Skriflesing: Hand.1: 1-14
"En Hy antwoord hulle: Dit kom julle nie toe om die tye of geleenthede te weet wat die Vader deur sy eie mag bepaal het nie; maar julle sal krag ontvang wanneer die Heilige Gees oor julle kom, en julle sal My getuies wees in Jerusalem sowel as in die hele Judea en Samaria en tot aan die uiterste van die aarde" (7,8).
Wees eerlik: Hoe lyk jou geestelike lewe? Maar betreklik saai? Sou jy graag 'n nuwe begin met God wou maak? Miskien het jy al 'n paar keer probeer, maar telkens misluk en moed opgegee. Dit maak jou gees sat want jy besef dat jou tyd op aarde uitloop en dat daar 'n ewigheid op jou wag wat deur jou lewe op aarde bepaal word. Die lewe beweeg mos vorentoe en nie agtertoe nie. As jy dus vandag die regte ding doen, kan dit 'n baie groot verskil aan môre maak.
Hoe begin 'n mens van voor af met God? Die Bybel leer ons hoe. In Hand.1 lees ons van 'n nuwe geestelike begin in wording wanneer Christus die dissipels help om hul misverstande, mislukkings en drostery te verwerk. Om 'n nuwe begin te maak, is dit baie belangrik om eers met jou verlede vrede te maak. Jy kan geen nuwe begin met God maak as nie met jou verlede vrede gemaak het nie!
Een van die grootste probleme waarom mense se geestelike lewe dikwels nie verder as die aanloopbaan kom nie, is die enorme klomp emosionele bagasie wat hulle met hul saamsleep. Indien jy dit nie in die vertreksaal van die verlede agterlaat nie, sal jy nooit in die lug kom nie en is ontnugtering jou voorland.
Waarom het Christus nie direk na sy opstanding ten hemel gevaar nie, maar vir 40 dae gewag? Om ontnugterdes te help om van hul emosionele bagasie ontslae te raak en 'n nuwe begin te maak (Joh.21:15-17). Daarom het Hy in hierdie tyd die Woord van God indringend aan hulle verduidelik. "Toe open Hy hul verstand om die Skrifte te verstaan" (Luk.24:45). Hulle moes immers die wêreld met sy verlossingsboodskap omkeer!
Moenie uit die oog verloor wat in Hand.1 gebeur het nie. Miskien kyk ons te veel na die gevolge in hoofstuk twee en bemerk nie waarom die dissipels so 'n kragtige nuwe begin kon maak nie. Hand.1 gee vir ons drie sleutels waarmee die eertydse dissipels die deur na 'n nuwe begin oopgemaak het. Ons moet dieselfde sleutels gebruik. Dit werk nog steeds!
2. God het 'n duidelike plan
Die eerste sleutel is om God se plan vir jou lewe te vertrou. Die dissipels kon dit wat op Pinksterdag en die res van Handelinge gebeur het alleenlik doen omdat hulle God se plan vertrou het. Dis nie altyd maklik om sy plan te vertrou nie. Ons maak dinge vir onsself moeilik deur nie altyd op God te wag nie, maar ons eie kop te volg. Dis dan dat 'n gebrek aan vertroue ons geestelike lewe laat stilstaan en 'n vrees vir die onbekende ons van geestelike hoogtes weerhou. Ons word bang om 'n nuwe begin te maak.
Hand.1:7,8 sê dat God 'n plan gehad het, maar nie hoe Hy dit sou uitvoer nie. Die dissipels is slegs aangesê om na Jerusalem terug te keer, iets waaroor hulle allermins opgewonde was. Dit was immers die plek waar Christus gekruisig is en hulle agter slot en grendel vir moontlike vervolgers gaan skuil het.
Hulle getuienis moes egter nie net in Jerusalem opklink nie, maar ook in die hele Judea, Samaria en verder. Die Evangelie was uiteraard nie net vir Jode bedoel nie, maar ook vir ander volke. Hierdie opdrag was egter nie maklik nie omdat daar eeue lange rassespanning tussen die Jode en die Samaritane was; nie eens van die res van die heidendom te praat nie!
Die dissipels moes in Jerusalem wag om aan die koninkryk van God te bou en sy plan uit te voer. Hulle was op die regte koers. God sou hulle aan die gang sit om daarna self te beweeg. Will Rogers het gesê: "Al is jy op die regte pad, sal jy omgery word as jy net daar bly staan!"
Die dissipels het nie bly staan nie, maar dadelik aan die werk gespring, God se plan gevolg en 'n ongelooflike nuwe begin gemaak. Dwarsdeur Handelinge sien ons hoe gelowiges wat God se plan vir hulle lewe gesoek het 'n nuwe begin gemaak het. Jy kan nie verkeerd gaan as jy God se bouplan uitvoer nie (Mt.7:25).
Christus het die dissipels aangesê om op God te wag. Hoe wag 'n mens op Hom? Jy volg God se plan en doen wat gedoen moet word. Jy laat nie jou geestelike spoed breek nie. God het 'n groot plan vir die dissipels gehad. Hulle moes nie vrae vra nie; slegs vertrou en volg. Dis mos geloof!
Wag is maar 'n nare ding, veral vir 'n haastige mens. Christus se opdrag het die dissipels egter nie ledig gemaak nie. Hulle het dié wagtyd gebruik om reg te maak vir die groot oomblik as hulle moes beweeg. Niks gebeur toevallig nie. God het altyd 'n plan. Die dissipels moes net in pas daarmee kom deur hul eie planne te los en by God s'n in te skakel.
Dis belangrik dat ons planne, hoe edel dit ookal mag wees, nie met God s'n inmeng nie. Paulus wou bv.die Evangelie aan 'n verlore wêreld bring, maar het van plan verander ná die droom van die Macedoniër (Hand.16:9). By geleentheid wou hy na Misië gaan, maar is deur die Gees verhoed en het na Troas gegaan. Toe hy in Philippi kom, was God alreeds besig om heidene se harte vir die Evangelie oop te maak.
Wat leer ons hieruit? Dat indien ons planne nie uitwerk soos ons hoop, ons God moet vra of Hy nie dalk ander planne met ons het nie. Soms spits ons ons aandag te veel op ons eie planne en vergeet van God se plan met ons.
Daar is ook diegene wat vir die kerk wag om iets te doen alvorens hulle self beweeg. Dis fataal! Geen mens het al ooit 'n nuwe begin gemaak deur passief te wag nie! Mense wat van die kerk verwag om God se plan vir hul lewe te verwerklik, is altyd teleurgestel. Dis die mense wat nie wil gee nie, maar slegs ontvang. Hulle sal hoogstens eredienste bywoon en die sakramente gebruik, maar niks meer nie. Die kerk moet maar plan maak om hulle in hemel te kry. Dis allermins 'n Protestantse siening, maar Rooms!
3. Op God se eie tyd
Die tweede sleutel waarmee die dissipels 'n nuwe begin gemaak het, was om God se tydsberekening te vertrou. Sy plan kan nie verwerklik as mense sy tydsberekening nie vertrou nie! In Hand.1 wou die dissipels weet wanneer God se koninkryk kom en het gereken dat dit 'n nuwe politieke bedeling was. Hulle is egter net aangesê om te wag en op Hom te vertrou. Sy koninkryk sou op die regte tyd kom.
God het 'n baie groot plan vir die kerk gehad. Wat op Pinksterdag gebeur het, was al voor die grondlegging van die wêreld haarfyn beplan. Alles gebeur op sy tyd. Ook die wederkoms. Ons moet Hom nie probeer aanjaag soos die sektes met hul ydele wederkomsvoorspellings nie. Alles gebeur op sy tyd en volgens sy plan. "Wag op die Here! Wees sterk en laat jou hart sterk wees! Ja, wag op die Here!" (Ps.27:14). Geduld is 'n bitter plant met soete vrugte.
4. God waarborg resultate
Die derde sleutel wat die dissipels gebruik het, was om God vir die resultate te vertrou. Die tyd wat ons spandeer om op God te wag, moet altyd aktiewe tyd wees en nie met dagdrome verkwis word nie. Ons moet slaggereed wees om te beweeg.
Jare gelede was daar 'n TV-nuusberig oor die eertydse oorlog in Afghanistan. Terwyl 'n Amerikaanse soldaat die loop van sy geweer skoongemaak het, het hy die horison vir ontsnapte Taliban-rebelle gefynkam. Hy het geweet dat woestynsand 'n geweer kon laat stoor en die wagtyd gebruik om seker te maak dat hy vir die dood-en-lewe stryd gereed is. Dis hoe gelowiges ook moet wees – altyd gereed om vir God te beweeg (Efes.6:10-20).
Die dissipels het na Jerusalem teruggekeer waar die gemeenskap van die gelowiges vorm begin aanneem het. Hulle het God se plan gevolg, sy tydsberekening in ag geneem en Hom vir die resultate vertrou. "Hulle het almal eendragtig volhard in gebed en smeking…" (Hand.1:14).