Voeding van die moderne lêhoenders met De Heus
Skrywer: Michel Bradford (Poultry Bulletin – May 2015)
*Gewig verskaf tot op 18 weke
Soortgelyke verbeteringe is ook met die Lohmann- en Amberlink-rasse behaal.
Daar is nie net genetiese verbetering in die lêhoenderteelouers nie, maar lêsiklusse is verleng met die gevolg dat daar 'n verbetering van tussen 15 en 20 dagoudkuikens per teelouer is.
Die syfers in die bostaande tabel toon die resultate van die genetiese verbetering by kommersiële lêhoenders tot op 60 weke. Die lêsiklus is hier ook tot op 75 weke verleng en dit het gelei tot 70 addisionele eiers per teelouer. Die teelouermaatskappye voorsien dat hierdie tendens van genetiese verbetering en langer lêsiklusse sal voortgaan. Hulle verwag dat teen 2020 daar 20 dagoudkuikens per teelouer behoort te wees en dat ongeveer 500 eiers in 'n 100-week produksiesiklus van kommersiële lêhoenders haalbaar sal wees. Dit sal bereik word sonder dat die hoenders verveer moet word. Hierdie is drastiese veranderings ten opsigte van hoenders van 20 jaar gelede.
80 - 85 Weke
Baie produsente regoor Suid-Afrika hou reeds hulle henne tussen 80 tot 85 weke ouderdom. Deur die lêhoenders vir langer te hou, verwag mens dat die kostebydrae van die jonghenkuikens sal verminder, maar die vermindering was nie so beduidend soos wat verwag is nie. Die genetiese verbeterings het ook beteken dat daar veranderinge aangebring moes word aan die voedingsvereistes van die hoenders en korrek-geformuleerde rantsoene is tans duurder as wat hulle was.
Nutriëntbehoeftes het verander
Die veranderinge in nutriëntspesifikasies dui aan dat hoenders tans anders gevoer moet word as 20 jaar gelede. 'n Aantal voermaatskappye bied steeds produkte aan wat op ou spesifikasies gebaseer is en dit maak dit moeilik vir jonghenboerderye om die korrekte liggaamsraamtellings, -gewigte en eenvormigheid in hulle kuikens se groei te bewerkstellig. Daar is baie meer klem daarop om die korrekte jonghen-liggaamsraamtellings teen 5 weke oud te behaal en om die jonghenne op die voorgeskrewe liggaamsgewigkurwe te hou. Waar dit nie behaal word nie, word die volle voordeel van die genetiese verbeterings nie in die lê-fase bereik nie. Korrek-geformuleerde en goed-gebalanseerde rantsoene is noodsaaklik om die mikpunte te bereik.
Sodra die hoenders begin lê is die eerste teiken vir die versameling om so spoedig moontlik 50% in lê te bereik, daarna moet 'n piek van ten minste 96% produksie bereik word. Die wyse waarop 'n jonghen grootgemaak word, speel 'n beduidende rol in die hele versameling se vermoë om dit te bereik. Sodra hierdie mikpunt bereik is, is die volgende mikpunt bestendige lêpersentasie. Dit word bereik met goeie bestuur, 'n gesonde omgewing en die korrekte voeding. Mikpunte wat van hoenders verwag word, is merkbaar hoër as wat dit 10 of 20 jaar gelede was, en om nie korrek-geformuleerde rantsoene aan hulle te voer, beïnvloed hul vermoëns om hul liggaamsgewig te handhaaf. Die gevolg hiervan is dat die lê persentasie minder bestendig is en dit beteken dat daar 'n drastiese afname in die hoeveelheid eiers is wat per hen geproduseer word.
De Heus is bewus van die verskille wat tussen die voorgeskrewe nutriëntaanbevelings en die voedingsprogramme wat deur kommersiële teelouermaatskappye voorgestel word. De Heus het 'n reeks rantsoene en voedingsprogramme ontwikkel wat gebaseer is op hierdie aanbevelings en wat spesifiek geformuleer is vir verskillende hoenderrasse sodat produsente die volle genetiese potensiaal van hul hoenders kan benut.