Redakteursbrief: Die staatsrede, Rome wat brand, “honourable members” en respekEFF-LP’s word op 9 Februarie 2017 deur veiligheidsbeamptes uit die Nasionale Vergadering verwyder (Foto: Skermgreep uit regstreekse video) Mens het nie eens woorde om te probeer sê wat gisteraand tydens die staatsrede in die parlement gebeur het nie. Dis soos om ŉ swak fliek te gaan kyk, en vooraf te weet waarvoor laat jy jou in en jou te staal daarvoor met ŉ groot boks springmielies, en dan is die fliek baie, baie swakker as jou stoutste verwagtinge. Volgens Dirk Hermann van Solidariteit weerspieël die chaos in die parlement die werklike toestand van die staat. Zwelinzima Vavi, voormalige hoofsekretaris van Cosatu, sê op Twitter OR Tambo, wat veronderstel was om gisteraand vereer te word, draai in sy graf om. Nog iemand deel op Twitter ŉ foto van parlementslede wat heerlik sit en slaap terwyl die staatsrede uiteindelik gebeur, en merk op dat die EFF seker maar hardhandig verwyder is sodat die parlementslede se slapie nie onderbreek word nie. En dan, daardie gewraakte laggie van Zuma, wat sekerlik om al die verkeerde redes in die geskiedenisboeke opgeteken sal word, maak nie saak uit watter perspektief jy jou weergawe van die geskiedenis skryf nie. “We may be separated by many factors, but the nation was in joint disgust when Zuma laughed,” skryf ene Brad op Twitter. Alana Bailey, adjunkhoof van AfriForum, vergelyk daardie laggie van Zuma met Nero wat glo viool gespeel het terwyl Rome brand. “Dis ‘n “#$%&@ sirkus,” sê die omie by die tafel langsaan waar ek koffie drink terwyl ek my redakteursbrief skryf, in veel minder gesofistikeerde taal. Joost van der Westhuizen. Argieffoto: Twitter Zuma se laggie is nog skaars koud, of dis tyd vir Joost van der Westhuizen se gedenkdiens op Loftus Versfeld in Pretoria. Die land het stil geword vroeër vandeesweek met die heengaan van dié groot gees, aanvanklik bekend as rugbyspeler, maar ŉ man wat uiteindelik vir baie meer as sy skrumskakel-talent die harte van Suid-Afrikaners verower het. Joost gaan Loftus waarskynlik voller maak as wat rugby in ŉ lang tyd kon doen. Die manier hoe hy die afgelope vyf jaar die stryd gestry het teen amiotrofiese laterale sklerose (ALS), ŉ aggressiewe vorm van motorneuronsiekte (MNS), het respek afgedwing by Suid-Afrikaners oor alle grense heen. Nog iets waarvoor Joost respek afgedwing het, en iets wat ŉ mens minder graag wil onthou, is die manier hoe hy opgetree het nadat ŉ gewraakte video waarin hy seksuele dade met ŉ vrou uitvoer, ŉ klompie jaar gelede aan die lig gekom het. Ek noem dit, al maak verwysings na dié insident Maroela-lesers warm onder die kraag. Want wat belangrik is, is die manier hoe Joost dié insident hanteer het. Hy het erken dat dit hy is in die video, en vergifnis gevra. Daarna het hy die gevolge van sy dade in die oë gekyk toe hy geskors is as rugbykommentator op SuperSport, en hard gewerk om sy verhouding met sy vrou en kinders én sy openbare beeld te herstel. “Jy was en is my eerste liefde,” het die sangeres Amor Vittone, met wie hy getroud was ten tye van die video-voorval en tot met sy dood, ná sy afsterwe gesê. Respek. Dis meer as wat ŉ mens kan sê van die man wat ons president is, en wat lag as Rome brand. ŉ Groot geraas in die parlement, teenoor ŉ stil verslaentheid op Loftus. Ontkenning van enige aandadigheid deur ons president, teenoor belydenis van ŉ verkeerde besluit deur ŉ rugbyspeler. Trots teenoor nederigheid. Só kies ons ons rolmodelle, nie net op grond van hul dade nie, maar op grond van hul besluite en hul integriteit. Miskien sal die honourable member Jacob Zuma eendag leer dat respek nie afgedwing kan word deur magsvertoon of dreigemente van grondgrype of arrogansie nie. Hy kan so baie by Joost leer. Dis jammer hy het gisteraand te laat in die bed gekom om vandag op Loftus te kan wees. Groetnis Susan Lombaard Redakteur: Maroela Media