Die Maastricht is die laaste chronostratigrafiese etage sowel as geologiese tydsnede van onderskeidelik die sisteem en periode Kryt (serie/epog Laat Kryt). Dit verwys dus na ’n tydperk sowel as die gesteentes wat in dié tydperk gevorm het.
Die Maastricht is in 1849 deur die Belgiese paleontoloog André Dumont genoem na Maastricht in Limburg, Nederland. Hoewel die oorspronklike tipeligging van die etage dus by dié stad is, het dit later geblyk nie die hele Maastricht-etage is aanwesig in dié stratigrafie nie. Die globale stratotipepunt lê dus in ’n meer volledige seksie langs die rivier Adour in Frankryk.
Die basis van die etage word gedefinieer deur ’n kompleks van 12 biostratigrafiese kriteria, waaronder die vroegste voorkoms van die ammoniet Pachydiscus neubergicus en die belemniet Belemnella lanceolata. Die bokant, en daarmee die einde van die Mesosoïkum, word gedefinieer deur die Kryt-Paleogeen-uitwissing, ’n massauitwissing waarin onder meer die ammoniete en dinosourusse uitgesterf het. In die geologie kan dit gesien word in ’n laag ryk aan iridium, wat waarskynlik afkomstig was van die meteoriet-impak wat die uitwissing veroorsaak het.