Op hierdie kritiek van Antonissen het Pretorius geantwoord dat die “breuk”-argument nie opgaan nie, “aangesien (Antonissen) nie bepaal het wat hierdie ‘natuurlike wese’ van die dier of ding waarvan ek sou afwyk, is nie. (…) Hy beskuldig my dat ék van sy (dus die algemene) beeld afwyk en daarom is ék natuurlik verkeerd.” Jasser Arafat, Saddam Hoesein, Osama bin Laden en al die wreedhede wat hulle pleeg, is verbygaande verskynsels. ‘n Veel boser en meer sinistere persoon sal spoedig op die toneel verskyn. Indien jy, soos ek, ‘n bra onverantwoordelike dog entoesiastiese uitlener van boeke is, net om maande later te probeer onthou aan wie jy nou eintlik watter boek geleen het, is daar vanoggend ten minste hoopvolle nuus vir ons. ‘n Vrou in Engeland het naamlik na 70 jaar ‘n boek wat sy as dertienjarige meisie by die Cubitt Town Library, Tower Hamlets, uitgeneem het, terugbesorg. In sommige van haar gedigte sluit Krog nie net aan by haar ma nie, maar antwoord sy ook op haar. Serfontein se essay “Vlegters van matte” sluit af met die volgende aanhaling waarin sy besin oor die Westerling se perspektief op “ontwikkelendes”: