Behandel vaders meisies anders as seuns?
Daar is net iets oor dogter en daddies, reg? Maak nie saak wat die kleintjies lyk asof hul vaders om hul vingers toegedraai het nie - daardie groot oë, daardie klein kleintjies, daardie hande wat hul pa's vir drukkies bereik.
En as jy ooit gewonder het of daar 'n verskil is tussen die liefde van 'n vader en dogter en die liefde van 'n vader en seun, sê die wetenskap eintlik dat daar 'n geringe verskil is.
'N nuwe studie ondersoek die verskil tussen hoe vaders interaksie met hul kleuters seuns en dogters, met 'n paar interessante bevindinge.
Die studie, wat by Emory Universiteit gedoen is en gepubliseer is in die Tydskrif vir Gedragswetenskappe , het interaksie tussen vaders en hul kinders van beide geslagte vir 'n tydperk van meer as 2 dae bestudeer. Dit was gegrond op vorige teorieë dat ouers verskillende manlike en manlike kinders behandel en hopelik bewys het dat die teorie eintlik waar was.
Die navorsers het gehoop om inligting te bekom oor hoe die vaders met hul kinders gehandel het, hoe hulle met die kinders gepraat het, watter woorde hulle gebruik het, en hul algemene gedrag. Altesaam 30 kleuters en 22 peuters seuns het aan die studie deelgeneem. Die vaders van die kinders het spesiale opnemers op hul bande gedra vir beide 'n naweekdag en 'n weekdag, wat ewekansig aangeskakel en hul gesprekke en enigiets anders aangeteken het, soos om te sing of te speel.
Aan die einde van die studie het die navorsers ontdek dat vaders ongeveer 60% meer tyd spandeer het om hul dogters "aandagtig te reageer" teenoor hoe hulle op hul seuns gereageer het. Hulle het ook sowat vyf keer meer tyd in interaksie op domse maniere spandeer, soos om met hul dogters te sing en te fluit.
En laastens, die vaders het meer tyd spandeer om hul emosies, insluitend hartseer, met die meisies openlik te bespreek. Hulle het meer geneig om woorde soos "huil" en "eensaam" te gebruik om hul eie emosies te beskryf en watter emosies die meisies ervaar.
En miskien baie dankbaar, vaders het ook meer woorde gebruik wat gefokus is op hul dogter se liggame, insluitende "vet", "voete", "maag" en "gesig". Alhoewel alle interaksies onskuldig was, het die navorsers natuurlik gewonder of die eenvoudige feit dat meisies op so 'n jong ouderdom leer om meer aandag aan hul voorkoms te gee, 'n rol speel in langtermyn-liggaamsbeeldontwikkeling .
Aan die ander kant, het vaders meer fisies met hul seuns gekonfronteer, en het hulle drie keer so lank aktiwiteite gedoen soos speelse stoei. Hulle het ook geneig om meer taal te gebruik wat prestasie weerspieël, soos woorde wat "trots", "wen" of "beste" ingesluit het.
Interessant genoeg, het die studie ook bevind dat dit nie net vaders hul dogters anders behandel nie, maar dat die manier waarop hul brein op hul dogters reageer, eintlik anders is. Die manier waarop vaders verbind word, hetsy deur jare van sosiale kondisionering of iets anders, is om hul dogters anders te behandel.
Wat die studie beteken
Alhoewel die studie 'n interessante beskouing is van die feit dat vaders met mekaar praat, praat en anders handel oor hul dogters en seuns, vertel dit ons nog nie heeltemal nie. Dit is soortgelyk aan 'n hoender- of eierscenario: Leer dogters sekere gedrag uit die manier waarop hul pa hulle behandel of vaders behandel hulle 'n sekere manier as gevolg van die dogters se gedrag? Dit is 'n moeilike vraag wat navorsers dink, het baie faktore. Die ouers se eie opvoeding, sosiale vooroordele en geslag "norme" speel almal 'n rol.
Byvoorbeeld, die feit dat vaders meer woorde gebruik om emosies met meisies te beskryf, kan hulle help om hul eie gevoelens beter te kommunikeer en empatie vir ander te ontwikkel.
Volgens baie kenners kan ouers en volwassenes hul eie geslagsvooroordeel aan hul kinders oordeel deur hul optrede en hoe hulle dit hanteer sonder om dit eers te besef. So studies soos hierdie kan ouers help om hul oë oop te maak vir hoe hulle hul kinders anders kan behandel op grond van hul geslagte, en meer belangrik, hoe hulle hul gedrag in die toekoms kan verander.
Vorige studies het getoon dat ouers nie noodwendig erken dat hulle hul kinders anders behandel nie, wat verstaanbaar is. Maar die studie is 'n belangrike een om ons te help om verskillende maniere te herken wat ons kan help om kinders van alle geslagte te ontwikkel. As jy byvoorbeeld die vader van seuns is, kan jy dalk ekstra tyd spandeer om met jou seun oor emosies te praat, met spesifieke woorde om 'n emosie te noem of oor jou eie emosies te praat.
Mascaro, J. et al. (2017). Kindergeslag beïnvloed vaderlike gedrag, taal en breinfunksie. Gedragswetenskappe, 131 (3), p. 262-273 Ontsluit van http://www.apa.org/pubs/journals/releases/bne-bne0000199.pdf