Tuberkulose - Inligting - 2022
Tuberkulose (uit Latynse tuberculum - tuberkel, Engelse tuberkulose) is 'n aansteeklike siekte wat veroorsaak word deur tuberkulose mikrobakterieë. Dikwels is dit aangetas deur die longe, maar in sommige gevalle kan dit ook ander dele van die liggaam aantas: die skeletsisteem, limfknope, ruggraat, voering van die brein. Dit word gekenmerk deur die vorming van inflammatoriese veranderinge wat soos klein knolle lyk en mettertyd 'n chroniese verloop het.
Tuberkulose word deur lugdruppels van persoon tot persoon oorgedra deur te hoes, te praat, te soen, te nies, en daarom is pulmonêre tuberkulose in die ou tyd verbruik genoem.
Dit kan vir 'n lang tyd in 'n latente vorm voortgaan, sonder dat dit ooglopende simptome veroorsaak. In 'n aktiewe vorm verskyn simptome soos koors, gewigsverlies, sweet, en algemene swakheid. Die pulmonale vorm veroorsaak hoes, kortasem, longbloeding. Diere, hoewel in 'n mindere mate, is ook vatbaar vir tuberkulose-bakterieë.
Tuberkulose is 'n siekte van minderbevoorregte groepe van die bevolking. Een van die mees algemene mites is dat die stok van Koch selektief is in sy voorkeure; slegs haweloses, alkoholiste en dwelmverslaafdes is vatbaar vir infeksie. Maar die praktyk van onlangse jare bewys die verkeerdheid van hierdie stelling: letterlik 10-15 jaar gelede kon tuberkulose steeds toegeskryf word aan sosiale siektes, maar dit het onlangs die maatskaplike beperkings oortref en oorgedra in die kategorie van aansteeklike siektes. Volgens statistieke is die aandeel van gemiddelde burgers uit redelik welvarende sosiale strata onder die besmette ongeveer 50%. Die voorkoms van hierdie mite lei daartoe dat baie mense nie die moontlikheid van infeksie wil erken nie, omdat hulle bang is om sywaartse blik van ander te lok en hulle tot dokters met 'n reeds aktiewe vorm van die siekte wend en sodoende bydra tot die verspreiding daarvan.
Gevangenisse dra by tot die verspreiding van tuberkulose. Hierdie stelling is nie sonder grondslag nie: die voorkomssyfer in gevangenisse is inderdaad 7 - 8 keer hoër as buite hul mure. Maar ongeveer 'n derde van alle gevalle van besmetting word in die eerste dae van die arrestasie in die selle voor voorverhoor opgespoor - mense beland in die gevangenis en is reeds besmet.
Tuberkulose versprei so maklik van persoon tot persoon soos die griep. Dit is nie waar nie. Die aanvang van die siekte is slegs moontlik in die geval van langdurige kontak met 'n bakteriese uitskeiding (draer van die aktiewe vorm van die siekte) in 'n geslote kamer: 'n hospitaalafdeling, 'n woonstel, 'n gevangenis. Die waarskynlikheid dat u tuberkulose opdoen van 'n korttermyn-kontak met die bus of om byvoorbeeld in die ry te staan ​​vir voedsel, is buitengewoon klein. Die nakoming van die nodige voorsorgmaatreëls maak kontak met 'n persoon met tuberkulose prakties veilig.
Antibiotika kan tuberkulose heeltemal genees. Antibiotika word sedert 1944 gebruik toe tuberkulose behandel word, toe streptomisien eers getoets is op pasiënte wat met Koch se bacillus besmet is. Hierdie positiewe resultaat het daartoe gelei dat antibiotika aktief begin gebruik het om tuberkulose te bekamp. Die virus het op sy beurt nie in die skuld gebly nie en het op sulke behandeling met 'n aktiewe mutasie gereageer. In die afgelope jaar is al hoe meer bakteriedodende stamme wat bestand is teen sekere antibiotika teen tuberkulose aangeteken, deur dokters. Die sogenaamde multidrugsweerstandige, geneesmiddelresistente vorm van tuberkulose word by ongeveer 15% van diegene wat besmet is, opgespoor. Ongeveer 5% van hierdie pasiënte reageer glad nie op antibiotika nie, die behandeling van die res is ondoeltreffend en duur.
Tuberkulose kan onbehandeld gelaat word. Dit is die mening van mense wie se siekte mild en asimptomaties is. Volgens statistiek is 21% van die pasiënte geneig om die dokters te wantrou en die voorgeskrewe behandeling te ignoreer. Daar is ook diegene wat probeer om voordeel te trek uit die huidige situasie - volgens die bestaande wetgewing het iemand wat ses maande aan 'n oop vorm van tuberkulose gely het die reg om aansoek te doen vir 'n aparte behuising. Terselfdertyd kan so 'n nalatige houding teenoor 'n mens se eie gesondheid daartoe lei dat die siekte in 'n multi-weerstandige vorm sal ontwikkel, selfs al was dit aanvanklik nie so nie en sou dit nie meer moontlik wees om so iemand te help nie.
Tradisionele medisyne kan tuberkulose genees. Ongelukkig is dit nie die geval nie. Daar is tans geen voldoende alternatief vir medisyne-behandeling nie. Alle vorme van algemene versterkings- en gesondheidsondersteunende prosedures sal ongetwyfeld nuttig wees, maar 'n volledige genesing is slegs moontlik as alle mediese aanbevelings gevolg word.
'N Goeie fluorogram is 'n waarborg vir die afwesigheid van tuberkulose. Dit is nie altyd waar nie. Volgens die resultate van die studie van die Wêreldunie om tuberkulose en longsiektes te bestry, kon 24% van die dokters wat aan die eksperiment deelgeneem het, geen tuberkulose herken op die fluorogram wat aan hulle voorsien is nie, 5% het nie die besmette vorm bepaal nie, 17% het tuberkulose by gesonde mense gediagnoseer. Akkurate diagnose is slegs moontlik met die gebruik van 'n smeermikroskopie van die ondersoekde pasiënt, wat u toelaat om die teenwoordigheid van mikrobakterieë te bepaal, beide in die eerste stadium van infeksie en in die aktiewe vorm van die siekte.
Die verantwoordelikheid vir die verspreiding van tuberkulose lê op die skouers van dokters. In werklikheid is die posisie van die pasiënt self, sy bewussyn en verantwoordelikheid teenoor die samelewing in hierdie geval baie belangriker. Nie alle mense is deeglik bewus van hoe gevaarlik infeksie met tuberkulose is en wat dit belaai is met die pasiënt en sy omgewing nie. Dit lei tot die nie-nakoming van die voorgeskrewe regime, en soms tot 'n volledige weiering van die behandeling. Volgens statistieke het slegs 24% van die pasiënte in 2006 die vereiste behandelingskursus volledig voltooi.
Die pasiënt het die reg om self te besluit of hy behandel moet word al dan nie. Ongetwyfeld het elkeen die vryheid van keuse en is die samelewing verplig om met sy besluit te let. Maar as dit by so 'n gevaarlike aansteeklike siekte soos tuberkulose kom, word die belange van nie net die pasiënt self nie, maar ook diegene rondom hom beïnvloed. As 'n pasiënt om een ​​of ander rede die behandeling weier, moet hy ten minste geïsoleer word. In sommige lande is pasiënte volgens die wet op die epidemiologiese veiligheid van die bevolking verantwoordelik vir die weiering van behandeling, in ander maak die wetgewing voorsiening vir verpligte hospitalisasie.
Enigiemand kan TB kry, maar nie ek nie. Ons glo almal dat tuberkulose 'n siekte van haweloses en gevangenes is, dat dit ons nooit sal beïnvloed nie. Maar ons woon dikwels langs siek mense en weet nie eens van hul siekte nie. En dikwels weet die pasiënte nie self dat hulle besmet is nie. Dikwels kom infeksie met Koch se bacillus voor by mense met 'n verswakte immuunstelsel of wat 'n aansteeklike siekte gehad het. Elkeen van ons is in gevaar.
Kyk die video: Strategie für die Diagnostik der Tuberkulose in der Schweiz: Die Sicht eines Klinikers (Junie 2022).