In die Kaap gaap die kraaie en Johannesburg smelt in snikhete dae. | SARIE
In die Kaap gaap die kraaie en Johannesburg smelt in snikhete dae.	deur Michélle van Breda
En grys soos in vaalgrys wolkekrabbers wat raak-raak aan die grysblou lug. Om die hoeke waai 'n yswind en die flou winterson faal klaaglik om 'n bietjie hitte te bring aan dié sement-oerwoud. Selfs die bome staan moedeloos grys – gestroop van elke blaar – en elke waterdruppel en waterpoel is wit ge-ys.
En dan is daar die tipiese New Yorkse sakeman wat aandag trek. Húlle kan jy deur 'n ring trek – snyerspak, wit hemp, helder das, aktetas, netjiese, moderne haarsnit. Hulle is soos blits uit 'n geel taxi en immer op 'n drafstap na die volgende afspraak (mét 'n Starbucks in die hand). Restaurante, kafees, museums, hotels, glanswinkels, parke, toeters, sirenes, ligte, flitsende advertensie-borde. En glasgeboue waar mense tot laatnag werk. Alles groot, vinnig, helder. Genoeg om jou kop te laat draai – om en om.
As ek nog in die begin van my loopbaan was, sou ek dié stad wou beproef, het ek toe gedink …
Met 'n lekker hart klim ek dié keer op my SAL-vlug terug huis toe, en sluit al die grys – my woljas, truie, hoed, handskoene, windjekker en wolstewels – in my tas toe. Nou roep die blou lug en sonskyn.
Voor my loop 'n vrou in tradisionele Afrika-drag. In 'n volrooi, met 'n helder doek flambojant om haar kop gedraai. Haar gesig en heupe is gesellig rond en haar lippe 'n fuschia-pienk geverf. Haar glimlag straal van warmte. Een wat sê: Jy's by die huis. En jy's welkom!