Written by dr Piet van Staden (Junie 2015)
Sedert 1994 het daar 'n proteskultuur in Suid-Afrika posgevat. Dansende, singende en plakkaat­swaaiende massas vermag wat oorwoë kritiese besinning skynbaar nie meer kan doen nie.
Dikwels gaan hierdie soort protesoptrede gepaard met geweld wat verstandloos juis dié dinge vernietig wat toegang kan verleen tot 'n beter lewenstandaard, soos skole, biblioteke, munisipale eiendom en paaie. Winkels word gestroop, private eiendom bly in die slag, selfs nooddienste soos ambulanse en die brandweer word onder die klippe gesteek. Dit is in sigself 'n veelseggende kommentaar op die status quo. Dit skep ook 'n angstigheid en diepgaande pessimisme by almal in hierdie mooi land wat maar net in vrede wil woon en die plek wil opbou, soos 'n mens behoort te doen.
Islamitiese fundamentalisme – waar gaan dit eindig?
Written by ds Chris le Roux (Mei 2015)
Op die strand aan die kus van Libië het hulle gestaan, 21 Koptiese Christene in oranje oorpakke. En toe word hulle onthoof – een ná die ander. Dreigend het die woordvoerder van die moordenaars van die Islamitiese Staat (IS) noordwaarts na Europa gekyk en gesê: Ons sal Rome verower, met Allah se toestemming. Met Rome, hoofstad van Italië wat Libië vroeër gekoloniseer het, word natuurlik (Westerse) Europa bedoel.
Almal wat daarna gekyk het, het 'n beklemming om die hart gekry. Veral as jy aan ander gebeure die laaste tyd dink – die moordtog by die satiriese publikasie Charlie Hebdo, die onthoofding van die Amerikaanse fotograaf James Foley deur 'n terroris van die Islamitiese Staat (IS), en die ontvoering van meer as 200 skoolmeisies in Nigerië deur Boko Haram, nog 'n groep Moslem ekstremiste. Wat is besig om te gebeur en waar gaan alles eindig? Die wêreld se gevoel is mooi uitgedruk deur pous Franciskus se beroep op die internasionale gemeenskap om "fundamentalistiese terrorisme" in die Midde-Ooste te beëindig en op Moslem leiers om "ekstremistiese vertolkings" van die Islam geloof om geweld te regverdig, te veroordeel.
'n Evangelie vir die sekulêre wêreld
Written by dr Gafie van Wyk (April 2015)
Die woord sekulêr word nie meer so dikwels as 'n tydjie gelede gebruik om ons leefwêreld te beskryf nie. Tot redelik onlangs is dit gebruik om 'n oordeel te fel oor die heersende kultuur waarin die kerk veld bly verloor. Die afgelope klompie jare gebruik verskeie mense by voorkeur eerder die begrippe modern en postmodern om die huidige kultuur en leefwêreld te beskryf.
Watter begrippe ook al ingespan word om die huidige toestand van ons kultuur te beskryf, dit is duidelik dat 'n algemene oortuiging posgevat het dat die wêreld waarin ons gister en eergister geleef het, ingrypend verander het en dat hierdie verandering ingrypende gevolge het vir die kerk se roeping om die evangelie in die wêreld te verkondig. Wanneer mense egter moet verduidelik wat die verandering behels, kan die meeste nie oortuigend aandui waaroor dit gaan nie. Kom ons gee daarom rekenskap oor wat sekularisasie is.
Poëtiese verkondiging – eerbied vir God se stem
Written by dr Wian Kloppers (Maart 2015)
Ons moet God toelaat om aan die woord te kom.
Dit beteken dat ons moet swyg. En terugstaan – sodat God ruimte kan hê om te beweeg...
Klink dit voorbarig? Dit is minder voorbarig as om God toe te staan en dood te praat – sodat die gemeente en wêreld God nie kan sien of hoor nie! Soms is dit juis wat op ons kansels gebeur...
Om poëties te praat, is om ruimte te laat vir ander, soos in 'n kunswerk.
Wetenskap – 'n etiese uitdaging
Written by dr Piet van Staden (Januarie/Februarie 2015)
Gelowiges is ernstig oor etiek. So hoort dit ook, want Bybelse waardes is vir ons die rigsnoer en maatstaf van verantwoordelike gedrag. Met verantwoordelik word bedoel dat gedrag getoets word aan die vraag na wat reg of verkeerd is, in die algemeen én in spesifieke omstan­dig­hede.
Die vraag oor die maatstaf van reg en verkeerd word gedemonstreer in twee groot etiese water­skeidingsmomente in die geskiedenis van die kerk, naamlik die Kruistogte en die Inkwisisie. Dit wat onder die vaandel van dié twee historiese bewegings plaasgevind het, was – ten spyte van goeie bedoelings – so wars van Bybelse en algemeen Christelike waardes dat dit 'n omwenteling gebring het in die selfverstaan en taakvervulling van die kerk.