Octavia Mamabolo, woordvoerder vir die departement, sê ’n waterlek het die sinkgat op die middelman naby die Jeanlaan-afrit veroorsaak. “Indien die omvang van die werk, die tegniese ingewikkeldheid van die projek en die verkeer en veiligheid oorwegings in ag geneem word sal ‘n tydperk van tussen vier en ses maande benodig word vir die herstel van die sinkgat. ” Twee bane in ŉ suidelike rigting en een baan in ŉ noordelike rigting is vir verkeer gesluit. ’n Reuse-sinkgat het in September verlede jaar in Jeanlaan ingesak en herstelwerk is eers verlede maand afgehandel.
Die meer optimistiese ontleders soos Nedbank se Ekonomiese Eenheid meen die regering het ’n baie eng ruimte om op die pad van fiskale konsolidasie te speel.
Waaroor daar konsensus is, is dat die staat se uitgawes danksy rojale uitgawes en ’n te groot staatsdiens met ’n hopeloos te groot gemiddelde salarisrekening per amptenaar vir die staat onhoudbaar is. Dié nuus is egter allesbehalwe nuut en ekonome maan al lankal vrugteloos teen ’n muur waar die kabinet se ekonomiese portefeuljes deur kleiharde kommuniste beheer word. Daar is ook al ’n ruim geskiedenis van burgemeesters wat hulle eenvoudig aan die minister se besparingsmaatreëls afvee soos met die aanskaf van luukse vuurwaens. Sal nou op groter skaal gehoor gegee word?
’n Groot deel van die probleem kan natuurlik na Suid-Afrika se enorme groot kabinet teruggevoer word waar die belaglike situasie bereik is dat Suid-Afrika 35 ministers het, en die VSA sewe. (Die VSA is ’n suiwerder federasie wat wel reeds uitgerafel is en ’n groot hoeveelheid adjunkministers verg.)
Die raakvlakke raak ’n bietjie meer onrusbarend met die waarskuwings (soms effe oorgedramatiseerd in die twee artikels) wanneer Mothata daarop wys dat die regering vasbeslote bly oor sy kernkraguitbreidingsprogram en die instelling van ’n nasionale gesondheidsversekeringsorgplan. Groot wolke van geheimhouding en weersprekings op die hoogste gesag tussen owerheidsliggame hang oor die kernontwikkelingsplan, terwyl die vertragings met die instelling van die gesondheidsorgplan (Suid-Afrika se ObamaCare wat in die VSA nog met groot groeipyne gepaardgaan) onlangs nog by die ANC se hoofraadskongres as een van die agt hoofprioriteite uitgewys is.
’n Groot blok aan die been vir herstel is dat die minister nou voorsien dat waar die ekonomie in Februarie nog ’n groeikoers van 2% vir hierdie jaar voorsien het, dit nou net 1,5% sal wees, en volgende jaar 1,7% sal wees in plaas van 2,4%. Maar is daar oplossings?
“Die minister se poging om beleggingsekerheid te skep, is weerspreek deur die gebeure binne en buite die parlement tydens die begrotingsrede. Die chaos stuur ’n boodskap dat die regering beheer verloor.
Die ANC het self die lat vir sy alie gepluk deur pres. Jacob Zuma as president te behou. Dit ontneem hom nou die geleentheid om ’n staatshoof met statuur na die studente te stuur en die situasie te ontlont. Sy “regterhand” hier (eintlik erg links), dr. Blade Nzimande, het duidelik ook nie meer die gesag nie, en deur ’n klomp jabroers en -susters om hom te versamel, lyk dit ook nie of iemand anders uit die enorme kabinet die statuur gaan hê om sake te ontlont nie.
Ekonome wys daarop dat die reusekabinet wel ’n enorme uitgawe behels, maar dat dit teen die groot geheel slegs ’n druppel aan die emmer is. Die duiwel sit in die uitkringeffek soos die talle onnodige departemente met peperduur topbesture (wat nie altyd bekwaam is nie), bykomende luukse reisuitgawes vir allerlei bedenklike redes, baie meer gevolglik onnodige tussendepartementele skakeling op alle vlakke, meer werk vir parlementêre portefeuljekomitees met gevolglik meer reise vir amptenare na Kaapstad waar hulle dikwels swak voorberei is terwyl van hul ministers in elk geval in hul afwesigheid skitter.
Met ’n president wat hande gevou sit waar hy moes vasvat, in plaas van dat hy hom met veronderstelde onafhanklike grondwetlike strukture soos die Openbare Beskermer en die Nasionale Vervolgingsgesag bemoei.