Die wêreld wat ons geskep het, is 'n produk van ons denke.
Dit kan nie verander word sonder om ons denke te verander nie.
'N onlangse statistiese eise ons kan dink aan 70,000 gedagtes per dag. Dit is nogal baie gedagtes!
Maar hoe goed ken ons ons gedagtes? Jy mag dalk dink, "Natuurlik ken ek my gedagtes! Ek is die een wat hulle het! "Maar net om te weet dat jy gedagtes het, is nie dieselfde as om te weet hulle - dit is hul oorsprong, hoe dit jou beïnvloed, of hulle redelik en realisties is, of selfs of jy mag oor hulle mag hê.
Het jy al ooit oorweeg om jou gedagtes te bevraagteken, of aanvaar jy net wat in jou kop kom as gewone denke? Die meeste van ons dink nie waarskynlik ons ​​gedagtes bevraagteken nie. Maar as selfs die helfte van ons gedagtes ons dink elke dag negatief is, is dit maklik om te sien hoe om die gedagtes onbevlek en onbetwiste te laat bly, maak dit moontlik om positief, produktief en doelgerig te bly.
Die rede: 'n spesifieke gedagte kan opduik, en dit raak ons ​​aandag meer as die ander, veral as dit negatief is. Dit is gewoonlik omdat ons 'n soort energie of emosie daaroor het, en dit lyk nie of dit weggaan nie. Selfs as dit iewers agteruitgaan, sal dit gewoonlik weer opduik, soms wanneer ons dit die minste verwag, veral in tye van stres, agitasie of vloed.
'N Gedagte wat nie weggaan nie, is 'n gedagte wat jou iets meer wil vertel as net wat op die oppervlak is. En as jy nie daaraan aandag gee nie, gaan dit waarskynlik vas en maak seker dat jy dit doen. Dit is nie 'n probleem as dit 'n produktiewe gedagte is soos om jou te herinner om 'n rekening te betaal nie, of om 'n ouer te noem wat jy nie onlangs gesels het nie, maar as dit 'n herhalende gedagte is wat negatief is of angs vir geen duidelike rede veroorsaak nie, Dit kan 'n probleem wees.
Wat is dit wat gedink word om jou te vertel?
Die enigste manier waarop ons kan weet wat 'n gedagte probeer oordra, is om dit te bevraagteken, en dit beteken om uit te vind waar dit vandaan kom, wat dit daar doen en vir watter doel dit vir jou welsyn dien.
'N Positiewe gedagte is nuttig en produktief, en laat jou goed voel oor jouself. Herhalende negatiewe gedagtes doen niks anders as om jou op 'n manier sleg en verminder te laat voel nie en hou meestal geen doel om jou welsyn te dien nie. Tog sal baie mense daardie soort gedagtes as werklik aanvaar en aan hulle hou, of hulle in werklikheid is of nie.
Byvoorbeeld, mense wat aan anoreksie ly, hou vas aan die gedagte dat hulle vet is, selfs wanneer hulle hul skeletrame in die spieël kan sien. Alhoewel dit 'n uiterste geval is, is dit 'n voorbeeld van hoe sterk en deurdringende negatiewe gedagtes in ons gedagtes kan wortel en ons oortuig dat hulle werklik is, selfs al sê die spieël anders.
Die oorsprong van "sê wie?"
Van die begin af van my praktyk het ek verskeie maniere en metodes probeer met my kliënte aan te moedig om hul gedagtes te bevraagteken en uit te daag as die manier om deur te druk en aan te spreek wat hulle teruggehou het.
Nie te lank nadat ek begin het nie, het ek begin met 'n patroon met my kliënte. Die oortuigings wat hulle oor hulleself gehad het wat hulle die meeste hartseer altyd veroorsaak het, was dikwels diegene wat nie op hul eie oorspronklike gedagtes gegrond was nie. dit is, hulle was menings van ander waaroor hulle geluister het en as hul eie aanvaar.
My kliënte sal dinge sê soos: "Ek is bang ek gaan misluk," of "Ek is nie suksesvol met verhoudings nie," of "Ek gaan nooit my drome besef nie." My eie verkenning om my te oorkom vreesgebaseerde gedagtes het my gehelp om te besef dat die negatiewe gedagtes wat hulle oor hulleself gehad het wat altyd sou opduik, wanneer hulle angs of onveiligheid gehad het of in 'n soort struikelblok in hul lewens beland het, dikwels nie eens hul eie was nie. Hierdie gedagtes sal dan deel van hul geloofstelsel word.
Hulle het hulle nooit uitgedaag of ondervra nie, nooit gedink nie, Moet ek dit oor myself dink? Hulle het dit net as waar aanvaar. En toe het dit my voorgekom om te vra: Hoekom wil jy nie 'n geloof oor jouself uitdaag of bevraagteken wat ongelukkigheid veroorsaak nie en jou sleg maak oor jouself / onseker / minder as? Hoekom wil jy nie die bron van hoekom jy daardie negatiewe geloof oor jouself hou, uitvind nie?
Die Tug-of-War of Two Minds in One
Eendag het ek 'n nuwe kliënt aan die hand gehad wat met sulke negatiewe, naggende gedagtes te doen gehad het; daardie tweede guessing, self-saboterende gedagtes, soos die oortuiging dat enige risiko of kans wat sy in haar loopbaan geneem het, beteken dat sy gaan misluk en alles verloor. Dit was 'n ekstreme siening wat min bewyse gehad het om dit te ondersteun, veral omdat sy 'n baie slim, talentvolle, bekwame vrou was. Tog het dié gedagtes haar teruggehou om die positiewe stappe te neem wat sy nodig gehad het om haar doelwitte professioneel te bereik. Sy was vas.
"Ek weet ek gaan eindig in die armhuis!" Het sy aanhou sê, asof dit enige oomblik sal gebeur. Ek was gewoond aan ekstreme of oordrewe gevoelens en kommer soos hierdie van my kliënte, en hoe hulle negatiwiteit in hul gedagtes sou toelaat sonder om ooit te oorweeg om dit uit te daag om uit te vind of dit feitlik gegrond was, of net vrees. Maar wat my so nuuskierig geraak het oor hierdie spesifieke kliënt was dat sy met haar nuwe besigheid so goed begin het, was duidelik op 'n opwaartse mobiele baan. So hoekom sou hierdie negatiewe gedagte, wat in direkte teenkanting was teen die positiewe "realiteit" wat sy ervaar het, hierdie soort mag oor haar gehad het?
Dit was asof daar twee gedagtes was wat gelyktydig werk, maar in direkte teenkanting met mekaar - 'n verskynsel wat ek dikwels gesien het met kliënte wat goed gevaar het. Daar was 'n deel van hul denke wat nie hul vordering vorentoe ondersteun nie, en het hulle positief probeer ondermyn of saboteer.
Wie se geloof is dit?
Terwyl sy voortdurend met sekerheid haar negatiewe oortuiging bely het dat sy bestem was om onverbiddelik te eindig - ondanks alle bewyse tot die teendeel - het ek met gelyke sekerheid tot die gevolgtrekking gekom dat ek nie haar negatiewe geloof as waar sou aanvaar nie vir haar, en ek wou hê dat sy dit moet weet, in geen onsekerheid nie. Dit was vir my duidelik dat ek iets moes doen om haar gedagtes uit te daag om haar te kry om haar denke te verander en nie die negatiewe geloof oor haarself te aanvaar nie.
"Sê wie?" Ek het haar skielik gevra. Die vraag het letterlik uit my mond uitgekom voordat ek selfs kon dink.
Tog, op 'n manier, was dit presies die tipe vraag wat ek my kliënte lankal wou vra toe hulle vasgestaan ​​het om hul negatiewe gedagtes te glo (wat dikwels nie met hulle ontstaan ​​het nie) wat hulle teruggehou het. Dié negatiewe gedagtes was dikwels die gevolg van iets wat iemand anders, soos 'n kritiese ouer, onsensitiewe onderwyser of kwaad vennoot, op een of ander tyd in hul lewe aan hulle gesê het, en hulle het dit geglo sonder dat hulle ooit gedink het om dit te bevraagteken of uit te daag.
Het jy gehoor dat iemand dit voorheen sê?
My kliënt het my vreemd gekyk, soos wat sy nie baie seker was wat ek haar vra nie. Ek het dit verder geneem. "Wie het gesê dat jy nie suksesvol sal wees nie en uiteindelik in die armhuis sal eindig? Het jy gehoor dat iemand dit voorheen gesê het? "
Sy het lank en hard daaraan gedink. Ek het voortgegaan. "Miskien," het ek gesê, "jy het al jare lank met hierdie kritiek en oordeel oor jouself gewandel en dit is nie eens jou eie nie?"
Ek het my uitdaging in haar gedagtes gesien, gevolg deur 'n geleidelike ontploffing van bewustheid. Dit was haar "Aha oomblik," wat reg voor my gebeur.
"Jy weet," het sy in 'n verstomde stem gesê, "het my pa altyd gesê:" Ons gaan eindig in die armhuis toe ons kinders was. Ek het nooit die verbinding tot nou toe gemaak nie! "
"Het dit ooit gebeur?" Het ek gevra.
Sy skud haar kop en saggies gesê, "Nee."
"Kan jy sien," het ek verduidelik, "hoe het jy jou pa se vreeslike denke aangeneem en dit self gemaak, wat 'n geloof geword het?"
"Ja, maar ek wil nie so dink nie!" Sy het uitdruklik verklaar.
'Dis goed,' het ek haar vertel. "Omdat jy nie hoef te nie. Vervang jou pa se negatiewe gedagtes met jou eie positiewe gedagtes oor jouself. "
Sy het gelag en gesê: "Jy laat dit so maklik klink."
"Dit is," het ek gesê. "Moeilik om te glo, maar dit is waar."
Binne 'n redelike kort tyd het my kliënt die vertroue gevind om te werk in die rigting van haar doelwit om haar nuwe besigheid te begin, wat begin het en goed gaan. Alhoewel negatiewe en versagtende gedagtes van tyd tot tyd steeds vir haar opduik, is dit onrealisties om te dink jy kan negatiwiteit vir ewig verbied. Sy rapporteer nou dat sy baie beter toegerus is om hulle te identifiseer en te hanteer.
Ek het gevind dat die eerste vraag wat ek my kliënte gehad het, hulself vra Sê wie?- "Het ek iemand gehoor wat dit voorheen gesê het?" Het gehelp om vas te stel waar die gedagtes vandaan kom, wat dan gehelp het om te bepaal of die gedagtes oorspronklik was, of net die menings en oortuigings van ander wat hulle aangeneem het as hul eie.
En selfs al is dit vasgestel dat die negatiewe gedagte hul eie was, was die metode steeds baie effektief om die bron van hul negatiwiteit op te spoor. Deur verantwoordelikheid daarvoor te neem, kan hulle dit oorkom.
Om in die bestuurder se plek van jou lewe te wees
Om te weet dat ons in beheer is van wie ons is en alles wat ons dink, en ons gedagtes kan verander om presies te wees wat ons wil hê dit is, is 'n baie dwingende en bemagtigende konsep. Dit is egter nie so maklik om jou vingers te snap om jare se bekende gewoontes en denkpatrone te verander nie. Dit is die bereidwilligheid om te verken wat ek die "waarheid van ons gedagtes" wil noem (wat ons gedagtes regtig wil hê ons moet weet) wat noodsaaklik en noodsaaklik is vir die Sê wie? metode om doeltreffend te werk.
As jy in die bestuurdersitplek van jou lewe wil wees en jou eie "oorspronklike" werklikheid manifesteer, wat beteken jou waarheid en visie van die lewe wat jy wil lewe, moet jy jou gedagtes ken, en dit beteken almal van hulle-positief en negatiewe. Deur dit te doen, kan jy die negatiewe gedagtes verwyder wat jou belemmer om die positiewe lewe te skep wat jy verlang.
Hersien jou denke in ooreenstemming met jou begeertes. Onthou, jy is die poortwagter van jou gedagtes en kan besluit wat jy wil binnekom - en wat jy nie doen nie.