Noodhospitaal tydens griepepidemie in Camp Funston in Kansas omstreeks 1918. Nasionale Museum vir Gesondheid en Geneeskunde
Naby die einde van die Eerste Wêreldoorlog het 'n dodelike griep oor die hele wêreld gejaag. Die grieppandemie het die ernstigste pandemie in die onlangse geskiedenis geword en besmet ongeveer een derde van die wêreldbevolking tussen 1918 en 1920 en dood tussen 50 en 100 miljoen mense. Dit is veroorsaak deur 'n H1N1-virus wat in voëls ontstaan ​​het en gemuteer is om mense te besmet.
'N Eeu later is die wêreld te midde van nog 'n wêreldwye pandemie wat veroorsaak word deur 'n soönotiese siekte wat van die natuur na mense "gespring" het, 'n nuwe koronavirus, bekend as SARS-CoV-2. Alhoewel ons nie honderde duisende persoonlike tragedies wat deur hierdie virus veroorsaak word, op enige manier wil verminder nie, sien ons redes om optimisties te wees. As dit bekwaam bestuur word, kan hierdie stryd anders blyk, wat lei tot laer besmettingsyfers en sterftes en moontlik minder sterftes.
Ons is deel van 'n span sosiale wetenskaplikes wat strek oor die velde van epidemiologie, geografie, geskiedenis, stedelike beplanning en Asiatiese studies wat bestudeer het hoe die griep-pandemie in Asië afgespeel het, 'n ondeurdagte streek waar die grootste aantal mense gesterf het. Daar was die afgelope 100 jaar groot vooruitgang in kommunikasie, wetenskap en medisyne, wat moontlik 'n beter resultaat in die hedendaagse pandemie kan skep.
Honderd jaar se innovasie in kommunikasie het ons vermoë om belangrike data vinnig uit te ruil, dramaties verander. In 1918, vroeë telefoonlyne was nog steeds gelê, en op baie plekke die telegraaf was die enigste manier om te kommunikeer. Openbare inligting kom hoofsaaklik uit dagblaaie of is mondelings versprei. Dit was moeilik om inligting oor die nuwe siekte, die algemeenste simptome daarvan en die bevolkingsgroepe wat die grootste risiko loop, te deel - of mense oplettend te maak oor wat op pad was. Daar was geen gekoördineerdes nie reaksieplanne vir pandemies in plek.
Daarteenoor kon die wêreld dit regkry hou hierdie epidemie op intyds, en wetenskaplikes het dit vinnig geïdentifiseer die meeste in gevaar van nadelige uitkomste: bejaardes en diegene met 'n benadeelde immuniteit of bestaande toestande soos asma, suikersiekte, longsiekte of ernstige harttoestande. Gewapen met kennis, lande wat breedvoerig getoets het, effektiewe kontakopsporing geïmplementeer het en 'n sterk nasionale uitsluiting toegepas het en maatskaplike distansieringsbeleide het die kromme van die infeksies en sterftes afgeplat.
Die vinnige verspreiding van navorsing oor hierdie nuwe virus het dokters gewaarsku oor ernstige simptome, insluitend die vermoë om dit te aktiveer bloedklonte en beroertes asook simptome soortgelyk aan Kawasaki-sindroom by jong kinders - belangrike inligting vir assessering en behandeling van pasiënte.
Beter sosiale distansie
Een van die redes waarom die influensapandemie in 1918 gedy het, was as gevolg van oorvol lewensomstandighede. Alhoewel griepvirusse die doeltreffendste in koel, droë omgewings versprei het, floreer die griep van 1918 in die trope weens digte bevolkings. Indië was die swaarste land: soveel as 14 miljoen mense sterf alleen in die Brits-beheerde distrikte, met die sterftesyfer meer as 10 keer hoër as in Europa. Ons navorsing toon dat die oorvolste gebiede die grootste verliese gely het.
Met vandag se reaksieprotokolle in plek, is lande insluitend Duitsland, Singapoer en Suid-Korea kon vinnig maatreëls instel om besmetting te voorkom deur toesluitings, reëls vir skuiling in plek en maatskaplike distansieregte af te dwing. Hierdie intervensies het tot dusver voorkom of vertraag ongeveer 62 miljoen bevestigde gevalle en het 530 miljoen infeksies in Asië, Europa en Noord-Amerika voorkom.
In 1918 het Indië se koloniale administrateurs opgemerk dat die armes en ondervoeders heelwat meer geneig was om aan griep te swig as die meer gegoede. In die algemeen word mense regoor die wêreld vandag beter gevoed. Alhoewel wanvoeding 'n wêreldwye krisis is, berig die Wêreldgesondheidsorganisasie dat daaglikse voedselverbruik gestyg met 25% tussen 1965 en 2015. In so 'n mate beter voeding versterk die immuunstelsel, is ons in 'n beter posisie om infeksie teen te werk as wat ons voorouers in 1918 was.
Gedurende die 1918-pandemie, swanger vroue het veral 'n groot risiko. Statistieke wat maandeliks van Buffalo, New York, berig word, toon die omvang van die tragedie. Op die hoogtepunt van die pandemie in Oktober 1918 het voortydige geboortes meer as verdubbel en het dit 57 per maand bereik; stilgeboortes het gestyg tot 76, 'n sprong van 81%. In Massachusetts het die aantal vroue wat gesterf het tydens of direk na die bevalling meer as verdriedubbel tot 185. In 'n studie in Maryland, die helfte van alle swanger vroue wat longontsteking opgedoen het, is dood.
Hulle was deel van 'n veral erg getref demografiese: Hierdie griep het buite verhouding van gesonde vrouens en mans in die ouderdom van 20 tot 40 jaar aangetas. Dit het ook baie doodgemaak kinders jonger as vyf jaar.
Dit is nie die geval met COVID-19 nie. terwyl verwagtende moeders 'n groter risiko is vir die uitbreek van aansteeklike siektes en as ekstra voorsorgmaatreëls getref moet word, is daar min bewyse dat COVID-19-infeksie die geboorte van die baba beïnvloed, die groeiende fetus, babas or jong kinders op dieselfde manier as wat die influensapandemie gedoen het. COVID-19 is ook baie minder dodelik jong volwassenes.
Beter mediese wetenskap
Die mediese tegnologieë van vandag is oneindig meer gevorderd as wat dit 'n eeu gelede was. Tydens die pandemie van 1918 was mediese navorsers debattering of die siekte viraal of bakteries was. Dokters het nog nie geweet dat daar griepvirusse bestaan ​​nie. Sonder toetse of entstowwe was daar 'n beperkte vermoë om die verspreiding te voorkom of te bevat.
Daar was min behandelingsopsies vir diegene wat longontsteking ontwikkel, 'n algemene komplikasie: antibiotika was nog jare weg, en meganiese ventilasie was nie beskikbaar nie.
Die hedendaagse innovasies stel ons in staat om vinnig uitbrake op te spoor, 'n groot aantal mense in te ent en pasiënte wat ernstig siek is beter behandel. Wetenskaplikes kon volgorde van die COVID-19-genoom binne sewe weke na die eerste aangemelde hospitalisasie in Wuhan, China, wat vinnige toetse moontlik maak en moontlike teikens vir behandelings en entstowwe.
Alhoewel hierdie faktore aanleiding gee tot optimisme en dit onwaarskynlik is dat COVID-19 soveel lewens sal neem as die 1918 H1N1-pandemie, bied die gebeurtenis belangrike versigtigheidslesse.
Afhangend van die ligging en die tydsberekening, het infeksie van influenza-pandemie in golwe gekom, wat wissel van 'n paar weke tot 'n paar maande. Die tydsberekening en duur van hierdie spykers is beïnvloed deur vervoerroetes, oorbevolking en maatskaplike distansieringsmaatreëls. Op sommige plekke het die pandemie twee jaar aangehou.
Onlangse gegewens toon dat die tempo van infeksie wêreldwyd is aan die toeneem. Maar die feit dat daar hoop in die vorm van 'n moontlike entstof is, is 'n aanduiding van die groot vooruitgang wat die mensdom in die eeu gemaak het sedert die uitbreek van die griep-pandemie.
Siddharth Chandra, professor, James Madison College en direkteur, sentrum vir asiatiese studies, Michigan State University en Eva Kassens-Noor, medeprofessor, Stads- en Streekbeplanningsprogram en Global Urban Studies Programme, Michigan State University
Jy is hier: Tuis > Lewe > Gesondheid > 5 maniere waarop die wêreld beter as 'n pandemie hanteer kan word, is nou in 1918