Stel u voor dat u u telefoon moet gebruik, maar u kan geen kontakberging gebruik nie – u moet die telefoonnommer van elke persoon onthou en skakel. Klink vervelig, nie waar nie? Dit is hoe 'n wêreld sonder DNS sou lyk!
Alhoewel die praktiese gebruik daarvan net in die bogenoemde sin verduidelik kan word, het die domeinnaamstelsel baie interessante verwikkelinge wat ons in hierdie artikel in diepte sal ondersoek. Bly op hoogte en hou aan blaai vir interessante feite en nuttige kennis oor hoe DNS werk!
1 1. Oorsig
2 2. Wat is DNS
2.2 Landkode Topvlakdomeine
3 3. Hoe DNS werk
4 4. Disseksie van DNS-sone – soorte rekords
5 5. Die belangrikste tipes DNS-rekords
5.0.1 'N Rekord
5.0.2 AAAA rekords
5.0.5 SPF Records
5.0.7 NS Rekords
6 6. Wat is DNS-geheue?
7 7. Veiligheidskwessies
9.0.1 Wat is 'n voorbeeld van 'n DNS?
9.0.2 Waarom sou u DNS gebruik??
9.0.3 Wat is die DNS IP-adres?
9.0.4 Wat is DNSSec?
9.0.5 Wat is 1.1.1.1 DNS?
9.0.6 Wat is DNS-soek??
9.0.7 Wat is 'n DNS-bediener?
9.0.8 Wat is 'n DNS-sone?
9.0.9 Wat is DNS?
In die tagtigerjare voordat DNS bekendgestel is, toegang tot rekenaars op 'n netwerk is via hul IP-adres, wat baie soos 'n telefoonnommer is.
Dit is net syfers.
Dit was 'n geruime tyd nuttig toe die internet nogal klein was. En ja, dit was net 'n paar dekades gelede klein genoeg vir hierdie stelsel. Met die groei daarvan het hierdie benadering egter al hoe minder prakties geword. Ons almal ken ons telefoonnommers van ons naaste vriende, maar dink wat sou gebeur as u vriendekring binne enkele jare tot 'n paar miljoen mense sou groei.
Die domeinnaamdiens lei verkeer deur die wêreldwye netwerk.
Foto deur Jordan Harrison op Unsplash
Wel, dit het op die internet gebeur, en om die getalle te onthou of neer te skryf was nie heeltemal nie moontlik, prakties gesproke, meer.
Op 'n stadium het die wetenskaplikes by MIT besef dat die menslike brein perfek in staat is om woorde of frases te memoriseer, en dat dit nie so kragtig is as dit kom by willekeurige getalreekse nie. Hierdie logiese, dog deurslaggewende besef het die voorganger van DNS – die gasheernaamdiens – gebore.
Dit was 'n ruwe oplossing, maar het wel die doel daarvan gedien. Die gasheernaam was net 'n groot lêer met die naam "hosts" wat elke bedryfstelsel het, selfs deesdae. Dit is in die ARPANET-tyd gebruik (die grootste netwerk voordat die internet ontstaan ​​het.)
Die volgende logiese stap van hierdie denkrigting was om hierdie stelsel te sentraliseer of te globaliseer. Dit is hoe die domeinnaamdiens (of bedieners, of stelsel) of DNS kortom ontstaan ​​het. Dit is 'n wêreldwye, gesentraliseerde stelsel wat 'name' gee aan IP-adresse en dit makliker maak vir mense om met mekaar te kommunikeer en te memoriseer.
As u 'google.com' in u blaaier tik, weet u blaaier * na watter rekenaar (e) na die frase verwys. Daar is verskillende stappe oor hoe dit realiseer, en ons gaan dit in die volgende hoofstukke deur.
2. Wat is DNS
DNS is die ruggraat van die internet. Die stelling is ver van 'n presiese DNS-definisie, maar die waarheid daarvan kan nie betwis word nie. Sonder die domeinnaamstelsel sou die hele internet glad nie werk nie, saam met al die gruwelike gevolge wat dit sou meebring.
Die domeinnaamdiens werk op verskillende vlakke van abstraksie, waardeur die domeine behoorlik gekategoriseer kan word, in 'n streng hiërargiese struktuur. Hierdie abstraksies word naamruimtes genoem en word geskei deur die kolletjies wat in elke domein voorkom. As u byvoorbeeld die domein www.hostingtribunal.com neem, het u die volgende lae:
Dit is die ".com" -gedeelte van die domein. Tensy u onder 'n rots grootgeword het, sou u beslis van ".com", ".net.", ".Org" en ander gewilde domeine op die hoogste vlak gehoor het. Dit is die algemeenste en ook die oudste. Daar is tans meer as 342,4 miljoen registrasies vir domeinnaam, en ".Com" en ".net" bedra 151,7 miljoen van hulle.
Sommige domeine op die hoogste vlak is wêreldwyd bruikbaar soos bogenoemde, maar daar is ook gebiede wat beperk is tot spesifieke organisasies of lande. Die '. Edu' gTLD is gereserveer vir onderwysfasiliteite, die '.gov' vir regeringsorganisasies, ensovoorts.
Prettige feit oor gTLD's: die uiters gewilde .TV gTLD wat wyd gebruik word as 'n verwysing na 'televisie', is eintlik die land-kode TLD (ccTLD) vir die land Tuvalu, wat 'n aansienlike hoeveelheid van sy nasionale netto waarde genereer as gevolg van hierdie toeval!
TLD's met landekode is domeine op die hoogste vlak wat gebruik word om webwerwe te beskryf wat in (of uit) spesifieke lande en streke werk. Dit is nuttig vir handelsmerke, plaaslike ondernemings en vir internasionale webwerwe met talle plaaslike iterasies.
Die aanlynreus Amazon het 'n dot-com-weergawe, dot-de vir Duitsland, dot-uk vir die Verenigde Koninkryk, ensovoorts. Hierdie benadering bevorder plaaslike markindringing, omseil taalhindernisse en maak die berekening van die versendingskoste (en belasting op belasting) baie makliker.
Let daarop dat ccTLD's steeds TLD's is en nie sekondêre domeine nie.
Domeine op tweede vlak kom voor die dot in dot-com of dot-us. In ons voorbeeld is dit die "hostingtribunal" -gedeelte van www.hostingtribunal.com. As u 'n voorbeeld van www.bbc.co.uk neem, is die ".co" -deel egter die tweede vlak.
Nuwe gTLD's word geskep deur 'n lang, duur aansoekproses en evaluering wat deur ICANN (onder andere die regulerende instansie vir alle domeinname) gedoen word, en u as gebruiker kan slegs die bestaande stel gebruik.
Uiteindelik reguleer ICANN alle bestaande domeinname.
Aan die ander kant, domeine op die tweede vlak kan wees wat u ook al wil hê. Solank die naam gratis is, kan u dit registreer. As u die grootte van die internet in ag neem, is dit egter nie altyd 'n maklike taak nie.
Prettige feit oor domeine op tweede vlak: Hoe korter en meer herkenbaar die domein is, hoe waardevoller is dit. Daar is 'n groot aantal ondernemings en mense wat baat by die registrasie van domeine wat kommersiële belangstelling kan opwek en dit dan vir 'n groot wins kan verkoop. 'N Nuwe registrasie van 'n domeinnaam kos gewoonlik tussen $ 1 en $ 100, maar die koop van 'n' premium'-domein van iemand wat dit verkry het met die uitsluitlike doel om dit te verkoop, kan dikwels tien of honderdduisende dollars beloop.!
Subdomeine word beheer deur die eienaar van die tweedevlakdomein, en hulle kan enige aantal subdomeine in die DNS-sone skep. Om hierdie rede sien u gereeld subdomeine soos "shop.mydomain.com" of "blog.mydomain.com"..
Die skep van subdomeine is gratis en dit is baie nuttig om aanvullende inligting in die URL-balk te verstrek. In maatskappye sou u sien dat hulle selfs meer gereeld genesteer word, waar daar ook na plek, tipe, doel, ens. Verwys word. Byvoorbeeld, "servers.storage.eu-west.region1.google.com" kan maklik 'n wettige domeinnaam vir 'n Google-bediener wees.
3. Hoe DNS werk
Daar en weer – die lewensiklus van 'n DNS-versoek
As u u versoek vir die domein www.hostingtribunal.com indien, kyk u blaaier eers na die plaaslike bestuurstelsel vir enige inskrywings daarvan..
Onthou u die lêer "hosts" wat ons vroeër genoem het? Dit is nog steeds rond en dit is die eerste plek waar die bedryfstelsel op soek is na IP-adresse wat aan die domein gebonde is.
As daar nie 'n verwysing hier gevind word nie, gaan die bedryfstelsel by u internetdiensverskaffer in.
Dit is die begin van 'n proses wat genoem word DNS-rekordop soek, aangesien die ISP die versoek na die globale netwerk stuur om die bron (webwerf, tipies) wat die eindgebruiker wil hê, op te spoor. As gevolg van die hoeveelheid DNS-soek wat vir elke verskaffer uitgevoer word (letterlik miljoene per sekonde), hou ISP's gewoonlik 'n cache-weergawe van die inskrywings, sodat hulle nie hoef te soek elke keer as dieselfde bron gevra word nie..
Hierdie kabel is die begin of die einde van 'n DNS-navraag.
Foto deur Markus Spiske op Unsplash
Hierdie stap van die proses word hanteer deur die rekursiewe resolver. 'N Opmerklike feit rakende die resolusie is dat dit die versoeke wat hy ontvang in groepe groepeer. In wese skep dit 'n kasdatabasis sodat 'n klein aantal versoeke 'n aansienlike hoeveelheid gebruikers kan bedien. Dit bespaar netwerkverkeer, wat uiters belangrik is as ons die skaal van die internet in gedagte hou.
As u internetdiensverskaffer nie die IP het wat u wil hê nie, word u versoek deur die ISP verder versprei (wat dan die opgawe in sy DNS-kasdatabasis sal voeg.)
As u versoek nêrens 'n antwoord in die kasgaste data langs die roete is nie, sal dit by die wortelnaviers. Dit is die gesag wat elke DNS-rekord bevat en is verantwoordelik vir die beheer van die egtheid en beskikbaarheid van almal. Die wortelbedieners herlei die verkeer vir elke gTLD na die onderskeie owerheid.
Sodra u navraag by die wortelname-bedieners is, kyk hulle na die onderskeie gTLD-outoriteit. Hulle skandeer eers die domeinnaam van die regterkant af. (Tegnies word domeinname van regs na links gelees.) Byvoorbeeld, vir enige ".Com" domeinnaam, hulle verwys die navraag na die ".com" TLD-naambedieners – dié van VeriSign.
Die TLD-naambedieners weet al vir watter gTLD hulle verantwoordelik is, dus kyk hulle na die tweede vlak. In die geval van ons www.hostingtribunal.com-navraag, sal die TLD-naambedieners na "hostingtribunal" kyk en deur hul geoptimaliseerde algoritmes die resultaat terugstuur.
Tydens die terugstuur van die versoek, sal ons intermitterende bedieners (die rekursiewe bedieners) die verkreë DNS-waardes vir 'n spesifieke periode stoor. Dit word die 'time-to-live' (TTL) genoem wat 'n domeinrekord het. Die TTL-duur word bepaal met die rekord self.
As u u rekord gereeld wil laat verfris deur die DNS-ketting van bedieners, kan u 'n kort tydstip instel. Dit is dikwels onnodig omdat DNS-rekords nie gereeld vir 'n werkende domein verander nie.
Na alles, kom die versoek terug na u rekenaar, waar u die rekord in u blaaier as 'n plaaslike verwysing stoor, en die blaaier self stuur 'n versoek na die IP wat u vir daardie domein ontvang het..
Wat 'n rit, eh!
In ag genome dat die uitruil van data op die internet naby die snelheid van lig oor veselkabel is, neem hierdie hele reeks tegnies ingewikkelde gebeure slegs millisekondes.
Prettige feit oor die wortelnaviers: Daar is slegs 13 wortelnaamborde! In werklikheid bestaan ​​elkeen uit 'n groep masjiene om die nodige berekeningskrag, sekuriteit, ontslag en bandbreedte te bied. As daar toevallig net een wortelbediener af is, is die internetimpak groot. Ontelbare webwerwe sal ophou om op te los; selfs groot wat altyd beskikbaar is, sal af wees. Die 13 bedieners word bestuur deur:
VeriSign, Inc., Universiteit van Suid-Kalifornië (ISI), Cogent Kommunikasie, Universiteit van Maryland, ASA (Ames Navorsingsentrum), Internet Systems Consortium, Inc., Amerikaanse departement van verdediging (NIC), Amerikaanse weermag (navorsingslaboratorium), Netnod, VeriSign, Inc., RIPE NCC, ICANN, en Wye projek
4. Disseksie van DNS-sone – soorte rekords
'N Term wat u kan ondervind tydens die opstel van u webwerf, veral as die domeinnaam op een plek geregistreer is en die gasheer op 'n ander plek aangebied word, is 'n rekord of DNS-rekords. Alle webwerfverwante DNS-rekords maak deel uit van die DNS-sone van die webwerf.
Op sy beurt dien die DNS-sone 'n administratiewe en tegniese funksie. Streng gesproke lui die definisie van die DNS-sone dat dit 'n segment van die hele domeinnaamstelsel is wat onder die bestuursgesag van 'n enkele administrateur is, of dit 'n wettige of privaat entiteit is..
Ek weet, dit klink soos tegniese onsin.
'N Gedetailleerde DNS-sone met talle inskrywings. Trek versigtig.
Alhoewel, ek sal dit daar laat en sal fokus op die praktiese aspekte van die DNS-sone wat direk met die webhosting handel.
In webhosting moet verskillende onderling verbonde dienste na die regte bedieners gerig word vir 'n gasheerdiens – webwerf, databasis, e-pos – om te werk, en die koördinering word gereguleer deur die data wat in die DNS-sone gestoor is. Die sone is 'n versameling DNS-rekords gesorteer volgens hul individuele soorte; die inhoud word 'n DNS-sone.
Byvoorbeeld, die rekord wat 'n domeinnaam sê van waar (van watter bediener, dit wil sê) om inhoud te laai (ook bekend as "die webwerf), word in die hoof A-rekord gestoor. Dikwels kry die www-rekord ook 'n A-rekord.
Daar is egter ander soorte rekords vir die posdienste, vir die bykomende dienste, verifikasie van eienaarskap en ander.
5. Die belangrikste tipes DNS-rekords
Die A-rekord is 'n DNS-rekord wat 'n domeinnaam met 'n IP-adres verbind. Dit is hoe u webwerf se tuisbediener op die internet gevind kan word. Dit is die A-rekord wat die webwerf (die inhoud) met sy aangewese domeinnaam (adres) assosieer..
Die AAAA-rekords is presies dieselfde as die A-rekords, maar in plaas daarvan om IPv4-adresse te gebruik, gebruik hulle IPv6, wat reeds 'n noodsaaklikheid is. Toe die internet geskep is, het die hoeveelheid 4 miljard adresse wat deur IP-weergawe 4 voorsien is, gelyk op bestellings van groter as wat ooit nodig sou wees. Met die eksponensiële groei van die internet en die ontploffing van toestelle wat daaraan gekoppel is, is dit egter nie meer die geval nie. IPv6 is bekendgestel om die uitputting van die IPv4-swembad te beveg sonder om veel te verander hoe DNS as geheel werk.
Die CNAME-rekord is baie soortgelyk aan die A-rekord, maar dit bind 'n domeinnaam aan 'n ander domeinnaam. Op hierdie manier kan u subdomeine van u domein aan eksterne domeine koppel sonder om bekommerd te wees oor die verandering van hul IP-adresse – u sal direk na die ander domeinnaam verwys word.
Die MX-rekord is die een wat rigting gee waar die e-posbediener en dikwels ook "bedieners" geleë is. Om u webwerf te open, moet daar 'n webbediener wat die webwerf-data bedien; die e-pos word egter gestuur en ontvang deur a posbediener, vandaar die doel van die bestaan ​​van die MX-rekord.
MX-rekords het 'n spesifieke eienskap genaamd prioriteit. Die prioriteit van die MX-bediener word met syfers aangedui, beginnend met nul. Dit word meestal om oortolligheidsredes gedoen, sodat verskeie e-posbedieners aan 'n enkele domeinnaam gekoppel kan word. As die bediener met prioriteit 0 nie op die versoek beantwoord nie, word die een met die volgende nommer gevra en so aan.
SPF-rekords is 'n TXT-rekord ('n teksgebaseerde rekord) wat gebruik word om die egtheid van die posdienste te bepaal. Aangesien die e-posprotokol redelik oud is en die afgelope dekades nog nie veel (indien enige) opdaterings gesien het nie, word daar nou en dan bykomende veiligheidsmaatreëls ingestel. Die meeste help om vas te stel of die sender van die e-pos die persoon is wat hy beweer hy is. SPF-rekords is een van die meganismes.
PTR-rekords is omgekeerde DNS-rekords, wat presies die teenoorgestelde van A-rekords is. Hulle bind IP's aan domeine. Op hierdie manier kan u betekenisvolle inligting kry oor die domeinnaam waarmee u 'n IP-vraag vra.
Die name server-rekords is een van die belangrikste, omdat hulle die domeinnaam se watter DNS-sone om te gebruik. Oor die algemeen kan u 'n DNS-sone in enige DNS-bediener en het verskillende rekords daarvoor. U kan byvoorbeeld 'n geldige DNS-sone vir "google.com" skep en dit na u webwerf stuur. Beteken dit dat al die verkeer vir Google nou joune is? Wel, nee, want die outentieke Google.com NS (naambediener) -opnames sê watter presiese naambedieners die korrekte DNS-sone. Nogal handig.
6. Wat is DNS-geheue?
Soos met elke internetstelsel – daar is altyd veiligheidskwessies en oorwegings betrokke, en DNS is geen uitsondering nie.
'N Besondere algemene uitbuiting is DNS-kasvergiftiging. Dit gebeur wanneer 'n gesaghebbende bediener kwaadwillig ingestel is om verkeerde resultate vir 'n DNS-navraag te lewer.
'N Eenvoudige voorbeeld van DNS-vergiftiging is dat "google.com" altyd na die Google-bedieners verwys en die berugte webwerf oopmaak. As 'n spesifieke bediener of 'n stel bedieners verkeerde rekords aan die stroomop DNS-soekers verskaf, kan google.com oplos na enige IP wat die hackers ingestel het. Dit word gewoonlik gedoen deur virusse of foute in die DNS-protokol.
'N Ander uitbuiting is DNS-versterking aanvalle, waar die DNS-bedieners verpes word deur die verkeerde adres vir die DNS-navraag en hulle almal data na dieselfde IP terugstuur. Op hierdie manier kan duisende bedieners 'n DNS-antwoordnavraag na 'n spesifieke masjien stuur totdat die beskikbare bronne uitgeput is. In hierdie soort kwaadwillige uitbuiting is die aanval nie op die DNS-bedieners self nie; In plaas daarvan word dit gebruik om ander bedieners af te bring.
DNS-tonnel is nog 'n aanval op DNS-bedieners. Basies is dit 'n manier om kwaadwillige data van een masjien na 'n ander oor te dra. Die data self word gekodeer in die versoek wat na die bediener gestuur word. As die reaksie daarop reageer, skep die bediener 'n tweerigtingverbinding vir data-oordrag en maak dit soms ongemagtigde afstandtoegang tot die bediener self moontlik.
'N Soort plaaslike DNS-ontginning is DNS-kaping. Dit behels die redigering van die netwerkinligting op 'n spesifieke masjien sodat dit sy DNS-navrae na 'n kwaadwillige DNS-bediener kan oplos. In die algemeen gebruik u stelsel betroubare DNS-bedieners om rekords stroomop te kry, maar as die data verander is, kan u eindig met enige DNS-rekords wat die aanvaller op die kwaadwillige DNS-bediener opgestel het.
DNS-aanvalle kom meer gereeld voor as wat u dink, veral die DDoS-verskeidenheid.
Foto deur Samuel Zeller op Unsplash
'N DDoS-aanval (Distribution Denial of Service) is 'n NXDOMAIN aanval wat 'n groot aantal bedieners gebruik om versoeke na 'n domein wat nie bestaan ​​nie, te rig, wat die DNS-bedieners in die proses oorstroom. Elke masjien het beperkte hulpbronne en kan 'n beperkte aantal navrae uitvoer voordat dit begin om vertraging by te voeg of dienste begin ineenstort. Sodra die bediener oorval is met versoeke van die aanvallers, kan dit nie meer wettige gebruikersversoeke dien nie.
Ons het vandag gekyk na wat DNS is, die beginsels van hoe dit werk, en die verwikkeldhede wat tot misbruik en misbruik kan lei.
Die onderwerp is redelik breed en gevul met tegniese spesifikasies, maar hierdie inligting moet meer as genoeg wees vir u om 'n opgevoede gesprek oor DNS met u vriende en kollegas te voer..
As 'n hoeksteen van die internet as geheel, is die domeinnaamdiens 'n onderwerp wat elke professionele persoon en stokperdjie ten minste 'n bietjie moet verstaan. Hopelik het u nou die nodige begrip en kan u dieper in die DNS-spesifikasies waag as hierdie artikel u belangstelling gewek het.
Wat is 'n voorbeeld van 'n DNS?
Die Domain Name Service (DNS) is 'n wêreldwye spesifikasie waarmee mense wat leesbaar is, met internet-IP's geassosieer kan word. U, as internetgebruiker, gebruik DNS elke dag op elke webwerf wat u besoek, wanneer u u e-pos nagaan en 'n internetoproep maak. Elk van hierdie bewerkings voer 'n DNS-navraag uit sodat u rekenaar kan uitvind na watter bediener die versoek gestuur moet word.
Waarom sou u DNS gebruik??
DNS word gebruik om enige diens op die internet op te los. U kan u dienste altyd op 'n IP rig, maar IP-adresse (veral IPv6) is baie moeiliker om te onthou, en ook die IP agter 'n diens kan verander. DNS hanteer hierdie wysigings vir u. Byvoorbeeld, die bedieners wat gasheer vir "google.com" aanbied, kan verander, maar u hoef dit nie na te gaan of te memoriseer nie – die DNS hanteer hierdie veranderinge, sodat u altyd "google.com" kan tik en die bekende webwerf kan bereik ongeag enige veranderinge. die werklike IP daaragter kan ondergaan.
Wat is die DNS IP-adres?
Die IP-adres is 'n protokol wat geskep word sodat elke masjien in 'n netwerk 'n unieke identifiseerder kan kry. Oor die algemeen is elke IP-nommer uniek aan 'n masjien en kan die genoemde toestel oor 'n netwerk bereik word, of in die algemeenste geval op die internet, wat die grootste netwerk ter wêreld is. As u 'n DNS-navraag doen, bereik u versoek 'n IP wat die adres is van die masjien waarna u u versoek moet rig.
DNSSec is 'n spesifikasie waarmee DNS gehard kan word vir groter veiligheid. Dit is 'n stel uitbreidings van die DNS-protokol, waardeur dit die oorsprong van 'n versoek en die integriteit van die data wat ingedien en versoek word, kan verifieer deur 'n ondertekeningsmeganisme aan die versoeke te voorsien. DNSSec keer dat die gemanipuleerde data nie aan die bedieners voorgelê word om die rekords kwaadwillig te verander nie.
Wat is 1.1.1.1 DNS?
Die 1.1.1.1 DNS is 'n redelik nuwe (van stapel gestuur op 1 April 2018) DNS-rekursiewe naambediener wat deur CloudFlare in samewerking met APNIC geskep is. CloudFlare is 'n toonaangewende internasionale onderneming op die gebied van DNS en anti-DDoS. Die doel van die naambediener is om die vinnigste DNS-oplossing op te los en op privaatheid te fokus. Buiten CloudFlare se 1.1.1.1, is ander bekende DNS-bedieners Google se 8.8.8.8 en 8.8.4.4, wat baie stelsels gebruik.
Wat is DNS-soek??
'N DNS-soek is die proses om 'n navraag vir 'n spesifieke domein of IP te stuur en die rekord te kry wat daarmee ooreenstem. DNS-navrae gebeur elke keer as u toegang tot 'n webwerf of 'n webverwante diens kry, aangesien daar altyd 'n bediener (met sy aangewese IP-adres) moet wees wat die versoek dien.
Wat is 'n DNS-bediener?
Die DNS-bedieners is masjiene wat gebruik word om 'n program aan te bied wat DNS-rekords stoor, cache en dien. Die gewildste toepassing vir hierdie doeleindes is BIND, wat ook die een is wat sommige van die wortelnaviers gebruik. Sodra 'n bediener die toepassing behoorlik opgestel het as 'n naambediener vir 'n spesifieke domein, word dit 'n DNS-bediener. Ander soorte DNS-bedieners is die rekursiewe DNS-bedieners wat slegs gebruik word om DNS-rekords te onderhou en te voorsien.
Wat is 'n DNS-sone?
Die DNS-sone is 'n versameling DNS-rekords wat betekenisvolle inligting vir 'n spesifieke domein bied. Dit sluit rekords in vir alle dienste wat verband hou met die domein – die webbediener, die e-posdienste, die verifikasierekords, die teksrekords en nog vele meer. DNS-soekversoeke kan uitgevoer word na 'n spesifieke rekord in die DNS-sone, of vir die DNS-sone as geheel.
Die domeinnaamstelsel is 'n wêreldwye spesifikasie op die internet waarmee 'name' (of domeinname) by IP-adresse gekarteer kan word. Dit is geskep omdat dit taamlik moeilik is vir mense om getalreekse soos IP-adresse te memoriseer, en dit is baie makliker om woorde te memoriseer, want jy kan betekenis daaraan koppel. Byvoorbeeld, om die IP "157.240.1.35" te onthou en dit elke keer in te tik as u op u sosiale media-rekening wil gaan, kan vervelig wees, maar "facebook.com", wat op die IP dui, is baie geriefliker.