Is dit nie wonderlik as iemand oor jou pad gestuur word wat jy ten volle kan vertrou nie? Iemand aan wie jy jou probleme - selfs die grootste kopsere - kan toevertrou.
Hierdie brief van Paulus gaan egter nie oor Timoteus nie, maar wel oor iemand anders wat nét so ‘n groot voorslag is in sy gemeente: Filemon. Hy het deur Paulus se bediening in Kolosse tot bekering gekom. As ons tussen die lyne deur lees, lyk dit asof hy welaf was - ‘n Griekse grondeienaar. In daardie jare was daar nog nie kerkgeboue nie, en die gemeente moes maar by huise bymekaar kom - nie alleen omdat daar nie geld was vir kerkgeboue nie, maar ook uit vrees vir vervolging. Ek neem aan dat Filemon ‘n baie groot huis gehad het, en dat hy nie suinig was om sy huis beskikbaar te stel vir die gemeente nie. Hulle het dus gereeld daar bymekaar gekom om kerk te hou. Paulus het groot agting gehad vir Filemon en vir wat hy bereid was om vir die gemeente te doen. Hy meld dit ook in sy brief dat hy gereeld vir Filemon bid, en dat hy baie dankbaar is teenoor die Here vir Filemon.