grafzerkje.be | Nieuwsbrief Nr. 62 - mei 2011 | Vilvoorde nam voor het eerst deel
Vilvoorde nam voor het eerst deelverslag van Mieke Versées en Philippe Cornut
Tekst : Philippe Cornut Mediawijsheid in de klas (deels) in blended vorm ;-) | Leren Ontrafeld
november 9, 2016 november 3, 2016 by Patrick Koning Dié leerstelling is deur verskeie pouse teengestaan en het gelei tot ’n skeuring tussen die kerk in die Oos-Romeinse en Wes-Romeinse Ryk. Met die dood van Herakleios in 641 is hy deur sy kleinseun Konstans II opgevolg. Dié het ’n verbod op die bespreking van God se wil en energie geplaas in ’n poging om verdere onenigheid te voorkom.
Pous Martinus I, ’n groot teenstander van monotelitisme, het in 649 ’n sinode in Rome gehou wat dié leerstelling en Konstans se verbod op die bespreking daarvan verwerp. Hy het pogings gesteun om die bewind oor te neem omdat hy geglo het ’n nuwe en ortodokse keiser sou goddelike beskerming vir die ryk kry teen sy vyande. Dit is egter as hoogverraad beskou en pous Martinus is verhoor, skuldig bevind en verban.
Met Konstans se dood in 668 is hy opgevolg deur sy seun Konstantyn IV. Hy wou vrede met Rome herstel en het dadelik aan die pous geskryf en gevra dat ’n konferensie oor die saak gehou word.
Op 7 November 680 het slegs 37 biskoppe byeengekom vir die Derde Konsilie van Konstantinopel. ’n Brief van pous Agato is voorgelees waarin hy die amptelike beleid van die kerk stel: dat Christus ’n goddelike én ’n menslike wil en energie het.
Die meeste van die biskoppe het die brief aanvaar. Daar is terselfdertyd besluit dat Christus se menslike wil "onderworpe is aan sy goddelike en almagtige wil". Dié besluite is na Agato se opvolger, Leo II, gestuur en hy het dit bekragtig.
↑ Joseph N. Tylenda, Saints and Feasts of the Liturgical Year, (Georgetown University Press, 2003), 60.
Ontsluit van "https://af.wikipedia.org/w/index.php?title=Derde_Konsilie_van_Konstantinopel&oldid=1782368"
Die bladsy is laas op 7 September 2018 om 01:58 bygewerk.