Almal is nie ná 27 jaar vry nie | Netwerk24
Deur Willie Spies 14 Mei 2021 05:07
Die bloed van sy voorouers was gesaai in die Suurveld van die Oos-Kaap, die heuwels van Transkei, die groen land van KwaZulu-Natal en die grasveld van die binneland.
Sy voorgangers se sweet, opoffering en toewyding aan die landstreek waarvoor hy so lief was, het die land help vorm en vorder tot waar dit was, maar die maghebbers van die tyd wou dit nie erken nie.
Hy is gesien as en behandel soos 'n tweedeklasburger, ongeag sy kwalifikasies, sy bydrae, sy trotse geskiedenis en sy afkoms, wat vervleg was met die wel en wee van die land en sy mense.
Die maghebbers het mense verskillend behandel – volgens die kleur van hul vel.
Hulle het die onderskeid op grond van velkleur regverdig op sterkte van die eeu van onreg wat verby is.
Hierdie onreg wat gepleeg is, het 'n doel gehad en daardie doel het alle middele­ geheilig.
Dit was vir die maghebbers belangrik om hul eie te beskerm en te bemagtig en te ontwikkel. Maar dit wat vir hóm belangrik was, is deur die maghebbers as van mindere belang beskou – as iets wat tot die verlede behoort en iets verwerplik waarvan ontslae geraak moes word.
Die maghebbers het vir die onderskeid op grond van velkleur 'n naam gegee. 'n Ideologie wat die norm sou raak wat alles sou oortref.
Die maghebbers was so dronk van magswellus dat hulle hulle daardie besluit toegeëien het. En hulle het dit weer regverdig aan die hand van die eeu van onreg wat verby is en reggestel moes word.
Elke beleidsbesluit, elke staatsdepartement, die regbank, elke maatskappy, elke skool, elke dorp, elke munisipaliteit en selfs elke sportadministrasie moes die ideologie hul eie maak en as hulle dit nie kon of wou doen nie, is hulle tot vyand van die staat verklaar en selfs vervolg op welke wyse ook al.
Hy kon nie leiers vir die land aanwys nie.
Ja, hy kon stem, maar sy stem is verwater in 'n stelsel waarin die maghebbers verseker het dat hul stem altyd die oorhand het en hulle altyd die laaste sê sou hê.
Die maghebbers was oordrewe en byna­ obsessief besorg oor hulself; hul eie wel en wee. Hul eie finansiële welvaart en die onderwys van hul kinders in die beste moontlike skole, maar hy moes tevrede wees om self te sorg vir die onderwys van sy kinders.
Die maghebbers het besluit dat hy nie eens mag besluit oor die taal van sy kinders se onderrig nie.
Wanneer die maghebbers die slagoffer van so min as 'n skewe woord deur een van hul mense sou wees, sou daar met mening opgetree word.
Die volle mag van die staatsmasjinerie sou gebruik word om die onreg reg te stel, oortreders te vervolg en selfs in die tronk te gooi. Maar wanneer hy gekla het oor misdade, marteling en moorde wat teen sy mense gepleeg word, is hy óf stilgemaak óf sommer net geïgnoreer.
Vandeesweek is dit 27 jaar sedert Nelson Mandela ingehuldig is as president en maghebber van Suid-Afrika nadat hy 27 jaar in gevangenskap was weens sy stryd teen die ideologie van apartheid.