Universiteit van Erlangen Nuremberg - Studie in die buiteland in Europa
Universiteit van Erlangen Nuremberg
Universiteit van Erlangen Nuremberg Besonderhede
Stad : Erlangen
Akroniem : FAU
gestig : 1742
Moenie vergeet om bespreek Universiteit van Erlangen Nuremberg
Inskryf by die Universiteit van Erlangen Nuremberg
Universiteit van Erlangen Nuremberg is 'n openbare navorsingsuniversiteit in die stede van Erlangen en Nuremberg in Beiere, Duitsland. Die naam Friedrich-Alexander kom van die universiteit se eerste stigter Friedrich, Markgraaf van Brandenburg-Bayreuth, en sy weldoener Christelike Frederick Charles Alexander, Markgraaf van Brandenburg-Ansbach.
in Duitsland, tradisionele liberale kunste universiteite nie gewoonlik 'n ingenieurswese skool of departement. Maar, FAU wel 'n duidelike ingenieursfakulteit.
FAU is die tweede grootste State University in die staat Beiere. Dit het 5 fakulteite, 23 departemente / skole, 30 kliniese departemente, 19 outonome departemente, 656 professore, 3,404 lede van die akademiese personeel en rofweg 13,000 werknemers.
In die winter semester 2014/15 rondom 39,085 studente (Insluitend 3,556 buitelandse studente) wat ingeskryf is in die universiteit in 239 studierigtings, met ongeveer 2/3 studeer aan die Erlangen kampus en die oorblywende 1/3 op die kampus Nuremberg. Hierdie statistieke het FAU in die lys van die top 10 grootste universiteite in Duitsland.
in 2013, 5251 studente gegradueer aan die Universiteit en 663 doktorsgrade en 50 post-doktorale proefskrifte is geregistreer. Verder, FAU ontvang 171 miljoen Euro (2013) eksterne befondsing in dieselfde jaar, wat dit een van die sterkste derde party befonds universiteite in Duitsland.
in 2006 en 2007, as deel van die nasionale uitnemendheid inisiatief, FAU is deur die Stigting Duitse Research gekies as een van die wenners in die Duitse universiteite Uitnemendheid-inisiatief. FAU is ook 'n lid van DFG (Duitse Navorsingstigting) en die Top Industrial Bestuurders vir Europa netwerk.
In Akademiese Ranking of World Universities vir jaar 2014, FAU ingedeel tweede onder Duitse universiteite in Ingenieurswese / Tegnologie en Rekenaarwetenskap groep vir al vier posisie parameters TOP, FUN, HiCi en PUB.
Fakulteit Geesteswetenskappe, Sosiale wetenskappe, en Teologie
Fakulteit Besigheid, Ekonomie, en die Reg
1743 - Die Universiteit is gestig deur Markgraaf Friedrich van Brandenburg-Bayreuth
Die Universiteit in Erlangen is gestig in die gees van verligte absolutisme. Die funksie van die Duitse universiteite in die agtiende eeu was om die behoeftes van die talle owerhede dien deur voorsiening vir die onderrig en opleiding van staatsamptenare om die reputasie van die vorste te verbeter.
Dit was ook die eerste bron van motivering vir Markgraaf Friedrich van Brandenburg-Bayreuth wat die Friedrichs-Universität in sy owerheid in gestig 1743 met die hulp van Margravess Wilhelmine en die eerste kanselier van die Universiteit, Daniel de Superville.
Dit is die derde universiteit om in Franke word gestig, na die universiteite van Altdorf en Würzburg, en is gebaseer in die keiser stad van Erlangen in akademie die voormalige ridder se geleë op Haupt. Die amptelike opening van die Universiteit plaasgevind het op 4 November 1743, 'n gebeurtenis wat nog elke jaar herdenk op die dies academicus.
1769 - Die Universiteit is uitgebrei deur Markgraaf Alexander
In sy vroeë dae, die Universiteit in Erlangen was een van die kleinste instellings van sy soort. 'N Totaal van 64 studente wat ingeskryf is by die nuwe universiteit in die jaar van sy stigting en geleer deur 16 professore; die gemiddelde aantal studente gebly op ongeveer 200 vir 'n geruime tyd.
Die eerste paar dekades van die bestaan ​​van die Universiteit se is gekenmerk deur ekonomiese probleme sedert die margraviate van Brandenburg-Bayreuth relatief klein en nie veral ryk was. Dit was nie tot 1769, wanneer die Bayreuth lyn uitgesterf en die margraviate van Brandenburg-Bayreuth is verenig met dié van Brandenburg-Ansbach, het Frederick Universiteit wat 'n meer soliede finansiële basis gegee. Ter ere van Markgraaf Alexander, die nuwe leier, wat ook aan die Universiteit se eerste groot beskermheer geword, die Universiteit herdoop Friedrich-Alexander-Universität in dieselfde jaar.
Die tradisionele verskeidenheid van dissiplines geleer binne die fakulteite Teologie, wet, Medisyne en filosofie. Afgesien van die Hohenzollern paleis wat, as die tuiste van die weduwee, slegs 'n marginale openbare rol gespeel, die klein margravial stad van Erlangen het geen belangrike politieke, ekonomiese of kulturele instellings, en die Universiteit se professore nou aansienlike status in die samelewing die stad se verkry.
1810 - Franke word deel van Beiere
Vyftig jaar na sy stigting, die Universiteit ondergaan groot veranderinge as gevolg van politieke onrus. Die oordrag van mag aan die Pruisiese kroon in 1792, om die Franse Ryk in 1806 en uiteindelik na die Beierse kroon in 1810 omskep die margravial Universiteit in 'n staatsbeheerde instelling. Terwyl dit beteken dat dit baie van sy outonomie verloor, soos sy eie jurisdiksie en die spesiale voorregte verleen aan die universiteit burger, dit verbeter ook die Universiteit se finansies.
Die aantal studente het opgestaan ​​en bestendig gebly op ongeveer 400 op hierdie oomblik. Die planne om universiteitsopleiding te sentraliseer aan die Universiteit van Landshut, deur die Beierse minister van buitelandse sake gelê, Maximilian Joseph Montgelas, beteken dat aan die begin van die agtiende eeu het die toekoms van die Universiteit is in gevaar op meer as een geleentheid. Dit verskuldig sy oorlewing uiteindelik aan die feit dat dit het die enigste fakulteit van Protestantse teologie in Beiere. Het dit nie bly voortbestaan, al die Beierse studente van Protestantse teologie, wie se getalle het aansienlik gegroei as gevolg van onlangse integrasie Franke se toetrede tot Bavaria, sou gewees het gedwing om te studeer buite Beiere.
1818 - Die Schloss is amptelik aan die Universiteit geskenk
in 1818, die Universiteit het 'n beduidende aantal nuwe geboue. En ná die dood van Sophie Caroline, die tweede vrou van die stigter van die Universiteit, wat in Erlangen het gewoon as sy weduwee sedert 1764, King Maximilian I Josef van Beiere geskenk die Schloss, die Schloss, die oranjerie en ander geboue wat voorheen in besit van die markgrawe om die Universiteit.
Die eerste helfte van die negentiende eeu was daar ook groot hervorming van die konsep van universiteitsopleiding Wilhelm von Humboldt se, waarin gepleit hy die kombinasie van navorsing en onderrig. Lesings wat voorheen gekonsentreer op 'n streng eksegetiese benadering tot standaardwerke gefokus nou op die metode van akademiese studie en leiding aan onafhanklike navorsing.
1824 - Erlangen Universiteit Hospitaal is gestig
Die konstruksie van die Universiteit Hospitaal Erlangen, die hospitaal in die oostelike deel van die Schloss, was die eerste groot bouprojek wat deur die Universiteit en is voltooi in 1824. Die snelle ontwikkeling in die rigting groeiende onderskeid tussen die vakke, en die nuwe navorsing gebiede in medisyne en die wetenskappe in die tweede helfte van die negentiende eeu genoodsaak die konstruksie van talle nuwe geboue rondom die Schloss en saam Universität, wat gekom het om die kern van die Universiteit te vorm. Die mees opvallende geboue uit hierdie tydperk is die Kollegienhaus (1889), die anatomie en patologie geboue (1897 en 1906) en die Universiteit Biblioteek (1913).
1890 - Die Universiteit het 'n gemiddeld van 'n duisend studente
Die uitbreiding in grootte het gepaard gegaan met die skepping van talle nuwe departemente met instellings binne hulle wat, in teenstelling met die departemente, nie net geleer akademiese dissiplines, maar ook uitgevoer onafhanklike navorsing. Studentegetalle ook aansienlik toegeneem in die tweede helfte van die negentiende eeu. In die somer semester 1890, die aantal studente wat ingeskryf is bo-aan die 1000 punt vir die eerste keer,
Dit beteken dat die Universiteit posisie nommer 15 tussen die 21 universiteite in die Duitse Ryk in terme van grootte. Hierdie ontwikkeling ook radikaal verander die verhouding tussen die Universiteit en die stad. Terwyl Erlangen se beeld in die agtiende eeu was bepaal deur die Hugenote ambagte en kunsvlyt, in die negentiende eeu die Universiteit begin om 'n toenemend belangrike rol speel.
Een van die mees bekende professore wat aan die Universiteit geleer was die teoloog Adolf von Harleß, die prokureur Christelike van geluk, die professor van medisyne Franz Penzoldt, die historikus Karl Hegel, die filosoof Ludwig Feuerbach, die professor van Duits Benno von Wiese, die professor van Oosterse studies en digter Friedrich Rückert, die wiskundige Max Noether, die fisikus Eilhard Wiedemann, die aptekers Emil en Otto Fischer, die botanis Johann Christian Daniel schreber, die aptekers Theodor en Ernst Martius, die dierkundige Henog Zander, en die geoloog Bruno von Freyberg.
Sommige van die beroemde studente Erlangen se sluit die teoloog Wilhelm Lohe, die prokureur en Pruisiese staatsman Karl Freiherr von Stein aan die Ou Stone, die dokter Samuel Hahnemann, die skrywers Heinrich Wackenroder, Ludwig Tieck, Daniel Schubart en Augustus Graf von Platen, die chemikus Justus von Liebig, die fisikus Georg Simon Ohm en die wiskundige EMMI Noether.
1920 - Die Pro-rektor word die rektor
Die uitbreek van die Eerste Wêreldoorlog in 1914 het 'n aansienlike uitwerking op die Universiteit. Op die eerste dag van mobilisasie, die Kollegienhaus , die Schloss en verskeie departemente by Universitätsklinikum Erlangen is omskep in hospitale vir die gewonde. Rondom drie kwartale van die studente is wat geraak word deur diensplig of vrywillige registrasie. Dit het gelei tot 'n enorme daling in die getal studente wat voortgegaan om te studeer. Gedurende die oorlog jare was daar gewoonlik net oor 300 studente wat in Erlangen.
Die gebeure van die Beierse Revolusie van 1918 en 1919 en die daaropvolgende afskaffing van die monargie het beteken dat die titel "rektor Magnificentissimus 'wat voorheen gebore deur die regerende monarg nou verdwyn. Die kantoor van Pro-rektor was dus verander na 'rektor (Magni)'in 1920. Net so, die term 'Pro-rektor' vervang die vorige titel 'Exprorektor'. Vir die meeste studente, die jare onmiddellik na die Eerste Wêreldoorlog is gekenmerk deur armoede en baie studente uit arm agtergronde gekom het om die Universiteit in die hoop van die bou van 'n nuwe futures vir hulself ten spyte van hul beskeie skoolopleiding.
Inflasie en die bankrotskap van talle geleerdheid organisasies by hul lot. Die Komitee Student Verteenwoordigers is gestig in 1919 en is gevolg in 1922 deur wat nou die Studente Werk (student Services) watter, in 1930, oop die Studentenhaus wat nog staan ​​op Langemarktplatz vandag. Oor die algemeen, egter, nadat sy vinnige groei in die middel van die negentiende eeu, die 1920's was 'n tydperk van stagnasie vir die Universiteit.
1928 - Die Fakulteit Wetenskappe is gestig
Die toenemende belangrikheid van die natuurlike wetenskappe wat in die tweede helfte van die negentiende eeu so duidelik geword het gelei tot 'n verandering in die struktuur van die Universiteit se. in 1928, die natuurwetenskappe is geskei af destydse Fakulteit Mens- en Sosiale Wetenskappe en gegewe fakulteit status van hul eie.
1933 - Die Universiteit se outonomie val prooi vir Nasionale Sosialisme
A nasionalistiese klimaat van mening is reeds duidelik in die getuienis was aan die Universiteit in Erlangen tydens die Weimar Republiek, en in November 1929, die Duitse Nasionale Sosialistiese Student Association het 'n volstrekte meerderheid van die setels in die verkiesing komitee Student Verteenwoordigers vir die eerste keer by 'n Duitse universiteit. Gedurende die jaar van Nazi diktatorskap, Erlangen is nie gespaar enige van die gebeure wat ook by ander universiteite plaasgevind, soos die afdanking van professore onwillig om toe die party lyn, die boek wierookbrand as vir Mei 1933, of die insluiting van vakke wat voldoen het aan Nazi-ideologie, soos 'ras navorsing'.
akademiese outonomie van die Universiteit se is gedurende die Nazi-tydperk verwyder en die Führer beginsel is ook van toepassing op die universiteit grondwet, as die rektor nie meer verkies deur die professorale liggaam, maar is deur die Reichsminister van akademiese sake. Soos wat gebeur by universiteite regoor Duitsland in hierdie tyd, studentegetalle in Erlangen gedaal grootliks as gevolg van die Nazi opvoedkundige beleid.
1945 - Die Universiteit ondergaan rekonstruksie
Teen die einde van die Tweede Wêreldoorlog, Erlangen was die enigste universiteit dorp in Duitsland, behalwe Heidelberg, wat byna geheel en al ontsnap het verwoesting. Studente gestroom om die Universiteit as onderrig in die winter semester hervat 1945/46, en daar was vyf keer soveel studente as voor die oorlog. Terwyl dit in die somer semester 1927 daar was 1340 studente en tien jaar later daar was 967, deur die somer semester 1947, die Universiteit gehad 5316 studente.
Maar, as die ander Duitse universiteite geleidelik heropen hul deure, die nommers in Erlangen weer begin daal teen die einde van die 1950's, sodat deur die winter semester 1956/57, Erlangen was die kleinste universiteit in Wes-Duitsland.
Die Universiteit nou nodig is om genoeg nuwe geboue om al sy departemente en instellings te huisves verskaf. In 'n poging om die Universiteit se karakter te bewaar met sy individuele geboue saam gegroepeer in die middestad, die nuwe geboue is nie gebou op 'n kampus webwerf geïsoleerd van die middedorp, as dit die geval was elders, maar is in plaas gebou op 'n verskeidenheid van sentrale plekke wat voorheen ander doeleindes gedien.
Dit was die geval met die ou barakke in Bismarck, waar 'n nuwe kompleks vir wet, teologie, geestes- en sosiale wetenskappe onthul in 1953. Verdere nuwe geboue wat in die middestad, in die besonder vir die Fakulteit Geneeskunde, soos die Departement Neurochirurgie in 1978, wat gebou is op Schwabachanlage waar voorheen die psigiatriese kliniek gestaan.
Die mees noemenswaardige uitbreiding wat in die 1960's plaasgevind het by die Universiteit was in die veld van ingenieurswese. Die post-oorlog nodig het om te moderniseer op voorwaarde dat die stukrag aan 'n departement van ingenieurswese by te voeg, 'n wens wat uitgespreek het so vroeg as 1903. Personeel aan die Fakulteit van Wetenskappe nou die behoefte uitgespreek vir 'n onafhanklike fakulteit vir elektriese en meganiese ingenieurswese, wat gegee is om die ondersteuning van die senaat in 1957.
1961 - Die Fakulteit Besigheid, Ekonomie en Sosiale Wetenskappe is gestig
Kort na hierdie toevoegings, die Universiteit uitgebrei in 'n ander rigting deur die inlywing van die Stad Tshwane Metropolitaanse Munisipaliteit befonds College of Business, ekonomie en sosiale wetenskappe in Nuremberg, gestig in 1919, in die Universiteit te vorm wat dan sy sesde fakulteit. Van toe af het die Universiteit aanvaar die naam waaronder dit vandag bekend, Universiteit van Erlangen-Nürnberg.
Die onderrig van ekonomiese en sake-administrasie, wat het tot hierdie punt slegs 'n geringe rol in die destydse Fakulteit Mens- en Sosiale Wetenskappe in Erlangen gespeel, kon nou uit op 'n veel groter skaal op sy eie werf in Nuremberg gedra. Hierdie samesmelting versnel die groei in studentegetalle wat 'n nuwe hoogtepunt aan die einde van die 1960's bereik.
1966 - Die Fakulteit Ingenieurswese is gestig
in 1962, Na 'n lang debat, die Beierse parlement uiteindelik besluit om 'n Fakulteit Ingenieurswese in Erlangen vestig. In hierdie opsig, die Universiteit het uit gewen teen die stad van Nuremberg wat reeds versoek dat 'n tegniese universiteit in Nuremberg bestendig wees tot in dekades.
Sedert die uitgestrekte gebiede van die bou van grond wat nodig is vir hierdie projek was nie beskikbaar in die sentrum van Erlangen, die grondslag vir 'n nuwe universiteit kampus gelê in die suidooste van die stad in 1964. Die formele vestiging van die Fakulteit Ingenieurswese, wat die sewende fakulteit het op FAU ten tyde, plaasgevind het in 1966. Op die oomblik, die Universiteit was die enigste instelling in Duitsland met 'n fakulteit van ingenieurswese wat geïntegreer word in die bestaande strukture van 'n klassieke navorsingsuniversiteit en nie opgestel as 'n outonome universiteit.
1968 - Die student beweging ontwikkel
op FAU, as elders, die volgende jaar is oorheers deur die student beweging, 'n beweging wat was om so 'n langdurige uitwerking op akademiese lewe. Die student protes, wat universiteite geraak regdeur Duitsland, was aanvanklik 'n reaksie op kwessies wat suiwer universiteit-verwante was, soos swak studie voorwaardes. in 1969, die student beweging gegroei meer radikale en het 'n instrument van teenkanting teen die politieke stelsel in die algemeen. In samewerking met ander sosiale groepe, hierdie grootgeword in wat bekend staan ​​as die opposisie beweging buiteparlementêre geword.
Daar was 'n groot konfrontasie, veral in die debat oor die Wet Beierse Hoër Onderwys van 1974, afdelings waarvan verban verteenwoordigers student uit te oefen 'n algemene politieke mandaat, en oor die Wet op die Duitse Hoër Onderwys van 1976. Hierdie jaar het ook oor baie veranderings aan openbare beeld van die Universiteit se, soveel lang gevestigde tradisies afgeskaf. Daar was 'n einde te maak aan professore dra togas en, in 1968, die viering van stigter's Day, die "sterf academicus ', wat tot op daardie stadium was gehou in die barok prag van die Redoute, oorgeplaas na die eerder minder flambojante atmosfeer van die ouditorium Maximus waar dit plaasgevind sedert geneem.
1972 - Die Fakulteit Opvoedkunde is gestig
Die Fakulteit Opvoedkunde is gestig in 1972, besig agtste fakulteit van die Universiteit se ten tyde. Dit het gegroei uit die Instituut vir Onderwysersopleiding wat gestig is in 1956 en later opgegradeer in 1958 om die Onderwyskollege Nuremberg geword, 'n onderwyser opleidingskollege, voordat hy 'n fakulteit by FAU. deur 2007, die Universiteit gehad 11 fakulteite, as die Fakulteit Mens- en Sosiale Wetenskappe is verdeel in twee onafhanklike fakulteite en die Fakulteit van Wetenskappe gestort in drie ander.
FAU bereik 'n nuwe mylpaal in die winter semester 1991/92 wanneer, vir die eerste keer, dit het oor 30,000 studente. Tot die middel van die negentiende eeu, rondom 40 persent van die studente is ingeskryf in die fakulteite Teologie en Regte, maar begin in die tweede helfte van die twintigste eeu 'n groot persentasie van die student bevolking getrek na die nuwer dissiplines van ingenieurswese en van sake-administrasie, ekonomie en sosiale wetenskappe.
2000 - Nuwe hervormings plaasvind
Aan die begin van die twintigste eeu, Universiteit van Erlangen-Nürnberg is gekonfronteer met nuwe uitdagings. Die uitbreiding van die geboue op die Südgelände (suidelike kampus) en die oprigting van nuwe geboue in die middestad is tans die verandering van die fisiese voorkoms van die Universiteit. in 2000, die Nikolaus Fiebiger Sentrum vir Molekulêre Medisyne op Glückstraße vervang die voormalige fisika gebou en 2001 sien die opening van die nuwe Röthelheim kampus op die terrein van die ou artillerie barakke. Die eerste fase van die konstruksie van die nuwe nie-chirurgiese sentrum is begin in 2002.
Die Universiteit was vinnig om die oorgang na die nuwe baccalaureusgrade en meestersgraad, soos voorgeskryf deur die Beierse Staat Ministerie van Wetenskappe te implementeer, Navorsing en die kunste, en hierdie graadprogramme vervang die voormalige Diplom en Magister programme teen die einde van die dekade.
Verder, ten einde 'n mededingende posisie op 'n internasionale skaal die uitdagings van die toekoms te behou en te ontmoet, die Senaat gestem word op 7 Februarie 2007 om uit te voer 'n omvattende hervorming van die universiteit se struktuur. Gevolglik, in die winter semester 2007/08, die elf fakulteite is herorganiseer in die vyf fakulteite wat die Universiteit het vandag. Hierdie fakulteite onderverdeel in afdelings met interne strukture wat ontwerp is om bestaande samewerking moontlikhede vir nuwes te versterk en te skep.