Psigiatriese siektes word 'n tsunami - Solidariteit WêreldSolidariteit Wêreld
Tuis › Nuuskantoor › Psigiatriese siektes word 'n tsunami
Psigiatriese siektes word 'n tsunami
Psigiatriekenners voorspel dat die Covid-19-pandemie tot 'n tsunami van emosionele en psigiatriese siektes gaan lei.
Faktore soos self-isolasie en kwarantyn affekteer mense se normale aktiwiteite, roetines en werksaamhede. Hierdie invloede kan lei tot 'n toename in eensaamheid, angs, depressie, slaapversteurings, alkohol- of dwelmmisbruik, en ook tot selfdoodneigings (WGO,2020c).
Die afgelope jaar het letterlik miljoene mense wêreldwyd hul werk verloor. Die gepaardgaande gebrek aan inkomste lei tot verdere probleme en onsekerheid. Dit dra daartoe by dat die risiko's vir depressie, angs en selfdood vererger. Die uitkring-effek van persoonlike ekonomiese druk lei ook regstreeks daartoe dat mense sukkel en selfs daarvan wegskram om hulp vir hul psigiatriese siektes te kry. Wanneer psigiatriese hulp verwaarloos word, vererger en verleng dit eenvoudig die spesifieke siekte.
PTSV kan ontwikkel wanneer ons blootgestel word aan 'n traumatiese gebeurtenis, of as iemand na aan ons deur so 'n gebeurtenis gaan.
Wanneer iemand trauma beleef, is dit 'n natuurlike en normale reaksie om angstig te voel, meer emosioneel te wees, slapeloosheid te ervaar en om soms gewoon kwaad te wees. Party mense se reaksie op trauma is om die plek waar trauma gebeur het, te vermy of om nie daaroor te praat nie.
Wanneer hierdie tipiese simptome vir langer as twee weke aanhou en die persoon se funksionering baie negatief geraak word, kan dit 'n posttraumatiese stresversteuring wees wat opsigself as 'n siekte ontwikkel het.
Die trauma wat met die opdoen van Covid-19 gepaard gaan, of selfs lang, streng isolasie, kan daartoe lei dat jy, of iemand na aan jou, PTSV as 'n siekte ontwikkel.
PTSV kan doeltreffend met medikasie of psigoterapie, of 'n kombinasie daarvan, behandel word.
Angs kan beskryf word as 'n intense gevoel van vrees. Die primêre funksie van vrees is om ons te waarsku indien daar werklike of moontlike gevaar bestaan.
Alhoewel vrees heeltemal normaal is, kan dit onder die huidige omstandighede van dreigende werkloosheid, siekte en dood in 'n angsversteuring ontwikkel. Die vrees en angs wat met 'n angsversteuring gepaard gaan, kan so oorweldigend raak dat dit mense se funksionaliteit op verskeie gebiede negatief beïnvloed. Soms word die funksionaliteit van so 'n persoon op letterlik alle terreine van sy/haar lewe aangetas.
Omdat gesondheidswerkers aan die voorpunt en raakpunt van die pandemie is, kan dit die impak hê dat hulle self 'n groot mate van angs beleef. Hulle het daagliks met die ergste gevalle van Covid-19 te make en beleef die direkte impak wat dit op mense het. Die daaglikse blootstelling aan pasiënte beteken dat hulle en hul families aan 'n groot risiko vir infeksie blootgestel is. Hierdie bekommernis kan tot groter angs lei.
Die onsekerhede wat met die Covid-19-entstowwe gepaard gaan, veroorsaak opsigself verdere angs.
Die Covid-19-inperkings en infeksiebeheermaatreëls neem baie van ons normale meganismes weg waarmee ons vrees en angs hanteer. Sosiale samesyn, om gimnasium toe te gaan, drukkies van vriende of familie, kerk toe gaan, ens. is normale meganismes vir die hantering van vrees en angs. Die gebrek hieraan lei tot hoër angsvlakke.
Depressie as 'n psigiatriese siekte is aangedui wanneer die gevoel dat jy in 'n swart gat is (depressiewe gevoel) langer as twee weke aanhou.
Konstante hoë negatiewe druk, lang werksure, vrees vir siek word en sosiale isolasie kan tot die ontwikkeling van depressie lei. Die voortdurende blootstelling aan baie sterfgevalle en die gepaardgaande hartseer oor 'n uitgerekte tydperk kan depressie by gesondheidswerkers tot gevolg hê.
Depressie word deur 'n gebrek aan vreugde, 'n depressiewe gevoel, moegheid, aggressie, negatiewe denke, meer emosionele reaksies en selfdoodgedagtes gekenmerk. Geheue, konsentrasie en die vermoë om spanning te hanteer, kan negatief geraak word.
Indien die simptome vir langer as twee weke aanhou, moet dit ernstig opgeneem word.
Depressie kan doeltreffend met medikasie of psigoterapie, of 'n kombinasie daarvan, behandel word.
Skuldgevoelens ontstaan dikwels wanneer 'n persoon wat positief vir Covid-19 gediagnoseer is, die siekte aan familielede of vriende oordra. In sommige gevalle het familielede en vriende aan die siekte gesterf. Omdat die persoon skuldig en verantwoordelik voel vir die afsterwe van sy/haar naasbestaande is daar dus baie skuldgevoelens en selfblaam betrokke. Indien hierdie skuldgevoelens nie hanteer word nie, kan dit tot depressie lei.
Obsessief-kompulsiewe gedrag (OKG)
Obsessief-kompulsiewe gedrag word waargeneem by baie pasiënte wat Covid-19 opgedoen het en ook aan angs ly.
Om in beheer te wees van iets help om angs en vrese te verminder. OKG sluit in oormatige waaksaamheid wat gepaard gaan met 'n ekstreme gevoel van angstigheid. Obsessiewe en kompulsiewe fokus en fiksasies op hande was, maskers dra, herhaalde skoonmaak en wegbly van mense af, is pogings om in beheer te wees en sodoende vrese te verminder. Alhoewel dit in 'n mate help, is dit maar 'n klein deeltjie van wat ons kan doen om vrees te verminder.
OKG kom veral voor by persone wat self baie siek geword het van Covid-19, of andersins weens die siekte familielede en/of vriende aan die dood afgestaan het. Die persoon se alledaagse funksionering word beïnvloed en dit belemmer ook die kwaliteit van hul lewens.
Dit is die "nuwe normaal" dat ons kantoor in ons sitkamer of slaapkamer is. Die tyd en stressors wat met reis na die "ou kantoor" gepaardgegaan het, maak hierdie nuwe lewe skynbaar makliker. Die isolasie, weg van die gemeenskap en sosiale interaksie van die "ou kantoor", kan egter tot depressie en angs lei.
Die kultuur om vanaf die huis te werk is nuut en die gebrek aan gesonde grense kan tot uitbranding en swak familieverhoudinge aanleiding gee.
Baie mense werk harder as tevore, neem minder pouses en werk selfs tot laat in die nag of oor naweke.
Die idee van: "Ek is mos hier en kan dit gou doen", of "ek wil net gou bel en iets hoor, want hulle is mos ook daar" (11 uur in die aand) ens. belemmer goeie grense. Dit het 'n negatiewe psigiese impak op die individu en familieverhoudinge.