Die volgende immorele dade is kenmerkend van baie gelowiges wat nog nie die Here vir volkome heiligmaking vertrou het nie: hoogmoed, liefde vir die wêreld en vir wêreldse vermaak, liefde vir geld, rykdom en die neiging om altyd net die beste te wil hê, oneerlike finansiële transaksies, verskillende vorms van verslawing (bv. aan drank, tabak, kos en dwelms), wraaksugtigheid, leuens, onrein gedagtes en buite-egtelike verhoudings. En tog is Nuwe verse aanvanklik en ook later in die literatuurgeskiedenisse as ‘n bundel van “‘tussenstand’, van oorgang” getipeer (Antonissen, 1955: 278; Kannemeyer, 1978: 414; Olivier, 1998: 627-628). ‘n Mens kry die indruk dat die kritici van oordeel was dat die poëtiese styl nie dieselfde eenheid toon as die vorige en daaropvolgende bundels nie; dat sommige van die gestalteverse eintlik nog teruggryp na Gestaltes en diere, terwyl ander weer vooruitwys na Tristia (Kannemeyer, 1987: 425). As mens die woord “chacma-kese” teëkom (sou “Kaapse Kese” nie deug nie?) begin jy wonder of daar nie ter wille van die kinderlesers en ander onkundiges `n lys met verklarings ingesluit kon word om minder bekende woorde toe te lig nie.