ONSINNIGHEDE OOR APARTHEID! - Afrikanervolksparty
ONSINNIGHEDE OOR APARTHEID!
Gepubliseer op 15 Junie 2011 | Geskryf deur Danie Varkevisser | | | Trefslae: 1923
In seker die mees beproewende tyd in die Afrikanervolk se geskiedenis, word daar van die felste aanslae op sy godsdiens, sy kultuur, sy taal, sy beleid, sy lewens-en-wêreldbeskouing en ook op sy fisiese lewe gemaak!
In ’n tyd waar die Afrikaner deur verraad sy land ontneem is en die hele volk in ’n toestand van verskeurdheid en wantroue, die vertroosting, bemoediging en versterking vanuit sy kerke, kultuurorganisasies, geskiedskrywers, onderwysers en volksleiers behoort te ontvang, kry hy hoofsaaklik belediging, beskuldiging en benadeling as troos vir sy verwonding! As daar enigiets positiefs daaruit moet voortkom, dan is dit ’n beter begrip van die Bybelse stelling dat die Satan die vader van die leuen is en dat hy hom sal voordoen as ’n engel van die lig en selfs op die troon gaan sit asof hy God is.
Onder die hand van ’n prokureur, Albert Blake, verskyn die boek Boereverraaier in ’n tyd waarin die Afrikaner reeds tot oor sy ore verguis, belaster en verneder word. In sy voorwoord word die noodsaak vir die boek só gestel: “Dit is ’n morbiede geskiedenis dié, maar een wat noodwendig vertel moet word. Die Anglo-Boereoorlog is immers nie net ’n verhaal van Boerehelde nie”.
Blake verklaar verder dat die verskynsel van verraad gedurende die Anglo-Boereoorlog ’n groter impak op die ontwikkeling van die politieke psige van die Afrikaner gehad het as wat dikwels erken is. Sy gevolgtrekking is dat dit ’n noemenswaardige invloed op die Afrikaner politiek gehad het. Hy stel verder dat vir enigiemand wat die Suid-Afrikaanse politiek wil verstaan, dit sin maak om hom van dié deel van die Afrikaner se geskiedenis te vergewis.
Dit is egter eers by die lees van hoofstuk 18 dat ’n mens agterkom dat Blake eintlik iets wil sê oor apartheid. Hy verwys na twee professore, tw. prof. Johan Snyman, filosoof van die Universiteit van Johannesburg en prof. Wilhelm Jordaan, buitengewone professor in sielkunde aan die Universiteit van Pretoria wat albei die mening uitgespreek het dat dat: “..die oorlog so ’n ingrypende en langdurige uitwerking op die Afrikaner se psige gehad het dat dit uiteindelik tot die vestiging van die apartheidsbeleid bygedra het”.
“Jordaan meen die Afrikanervolk se “sluimerende en etniese bewussyn” is in dié fase tot ’n “verstarrende etnosentrisme” gemobiliseer. …..In die proses van vitalisering het die Afrikaners die Anglo-Boereoorlog vir homself toegeëien.” Hy meen dit het tot grootskaalse stereotipering van en rassisme teenoor anderskleurige Suid-Afrikaners gelei…..Volgens Jordaan is die Afrikaner se bewussyn in besit geneem deur ’n volksnarsisme (narcisme: ’n sieklike perverse selfliefde. my verduideliking). Hy meen dit het op sy beurt ’n klimaat geskep waarin ’n selfgenoegsame magselite die apartheidsmasjien algaande opgeëis het. Dié elite was daarop uit om die politieke en ekonomiese mag en daarmee ook effektiewe beskikkingsreg oor die lotgevalle van swart en bruin mense te behou, totdat die apartheidsregering in 1994 die mag moes oorgee.
Blake se aanhalings van links-liberale akademici soos Snyman, Jordaan en Max du Preez, terwyl hyself na Mandela as ’n vryheidstryder verwys en sy boek afsluit met die opmerking dat die Afrikaner moet herbesin oor sy identiteit deur ’n herwaardering van die Afrikaner se geskiedenis, maak dit ’n handige boek vir die vyande van die Afrikaner, terwyl die werklike oorsake vir die ontstaan en instandhouding van apartheid as beleid, of nie verstaan of doelbewus verswyg word.
Dit is juis die Christelik-Nasionale grondslag van die Afrikaner wat hom in staat gestel het om die verraad van mede-Afrikaners tydens die Anglo-Boereoorlog, in die jare daarna te verwerk en aan te gaan met hulle lewens.
Dat die verraad hoegenaamd iets met die vestiging en instandhouding van apartheid te maak gehad het, is loutere liberale onsin. Om dan nog verder tot die gevolgtrekking te kom dat dit gelei het tot rassisme teenoor anderskleuriges, verg werklik ’n verkragting van die verbeelding.
Dit is ook vir Afrikaners wat tred hou met die verloop van die Afrikanergeskiedenis, bloot onwaar dat die “apartheidsregering die mag in 1994 moes oorgee. Sedert die sluipmoord op dr. H. F. Verwoerd, wás daar nie meer ’n apartheidsregering nie. Van John Vorster af was sy regering en die van P.W. Botha en de Klerk ná hom, besig om apartheid af te breek!
Daarna is die mag deur middel van ’n verraderlike proses van geknoei agter die skerms, aan die terroris Mandela oorhandig.
Die klimaat wat Blake in sy boek probeer skep, pas goed aan by die gees van die tyd, maar hou nie rekening met die Afrikaner se veelbewoë stryd waar alles behalwe ’n sieklike selfliefde na vore kom, wat staan nog die behoefte om die lotgevalle van ander volke te probeer beheers!
DIE GESKIEDENIS PRAAT!
Terwyl Blake se boek hoofsaaklik handel met gebeure gedurende die Anglo-Boereoorlog van 1899-1902, was daar reeds in 1850 in Europa al ’n geleidelike oorgang van die liberalisme na Sosialisme. Dit beteken dat die klem al meer van vryheid na gelykheid verskuif het. Die strewe van die Sosialisme is die vestiging van ’n klaslose gemeenskap waar private besit afgeskaf moet word, beheer en gesag afgewentel word na die arbeider, uit die hande van die elite weggeneem sodat almal gelyk kan wees.
Gesag was afgebreek, slawe vrygemaak en handel binne elkeen se bereik. Wat hierop gevolg het, was egter armoede, hongersnood en…..”vryheid”. Die werkersklas het al gou besef dat meer as vryheid nodig was!
Die verklaring van Amerika se onafhanklikheid op 4 Julie 1776, het só gelui: “We hold these truths to be self evident, that all men are created equal, that they are endowed by their Creator with certain unalienable rights, that among these are Life, Liberty and the pursuit of Happiness…..” In 1863 skaf president Abraham Lincoln slawerny op grond van hierdie beginsels af en staan Amerika bekend as die land waar die grootste mate van ekonomiese en politieke vryheid heers. Weereens ’n bewys dat die Liberalisme wat vryheid veronderstel, toe alreeds feitlik in die gelykheidsbeginsel van die Sosialisme opgegaan het.
Hierdie gelykheidsbeginsel, oftewel die Sosialisme is deur die Engelse regering Suid-Afrika ingedra en kan in vier tydperke ingedeel word.
1. DIE SENDELING TYDPERK van 1800-1854.
2. DIE TYDPERK VAN DIE KAAPSE POLITICI: 1854-1929.
3. DIE TYDPERK VAN HOFMEYR: 1929-1948.
4. DIE TYDPERK VAN DIE RADIKALE LIBERALISME: 1948 tot vandag.
Die eerste tydperk was toe J. T. van der Kemp en dr. John Phillip, ’n dissipel van Rousseau, in 1819 die liberalisme met sy sosialistiese inslag tot ’n hoogtepunt in Suid-Afrika gevoer het. ’n Historikus skryf so van dr. Phillip: “Phillip was born in 1775……..in 1779 Rousseau died and Phillip does not seem to have escaped the influence of the man who ….dominated European thought…He displays much of the typical Rousseauan humanitarianism in his writings. It was this spirit, this tenderness and sense of equity, which caused him to be so credulous when he read the fabulous description of Barrow concerning the maltreatment of the natives, and to believe the many heart rendering tales of those who came to him to lodge complaints. In Rousseau’s Discourse on the Origen of Inequality, the state in nature is exalted as a golden age, from which civil society, based on a compact obtained by fraud to perpetuate injustice, has degenerated. We are told therein that all men are by nature equal; all have the same natural rights to strive after happiness, to self preservation, to the free control and disposal of their person. and property, to resist oppression; the life of the savage, we are told, is the simplest and most perfect; civilized societies are all degenerate, government naught but tyranny, and social laws unjust.
When Phillip tells us that we are all born savages; when we hear him continually denouncing those invidious destructions which mar all fellowship; when we hear him continually exclaiming, ‘make the Hottentots free’; ‘let the churches of the colonists be thrown open for their devotional services’; When the Hottentots are represented as ‘corrupted by their intercourse with Europeans’; it immediately suggests that French Revolutionary principles of Liberty, Equality and Fraternity were among the many ideals which incited Phillip and spurred him to activity”.( die Bedreiging van die Liberalisme, G. D. Scholtz)
Phillip en van der Kemp het die blanke Kolonialers as die onderdrukkers van die nie-Blanke gesien en by die Britse Owerheid aanbeveel dat hulle onder dieselfde wette beskerm en behandel moes word as die Kolonialers. In 1814 stel Lord Caledon 'n Hottentotkorp van 800 man aan om toe te sien dat die Grensboere kastig nie hulle werkers sleg behandel nie. Die Boere word ook grootliks ontwapen sodat hulle moes toesien hoe letterlik honderde van hulle familie en vriende uitgemoor is en hulle vee geroof word.
‘n Toestand wat vandag onder ‘n stelsel van integrasie, as bewys vir diegene wat die geskiedenis ignoreer, herhaal en weer oorgeleef moet word!
Dit was juis Genls. Louis Botha en Jan Smuts wat in 1912 en 1917 die “kaffervraagstuk” as die grootste vraagstuk in die Suid-Afrikaanse samelewing beskou het. Hierdie standpunt het hulle gehuldig nadat hulle teen die Afrikaner gedraai het na die Anglo-Boereoorlog waarin hulle téén die Engelse geveg het. Dit was die wrywing en konflik wat ‘n gemengde samelewing opgelewer het, wat Genls. Botha en Smuts apartheid as die enigste oplossing laat insien het.
In April 1912 sê Genl. Botha dat om rasse op dieselfde vlak te plaas geen bevrediging sal bring nie en iets anders gedoen sal moet word soos bv. ‘n mate van selfregering aan hulle onder toesig van die blankes. Op 24 September 1912 sê hy op Heidelberg dat die “Kaffervraagstuk” die moeilikste vraagstuk in die land was en dat die oplossing lê in die afsondering van die naturelle in sekere gebiede, met ‘n soort selfregering in slegs daardie gebiede en nêrens elders nie.
In die Parlement het hy dan ook in 1913 ‘n voorstel ter tafel gelê dat die naturelle gesegregeer moet word met selfregering onder toesig van die blankes.
In 1917 by ‘n eetmaal wat tot sy eer gehou is het Genl. Smuts, as lid van die Imperiale Oorlogskabinet onder voorsitterskap van Lord Selborne, ‘n toespraak gehou oor “The White Man’s Task”
“We have felt more and more that if we are to solve our Native question it is useless to try to govern Black and White in the same system, to subject them to the same institutions of government and legislation . They are different not only in colour but in mind and political capacity and their political institutions should be different.
Dít was die motivering vir apartheid en verseker nie die kwessie van verraad nie.
Hy het verder verduidelik dat oor die lang termyn daar areas sal wees wat die swartes sal bewerk en beset waar hulle hulself volgens hulle gebruike sal regeer terwyl die res van die land deur blankes beheer sal word wat hulleself apart volgens Europese standaarde sal regeer. Géén behoefte om hulle lotgevalle te beheer nie!
Sonder om deur die hele geskiedenis te gaan om vêrder aan te toon dat die ontledings van Snyman en Jordaan nie die verloop van die Afrikaner se geskiedenis wat werklik aanleiding tot aparte ontwikkeling gelei het, in aanmerking geneem het nie, kan ek met die grootste stelligheid sê dat wat by uitstek die aanloop tot die aanvaarding van die beleid en beginsel van apartheid as staatsvorm was, heeltemal deur hulle ignoreer word.
WEER PHILLIP EN VAN DER KEMP!
Ons het hier weer te make met “Phillip en van der Kemp” wat bloot uit ’n liberale oogpunt die Afrikaner nie alleen sonder behoorlike begronding veroordeel as sou die Afrikaner se bewussyn in besit geneem wees deur ’n volksnarsisme (narcisme: ’n sieklike perverse selfliefde. ‘n Elite wat daarop uit was om die politieke en ekonomiese mag en daarmee ook effektiewe beskikkingsreg oor die lotgevalle van swart en bruin mense te behou, totdat die apartheidsregering in 1994 die mag moes oorgee.
Die Afrikaner het bloot die beste bewese staatkundige stelsel aangewend om nie net sy eie nie, maar ook elke ander etniese groep se identiteit en gevolglike voortbestaan te verseker, in stand te hou en te bewaar! Die stelsel wat die Afrikaner van die Engelse ge-erf het, naamlik apartheid, was deur beskaafde, gelowige en uiters briljante volksleiers verfyn om ook die belange van die ander volkere in aanmerking te neem, meer so as wat die geval was onder Britse bewind.
IS VERRAAD VERGEEFBAAR?
Dat verraad verwerplik was en vandag nog is, is ’n gegewe. Dat dit die Afrikanervolk se “sluimerende en etniese bewussyn” in dié fase tot ’n “verstarrende etnosentrisme” gemobiliseer het, is werklik ’n verstarring van die breinfunksie deur almal wat aan diesulke filosofiese potjieslatyn blootgestel word, se intelligensie te onderskat.
Geskiedskrywing behoort by die vertolking van feitlike gebeure om ’n bepaalde afleiding te bewys, álle relevante geskiedenis in aanmerking te neem sodat die leser wat lid is van die volk waaroor geskryf word, nie verwar word oor sy begrip van sy eie volk se geskiedenis nie.
Wat huidig aan die Afrikaner opgedis word vanuit die media en geskrifte, moet maar aanvaar word, reflekteer weereens die gees van die tyd en van veral omstandigheid!
I KRONIEKE 12:17
…het Dawid uitgegaan hulle tegemoet en gespreek en vir hulle gesê: As julle met vrede na my kom om my te help, sal ek my van harte met julle verenig; maar as dit is om my aan my teëstanders te verraai, ofskoon daar geen onreg in my hande is nie — mag die God van ons vaders dit dan sien en straf!
Die vraag wat hier geld is of verraad vergewe moet word? Die Woord van God leer dat die verraad van Judas Iskariot met die dood gestraf is, maar dat Petrus se daad van verloëning vergewe is. Verder leer ons dat vergewing verband hou met bekering, met verootmoediging en belydenis.
Verraad is om troueloos te wees of om troueloos te handel. As aparte ontwikkeling die politieke staatkundige model was wat gekies was om die Afrikanervolk teen vernietiging te beskerm omdat die beleefde geskiedenis bewys gelewer het dat die teenpool daarvan uiteindelik ’n volk vernietig, het die bedryf daarvan niks met verstarde etnosentrisme te make nie, maar met politieke vêrsig en verantwoordelike staatsbeheer! Om troueloos daarteenoor te wees is dus om jou volk bloot te stel aan onderwerping en uiteindelike uitwissing. Dit is net so verwerplik as wat enige daad van verraad tydens die Anglo-Boereoorlog was. As daar dan na sulke troueloses verwys word as hensoppers en joiners en welke ander benaming daar vir hulle tydens die Anglo-Boereoorlog gebruik is, is dit bloot ’n natuurlike uitvloeisel uit die verfoeilikheid van hulle optrede!
In wese is dit ’n handeling van breinbesoedelde, onpatriotiese wêreldlinge wat ongeag die onvermydelike verwagte chaos wat daaruit sou voortvloei, aan internasionale aandrang dienstig is in teenstelling met die verantwoordelikheid aan eie volk en vaderland.
Dit was Senator Barry Goldwater van die VSA wat gesê het, as ‘n vyandelike mag daarop uit is om jou te oorwin en al sy hulpbronne en kragte vir die doel inspan, verkeer hy in ‘n staat van oorlog met jou; en jy, tensy jy aan oorgawe dink – verkeer in oorlog met hom. Verder - tensy jy aan verraad dink – sal jou doel, soos syne, wees om die oorwinning te behaal. Nie “vrede” nie, maar oorwinning.
Afrikaners wat hulle dus besig hou met enigiets wat die voortbestaan van die Afrikanervolk bedreig, veral as dit deur die geskiedenis as ’n bedreiging uitgewys is, is besig met verraad en moet aanvaar dat hulle as sodanig deur die geskiedenis behandel gaan word.