Gutweed, kelp and wrack… – Lois Elsden
Food Leave a comment brown seaweeddulsegreen seaweedgutweedkelplaverLucky Portbraddon by Lois EsldenMonmouthred seaweedseaweedThe Marches DelicatessenThe Pembrokeshire Beach Food Companywrack Dragonfly Fibers | Jocelyn Selkie Sport
Jocelyn Selkie Sport
Hand painted in deep magenta's with hints of burgundies and plums. Dr. M.J. du Plessis Gereformeerde Kerk Bellville Datum: 4 Februarie 2007 (aand)
Sing vooraf: Psalm 68:3.
Skriflesing: Kolossense 4.
Teks: Kategismus Sondag 45. Kolossense 4:2
Volhard in die gebed en waak daarin met danksegging; (Kolossense 4:2 AFR1953)
Dit is goed as ons soms weer dink oor wat dit beteken om te bid - om net weer helderheid te kry oor wat ons bid, en hoe ons bid, en oor wie die Here is wat ons gebede aanhoor.
Ons deel hierdie preek in onder die volgende hoofpunte:
1. Volhard in die gebed.
2. Die Ontvanger van die gebed.
3. Ons behoefte om te bid.
Die gemeente te Kolosse was letterlik in die middel van die heidendom.
Die gemeentelede het nog steeds bande met die heidene gehad ook, want hulle Bloedfamilie het in die meeste gevalle nog in die heidendom agtergebly toe die gemeentelede tot bekering en geloof gekom het.
Daarom word hulle in hierdie bybelgedeelte aangespoor om in die gebed te volhard en te waak.
Daar is duidelik drie opdragte. Die een spruit voort uit die ander een.
Die eerste opdrag is: "Volhard in die gebed."
Baie prakties gestel, beteken dit "Sorg dat daar nie 'n insinking of verslapping in julle gebedslewe insluip nie!"
Die tweede opdrag vloei nou uit hierdie een voort: “waak daarin...”
Waak kan positief of negatief wees.
Negatief kan dit beteken: moenie aan die slaap raak nie.
Positief beteken dit: Wees op jou hoede teen versoeking.
Dit kan selfs beteken dat jy moet let op die tekens van die tye.
Die woord waak het die laaste twee betekenismoontlikhede in hierdie gedeelte: Wees op jou hoede teen versoekings, en let op die tekens van die tye.
Ons kry dit in presies dieselfde betekenis in 1 Kor. 16: 13:
Dan volg die derde opdrag: “…met alle danksegging.”
Dank die Here altyd!
Iemand wat in die geloof op sy hoede is, sal weet presies hoe groot die genade van God is.
Daarom sal hy ook weet om God voortdurend te dank vir sy genade.
Die wortels van hierdie vermaning is dat diegene wat verslap in hulle gebedslewe, ook hulle waaksaamheid gaan verloor.
Dan tree daar die verlamming in dat hulle gebed heeltemal kan veruitwendig.
Dit word dan net 'n gewoonte.
Die Here word dan nie meer opreg gedank vir sy genade nie.
Die gelowige moet in sy gebede God vir genade smeek.
Die Here Jesus sê self dat gebed en smeking saamgaan.
Lukas 11 leer ons dit. Die Here sê eers in vers 9 dat ons moet bid, en dan sal daar vir ons gegee word.
Dan sê Hy in vers 11:
As julle dan wat sleg is, weet om goeie gawes aan julle kinders te gee, hoeveel te meer sal die hemelse Vader die Heilige Gees gee aan die wat Hom bid.
Hier staan geskryf dat ons die Heilige Gees deur die gebed leer ken, omdat die Here die Heilige Gees gee aan diegene wat tot Hom bid.
Dit is 'n geweldige groot gebeurtenis hierdie, mens kan dit nie sommer net met 'n paar woorde afmaak nie.
Die Heilige Gees laat ons die genade verstaan dat die Here ons ons sondes vergewe.
Die Heilige Gees lei ons ook so dat ons onsself ontdek aan ons sondes.
Hy leer ons dat God ons onder sy groot genade roep om van al ons sondes bekeer te word.
En dat die Here in Jesus Christus ons sondes ons vergewe. Dis mos nie sommer 'n klein sakie hierdie nie.
Die Heilige Gees bring ons dus in die ware gemeenskap met God in. Kom ons sê dit meer eenvoudig. Hy laat ons verharding teen God breek: dis nou ons verharding teen bekering en gemeenskap met God wanneer ons in bepaalde sondes volhard.
Dis miskien negatief om te sê dat ons ophou om in sondes te volhard.
Positief is dieselfde ding dat ons
so vinnig as wat ons ophou om met sonde te volhard,
so vinnig groei ons in omgang en gemeenskap met die Here.
Dit beteken dat ons dan beter lewe en groei in heiligheid.
In die Teologie staan die proses bekend as "heiligwording."
Paulus noem dit "die opstanding van die nuwe mens."
Saam met die gebed noem ons dit "'n dankbaarheidslewe."
Net uit hierdie dinge is dit al klaar duidelik dat die gebed die vernaamste deel van my dankbaarheid teenoor die Here is.
Ons moet inderdaad daarin, soos dit in die teksvers staan "volhard en waak met danksegging."
Dank vir baie dinge, onder andere vir genade, seën, bekering en vergewing van sondes deur die verdienste van ons Here Jesus.
Die opdrag dat ons in ons gebede moet waak, beteken dat ons nie aan die slaap moet raak nie.
Ons moet geloofswakker wees, dus: Wees op jou hoede teen versoeking.
Al staan dit glad nie hier geskryf nie, beteken dit tog dat daar 'n vyand is wat wil inval in jou geloofslewe in, en jy moet teen hom waak.
Die vyand is maklik kenbaar: die Satan.
Daarom moet ons let op die tekens van die tye: Ons moet kan sien wanneer die Satan sy invalle wil doen!
Maar ken u Hom aan wie hierdie gebede gaan?
Ons bely dat ons slegs die Enige en Ware God mag aanbid.
Die Enige en Ware God ken ons natuurlik uit sy Woord.
Daar openbaar Hy Hom aan ons.
In die Bybel leer ons God ken as ons Skepper.
Ons leer Hom ken as die Ewige Heerser oor alles in tyd of ewigheid.
Hy openbaar Hom as die Alwetende: Daar is niks waarvan Hy nie weet nie, of wat buite sy belanning om kan gebeur nie.
Die Woord van God openbaar Hom as God van goedertierenheid: God wat soveel genade en liefde het en gee as ons verstand nie kan inneem en verwerk nie.
Hy openbaar Hom as God wat uitverkies en wat liefhet.
Hy openbaar dat daar hoegenaamd geen ander God is as net Hy nie. Hy alleen is God en Here wat aanbid en verheerlik moet word.
In Kolossense 4 is daar 'n opdrag van die Here: Ons moet onophoudelik bid. Dis wat die Here van ons verwag.
Daarom aanbid ons die Here.
Daar is niemand anders wat ons in elk geval kan aanbid nie.
Ons doen dan presies net wat Hy van ons vra, naamlik dat ons Hom aanroep in gehoorsaamheid.
Maar van ons kant af kom daar nog iets by:
Ons bid nie net met blydskap en vreugde in gehoorsaamheid nie.
Ons bid ook omdat ons werklik nood en behoefte daaraan het.
Enige mens wat werklik sy ellendes ken en begryp wat hy doen wanneer hy sonde doen, se gebed word uit behoefte gebore.
Daarom het die gebed ook die element in dat die bidder hom voor God verootmoedig.
Hy bid met die besef dat daar van verdienste of loon geen sprake is nie.
Die opregte gelowige besef dat hy as 'n skuldenaar voor God staan. In ons sondes is inderdaad dikwels rebellie teen die hoogste Koning.
Daarom buig die ware gelowige altyd sy knieë in diepe berou en skuldbelydenis. Hy bid by God vir genade en barmhartigheid.
Ons bid nie en hoop maar ons gebede word verhoor nie.
Ons bid en weet dat die Here ons gebede ter wille van die Here Jesus verhoor.
Die Here verhoor nie my gebede omdat ek so opreg bid, of so hartseer is as ek smeek nie.
Ook nie omdat ons so diep in die nood is nie.
Hy verhoor ons gebede net om Christus wil.
In Jesus Christus word die gelowiges begenadig en geseën.
Buite Jesus Christus gaan ons verlore.
Geen mens wat Jesus Christus nie as God en Verlosser bely en aanbid, kan gered word nie.
God het al aan Adam en Eva verlossing in Christus belowe. Hy het hierdie verbond met Abraham weer vernuut. Uiteindelik het God die verbond vervul in Jesus Christus.
Hy het as eniggebore Seun van God aan die kruis gesterf en daarmee God se verbondstrou aan die uitverkorenes waar gemaak en bevestig.
Jesus Christus het daarmee alles wat ons en God skei, nl. ons sondes en ongeregtigheid, weggeneem.
Hy het ons ook in 'n nuwe verhouding met God gestel: God is nou ons Vader.
Daarom leer die Here Jesus ons ook om ons gebed te begin met die woorde: Ons Vader..
Dit is dus so dat ons deur die Here Jesus vrye toegang na ons hemelse Vader toe het.
Daarom kan u die sekerheid hê dat u gebede ter wille van Jesus Christus verhoor word.
Alles in ag geneem behoort daar van elkeen van ons 'n onophoudelike stroom van lof en dankgebede na God toe op te gaan.
Kom ons toets die saak van onophoudelik bid en waak terwyl ons God dank aan onsself.
Hoe baie bid u?
Wat bid u?
Belangrik: Bid u wanneer dit moet?
Ons lewe in 'n tyd waarin die ongelowiges al hoe meer word.
Ons hoor in die openbaar al hoe minder lof en dankgebede tot eer van God.
Eers was dit ondenkbaar dat ons enige vergadering sal begin sonder dat ons eers gebid het. Deesdae is dit aan die orde van die dag. Dis nie reg nie.
Ons wat glo, moet hierin die voorbeeld stel. Ons moet by elke geleentheid God loof en Hom dank met ons gebede.
Daarmee sal ons enersyds 'n voorbeeld stel aan ander,
en andersyds ons medegelowiges versterk.
Bo alles gee ons daarmee aan God die eer wat Hom toekom van ons af.
Ons moet op elke gebied die gebed ons saak maak.
Sommiges van ons eet bv. ons etes sonder om te bid of te dank.
Dikwels word tafelgebede so afgerammel dat mens kwalik kan hoor wat die bidder bid.
Die idee van ons openbare gebede is tog dat almal wat luister na die gebed kan saambid.
Hoe kan jy deel in lof en dankprysing aan die Almagtige as jy 'n gebed nie kan volg nie?
Dit gaan nie in gebede om mooi woorde nie. Glad nie oor die lengte van die gebed nie.
Dit gaan oor jou verhouding tot God.
Dit gaan oor 'n ware geloof wat gewerk word deur die Heilige Gees, en die diepe behoefte om God aanhoudend en sonder ophou te loof en te dank in ons gebede.
Die woorde van ons teks is:
"Volhard in die gebed."
Ons moet dus ook met ons gebede sorg dat daar nie 'n insinking of verslapping in ons gebedslewe insluip nie.!
Kom ons Lees Kategismus Sondag 45 saam - dit handel oor die gebed.
Slotpsalm 63: 1, 6.
Datum: 4 Februarie 2007 (aand)