Geskryf deur Edwin Amenta
Senator Huey Long aan die hoofstad in 1935. Everett Historical / Shutterstock.com
In die aanloop tot die debat op 14 Januarie 2020 in Des Moines, Iowa, is die Demokratiese Nasionale Komitee 'n beroep op private stemlokale gedoen om meer stembusse te doen.
Om die debatfase op 14 Januarie in Des Moines, Iowa, te bereik, het kandidate 5% steun nodig gehad in vier kwalifiserende nasionale stembusse of 7% in twee vroeë staatspeilings. Deels weens 'n gebrek aan stembus, kandidaat Andrew Yang sal uitgelaat word. Kandidaat Cory Booker was ook op die punt om uitgelaat te word, maar hy het sy veldtog die dag voor die debat beëindig.
Deesdae word presidensiële peilings vir perdewedrenne, waarin kandidate se huidige verkiesingsvooruitsigte wetenskaplik geskat word, as 'n gereelde deel van die verkiesingsdekking verwag.
Maar die heel eerste wetenskaplike meningspeiling, wat 85 jaar gelede deur die Demokratiese Nasionale Komitee uitgevoer is, was in geheimhouding omhul en het moontlik die geskiedenis verander - al was dit foutief.
'N Terugblik op die dertigerjare
In die lente van 1935 was president Franklin D. Roosevelt bekommerd oor sy herverkiesing.
Hy was veral bekommerd oor Louis H. Sen Long, wat 'n Deel ons welvaart organisasie, na bewering met 7 miljoen lede. Dit het 'n program so radikaal bevorder - buitengewoon hoë belasting op die rykes en geld vir alle Amerikaners - dat dit deesdae Elizabeth Warren soos 'n Republikeinse en Andrew Yang se vryheidsdividend goedkoop lyk. Ek ondersoek Long se program en Roosevelt se New Deal in my boeke "Vet verligting" en 'Wanneer bewegings van belang is.'
Roosevelt gee 'n adres. Die FDR Biblioteek, CC BY-SA
Lank 'n nasionale volgende, en "Kandidaat lank" verskyn op die 1ste omslag van Time. Long het ook die regering van sy staat met semi-diktatoriale mag regeer, nadat hy die nasionale wag ontplooi het om te probeer steel 'n burgemeesterskompetisie in New Orleans.
Hoewel hy 'n demokraat was, beplan Long om as onafhanklike teen Roosevelt te hardloop. Lank gehoop om die volgelinge van Vader Charles Coughlin, die "radiopriester" en Roosevelt-kritikus wat 10 miljoen luisteraars beveel het, en Dr Francis Townsend van Long Beach, Kalifornië, wie se Townsend-klubs namens 2 miljoen lede ruim ouderdomspensioene geëis het.
Huey Long het 'n langafstandskema gehad
Sen Long het geen illusies nie dat hy Roosevelt in 1936 sou verslaan, maar hy speel 'n langer wedstryd.
Sy plan was om genoeg stemme van links te laat verdwyn dat Roosevelt sou verloor vir die Republikeinse genomineerde, wat die meeste gedink het die voormalige president Herbert Hoover sou wees. Dan sou Hoover die ekonomie so kwaad maak dat die Demokrate en die kiesers in 1940 tot Long moes draai.
Long het 'n boek geskryf met die titel "My eerste dae in die Withuis," waarin hy beskryf hoe sy verkiesing vinnig tot herverdeling sou lei. Maar ander het gevrees dat 'n president Long ook van verdere verkiesings, wat onlangs in Duitsland plaasgevind het, afgesien het en wat in Sinclair Lewis se roman uit 1935 verwag is. 'Dit kan nie hier gebeur nie.'
'N Geheime stemmetode is ontwerp
In April het hoof van die Demokratiese Nasionale Komitee en James Farley, veldtogbestuurder van Roosevelt, hulp gevra Emil Hurja. Hurja, 'n privaat-ontleder en 'n selfopgeleide stembus, het vir Farley 'n peiling gedoen oor die kongresverkiesings in 1934. Nou wil Farley hê dat sy bestuurders vasstel Long se potensiaal as 'n bederf.
Hurja het 'n voorbeeld van 'n stembriefkaart waarop die publiek in die komende verkiesing sou steun: president Roosevelt, 'n onbenoemde 'Republikeinse kandidaat' of Senator Long.
Om antwoorde te bewerk, het Hurja voorgegee dat 'n fiktiewe kruistydskrif, die destydse bestaande nasionale ondersoeker, probeer het om die openbare mening te identifiseer en dit onmiddellik aan beleidmakers oor te dra. Hurja het sy steekproef uit telefoonlyste en "regshulp" -reëlings van die regering getrek, en op 30 April 1935 het hy die eerste van 'n verstommende aantal stembriewe gestuur: 150,000.
Die voorbeeld-stembriewe het voorafbetaalde poskaarte; Farley was, behulpsaam, ook posmeester-generaal. Oor die volgende paar weke is 31,000 poskaarte terugbesorg. Die totale was meer as tien keer die tipiese nasionale peiling, aangesien Hurja geldige resultate vir elke staat wou hê. Die kaarte het so lank geneem om in te rol dat die eintlike renperd Omaha het genoeg tyd gehad om die twee bene van die Triple Crown te wen.
Uitslae het gekom en ontsteltenis het ontstaan
Die resultate was skokkend vir Farley.
Die ramings van Hurja het Roosevelt 49% van die gewilde stemme gelewer, met die Republikeinse op 43% en Long op 7%. Die totale verkiesingskollege was skraal. Roosevelt wen slegs met 'n skrale marge van 79 stemme.
Volgens Hurja se ontleding, sou Long se teenwoordigheid op die stembrief 122 verkiesingsstemme en verskeie belangrike state vir die Republikein laat val. 'N Swaai van 'n paar persentasiepunte van Roosevelt af sou die verkiesing omskakel, soortgelyk aan hoe Donald Trump die Verkiesingskollege gewen het terwyl hy die gewilde stem in 2016 verloor het.
Roosevelt het vinnig links in die beleid aangepak. Hy het reeds geëis dat die wet op maatskaplike sekerheid en a wetsontwerp ter beskerming van kollektiewe bedingingsregte van vakbonde.
Maar op 19 Junie 1935 het Roosevelt skielik ook 'woeker-die-ryk' wetgewing gevra. Dit sou buitengewoon hoë inkomste teen 'n stywe koers belas, erfbelasting verhoog en ondistribueerde korporatiewe dividende belas.
Die wetgewing was nie bedoel om baie inkomste te lewer nie, maar soos die historikus Arthur Schlesinger jr. Later sou skryf, is dit ontwerp om 'Steel die donder van Long.'
Farley se eie peiling was beter
Maar die perseel van die eerste perdewedren was verkeerd en die resultate daarvan twyfelagtig.
Deur nie die naam van 'n spesifieke kandidaat te gee nie, het die Republikeinse sy totaal opgeblaas. Nog erger, Hurja het die stembriewe van die ontvangers van verligting, wat talle en skerp ten gunste van Roosevelt was, heeltemal verdiskonteer, terwyl die ryker Amerikaners hom in die geheel teëgestaan ​​het.
Ook, slegs die rykste 40% van die Amerikaners het telefone. Daarbenewens, ervaring het sedertdien getoon dat kandidate van derdepartye in die stembusse veel beter vaar as in die verkiesing.
Om nie eens te praat dat stemmings wat ver van die algemene verkiesing af gehou moet word, soos die data-ontleder Nate Silver dit stel, 'Eetlepels sout'. In elk geval sou die benoeming van spesifieke kandidate en die gebruik van 'n beter kiesermodel gewys het dat Roosevelt ver vooruit is.
Farley twyfel oor hierdie nuutgevonde stembus en maak staat op 'n ander soort opname. Hy het aan Demokratiese kommissarisse regoor die land geskryf en hulle gevra hoe die verkiesing in hul distrikte begin vorm. Met behulp van hul verslae het Farley tereg voorspel dat Roosevelt se uiteindelike Republikeinse teenstander, Goewerneur Alf Landon van Kansas, slegs twee state sou wen.
Alf Landon het die voorblad van Time gekry, maar nie die presidentskap nie. Wikipedia
Roosevelt se "Second New Deal" het sy kritici ontlas. Daardie somer word Long vermoor. Vader Coughlin, Dr. Townsend en Long se opvolger, Gerald LK Smith, het saamgestem om die onafhanklike kandidaat William Lemke, maar sy Union Party-kaartjie minder as 'n miljoen stemme gelok.
Die eerste peiling op die perdewedren het gehelp om die Amerikaanse beleid op 'n kritieke oomblik te verander, maar dit het moontlik ook gehelp om hierdie soort intelligensie-insameling deur presidente te diskrediteer. Farley het Hurja in 1937 laat val, en nie eers in die 1960-verkiesing van John F. Kennedy nie bestuurders gereeld weer in diens van die Withuis.
En vandag, as presidente of veldtogte peil, lyk hulle meer besorg oor vrae rakende die vraag hoe om beleid wat hulle reeds ondersteun, op te stel as om te reageer op die bekommernisse van die publiek.
Peiling gister en vandag
Hierdie eeu begin met soveel stembus dat baie stemlokale, gelei deur Silver op fivethirtyeight.com en RealClear Politics, het nuus krammetjies geword.
Ondanks die feit dat die presidensiële wedloop vir Hillary Clinton in 2016 verkeerdelik opgeroep is en die reaksiesyfers gedaal het, het verkiesingspeilings, wat eers behoorlik geweeg en saamgevoeg is, bly grootliks akkuraat. Maar deels as gevolg van die sukses van die samevoegers, is die individuele resultate van private pollsters nie meer opskrifte nie. Met private pollsters wat hierdie soort gratis advertering verloor het, hulle het teruggeskaal.
Soos met ander aspekte van belangrike nuusbyeenkoms, kan dit tyd wees dat ander binnekom - insluitend die Demokratiese Nasionale Komitee, die pionier op die gebied - om die leemte te vul voor die volgende debat.
En hierdie keer kon die DNC bestuurders met beter metodes aanstel.
Edwin Amenta, professor in sosiologie, Universiteit van Kalifornië, Irvine
Jy is hier: Tuis > Sosiale en politieke > demokrasie > Die geheime oorsprong van die presidensiële peiling