Hoe Helen suksesvol gereis en vrywillig rondom Afrika - Reisverhale - 2020
Jare gelede het my vriend, Zach, teruggekeer van Kaapstad na Kaïro. Dit was hy, 'n klein rugsak, en niks anders nie. Hy het gehardloop, agter in busse en vragmotors gery, in ultra-goedkoop akkommodasie geslaap en net plaaslike kos geëet. Ek was gefassineer deur die stories wat hy my vertel het van sy avontuur. Afrika word altyd gesien as 'n skrikwekkende plek om alleen te reis, met gevaar en diefstal wat om elke hoek vir die niksvermoedende reisiger rondlê.
Maar daar is baie mense wat die vasteland alleen reis, mense soos Helen. Helen is 'n 33-jarige Engelse vrou wat maande lank vrywillig bestee het en alleen op Afrika reis. Vandag deel sy hoe sy dit gedoen het en hoe kan jy dit ook doen.
Helen: My naam is Helen, ek is 33 en oorspronklik van Liverpool in die Verenigde Koninkryk. In 2009 het ek 'n lewensveranderende besluit gemaak om oor die wêreld te rugsak, wat in Afrika begin. Dit was een van die beste jare van my lewe, en sedertdien het 'n paar fantastiese geleenthede my weg gekom - maar dan glo ek dat jy jou eie lot maak! Ek deel nou my tyd tussen my reisblog Helen in Wonderlust en my werk om sosiale entrepreneurs in besigheid te ondersteun. Verlede jaar het ek as toergids in Zambië en Malawi gewerk.
Wat het jou reis geïnspireer?
Ek is 'n massiewe fan van die TV dokumentêre vertonings met David Attenborough en stam met Bruce Parry. In die program woon Bruce vir 'n maand op 'n keer met afgeleë stamme. Ek het ook grootgeword om films soos te kyk Die Goonies, Indiana Jones, en Romancing die klip, maar ek was altyd 'n bietjie bang om eintlik op my eie avonture te gaan. Toe het my ouma, wat ek regtig bewonder het vir haar avontuurlike gees, baie siek geword. Dit het my regtig verwoes en my laat dink oor wat ek met my eie lewe gedoen het. So het ek begin red en toe is ek oortollig van die werk af, so ek het besluit dit was die ideale tyd om my toekoms te beheer en op die avonture waaroor ek gedroom het, te gaan.
Het jy oorweldig gevoel toe jy van plan was?
Daar was so baie keer toe ek so oorweldig was! Vanuit die besluit om te besluit watter maatskappye om te kies, was alles in die eerste plek skrikwekkend! Ek het soveel navorsing gedoen as wat ek kon en 'n basiese roete geteken en dan 'n paar dinge bespreek, so ek het 'n basiese struktuur gehad, veral vir die eerste been van my reis. Sodra ek dit gedoen het, het ek baie beter gevoel en alles het begin val. Sodra jy eintlik aan die gang is, is dinge geneig om 'n bietjie makliker te raak en jy ontspan jou reise.
Waar het jy op jou reis gegaan?
Ek het begin met 'n vrywilligersprojek in Zambië, die boekbus genoem. Ek het daar 'n maand daar uitgegaan, voordat ek die Tazara-trein oor na Tanzanië gekry het, waar ek 'n maand vrywilligerswerk bestee het vir 'n weeshuis wat baie uitreikprogramme in die Bagamoyo-streek aan die ooskus bestuur. Daarna het ek die bus noord geneem om Kilimanjaro te klim. Daarna het ek 'n oorland-vragmotor deur Rwanda, Uganda, Kenia, Tanzanië, Malawi, Zambië, Botswana, Namibië, en af ​​na Suid-Afrika geneem waar ek self langs die Tuinroete gery het.
Wat het jou gery om Afrika te verken?
Almal het gedink ek was mal om van Afrika af te begin. Ek dink dit is nie die ooglopende bestemming vir jou eerste solo-onderneming nie. Maar ek het Afrika fassinerend gevind; dit was 'n bietjie van 'n raaisel. Die media-uitbeelding van Afrika is selde positief, en die geskiedenis van die plek is net verstandig, so ek wou dit self sien. 'N Paar van my vriende het hul na-universiteitsdae deur Europa, Thailand en Australië verken, maar ek het nie iemand geken wat teruggekom het in Afrika nie. Ek is ook lief vir wildlewe en sonsondergange, so Afrika was die voor die hand liggendste keuse.
Was dit moeilik om 'n solo-vrou in Afrika te wees?
Om eerlik te wees, nee. Daar is baie vooroordele oor wat Afrika se reis is, en oor Afrika in die algemeen. Maar in werklikheid is dit eintlik glad nie scary nie. Moenie my verkeerd verstaan ​​nie - daar is plekke waaraan ek nie noodwendig gaan nie, maar dis nie omdat ek 'n vrou is of dat ek alleen is nie. Dit is meer te doen met die feit dat daar politieke onrus in die omgewing of so iets mag wees. Afrika is groot en daar is baie maniere om veilig en maklik as vrou te reis.
Watter veiligheidsadvies sal jy aan ander gee?
Afrika kan 'n baie veilige plek wees om te reis, as jy 'n paar basiese voorsorgmaatreëls tref. Eerstens, neem jou malariamedikasie en kry al die betrokke inentings. Drink gebottelde water, dra antibakteriese handgel, en was jou hande. Die mees algemene oorsaak van siekte is mense wat nie hul hande behoorlik om kos spoel nie.
Terwyl die meeste Afrikane baie sag, eerlik en respekvol is, soos met enige ander plek in die wêreld waar daar baie armoede is, moet jy versigtig wees met jou besittings en nie jouself 'n teiken maak nie. Moenie groot bedrae geld in jou hoof beursie hou nie. Ek dra altyd die grootste deel van my geld oor my persoon, hetsy in my sak of 'n verborge geldgordel, en hou dan 'n klein hoeveelheid kontant in my beursie om vir basiese goedere te betaal.
Moenie na donker rondlê nie: probeer om by 'n groep te bly of 'n taxi te neem. U hotel of koshuis sal 'n betroubare taxi bestuurder kan aanbeveel om u in die dorp te vervoer. Ek kry dikwels 'n paar taxi nommers terwyl ek in 'n plek is en net hulle gebruik. Draai jou veiligheidsgordel wanneer dit beskikbaar is op 'n ander vervoernota!
Was dit moeilik om op plaaslike vervoer rond te kom?
Plaaslike vervoer is nie so goed soos in ander dele van die wêreld soos Suidoos-Asië nie, maar dit is nogal redelik maklik om van A na B te kom. Daar is 'n aantal groot busmaatskappye wat tussen baie van die hoofbestemmings loop, maar Hulle is nie so gereeld nie, dus wees voorbereid dat die bus wat jy wil kry, vol of net op sekere dae kan wees, dus laat dit toe in jou planne. Die trein wat ek van Zambië na Tanzanië geneem het, loop net op 'n Dinsdag in daardie rigting, en die trein het 24 uur later as verwag aangekom. Maar daar is 'n algemene gesegde, "T.I.A .: Dit is Afrika," en as jy daarvoor voorberei is, kan dit 'n regte avontuur wees.
Plaaslike minibusse kan ook 'n goeie manier wees om rond te kom, as jy nie omgee om in 'n klein spasie vasgevang te word nie. Aan die einde van my laaste reis na Afrika het ek 'n paar dae lank in Lilongwe, Malawi, spaar. Daarom het ek besluit om 'n reis na die Suid-Luangwa Nasionale Park in Zambië te neem, wat sowat agt uur weg is. Die safari-maatskappy het net vierdaagse reise afgelê, en ek het net drie dae gehad. Ek het dus 'n afslag onderhandeld en gesê hulle sou my eie pad terug maak. Toe ek by die kamp aankom, het ek by die kroeg gekom en gevra vir plaaslike vervoeropsies. Die kroegman het gesê dat hy iets vir my sou sorteer en seker genoeg, op die dag van my vertrek, is ek opgetel deur 'n plaaslike minibus wat my naby die Malawi-grens gebring het. Van daar af het ek 'n taxi gekry, deur die doeane geloop, 'n taxi na die volgende minibusstand gekry en dan nog 'n minibus terug na Lilongwe. Dit het 'n bietjie langer gegaan - miskien 12 uur, en was nie heeltemal so gemaklik nie - maar dit was goedkoop en ek het absoluut geen probleme gehad nie. Waar daar 'n wil is, is daar 'n weg.
Jy het baie in Afrika vrywillig gemaak. Hoe het jy betroubare maatskappye gekry om vrywillig te wees?
Ek het eintlik baie geluk gehad met die maatskappye waaraan ek gewerk het, hulle was almal fantasties. Ek het twee maande spaar voordat ek my Kilimanjaro-trek gedoen het, so ek het begin kyk vir posisies. Ek het 'n advertensie vir die boekbus op 'n werkplek gesien, en hulle is 'n Britse maatskappy. Na die uitruil van talle e-posse, het ek geweet dat dit goed sal wees om vrywillig te wees. Ek borg ook 'n klein dogtertjie in Bagamoyo, Tanzanië, so ek wou êrens na haar vrywilliger kom sodat ek kon besoek, en deur middel van 'n bietjie internetnavorsing het ek oor die Baobab-huis gekom. Die huis word bestuur deur Terri Place, 'n Amerikaanse en haar man, Caito, wat Tanzanies is. Ek was lief vir die voorkoms van die werk wat hulle gedoen het, en gevra of ek saam kon kom om te help! My derde vrywilligerswerk was in 2011 by Soft Power Education in Uganda, met wie ek in 2009 'n dag uitgegee het, so ek het geweet hulle is 'n goeie maatskappy.
My hoofstuk sal wees om vorige vrywilligers te kontak, wat maklik deur Facebook gedoen word, of om aanbevelings van bloggers of aanlynforums te soek. Ek kan baie goeie vrywilligersprojekte aanbeveel wat ek op my reise gekry het.
Watter raad sal jy hê vir mense wat alleen om Afrika rugsak?
As jy bekommerd is om te gaan vir die eerste keer, is dit 'n goeie manier om die vasteland by 'n oorland-vragmotor aan te sluit. Jy sal nie soveel vryheid hê as wat jy wil as jy heeltemal onafhanklik reis nie, maar vervoer en kos word versorg, en daar is baie geleenthede om uit te gaan en die regte Afrika te sien.
Om by 'n vrywilligersprojek aan te sluit, kan 'n goeie manier wees om gewoond te raak aan alleenpakke. Om 'n maand in Livingstone, Zambië te spandeer, met die plaaslike mense te werk en 'n aktiewe lidmaatskap van die gemeenskap te wees, het my gehelp om in Afrika te vestig en ek was goed voorbereid vir al die solo-reise wat ek gedoen het.
As jy besluit om alleen te gaan, sal ek jou eerste paar nagte bespreek vir bespreking. Die meeste goeie gastehuise sal u kan help om u reis te bespreek.
Kyk na die visumvereistes vir die lande waarheen jy gaan. Die meeste gee jou toegang tot die grense, maar dit is beter om vooraf te kyk. Jy sal 'n geelkoorsertifikaat vir baie Afrika-lande benodig.
Neem altyd 'n mengsel van dollars in verskillende denominasies, wat dateer na 2002. Sommige geldeenhede is slegs in land beskikbaar, maar visums kan met dollars gekoop word. Reisigers se tjeks kan moeilik wees om te verander, so ek sal dit aan jou oorgee of jy dit neem. 'N Visa-kaart word veel meer algemeen aanvaar as enige ander kaart.
Wees buigsaam, maak seker jou skedule is nie te streng nie en verwag die onverwagte. As jy dit kan omhels, sal jy 'n onvergeetlike avontuur hê.
O, en wees voorbereid dat jy verlief sal word op hierdie vasteland.
***** Baie mense beskou Afrika as hierdie monolitiese plek, maar dit is 'n gigantiese vasteland met baie verskeidenheid. Jy kan dit nie almal saam klap nie. Daar is baie veilige gebiede en baie, baie gevaarlike gebiede. Ek het my tyd in Afrika liefgehad. Ek het 'n paar wonderlike, vriendelike en hulpvaardige inwoners ontmoet en het nooit een keer onveilig gevoel waar ek was nie.
Helen se storie (sowel as my vriend, Zach se ervaring) toon dat terwyl daar dalk touts, swendelary en kleinmisdaad is (my vriend het by knifepoint in Malawi beroof), as jy jou verstand oor jou hou en gesonde verstand gebruik, kan jy veilig rugsak oor die vasteland van Afrika.
Net soos enige ander plek in die wêreld.
As jy meer wil lees oor Helen se avonture, kyk na haar blog, Helen in Wonderlust.
Een van my gunsteling dele oor hierdie werk is die verhoor van mense se reisverhale. Hulle inspireer my, maar belangriker nog, hulle inspireer jou ook. Ek reis op 'n sekere manier, maar daar is baie maniere om jou reise te finansier en die wêreld te reis. Ek hoop dat hierdie stories jou wys dat daar meer as een manier is om te reis en dat dit binne jou greep is om jou reisdoelwitte te bereik. Hier is meer voorbeelde van mense wat opgehou het om 'n tipiese lewe te leef om die wêreld te verken: