6 dinge wat jy moet weet oor niersiekte by katte | Troeteldiere Huishouding
Wanneer mense uitvind ek is 'n veearts, wil hulle oor hul troeteldiere praat. Ek kry dit, ek doen regtig. Baie keer wil hulle my vertel dat hulle onlangs 'n troeteldier verloor het, en baie kat eienaars het my vertel hulle het hul kat aan nierfaling verloor.
Wat baie mense nie besef nie, is dat nierfaling baie oorsake het, en heelwat kan met sukses behandel word. Lees verder om al die ins-outs te leer van hierdie algehele algemene kwaal wat ons kattevriende affekteer.
Nierfaling (dit is basies 'n sinoniem vir "niersiekte") by katte is aanvanklik 'n redelik eenvoudige proses. As 'n kat se niere nie konsekwent gekonsentreerde urine kan skep nie, sê ons dat hul niere misluk het. "Konsentrasie" kan gelykgestel word aan hoe swaar 'n vloeistof is, of die hoeveelheid vaste stowwe wat in 'n oplossing opgelos word. Na alles, urine is eintlik net soliede stikstofgebaseerde afval wat in water opgelos word.
As jy terug dink aan hoërskoolchemie, onthou jy dalk 'n konsep genaamd spesifieke gravitasie. Spesifieke swaartekrag is 'n manier om te meet hoe swaar 'n vloeistof is. Gedistilleerde water het 'n spesifieke swaartekrag van 1.000, want dit is net water sonder opgeloste stowwe. 'N Kat met ten minste 25% van sy totale niermassamunksie moet in staat wees om urine te produseer wat 'n spesifieke gewig van minstens 1.035 het.
Wag, katte benodig slegs 25% van hul niere?
Wel, dit sal waarskynlik goed wees as almal 100% van hul nierfunksie gehad het, maar 25% blyk die drempel te wees wat die afvalprodukte in die bloed op hanteerbare vlakke hou sodat die res van die liggaam werk soos dit behoort. En ons weet dat mense maklik een van hul niere kan skenk aan iemand anders en net goed kan doen, so duidelik het die niere baie ingeboude ontslag.
Hoe lyk nierfaling?
Ongelukkig lyk nierfaling soos 'n hele klomp ander algemene katmaadjies, maar gelukkig kan ons dinge vinnig uitkies met 'n urinale en bloedwerk. Katte in nierfaling het een of meer van die volgende: verminderde eetlus (of geen aptyt), braking, oormaat van water, urinering meer as normaal, lusteloosheid, slegte asem, en soms diarree.
Kan ons 'n oorsaak identifiseer?
Wanneer ons nierversaking diagnoseer, het ons nog steeds werk om te doen - soms 'n bietjie daarvan - want ons weet nie wat die niere beskadig het nie (en dus misluk). Om die oorsaak te ken, help ons om vas te stel wat die voorspelling vir herstel is, asook hoe om die pasiënt te behandel.
As die kat se eienaar weet dat die kat rond 'n vaas lelies rondhang, net voordat dit sleg begin voel het, kan ons waarskynlik 'n sprong neem en sê die kat is in nierfaling omdat dit 'n deel van die lelieplant ingesluit het - Lelies doen dit aan katte, ongelukkig. Maar ons kry nie altyd soveel geluk nie en dikwels moet ons die oorsaak van mislukking soek.
Na bloedwerk en 'n urinale ondersoek het ons gesê dat 1) daar nierfaling is en 2) hoe erg dit is, addisionele toetse sal ons meer vertel oor die oorsaak. X-strale en ultraklank is nuttig vir die diagnose van nierstene en kankers. Albei toetse kan ook ons ​​niertjies toon wat klein of misvormd is, wat dui op chroniese (langdurige) nierversaking wat verband hou met veroudering of in 'n jong kat 'n aangebore (teenwoordig geboorte) nierfout. Die kweek van die urine kan ons vertel of 'n infeksie teenwoordig kan wees.
Sommige organe in die liggaam genees vinnig en herstel al of hul funksies na 'n ernstige belediging. Ongelukkig, nie die niere nie. Die oorsaak van behandeling vir nierfaling van enige oorsaak is die aggressiewe toediening van intraveneuse vloeistowwe, bekend as diuresis, om die liggaam te help om die afval wat in die bloed opbou, te elimineer weens die nierbesering. Afhangende van hoe ernstig die aanvanklike belediging was, kan dit 'n paar dae neem. As behandelbare toestande soos infeksie ontdek word, word dwelms begin om die toestande te behandel.
Terselfdertyd word vloeistowwe gegee, ons doel is om die simptome van die nierfaling te behandel, wat veroorsaak dat die pasiënt ongelukkig voel. Die meeste van die tyd moet ons hierdie medisyne intraveneus gee, aangesien die pasiënt taamlik naarheid en nie in staat is om mondelinge medikasie te hou nie.
Pasiënte met ernstige nierfaling, of nierfaling wat al 'n geruime tyd teenwoordig is, het dikwels bloedarmoede, of relatief lae hoeveelhede rooibloedselle. Dit is omdat die niere die hormoon vervaardig wat die beenmurg stimuleer om rooibloedselle te maak, en wanneer hulle misluk, misluk hierdie proses ook. As gevolg hiervan benodig sommige katte bloedoortapping, of behandeling met sintetiese hormone, wanneer hulle met nierversaking gediagnoseer word.
Die voorspelling vir herstel gaan terug na die oorsaak van die mislukking. Giftige beledigings met dinge soos nie-steroïdale anti-inflammatoriese middels (NSAIDs) en lelies kan gewoonlik suksesvol behandel word, alhoewel volledige herstel nie 'n waarborg is nie. Nierstene kan gewoonlik nie verwyder word nie, maar ons kan die pasiënt se kliniese status verbeter en toekomstige steenvorming voorkom of stadig laat val. Sukses in die behandeling van kanker van die niere hang af van die tipe kanker en hoe bereid die eienaar is om met chirurgie en / of chemoterapie voort te gaan.
Tipies, sodra die niere misluk het, kan ons nie hul funksie ten volle herstel nie. Die meeste katte met nierversaking verg ekstra sorg, in die vorm van 'n spesiale dieet en medikasie, hul hele lewe. Hulle moet noukeurig gemonitor word met gereelde laboratoriumwerk en hul terapie word aangepas as hul toestand vererger.