriet wees" of "Mag u vrede vind."
Dit is belangrik dat die frase vir u sinvol is. Soms voel mense meer gemaklik met die gebruik van 'n frase wat die wens impliseer dat hulle meer liefdevolle pyn aanvaar, eerder as vryheid van pyn. U moet eksperimenteer met verskillende frases, kyk watter vorme ondersteun 'n deernisvolle opening vir pyn en watter lyk u meer in die rigting van aversie of smart te lei.
Die eerste oogmerk van deernis-meditasie is iemand met groot fisiese of geestelike lyding. Die tekste sê dat dit 'n regte persoon moet wees, nie net 'n simboliese samestelling van alle lydende wesens nie. Spandeer die tyd om die deernisfrases na hierdie persoon te rig, blykbaar van hul probleme en hartseer.
Jy kan daarvandaan vorder deur dieselfde volgorde wat in die metta-oefening ontvou: self, weldoener, vriend, neutrale persoon, moeilike mens, alle wesens, alle lewende wesens, ... alle vroue, alle mans ... alle wesens in die tien rigtings.
Neem die meegevoelpraktyk op jou eie pas - beweeg van kategorie tot kategorie soos jy reg voel. Onthou dat alle wesens groot potensiële lyding ervaar, ongeag hoe bevoorreg hulle onmiddellike omstandighede kan wees. Dit is bloot die aard van verandering in die loop van die ontplooiing van die lewe.
As u voel dat u beweeg van die bewing van die hart wat deernis in toestande van vrees, wanhoop of hartseer is, aanvaar eerstens dat dit natuurlik is. Asem saggies en gebruik jou bewustheid van die asem om jouself op hierdie oomblik te anker. Bereik onder die vrees of verwerping van pyn tot die gevoel van eenheid met alle wesens wat daaraan lê. U kan nadink oor daardie gevoel van eenheid en u daaroor verbly.
Lyding is 'n intrinsieke deel van die lewe en sal beslis nie uit die lewens van wesens verdwyn nie, maak nie saak hoe ernstig ons dit wil hê nie. Wat ons doen in medelye-meditasie is om ons verhouding tot lyding te suiwer en te omskep, of dit nou ons eie is of dié van ander. As ons lyding kan erken, oop is daarvoor en daarop reageer met 'n sagtheid van hart kan ons met alle wesens saamwerk en besef dat ons nooit alleen is nie.
OEFENING: Medelye vir diegene wat pyn veroorsaak
'N Verdere meditasie-meditasie begin met die gebruik van die frase "Mag u vry wees van u pyn en verdriet", gerig op iemand wat wêreldwyd skade berokken. Dit is gebaseer op die verstandhouding dat skade aan ander noodwendig beteken dat uself skade berokken, nou en ook in die toekoms. Om iemand op 'n ander manier te lieg, te steel of seer te maak, is dus die grond waaruit deernis vir hulle kan ontstaan.
As ek hierdie oordenking oor retreats geleer het, kies mense hul minste gunsteling politieke leier as voorwerp. Dit is nie noodwendig 'n maklike praktyk nie, maar dit kan ons begrip omwentel.
As jy gevul is met oordeel of veroordeling van jouself of ander, kan jy jou persepsies hersien om die wêreld te sien in terme van lyding en die einde van lyding, in plaas van goed en sleg? Om die wêreld te sien in terme van lyding en die einde van lyding is Boeddha-gees, en sal ons weg van geregtigheid en woede lei. Kom in kontak met jou eie Boeddha-gees, en jy sal 'n genesende krag van medelye ontbloot.
Jy kan beweeg van medelye na iemand wat skade veroorsaak, deur die siklus van wesens (self, weldoener, ens.). Let veral op of hierdie meditasie met verloop van tyd 'n ander verhouding met jouself en jou vyand skep. Onthou dat medelye nie homself moet regverdig nie - dit is sy eie rede om te wees.
SHARON SALZBERG beoefen al meer as vyf en twintig jaar Boeddhistiese meditasie. Sy is 'n medestigter van die Insight Meditation Society in Barre, Massachusetts, en doseer meditasie regoor die land. Besoek haar webwerf by www.sharonsalzberg.com
Video: Street Lovingkindness met Sharon Salzberg by Grand Central Station:
Jy is hier: Tuis > Persoonlike > Spirituality & Mindfulness > Meditasie > Die ontwikkeling van 'n deernisvolle hart