Opsieners wat as herders oor die kudde toesig hou — Wagtoring AANLYN BIBLIOTEEK
od hfst. 5 bl. 29-49
KWALIFIKASIES VIR OPSIENERS
MANNE WAT EENHEID BEVORDER
STREEF DIT NA
PERSOONLIKE OMSTANDIGHEDE KAN VERANDER
POSISIES VAN VERANTWOORDELIKHEID IN DIE GEMEENTE
DIE GEMEENTELIKE DIENSKOMITEE
ANDER POSISIES VAN VERANTWOORDELIKHEID IN DIE ORGANISASIE
GEDURENDE sy aardse bediening het Jesus getoon dat hy “die goeie herder” is (Joh. 10:11). Toe hy die skare sien wat hom gretig gevolg het, “het hy vir hulle innig jammer gevoel, want hulle was gestroop en rondgegooi soos skape sonder ’n herder” (Matt. 9:36). Petrus en die ander apostels het sy liefdevolle besorgdheid gesien. Hoe anders was Jesus tog as die valse herders van Israel, wat die kudde so erg verwaarloos het dat die skape verstrooi was en geestelik honger gely het! (Eseg. 34:7, 8). Jesus se goeie voorbeeld van onderrigting en sorg vir die skape, wat hom selfs beweeg het om sy lewe vir hulle af te lê, het die apostels geleer hoe om mense met geloof te help om tot Jehovah, “die herder en opsiener van [hulle] siele”, terug te keer.—1 Pet. 2:25.
2 Toe Jesus by een geleentheid met Petrus gepraat het, het hy beklemtoon hoe belangrik dit is om die skape te voed en om as herders oor hulle toesig te hou (Joh. 21:15-17). Dit het ongetwyfeld ’n groot indruk op Petrus gemaak, en hy het later die ouer manne in die vroeë Christengemeente vermaan: “Hou as herders toesig oor die kudde van God wat onder julle sorg is, nie onder dwang nie, maar gewillig; ook nie uit liefde vir oneerlike gewin nie, maar gretig; ook nie as persone wat baasspeel oor dié wat God se erfenis is nie, maar deur voorbeelde vir die kudde te word” (1 Pet. 5:1-3). Petrus se woorde is ook vandag op die opsieners in die gemeente van toepassing. In navolging van Jesus dien ouer manne gewillig en gretig as voorbeelde vir die kudde terwyl hulle die leiding in Jehovah se diens neem.—Heb. 13:7.
In navolging van Jesus dien ouer manne gewillig en gretig as voorbeelde vir die kudde terwyl hulle die leiding in Jehovah se diens neem
3 Ons kan dankbaar wees vir die geesaangestelde opsieners in die gemeente. Ons ontvang baie voordele as gevolg van hulle sorg. Byvoorbeeld, opsieners gee aanmoediging en persoonlike aandag aan lede van die gemeente. Hulle neem elke week pligsgetrou die leiding by gemeentelike vergaderinge, waar almal in die geloof gevoed word (Rom. 12:8). Hulle pogings om die kudde teen skadelike elemente, soos goddelose mense, te beskerm, dra by tot ons veiligheid (Jes. 32:2; Tit. 1:9-11). Hulle leiding in die veldbediening spoor ons aan om die goeie nuus gereeld elke maand te verkondig (Heb. 13:15-17). Deur middel van hierdie “gawes in die vorm van mense” het Jehovah voorsiening gemaak vir die opbouing van die gemeente.—Ef. 4:8, 11, 12.
4 Om te verseker dat daar behoorlik vir die gemeente gesorg word, moet manne wat as opsieners aangestel word, aan die vereistes voldoen wat in God se Woord uiteengesit word. Slegs dan kan daar gesê word dat hulle deur die heilige gees aangestel is (Hand. 20:28). Ja, die skriftuurlike standaarde vir Christenopsieners is hoog, aangesien dit ’n ernstige verantwoordelikheid is om ’n opsiener te wees. Maar die standaarde is nie so hoog dat Christenmanne wat Jehovah opreg liefhet en bereid is om deur hom gebruik te word, nie daaraan kan voldoen nie. Dit moet vir almal duidelik wees dat die opsieners persone is wat Bybelraad in hulle daaglikse lewe toepas.
Om te verseker dat daar behoorlik vir die gemeente gesorg word, moet manne wat as opsieners aangestel word, aan die vereistes voldoen wat in God se Woord uiteengesit word
5 Die apostel Paulus het die basiese skriftuurlike vereistes vir opsieners in sy eerste brief aan Timoteus en in sy brief aan Titus aangegee. In 1 Timoteus 3:1-7 lees ons: “As ’n man na ’n opsienersamp streef, begeer hy ’n voortreflike werk. Die opsiener moet dan onberispelik wees, die man van een vrou, matig in gewoontes, gesond van verstand, ordelik, gasvry, bekwaam om te onderrig, nie ’n dronk bakleier nie, nie ’n slaner nie, maar redelik, nie strydlustig nie, nie ’n liefhebber van geld nie, ’n man wat aan sy eie huisgesin goeie leiding gee, wat kinders met alle erns in onderworpenheid het (as ’n man immers nie weet hoe om aan sy eie huisgesin leiding te gee nie, hoe sal hy vir God se gemeente sorg?); nie ’n pasbekeerde nie, sodat hy nie opgeblase van trots sal word en in die oordeel sal val wat oor die Duiwel gevel is nie. Verder moet hy ook ’n goeie getuienis hê van die mense wat buite is, sodat hy nie in smaad en ’n strik van die Duiwel val nie.”
6 Paulus het aan Titus geskryf: “Om dié rede het ek jou in Kreta agtergelaat, dat jy die dinge wat gebrekkig was, sou regstel en in stad na stad ouer manne sou aanstel, soos ek jou beveel het; as daar enigiemand is wat vry van beskuldiging is, die man van een vrou, met gelowige kinders wat nie van losbandigheid aangekla was of weerspannig was nie. Want ’n opsiener moet as God se bestuurder vry van beskuldiging wees, nie eiesinnig nie, nie geneig tot toorn nie, nie ’n dronk bakleier nie, nie ’n slaner nie, nie gierig na oneerlike gewin nie, maar gasvry, iemand wat die goeie liefhet, gesond van verstand, regverdig, lojaal, selfbeheersd, iemand wat met betrekking tot sy onderrigkuns stewig aan die betroubare woord vashou, sodat hy in staat kan wees om deur die gesonde leer te vermaan sowel as om die teësprekers tereg te wys.”—Tit. 1:5-9.
7 Hoewel die skriftuurlike vereistes vir opsieners aan die begin oorweldigend kan lyk, moet Christenmanne nie huiwer om uit te reik nie. Wanneer hulle die goeie Christelike eienskappe openbaar wat van opsieners vereis word, spoor hulle ander lede van die gemeente aan om dit ook te doen. Paulus het geskryf dat hierdie “gawes in die vorm van mense” voorsien word “om die heiliges reg te help, vir bedieningswerk, vir die opbouing van die liggaam van die Christus, totdat ons almal kom tot die eenheid in die geloof en in die juiste kennis van die Seun van God, tot ’n volgroeide man, tot die mate van die groei wat tot die volheid van die Christus behoort”.—Ef. 4:8, 12, 13.
8 Opsieners is nie blote seuns of pasbekeerdes nie. Hulle is eerder persone met ondervinding in die Christelike lewenswyse en het ’n breë kennis en goeie begrip van die Bybel en is waarlik lief vir die gemeente. Hulle het die moed om te praat wanneer hulle van oortredings te wete kom en om oortreders reg te help. Sodoende beskerm hulle die skape teen enigiemand wat hulle om selfsugtige redes wil uitbuit (Jes. 32:2). Dit is vir almal in die gemeente duidelik dat die opsieners geestelik volwasse manne is en opreg besorg is oor die kudde van God.
9 Diegene wat kwalifiseer om as opsieners aangestel te word, openbaar praktiese wysheid in hulle lewe. As ’n opsiener getroud is, hou hy by die Christelike standaard vir die huwelik, naamlik om die man van een vrou te wees en om aan sy eie huisgesin goeie leiding te gee. As die opsiener gelowige kinders het wat met alle erns in onderworpenheid is en nie van losbandigheid aangekla word of weerspannig is nie, kan ander lede van die gemeente hom met vertroue nader vir raad oor die gesinslewe en die Christelike lewenswyse. Die opsiener is ook onberispelik en vry van beskuldiging en het ’n goeie getuienis selfs van die mense wat buite is. Geen geldige beskuldiging van onbehoorlike gedrag kan teen hom ingebring word waardeur die reputasie van die gemeente geskend sou word nie. Hy sou nie kort tevore weens ’n ernstige oortreding teregwysing ontvang het nie. Ander in die gemeente word beweeg om sy goeie voorbeeld na te volg en huiwer nie om hulle geestelike lewe aan sy sorg toe te vertrou nie.—1 Kor. 11:1; 16:15, 16.
10 Sulke bekwame manne kan die Christengemeente dien op baie dieselfde manier as die ouer manne van Israel wat as “wyse en verstandige en ervare manne” beskryf is (Deut. 1:13). Christen- ouer manne is nie volmaak nie, maar die gemeente en die gemeenskap ken hulle as regverdige en godvresende manne wat oor ’n tydperk getoon het dat hulle in ooreenstemming met goddelike beginsels lewe. Hulle onberispelikheid gee hulle vrymoedigheid van spraak voor die gemeente.—Rom. 3:23.
11 Manne wat kwalifiseer om as opsieners aangestel te word, lê matigheid in persoonlike gewoontes sowel as in hulle handelinge met ander aan die dag. Hulle is nie fanaties nie. Hulle lewenswyse word eerder gekenmerk deur balans en selfbeheersing. Hulle beoefen matigheid in dinge soos hulle eet- en drinkgewoontes, ontspanning, stokperdjies en vermaak. Hulle gebruik alkoholiese drank met matigheid sodat hulle nie beskuldig kan word van dronkenskap of dat hulle ’n dronk bakleier is nie. Iemand wat onder die invloed van sterk drank is, verloor maklik sy selfbeheersing en is nie in ’n posisie om oor die geestelike belange van die gemeente te waak nie.
12 Om toesig oor die gemeente te hou, vereis dat ’n man ’n mate van ordelikheid openbaar. Sy goeie gewoontes word weerspieël in sy voorkoms, sy huis en sy daaglikse bedrywighede. So ’n man vermy uitstellery; hy sien wat nodig is en doen die nodige beplanning. Hy bly getrou by goddelike beginsels.
13 ’n Opsiener moet redelik wees. Hy moet met ander in die liggaam van ouer manne in eenheid kan saamwerk. Hy moet die regte beskouing van homself hê en nie te veel van ander verwag nie. As ’n redelike persoon is die opsiener nie eiewys nie; hy dink nie dat sy beskouings beter as dié van sy mede- ouer manne is nie. Ander blink moontlik uit in eienskappe of vermoëns wat hy nie het nie. ’n Ouer man toon redelikheid wanneer hy sy gevolgtrekkings stewig op die Skrif baseer en daarna streef om die voorbeeld van Jesus Christus na te volg (Fil. 2:2-8). ’n Ouer man is nie strydlustig of ’n slaner nie, maar hy toon gepaste respek vir ander en ag hulle hoër as homself. Hy is nie eiesinnig nie, en daarom dring hy nie altyd daarop aan dat sy manier om dinge te doen of sy siening aanvaar moet word nie. Hy is nie geneig tot toorn nie, maar hy is vredeliewend in sy handelinge met ander.
14 Iemand wat kwalifiseer om as ’n opsiener in die gemeente te dien, is ook gesond van verstand. Dit beteken dat hy verstandig optree en nie oorhaastig oordeel nie. Hy het ’n goeie begrip van Jehovah se beginsels en die toepassing daarvan. Iemand wat gesond van verstand is, is bereid om raad en leiding te aanvaar. Hy is nie skynheilig nie.
15 Paulus het Titus daaraan herinner dat ’n opsiener die goeie liefhet. Hy moet regverdig en lojaal wees. Hierdie eienskappe word weerspieël in sy handelinge met ander en in die ferm standpunt wat hy inneem vir wat reg en goed is. Hy is onwrikbaar in sy toegewydheid aan Jehovah en hy pas regverdige beginsels konsekwent toe. Hy kan vertroulikheid handhaaf. Hy is ook werklik gasvry, iemand wat vryelik van homself en sy besittings tot voordeel van ander gee.—Hand. 20:33-35.
16 Om sy toewysing doeltreffend uit te voer, moet ’n opsiener bekwaam wees om te onderrig. Volgens Paulus se woorde aan Titus sal die opsiener “met betrekking tot sy onderrigkuns stewig aan die betroubare woord vashou, sodat hy in staat kan wees om deur die gesonde leer te vermaan sowel as om die teësprekers tereg te wys” (Tit. 1:9). Hy het die vermoë om met ander te redeneer, bewyse voor te lê, besware te bowe te kom en die Skrif op so ’n manier toe te pas dat dit ander oortuig en hulle geloof versterk. Die opsiener gebruik hierdie onderrigvermoë in gunstige tye sowel as in moeilike tye (2 Tim. 4:2). Hy het die nodige geduld om iemand wat oortree het, met sagmoedigheid tereg te wys of om iemand wat twyfel, te oortuig en hom te beweeg om goeie werke op grond van geloof te verrig. Die opsiener se bekwaamheid om voor ’n gehoor of privaat te onderrig, lewer bewys dat hy aan hierdie belangrike vereiste voldoen.
17 Dit is belangrik dat ouer manne ’n ywerige aandeel aan die bediening het. Dit moet duidelik wees dat hulle Jesus, vir wie die verkondiging van die goeie nuus ’n prioriteit was, ook in hierdie opsig probeer navolg. Jesus het belangstelling in sy dissipels getoon deur hulle te help om doeltreffende evangeliedienaars te wees (Mark. 1:38; Luk. 8:1). Die ouer manne se vasbeslotenheid om tyd in die bediening deur te bring ondanks hulle besige rooster, spoor die hele gemeente aan om dieselfde ywer te hê. En wanneer die ouer manne saam met lede van hulle gesin sowel as ander in die gemeente velddiens doen, lei dit tot “wedersydse aanmoediging”.—Rom. 1:11, 12.
18 Dit alles lyk miskien na baie om te verwag van iemand wat as ’n opsiener dien. Geen opsiener kan natuurlik volmaak aan die hoë standaard voldoen wat in die Bybel uiteengesit word nie, maar nie een van die aangestelde ouer manne in die gemeente moet so erg in enige van hierdie eienskappe te kort skiet dat dit as ’n ernstige gebrek beskou kan word nie. Party ouer manne het moontlik sekere uitsonderlike eienskappe, terwyl ander miskien op ander gebiede uitblink. Die gevolg is dat die liggaam van ouer manne as ’n geheel al die goeie eienskappe sal hê wat nodig is om behoorlik toesig te hou oor die gemeente van God.
19 Wanneer die ouer manne as ’n liggaam aanbeveel dat iemand as ’n opsiener aangestel word, moet hulle die apostel Paulus se woorde in gedagte hou: “Ek [sê] vir elkeen daar onder julle om nie meer van homself te dink as wat dit nodig is om te dink nie, maar om só te dink dat hy ’n gesonde verstand het, elkeen na die maat van geloof wat God aan hom toebedeel het” (Rom. 12:3). Elke ouer man moet homself as ’n mindere beskou. Niemand moet “alte regverdig” wees wanneer daar na die kwalifikasies van iemand anders gekyk word nie (Pred. 7:16). Terwyl die liggaam van ouer manne die skriftuurlike vereistes vir opsieners duidelik in gedagte hou, moet dit hulle begeerte wees om vas te stel of ’n broer wat oorweeg word, in ’n redelike mate aan daardie standaarde voldoen. As ouer manne menslike onvolmaakthede in aanmerking neem en nie bevooroordeeld of skynheilig is nie, sal hulle aanbevelings maak op ’n wyse wat toon dat hulle gepaste respek vir Jehovah se regverdige standaarde het en die welsyn van die gemeente op die hart dra. Hulle sal elke aanbeveling biddend oorweeg en die leiding van God se heilige gees volg. Dit is een van die ernstige verantwoordelikhede wat op hulle rus, en hulle moet dit nakom in ooreenstemming met Paulus se vermaning: “Moet nooit iemand haastig die hande oplê nie.”—1 Tim. 5:21, 22.
20 Geestelik bekwame manne lewer bewys dat hulle deur die heilige gees gerig word, en hulle openbaar die vrug van die gees in hulle lewe. Paulus noem die nege aspekte van die vrug van die gees, naamlik “liefde, vreugde, vrede, lankmoedigheid, goedhartigheid, goedheid, geloof, sagmoedigheid, selfbeheersing” (Gal. 5:22, 23). Sulke opsieners is vir die broers verkwikkend en help om die gemeente te verenig terwyl hulle heilige diens verrig. Hulle lewenswandel en die vrug van hulle arbeid lewer bewys dat hulle deur die heilige gees aangestel is.—Hand. 20:28.
21 Dit is noodsaaklik dat ouer manne saamwerk om eenheid in die gemeente te bevorder. Hoewel hulle persoonlikhede dalk baie verskil, bewaar hulle die eenheid in die liggaam deur met respek na mekaar te luister, al stem hulle miskien nie saam oor elke saak wat hulle bespreek nie. Solank geen Bybelbeginsel geskend word nie, moet elkeen bereid wees om toe te gee en die finale besluit van die liggaam van ouer manne te ondersteun. As ’n mens ’n toegewende gees het, toon dit dat jy gerig word deur “die wysheid van bo”, wat ‘vredeliewend en redelik’ is (Jak. 3:17, 18). Geen ouer man moet dink dat hy belangriker as die ander is nie, en geen ouer man moet die ander probeer oorheers nie. Ouer manne gee in werklikheid hulle samewerking aan Jehovah wanneer hulle as ’n liggaam saamwerk tot voordeel van die gemeente.—1 Kor., hfst. 12; Kol. 2:19.
22 Volwasse Christenmanne moet ’n begeerte hê om opsieners te word (1 Tim. 3:1). Maar om as ’n ouer man te dien, behels werk en selfopoffering. Dit beteken dat ’n mens jou beskikbaar stel om in die behoeftes van die broers te voorsien deur na hulle geestelike belange om te sien. Om daarna te streef om ’n opsiener te word, beteken dat ’n mens jou daarop moet toelê om aan die vereistes te voldoen wat in die Skrif uiteengesit word.
23 ’n Broer wat al lank getrou dien, kan liggaamlik siek word of om ander redes beperk wees in wat hy tans kan doen. Weens sy ouderdom kan hy miskien nie meer die verantwoordelikhede van ’n opsiener nakom nie. Maar solank as wat hy aangestel is, moet hy nog steeds gerespekteer en as ’n ouer man beskou word. Hy hoef nie weens sy beperkings uit te tree nie. Hy is nog steeds die dubbele eer waardig wat aan alle hardwerkende ouer manne gegee word wat na die beste van hulle vermoë as herders oor die kudde toesig hou.
24 Maar as ’n broer sou voel dat dit vir hom beter sou wees om uit te tree omdat veranderde persoonlike omstandighede hom in sy diens beperk, kan hy kies om dit te doen (1 Pet. 5:2). Hy moet nog steeds gerespekteer word. Hy kan heelwat goeie werk in die gemeente doen, al het hy nie meer die toewysings en pligte van ’n ouer man nie.
25 Ouer manne sien om na ’n verskeidenheid verantwoordelikhede in die gemeente. Daar is ’n koördineerder van die liggaam van ouer manne, ’n sekretaris, ’n diensopsiener, ’n Wagtoring-studiehouer en ’n opsiener van die Lewe en Bediening-vergadering. Die meeste ouer manne, indien nie almal nie, dien as groepopsieners. Die ouer manne dien vir ’n onbepaalde tyd in hierdie posisies. As ’n broer verhuis, weens gesondheidsredes nie na sy verantwoordelikhede kan omsien nie of onbevoeg raak omdat hy nie aan die skriftuurlike vereistes voldoen nie, word ’n ander ouer man natuurlik gekies om die toewysing te behartig. In gemeentes met min opsieners is dit dalk nodig dat ’n ouer man meer as een toewysing behartig totdat ander broers kwalifiseer om as ouer manne aangestel te word.
26 Die koördineerder van die liggaam van ouer manne dien as voorsitter by vergaderinge van die liggaam van ouer manne. Hy werk nederig met die ander ouer manne saam om vir die kudde van God te sorg (Rom. 12:10; 1 Pet. 5:2, 3). Hy moet ’n goeie organiseerder wees en moet in alle erns die leiding kan neem (Rom. 12:8). Hy reël ook openbare toesprake, en soms help ’n ander ouer man of ’n bekwame bedieningskneg hom hiermee, indien nodig.
27 Die sekretaris sien om na gemeentelike verslae en hou die ouer manne op hoogte van belangrike korrespondensie. Indien nodig, kan ’n ander ouer man of ’n bekwame bedieningskneg toegewys word om met sekere roetinesake te help.
28 Velddiensreëlings en ander sake wat met die veldbediening verband hou, val onder die toesig van die diensopsiener. Dit sluit in dat hy toesig hou oor reëlings vir groepgetuieniswerk. Hy reël gereelde besoeke aan al die velddiensgroepe sodat hy een naweek elke maand ’n ander groep besoek. In kleiner gemeentes waar daar net ’n paar velddiensgroepe is, kan hy elke groep twee keer per jaar besoek. Gedurende sy besoek sal hy die velddiensvergaderinge behartig, saam met die groep in die bediening werk en verkondigers met hulle herbesoeke en Bybelstudies help.
29 Een van die grootste voorregte in die gemeente is om as ’n groepopsiener te dien. Sy verantwoordelikhede sluit in dat hy (1) opregte belangstelling in die geestelikheid van elkeen in die velddiensgroep toon; (2) elkeen in die groep help om ’n gereelde, betekenisvolle en genotvolle deelname aan die bediening te hê; en (3) bedieningsknegte in die groep help en oplei om uit te reik na en te kwalifiseer vir gemeentelike verantwoordelikhede. Die liggaam van ouer manne bepaal watter broers in die beste posisie is om al hierdie aspekte van die toewysing na te kom.
30 Weens die aard van die toewysing moet groepopsieners ouer manne wees, indien moontlik. Of ’n bekwame bedieningskneg kan gebruik word totdat ’n ouer man kan oorneem. ’n Bedieningskneg wat hierdie rol vervul, word ’n groepkneg genoem, aangesien hy nie as ’n opsiener in die gemeente dien nie. Hy werk eerder onder leiding van die ouer manne terwyl hy sy verantwoordelikheid nakom.
31 ’n Belangrike aspek van die groepopsiener se werk is om die leiding in die veldbediening te neem. Sy gereeldheid, ywer en geesdrif sal diegene in sy groep aanmoedig. Omdat die verkondigers die aanmoediging en hulp waardeer wat hulle ontvang wanneer hulle bymekaarkom, sal dit goed wees om ’n rooster vir groepgetuieniswerk te hê wat die meeste pas (Luk. 10:1-16). Die opsiener moet seker maak dat daar altyd genoeg gebied is. Hy sal gewoonlik die velddiensvergadering behartig en die verkondigers vir daardie dag se werk organiseer. Wanneer hy nie daar kan wees nie, moet hy reël dat ’n ander ouer man, ’n bedieningskneg of, as nie een van die twee beskikbaar is nie, ’n bekwame verkondiger na hierdie verantwoordelikhede omsien sodat die verkondigers die leiding kry wat hulle nodig het.
32 Die groepopsiener moet voorberei vir die besoek van die diensopsiener deur sy groep in te lig omtrent die besoek en afwagting te wek vir die voordele wat dit inhou. As almal in die groep op hoogte gehou word van die reëling, kan hulle dit geesdriftig ondersteun.
33 Elke velddiensgroep word doelbewus klein gehou. Dit maak dit vir die groepopsiener moontlik om almal in die groep goed te leer ken. As ’n liefdevolle herder stel hy opreg in elkeen belang. Hy probeer om persoonlike hulp en aanmoediging te gee vir die veldbediening en vir die ondersteuning van gemeentelike vergaderinge. En hy probeer doen wat ook al anders nodig is om elkeen te help om geestelik sterk te bly. Diegene wat siek of terneergedruk is, sal baat vind by ’n persoonlike besoek. ’n Bemoedigende wenk of ’n woordjie van raad kan party aanspoor om bykomende voorregte in die gemeente na te streef en sodoende van groter nut vir hulle broers te wees. Die groepopsiener konsentreer natuurlik hoofsaaklik daarop om diegene in sy eie groep te help. Maar as ’n ouer man en herder is hy liefdevol besorg oor almal in die gemeente en is hy bereid om hulp te verleen aan enigiemand wat dit nodig het.—Hand. 20:17, 28.
34 ’n Ander verantwoordelikheid van die groepopsiener is om te help om die velddiensrapporte van almal in sy groep bymekaar te maak. Hierdie rapporte word aan die sekretaris gegee. Verkondigers kan die groepopsiener help deur hulle velddiensrapporte stiptelik in te gee. Hulle kan dit doen deur hulle rapporte aan die einde van elke maand aan die groepopsiener self te gee of deur dit in die bussie vir velddiensrapporte by die Koninkryksaal te plaas.
35 Sekere pligte word behartig deur die Gemeentelike Dienskomitee, wat bestaan uit die koördineerder van die liggaam van ouer manne, die sekretaris en die diensopsiener. Lede van hierdie komitee hanteer verskillende vorms, soos dié wat gebruik word in verband met lektuuraanvrae, velddiensrapporte en aanbevelings vir die aanstelling of verwydering van ouer manne en bedieningsknegte. Die dienskomitee keur ook die gebruik van die Koninkryksaal vir troues en begrafnisse goed en is daarvoor verantwoordelik om verkondigers by velddiensgroepe in te deel. Verder keur die komitee aansoeke vir gewone of hulppionierdiens en ander diensvoorregte goed. Van tyd tot tyd versoek die takkantoor die dienskomitee om na ander pligte om te sien. Die dienskomitee werk onder die leiding van die liggaam van ouer manne.
36 Die spesifieke pligte van hierdie broers—asook van die Wagtoring-studiehouer, die opsiener van die Lewe en Bediening-vergadering en ander wat op die liggaam van ouer manne dien—word van tyd tot tyd in briewe van die takkantoor uiteengesit.
37 Die liggaam van ouer manne in elke gemeente vergader van tyd tot tyd om sake in verband met die geestelike vooruitgang van die gemeente te bespreek. Twee van hierdie vergaderinge word elke jaar tydens die gewone besoeke van die kringopsiener gehou. Nog ’n vergadering moet omtrent drie maande ná elke besoek van die kringopsiener gereël word. Hierdie vier vergaderinge gedurende die jaar is waarskynlik genoeg om na enige sake om te sien wat die aandag van die hele liggaam van ouer manne vereis. Die ouer manne kan natuurlik vergader wanneer dit ook al nodig is. Maar as elke ouer man sy toegewese pligte die nodige aandag gee en as die koördineerder van die liggaam van ouer manne die werk van die ouer manne behoorlik organiseer, kan vergaderinge tot ’n minimum beperk word.
38 Die opsieners is onvolmaak; nogtans word almal in die gemeente aangespoor om aan hulle onderdanig te wees, aangesien dit Jehovah se reëling is. Hy sal die opsieners aanspreeklik hou vir hulle dade. Hulle verteenwoordig hom en sy teokratiese heerskappy. Hebreërs 13:17 sê: “Wees gehoorsaam aan dié wat die leiding onder julle neem en wees onderdanig, want hulle waak oor julle siel as dié wat rekenskap sal gee; sodat hulle dit met vreugde kan doen en nie met ’n gesug nie, want dit sal vir julle skadelik wees.” Net soos Jehovah die heilige gees gebruik om ’n man aan te stel, sal Jehovah dieselfde heilige gees gebruik om ’n opsiener uit sy amp te verwyder wat versuim om die vrug van die gees te openbaar en wie se lewenspatroon nie aan die skriftuurlike vereistes voldoen nie.
39 Ons waardeer werklik die harde werk en goeie voorbeeld van die gemeentelike opsieners. In sy brief aan die gemeente in Tessalonika het Paulus die broers vermaan: “Ons versoek julle, broers, om respek te hê vir dié wat hard onder julle werk en onder julle die leiding neem in die Here en julle ernstig vermaan; en om weens hulle werk meer as buitengewone agting aan hulle te betoon in liefde” (1 Tess. 5:12, 13). Baie van die harde werk van die gemeentelike opsieners maak ons diens aan God makliker en aangenamer. Paulus meld ook in sy eerste brief aan Timoteus die gesindheid wat lede van die gemeente teenoor die opsieners moet aankweek. Hy sê: “Laat die ouer manne wat die leiding goed neem, dubbele eer waardig geag word, veral dié wat hard werk in woord en onderrigting.”—1 Tim. 5:17.
40 Soms word sekere ouer manne aangestel om as lede van Pasiëntbesoekgroepe te dien. Ander dien op Hospitaalskakelkomitees en besoek hospitale en dokters om hulle aan te moedig om voort te gaan om Jehovah se Getuies sonder bloed te behandel en om hospitale en dokters van inligting oor bloedlose behandeling te voorsien. Ander opsieners bevorder Koninkryksbelange deur met die bou van Koninkryksale en Byeenkomssale te help of as lede van Streekbyeenkomskomitees te dien. Die harde werk van hierdie broers en hulle bereidwilligheid om op hierdie manier van hulleself te gee, word baie waardeer deur almal in die organisasie. Ons het beslis respek vir sulke manne.—Fil. 2:29.
41 Die Bestuursliggaam reël dat bekwame ouer manne aangestel word om as kringopsieners te dien. Die takkantoor besluit watter kringe aan hierdie broers toegewys word, en hulle besoek gewoonlik die gemeentes in hulle kring twee keer per jaar. Van tyd tot tyd besoek hulle ook pioniers wat in afgesonderde gebiede dien. Hulle beplan hulle roete en stel elke gemeente vroeg genoeg in kennis sodat die besoek van die grootste nut sal wees.
42 Die koördineerder van die liggaam van ouer manne neem die leiding daarin om sake so te reël dat die besoek vir almal geestelik verkwikkend sal wees (Rom. 1:11, 12). Nadat hy in kennis gestel is van die besoek en inligting ontvang het oor die behoeftes van die kringopsiener en sy vrou (as hy getroud is), tref die koördineerder van die liggaam van ouer manne deur middel van verskillende broers reëlings vir huisvesting en ander noodsaaklike dinge. Hy sorg dat almal, insluitende die kringopsiener, ingelig word omtrent hierdie reëlings.
43 Die kringopsiener sal met die koördineerder van die liggaam van ouer manne in verbinding tree oor die rooster vir vergaderinge, insluitende velddiensvergaderinge. Dit sal gereël word in ooreenstemming met die kringopsiener se voorstelle sowel as briewe van die takkantoor. Almal moet vooraf ingelig word oor waar en wanneer velddiensvergaderinge sowel as vergaderinge met die gemeente, met die pioniers en met die ouer manne en bedieningsknegte gehou sal word.
44 Die kringopsiener sal Dinsdagmiddag die Gemeente se verkondigerverslag-kaarte, vergaderingbywoningsverslae, gebiedsverslae en die rekeninge nagaan. Dit sal hom help om vas te stel wat die moontlike behoeftes van die gemeente is en hoe hy diegene kan help wat verantwoordelik is om hierdie verslae saam te stel. Die koördineerder van die liggaam van ouer manne moet vooraf reël dat die kringopsiener hierdie verslae ontvang. Die kringopsiener sal die een of ander tyd voor die vergadering op Dinsdagaand met die koördineerder of ’n ander plaaslike ouer man bymekaarkom om enige vrae te bespreek wat ontstaan het nadat hy die verslae nagegaan het.
45 Gedurende sy besoek praat die kringopsiener met individuele broers wanneer hy ook al ’n geleentheid kry—by vergaderinge, in velddiens, gedurende etes en by ander geleenthede. Hy hou ook ’n vergadering met die ouer manne en bedieningsknegte en gee gepaste skriftuurlike raad, wenke en aanmoediging wat hulle sal help om hulle verantwoordelikhede na te kom om as herders toesig te hou oor die kudde onder hulle sorg (Spr. 27:23; Hand. 20:26-32; 1 Tim. 4:11-16). Hy hou ook ’n vergadering met die pioniers om hulle in hulle werk aan te moedig en om persoonlike hulp te verleen met enige probleme wat hulle in die bediening ondervind.
46 As enigiets anders aandag nodig het, sal die kringopsiener sover moontlik gedurende die week hulp verleen. As iemand hom byvoorbeeld aan ’n ernstige oortreding skuldig gemaak het en die ouer manne sy hulp nodig het om dit te hanteer, sal hy tyd daarvoor opsysit. As hulle nie die saak gedurende die week kan afhandel nie, kan hy die ouer manne of die persone wat daarby betrokke is, help om navorsing te doen oor die skriftuurlike beginsels wat van toepassing is. As die takkantoor die saak moet opvolg, sal hy en die ouer manne ’n breedvoerige verslag oor die saak na die takkantoor stuur.
47 Terwyl die kringopsiener die gemeente besoek, woon hy die gemeentelike vergaderinge by. Hierdie vergaderinge kan van tyd tot tyd aangepas word in ooreenstemming met riglyne van die takkantoor. Hy sal ’n paar toesprake hou om die gemeente aan te moedig, te motiveer, te onderrig en te versterk. Hy streef daarna om die broers se liefde vir Jehovah, Jesus Christus en die organisasie op te bou.
48 Een van die oogmerke van die kringopsiener se besoek is om almal aan te spoor om ywerig aan die bediening deel te neem en om praktiese wenke te gee. Baie in die gemeente kan moontlik hulle rooster aanpas sodat hulle daardie week soveel moontlik in die veldbediening kan doen, dalk deur reëlings te tref om hulppionierdiens gedurende die maand van sy besoek te doen. Enigiemand wat graag saam met hom of sy vrou wil werk, kan ’n afspraak met hulle maak. Dit hou groot voordele in om die kringopsiener of sy vrou saam te neem na Bybelstudies en herbesoeke. Jou ekstra inspanning om hierdie aspek van die week se besoek ten volle te ondersteun, word hoog op prys gestel.—Spr. 27:17.
49 Elke jaar word twee kringbyeenkomste vir elke kring gereël. Die kringopsiener is verantwoordelik vir die byeenkomsorganisasie by hierdie geleenthede. Die kringopsiener stel ’n byeenkomsopsiener en ’n assistent-byeenkomsopsiener aan. Hulle moet ten nouste met hom saamwerk om na die byeenkomsorganisasie om te sien. Dit sal die kringopsiener in staat stel om hoofsaaklik op die byeenkomsprogram te konsentreer. Die kringopsiener wys ook ander bekwame manne aan om na verskillende afdelings om te sien. Hy reël ook dat die kring se rekeninge ná elke byeenkoms geouditeer word. Een kringbyeenkoms per jaar sal deur ’n broer van die takkantoor as besoekende spreker bedien word. Omdat groot afstande afgelê moet word of byeenkomsfasiliteite klein is, word party kringe verdeel en word ’n kringbyeenkoms vir elke deel gehou.
50 Die kringopsiener stuur aan die einde van elke maand sy velddiensrapport direk na die takkantoor. As hy sekere basiese uitgawes het—soos reis-, voedsel- en verblyfkoste, sowel as ander noodsaaklike uitgawes wat nodig is om sy werk uit te voer—en dit nie gedek word deur die gemeente wat hy dien nie, kan hy dit aan die takkantoor stuur. Reisende verteenwoordigers het die vertroue dat daar, net soos Jesus belowe het, in hulle materiële behoeftes voorsien sal word as hulle die belange van Jehovah se Koninkryk eerste stel (Luk. 12:31). Die gemeentes moet bewus wees van hulle voorreg om gasvryheid te betoon aan hierdie toegewyde ouer manne wat hulle dien.—3 Joh. 5-8.
51 In elke takkantoor van Jehovah se Getuies regoor die wêreld dien drie of meer geestelik bekwame, ervare broers as ’n Takkomitee wat toesig hou oor die predikingswerk in die land of lande wat onder hulle val. Een van die komiteelede dien as die koördineerder van die Takkomitee.
52 Diegene wat op die Takkomitee dien, behartig sake in verband met al die gemeentes in die takkantoor se gebied. Hulle tref reëlings vir die verspreiding van publikasies wat deur Jehovah se organisasie voorsien word om almal te versterk wat met die gemeentes assosieer. Die komitee hou toesig oor die verkondiging van die goeie nuus van die Koninkryk in die gebied van die takkantoor en maak seker dat gemeentes en kringe gevorm word om behoorlik in die behoeftes van die veld te voorsien. Die Takkomitee sien ook om na die sendingveld en die werk van spesiale, gewone en hulppioniers. Wanneer daar kring- en streekbyeenkomste is, tref die komitee reëlings en doen hulle toewysings om te verseker dat “alles welvoeglik en volgens reëling geskied”.—1 Kor. 14:40.
53 ’n Landskomitee word aangestel in party lande wat onder die toesig van ’n Takkomitee in ’n ander land val. Dit maak dit moontlik om beter toesig te hou oor die werk waar die Landskomitee dien. Hulle behartig sake in verband met die Bethelhuis en -kantoor, korrespondensie, verslae en rapporte en sien om na enige ander sake in verband met die bedrywighede in die veld. Die Landskomitee werk saam met die Takkomitee ter bevordering van Koninkryksbelange.
54 Die Bestuursliggaam doen al die aanstellings van diegene wat as lede van Takkomitees en Landskomitees dien.
55 Van tyd tot tyd reël die Bestuursliggaam dat bekwame broers elkeen van die takke regoor die wêreld besoek. ’n Broer wat in hierdie hoedanigheid dien, staan bekend as ’n hoofkwartierverteenwoordiger. Sy vernaamste werk is om die Bethelgesin aan te moedig en om die Takkomitee te help met probleme of vrae wat ontstaan in verband met die uitvoering van die predikings- en dissipelmaakwerk. Wanneer dit prakties is, vergader hierdie broer ook met sekere reisende opsieners en met die veldsendelinge wat onder die takkantoor werk. Hy praat met hulle oor hulle probleme en behoeftes en gee hulle die nodige aanmoediging sodat hulle kan voortgaan met hulle uiters belangrike werk, naamlik die Koninkrykspredikings- en dissipelmaakwerk.
56 Die hoofkwartierverteenwoordiger stel baie belang in wat in die veld verrig word wat die Koninkrykspredikingswerk en ander gemeentelike bedrywighede betref. As daar genoeg tyd is, sal hy dalk ook satellietvertaalkantore besoek. Wanneer die hoofkwartierverteenwoordiger ’n takkantoor besoek, neem hy ook sover moontlik aan die Koninkrykspredikingswerk deel.
Terwyl ons voortgaan om ons te onderwerp aan aangestelde opsieners wat as herders toesig oor die kudde moet hou, geniet ons eenheid met die Hoof van die gemeente, Christus Jesus
57 Ons vind grootliks baat by die harde werk en liefdevolle sorg van geestelik volwasse Christenmanne. Terwyl ons voortgaan om ons te onderwerp aan aangestelde opsieners wat as herders toesig oor die kudde moet hou, geniet ons eenheid met die Hoof van die gemeente, Christus Jesus (1 Kor. 16:15-18; Ef. 1:22, 23). Gevolglik vloei God se gees vryelik in al die gemeentes regoor die wêreld en voorsien God se Woord leiding vir die werk oor die hele aarde.—Ps. 119:105.