Enersyds is daar in Eybers se teks 'n vermensliking van die niemensdier waardeur die dier nader aan die mens gebring word, weens die gedeelde eienskappe met die mensdier, maar terselfdertyd is daar ook 'n afstandelikheid wat die spreker toeskryf aan die kat se afsydigheid.Die afstandelikheid tussen mens en dier in hierdie gedig word verder gesuggereer deur die gebruik van woorde soos "koud" en "smalend" wanneer na die kat verwys word. Woorde met 'n sterk emotiewe inslag en wat tekenend is van die spreker se interpretasie van die kat se optrede, word gebruik. Hierdie antropomorfiese spreker skryf menslike eienskappe aan die dier toe - 'n praktyk/proses wat Karlsson (2011:709) soos volg verduidelik: