Die mite van die sameswering in Frankryk - Nuut - 2022
Die mite van die sameswering in Frankryk
Die sameswering nooit gestop nie deur die geskiedenis om samelewings en in die besonder die Franse samelewing te animeer in tye van verandering, van diep omwentelinge wat gelei het tot verandering in die samelewing op die min of meer lang termyn. Deur die gevoelens van angs, vrees, bekommernis wat direk voortspruit uit hierdie periodes van onsekerheid, verskyn die mite van die sameswering as 'n ontvlugting vir die samelewing. Die mite sou wees in hierdie, terselfdertyd verklaring, fabulasie, faktor van mobilisering, maar ook 'n bepaalde manier van diskoers, soortgelyk aan die droom (Raoul Girardet).
Die geboorte van die mite kan dus geïnterpreteer word as die teken van 'n ontwrigting van die samelewing, van 'n verlies aan identiteit, wat dan die reaksie meebring teen die aggressie wat individue gedurende hierdie tydperke ervaar. Ons kan drie hoofsoorte sameswerings identifiseer deur die toespraak van die rabbi, Eugene Sue se swerwende Jood, en Alexandre Dumas se Joseph Balsamo-verslag.
Die Rabbi se toespraak: "Die Joodse sameswering"
Dit is raadsaam om die woord aan die teks te gee en dan die inhoud daarvan te verduidelik:
'Ons is in die middel van die 19de eeu in Praag, tussen die deurmekaar grafte van die ou Joodse begraafplase. Middernag sal binnekort toeslaan, die stilte hang oor die stad, die duisternis word dieper. Die deure van die begraafplase staan ​​regop; skaduwees kruip in, toegedraai in lang jasse, en versamel dan om 'n grafsteen. Dit is die twaalf verteenwoordigers van Israel wat, volgens 'n duisend jaar oue gebruik, al die eeue in die geheim moet saamkom oor die middele wat geïmplementeer word om die groter glorie van die uitverkore volk te verseker. Een van hulle, die oudste, die eerbiedwaardigste, spreek: Ons broers bemaak die uitverkorenes van Israel die plig om een ​​keer in die eeu bymekaar te kom rondom die graf van die groot Meester Kalab, die heilige Rabbi Simeon. Ben-Juda wie se wetenskap aan die uitverkorenes van elke geslag mag gee oor die hele aarde en gesag oor al die nageslag van Israel. Israel se oorlog duur al agtien eeue voort met hierdie mag wat aan Abraham beloof is, maar wat deur die kruis van hom weggeneem is. Onder die voete vertrap, verneder deur hul vyande, onophoudelik bedreig deur die dood, vervolging, ontvoerings, verkragtings van alle soorte, het die volk Israel beswyk en hulle was versprei oor die hele aarde, dit was is dat die hele aarde aan hom moet behoort ... ". (Werk: Biarritz gepubliseer in Berlyn in 1868)
Die grondslag van die Joodse sameswering is gebaseer op die samelewing se vrees om 'n metodies voorbereide plan te vestig om die wêreld te verower en te verslaaf. Die stryd moet op alle vlakke van die samelewing plaasvind, hetsy polities, ekonomies, sosiaal ...
Die teks bied 'n sombere atmosfeer van die dood, wat in die gemoed van individue aan die Joodse sameswering geheg word. Hierdie vrees is veral in die 19de eeu in Frankryk uitgespreek, veral met die virulente antisemitisme wat daar geheers het. Baie karikature bied die Jode 'n bedrieglike, bedrieglike, klein, ellende karakter aan, 'n oorspronklike ooreenkoms met die figuur van 'n judas wat Jesus verraai, maar ook 'n landverraaier, soos die Dreyfus-saak in 1898 dit duidelik uitdruk. Die omgewing van hierdie sameswering is gevestig in alles wat voortspruit uit die onduidelikheid, die dierlike voorstelling van die slang, die spin, die vampier wat bloed suig, die rykdom om mans en lande bloedloos te laat.
Die sameswering van die Jesuïete
'Ons is in 'n eensame straat in Parys in 1831, in die grys van 'n Oktoberoggend. 'N Banale gevel deurboor met twee vensterrame versier met dik ysterstawe, 'n smal en donker binnehof waarop 'n groot kamer met teëlvloere oopgemaak word. Swak en hartseer meubels, 'n paar stoele, 'n tafel, rakke van swart hout, maar in die middel daarvan staan ​​'n indrukwekkende planisfeer, ongeveer vier voet in deursnee, op 'n voetstuk van massiewe eikehout. van rooi kruise versprei oor alle wêrelddele, van noord na suid, van sonsopkoms tot sonsondergang, van die mees barbaarse lande, die mees afgeleë eilande, tot die mees beskaafde nasies, tot Frankryk, het hy Daar was nie 'n land wat nie verskeie plekke aangebied het wat met hierdie klein kruise gemerk was nie, wat natuurlik as bakens was. Daarbenewens, 'n figuur voor die werktafel, is dit 'n ou man met 'n helder masker, geklee in 'n ou gerasperde grys rokjas, met 'n vetterige kraag. Nederig stel hy sy gespreksgenoot voor, 'n jong, elegante man met 'n skerp en dominerende blik, 'n dik bundel boodskappe van regoor die wêreld. (Errant Jood deur Eugene Sue).
Hierdie gedeelte wys ons dat die toneel weer in 'n donker en somber plek afspeel. Toesig vind plaas in die vier uithoeke van die wêreld en hierdie verskynsel word moontlik gemaak deur die oorsprong van die krag van ons twee karakters, die samelewing van Jesus. Die mite van die sameswering van die Jesuïete is dus gebaseer op hul begeerte om die wêreld te domineer, deur middel van 'n gevestigde intelligensiestelsel oor ondermyning en spioenasie.
Die Vrymesselaarse sameswering
"Ver van die grysheid van Parys, hier is ons in Duitsland, in die maand Mei 1770, in die tragiese lig van 'n lenteskemer, in die hart van die donkerste woude wat aan die linkeroewer van die Ryn grens, is 'n geheimsinnige reisiger ingelei in die ondergrondse kamer van 'n verlate kasteel. Tientalle gemaskerde mans is daar bymekaar, voor wie die onbekende instem om onderwerp aan ontstellende verhore, om vreemde ede af te lê. Ek drink, het hy gesê, tot die dood van iemand wat die geheime van heilige vereniging verraai. Maar skielik, terwyl hy sy stem verhef, onderbreek die vreemdeling die ondervraging waaraan hy bevind word. Daar is niks anders nie, kondig hy aan, as die een wat ons verwag, die Een aan wie die Voorsienigheid die groot taak toevertrou het om die heilsame vuur wat die wêreld moet verlig, aan die gang te sit. Dit is in Frankryk, verduidelik hy, dat die vlam eers gedra moet word: 'n ou koning, kragtige, korrupte, selfs minder desperaat as die monargie wat hy verteenwoordig, sit op die troon van Frankryk. Hy het skaars 'n paar jaar om te lewe. Die toekoms moet vir ons geskik wees vir die dag van sy dood. Frankryk is die sleutelsteen van die gebou; dat die ses miljoen hande wat opstaan ​​uit 'n teken uit die hoogste sirkel hierdie steen ontwortel en die monargiese gebou sal verbrokkel, en die dag wanneer dit bekend sal word dat daar nie meer 'n koning in Frankryk is nie, die soewereine van Europa, die mees onbeskaamde sit op hul troon, sal die duiseligheid na hul voorkoppe voel opkom, en vanself sal hulle die afgrond injaag wat hierdie groot ineenstorting van die troon van Saint-Louis sal uitgehol het "(Joseph Balsamo, Alexandre Dumas).
Hierdie sameswering verduidelik vir ons dat die reeks gebeure wat tot die Franse rewolusie sal lei, in die noodlot ingeskryf is. In die geheim van die intrige sal 'n man 'n metodies voorbereide plan uitvoer waarvan net hy die onverbiddelike uitkoms ken.
Hierdie drie verslae wat uit afsonderlike werke geneem is, toon ons dus die alomteenwoordigheid van die mite van die sameswering in die Franse samelewing. Gekonfronteer met 'n situasie van benoudheid, met besorgdheid oor die toekoms van hierdie gemeenskap, is dit nodig om 'n vyand te vind en te identifiseer in die dekades 1920-1930, in 'n situasie van ekonomiese en sosiale krisis, van wantroue teenoor met betrekking tot die politieke klas, sal temas soos antiparlementisme en antisemitisme die politieke debat van destyds oorheers.