Die Afrikaansse taal maak 'n onderskeid tussen blou en groen, maar sommige tale (soos Viëtnamees of Tarahumara) het gewoonlik nie verskillende woorde nie, en verwys na groen deur 'n woord te gebruik wat ook na geel of blou kan verwys.
Chinees het die blou-groen onderskeid, maar 'n ander woord wat die moderne omgangstaal voorafgaan, qīng (青), word gebruik. Dit kan na óf blou óf groen verwys, of selfs na swart, soos in xuánqīng (玄青), alhoewel dit baie raar is.
In Koerdies word die woord "şîn" (uitgespreek shien), wat 'blou' beteken, gebruik vir groen dinge in die natuur, soos blare, gras en oë. Daar is 'n ander woord, "kesk", wat gebruik word vir ander groen dinge, soos byvoorbeeld die Koerdiese vlag.
Groen word deur ekologiebewegings gebruik as gevolg van die algemene voorkoms daarvan in die natuur. Greenpeace, 'n ekologie-aktivistegroep, gebruik groen weens die verbintenis met lewe. Mense wat omgewingsbeskerming in die politieke sfeer bevorder word die "Groenes" genoem.
'n "Groen Party" (of Faksie) het ook bestaan in die Bisantynse Ryk vir 'n kort ruk, maar dit het natuurlik niks met die moderne Groenes te doen gehad nie. Dit het eerder ontwikkel uit 'n soort strydwaresies-ondersteunersklub, wie se bestuurders groen gebruik het om hulleself van die opponerende "Blou Party" te onderskei.
Groen is die tradisionele kleur van Islam, ook weens die verbinding met die natuur. Die profeet Mohammed word betroubaar aangehaal in 'n hadith waar hy sê dat "water, groenigheid en 'n pragtige gesig" drie universele goeie dinge is.