Verskil tussen Veelvuldige sklerose en Myasthenia Gravis - Gesondheid - 2022
MS en myasthenia gravis het verskillende oorsake.
Veelvuldige sklerose, oftewel MS, en myasthenia gravis is twee neuromuskulêre afwykings wat vermoedelik 'n outo-immuun oorsaak het. In beide MS en myasthenia gravis, kan 'n fout in die immuunstelsel van die persoon veroorsaak dat die liggaam sekere weefsels aanval, 'n situasie wat lei tot simptome van spierfunksie. Ten spyte van hierdie ooreenkoms, verskil die twee afwykings egter ook op verskillende maniere.
Myasthenia gravis word veroorsaak deur 'n probleem op mikroskopiese kolle wat neuromuskulêre aansluitings genoem word, waar senuwees op die oppervlak van spierselle eindig. Normaalweg trek 'n spier saam wanneer 'n senuwee 'n neurotransmitter, wat asetielcholien genoem word, op hierdie plek vrystel, waar spierbindingsplekke, of reseptore, die neurotransmitter opneem. In hierdie afwyking maak immuunselle stowwe genaamd teenliggaampies wat hierdie bindingsplekke verander, wat dit nie funksioneel maak nie. Alhoewel die presiese oorsaak nie goed verstaan ​​word nie, vermoed navorsers dat 'n fout in die timusklier, 'n belangrike immuunorgaan, die skuldige kan wees.
Alhoewel MS ook 'n outo-immuunafwyking is, word die onderliggende meganismes minder goed verstaan. In MS val die immuunselle van die liggaam aan en vernietig dit geleidelik 'n stof genaamd myelin, 'n isolerende materiaal wat senuwee prosesse dek wat impulse na spiere oordra. In 'n referaat wat in Junie 2005 in die 'Journal of Neuroscience Research' gepubliseer is, word die getuienis vir die betrokkenheid van die immuunstelsel beoordeel en 'n lys gegee van verskillende soorte immuunselle wat waarskynlik by MS betrokke is.
Alhoewel enige spier deur myasthenia gravis beïnvloed kan word, word diegene wat oogbewegings, gesigsuitdrukkings of sluk beheer, dikwels beïnvloed. Soms veroorsaak swak spiere slukprobleme of verswakking van spraak, 'n hangende ooglid, 'n vaag of dubbele gesig, of 'n verandering in die gesigsvorm. Simptome verskil baie onder mense met hierdie afwyking, maar dit kan ook 'n swakheid in die ledemate hê wat 'n onstabiele gang kan veroorsaak. By MS kan sommige van dieselfde simptome voorkom, insluitend dubbele sig of swakheid in die arms en bene. Maar MS veroorsaak ook bykomend tot swakheid ander soorte simptome, insluitend parestesie, wat gevoelloosheid en stekelgevoelens of 'penne en naalde' is. Mense met MS kan ook pyn in hul spiere ervaar en het soms bewing of duiseligheid. Alhoewel simptome van MS en myasthenia gravis ietwat oorvleuel, kan diagnostiese toetse gewoonlik tussen die twee afwykings onderskei.
In beide myastenia gravis en MS verskyn simptome dikwels geleidelik oor 'n paar maande tot 'n jaar of twee, wat diagnose in sommige gevalle 'n uitdaging maak. Vir 'n persoon met 'n nuwe aanvang van swakheid, sal 'n dokter bepaal of dit gepaard gaan met veranderinge in sensasie, wat nie gewoonlik in myastenia gravis voorkom nie, maar wat gereeld in MS voorkom. Verskeie bloedtoetse kan help om myastenia gravis te diagnoseer, insluitend die opsporing van teenliggaampies teen die asetielcholienreseptor of 'n ander teenliggaamp genaamd anti-MuSK, hoewel pasiënte in sommige gevalle dit nie produseer nie. Ander toetse, insluitend 'n elektriese meting van spier-senuwee-interaksie of toetsing na die gebruik van 'n middel om asetielcholien te verbeter, kan help om die diagnose te maak. Vir MS gebruik 'n dokter verskeie kriteria om die siekte te diagnoseer, insluitend 'n gedetailleerde neurologiese ondersoek, 'n noukeurige mediese geskiedenis, analise van die rugmurgvloeistof en beelding van magnetiese resonansie, of MRI, van die brein en rugmurg. Anders as myasthenia gravis, is daar tans geen bloedtoets beskikbaar om MS definitief te diagnoseer nie.
Daar is baie op beide versteurings gefokus. Vir MS sluit ondersoekgebiede in om nuwe maniere te vind om die wanorde te diagnoseer deur spesifieke veranderinge in MRI's van pasiënte te identifiseer, het navorsing wat in 2012 hersien is in "Expert advies in mediese diagnostiek." Ander MS-navorsing sluit in die ontwikkeling van nuwe behandelingsbenaderings, soos die gebruik van spesiaal ontwerpte teenliggaampies om die vordering van die siekte te vertraag of te stop, soos in diepte ondersoek in die Maart 2013-uitgawe van 'Expert Reviews in Neuroterapie'.
Vir myasthenia gravis is baie navorsing gerig op die identifisering van effektiewe nuwe behandelings. Alhoewel die gebruik van steroïede en ander medisyne wat die immuunstelsel beïnvloed nuttig kan wees, is navorsing soos die wat in die Januarie 2013-uitgawe van 'Drug Design, Development and Therapy' gepubliseer is, gefokus op nuwe medisyne wat 'n ensiem wat die asetielcholien degradeer, blokkeer. neurotransmitter hou langer en versterk spierkontraksies.
As u vrae het rakende MS of myastenia gravis, bespreek dit dan met u dokter, wat die beste bron van inligting oor hierdie afwykings is.