Ons volk word vermoor en verdruk deur 'n swart owerheid wat ons van die aardbol wil afvee. Ons het bedelaars in ons eie land geword. Is dit die goeie hoedanighede van die huidige regering wat hulle in beheer oor ons geplaas het, of is dit ons swak hoedanighede wat ons onder ‘n strafgerig van ons hemelse Vader geplaas het? Verdien ons nie dit wat oor ons gekom het nie? Waarom gaan dit tans so sleg met ons as volk hier aan die suidpunt van Afrika? Is dit nie omdat ons nie meer ons geloftes betaal nie?
Baie volksgenote bring 16 Desember darem weer deur met herdenking van die Gelofte van Bloedrivier soos ons belowe het om dit soos 'n Sondag deur te bring - 'n dag van die Here.
Maar wat het geword van Van Riebeeckdag wat op 6 April herdenk word?
Wat van die herdenking van die Gelofte van Paardekraal wat bepaal dat ons as volk jaarliks by Paardekraal op 16 Desember bymekaar sal kom en die oorwinning van die ZAR oor die Britse anneksasie van 1877-1881, gedenk?
En die eerbiediging van die ZAR Volksraadbesluit van 31 Mei 1882 waarin geproklameer is dat 27 Februarie jaarliks as ‘n dag van verootmoediging deurgebring sal word sodat die weldade van die Almagtige God in herinnering geroep word en die eer van die oorwinning aan Hom gegee word?
Wat van die broederskapgelofte wat op 9 September 1939 op Monumentkoppie voor die Almagtige God afgelê is en waarby 70 000 volksgenote betrokke was in die jare toe hierdie volk stelselmatig van die Britse juk bevry is? ‘n Klipstapeling is die stille getuienis daarvan, maar die herdenking het in die vergetelheid verdwyn. Het ons as volk nie ook ‘n aandeel aan die haglike toestand waarin ons vandag verkeer nie?
Maar die drie werklike geloftes waaraan ons nie kan ontkom nie is Bloedrivier, Paardekraal en die Van Riebeeck gelofte van 1654. En alvorens ons volk nie hierdie drie geloftes al drie onderhou nie sal dit nie met ons beter gaan nie. Daarom plaas ons hierdie skrywe vandag sodat u tyd sal neem om u voor te berei op hierdie drie se gelofteherdenkings waarvan eerskomende nou oormore op 6 April val.
Laat ons hierdie jaar spesiale aandag hieraan verleen. Tref betyds die nodige reëlings en benut die openbare vakansiedag as ‘n dag van dank en gebed vir die wyse waarop die HERE voorsiening gemaak het vir die koms van ons voorsate na hierdie land. Bring die dag deur in ootmoed en dankbaarheid vir die offer wat sy Seun en ons Losser namens ons volbring het.
Toe Jan van Riebeeck en sy geselskap op 6 April 1652 hul aan die Kaap kom vestig het, was hul primêre doel om ‘n halfwegstasie op die been te bring wat as ondersteuningspunt moes dien vir die skeepvaartroete óm die Kaap na die Ooste, waarmee baie winsgewende handel gedryf is. Dit was ook hul doel om ‘n kolonie te stig waardeur hul infrastruktuur uitgebrei kon word. Hul seevaart, asook hul eerste twee jaar het egter so voorspoedig verloop dat hul daarin die hand van ons hemelse Vader gesien en ‘n belofte aan Hom gemaak het wat as volg lui:
Waar dit vandag die tweede verjaarsdag is van die dag waarop ons deur die HERE gelei, met die skepe Drommedaris, Reyger en De Goede Hoop hier ter plaatse behoue aangeland het om hierdie vesting en kolonie na die bevel van ons here en meesters [Here XVII – die Direkteure van die VOC] te bou en te bestendig, en opgelet dat God die HERE alle sake tot vandag toe met vele seëninge voorspoedig en na wense laat verloop en laat slaag het, daarom het ons besluit, en ook vir die eerste keer begin om hierdie dag, die 6e April, tot eer van God met danksegging te vier en vir altyd tot ‘n vasblywende dank- en biddag in te stel, sodat daarby die weldade van die HERE wat aan ons bewys is, deur ons nakomelinge nooit vergeet mag word nie, maar altyd tot eer van God in gedagtenis en herinnering gehou sal word.
Hiermee het hulle erkenning aan die Almagtige God van hemel en aarde gegee dat dit Hy is wat hulle reis op see voorspoedig laat verloop het, sodat hulle behoue hul bestemming bereik het, en dat hul eerste twee jaar gekenmerk was met vele seëninge sodat dit voorspoedig en na wense verloop het. Dit het so ‘n groot indruk op hul gemaak dat hul besluit het om dié dag in die vervolg as ‘n vasblywende dank- en biddag in te stel sodat die weldade van die HERE wat aan hulle bewys is, nooit deur die nageslag vergeet sou word nie. Die doel van die instelling was dat hierdie weldade aan die nakomelinge vertel sou word en dat God daardeur vir altyd vereer moet word.
Dit is derhalwe die doel van hierdie skrywe om u as nakomeling te herinner aan die beskikkende Hand van die HERE wat Hom van vóór die volksplanting van hierdie volk aan die suidpunt van Afrika oor ons ontferm het.
Die herdenking van hierdie gebeurtenisse, en die eerbied wat ons hemelse Vader toekom het in die vergetelheid verdwyn. Die ouer garde onthou nog dat Van Riebeeckdag lank gelede ‘n vakansiedag was, maar bitter min van hulle weet van die belofte wat gemaak is. Hierdie belofte is sinoniem met ‘n gelofte, en moet betaal word. Ons Vader in die hemel eis dit van ons in terme van: Deut.23:21-23 [1933/53 Bybel]
Die vraag ontstaan nou tot welke mate die versuim om ook hierdie gelofte te betaal sonde in ons as volk geword het. Sover ons kon vasstel het Van Riebeeck maar vir drie jaar hom binne amptelike hoedanigheid hierby gehou. Binne enkele jare is hy oorgeplaas na ander wêrelddele en was hy nie meer betrokke by die sake aan die Kaap nie.
Dit is egter nie ‘n verskoning om dan skouers op te trek en jou hande in onskuld te was nie. Die eer van ons hemelse Vader is in gedrang, en Hy HET alles voorspoedig laat verloop. Hy eis dit van ons, en by gebrek aan ons eerbiediging van hierdie gelofte word dit sonde in ons en sal Hy die werke van ons hande verwoes, soos opgeteken in: Pred.5:3-5
3 As jy ‘n gelofte aan God gedoen het, stel nie uit om dit te betaal nie, want daar is geen welgevalle in dwase nie. Betaal wat jy belowe.
4 Dit is beter dat jy nie belowe nie as dat jy belowe en nie betaal nie.
5 Laat jou mond nie toe om op jou liggaam ‘n sondeskuld te laai nie, en sê nie voor die gesant van God: Dit was ‘n vergissing nie. Waarom moet God toornig word oor jou stem en die werk van jou hande verwoes?
Is dit nie omdat ons onder andere nie ons geloftes betaal nie? Is dit net die skuld van die Nasionale Party van die verlede? Het hierdie volk nie die huidige bestel ingestem nie? Met ‘n kruisie die Lewende God van hemel en aarde se drumpel gelyk gestel met die afgode in die hoogste gesagsliggaam van hierdie volk nie?
Het hierdie volk nie daarmee die vriend van die wêreld en daarmee saam die vyand van die Almagtige God geword nie [Jak.4:4]?
Is dit nie ook sommige kerke wat ywerig hieraan deelgeneem het, en van die kansels die politieke vrede in die vooruitsig gestel het en die HERE se seën op hierdie godsdienstige hoerery gebid het nie?
Word die werke van ons hande nie al sedert 1994 voor ons oë verwoes nie?
Sal die HERE dan swyg? Sal Hy Homself tot leuenaar maak en nie voltrek wat Hy gespreek het nie? Eis Hy dan nie nou van ons wat ons beloof het nie; wat oor ons lippe gegaan het nie; waaraan ons verbonde is nie? Vergeld Hy dan ons nie nou vir ons afvalligheid van Hom nie; ons versuim om ons geloftes te betaal en ons godsdienstige hoerery nie – Op.2:14,20? “Waarom moet God toornig word oor jou stem en die werk van jou hande verwoes?” – Prediker 5:5
Daar is egter ‘n oplossing hiervoor. Die Bybel is vol voorbeelde van straf vir afvalligheid en herstel by berou en bekering. Ons durf nie berus by die huidige bestel nie.
Neem u verantwoordelikheid op en betaal wat u voorsate beloof het. Ons is veronderstel om vandag te deel in die voorsienigheid van die Almagtige God wat Hy reeds tot ons voorsate se beskikking gestel het en vir ons in die vooruitsig gestel het, maar weens ons afvalligheid van ons weerhou word.
Eer Hom en verheerlik sy grote Naam vir al die wonderdade wat Hy aan ons as volk volbring het en weet dat die koms van u voorsate na hierdie land in ooreenstemming is met dit wat opgeteken is in: Sef.3:10-13
11 Op dié dag hoef jy jou nie te skaam weens al jou dade waarmee jy teen My oortree het nie; want dan sal Ek uit jou midde wegruim dié wat in jou oormoedig jubel, en jy sal jou nooit hoogmoedig gedra op my heilige berg nie.
12 En Ek sal tussen jou in laat oorbly ‘n ellendige en geringe volk wat by die Naam van die HERE skuiling soek.
Die land oorkant die riviere van Kus is Suider Afrika. Die offerande wat ons as oorblyfsel Hom moet bring is die offers van ons lippe en ons lewe, nl. getuienis, lofprysing, danksegging, ‘n lewe van dankbaarheid en die betaal van ons geloftes. Die koms van die Europeërs na Suider Afrika is geprofeteer en is deel van ons hemelse Vader se Raadsplan. Laat ons dan sy Koninkryk soek en ons geloftes betaal:
14 Offer dank aan God, en betaal jou geloftes aan die Allerhoogste;