Ek het ‘n probleem dat ek nie in detail kyk nie. Of eerder, dat ek gewoonlik nie in detail kyk nie. En veral nie in detail onthou nie.
‘n Baie goeie vriendin van my het ek nie as kind geken nie. Hulle het egter nie baie ver van ons af gewoon nie. Ons het wel by soms by dieselfde mense gekom as wat hulle gekom het, net nie gelyk nie. Sou sy van sekere mense gepraat het wat ek ook geken het, was dit wat sy vir my van hulle vertel, vreemd. Soveel so dat ek begin bekommerd raak het oor my onthougoed, want het ek die mense dan só vergeet? Dalk het hulle net ander dinge saam met die mense gedoen as ons, of het hulle hulle dalk beter geken.
Ek stem saam, hoe meer jy dink daaroor en skryf hoe meer duik nog op. Selfs jare later kom daar nog ekstra onthoue. Jy doen nog goed jy sal dit maak as jy so aanhou.
Vanoggend was ek nie lus vir skryf nie. Ek is regtig nie goed met ‘n ding te moet doen elke dag nie. Teësinnig loer ek deur my onderwerpe en begin skryf. Maggies, nou geniet ek dit hoor!
Dankie. Ek het so 800 geskryf. Ek is mos gelukkig omtrent ‘n dag se woorde voor, so dis nie ‘n te erg krisis nie. Dalk skryf ek vanmiddag nog gou weer ‘n stukkie net om my dag se woorde vol te maak.
Ek het weer geskryf. Sommer oor my ma en haar maniese depressie. Nie iets wat ek sal publiseer nie, maar dit was nodig dat dit geskryf word.