Regering moet na SA medici omsien terwyl Kubane bevoordeel - Solidariteit WêreldSolidariteit Wêreld
Tuis › Mediaverklarings › Regering moet na SA medici omsien terwyl Kubane bevoordeel
Woensdag | 29 April | 2020
Die Solidariteit Beroepsgilde vir Gesondheidspraktisyns en Verpleegkunde neem kennis van die regering se invoer van Kubaanse medici, ingenieurs en personeel met die doel om die koronavirus in Suid-Afrika te beveg. Dit moet egter ook gesien word in die lig van die feit dat ’n groot aantal medies gekwalifiseerde Suid-Afrikaners tans verhoed word om te praktiseer.
“Kostes rakende die ontplooiing van die Kubane, wat onder andere addisionele vlugte, kwarantyn, maaltye en tolkdienste insluit, word aangegaan. Hierdie geld kon ook baie produktief aangewend gewees het om die talle Suid-Afrikaanse mediese personeel wat nou onder die pandemie gebuk gaan, by te staan,” sê Henru Krüger, hoof van Solidariteit se Beroepsgilde vir Gesondheidspraktisyns.
Solidariteit is van mening dat daar ’n wanpersepsie bestaan oor die welvarendheid van die mediese wêreld ten tye van die pandemie. Dokters en mediese personeel gaan erg gebuk onder die regering se huidige inperkingsmaatreëls waaronder feitlik geen mediese dienste in die privaat sektor gelewer mag word nie. Slegs nood- en chroniese gesondheidsorg is by hierdie maatreëls uitgesluit.
Volgens eisepatrone bekom vanaf Healthbridge, toon algemene praktisyns ’n afname in konsultasies van tot 43%, spesialiste tot 33%, tandartse tot 61% en optometrie so hoog soos 91%. Verpleegsters se salarisse is met 30% gesny, en waar fisioterapeute op ’n dag tot 20 pasiënte gesien het, sien hulle nou net 2. Tandtegnikusse toon geen inkomste nie en radioloë moet werknemers aflê. Talle broodwinners se verdienste is tot niet.
“Die regering spog skaamteloos met die luuksheid van hoogs gekwalifiseerde en besoldigde oorsese hulp terwyl ons eie plaaslike praktisyns en personeel vergaan,” voer Krüger aan. “Met hierdie aksie voel plaaslike mediese personeel dat die regering nie dieselfde simpatie vir ons plaaslike mediese personeel het nie, en dat hulle nie as belangrik genoeg geag word om hulle in hulle donkerste uur by te staan nie.”
Die meeste gesondheidspraktisyns in Suid-Afrika praktiseer as eenmansake wat nie onder die huidige regulasies kwalifiseer vir hulpfondse nie. Geld moet dus ook op eie bodem teruggeploeg word.
“Hulp begin by die huis, en hulp moet ook deur die regering aan die plaaslike mediese bedryf aangebied word,” sluit Krüger af.