Image deur Thomas Wolter
N ander dag, nog 'n massaskiet. Ons treur oor Odessa, Tex., En ons bedroef oor Amerika.
Die nasleep van elke massa-skietery volg op 'n nou-roetine-patroon: koorsagtige dekking sal gevolg word deur politici en kenners wat 'n voorspelbare gesprek voer oor wetgewing oor wapenveiligheid. Dit weet ons nou al. Natuurlik het ons dit nodig universele agtergrondkontroles; ons moet alle skuiwergate toemaak; ons moet verbied bult aandele; en ons moet verbied aanrandingswapens en die koeëls moes hulle skiet. Maar politici vertrap verskillende vorme van ek-wil-doen-dit-of-wat nie die kern van die saak raak nie en ook nie die logjam breek wat hierdie gruwelike en unieke Amerikaanse probleem so ondeurdringbaar gemaak het nie.
Dit is nie net ons wapenbeleid nie, maar ons politiek wat ons nie bevry van hierdie waansin nie. Voordat ons die slegte invloed van geld op ons politiek oorheers, sal dit nie moontlik wees om die National Rifle Association se verstikking op ons samelewing te verbreek nie. Dit is nie die wil of veiligheid van die mense nie, maar die winste van geweervervaardigers wat voorrang geniet in ons wapenbeleid. Wetgewing wat openbare finansiering vir federale veldtogte bepaal, moet die strydkreet van ons generasie wees.
Maar selfs dan sal Amerikaners dieper moet kyk na die oorsaaklike lae van ons epidemie van geweld. Ons sal verder as die politiek moet kyk. Ons sal na onsself moet kyk.
As individue is Amerikaners nie 'n gewelddadige volk nie, maar dit is onmiskenbaar dat ons 'n gewelddadige kultuur is. Gereelde massa-skietery is nie normaal nie. En totdat ons hiermee te kampe het, sal die situasie nie wesenlik verbeter nie.
Die meeste politici hou slegs 'n bespreking van simptome. Die politiek moet die leiding vorm vir ons mees uitgebreide gesprek oor maatskaplike kwessies, nie die oppervlakkigste nie. Konvensionele politiek leen hom nie tot die bespreking van die dieper kwessies wat ons pla nie. Tog moet ons dieper gaan.
Amerika het nie net 'n wapenkrisis nie; dit het 'n kulturele krisis. Amerika sal nie ophou om die gevolge van geweergeweld te ervaar voordat ons gereed is om die vele maniere waarop ons kultuur met geweld gepleeg is, die hoof te bied nie.
Ons omgewingsbeleid is gewelddadig teenoor die aarde. Ons strafregstelsel is gewelddadig teenoor mense van kleur. Ons ekonomiese stelsel is gewelddadig teenoor die armes. Ons vermaakmedia is gewelddadig teenoor vroue. Ons videospeletjies is gewelddadig omdat dit kinders se gedagtes beïnvloed. Ons weermag is gewelddadig op maniere en plekke waar dit nie hoef te wees nie. Ons media is gewelddadig in die knie en skande van die knie ter wille van 'n beter kliksyfer. Ons harte is gewelddadig terwyl ons mekaar gedurig laat vaar, wanhoop en waansin kweek. En ons regering is indirek en direk gewelddadig op die ontelbare maniere waarop sy mag gebruik word om diegene te help wat nie hulp nodig het nie en om steun te weerhou van diegene wat dit doen.
Die donkerder waarheid wat Amerikaners nou moet ervaar, is: Ons samelewing is nie net vol geweld nie; ons is vasgehaak aan geweld. En in gebied na gebied is daar diegene wat miljarde dollars verdien om die haak te verdiep. Totdat ons dit sien, sal ons net meer geweld hê. Ons gedagtes moet ontwaak sodat ons dit alles kan sien. Ons harte moet ontwaak sodat ons dit alles kan verander. En ons politiek moet verander sodat ons dit alles kan bespreek.
Alhoewel die wetgewing oor wapenveiligheid vurig nagestreef moet word, is 'n politieke instelling wat so sterk is in die weë van brute mag, amper nie toegerus om 'n oplossing te bied vir die probleem van geweld in hierdie land nie. Met 'n byna Militêre begroting van $ 740 miljard maar slegs $ 40 miljard voorgestel Wat die begroting van die Staatsdepartement betref, is ons toereikende toewyding tot brute mag en die voortdurende verbintenis tot sielemag voor die hand liggend. Met die lugmag op soek na 100 stealth B-21 Raiders, elk met 'n prysetiket van $ 550 miljoen en elkeen toegerus om sowel kern- as konvensionele wapens te dra, terwyl 12.5 miljoen kinders in die Verenigde State in voedsel-onseker huise - die politiek wat dit toelaat om te gebeur, is diegene wat ons van die epidemie van geweld in Amerika gaan red, is amper lagwekkend.
Ons sal nie van disfunksionele realiteite ontslae raak voordat ons bereid is om meer funksionele funksies te aanvaar nie. Ek stel voor dat 'n Amerikaanse departement van vrede die magte van konflikoplossing koördineer en benut; herstellende geregtigheid; geweld voorkoming; trauma-ingeligte onderwys; bedagsaamheid in die skole; dienste vir kinder- en gesinsopwekking; sosiale en emosionele leer; en 'n vredesakademie van wêreldgehalte om duisende vredesbouers op te lei en te ontplooi, plus nasionale konferensies en 'n presidensiële taakmag vir vredeskepping. Ons sal alles in ons vermoë doen om 'n kultuur van vrede tuis en in die buiteland te bevorder. Ons gaan die grondoorsake aanspreek, nie net die simptome van geweld in Amerika nie. En mettertyd sal ons ons kultuur transformeer van een van konflik na een van vrede.
Niks gaan fundamenteel verander totdat genoeg van ons bereid is om standpunt in te stel vir fundamentele verandering nie. En geen verandering kan meer fundamenteel wees as vir die Verenigde State om van 'n kultuur van geweld na 'n kultuur van vrede te transformeer nie. Van die frekwensie van aanval tot die frekwensie van vergifnis. Van 'n land van vrees tot 'n land van liefde.
© 2019 deur Marianne Williamson.
Oorspronklik gepubliseer in die Die Washington Post.
Video: 2020 Demokratiese kandidaat Marianne Williamson oor geweerveiligheid
Marianne Williamson praat oor die Spirit of America. 'N Kyker se opmerking: "Dit is miskien die meeste ...
Niemand van ons sal ooit vergeet waar ons op 9/11 was nie, of hoe ons geleer het van die aanvalle op ons ...
Marianne Williamson, 'n jarelange voorstander van spiritualiteit en transformasie, praat in 'n eenheid ...