Alfred Robb - Geskiedenis Podcasts - 2022
Alfred Robb-'n houtboom, agterwiel-stoomboot wat in 1860 by Pittsburgh gebou is, het op die Ohio-rivier en die ander seevaar strome van die Mississippi-waterskeidingstelsel gery totdat dit op 'n onbekende datum op 'n onbekende datum gedurende die eerste jaar van die Burgeroorlog vir gebruik as vervoer.
Verkenningstoetse langs die Tennessee -rivier deur federale geweerbote het leiers van die Unie -vloot in die gebied oortuig dat die suidelike magte hierdie vaartuig vernietig het na die val van Fort Henry, sodat sy nie in Noordelike hande val nie. Nietemin het Alfred Robb veilig en bedrywig gebly totdat luitenant William Gwin-wat aan die bevel was oor die sywiel-geweerboot Tyler-haar op 21 April 1862 in Florence, Ala., Beslag gelê het. Terselfdertyd het die Tennessee van die vinnige Konfederale vaartuie ontslae geraak wat die oorlogskepe van die Unie volledige beheer oor die rivier gegee het.
Gwin het 'n bemanning van 11 mans op die prys geplaas en haar Lady Foote herdoop om die vlagoffisier Andrew H. Foote te vereer - wat toe bevel gegee het oor die Westelike Flotilla waarvan Tyler deel was - en sy vrou. Foote vind hierdie aksie egter 'n verleentheid en het Gwin aangesê om die oorspronklike naam van die vaartuig te herstel.
Aangesien die Konfederasie nog steeds 'n groot deel van die Mississippi besit het, was dit onmoontlik om Alfred Robb na 'n federale hof te stuur en dan admiraliteitssake aan te hoor. Nadat die prys die Tennessee- en Ohio -riviere na Kaïro, III, verlaag het, is sy dus sonder vooraf beregting ingerig vir diens in die Westelike Flotilla. Na voltooiing van haar omskakeling na 'n sogenaamde "blik-geklede" geweerboot, begin Alfred Robb vroeg in Junie 1862 met haar vakbonddiens.
Klaarblyklik nie in opdrag nie, het Alfred Robb - daarna gewoonlik eenvoudig Robb genoem - die aand van 3 en 4 Junie uit Kaïro vertrek, met die Ohio na Paducah, Ky. ondersteun die rivierflank van genl.maj.Ulysses S. Grant se gewapende leër, wat 'n hoogs waarskynlike nederlaag verander in 'n Unie -oorwinning wat in die geskiedenis bekend was as die slag van Shiloh.
By die bereiking van die klein hawe aan die oewer, het Robb - met 'tweede meester' Jason Goudy in beheer - haar aankoms by majoor Henry W. Halleck aangemeld en het hy byna drie jaar begin met die beskerming en ondersteuning van die troepe van die Unie wat veg om die land tussen die Mississippi te beheer. en die Appalachiese berge.
Alfred Robb het Pittsburgh Landing op 'n kritieke punt in die oorlog bereik. Op die Mississippi werk die Westelike Flotilla saam met die Ellet Ram-vloot om die Confederacy's River Defense Fleet te vernietig in 'n harde stryd in Memphis, Tenn. Hulle oorwinning het die Unie beheer gegee oor die rivier so ver suid as Vicksburg, mej. Intussen het die kragtige konsentrasie van die federale magte wat by Shiloh geheers het, suidwaarts beweeg en Corinth, mej., Verower. Dit het toe geskeur, met Grant wat na Vicksburg gestoot het langs 'n pad wat ongeveer parallel met die Mississippi was, terwyl Buell se troepe ooswaarts in die algemene rigting van Chattanooga gedraai het, Tenn. Om die opmars van die Unie -magte wat diep in die Konfederale binneland binnegedring het, na te gaan, het verdedigers van die Suide teruggeslaan met guerrilla -aanvalle, kavallerietaanvalle en langdurige teenstoot deur hele leërs. Al hierdie maatreëls is bedoel om die noordelike kommunikasie- en toevoerlyne te verbreek. Unie -spoorweë, landwa konvooie en voorraadskepe het vinnig gunsteling geword van die Konfederale teikens; en die belangrikheid om die beheer van die Unie oor die riviere te handhaaf, het vinnig toegeneem om die federale troepe 'n konstante vloei van voorrade en ammunisie te verseker.
Verantwoordelik om die Ohio en sy sytakke veilig te hou vir die logistiek van die Unie, is op die kanonne van die Westelike Flotilla geplaas. Op 20 Augustus 1862 het kommandant Charles H. Davis, die bevelvoerder van die organisasie, daarop gewys dat ". Die kanonbootdiens van die boonste riviere skielik 'n nuwe belang gekry het" - het dr. Alexander M. Pennock, sy vlootkaptein en die bevelvoerder van die Umon -vlootstasie in Kaïro, met die neem van hierdie klein oorlogskepe onder "spesiale sorg." met luitenant LeRoy Fitch in onmiddellike bevel.
Aangesien sy reeds in hierdie gebied bedrywig was, was Alfred Robb een van Fitch se geweerbote, en vir af en toe kort opdragte oor die Mississippi, dien sy aan die einde van die burgeroorlog op die boonste riviere. Een van die hoogtepunte van haar diens het plaasgevind op die nag van 3 Februarie 1863 toe sy by verskeie ander oorlogskepe van die Unie aangesluit het om 'n hewige aanval deur ongeveer 4500 Konfederale troepe teen die klein federale garnisoen in Fort Donelson, Tenn, te verslaan. Sy het weer die grens binnegegaan 19 Junie 1863 toe 'n landingsparty van haar 'n Konfederale mag van ongeveer 400 soldate betrek het. Robb se bevelvoerder het geraam dat die Konfederate ongeveer 50 mans verloor, dood of gewond is, terwyl sy skip slegs een man en twee gewondes verloor het.
Na afloop van die Burgeroorlog is Alfred Robb op 9 Augustus 1865 in Mound City, III, uit diens gestel. Daar op 17 Augustus 1865 op 'n openbare veiling daar verkoop aan HA Smith, is die skip op 9 September 1865 as Robb gedokumenteer en gedien op die Mississippirivierstelsel tot 1873.
Die Robb -familiebybel
Ek het 'n paar keer genoem dat my belangstelling in die geskiedenis van die Robb-familie oorspronklik aangewakker is deur my pa & neef Edna Robb (1915 – 1995), dogter van Thomas Bowman Robb (1887-1963). Edna besoek Engeland in 1972, toe ek ongeveer 16 was, uit Nieu -Seeland, en het blykbaar 'n rukkie deurgebring terwyl sy hier besig was om haar wortels te ondersoek. Ek het haar ontmoet op 'n familiepartytjie in Monmouth Road, East Ham, net voor sy huis toe gegaan het, toe ek onthou hoe sy gepraat het oor ons gedeelde Skotse afkoms, en selfs gewaagde bewerings gemaak het oor ons afkoms van Rob Roy MacGregor.
Edna het 'n versameling getikte velle agtergelaat, waarvan ons 'n kopie saamgeneem het, wat blykbaar inligting uit 'n familiebybel weergee. Teleurgesteld onthou ek nie dat sy gesê het waar sy hierdie dokumente gekry het nie, of sy of iemand anders verantwoordelik was vir die transkripsie daarvan, of wat nou in besit was van die oorspronklike. Al my pogings om meer uit te vind, insluitend die kontak met my oorlewende familielede van Nieu -Seeland, was tot dusver vergeefs. Iewers daar is miskien 'n Robb -familiebybel, en ek lewe in die hoop dat die familielid wat dit het, eendag op hierdie blog sal gebeur en kontak sal maak.
Edna se getikte velle was die begin van my passie vir genealogie. Ek onthou hoe ek daaroor gepeuter het toe ons by die huis kom, probeer het om die bande tussen die generasies te verstaan, en ek het teruggekeer met 'n mengsel van verbasing en ongeloof oor die bewering dat ons afstam van die Skotse aristokrasie deur die vermeende band met Burggraaf Stormont . Tot op hede kon ek geen onafhanklike bevestiging van hierdie verband of die verwante bewering vind dat my (ongenoemde) 4 x oupagrootjie op een of ander manier betrokke was by die Jacobitiese rebellie van 1745 nie.
Vanaf Edna se bladsye kon ek my eerste Robb -stamboom bou, wat die familie deur ses geslagte teruggevoer het na Charles Edward Stuart Robb (1779 – 1853), wat in Aberdeenshire gebore is en saam met sy gesin verhuis het Yorkshire na Londen in die vroeë 19de eeu. Die proses van heropbou was nie maklik nie. Die dokument is duidelik deur verskillende hande geskryf, 'n feit dat dit vermom is omdat dit weer getik is en dat afdelings nie altyd duidelik aan individuele skrywers toegeskryf word nie. Maar dit was 'n belangrike beginpunt waarop ek kon voortbou, veral nadat rekords die afgelope dekade aanlyn begin verskyn het en webwerwe soos Ancestry en Scotland 's Mense het die opspoor van hul wortels oneindig makliker gemaak.
Ek het gedink dit sal nuttig wees om die dokument volledig op hierdie webwerf weer te gee. U sal sien dat dit natuurlik in drie afdelings verdeel word. Die eerste teksblok (tot en met die inligting oor die Seagers) is duidelik geskryf deur my oupagrootjie, Charles Edward Robb (gebore 1851), aangesien dit verwys na William Robb (1813-1888) as sy vader en na Charles Edward Stuart as sy oupa. Die tweede gedeelte, wat eindig met W.Robb ', is duidelik geskryf deur Charles ' pa William (my oupagrootjie), en bevat belangrike en fassinerende inligting oor die wortels van die familie in Fisherford, Aberdeenshire, die vermeende verbintenis met Burggraaf Stormont, en die geestelike beroep van sy oom, ds William Robb. Charles voeg dan nuttig 'n nota by wat bevestig toe sy pa William hierdie 'memorandum ' geskryf het.
Die derde afdeling van die dokument het die hoof 'Gekopieer uit die register in die familiebybel Maandag 2 November 1885. dood in 1888. Hierdie afdeling moes deur Charles Edward Robb geskryf of gekopieer gewees het, aangesien dit verwys na Fanny Sarah (Seager) Robb as 'ma ' en beskryf 'pa ' (dws William) hertrou ( aan Marianne Mansfield Palmer) in 1854. Die onderafdelings, geskei deur lyne, gee nuttig inligting oor die geboortes, huwelike en sterftes van vier geslagte. Die onderafdelings gee om die beurt besonderhede oor: Charles Edward Stuart Robb en sy vrou Margaret Ricketts Monteith hul kinders William Robb en Fanny Sarah Seager en hul kinders William Robb en Marianne Mansfield Palmer en hul kinders Charles Edward Robb en sy vrou Louisa Bowman die kinders van Charles en Louisa, eindig met die geboorte van Arthur Ernest Robb (my oupa) in 1897.
Die oorspronklike dokument moes vir die laaste keer in of na 1905 opgedateer gewees het, aangesien die laaste gebeurtenis wat dit aanteken, die dood is van Charles ' vrou Lousia (my ouma) in daardie jaar. Aangesien Charles die laaste bydraer tot die dokument was, vermoed ek dat die oorspronklike en/of die familiebybel in besit is van een van sy afstammelinge. My oupa, Arthur Ernest Robb, was die jongste kind van 'n groot gesin, en dit lyk nie asof hy baie geërf het in die manier van familiedokumente of erfstukke van sy vader nie. Van sy ouer broers is Charles William, 'n Royal Marine, in 1904 in Aden oorlede en Thomas Bowman emigreer na Nieu -Seeland, en dit lyk ook asof hy geen dokumente geërf het nie. Dit laat Joseph John (gebore 1880) wat met Alice getroud is en 'n seun Arthur het (dit is my kennis) en David Edward, wat met Margaret Everard getroud is en drie kinders gehad het Charles, Frank en Enid (en oor wie ek geskryf het in hierdie plasings). Dit lyk waarskynlik dat enige familiebybel of verwante dokumente in die hand van Joseph se afstammelinge of Dawid se afstammelinge sou wees.
Hier is dus die volledige dokument:
Oupa: Charles Edward Stuart Robb. Gebore in Aberdeenshire.
Ouma: Margaret Ricketts Monteith. Getroud by St. Mungo's
Glasgow, 15 Oktober 1802.
Vader: William Robb. Gebore te Richmond, Yorkshire, 25 Oktober 1813.
Getroud met Fanny Sarah Seager in St. George the Martyr, Queen Street,
Bloomsbury, Londen, 23 Mei 1836, gebore op 22 November,
1814. Sy was die dogter van Samuel Hurst Seager en Fanny
sy vrou voorheen Fowle. Haar broers en susters was:
Elizabeth Seager) Dit is almal in Nieu -Seeland.
en Julia Seager wat met Charles Lambert getroud is, een
van die klerke aan die kommissaris van Lunacy, Whitehall
Ek weet nie veel van my eie ooms en tantes nie, maar ek ken my pa se oudste broer, eerw. William Robb was 'n geruime tyd professor in Grieks aan die College of St. Andrews, Fifeshire. Hy was nooit getroud nie. Ek het 'n oom James gehad wat by die dood van my oom William die eiendom in Fisherford in Aberdeenshire in besit geneem het en hoeveel kinders ek nie nagelaat het nie, maar ek het gehoor dat James, die oudste, baie jare daarna Amerika toe is. Ek het ook 'n oom George gehad wat baie jare gelede gesterf het, maar ek weet nie hoeveel nie. Ek het ook 'n tante gehad genaamd Penelope, maar met die uitsondering van my oom William het ek nooit een van hulle gesien of iets van hulle gehoor nie. Die laaste wat ek aan my oom William onthou, was toe ek 3 of 4 jaar oud was toe ek hom by my vader by Malton in Yorkshire besoek het, toe hy 'n rukkie stilstaan ​​en my op sy knie neem en vir my sê dat ek 'n goeie seun, en hy sou 'n heer van my maak. Sedert daardie tyd toe hy Malton verlaat het om terug te keer huis toe, het ek nog nooit iets van hom gehoor nie, totdat ek by my pa se dood in 1853 onder sy papiere 'n brief van Bishop Law, premier van Skotland, gevind het wat hom vertel het van die dood van my oom wat ongeveer 1838 gebeur het. My broers en susters wat grootgeword het, was:-
Charles Edward, gebore in 1809 en oorlede in 1836 (September)
Matilda wat in 1806 gebore is en in 1870 oorlede is.
George William gebore op 13 Oktober 1811. Oorlede aan griep 1848.
Elizabeth gebore 1820 (21 Junie), oorlede 1863.
(Ek dink hierdie datums is reg) en
John wat ek glo nou lewe, gebore op 3 Maart 1816. Ek sê
Ek glo dat hy lewe, maar ek het hom al drie of vier keer nie gesien nie
jaar, en hy sal my ook nooit laat weet waar ek hom kan vind nie.
Ek glo hy is in Londen, want ek word vertel dat hy gesien is.
My ma Margaret Ricketts Monteith was die enigste dogter van John Monteith en Matilda sy vrou, die dogter van Burggraaf Stormont, verloof, sowel as my pa se pa in die aangeleentheid van prins Charles se poging om die kroon te verower 1745/6.
Bogenoemde is 'n afskrif van 'n memorandum wat my Vader op 20 Junie 1880 geskryf het.
GEKOPIERE VANAF DIE REGISTER IN DIE FAMILIEBYBEL MAANDAG NOV.2 ND, 1885
Charles Robb, getroud met Glasgow 15, Okt. 1802. Oorlede op 10 Junie
1853. Ouderdom 72 jaar. John's, Waterloo Road, begrawe.
Margaret Monteith, Oorlede Decr. 1 st. 1843. Begrawe St. Martins
in die velde. Ouderdom 62 jaar.
Matilda Gebore Aberdeen, Sondag 17 Maart, Gedoop 31 Maart st
1805, St Pauls Chapel, Getroud 1860, Frederick King.
George William, gebore te Alloa Saterdag 8 November, gedoop
23 November 1806. Oorlede op 26 Februarie 1807.
Isabella Maria. Gebore 15 April 1808, Oorlede 7 Mei 1808 te Kilmarnock
Charles Edward. Gebore te Whitby Woensdag 7 Februarie, gedoop
21 Feb 1810. Oorlede 27 September 1836. Ouderdom 26 jaar.
Begrawe te St.Martin in the Fields.
George William. Gebore te Richmond, Yorkshire, Sondag 13 Oktober
gedoop 8 Nov. 1811, Oorlede 8 de Desember 1847. Leeftyd 36 jaar.
William, gebore te Richmond Yorkshire, Maandag 25 Oktober,
Gedoop op 19 November 1813, oorlede op 4 Augustus 1888, 75 jaar oud.
Elizabeth. Gebore te Malton, 21 Junie Gedoop op 12 Julie 1820
Getroud met St. Martins in die Fields met Joseph Boden 22 e
Feby. 1841, oorlede op 10 Januarie 1860, 39 jaar oud.
Begrawe by Tower Hamlets Cemetery.
John, Gebore te Malton, Dinsdag 5 Maart, Gedoop St. Michaels
William Robb trou op 23 Mei 1836. Fanny Sarah Seager was
gebore te St. Clements Danes, 22 November 1814.
Fanny Margaret Monteith, gebore Februarie 1838, Oorlede Februarie 1840
Ouderdom 2 jaar. Begrawe te Spa Fields, Londen.
William Henry, gebore op 7 April 1841
Elizabeth Margaret, gebore 1 Desember 1843.
Matilda Fanny, gebore op 8 Mei 1846.
Charles Edward, gebore op 22 Jany, 1851.
Ma sterf 26 Januarie 1851, begrawe in die tabernakel
Vader trou op 5 Junie 1854 in St. Clement Danes met Marianne Mansfield Palmer, gebore op 4 Desember 1830 in Longton, Staffordshire.
The Robbs - oudste broer Dee Robb (kitaar, sang), Joe Robb (kitaar, sang) en jongste broer Bruce Robb (klawerbord, sang) - het hul lang loopbane begin in hul tuisdorp Oconomowoc, WI …
Kunstenaarsbiografie deur Bryan Thomas
The Robbs - oudste broer Dee Robb (kitaar, sang), Joe Robb (kitaar, sang) en jongste broer Bruce Robb (klawerbord, sang) - het hul lang loopbane begin in hul geboortestad Oconomowoc, WI (naby Milwaukee) as 'n tienergroep-popgroep wat hulself Dee Robb & the Robbins noem. As Robby & amp the Robins, het hulle 'Surfer's Life' opgeneem vir die Todd -etiket, wat sedertdien op talle branderversamelings verskyn het. Tydens 'n somertoer het hul kitaarspeler die konsepbord in die gesig gestaar, sodat die orkes die groep moes skommel en hul neef, Craig Robb (regte naam Craig Krampf), as 'n plaasvervanger op tromme moes inbring. Die band verander toe die naam na die Robbs en speel verder, en speel sagte rock -harmonie deurdrenkte pop in die trant van die Cowsills, the Monkees, of Paul Revere & amp the Raiders. Krampf en die drie Robb -broers het regoor die Midde -Weste opgetree, wat verskyn as die openingswet op wetsontwerpe met die belangrikste bedrywe van die dag. Hulle is uiteindelik ontdek deur die musiek impresario Dick Clark, wat hulle op sy Teen World's Fair in Chicago laat optree het. Kort daarna is die Robbs onderteken by Mercury Records (die etiket wat toe die vier Cowsill -broers onderteken het voordat hulle die groep laat val het na twee enkelsnitte) en het hul eerste rekord opgeneem, wat in 1967 vrygestel is. Hulle verskyn op TV's Where the Action Is en, saam met Buffalo Springfield, vir die Turtles oopgemaak. Clark het die Robbs later uitgenooi om gereeld op sy TV -program te wees, en die groep het dus na Kalifornië verhuis. Daar word hulle die ondersteuningsgroep vir Del Shannon, Gene Pitney, Bobby Vinton en ander. Die Robbs het met Atlantic geteken vir 'n paar enkelspeletjies. Toe - met die hulp van Shannon - onderteken met ABC se Dunhill Records en verander hulle naam in die vroeë 70's na Cherokee. As 'n country-rock-uitrusting het hulle 'n album uitgereik, vervaardig deur Steve Barri, met ekstra gasoptredes deur die voormalige Byrds Chris Hillman en Sneaky Pete Kleinow. Elke lid van die oorspronklike Robbs -reeks het uiteindelik die groep verlaat totdat slegs Krampf oorgebly het. Hy was 'n voortdurende en vaste werk as 'n sessie -tromspeler, terwyl Dee, Joe en Bruce Robb intussen tot ingenieurswese en produksie oorgegaan het. Hulle het sedertdien redelik suksesvol geword as die eienaar/operateur van hul eie Cherokee Studios, in West Hollywood, CA, en Cherokee Ranch Studios, wat in die 60's langs die Spahn Ranch geleë was, voordat hulle na Chatsworth, CA, verhuis het. The Robbs is bekroonde vervaardigers/ingenieurs van tallose platinumkunstenaars, waaronder Rod Stewart, John Cougar Mellencamp, Alice Cooper en Steely Dan, om maar 'n paar te noem.
'N Nuwe blog oor my voorouers in Glasgow
24 Maandag Junie 2019
Ek het 'n nuwe blog begin – Merchant City Cousins ​​– wat voortspruit uit my navorsing oor die familie van my 4de oom, George Robb, 'n handelaar in die vroeë negentiende-eeuse Glasgow en die broer van my 3de oupagrootjie , Charles Edward Stuart Robb.
John Knox, ' Ou Glasgow Cross or the Trongate ', Glasgow Museums, via artuk.org
Alhoewel my soeke na inligting oor George Robb begin het as 'n poging om sy verbintenis met my eie familie te vestig, het ek spoedig om sy eie onthalwe sy verhaal en die van sy uitgebreide familie geïntrigeer. Ek het ontdek dat hy en sy vrou en kinders deel was van 'n groep families wat deur 'n huwelik verbind is, insluitend handelaars, vervaardigers, plantasie -eienaars, prokureurs, kunstenaars en administrateurs - baie van hulle was betrokke by die berugte 'driehoekige handel' wat Glasgow met Afrika verbind het en die Nuwe Wêreld.
Dit is die verhaal van daardie uitgebreide familie - van belang in eie reg, maar ook 'n fassinerende insig in die lewe in Glasgow en die bande van die stad met die nuwe wêreld in die negentiende eeu - wat ek in die nuwe blog wil vertel .
Hierdie van is in die top 162 000 name in die Amerikaanse sensus vanaf 2010. (Daar moet minstens 100 wees om die lys te maak).
Daar is 13402 ROBB -rekords gelys in die Amerikaanse sensus van 2010, en dit is die Nommer 2686 ingedeelde naam. 'N ROBB maak op 4,54 van elke 100k mense in die bevolking.
Ander data van die Amerikaanse sensus vir ROBB
89,46% is alleen alleen (nie-Spaans)
5,48% is alleen swart (nie-Spaanse swart of Afro-Amerikaanse alleen)
2,31% is van Spaanse of Latino -oorsprong
0,7% is alleen in Asië
0,37% is Amerikaanse Indiane (nie-Spaans-Amerikaanse Indiane en Alaska alleen)
1,68% nie-Spaanse twee of meer wedrenne
Teddy Robb het 'n effense gevoel van grit wat onder sy gladde aflewering skuil, en 'n sweem van sjarme in die huis is wat hom onderskei het tussen die country-sangers wat in die laat 2010's 'n mengsel van pop, R&B en country sing. Sy twee enkelspelers van 2019, "Really Shouldn't Drink Around You" en "Tell Me How", het gewys hoe sy ligte aanraking ewe tuis klink op ballades en vrolike, sielvolle pop.
Teddy Robb, wat grootgeword het in Akron, Ohio, was as adolessent beset met sport en die buitelug. Terwyl hy Kent State bygewoon het, is sy kop omgedraai deur 'Troubadour', 'n meditatiewe 2008 -treffer deur George Strait. "Troubadour" het Robb gelei om 'n loopbaan in country -musiek te volg. Hy het in Ohio begin optree, en uiteindelik na Nashville in 2013. Toe hy in die Music City aankom, het hy op Broadway begin optree, en stadig kontak gemaak met die country -musiekbedryf. Hy verskerp sy stem deur ski -lodges in Vail, Colorado, te speel, en keer dan terug na Nashville.
Robb het in 2018 by Monument geteken en teen die einde van die jaar sy debuut -enkelsnit "Lead Me On" vrygestel. 'Really Shouldn't Drink Around You', 'n nommer wat deur Shane McAnally, Josh Osborne en Old Dominion se Trevor Rosen geskryf is, het Robb se tweede enkelsnit in 2019 geword. 'Tell Me How' het kort daarna gevolg.
Hitchcock het grootgeword in die East End van Londen in 'n omgewing wat eens agtervolg is deur die berugte reeksmoordenaar, bekend as Jack the Ripper, waarvan twee jaar later nog steeds in die jeug van Hitchcock was. Alhoewel hy twee broers en susters gehad het, herinner hy hom aan sy jeug as 'n eensame, met 'n streng dissiplinêre vader word gesê dat hy Alfred opdrag gegee het om by die plaaslike polisiekantoor te verskyn met 'n nota wat sê dat hy hom wangedra het. sersant aan diens (op versoek van Hitchcock se pa) het hom vir 'n paar minute toegesluit, genoeg tyd om Alfred 'n vrees vir geslote ruimtes te gee en 'n sterk kommer vir onregmatige gevangenisstraf, wat albei in sy latere werk sou verskyn. Toe hy nie gedissiplineer word nie, word hy deur 'n buitensporige wakker moeder gekos, wat kos as 'n balsem gebruik het - waarna hy later sy handelsmerk sou vind.
Hitchcock het na die St. Ignatius College gegaan voordat hy in 1913–14 die London County Council School of Marine Engineering and Navigation bygewoon het. Hy het tot 1918 in die verkoopsafdeling by W.T. Henley's Telegraph Works Company gewerk, toe hy na die advertensie -afdeling verhuis het. Hy gee toe aan sy artistieke kant, en skryf in 1916 aan die Universiteit van Londen in om teken- en ontwerpklasse te volg. Sy fasiliteit op die gebied in 1920 het hom gehelp om 'n plek te ontwerp met die ontwerp van titelkaarte (wat stille films benodig) vir die Amerikaanse filmonderneming Famous Players - Lasky, wat 'n Britse tak in Islington geopen het. Toe Famous Players sy Britse tak in 1922 sluit, het hy by Islington gebly. Hy werk aan films vir onafhanklike vervaardigers en neem meer verantwoordelikheid as kunstenaar, produksie -ontwerper, redakteur, assistent -regisseur en skrywer.
Alfred, ook gespel Aelfred, bynaam Alfred die Grote, (gebore 849 - oorlede 899), koning van Wessex (871–899), 'n Saksiese koninkryk in die suidweste van Engeland. Hy het verhoed dat Engeland aan die Denene val en leer en geletterdheid bevorder. Tydens sy bewind, omstreeks 890, het die samestelling van die Angelsaksiese kroniek begin.
Wat was Alfred se militêre prestasies?
Alfred het 'n groot deel van sy bewind bestee om sy koninkryk Wessex teen Deense indringers te verdedig. Hy het 'n groot oorwinning behaal tydens die Slag van Edington in 878, maar sukkel met Deense vooruitgang tot 896, toe die invalle opgehou het. Sy sukses om die aanvalle te stuit, was grootliks te danke aan sy voortreflike verdedigingstrategie. Leer meer.
Hoe was Alfred as goewerneur van sy koninkryk?
Alfred het Wessex goed bestuur en was 'n leersame wetgewer. Hy maak 'n belangrike wetskode bekend nadat hy die beginsels van wetgewing bestudeer het uit vorige Angelsaksiese wetskodes en uit die boek Exodus. Sy wette het spesiale aandag gegee aan die beskerming van die swakkes. Leer meer.
Wat was die belangrikheid van geletterdheid en leer vir Alfred se heerskappy?
Alfred beskou leer en geletterdheid as van deurslaggewende belang vir die verwerwing van wysheid en daarom noodsaaklik dat mense in ooreenstemming met God se wil moet lewe. Tydens sy bewind het hy daarop aangedring dat vrymense van voldoende middele leer om Engels te lees, en hy het self Latynse tekste in die volkstaal vertaal ten bate van sy mense. Leer meer.
Toe hy gebore is, het dit onwaarskynlik gelyk dat Alfred koning sou word, aangesien hy vier ouer broers gehad het, het hy gesê dat hy nooit koninklike mag wou hê nie. Miskien sou 'n geleerde se lewe hom tevrede gestel het. Sy ma het vroeg sy belangstelling in Engelse poësie gewek, en van jongs af het hy ook na Latyn geleer, moontlik gestimuleer deur besoeke aan Rome in 853 en 855. Dit is ook moontlik dat hy die groot Frankiese koning Karel die Grote bewus was en bewonder het, wat het aan die begin van die eeu leer op sy gebied herleef. Alfred het egter eers later in sy lewe die geleentheid gekry om die opleiding te kry wat hy gesoek het.
Hy het waarskynlik die opleiding in militêre kunste ontvang wat normaal is vir 'n jong man van rang. Hy verskyn die eerste keer in aktiewe diens in 868, toe hy en sy broer, koning Aethelred (Ethelred) I, Burgred van Mercia (die koninkryk tussen die Teems en die Humber) gaan help teen 'n groot Deense leër wat in East Anglia geland het in 865 en neem die besit van Northumbria in 867. Die Dene weier om te veg, en daar is vrede gemaak. In hierdie jaar trou Alfred met Ealhswith, wat deur haar moeder afstam van Merciaanse konings. Laat in 871 val die Dene Wessex binne, en Aethelred en Alfred voer verskeie gevegte met hulle. Aethelred sterf in 871, en Alfred volg hom op. Na 'n onsuksesvolle stryd by Wilton het hy vrede gemaak. Dit was waarskynlik die kwaliteit van die Wes -Saksiese verset wat Deense aanvalle vyf jaar lank ontmoedig het.
In 876 vorder die Dene weer op Wessex. Hulle het in 877 afgetree deur min te bereik, maar 'n verrassingsaanval in Januarie 878 was amper suksesvol. Die Dene vestig hulself in Chippenham, en die Wes -Sakse het gesê, "behalwe koning Alfred." Hy het die Dene uit 'n fort in die Somerset -moeras geteister, en tot sewe weke na Paasfees het hy in die geheim 'n leër bymekaargemaak wat hulle tydens die Slag van Edington verslaan het. Hulle het oorgegee, en hul koning, Guthrum, is gedoop, Alfred staan ​​as borg die volgende jaar dat hulle hulle in East Anglia vestig.
Wessex was nooit weer in so 'n gevaar nie. Alfred het 'n pouse gehad om te veg tot 885, toe hy 'n inval in Kent deur 'n Deense weermag, ondersteun deur die Oos -Engelse Danes, afweer. In 886 neem hy die offensief en verower Londen, 'n sukses wat veroorsaak dat alle Engelse wat nie onder Deense heerskappy was nie, hom as koning aanvaar. Die besit van Londen het ook die herowering van die Deense gebiede in die bewind van sy seun moontlik gemaak, en Alfred het moontlik hierop voorberei, hoewel hy nie verder kon vorder nie. Hy moes in 892 'n ernstige aanval deur 'n groot Deense mag van die Europese vasteland teëkom, en dit het eers in 896 die stryd laat vaar.
Die versuim van die Danes om nog meer vordering teen Alfred te maak, was grootliks die gevolg van die verdedigingsmaatreëls wat hy tydens die oorlog getref het. Ou forte is versterk en nuwes op strategiese plekke gebou, en reëlings is getref vir die voortdurende bemanning daarvan. Alfred herorganiseer sy leër en gebruik skepe teen die indringers al in 875. Later laat hy groter skepe volgens sy eie ontwerp bou vir gebruik teen die kusaanvalle wat selfs na 896 voortduur. Verstandige diplomasie het ook Alfred se verdediging gehelp. Hy handhaaf vriendelike betrekkinge met Mercia en Walliese heersers het sy steun gesoek en in 893 'n paar troepe vir sy leër voorsien.
Alfred slaag in die regering sowel as in die oorlog. Hy was 'n wyse administrateur en organiseer sy finansies en die diens wat hy moes betaal (edele volgelinge). Hy het die regspleging ondersoek en stappe gedoen om die beskerming van swakkes teen onderdrukking deur onkundige of korrupte regters te verseker. Hy het 'n belangrike wetskode afgekondig, nadat hy die beginsels van wetgewing in die boek Exodus en die kodes van Aethelbert van Kent, Ine van Wessex (688-694) en Offa van Mercia (757-796) bestudeer het, weer met spesiale aandag ter beskerming van die swakkes en afhanklikes. Terwyl hy onnodige veranderinge aan die gewoonte vermy het, het hy die praktyk van die bloedvete beperk en swaar strawwe opgelê vir die oortreding van 'n eed of pand.
Alfred is egter die uitsonderlikste, nie vir sy generaalskap of sy administrasie nie, maar vir sy houding teenoor leer. Hy het die hedendaagse opvatting gedeel dat Viking -aanvalle 'n goddelike straf vir die mense se sondes was, en hy skryf dit toe aan die agteruitgang van leer, want slegs deur leer kon mense wysheid verkry en leef in ooreenstemming met God se wil. Daarom, in die stilte van die aanval tussen 878 en 885, nooi hy geleerdes na sy hof uit Mercia, Wallis en die Europese vasteland. Hy het self Latyn geleer en begin om Latynse boeke in Engels te vertaal in 887. Hy het beveel dat alle jong vrymanne met voldoende middele Engels moet leer lees, en deur sy eie vertalings en dié van sy helpers het hy Engelse weergawes beskikbaar gestel van "die boeke wat die nodigste is vir alle mense om te weet, "boeke wat hulle tot wysheid en deug sou lei. Die Kerklike geskiedenis van die Engelse volk, deur die Engelse historikus Bede, en die Sewe geskiedenisboeke teen die heidene, deur Paulus Orosius, 'n teoloog uit die 5de eeu-wat nie deur Alfred self vertaal is nie, alhoewel dit aan hom toegeskryf is-het die goddelike doel in die geskiedenis onthul. Alfred se vertaling van die Pastorale sorg van Sint Gregorius I, die groot pous uit die 6de eeu, het 'n handleiding vir die priesters gegee in die onderrig van hul kuddes, en 'n vertaling deur biskop Werferth van Gregorius Dialoë opbouende voorlesing oor heilige mans verskaf. Alfred se weergawe van die Soliloquies van die 5de-eeuse teoloog Sint Augustinus van Hippo, waarby hy materiaal van ander werke van die vaders van die Kerk bygevoeg het, het probleme rakende geloof en rede en die aard van die ewige lewe bespreek. Hierdie vertaling verdien om op sy eie bestudeer te word, net soos sy weergawe van Boethius Troos van die filosofie. By die oorweging van ware geluk en die verhouding van voorsienigheid tot geloof en van uitverkiesing tot vrye wil, aanvaar Alfred nie die standpunt van Boethius volledig nie, maar hang meer af van die vroeë vaders. In albei werke bevat toevoegings parallelle van hedendaagse omstandighede, wat soms sy siening oor die sosiale orde en die pligte van koningskap openbaar. Alfred het ten behoewe van sy mense geskryf, maar hy was ook baie geïnteresseerd in teologiese probleme om hul eie onthalwe en het die eerste van die vertalings, Gregory's, laat doen. Dialoë, "Dat hy te midde van aardse probleme soms aan hemelse dinge sou dink." Hy het moontlik ook die eerste 50 psalms vertaal. Though not Alfred's work, the Anglo-Saxon Chronicle, one of the greatest sources of information about Saxon England, which began to be circulated about 890, may have its origin in the intellectual interests awakened by the revival of learning under him. His reign also saw activity in building and in art, and foreign craftsmen were attracted to his court.