Iris versicolor (kleurvol) in homeopatie: gebruiksaanwysings, indikasies en simptome * Plante
Iris (kasatik) is 'n redelik gewilde blom, geliefd onder somerbewoners. Die versieringsvermoë daarvan is bo alle kritiek, terwyl uittreksels en infusies van die plant effektief vir medisinale doeleindes gebruik kan word. Nie baie mense weet egter hoe om irisse te gebruik om siektes te behandel nie. Die artikel beskryf die belangrikste eienskappe van die blom, sowel as 'n beskrywing van die verwikkeldheid van die gebruik daarvan in homeopatie.
By irisse is dit gebruiklik om meerjarige risoomplante van 'n grasagtige tipe te noem wat lede van dieselfde Iris-familie is. Dit is een van die mees algemene plantegroepe op die planeet, waarvan die variëteite op byna alle kontinente voorkom. Die totale aantal Irisovs is ongeveer 800 spesies.
Het jy geweet? Onder die Westerse Slawiërs is irisse 'perunik' genoem. Dit was te danke aan die feit dat die blom volgens hul oortuigings gegroei het op die plek van die weerligstaking wat deur die dondergod Perun uitgestraal is.
'N Tipiese verteenwoordiger van die spesie het 'n eenvoudige of vertakte grasstam wat bestaan ​​uit 'n enkele formasie of verskeie bondels. Op elke stam word langwerpige, xifoïedvormige blare gevorm, wat vanaf byna een basale groeipunt ontwikkel. Blaarweefsel is sag en dun, dikwels met 'n effense waslaag.
Die wortelstelsel in veselagtige irisse. Dit word gevorm in die vorm van 'n hoofwortel tot 20 cm lank, waarop talle plat filiforme wortels tot 30 cm lank word. Hierdie struktuur van die wortelstelsel laat die blom toe om die meganiese eienskappe van die substraat te verbeter, daarom word dit dikwels gebruik as 'n voorloper vir vaste plante.
Die grootste voordeel van irisse is blomme. Hulle kan eenvormig gevorm word of versamel word in groot bloeiwyses van verskillende stukke. In individuele basters word die blom gekenmerk deur 'n ligspesifieke aroma. Die blom van die blom is eenvoudig; dit kan nie in 'n kroon en 'n koppie verdeel word nie. Die blom bestaan ​​uit 3–6 lobbe.
Die basis van die kroonblare groei saam terwyl hulle groei tot 'n klein buis, aan die onderkant waarvan nektar vorm. Die kleurskema van die irisblom is uiteenlopend, die blare word gekenmerk deur 'n skaduwee van wit tot diep pers, insluitend hul kombinasies. Blomplante in die middelste baan word gedurende Mei en Junie waargeneem.
As medisyne word 'n essensie van die wortel van iris versicolor (veelkleurig) gebruik. Dit is 'n waterige, kleurlose vloeistof sonder 'n spesifieke reuk.
Dit is 'n multikomponentpreparaat, waarvan die basis die volgende verbindings is:
inoftale, myristiese en tridisielzuur;
Het jy geweet? Vir medisinale doeleindes word irisse sedert die oudheid gebruik. Die eerste melding van die genesende eienskappe van die blom word gevind in die geskrifte van Dioscorides (I eeu A.D.).
In hoë dosisse veroorsaak die stof spysverteringskanaalafwykings, sowel as 'n neurale aard. In verdunde vorm het so 'n middel egter 'n sterk medisinale effek.
Dit word bereik danksy die volgende aksies van die medisyne:
Homeopatie en tradisionele medisyne gebruik vandag uittreksels en uittreksels uit 'n plant om baie patologieë, insluitend chroniese, te bekamp.
Dit is te wyte aan die vermoë van die bestanddele van die iris om die volgende uit te skakel:
algemene lusteloosheid en moegheid;
slapeloosheid en ander probleme met neurale probleme;
pyn en ongemak in die mondholte, keel en longe;
uitslag in die geslagsarea;
afwykings van die uitskeidingstelsel en spysverteringsorgane (diarree, pyn, ens.).
Die lys patologieë wat iris-uittreksel kan bestry, is lank. Daarom word dit gereeld gebruik om 'n hele reeks patologiese prosesse te bestry wat nie stelselmatig met mekaar verbind is nie.
Belangrik! Iris-uittreksels word uitsluitlik deur 'n dokter voorgeskryf; selfverbruik kan die algemene toestand van die liggaam vererger.
Maar die algemeenste indikasies vir behandeling met irisekstrakte is:
afwykings van die perifere senuweestelsel;
tydelike verlies aan visuele sensitiwiteit (tydens migraine);
letsels van die wetlike senuwee;
inflammatoriese patologieë van die pankreas;
toksikose (by swanger vroue);
hepatitis pyn sindroom;
ekseem en ander inflammatoriese siektes van die boonste integument;
swam infestasies van die mondslijmvlies.
Dosis en gebruiksreëls
AANIn die reël word alle homeopatiese middels, insluitend dié wat op basis van iris berei word, vir 2-8 weke geneem, minstens 3 keer per dag. Die benodigde hoeveelheid medisyne word binne 20-30 minute op 'n leë maag verteer. voordat u met 'n glas water eet. Homeopate skryf die verdunde konsentrasie vloeistof gereeld voor (1: 12-1: 30).
Belangrik! U moet die medisyne onmiddellik voor gebruik voorberei. Terwyl dit geberg word, verloor verdunde vloeistowwe hul eienskappe, wat die effektiwiteit van die behandeling negatief beïnvloed.
Die presiese hoeveelheid hang af van die gesondheidstoestand van die pasiënt en die diagnose, daarom word dit deur die toepaslike spesialis individueel toegeken. Met die meeste patologieë word dit dikwels aanbeveel om 8 druppels van die uittreksel in 1 teelepel water te verdun.
Daar is tans geen streng beperkings op die gebruik van homeopatiese middels gebaseer op iris nie, met die uitsondering van gevalle van individuele onverdraagsaamheid teenoor individuele komponente. Dikwels gaan dit gepaard met 'n skerp allergiese reaksie, gepaard met 'n uitslag, rooi vel, koors, ens.
Terselfdertyd, terwyl die eet van irisekstrakte, moet die dieet ook ietwat beperk wees. Daarbenewens is dit nodig gedurende die behandelingstydperk die gebruik van ander medisyne van kunsmatige en natuurlike oorsprong, en veral geneesmiddels van die allopatiese groep, te vermy.
Om die doeltreffendheid van sulke fondse nie te verminder nie en negatiewe gevolge op die liggaam te voorkom, word aanbeveel om te weier: tee, koffie, alkoholiese drankies, produkte met 'n hoë inhoud van kruisement en eucalyptus gedurende die behandelingsperiode.
Irisse kom gereeld in die tuin voor, maar min mense weet dat die wortel van hierdie blom een ​​van die gewildste basisse is vir die voorbereiding van homeopatiese middels. Met hul hulp kan u spysverteringsstoornisse, neurale siektes en ander siektes maklik en vir 'n lang tyd oorkom. Vir die veilige gebruik van sulke middels moet u egter altyd 'n homeopaat raadpleeg, anders is daar 'n groot waarskynlikheid dat dit onherstelbare gesondheidskade kan veroorsaak.