Leren van Scrooge | Bert Conard
← Five Keys to Branded-Entertainment Success
Belastingbetaler, kom in opstand! →
December 24, 2009 · 12:56 pm
Tagged as Nyenrode, Scrooge Paulus se Brief aan die Filippense - 02 (Geen Nederigheid - Geen Eenheid)
Fil.2:1-18 ~ Aangesien julle die troos in Christus ondervind het, die aansporing deur die liefde, die gemeenskap deur die Gees, die innige meegevoel en meelewing- ﻿2﻿ maak dan nou my blydskap volkome deur eensgesind te wees: een in liefde, een van hart, een in strewe. ﻿3﻿ Moet niks uit selfsug of eersug doen nie, maar in nederigheid moet die een die ander hoër ag as homself. ﻿4﻿ Julle moenie net elkeen aan sy eie belange dink nie, maar ook aan dié van ander. ﻿5﻿ Dieselfde gesindheid moet in julle wees wat daar ook in Christus Jesus was: ﻿6﻿ Hy wat in die gestalte van God was, het sy bestaan op Godgelyke wyse nie beskou as iets waaraan Hy Hom moes vasklem nie, ﻿7﻿ maar Hy het Homself verneder deur die gestalte van ’n slaaf aan te neem en aan mense gelyk te word. En toe Hy as mens verskyn het, ﻿8﻿ het Hy Homself verder verneder. Hy was gehoorsaam tot in die dood, ja, die dood aan die kruis. ﻿9﻿ Daarom het God Hom ook tot die hoogste eer verhef en Hom die Naam gegee wat bo elke naam is, ﻿10﻿ sodat in die Naam van Jesus elkeen wat in die hemel en op die aarde en onder die aarde is, die knie sou buig, ﻿11﻿ en elke tong sou erken: “Jesus Christus is Here!” tot eer van God die Vader. 12﻿ My geliefdes, julle was altyd gehoorsaam wanneer ek by julle was. Des te meer moet julle gehoorsaam wees nou dat ek nie daar is nie. Julle moet julle met eerbied en ontsag daarop toelê om as verloste mense te lewe, ﻿13﻿ want dit is God wat julle gewillig en bekwaam maak om sy wil uit te voer. 14﻿ Doen alles sonder kla of teëpraat. ﻿15﻿ Sorg dat julle bo alle verdenking staan en opreg bly, onberispelike kinders van God te midde van ontaarde en korrupte mense. Tree onder hulle op as ligdraers in die wêreld ﻿16﻿ deur die woord van die lewe uit te dra. Dan sal ek op die dag van Christus se koms rede hê om trots te wees, omdat dit sal blyk dat ek my nie verniet ingespan het nie en nie verniet geswoeg het nie. ﻿17﻿ Julle geloof is ’n offer in diens van God. Selfs al word my bloed daarby as drankoffer uitgegiet, is ek daaroor bly, ja, is ek saam met julle almal bly. ﻿18﻿ Om dieselfde rede moet julle ook bly wees, ja, saam met my bly wees.
Fil.2:1 begin met die woord “aangesien” (Eng. = “therefore”) en ons weet dat wanneer ’n gedeelte met hierdie woord begin, die gedeelte wat volg, bou op ’n voorafgaande gedeelte en daardie voorafgedeelte, vind ons in 1:27, nl. ~ Hoofsaak is dat julle lewenswandel in ooreenstemming met die evangelie van Christus moet wees. As ek dan kom, sal ek self sien, of as ek nie kan kom nie, sal ek deur berigte hoor dat julle in volkome eensgesindheid standvastig saamstry vir die geloof in die evangelie. Paulus bepleit dus eensgesindheid onder die lede van die gemeente.
Paulus kom dan nou in hoofstuk 2 en hy brei hierop uit, deur vir hulle te sê, dat die troos wat hulle gevind het in Christus en die feit dat hulle die gemeenskap van die Heilige Gees geniet, hulle dus uit dankbaarheid, in eensgesindheid moet leef. En dan verduidelik hy in verse 1-18 hoe hierdie eensgesindheid bewerkstellig kan word en aan die basis hiervan lê nederigheid – geen eenheid kan bestaan, as ons primêre gesindheid nie een van nederigheid is nie.
3. DIE KERN VAN NEDERIGHEID:
· Eenheid in liefde (2:1-2a):
In v.2 sê Paulus vir ons dat die eerste kernbeginsel om nederigheid te bewerstellig, eengesindheid is. En eensgesindheid kan nie bewerkstellig word sonder onderlinge liefde nie.
· Eenheid in gees en voorneme (2:2b-4):
Paulus noem in vv.2b-4 vir ons ’n tweede kenmerk van nederigheid en dit is dat gelowiges een in gees en voorneme sal wees. M.a.w. dat daar nie allerlei struwelinge en redenasies sal wees wanneer bepaalde besluite geneem moet word en bepaalde doelstellings nagevolg wil word nie. Wanneer gelowiges dus in ’n gemeenteverband besluit om bepaalde aksies van stapel te stuur (of dit nou ’n uitreikingsprogram of aanvangstyd van die eredienste sal wees, ens.) ek altyd daarteen sal waak om nie mý wil op almal af te dwing nie, maar dat ek in nederigheid sal terugstaan en die meerderheidsbesluit sal ondersteun én met entoesiasme daaraan sal deelneem – die enigste uitsondering is wanneer ’n besluit bv., indruis teen die beginsels van die Woord. Ons gesindheid moet dus dieselfde wees as Paulus se woorde in Rom.12:10 ~ Betoon hartlike broederliefde teenoor mekaar; bewys eerbied teenoor mekaar en wees mekaar daarin tot voorbeeld, asook 1Tes.5:15b ~ Beywer julle liewer altyd vir die belange van julle medegelowiges en van alle mense. En Ef.5:21 vat dit vir ons waarskynlik die beste saam ~ Wees uit eerbied vir Christus aan mekaar onderdanig.
4. VOORBEELDE VAN NEDERIGHEID:
· Christus se lyde (2:5-8b):
Paulus gaan nou voort en hy gee aan die Filippense dié volmaakte voorbeeld van nederigheid wat ons te alle tye moet navolg en dit is die voorbeeld wat Christus Jesus aan ons gestel het.
Eerstens verwys hy na Christus se lyde in vv.5-8. En ons sien dat Christus nooit aanspraak gemaak het op Sy Goddelikheid nie. Hy kon klippe in brood verander het as Hy wou. Hy kon Homself van die kruis bevry het as Hy wou, maar Hy het geweet dat Sy sending na die wêreld juis was om Homself te identifiseer met die mens, maar ook om in gehoorsaamheid aan Sy Vader, nié aanspraak te maak op Sy Goddelikheid nie
In 2Kor.8:9 beskryf Paulus hierdie nederigheid van Christus nog verder wanneer hy sê ~ Julle ken die genade van ons Here Jesus Christus: hoewel Hy ryk was, het Hy ter wille van julle arm geword, sodat julle deur sy armoede ryk kon word. Christus het dus Sy heerlikheid opsy geskuif en die gestalte van ’n slaaf aangeneem. Naas Christus – waar kry ons ’n beter voorbeeld van nederigheid, as juis by ’n slaaf? ’n Slaaf durf nooit sy mond oopmaak nie, maar hy moet maar net in gewilligheid doen wat van hom verwag word.
In v.8 sê Paulus dat Christus Homself nog verder verneder het, deur volkome gehoorsaam te wees aan Sy Vader se roeping vir Hom, nl. om gekruisig te word. Hy het Homself nie hoër geag as die mens nie en Hy was bereid om ons te dien, sonder enige teëstribbeling en namens ons die volmaakte offer te bring, ten einde versoening tussen God en ons te bewerkstellig.
Ons moet nie vir een oomblik dink dat hierdie pad wat Jesus geloop het vir Hom maklik was, omdat Hy God was nie. Ons lees in Matt.26:39 die volgende ~ Hy het ’n entjie verder gegaan en daar gekniel met die gesig teen die grond en gebid: “My Vader, as dit moontlik is, laat hierdie lydensbeker by My verbygaan. Moet nogtans nie doen soos Ek wil nie, maar soos U wil. Soos wat ons pas gesien het, het Jesus nooit aanspraak gemaak op Sy Goddelikheid nie, trouens Hy het die gestalte van ’n slaaf aangeneem. Weereens kon Hy as God opgetree het en Sy kruisiging ontduik het, want Hyself sê in Joh.10:18 dat Hy by magte was om dit te doen ~ Niemand neem dit van My af nie (hier verwys Hy natuurlik na Sy Goddelikheid en dan gaan Hy voort, deur te sê), maar Ek lê dit uit my eie af. Ek het die volmag om dit af te lê, en Ek het die volmag om dit weer op te neem. Dit is die opdrag wat Ek van my Vader ontvang het. Jesus het egter in gehoorsaamheid, getrou gebly aan Sy roeping en dit is hierdie selfde gehoorsaamheid en nederigheid wat van ons as dissipels van Jesus Christus verwag word.
· Christus word verhef (2:9-11):
Omdat Christus gehoorsaam was en Hy dít wat reg is, lief het (Hebr.1:9), het die Vader Hom ...tot die hoogste eer verhef en Hom die Naam gegee wat bo elke naam is (v.9). Matt.28:18 sê ook vir ons dat Jesus alle mag in die hemel en op die aarde ontvang het (Hand.2:33). Volgens Hebr.2:9 is Jesus met eer en heerlikheid gekroon en in vv.10-11 sien ons ook dat Hy ’n Naam bo alle Name ontvang het.
Ons sien in die woorde van Fil.2:11, dat die doel met Christus se vernedering en Sy uiteindelik verheffing, die eer van God is ~ ...en elke tong sou erken: “Jesus Christus is Here!” tot eer van God die Vader. Toe Jesus gekruisig is, was die eer van die Vader voorop in Sy gedagtes, daarom dat Hy in Joh.17:1 sê ~ Nadat Jesus dit gesê het, het Hy na die hemel toe opgekyk en gesê: “Vader, die tyd het gekom. Verheerlik u Seun, sodat die Seun U kan verheerlik. Ons moet besef dat die kruisiging van Jesus, ’n veel groter doel gedien het as om te sterf vir sondaars – die uiteindelike doelwit met Jesus se kruisiging, is die eer van God die Vader.
Elkeen wat ’n nederige gees openbaar; wat eenheid najaag en bereid is om andere in liefde te dien, moet opoffering en selfs beproewing te wagte wees, maar aan die einde sal dit lei tot ons verheerliking, daarom dat 1Pet.5:6 sê ~ Onderwerp julle daarom in nederigheid aan die kragtige hand van God, sodat Hy julle kan verhoog op die tyd wat Hy bestem het.
Benewens Joh.17:1, sien ons net ’n paar verse verder iets wonderlik ~ ...Die heerlikheid wat U My gegee het, het Ek ook aan hulle gegee, sodat hulle een kan wees net soos Ons een is (v.22). Christus is verheerlik ná Sy beproewing hier op aarde, maar v.22 sê ook vir ons dat Hy, Sy heerlikheid met ons deel – Hy skenk dit aan ons! En wat is die doel daarmee? V.22b ~ ... sodat hulle een kan wees net soos Ons een is.
Josef het vir dertien jaar gedien en swaar gekry, maar na dertien jaar het God hom tweede in bevel van Egipte gemaak. Dawid was reeds in sy jeugjare gesalf as koning, maar hy het jare van swaarkry ervaar voor hy deur God verhef is tot koning van Israel. Ons mag dalk nie die vreugde en heerlikheid van ons nederigheid en diensbaarheid vandag of môre ervaar nie, maar uiteindelik sál God dit vergoed.
Eenheid tussen ons as gelowiges behoort te alle tye ook die eenheid wat tussen die Vader en Sy Seun bestaan, te verbeeld. Hierdie eenheid is ’n belofte, maar die voorwaarde is dat ons ook eers in nederigheid en in liefde moet dien.
Die vreugde van onderwerping en nederigheid spruit nie primêr voort uit die feit dat ons mekaar dien en lief het nie, maar die feit dat ons God daardeur verheerlik. Jesus sê in Matt.5:16 ~ Laat julle lig so voor die mense skyn, dat hulle julle goeie werke kan sien en julle Vader wat in die hemel is, verheerlik.
5. RIGLYNE TOT NEDERIGHEID:
Paulus gee egter nie net vir ons die opdrag om nederig te wees nie; hy gee ook praktiese riglyne aan ons oor hoe ons dit in en deur ons lewens kan bewerkstellig.
· Leef as verlostes (2:12-13):
Eerstens sê hy in vv.12-13 dat ons as verlostes moet leef. Wat beteken dit om as verlostes te leef? Kom ons kyk net na enkele voorbeelde:
- Fil.1:5-6 ~ ...God, wat die goeie werk in julle begin het, dit end-uit sal voer en dit sal voleindig op die dag wanneer Christus Jesus kom. Om ’n verloste te wees, impliseer dat ons gered is en daarom sal ons tot aan die einde van ons dae, verseker nie “uit die hand van die Vader val nie” – ons sál volhard tot die einde toe en is dit nie genoeg rede om in oorwinning te leef en op te tree soos verlostes nie – vol vreugde en oorwinning, maar ook in nederige erkentlikheid teenoor God!.
- Fil.4:13 ~ Ek is tot alles in staat deur Hom wat my krag gee. Hoe tree ek in my daaglikse wel en weë op? Tree ek soos ’n verloorder op? Tree ek soos iemand op wat geen vooruitsigte het nie? Is ek voortdurend terneergedruk? Sien ek nie kans vir môre nie? Is ek bang? Is ek bang om iets aan te pak? Nee, ons is waarlik tot alles in staat deur Hom wat my krag gee.
- Hebr.5:9 ~ En toe Hy volmaaktheid bereik het, het Hy vir almal wat aan Hom gehoorsaam is, die bron van ewige saligheid geword. Ons is uitverkies; ons is gered en God hou ons geloof in stand, maar veel meer as dit – ons is bywoners hier op aarde. Ons is reisigers op pad na ’n beter – veel, veel beter, trouens, ons is op pad na ’n volmaakte en ewige bestemming. Hoe gaan ons deur hierdie voorbereidingsfase voor ons die ewige heerlikheid binne gaan? Soos oorwinnaars! Soos iemand wat “kinderlik opgewonde” is en nie kan wag vir die “groot dag” nie (soos ’n kind wat op sy eerste seevakansie gaan).
· Hou op kla (2:14):
In aansluiting by dit wat ek so pas gesê het, asook in die lig van v.14, vind ons ’n tweede praktiese riglyn om nederigheid te bewerkstellig. Paulus sê in v.14, ...doen alles sonder kla of teëpraat. Let op wat sê Paulus ~ ...doen ALLES... sonder kla of teëpraat. Alles beteken ALLES! Om altyd te kla is nie net sonde nie, maar dit is ook nie ’n karaktereienskap van ’n nederige persoon nie. Klakouse versuur almal se dag en kan nooit bevorderlik wees vir eenheid in ’n gemeente, of gesinsopset, of in ’n vriendskap nie - dit is nooit die gesindheid van ’n dienskneg nie!
· Staan bo alle verdenking (2:15):
Ons vind ’n derde riglyn in v.15 ~ Sorg dat julle bo alle verdenking staan en opreg bly, onberispelike kinders van God te midde van ontaarde en korrupte mense. Tree onder hulle op as ligdraers in die wêreld. Die oomblik dat iemand se geloofwaardigheid in gedrang kom, kan hy nie meer ’n skynende lig en getuie in hierdie wêreld wees nie. En wanneer ons kla en teëpraat soos wat Paulus in v.14 sê ons nie moet doen nie, staan ons nié meer bo verdenking nie.
· Dra die Woord van die Lewe uit (2:16):
Vierdens: Wat moet ons optrede behels ten einde nederigheid in die hand te werk en derhalwe eenheid in ons verhoudinge te bewerkstellig? Vers 16 sê ~ Deur die woord van die lewe uit te dra. Die O.A.V. sê ~ ...deurdat julle die woord van die lewe vashou. In die Grieks word die idee hier deurgee van iemand wat wyn vir sy gaste aanbied. En dit is presies wat elke gelowige se optrede en dryfveer in die lewe moet wees, nl. om die redding en verlossing in Christus Jesus aan ’n verloregaande wêreld aan te bied. Om die Evangelie voor die voet uit te dra en met alle mense te deel, is ’n “gelykmaker” en werk nederigheid in die hand. Ons is geneig om agteroor te sit en nie uit te reik na die wêreld nie, want dit is ’n groot opoffering, maar wanneer ons, dit begin doen, is ons besig om ons te onderwerp aan Christus se opdrag (die “Groot Opdrag” – Matt.28:19) en dit is ’n optrede van onderwerping wat nederigheid impliseer. Hoor net wat sê Paulus, sal die gevolg wees van ons Evangelisasie dryfveer ~ Dan sal ek op die dag van Christus se koms rede hê om trots te wees, omdat dit sal blyk dat ek my nie verniet ingespan het nie en nie verniet geswoeg het nie (v.16b).
· Verheug jou in jou lyding (2:17-18):
Laastens beskryf Paulus homself in vv.17-18 as ’n drankoffer wat uitgegiet word. Daardeur wil hy sê dat wanneer ons onsself verneder en nederigheid voorop staan in ons gemoed en optrede, dit altyd gepaard sal gaan met opoffering en diensbaarheid. Ons optrede en onderwerping aan Christus en Sy Woord, moet dus van so ’n aard wees dat ons selfs bereid sal wees om te sterf daarvoor.
Ons het reeds gesien dat indien lidmate nie nederigheid openbaar in hul ganse leefwyse nie, daar nie eenheid in ’n gemeente kan wees nie, maar ons moet ons sekerlik die vraag afvra, wat die voordele verbonde is aan eenheid in ’n gemeente?
- Eerstens sal eenheid in ’n gemeente God se Naam verheerlik.
- Tweedens sal dit getuienis wees van die egtheid van die Christelike godsdiens en sal die Evangelie van Jesus Christus, aanneemlik wees vir baie mense.
- Derdens sal dit lidmate se gedagtes vestig op Jesus Christus en sal hulle God se liefde, maar ook broers en susters se liefde, bemoediging en ondersteuning van mekaar ervaar.
Ons moet Jesus Christus se voorbeeld navolg en ons ontledig van onsself en die gestalte van ’n dienskneg aanneem – dan sal daar eenheid in ’n gemeente wees.
Die Eerste Brief van Petrus - 18 (Onweerstaanbare Genade)
1Pet.5:10-14 ~ 10﻿God wat alle genade gee en wat julle geroep het om in Christus Jesus deel te hê aan sy ewige heerlikheid, sal julle, nadat julle ’n kort tydjie gely het, self weer oprig en julle moedig, sterk en standvastig maak. ﻿11Aan Hom behoort die krag tot in ewigheid! Amen. ﻿12﻿Silvanus, wat na my mening ’n getroue broer is, het vir my hierdie kort briefie aan julle op skrif gestel. Ek het geskrywe om julle te bemoedig en julle te verseker dat hierdie dinge die ware genade van God is. Staan hierin vas! ﻿13﻿Die gemeente in Babilon, ’n uitverkore gemeente net soos julle, asook Markus, my seun, stuur vir julle groete. ﻿14Groet mekaar met ’n soen van Christelike liefde. Vrede vir julle almal wat in Christus is! ﻿
Ons het verlede week reeds begin kyk na Petrus se afsluitingswoorde in hierdie eerste brief van hom en hy sê dan nou ten slotte in v.10 ~ God wat alle genade gee en wat julle geroep het om in Christus Jesus deel te hê aan sy ewige heerlikheid, sal julle, nadat julle ’n kort tydjie gely het, self weer oprig en julle moedig, sterk en standvastig maak.
Petrus sê dus in geen onduidelike taal dat God dié Een is wat genade uitdeel en hierdie genade wat Hy gee, lei uiteindelik tot ons saligheid, wanneer ons, soos hy dit stel, in Christus Jesus, deel sal kry aan Sy ewige heerlikheid. Dit is so pragtig in ooreenstemming met die vyf punte van die “Leerstuk van Genade” (of die “5 Punte van Calvinisme”) en dan spesifiek met die vierde punt, nl. onweerstaanbare genade, of soos ons al in die verlede gesien het, die “I” van die Engelse akroniem “TULIP” wat ’n samevatting is van die vyf punte van die “Leerstuk van Genade”. Hierdie punte, net ter wille daarvan dat ons, ons geheue weer kan opskerp, is:
T = “Total Depravity” (Radikale Verdorwenheid);
U = “Unconditional Election” (Onweerstaanbare Uitverkiesing);
L = “Limited Atonemet” (Toegspitste Versoening);
I = “Irisistable Grace” (Onweerstaanbre Genade) en
P = “Perseverance of the Saints” (Volharding van die Heiliges).
Ek wil graag begin deur aan die hand van ’n kort verhaaltjie, hierdie hele saak van God se genade te verduidelik: ’n Ouer paar het twee pragtige kinders – dit is ’n identiese tweeling. Beide kinders is skrander, aantreklik, hardwerkend, goed gemanierd, suksesvol, talentvol. Beide kinders het van Jesus “aan moederskoot” gehoor; beide het die jeugbyeenkomste by hul kerk bygewoon, maar toe hierdie kinders volwasse raak, wil die een niks van God en Sy gebod weet nie, terwyl die ander een, die Here dien met sy hele hart en verstand en lewe! Is dit ’n realistiese prentjie? O ja, ek dink dit is, want almal van ons kan met hierdie scenario identifiseer, óf direk, óf indirek – almal van ons weet in elk geval van sulke gesinne, indien ons dit nie persoonlik in ons eie gesinne beleef nie.
Ons vind so ’n gesinsopset ook in die Woord van God, waar die een seun, God dien en die ander nie – dieselfde ouers; dieselfde milieu; dieselfde tyd in die geskiedenis – ek praat van Jakob en Esau.
Waarom gebeur dit? Waarom reageer twee kinders uit dieselfde omstandighede, op twee verskillende maniere? Waarom glo die een in Christus Jesus en die ander verwerp Jesus Christus?
Die Woord van God verskaf aan ons ’n baie duidelike antwoord hierop en dit word onweerstaanbare genade genoem.
Sekerlik een van die mees bekende verhale wat onweerstaanbare genade illustreer, is dié van Lidia die purper- of wolverkoopster – kom ons lees daarvan in Hand.16:9-15 ~ Daar (dit is in Troas) het Paulus in die nag in ’n gesig ’n Masedoniese man gesien wat by hom staan en hom smeek: “Kom oor na Masedonië toe en help ons.” ﻿10﻿ Nadat Paulus die gesig gesien het, het ons so gou as moontlik gereed gemaak en na Masedonië toe vertrek, omdat ons tot die oortuiging gekom het dat God ons geroep het om die evangelie aan hulle daar te verkondig. ﻿11﻿ Ons het van Troas af weggevaar en reguit koers gehou na Samotrake en die volgende dag na Neapolis toe. ﻿12﻿ Daarvandaan is ons na Filippi toe, ’n belangrike stad in daardie deel van Masedonië en ook ’n Romeinse kolonie. In hierdie stad het ons ’n paar dae gebly. ﻿13﻿ Op die sabbatdag is ons na die rivier toe buitekant die stadspoort, omdat ons gedink het daar sou ’n Joodse bidplek wees. Ons het gaan sit en met die vroue gepraat wat daar bymekaar was. ﻿14﻿ Een van dié wat geluister het, was ’n vrou met die naam Lidia, wat die Joodse geloof aangeneem het. Sy het handel gedrywe met pers wolmateriaal en was van Tiatira afkomstig. Die Here het haar vir Paulus se woorde ontvanklik gemaak. ﻿15﻿ Sy en haar huisgesin is toe gedoop. Daarna het sy ons uitgenooi en gesê: “Aangesien julle daarvan oortuig is dat ek in die Here glo, kom gaan by my tuis.” En sy het ons oorreed om dit te doen.
Lidia word allerweë beskou as die eerste Europese bekeerling. Sy was ’n baie suksesvolle handelaar in eksotiese pers wolprodukte. Die kleur, pers was destyds die teken van hoë amptenare en koninklikes. Die pers kleur is verkry van die “Murexskulpvis” wat volop was in die Mediterreense see by Filippi. Filippi is in die noord-oostelike kant van die huidige Griekeland, net suid van Bulgarye, geleë. Net interessantheidshalwe: Hierdie pers kleurstof is verkry van ’n klein kliertjie (Engels = hypobranchial gland) langs die rektum van die Murexskulpvis en dit het nagenoeg 12 000 van hierdie skulpvisse geneem om 1,5 gram pers kleurstof te versamel!
Ons het dan gesien, dat Paulus en sy vriende ná ’n gesig wat Paulus gehad het, na Filippi gaan. Hulle het egter nie sommer net in die stad ingevaar en begin evangeliseer nie. Hulle gaan eers na die rivier om hulleself te verfris na ’n lang reis en ook om waarskynlik te bid en planne te beraam voor hulle in die stad ingaan, want dit is nie alleen belangrik om te weet waar God wil hê dat ons sal werk nie, maar ook wanneer en hoe.
Die Joodse gemeenskap in Filippi moes baie klein gewees het, want daar was nie eens ’n sinagoge nie (die vereiste: Tien Joodse mans, dan kan ’n sinagoge gebou word) – die enigste bymekaarkomplek vir gebed vir die Jode, was by die rivier en dit is dan ook hier waar Paulus en sy vriende, op ’n klompie Proselitiese vroue afkom (heidene wat tot die Judaïsme bekeer is).
Paulus het dadelik die Evangelie van Jesus Christus met hierdie vroue gedeel en wat vir ons van belang is, is vers 14c ~ Die Here het haar (dit is Lidia) vir Paulus se woorde ontvanklik gemaak.
Die Here het dus Lidia se hart oopgemaak vir die waarheid en sy het geglo en is gered. Sy het haar onbeskroomd geïdentifiseer met Jesus Christus en is daar en dan gedoop.
Ons moet vir geen oomblik dink dat Lidia tydens haar wedergeboorte, passief was nie – nee, sy het aandagtig geluister na die Woord wat Paulus met haar gedeel het – en daardie selfde Woord het haar vry gemaak en haar as sondaar na haar Redder gebring – dit is presies in ooreenstemming met Joh.5:24 ~ Dit verseker Ek julle: Wie luister na wat Ek sê, en in Hom glo wat My gestuur het, het die ewige lewe. Hy word nie veroordeel nie, maar het reeds uit die dood na die lewe oorgegaan.
Paulus skryf aan die broeders in Tessalonika ~ Ons moet God altyd vir julle dank, broers. Die Here het julle lief, en God het julle uitverkies om van die eerstes te wees wat gered word. Julle is gered deurdat die Gees julle vir Hom afgesonder het en deurdat julle die waarheid glo (2Tes.2:13-14). Dit is presies dieselfde wat hier met Lidia gebeur het - God het Lidia eensydig en uit genade gered.
Dit is ook presies dieselfde wat die Here met die dissipels in Luk.24:45 gedoen het ~ Toe open Hy hulle verstand om die Skrif te verstaan. Hierdie woord “open” of “opmaak”, is in die Grieks διηνοιξεν (dianoigō), wat verwys na ’n dubbel voudeur waarvan albei deure oopgemaak word. Maar dit beteken verder, dat net Jesus hierdie deur kan oopmaak.
Ook in Lidia se geval het ons dan gesien, is sy nie alleen ontvanklik gemaak vir die Woord nie, maar haar hart is ook geopen. In die lewe van ’n onbekeerde, is sy hart net so gesluit as wat Jerigo aanvanklik vir die Israeliete gesluit was ~ Jerigo was gesluit en verskans teen die Israeliete; niemand het uitgegaan of ingekom nie (Jos.6:1), maar as Christus egter deur Sy Gees na so ’n onbekeerde kom, sál hy ontvanklik raak vir die Woord en sál sy hart verander, daarom dat ons in Openb.3:20 lees ~ Kyk, Ek staan by die deur en Ek klop. As iemand my stem hoor en die deur oopmaak, sal Ek by hom ingaan en saam met hom die feesmaal hou, en hy saam met My.
Wat was die gevolg van hierdie wonderwerk in Lidia se lewe?
· Sy het met erns kennis geneem van God se Woord en sy het nie alleen net kennis geneem daarvan nie – sy het die Woord onmiddellik begin toepas in en op en deur haar lewe – die feit dat sy die kennis begin toepas het, was bewys dat daar vrug in haar lewe was – dit help ons nie ’n snars, as ons met al die wonderlikste kennis van die Woord en teologie in ons koppe sit, maar ons lééf dit nie. Nancy Leigh DeMoss sê in haar boek “Lies Women Believe and The Truth That Sets Them Free” (p.122), die volgende: The essence of Satan’s deception is that we can live our lives independently of God. The Enemy doesn’t care if we “believe” in God, if we are doctrinally orthodox, or if we fill our schedules with a lot of “spiritual activities,” as long as he can get us to run on our own steam, rather than living in conscious dependence upon the power of the Holy Spirit. Sy gaan voort en sê: If he can get us to try to “live the Christian life” without cultivating an intimate relationship with the Lord Jesus, he knows we will be spiritually impotent and defeated, If he can get us to do a great many things “for God” without consciously seeking the will of God through His Word and prayer, we may stir up a lot of religious dust, but we won’t do Satan’s kingdom any real damage. If he can get us to operate on our own thoughts and ideas, rather than seeking the wisdom that comes from God, he knows we will eventually get sucked into the world’s destructive way of thinking.
· Lidia bely dat sy in Christus Jesus glo; sy laat haar doop en word deel van die Liggaam van Christus (Hand.16:15).
· Derdens het sy goedgesindheid teenoor Paulus en sy medewerkers betoon en hulle genooi om by haar aan huis te kom bly, trouens sy het daarop aangedring dat hulle daar moes kom bly – die O.A.V. sê, sy het hulle gedwing (Hand.16:15). Dit laat ’n mens dink aan Abraham wat daarop aangedring het dat die Engele by moes oorbly in Gen.18:3 ~ Hy het gesê: “Menere, u sal my ’n guns bewys deur nie by my verby te gaan nie.”
Ons sien dus duidelik deur hierdie pragtige verhaal van Lidia, dat hierdie vierde punt in die Leerstuk van Genade, nl. onweerstaanbare genade, ŉ logiese gevolg van die uitverkiesing is. Hierdie logiese gevolg is egter veel meer as blote teologiese logika – dit is suiwer Bybelse lering en geloof. Hierdie Leerstuk is dus nie bloot net ŉ reeks logiese punte wat deur ŉ klomp slim teoloë neergepen is nie – nee, dit is suiwere “Gods-openbaring” wat stelselmatig deur die Woord van God ontvou word.
Wat dan, beteken dit as ons praat van onweerstaanbare genade? Ons weet dat wanneer die Evangelie in die kerk of daarbuite, uitgedra word, of wanneer die Woord gelees word, nie almal positief op hierdie oproep tot redding reageer nie. Nie elkeen word oortuig van sonde en aan sy nood aan Christus Jesus nie. Dit bevestig dan juis vir ons die feit dat daar twee roepings is. In die eerste plek vind ons ŉ uiterlike roeping en tweedens vind ons ŉ innerlike roeping.
E.g. verwys na die woorde wat deur die draer van die Evangelieboodskap gebring word. Hierdie woorde wat gepreek of uitgedra word, kan in verskillende harte, op verskillende wyses werk, wat ŉ verskeidenheid resultate tot gevolg kan hê. Daar is egter een ding wat dit nié kan doen nie – en dit is om redding van ŉ sondaar se siel te bewerkstellig. Om dit te bewerkstellig, moet die uiterlike roeping gepaardgaan met die innerlike roeping van die Heilige Gees, want dit is Hy wat oortuig van sonde en geregtigheid en oordeel (Joh.16:8). En wanneer die Heilige Gees uit genade iemand roep, is daardie roeping onweerstaanbaar – dit kan nie teengestaan word nie, want dit is ŉ manifestasie van God se onweerstaanbare genade.
Hierdie feit word keer op keer deur God se Woord bevestig:
· Joh.6:37 ~ Elkeen wat die Vader vir My gee, sal na My toe kom; en Ek sal hom wat na My toe kom, nooit verwerp nie. Elkeen wat dus deur die Vader uitverkies is, word aan die Here Jesus gegee en wanneer hulle aan Christus gegee is, sal hulle nie weer weggewerp word nie.
· Joh.6:44 ~ Niemand kan na My toe kom as die Vader wat My gestuur het, hom nie na My toe trek nie; en Ek sal hom op die laaste dag uit die dood laat opstaan. Hier sê die Here Jesus vir ons, dat niemand uit sy eie na Hom kan kom nie – hulle kan slegs na Hom kom, as die Vader hulle na Jesus trek.
· Joh.6:45 ~ By een van die profete staan daar geskrywe: ‘En hulle sal almal mense wees wat deur God geleer is.’ Elkeen wat na die Vader geluister en van Hom geleer het, kom na My toe. Mense mag die uiterlike roeping van ŉ prediker hoor, máár dit is slegs diegene wat deur die Vader geleer word, wat sal reageer en na Christus kom. Daarom dat Jesus in Matt.16:17 gesê het ~ Toe antwoord Jesus en sê vir hom: Salig is jy, Simon Bar-Jona, want vlees en bloed het dit nie aan jou geopenbaar nie, maar my Vader wat in die hemele is.
· Rom.8:14 ~ Almal wat hulle deur die Gees van God laat lei, is kinders van God.
· Gal.1:15a ~ Maar God het my al voor my geboorte vir Hom afgesonder, en Hy het my in sy genade geroep.
· 1 Pet.2:9 ~ Julle, daarenteen, is ’n uitverkore volk, ’n koninklike priesterdom, ’n nasie wat vir God afgesonder is, die eiendomsvolk van God, die volk wat die verlossingsdade moet verkondig van Hom wat julle uit die duisternis geroep het na sy wonderbare lig.
· 1 Pet.5:10 ~ God wat alle genade gee en wat julle geroep het om in Christus Jesus deel te hê aan sy ewige heerlikheid, sal julle, nadat julle ’n kort tydjie gely het, self weer oprig en julle moedig, sterk en standvastig maak.
Die Arminiane glo dat hierdie roeping van die Evangelie van Jesus, enersyds weerstaan kan word, máár dat dit andersyds ook aanvaar kan word – dit is dus die mens se keuse. Ons glo egter ook dat dit weerstaan kan word, inteendeel, ons glo dat alle mense dit van nature weerstaan – altyd weerstaan, omdat dit inherent deel van ons menslike en sondige natuur is en daarom is onweerstaanbare genade noodsaaklik om gered te word. M.a.w., een of ander “Mag” wat veel, veel groter is as ons geaardheid; as ons weerstand, is nodig om ons só aan te raak, dat ons nie anders kan as om in te gee en oor te gee nie.
Daar is drie “Magte” aan’t werk tydens uitverkorenes se redding:
· Die mens se wil.
· Die satan se wil.
· God se wil.
Die vraag is, wie gaan wen? Indien God se wil nie die oorwinnaar is nie, dan moet die duiwel se wil die oorwinnaar wees, want sy wil is veel groter as ons wil. Daarom kan slegs diegene wat deur God uitverkies is, as oorwinnaar uit die stryd tree en gered word, want God die Vader het diegene wie Hy uitverkies het, so lief, dat Hy Sy Seun Jesus Christus gestuur het om aan die kruis op Golgota, namens hulle, God se vloek op hul sonde op Hom te neem, waarna Hy die Heilige Gees gestuur het om elke uitverkorene te dring om Christus se offer namens hulle, te aanvaar om sodoende gered te word.
Daarom my liewe vriend en vriendin – jy wat weet dat jy nie gered is nie – indien jy vandag die roepstem van die Heilige Gees in jou hart hoor, moet jy nie uitstel nie, maar gehoor gee aan hierdie roepstem van God en jou lewe oorgee aan Jesus Christus en soos Lidia, gehoorsaam wees aan Hom en jou geloof in Hom in die openbaar verklaar deur o.a. gedoop te word. Dit is nie te laat nie en die feit dat jy vandag in jou hart aangeraak word, is bewys dat die Heilige Gees jou roep en vir jou sê dat God se onweerstaanbare genade nou in jou hart werksaam is.
En jy en ek wat uitverkies is en die knie voor Christus Jesus gebuig het – hoe raak hierdie feit van onweerstaanbare genade my en jou? Ons moet voortdurend in gedagte hou dat Jesus Christus, Sy lewe vrywillig afgelê het vir ons sonde en daarom moet ons voortdurend ons lewe leef in hierdie lig. Ons lewe (in al sy fasette) moet ’n lewe van dankbaarheid wees, toegewyd aan Christus Jesus. My gedagtes en my optrede; my spreke en my “luister” moet elke dag van my lewe, Christusgesentreerd wees en dit impliseer dat ek na Sy Woord sal luister en nie net toelaat dat dit my ore kielie nie, maar dat ek elke jota en elke tittel daarvan sal begin uitleef, ten einde my dankbaarheid teenoor die Vader en Sy Seun, Jesus Christus te betoon, vir onverdiende genade ontvang.
Posted by Vaaldriehoek Baptistegemeente at 6:31 AM