Upper West Side se nuwe smaak om kulinêre kragstasies ten toon te stel - Nuwe resepte
Upper West Side se nuwe smaak om kulinêre kragstasies ten toon te stel
Pasop vir Lower East Side. Die Bo -Wes is op die punt om 'n eis in te dien omdat dit 'n buurtkulinêre krag in New York is.
Die 2013 Whole Foods Market Nuwe smaak van die Upper West Side word verwag om Woensdag 29 Mei te begin en tot en met Saterdag 1 Junie te duur. In die loop van 'n paar dae sal New Taste 'n paar van die beste sjefs van die stad, A-gashere-waaronder Gail Simmons en Travel Channel-Adam Richman-bekend eerbewaarders en uitstekende restaurante.
Travel Channel's Man v. Kos Die ster Richman bied Vrydag, 31 Mei, Comfort Classics aan. Die geleentheid is bedoel om die sjefs van die Upper West Side, insluitend sjefs van Gastronomie 491, Jacob's Pickles en Sugar & Plumm, asook Ditch Plains en Magnolia Bakery, te wys. Richman het beslis 'n noue band met die Bo -Wes en is bly om terug te keer na 'n plek waar hy vroeër huis toe gebel het.
'Ek keer elke jaar terug na Taste of the Upper West Side, want as 'n inheemse New Yorker is dit 'n goeie geleentheid om nie net heerlike kos in die stad te wys nie, maar om te wys hoe 'n spesifieke woonbuurt, miskien 'n woonbuurt waarop mense nie noodwendig fokus nie wat voedsel betref, het sy eie kulinêre identiteit, kookkuns en 'n baie spesiale avontuurlike, heerlike gees, 'het Richman aan The Daily Meal gesê. 'En as iemand wat eens in 103rd en West End Avenue gewoon het, dink ek daaraan as 'n wonderlike tuiskoms waar ek honderde van my beste vriende kan nooi.'
Boonop vereer die Best of the West VIP -onthaal op 1 Junie die visioenêre restaurateur Danny Meyer, stigter en uitvoerende hoof van Union Square Hospitality Group (Union Square Café, Gramercy Tavern, Maialino, Blue Smoke en Skud Shackonder andere) en sy kollega, Randy Garutti, uitvoerende hoof van Shake Shack. Die geleentheid beloof om 'n aand van dans en eet onder 'n tent te wees met 'n agtergrond van Joe Battaglia & The New York Big Band.
New Taste is van stapel gestuur deur die Columbus Avenue Business Improvement District (BID). Die opbrengs van die naweek sal voortgaan om die Columbus Avenue BID se Streetscape -projek te bevoordeel, asook die Wellness in sy Skole -program by die O'Shea School -kompleks en P.S. 87. Kaartjies kan gekoop word aanlyn.
4 maniere om kinders in gesonde kos in NYC te laat eet
MANHATTAN & mdash Die kos wat in die stad se openbare skole bedien word, het die afgelope paar jaar gesonder geword namate volgraanpasta, gebakte friet en slaaibare die norm geword het.
Maar baie skoolkafeteria bedien ook nog steeds wat die Departement van Onderwys noem "quotfan favourites", mozzarella -stokkies, hoender -tenders en burger -glyers onder hulle, en mdash vra ouers, skoolhoofde, sjefs en niewinsorganisasies om 'n groot poging te reël om die kafeteria -kultuur te verander.
'N Goeie eerste stap vir ouers wat wil hê dat hul kinders gesonder moet eet, is om saam met die skool die onbekende middagete-spyskaart van die stad aan te neem, met minder verwerkte voedsel, meer plantaardige opsies en geen bees- of varkvleis nie. word tans in etlike dosyne skole regoor die stad gebruik, het kenners gesê.
Ewe belangrik is om kinders te oortuig om die nuwe, gesonder kos op die spyskaart te probeer, het advokate gesê. Aangesien kinders meer geneig is om kos te proe nadat hulle gesien het hoe hulle gegroei het, kan gesinne skoolpogings ondersteun om tuine te begin, al is hulle hoe klein.
Ouers kan skole ook aanmoedig om saam te werk met niewinsorganisasies wat op voeding gebaseerde klasse ontwikkel het wat verband hou met tuinmaak, soos Edible Schoolyard NYC, of ​​groepe soos Wellness in the Schools (WITS), wat professionele opgeleide sjefs in die skoolkombuise bring.
Mary Lenz, 'n ouer by Greenwich Village 's P.S. 41, het aanvanklik gesukkel om ondersteuning op te bou toe sy vier jaar gelede probeer het om WITS ' -kook- en voedingsopvoedingsprogram by die skool te bring. Sy het ongeveer $ 12,000, oftewel die helfte van die koste van die program, op haar eie ingesamel.
Ek sou altyd by die boeremark gaan inkopies doen en dink: sou dit nie wonderlik wees as ons kinders so kos kon eet in plaas van wat uit 'n boks kom nie? 41, waar haar dogter nou in die vyfde klas is.
"Ons het nie besef hoe moeilik dit sou wees nie."
Sedertdien het die skool se welstandskomitee gegroei van 10 gereeld tot 50 en baie ouers waardeer die veranderinge op die spyskaart, het Lenz gesê.
Die komitee werk nou daaraan om meer kinders aan die gesonde aanbod te laat deelneem, en 'n uitdaging wat baie skole in die gesig staar.
U kan nie net kos verander nie en verwag dat kinders dit sal eet. Kinders is nie noodwendig aangetrokke tot gesonde dinge nie, 'het Kate Brashares, uitvoerende direkteur van Edible Schoolyard NYC, gesê, wat 'n' na-aan-tafel 'kurrikulum skep.
"Dit is duidelik dat die kos beter moet proe," het sy bygevoeg. Dit is van fundamentele belang om gedrag te verander en eetgedrag te doen op 'n manier wat positief is.
Hier is hoe plaaslike groepe skoolkos probeer verander en kinders laat eet:
1. Gebruik die alternatiewe spyskaart en bring kookkuns terug na die kafeteria's van die skool.
Die stad se alternatiewe spyskaart, wat in 2011 bekendgestel is, word tans in slegs 82 van die stad se ongeveer 1800 openbare skole gebruik.
Voedselvoorstanders verkies dit omdat dit meer maaltye behels wat van nuuts af gemaak word in plaas van verwerk, soos gebraaide hoender en gebakte tofu met rys en vegetariese chili.
Daar is ook 'n aparte vegetariese spyskaart wat gebruik word in Flushing's P.S. 244.
Ouers moet met hul skoolhoof praat oor die gebruik van die alternatiewe spyskaart, aangesien dit die besluit is om dit te implementeer.
Volgens die DOE -amptenare kos die alternatiewe spyskaart ongeveer dieselfde as die gewone spyskaart.
"Daar is baie meer regte kos op die spyskaart," het Reana Kovalcik, ontwikkelingskoördineerder van WITS, 'n organisasie wat in 2005 gestig is deur ouers wat wou hê dat hul kinders gesonder kos moes eet, gesê.
"Die wonderlike ding is dat ons die kos kan ruik."
WITS werk saam met ongeveer 60 skole en pas hulle drie jaar lank by professionele sjefs deur middel van sy Cook for Kids -program. WITS vereis dat hierdie skole die alternatiewe spyskaart gebruik.
"Daar is geen manier om oor gesonde eetgewoontes en bestanddele te praat nie en om 'n kind 'n mozzarella -stokkie te bedien," het Kovalcik gesê.
SchoolFood het onlangs Azodicarbonamide & mdash, 'n chemikalie wat as deegversorger in brood gebruik word, ook uit die produkte verwyder. Dit verbied ook kunsmatige kleure en geure, sowel as 'n aantal ekstra kunsmatige bestanddele, vetvervangers, preserveermiddels en kafeïen, het amptenare van die DOE gesê.
Kovalcik het aangeraai dat ouers dring daarop aan dat 'n volledige lys bestanddele aanlyn gepubliseer word vir elke gereg wat aan hul kind bedien word.
2. Huur sjefs aan om skoolkokke op te lei.
Een manier om die kwaliteit van die voedsel in skole te verbeter, is om nuwe kookvaardighede aan die kokke te leer.
WITS ' Cook for Kids-program, wie se uitvoerende sjef Bill Telepan met 'n Michelin-ster is, bring gegradueerdes van die beste kookskole bymekaar om saam met skoolvoedselpersoneel te werk, en help met die ontwikkeling van resepte en opleiding in basiese kookkuns wat nodig is om die resepte uit te voer.
Een van die tegnieke wat die sjefs leer, is mise en place, die voorbereiding om groente in blokkies te sny en in aparte bakke te sit voordat dit begin kook.
Een van die sjefs van die groep, Ivan Beacco, van die Italiaanse restaurant Acqua in die South Street Seaport, het onlangs 'n goeie opleiding in mesvaardighede vir skoolvoedselpersoneel gedoen, het Kovalcik gesê.
"Hulle bring kulinêre [vaardighede] terug na die kafeteria," het Kovalcik gesê. En dit beteken nie squashrisotto of gesmoorde konyn nie. Dit beteken nie dat ons elitisties is nie. Ons praat net van regte kos, nie van kos nie. & Quot
WITS bied 'n driejaarprogram vir deelnemende skole aan, met sjefs wat die eerste jaar byna elke dag in die kafeteria-kombuis help. Die program kos altesaam $ 50,000, maar byna alle deelnemende skole ontvang subsidie ​​van WITS.
3. Laat kinders kos groei, selfs al is dit nie 'n groot tuin nie.
As kinders sien dat boerenkool uitloop of wortels uit die aarde grawe, is dit meer geneig om vars groente te probeer, sê advokate, en daarom fokus baie groepe nou op die opstel van kleinskaalse, goedkoop voedselverbouingsprogramme in skole.
Daar is 436 geregistreerde skooltuine deur Grow to Learn NYC, bestuur deur stadsagentskappe en GrowNYC, wat toesig hou oor die stad se groenmarkte. Tuine kan gedeeltelik befonds word deur Grow to Learn's $ 500 tot $ 2,000 mini -toelaes, met die volgende aansoekronde wat in Februarie betaal moet word.
Skole kan tuine hê, selfs sonder 'n groot, sonnige buitelugruimte.
Die Upper West Side P.S. 811, wat studente met spesiale behoeftes bedien, het onlangs twee hidroponiese torings ontvang wat boerenkool en Switserse chard uit die pre-K-klaskamers uitloop.
Die torings, wat gloeilampe en water gebruik om binnenshuise plante sonder grond te kweek, kos ongeveer $ 1 000 elk en is deel van 'n program wat WITS aan die stuur is en hoop om volgende jaar na bykans 'n dosyn ander skole uit te voer.
"Nie alle skole het dakke of uitsparings vir tuine nie," het Kovalcik gesê. Die toring kan ook buite gaan as u 'n wonderlike, sonnige buiteluggebied het. Indien nie, kan in 'n klaskamer of kafeteria wees. & Quot
Edible Schoolyard NYC, wat twee buitenshuise tuine in stadskole het en nog drie byvoeg, skep ook 'n nuwe kleiner model wat goedkoper en minder arbeidsintensief sal wees, in die hoop om 'n nuwe netwerk van byna 30 te skep tuine by skole.
Die program sal na verwagting deelnemende skole in April identifiseer en die tuine in September begin.
"Ons glo regtig dat as u groei of dit sien groei en daaraan raak, u dit sal eet," het Brashares gesê.
Navorsing bevind dat kinders wat 'n konstante verbinding met 'n tuin het, meer bereid is om nuwe dinge te probeer, het Jessie Kerr-Vanderslice, van Grow to Learn, gesê.
"Dit verander die manier waarop u u gedra wanneer u 'n mark binnekom, of wat u vra as u tuis is," het sy gesê. & quot Dit is eenvoudige dinge, maar dit maak groot verskille in gedrag. & quot
4. Leer kinders kook.
Voedsel maak ook dat kinders meer geneig is om dit te eet, sê advokate.
'n Kind wat ['n sekere ete] nege keer in die [eetkamer] geïgnoreer het, het dit toe vir die 10de keer self in die laboratorium gemaak, en nou het hulle heeltemal daarin geslaag, "het Kovalcik gesê oor 'n seisoenale kookklas waar kinders maak 'n gereg met vars kos uit die plaas.
Die NY Coalition for Healthy School Food, waarvan die voedingsopvoedingsplan, "Food UnEarthed" in vier skole gebruik word, bevat 'n handvol kosvoorbereidings waar kinders dinge kan maak soos roermengsel, guacamole en plantaardige sushi-rolle.
Amie Hamlin, die uitvoerende direkteur van die organisasie, het gesê dat die ontwikkeling van gesonde eetgewoontes 'n belangrike les is vir kinders om jonk te leer.
Culinary SOS: Upper West se gebraaide groenteburger
Geagte SOS: Het u die gebraaide groenteburger in Upper West in Santa Monica probeer? As jy nie het nie, moet jy. Dit is sonder twyfel die beste groenteburger op aarde. Sal graag wil sien of die Los Angeles Times Test Kitchen met die resep vorendag kan kom.
Beste Carly: Upper West se weergawe van die groenteburger is 'n heerlike kombinasie van bestanddele, verpak in 'n ruim pattie en tot in die volste gebraai. Bedien met 'n dik, rokerige tamatie-aioli, geroosterde piquillo-soetrissies, gesnyde avokado en 'n dik, soet tert pynappelversiering, dit is 'n burger wat selfs 'n beker kan maak van die vurigste vleisliefhebber (ten minste tydelik).
Upper West se groenteburgers
Totale tyd: Ongeveer 3 uur, plus afkoeltye
Let wel: Aangepas uit Upper West in Santa Monica. Sny die groente en kaas met die versnipperstuk op 'n voedselverwerker, 'n rasper kan ook gebruik word. Vloeibare rook is beskikbaar by die meeste goed gevulde supermarkte. Geroosterde piquillo-rissies, verpak in flesse of blikkies, is beskikbaar in fynproewersmarkte en in uitgesoekte supermarkte.
2 1/2 teelepels vars tiemie
1 eetlepel plus 1 teelepel gedroogde oregano
2 tamaties, in die lengte gehalveer
1 1/4 teelepels vloeibare rook
In 'n groot bak, meng die tiemie, oregano en olie. Voeg die tamaties by en meng om te meng. Verhit 'n rooster (of roosterpan) oor medium hoë hitte tot warm. Rooster die tamaties tot sag, ongeveer 4 tot 5 minute, afhangende van die hitte. Verwyder die tamaties in 'n blender en pols tot glad. Meng die saggemaakte tamaties met die vloeibare rook en mayonnaise in 'n groot bak en meng goed om te meng. Geur na smaak met sout. Dit maak ongeveer 2 koppies aioli, meer as wat nodig is vir die resep wat die aioli 1 week lank onder bedek en verkoel hou.
1 pynappel, geskil, ontkern en in skywe van ¼ duim gesny
1/2 koppie blokkies jalapenos (van ongeveer 6 jalapenos), of na smaak
1 1/4 koppie witwynasyn
1/4 koppie plus 2 eetlepels heuning
Verhit 'n rooster of roosterpan oor matige hoë hitte tot warm. Smeer met 'n dun lagie olie, voeg dan die pynappelskywe by en rooster tot mooi verkool, 2 tot 4 minute aan elke kant. Verkoel die pynappel en sny dit dan in stukke van 'n kwart tot 'n half duim. Meng die pynappel, ui, jalapeno, asyn, water, heuning, suiker en sout in 'n groot kastrol oor lae hitte en kook tot byna al die vloeistof verdamp is, ongeveer 45 minute, af en toe roer. Verkoel, onbedek, op 'n afgeronde bakplaat in die yskas. Dit maak 4 koppies lekker, meer as wat nodig is vir die resep wat die lekkernye tot 2 weke kan hou, bedek en verkoel.
Veggie hamburgers en samestelling
1 groot (of 1½ medium) geel muurbal, gerasper
1 groot (of 1½ medium) courgette, gerasper
1 teelepel gemaalde geel kerriepoeier
2 teelepels kosher sout, meer na smaak
Skaars ¾ teelepel swartpeper
1 1/4 koppies gekookte swartbone
2 eetlepels plus 2 teelepels sojasous
2/3 koppie gerasperde Cheddarkaas
1 1/3 koppie panko (Japanse) broodkrummels
Gesnyde geroosterde piquillo -peper
Hamburgerbroodjies, verkieslik brioche
1. In 'n groot braaipan, kombineer die ui, knoffel, wortel, pampoen en courgette met die wyn oor medium hoë hitte. Kook die mengsel tot die groente sag is en die vloeistof meestal geabsorbeer word, 12 tot 14 minute.
2. Roer die komyn by, kerriepoeier, sout, swartpeper, hawer en swartbone. Hou aan om te kook, terwyl jy stadig roer, vir nog 5 minute om die geure te ontwikkel. Verwyder van hitte en laat eenkant om af te koel.
3. In 'n groot bak, klits die eier en sojasous saam, voeg dan die kaas en panko krummels by. Voeg die afgekoelde groentemengsel by en roer goed om te meng.
4. Verdeel die mengsel eweredig in 6 heuwels. Druk elke heuwel saam en vorm 'n patty. Bestrooi die pasteitjies liggies met meel.
5. Verhit 'n rooster of groot braaipan oor medium hoë hitte. Smeer met 'n bietjie olie en voeg dan die patties by (moenie dit te veel meng nie). Braai tot bros en donkerbruin aan elke kant en die middel gaar is, sowat 5 minute. Die tydsberekening sal afhang van die hitte van die rooster of pan, bedek die rooster of pan met 'n deksel sodat die middel kook saam met die buitekant van die hamburgers. Hou die hamburgers warm totdat alles gaar is.
6. Om elke burger saam te stel: Smeer die binnekant van elke kant van die broodjie met 2 eetlepels tamatie -aioli, of na smaak. Plaas 'n hamburger op die onderste broodjie en bedek dit dan met 'n besprenkeling piquillo -soetrissies. Bedek met gesnyde avokado, bedek dan met 3 eetlepels pynappelrissie, of na smaak. Plaas die boonste broodjie op elke burger. Bedien dadelik.
Elke saamgestelde burger: 877 kalorieë 22 gram proteïen 91 gram koolhidrate 12 gram vesel 47 gram vet 15 gram versadigde vet 157 mg cholesterol 16 gram suiker 1.186 mg natrium.
SOS -AANVRAE: Stuur Culinary SOS -versoeke na [email protected] of Culinary SOS, Food -afdeling, Los Angeles Times, 202 W. 1st St., Los Angeles, CA 90012. Gee u naam, telefoonnommer en woonplek.
Noelle Carter is die voormalige direkteur van Los Angeles Times Test Kitchen. Sy het in Januarie 2019 vertrek.
Dominikaanse restaurante: 'n nuwe maat in Nueva York
VERSOEKING, nie rys en boontjies nie, is die spesialiteit van nuwe, florerende nuwe Dominikaanse restaurante in New York. By El Lina in Inwood woel verleidelike geure van die deur af, wat die beskeie eetplek maklik vind. Stap af by die nommer 1 -trein by die 207th Street -stasie en ry dan in die rigting van die wolk knoffel, koljander en groenrissie. El Lina, een blok wes, is die winkelvenster met die deurdringende jukebox en die Versailles -spieëlsaal.
Binne sit 'n Karibiese Lollobrigida met 'n merengue ritme op die spyskaart en glimlag. Tweede maaltye gee 'n glimlag en 'n knipoog. Gereelde, in elk geval die gelukkiges, kry die werk: 'n uitbundige & quotHola, mi amor & quot en 'n groot drukkie.
"Dominikaanse kelnerinne is flirterig, en die beste kan die etenstafel drie rye diep saam met bewonderaars pak," sê Bruno Aguancha, 'n gewone Lina, terwyl hy 'n mojito -sous van rou knoffel, limoen en olyfolie oor sy skottel sissende gebraaide plantains drup. . & quot Maar wat jou getrou hou, is natuurlik die kos. & quot
Met 'n skeut Karibiese gees en 'n paar eersteklas kookkuns, het ondernemende immigrante uit die Dominikaanse Republiek die Latynse kookkuns in New York opgekikker en bekende rys-en-boontjieverbindings in die buurte van Park Slope in Brooklyn tot by die Upper West Side in Manhattan opgegradeer . Net soos met New Yorkse bodega's en supermarkte in die buurt, het Dominikaanse ondernemers stadige plaaslike maaltye en middagete aangeskaf en dit dan verander in blink, suksesvolle ondernemings.
Meer as 500 000 Dominikane woon in die New York-streek, wat hulle die tweede grootste Spaanse groep maak, na Puerto Ricane. Die meerderheid van hierdie Dominikane het in die 1970's en 80's gekom. Yvonne Ortiz, 'n sjef en stigterslid van die Association of Hispanics in Food Service, het gesê dat baie van hierdie eerste-generasie Dominikaners arbeidsintensiewe ondernemings betree wat ander meer gevestigde Spaanse groepe ontgroei het.
"Die meeste Puerto Ricans hier is die tweede, derde of vierde generasie," het sy gesê. Die Puerto Ricaan wat al twintig jaar in die voedselbedryf sukkel, is nou afgetree, en sy seuns en dogters is prokureurs. & quot
Dominikaanse diners en middagete - hulle heet in Spaans fondas - floreer in alle stadsdele, en veral in Washington Heights, waar Broadway blykbaar 'n glansryke verlengstuk van die hoofweg van Santo Domingo, die Malecon, geword het. Maar elders was die Dominikaanse oorname van die fondas stil. Baie van die kliënte, Spaans en nie-Spaans, wat gewilde eetplekke soos El Lina, of Casilda 's of Las Marcias, albei in Amsterdamlaan in Manhattan, besoek, het geen idee dat hul romerige sancochosop, gepaneerde gebakte steaks nie en peperige gebraaide hoender is Dominikaans, nie Kubaanse of Puerto Ricaanse nie.
"Ons noem ons nie 'n Dominikaanse restaurant nie, want ons wil 'n beroep op alle nasionaliteite doen," het Humberto Pichardo gesê, wat saam met sy vrou, Marcia, Las Marcias in Amsterdamlaan 588 (88ste straat) besit. Sowel die Las Marcias ' -spyskaart as die bord van die winkel toon die legende wat die meeste Dominikaanse restaurante geniet: Spaanse en Amerikaanse kos.
Maar daar is geen twyfel oor die Dominikaanse aanraking nie. "Jy kan amper die geure van my land voel," het Andres Hernandez, 'n sjef en eienaar van La Sarten in Amsterdamlaan 564 (87ste straat) gesê, terwyl hy sy vingerpunte aanmekaar vryf asof hy dit uit die niet wou toor. & quot Ahh! die knoffel, die uie, oregano. . . & quot
Die Dominikaanse repertoire van hartige bredies, liggies gebraaide steaks en gebraaide en gebraaide seekos, vergesel van rys, plantains en rooi boontjies, is soortgelyk aan die kookkuns in die hele Latyns -Karibiese Eilande, veral in Kuba, het mnr. Hernandez gesê. Maar daar is 'n belangrike verskil. "Kubaanse kos is nader aan Spanje," het hy gesê. & quotDominikaanse kookkuns, nes ons mense, is nader aan Afrika. & quot
Die Afrikaanse erfenis van die Dominikaanse Republiek kan geniet word in elke lepel vol sancocho, die ryk geel-oranje sop gemaak van hoender, beesvleis, bok of vark (soms al die bogenoemde). Aardige, geurige stukke Wes -Afrikaanse jams, saam met verskeie ander verwante variëteite wortelgroente (wat in Dominikaans Spaans genoem word), verdik hierdie maaltyd in 'n bak. 'N Porsie sancocho, versier met wit rys en vars skywe avokado, is 'n ritueel van Sondagmiddag in Santo Domingo, en die gewoonte beweeg noordwaarts.
Pablo Rosado, die sjef by Sugar Reef, die gewilde Karibiese restaurant in die East Village, het nie-Dominikane geleer om die eksotiese bestanddele van sancocho te waardeer. "Die yams, die name, die yuca en die yautia is vreemd vir Amerikaners, maar heerlik as jy dit eers probeer," het hy gesê. "So, in die middestad sny ek die viveres in kleiner stukkies, sodat hulle nie so intimiderend is nie."
Die 32-jarige mnr. Rosado, wat 'n bofbalpet verkies bo die tradisionele sjef, is 'n voorbeeld van nog 'n belangrike Dominikaanse kulinêre staatsgreep. Tien jaar gelede het baie van die Dominikane wat na die Verenigde State geëmigreer het, werk gekry in die restaurantbedryf in New York. Soos mnr. Rosado, 'n gegradueerde van 'n kookskool in Santo Domingo wat as 'n busboy in New York begin werk het, het hulle onderaan begin werk. Vandag het baie van hierdie talentvolle Dominikaanse kokke sleutelspelers geword in restaurante in New York.
"Net omtrent alle restaurante in New York het 'n Dominikaan in die kombuis," het mnr. Rosado gesê en bygevoeg dat die invloed van sy kookkuns buite die Latynse gemeenskap versprei het. Dominikaners, het hy beweer, het 'n natuurlike talent met kos, ongeag die styl van die kombuis. "Ek het nog nooit 'n slegte Dominikaanse kok gesien nie," het hy gesê. Ons is kreatief, ons probeer graag nuwe dinge. Gee 'n resep vir 'n Dominikaanse sjef, en hy sal dadelik daarmee begin speel en uitvind hoe hy dit beter kan laat smaak. & Quot
Kulinêre vindingrykheid en vaardigheid skitter selfs in beskeie Dominikaanse restaurante. Sommige van hierdie plekke, weinig meer as koffiewinkels, lewer verstommend goeie maaltye, met oorspronklike geregte wat nie op die spyskaart van 'n neiging-toonaangewende Manhattan-restaurant sou val nie. En dit alles teen ongelooflike lae pryse ($ 20 tot $ 25 vir aandete vir twee, met bier).
By El Lina vaar die basiese beginsels, 'n seker toets van enige kombuis, goed. Wit rys kom in klein, berigagtige berge wat glinster met 'n ligte laag olyfolie. Bone, rooi, swart of wit, is pragtig en vertroostend. Pescado Lina - gebraaide koningvis - was vars en klam, eenvoudig gekruid met 'n sous van suurlemoen, botter, knoffel en paprika.
Spesialiteite van El Lina, avonture in die kreoolse kruisbestuiwing hou nog meer verrassings in. Die huishoender word byvoorbeeld liggies gebraai in 'n Oosterse oestersous. En die spesiale voorgereg van El Lina, 'n lekker gebakte bol gemaalde vleis en meel genaamd quipe, is 'n Dominikaniseerde weergawe van die Arabiese kibbee. In die aanpassing van El Lina vervang die Indiese mieliemeel van die nuwe wêreld die tradisionele gebarste koring, en Iberiese groen olywe bied 'n onortodokse vulsel. By die eet van El Lina eet maaltye die koloniale geskiedenis van die Spaanse Karibiese Eilande in 'n enkele happie.
Soos dit blyk, is El Lina 'n Aspoestertjie wat wegkruip agter 'n glaswinkel en 'n Formica -toonbank. Die eienaar en sjef, Santiago Quezada, en sy broer Onesimo, die hoofbediende, behoort aan die gesin wat 20 jaar lank die Pez Dorado, 'n bekende restaurant in Santiago, die Dominikaanse Republiek se tweede grootste stad, bestuur het. Voordat hulle vyf jaar gelede na New York gekom en El Lina geopen het, is die Quezada -broers deur hul pa, die sjef by Pez Dorado, onderrig in die ingewikkeldhede van die Dominikaanse kookkuns, wat in Santiago 'n sterk Chinese en Siriese invloed behou, danksy immigrasie van hierdie lande in die vroeë deel van die 20ste eeu.
Alhoewel hulle in 207th Street, ver van die viersterreine van New York, gevestig het, handhaaf die Quezadas hul standaarde. "Ons rys is nooit droog nie, want ons berei dit in 'n bano de Marie voor," het Onesimo Quezada trots gesê met verwysing na die dubbelkoker-tegniek wat gewoonlik gebruik word vir elegante Spaanse vla. Mnr. Quezada het homself 'n oomblik verskoon om die water in die halfleë bekers van 'n tafel naby te vul, 'n beweging wat hy uitgevoer het met 'n matador wat floreer.
Mnr. Hernandez van La Sarten het gesê dat dit moeilik is vir Dominikaanse nuwelinge om die nodige kapitaal te kry om die soort restaurante oop te maak wat werklik 'n vertoonvenster vir Dominikaanse kookkuns kan bied.
"Dit is 'n rowwe onderneming," het hy gesê. Ons kos het die potensiaal om in die middel van die stad te wees. Ek wil hê dit moet wees. Dit is net 'n kwessie om af te werk. & Quot
In die tussentyd floreer die Dominikaanse restaurateurs in hul Latynse eetmark in New York deur hul eetplekke op klein skaal en informeel te hou en hul kostes laag te hou. En sommige, soos El Lina, word reeds legendaries.
By die toonbank van El Lina vertel Bruno Aguancha hierdie storie: & quot Die ander dag was ek in 'n taxi, en die bestuurder draai skielik om en sê vir my: Luister man, weet jy wat 'n vrou gelukkig maak? Jy neem haar uit vir Pescado Lina! ' & quot
Hy het gelag en daarop gewys dat die woord vir gelukkig in Spaans ook inhoud kan beteken, vervul of tevrede, 'n taalekonomie wat begin sin maak oor die laaste soet koppie espresso aan die einde van 'n Dominikaanse maaltyd. Steekproefneming van die tarief
DIT is een van die interessantste Dominikaanse restaurante in New York, wat hier per woonbuurt gereël word:
LA SARTEN Amsterdamlaan 564 (87ste straat), Manhattan (212) 787-6448. Met sy pienk tafellinne en rustige baksteenmure, is La Sarten die mees eksklusiewe en hoofstroom van die nuwe Dominikaanse plekke. Die kos-die eienaars noem dit "Spaans-Karibiese kookkuns"-is 'n ligter weergawe van die tradisionele Dominikaanse kos, soms met 'n draai, soos rooibroodjie in 'n Karibiese-Oosterse gemmersous.
LAS MARCIAS Amsterdamlaan 588 (88ste straat), Manhattan (212) 595-8121. Te blink en elegant om 'n koffiewinkel te wees ('n blommevaas versier elke vlekkelose tafel met plastiekbedekking en daar is 'n vol kroeg), maar tog te informeel om 'n restaurant te wees (daar is 'n toonbank), kenmerk Marc Marcias nuwe ras Dominikaanse restaurante. Die lys van daaglikse spesiale aanbiedinge bevat moeilik geregte soos habichuelas blancas, witbone in 'n sous wat met pampoen verdik is. Die flan con queso, 'n fluweelagtige blokkie halfpad tussen 'n vla en 'n kaaskoek, is 'n tipiese Dominikaanse nagereg.
CASILDA 'S Amsterdamstraat 764 (97th Street), Manhattan (212) 864-5648. Op 'n Vrydagaand stroom merengue en salsa uit die klankstelsel, terwyl enorme skottelgoed chivo guisado (bok gestoof met tamatie, groenpeper en speserye), rys, bone en plantains uit die kombuis vaar. Die kwaliteit van die voorgeregte wissel van nag tot nag, maar Casilda se getroue, luidrugtige klante kom nie in die gedagte nie. Funky en bedrywig, Casilda is nie net 'n eetplek nie, dit is ook 'n toneel: die tipiese Latynse eetplek.
EL LINA RESTAURANT 500 West 207th Street, Manhattan (212) 567-5031. Slegs 'n reis na die Dominikaanse Republiek bied 'n beter inleiding tot die nasie se kookkuns. 'N Bordjie El Lina ' s gekookte wit rys, koljandergeurige rooibone en ligte, feitlik vetlose goue klippe (gebraaide plantains) is 'n opstel in die Karibiese estetika.
TU CASA RESTAURANT 4405 Broadway (188th Street), Manhattan (212) 740-3245. Tu Casa, 'n groot paleis in 'n disko-grootte met spieëls op die plafon, is die nuutste en mees ambisieuse Dominikaanse restaurant in Washington Heights. Naglewe, nie kos nie, is hoekom Tu Casa die stad is, 'n vol kroeg, 'n dansvloer en lewendige musiek. Die kombuis en diens, nog steeds 'n bietjie wankelrig, moet die atmosfeer inhaal.
LA TERRAZA 82 Sixth Avenue (Flatbush Avenue), Park Slope, Brooklyn (718) 783-5368. Die afgelope paar jaar het verskeie goedkoop en baie goeie Dominikaanse etenstafel in hierdie woonbuurt ontstaan, maar La Terraza, 'n nou kamer met 'n toonbank en vyf tafels, is opvallend. Onder die topgeregte is sopa de camarones, 'n ruim porsie garnale in 'n visbouillon met koriander.
Die beste Israeliese restaurant is op die mees verrassende plek in Amerika
Nie net bagels, lox en gefilte nie: wat in 2019 as Joodse kos beskou word
Waarom wil almal skielik ertjies kweek? Hierdie Israeliete ken die antwoord
Admony het grootgeword in Bnei Brak, 'n swaar ultra-ortodokse stad net buite Tel Aviv, en het na die kookskool in Israel gegaan. Sy was al sowat 15 jaar aan die voorpunt van die Israeliese voedseltoneel in New York. Alhoewel sy aanvanklik drome gehad het om lekker te eet, was Taim [Hebreeus vir & ldquotasty & rdquo] die eerste plek wat sy in 2005 geopen het, 'n gat-in-die-muur, vyfstoel-falafelplek in die West Village. Vandag het dit 'n ketting geword wat onlangs buite New York uitgebrei het en sy eerste Washington -plek langs die kus oopgemaak het.
Balaboosta, haar tweede restaurant, het in 2010 in Nolita geopen, maar het verlede jaar na die West Village oorgeskakel. Daar, sê Admony, hou sy daarvan om verskillende maniere te wys om blomkool te maak. Elke paar weke verander ek my blomkool, en sy sê. U moet weet hoe u hierdie bestanddele moet neem en dit kan verhef op 'n manier wat mense sal verlei. & rdquo
Tans bied Balaboosta die beroemde Bamba -blomkool aan Admony en rsquos, 'n gereg wat in 'n ander restaurant gebore is, en die nou gesluit Bar Bolonat. Terwyl sy by die braaiplek van die kombuis staan, gryp sy 'n handvol blomkoolblommetjies en doop dit in glansende wit rysmeelbeslag en bedek dit so mildelik dat dit moeilik is om hul oorspronklike vorm te sien. Die fyn stukke word dan diep gebraai. As hulle 'n paar minute later uit hul warm oliebad kom, word hulle goudbruin.
'N Blomkoolgereg by Balaboosta in New York. Gili Getz
Admony gooi dan die stukke in 'n groot bak, voeg geursel en suurlemoenskil by. Sy plaas die blommetjies versigtig op 'n ovaal keramiekbord met blou blomme en bedek dit met haar tuisgemaakte grondboontjie -tahini -sous. En dan kom die laaste aanraking: 'n sprinkel fyngemaakte Bamba, die geliefde Israeliese snack. Die resultaat is 'n ryk, knapperige hap wat net so verslawend raak soos 'n sak springmielies in die bioskoop, maar met 'n Midde -Oosterse skop.
Die blomkool waarop ek grootgeword het, is gebraai, soos schnitzel, en sy vertel vir Haaretz. En daar was altyd tahini by die huis en mdash het my ma tahini langs die blomkool gemaak. & rdquo
Die nuwe boek van Admony & rsquos kyk ook nie oor die groente uit nie. It has at least four cauliflower recipes in it: the Bamba version a roasted one with lemon garlic and parsley a whole cauliflower &ldquoburied in Embers&rdquo and spice-crusted grilled cauliflower &ldquosteaks&rdquo (slabs of the whole vegetable).
Harvey: Adam Leonti, whose name diners might recognize from Vetri in Philadelphia and locally from his project, Brooklyn Bread Lab, is opening his first solo restaurant in The Williamsburg Hotel. Of course, there will be lots of breads, pastas and grains worked into dishes like taleggio ravioli in vincotto with porcini dust and saffron risotto with hearts of palm and sunchokes.
Kyk die video: 4KNYC Spring WalkUpper West Side, ManhattanColumbus u0026 Amsterdam Ave. 65 to 83 St Mar 20 2021