Ouers is dikwels baie moeg en sukkel om huis en haard bymekaar te hou. Om te sukkel met kinders wat nie "korrek optree" in die kerk nie, vereis dikwels meer energie as wat ma en pa beskikbaar het.
Ons leef in 'n gejaagde tyd en ouers het dikwels nie die tyd om hul kinders rustig voor te berei op en om betyds te wees vir die kerk nie.Tyd is dikwels ook te min om aspekte van 'n diens met hulle te bespreek na afloop van die diens.
Ouers moet dikwels opmerkings en kyke trotseer wanneer hul kinders steurend is, maar hul probeer maar hul kinders leer en opvoed na die beste van hul vermoens.
Soms weet ouers nie wat hul veronderstel is om te doen nie, byvoorbeeld moet ek my kind uitvat of moet ek vir hom eetgoed gee of bloot ignoreer.
Ouers probeer ook soms kers vashou by die bure of ander mense wie se kinders "dan so soet is". Die gevolg is dat hul dikwels hul ouerskap in twyfel trek en soms sommer moed opgee.
Kerkdienste is dikwels vervelig vir kinders, veral as daar niks is om na te kyk of om te doen nie.
Dikwels word daar ook bo-oor die kinders gepraat m.a.w groot woorde word gebruik en hul word nie in die preek "ingesluit" nie.
Kinders verstaan dikwels nie die preke nie en dit word ook nie binne die kerk of by die huis met hul bespreek nie, maw daar is vir hulle geen toepaslikheid nie.
Hul konsentrasiespan is baie korter as die van grootmense.
Dikwels word kinders ook "aangesteek" deur ouers se negatiewe houding teenoor kerk toe gaan.
Ouers se kerkgedrag verskil soms hemelbreed van ons gedrag tuis en dit veroorsaak dikwels verwarring vir die kind.
Ouers moet soms so fokus op die kinders dat die diens heeltemal by hul verbygaan.
Volgens Rob Stout, self 'n pa van vyf, kan mens die volgende ingedagte hou:
Maak seker die kinders eet voor jy kerk toe gaan, sodat honger nie 'n probleem word nie. (Gee kleuters bietjie ontbytpap uit plastieksakkie kry indien hul honger is en maak seker hul kry nie suiker in nie !).
Maak seker elkeen gaan badkamer toe voor die kerk begin.
Moenie te vroeg of te laat by die kerk kom nie. Indien te vroeg word kinders verveeld, en indien jy laat is is jy en die kinders dikwels opgewerk.
Indien swak gedrag voorkom, spreek dit dadelik aan. Indien dit nie help nie, neem kind na buite en hanteer dit. Waak om dan na die Moederskamer te gaan of om buite rond te hang aangesien dit dikwels vir 'n kind eerder 'n beloning as 'n straf is – want daar kan ons speel! Gaan terug kerk toe so gou as moontlik.
Indien jy moedeloos word, onthou jy is by die kerk om iets te gee en nie noodwendig om iets te ontvang nie - dit help soms om vas te byt in die kweek van jong christene.
Ander aanbevelings sluit in:
Maak jou verwagtinge duidelik. Voordat 'n kind die kerk binnegaan, moet hul presies weet wat van hom/haar verwag word. Verduidelik in'n taal wat hul sal verstaan dat dit 'n plek is vir stilte en dan ons slegs fluister wanneer dit absoluut nodig is. Elke gesin besluit self oor wat vir hul aanvaarbaar is en wat nie (bv speelgoed en eetgoed). Kom saam met jou maat en kinders ooreen vir 'n toepaslike straf indien die reels oortree is (byvoorbeeld geen televisie)
Maak seker dat jy self 'n goeie voorbeeld stel binne en buite die kerk.
Dink belongings uit vir goeie gedrag en maak selfs 'n speletjie daarvan byvoorbeeld "noem drie dinge wat die dominee gese het" en prys jou kind as hy onthou. Ekstra speeltyd of nagereg kan as beloning gebruik word.
Sit heel agter in die kerk waar jy nie ander kan steur nie, of sit heel voor in die kerk waar die kinders meer kan sien en daarom meer geinteresseerd is in wat aangaan.
Ongeag kinders se ouderdomme is dit dikwels nogdig vir ouers om kinders te herhinner aan wat aanvaarbaar is en wat nie. Een mamma het 'n kaartjie gemaak met 'n gesiggie wat glimlag aan die een kant, en'n gesiggie wat ongelukkig is aan die ander kant. Indien die kinders nie stilsit in die kerk nie, haal sy die kaartjie uit en wys vir hulle die ongelukkige gesiggie. Indien die kind dan stilsit en sy gedrag korrigeer, wys sy vir hul die glimlag gesiggie. Sodoende word die kinders geluidloos aangespreek en leer hul om hul eie gedrag te beheer en reg te stel.
Jou belangrikste wapen met kinders in die kerk is om jouself geduldig en rustig te hou. Gaan met die wete dat jy in staat is om dit te doen en dat jy enigiets kan hanteer. Jy is in beheer, nie die kinders nie! Weet dat almal sukkel en onthou om hul ouderdomme in ag te neem. Weet dat jy uitstekend doen in die omstandighede en met die bronne wat tot jou beskikking is!