AFRIKAANSE OPSOMMING : Seismiese tomografie, ’n prosedure om die variasies in seismiese golfsnelhede na te spoor, word reeds meer as 100 jaar gebruik om “deur rots te sien”. Deur die meting van seismiese golwe van aardbewings het die eerste seismograwe inligting verskaf oor die bestaan – en posisie van die kors-mantel oorgang. Wanneer golwe van natuurlike seismiese bronne ge-analiseer word verwys ons na ’passiewe’ tomografie terwyl ’aktiewe’ tomografie verways na die gebruik van kunsmatige seismiese bronne, soos ontploffings of vibreerders. Verbeterde opnametegnieke en die gebruik van ontploffings as seismiese bronne het gehelp om aardstruktuur en ook die strukturele aard van ertsafsettings en die van olie en gasvelde te detaileer. Ultrasoniese tegnieke word in laboratoriumeksperimente aangewend om die seismiese golfsnelhede van rotsmonsters te karakteriseer, asook om die verband tussen die veranderinge in golfsnelhede en veranderinge in temperatuur en ook veranderinge in spanning te bepaal. Beide reflektiewe en refraktiewe tegnieke word gebruik in aktiewe seismiese tomografie vir die studie van koolwaterstof-bronne en die aardstruktuur. Gedurende die vroeë 60’s is seismiese tegnieke in myne gebruik om die geotegniese aard van die rots te bestudeer vir ’n beter begrip van die onstaan van rotsbarste en die algemene meganiese gedrag van rots. Die doel van die mynboufront-volgingseksperiment is om aktiewe seismiese tomografie te gebruik om variasies in seismiese reistye (Engels: travel times) te bestudeer. Hierdie variasies hou verband met golfroete-refraksie wat veroorsaak word deur verandering in spanning en in die geotegniese aard van die rotsmedium onder die invloed van mynbou. ’n Piësoëlektriese transduktor is as aktiewe seismiese bron gebruik en ’n seismiese waarnemingstelsel is geïnstalleer om die rotsvolume te moniteer waardeur ’n groot myn-opening sou vorder. In hierdie verhandeling word verslag gegee oor die tegniese probleme en die vordering van die projek. Die projek behels die ontplooiing van 11 seismiese sensors en die opname van vooraf-gestapelde data – deur groot hoeveelhede digitale seismogramme van dieselfde bron op mekaar te stapel kan klein veranderinge in golfsnelhede bespeur word. Die eksperimentele detail en eienskappe van die hardeware word bespreek, wat die proses en tegnieke van beduidende data-stapeling vir die uitsifting van swak seine vanaf ’n piësoëlektriese seismiese bron insluit. Metings van die variasies in sein-reistyd wat met mynbouaktiwiteite verband hou, is oor die verloop van ’n jaar (2013-14) gedoen. Die numeriese modeleringstegniek van eindige verskille is gebruik om ’n beter begrip te kry van die migreerende mynboufront en die effek daarvan op seismiese seine se fasevertraging. Die probleme wat geassosieer word met die ondersoek van die seismiese data van ‘n migreerende mynboufront is geïdentifiseer en ’n aantal tegnieke is aangewend om probleme te oorkom wat verband hou met roetine skatting van die posisie and mynboufront’n myn. Die veldtoetsing van ’n prototipe impakbron wat deur lugdruk aangedryf word, en ’n bron gebaseer op ’n eksentries-roterende massa, word beskryf.