Caesar-slaai: alle kookkuns - Nuttige wenke - 2021
Die woord slaai alle tekens van betekenis in Rusland verloor. Ons noem dus enige mengsel van bestanddele. Intussen is 'n slaai 'n kulinêre verklaring, en dit, soos enige ander, behoort 'n begin, middel en einde te hê. In die geval van 'n slaai, verskyn dit as basis-, aantrek- en bykos, en elkeen van hierdie dele moet duidelik gemaak word. Beskou keiserslaai as voorbeeld en ontdek al die truuks van kook
Caesar: die fondament
Die basis van die klassieke Caesar-slaai - sappige en baie verkoelde blare van Romano-blaarslaai. Dit is die varsste blaarslaai in die wêreld, dan slegs kool. Die Amerikaners wat Caesar se resep uitgevind het, hou sulke onvoorwaardelike besluite in: as die blare so helder is, soos dit hoort. Daar kan egter ander opsies wees, meer Europese.
Die Italiaanse styl impliseer dat die setperke in die slaai natuurlik, insluitend en beslis bitter moet wees - en sny dus die pers kop van radicchioslaai in die slaaimengsel. Die Franse let baie op die voorkoms van die slaai, want hulle gee dit altyd en alles - vandaar die rokoko op die bord, al hierdie krullerige fries en escarioli. Die Russe is van mening dat daar twee van die beste dinge ter wêreld is: ruigtes en dille, en hoe meer gereeld u dit byvoeg, hoe beter. En so aan.
My gunsteling blaarmengsel vir Caesar is blaarslaai en mielies. Die kop van die blaarslaai moet in blare uitmekaar gehaal word tot 'n gelerige, byna wit kern. Blare grof met die hand en kap die kern fyn. Dit is egter beter om dit glad nie in die slaai te sit nie, maar dit saam te sny, smeer dit met groente-olie en braai dit amper dadelik op 'n warm pan-rooster - en bedien met 'n sny Parma-ham. Wat die wortel betref, moet die blare geskeur word vanaf die basis van die rosette waarin hulle versamel word.
Die klassieke aantrek vir Caesar lyk soos mayonnaise, maar aansienlik meer vloeibaar as wat in enige land ter wêreld gebruik word. Dit is nie verbasend nie, want die kombinasie van byna rou eiers, mosterd, asyn (of suurlemoensap) en olyfolie gee iets naby aan mayonnaise. Die gebruik van knoffel maak hierdie verband baie spesiaal - die mure van 'n houtbak word met 'n gesnyde naeltjie gevryf, die naeltjie self word uitgegooi, hierdie metode lyk soos 'n humoristiese resep vir 'baie droë martini', waar vermouth slegs gebruik word om 'n glas te spoel.
Terloops, die legende van die uitvinder van die slaai, Caesar Cardini, noem 'n paar van sy manipulasies met die eier (steek van die stomp punt af, laat sak dit na kookwater, trek dit na 'n minuut uit) - en dat dit lyk of hy die beskrewe tegniek van 'n Italiaanse moeder geërf het. Dit wil voorkom, hoekom so gepynig, en waarom die moeite doen om 'n rou eier te warm? Moeder Cardini sou antwoord dat daar vreeslike siektes van rou eiers is - en hierdie mening is tot die vyftigerjare van die vorige eeu as onvoorwaardelik beskou (selfs tiramisu-room is nie net geklop nie, maar in 'n stoombad geklop). Om saam te stem of nie, is dit aan u. Ek vertrou persoonlik op geluk.
Nietemin het Caesar-slaaisous oor die jare van 'n oorwinnende opmars deur die kombuise van die hele wêreld aansienlik vermenigvuldig, wat aanleiding gegee het tot pragtige sowel as heeltemal lelike opsies. Ek sal nie oor die lelikste praat nie, en die mooiste is die vermindering van die Nieu-Seelandse Sauvignon Blanc, geklop met olyfolie van arbekino-olywe en seesout.
My eie weergawe van Caesar-aantrek het ontstaan ​​nadat ek die Wêreldkampioenskap in die voorbereiding van pesto in 'n mortier in Genua besoek het. U moet eers knoffel in 'n mortier sit, 'n knippie sout daarby voeg en met 'n stamper in die pulp vryf. Dra dit oor wat met 'n groot bak (verkieslik staal) gebeur het, druk 'n kwart suurlemoen daarby, voeg 'n halwe teelepel Dijon-mosterd en rou eiergeel by. Klits klits tot glad. Moenie bekommerd wees nie, eenvormigheid kom redelik vinnig, aangesien mosterd die wêreld se beste natuurlike emulgator is. Voeg daarna 'n bietjie olyfolie by die mengsel, druppel eers druppel vir druppel en dan nog, klits aanhoudend met 'n klitser. Die resultaat van u aksies moet konsekwent wees soos vloeibare kefir. Dit is nie nodig om te meng tot volmaakte homogeniteit nie, want dit moet in elk geval onmiddellik met 'n slaaiblare in 'n bak gegooi word. Die blare moet gemeng word, maar nie in 'n sirkel nie, maar van onder na bo, sodat die verband hulle so eweredig moontlik bedek. Die laaste ding wat ek by Caesar voeg sonder om te stop met roer, is parmesaan wat op medium rasper gerasper is, 'n baie klein stukkie, en granada-kaas is egter geskik, maar in Rusland kos dit dikwels meer as parmesaan. Ek weet nie.
Bygereg - Presies wat Caesar by restaurante bestel. En dat dit hom uiteindelik sal vernietig. Omdat hierdie asketiese, maar op sy eie manier baie elegante slaai heeltemal verlore gaan onder die aanslag van letterlik kilogram kos, wat om die een of ander rede gewoonlik bo-op gelê word. Alles word gebruik - van Bull's Heart-tamaties en verpakte krakers tot kalkoenbeen en biefstuk van New York.
Nietemin, om Caesar sonder 'n bygereg te bedien, is 'n bespotting. Die eerste van die bygeregte moet standaard teenwoordig wees, en dit is knoffel croutons. Ten spyte van die naam, is dit baie eenvoudig voorbereid.
Ons moet 'n vars, klassieke stokbrood neem - dit is die lugagtige binnestruktuur wat croutons sal bespaar om in digte vetkorsies te draai - en die blokkies met 'n sy ongeveer 'n sentimeter gesny moet word, moet die skil genadeloos gesny word. Giet 'n bietjie, maar nie baie groot hoeveelheid olyfolie in die stoofpan nie, sit die knoffelhuisie, ongesuiwer, maar fyngemaak deur die vliegtuig van die mes en sit die stoofpan op medium hitte. As die knoffel tot goudbruin gebraai is, verwyder die stoofpan van die hitte, gooi die knoffel weg en giet die voorbereide blokkies brood in die stoofpan en meng dit sodat hulle almal versadig is met botter. Sit die blokkies op 'n bakplaat, plaas dit in 'n oond wat voorverhit is tot 200 grade (en as die konveksie in die oond aangeskakel is, is dit tot 180 grade nog beter. Die croutons is sagter, sodat u nie die kans en tandvleis krap nie). As die croutons goudbruin word, moet dit oorgedra word na 'n bord bedek met 'n papierhanddoek en effens afgekoel word.
Koel - die sleutelwoord vir enige bykos by enige slaai, behalwe vir warm, moet alle bestanddele ongeveer dieselfde neutrale temperatuur hê. In die geval van Caesar is dit te wyte aan die feit dat 'n warm bygereg salatblaartjies begin kook, sien jy, daar is min in die wêreld, selfs 'n gekookte blaarslaai.
Die tweede bygereg maak Caesar hartlik en gee dit enige betekenis in die oë van 'n persoon wat nie gewoond is aan die subtiliteite nie. Hoenderborsie, eers geslaan, dan in 'n roosterpan gebraai en dan in dun repies oor die vesels gesny - dit is die absolute nommer een. Groot vars garnale, geskil en dan ook gerooster - dit is nommer twee; dit is belangrik dat die garnale vars moet wees en nie gevries moet word nie, wat gebruiklik is om vir bier te koop. Sommige hou ook van Caesar as 'n bygereg 'n stuk geroosterde salmna my smaak is dit egter te wrede begeleiding.
Die ongelooflikste bykos vir Caesar wat ek nog gesien het, is 'n stuk omelet wat van proteïen alleen gemaak is, maar met vars tiemie. Die lekkerste - dun gesnyde porcini-sampioen.
Daar is twee maniere om Caesar-slaai aan tafel te bedien. Die eerste kan diktatoriaal genoem word. Elke gas word op 'n volledig toegeruste bord geplaas, sonder enige keuse, eet wat hulle gegee het.
Die tweede manier hou ek baie meer van. 'N Groot bakkie sit in die middel van die tafel met behoorlik geklede slaaiblare, kleiner borde met verskillende bygeregte word langsaan geplaas - en elkeen kan vir homself die weergawe van die keiser bou wat hy die beste wil hou.
Daar is net een nadeel met hierdie diens: alle gaste moet begryp dat 'n bykos 'n bietjie saamgeneem moet word, en nie die hele bord na homself moet bring nie. Alhoewel dit nie direk verband hou met kook nie.
Caesar is in 1969 vir die eerste keer voorberei deur die bestuurder van die Owl's Nest-kroeg in die Calgary Inn, Walter Schell. Hy het vodka gemeng met tamatiesous, mosselsap, Worcestersous en ander speserye. As gevolg hiervan het hy 'n unieke drankie met 'n pittige smaak geskep, soortgelyk aan die "Bloody Mary".
Volgens Shell het die Italiaanse kombuis hom geïnspireer om 'n skemerkelkie te skep: hy het gesê dat hulle in Venesië spaghetti bedien alle vongole , waarin daar tamatiesous en mosselsap is, wat 'nektar' vorm, was dit hierdie dopnektar gemeng met ander bestanddele.
Volgens Shell se kleindogter het sy Italiaanse wortels hom "gedwing" om die drankie "Caesar" te noem. Die langer naam, Bloody Caesar, is geskep om die ooreenkoms met Bloody Mary te beklemtoon. Vir drie maande het Walter die drankie verbeter, dit bedien om aan sy klante te toets en terugvoer van hulle te versamel. Een Engelsman, wat 'n gereelde klant was, het eenkeer gesê: 'Walter, dit is 'n verdomde goeie' Bloody Caesar '!'.
Populariteit [wysig |
Anders as wat baie glo, het hy niks met die Romeinse keiser te doen nie. Ja, en dit kan nie aan Italiaanse geregte toegeskryf word nie. In werklikheid is alles redelik verwar met sy vaderland. Dit is waarlik Italiaans, kok Caesar Cardini. Op 'n tydstip verhuis hy na die Verenigde State om sy eie spysenieringsinstansie te open. Maar hy het dit in Mexiko ontdek - 'n land wat in daardie dae nie met 'n verbod belas is nie. Daarom kan hierdie drie lande onmiddellik daarop aanspraak maak dat hulle betrokke is by die skepping van 'n innoverende slaai.
Volgens die algemeenste weergawe is die gereg op Onafhanklikheidsdag gebore. Baie gaste het by die vestiging van Caesar vergader, versnaperinge het vinnig gevlieg en gaste het meer en meer geëis. Op 'n sekere punt het die kok slegs 'n paar trosse slaai, klappers, eiers en Worcestersous in die kombuis gevind. Die talentvolle kok het nie paniekerig geraak nie, maar eenvoudig opgekikker van die beskikbare produkte. Die gereg was volgens alle gaste smaak. Sedert die dag het die slaai wat na sy skepper vernoem is, homself stewig gevestig in die verskeidenheid van sy vestiging en dan oor die hele wêreld versprei.
Wat jy nodig het om Caesar slaai te maak
Hierdie gereg is bykans honderd jaar van sy bestaan ​​baie keer aangepas. As gevolg hiervan het honderde verskillende variasies verskyn. Maar die klassieke samestelling van Caesar is soos volg: romaine, croutons (dit word ook croutons genoem) en 'n spesiale Worcestersous. Dit is die basis waarop verskillende variasies gebou word.
Caesar kook: kulinêre subtiliteite
Kies die varsste setperke. In die tradisionele weergawe behoort dit 'n romanse te wees - vandaar dat die eerste Cesar voorberei is. Maar in moderne variasies is die gebruik van sommige ander variëteite ook aanvaarbaar: 'n ysberg of blaarslaai.
As u nog steeds die blare effens verdwyn, en vandag Caesar-slaai moet maak, gebruik die beproefde metode. Week dit 'n halfuur in koel water (jy kan selfs ys byvoeg). Hulle sal dus weer sterker word en die gereg nie bederf word nie.
Om Cesar-slaai voor te berei, word hulle gewoonlik van witbrood gemaak, in vierkante gesny. Die smaak is baie interessant as krakers nie net gebak word nie, maar liggies gebraai word in olyfolie met kruie en knoffel. In sommige gevalle word heel roosterbrood gebruik. In moderne kookkuns beweeg hulle weg van tradisionele witbrood met behulp van rog-, volgraan- en selfs bokwietvariëteite.
'N Klein geheim oor hoe om Caesar smaakliker te maak: gebruik beide olywe en botter om krakers te braai. Smelt die room in die olywe tot die snoepie lig is, en voeg dan die gesnyde brood by. Braai met konstante roer totdat die kors aan alle kante goudkleurig word. Haal dit van die hitte af, plaas dit na papier servette - dit laat oortollige olie by.
U kan gebarste brood en dit selfs nodig hê, vir klappers. Sodat hulle meer kroos word, en jy berei 'n regte Cesar-slaai voor. Maar wees versigtig as u bak of rooster, moenie dit oordoen nie! In die middel het jy vars, maar sagte croutons nodig.
Die klassieke samestelling van Caesar-slaai behels die gebruik van 'n regte Worcestersous. Bykomende bestanddele kan wissel, maar hierdie bestanddeel moet onveranderd bly. Moenie probeer om Worcestersous sous te maak nie. Dit bevat te veel komplekse bestanddele: moutasyn, ansjovis, suikermelissa en twee dosyn verskillende speserye. Dit is uiters moeilik om tuis die regte smaakbalans te kry. As u Cesar dus korrek wil kook, moet u nie hierdie komponent daarvan bespaar nie.
Maar moenie dink dat die verband in hierdie geval net Worcestersous is nie. Nee, dit moet met suurlemoensap, geklitste eier, olyfolie en gerasperde parmesaan verdun word.
Miskien was dit danksy so 'n meervoudige verbinding dat Caesar uiteindelik die beroemde kulinêre toekenning ontvang het - die titel van die belangrikste kulinêre gereg in die VSA die afgelope halfeeu van die Epicurean Society in Parys.
Dit is nie genoeg om te weet hoe om Caesar heerlik te kook nie. Dit is belangrik om dit korrek in te dien. In die post-Sowjet-ruimte is daar 'n vreemde begrip van die woord slaai, waar al die bestanddele altyd in 'n bak geplaas word, met die verband uitgegooi, amper tot 'n papagtige toestand gemeng word, en daarna op plate gemeng en aan gaste bedien word. In die geval van ons gereg is hierdie benadering fundamenteel verkeerd.
As ons die slaai voorberei, moet u eers 'n deel van die slaaiblare met u hande skeur en dit porsies in die skottels sit om voor te sit. Giet dan 'n deel van die verband aan. Die res van die blare, sous, parmesaan en gedeelte croutons word saam gemeng en op 'n bord gesit. Dan word alles met die oorblywende croutons en die oorblywende gedeelte parmesaan besprinkel. Dit is die enigste manier waarop ons 'n regte Caesar-slaai kry waarvan die resep deur Cardini geskep is.
Hoe om Caesar-slaai tuis te kook
Vars hoenderfilet - 350g
Blaarslaai - 3 balke
Kroutons - 20 g
Harde Parmesaan - 50 g
Plantaardige olie (verkieslik olywe)
Klits die vleis, braai. Gebruik die ideaal van 'n rooster of roosterpan vir hierdie taak. Droog die klappers, sit dit in 'n diep bak, geur met olyfolie. Verse en bros blaarslaai word tradisioneel met die hand geskeur en nie met 'n mes gesny nie. Parmesaan word in gerasperde vorm of in die vorm van baie dun skyfies gebruik. Gebruik dus 'n fyn rasper of 'n mes om groente te skil. Sny die hoender ná braai. Plantaardige olie word met die hand of in 'n blender met Worcestersous en vars geperste suurlemoensap tot die konsekwentheid van vloeibare mayonnaise, gekruid met speserye, geklop.
Rangskik die blaarslaai volgens die regte voorbereiding op borde. Besprinkel die resulterende verband, maar laat 'n deel. Vou die helfte van die klappers en parmesaan daarin in. Smeer hoenderskyfies mooi op verspreide blaarslaai, en laat dan met croutons geweek in sous. Uiteindelik, voeg die oorblywende krakers bo-op. Bederf die gaste!
Ons beveel ook aan dat u die video kyk hoe u Caesar van Glorious Friend kook
Voeg sout, peper by, braai hoender op olie aan albei kante
Sny die kruimel brood in blokkies. Hou die brood in die vrieskas vir 'n eweredige vierkantige vorm voordat jy dit sny
Meng die snye met 'n klein hoeveelheid olie, Provence-kruie, braai in 'n pan
Sny die hoender
Druk die knoffel vir die sous in mayonnaise, voeg mosterd, suurlemoensap, sout, peper by
Skeur die slaaiblare in skywe in 'n bord, smeer die hoender
Giet die sous oor, sit die gekapte kersie in
Gekookte eier, sny dan die kaas met 'n skil
So 'n slaai lyk goed op 'n bord en in 'n bak. Versier die galatafel en is ook geskik vir aandete vir die gesin.
Caesar-slaai met salm, krakers en tamaties volgens die klassieke resep
Rooi vis, ryk aan voedingstowwe wat nodig is vir mense, in 'n duet met blaarslaai "Iceberg", gee 'n ontploffing in die verryking van die liggaam met vitamiene en minerale. Om die sous met dieselfde naam aan te trek, word die sous gebruik.
Hoe om vinnig Caesar-slaai met garnale en klappers tuis te kook
Kookslaars met garnale gekook.
Dit kan baie vinnig gedoen word uit die beskikbare produkte. Die belangrikste ding in die slaai is die sous wat op die basis van mayonnaise gemaak kan word.
Per slot van rekening, 'n eier met olyfolie, ons maak mayonnaise.
U kan beskikbare bestanddele by mayonnaise voeg, en u kry sous nie erger as die handelsnaam nie.
Blaarslaai 3-4 blare
Witbrood of brood 200-300 g
Garnale 6 stuks.
Mayonnaise 6 eetlepels
Sojasous 1 teelepel.
Vis sous (filet van een ansjovis, of ansjovispasta) 1 teelepel.
Rooi warm sous (gemaalde rooi peper) 0,5 teelepel
Parmesaankaas 100 g
Kersietamaties of enige ander
Vir hierdie slaai het ons broodkrutons nodig.
Neem dit witbrood om dit te doen. Он должен быть вчерашний, то есть он не свежеиспеченный, не очень свежий, но и не черствый, он слегка почерствевший.
Чеснок в оболочке раздавливаем плоскостью ножа, и на оливковом масле обжариваем. Terselfdertyd word olyfolie met knoffel gegeur.
Nadat u gebraai het, verwyder die knoffel en braai die gesnyde brood in hierdie knoffelolie.
Ons braai die brood onder konstante, baie noukeurige roer, om nie die krakers in krummels te maak nie, sodat die botter in die pan eweredig tussen die brood versprei word.
Dit wil sê, dit sou nie geblyk het dat ons kubusse baie vet aan die onderkant en droog aan die bokant was nie.
Smeer die gebraaide brood op 'n droë papierhanddoek om oortollige vet te verwyder.
Vir die sous het ons mayonnaise nodig.
Hierdie sous word op die basis van klaargemaakte mayonnaise berei; hoendereiers wat rou gebruik kan word, is nie altyd byderhand nie.
Sit 6 eetle mayonnaise in
4 eetlepels olyfolie in 'n blenderglas
Druk 2 naeltjies knoffel deur 'n pers, dit sou moontlik met sout gemaal word, maar deur 'n pers is dit makliker
Voeg die sap van 'n halwe suurlemoen by
vis sous of fyngemaakte filet van een ansjovis, jy kan 'n bietjie ansjovispuree hê (ongeveer 1/2 teelepel)
rooi warm sous of 'n bietjie gemaalde rooipeper
Klits alles met 'n blender tot glad.
Ons kry 'n sous met 'n konsistensie soortgelyk aan ligte mayonnaise of vloeibare suurroom.
Op hierdie stadium kan u dit probeer, en as dit wil voorkom dat iets ontbreek, kan u dit byvoeg en roer.
As alles by u pas, voeg gerasperde parmesaan hier by, meng met 'n lepel en ons sous is gereed.
Ons stuur dit na die yskas totdat die slaai gemonteer is.
Ons braai die garnale onmiddellik voor die samestelling van die slaai.
Ons maak dit skoon van die dop. Los 'n poniestert vir skoonheid.
Geskilde garnale moet ons langs die rug sny om die draad van die slukderm te verwyder. Dan moet garnale gepek word.
Hulle marineer vir minstens 15-20 minute. voordat jy braai, maar jy kan hulle langer in die marinade hou.
Voeg 'n bietjie olyfolie, 'n bietjie sous gebaseer op rooipeper by, meng en laat marineer.
Om die garnale tydens braai te verhoed, sny hulle op spiesvleis.
Vul dit 30 minute lank met koue water om die skeppies te laat verwyder. voordat u met garnale werk.
Braai die garnale in 'n pan tot gaar.
Dit kom baie vinnig, vir 3 minute aan elke kant en van die einde af.
Sodra die garnale van kleur verander het, sodra die deursigtigheid verdwyn het, is hulle gereed.
Dit is nie nodig om garnale vooraf te braai nie; teen die tyd dat die slaai voorgesit word, moet hulle warm wees. As jy hulle vroeër braai, sal hulle afkoel en net rubber word.
Ons versamel die slaai onmiddellik voor opdiening
Giet slaaiblare met u hande of sny groot met 'n mes
geur met sous, meng.
voeg die helfte van die gekookte klappers wat ons wil byvoeg by hierdie porsie
voeg 'n bietjie gerasperde Parmesaankaas by
sit ons slaai op 'n bord waarop dit bedien sal word
smeer die oorblywende krakers bo-op. 'N Bietjie meer Parmesaan.
Dit bly net om die garnale te lê.
haal uit die spiesvleis en smeer mooi op 'n bord
sit kersietamaties of ander in, sny dit in klein stukkies of blokkies
Die slaai is gereed, eetlus.
Caesar-slaai met Peking-kool, kersietamaties, heerlike sous
Een van die lekkerste en gewildste klassieke keiserslaai-resepte word baie vinnig en eenvoudig gedoen, dit lyk baie aangenaam.
Romaine-blaarslaai, Romeinse blaarslaai, koop Iceberg as daar nie een of die ander is nie.
Hy is nie slegter as die eerste twee nie.
Ons verwyder die vurke in blare en was baie goed, gaan deur 'n vergiet en laat droog word.
Sny die brood of die baguette (verkieslik nie vars nie, gister se een) in klein blokkies. Braai die brood in 'n braaipan, kan droog word in die oond op 200 °, besprinkel op krakers met groente-olie, ongeveer 5-7 minute.
Tipies bestaan ​​Caesar-slaai uit baie komponente, maar die belangrikste komponente is slegs 4.
Ons sal sous voorberei deur al die komponente in 'n blender te vou en tydens voorbereiding te klop:
Maal 'n klein ui.
Sny die knoffel 2-3 snye fyn, dit kan vooraf gebak word as dit baie sterk ruik
'N Eetlepel sagte mosterd of mosterdsous
'N Eetlepel rooiwynasyn
'N Paar druppels chilisous
'N Knippie oregano en basiliekruid
Gemaalde swartpeper op die punt van 'n mes
Eers sit ons die hoender-eier in warm water om dit effens warm te word, en domp dit dan in kookwater en hou dit presies een minuut, dan bars die eier nie.
Ons haal uit en koel af met koue water om die kookproses te stop.
Proteïen verdik, en die dooier bly vloeiend.
Voeg die eier by, die dooier word gegiet en die proteïen word met 'n teelepel skoongemaak
Voeg 160 g groente-olie by
Ons gaan aanhou klop, dit sal ongeveer 3-5 minute duur.
Die sous word viskeus soos suurroom. Ons probeer sout, suiker, voeg die ontbrekende komponente by.
Ons neem 2 eetlepels. eetlepels gerasperde parmesaan en roer met die gaar massa net 'n lepel
So 'n sous kan 2-3 dae in die koue staan ​​en word in 4-5 porsies verkry.
U kan dit uit die yskas haal en die slaai vinnig geur.
Skeur met jou hande slaaiblare in stukke 2-3 cm op 'n bord, vul met sous
Voeg blokkies by, roer.
Sprinkel gerasperde parmesaan oor
Ons gaan voort om in te meng.
Sit croutons bo-op, strooi kaas oor
Smeer hele kersietamaties.
Ons bedien die slaai onmiddellik na kook, as hy staan, sal die smaak erger wees.
Kersie - 200 g
Hoenderfilet - 150 g
Suurlemoen - ½ stuks.
Blaarslaai - 50 g
Knoffel - 3 g
Brood - 200 g
'N Eenvoudige keiserslaai-resep met hoender tuis
Die klassieke manier van kook, met olyfolie-verband. Ligte en gesonde slaai, met baie kruie en sagte hoenderborsies
Hoenderfilet - 300 g
Blaarslaai (Romen) - 600 g
Kaas (hard) - 150 g
Speserye - 5 g
Knoffel - 10 g
Olyfolie - 8 eetlepels. l.
Rysasyn - 2 eetlepels. l.
Mosterd - ½ teelepel
Giet water in die pan, geur met speserye. Ertjies, koljander, sout, lourierblare, warm peper. Kook die filet vir 10 minute, laat afkoel in die sous
Brood, vry van kors, in 'n kubus gesny
Braai in 'n droë braaipan, gooi na 5 minute 2 eetlepels groente-olie van die rand af, domp die gekapte knoffel daarin
Sodra die knoffel begin braai, meng dit met klappers, sout en peper
Meng olyfolie, mosterd, suiker, sout, peper vir die aantrek. Skeur, 'n goed gewasde blaarslaai. Smeer gesnyde hoender
Meng met verband, smeer op 'n bord, sprinkel krakers, gerasperde kaas oor
Caesar-slaai met hoender is gereed; die rakleeftyd van so 'n gereg is nie langer as 8 uur nie
Na hierdie tyd, sal blaarslaai sy lugtelike appèl verloor.
Ysbergslaai - 100 g
Kersietamaties - 60 g
Gesoute salm - 50 g
Parmesaankaas - 30 g
Beskuitjies - 15 g
Keisersous - 40 g
Knoffel - 5 g
Voeg gekapte knoffel, speserye (gunsteling) by die groente-olie, warm dit om die geur te openbaar. Braai die klappers in 'n pan, gooi die gesoute olie in, terwyl dit droog is, en meng
Ons gebruik die winkelsous of kook dit self. Meng in 'n blender - mayonnaise (25 g), tamaties (10 g), ansjovis (5 g), knoffel (1 g), mosterd (1 g), suurlemoensap. Sny blaarslaai in stukke
Sprinkel gerasperde kaas oor
Dit is die soort slaai wat in restaurante bedien word. Dit word langer gebêre, die bestanddele word gemeng as dit verbruik word. Probeer vir die eksperiment die vis braai, kry 'n heeltemal ander, maar interessante smaak.
Hoe om 'n heerlike Caesar-slaai met hoender en kaas te maak
In hierdie resep word krakers in lae slaai geplaas. As hulle groentesap en Caesar-sous opneem, word dit nog lekkerder. Hierdie opsie word voorberei onmiddellik voor gebruik.
Blaarslaai - 200 g
Kersie - 100 g
Parmesaankaas - 50 g
Baguette - 1 stuk.
Italiaanse kruie - 1 teelepel.
Keisersous - 50 g
Sny die baguette in blokkies, braai in olie met Italiaanse kruie
Kook die hoender, in 'n kubus gesny
Halveer die kersie
Lê in 'n bakkie in lae - klappers, blaarslaai, hoender, tamaties
Giet met keisersous, herhaal die volgorde.
As u van plan is om 'n groot volume croutons te kook, gebruik die oond. Meng speserye en botter met gesnyde brood en sit 15 minute op 190 ° C. Goeie aptyt!
Laat ons eers slaaiblare voorberei vir hierdie slaai.
Laat ons die kool in blare gooi en spoel dit dan uit.
Droog die gewasde blaarslaaiblare met papierhanddoeke en stuur dit na die yskas.
Die blaarslaaiblare moet gewas, droog en koud wees.
Neem dit witbrood om dit te doen. Dit sou gister moes wees, dit wil sê, dit is nie vars gebak nie, nie baie vars nie, maar nie verouderd nie, dit is effens swart.
Sny die korsies en sny die brood in blokkies. Die grootte van die kubusse hang net van ons af, iemand hou van kleintjies, iemand groot. Die grootte van die stukke wissel gemiddeld van 0,5-1,5 cm.
Ons sal die broodblokkies in olyfolie braai.
Om die olie te geur, braai eers 5-8 knoffelhuisies daarop.
Druk die knoffel in die skil met 'n mesvlak en braai dit in olyfolie. Terselfdertyd word olyfolie met knoffel gegeur.
Die resep vir 'n klassieke Caesar-slaai met krakers
Groen blaarslaai - 250 g
Baguette of brood - 50 g
Suurlemoensap - 15 gram (1,5 teelepel)
Sojasous - na smaak
Parmesaankaas - 20 gram
Druk die eier van die stomp kant af en kook dit vir een minuut in kookwater. Die proteïen sal verdik terwyl die dooier vloeibaar bly.
Ons maak die eier skoon in die skottelgoed, byvoorbeeld in 'n glas
Voeg sojasous by
Mayonnaise voeg ook by
Giet die olyfolie oor, maak die sous vloeibaar soos suurroom
Ons meng alles baie goed, die sous is gereed.
Vir ons slaai benodig ons:
chinese kool 4 blare
Vir ons slaai het ons 300 g hoenderborsies geneem, dit word baie vinnig gekook en lyk baie goed in die slaai.
Strooi die bors met speserye, ons het eenvoudige speserye: rooi en swart soetrissies, wat in enige winkel verkoop word. Ons voeg ook 'n bietjie sout by en sit eenkant sodat dit effens versadig is met speserye.
Ons begin bros krakers bak
Caesar Cardini, die stigter van hierdie slaai, het knoffel-croutons gebruik, ons het dit nie, so ons gebruik 'n brood.
'N Baguette is ideaal, maar jy kan ook van grys brood maak, dit sal ook heerlik wees.
Dit is raadsaam om die brood effens gedroog te neem sodat ons klappers nie uitmekaar val nie.
Ons moet krakers maak sodat dit aan die buitekant knapperig is en aan die binnekant sag is.
Om krakers goed te braai, gooi 'n bietjie olyfolie in die pan. Voeg 'n knoffelhuisie by, in dun skywe gesny.
Dit is baie belangrik. Kubusse moet nie net brood wees nie, maar moet 'n knoffelgeur hê
Ons plaas die koekpan op die vuur, die olie is versadig met knoffelaroma, ons verwyder die knoffel, ons het dit nie meer nodig nie.
Ons versprei die brood in blokkies van 2-3 cm in 'n pan, die aroma van die olie gaan goed.
Dit is nodig om die brood in 'n goed verhitte pan te braai, sodat dit bros, bros word en binne-in sag bly
Ons het klappers voorberei, hulle het gebak met 'n bros kors, en binne-in is hulle sag.
Deesdae hou ons van lekker eet, ons het produkte, en voeg dit nie by die slaai nie.
Ons neem die lendene, in slaaie is dit goed om die bors te gebruik. Sy is baie sag en kook vinnig.
Ons sny die bors in repies wat ongeveer 5 cm lank en 2 cm dik is, en ons moet in ag neem dat die bors in grootte afneem as dit braai.
Voeg 'n bietjie olyfolie of enige ander groente-olie in die pan.
Om uit hierdie situasie te kom, is so maklik soos ons bekende sjef Cardini.
Die pan word verhit, braai die bors.
Ons versprei die filet, braai aan alle kante.
Ons moet die vleis goed doen. Die stukke is dun genoeg en sal vinnig gereed wees
Na ongeveer 3 minute in 'n braaipan word die stukke wit voor ons oë, draai dit om en braai dit aan die ander kant.
Watter blaarslaai moet direk in die keiser gebruik word? Ja, enige. Dit is miskien Latuk of Iceberg, maar dit is skaars in ons winkels, en dit is nie goedkoop nie.
Ons sal so 'n bekostigbare produk neem soos Beijing-kool. Sy is sappig en sag.
Ons verdeel die vurke in blare. Ons moet dit goed was en droog.
Een van die belangrikste komponente van hierdie slaai is sous.
As een van die opsies om Caesar-slaai met hoender te kook:
Hierdie gereg is uitgevind deur 'n kok uit Amerika van Italiaanse oorsprong, Caesar Cardini, toe besoekers na sy plek kom, en hy het amper opgehou met voedselvoorrade. So die gereg kom uit wat dit was.