En haar triomfantlike einde waar poësie die alomvattende matriks is waarbinne ons voel, dink, vewoord verbeeld, besluite neem en tot aksie oorgaan.: Misleide gelowiges wat die letterlike vervulling van Bybelse profesieë ontken, redeneer ook die “wegvoering” (Gr. harpazo) van 1 Thessalonicense 4:16-17 weg omdat dit vir hulle onwerklik is en ook bots met hulle planne vir ŉ aardse koninkryk. Margaret Thatcher (een van die argitekte van politieke koelbloedigheid en ekonomiese geweld in ons era; waarom hou Afrikaners tog so baie van haar?!) het mos gesê daar is nie iets soos ‘society’ (samelewing, gemeenskap) nie, net individue en gesinne. Dit is onder andere ‘n skeppende proses wat ‘n digter grootliks onbewus toepas en die werking daarvan kan in ‘n gedig aangetoon word. Die poëson wat elke leser seker dadelik sal raaksien in die bostaande gedig, is “die pad”. Kuns moes vry wees van kleur, emosie en individuele uitdrukking volgens hierdie groep. Hoe lyk kuns met betrekking tot nul?