Molyneaux, M. E. (2002-03)
AFRIKAANSE OPSOMMING: Hierdie studie handeloor 'n tydperk van waterskeiding in die geskiedenis van die Judaïsme. In 175 ve. wou 'n groep Jode in Palestina wegbreek uit die isolasie waarin hulle hulleself bevind het sedert die oorname deur die Persiese ryk. Hulle wou graag nouer bande met hulle buurstate en die Griekse wêreld aanknoop. Sedert die Persiese tydperk is die mense van Juda deur hëepriesters regeer, volgens die 'voorvaderlike wette', dws die Torah en sy vertolking volgens Esra. Alle Jode was gebind deur hierdie 'voorvaderlike wette' deur Antiogus III se dekreet van 198 ve. Indien die mense die beperkings teen kontak met ander volke sou wou ophef, sou dit nodig wees om die politieke status van Juda te verander. Net die koning of een van sy opvolgers kon die politieke status van Juda verander. In 175 ve. word Antiogus IV deur 'n groep Jode gevra om verlof om Jerusalem in 'n Griekse polis te omskep. Hy het ingestem en die omskepping het begin. Hierdie gebeurtenisse van 175 ve. vorm die basis van hierdie studie. Die skrywer gebruik die kutuur-antropologiese teoretiese model as raamwerk vir die ontleding van hierdie en opvolgende gebeurtenisse. Hierdie model stelons in staat om die ontwikkelinge in Juda beter te verstaan en meer spesifiek 'n antwoord op die volgende vraag te kry: "Hoekom het politieke hervorming tot godsdienstige verdrukking en vervolging aanleiding gegee en in die finale instansie tot 'n suksesvolle opstand teen die Seleukied koninkryk gelei?" Die Torah en sy vertolking het die sentrum van die Joodse lewe gevorm. Elke groep in Juda het die 'wet' op sy eie manier vertolk en ontwikkelinge in verband daarmee probeer verstaan. Daarom is dit nie moontlik om hierdie tydperk te bestudeer sonder 'n erkenning van die waarde van die 'wet' en sy verskillende vertolkings nie. Die 'wet' is die goue draad wat hierdie studie byeen hou.
Please refer to this item in SUNScholar by using the following persistent URL: http://hdl.handle.net/10019.1/53121