Beta Camelopardalis - Wikipedia
Die ligging van Beta Camelopardalis (in die rooi sirkel).
Spektraaltipe G1 Ib–IIa
Regte klimming 05h 03m 25.08963s
Deklinasie +60° 26′ 32.0895″
Skynmagnitude (m) 4,02
Absolute magnitude (M) −3,1
Radius (R☉) 58±13
Ligsterkte (L☉) 1 592
Ouderdom (jaar) 63 miljoen
Temperatuur (K) 5 300
Rotasiespoed (km/s) 11,7
Metaalinhoud [Fe/H] −0,06
β Cam, 10 Camelopardalis, BD+60° 856, FK5 182, HD 31910, HIP 23522, HR 1603, SAO 13351, J05034+6027, ADS 3615 A
Beta Camelopardalis (afgekort as β Cam) is die helderste ster in die noordelike sterrebeeld Kameelperd (Camelopardalis). Met ’n skynbare magnitude van 4,02 is dit dofweg met die blote oog te sien. Dit is sowat 870 ligjare van die Son af en beweeg nader teen ’n radiale snelheid van -190 km/s.
Die ster is ’n G-tipe superreus van spektraaltipe G1 Ib–IIa. Dit is na raming 60 miljoen jaar oud en draai met ’n spoed van sowat 11,7 km/s. Dit is ’n besonder vinnige rotasiespoed vir ’n geëvolueerde ster van hierdie soort. Een moontlike verklaring is dat dit ’n nabygeleë reuseplaneet soos ’n warm Jupiter verorber het.
Beta Camelopardalis se massa is 6,5 keer dié van die Son en dit het uitgesit tot sowat 58 sonradiusse. Sy ligsterkte is 1 592 keer soveel as die Son s’n en dit het ’n effektiewe temperatuur van 5 300 K. Dit is ’n bron van X-strale.
β Cam het twee visuele metgeselle: ’n A5-tipe ster met ’n magnitude van 7 teen ’n skeidingshoek van 84 boogsekondes; en ’n ster met ’n magnitude van 12 teen 15 boogsekondes.
↑ 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 1,6 (2015) “Carbon abundance and the N/C ratio in atmospheres of A-, F- and G-type supergiants and bright giants”. Monthly Notices of the Royal Astronomical Society 446 (4): 3447. doi:10.1093/mnras/stu2299.
↑ 3,0 3,1 3,2 3,3 (2002) “VizieR Online Data Catalog: Catalogue of Stellar Photometry in Johnson's 11-color system”. CDS/ADC Collection of Electronic Catalogues 2237.
↑ (2012) “The Third Signature of Granulation in Bright-giant and Supergiant Stars”. The Astronomical Journal 143 (4): 92. doi:10.1088/0004-6256/143/4/92.
↑ 5,0 5,1 (2009) “Supergiant temperatures and linear radii from near-infrared interferometry”. Monthly Notices of the Royal Astronomical Society 394 (4): 1925. doi:10.1111/j.1365-2966.2008.14146.x.
↑ 6,0 6,1 (2012) “Fundamental parameters and infrared excesses of Hipparcos stars”. Monthly Notices of the Royal Astronomical Society 427: 343. doi:10.1111/j.1365-2966.2012.21873.x.
↑ 7,0 7,1 (2015) “On the Nature of Rapidly Rotating Single Evolved Stars”. The Astrophysical Journal 801: 54. doi:10.1088/0004-637X/801/1/54.
↑ (2012) “Accurate luminosities from the oxygen λ7771-4 Å triplet and the fundamental parameters of F-G supergiants”. Monthly Notices of the Royal Astronomical Society 423 (4): 3268. doi:10.1111/j.1365-2966.2012.21117.x.
↑ (2006) “Pulkovo Compilation of Radial Velocities for 35 495 Hipparcos stars in a common system”. Astronomy Letters 32 (11): 759. doi:10.1134/S1063773706110065.
↑ (Maart 2015) “On the Nature of Rapidly Rotating Single Evolved Stars”. The Astrophysical Journal 801 (1): 6. doi:10.1088/0004-637X/801/1/54. 54.
↑ Haakonsen, Christian Bernt; Rutledge, Robert E. (September 2009), "XID II: Statistical Cross-Association of ROSAT Bright Source Catalog X-ray Sources with 2MASS Point Source Catalog Near-Infrared Sources", The Astrophysical Journal Supplement 184 (1): 138–151, doi:10.1088/0067-0049/184/1/138, Bibcode: 2009ApJS..184..138H
Foto van Beta Camelopardalis
Ontsluit van "https://af.wikipedia.org/w/index.php?title=Beta_Camelopardalis&oldid=2014509"
G-tipe helder reuse
Die bladsy is laas op 11 Julie 2019 om 13:10 bygewerk.