Poësie – Bladsy 2 – Die Namib Skryf – sonder grense
Wat Is Jou Leed se Naam
(Jan N. Alleman)
Gister was ‘n donker nag!
Dood het spykers
Deur ‘n hart gekloof.
Ons almal weet,
Niemand ken die omvang van die leed.
Elke wroeging dra ‘n ander naam
As jou’e, vriend.
Gepubliseer op 19th Februarie 2019 19th Februarie 2019 Skrywer Jan N. AllemanKategorieë Groete en Goeters, PoësieLewer kommentaar op Wat Is Jou Leed se Naam
Saggies deur haar hare streel n sagte wind .
Stil sit sy daar, staar die verte in.
Dis haar ‘alleen’ plekkie, waarheen sy altyd kom as alles te veel raak.
Die dae is trietsig en klam.
Die koue vat vat aan haar vel sagte vel.
Vir ure kon sy so ver weg in haar eie wêreld verdwyn.
In haar eie wêreld waar sy veilig voel.
Waar niks en niemand op daai oomblik saak gemaak het nie.
Soms draai haar gedagtes na haarself, dan rol die trane oor haar wange.
Die nat strepies vang die koue vas, maar sy voel dit skaars.
Die mis van die aand se koue maak haar sagte vel klam en koud.
Dis n ‘diep klam’ maar amper lekker koue.
Die trane rol sonder keer, en sy is in haar eie ‘ ek ‘ plekkie.
In haar swaar hart verlang sy vanaand daai soort verlang.
Die soort verlang na iemand wat sy nie ken nie.
Uit die niet kom sit die mooiste klein voëltjie hom voor haar neer.
Dit ruk haar terug na nou, na die werklikheid.
Stadig vee sy die trane met haar koue hand van haar sagte wange af.
Met n sagtheid in haar oë en n sagte, amper skelm, glimlaggie kyk sy na die voëltjie.
Ook vir my, dink sy….. ook vir my!
Met n baie ligter hart staan sy op, en is reg om die volgende berg te versit.
Gepubliseer op 13th Februarie 2019 19th Februarie 2019 Skrywer KatrienKategorieë Poësie1 Kommentaar op Ook vir my!
Is jy hardseer of is jy bang
Dan sal ek vir jou die son wil vang
Kalmte sal ek in jou hart bring
Terwyl ek in die son so sing
Met my sonkleur wat jou so vasvang
Weet ek jys ok al is jy bang
Elke dag sal ek jou stralend groet
Tot ek weer moet gaan – vir altyd – vir goed
Gepubliseer op 20th Januarie 2019 22nd Januarie 2019 Skrywer KatrienKategorieë PoësieLewer kommentaar op Die Sonneblom
Waar vind ek myself?
Op ‘n wolk met ‘n silver rand,
Of in die son wat als verbrand?
Soms droom ek ek val en val
Sonder einde in ons heelal
Soms voel dit of ek sweef na bo
Die lekkerste vryheid, ongesteurd
Dan sit ek weer uitbarstend van die lag
Ek onthou so goed daai komiese slag
Nou’s dit weer trane wat rol
‘n Mens wil net vir die wêreld weghol
Maar dan kyk ek om my heen
En ek besef; Ek’s nie alleen
Soveel mense daakliks om heen
Wat se goedheid op MY neer’reen!
Gepubliseer op 10th Januarie 2019 22nd Januarie 2019 Skrywer KatrienKategorieë PoësieSleutelwoord Afrikaans, Die Namib SkryfLewer kommentaar op Wie is ek