Foto deur Dan Nyugen / Flickr
Jy kan dalk jou motor op die snelweg doodgaan terwyl ander voertuie rondom jou beheer en ongeluk verloor. Jy sal dalk die ligte sien wat in jou stad uitgaan, of 'n vliegtuig wat uit die lug val, kyk. Jy is voorheen in 'n blackout, maar hierdie een is anders.
In kritieke fasiliteite regoor die land, voorspel kenners dat dit net 'n kwessie van tyd is voordat die elektriese infrastruktuur hou samelewing ondergaan katastrofale mislukking. Volgens die mees onlangse verslag van die Verenigde State se kongreskommissie wat aangestel is om die risiko te evalueer, gepubliseer Julie 2017, word die bedreiging van 'langdurige ontwrigting en skade' van alles van krag en skoon water tot elektroniese bankdienste, eerste-responderdienste en funksionele hospitale in die gesig gestaar. Tot dusver is so 'n vreeslike voorspelling tipies geassosieer met net die mees ekstreme dag van die waarheid, maar William Graham, die voormalige voorsitter van die EMP-kommissie, het gesê dat hulle in hierdie geval reg kon wees.
In die breedste sin is 'n EMP 'n skielike uitbarsting van uiterste elektromagnetiese inmenging wat veroorsaak dat stelsels wat elektrisiteit gebruik - veral toestelle wat beheer word deur skyfies of rekenaars - misluk wanneer die las te hoog word. OBP's kom in drie basiese variëteite, insluitend 'n EMP (HEMP) op grondvlak of hoë hoogte, vrygestel deur 'n kernuitbarsting wat potensieel kraglyne, transformators en ander kritieke toestelle kan beïnvloed; ry-deur-OBP's geskep deur hoë-aangedrewe mikrogolfwapens wat toerusting van honderde meters weg kan onttrek; en koronale massa-uitwerpings (CME's) wat voortspruit uit sonstorms wat die magnetiese sfeer rondom die Aarde kan inmeng, wat die raamwerk wat die elektroniese toestelle beheer, ons huidige lewenswyse bepaal, kan afbreek. Volgens die 2017 verslag, Rusland, China en Noord-Korea kan alreeds hierdie wapens onder wraps hê. En CME's van sonstorms is soos metaforiese magnetiese aardbewings: hulle wissel in intensiteit van relatief onskadelike rimpels tot 'n potensiële Big One wat binne 'n paar minute 'n nasie se rooster kan afneem, wat wydverspreide vernietiging veroorsaak wat jare sal neem om te herstel.
In die mees wydverspreide en katastrofiese EMP scenario, selfs gemotoriseerde voertuie wat nie beskadig word nie, sal beïnvloed word deur die gebrek aan funksionele brandstofstasies aangesien petrol ophou om na en van die pompe te vloei. Met gereelde aflewerings onderbreek deur die gebrek aan brandstof en krag, sal groot stedelike bevolkings leë kruideniersware rakke konfronteer en 'n volledige uiteensetting van noodsaaklike dienste - van brandbestryding tot vullisverwydering - oor 'n paar dae.
LEk is 'n aardbewing, die omvang en aard van die skade van 'n EMP sal afhang van die intensiteit en ligging, sowel as die hoogte en omvang daarvan. Hoe meer intens en hoër die hoogte van die pols, hoe wyer die waarskynlike skade, met sommige uitbarstings wat waarskynlik lang elektriese en telefoonlyne en transformators sal beskadig, en ander wat hul impak op gelokaliseerde elektroniese toestelle en stelsels uitbrei. Maar EMP's gedra nie noodwendig op maniere wat heeltemal voorspelbaar is nie. Byvoorbeeld, 'n plaaslike EMP-burst op grondvlak kan die ondergrondse rooster binnekom en reis, wat moontlik 'n belangrike transformator en ander toerusting kilometers weg kan beskadig.
Die tegnologie wat die ingeweven stof van ons moderne lewe skep, maak ons ​​ook kwesbaar vir die reverberating-impak van enige moontlike onderbreking. Die 1965 Northeast Blackout wat 30 miljoen mense sonder krag verlaat het, het voorgekom omdat 'n transmissielyn relais onbehoorlik gestel is. Die 2003 Northeast Blackout, wat 50 miljoen mense raak, is na berig word met 'n enkele punt van mislukking getref toe 'n boomtak 'n kraglyn aangeraak het. Die 1977 New York City-blackout is veroorsaak deur twee stroombrekers wat uitstoot toe die weerlig 'n substasie getref het. Daar is baie soortgelyke voorbeelde, maar voldoende om te sê dat 'n kern-geaktiveerde OBP miljoene kritieke foutpunte oor die stelsel sou veroorsaak. Soos die EMP-kommissie gesluit In 2004 kan selfs kernwapens met lae opbrengs wat op 'n hoogte van 30-kilometer ontplof is, groot skade veroorsaak, terwyl 'n detonasie op 300-kilometer die hele vasteland van die VSA kan affekteer en 'n katastrofiese impak op die land kan hê.
In agter-die-skerms word noodvergaderings en besprekings gehou onder ingeligte regerings- en privaatbedryfskenners in infrastruktuurverwante ingenieurswese, inligtingstegnologie, pandemiese uitbrake, wetstoepassing, logistiek, sielkunde en ander relevante dissiplines, ons gesprekke handel minder oor of sulke 'n scenario sal ooit gebeur as wanneer wanneer - en hoe sleg dit sal wees. As ons gelukkig is, kan die komende ineenstorting minder as apokalipties wees. Dit kan dalk ver genoeg wees dat ons nog tyd sal hê om die ergste moontlike impak te versag. Maar meer waarskynlik as nie, sal die ramp op ons wees voordat ons ten volle kan voorberei. Hoe meer ons nou in elke gemeenskap kan doen, hoe meer kan ons onsself en ons bure help. Dit kan so vinnig gebeur as die ligte afskakel.
Dit is een ding om 'n groot ramp soos 'n veldbrand, orkaan, aardbewing of vloed te konfronteer, en om kritiese streeksbronne te mobiliseer om die krisis te konvergeer. Sulke rampe baat by 'n verskynsel verwys as die 'rand effek', waarin naburige gebiede en state in staat is om herstelhulp te lewer. Dit is 'n ander wat getref word deur gelyktydige rampe nasie - of selfs wêreldwyd. Stel jou voor wat sal gebeur as die soorte uiters Westerse veldbrande wat die VSA onlangs ondervind het, oorbly om te ontplof omdat daar geen manier is om dit uit te steek nie. Stel jou voor dat orkane Katrina, Sandy of Michael slaan landval op geen manier om voor te berei, ontsnap of te reageer nie.
IF dehidrasie, hongersnood, siekte en omgewingsbedreigings vermy die meeste van ons relatief vinnig nie, ons sal waarskynlik mekaar aanskakel. Sommige onlangse rampe, soos die orkane wat Texas en Florida tref, het getoon dat mense saamtrek om mekaar te help heers. En tog raak ons ​​steeds te veel voorbeelde van padwoede en soortgelyke primitiewe gedrag, selfs wanneer die lewe soos gewoonlik verloop.
In agter-die-skermse projeksies, sommige kenners voorspel dat indien so 'n kritiese ineenstorting van infrastruktuur buite streeksbevolking uitbrei, sal oral van 60 tot 90 persent van die Amerikaanse bevolking binne ongeveer die eerste 11-maande dood wees. Terwyl daardie voorspelling dalk ekstreem kan lyk, kan dit denkbaar optimisties wees. In sy 2008 getuienis na die Amerikaanse Huis van Verteenwoordigers oor die bedreiging van 'n EMP-aanval, het Graham die berekening saamgevat en gesê:
Ons het nie ondervinding met die verlies van die infrastruktuur in 'n land met 300 miljoen mense nie, waarvan die meeste nie op 'n manier leef wat voorsiening maak vir hul eie voedsel en ander behoeftes nie. Ons kan teruggaan na 'n era toe mense so geleef het ... 10 persent sal 30 miljoen mense wees, en dit is waarskynlik die omvang waar ons as 'n basies landelike ekonomie kan oorleef.
Gelukkig werk 'n handjievol kundiges nou aan praktiese oplossings om die risiko te versag. By Instant Access Networks (IAN) naby Annapolis, Maryland, fokus die klem op die verharding van kritiese stelsels teen EMP's, en die ontwikkeling van plaaslike mikrogridas wat onafhanklik sal funksioneer selfs in die ergste gevalle. In 'n punt wat deur my kollega en die voorste EMP-stelselsintegrator opgerig word, kan Charles Manto van IAN, wat selfs 10 persent van die land se kritiese infrastruktuur beveilig, moontlik tot soveel as 85 persent van die ekonomie verseker. By Deasil Cognitive in Houston, Texas, fokus ons op die ontwikkeling van stelsels om potensiële bedreiging vir kommunikasie oor verskeie tale en bronne te ontleed en te voorkom, in afwagting van 'n moontlike kwaadwillige aanval. Uiteindelik gebruik kunsmatige intelligensie en ander tegnologie belangrike data van kwesbare stelsels EMP veerkragtige rugsteun in 'n verharde wolk. Ander maatskappye, soos CDS, ook in Houston, Texas, fokus op die voorsiening van basiese nood maatskaplike, remediërende en mediese dienste. Hierdie onbesonge helde en 'n interdissiplinêre groep kollegas werk agter die skerms om effektiewe metodes te ontwikkel om die krisis te verminder of ten minste te help. In die beste geval sal hierdie pogings slaag en die hedendaagse samelewing sal aan die mag kom.
Keith Harary dien as 'n strategiese en gedragskonsultant wat werk aan die ontwikkeling van 'n gekoördineerde nasionale reaksie op die dreigende bedreiging van EMP, pandemie en verwante ekstreme rampsituasies. Hy is 'n noodgeval-voorvalbeampte by CDS, in Houston, Texas, dien op die raad van adviseurs van Deasil Cognitive en is lid van die EMP Spesiale Belangegroep in Infragard, 'n vennootskap tussen die FBI en die private sektor wat fokus op kritiese infrastruktuur beskerming.