Riaan en Kari Doorduin: Doorduine kuier om 'n springbokboud
Amper vergeet ek ons het wel fotos geneem laasnaweek! Dankie aan Pa Arend en Ma Hannetjie vir die kuier, aan Jaco vir die springbokboud, en aan Riaan vir die foto.
om Augustus 29, 2010 Part 2: OpenCL™ – Memory Spaces - CodeProject 13,042,166 members (67,322 online)
99.3K views23 bookmarked
Last Visit: 31-Dec-99 18:00 Last Update: 20-Jul-17 6:04Refresh1 Tom Ford Peep-toes in black - Buy Second hand Tom Ford Peep-toes in black for €99.00
Tom Ford Peep-toes in black
Seller: Filifjonka (private)
Item no.: 1790402
- Black peep-toes Suede
- Incl. Orignal dust bag
- Schwarze Peeptoes aus Wildleder
› More of Tom Ford Shoes
› More of Tom Ford Pumps and Peeptoes
› More of the seller Filifjonka PressReader - Beeld: 2017-05-11 - Met grond­pad van Ke­nia na Jhb in 3 dae
Met grond­pad van Ke­nia na Jhb in 3 dae
A­fri­ka se straf­ste ren, het die be­mar­kers dit in 1936 be­skryf. In­der­daad, die Gol­den Ju­bi­lee Ro­ad Ra­ce was e­nig in sy soort. Mar­nus Hat­tingh ver­tel meer.
In die era toe trans­kon­ti­nen­ta­le ren­ne oor groot af­stan­de op o­pen­ba­re paaie af­ge­han­del is, het Suid-A­fri­ka met sy eie ren van Her­cu­le­aan­se af­me­tings vo­ren­dag ge­kom.
Dit was die jaar 1936 en Jo­han­nes­burg was be­sig om sy ve­re reg te skud vir groot­se vie­rin­ge van sy 50ste be­staans­jaar.
’n Reeks sport­by­een­koms­te is laat in die jaar deur die fees­ko­mi­tee ge­re­ël, maar as deel van die fi­na­le op­bou tot die groot vie­rin­ge is be­sluit om ’n e­pie­se mo­tor­ren te hou wat in Jo­han­nes­burg sou ein­dig.
Die ren sou ge­noeg pu­bli­si­teit in die koe­ran­te ge­ne­reer om die laas­te fees­vie­rin­ge goeie pu­bli­si­teit te bied, is ge­re­de­neer.
Lang­af­stand­ren­ne was des­tyds baie ge­wild. Doel­ge­bou­de ren­ba­ne was e­ner­syds nog skaars, maar an­der­syds was die mo­tors ook nog nie so vin­nig soos van­dag se ry­goed nie, wat die po­ten­si­ë­le ge­va­re in ’n ma­te min­der ge­maak het.
In I­ta­lië was die Mil­le Mig­lia (Dui­send Myl) reg rond­om die land al ’n in­stel­ling, ter­wyl Si­ci­lië se Tar­ga Flo­rio (rond­om die ei­land) ook al am­per 30 jaar ag­ter­een­vol­gens aan­ge­bied is.
Die Rand­se or­ga­ni­seer­ders het der­hal­we ’n at­las na­der ge­trek en be­sef dat B­rit­se ko­lo­nies on­on­der­bro­ke van die Kaap af tot by die e­we­naar strek. Die gren­se was dus min, en die in­wo­ners vrien­de­lik.
’n Roe­te is toe van Nai­ro­bi in Ke­nia na Jo­han­nes­burg vas­ge­stel – ’n mas­sie­we af­stand van 2 732 myl, of dan 4 400 km in van­dag se taal.
For­me­le paaie soos ons dit van­dag ken, was des­tyds na­tuur­lik on­be­kend. Die roe­te wat die ja­ers sou moes volg, was meest­al grond­paaie wat al langs die spoor­weg tus­sen die ko­lo­nies ge­loop het.
Rof­weg sou die ja­ers van Ke­nia af na Tan­za­nië, Blan­ty­re in Ma­la­wi, Te­te in Mo­sam­biek en dan af na Sa­lis­bu­ry in R­ho­de­sië moes ry al­vo­rens hul­le via Mes­si­na en Pie­ters­burg na Jo­han­nes­burg koers sou kies.
Op die og­gend van Maan­dag 26 Ok­to­ber 1936 het 42 mo­tors toe in Nai­ro­bi weg­ge­spring vir hul lang, moor­den­de tog na die Rand.
Die er­va­rings wat langs die pad op­ge­doen is, was iets wat van­dag moei­lik in te dink is. Som­mi­ge ja­ers het teen wil­de die­re vas­ge­ry, soos ’n lui­perd en ka­meel­per­de. Deel­ne­mers moes ook hout­brûe, be­staan­de uit pa­le wat met bas vas­ge­bind is, oor breë ri­vie­re oor­steek.
Koe­ran­te is op die hoog­te van die voor­ste ja­ers se vor­de­ring ge­hou deur ’n daag­lik­se te­le­gram­bood­skap. Kort bood­skap­pe van die ja­ers se vor­de­ring is ook by die fees­ter­rein in Jo­han­nes­burg op ’n groot e­lek­tro­nie­se bord ge­wys.
’n Lig­te vlieg­tuig het al bo­kant die mo­tors ty­dens die ren ge­vlieg. Maar som­mi­ge be­rig­te het ge­sê dat die mo­tors so vin­nig oor die oop paaie ge­jaag het, dat die vlieg­tuig ge­suk­kel het om by te hou!
’n Chrys­ler Ai­rflow met A.S. du Toit en I. Ro­sen as deel­ne­mers ’n Ke­ni­aan­se dag­blad kon­dig die groot ren na Suid­A­fri­ka op sy voor­blad aan. Die ren is des­tyds as deel van Jo­han­nes­burg se 50­jaar­ge­denk­fees­vie­rin­ge ge­hou. het die ren van die weg­spring af oor­heers. ’n Uur of wat ag­ter hul­le was die Ter­rap­la­ne van F. Hop­ley en C. En­gel­brecht, t­wee vrien­de van Ke­nia, en kort op húl hak­ke die Ford V8 van die Jo­han­nes­bur­gers A. We­st­cob en J. Bro­de­rick.
Du Toit-hul­le se ge­luks­go­din het eg­ter kort na­dat hul­le deur Pie­ters­burg is, die wyk ge­neem toe hul Chrys­ler se si­lin­der­blok ge­bars het.
Dit het aan die Ter­rap­la­ne die kans ge­bied om die voor­tou te neem, met die Jo­han­nes­burg­se Ford net mi­nu­te ag­ter hul­le.
Op Woens­dag 28 Ok­to­ber, om 22:14 die aand, het die Ke­ni­aan­se duo van Hop­ley en En­gel­brecht eer­ste oor die wen­streep by Aas­vo­ël­kop net bui­te Jo­han­nes­burg ge­ry en die ste­wi­ge som van £850 as eer­ste prys ont­vang.
Die Jo­han­nes­burg­se twee­tal was s­legs 12 mi­nu­te ná hul­le by die wen­paal.
Dit het die wen­ners min­der as drie dae ge­neem teen ’n ge­mid­del­de spoed van 74 km/h om die moor­den­de roe­te op by­kans nie­be­staan­de paaie af te lê.
Vir dae daar­na het die res van die deel­ne­mers by Jo­han­nes­burg aan­ge­kom, elk­een met sy eie ver­ha­le van ont­be­ring. Een per­soon is in ’n on­ge­luk dood. Plaas­li­ke in­wo­ners is ook raak­ge­ry.
Een van die deel­ne­mers het vroeg al in Tan­za­nië met net een lig deur die eer­ste nag ge­jaag. Om be­ter te kan sien, het hul­le ’n an­der mo­tor kort op sy hak­ke ge­volg. Maar steeds het hul­le om ’n draai ’n kort boom­stomp mis­ge­kyk en hul voor­as mors­af ge­ry.
’n An­der mo­tor het la­ter die aand langs hul­le stil­ge­hou en ’n ek­stra as aan hul­le ge­skenk. Maar steeds het dit hul­le we­ke ge­neem om Jo­han­nes­burg te haal. Trou­ens, teen die tyd dat hul­le ’n maand la­ter in die Goud­stad aan­ge­kom het, was hul­le al amp­te­lik as “ver­mis” ge­klas­si­fi­seer.
Van die 42 voer­tuie wat in­ge­skryf is, was net t­wee nié van A­me­ri­kaan­se oor­sprong nie. Een hier­van was ’n groot Bent­ley Su­per­char­ged, maar dié kon net 300 km in die A­fri­ka-son en stof af­lê voor­dat sy ver­koe­ler en pe­trol­pomp in­ge­gee het.
Die an­der nie-A­me­ri­kaan­se in­skry­wing was ’n S­ko­da met ’n 6 kW-en­jin­tjie. Hy het die ren heel­huids vol­tooi, al was dit 87 uur la­ter.
Ná die ren was die op­ge­won­den­heid on­der deel­ne­mers en en­toe­si­as­te groot. Dit kon ’n ge­reel­de by­een­koms word; die straf­ste ren op aar­de.
Maar die Twee­de Wê­reld­oor­log het kort daar­na uit­ge­breek waar­na plan­ne vir so ’n mas­sie­we ren nooit weer ter ta­fel ge­lê is nie.
Van­dag het ons die jaar­lik­se Da­kar-ren, wat straks die naas­te aan so ’n trans­kon­ti­nen­ta­le by­een­koms is. Maar dit ge­skied oor skof­te, met rus­kans vir die ja­ers en her­stel­kans vir die voer­tuie.
Wat be­te­ken die G­re­at Ju­bi­lee Ro­ad Ra­ce van ’36 was dalk ons eer­ste, laas­te en rof­ste ren tot nog toe.
Som­mi­ge ja­ers het teen wil­de die­re vas­ge­ry, soos ’n lui­perd en ka­meel­per­de.