Dwergplanete van ons sonnestelsel -
Dwergplanete van die sonnestelsel
Hierdie bladsy gee 'n kort beskrywing van elk van die dwergplanete van ons sonnestelsel.
Sonnestelselkaart - wys die grootte, massa en wentelperiode, en baanskaal van planete en dwergplanete
As plakkaat beskikbaar hier
Hier is 'n lys van dwergplanete wat op afstand van die son af bestel is.
Beeldkrediet: NASA / JPL-Caltech / UCLA / MPS / DLR / IDA / Justin Cowart. Skakel
Geskatte kleurfoto van Ceres met behulp van die F7 ('rooi'), F2 ('groen') en F8 ('blou') filters, geprojekteer op 'n duidelike filterbeeld. Beelde is deur Dawn om 04:13 UT 4 Mei 2015 op 'n afstand van 13641 km verkry. Destyds was Dawn oor Ceres se noordelike halfrond. Die prominente, helder krater regs is Haulani. Die kleiner ligpunt aan sy linkerkant word op die vloer van Oxo blootgestel. Dit lyk asof uitwerping van hierdie gevolge hoë albedomateriaal blootgestel het wat soortgelyk is aan neerslae wat op die vloer van die Occater Crater voorkom.
Krediet: NASA / JPL-Caltech / UCLA / MPS / DLR / IDA
Die dageraad-ruimtetuigmissie eindig uiteindelik op 31 Oktober 2018. Besoek ons ​​webwerf vir 'n hele klomp video's en inligting oor wat Dawn by Ceres gevind het. Dagbreek bladsy.
Des 2017: Laaste NASA-bevindings oor Ceres
Video van Ceres
9 Des 2015: Dwergplaneet Ceres word in hierdie vals kleurweergawes getoon, wat die verskille in oppervlakmateriaal uitlig. Beelde van NASA se Dawn-ruimtetuig is gebruik om 'n film te maak van Ceres wat draai, gevolg deur 'n uitsig oor Occator Crater, die tuiste van Ceres se helderste gebied.
Ceres is die naaste dwergplaneet aan die son en lê tussen Mars en Jupiter in die gebied van die asteroïedegordel. Dit bestaan ​​uit rots en ys en is 950 km (590 myl) in deursnee. Dit is die grootste voorwerp in die asteroïde gordel en bevat ongeveer 'n derde van die totale massa van die asteroïde gordel. Alhoewel dit as 'n dwergplaneet geklassifiseer word, is dit redelik klein met 'n deursnee van minder as 'n derde van die maan en 'n massa van ongeveer 1,2% van die maan.
Daar word geglo dat dit 'n rotsagtige kern het wat omring is deur 'n kors van 100 km waterys. So 'n volume ys is meer as die totale hoeveelheid vars water op die aarde. 'N Dun atmosfeer van waterdamp wat van die ys sublimeer, is moontlik. Die maksimum temperatuur op die oppervlak met die son oorhoofse word geskat op 'n sagte -38 grade C.
Die wentelbaan is langer as 4,5 jaar en is geneig met 10 grade tot die vlak van die ekliptika. Aan die uiterste punt bereik dit 0,5 Au (bv. Die helfte van die afstand soos die aarde van die son af is) weg van die ekliptiese vlak.
Dit het geen mane nie.
Vir onlangse inligting oor Ceres, kyk hierdie NASA-video vanaf 8 Oktober 2015:
Soos die meeste NASA-video's, is daar 'n baie vaal intro wat u kan oorslaan na 3 minute. Hierdie video bevat ook baie besonderhede oor die asteroïde Vesta.
Ceres en Man
Ceres is op 1 Januarie 1801 ontdek deur Giuseppe Piazzi aan die Akademie van Palermo, Sisilië, wat 'n halfeeu voor die ontdekking van Neptunus was. Dit was die eerste voorwerp wat in die asteroïde gordel gesien is en is meer as 50 jaar gelys as een van die sonnestelselplanete. Namate meer en meer asteroïde gordelvoorwerpe ontdek is, word Ceres egter die grootste van die asteroïdes.
Piazzi het die planeet vernoem na die godin Ceres (Romeinse godin van die landbou). Soos met alle dwergplanete, is dit vir die blote oog onsigbaar en was dit nie onder die ou mense bekend nie. Klik hier vir 'n interessante artikel oor die ontdekking van Ceres .
Ceres is slegs deur 1 ruimtevaart besoek - Dagbreek - van Maart 2015 tot Oktober 2018.
Nuus: Water opgespoor op Ceres
Vir die nuutste beelde / inligting, besoek die Nuwe horisonne bladsy.
Klik vir Regstreekse vertoning wat die huidige posisies van Pluto en sy mane toon.
Klik vir Vertoon wat 'n herhaling van New Horizons wys terwyl dit deur die Plutonian-stelsel beweeg.
Ware kleurbeeld van Pluto
Krediete: Deur NASA / Johns Hopkins University Applied Physics Laboratory / Southwest Research Institute / Alex Parker - https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/e/ef/Pluto_in_True_Color_-_High-Res.jpg , Publieke domein, Skakel
Drie jaar nadat NASA se New Horizons-ruimtetuig die mensdom ons eerste naby-siening van Pluto en sy grootste maan, Charon, gegee het, onthul wetenskaplikes steeds die wonders van hierdie ongelooflike wêrelde in die buitenste sonnestelsel. Tydens die herdenking van die historiese vlug van New Horizons deur die Pluto-stelsel op 14 Julie 2015, het sendingwetenskaplikes die kleurresolute van Pluto en Charon met die hoogste resolusie vrygestel. Hierdie natuurlike kleurbeelde is die gevolg van verfynde kalibrasie van data wat deur New Horizons se multi-spektrale sigbare beeldkamera (MVIC) gekleur word. Die verwerking skep beelde wat die kleure wat die menslike oog sou waarneem, sou benader, en dit nader aan 'ware kleur' ​​sou bring as die beelde wat naby die ontmoeting vrygestel is. Hierdie beeld is geneem terwyl New Horizons op 14 Julie 2015 van Pluto en sy mane af gerits het, vanaf 'n afstand van 35.445 kilometer. Hierdie enkelkleurige MVIC-skandering bevat geen data van ander New Horizons-beelde of instrumente wat bygevoeg is nie. Die opvallende kenmerke op Pluto is duidelik sigbaar, insluitend die helder uitspansel van Pluto se ysige, stikstof- en metaanryke hart, 'Sputnik Planitia.
Pluto is die tweede grootste dwergplaneet naas Ceres, en is ongeveer 1/6 van die massa van die Maan. Dit het 'n deursnee van 2370 km en is gemaak van rots en ys met 'n dun atmosfeer van stikstof, metaan en koolstofmonoksied. Dit het 'n temperatuur van ongeveer -230 grade C.
Sy 248 jaar lange elliptiese baan neem dit soms in die baan van Neptunus. Die baan bly egter stabiel omdat dit presies 2 keer om elke 3 baan van Neptunus wentel. Die baan is ook 17 grade geneig tot die vlak van die ekliptika om te verseker dat dit ver van Neptunus af bly.
Vir meer inligting oor die mane, sien ons Plutoniese stelsel bladsy.
Pluto het vyf mane, waarvan die laaste Styx in 2012 in 'n Hubble-ruimteteleskoopbeeld ontdek is. Die grootste maan is Charon (deursnee van 1200 km). Dit is so groot (12 persent van die massa van Pluto) dat dit 'n binêre stelsel vorm met Pluto waarin albei voorwerpe elke 6 dae om mekaar wentel. Die ander mane wentel om beide Pluto en Charon. Die buitenste mane is redelik klein - tussen 10 km en 100 km in deursnee - en wentel met periodes van (gewoonlik) minder as 'n maand.
Pluto en die mens
Pluto is natuurlik die bekendste dwergplaneet vanweë sy vorige klassifikasie as die buitenste planeet van die sonnestelsel. In plaas van Ceres voor dit, het dit gely as gevolg van die aantal soortgelyke voorwerpe wat nou in dieselfde streek ontdek is, kan dit nie meer as een van die belangrikste planete beskou word nie.
Pluto is op 18 Februarie 1930 deur Clyde W. Tombaugh ontdek ná 'n lang soeke na 'Planet X' wat vermoedelik bestaan ​​as gevolg van versteurings in die baan van Neptunus. Daar is aanvanklik gedink dat dit so groot soos Neptunus was, maar namate beter waarnemings moontlik geword het, is die geskatte massa voortdurend verminder totdat in die 1970's gevind is dat dit minder as 1% van die aarde weeg.
Die naam Pluto, na die god van die onderwêreld, is voorgestel deur Venetia Burney, 'n elfjarige skoolmeisie in Oxford, Engeland, wat in klassieke mitologie belanggestel het. Sy het dit voorgestel in 'n gesprek met haar oupa Falconer Madan, wat die naam aan astronomieprofessor Herbert Hall Turner oorgedra het, wat dit aan kollegas in die Verenigde State gegee het. Dit is toe gekies na 'n stemming teen ander kandidate. Luister na Venetia hier .
Pluto is vir die eerste keer ooit besoek deur die Nuwe horisonne ruimtetuie wat op 14 Julie 2015 sy naaste benadering bereik het. Wetenskaplike waarnemings van Pluto het vyf maande voor die naaste benadering begin en 'n maand na die ontmoeting voortgeduur.
Haumea is een van die vreemde dwergplanete deurdat dit nie bolvormig lyk nie. Dit het 'n uiters vinnige (vir 'n planeet) rotasie van een keer elke 4 uur, en dit het dit in 'n ellipsoïdale vorm getrek - eerder soos 'n platbal (of Amerikaanse voetbal) wat op sy sy draai. Vreemd - maar blykbaar steeds in hidrostatiese ewewig.
Dit wentel elke 283 jaar om die son en bewoon 'n soortgelyke ruimte in die Kuiper-gordel as Pluto. Sy wentelbaan is met 28 grade geneig tot die ekliptika, wat beteken dat hy die meeste van sy tyd 'n hele ent bo of onder die ekliptiese vlak spandeer. Dit word vermoedelik bestaan ​​uit rots met 'n dun bedekking van kristallyne ys wat so helder soos sneeu is. Die lae temperatuur (-220 grade C) en hoë bestraling moet egter beteken dat die kristallyse ys gedurende die afgelope tien miljoen jaar na 'n rooi kleur amorfe ys moes verander het, wat beteken dat Haumea se oppervlak baie nuwer is as wat verwag is.
Dit het 'n massa gelyk aan 6% van die maan.
Haumea het twee mane, Hi'iaka en Namaka. Hierdie ysige liggame het 'n diameter van ongeveer 350 km en 170 km en wentel onderskeidelik elke 49 en 18 dae oor Haumea. Die feit dat hulle kristal ys het, beteken weer dat hul oppervlaktes relatief nuut is.
Haumea en Man
Haumea is in 2004/5 ontdek met enige twyfel oor wie die eer daarvoor kry. 'N Span van Caltech, VSA en 'n span van die Instituto de Astrofísica de Andalucía in Spanje, het albei eise ingedien en waaroor daar betwis word. Dit blyk egter dat die Caltech-span die plesier gekry het om dit 'Haumea' te noem na die Hawain-godin van vrugbaarheid en bevalling.
Omdat die span Haumea op 28 Desember ontdek het, het die span dit 'Santa' genoem en later die twee mane 'Rudolph' en 'Blitzen'. Vanweë IAU-riglyne dat klassieke Kuiper-gordelvoorwerpe vernoem word na mitologiese wesens wat met die skepping geassosieer word, is die Hawain-name gekies (met Hi'iaka en Namaka as kinders van Haumea) vir die amptelike name.
Daar was geen robotopdragte na Haumea nie en niemand is tans aan die gang nie.
Makemake se baan is soortgelyk aan Haumea deurdat dit in die Kuiper-gordel woon met 'n 29 grade hellingsvermoë tot die ekliptika en met 'n periode van 320 jaar. Dit het 'n deursnee van ongeveer 1430 km en lyk rooierig van kleur. Net soos Pluto het dit metaan en moontlik groot hoeveelhede etaan en tholiene aan die oppervlak en word dit bedek deur 'n baie dun atmosfeer by -240 grade C. Dit word vermoed dat dit bolvormig is met 'n rotasie van elke 8 uur.
Makemake het geen (bespeurde) mane wat die bepaling van die massa daarvan moeilik maak nie.
maagdvrou en maagdman seksueel
Makemake en Man
Makemake is in 2005 ontdek deur dieselfde Caltech-span wat Hameua en Eris ontdek het, wat almal gelyktydig aangekondig is. Aangesien dit naby Paasfees met die kodenaam 'Easter Bunny' genoem is, is dit amptelik 'Makemake' genoem, die skepper van die mensdom en god van vrugbaarheid in die mythos van die Rapanui, die inheemse bevolking van Paaseiland. Hierdie naam is gedeeltelik gekies om die verband met die Paasfees te behou.
Net soos Haumea, was daar geen robotopdragte na Makemake nie en is daar tans geen aan die gang nie.
Eris het 'n wenteltydperk van 557 jaar en was op 1977 AU (1977) op sy verste vanaf Son (bv. 97 Aardradius). Dit sal ongeveer 2257 (38 AU) op sy naaste punt aan die son kom. Met 'n baan van byna 45 grade tot die vlak van die ekliptika, beweeg dit meer as 30 AE na die noorde en 50 AE na die suide van die ekliptika. Dit is tans (2014) ongeveer 30 AU vanaf die ekliptiese vliegtuig aan die suidekant, maar kom nader.
Afgesien van langtermynkomete en ruimtesondes, is Eris en sy maan tans die verste voorwerpe in die sonnestelsel. Eris lyk grys van kleur en toon spore van metaan in sy atmosfeer - eerder as Pluto. Die oppervlaktemperatuur wissel tussen -217 en -240 grade Celsius, en die deursnee daarvan, op 2400 km, is vermoedelik soortgelyk aan Pluto s'n met 'n massa van ongeveer 1/5 van die maan.
'N Maan' Dysnomia 'wentel om Eris elke 15 dae. As gevolg van die probleme om so 'n klein voorwerp op sulke afstande waar te neem, is baie besonderhede oor Dysnomia vaag. Die deursnee is vermoedelik tussen 150 en 650 km.
Eris en Man
Ontdek deur dieselfde span as Haumea en Makemake in 2005, is dit aanvanklik die bynaam 'Xena' genoem na die vegterprinses TV-karakter - en ook omdat dit met X begin het soos in die legendariese 'Planet X'. Dit is uiteindelik vernoem na die Griekse godin Eris, 'n verpersoonliking van twis en onenigheid. Die maan, Dysnomia, is vernoem na die Griekse godin van wetteloosheid wat Eris se dogter was. Mike Brown (die spanleier) sê hy het dit gekies vir ooreenkoms met die naam van sy vrou, Diane. Die naam behou ook 'n skuins verwysing na Xena wat deur Lucy Lawless op TV vertolk is.