Wat op dees aarde maak ons hier? - Columns - Windhoek Express
Saturday, August 24th, 2019 07:43:52
Wat op dees aarde maak ons hier?
10 September 2018 | Columns
Yolanda Nel - Ek kom agter dat ons almal met tonne bagasie op ons skouers rondloop en geen hoeveelheid yoga of meditering help om die las ligter te maak nie.
Ons wil huis koop, die motor moet gediens word, die kat het kleintjies op die splinternuwe mat gekry en almal staan bakhand en vra om hulle te owe. En owe-geld word onmiddelik deur almal gesien as afskryfgeld.
Meer en meer mense ervaar hul midlife crisis in hul laat 20's of vroeë 30's, want een helfte gaan nie 40 haal nie en die ander skop net so duskant aftrede die emmer. En wat het ons dan gedoen? Hard gewerk om belasting te betaal.
In my lewe is ek oortuig dit is nie 'n midlife crisis nie, maar eerder 'n existential een. Dis baie erger. My probleem is nie soseer om vas te klou aan my jeug nie, maar eerder wat ek met hierdie lewe maak waarin ek begewe is.
Is daar nie meer vir hierdie lewe bestem nie? Daar moet iets meer wees wat hierdie gat vul. Nie iets wat met geld, sukses of rykdom te doen het nie. Niks is daaraan te meet nie. Maar eerder, maak ons 'n impak daar waar ons meeste van ons dag spandeer? Maak ons 'n verskil in iemand anders se lewe?
Eiendomsagente bombadeer jou met die beste winskopie, maar benewens die feit dat 'n deel van my hardverdiende geld reeds na die staat gaan, wil ek nie voel die bank besit my vir die volgende 20 jaar nie. Ek kry dit nie klein dat groot besighede kan ryk word van my en almal om my se geld terwyl ek my sushi-aandete eers vir drie dae aan myself moet regverdig voor ek dit koop nie. Dit terwyl ek moet uitwerk hoeveel dae is dit nog tot pay day.
'n Groep ongelukkiges staar ook afdanking in die gesig, bloot omdat maatskappye nie meer die massas kan bekostig nie. Dan sit tien vriende saam om 'n braaivleisvuur en bespiegel 'n studentehuisopset, want dan het ons elkeen darem 'n stukkie grond op ons naam.
En as dit nie werk nie, moet ons maar almal op 'n streep by 'n kwekery gaan aanklop en die grond sak vir sak daar gaan aankoop en styf daaraan vasklou.
As dit steeds nie''n oplossing is nie is, die beste alternatief seker om op 'n vliegtuig te klim en te gaan kyk wat mense oor die waters doen wat dieselfde voel. Die gras aan die anderkant is nou wel nie joune nie, maar nog niks het enige iemand gekeer om na groener weivelde te loop soek nie.