Net suid van Balule, verlaat ons die Mapanie struikveld en gaan deur die Balule golwende heuwels en later die Bangu dwerg-knoppiesdoringsavanna. Die veld is meer oop en onmiddelik sien ons die verskil in dierelewe. Sommer langs die teerpad sien ons 'n groot Maanhaar leeu, Olifante, Kameelperde, Buffels, Blouwildebeeste, Zebras, 'n Renoster, Vlakvarke, Waterbokke, baie Impalas, 'n Berghaan, 3 Gompoue en selfs 6 Bromvoels (Ground Hormbills). Net 'n kilometer of twee noord van Satara sien ons vlak by die pad twee families bromvoels, elk met 'n groterige kuiken, rustig aan die wei. Ons kon hul lank bekyk voor ons later gery het. Ons kon 'n aantal mooi fotos van hulle neem.
Ons boek in by Satara en kry 'n staanplek met 'n halwe skaduwee. Satara se boompies is maar klein en het nie blare nie. mens staan dus meestal in die son. Hier moet mens maar gaan vir 'n staanplek met 'n kragpunt.
Sedert ons in die wildtuin gekom het, vertal almal vir ons van die S100 pad by Satara waar jy "alles" kan sien. Wel ons ry toe die midag die S100, en sien net 'n paar kameelperde, paar olifante, paar buffels, paar koedoes, paar waterbokke, paar zebra en blouwildebeeste en klompie Impalas. Vir kilometers aaneen sien ons niks. Van die "alles" waarvan hul praat het ons toe nie veel gesien nie.(Wonder wat die "alles" sou wees) Voels was daar bitter min, net 1 Berghaan en 'n paar kiewiete. Ons het hierdie keer baie berghane in die wildtuin gesien, terwyl ons die vorige keer byna geen gesien het nie. Ons sien 'n karkas van 'n dooie buffelkalf wat opgeswel in die son lê. Met die terugkeer op die s100, is daar toe reeds 'n hele aantal aasvoels wat lustig feesvier. Moreoggend is daar seker niks oor nie.
Bromvoel families by Satara Bruinkop Papegaai
Dit is 'n bewolkete koue dag.
Op pad na die Timbavati pieknekplek sien ons weer 'n baie groot groep buffels. Hulle kruis die teerpad in hordes. Die meeste het 'n klomp rooibek renostervoels op die rug wat lustig vreet. By die afdraai na Timbavati sien ons weer twee Wit renosters, byna op dieselfde plek waar ons hul Maandag gesien het.
By die skuiling is daar niks te sien behalwe die alewige kolganse en kiewiete nie. Op pad na Timbavati sien ons weer drie Bromvoels, wat ons totaal vir hierdie besoek aan die wildtuin nou op 9 te staan bring.. Ons gaan eet ontbyt by Timbavati en word deur 'n olifant getrakteer wat byna in die piekniekplek staan en vreet. Die pad terug na Satara is vervelig met baie sinkplate. Ons kry darem 'n groep van so 40 zebras wat oor die pad stap.
Die middag reen dit ligweg, en toe dit opklaar, ry ons met die teerpad (H6) na die N'wanetsi piekniekplek. Ons sien (soos ons buur-omie gese het) groot "swerms" rooibokke, zebras en blouwildebeeste en 'n paar kameelperde. By die skuiling is weer niks te sien nie, en ons vat die S41 tot by die S100 (N'wanetsi rivier pad). So halfpad op die S41 staan 'n RangeRover en die mense vertel dat daar 1.5 uur tevore hier leeus was. Ons almal kyk fyn, en wraggies 'n groot maanhaar staan uit die gras op, kyk bietjie rond en gaan le weer dat mens hom nie kon sien nie (leeu no 11).As hulle nie vir ons vertel het van die leeus nie, sou ons hom nooit gesien het nie. Weer sien ons nie juis wild of voels op die S100 nie. Ons vriend Leon Vermeulen het 'n teorie dat daar meer wild ens langs die teerpaaie is omdat die diere nie hou van die smaak van die stof op die gras langs die grondpaaie nie.
Die luiperd in die omgewing ontwyk ons steeds
Die meeste van die kampe is propvol met geen staanplek meer nie. Een kampeerder vertel dis omdat die blerrie pensionarisse in Mei en Junie die plek vol staan. Ons het maar stil gebly dat ons ook deel van die blerrie pensionarisse is! Oral sien ons die ou toppies en die kampeerder se stelling is seker waar. Die aand reen dit weer liggies