Titicacameer: ​​kenmerke, oorsprong en klimaat | Netwerk Meteorologie
Duitse Portillo | 14/01/2022 10:00 | wetenskap
El Titicaca-meer dit het 'n groot watermassa wat die grondgebied van Peru en Bolivia dek, dit is ook gelys as die hoogste meer in die wêreld, dit het bevaarbare waters, geskik vir visvang, en dit het 'n paar drywende eilande wat op sy oppervlak gebou is, waar daar is 'n gemeenskap volledig. Dit staan ​​ook bekend as See van die Andes.
In hierdie artikel gaan ons jou alles vertel wat jy moet weet oor die Titicacameer, sy oorsprong en sy kenmerke.
2 Oorsprong van die Titicacameer
3 Klimaat van die Titicacameer
Titicacameer is een van die indrukwekkendste mere in die wêreld en is op 'n hoogte van 3.812 XNUMX meter geleë. As gevolg van die besonderheid van sy geografiese ligging, het dit die besonderheid wat die twee Sentraal-Amerikaanse lande deel, waarvoor dit 56% van Peruaanse nasionaliteit en 44% van Boliviaanse nasionaliteit.
Maar sy eienskappe eindig nie daar nie, want as ons sy uitbreiding van 8.560 204 vierkante kilometer met ander mere in die Latyns-Amerikaanse streek vergelyk, is die Titicacameer die tweede grootste meer in hierdie uitgestrekte gebied. Sy afmetings beslaan 1.125 kilometer van kant tot kant, en 'n strook van XNUMX XNUMX kilometer kuslyn grens aan sy oppervlak, wat dit ook die hoogste en mees bevaarbare meer in die wêreld maak.
Boonop het hierdie pragtige meer meer as 42 eilande binne, waarvan die bekendste die Isla del Sol is, wat meer relevant is as ander omdat die Inka-ryk daar ontstaan ​​het, so dit vertoon 'n reeks oorblyfsels wat deel is van hierdie antieke beskawing bewyse van bestaan. Deesdae, sy bevolking is meestal inheems, en hoewel hulle 'n mate van invloed van moderne gebruike het, behou die meeste van hul tradisies van Inca-afkoms.
Oorsprong van die Titicacameer
Tektoniese kragte word deur die Aarde se magma veroorsaak, en hierdie geotermiese energie word omgeskakel in meganiese energie wat konvektiewe beweging van die ondergrondse plate waaruit ons kontinente bestaan ​​veroorsaak. Die oorsprong van die Titicacameer is te danke aan hierdie tektoniese kragte wat die oostelike en westelike bergreekse van die Sentraal-Amerikaanse Andes laat styg. Die krag van hierdie beweging veroorsaak die vorming van plato's, wat plat hoë reliëfs is. Hierdie plato is bekend onder die naam Meseta de Collao.
Die Collao-plato, geleë op meer as 3.000 XNUMX meter hoogte, het die water gedurende die Ystydperk gevries gehou, sodat afsettingsprosesse nie plaasgevind het nie. Dit het dit toegelaat om sy vorm en diepte te behou, so toe die interglasiale tydperk plaasgevind het, het die ys ontdooi en die Titicacameer geword, nou bekend as die Titicacameer.
Die semi-droë en droë klimate van die binnekaudale bekkens van Peru en Bolivia beïnvloed ook hul minimale en stadige dreinering, wat bydra tot die volharding van hierdie groot watermassa.
Uitgebreide studies van die plato-meerstelsel het getoon dat die Titicacameer die resultaat is van die evolusie van 'n baie antieke stelsel wat in die Vroeë Pleistoseen-tydperk, 25,58 tot 781,000 XNUMX jaar gelede, begin het en na die einde van die Plioseen oorgeskakel het.
Die klimaatsveranderinge wat gedurende hierdie tydperke plaasgevind het, wat wissel van relatief warm klimate tot koue en nat klimate, het die bestaan ​​en grootte van die Titicacameer en ander platomere direk beïnvloed. In dieselfde verskynsel word die voetheuwels van die Cordillera deur noord-suid tektoniese kragte gebreek. Uiteindelik, in die Laer Pleistoseen 2,9 miljoen jaar gelede, Na die ontstaan ​​van Lake Cabana en voor die bestaan ​​van Lake Baliwan, is 'n tektoniese sloot gevorm wat deur die majestueuse Titicacameer beset sou word.
Klimaat van die Titicacameer
Die klimaat van die Titicacameer hang af van sy hoogte bo seespieël, synde 'n meer van meer as 3.000 25 meter bo seespieël, met 'n groot temperatuurverskil tussen dag en nag. Temperature kan bedags tot 0°C bereik en snags XNUMX°C.
Die gemiddelde jaarlikse temperatuur van die meer is bepaal as 13°C. Op sy beurt wissel die oppervlaktemperatuur van die water tussen 11 en 25 grade Celsius in Augustus en tussen 14 en 35 grade Celsius in Maart.
Dit is dalk 'n bietjie vreemd dat die temperatuur gedurende die dag so warm is op daardie hoogte, en dit is omdat die Titicacameer die temperatuur kan reguleer omdat dit sonenergie absorbeer gedurende die dag, wat in die area rondom die meer is. Snags word hierdie energie weggestraal, so die temperatuur is nie so koud as wat ons verwag het nie.
Die meeste van die water in die Titicacameer gaan verlore deur verdamping, 'n verskynsel wat ernstiger is in sommige gebiede waar soutvlaktes gevorm word, omdat die minerale van die meer deur die riviere geïnkorporeer word en neergelê word.
Daar word beraam dat slegs 5% van die meer se water in die rivier gestort word Desaguadero gedurende die hoogwaterseisoen, wat uitmond in die Poopómeer, wat souter as die Titicacameer is. Die water wat uit die Titicacameer dreineer, beland eintlik in die Salar de Coipasa, waar die klein hoeveelheid water vinnig verdamp.
Nog 'n kenmerk van sy hidrologie is dat die riviere waaruit sy hidrologiese kom bestaan, baie kort is, met die Ramis-, Asangaro- en Calabaya-riviere wat as die hoof- en langste geïdentifiseer word, waarvan die Ramis die langste is met 283 km.
Die vloei van die sytakke is laag en onreëlmatig en hul bydrae word bepaal deur die seisoenale reën, wat tussen die maande Desember en Maart geleë is, terwyl die droogte of afwesigheid van reën tussen die maande Junie en November geleë is.
Die sytakke van die Titicacameer word gekenmerk deur 'n baie effense helling, en daarom is hul gedrag kronkelend, dit wil sê kronkelend, wat beteken dat daar geen turbulensies is nie, dit beïnvloed deursigtigheid, die tipe fauna en flora wat met die stelsel geassosieer word. .
Die water van die Titicacameer word gekenmerk deur brakwater en daar is geen prosedures om die kwaliteit van die water te bepaal, te beheer en te monitor nie. Trouens, die steekproef wat uitgevoer is, is spesifiek, dit wil sê, baie van die meer se oppervlak is nie in hierdie verband bestudeer nie. Dit is egter bekend dat die waters wat tans aan die Baai van Puno behoort, besoedel is aangesien die stad se afvalwater sonder enige behandeling daarin afgevoer word.