PressReader - Beeld: 2017-08-02 - Dié oom­blik in ons land vra rol­ver­tol­kings
Dié oom­blik in ons land vra rol­ver­tol­kings
Beeld - 2017-08-02 - Middelblad - Reg­gie Nel
Po­li­ti­ci is nie in die eer­ste plek ver­ant­woord­baar aan hul par­ty nie. Hul­le moet ons Grond­wet dien maar ook ’n oor, ’n sen­si­ti­wi­teit, ont­wik­kel vir die oom­blik en vir die me­de­men­se met wie hul­le dit deel.
Ver­der, as hul­le ge­lo­wi­ges is, is hul eer­ste lo­ja­li­teit teen­oor die Een wat hul­le in daar­die po­si­sie ge­plaas het. Vir ge­lo­wi­ge po­li­ti­ci is dit mos ’n roe­ping. Hul­le luis­ter na die Gees.
Uit­ein­de­lik is al­le amp­te en pos­te wat as ge­lo­wi­ges be­klee word, ’n roe­ping. Die een is nie be­lang­ri­ker as die an­der nie.
So word ge­glo dat ons diens en ver­ant­woord­baar­heid die­per ver­an­ker is in ’n gro­ter dra­ma en dat God die ou­teur van hier­die draai­boek is.
Ons kan pro­beer om die draai­boek op die bes­te wy­se moont­lik te ver­staan en te ver­tolk, as­ook die spe­si­fie­ke rol wat ons moet speel. In ’n se­ke­re sin sou ’n mens kon sê dat hier­die rol op­ge­neem in die gees van die draai­boek en die oom­blik is. En, dit kom tot vol­le ont­plooi­ing eers as ons dit saam met an­der doen.
S­tan­ley Hau­er­was, ’n e­ti­kus, wor­stel in sy na­vor­sing oor die hoe van die e­tie­se keu­ses wat ons maak, en ge­bruik dan ver­skeie me­ta­fo­re uit die kuns­te. Hy maak die punt dat ons e­tie­se be­sluit­ne­ming die aard van die op­tre­de van ’n kuns­te­naar aan­neem.
Ons kan die draai­boek lees of selfs me­mo­ri­seer, vo­ri­ge op­tre­des waar­deer en ge­niet, maar, uit­ein­de­lik, as ons die rol speel, sal ons tog ook iets van ons­self op die plan­ke bring, af­han­gen­de van die ge­hoor en ge­moed­stem­ming van die oom­blik.
Dis hoe ons e­tie­se be­slui­te neem en uit­voer. Dis nie bloot ’n af­lees en klak­ke­lo­se her­ha­ling van se­ke­re e­wi­ge vas­te ko­des nie. Iets van die si­tu­a­sie, die oom­blik van waar­heid, speel in op ons keu­ses, en so kry die dra­ma, die uit­voe­ring, op nu­we wy­ses ’n le­we. Dit be­to­wer.
Dis dus nie ge­noeg om bloot die draai­boek­teks te ken nie, of selfs om vo­ri­ge op­voe­rings te sien en ge­niet nie; dit is nood­saak­lik om iets van die oom­blik, jou ge­hoor en me­de­spe­lers te ver­staan en in die uit­voe­ring mee te neem.
In die laas­te tyd is daar baie ge­skryf en ge­wroeg oor die vraag of po­li­ti­ci by tye vol­gens hul ge­we­te mag op­tree waar dit teen hul par­ty se be­slui­te en be­leid in­druis.
Vir som­mi­ge is dit nie eers ’n kwes­sie nie – po­li­ti­ci tree nooit vol­gens hul ge­we­te op nie, on­ge­ag(!). Dis ui­ter­aard te sterk ge­stel.
In ons par­le­ment en ge­skie­de­nis kan ons die na­me van ver­skeie po­li­ti­ci noem wat die na­si­o­na­le ge­we­te ge­word het met hul stand­pun­te vir wat waar en reg is. Hul­le kon die draai­boek lees, ver­staan en ver­tolk. Dis van­dag nog steeds so.
Ons is in ’n spe­si­fie­ke oom­blik in ons land waar dit nie ge­noeg is om bloot die be­ken­de nar­ra­tief van die hel­de van die ver­le­de, of die teks van die af­wy­sing van gie­rig­heid en kor­rup­sie te her­haal nie.
Hier­die oom­blik vra vir rol­ver­tol­kings, op ver­skeie ter­rei­ne, wat die gees van ons draai­boek op ’n nu­we wy­se le­wend maak.
Ons roe­ping tot die o­pen­ba­re le­we, vra vir ver­ant­woord­ba­re, maar dan ook in­no­ve­ren­de en kre­a­tie­we keu­ses, wat nu­we le­wens­moont­lik­he­de voor ons op­to­wer.
Dit is moont­lik. Dit is reg. Dit is ons roe­ping. Ook van po­li­ti­ci.