OUMA SE SPIEËLTAFEL – breinsuiker
OUMA SE SPIEËLTAFEL
As mens klein is bestaan jou wêreld net uit vreugde, mooi goed en lekker kry. Ander dinge wat in grootmens wêreld is, is net onnodige stertjies wat bygelas word. Goed soos awesome, prentjiemooi en fantasties.
Hierdie wêreld staan in haar kamer, by die voetekant van haar bed. Die spieel staan met sy rug na die venster toe, sodat die natuurlik lig op ouma kan val as sy haar make-up opsit.
Ek gaan staan voor die spieel-tafel met sy laaie, tafeldoekies en potjies. Ek staan op my linkervoet se tone sodat ek my regterboud mooi op die stoeltjie kan sit. Dan druk ek met my regterhand op die stoeltjie om die ander boud mooi netjies op te kry. Sien, Ouma is mos 'n grootmens en sy gaan sit op die stoel, ek moet klim, maar in my kind-kop gaan sit ek ook mooi op die stoel, nes ouma
Vir lank kyk ek vir myself in die spieel. Ek voel ek kan 'n liedjie sing, maar iets is nog nie klaar nie.
Ek haal 'n botteljie uit een laai uit en spuit dit op my hare. My ouma vat altyd hierdie hairspry, spuit dit op haar hare en druk dit dan saggies plat. As sy spuit, hou sy 'n boek of 'n ding voor haar oë. Seker sodat dit nie moet brand nie. Ek weet nie juis nie, maar ek doen dit ook maar.
Ek kyk weer vir lank in die spieel en besluit, maar iets kort.
Vir lank kyk ek vir myself in die spieel. Ek word al mooier vir myself.
Toe ek voetstappe hoor, besef ek dis ouma wat kamer toe gestap kom. Ek was te laat om my gesig skoon te vee en van die stoeltjie af te spring om met my treintjie en lorries te speel.