Een aanval se reperkussies speel nou ’n bepalende rol in die komende vredesonderhandelinge. In April vanjaar is ’n lugaanval op die Siriese dorp Khan Shaykhun uitgevoer. Dit het gou geblyk dat die aanval met die gifgas, Sarin, uitgevoer is. Altesaam 80 mense, onder wie baie kinders, het omgekom.
Sirië het aandadigheid ontken, maar ’n gesamentlike ondersoekspan van die VN en die Organisasies vir die Verbod op Chemiese Wapens het reeds bevind dat Assad aandadig is, al is die verslag nog nie amptelik bekend gemaak nie.
Die Assad-familie, wat Sirië nou reeds twee geslagte regeer, behoort tot ’n minderheid van ’n minderheid. Hulle is Alawiete, ’n sekte van die Sjiiete, wat ’n minderheid teenoor die Soenniete uitmaak. Geweldige improvisasie, soos ’n parlement wat setels aan minderhede, onder wie die Christene, gewaarborg het, asook ’n ruim mate van hardhandigheid, was nodig om aan bewind te bly. Nie alle minderhede is egter ewe goed behandel nie, en die Turkmene is uiters sleg behandel.
Hoewel die leerders bygestaan word deur twee onderwysers, berus die onus om verantwoordelikheid te neem vir alle aspekte van deelname en dinkwerk, by die entoesiastiese leerders self.