Kenmerke van die groei en voortplanting van lelies - Versamelings
Kenmerke van landboutegnologie van lelies
Onder die dekoratiewe meerjariges behoort een van die belangrikste plekke aan bolplante. Elke jaar word hulle al hoe belangriker vir industriële tuinbou en vir amateur-tuiniers.
Dit het 'n eenvoudige verklaring: wonderlike kulture soos narcissen, tulpe, hiasinte en natuurlik lelies behoort natuurlik tot die bolvormige groep.
Lelies behoort tot die leliefamilie. Dit is 'n meerjarige bolplant met 'n hoogte van 60 tot 180 cm. Die bolle bestaan ​​uit aparte skubbe wat baie naby aan mekaar is.
Die vorm van lelieblomme is baie uiteenlopend: dit kan buisvormig, kelkvormig, klokvormig, tregtervormig wees, maar almal is buitengewoon mooi en sierlik. Die kleur is gevarieerd: wit, geel, violetbruin, pienk, oranje met 'n bruin tint of donker vlekke. Sommige lelies het 'n baie aangename geur.
Lelies is baie veeleisend op die grond. Lelies groei etlike jare op een plek, dus moet die plek om dit te plant voorberei word. Voeg in 'n swaar tekstuurgrond 1 emmer sand en turf in 'n ligte een - 1 emmer turf per 1 m2.
Alle lelies benodig beskerming teen sterk wind. Maar terselfdertyd moet die terrein goed geventileer word, anders kan die plante besmet raak met grys verrotting. Plantplekke moet nie met water oorstroom word nie, want die bolle kan verrot en sterf van stilstaande water.
Die beligtingsvereistes van die plantplek hang af van die groep lelies. Byvoorbeeld, vir sneeuwit lelies en buisvormige basters, moet 'n sonnige area gekies word, maar Martagon-lelie en Oosterse basters moet in gedeeltelike skaduwee geplaas word.
Die beste tyd om in Sentraal-Rusland te plant, is September - Oktober; in Noordwes word daar lelies in Augustus - eerste helfte van September geplant.
Die plantdiepte hang af van die grootte van die bolle en die teenwoordigheid van onderbuikwortels. Die plant van bolle wat nie stamwortels vorm nie, word tot 'n diepte van 7-8 cm uitgevoer, en van bolle wat wortels vorm - 15-20 cm, op 'n afstand van 20-40 cm. Lelies word na 3-5 oorgeplant. jare behou die subluis wortels ... Voor die grawe word die stingels van die lelies afgekap, dan word die neste gegrawe en die aarde word afgeskud. Dooie skubbe en wortels word verwyder, en die bolle word onder lopende water gewas. Skone bolle word vir 20 minute in 'n 0,2% foundationol-oplossing geëts. Dan word hulle effens in die skaduwee gedroog. Die wortels van die bolle word voor die plant ingekort en tot 5-10 cm gesny.
As u leliebolle koop, moet u let op die kwaliteit van die plantmateriaal. Hulle moet dig wees, ferm met lewende wortels van minstens 5 cm lank.
Voordat die bolle geplant word, moet growwe sand op die bodem van die gat gegooi word, dan moet die bolle daarop versprei word en met sand bedek word, en dan met die aarde. Na plant moet die gebied natgemaak word sodat die lelies vinniger wortel skiet. Daarna word die grond bedek. Vir Oosterse en Asiatiese basters word turf of saagsels (laag van 5 cm) as deklaag gebruik, en sneeuwit lelie-, Martagon- en buisvormige basters word met blaarhumus bedek met die toevoeging van as, omdat dit nie suur grond verdra nie.
Daaropvolgende versorging kom neer op water, wat veral in die eerste helfte van die somer in warm droë weer uitgevoer moet word. Waterlelies is eers soggens of middag aan die wortel. Die grond rondom die stamme word baie versigtig losgemaak en deklaag word gebruik om vog daarin te behou, byvoorbeeld met gesnyde gras.
Die eerste voer van lelies word in die lente, in die sneeu, uitgevoer. Daar word aanbeveel om ingewikkelde kunsmis teen 30 g per m2 toe te dien2... Dieselfde voeding word gedurende die ontkiemingsperiode uitgevoer.
In die eerste jaar na plant beveel kenners die knoppies gedeeltelik of heeltemal uit, aangesien die plante nog verswak is. En tydens blom kan lang stingels aan 'n steun vasgemaak word.
Om lelies jou oog in die somer met 'n oorvloedige blom te laat vermaak, moet u dit in die herfs versorg. In Augustus - September is dit nodig om die plante met fosfor-kalium kunsmis te voer: 30 g kaliumsulfaat en 10 g superfosfaat per 1 m2... Dit sal u plante help om die rowwe winter te oorleef. In September moet die vergeelde lugdele van die lelies op grondvlak afgesny word. In hierdie geval is dit nodig om te verseker dat die gevalle blare ook nie op die grond bly nie, aangesien patogene van verskillende siektes daarop kan bly. Daarom moet die gesnyde stingels en blare verbrand word.
Die meeste lelies benodig jaarliks ​​skuiling vir die winter. Hiervoor kan u gevalle blare, sparretakke of turf gebruik. Bedek 'n blomtuin met lelies na die eerste ryp. Die blaarlaag moet minstens 10 cm wees. Om te voorkom dat die blare deur die wind weggewaai word, word dit met takke gedruk.
In die lente moet blare en spar takke verwyder word, maar turf kan agterbly. Dit sal dien as 'n bron van aanvullende voeding en beskerming vir die bolle teen oorverhitting van die grond. U moet egter weet dat wanneer buisbasters met turf bedek is, in die lente kryt of as by die grond moet gevoeg word, aangesien hulle 'n effens alkaliese grond benodig vir normale ontwikkeling.
Voortplanting van lelies
Lelies reproduseer deur sade, verdeel neste - bolle, bolle - kinders, knoppies - bolle (bolvormige variëteite), skubbe en blare steggies.
Die maklikste manier is om saad te vermeerder. Dit lewer 'n groot hoeveelheid gesonde materiaal op. Met saadvermenigvuldiging behou egter nie alle soorte lelies hul eienskappe nie. Wanneer dit van saad gekweek word, word volwaardige bolle in 3-6 jaar gevorm. Saad en bolle word in die herfs in 'n boks gesaai en daar tot die gewenste grootte gekweek. Bolle kan op 'n permanente plek geplant word.
Dit is moontlik om nageslag te kry wat al die eienskappe van die moederplant behou, slegs met vegetatiewe voortplanting. Die maklikste manier is om oorgroeide neste te verdeel. Nestverdeling en herplant moet 3-4 jaar na plant van lelies gedoen word, wanneer 4-6 bolle in die nes gevorm word. Die beste tyd hiervoor is die vroeë herfs.
Om 'n enkele bol te vermeerder, moet u die skubbe in 'n kissie met grond plant om te groei. Om oor 2-3 jaar op 'n permanente plek te land. Dit maak dit moontlik om van een bol na 20-50 nuwe plante te kom. Weegskaal word in die lente, somer en herfs geoes.
Behandeling van individuele skale met groeireguleerders laat 'n beduidende toename in die vermenigvuldigingsfaktor toe (met meer as 50%). Suuriensuur (100 mg per liter water) is hiervoor geskik. Die materiaal word 6 uur in 'n oplossing geplaas by 'n temperatuur van 20 ... 22 ° C.
In die toestande van sentraal Rusland is dit moontlik om lelies van die volgende soorte suksesvol te kweek: Chinese lelie, wit, tierlelie, Thunberg en ander.
Lelies kan sowel vir enkelaanplantings as vir groepaanplantings gebruik word. Al hul soorte en variëteite bied uitstekende snymateriaal. Lelies wat in water geplaas word, maak al die knoppies heeltemal oop en verheug jou oog met buitengewone skoonheid en grasie.
kandidaat vir landbouwetenskappe,
Navorser, GNU VNIIS im. I.V. Michurin.
Klok melkblom (Campanula lactiflora)
Bellflower (Campanula lactiflora)
Die plant is meerjarig, met 'n vertakte stam van ongeveer 90 cm lank, fotofiel. Die blom se deursnee is ongeveer 3 cm, die skaduwee is melkagtig of lila, die bloeiwyse is piramidaal.
In die natuur groei dit aan die hange van die Karpaten, kalkagtige gesteentes in Sentraal-Europa. Dekoratiewe, pretensielose, langblomende rypbestande kultuur. Die hoogte van die bosse is ongeveer 40 cm, die stamme is meestal regop, die lote is bedek met villi, vertak. Blaarplastieke is groen van kleur, effens harig, met are, afgerond van hart. Die blomme is groot, enkel, kelk, ongeveer 5 cm in deursnee, skaduwee van blou, wit of pers, gevorm op die toppe van stingels en takke.
Die blomfase begin in die middel van die somer en eindig in die herfs. Word gebruik vir die ontwerp van rotstuine en balkonne.
Campanula perske (Campanula blersicifolia)
Campanula perske (Campanula persicifolia)
Die plant is tot 95 cm hoog, die blaarplate is soortgelyk aan perskeblare, die blomfase duur die hele somer, die blomme is blou of wit.
Campanula brandnetel (Campanula tragelium)
Campanula brandnetel (Campanula trachelium)
Die stam is vertak, reguit, sy hoogte is ongeveer 1 m. Die blomme is groot, wit of ligpers. Bloei oorvloedig tot die einde van die somer. Die blaarlemme is getand, grof.
Klok Pozharsky (Campanula poscharskyana)
Pozharsky se klok (Campanula poscharskyana)
Die blaarlemme is ronde, kruipende lote, lang, klein blommetjies, tot 2,5 cm in deursnee, helder lila van kleur. Koudbestande en skadu-verdraagsame plante.
Oorvol klok (Campanula glomerata)
Die plant is ongeveer 60 cm hoog, die stam is regop, selde hare. Die wortelstelsel is veselagtig, die blaarplate is afwisselend, glad bo-op, borselagtig aan die agterkant, ellipties van vorm. Die blomme is klokvormig, blou van kleur, die bloeiwyse is bolvormig. Die plant is nie veeleisend vir grondtoestande nie, rypbestand.
Breëblaarklok (Campanula latifolia)
Dit kan tot 120 cm groei, die wortelstelsel is goed ontwikkel, dit word tot 15 cm lank. Die blaarlemme is eiervormig, effens puberteer. Blomme van 'n lila skaduwee.
Bell middel (Campanula medium)
Hoogte tot 1 m, vertakkende stingel, basale blaarlemme het 'n lansetvormige vorm, smal sittende blare is op die stingel geleë. Die blomme is groot, tot 7 cm in deursnee, geleë langs die lengte van die stam. Hulle blom afwisselend, die blomfase duur 60 dae. Die vorm van die blomme is klokvormig of beker.
Geskiedenis en beskrywing van aarbei Albion
Die herstel-variëteit Albion verskyn in 2006 danksy die werk van Kaliforniese wetenskaplikes. Die aarbei is verkry deur die kruising van Diamante en Cal 94.16-1 en bedoel vir kommersiële verbouing. Die nuwe baster is oorspronklik CN220 genoem.
Albion is 'n verskeidenheid met neutrale dagligure. Dit word aanbeveel vir verbouing in die VSA, Italië en suid van Kanada. In die Russiese Federasie lewer die verbouing van hierdie variëteit die beste resultate in die suidelike streke (Krim, Krasnodar-gebied, Rostov-streek). In die middelste en noordelike streke kan dit nie in oop grond verbou word nie, maar dit dra perfek vrugte in kweekhuise, onderhewig aan beligting van hoë gehalte.
Die variëteit blom en vorm voortdurend eierstokke (in Russiese toestande - van begin Mei tot Oktober). As u in kweekhuise verbou word, kan u die hele jaar oes. Dit begin vrugte dra in die tweede jaar na plant.
Rumba-roos: plant blomplantjies
Voordat u saailinge van die Rumba-roos plant dit is nodig om die regte plek vir landing te kies. Die plek waar die Rumba-roos sal groei, moet goed deur die son verlig word en beskerm word teen koue winde en trekke. In die skaduwee of gedeeltelike skaduwee sal die blomme van hierdie variëteit meer vervaag. En as hierdie blomstruik in 'n trek groei, sal dit swakker word en kan dit onderhewig wees aan siekte of aanvalle deur plae.
Foto van 'n boompie Rumba
Die grond op die terrein moet los wees en vog en suurstof goed deurlaat na die wortelstelsel van die struik. Voordat u die Rumba-roos plant, moet u die grond bemes deur minstens 5 kg humus of kompos by elke vierkant te voeg, asook 30 g superfosfaat en dieselfde hoeveelheid kaliumsout. Kalk word in die herfs by die versuurde grond gevoeg vir grawe.
Foto van die aanplant van klimroos Rumba
Dit is ideaal om in die lente saailinge van die klimroos Rumba te plant en die gate voor te berei om dit in die herfs te plant. Maar u kan plantmateriaal in die herfs plant nie later nie as 'n maand voor die aanvang van koue weer. In hierdie geval word die landingsterrein in die lente voorberei.
Plant floribunda rose - video
Nadat die plantmateriaal geplant is, moet alle plante volop natgemaak word. Voer na 'n paar dae die eerste voorkomende behandeling van die bosse uit teen skimmel en swartvlek.
Foto van die klim van rose natmaak
Om die voorkoms van siektes te verminder, is dit belangrik om die binnenshuise blom behoorlik te versorg.
Bolvrot Is een van die mees algemene siektes.
Oormatige water, hoë humiditeit en lae lugtemperatuur word die skuldige van die siekte.
Hoe kan u die plant help? As die letsel nie groot is nie, kan u probeer om die ui op te grawe, spoel dit onder warm water, verwyder die verrotting, behandel die ui met 'n oplossing van kaliumpermanganaat, behandel die snye met houtskool.
Laat die ui dan 2-3 dae droog word en plant dit in 'n nuwe substraat. Die houer hoef nie vervang te word nie. Spoel en steriliseer goed genoeg. Met 'n ernstige nederlaag sal dit nie moontlik wees om die plant te red nie.
Gevaarlike vyande vir die Henry-variëteit kan wees skaalinsekte, spinnekoppe en witluise... Hulle rig onherstelbare skade aan binnenshuise plante aan, en as dit vroegtydig gehelp word, kan dit tot sy dood lei.
Behandeling met spesiale insekdoders teen insekte help deur plae. U kan die spinmyt van die blare en stingels verwyder met 'n watte wat met seepwater bevochtig is. Spoel die blare dan onder lopende water af en let op die vogtigheid van die lug tuis!
Hierdie pragtige, geurige blom is vermoedelik van Asiatiese oorsprong. Die meerjarige bolplant het meer as 100 spesies. Die stamhoogte wissel van 40 cm tot 2 m, afhangend van die kultivar en die variëteit. Pragtige groen blare is in 'n spiraal langs die stam gerangskik. Blomme is buisvormig, koppievormig, tulbandvormig. U kan een vir een plant en groot oppervlaktes plant.
Leliebasters verskyn aan die einde van die 19de eeu, en sedertdien werk telers voortdurend aan die verbetering van tuinblomme, skep werklike meesterwerke met 'n gevarieerde kleurpalet en die fynste aromas. In vergelyking met hul wilde eweknieë, het hulle baie positiewe kenmerke: 'n aangename aroma, weerstand teen klimaatstoestande, 'n verskeidenheid kleurskakerings. Die mees algemene verteenwoordigers is LA-, OT-, OA-, LO-, LOO-.
Watter soort of tipe lelie moet u kies?
Leliebasters het in die 19de eeu begin ontstaan. Toe het kenners voorgestel dat lelies nie die uitplant van natuurlike toestande in tuine verdra nie. Daar word voorgestel dat gekruisde lelies mooier en harder sal wees. Werklike nuwe basters was baie dekoratief en het ander eienskappe verwerf. Spesialiste is nog besig met die skepping van nuwe soorte en soorte. Vandag is daar basters van 'n wonderlike skoonheid met eksotiese kleure en aromas.
Alle soorte lelies word gewoonlik in verskillende groepe verdeel.
Asiatiese basters (Asiatiese basters). Van alle soorte is dit die pretensieloosste vir gronde. Dit is die grootste groep lelies. Hulle groei in byna enige klimaatstoestande. Hulle reageer goed op neutrale of effens suur goed bevrugte gronde. Hierdie soort lelie word gekenmerk deur 'n verskeidenheid kleur en strukture van blomme, sowel as planthoogte en blomtye. Planthoogte - 0,5 -1,5 m.
Martagon basters (Martagon basters), of krullerige lelies. Geharde rypbestande variëteite, weerstand teen siektes. Hulle word gekenmerk deur oorvloedige blom. Hulle hou nie van suur grond nie. Daarom moet die grond rondom hulle nie met saagsels bedek wees nie. Hulle hou van gedeeltelike skaduwee, maar groei goed in die son. Baie jare kan op een plek groei. Aan die bokant van die stomp kan daar tot 25 hangende blomme van verskillende kleure met vlekke wees. Planthoogte - 1,2 - 1,8 m.
Oosterse basters (Oosterse basters). Dit is 'n verskeidenheid van buitengewone skoonheid. Hulle word onderskei deur veral groot, mooi en geurige blomme. Hulle word beskou as aristokrate onder lelies. Hulle is egter baie veeleisend vir groeitoestande en is vatbaar vir virussiektes. Slegs ervare tuiniers kan die oosterse basters van lelies aanplant. Hulle hou van goed gedreineerde suur vrugbare grond. Die landingsterrein is 'n sonnige, windbeskermde plek. Skuiling is nodig vir die winter. Planthoogte - 0,5 - 2,5 m.
Buisvormige en Orleans basters van lelies (Trompet en Aureliaanse basters). Hulle neem hul naam aan die vorm van die blom - buisvormig of tregtervormig. Daar is egter variëteite met 'n koppievormige, tulbandvormige en stervormige blomvorm. Afkomstig van basters van Asiatiese lelies. Hulle word gekenmerk deur 'n sterk, soms bedwelmende aroma, 'n verskeidenheid blomme en blomme, asook lang blom. Hulle hou van neutrale, ligte, vrugbare grond. Daar is variëteite wat bestand is teen koue weer en virale of swamsiektes.
Amerikaanse basters (Amerikaanse basters). Verkry van kruising van Kanadese, luiperd- en Colombiaanse lelies. Hierdie tipe basters verkies nie-suur gronde. Saad spruit die volgende jaar uit, dit verdra nie goed om uit te plant nie. Hulle word gekenmerk deur helder eksotiese blomme. Volblom vind 'n jaar of twee na die herfsplant plaas. Hulle hou van nie-suur grond en ligte halfskadu. Planthoogte - 1,2 - 2,1 m.
Kandidaatbasters (СandidumHibriede). Verkry as gevolg van die kruising van die sneeuwit lelie en die Halcendon lelie. Daar is min soorte lelies, maar almal het 'n sterk aroma en elegante blomme van wit en geel kleure van verskillende skakerings. Blomvorm - buisvormig of tregtervormig. Vatbaar vir swamsiektes. Saad is nie goed vasgemaak nie. Hierdie tuinvorms groei in die suidelike streke. Planthoogte - 1,2 - 1,8 m.
Langblombasters. (Longiflorum basters) Baie pragtige groot klokvormige blomme met geboë punte. Kan tot 20 cm lank wees. Hierdie basters kan binnenshuis gekweek word vir dwang en tuis in houers. Hulle is baie veeleisend vir groeitoestande. Hulle word hoofsaaklik gebruik vir snitte van hoë gehalte. Planthoogte - 0,8 - 1,0 m.
LA - basters... 'N Baie gesofistikeerde vorm van blomme. Verkry van kruising van Asiatiese lelies met langblomlelies. Gehard, siektebestand. Maar hulle benodig nog skuiling vir die winter met blare of sparretakke. Hulle verskil in 'n wye palet van skakerings - van wit tot donkerrooi. Anders as die ouers van "Asians", is die blomme groter en digter, die stingels sterker. Die aroma is fyn. Onlangs het hulle verdienstelik baie gewild geword. Hulle blom baie vroeër as ander lelies. Planthoogte - tot 1 m.
OT - basters... Hulle word gekenmerk deur hoë groei en groot blomme. Hulle het relatief onlangs verskyn as gevolg van die kruising van twee groepe - Oosterse en Basuinlelies. Hulle het 'n pragtige kleur. Hulle het 'n helder aroma. OT-variëteite - basters staan ​​nie net uit met ware koninklike blomme nie, maar ook met 'n hoë weerstand teen siektes en goeie winterhardheid. As gevolg hiervan, word hulle met selfvertroue gewild.
LU - basters... Hulle het onlangs verskyn deur Longiflorum (Longiflorum) en Oosterse (Oosterse) lelies te kruis. Die blomme is groot en baie dekoratief. Goed geskik vir snitte van hoë gehalte. Die basters van hierdie groep word deur hoër rypweerstand en siekteweerstand onderskei as hul ouers. Daar is egter skuiling nodig vir die winter. Planthoogte - 1,0 - 1,5 m.
OA - basters... Hulle het verskyn as gevolg van die kruising van twee groepe lelies - Oosters (Oosters) met Asiatiese basters. Daar is nog min variëteite van hierdie groep. Maar hul gewildheid neem die heeltyd toe as gevolg van die pragtige skoonheid van groot en geurige blomme. Hulle hou van die son of gedeeltelike skaduwee. Hulle verkies effens suur grond.
Lelie - 'n relatief pretensielose plant in terme van die hoeveelheid sonlig. Dit kan ewe goed groei buite en in gedeeltelike skaduwee. Dit is egter beter om dit nie in klam laaglande en in gebiede met stilstaande vogtige lug te plant nie. Dit kan tot grys vormskade lei. Die perseel moet goed geventileer wees, maar nie deur sterk winde waai nie. 'N Luisterige lelie reageer sensitief op toestande wat nie vir haar geskik is nie. Ongelukkig is baie tuiniers teleurgesteld met die groei van lelies. Daarom is dit nodig om soveel moontlik inligting oor die verworwe verskeidenheid en klas van hierdie plant te bekom wanneer u plant.
Grond vir lelies
Op een plek sal die lelie van 3 tot 5 jaar groei. Daarom moet die grond onder die lelies versadig wees met die nodige kunsmisstowwe. Lily hou van los, goed gedreineerde en voedsame grond. Klei, sanderige en vleilande is nie geskik vir 'n koninklike blom nie. As u twee weke voor plant besluit om 'n lelie te verbou, moet die grond tot ongeveer 40 cm diep gegrawe word. 1 emmer humus en turf word per 1 vierkante meter by die gegrawe grond gevoeg, asook 4 glase hout as, 100 g superfosfaat en kaliumsulfaat.
Kunsmisverhoudings kan effens wissel, afhangende van die gekoopte variëteit. Verskillende soorte lelies kan verskillend verband hou met die suur in die grond. Oosterse basters hou byvoorbeeld van suur gronde, terwyl buisbasters glad nie suur gronde verdra nie.
As die grond in u omgewing swaar is. Oormatige toediening van organiese bemestingstowwe sal oormatige groei van die groen deel van die plant bevorder, wat die vorming van bolle benadeel. Terselfdertyd kan die plante self minder bestand wees teen siektes en minder winterhard. In swak grond moet u voor die plant tot 8 kg humus per 1 vierkante meter byvoeg. In uitgelekte chernozem-gronde kan humus minder bygevoeg word - 4 kg humus per 1 vk. M.
Die keuse van 'n plek om lelies te plant is 'n baie belangrike aspek van groei. Die gesondheid van die plant en die blom daarvan hang af van die regte plek. Byna alle soorte lelies is redelik lang eksemplare. Sterk rukwinde kan die leliestam breek. Daarom is dit nodig om 'n gebied te kies wat teen die wind beskerm word. Dit moet egter nie 'n gebied met stilstaande lug wees nie, want dit kan die ontwikkeling van verskillende siektes veroorsaak. Die ideale toestande is lae struike wat nie die sonlig blokkeer nie. Dit is ongewens om lelies onder die bome te plant. Aangesien daar 'n sterk skaduwee is en die grond byna altyd droog is.
Die proses om lelies te plant is redelik eenvoudig. As u gloeilampe koop, moet u dit deeglik ondersoek. 'N Gesonde gloeilamp moet vry wees van bruin kolle, verrotting en slym. Dit moet ferm en glad wees om aan te raak. As u van plan is om die gloeilamp op 'n ander dag as die dag van aankoop te plant, kan u dit 'n paar dae in klam mos of 'n lap hou. Vóór die plant moet die bolle behandel word met 'n foundationol-oplossing om swamsiektes te beskerm en te voorkom.
Wanneer om lelies te plant
Ervare tuiniers verkies die herfsplanting (in die tweede helfte van September). Voor die eerste ryp sal die bolle goed wortel skiet, veral as die herfs warm is. Die optimale tyd om in die herfs te plant, word as volg gekies - ongeveer 'n maand nadat die blomme vervaag het.
Plant lelies dit is moontlik in die lente. As u in die lente plant, moet u sorg dra dat die plantmateriaal veilig oorwinter. Die gloeilampe wat rondom Oktober opgegrawe is, moet van die grond af geskud word, in 'n plastieksak met gate geplaas word en in lae saagsels in lae gelê word. U kan leliebolle in hierdie vorm in die yskas bêre. Sodra die grond genoeg warm word, kan dit in die lente in oop grond geplant word. Die gunstigste tyd vir lenteplanting is middel April. Sommige variëteite lelies kan die beste in die vroeë somer geplant word.
Gewoonlik word die bol op 'n diepte van 3-4 keer sy hoogte (deursnee) geplant. Lang variëteite met groot stamme word nog dieper geplant. Lelies met 'n roset gemaalde blare, soos terracotta, sneeuwit, word tot 'n diepte van twee sentimeter geplant, sodat die bokant van die skubbe aan die oppervlak geleë is.
Die plantdiepte van lelies hang ook af van die kwaliteit van die grond. Hoe swaarder die grond, hoe vlakker moet die plantdiepte wees. Parameters soos humiditeit en optimale temperatuur in die winter hang af van die plantdiepte. Hoe langer die ondergrondse deel is, hoe meer bababolle en stamwortels word gevorm.
Daar word 'n bietjie sand met as gemeng in die voorbereide put gegooi. Dan moet die wortels 'n bietjie afgewerk word. U moet 'n lelie op 'n sanderige kussing plant en die wortels eweredig versprei. Dan is dit nodig om die bol met 'n klein bietjie sand te besprinkel (dit sal help om moontlike versuiping te voorkom), en bedek dit met aarde bo-op en deklaag met turf.
Enkellynband. Die afstand tussen die leliebolle in 'n ry is 5-15 cm en 50 cm tussen die rye. Tweelynband. Dit word gewoonlik vir mediumgrootte lelies gebruik. Afstand tussen gloeilampe in 'n ry 15-25 cm, tussen lyne 15-25 cm en 70 cm tussen rye. Drie-lyn band. Dit word gebruik vir ondermaat lelies. Die afstand tussen die gloeilampe en die lyne is 10-15 cm. Tussen die rye - 70 cm.
Dit word nie aanbeveel om lelies langer as vyf jaar op een plek te hou nie. Namate die plant verdik, en die blomme kleiner word. Daarom moet die lelie gereeld oorgeplant word. Die oorplantingsproses lyk soos volg:
Knip die stingels naby die grond. Grawe die gloeilamp versigtig op en let daarop dat die wortels nie beskadig word nie. Haal alle gedroogde skubbe uit die gloeilamp. Verdeel die ui in kleiner uie. Hou die bolle in 'n oplossing van kaliumpermanganaat. Berei gate voor vir plant. Maak 'n hoed sand en plant 'n ui daarop en versprei die wortels saggies. Druk die ui liggies af, en bedek met aarde bo-op. Deklaag met saagsels of turf.
Gedurende die seisoen moet die lelie verskeie kere gevoer word.
Die eerste voeding is tydens die opkoms van lote. Gedurende hierdie tydperk is dit goed om die lelie met komplekse kunsmis te voer. Agricola het homself goed bewys. Die tweede voeding - tydens bot (1 eetlepel kaliumsulfaat, superfosfaat of Agricola-7-oplossing volgens die instruksies). Die derde voeding is nodig tydens die aktiewe blomfase.
Lelies groei gewoonlik goed sonder om dit 3-5 jaar op een plek uit te plant. Gedurende hierdie tyd kry die plant krag en word neste van bolle van verskillende groottes gevorm. Soms word lelies meer gereeld oorgeplant. In sommige gevalle is dit te wyte aan die vereiste van die variëteit, soms aan die siekte van die plant. Asiatiese basters benodig byvoorbeeld meer gereeld uitplant.
Dit is ongewens om lelies na blom oor te plant. Die beste tyd om lelies oor te plant, is in die herfs. In verskillende klimaatsones in ons land kan dit vroeg of laat herfs wees. Die plant moet sy verlore krag kry nadat hy geblom het en sterker word.
Natuurlik is daar algemene reëls van landboutegnologie wat geskik is vir alle lelies. U moet egter weet dat elke soort lelie sy eie eienskappe het. As u dit in ag neem, kan u 'n beter resultaat behaal.
Versorging van lelies
Die versorging van lelies bestaan ​​uit gereelde water, losmaak, voeding en onkruid. Hierdie blomme verdra nie sterk versuip nie, maar hulle moet altyd matig natgemaak word.
Gereelde voeding (2-3 keer per seisoen) verseker 'n pragtige en welige blom. Sorg bestaan ​​ook in die antisipering van die voorkoms van siektes en plae. Grys ​​vrot, plantluise, leliekewer en fusarium is veral gevaarlik vir lelies. Gereelde inspeksie en verwydering van beskadigde plante is nodig. Aan die einde van die seisoen moet alle plantreste verbrand word. In die vroeë lente moet lelies met swamdoders teen swamsiektes behandel word.
Om die plant nie te verdik nie, moet die plante gereeld oorgeplant word (een keer elke 3-4 jaar). Hierdie koninklike blom sal u onder alle omstandighede verheug met 'n pragtige blom en fyn aroma. Sommige variëteite lelies benodig spesiale sorg.
Daar is baie maniere om lelies te teel. Hulle reproduseer deur dogterbolle, steggies, bolle, skubbe, blaar- en stamsteggies, sowel as sade.
Een van die metodes - die nes van die gloeilamp verdeel... Klein uie vorm aan die onderkant van die bol. Ondanks die feit dat hulle nog nie uitspruit nie, is hulle baie geskik vir voortplanting. Om dit te doen, word die bol in die herfs, na blom, effens opgegrawe, klein bolle word noukeurig geskei en op 'n voorbereide plek geplant.
Voortplanting deur skale Is ook 'n redelik algemene metode. Om dit te doen, word nie meer as 'n derde van die skubbe van die gloeilamp geskei nie, hulle word op 'n voorbereide plek geplant en bo-oor met sand of saagsels besprinkel. Met gereelde water sal die skubbe na 'n paar weke blomblare gee.
Voortplanting deur kinders... Hierdie metode bestaan ​​uit die skeiding van die bolle wat aan die wortel van die stam vorm.
Voortplanting uit stingelbolle - klein bolle wat op die stingel verskyn. Soms val hulle vanself af, skiet wortel en ontkiem. Sulke bolle kan versamel en na 'n nuwe plek oorgeplant word.
Voortplanting deur steggies... Vir hierdie metode word segmente van die stam met 'n rustende knop en blare met 'n stuk van die stam gebruik. Sny die steggies, verwyder die onderste blare daarvan en plant 2-3 cm in die grond. Na 1-2 maande skei die gevormde bolle en plant dit in 'n houer tot 'n diepte van 2-3 cm. bolle ontkiem.
Saad vermeerdering... Saad word in Februarie-Maart in voorbereide houers gesaai. Saailinge verskyn oor 2-3 weke. As 'n regte blaar verskyn, duik die saailinge. Hulle word tot die winter warm gehou, en in die winter word dit na 'n kelder met 'n temperatuur van + 4-6 grade oorgedra. En volgende lente word hulle op 'n permanente plek geplant. Met hierdie voortplantingsmetode blom lelies net 5-7 jaar.