ons studie aan 'n groot Australiese universiteit gevind tot 52% van die studente in onderwys, siviele ingenieurswese, verpleegkunde en handel het gedurende hul graad minstens een eenheid gedruip.
Mislukking is pynlik en duur vir studente, onderwysers en universiteite. onlangse studies Wys verskeie faktore dra by tot die mislukking van studente.
Dit sluit persoonlike faktore in soos selfvertroue, studiegewoontes en houdings; lewensomstandighede soos gesondheids-, werk- en gesinsverantwoordelikhede; en institusionele faktore soos beleid, prosedures en die kurrikulum.
Universiteite moenie maak nie studente verantwoordelik vir die verwydering van die struikelblokke in hul pad na sukses. Universiteite moet met studente saamwerk om die gety van mislukking te stuit.
Hoeveel studente druip?
Ons studie het gegewens van meer as 9,000 studente aan een Australiese universiteit geanaliseer. Ons het ook 186 voorgraadse studente ondervra wat in 2016 minstens een leereenheid gedruip het, maar steeds in 2017 ingeskryf is.
Tussen 23% en 52% van die studente in vier groot studiegebiede - onderwys, siviele ingenieurswese, verpleegkunde en handel - het minstens een eenheid van hul graad gedruip.
Ongeveer 58% van diegene wat een vak gedruip het, het weer daarin geslaag om in dieselfde of die ander vak in die vak te slaag.
Ons statistiese ontleding het getoon dat studente wat nie een vak gedruip het nie vier keer meer waarskynlik as diegene wat nie hul kursus sou laat val nie.
Mislukkingsyfers verskil tussen kursusse as gevolg van 'n kombinasie van studentedemografie, insluitend 'n hoër persentasie internasionale studente, en ander faktore soos assesseringsbeleid en verhoudings tussen personeel en studente.
Dit is nie omdat hulle lui is nie
Alhoewel dit algemeen voorkom, is mislukking selde bespreek aan universiteite en word dikwels toegeskryf aan studente se luiheid of nie omgee nie. Maar ons studie het bevind dat studente dikwels teleurgesteld was oor die mislukking van 'n vak.
Baie studente het gerapporteer dat hulle geskok is en hulle gebrek aan begrip van verwagtinge beklemtoon. Studente het swaar werklas buite die universiteits-, fisieke of geestesgesondheidsprobleme en finansiële spanning geïdentifiseer as die belangrikste faktore in hul mislukking.
Die meeste studente het 'n kombinasie van hierdie faktore ervaar wat hul onvermoë om hul studielas die hoof te bied, verhoog het.
Dit was veral die geval toe hulle eenhede moes herhaal, die volle bedrag weer moes betaal en hul spanning vergroot.
Een student het vir ons gesê:
Hoe meer eenhede ek misluk, hoe meer moet ek betaal […] Soms is ek so oorweldig oor wat ek moet doen en wat ek moet doen as ek misluk, dat ek net in die middel van die nag huil totdat ek aan die slaap raak.
Ander faktore buite hul beheer was gesinsverantwoordelikhede, swak kurrikulum- of assesseringsontwerp, 'n gebrek aan ondersteuning deur onderwyspersoneel en onbuigsame universiteitsreëls.
Hulle het ook hul eie swak studiegewoontes, leer- of taalprobleme, lewensstyl of sosiale isolasie as faktore geïdentifiseer.
Ongeveer een kwart van ons respondente was internasionale studente. Dit is ongeveer eweredig aan hul algehele voorstelling in die kursusse waarna ons gekyk het.
Hoe studente omgaan
Studente wat veranderinge aangebring het nadat hulle misluk het, het gepraat oor die prioritisering van studiegewoontes en hulp van familie, vriende en maats om die ervaring tot 'n leerervaring op te knap.
Slegs 40% het gebruik gemaak van institusionele ondersteuningsdienste en kursusadviseurs. Baie het aangedui dat skaamte hulle bemoei om hulp te soek.
Een student het gesê:
Ek het 'n paar keer [na 'n ondersteuningsdiens] gegaan, maar was verleë dat ek nie die strategieë wat voorgestel is, kon deurvoer nie en nooit weer teruggegaan het nie.
Ons het die emosionele taal studente het teleurstelling gebruik en geïdentifiseer as die mees algemene emosie. Dit is gevolg deur hulle 'gestres', 'depressief', 'verwoes' en 'verleë'.
Ongeveer 30% van die studente het gesê dat hulle dit gemaak het geen veranderinge nie na hul studiebenaderings, wat die gevaar loop om weer te misluk.
Een student, wat die belangrikste faktore bygedra het tot die versuim om lang ure en gesondheidskwessies te werk, het gesê dat hy:
As ek dieselfde studeer as die verlede, gaan ek natuurlik deur dieselfde omstandighede as voorheen. [...] Kan nie 'n pouse hê nie, want die kursus kan nie die voltydse kursus vertraag nie.
Wat kan universiteite doen?
Studente in ons studie was dikwels diep benoud, maar het in baie gevalle weinig simpatie van die universiteit ontvang.
Die voor die hand liggende eerste stap wat universiteite moet doen, is om met sensitiwiteit en menslikheid na studente uit te reik op die punt van mislukking - verkieslik deur direkte kontak, maar ten minste per e-pos en telefoon.
Universiteite kan positiewe voorstelle bied, wat studente kan help om hul eie te mobiliseer veerkragtigheidstrategieë deur perspektief te verkry, gesondheidskwessies aan te spreek en sosiale en akademiese ondersteuning te soek.
Dit is moontlik om individuele studente te help om die faktore wat hul prestasie beïnvloed het, uit te pak en die intervensies daarvan aan te pas om hul studiegewoontes te verbeter, om die stelsel te navigeer, sosiale netwerke te ontwikkel en hul studiepaaie aan te pas. Dit is veral belangrik vir studente wat herhaaldelik gedruip het.
Universiteite kan ook help deur mislukking op institusionele vlak te stig-stigmiseer. Dit sal help soek en normalisering van portuurondersteuning bevorder. verskeie Amerikaanse universiteite doen dit deur besprekings oop te maak oor wat dit beteken om te misluk, met verhale van suksesvolle alumni oor hul eie ervarings van mislukking en 'n app wat studente kan gebruik om hul emosies te help bestuur.
Universiteite het 'n verantwoordelikheid om studente te help wat gedruip het. Die manier waarop studente sin maak van hul ervarings en dit herstel, sal hul waarskynlikheid beïnvloed om aan te hou, aan te pas en te slaag.
Rola Ajjawi, medeprofessor, Deakin Universiteit en Mary Dracup, dosent, Deakin Universiteit
Jy is hier: Tuis > Sosiale en politieke > ekonomie > Onderwys > Die versuim van 'n onderwerp is nie altyd net 'n student se fout nie