Hierdie meer, bekend as die Paleomeer Mega-Tsjad, het wel na ’n rivierstelsel gedreineer, wat in die Nigerrivier uitgemond het. So word die teenwoordigheid van die hedendaagse “meerminne” in die vlak Tsjadmeer verklaar.
Die oermeer se oppervlakte was 360 000 km2 met ’n diepte van tot 170 m terwyl die teenswoordige Tsjadmeer 355 km2 groot en selde meer as 10 m diep is. Vandag is daar duine en visfossiele waar daar eens ’n groot varswatermeer was, en die verandering het oor slegs ’n paar eeue plaasgevind toe die klimaat verander het.
’n Interessantheid is ’n deel van die oermeer, wat vandag as die Bodélédepressie bekend staan. Dit is die grootste enkele bron van stof in die atmosfeer. Wetenskaplikes glo hierdie stof is die hoofbron vir die verryking van die grond van Suid-Amerikaanse woude. ’n Omvattende ondersoek na die oermeer deur verskeie akademiese instellings in Londen, en wat pas in die vakjoernaal Proceedings of the National Academy of Sciences gepubliseer is, wys egter daarop dat die deel van die depressie wat van die meeste stof oplewer, tot ’n duisend jaar gelede nog met water bedek was. Dit beteken dat wyer gekyk moet word na hoe die uitgeloogde woudgrond gevoed is.
Fratsgolf? :-) Grap net! Die wêreld is werklik vol verrassings, mens kan net kopkrap oor al die dinge wat onthul word met verloop van tyd!