Die Paasfees was van die begin af ‘n maaltyd waaraan almal in die familie deelgeneem het. Trouens, kinders was veral welkom om op dié manier deel van die geloofsverhaal van Israel te word. Dit was ook ‘n maaltyd waarin verskillende families hulle bronne gedeel het. As ’n huisgesin te klein was vir ’n skaap- of boklam, kon bure dit onder mekaar verdeel volgens die aantal mense in die families. Die lammetjie moes ‘n jaar oud wees en sonder enige liggaamsgebrek. Elke familie het ook dieselfde roetine gevolg om teen laatmiddag te slag, die bloed aan die sykante en die bokant van die deurkosyn van elke huis te smeer waar hulle die lammers sou eet.
Daarby moes hulle die maaltyd vier met hulle reisklere aangetrek as teken daarvan dat hulle bevryding gekom het en die maaltyd hulle die reg gee om bevryding uit die hand van die Here te ontvang. Trouens, hulle mag die nag nie geslaap het nie, soos die voorskrif in vers 42 lui.
Die donker kant van die Paasfees sou wees dat die Here die eerstelinge van die Egiptenaars, mens en dier, sou uitwis. Dit sou ‘n teken wees dat Hy sy oordeel oor al die Egiptiese gode voltrek. Die Here se mag sou finaal en deurslaggewend gedemonstreer word aan die hele Egipte. Daarmee sou Hy sy Heerskappy oor alles aan almal bekend maak.
Die Israeliete sou die oordeel vryspring weens die bloed aan die huise. Daarom sou dit ‘n gedenkdag word wat as ’n fees tot eer van die Here gevier is as ’n vaste instelling. In die toekoms sou die fees sewe dae duur waarin veral die verwydering van suurdeeg ‘n belangrike rol sou speel. Daarom is dit ook die fees van die ongesuurde brood genoem. Let ook op dat die opdrag hiervoor eintlik twee keer herhaal word, hoewel die inhoud effens verskil. Dit was werklik ‘n belangrike opdrag van die Here.
Die bloed sou die plaag van die Here beperk tot die Egiptenare. Die Israeliete sou oorgeslaan word – “passed over” – deur die dood deurdat die “vernietiging” of “vernietiger” – soos dit vertaal kan word – met die tiende plaag sou verbygaan. Dit is ‘n duidelike voorafskaduwing van die bloed van Christus, die NT Paaslam, wat die toorn van God teen die sonde van die wêreld gedra het, soos ons ook in die Nagmaal vier.
Die kinders se nuuskierigheid oor dié voorskrif wat vir altyd eerbiedig moes word, sou die geleentheid skep dat ouers hulle deel kon maak van die geloofsverhaal van Israel: “Dit is ’n paasoffer aan die Here omdat Hy in Egipte die Israeliete se huise oorgeslaan het. Terwyl Hy die Egiptenaars getref het, het Hy ons huise gespaar.”
In aansluiting by beide die Paaslam en die verwydering van suurdeeg uit die Israeliete se huise skryf Paulus later dat die suurdeeg van onsedelikheid vanuit die geloofsgemeenskap verwyder moet word: “Weet julle nie dat ’n bietjie suurdeeg die hele deeg deurtrek nie? Verwyder dan die ou suurdeeg, sodat julle nuwe, ongesuurde deeg kan wees, en dit is julle ook werklik. Ons paaslam is immers geslag: dit is Christus.” (1 Kor. 5:6-7). In die NT konteks verwys die suurdeeg van die Paasmaaltyd dus na die etiese voorskrifte rondom onsedelikheid wat steeds die NT geloofsgemeenskap moes struktureer.
Soos die farao en sy amptenare en al die Egiptenaars dié nag bewus geword het van die ellende wat hulle getref het, het hulle almal bitterlik aan die huil gegaan. Daar was nie ’n enkele Egiptiese huis sonder ’n sterfgeval nie. Die verlossende oordeel van die Here het daarvoor gesorg.
Dit word gerugsteun deur die feit dat die Israeliete met hulle eerste geveg in die woestyn bang was vir die nomadiese volk van die Amalekiete (Eks. 17). Dit is dus onwaarskynlik dat die Israeliete baie meer sou wees as die Amalekiete. Die Here belowe ook by Sinai dat Hy die Intog proses stadig sal laat verloop, omdat hulle nie onmiddellik genoeg sou wees om die hele land volledig te besit nie: “Ek sal hulle egter nie dadelik voor jou uitdryf nie, sodat die land nie leeg lê en die wilde diere te veel word nie. Ek sal hulle bietjie vir bietjie voor jou uit verdryf totdat jou mense genoeg is om die land in besit te neem.” (Eks. 23:29-30). Moses beskryf die volk ook in Deuteronomium as ‘n “klein volk” (Deut. 7:7).
Let op na die kommentaar in die teks oor die datum van die Paasfees wat: “presies op die dag waarop die fees nou gevier word”, is wat vir jou ‘n duidelike aanduiding gee van die hand van die latere redakteur(s) van die boek.
Die skrywer som die deurslaggewende moment in Israel se geskiedenis as volg op: “Dit was die nag waarin die Here oor hulle gewaak het en hulle uit Egipte bevry het. Daarom behoort dié nag aan die Here en moet alle Israeliete en hulle nageslagte dié nag wakker bly.”
Baie dankie vir Ds se uiteensetting oor Exodus 12 in verband met die uittog uit Egipte.Ek wil net graag weet,wat beteken dit simbolies wanneer as huisgesinne die lammetjie saam moet eet en as hulle te klein is vir die lam,hulle saam met hulle bure deel.Ek hoop u verstaan wat ek bedoel.Baie dankie