Hartwurm by katte - simptome en behandeling - aktivismenone
Hoof aktivisme Hartwurm by katte - simptome en behandeling
Hartwurm by katte - simptome en behandeling
Hartwurmsiekte of dirofilariose kan ook by katte voorkom, alhoewel dit minder gereeld en ernstig is. Dit is 'n parasitiese siekte wat asemhalingsimptome kan oplewer, maar ook gastro-intestinale of neurologiese simptome kan veroorsaak. Alhoewel baie katte asimptomaties sal wees en die siekte sal oorkom, kan die bestaan ​​van 'n enkele volwasse parasiet in die omgewing van die hart van ons kat die dood veroorsaak, dus dit is 'n siekte wat altyd moet voorkom word deur die byt van die oordragende muskiet te vermy. ..
¿U wil meer kennis hê oor die kenmerke van die katte hartwurm? Lees hierdie AnimalWised-artikel om meer te wete te kom oor hartwurm by katte, die simptome en behandeling daarvan..
U kan ook belangstel in: Hartwurm by honde - Indeks vir simptome, behandeling en voorkoming
Wat is katte hartwurm?
Fases van katwurm
Simptome van hartwurmsiekte by katte
Diagnose van katwurmsiekte by katte
Voorkoming van katte hartwurmsiekte
Katte hartwurmsiekte, of hartwurmsiekte by katte, is 'n parasitiese siekte wêreldwye verspreiding veroorsaak deur parasitiese aalwurm Dirofilaria immitis en oorgedra deur 'n vektormuggie van die spesie Culex spp. Dit is 'n parasiet wat in die longslagaar of in die regte hart geleë is.
In die siektesiklus byt die muskiet die hond met microfilariae, wat die onvolwasse vorms van die parasiet is, dit ontwikkel tot aansteeklike larwes in die muskiet en die muskiet byt 'n ander hond of kat, wat die siekte aan hulle oordra. Die ideale klimaat is 'n klimaat met 'n hoë humiditeit en goeie temperature. By honde word hierdie larwes gewoonlik volwasse tot volwassenheid, produseer hulle mikrofilaria en is dit 'n bron van infeksie vir muskiete, wat die siklus voltooi. By katte sterf die larwes egter gewoonlik voordat hulle tot volwassenheid vorder, word hulle stadig volwasse en kan die immuunstelsel van die kat hulle vernietig. Alhoewel daar net een volwasse parasitiese wurm is, kan dit die kat se lewe beëindig.
Alhoewel dit nie gereeld voorkom nie, kom larfmigrasies meer voor by katte as by honde, wat in liggaamsholtes, sistemiese arteries, onderhuidse nodules en die sentrale senuweestelsel voorkom..
Die siekte kan in twee fases verdeel word:
Eerste fase: aankoms van onvolwasse volwasse wurms na die longslagaar tussen 3 en 6 maande na infeksie. Makrofage in die omgewing word gestimuleer, wat 'n vaat- en parenkymale inflammatoriese reaksie veroorsaak, wat bestaan ​​uit endoarteritis, vaskulêre fibrose en hipertrofie van die pulmonale arteries. Hierdie reaksie neem af namate die parasiete volwasse word. Soms kan hierdie fase verkeerdelik beskou word as allergiese brongitis (asma). Dit kan 'n skielike dood of geen simptome veroorsaak nie, as gevolg van die onderdrukking van die immuunrespons, wat nie tekens voorkom nie en die infeksie verdra totdat die volwasse parasiete begin sterf het, en die tweede fase begin.
Tweede fase: die dood en degenerasie van die parasiete veroorsaak 'n ontsteking van die long met trombo-embolisme, wat 'n akute asemhalingsnood sindroom veroorsaak. Dit kan veroorsaak word deur 'n enkele volwasse parasiet.
Baie katte verdra parasitering sonder kliniese tekens, ander met verbygaande tekens en ander het simptome. As dit voorkom, kan die simptome ook asemhalings-, gastro-intestinale en neurologiese simptome voorkom. Dus, die hartwurm simptome by katte is:
Takipnee (verhoogde asemhalingstempo).
Aanhoudende braking wat nie met voedsel verband hou nie.
Regte kongestiewe hartversaking met pleurale effusie en spanning in die hals.
Hyperakute pulmonale trombo-embolismesindroom (koors, hoes, dispnee, tagikardie, ataksie, ineenstorting, aanvalle, hemoptise en skielike dood).
Neurologiese tekens as gevolg van migrasie van die larwes na die sentrale senuweestelsel, wat lei tot aanvalle, oënskynlike blindheid, sirkelvorming, ataksie, pupilverwidering en hipersalivering.
Dirofilaria immitis bevat 'n bakterie van die geslag Wolbachia, wat verband hou met longontstekingsreaksies in die siekte..
Die nuttigste toetse vir die diagnose van kattefilariase is serologie, radiografieë op die bors en eggokardiografie. By fisiese ondersoek van die kat kan 'n sistoliese murmurering in die kat gevind word kardiale auskultasie op die tydstip wanneer die parasiete die atrioventrikulêre aansluiting inneem, wat die funksie van die driekoppelklep, tagikardie, hartgeruis, galopritme, longkraak en verminderde longgeluide inmeng as daar pleurale effusie is. Op sy beurt in die bloedtoets Ligte nie-regeneratiewe bloedarmoede, verhoogde neutrofiele, monosiete en lae bloedplaatjies kan gesien word. Met betrekking tot serologie, twee serologiese toetse word gebruik:
ELISA om antigene op te spoor, dit het goeie spesifisiteit ter bevestiging, dit kan volwasse wyfies van die parasiet beter opspoor en as daar 'n hoër parasietbelasting is. Alhoewel dit ideaal is vir die diagnose van hondsdierwurmsiekte by honde, is dit nie die geval van katte nie weens die lae sensitiwiteit om die siekte uit te skakel, as gevolg van die hoër voorkoms van manlike besmettings of 'n lae aantal parasiete..
Teenliggaamopsporingstoets, Dit laat toe dat parasiete by katte voorkom, omdat dit blootstelling aan volwasse parasiete, soos larwes, opspoor, ongeag hul geslag. Teenliggaampies word 2 maande na infeksie opgespoor. Teenliggaampies dui op infeksie deur parasietlarwes, maar bevestig nie dat dit tans die siekte veroorsaak nie.
In verhouding tot die radiologie, Dit kan nuttig wees om die erns van die siekte te bepaal en om die evolusie daarvan te monitor. Die mees algemene radiografiese bevindings is:
Subtiele vergroting van die hooflobaarare, veral aan die regterkant.
Perifere longslagare is verwyd en kronkelend.
Die linker caudale longslagaar word 1,6 of meer keer die breedte van die negende rib vergroot.
Brandpunt- of multifokale bronko-interstisiële longpatroon.
Radiografiese tekens van pulmonale trombo-embolie: swak gedefinieerde, afgeronde of wigagtige longgebiede met ondeursigtigheid wat dit moeilik maak om die gepaardgaande longbloedvate te sien.
Meer as die helfte van die aangetaste katte het 'n mate van verandering in die X-straal. Met die voltooiing van 'n eggokardiografie,Hartwurms is waargeneem by 40-70% van die besmette katte. Parasiete word hoofsaaklik in die hoof- of regterlob-longslagaar gesien, maar die hele area moet daarvoor waargeneem word..
Behandeling sal wissel, afhangende of die kat kliniese tekens het of nie:
By asimptomatiese katte, Alhoewel die diagnose deur beelding of serologie getoon het dat dit geparasiteer is, moet antiparasitiese behandeling nie vasgestel word nie, aangesien die kat die infeksie vanself kan oorkom. Hierdie katte moet elke paar maande gemonitor word met X-strale, antigeen- en teenliggaamtoetse om te sien of die risiko verby is as die resultaat negatief is. Ongeveer 80% van die asimptomatiese katte genees spontaan.
Omgekeerd, as katte longafwykings toon sigbaar in die x-straal, of as daar 'n positiewe antigeen- of antiliggaamtoets tesame met kliniese tekens is, moet dit aan die begin met prednisolon behandel word in 'n dosis van 2 mg / kg / 12 uur, wat geleidelik afneem tot 0,5 mg / kg per dag wissel vir 2 weke. Vervolgens word die dosis verminder totdat dit vir nog 2 weke onttrek word. As die kliniese tekens terugkeer, sal die behandeling periodiek herhaal word.
As katte akute respiratoriese noodsindroom het, moet hulle met a behandel word skokbehandeling bestaande uit:
Gebalanseerde terapie met elektrolietvloeistof.
In gevalle van hartversaking met pleurale effusie, moet die vloeistof verwyder word deur toracentese en diuretika soos furosemied, tesame met suurstof en rus..
Die gebruik van volwassenesmoordbehandeling met ivermektien word nie aanbeveel nie omdat die dood van volwasse parasiete anafilakse en longtrombo-embolisme verskynsels kan veroorsaak. Dit moet gebruik word wanneer prednisolon nie effektief is vir die regressie van kliniese tekens nie. Die gebruik van die antibiotika doksisiklien gedurende die eerste maand van infeksie, voordat die behandeling met die volwassenemiddel behandel word, kan die bakterieë doodmaak en selfs tot onvrugbaarheid by vroulike hartwurms lei..
Die chirurgie parasiete kan uitskakel. Dit is belangrik dat die ekstraksie van die parasiet volledig is, want as dit breek, word parasitiese antigenen vrygestel wat kan lei tot die ineenstorting van die bloedsomloop, met 'n sterk anafilaktiese reaksie en die dood van die kat..
Dit moet gebruik word voorkomende antiparasitiese middels veral in die katte wat in 'n gebied woon wat die gevaar het om die siekte te versprei. By katte wat ook nie die huis verlaat nie, bestaan ​​die risiko steeds, hoewel dit laer is.
Hierdie voorkoming moet 'n maand voor die begin van die risikoseisoen begin, of twee maande voor die einde van hierdie periode by katte vanaf twee maande oud. Ivermektien kan maandeliks oraal of selamektien plaaslik gebruik word, of die kombinasie van fluralaner + moxidektien elke drie maande gepipetteer word..
Hartwurmsiekte by katte het 'n gereserveerde prognose. Alhoewel die meeste katte die infeksie goed verdra en spontaan genees, kan dit baie verwoestend en selfs dodelik wees. Daar moet ook onthou word dat 'n enkele volwasse hartwurm die lewe van ons kat kan beëindig. Vir al hierdie dinge is voorkoming die beste manier om die siekte te vermy.
'n Sjimpansee met 'n 'menslike' blik ',
'n Fotograaf vang die skoonheid van jaghonde wat verlaat word deur "nutteloos "
Hierdie gespanne redding van 'n poema wat in 'n voorraad gevang word, sal u hare laat rys
Die dieretuin in Buenos Aires verander sy fokus en dui die weg vorentoe vir hierdie fasiliteite aan
'n Rob word liefdevol om die duiker te vra om sy maag te krap
Hierdie hond het nie gehuiwer om 'n ysbeer te konfronteer om sy eienaar te beskerm nie
'n Eland word verfilm wat 'n tweeling baar: 'n unieke gebeurtenis
Die houding van hierdie pitbull om die kat nie wakker te maak nie, sal u geruit maak
Gewapende polisiebeamptes beland "doodgelag " wanneer hulle die indringer ontdek waarna hulle gesoek het