Vergiftiging by katte, wat moet u doen? - Diere - 2022
Gevaarlike gifstowwe in ons huis vir katte
Katte is verdagte en versigtige diere, maar is ook baie nuuskierig. daarom, Alhoewel dit nie normaal is nie, kan daar soms katte vergiftig word. As u 'n pussycat het, moet u voorbereid wees op wat kan gebeur! Ons leer u om 'n bedwelming by u kat op te spoor en wat u moet doen as dit gebeur.
Mees algemene oorsake van katvergiftiging
As u 'n kat het, moet u nie ophou om hierdie lys te lees nie! Dit is die giftigste wat die meeste katte vergiftig:
Medisyne vir menslike gebruik, soos asetielsalisielsuur en parasetamol. Dit moet nie op katte gebruik word nie!
Sommige kosse vir mensesoos sjokolade en ander lekkers
Spuit antiparasities, wat per ongeluk in u slymvlies kan beland.
Byt van giftige insekte, soos die cantáridas.
Simptome van vergiftiging by katte
simptome Afhangend van die toksisiteit, kan dit 'n bietjie verskil wat hulle beïnvloed het, maar gewoonlik sal 'n vergiftigde kat só lyk:
Braking en diarree, soms met bloed
As u eksterne kontak met die giftige, velirritasie gehad het
Gebrek aan koördinasie (ataksie)
Gereelde en volop urine
As u een of meer van hierdie simptome opmerk, gaan dadelik na die veearts! Of natuurlik As u gesien het dat hy giftige elemente raak of inneem, moet u nie wag totdat die simptome verskyn nie! Hoe gouer u mediese hulp ontvang, hoe makliker sal u wees om te herstel.
Noodhulp vir katvergiftiging
As u kat vergiftig is, Die besoek aan die veearts is noodsaaklik. Dit kan egter voordelig wees om enkele noodhulptake onmiddellik uit te voer:
As jou kat dood is, Neem dit na 'n goed geventileerde en helder omgewing.
Bel die noodveearts en vertel hom wat gebeur het. Dit sal u riglyne gee om u troeteldier te behandel. Hoe meer inligting u kan gee, hoe beter, dit sal baie help as u weet watter stof die vergiftiging veroorsaak het.
Moenie water, melk, olie of huismiddels gee sonder die toestemming van die veearts nie. Afhangend van die omstandighede, kan u selfs die situasie vererger.
Slegs as die veearts vir u sê, Spoor u braaksel aan deur die gegewe advies te volg. As jy te rof is, kan jy hom beseer. Na braking kan dit nodig wees om water te gee, 'n deel van die gif sal alreeds in u liggaam wees, aangesien die organe dit opneem. Met water sal ons dit verdun en sodoende die impak tot die minimum beperk.
As die vergiftiging aan die ander kant ekstern is, u moet al die oorblyfsels van daardie gevaarlike stof skoonmaak, was of ontsmet. Dit kan nodig wees om die hare in die omgewing te snoei.
Gaan na die veearts as u kat sy bewussyn herwin het. U sal sekerlik 'n behandeling benodig om volledig te herstel. Neem 'n monster van die stof wat die vergiftiging veroorsaak het vir ontleding.
Onthou, in geval van vergiftiging by katte, is tyd noodsaaklik om te herstel. Reageer vinnig!
29 Mei Gevaarlike gifstowwe in ons huis vir katte
Ons dink gewoonlik dat die kat, omdat hy veeleisend is en sulke pragtige sintuie het, dit onmoontlik is om stowwe wat giftig kan wees in ons huis in te neem. Inteendeel, as gevolg van die nuuskierige katagtige aard van katte en die feit dat hulle die mantel voortdurend was, is dit maklik vir hulle om enige giftige dosis in die hare in te neem. In ons veeartsenykliniek in Catarroja Ons neem baie gevalle van huishoudelike bedwelming by katte by, en ons glo dat hierdie artikel baie nuttig sal wees.
Hoe word hulle vergiftig?
Daar is verskillende meganismes van vergiftiging:
-Hulle kan die gifstof direk inneem deur die mantel te lik of dit te inneem.
-Jy kan 'n vergiftigde prooi inneem.
-Obsorpsie van gifstowwe deur die vel (pads).
Hoe kan ek weet of my kat bedwelm is?
Die feit dat die kat streng vleisetend is en nie lewerensieme het om sekere stowwe te metaboliseer nie, maak vergiftiging moeiliker om te herwin as dié van 'n hond.
Die simptome is baie wisselvallig en hang af van die tipe gif.
Maagderm simptome: Braking, diarree.
Neurologiese simptome: bewing, senuweeagtigheid, depressie, koördinasie ...
Asemhalingsimptome: hoes, nies, dyspier (kortasem)
Vel simptome: rooi vel, jeuk ...
Simptome van nierversaking: verhoogde waterverbruik, anoreksie, gebrek aan eetlus ...
Simptome van lewerversaking: geelsug (geel slymvliese en vel), braking ...
Menslike medikasie: aspirien, ibuprofen, parasetamol ...
Produkte vir die motor: antivries, petrol, remvloeistof ...
Higiëne en skoonmaakprodukte: bleikmiddel, glansmiddels, ontsmettingsmiddels ...
Skoonheidsmiddels: kleurstowwe, asetoon, sonroom ...
Chemikalieë: verf, oplosmiddels, terpentyn, naftaleen ...
'N Dun kat wat tussen twee of drie kilogram weeg, kan in gevaar gestel word deur 'n baie klein hoeveelheid van hierdie kos in te eet.
Visvisera: kan verlamming of spierstyfheid (Chastek-siekte genoem) veroorsaak.
Sout: soutoplossing in die nier veroorsaak urienprobleme. As ons u ekstra kookkuns gee, word ham of kalkoen wat min sout bevat, aanbeveel.
Melk: die kat wat laktose-onverdraagsaamheid het en melk wat ingeneem word, kan diarree hê. Dit is nie raadsaam om hierdie kos aan katte te bied nie.
Uie: Uie, grasuie en preie bevat tiosulfaat, 'n komponent wat die vernietiging van rooibloedselle in die kat veroorsaak, wat hemolitiese anemie veroorsaak.
Sjokolade: Theobromine van sjokolade kan dit nie metaboliseer nie, want dit is giftig vir die kat.
Alkohol: kan die dood veroorsaak.
Insekdoders (organofosfor of piretroïede).
Weekdoders, voor die doppe of slakke.
INTIKIKASIE DEUR PLANTE
Die plante wat in ons huise is, is meestal giftig vir die kat. Spesiale sorg moet gedra word by lelies, rododendrone, oleanders, poinsettia, dieffenbachia, klimopof holly, ens ...
Ons word omring deur plante, wild, verbou of nie, wat 'n hoë giftige potensiaal het.
Alle plante, insluitend gras, kan 'n irriterende effek hê op die spysverteringskanaal van die kat. Dit kan braking veroorsaak. Hulle hou daarvan om aan gras te knibbel, en as daar nie een is nie, sal hulle die sierplante van die huis opmerk, en dit is skadelik vir hulle.
Hoe kan ek dit voorkom?
- Weet watter plante veral vir hulle gevaarlik is en vermy hul blootstelling. Óf dit as 'n eerste opsie uit te skakel of om dit op te hef sodat hulle nie toegang daartoe het nie. Hier kan u die lys van giftige plante vir u kat sien.
- Moet nooit steggies of geskeurde plante in die omgewing van die kat agterlaat nie, maar die nuuskierigheid sal daartoe lei dat hulle daaraan knabbel. Die sap van die stingels kan dermatologiese allergiese reaksies veroorsaak en selfs giftig wees.
-Katte moet gewoonlik daktielonkruid ("balgras") inneem, dit word geglo dat dit 'n natuurlike middel vir spysverteringstoornisse is.
oplossing: Kry die kat 'n bron van hierdie kruie (Dactylis glomerata) Dit word verkoop as 'katgras' wat ons in 'n pot of skink sal groei.
Onthou dat die vermoë van die kat om weg te steek as dit nie goed is nie, die eerste simptoom is wat ons moet bekommer. Dit laat die kenmerkende simptome van bedwelming onopgemerk raak.
Voor die eerste simptoom, gaan na ons veeartsenykliniek in Catarroja. Vra ons!
Hoe kan 'n kat vergiftig word?
Katte kan op verskillende maniere vergiftig word:
Neem 'n giftige stof direk deur dit te eet of om vergiftigde prooi te eet.
Inname van gifstowwe tydens besmetting van besmette vel.
Neem gifstowwe deur die vel (veral die bene) op.
Asem die gif in.
Watter tekens kan my waarsku dat my kat vergiftig kon gewees het?
Die kliniese tekens is baie wisselvallig en sal afhang van die betrokke gif. Baie gifstowwe produseer gastro-intestinale tekens (braking en diarree), produseer ander neurologiese tekens (bewing, koördinasie, stuiptrekkings, opgewondenheid, depressie of koma), respiratoriese tekens (hoes, nies, probleme met asemhaling), vel tekens (inflammasie, swelling), lewerversaking (geelsug, braking) of nierversaking (eetlus en gewigsverlies). Sommige gifstowwe werk in meer as een liggaamstelsel, sodat hulle enige kombinasie van bogenoemde tekens kan produseer.
Dit is belangrik om te onthou dat hoewel die meeste gevalle van vergiftiging akute probleme kan veroorsaak, chroniese vergiftiging ook kan voorkom, en dit is selfs moeiliker om te herken en te behandel.
Wat moet ek doen as ek dink dat my kat vergiftig is?
Verwyder u kat uit die bron van die gif en isoleer u kat van ander diere.
As die gif in die pels of op die pote lê, probeer dan om te verhoed dat die kat homself meer versorg.
Kontak onmiddellik u veearts vir advies, maak seker dat u weet wanneer, waar en hoe die vergiftiging plaasgevind het. Indien van toepassing, neem die verpakking, plant of stof na die veearts.
Moenie probeer om die kat te laat opraak nie, tensy u deur die veearts gesê het.
Was die vel of jas besmet, was dit deeglik met sagte sjampoe en water.
My kat het iets 'chemies' in sy pels, wat moet ek doen?
Slegs wanneer die besmetting gering is en tot die pels beperk is, kan die kat tuis behandel word. Die doel van die behandeling is om verdere besmetting te voorkom.
Die kraag van die kat moet verwyder word, want dit kan ook besmet wees. Daarbenewens bevat sommige vlooienbande chemikalieë wat skadelik vir siek katte kan wees. Om die chemikalieë uit die jas te verwyder, is dit beter om die besmette hare te sny en dan die kat in warm seepwater te was.
Dit is belangrik om soveel besoedeling as moontlik te verwyder voordat dit gewas word, want die wasproses kan die opname van sommige chemikalieë verhoog. Vervolgens moet die kat heeltemal droog word om te voorkom dat dit afkoel. Die olierige materiaal kan verwyder word deur dit met warm en skoon kookolie te vryf, en dit dan deeglik te droog (d.w.s. die olie met olie te verwyder).
As u voel dat die kat enige gifstof ingeneem het, moet dit na die veearts geneem word.
Selfs as die besmetting tot die pels beperk is, is dit belangrik dat die kat aangemoedig word om te drink, want dit sal help om die geabsorbeerde gifstowwe uit te skakel.
Na blootstelling aan moontlike gifstowwe, is dit raadsaam om die kat gedurende 24 uur in 'n warm en stil kamer te hou.
Hoe om op te let dat u kat vergiftig is
'N Kat wat iets giftig ingeneem het, sal binnekort sien dat sy gedrag radikaal verander. Dit sal u kos om asem te haal, dit kan selfs moeilik wees om te loop, en u kan ook begin kwyl baie, 'n simptoom wat probeer om die vloeistof deur die mond te verdryf.
Ander tekens wat daarop dui dat hy vergiftig is, is:
Dit maak geluid asem
U hart begin vinniger klop as normaal
Onmiddellik ontdek u enige van hierdie simptome, moet u onmiddellik na u naaste veeartsenykliniek gaan, omdat dit van u kat afhang om te herstel.
Ek wil nie die artikel voltooi sonder om eers my ervaring te vertel nie. Op hierdie manier kan u dalk - of ek hoop ook - kry dat u soveel as moontlik kalm bly terwyl u sien hoe belangrik dit is tree vinnig op.
Goed. Twee jaar gelede het die katte van die kolonie wat ek versorg, 'n pipet vir vlooie en bosluise gesit. Na 'n paar uur vind ek dit baie verander: ek kon skaars loop, en ek het baie probleme gehad om asem te haal. Ek het haar dadelik na die veearts geneem, wat my gesê het dat 'miskien' het 'n allergiese reaksie op die insekdoder gehad.
Die punt is dat ek, nadat ek verskeie toetse gedoen het en 'n reeks medikasie ingespuit het, moet erken dat ek nie weet watter tipe nie, want hulle het my in die sitkamer gelos. Toe ek haar kon sien, was ek beter. Hulle het my egter vertel dat dit 'n ingewikkelde situasie was hulle het nie geweet of dit gered sou word nie of nie
Dit was 'n baie swak week waarin hy skaars geëet het. In werklikheid het hy baie gewig verloor. Bietjie vir bietjie, met geduld, baie liefde en nog 'n paar besoeke aan die kliniek, daarin geslaag om te herstel van longedeem veroorsaak deur die pipet.
Dus dring ek aan, op die geringste vermoede dat u kat iets giftig ingeneem het, gaan na die veearts. Slegs dan kan dit gered word.
Skoonmaak- en higiëneprodukte
As bleikmiddels, skoonmaakvloeistowwe en ys, deodorante, deodorante, deodorante, ontsmettingsmiddels (veral fenoliese verbindings soos "Dettol" wat die water melkerig maak), waskapsules en gekonsentreerde vloeistowwe, meubels en metaalpolitoer. Gekonsentreerde skoonmaakvloeistowwe of stof kan die voete en vel verbrand as katte deur hulle loop.
As lakseermiddels, aspirien, parasetamol en antidepressante. Parasetamol word dikwels aan katte gegee in 'n noukeurige, maar verkeerde poging om pyn te verlig. Dit is baie gevaarlik vir katte en slegs een tablet is voldoende om ernstige siekte of dood te veroorsaak. Tekens van bedwelming sluit in depressie, braking, swelling van die gesig en bene en 'n blouerige verkleuring van die vel. 'N Effektiewe teenmiddel is beskikbaar, maar dit moet baie gou gebruik word nadat die tablet die tablet geneem het.
Vernaamste oorsake van vergiftiging by katte
Soos voorheen aangedui, kan katte baie versigtig wees, maar hulle is baie nuuskierig. Dit lei daartoe dat hulle nuwe dinge verken en probeer, wat ongelukkig nie altyd goed werk nie. As gevolg hiervan beland hulle dikwels op een of ander manier bedwelm, vergiftig of beseer. Maar danksy die kennis van die potensiële gevaar van sommige stowwe en sommige produkte ons kan voorkom dat dit gebeur deur ons troeteldiere buite bereik te hou.
In geval van vergiftiging of vergiftiging, kan ons nie veel meer gereeld doen nie, maar ons kan die simptome betyds identifiseer Gaan so gou as moontlik na ons betroubare veearts. Daar is 'n paar dinge wat ons tuis kan probeer terwyl die veearts op pad is, en wanneer ons hom vra en hy nie uitdruklik vir ons sê om nie een van hierdie dinge te doen wat ons later sal verduidelik nie.
Sommige van die mees algemene gifstowwe en gifstowwe by diegene wat gewoonlik huiskatte kruis, is:
Medisyne vir mense (asetielsalisielzuur en parasetamol)
Kos vir mense (sjokolade)
Skoonmaakprodukte (bleikmiddel en chloor)
Insekdoders (sommige eksterne antiparasitiese produkte wat ons op ons troeteldiere en hul omgewing spuit)
Giftige insekte (kantharids)
Giftige plante (sianied)
Hierdie produkte, diere en plante, bevat chemikalieë en ensieme wat giftig is vir katte wat u liggaam nie kan metaboliseer nie. Later, in die afdeling oor behandeling, sal ons meer oor hierdie produkte bespreek, die uitwerking daarvan en hoe om dit te behandel.
Algemene simptome van vergiftiging by huiskatte
Die simptome ongelukkig hulle is baie uiteenlopend omdat dit afhang van die oorsprong van die vergiftiging en die mate van bedwelming. Maar hier is die mees algemene simptome en tekens wat katte kan voorkom in geval van vergiftiging:
Braking en diarree soms met bloed
Hoes en nies
Irritasie van 'n velarea wat met die giftige in aanraking gekom het
Aanvalle, bewing en onwillekeurige spierspasmas
Noodhulp en hoe om met 'n katvergiftiging voort te gaan
As ons die simptome hierbo beskryf, opspoor, moet ons optree volgens die situasie. Die belangrikste is om die veearts te skakel, die dier te stabiliseer en soveel inligting en 'n monster van die gif in te samel, sodat die veearts ons so goed as moontlik kan help. Dit sal altyd beter wees as minstens twee mense help en nie net een nie. Byvoorbeeld, terwyl die een die veearts skakel, kan die ander probeer om die kat te stabiliseer, want ons moet dink dat tyd geld vergiftig is.
Die volgende stappe is die algemeenste:
As ons troeteldier baie swak, amper flou of bewusteloos is, moet ons dit uithaal teen a oop, geventileerde en verligte area. Dit sal ons toelaat om enige ander simptome beter na te kom, benewens dat ons vars lug aan ons vriend bied. Om dit op te lig, moet ons cu> hê
Behandelings wat gevolg moet word voor verskillende oorsake van vergiftiging by katte
Vervolgens lewer ons kommentaar op 'n reeks van behandelings vir die algemeenste oorsake van vergiftiging by huiskatte, wat ons slegs sal doen as ons veearts dit aan ons aangedui het, of as ons regtig geen ander opsie het nie Dit is beter dat hierdie maatreëls deur 'n professionele persoon uitgevoer word om dit self te doen.
arseen: Arseen kom in insekdoders, plaagdoders en gifstowwe vir knaagdierplae voor. Die mees algemene simptome in hierdie geval is akute diarree en soms bloed, depressie, swak polsslag, algemene swakheid en kardiovaskulêre ineenstorting. Hierdie simptome kom voor as gevolg van die akute ontsteking wat veroorsaak word deur arseen in verskillende interne organe soos die lewer en niere. In hierdie geval, as die gif minder as twee uur gelede deur ons kat ingeneem is, is die noodbehandeling die uitlok van braking, gevolg deur orale toediening van geaktiveerde koolstof en dien na een of twee uur maagbeskermers soos pektien toe. of kaolien.
Sjampoe, seep of skoonmaakmiddel: In hierdie gevalle is die simptome ligter en makliker om te behandel. Baie van hierdie produkte kan bytsoda en ander bytende stowwe bevat, dus sal ons nooit braking veroorsaak nie. Die simptome wat gewoonlik aangetoon word, is duiseligheid, braking en diarree. In die geval dat dit 'n klein hoeveelheid is wat ingeneem is en die veearts nie anders aandui nie, is dit 'n goeie manier om die organisme van ons kat te help om hierdie vergiftiging te behandel, deur dit melk of water te gee.
Medisyne vir mense: Dit is 'n groot gevaar wat altyd naby is sonder dat ons oplet, want ons dink gewoonlik dat ons goed bewaak is of dat 'n hond of kat nie sal sluk of 'n pil sal lek nie. Daarbenewens is die probleem nie net die vertroue wat ons het nie, maar as gevolg van onkunde gebruik ons ​​een van hierdie medikasie om koors te verlaag of om ander simptome te kalmeer. Dit is 'n groot fout, aangesien die meeste van hierdie medisyne nie deur honde of katte verdra word nie, en hoewel ons die minimum dosis of die een wat vir kinders aangedui is, toedien, sal ons ons vennote bedwelm. Moet dus nooit u troeteldier medisyne neem sonder om 'n veearts te raadpleeg nie. Daarbenewens moet ons weet dat die meeste van hierdie medikasie deur die lewer uitgeskakel word nadat hulle gemetaboliseer is, maar dat katte nie baie medikasie of vitamiene behoorlik kan metaboliseer nie. Hier is die algemeenste medikasie vir ons, maar dit kan die gesondheid van ons katte ernstig benadeel en kan laat sterf:
Asetielsalisielzuur (Aspirien): Soos ons weet is dit 'n pynstiller en antipiretikum van die algemeenste vir ons. Maar by katte het dit 'n baie negatiewe effek deur braking (soms met bloed), hipertermie, vinnige asemhaling, depressie en selfs die dood.
Parasetamol (Gelocatil): Dit is 'n anti-inflammatoriese en antipiretiese middel wat wyd deur mense gebruik word, want dit is baie effektief vir ons. Maar weereens, dit is 'n dodelike wapen vir ons katte. Dit beskadig hul lewer, verduister hul tandvleis, lewer speeksel, vinnige asemhaling, depressie, donker urine en kan hul dood veroorsaak.
Vitamien A: Ons het gewoonlik vitamienkomplekse tuis wanneer ons onder andere verkoue en ander algemene siektes wil vermy. Hierdie vitamienkomplekse bevat vitamien A. Boonop word hierdie vitamien in sommige voedingsaanvullings aangetref en in sommige kosse soos rou lewer, wat ons soms graag aan ons troeteldiere wil gee. Die oorskot van hierdie vitamien lewer slaperigheid, anorexia stywe nek en gewrigte, hardlywigheid, gewigsverlies by huiskatte, sowel as ietwat vreemde posisies soos om op die agterpote te sit, maar om die voorpote op te lig of te gaan lê, maar al die gewig op die ledemate sonder om te ontspan.
Vitamien D: Hierdie vitamien word in vitamienkomplekse aangetref, maar ook in onkruiddoders en sommige voedsel. Hipervitaminose D veroorsaak anorexia, depressie, braking, diarree, polydipsie (uiterste dors) en poliurie (baie gereelde en volop urinering). Dit is te wyte aan nier letsels en bloeding wat voorkom in die spysverteringstelsel en asemhalingstelsel.
Steenkool: Die steenkoolhoogte bevat verskillende produkte soos cresols, creosote, fenols en pitch. Dit word in tuisgemaakte ontsmettingsmiddels en ander produkte aangetref. Vergiftiging in die geval van katte deur hierdie produkte is meestal meer as gevolg van absorpsie deur hul vel, hoewel hul inname ook gegee word. Hierdie bedwelming veroorsaak die stimulering van die senuweestelsel, die verswakking van die hart- en lewerskade; die visuele simptome is die swakste>
Dosisadvies en mondelinge toedienings
Braking Induksie: Ons moet 'n oplossing van 3% waterstofperoksied en 'n kinderspuit kry om die oplossing mondelings toe te dien. Ons mag nooit oplossings gebruik met 'n hoër konsentrasie waterstofperoksied soos sommige haarprodukte nie, want ons sal ons troeteldier meer benadeel in plaas daarvan om dit te help. Om hierdie oplossing voor te berei en dit korrek toe te dien, moet u weet dat die dosis van 3% waterstofperoksied 5 ml (1 teelepel) per 2,25 kg liggaamsgewig is en oraal toegedien word. Vir 'n gemiddelde kat van 4,5 kg is ongeveer 10 ml (2 teelepels) nodig. Herhaal elke 10 minute vir maksimum 3 dosisse. As ons hierdie orale oplossing onmiddellik na vergiftiging kan toedien, gebruik ons ​​2 tot 4 ml per kg liggaamsgewig van hierdie 3% waterstofperoksiedoplossing.
Doeltreffende manier vir die kat om die orale oplossing in te sluk: Dit behels dat die spuit tussen die tande en die wa van die kat ingebring word, sodat dit die vloeistof> kan verdryf
As u meer artikels wil lees wat soortgelyk is aan Vergiftiging by katte - Simptome en noodhulp, beveel ons aan dat u ons Noodhulp-afdeling betree.
As antivriesmiddel, remvloeistof, petrol en voorruitwasservloeistof. Vriesmiddel bevat dikwels etileenglikol of metanol, wat giftig is vir katte (dit word ook in ruitwassers en motorontdekkers aangetref). Baie diere vind dat die vrieskas 'n soet smaak het, en die inname van die kleinste hoeveelheid kan lei tot nierversaking en die dood, veral by katte.
Verskeie huishoudelike artikels
Soos motbolle, fotografiese ontwikkelaar, sjokolade en skoenpolitoer.
Maak altyd seker dat enige van hierdie produkte veilig geberg word en dat die stortings onmiddellik en versigtig skoongemaak word. As die produkte op hoë plekke geberg word waar katte dit van 'n rak af kan stoot en dan deur vloeistowwe loop wat deur gebreekte of verdeelde houers of deksels ontsnap, moet u dit dan in geslote kaste vasmaak.
Moet nooit katteprodukte gee wat vir mense bedoel is nie (tensy u veearts u anders aandui)
Om toevallige vergiftiging te voorkom:
Bewaar die vrieskas altyd in goed gemerkte, robuuste en verseëlde houers, weg van troeteldiere en hul omgewing.
Maak onmiddellik skoon, maak nie saak hoe klein dit is nie, en sorg dat troeteldiere nie toegang tot die area het voordat dit skoon en veilig is nie.
Gooi altyd antivries veilig en verantwoordelik. Kontak u plaaslike owerheid vir advies.
As u troeteldier een van die volgende tekens toon, neem dit onmiddellik na die veearts:
Toename in alkoholverbruik
Lusteloosheid (abnormale slaap)
Verskyn dronk en ongekoördineerd
Abnormaal vinnige hartklop
Baie vinnig en vlak asemhaling
Hoe gouer veeartsenykundige behandeling ontvang word, hoe beter is u kanse op oorlewing. As u nie behandel word nie, kan troeteldiere ly en sterf.
Rat- en muisdoders soos brodifacum, difenacum, chlorphacione en coumatetralyl. Knaagdoders is die algemeenste plaagdoders wat by katvergiftiging betrokke is, gewoonlik omdat die kat vergiftigde prooi geëet het. Ander plaagdoders is normaalweg veilig vir katte as hulle met die regte werkmag gebruik word, mits katte uitgesluit word van die behandelde gebied totdat die sproei droog is.
Maak altyd seker dat enige van hierdie produkte veilig geberg word en dat die stortings onmiddellik en versigtig skoongemaak word. As die produkte op hoë plekke geberg word waar katte dit van 'n rak af kan stoot en dan deur vloeistowwe loop wat deur gebreekte of verdeelde houers of deksels ontsnap, moet u dit dan in geslote kaste vasmaak. As u plaagdoders of onkruiddoder bespuitings in die tuin gebruik, hou die kat binne totdat hy droog word.