Bybelskool » Psalm 107 – God is goed en getrou – aan sy liefde is daar geen einde nie
Die eerste drie Psalms funksioneer gesamentlik as 'n inleiding vir die vyfde Psalmboek. In die breë handel dié drie Psalms oor vryheid, veiligheid en verhoring.
Psalm 107 handel oor die vryheid wat God in 'n verskeidenheid van kontekste gegee het, veral ná die ballingskap.
Psalm 108 handel oor die veiligheid wat die Godsvolk ervaar in die oorwinning wat God gee, al is daar nog talle dinge wat nie reg is nie.
Psalm 109 handel daarom oor die gebed om verhoring te midde van vele uitdagings om die redding van die Here voluit te kan ervaar.
"Loof die Here, want Hy is goed, aan sy liefde is daar geen einde nie!"
Daarmee gee die Psalmis vir gelowiges van alle tye beide 'n belydenis en 'n gebed, 'n lofprysing en 'n herinnering, 'n stelling oor God se karakter en 'n sug na God se ingrype in hierdie wêreld. Iets wat jy vandag kan neerskryf of memoriseer en as gebed die volgende tyd kan gebruik: "Loof die Here, want Hy is goed, aan sy liefde is daar geen einde nie!"
God het verdwaaldes by die regte pad uitgebring (4-9). Waar verdwaaldes in die woestyn gesmag het na water om te drink en kos om te eet – moontlik met die Eksodus uit Egipte as agtergrond – het God hulle hulpgeroep gehoor en hulle uit hulle ellende gered. Hy het hulle op die regte pad gebring (vgl. Ps. 1). "Hy het die goeie in oorvloed gegee aan dié wat honger gely het."
God het gevangenes bevry (10-16). Die beskrywing van die donker, die diep duisternis, die feit dat hulle gevangenes in ellende en in boeie was, dui waarskynlik op die ervaring van die ballingskap. Die rede daarvoor word ook aangegee: hulle verset teen die bevele van God. "Hulle het die leiding van die Allerhoogste in die wind geslaan." In hulle nood het hulle egter om hulp geroep en God het hulle bevry uit hulle ellende.
God het dwase rebelle tot inkeer gebring (17-22). In 'n voorsetting van die vorige beskrywing word gefokus op die dwaasheid van 'n rebelse optrede teenoor God. Dit laat jou selfs aan kos walg, só swaar is die ellende van rebelle. Maar, God hoor selfs rebelle se hulpgeroep en maak hulle met een woord gesond. Interessant dat rebellie hiermee eintlik as 'n soort siekte geteken word!
God het seevaarders veilig uit hulle nood gelei (23-32). 'n Mens het al by die profeet Jona kennis geneem van die nood wat seevaarders kan ervaar op die oop see, en hier word hulle nood geteken as dinge swaar gaan op die groot waters. Maar, soos dit God is wat wonderdade op die diep waters doen, só kan Hy hulle ook na veiligheid en vryheid lei. Waar God 'n mensestem hoor roep, dáár luister Hy, maak die stormwind stil en gee kalmte: "God het hulle veilig gelei na die hawe waar hulle wou kom." Jare later sou Jesus dit konkreet illustreer vir sy eie dissipels: Markus 4:30-41 – Het julle dan nie geloof nie? en Matteus 8 – Jesus herstel gemeenskap en bevorder geloof met gesprek en genesings. Ook Paulus sou dit ervaar dat God IN die storm bewaring skenk: Handelinge 27:1-28:31 – Paulus verkondig die evangelie in Rome.
God het die dorre aarde en sy mense weer geseën (33-38). Waar God is, daar kan die woestyngebied eintlik nie anders as om 'n rietvlei, 'n fonteinwêreld te word nie. God se goedheid sluit dus selfs die omgewing in. Daar kan honger mense hulle vestig en floreer omdat hulle gedy in die seën wat die Here skenk.
God het magtiges verneder en armes beskerm teen verdrukking (39-41). Die Psalmis is egter ook bewus van die feit dat mense, veral armes, dit soms hotagter het waar magtiges hulle verdruk, al het die armes geen skuld daaraan nie. Waar mense dus verminder en wegkwyn onder die druk van teëspoed en moeilikheid, daar bring die Here ook omkeer, beskerming en seën.
GOD IS GETROU – 107:42-43. Die Psalm eindig met die waarneming dat waar opregtes dié dinge sien, is hulle bly. Die NAV vertaal die tweede deel van vers 42 regtig problematies: "alle onreg het tot 'n einde gekom". Dit is regtig nie 'n goeie vertaling van die welliswaar moeilike frase nie. Die OAV het dit gehad as: "maar alle ongeregtigheid hou sy mond toe", wat al beter is. Die BDV vertaal: "maar almal wat onreg doen, hou hulle monde toe." Dit beteken dat God se getrouheid die monde van die onregverdiges snoer. Ek het veral gehou van dié vertaling: "Good people see this and are glad; bad people are speechless, stopped in their tracks." (The Message). Opregtes is dus bly omdat die dade van God se getrouheid wys dat God in staat is om die onreg en verdrukking om te keer. Die punt is dat God se goedheid en getrouheid bose mense en onreg stilmaak. Daarom moet ons sonder ophou daaroor praat en God daarvoor loof.
Psalm 1:6 sê: "die Here leidie regverdiges op hulle pad" wat eintlik 'n vertaling is van die Hebreeuse frase: "die Here ken die pad van die regverdiges". Die NIV vertaal dit met: "the Lord watches over the way of the righteous".
Die feit dat God met die Godsvolk in verhouding is, dat Hy hulle ken, dat Hy hulle beskerm, beteken dat hulle bestemming die gevolg is van God se beskerming. Daarvan sing Psalm 107 in aansluiting by Psalm 1 se belydenis.
"2So moet die mense sê wat deur die Here bevry is, dié wat Hy uit hulle nood bevry het."
"Want God is goed, aan sy liefde is daar geen einde nie. Loof die Here!"
Sep 1, 2015 at 12:49 | #
Wonderlik dat die Woord so inspirerend en vol troos kan wees.Dankie dat jy dit so vir ons verduidelik
Aug 10, 2017 at 15:31 | #
EK WIL WEET OF DIT N MOET IS DAT MY TIENDES MOET BETAAL TERWYL EK SWAAR TREK AAN MY FINANSIES.KAN DIE HERE VIR MY OPENBAAR WAT IS DIE REGTE DING ASB
Aug 11, 2017 at 16:06 | #
Hi Dina. Nee, dit is nie 'n moet dat jy 'n tiende moet gee nie. 'n Mens gee vrywillig. Jy gee ook nie wat jy nie het nie. Lees meer oor tiendes hier.