Persepsie in sielkunde, tipes persepsie, ontwikkeling in kinders - Sielkunde en Psigiatrie - 2019
persepsie - Dit is 'n proses wat die beeld van voorwerpe vorm, verskynsels van die buitewêreld in die struktuur van die psige. Dit is 'n weerspieëling van die eienskappe en intrinsieke eienskappe van die voorwerp en verskynsel geheel. Dit is 'n soort beperkte denke. Dikwels word dit nie as 'n proses geïnterpreteer nie, maar as gevolg hiervan, dit is die beeld van die voorwerp. Persepsie is sinoniem met persepsie, daarom word die beeld van 'n voorwerp gevorm deur gebruik te maak van die persepsie van primêre sensasies, sekere kennis, begeertes, verwagtings, verbeelding en bui. Die hoofkenmerke van persepsie is objektiwiteit, konstantheid, integriteit, apperepsie, struktuur, sinvolheid, illusie, selektiwiteit.
Persepsie het baie sinonieme: apperception, persepsie, evaluering, begrip, aanvaarding, oorweging.
Persepsie in sielkunde
Persepsie in sielkunde is die proses om die kenmerkende eienskappe van voorwerpe en verskynsels in die psige te toon, wanneer die sintuie 'n direkte effek het. Die lang uur was 'n bespreking oor sensasies en hul belangrikheid in persepsie. Assosiatiewe sielkunde interpreteer sensasies as basiese elemente van die psige. Filosofie kritiseer die idee dat persepsie uit sensasies gebou word. In die twintigste eeu het sommige veranderinge in die sielkunde plaasgevind, persepsies word nie meer beskou as 'n kombinasie van atoom sensoriese sensasies nie, maar dit het begin om as 'n strukturele en integrale verskynsel te begryp. Sielkundige J. Gibson interpreteer persepsie as 'n aktiewe proses om inligting uit die wêreld te gebruik, wat 'n werklike opname bevat van die inligting wat waargeneem word. So, hierdie proses toon 'n persoon die eienskappe van die omliggende wêreld, verwant aan sy behoeftes, en manifesteer sy moontlike aktiwiteite in 'n huidige werklike situasie.
Nog 'n sielkundige, W. Nesser, het beweer dat persepsie in die sielkunde die proses is om inligting uit voorwerpe van die buitewêreld te onttrek, wat uitgevoer word op grond van die skemas van verskillende voorwerpe en die hele wêreld wat in die vak is. Hierdie skemas word in die proses van ondervinding verkry, en daar is ook oorspronklike temas wat aangebore is. Die ondersteuners van kognitiewe sielkunde het 'n soortgelyke idee gehoor, en glo dat persepsie die proses is om gekose inligting te kategoriseer, dit wil sê waargenome voorwerpe in 'n sekere kategorie voorwerpe kategoriseer. Sommige kategorieë is aangebore - dit is inligting oor die omliggende natuur en die naaste voorwerpe wat 'n kind in staat is om aan 'n bepaalde kategorie te koppel, maar daar is kategorieë waarin voorwerpe behoort, waarvan die kennis opgedoen word.
In die menslike verstand vind die kartering plaas deur 'n direkte effek op die ontleders.
Metodes van persepsie hang af van die stelsel wat geraak word. Deur persepsie kan mense bewus wees van wat met hulle gebeur en hoe die wêreld hulle raak.
Hierdie proses is voorheen beskryf as die opsomming van sekere sensasies, of 'n gevolg van die elementêre assosiasies van individuele eienskappe. Tog beskou sommige sielkundiges persepsie as 'n stel sensasies wat voorkom as gevolg van direkte sensoriese kognisie, wat as subjektiewe ervarings van die kwaliteit, lokalisering, sterkte en ander eienskappe van stimuli geïnterpreteer word.
So 'n definisie is verkeerd, so tydgenote beskryf hierdie proses as 'n weerspieëling van hele voorwerpe of verskynsels. Ken die mees effektiewe stimuli uit die kompleks (vorm, kleur, gewig, smaak, en ander) terselfdertyd af van onbelangrike stimuli af. Dit kombineer ook groepe van noodsaaklike kenmerke en vergelyk die waargenome kompleks met die voorheen bekende kennis van die vak.
Tydens die persepsie van bekende voorwerpe, gebeur hul erkenning baie vinnig, die persoon kombineer eenvoudig twee of drie eienskappe in 'n geheel en kom tot die gewenste oplossing. Wanneer onbekend word, word nuwe voorwerpe waargeneem, hul erkenning is baie meer ingewikkeld en kom voor in wyer vorms. As gevolg van die analitiese-sintetiese proses word die noodsaaklike eienskappe wat voorkom dat ander ontbloot word, uitgelig, nie-essensiële en kombinasie van waargenome elemente word in 'n enkele geheel verbind, en 'n volledige persepsie van die onderwerp ontstaan.
Die persepsieproses is kompleks, aktief, vereis aansienlike analitiese en sintetiese werk. Hierdie karakter van persepsie word uitgedruk in baie tekens wat spesiale oorweging vereis.
Die persepsieproses het motoriese komponente waarmee die persepsie van inligting gerealiseer word (oogbeweging, gevoel van voorwerpe). Daarom is hierdie proses meer akkuraat om te bepaal hoe die perseptuele aktiwiteit van die individu.
Die persepsieproses is nooit beperk tot een modaliteit nie, maar het 'n samehangende interverwantskap tussen verskeie ontleders, wat lei tot idees wat in die persoonlikheid gevorm het. Dit is baie belangrik dat die persepsie van voorwerpe nooit op die elementêre vlak voorkom nie, maar op die hoogste vlakke van die psige optree.
Wanneer daar 'n klok voor die oë van 'n persoon is, noem hy hierdie voorwerp geestelik, en ignoreer nie-essensiële eienskappe (kleur, vorm, grootte), maar beklemtoon die belangrikste kenmerk - die aanduiding van tyd. Hy skryf ook hierdie item toe aan die toepaslike kategorie, isoleer dit uit ander items soortgelyk aan die voorkoms van items, maar dié wat in 'n heeltemal ander kategorie val, byvoorbeeld in hierdie geval die barometer. Dit bevestig dat die proses van persepsie van 'n persoon volgens die sielkundige struktuur naby aan visuele denke is. Die aktiewe en komplekse aard van persepsie bepaal sy eienskappe, wat op alle vorme van toepassing is.
Kenmerke van persepsie vorm die hoofkarakter van waargenome voorwerpe. Hulle is ook eienskappe van hierdie voorwerpe, verskynsels en voorwerpe.
Kenmerke van persepsie: objektiwiteit, integriteit, struktuur, konstantheid, begrip, apperepsie.
Die objektiwiteit van persepsie word waargeneem in die toewysing van kennis wat van die buitewêreld verkry is in hierdie wêreld. Voer regulatoriese en oriënterende funksies uit in praktiese aktiwiteite. Dit word geskep op grond van eksterne motoriese prosesse wat kontak met die voorwerp verseker. Sonder beweging sou persepsie nie verband hou met die voorwerpe van die wêreld nie, dit wil sê die eiendom van objektiwiteit. Dit is ook belangrik in die regulering van die gedrag van die vak. Gewoonlik word voorwerpe nie volgens hul voorkoms gedefinieer nie, maar volgens hul praktiese doel of basiese eienskap.
Konstantheid word bepaal deur die relatiewe konstantheid van eienskappe in voorwerpe, selfs al verander hul omstandighede. Met behulp van die kompenserende eienskap van konstantheid kan die onderwerp voorwerpe as relatief stabiel beskou. Byvoorbeeld, konstantheid in die persepsie van kleure is die relatiewe onveranderlikheid van die sigbare kleur onder die invloed van lig. Konstantheid van kleur word ook bepaal deur die werking van sekere oorsake, onder andere: aanpassing aan die vlak van helderheid in die visuele veld, kontras, idees oor die natuurlike kleur en die omstandighede van sy verligting.
Die konstantheid van die persepsie van grootte word uitgedruk in die relatiewe konstantheid van die sigbare dimensies van die voorwerp op verskillende afstande. As die onderwerp relatief naby verwyder word, word die persepsie daarvan bepaal deur addisionele faktore. Van besondere belang is die inspanning van die oogspiere wat pas by die verwydering van die voorwerp tydens die verwydering daarvan op verskillende afstande.
Die persepsie van die vorm van voorwerpe, hul konstantheid word uitgedruk in die relatiewe stabiliteit van sy persepsie, wanneer hul posisies relatief tot die siglyn van die waarnemende vak verander. Tydens enige verandering in die posisie van die voorwerp in verhouding tot die oë, verander die beeldvorm op die retina, met die gebruik van oogbewegings langs die kontoere van voorwerpe en die kenmerkende kombinasies van kontoerlyne wat uit die verlede ervaar is, bekend.
Die studie van die evolusie van die oorsprong van konstantpersepsie van mense wat hul lewenswyse in 'n digte woud lei, sonder om voorwerpe op verskillende afstande te sien, net om hulle. Hulle sien voorwerpe wat ver weg was, klein en nie ver nie. Byvoorbeeld, bouers sien voorwerpe wat aan die onderkant is, sonder om hul grootte te buig.
Die bron van die eienskappe van konstantheid van persepsie is die aksies van die perseptuele stelsel van die brein. Wanneer 'n persoon herhaaldelik dieselfde voorwerpe onder verskillende toestande waarneem, word die stabiliteit van die perseptuele beeld van die voorwerp, die relatief veranderlike toestande en bewegings van die reseptor apparaat self verseker. Gevolglik kom die opkoms van konstantheid uit van 'n soort selfregulerende aksie, wat 'n terugvoermeganisme het en pas by die eienskappe van die voorwerp, die omstandighede en omstandighede van sy bestaan. As 'n persoon konstante persepsie ontbreek, kon hy nie gelei word deur die konstante veranderlikheid en diversiteit van die omliggende wêreld nie.
Die integriteit van persepsie gee groter inligting, in teenstelling met sensasies wat die individuele eienskappe van die voorwerp reflekteer. Integriteit word gevorm op grond van algemene kennis oor sy individuele eienskappe en eienskappe van die voorwerp, geneem in die vorm van sensasies. Die elemente van sensasie is baie sterk onderling verbind en die enigste komplekse beeld van 'n voorwerp kom voor wanneer 'n persoon onder die direkte invloed van sekere eienskappe of dele van 'n voorwerp is. Impressies hiervan ontstaan ​​as 'n gekondisioneerde refleks as gevolg van die verband tussen visuele en taktiele impak wat in lewenservaring gevorm is.
Persepsie is nie 'n eenvoudige opsomming van menslike sensasies nie en reageer nie dadelik op hulle nie. Die vak beskou 'n genormaliseerde struktuur wat eintlik van sensasies geïsoleer word en word tydens 'n spesifieke tyd gevorm. Wanneer 'n persoon na musiek luister, sal die ritme wat hy gehoor het, in sy kop bly klink wanneer 'n nuwe ritme aankom. Luister na musiek, beskou sy struktuur holisties. Die laaste noot wat gehoor word, kan nie so 'n begrip baseer nie, maar die hele struktuur van die melodie met verskillende interverwantskappe van elemente wat dit bevat, bly steeds in die kop. Integriteit en strukturaliteit lê in die eienskappe van die gereflekteerde voorwerpe.
Menslike persepsie het 'n baie noue verband met denke. Daarom sal die kenmerk van betekenisvolle persepsie 'n baie belangrike rol speel. Alhoewel die proses van persepsie onder die invloed van 'n direkte invloed op die sintuie ontstaan, het perseptuele beelde altyd 'n semantiese betekenis.
Bewuste persepsie van voorwerpe help 'n persoon om 'n voorwerp geestelik te noem, dit aan 'n aangewese kategorie, groep toe te ken. Wanneer 'n persoon vir die eerste keer 'n nuwe vak ontmoet, probeer hy om ooreenkomste met reeds bekende voorwerpe te vestig. Persepsie is 'n konstante soektog na die beste beskrywing van die beskikbare data. Hoe 'n onderwerp deur 'n persoon beskou word, hang af van die stimulus, sy eienskappe en die persoon self. Aangesien 'n lewende holistiese persoon eerder as individuele organe (oë, oor) waarneem, is die proses van persepsie altyd onder die invloed van spesifieke persoonlikheidseienskappe.
Die afhanklikheid van persepsie oor die invloed van die verstandelike eienskappe van 'n persoon se lewe, op die eienskappe van die vak se persoonlikheid self, word apperepsie genoem. As die vakke onbekende voorwerpe wys, dan sal hulle in die eerste fases van hul persepsie soek vir standaarde, waaroor die voorwerp wat aangebied word, toegeskryf kan word. Tydens persepsie word hipoteses voorgestel en getoets moet word rakende die besit van 'n voorwerp vir 'n sekere kategorie. So, tydens die persepsie spore van vorige ervaring, is kennis betrokke. Daarom kan een vak op verskillende maniere deur verskillende mense beskou word.
Die inhoud van persepsie word bepaal deur die taak voor die vak, sy motivering, in sy proses, die waardes van houdings en emosies wat die inhoud van persepsie kan verander. Hierdie toestande is nodig vir die oriëntering van die vak in die buitewêreld.
Daar is verskeie klassifikasies van tipes persepsie. Eerstens, persepsie is opsetlik (arbitrêr) of opsetlik (arbitrêr).
Voornemende persepsie het 'n oriëntering waardeur dit die persepsieproses reguleer - dit is om 'n voorwerp of verskynsel te sien en daarmee vertroud te raak.
Arbitrêre persepsie kan in sommige aktiwiteite ingesluit word en in die proses van sy aktiwiteit geïmplementeer word.
Onafhanklike persepsie het nie so 'n duidelike fokus nie, en die onderwerp is nie vasbeslote om 'n bepaalde voorwerp te sien nie. Die rigting van persepsie word beïnvloed deur eksterne omstandighede.
As 'n onafhanklike verskynsel manifesteer persepsie in waarneming. Waarneming is doelbewuste, sistematiese en langdurige persepsie oor 'n sekere tydperk, wat daarop gemik is om die vloei van 'n verskynsel of veranderinge in die onderwerp van persepsie na te spoor.
Waarneming is die aktiewe vorm van menslike persepsie van die werklikheid. Tydens waarneming, as 'n selfgerigte aktiwiteit, is daar vanaf die begin 'n mondelinge formulering van take en doelwitte wat die observasieproses tot spesifieke voorwerpe oriënteer. As jy vir 'n lang tyd in waarneming oefen, kan jy so 'n eiendom as waarneming ontwikkel - die vermoë om kenmerkend, onopvallend te merk, wat nie onmiddellik oënskynlike kenmerke en besonderhede van voorwerpe is nie.
Vir die ontwikkeling van waarneming is 'n organisasie van persepsie nodig, wat ooreenstem met die nodige voorwaardes vir sukses, duidelikheid van die taak, aktiwiteit, voorlopige voorbereiding, sistematiese, beplande. Waarneming is nodig op alle terreine van menslike aktiwiteite. Reeds vanaf die kinderjare, in die proses van speel of leer, is dit nodig om die ontwikkeling van waarneming, veelsydigheid en akkuraatheid van persepsie te beklemtoon.
Daar is 'n klassifikasie van persepsies deur: modaliteite (visuele, olfaktoriese, ouditiewe, taktiele, gustatory) en vorms van persepsie van die bestaan ​​van materie (ruimtelike, temporale, motoriese).
Visuele persepsie is die proses om 'n visuele beeld van die wêreld te skep, gebaseer op sensoriese inligting waargeneem deur die visuele stelsel.
Gehoorpersepsie is 'n proses wat die gevoeligheid van klanke en hul oriëntasie in die omgewing verseker, word uitgevoer met behulp van 'n ouditiewe ontleder.
Taktiele persepsie - gegrond op multimodale inligting, waarvan onder leiding tasbaar is.
Olfaktoriese persepsie is die vermoë om reukagtige stowwe te herken en te onderskei, soos geure.
Smaakpersepsie - die persepsie van stimuli wat op die mondreseptore optree, word gekenmerk deur smaak sensasies (soet, sout, bitter, suur).
Meer komplekse vorme van persepsie - is die persepsie van ruimte, beweging en tyd.
Die ruimte word gevorm deur die persepsie van vorm, grootte, ligging en afstand.
Die visuele persepsie van ruimte is gebaseer op die persepsie van die grootte en vorm van die voorwerp, weens die sintese van visuele, spieragtige, tasbare sensasies, persepsie van die volume, afstand van voorwerpe, wat deur binokulêre visie uitgevoer word.
'N Persoon beskou beweging omdat dit op 'n spesifieke agtergrond voorkom, wat die retina in staat stel om in 'n sekere volgorde die veranderinge wat in die posisies in beweging plaasvind te toon relatief tot die elemente, voor en agter wat die onderwerp beweeg. Daar is 'n outokinetiese effek wanneer in die donker 'n ligte vaste punt blyk te beweeg.
Die persepsie van tyd word 'n bietjie minder ondersoek, want daar is baie probleme in hierdie proses. Die moeilikheid om te verduidelik hoe 'n persoon die tyd ervaar, is dat daar geen duidelike fisiese stimulus in persepsie is nie. Die duur van objektiewe prosesse, dit wil sê, fisiese tyd kan gemeet word, maar die duur self is nie 'n stimulus in die ware sin van die woord nie. Mettertyd is daar geen energie wat op sommige tydelike reseptore sal optree nie, soos byvoorbeeld in die werking van lig of klankgolwe waargeneem word. Tot op datum is geen meganisme gevind wat indirek of direk die fisiese tydintervalle omskakel na die ooreenstemmende sensoriese seine nie.
Die persepsie van inligting is 'n aktiewe, semi-bewuste proses van die vak se aktiwiteit in die ontvangs en verwerking van noodsaaklike kennis oor die wêreld, gebeure en mense.
Die persepsie van inligting word beïnvloed deur sekere omstandighede. Eerstens is die situasie waarin bekendheid met die inligting plaasgevind het, belangrik. Благоприятная ситуация способствует более благожелательному восприятию, чем информация этого стоит, и наоборот, неблагоприятная ситуация будет способствовать негативному восприятию информации, чем на само деле.
Во-вторых, глубина понимания ситуации. Человек, хорошо разбирающейся в ситуации в большинстве случаев спокойнее относится к информации, связанных с ней событий и окружающих в тот момент людях. Hy dramatiseer nie wat gebeur nie, nie ekstol nie en assesseer die situasie baie goed as 'n beperkte vooruitsig.
Derdens word die persepsie van inligting beïnvloed deur die eienskappe van die verskynsel, onderwerp of voorwerp wat deur die inligting aangedui word.
Vierde, stereotipes (vereenvoudigde gestandaardiseerde voorstellings van komplekse verskynsels en voorwerpe van die omliggende werklikheid) het 'n groot invloed. Stereotipes is gebaseer op die siening van ander oor die dinge wat 'n persoon nog nie ontmoet het nie, maar kan ontmoet en sodoende sy begrip van hierdie dinge vergemaklik.
Vyfde word persepsie dikwels moeiliker, onder die invloed van onvoorspelbaarheid of verwringing van inligting, onvermoë om inligting korrek te bring.
Menslike persepsie deur die mens
Wanneer mense vir die eerste keer bymekaar kom, sien hulle mekaar, sien hulle eienskappe van voorkoms wat hul geestelike en sosiale eienskappe verteenwoordig. Besondere aandag word besteed aan postuur, gang, gebare, kulturele toespraak, gedragspatrone, gewoontes, gedrag. Een van die eerste en belangrikste is professionele karakteristieke, sosiale status, kommunikatiewe en morele eienskappe, sover dit 'n persoon kwaad of hartig, gesellig of nie-kommunikatiewe en ander is. Individuele kenmerke word ook selektief uitgelig.
Die eienskappe van 'n persoon word volgens sy verskyning volgens verskeie metodes geïnterpreteer. Die emosionele manier word uitgedruk in die feit dat sosiale eienskappe aan 'n persoon toegeskryf word, afhangende van sy voorkoms, estetiese appèl. As 'n persoon uiterlik aantreklik is, dan is hy goed. Baie mense val vir hierdie truuk, dit is die moeite werd om te onthou dat voorkoms misleidend is.
Die analitiese metode aanvaar dat elke element van voorkoms geassosieer word met 'n spesifieke geestelike eienskap van hierdie persoon. Byvoorbeeld, fronsende wenkbroue, saamgeperste lippe, 'n fronsende neus dui op 'n bose persoon.
Die perseptueel-assosiatiewe manier is om aan iemand kwaliteite toe te skryf wat hom laat lyk as 'n ander persoon.
Die sosiaal-assosiatiewe metode veronderstel dat kwaliteite toegeskryf word aan 'n persoon volgens 'n sekere sosiale tipe relatief tot sy individuele eksterne eienskappe. So 'n algemene beeld van 'n persoon beïnvloed kommunikasie met hierdie persoon. Dikwels identifiseer mense deur 'n geskeurde klere, vuil broek, geskeurde uitgeputte skoene, 'n persoon sonder 'n sekere woonplek en probeer reeds wegbly van hom.
Die persepsie van man vir mens leen hom tot sosiale stereotipes, standaarde en standaarde. Die idee van die sosiale status van die individu, die algemene idee van hom, word oorgedra na ander manifestasies van hierdie persoonlikheid, dit is die halo-effek. Die effek van voorrang suggereer dat die aanvanklike waargenome inligting wat van ander mense oor 'n persoon gehoor word, sy persepsies kan beïnvloed wanneer hy hom ontmoet, van oorweldigende belang sal wees.
Die uitwerking van sosiale afstand word gegenereer deur beduidende verskille in die sosiale status van mense wat in kommunikasie is. Die uiterste manifestasie van so 'n uitwerking kan uitgedruk word in 'n minagtende, haatlike houding teenoor verteenwoordigers met verskillende sosiale status.
Evaluering en gevoelens van mense tydens hul siening van mekaar is baie veelzijdig. Hulle kan verdeel word in: konjunktief, dit wil sê verenigend en disjunktief, dit wil sê disunifying gevoelens. Disjunktiewe word gegenereer deur dit wat in daardie omgewing veroordeel word. Konjunktief - gunstig.
Die ontwikkeling van persepsie by kinders
In die ontwikkeling van die persepsie van kinders het spesifieke kenmerke. Van sy geboorte besit hy reeds inligting. Verdere ontwikkeling van hierdie proses is die gevolg van die kind se persoonlike aktiwiteit. So ver as wat hy aktief is, raak hy so vinnig as wat hy ontwikkel, kennis van verskillende voorwerpe en mense.
Die persepsie van kinders in die toekoms kan deur ouers beheer word. Die vroeë ontwikkeling van die eienskappe van persepsie word uitgevoer sodra die kind grootword, dit manifesteer in die eienaardigheid dat vir die waarnemende kind die vorm van die voorwerp betekenisvol word, word dit betekenis. In die kinderskoene kom die ontwikkeling van erkenning van mense en voorwerpe om 'n persoon voor, die aantal geteikende bewuste bewegings styg. Sulke aktiwiteit in die ontwikkeling van persepsie vind plaas voor laerskool ouderdom.
Dit is baie belangrik dat navorsing oor moontlike oortredings van persepsie voor hierdie tyd plaasvind. Die rede vir die afwykings in die ontwikkeling van begrip van die werklikheid kan in die breek in die kommunikasiestelsels van die sintuie en breinsentrums wees, wat 'n sein ontvang. Dit kan voorkom in die geval van besering of morfologiese veranderinge in die liggaam.
Die persepsie van kinders van laerskoolleer word uitgedruk deur vaagheid en vaagheid. Byvoorbeeld, kinders sal nie mense herken wat tydens die vakansiedae geklee is nie, alhoewel hul gesig oop kan wees. As kinders 'n foto van 'n onbekende voorwerp sien, stel hulle een element uit hierdie beeld uit, op grond waarvan hulle die hele voorwerp verstaan. Hierdie begrip word syncretisme genoem, dit is inherent aan kinders se persepsie.
Op die gemiddelde voorskoolse ouderdom verskyn idees oor die verhouding van die grootte van voorwerpe. 'N Kind kan bekende dinge, soos groot of klein, oordeel, ongeag hul verhouding met ander voorwerpe. Dit word waargeneem in die vermoë van die kind om speelgoed te reël "vir groei".
Ouer voorskoolse kinders het reeds 'n idee om die grootte van voorwerpe te meet: breedte, lengte, hoogte, ruimte. Hulle kan die ligging van voorwerpe tussen hulle onderskei (bo, onder, links, regs en so meer).
Produktiewe aktiwiteit van die kind bestaan ​​uit sy vermoë om die eienskappe van voorwerpe, hul kleur, grootte, vorm, ligging te waarneem en weer te gee. Terselfdertyd is die assimilasie van sensoriese standaarde en die ontwikkeling van spesiale optrede van persepsie belangrik.
Die persepsie van ouer kunswerke van kunswerke spreek die eenheid van ondervinding en kognisie uit. Die kind leer om die beeld vas te vang en die gevoelens wat die skrywer raak, waar te neem.
Die eienaardigheid van die persepsie van die mense rondom die kind word geopenbaar in waarde-oordele. Die hoogste en helderste telling word toegeskryf aan daardie volwassenes wat 'n noue verhouding met die kind het.
Die persepsie en evaluering van ander kinders hang af van die gewildheid van die kind in die groep. Hoe hoër die posisie van die kind, hoe meer aan hom toegeskryf word.
Die ontwikkeling van die persepsie van kinders van voorskoolse ouderdom is 'n komplekse, veelsydige proses wat bydra tot die kind wat leer om die wêreld rondom hom akkuraat te reflekteer, te weet hoe om die kenmerke van die werklikheid te onderskei en daarin suksesvol aan te pas.