Western Solitaire Air Hockey Extreme Asphalt Car Racing
About Privacy beleid Voorwaarden voor Gebruik Neem contact met ons op @Pikoya Die boerbok loop-loop drie tree suid, dan twee tree noord. Hy peusel aan ‘n dorre takkie en skud sy kop in ‘n aantyging teen ‘n wind verwaaide vlieg. Hy kyk op, want op die horizon verskyn ‘n gerasie met ‘n blink spikkel voor aan sy lyf. Maar dit skeel hom min, hierdie bok, want dis sy veld die’. Dis sy stuk pad die’ en dis sy dorre bossies die’. Hy’s ‘n hardegat bok,’n windgat bok en as hy hom min wil skeel aan ‘n gerasie met ‘n blink spikkel voor aan sy lyf, dan is dit mos sy saak en sy saak alleen. Hy knabbel maar aan nog ‘n stowwerige blaar en gee drie tree wes. Daar is ook net nog meer van dieselfde en hy gee weer drie tree noord. Hy gooi sy kop oor sy skouer en bler vir wie ook al wil luister – al weet hy voor sy siel wat hy nie het nie dat daar is nie ‘n wyfie bok vir myle in die rondte nie. Die gerasie groei en so ook die spikkel. Hy kom aangekoteljons op ‘n golwende bed hitte oor die teerpad aan. Een, twee, drie dan verdwyn die silwer shimmer in ‘n dippie, een, twee, drie, dan klim hy weer anderkant uit. Die bok beloer die luierende hittegolf ryer met een oog. Dit kon net sowel ‘n houtoog gewees het, so min soos hy hom skeel. Hy gee drie tree suid en twee tree oos, en die bossie voor hom lyk so effe vaagweg bekend. Hy kyk weer oor sy skouer. Ja-nee, hy was al hier gewees. Sy agterbene knak effens en hy piepie ‘n straal soos net ‘n bok kan. Dit spat teen sy bene maar daaroor skeel hy hom ook maar min. In hierdie son skroei daai paar druppels binne sekondes weg.