Na 46 jaar van geestelike studie en praktyk, besef Joyce en ek onsself in baie vorme van spiritualiteit, besef ek vir myself dat daar uiteindelik net twee geestelike paaie is. En albei is ewe belangrik!
Ek is lief vir die gesegde: "Ons is mense op 'n geestelike reis, en ons is geestelike wesens op 'n menslike reis." Hierin lê die twee geestelike paaie. Dit is die twee maniere waarop ek myself identifiseer, die een as 'n mens en die ander as 'n geestelike wese. Een is nie minder nie as die ander.
Geestelike wesens op 'n menslike reis
Kom ons begin met onsself as geestelike wesens op 'n menslike reis. Pearl Dorris, 'n eenvoudige huisvrou van Mt. Shasta sonder grade na haar naam was baie invloedryk vir ons as 'n geestelike onderwyser. Hulle sê die onderwyser verskyn wanneer die student gereed is. Joyce en ek was baie reg. Ek het pas in my psigiatriese verblyfprogram in 1973 geval. Ek was moeg om myself en ander as net liggaam en verstand te identifiseer.
Pearl was diep in die "I Am" -werk, wat ons as geestelike wesens aanspraak maak. Sy sit in haar kleiner woonkamer met 'n klein groepie studente, met haar kenmerkende lisp, "Ek is dit is ek," of "Ek is die Lig.". Sy het haar ware identiteit duidelik en kragtig bevestig, terwyl die atmosfeer In die kamer word belas met 'n onsigbare krag. Sy het ons gehelp om onsself as goddelik te voel.
Ek ken myself as 'n siel in hierdie liggaam, 'n wese met 'n ligte liggaam wat hierdie fisiese liggaam bewoon. Wanneer ek met my Hoër Self identifiseer, is ek deel van al die lig en liefde in die heelal. Hierdie geestelike praktyk gaan nie oor die verhouding met die Goddelike nie, dit is wat die goddelike Dit gee my groot vreugde om liefde uit my hart uit te gooi.
Ek aarsel om hierdie baie persoonlike geestelike praktyk te deel omdat sommige dit as egoentries of grandios beskou. Dit sou wees as ek myself hoër as enigiemand anders gehou het. Maar ek doen nie. Ek voel my nie net as 'n wese van liefde nie, maar ook almal anders. Ek weet dat ons almal deel van die Hoër Krag is, soos 'n druppel water regtig anders as die see is, soos die eikel daarin die magtige eikeboom.
Die mens op 'n geestelike reis
Nou vir die tweede geestelike pad, mense op 'n geestelike reis. Ram Dass was 'n ander onderwyser wat saamgekom het toe ons gereed was. Ons het egter nie geweet hoe gereed ons was nie. Ons het wit klere gedra met ons gebedkrale. Ek het veral alle negatiewe gevoelens vermy wat my energie sou laat daal.
Ek haat dit om te erken, maar ek het selfs gekoop in die filosofie dat seks ons sou hou om werklik geestelik te wees. Ons was ses maande lank selibaat totdat ons onderdrukte seksuele energie in die middel van die nag ontplof het, en ons het onsself wakker geblokkeer in 'n intense, passievolle omhelsing van liefde. Tog het ek nog gevoel dat ons een of ander manier op ons geestelike reis misluk het.
Ram Dass het deur hierdie geestelike vermomming gesien en ons 'hol heilig' genoem. Sy werk met ons was om die mens met die geestelike te balanseer, ons terug te bring na die aarde, om ons mensdom volkome te omhels en dit as geestelik te beskou. Ek het weggehardloop van die menslike deel van my, en dit was net nie werk nie.
Gaan terug en vooruit tussen hierdie twee geestelike paaie
Ek voel volkome mens wanneer ek in verhouding met God / Godin is, asook buite my. Alhoewel ek nie 'n praktiserende Sufi is nie, hou ek van die uitdrukking, "Ishq Allah Mabud Lillah." Dit beteken dat God die nie-menslike, onsigbare, goddelike liefde is. Maar God is ook die geliefde, die een buite ons wat ons kan liefhê. Die geliefde is die energie van verhouding, die pad van toewyding.
Die pad om menslik op 'n geestelike reis te wees, is net so belangrik vir my. Ek hou van gevoel soos 'n kind met kragtige, liefdevolle hemelse ouers wat my beste belangstelling in gedagte en hart het. Ek is onvoorwaardelik liefgehad en versorg. Ek kan my goddelike ouers heeltemal vertrou. Ook, ek kan die pyn van my mensdom voel en deel en bid vir hulp.
Soms, in dieselfde meditasie, sal ek heen en weer tussen hierdie twee geestelike paaie heen gaan. Een oomblik beleef ek myself as 'n klein kind wat leer om my Hemelse Skepper te vertrou, en die volgende oomblik is ek die Hemelse Skepper wat omgee vir die klein kind binne-in my.
Wat 'n groot reis dit is!
Om heeltemal eerlik te wees, word die meeste van my meditasie tyd in geen van hierdie geestelike paaie spandeer nie. In plaas daarvan dink my gedagtes eenvoudig aan sy gedagtes en dryf hy doelgerig aan, dink aan hoe ek die gebroke toiletstoel met heeltemal geroeste hardeware of 'n ander ware alledaagse gedagte kan verwyder. Maar ... as ek selfs 'n oomblik van elke geestelike pad het, beskou ek dit as 'n suksesvolle meditasie, met sy gevolglike vrede, en my dag is geseënd.
So, waardigheid kan op twee maniere geëis word. Ek is waardig omdat ek deel van God is en ek is waardig omdat ek altyd in die oë van God waardig gewees het. Dieselfde met vergifnis. Elke "fout" word deur ons Skepper gesien as 'n noodsaaklike deel van ons groei. En as 'n wese van lig, in die hoogste waarheid van wie ek is, is daar geen vergifnis nodig nie.
Weereens, ons is mense op 'n geestelike reis en geestelike wesens op 'n menslike reis. Dit lyk en voel binne en buite. Slegs twee geestelike paaie. Maar wat 'n goeie reis is dit!
Seën: 'n manier om liefde, vrede, genesing en ...