Talgkliere by tumore: simptome en behandeling - Gesondheid Lees Meer
Hoof Gesondheid Talgkliere by tumore: simptome en behandeling
Talgkliere by tumore: simptome en behandeling
Sommige liggaamsweefsels is meer geneig tot die voorkoms van gewasse of patologiese oorgroeisels omdat dit voortdurend in werking is. Daarom moet ons let op enige teken van abnormaliteit.
Geskryf en geverifieer deur die veearts Erica Terrón González 24 Desember 2020.
Laaste opdatering: 24 Desember 2020
Die talgkliere, soos hul naam aandui, is verantwoordelik vir die sintese van die talg wat die oppervlak van die vel van diere en mense smeer en beskerm. Hierdie afskeiding is deurlopend gedurende die hele dier se lewe, alhoewel daar periodes van groter aktiwiteit is, byvoorbeeld tydens haargroei.
In die fases van verhoogde produksie of groter sellulêre aktiwiteit in die talgkliere is waar ernstige patologieë voorkom, soos gewasse. Die volgende reëls behandel sommige van die mees algemene toestande wat by troeteldiere voorkom wat verband hou met die talgkliere.
Tipes talggewasse by katte en honde
Vervolgens beskryf ons kortliks 'n paar van die algemeenste gewasprosesse wat die talgkliere van mak diere kan beïnvloed. Dit is die moeite werd om te noem dat, hoewel hulle almal eienskappe het waarvoor hulle as gewasse beskryf word, dit nie impliseer dat hulle altyd kwaadaardig is of dat dit tot kanker lei nie.
In mediese terme is adenome goedaardige gewasse. Hulle kan slegs 'n klier oorsprong hê, of ook die kanaal insluit. Op grond van hierdie maatstaf word hulle onderskeidelik eenvoudige en saamgestelde adenome genoem.
'N Besondere vorm van talg adenoom staan ​​bekend as die meibomiese klieradenoom, geleë op die ooglid.
Talg adenome is verantwoordelik vir ongeveer 6% van alle veltumore by honde en 4% by katte. In albei gevalle is hulle alleen of veelvoudig, maar in al hul variante meet hulle minder as 1 sentimeter in deursnee.
Die oorliggende vel is gewoonlik witterig of geel, haarloos en soms met maagsere. Dit kan ook die geval wees dat gewasse gemelaniseer word, sodat hulle 'n tint kry tussen bruin en swart. Hierdie talg adenome kan oral op die liggaam verskyn, maar kom die algemeenste op die kop voor.
Die gemiddelde ouderdom van die aangetaste diere is 10 jaar, maar soms kom dit voor by honde wat minder as 'n jaar oud is. Cocker Spaniel, Siberiese Huskies, Poedels, Samoyeds, Beagles, Worshonde en Persiese katte het blykbaar 'n sekere geneigdheid om hierdie melanome aan te bied.
Anders as die vorige, toon karsinoom reeds tekens van maligniteit. Gelukkig is dit skaars: daar is sprake van gevalle van minder as 1% by honde en katte. Ja inderdaad, As hulle verskyn, is hulle plaaslik taamlik aggressief, hoewel hulle selde metastaseer.
Hulle lyk gewoonlik eensaam en ferm, met 'n deursnee van tot 7 sentimeter. Daarbenewens kom die vel wat dit bedek, gereeld voor en word alopecia aangetref. Meestal word dit by beide honde en katte op die kop aangetref.
Soos die meeste gewasse, kom karsinoom van die talgkliere meer voor by ouer diere, tussen 9 en 12 jaar oud. Die rasse wat die meeste geraak word, is die Cocker Spaniel, die Cavalier King Charles Spaniels, die Skotse terriërs en die Siberiese Huskies.
Ander nie-gewas velsiektes wat die talgkliere aantas
Alhoewel gewasprosesse die problematiesste kan wees, is die werklikheid dat hierdie kliere deur baie ander patologieë geraak word. Die siektes wat ons hieronder aanbied, is miskien selfs meer gereeld en ingewikkelder as tumore.
Ons praat van 'n talg siste wanneer die buisvormige deel betrokke is, dit wil sê die haarfollikel waarin die klier geleë is. Hierdie tipe siste is redelik skaars by honde en baie skaars by katte. Aan die ander kant is daar geen bekende aanleg of gewone ligging op grond van ouderdom of raskriteria nie.
As hulle verskyn, word hulle beskou as klein, eensame en ferm oppervlakkige klonte, minder as 'n halwe sentimeter groot. Die feit dat dit stewig is, is omdat die inhoud nie vloeibaar is nie, maar halfvast, gevorm deur keratien en talg.
Weereens is daar 'n spesifieke vorm van die ooglid, die meibomiese siste of chalacion.
Dit staan ​​ook bekend as seniele talghiperplasie, en is die oorsaak van 23% van die velmassas behalwe gewasse wat by honde gediagnoseer word en 11% by katte. Dit word na verwys as seniele talghiperplasie omdat dit meer algemeen by ouer diere voorkom.
Poedels, Cocker Spaniel en Terrier lyk meer geneig. Vel letsels is geel of wit, alopecic, en ferm, minder as 5 millimeter in deursnee. Hulle kan oral op die liggaam verskyn, maar is die algemeenste op die kop, die ore, gesig en agterpote.
Die spesiale geval van afwykings van die perianale kliere
Die perianale kliere van honde is gemodifiseerde talgkliere, geleë rondom die anale gat. Soos enige ander klier, kan hulle aan verskillende patologieë ly, waaronder hiperplasie en adenoom opval.
Albei is goedaardige verspreidings van hierdie kliere en kom byna alle honde gereeld voor. Trouens, hulle verteenwoordig tussen 8% en 18% van alle veltumore van hierdie spesie. Die probleem is dat hierdie patologiese selgroei nie net die klier nie, maar ook die anus self kan belemmer, wat ontlasting bemoeilik.