Februarie | 2012 | MaanKind
Jou voet man!
Posted by MaanKind in Dag-tot-dag, Foto's
Toe ons klein was, was dit ‘n vloek.
Nou vind ek voete fassinerend. Ek gee nie om om mense se voete te vryf nie (my ousus verstaan dit glad nie, sy gril), en my eie voete is die sand is vir my lekker. My voete is vas op Moeder Aarde. Sonder ‘n toonring (wat ek aanmekaar in die see verloor) voel ek kaal. En sonder rooi toonnaels voel ek nie aangetrek nie, sommer poedelnakend. O ja, en my voete het drie nommers gegroei nadat ek skool verlaat het, alhoewel ek steeds (met bietjie sukkel) dieselfde nommer broek dra as op 16.
Noudat dit amper weer tyd is vir die Getaway show by Lourensford, dink ek weer aan verlede jaar s’n. Party mense gaan na die Getaway show toe en kyk na karavane en tente en 4 X 4 goeters. MaanKind sit in die skaduwee en neem foto’s.
Dan is daar ook mense wat hulle troeteldiere saambring…
Is die waarheid vreemder as fiksie?
25 Saterdag Feb 2012
Dis seker ŉ goeie ding om soms uit jou nate geskok te word deur iets wat jy lees. Laat verlede jaar het ek vir die eerste keer die naam Gerhard Buchner gehoor. Soos wat die verhaal ontvou het, het ek eers skok gevoel, toe ongeloof. Hoekom weet ek niks daarvan nie? Dit het wel afgespeel voor my geboorte, maar so ook ander sensasionele gebeurtenisse soos bv Daisy de Melcker se moorde, en dit was en is steeds nuus.
Skandekliniek – Die verhaal van dr Gerhard Buchner. Hierdie is ŉ skokkende, ware verhaal. ŉ Verhaal wat vandat ek onthou, nooit publisiteit gekry het nie.
Toe Mary Stopes klinieke vir die eerste keer in Suid-Afika oopgemaak het, was dit baie omstrede, en daar is hewig protesteer daarteen. Ek kan skaars glo dat hierdie ‘skande’ nooit sensasioneel gebly het nie. In die jare veertig/vyftig van die vorige eeu was dokter Gerhard Buchner een van die mees bekende en omstrede persoonlikhede in Suid-Afrika. Tydens die oorlogsjare het hy ‘n aborsiekliniek in Johannesburg bedryf wat oogluikend deur die owerhede toegelaat is.
Die samelewing het in dié tyd onder geweldige druk verkeer. Mans is ‘op Noorde toe’ en vroue is by die oorlogindustrie ingeskakel of het militêre diens verrig.
Ongewenste swangerskappe was maar een van die gevolge van hierdie sosiale wanorde. Dokter Buchner het ‘uitgehelp’ en vanweë sy betrokkenheid by hoëvlak gevalle kon hy na die oorlog ongesteurd voortgaan met sy aborsiewerk.
Hy was ŉ kleurryke figuur wat hom geensins aan sosiale orde of reëls gesteur het nie.
Niks nuuts onder die son? Is die waarheid inderdaad vreemder as fiksie?
MaanKind het bietjie kleur nodig vandag
24 Vrydag Feb 2012
Gordelroos, Huisie by die see, Kleinmond, Kleinmond Self-Catering Accommodation, Kleinmond Selfsorg Akkommodasie
As my dag blouerig neig, is daar net een ding wat help – Seewater, of seesand. Vandag was nie my dag nie, ek het nie kans gesien om see toe te loop nie – ek gee nie meer die dessitste ding sy naam nie, sodat ek dit ontnaam, ontkrag, ontenergie, en onteien) Nietemin kortwiek ‘dit’ my bietjie die week. Op so ‘n dag kyk ek maar prentjies. Hierdie is geneem in die rotspoeletjies straataf tussen die klippe, tydens ‘n springlaag.
En wat is MaanKind sonder haar pampoentjie?
Yskoud maar vuurwarm
Boekemakranka, Dries Brunt, e-Boek Uitgewers, e-Boeke
“Ek het al hoe meer besef dat alleenwees soos myne meer is as net om alleen te wees. Dat dit ‘n totale allenigheid was, dat ek nie meer aan ‘n samelewing gebind was nie. Dat ek die enigste lewende mens in duisende vierkante kilometer yswoestyn was met geen manier van kontak na buite nie. Ek het die gevoel probeer vergelyk met ‘n gevangene in eensame aanhouding en my voorgestel dat die wete van mense om jou, jou aan die gang hou. Selfs in sulke omstandighede is die samelewing nog steeds om jou. In my geval het dit verdwyn en was ek alleen op die wêreld. Met net die sterrehemel en liggloed bo my en die ysvlaktes om my, saam met ‘n vrag blikkieskos en die skitter van yskristalle.”
Hierdie is ‘n uittreksel uit Ekspedisie onvervuld – Dagboek van ‘n eensame, op ‘n Suidpool avontuur (Dries Brunt is self ‘n deurwinterde Antarktiese ekspedisielid).
Hierdie avontuur neem jou tot aan die verste grense van eensaamheid: Dit lê die krag van die menslike gees bloot, maar ook die broosheid, en selfs verwildering.
Ek is ook soms eensaam, maar mag ek nooit eensaam midde-in ys word nie…
Ek is nou iemand anders…
18 Saterdag Feb 2012
Ken jy jouself? Wie is ek?, Wie is jy?
‘n Baie snaakse ding het die laaste tyd gebeur. Ek is nie meer ek nie, ek het verander, ek is nou iemand anders. Ja, ons word almal ouer, en innerlik groei en verander ons, maar my uiterlike het klaarblyklik ook verander.
Eers het my een kind gesê: … maar ek kyk deur die fotos op facebook, en ek weet voor een Here dat ek na my ma se fotos kyk, maar ek herken nie die gesig nie. mom, fotos van jou wat ek seker elke dag sien, lyk vir my vreemd vandag, asof ek skielik iemand anders in jou oe sien. dit freak my so klein bietjie uit, maar ek is darem bly ek weet dit is my ma se foto. Ek het op daardie stadium niks snaaks gedink nie, want sy was in ‘n motorfietsongeluk en harsingskudding doen snaakse goed aan ‘n mens. Toe my ander dogter egter kla dat ek my nuwe foto’s op Facebook ge-PhotoShop het – want ek lyk soos ‘n volslae vreemdeling – het ek kriewelrig begin voel, want ek het maar net ‘n enkele plooi op my voorkop versag…
Nou vir die freaky deel. Die afgelope twee weke het drie mense wat ek goed ken en gereeld sien, my nie herken nie. Ek het gister die een gevra (ek ken haar goed en sy is vreeslik reguit), nou wat aan my is anders, toe bekyk sy my behoorlik en gee verslag:
(Triomfantlik) You have new glasses! – Hierdie raam is amper 4 jaar oud.
(Fronsend) You haven’t picked up weight? Noooo, still the same. (Selfde gewig al vir jare)
Your haircolour? Noooo, still the same. (Dit is)
The style changed? Noooo, still the same. (Dit verander kort-kort effens, maar nooit dramaties nie)
Sy het my bekyk van my toonnaels tot by my hare, en verklaar dat ek inderdaad presies dieselfde lyk, maar soos iemand anders.
Ek het net daarna iemand anders ook gevra, van wie ek ook reguit antwoorde kan verwag, en sy was baie beslis – Ek lyk skielik totáál anders, vandat ek nie meer helderrooi hare het nie… (Ek het in 2004 laas helderrooi hare gehad, en ek sien haar ten minste een maal elke twee weke.)
MaanMan het lekker gelag toe ek hom vertel, maar raai wat? Vanoggend het twee mense wat hy baie gereeld sien en goed ken en ons al hoeveel keer in mekaar se huise was, hom in die oë gekyk sonder om hom te herken. Eers toe hy hulle groet, het hulle hom herken. Twee insidente, minute uit mekaar.
Wat gaan aan? Is ons nou ander mense? Op ‘n ander planeet? Ek dag nog altyd we are all one, deel van mekaar? Op watter vlakke ken ons mekaar, is ons deel van mekaar? Ken ons mekaar? Ken ons onsself? Weet jy wie jy is?
We are all one – Whether you like it or no.
En die ergste is, jy kan nie kies van wie jy deel wil wees nie!
Any drop of water inside my body could have been ocean, cloud, river, or spring the day before. I remind myself of this fact when the bonds of daily life squeeze too tight.
(Uit Life after death – Deepak Chopra)
Hierdie geld natuurlik ook vir grondstowwe. Yster, koolstof en alle minerale wat ons inneem, hetsy in ons kos of deur aanvullings, is ook recycled.
Stof is ons
En stof sal ons wees
Eers dan sal ons mekaar vokome ken
Antonio Canova, Cupid, Cupid en Psyche, Valentynsdag
Ek hoop elke persoon wat hier lees, het vandag `n Valentyntjie in sy eie hart, om uit te deel aan ander. Wat ook al die geskiedenis, en hoe kommersieel dit mag wees, liefde in enige vorm bly lekker. Elke dag. Deel dit uit.
Mag Cupid en Psyche ook deel wees van JOU dag.
En onthou Die Liefde gaan oor meer as presente en goeters. Ek het ‘n hele paar ‘Valentines’ weggegee vandag, en ook ‘n paar gekry, beginnende met ‘n Lavendertakkie by my tee. Maar ek vind dit tog ‘n bietjie creepy dat die Organ Donor Foundation een gestuur het. Wat wil hulle van my hê? My hárt?
Antonio Canova’s statue Psyche Revived by Cupid’s Kiss, first commissioned in 1787, exemplifies the Neoclassical devotion to love and emotion. It represents the god Cupid in the height of love and tenderness, immediately after awakening the lifeless Psyche with a kiss, a scene excerpted from Lucius Apuleius’ The Golden Ass.
Boeke vir Kindle, Boekemakranka, e-Boek Uitgewers, e-Boeke
Gaan kliek gerus op die skakel, ‘Gebruik hierdie maklike skakel vir ‘n volledige lys van al Boekemakranka se e-boeke op Amazon’, op Boekemakranka se voorblad vir jou gratis e-Boeke. Maak seker dat die koopprys R0.00 is voordat jy kliek op “Buy with one click”.
As ‘n Tragedie jou Tweemaal Tref
Sommige van julle weet dat Slakkelak my suster is. Sommige van julle wat my lankal ken, weet dat my een suster se huis ‘n jaar gelede heeltemal afgebrand het nadat die weerlig dit geslaan het. Sommige van julle het gelees toe sy geskryf het hoe hulle hierdie verskriklike tragedie hanteer het.
Wat sy nie geskryf het nie, was hoe traumaties dit was toe sy alleen op hulle smeulende huis afgekom het. Al wat sy toe oorgehad het, was ‘n oornagtassie. Hoedat hulle dae lank moes soek na hulle troeteldiere wat nie almal die brand oorleef het nie.
En gister – Gister toe sy alleen deur die plaashek ry, sy wat ‘n jaar gelede alleen was toe sy op die puin van hulle huis afgekom het, waar die as nog gesmeul het. Sy het gister weer – alleen – op dieselfde toneel afgekom. Waar die weerlig weer haar tydelike woonplek in ‘n bitter klein chalet, raakgeslaan het. Sy het weer, soos die vorige keer, net ‘n karige oornagsakkie oorgehad. Die enigste verskil, hierdie keer was die as al koud. En haar laptop en kamera is gespaar, dit was by haar.
Hoe oorleef enige mens sulke trauma? Maar wat doen sy? Sy kan nie nou met mense praat nie, sy is te besig. Sy ry dorp toe en gaan koop parte. Vriende trek weer laer, soos die vorige keer en kom help om die waterpomp wat die weerlig raakgeslaan het
Hoeveel mense ken jy wie se huis afbrand?
Hoeveel mense ken jy wie se huis TWEE keer binne ‘n jaar afbrand?
Wat sy nie in haar blog geskryf het nie, is nie vir my om te vertel nie, maar ek kan nogtans sê dat syself in die middel van haar HOD-eksamens was, en dat al haar boeke gebrand het. Dat Marina as veeartsstudent twee dae na die brand ‘n groot eksamen moes skryf. Dat sy haar HOD met onderskeiding behaal het, ten spyte van die tyd dat sy voltyds skoolhou, en deeltyds die plaas vry van indringerplante hou.
Wáár kry mense krag en genade vandaan in tye soos hierdie? Hulle geloof het hulle staande gehou, en so sterk gemaak dat hulle vandag kan aangaan met dit wat nodig is, sodat sy in die halfklaar huis kan intrek, met die allerbasieste goed.
Sou jy kon?
Dan die Ironie – Wat is dit wat my susters en my dogter laat saamspan het hierdie naweek, om vir haar en haar dogter wat April trou, ‘n tradisionele kombuistee te hou? So het hulle darem elk ‘n paar nuwe goed om mee te begin. Maar dit is ‘n absolute druppel in die emmer. En al die trougoedjies en babagoedjies wat nou gebrand het is eintlik niks, want hulle was veilig terwyl dit gebrand het en die storm bome rondom hulle blyplek neergevel het.
En wat vra hierdie gesin op my vraag, waarmee kan ek oor 2000 km afstand help? Geld dalk? Waarmee kan mense wat nader is wat vra, help?
Liefde. Dis al wat hulle vra. So al verstaan ons niks, al huil my ma, al vra ons waarom, en hoekom hulle, hoekom weer?
Al wat hulle vra is Liefde.
Indien daar enige persoon is wat ‘n liefdesgebaar wou maak, doen dit asseblief. Op enige manier wat jy in jou hart het.
11 Saterdag Feb 2012
Posted by MaanKind in Boekdinge, Dag-tot-dag
Adele Reynders, Boekemakranka, e-Boek Uitgewers, e-Boeke, Tribal Echo
Dit lyk my die temas in mens se kop bly maar universeel. Ek het al baie voorheen geskryf oor kopskuiwe, persepsies en vooroordeel.
Vandag is al hierdie temas in my kop ineengevleg. Die afgelope maande het ek baie daaraan gedink. Hier in Casa Maan is dit net stil as daar ‘n kragonderbreking is, andersins is die radio aan, of musiek speel. Beide van ons hou nie juis van harde musiek nie, en aangesien ek die enigste een in hierdie huis is wat weet hoe werk die CD-speler (moenie vra nie!) is ek dan ook meestal die een wat die musiek kies. Vir werk kies ek altyd rustige Keltiese musiek, koormusiek, klarinet- of vioolkonserte. Mistieke tipe klanke. Barokmusiek. Nana Mouskouri, Joan Baez en Aafje Heynis se CD’s het nie eers ‘n plek in my rakke nie, hulle word te gereeld gespeel en lê reg om te speel. Sondagoggende met Fanie Smit en Saterdagaande U eie keuse. Julle het die prentjie? Toe kom Tribal Echo. Hier speel die klomp met hulle hip-hopperige jazzerige, Blues-erige Afrika-rige klanke reg in my hart in. Djy moet luister! (Dit staan op die t-hemde wat hulle aanhangers dra) Die eerste keer wat ek Aspoestertjie gehoor het, was by ‘n boekbekendstelling waar Frazer en Deniel opgetree het. Toe het ek gewéét hier kom ‘n ding. As julle wil hoor hoe klink Aspoestertjie, luister Donderdag 11:00-12:00 op Whale Coast FM. (Julle sal ongelukkig eers na my moet luister, ek is ateljeegas vir daardie uur in Petrovna Metelerkamp se program, en kan ‘n paar stukke musiek saambring)
Ons gaan onder andere gesels oor Boekemakranka, en dit is die tweede deel van my skrywe. Ek het seker laas liefdesverhale of romanses gelees toe ek op skool Ena Murray en Ettie Bierman verslind het. En nou? Nou is dit my passie om hierdie boeke uit te gee en te lekker vir my eie vooroordeel te lag. As ek dit verwerk, lees ek te heerlik daaraan!
Die heel nuuste een van Adele Reynders is soos al haar ander boeke, lekker humoristies, en ook nie volgens ‘n resep geskryf nie. Want ons is mense, ons is nie meer resepte nie. Ons pas nie meer in boksies nie. Volg die “Skrywers” skakel op Boekemakranka se webwerf om meer te gaan lees van hierdie mooie skrywer en kunstenaar, of kliek sommer op haar foto.
Daar is nog so baie wat ek kan sê oor kopskuiwe, persepsies en vooroordeel, maar ek sal volstaan met:
A primary function of art and thought is to liberate the individual from the tyranny of his culture in the environmental sense and to permit him to stand beyond it in an autonomy of perception and judgment. – (Beverly Sills)
Of is dit? Verandering is onafwendbaar en tyd, die mens, die volmaan en die getye, die lewe en die seisoene stap meedoënloos voort. Siklusse kom en gaan, politiek verander, en tegnologie verander ons lewe op skrikwekkende maniere. Elke paar jaar maak mense reg vir nog ‘n wegraping. Alles kom en gaan. Liefde ook. Mense sweer ewige trou en skei terwyl hulle mog aan die troue afbetaal.
Nostalgie verkoop. Sentiment ook. Mense verlang terug na die romantiek van hulle kinderdae en vorige lewens, maar sien nie die hele prentjie in perspektief nie. Dinge verander! Deal with it, is my motto. Lewe nóú.
Gisteraand sien ek hierdie stukkie op Facebook: In today’s day and age, Little Red Riding Hood would have used DHL, Snowhite’s stepmother would have used Botox, Cinderella woukd have given the prince her cell number and Hansel and Gretel would have used a GPS. Einde van die storie, finish en klaar! No story, no magic.
Ek het hewig hiervan verskil. Die magic kan steeds daar wees as DHL se bestuurder die held is, die GPS ‘n nuwe, mooier pad wat intussen gebou is aandui, en die selfoon gebruik word om ‘n liefdesboodskap SMS te stuur. Die Botox kon die nare stiefmoeder se gesig laat styfstaan dat sy nie meer kwaai kon lyk nie. A nee a, ons moet aanpas by verandering! Waar ‘n mens is, is altyd ‘n storie.
(Kry ek nou hierdie terwyl ek ‘n website dramaties verander! En hoop dis vir die beter…)
‘n Boodskap is ‘n Boodskap is ‘n Boodskap
05 Sondag Feb 2012
Posted by MaanKind in Dag-tot-dag, Gedagtes en Quotes
Only a fool would trip over something that is behind him. (And only a real fool would trip over something that is behind someone else!) Hierdie gedagte was die tema een van die lewenslesse wat ek in my lewe geleer het, en wat om verskeie redes baie vir my beteken.
Ek dink altyd aan my vriendin Jennifer wat dit op ‘n Fridge Magnet gesit het in die tyd toe sy nog Amulet bedryf het. Sy is seker een van die eerste mense in ons land wat ‘n suksesvolle besigheid op die been gebring het het deur ‘n vlooimark te bedryf.
Dan het ek in ‘n baie fragile tyd in my lewe hierdie boodskap op ‘n swartbord geskryf, wat baie vir ‘n vreemde persoon beteken het. Wie weet, dalk is dit nog ‘n blogger… 😉
Daardie dag is in my geheue gegrafeer, wat iemand vir my gesê het dankie vir hierdie boodskap. Dit verteenwoordig een van my groot lewensfilosofieë: Gooi maar jou klippie in die dam, mens weet nooit waar trek die rimpels heen nie.
03 Vrydag Feb 2012
Boekemakranka, e-Boek Uitgewers, e-Boeke
Ek het julle hulp asseblief nodig om Boekemakranka se nuwe webwerf klaar te maak. Gaan kyk asseblief hoe dit lyk en kom vul die meningspeiling in? Dis heeltemal anoniem, so jy kan vry voel om enige relevante kommentaar te lewer.
Kom ons leer ken mekaar beter
Boeke vir Kindle, Boekemakranka, e-Boek Uitgewers, e-Boeke, Kleinmond Self-Catering Accommodation, Kleinmond Selfsorg Akkommodasie
Vandag het Xena iets gesê wat my laat besef het ons ken mekaar nie goed genoeg nie. “Yin en Yang en nou is ek seker ‘n satanis.”
Xena, so lyk my lewe. Hier is ‘n paar flitsies uit ‘n tipiese dag vir die MaanMense.
Eerstens oordink ek my drome, en kyk na die notas wat ek in die nag in die donker agter in die boonste boek op my bedkassie gemaak het, terwyl ek my tee drink wat MaanMan gebring het. (Daar staan gekrabbel – Mense in hysbakke)
Daarna is dit tyd om die kikoi wat ek om my lyf draai as ek gaan swem, van my rekenaarskerm af te haal en gou epos, blogs en Faceboek te kyk.
*Ignoreer MaanMan se vraag of ek nog nie aangetrek is nie*
Besluit dan om huweliksomnin te vermy, om te gaan stort… Daarna is dit tyd vir MaanMan se lekker gebroude koffie – ek op my rooi leerbank, en hy op sy denimbank, en dit kan lei tot ure-lange gesprekke oor die lewe, die dood en alles tussenin wat lei na die lewe en die dood. Oor Yin en oor Yang.
Dan is dit tyd vir voete natmaak en seëninge tel…
Ons doen al ons huiswerk, instandhouding, die bedryf en bemarking van ons gastehuis (insluitend was en styk van beddegoed) self. Asof die kappery en plaveisel langsaan nie genoeg is nie, het die veldbrande van die afgelope weke alles met ‘n stof/roet/as lagie bedek.
Op sulke dae bestuur MaanMan en ek elkeen sy eie stofsuier, hy onder, en ek bo. Alles wat ons besit word aanhoudend met ‘n nat lappie afgevee, en goed soos my klippies word afgewas en blinkgevryf terug gepak. Een bak Yin, een bak Yang. (Lees jy Xena?)
Om te werk maak mens moeg en dors, en ons het vitamines en minerale nodig. Hierdie is sap gemaak van wortels, appels, pynappel, suurlemoen en gemmer.
Daar is nog so baie wat ek kan wys, die stapels boeke wat rondlê in afwagting op ‘n totale herorganisasie, die pakke CD’s waarvoor daar nie plek in die ordelike rakke is nie, die ure en ure se werk wat ek elke dag doen aan Boekemakranka, maar ek sal volstaan by hierdie fototjie van wanordelikheid. Dit is hoe ons huis normaalweg nié lyk nie.
En dit liewe bloggers, is net so ‘n paar flitsies uit die lewe van die MaanMense se normale dag.
‘n Paar tree in MaanKind se pienk seeplakkies… Dis nou as ons nie afvat en bietjie rits nie…
En nou is dit Xena se beurt. (Jy wil mos!)