Nuwe ultraklankstimulasie 'n effektiewe terapie vir Alzheimer's |
Plek: Tuis » plasing » Draad Nuus » Nuwe ultraklankstimulasie 'n effektiewe terapie vir Alzheimer's
Alzheimer se siekte raak meer as 50 miljoen mense wêreldwyd en is tans ongeneeslik. 'n Lewensvatbare behandelingstrategie behels die vermindering van abnormale proteïenophoping in die brein met gammagolwe. Studies wat die terapeutiese effekte daarvan bevestig deur gebruik te maak van nie-gefokusde ultraklank met gamma-meevoer, ontbreek egter. Nou, wetenskaplikes van die Gwangju Instituut vir Wetenskap en Tegnologie demonstreer verminderde proteïenophoping in die brein deur breingolwe te sinchroniseer met eksterne ultraklankpulse teen gamma-frekwensie, wat deure oopmaak vir 'n nie-indringende terapie.
Met die toename in gemiddelde lewensverwagting in baie dele van die wêreld, het sekere ouderdomverwante siektes meer algemeen geword. Ongelukkig is Alzheimer se siekte (AD) een van hulle, wat uiters algemeen voorkom binne verouderende samelewings in Japan, Korea en verskeie Europese lande. Tans is daar geen geneesmiddel of 'n effektiewe strategie om die vordering van AD te vertraag nie. Gevolglik veroorsaak dit baie lyding vir pasiënte, gesinne en versorgers sowel as 'n massiewe ekonomiese las.
Gelukkig het 'n onlangse studie deur 'n span wetenskaplikes by die Gwangju Instituut vir Wetenskap en Tegnologie (GIST) in Korea pas getoon dat daar 'n manier kan wees om AD te bekamp deur "ultraklank-gebaseerde gamma-entrainment" te gebruik, 'n tegniek wat sinkronisering behels 'n persoon (of 'n dier) se breingolwe bo 30 Hz (genoem "gammagolwe") met 'n eksterne ossillasie van 'n gegewe frekwensie op. Die proses gebeur natuurlik deur 'n onderwerp bloot te stel aan 'n herhalende stimulus, soos klank, lig of meganiese vibrasies.
Vorige studies op muise het getoon dat gamma-meevoer die vorming van β-amyloïedplate en tau-proteïenophopings kan bekamp - 'n standaardkenmerk van die aanvang van AD. In hierdie onlangse referaat, wat in Translational Neurodegeneration gepubliseer is, het die GIST-span getoon dat dit moontlik is om gamma-meevoer te realiseer deur ultraklankpulse by 40 Hz, dws in die gamma-frekwensieband, in die brein van 'n AD-model muis toe te pas.
Een van die belangrikste voordele van hierdie benadering lê in die manier waarop dit toegedien word. Medeprofessor Jae Gwan Kim, wat die studie saam met assistent-professor Tae Kim gelei het, verduidelik: "In vergelyking met ander gamma-meevoermetodes wat op klanke of flikkerende ligte staatmaak, kan ultraklank die brein nie-indringend bereik sonder om ons sensoriese stelsel te versteur. Dit maak ultraklankgebaseerde benaderings gemakliker vir die pasiënte."
Soos hul eksperimente getoon het, het muise wat vir twee ure per dag vir twee weke aan ultraklankpulse blootgestel is, die β-amyloïed plaakkonsentrasie en tau-proteïenvlakke in hul brein verminder. Verder het elektro-enfalografiese ontledings van hierdie muise ook funksionele verbeterings aan die lig gebring, wat daarop dui dat breinkonnektiwiteit ook baat by hierdie behandeling. Boonop het die prosedure geen tipe mikrobloeding (breinbloeding) veroorsaak nie, wat aandui dat dit nie meganies skadelik vir breinweefsel was nie.
Oor die algemeen kan die belowende resultate van hierdie studie die weg baan na innoverende, nie-indringende terapeutiese strategieë vir AD sonder newe-effekte, asook help om ander toestande behalwe AD te behandel. Dr. Tae Kim het opgemerk: "Hoewel ons benadering die lewenskwaliteit van pasiënte aansienlik kan verbeter deur die vordering van AD te vertraag, kan dit ook 'n nuwe oplossing bied vir ander neurodegeneratiewe siektes, soos Parkinson se siekte."
Kom ons hoop toekomstige studies sal ultraklank-gebaseerde gamma-entrainment as 'n effektiewe behandelingsopsie sementeer en 'n broodnodige verligting aan AD-pasiënte en hul gesinne bied.