Afrikaans: In hoofstuk een word daar uitgegaan van die standpunt dat die kerk, om sy identiteit as ’n missionêre geloofsgemeenskap te kan behou, in ’n tyd van groot verandering en paradigma-skuiwe indringend moet kyk na die rol wat gelowiges speel wat nie in die besondere amp dien nie. Die kerk moet die gelowige in staat stel om op elke terrein van die lewe missionêr te kan leef. Hiervoor is meer nodig as net die toerusting van gelowiges. ’n Meer omvattende benadering is nodig om dit vir die plaaslike gemeente moontlik te maak om uit te reik na die gemeenskap en gebroke wêreld waarvan dit deel is. Hierdie meer omvattende benadering word beskryf deur die term “bemagtiging”. In hoofstuk twee word die missionêre konteks waarin die kerk homself bevind beskryf as die kerk se betrokkenheid by die Missio Dei. Sending gebeur daar waar die kerk die grense, sigbaar en onsigbaar, tussen die evangelie en die verloregaande wêreld oorsteek sodat die wêreld kan deel in die hoop wat daar in Christus is. Die derde hoofstuk word gewy aan wat die bydrae is van ’n gereformeerde siening tot die definisie van wat sending is. Sending is Missio Trinitatis en is gerig op die aktiwiteit van die hele kerk. Die taak van die besondere amp is die fokus van die vierde hoofstuk. Hierdie amp werk veral binne die gemeente se grense en het ’n missionêre taak of funksie in die wyse waarop dit gelowiges toerus vir hulle missionêre roeping. “Amp van die gelowige” word as term nie in die drie Formuliere van Eenheid gevind nie en tog word die amptelike taak wat op elke gelowige rus deur die formuliere verbind aan die ampswerk van Jesus Christus. ’n Bybelse inhoud van die roeping wat elke gelowige het ten opsigte van die Missio Trinitatis word in die vyfde hoofstuk ondersoek, asook die wisselwerking tussen die besondere en algemene ampte. Laasgenoemde werk veral buite die grense van die gemeente. Voordat die algemene wetenskappe benut word in hoofstuk sewe om tot ’n definisie te kan kom van wat die betekenis en inhoud van die term “bemagtiging” is, word daar eers in hoofstuk ses stilgestaan by die vraag of die missiologie wel aansluiting kan vind by die algemene wetenskappe en wat laasgenoemde se bydrae is in die vorming van teologie. Vanuit ’n studie van die benutting van die term “bemagtiging” in verskillende velde binne en buite die kerk, word daar tot die gevolgtrekking gekom dat die mees basiese betekenis van bemagtiging is om aan iemand wat deur die een of ander struktuur of stelsel uitgesluit is ’n nuwe belewenis van behoort (“sense of belonging”) te gee. Die kerk moet gelowiges op so ’n wyse bemagtig dat gelowiges vanuit ’n belewenis van behoort aangemoedig word om in die wêreld uit te gaan en te midde van die uitdagings van die veranderende wêreld die boodskap van hoop te bring.