Pepper Claudio: eienskappe en beskrywing van die variëteit, hoe om met 'n foto te groei - Ook - 2021
Soetrissies is 'n gereelde besoeker aan huishoudelike erwe in gebiede met 'n warm klimaat. Die verskeidenheid bastersoorte laat elke somerbewoner sy eie variëteit vind, wat sy gunsteling word: dit kan gesê word oor die Claudio F1-peper. Die uniekheid van die variëteit bepaal die verskeidenheid gebruike van die vrugte en die gemak van die gewas.
Claudio peper is 'n soort soetrissie wat tot die baster kategorie behoort. Half-uitgestrekte struike, steeds kragtig, onder gunstige omstandighede kan 'n hoogte van 0,7 meter bereik. Blare van medium tot groot grootte is verrimpeld.
Die vrugte van hierdie variëteit is groot en lyk soos 'n langwerpige kubus in vorm. Die blink vel is glad en baie dik. In 'n onvolwasse toestand is die vrugte donkergroen van kleur, maar namate dit ryp word, kry dit 'n donkerrooi kleur.
Een bos kan 'n produsent tot 1 kg groot, pragtige rissies gee. Elke weeg 200 gram, die muurdikte is tot 1 sentimeter. Die verskil is in hittebestandheid. Onder klimaatstoestande, gekenmerk deur warm en droë lug, sal die peper nie sy groei vertraag nie en sal dit 'n uitstekende oes lewer, die mure van die vrugte sal dieselfde dik en vlesig bly. Daar kan tot 300 sentners van een hektaar verwyder word. Die aantal bemarkbare vrugte sal minstens 95 persent wees.
Dit is 'n baie goeie aanwyser, daarom word Claudio met groot sukses gebruik om op industriële skaal op plase te groei.
Die variëteit is bestand teen die tabaksmosaïekvirus. Dit word weerspieël in die kenmerke en beskrywing van die variëteit waarmee dit in die Staatsregister van Rusland geregistreer is. Met die uniekheid van die spesie kan u Claudio in die Noord-Kaukasus laat groei - 'n streek met 'n warm en vogtige klimaat.
Claudio-vrugte kan oral gebruik word. Met sy fyn pulp kan die vrugte in verskillende soorte geëet word:
as bestanddeel vir vars slaaie;
as basis vir vulsel;
Claudio-vrugte verdra die vriespunt perfek, kan gedroog en bewaar word. Die pulp bevat 'n groot aantal komponente wat nuttig is vir kinders en volwassenes.
Dit is gebruiklik om die vrugte van die Bulgaarse peper Claudio in 'n groen toestand te versamel. Dit word verklaar deur die feit dat die rissies perfek ryp word by kamertemperatuur, en met hierdie oesprosedure kan u die aanbieding van 'n groter aantal vrugte bewaar. Daar is niks mee verkeerd nie, aangesien groenrissies reeds goeie sappigheid en vleis het.
U kan Claudio rou eet, hiervoor moet u die vrugte kap of net kap. Dit bevat 'n groot hoeveelheid nuttige spoorelemente.
Dit is interessant dat soetrissies die rekord hou van vitamien C. Die hoeveelheid askorbiensuur in rissies oorskry selfs die hoeveelheid wat in sitrusvrugte voorkom.
Die variëteit het 'n aansienlike aantal voordele, wat weerspieël word in die beskrywing van die Claudio F1-peper. Belangrikste positiewe eienskappe:
pretensieloosheid vir groeitoestande;
die moontlikheid van langtermynopberging;
Benewens die aangeduide voordele, word Claudio-peper gekenmerk deur 'n paar ander nuanses:
verhoogde vereistes vir die voginhoud van die substraat;
lae spoed van oorgang vanaf die toestand van tegniese volwassenheid na volledige kleur.
As u weet wat die belangrikste voor- en nadele van die variëteit is, kan u die proses van die verbouing van die gewas korrek beplan en 'n uitstekende oes kry.
Die veelsydigheid van verbouing is een van die opvallendste voordele van die kultuur. Dit kan in 'n kweekhuis en in 'n oop bed gekweek word. Die beskrywing van die variëteit spreek van sy vroeë volwassenheid. Dit bepaal die feit dat tuiniers reeds twee en 'n half maande nadat hulle die saailinge geplant het, begin smul aan die eerste heerlike groente.
Soetrissies stel sekere eise aan die grond waarop hulle groei. In ooreenstemming met hulle word aanbeveel om dit te kweek op die plek waar sulke plante voorheen gegroei het:
Soetrissies kan nie in die plek van bone geplant word nie.
Die plant van saad vir saailinge moet ongeveer middel Maart begin, maar elke produsent bepaal hierdie periode deur middel van 'n proef en fout, met inagneming van die omstandighede waarin Claudio-peper gekweek word en die klimaatstrekke van die gebied.
Pepersaadjies word geplant en verdiep dit met 1 sentimeter. Die afstand tussen die sade moet minstens anderhalf sentimeter wees. As u dit verminder, sal die uitgroeide bosse mekaar begin skadu, wat die toestand sleg sal beïnvloed.
Onmiddellik na plant moet die sade natgemaak word en met 'n dik film bedek word om die kweekhuisomstandighede te herskep.
Na die opkoms van lote, moet u die lugtemperatuur veral noukeurig monitor. Die aanwyser moet nie laer as 22 ° C wees nie. Die parameters van grondvog en verligting is van fundamentele belang.
Wanneer u saailinge van Claudio-peper in die grond plant, moet u onthou: plante moet nie naby komkommers geleë wees nie. Die skema wat tydens die plantproses gevolg moet word, is as volg: een plant moet groei in 'n gebied wat beperk is tot 'n afstand van 0,4 tot 0,5 meter. Die bedreiging van ryp tydens die plant moet nie meer bestaan ​​nie.
Die plek van die toekomstige landing moet vooraf voorberei word. Hiervoor moet die substraat waarin Claudio groei, in die herfs met kalium- en fosforbevattende kunsmis gevoer word. Onmiddellik tydens die afklim moet die gate met water gevul word. Die grond word aanbeveel om voldoende los te wees, 'n dreineringstoestel is wenslik. Die hoeveelheid inkomende lig moet gemonitor word. As daar 'n tekort is, word dit aanbeveel om die kas met ekstra ligbronne toe te rus.
Kyk die video: De allerheetste peper ter wereld (Julie 2021).
Maatreëls om roes op korente te bekamp, ​​behandeling met dwelms en volksmiddels
Beskrywing van die Bogatyrskaya pruimvariëteit, boombestuiwers, verbouing en versorging
Hoe om bokke met Tympanol te behandel en instruksies vir gebruik, dosis en analoë
Eienskappe van die Natalie-kersieverskeidenheid, beskrywing van opbrengs en weerstand teen siektes
Tuintafels en stoele
Copyright 2021 \ Alles oor tuinmaak vir tuiniers \ Eienskappe en beskrywing van die Claudio-pepersoort