Ek skryf en bêre dit vir ŉ tyd; kom dan weer terug; telkens, lees dit hardop sodat dit foneties ook sin maak. Dit kan somtyds baie frustrerend word om jou gedagtes te formuleer in sinne en verse sodat die boodskap deurskyn en dit was die geval met hierdie gedig!
Ek glo hierdie gedig was aan my “gegee”. Die informasie, die inhoud, was daar rondom my en spook elke liewe dag by my, maar die vertelling daarvan op papier was wroeg en sweet; maar dit maak dit die moeite werd, soos die adrenalien wat daarmee gepaard gaan wanneer jy hom afbeitel tot tevredenheid. Terselfdertyd moet jy ook die verantwoordelikheid neem vir die objektiwiteit van die inhoud, ondanks die frustrasie.
Dit is amper drie jaar nadat ek dit geskryf het en dis vir die eerste keer gepubliseer: in “Nuwe Stemme 4“.
Sydda. Jou gedig vind ek so aangrypend en ook nou hierdie digstring bydrae. Ek voel net soos die titel en refrein amper in jou gedig: Ek leef in stilswye.