Augustus | 2009 | duskant sutherland
Augustus 21, 2009, 11:16 vm
Hierdie song van "Die Heuwels Fantasties" is deesdae my song. En ek het so spesmaas dit gaan so bly…
en in 'n kandelaar van sterre val
jy het nie 'n graad nie
en jy het nie 'n kredietkaart nodig nie
om in die agterplaas soos 'n kind te baljaar
en die verte in van 'n krans af te staar
en deur die bottels wat knak hoor ek 'n skaterlag
en 'n wolkbreuk wat my boekdeel spreek
ek het nie 'n agenda nie
Die Heuwels Fantasties (Die Heuwels Fantasties)
Augustus 16, 2009, 9:04 nm
Om deesdae (positief of negatief) oor Calvinisme te praat is soos om 'n stinkwind in 'n hysbak te los…almal doen dit suutjies en vingerwysend. En tog – hierdie preokkupasie spreek van 'n worsteling, eintlik 'n kaalvuis baklei teen 'n ding binne ons…'n deel psige wat ons dalk nie meer wil verstaan nie.
Dit dan ter sake bevind ek my anderdag in die volgende gespreksituasie:
Ek: "Ja…om 'n gesonde baba te hê is 'n groot genade, né…"
Persoon: "So jy impliseer dat God se genade nie rus op 'n ma wat 'n miskraam gehad het nie?"
Net daar besef ek watter verdraaide verstaan ek van genade het. Skuus…watter verdraaide beeld ek van God het. Want vanuit die Calvinisme is ons mos nie veel meer as swak sondaards wat leef van die een sanitiserende genademoment na die volgende nie. En min weet ons dat daar 'n gebroke wêreld vol foute, seer en verstaan daar buite huiwer. 'n Wêreld waar die Geneesheer éintlik Sy voete vuilmaak om verby teologie en ideologie te gaan gesondmaak.
Deur genade? Nee, deur léwe…
Augustus 12, 2009, 4:36 nm
Na 'n bloghiatus van amper 6 maande het ek vanmiddag dwaal-dwaal weer hier duskant sutherland kom rondspeel. Die werf het ek gemis…ek ruik die woorde in die stof…ek sien al die ou bekende gesigte in die portretrame in die huis.
Ek's terug ja. Nou moet ek sommer uit die staanspoor verduidelik dat my afwesigheid nie aan enige spesifieke rede toegeskryf kan word nie. Baie werk? Ja. Navorsing? Ook. Maar soms gebeur dit dat mens 'n boek sommer een aand toemaak en in jou agterstuiwer weet jy gaan nie gou weer daaruit lees nie…dis eers klaar. So was dit ook met duskant sutherland. Sonder seremonie en fanfare het ek eendag besluit om nie my weeklikse bloginskrywings te skryf nie. Toe weer. En die hibernasie het langer aangehou as wat ek vermoed het.
Jis, ses maande is kripties lank…dit beslaan genoeg dae dat mens weer heel anders lewe en dink. Verloofdes troue, ander skei. Vriende gaan dood en broerskinders word gebore. Kontinente reis nader aan jou en nuwe musiek vind rusplek in jou siel. Ses maande. 'n Lewensprecis.