Die Shiba Inu | Troeteldiere Huishouding
Die Shiba Inu dateer tot so ver as 300 B.C. toe daar ses Japannese rasse was, het elkeen vernoem na die streek waar hulle ontstaan ​​het. Die Shiba Inu was die kleinste van die ses rasse en het gewoond geraak aan klein wedstryd en groot spel van die kwas. "Shiba," kon óf 'n verwysing wees na die grootte van die hond of na die kwas waarin hulle gejag het.
Gedurende die Tweede Wêreldoorlog was die Shiba Inu byna uitsterf as gevolg van voedseltekorte en algemene chaos. Die Shiba-bloedlyne het in die 1950's nog 'n treffer getref toe 'n uitbarsting van vervalle deur Japan gejaag het. Ná hierdie gebeure het net drie reëls gebly en hulle is saam met mekaar geskiet en 'n hedendaagse Shiba Inu geskep.
Die ras is in 1954 deur die militêre familie in die VSA gebring, maar die eerste rommel het eers in 1979 verskyn. Die Amerikaanse Kennelklub het die ras in 1993 erken.
Gewig: 17 tot 23 lbs.
Hoogte: 13,6 tot 16,5 duim
Kleure: Swart en bruin, rooi, rooi sesam
Die Shiba Inu word soms vergelyk met 'n kat. Hy is skaam om vreemdelinge, onafhanklik, hoofsaaklik en wil altyd die middelpunt van aandag wees. Hy wil graag alles in jou hand hê, en verwag dat aandete altyd betyds sal wees.
Die Shiba Inu is berug vir sy skril bas, maar moenie toelaat dat sy protes jou verhinder om tydens oefening selfbeheersend te wees nie. Hy vereis vroeë sosialisering en streng grense om te groei tot 'n goedgedraende hond.
Die Shiba het daaglikse oefening nodig, maar daarna sal hy kalm wees in die huis, wat hom 'n goeie gesinshond maak.