Luxemburg - Inligting - 2022
Luxemburg ("lucilinburch" - beteken 'n klein stad "; Groothertogdom Luxemburg) is in Wes-Europa geleë. Sedert 1957 is Luxemburg lid van die Europese Unie. Luxemburg grens aan Frankryk, Duitsland, België.
Aan die einde van die sewende eeu het die bevolking van die huidige Luxemburgse grondgebied die Christelike geloof aangeneem. In die Middeleeue was Luxemburg deel van Austrasia, die Romeinse Ryk, Lotharingen. Luxemburg het in 963 onafhanklikheid verkry. Die grondslag vir die vorming van die staat is gelê deur die versterkte kasteel van Lisilinburg, aan wie die hoof Siegfried was. Die eerste graaf van hierdie klein gebied was Konrad (dit het in 1060 gebeur). Dit het die Hertogdom Luxemburg in 1354 geword.
Volgens die regeringsvorm word Luxemburg tans erken as 'n grondwetlike monargie, is die staatshoof die groothertog. Volgens die grondwet kan die groothertog wette goedkeur en uitvaardig, die gewapende magte beveel, hy behoort geheel en al aan die uitvoerende mag (maar in werklikheid is die uitvoerende mag in die hande van die regering).
Distrikte is die grootste administratiewe eenhede in Luxemburg (wat deur die kommissarisse geadministreer word), wat op hul beurt onderverdeel word in kantone (bestuur deur burgemeesters) en gemeentes. Verkose rade is selfregeringsliggame in die kleinste administratiewe eenhede - gemeentes. Die amptelike tale van die Groothertogdom is Luxemburgs, Duits en Frans.
Alhoewel Luxemburg 'n klein grondgebied beset (dit is iets meer as 2,5 duisend km), is hierdie land op kulturele gebied baie interessant, met 'n wonderlike kombinasie van uiteenlopende landskappe. The Green Heart of Europe - dit is hoe Luxemburg die bynaam ter ere van die mooiste landskappe genoem het.
Die wingerde en wyne van Luxemburg is oor die hele wêreld bekend. Daar moet afsonderlik kennis geneem word van die Moselle-variëteite wat van die Moselle Valley-druiwe gemaak word, asook verskillende soorte likeur en vonkelwyn. Hier word ook verskeie biere gebrou.
Luxemburg verwelkom altyd toeriste. Liefhebbers van watersport kan tyd aan watersport bestee, seiljag en bootvaart aan die riviere van Luxemburg gaan of op 'n kort bootreis op die Moselrivier gaan.
Luxemburg is in 963 gestig. Luklinburhuk is die oorspronklike naam van hierdie wonderlike land. Vertaal in Russies, beteken dit "klein kasteel". Die verskeidenheid landskappe behaag die plaaslike inwoners van die land en verstom diegene wat die eerste keer hierheen kom. Dit is moeilik om te dink hoe hierdie klein gebied al hierdie diversiteit opneem. U kan Luxemburg met busuitstappies verken. As u wil, kan u dadelik na al die besienswaardighede van Luxemburg kyk - nie omdat daar min van hulle is nie, maar omdat hierdie land klein is.
Wingerde in Luxemburg is 'n plaaslike beroemdheid. Hulle is in die Moselle-vallei geleë, met die algemeenste wingerdbou in die suidelike helfte. Dit is gebiede van Schengen tot Réimech. Moselwyne is wêreldwyd bekend. Met behulp van sjampanje-tegnologie word ongelooflike vonkelwyne hier voorberei. Nie minder bekend is die swartbessiewyn van die Beaufort-kasteel nie. Benewens wyn, produseer hierdie gebied verskeie soorte likeurs, hoë gehalte bier, sowel as minerale waters en vrugtesappe. In Luxemburg is daar verskeie dorpe wat veral bekend is vir die produksie van spesifieke soorte wyne. Hierdie wyne word gekenmerk deur die baie spesiale, unieke eienskappe. Dit is byvoorbeeld wyne "Enensky Visselt" en "Aansky Palomberg". Die waardevolste wingerde is naby die dorpe Aan Henin, Vintrange, Schwebzingen, Wormeldange geleë, en die klein dorpies Gréiwemaacher en Réimech word erken as die belangrikste sentra vir wynmaak.
Luxemburg is 'n land met 'n kulturele erfenis. 'N Toeris wat hierheen kom, moet die Paleis van die Groothertog (XVI eeu), die Gotiese katedraal van Notre Dame (XVII eeu), die kasteel van Esch-sur-Alzette (XIX eeu) besoek. Die Nasionale Museum van Luxemburg is baie bekend. Hier kan die besoeker die departemente van moderne sowel as antieke kuns sien. Die middeleeuse stad Rothenburg ob der Tauberg sal jou ook nie onverskillig laat nie.
Luxemburg (die hoofstad met dieselfde naam Luxemburg) is 'n kontrasterende stad. Die datum van stigting gaan meer as 'n duisend jaar gelede terug. Die reisiger sal hierdie lewendige, pragtige stad nooit vergeet nie. Luxemburg is 'n baie kontrasterende stad. Dit bevat argitektoniese strukture wat in verskillende style gemaak is en wat tot verskillende historiese tydperke behoort. Brûe ('Adolf's Bridge' en meer as honderd ander brugstrukture), torings van kerke en paleise is ondergedompel in die groen van parke. Petrus en Alzette is twee riviere in Luxemburg. Hierdie riviere verdeel die grondgebied van die stad in twee dele - die Bo-stad en die Laer-Stad - wat elkeen aansienlik van mekaar verskil. Die boonste stad herinner aan verre tye - talle antieke geboue, 'n hertoglike paleis, die oorblyfsels van 'n eens majestueuse vesting skep 'n aura van oudheid. Baie huise is in die Gotiese styl vervaardig en pas baie organies in die omliggende landskap - sandsteen- en kalksteenkranse en rotse. Die nuwe kwartiere van die onderste stad laat 'n indruk van moderniteit. Daar is baie industriële ondernemings en instellings hier.
"Adolphe's Bridge" is die beroemde viaduct wat Luxemburg in 'n enkele geheel verbind. Hierdie brug is inderdaad bedoel om die Bo-stad en die Onder-stad met mekaar te verbind. Die "Adolfbrug" is aan die begin van die vorige eeu (1900-1903) gebou. Vernoem na hertog Adolf, wat tydens die konstruksie regeer het. Aan die begin van die twintigste eeu word die 'Adolfbrug' beskou as die grootste klipbrug ter wêreld. Die maksimum hoogte van die brug is twee en veertig meter, en die totale lengte van die brug is honderd drie en vyftig meter. Die lengte van die boog "Adolphe Bridge" is vyf en tagtig meter. Benewens die 'Adolfbrug', is daar baie ander brûe in die hoofstad. Hulle is so verskillend van mekaar dat 'n mens hulle net oor hul verskeidenheid kan verwonder. Die laaste su is 'n ongelooflike boogbrug, die ou Hondeheishen-brug. En die Groothertogin Charlotte Bridge, gebou in 1962-1966, is een van die grootste brûe van staal. Die lengte van die Charlotte Bridge (die tweede naam is die Rooi Brug) is driehonderd-vyf-en-vyftig meter.
Die Parade-plein in Luxemburg is die middelpunt van die stadslewe. Hierdie plein is versier met 'n monument vir die digters Dikk en Lenz. Nie ver van die Parade Square nie, kan 'n nuuskierige reisiger die paleis van die groothertog sien. Hierdie gebou met drie verdiepings, wat die argitektuur van die Renaissance verteenwoordig, is in 1580 opgerig.
In Luxemburg kan nie net volwassenes nie, maar ook kinders tyd spandeer. U moet beslis u kind die Mirakelpark in Betemburg wys. Die Haldenberg-toeristesentrum en die park in Mondorf-le-Baie sal beide kinders en hul ouers beïndruk.
Clervaux is 'n middeleeuse stad. Hierdie assosiasie hou verband met die oorheersing van die Gotiese argitektuur, sowel as die ruïnes van 'n ridderkasteel hier. Die grootheid van die stad, wat ook die mees noordelike in Luxemburg is, word gegee deur die geboue van die abdij (hierdie abdij is baie bekend in Luxemburg).
Die hoogste deel van Luxemburg is Esling. Dit is die noordelike streek van die land. Sommige van die pieke is meer as vyfhonderd meter bo seevlak. Esling beslaan ongeveer 'n derde van Luxemburg se grondgebied. Wiltz is die grootste stad in Essling. Soos die stad Luxemburg, bestaan ​​Wiltz uit twee dele. Die bo-stad is vierhonderd meter hoog. Daar is 'n ou fort in die middel van die bo-stad. Die onderste stad is tagtig meter teen die helling geleë. Wiltz is 'n baie mooi dorp. Die omgewing is veral skilderagtig. Die indruk van 'n besoeker se provinsialisme hou verband met die chaotiese aard van sy ontwikkeling. Die stad Esch-sur-Sur is gerieflik tien kilometer van Wiltz af geleë. Sedert antieke tye spesialiseer hierdie stad in kledingmakery. 'As in die put' - dit is hoe die inwoners die stad genoem het vanweë die lae ligging.
Vianden is een van die mooiste in Luxemburg. Dit is 'n entjie van Wiltz af geleë. Vianden is aan die voet van 'n ou fort geleë. Dit het vroeër aan die hertoges van Nassau behoort. Die nabyheid van die Ur-vallei dra by tot die skilderagtige natuur van Viandenu. Die beroemdheid van Vianden word gegee deur die feit dat die groot skrywer V. Hugo in hierdie stad gewoon het - in 1948 is sy huis gerestoureer, later verskyn hier 'n museum.
Gutland is die suidelike deel van Luxemburg. Dit beslaan ongeveer 70 persent van die grondgebied, en byna 90 persent van die totale bevolking woon hier. Gutland, wat 'goeie land' beteken, word deur golwende heuwels beset. Die verskeidenheid van sy landskap word voorsien deur die afwisseling van weivelde en weivelde, tuine en velde, ruigtes bosse en klein woude.
"Luxemburg, Switserland" is 'n spesiale hoekie van die Groothertogdom. Dit beslaan die gebied langs die riviere White en Black Erents. Diep klowe met steil mure grens aan hoë pieke en klippilare. Hierdie soort kontras word geassosieer met die aansluiting van Juras-sandstene en Trias-kalkstene in hierdie gebied. In die onmiddellike omgewing van Berdorf is daar 'n ongelooflike rots met 'n grot. Die kragtige kluis van die grot, wat in die volksmond die bynaam 'Roman' genoem word, word ondersteun deur groot kolomme wat deur die hand van die natuur geskep is. 'N Ongewoon mooi landskap kan bewonder word naby die vervalle Beaufort-fort. Glad nie groot nie, maar die vinnige Hallerbach-stroom val van die klippe af met regte watervalle. Die vallei van hierdie stroom is heeltemal begroei met hasel, beuk, eikebome. Die lug is ongelooflik vars hier.
Echternach is een van die oudste stede in Luxemburg. Dit is naby die "Luxemburg-Switserland" geleë. Die stad Echternach het amper duisend jaar geskiedenis. In die stad sal 'n toeris 'n groot aantal antieke geboue kan leer ken. Elke gebou het die reg om met "pragtige boë en kluise" te spog. Die bergagtige en beboste kus van die Syur kyk na die stad Echternach. Daar word gereeld allerhande feeste en optogte in hierdie stad gehou. Dit is 'n erkende toeristesentrum, amper op geen manier minderwaardig as die hoofstad van die Groothertogdom nie.
Die fees van St. Blasius is 'n eerbiedwaardige vakansie in Luxemburg. Dit word op 2 Februarie gevier. Op hierdie dag sing kinders die lied van St.Valsius en vra hulle kos. Hul optog is versier met bykomstighede soos rietjies met lanterns wat aan die ente vas is. 'N Interessante feit is dat in die liedjies van St. Blasia praat ook oor spek en ertjies. Hierdie omstandigheid maak dit moontlik om aan te neem dat die arme man jare gelede op hierdie dag vir kos gevra het. Soos die meeste tradisies, het hierdie vakansie 'n lang geskiedenis. Kinders smeek nou. Hulle aanvaar die lekkerny wat deur volwassenes aangebied word, entoesiasties en weier nooit as hulle ook muntstukke gee nie.
Die verbranding van die Burg is 'n ander tradisie in Luxemburg. Dit hou verband met die Burgsondeg-vakansie. Op hierdie dag word 'n groot baal borselhout, hout en hooi gebou - dit is eintlik die Burg. Dan word dit op 'n sekere tydstip blootgestel aan die vuur deur die organiseerders van die vakansie (meestal is dit jong mense). Vrywilligers van die brandweerstasie sal seker kyk wat aangaan. In sommige stede verleen tradisie die eer om 'n pasgetroudes aan die Burg aan die brand te steek. Hierdie tradisie het 'n lang geskiedenis. Dit simboliseer die begin van die langverwagte lente en die einde van 'n lang winter. Op hierdie dag verower lig duisternis en hitte oorwin koud.
Luxemburg is 'n Christelike land. Daarom word Paasfees hier baie wyd gevier. Tradisioneel word Paaseiers op hierdie dag aangebied. In die Groothertogdom is dit gebruiklik om geverfde eiers dwarsdeur die huis en in die tuin weg te steek. Volwassenes hou daarvan om met ewe entoesiasme hul kinders na paaseiers te soek. Die tradisie van eiers wat self inkleur, is baie sterk en kan nie deur die kommersiële verkoop van paaseiers vervang word nie. Vroue gee ook hul mans paaseiers, maar dikwels sjokolade-eiers gevul met praliene. Interessant genoeg val die openbare viering nie op Paassondag nie, maar op Paasmaandag - op hierdie dag woon baie van een van die twee feeste wat in hierdie tyd in Luxemburg plaasvind (een beurs in die hoofstad van die Groothertogdom, die ander in die westelike deel van die land). Pottebakkery is veral van belang op die beurzen, hoewel volksvermaak, drankies en kos ook belangrik is. Ouers koop klei voëlfluitjies vir hul kinders. Hul geluid lyk soos die kreet van 'n koekoek.
Die vakansie van Octave word beskou as die belangrikste godsdienstige gebeurtenis in Luxemburg. Hierdie vakansie word ter ere van die Allerheiligste Theotokos gehou. Op hierdie dag lok die katedraal van die hoofstad gemeentelede van regoor die land, sowel as die Duitse Eiffel en die Franse streek Lorraine. 1666 is die jaar van die geboorte van hierdie tradisie. Toe is die Maagd Maria gekies as die beskermheer van die Groothertogdom. Die trooster van die lyding het die mense teen die plaag beskerm. In dieselfde 1666 het die Jesuïete van die ou kerk na die katedraal die standbeeld van die Maagd Maria verskuif, wat uit donker hout gekerf is. In die hoofkoor, op 'n spesiale altaar, staan ​​'n standbeeld tydens die Oktaaf. Die optog versamel aan die buitewyke van Luxemburg (stad), en dan beweeg die pelgrims te voet na die katedraal. Elke gemeentelid bestel hul eie massa, en na die diens op die Octave-mark kan pelgrims kos proe en hul dors blus. Hierdie mark, wat op Place Guillem geleë is, is jare lank deel van die tradisie. Die godsdienstige vakansie eindig met 'n optog, met die doel om die standbeeld van die Maagd Maria deur die strate van die hoofstad te dra.
Die stoetoptog in Echternach het 'n internasionale reputasie verwerf. Hierdie ongewone tradisie is inderdaad buite die Groothertogdom bekend; dit is deel van 'n eeue-oue godsdienstige tradisie. Die optog van die springers val op die Dinsdag na die Drie-eenheid. Hierdie tradisie dateer uit die heidense tyd. Die legende dateer uit die agtste eeu. Daar word gesê dat Faith in daardie antieke tyd saam met sy vrou op bedevaart was. Die vrou is egter op pad dood. Jare later keer Faith terug na sy vaderland en vind dat al sy eiendom deur familielede bewillig is. Verder versprei hulle 'n gerug dat Faith sy vrou doodgemaak het. As gevolg hiervan is hierdie ongelukkige man ter dood veroordeel. Faith se laaste wens was om viool te speel. Toe die musiek begin, begin die hele vergadering saam dans. Selfs moeg, niemand kon stop nie. Met die voordeel hiervan het Faith die stad kalm verlaat. Die gebed is gered van die dans af deur die gebed van die Heilige Willibord, wat op die plek van die beskrywings verskyn het. Die spel van die onskuldige geloof word die dans van St. Vitus. Die optog van die springers is gevra om die bevolking te verlig vir die 'vermoeiende' dans, asook alle kwale en siektes. Die optog van die springers was vir baie jare 'n groot godsdienstige geleentheid. Gelowiges het dit (te voet) uit verskillende dele van Luxemburg en van buite die land gekom. Die prosessiedans bestaan ​​tans uit twee treë na regs en twee treë links, terwyl daar in die verlede drie treë vorentoe en twee tree terug was. Laasgenoemde het die basis van die bekende metafoor geword: "om 'n ekternach-stap te neem" Die dansers staan ​​in rye van 7 of 5 mense. Elke deelnemer hou 'n sakdoek om die draai.Die optog beweeg stadig vorentoe - dit neem minstens drie uur om die gekose roete te oorkom (insluitend die voorkant van die graf van St. Willibrord). Dit alles gaan gepaard met 'n herhalende melodie wat tot 'n beswyming kan lei. Ten minste tienduisend mense vergader langs die strate om die ongelooflike godsdienstige tradisie te sien.
23 Junie is 'n nasionale vakansiedag in Luxemburg. Van 1919 tot 1964 word Luxemburg deur die Groothertogin Charlotte regeer. Haar verjaardag was op 23 Januarie. Dit is egter op 23 Junie op 'n somerdag gevier. Hierdie nommer is as 'n nasionale vakansiedag aangekondig nadat Jean Groothertog geword het. Die vakansie begin met 'n groet van die hertoglike gesin. Vir hierdie doel word 'n parade met aangesteekte fakkels voor die paleis gereël, waarna duisende deelnemers van die vakansie na die Adolfbrug gaan vir vuurwerke. Dan bied elke Luxemburgse plein sy eie vermaakprogram aan. Hier kom kunstenaars, ensembles, musikante, narre, koperorkeste bymekaar. Nadat die parade aanvaar is, gaan die groothertog saam met sy gesin na die katedraal. 'N Dankseggingsdiens word hier gehou ter ere van die Luxemburgse Huis. Die nasionale dag word gevier in elk van die honderd en agtien stedelike formasies van die Groothertogdom. Die nasionale vakansiedag word noodwendig vergesel van die burgemeester se patriotiese toespraak en toekennings.
Die Schuberfoer-vakansie is 'n eeue-oue tradisie. Dit is in 1340 deur die graaf van Luxemburg die Blindes geïnstalleer. Schuberfoer (of in die woordeskat van Luxemburgers, eenvoudig Foer) is vandag 'n vermaaklikheidsbeurs, en in die verlede was dit 'n mark. Amper weet iemand met sekerheid waar hierdie soort naam vandaan kom. Eersgenoemde voer aan dat die naam verband hou met die plek waar die mark vroeër gehou is. Ander sê dat die naam afkomstig is van die woord "shober". In vertaling beteken dit "hooiberg", en die dag van die kermis val prakties saam met die oesvakansie - die dag van Sint Bartholomeus. Die mark wat eens bestaan ​​het, is uiteindelik omskep in 'n vermaaklikheidsbeurs wat op die grondgebied van Glacis gehou word. Die kermis bied aantreklikhede vir elke smaak. Daar is 'n tradisionele reuzenwiel en achtbanke. Hier kan u ook hardkoppige verkopers vind wat nie van 'n lang tradisie afgewyk het nie, wat wonderlike kombuisgereedskap aanbied, houtsneewerk van ebbehout, geroosterde haselneute, nougat, ens. Schuberfoer, soos baie ander, is nooit volledig sonder kos en drinkgoed nie. Die Forfesh-gereg verdien spesiale aandag. Dit is 'n witvis wat in brouersgiste gebraai word. Dit word tradisioneel saam met gebraaide aartappels bedien en met 'n glas beroemde Moselle-wyn of 'n glas bier afgespoel. Die openingseremonie van die Schuberfoer-fees word deur musikante bygewoon, asook 'n herder met skape (die 'skaapmars' word uitgevoer). Die musikante, volg die herder en sy klein kleinvee skape, stap deur die strate van die stad en speel volgens oorlewering 'n ou volksmelodie - "Sheep March". Hulle is geklee in blou pakke, en lyk soos boere uit die negentiende eeu.
Druiffeeste is tradisioneel in Luxemburg. So ook die wynfeeste. In Luxemburg word druiwe feitlik uitsluitlik op die oewer van die Mosel verbou. Maar selfs die klein hoeveelheid druiwe wat langs die Sauer verbou word, word steeds na die Moselle vervoer vir wynproduksie. Wynmakers van die Groothertogdom produseer 7 variëteite witwyne, 'n klein hoeveelheid roséwyn, asook verskillende soorte vonkelwyne (die inwoners noem dit 'Champ'). Witwyne is Riesling, Pinot blanc, Pinot gris, Auxerrois, Ebling, Gewurztraminer en Rivaner. Rosé-wyne - Pinot noir, Pinot rose en Ebling rose.
Wynfeeste en druiffeeste in Luxemburg is nie dieselfde nie. Die druiwefeeste val gewoonlik in Oktober. Hulle word bedank vir die druiwe-oes. Die Schwebzang Grape Festival word as een van 'n soort beskou. In plaas van water, vloei wyn in die stadsfontein. En in Gréiwemaacher word die koningin van die druiwe volgens tradisie deur die stad vervoer. Die optog word vergesel van musiek, orkeste, 'n optog en natuurlik wyn. In wese is wynvieringe dorpsvieringe. As 'n reël word hulle in die lente gehou, en hulle doel is om te kommunikeer, en word gepaard met dansmusiek. Daar is natuurlik wyn en tradisionele kos op die fees. Die aksie vind plaas óf op straat onder 'n groot tent, in die vergaderlokaal van 'n plaaslike wynmaker of onder 'n groot tent buite. Gedurende Mei of Junie word 'n soortgelyke geleentheid deur elke wynproduserende onderneming gereël. Die doel van die fees is om vars wyne te proe.
Die lewe van St. Nicholas is gehul in meer as een legende. St. Nicholas, wat die aartsbiskop van Lycia in Klein-Asië was, het in die vierde eeu gewoon. Die bekendste legende sê dat St. Nicholas het drie kinders uit 'n soutvat gered (St. Nicholas is die beskermheilige van kinders). St. Nicholas val op 6 Desember. Op die vooraand van hierdie vakansie daal die heilige uit die hemel om geskenke te gee aan die kinders wat hulle goed gedra het.