As die jaarlikse reënval in die streke van ons land wat te droog is vir die produksie van gewone plaasgewasse, hoewel laag, gereeld was, kon die dravermoë van die streke min of meer definitief bepaal word en dit sou dan outomaties die waarde van die land bepaal het. Ongelukkig kry ons sowel slegte as goeie seisoene waarvan laasgenoemde die boer se optimisme tot 'n toppunt laat styg en die prys van land word baie hoog. Om die rente op die kapitaal te kan betaal, word die plaas oorstok en dit lei tot noodlottige gevolge en op die manier word die normale dravermoë van ons veld nog verder verminder.
Die waarde van hierdie plant lê in die feit dat dit baie teen droogte bestand is; dit kan maklik aangekweek word; dit dien as 'n windbreek; en is ook nuttig om erosie te verhoed.
Uit 'n voedingsstandpunt is sy hoë watergehalte en gevolglik die sappigheid van die plant 'n baie belangrike faktor. Hierdie plant lewer 'n opbrings van ongeveer 60 ton per akker en dit verseker 'n goeie opbrings verteerbare voer per akker, hoewel die werklike voedingswaarde van die plant laag is.
Ongelukkig groei die garingboom maar stadig en dit duur dan ook van vyf tot. ses jaar voordat dit geoes kan word. Na dit kan dit vir nog 'n vyf of ses jaar gebruik word waarna dit 'n lang blommende stam kry en dan doodgaan. Hoewel dit dus 'n deurgroeiende gewas is, lewe dit nie baie lank nie. Dit is egter nie 'n ernstige nadeel nie, want as die oorspronklike plant doodgaan, sal daar baie opslagplante wees om sy plek in te neem sodat die laning met die loop van tyd altyd dikker sal word.
Die blare van die garingboom het baie dorings al langs die rande. Dit beskerm die plante in seker mate teen die vee, maar dis darem nodig om die plante te omhein. Hierdie dorings maak dit ook nodig om die plante te oes want, in teenstelling met die turksvy, kan die garingboom nie op die lande afgewei word nie. As die blare geoes word, moet die onderstes eerste verwyder word en as hulle met 'n graaf teenaan die stam afgesteek word sal dit maklik wees om die blare wat hoër sit te verwyder. Al die blare moet teenaan die stam afgesteek word, want dis die dik vleisagtige gedeelte wat teenaan die stam is wat die smaaklikste en beste voedsel-materiaal bevat. Die dun veselagtige toppe van die blare en die rande moet dan met 'n skerp mes afgesny word en die orige gedeelte van die blaar word dan in vyf of ses stroke gesny en in stukkies gekap met 'n kapper, sekel of suikerrietmes. 'n Gewone mangelwortelsnyer sal ook goeie resultate gee. Hierdie gekapte materiaal kan nou aan die vee gevoer word.
Die feit dat dit nie daarop aankom op watter grondsoort dit verbou word nie, gee dit 'n voorsprong op turksvy in die suurveldstreke langs die kus.