Op daardie dag is ''Die Brandwag'' as afsonderlike blad gestaak en sou dit voortaan by ''Fleur'' ingelyf wees as bylae tot die [[Afrikaanse Pers (1962) Beperk]] se uiters geslaagde Sondagblad, ''[[Dagbreek (Sondagkoerant)|Dagbreek en Landstem]]''. Die staking van so 'n groot en bekende blad was die besluit van die Pers se besturende direkteur, [[Marius Jooste]], wat dit met die oog op moontlike probleme in die toekoms wou inlyf by 'n ander publikasie voor dit dalk uiteindelik 'n ondraaglike geldlas vir die maatskappy kon word. (Die sukses wat ''[[Huisgenoot]]'' later jare vir die [[Nasionale Pers]] behaal het, wysbewys sy besluit was na alle waarskynlik verkeerd.) Dit was gegrond op die gevolgtrekkinge van Otto Schwellnus en Willem Schoombie tydens 'n intensiewe en ekstensiewe ondersoek ter plaatse na die uitwerking van die fenomenale en summiere verowering van die een huishouding na die ander in [[Amerika]], [[Engeland]] en [[Europa]] deur wat destyds in Suid-Afrika nog as beeldradio bekend gestaan het, op die gesinstydskrif. Hulle het "bo alle twyfel" bevind dat die medium vernietigend op die bestaan van die gesinstydskrif inwerk en dat "nagenoeg al sodanige tydskrifte in sowel Amerika as Europa na die solder gerelegeer is". Dit was egter in 1964, ruim 12 jaar voor "beeldradio" sy verskyning in die Republiek sou maak. 'n Bykomende oorweging was dat die die opknapping van die blad om heeltemal aan die smaak en vereistes van die Pers se bestuur te voldoen, so 'n kolossale kapitaal sou vereis het, dat die aanwending daarvan in weerwil van wat hulle as "gevaartekens" beskou het, nie raadsaam sou wees nie. Daarom besluit hulle om die kapitaal liewer aan te wend om die Sondagblad op 'n stewiger grondslag te plaas en om die gewildheid van ''[[Rooi Rose]]'' verder uit te bou.
''Fleur'' was in grootte nie die portuur van ''Die Brandwag'' op sy dag nie, maar hy het ruimskoots daarvoor vergoed in inhoud en tipografiese voortreflikheid.