In hierdie artikel word 'n analise van T.T. Cloete se gedig 'Achilles se skild' uit die bundel onversadig (2011) gemaak. Nie alle digters is in die wieg gelê om poësie voor te lees nie, ook nie (soms veral nie?) hul eie nie … maar om te hoor wie kan en wie kan nie, is so n lekker oefening dat selfs die aanstellerigheid of oorbewuste loslittigheid wat nou en dan opduik interessant is: dit sê meer van die digter as wat die gedig kon. Druk die deeg aan mekaar en knie liggies vir 1 minuut. rol die deeg 1cm dik uit in ‘n reghoek. Die nuwe generasie gaan net weer dinge doen met die taal, dit nie verdedig nie. n Nuwe lewenskragtigheid lewer, eerder as om net op die verdediging te wees. Met n sad gesig sit die ou daar agter tralies en n polisieman loop verby en vra "hoe kry jy geslaap by die vroumens, sy bad nooit"?!!