'n Tweede kans vir Swakop se haweloses - Local News - Erongo
Monday, October 26th, 2020 07:15:38
Tydens die Covid-19-pandemie is 'n langtermynplan vir die dorp se haweloses geïmplementeer en dit lewer goeie resultate.
Morris de Klerk; Street Based Network-lid; ". . .ek wil nooit weer teruggaan strate toe nie."
V.l.n.r Sonja Malherbe, Marcel Josef en Morris de Klerk. Foto Irene-Mari Van Der Walt
Die Covid-19-pandemie was vir meeste mense 'n ongelooflike terugslag, maar vir Swakopmund se haweloses is daar uiteindelik 'n langtermynoplossing.
Die Jeugkoshuis op die kusdorp is as tydelike huisvesting vir haweloses aangebied, maar die deelnemers aan die projek het die res van hul lewens in gedagte.
Die groep besef hulle kan nie altyd die Jeugkoshuis as skuiling gebruik nie, het 'n lid van die Swakopmund Street Based Network, me. Sonja Malherbe, gesê. Die groep hoop om 'n leë halfweghuis in Mondesa hul permanente vesting te maak.
Die veilige hawe in Mondesa is vir mnr. Morris de Klerk net die volgende stap, maar nie sy eindbestemming nie.
"Ek het my ma gebel en gesê ek het die dwelms gelos en sy het gesê ek moet na haar toe kom, maar ek het gesê ek gaan nie.
"Ek kan mos nie met leë hande na haar toe gaan nie. Ek wil 'n werk kry en geld verdien sodat sy kan kom kuier. Ek wil vir haar my plek wys en ek wil hê sy moet my sukses kan sien."
De Klerk was onder meer verslaaf aan "klip" en sê dit het hom voor 'n moeilike kruispad geplaas.
"Toe daar nog toeriste was, sou ons maklik N$600 of N$800 'n dag gebedel het en ons het alles net so gebruik om dwelms te koop. Toe daar nie meer toeriste was nie, het ek besluit om dit te los. Dit was nie goed nie en ek wil nooit weer teruggaan na die strate toe nie."
Mnr. Marcel Josef is reeds vanaf die ouderdom van 13 op straat en later het sy verkose dwelm mandrax geword. Vandag is sy dwelm egter die kunste.
"Ek geniet my kunsklasse (wat as deel van die Street Based Network-program aangebied word). My kuns­onderwyseres het my baie geleer en ek is goed daarmee. Ek is dankbaar sy glo in my en help my. Dit voel goed om kuns te maak," sê hy.
Josef het tot graad 8 skoolgegaan en De Klerk tot graad 6, maar hul program bied hulle opnuut opvoeding.
"Daar is 'n vrou wat inkom om hulle te leer lees en skryf," sê Malherbe en De Klerk voeg by: "My Engels is nie so goed nie. Ek kan hom hoor, maar ek sukkel nog om hom te skryf. Daarmee help die klasse darem."
Die projek se deelnemers help Vrydae die munisipaliteit gratis, maar beide Josef en De Klerk hoop om 'n nuwe lewe te bou.
"Ek wil net werk. Ek sal vir N$10 iemand se stoep vee. Ek sal enigiets doen om nie weer strate toe te gaan nie. Nou dat ek hier is en nie meer selfbewus hoef te wees oor my lyf­reuk of hoe ek lyk en my voorkoms nie, wil ek nie weer teruggaan nie. Ek wil nooit weer bedel nie, ek wil net vooruit gaan," sê De Klerk.
Malherbe sê dat werk juis nie die enigste doel van die program is nie.
"Ons wil hulle leer om alles te kan doen sodat hulle kan geld verdien. Ons wil hulle nie gemaklik maak in die projek nie; ons wil hulle net ophef tot hulle op hul eie kan staan."
Die publiek word ook genooi om te help. Saterdae word 'n sopkombuis gehou en 'n brood is al vereiste vir deelname.
"Al kan hulle net hul tyd en kennis gee, is dit meer as genoeg. Enigiets wat hulle hierdie ouens kan leer, is goud werd. Hulle wil leer en ons wil hulle daardie geleentheid gee," sê Malherbe.
Die groep het onder meer al geleer om houtwerk te doen en tuin te maak. Tans word die houtwerk verkoop en die helfte van die winste gaan
aan die deelnemers wat dit gemaak het, terwyl die ander helfte gespaar word.
"Hulle wil so graag geld spaar, maar as hulle geld het, wil hulle net wegneemetes en sjokolade koop, so ons gee hulle daardie kans om hulself te bederf, maar dan spaar ons ook vir hulle," sê Malherbe.