.: Die Profeet Sagaria - 14 (“Ek sal julle Reinig”)
In die vorige hoofstukke van Sagaria is daar getuig van die grootse werk wat God in die midde van Sy volk gedoen het en ons het verlede Sondag gesê dat ons nou verder aan sal sien dat die volk se behoefte aan fisiese bevryding nie alleen bevredig is nie, maar dat hulle insgelyks, innerlik bevredig sal word.
Wat nou gaan gebeur word pragtig deur Esegiël in Eseg.39:29 beskryf ~ Ek sal hulle nooit weer verwerp nie; Ek het my Gees uitgestort op Israel,” sê die Here my God. Joël 2:28-29 beskryf dit as volg ~ Wanneer dit alles gebeur het, sal Ek my Gees laat kom op al die mense, julle seuns en julle dogters sal as profete optree, julle oumense sal drome droom, julle jong mans sal visioene sien. 29In daardie tyd sal Ek my Gees laat kom selfs op dié wat nie in aansien is nie.
Sag.12:10-13:1 ~ Maar oor die koningshuis van Dawid en oor die inwoners van Jerusalem bring Ek ’n gees van welwillendheid en van berou: hulle sal na hom kyk vir wie hulle doodgesteek het en hulle sal oor hom treur soos ’n mens treur oor ’n enigste kind, hulle sal oor hom huil soos ’n mens oor ’n oudste seun huil.11Daardie dag sal daar in Jerusalem meer getreur word as wat daar oor Hadad-Rimmon getreur is in die Megiddovlakte. 12Die land sal treur, die mans in elke familie afsonderlik, en hulle vrouens afsonderlik: die familie van Dawid en hulle vrouens, die familie van Natan en hulle vrouens, 13die familie van Levi en hulle vrouens, die familie van Simi en hulle vrouens, 14en al die ander families, die mans afsonderlik en hulle vrouens afsonderlik.
13 Daardie dag sal daar ’n fontein oopgemaak word om die koningshuis van Dawid en die inwoners van Jerusalem te reinig van hulle sonde en hulle vuilheid.
3. GENADE EN SMEKING (v.10a):
In v.10 sien ons dat daar ’n gees van welwillindheid en van berou oor die koningshuis van Dawid en die inwoners van Jerusalem uitgesort sal word.
Die twee uitdrukkings, “welwillendheid” en “berou” word in die OAV korrek vertaal met “genade” en “smeking” en hierdie “smeking” word mooi omskryf in die ESV met “pleas for mercy”. Kom ons kyk egter na die OAV ~ Maar oor die huis van Dawid en oor die inwoners van Jerusalem sal Ek uitgiet die Gees van genade en smekinge. Wie of wat is hierdie Gees waarna Sagaria verwys? Die wortelbetekenis van hierdie woord is beide in die Grieks en die Hebreeus, “wind” [רוּחַ (ruwach /roo·akh/)]. Ons lees in Joh.3:8 die volgende t.o.v. die Heilige Gees ~ Die wind waai waar hy wil, en jy hoor sy geluid, maar jy weet nie vanwaar hy kom en waarheen hy gaan nie. So is elkeen wat uit die Gees gebore is.
Hierdie verwysing van Sagaria is dus ’n bae duidelike verwysing na die Heilige Gees. As ek dan die vers mag parafraseer, kan dit as volg lees: Maar oor die huis van Dawid en oor die inwoners van Jerusalem sal Ek die Heilige Gees van genade en smekinge uitstort. Voor ons na die betekenis van die utdrukkings “genade” en “smeking” in hierdie konteks kyk, moet on ook net weer vir mekaar sê wat of wie die “huis van Dawid” is. Ons het verlede week (12:1-9) gesien dat Sagraia van baie duidelike apokaliptiese taalgebruik maak in hierdie profesie en dan spesifiek hier van hoofstuk 12 af en verder. Sy skryfstyl en boodskap is dus vol beelde met diepere betekenis (net soos Openbaring) en moet sy boodskap gesien word teen die agtergrond van die wederkoms.
Wanneer Sagaria dan praat van die “huis van Dawid” weet ons dat hy verwys na alle gelowiges van alle tye en nou kom hy hier in v.10 met ’n profetiese belofte van die Heilige Gees wat uitgestort gaan word oor alle gelowiges en wat ons weet, in vervulling gegaan het op Pinksterdag (Hand.2) en soos ook geprofeteer deur o.a. Jesja (44:3); Joël (2:28-29) en natuurlik Jesus self (o.a. Matt.3:11).
Sagaria gaan egter verder en spesifiseer twee baie belangrike dinge wat uitgegiet gaan word en dit is “genade” en “smeking.” Wat is die betekenis en implikasie van hierdie twee woorde wat as belofte aan ons gegee is?
• Genade: Kom ons kyk eerstens na “genade.” In hierdie geval word die woord gebruik,
wat ons in die teolgie as “toegespitste genade” sal noem. Hierdie genade is dus nie dieselfde as God se “algemene genade” wat Hy oor alle mense uitstort (heiden sowel as gelowige) in bv. die vorm van reën; werksvoorsiening; ens. nie. Wat dan is God se “toegespitste genade”, of te wel die genade waarna Sagaria hier verwys? As ek ’n kort en eenvoudige definisie van toegespitste genade kan gee, sal ek dit as volg definieer: Toegespitste genade is daardie eensydige geskenk van barmhartigheid, liefde en verlossing wat die soewereine God uit genade aan verloregaande mense skenk, wie Hy vooraf uitverkies het. Ef.2:5 ~ Deur Sy groot liefde het Hy ons wat dood was as gevolg van ons oortredings, saam met Christus lewend gemaak. Uit genade is julle gered.
Sagaria sê dus dat die gelowiges - alle gelowiges (die koningshuis van Dawid en die inwoners van Jerusalem), deur die genadewerking van die Heilige Gees wederbaar (gered) word en terselfdertyd werk dit ’n innerlike oortuiging in die verloste, van sy natuurlike en geestelike rebellie teen God en dit laat hom met ’n sondebesef. Die genade waarvan hy dus in ons Skrifgedeelte (v.10) praat, is die genadegawe van wedergeboorte wat deur die werking van die Heilige Gees aan alle gelowiges geskenk word.
• Smeking: Wat wil Sagaria sê wanneer hy sê dat die Gees van smeking ook oor ons
uitgestort sal word? Wanneer hy dit sê, sê hy nie daardeur dat ons in smeking voor die Here moet kom nie, of om smeking deel van ons lewe te maak, of iets dergeliks nie. Nee, hierdie dui daarop, net soos die geval met genade waarna ons nou net gekyk het, dat dit iets is waaroor die Heilige Gees beskik.
Weereens sal dit ons help as ons na die Hebreeuse betekenis vir hierdie woord gaan kyk [תַּחֲנוּן (tachanuwn, tachanuwnah /takh·an·oon/)]. Die Hebreeuse woord het dieselfde grondbetekenis as dié van genade en is dus iets wat vanuit die Heilige Gees kom en wat aan ons as gelowiges geskenk word. Wat is hierdie “smeking” wat Hy aan ons skenk? Omdat die grondbetekenis dieselfde is, is die vrug daarvan ook dieselfde - Die Heilige Gees beskik oor iets en Hy skenk dit aan ons en dit werk iets in ons binneste en wat is hierdie “iets”? Nadat Hy die wedergeboorte uit genade aan ons geskenk het en ons tot diep sondeoortuiging gekom het, werk Hy dan ook in ons die begeerte om tot God te smeek om vergifnis en die verdere genade om die nuwe verhouding wat daar nou tussen God en ons bestaan, nooit tot niet te laat gaan nie en daarom kan en mag ons en moet ons Hom ook gereeld herinner aan Joh.10:28 ~ Ek gee hulle die ewige lewe, en hulle sal in alle ewigheid nooit verlore gaan nie. Niemand sal hulle uit my hand ruk nie.
4. DIE LAND SAL TREUR (v.10b-14):
Wanneer gelowiges die gawes van genade en smeking ontvang het, sal hulle noodwendig nou dié Een raaksien wie hulle “doodgesteek” het. Hierdie is weereens ’n profesie van Sagaria wat dui op die lyding wat ons Verlosser, Jesus Christus aan die kruis sou deurmaak en Hy het dit vir ons gedoen en daarom is Sagaria reg as hy sê dat óns Jesus “doodgesteek” het, want as dit nie vir my en jou sonde was nie, sou Hy nie gesterf het nie. Ja, dit is so dat diegene wie Jesus veroordeel en gekruisig het in die woorde van Openb.1:7 gaan weeklaag wanneer Chirstus weer kom ~ Kyk, Hy kom met die wolke, en al die mense sal Hom sien, ook hulle wat Hom deurboor het; en al die volke van die aarde sal oor Hom in selfverwyt weeklaag. Ja, dit is seker, maar ons was egter ook daar; ons het Hom ook deurboor met ons sonde… “but for the grace of God!”
Hierdie uitspraak van Sagaria was natuurlik nie glashelder duidelik vir die mense in wie se tyd hy geskryf het nie - enersyds is dit omdat dit juis ’n profesie was en wat natuurlik later eers in vervulling gegaan het en die mense kon dit dus nie in hulle lewe sien en ervaar nie, maar anderyds was dit ook die Waarheidsevangelie wat hy aan sy tydgenote gekommunikeer het, deur vir hulle te sê dat hulle vooruit moet kyk en na dié Een moet kyk en in Hom glo, wie nog in die toekoms aan die kruis sou sterf - wat doodgesteek en deurboor sou word vir húlle sonde en hierdie feit was nie maklik om te sien en te erken nie - maar nét soos in ons dag!
Maar soos gesê, Sagaria sê verder in vv.10b-14, dat wanneer gelowiges besef dat Jesus vir hul sonde gesterf het, hulle daaroor sal treur. Hierdie is ’n eienaardige opmerking, want as gelowiges sou ’n mens dink, dat ons moet jubel en juig oor die feit dat Jesus vir ons snde gesterf het, maar tog sê Sagaria, ons sal treur en huil oor Hom wie dood gesteek is. Trouens hy gaan voort en sê in geen onduidelike taal hoe daar getreur sal word en ook wie almal daaroor sal treur:
• Hoe word daar getreur (vv.10b-11)? Wanneer die mense besef wat hulle gedoen het,
m.a.w. dat hulle die Verlosser gedood het, sal hulle treur soos wanneer ’n ouer treur wanneer sy enigste kind sou sterf. Nou ek weet genadiglik nie wat en hoe dit moet voel om ’n kind aan die dood af te staan nie, wat nog te sê jou enigste kind. Ek kan my wel tot ’n geringe mate indink hoe dit moet voel, as ek maar net aan my kinders dink en daaraan dink hoe ek sal reageer as ek die nuus moet ontvang dat een van hulle gesterf het - dit moet op daardie oomblkik, verskriklik wees en sekerlik vir ’n lang tyd daarna ook nog.
Mense wat weet sal vir jou sê dat wanneer so iets gebeur jy ’n klomp emosies gelyktydig ervaar en dat jou emosies lyk soos ’n gholfbal waarvan die buitenste laag afgeskil is -binne-in is daar ’n massa dun rekkies wat in mekaar verstrengel is. Baie van die emosies wat jy ervaar is radikaal opponerende emosies - emosies soos bv. apatie; gevoelens van verwerping; agressie; geloofskrisse wat kan uitmasel in rebellie teen God; depressie; onvermoë om enige iets te kan doen; stres; skok; vrees-aanvalle; onbedaarlike huilsessies; uitputting en so kan ons aangaan - die “Grief Share”- kursus (p.4-5) noem ’n minimum van 159 moontlike manefestasies of reaksies wanneer daar getreur word oor die dood van ’n geliefde. Sagaria sê dat iemand wat besef dat Jesus vir Sy sonde gesterf het, daaroor moet treur soos iemand wat ’n enigste kind aan die dood afgestaan het.
Sagaria wil dus die intensiteit en omvang van hierdie besef aan ons deurgee. Waarom? Waarom nie die vreugde en dankbaarheid nie? Wel, ek sou dink dat die finale besef van wedergeboorte, opgevolg moet word (soos reeds netnou al gesê) met ’n diep sondebesef, want dit is my rebellie teen God; my afvalligheid; my voortdutrende volharding in sonde en my deel aan die erfsonde (Adam se sonde), wat God genoop het om Sy uitverkorenes te red en ten einde dít te doen, het God besluit dat Sy enigste Seun op die altaar geplaas moes word as offer, ten einde ons te reinig - daar was geen ander manier nie, want net ’n volmaakte Offerlam sou vir God aanvaarbaar wees om geoffer te word ten einde volkome en permanente vergifnis vir ons te bewerkstellig en daardie volmaakte Lam, sou maar net God se Seun kon wees, want geen ander wese is sonder sonde en volmaak nie. Dit is dus eers na wedergeboorte en dan sondebesef en belydenis (treur), dat die vreugde kom.
Sagaria vergelyk die verdriet en hartseer van die volk deur te verwys na koning Josua se dood. Hy sê dat die mense meer sal treur as wat daar oor Hadad-Rimmon getreur was. Nou wie of wat was Hadad-Rimmon?
Hadda-Rimmon is in die vlaktes van Megiddo geleë en as ons na 2 Kron.35:20-25 blaai lees ons wat daar gebeur het en waaroor die mense in Jerusalem getreur het ~ Alles wat Josia aan die tempel laat doen het, was afgehandel. Toe het koning Neko van Egipte opgetrek om in Karkemis, aan die Eufraat, te gaan oorlog maak. Josia het teen hom opgetrek, 21en Neko het met boodskappers vir hom laat weet: “Ons het niks teen mekaar nie, koning van Juda! My veldtog is dié keer nie teen jou nie, maar teen ’n vyand. God het gesê ek moet gou maak. Moenie in God se pad kom nie. Hy is by my en Hy sal jou vernietig.” 22Josia het Neko egter nie met rus gelaat nie. Hy het hom vermom met die oog op die geveg en nie geluister na wat Neko op bevel van God self gesê het nie. Hy het vir Neko in die Megiddovlakte gaan aanval. 23Die boogskutters het koning Josia raakgeskiet, en hy het vir sy lyfwagte gesê: “Bring my uit, ek is swaar gewond.” 24Hulle het hom van die strydwa afgehaal, hom op ’n ander wa gesit en hom na Jerusalem toe gebring. Hy is oorlede, en hy is begrawe in die familiegraf. Die hele Juda en Jerusalem het oor Josia getreur. 25Jeremia het ’n treurlied oor Josia gedig, en al die sangers en sangeresse het oor Josia gesing in hulle treurliedere. Dit word nou nog gedoen, dit het ’n gebruik in Israel geword. Die liedere is opgeteken in Die Treurliedere.
Na hierdie veldslag waarin koning Josua gesterf het, het die volk baie getreur soos duidelik blyk uit v.25. Waarom het die volk so verskriklik getreur oor Josia se dood? Josia was die gom wat die herinneringe van ’n wonderlike verlede en ’n skitter toekoms aan mekaar gegom het en toe die volk se geliefde koning sterf, het alle hoop op ’n wonderlike toekoms in die niet verdwyn. Hulle was van God verlate; hulle was gedoem en die dreigende ballingskap het ’n al hoe groter realiteit geword - ’n tyd waar hulle vir dekades van God verlate sal voel en wees - voorwaar iets om oor te treur.
Besef jy - besef ons hoe lief God ons het? Ek het netnou maar net so effens gedeel oor hoe dit moontlik voel om jou enigste kind aan die dood af te staan en nogtans het God Sy enigste kind vrywilliglik aangebied, trouens Hy het opdrag aan Sy Seun gegee om vir ons te sterf en wat meer is, Jesus was gehoorsaam en Hy het Sy lewe vrywillig afgelê, sodat ons kinders van God genoem kan word!
Is dit nie genoeg rede om te treur oor die hele situasie nie - ék was die oorsaak dat God, Sy enigste kind verloor het - aan die dood afgestaan het! Eers wanneer ek daar is - wanneer ek my kan begin indink in God die Vader se geweldige verlies en ek daaroor huil en ek my aandeel daarin erken en bely en vergfnis daarvoor vra, kan ek begin jubel en juig oor die wete dat God my deur Sy optrede; Sy reddingsplan; Sy opdrag aan Sy Seun en deur Jesus se onbaatsugtige geskenk en -offer, gered het van ’n ewige dood.
Eers ’n “God-geskenkte” wedergeboorte, dan treur oor my sonde en wat dit tot gevolg gehad het, en dan eers kom onuitspreeklike vreugde en onophoudelike dankbaarheid, maar daar eindig die pad egter nie, want dan volg heiligmaking (dankbaarheidswerke) en voortdurende sondebelydenis, omdat ons as wedergborenes steeds nie volmaak kan optree nie as gevolg van die sondesmet wat aan ons bly kleef. Wanneer ons deur hierdie proses gegaan het, sal ons aan die einde van ons lewe verheerlik word en sal ons die Vader se stem hoor wat sê ~ Mooi so! Jy is ’n goeie en getroue slaaf. Oor min was jy getrou, oor baie sal ek jou aanstel. Kom in en deel in my vreugde! (Matt.25:21). En Luk.19:17 ~ Mooi so, jy is ’n goeie slaaf. Omdat jy in ’n saak van min belang getrou was, kry jy nou die bestuur oor tien stede.
• Wie treur daaroor (vv.12-14)?
Nadat Sagaria gesê het hoe die volk gaan treur, sê hy ook wie almal gaan treur en as ’n mens deur die lys lees, sien jy dat die ganse volk treur - van die hoogste tot die laagste; van die invloedrykste tot die mindane. Die feit dat elkeen huil en treur dui vir ons daarop dat die een nie die ander beïnvloed om te huil nie, maar dat elkeen uit eie oortuiging en op grond van sy of haar eie persoonlike verdriet, huil en treur en dit is presies wat gebeur wanneer gelowiges tot bekering kom - dit is elke keer ’n individuele en toegesptiste gebeurtenis en nie ’n massa-histerie soos so dikwels in sommige kringe gesien kan word nie (daarom het ek ook my bedenkinge oor massa bekerings - ek sê nie dit is onmoontlik nie, maar dit is iets wat net tydens groot herlewings gebeur en nie sommer elke nou en dan met elke veldtog wat gehou word nie) - jy kom nie tot bekering omdat ek tot bekering kom nie en ek kom nie tot bekering omdat my vrou tot bekering kom nie. Nee, elke gelowige (ware gelowige) kom op unieke wyse tot wedergeboorte nadat die Heilige Gees op unieke en persoonlike wyse in hom gewerk het om hom tot oortuiging van sonde gebring het.
Ek kan nie oor jou sonde huil omdat ek opregte berou daaroor het nie en jy kan ook nie oor my sonde treur nie - dit is ’n baie persoonlike en intieme saak tussen jou en die Here alleen. Spreuke 14:10 sê ~ Net ’n mens self ken die bitterheid van sy eie gemoed, en ook in sy vreugde kan niemand anders voluit deel nie.
5. REINIGING (13:1):
Hierdie gedeelte van Sagaria sluit nie af met net slegte, of hartseer woorde nie. Soos altyd die geval met die Blye Boodskap, sluit ook hierdie gedeelte af met goeie en vreugdevolle nuus - 13:1 ~ Daardie dag sal daar ’n fontein oopgemaak word om die koningshuis van Dawid en die inwoners van Jerusalem te reinig van hulle sonde en hulle vuilheid.
Daar is vir elke sondaar reiniging beskikbaar. Esegiël het al in Eseg 36:25 gesê dat vergifnis beskikbaar is ~ Ek sal reinigingswater oor julle uitgooi sodat julle rein kan word. Ek sal julle reinig van al julle onreinheid en van al julle afgodery. Hierdie feit was geïllustreer deur die verwydering van Josua se besmette klere ~ …en die engel het vir sy helpers gesê: "Trek uit dié liederlike vuil klere van hom." Vir Jesua het hy gesê: "Ek het jou jou oortredings vergewe en Ek gaan vir jou skoon klere aantrek” (Sag.3:4, 9).
Vir die sondige en afvallige volk van Israel word vergifnis (weereens) aangebied, want met hierdie woord wil Esegiël vir die volk sê dat die lang verwagte Messias binnekort sou kom en dat hulle na Hom moet kyk en in Hom glo, want in en deur Hom is daar vergifnis beskikbaar - permanente en ewige vergifnis - reinigingswater wat hul sonde sal afwas.
Hierdie belofte geld ook vir elke mens wat die knie sal buig voor Jesus Christus as Verlosser en in Hom glo en Hom navolg as dissipel - soos wat die Israeliete vooruit moes kyk, moet ons terugkyk na die reeds afgehandelde offer aan die kruis op Golgota en glo in Jesus Christus as Verlosser ~ Die bewaarder het wakker geskrik, en toe hy die deure van die tronk sien oopstaan, het hy sy swaard uitgetrek om homself om die lewe te bring, want hy het gedink die gevangenes het ontsnap. 28Maar Paulus het baie hard vir hom geskreeu: “Moenie jouself doodmaak nie! Ons is nog almal hier.”29Toe het die bewaarder ’n lig gevra, die sel ingestorm en bewend voor Paulus en Silas neergeval. 30Hy het hulle buitekant toe gevat en gevra: “Menere, wat moet ek doen om gered te word?” 31Hulle antwoord hom: “Glo in die Here Jesus, en jy sal gered word, jy en jou huisgesin” (Hand.16:27-31).
[Boodskap: Kobus van der Walt (Vaaldriehoek Gereformeerde Baptistegemeente, 02 Augustus 2015)]
Posted by Vaaldriehoek Baptistegemeente at 10:27 AM