Gedagte vir die dag: Dink met dank – my aftrede (2)Foto verskaf aan Maroela Media Moenie my eenkant toe stoot noudat ek oud geword het nie. Moenie my verlaat wanneer my kragte afneem nie. (Psalm 71:9) Alleenheid is ’n onverwagte aspek van aftrede wat baie swaar kan wees. Mens verloor baie meer kontak met mense as wat jy besef. Jy sien nie meer jou kollegas outomaties amper elke dag nie. Jou werksvriendskappe verminder ook meer as wat jy verwag, want jy is nie meer die belangrike, noodsaaklike kollega nie. Dan is daar ook ’n vrees vir eensaamheid wat met oudword gepaardgaan. Psalm 71:9 noem selfs die vrees dat Gód my alleen gaan laat. In Psalm 71 gaan die digter gereeld terug na die verlede en kyk weer na God se herhaalde en betroubare sorg en hulp. Maar tog bly die angs vir alleenheid steeds sterk. Daarom moet die sielkundige verskynsel van alleenheidsangs erken en behandel word. Maar die meer gewone alleenheid kan jy hanteer deur dood gewoon sinvol mensekontak te beplan en te soek. God se mense is oral, in jou familie, in ou en nuwe vriende, die kerk en ander organisasies. Gaan soek dit. En jou ouer vriende: Hulle het mense kontak nodig, ook met jou. Aan wie wat alleen is, dink jy nou? Lees hoe roerend Psalm 71:9 alleenheid verwoord.