Woerts teen die wind
Die feit dat die hele klem van die politieke veldtogte in die aanloop na die munisipale verkiesing in alle erns om kleinhuisies gewentel het, bevestig net my jarelange vermoede dat politikusse en hulle partye in geen omstandighede ernstig opgeneem behoort te word nie.
As ’n ou plotperd met jare se ervaring van Kungwini, het ek gedink ek het al alles moontlik en onmoontlik uit die politieke front ervaar, maar dié verkiesing se dinges-spul vat die koek. Die miskoek.
Dis nogal moeilik om oor die hele strooispul te praat sonder om daar die wonderlike Afrikaanse Naboomspruitwoordjie te mag gebruik, maar duidelik is die lot politiekagtiges in ons land erg behep met dinges (vervang dinges telkens met daai wonderlike Naboomspruitwoordjie).
Nie net praat hulle dinges in twee of meer tale vlot nie, hulle gryp dit geesdriftig met albei arms aan om gestalte aan die woord ‘smeerveldtog’ te gee. En om die spreekwoordelike modder met dinges te vervang in ’n sieslike gooiwedstryd. Dis Kootjie-Emmer-politiek soos selfs ou Apie Brink dit nie sou kon uitdink nie.
Nevermaaind dat miljoene mense nie werk, huise (met of sonder kleinhuisies), paaie, beskerming teen misdadigers en metro-polisie, skole, mediese sorg, water of kos het nie – dis vere.
Dis ook vere dat miljoene mense nie kleinhuisies het nie, of nooit gehad het nie en in elk geval nie sou weet wat om daarmee te doen, sou dit voor hulle staangemaak word nie. Want iewers innie Kaap in het mense kleinhuisies sonder mure en iewers in die Vrystaat ook. En dít was nou die groot dinges in die afwesige drinkwater. ’n Verskriklikheid waaruit ernstige politieke munt voor die verkiesing geslaan kon word.
Ter wille van die PK wil ek nie veel dieper grawe in die dinges gewoontes, of dingesgewoontes van ons land se verskillende kulturele groeperings nie. Ek gaan ook nie wonder hoekom strukture om ’n bed en konka-vuur binne japtrappe opgerig kan word, maar nie om werkende gemakhuisies nie. Ook nie hoekom watertoevoer op een plek herlei word van ’n kleinhuisie na ’n ‘carwash’ nie, of oor die meriete van ’n kleinhuisbak wat aangewend word as drinktrog vir die Krismisbok nie.
Natuurlik is dit belaglik om ’n ‘privaat’ in die eerste plek sonder privaatheid te bou. Dit is nie my doel om muurlose gemakhuisies goed te praat nie. Ek is bloot net gatvol vir die hengse ‘issue’ wat oor strooi gemaak word in ’n patetiese poging om ’n stem of twee te wen. Maar ek weet ek woerts teen die wind.
Dis net ’n genade dat die verskillende partye se paal-plakkate klaar gedruk was toe die hele storm in die kleinhuisie losgebars het. Stel jou voor: “Stem CNA en k... in gemak,” of: “Die AD lewer k... diens aan almal,” of dalk: “Stem vir Pope: Dring aan op deursigtige ontlasting.”
En so van trone gepraat; met prins Willempie se vreeslike trouery van anderdag, sê Gert Mossie daar is een ding waaroor hy jare lank al wonder. Hy wonder, sê Gert Mossie, wat kwien Liesbet nou eintlik doen. Wat is haar day job, kan jy maar sê. Hy verstaan, sê Gert, wat ons eie kwien Modjadji van daar in die Laeveld doen. Modjadji maak reën en dis ’n baie belangrike jop. Maar wat doen kwien Liesbet?
Hy weet darem nie hoe werk Gert Mossie se kop nie, antwoord Allen Prentjies. Allen Prentjies is half Ingels, maar verder is hy nie te sleg nie.
“Was jy al in Ingeland of het jy al rakbie gekyk as hulle in Ingeland speel, of Wimbledon?” wil Allen vervaard by Gert weet. “Wel, as jy het, sou jy weet dit reën amper altyd in Ingeland. Die ou kwien werk duidelik baie hard agter die skerms.”