Overtoerisme: Hoe jy kan help om hierdie wêreldwye reisprobleem op te los - Reisverhale - 2021
Jare later het ek teruggekeer na die toneel van die misdaad: Costa Rica. Dit was in daardie land dat ek die slagoffer geword het van die reisbug, 'n siekte wat my vir die res van my lewe sou besmet en my lei tot waar ek vandag is. Daar was geen plek nie, ek was meer opgewonde oor herhaling as Manuel Antonio Nasionale Park. Die wilde oerwoude, verlate strande en oorvloedige dierelewe was die hoogtepunt van my eerste besoek en ek kon nie wag om dit alles in hierdie kusdorp te herleef nie.
Maar dan, wonder hoe draai jy op.
Die stil pad na die dorp was omring met eindelose, fyn vakansieoorde. Hotelle het die rand van die park gevoer. Toergroepe het die eens rustige park rondgejaag. Hulle het die natuurlewe gevoer. Hulle het gesaai. Die groot troepe van ape het verdwyn. So het die kleurvolle land krappe. Geen herten het getrek nie. En die strande was 'n see van liggame.
Dit was my eerste ervaring met die sien van 'n bestemmingsverskuiwing in "omkering".
Oortourisme is die term wat gebruik word om die aanslag van toeriste te beskryf wat 'n bestemming oorneem na 'n punt waar die infrastruktuur dit nie meer kan hanteer nie.
Alhoewel dit nie 'n nuwe probleem was nie (die reis na Costa Rica was in 2011), is hierdie tendens 'n hele paar maande in die nuus (baie, daar is selfs 'n Twitter-toevoer daaroor). Baie bestemmings het weer begin stoot teen die aanslag van besoekers wat hul strate, gemeenskappe oorval en hul natuurlike hulpbronne inhaal.
"Bly by die huis!" Hulle skree vir besoekers. "Jy is nie meer welkom nie!"
Ek glo dat reis die wêreld kan verander. Gaan reg, dit brei mense se gedagtes uit, bevorder begrip, maak jou 'n beter, en bied 'n ekonomiese hupstoot aan plaaslike gemeenskappe.
Maar danksy goedkoop vlugte, die deelekonomie, en (laat ons eerlik wees) 'n ontploffing van Chinese toergroepe regoor die wêreld, is bestemmings onlangs 'n bietjie druk.
Ek sien dit oral waar ek vandag reis.
Daar is die Paleis van Versailles, waar ek jare gelede 'n video vry van skares kon verfilm. Nou, dit is muur-tot-muur toer groepe stadig skuifeling van kamer tot kamer in die mees slegte ry ooit. Dit is moeilik om selfs die ervaring te geniet!
Daar is Tulum, een keer 'n rustige Mexikaanse dorp, wat nou wakker word met Westerlinge wat probeer om dit na die nuwe Bali te verander (wat ook met toeriste oorskry word en waar "digitale nomades" van joga-ateljee na kaf kan dryf om sonder enige tyd terug te gaan na waarheen eintlik om met plaaslike inwoners te kommunikeer). Daar is Ysland, waar Reykjavik se hoofstraat, kompleet met 'n Dunkin Donuts, nou 'n see van mense is, en die stad se paaie is rommelig. (Moenie eens my IJslandse vriende begin oor hierdie onderwerp nie. Hulle is nie te gelukkig oor al die toeriste nie.)
Daar is die verpletterende skare in Praag, Barcelona, ​​Parys, Venesië, Edinburgh, die Gili-eilande, Ko Lipe, Chiang Mai en Queenstown, waar toeriste plaaslike inwoners oorval, idioties optree en rommelstrooi.
Sure, drukke bestemmings is bloot 'n neweproduk van 'n geglobaliseerde wêreld waar reis vir meer en meer mense bereikbaar is. Die aantal internasionale toeriste-aankomste sal na verwagting jaarliks ​​met 3,3% wêreldwyd styg tot 2030 wanneer dit 1,8 miljard sal bereik. En in balans is dit 'n goeie ding as jy in reis as 'n transformerende instrument glo.
Tog is die dinge wat reis goedkoper maak - begroting aanbied, Airbnb, rybewys, ens. - het ook bestemmings gemaak wat nie al die besoekers kon hanteer nie - en het plaaslike inwoners uitgestoot.
Nou begin hulle terugstoot.
Barcelona laat nie meer nuwe hotelle toe nie en beperk die aantal cruise skepe. Dubrovnik dryf die idee om die aantal toeriste te beperk. Chili verlaag die aantal toeriste na Paas-eiland en hoe lank kan hulle bly en Ecuador doen dieselfde vir besoekers aan die Galápagos. Venesië probeer om Airbnb en die aantal toeriste te beperk (na die beperking van kruisschepen). Parys beperk Airbnbs ook in die stad. Ysland wil die aantal buitelanders wat eiendom koop, beperk. Amsterdam begin met 'n veldtog om in die fees in die stad te regeer. Mallorca het voortdurende protes teen toeriste gehad.
Die wêreld sê "genoeg!"
En ek, vir die een, is almal hiervoor.
Natuurlik dink ek nie mense doelbewus probeer om plekke te verwoes nie. Niemand sê nie, "Kom ons gaan Ysland oor en oorval!"
Die meeste mense dink nie eens aan hul aksies wat skade veroorsaak nie.
Wat maak onderwys en hierdie inisiatiewe selfs belangriker.
Omdat daar beslis 'n beter balans tussen besoekers en inwoners moet wees. Overtoerisme help niemand nie. Niemand wil 'n drukke bestemming besoek nie - en niemand wil iewers woon wat met toeriste oorskry is nie.
Terwyl niemand praat oor die verbod op toeriste opreg nie, moet daar beter maniere wees om hul getalle te beheer en die probleme wat die oorerwing veroorsaak.
Neem Airbnb. Dit is een van die grootste probleme in die reis vandag (dit is jammer, want ek is lief vir die diens).
Dit het begin as 'n manier vir inwoners om geld aan die kant te verdien en reisigers uit die hotel / koshuis dinamiese en in 'n meer "plaaslike" leefwyse te kry.
Maar daardie oorspronklike sending is verdraai. Aangesien huurgeld meer winsgewend geword het, het Airbnb 'n blinde oog gebring op die feit dat eiendomsmaatskappye, eiendomsbestuurders en ander individue soveel eiendomme kan lys as wat hulle wil. Hierdie maatskappye, wat in die toeriste se begeerte om 'n huis weg van die huis af te haal, koop eiendomme in die middestad, wat dan die aanbod van huur eiendomme vir plaaslike inwoners verminder, huurpryse verhoog en inwoners uitdwing.
Om plaaslike inwoners uit te voer, verslaan die doel om die diens te gebruik! Te veel sentrums is deur Airbnb afgekeur. Terwyl 'n man se huis sy kasteel is, glo ek dat daar sekere beperkings op Airbnb moet wees omdat dit mense uit sentrums bestuur. Dit is nie goed vir enigiemand nie, veral die inwoners wat daar woon en aangesien Airbnb niks daaraan sal doen nie, moet plaaslike regerings binnekom en begin kraak. Persoonlik het ek net begin huur kamers In 'n Airbnb (in plaas van 'n hele eiendom), so ek weet daar is 'n plaaslike daar voordeel trek uit my verblyf.
"Maar hoe gaan dit met sosiale media?" Vra jy dalk.
Mens kan nie ontken dat YouTubers, Instagram "influencers" en bloggers soos ek self gehelp het om reis te populariseer en dit meer toeganklik vir die massas te maak deur die mite te vernietig dat dit 'n duur ding is wat slegs 'n paar kan doen nie. Ons het lig op bestemmings regoor die wêreld gebring en mense gekry om plekke te besoek wat hulle nie andersins sou kon hê nie.
Ek voel nie sleg daaroor nie.
Meer mense moet reis.
En daar was altyd die idee dat reismedia 'n plek verwoes het. Die Lonely Planet-effek. Die Rick Steves-effek. Die Bourdain-effek (wat ek eerstehands ervaar het sedert hy by my tuisdorp gekom het).
Ek bedoel dat mense al dekades oor massatoerisme uitgespreek het. Sodra dit in die Lonely Planet is, is 'n plek dood, reg?
Maar sosiale media het 'n versterkende effek wat nie in die verlede bestaan ​​het nie. Dit maak dit makliker vir almal om te vind - en dan 'n bestemming oorskry.
Dink ek regtig dat my een artikel op (voeg bestemming) 'n geliefde van mense gemaak het, soos daar 'n paar Nomadiese Matt-effekte is? Geen.
Maar sosiale media en blogs lei een persoon na 'n plek en dan 'n ander en dan 'n ander en dan skielik neem almal 'n prentjie van hulself met hul voete wat oor Hoefoes-buiging hang, in daardie rots in Noorweë sit of ontbyt met kameelperde in die hotel eet. in Kenia.
Almal wil doen wat hulle op sosiale media sien sodat hulle al hul vriende kan vertel hoe koel en goed gereis hulle is.
Dit is ook een van die nadele van die internet. Vir my is reis 'n daad van ontdekking - en respek - en ons praat voortdurend om 'n respekvolle reisiger te wees, maar vir baie beïnvloeders en bloggers, balanseer hulle nie hul optrede en invloed met verantwoordelike reis nie (ek bedoel jy het Pret vir Louis gehad rationalisering van sy Noord-Korea propaganda films) en probeer om hul gehore op te voed om beter, meer respekvolle reisigers te word.
Ons is immers soveel deel van die oplossing as ons deel van die probleem is. Daar is maniere om jou impak te verminder en 'n wedersyds voordelige verhouding tussen jou en die plaaslike bevolking te skep.
Hier is sewe maniere wat ek dink ons ​​kan help om die oortoerisme krisis te versag:
1. Slaan Airbnb Homes - Airbnb is een van die grootste skurke in hierdie hele drama. Moenie 'n hele Airbnb-huis huur nie, tensy jy 100% seker kan wees dat jy huur van 'n regte mens wat net op vakansie is. Kyk na die foto's, praat met die gasheer, vra hulle of hulle daar woon. As dit 'n huurmaatskappy is of die persoon het verskeie lyste, slaan hulle oor. Moenie bydra tot die leegmaak van gemeenskappe nie. Huur 'n kamer in plaas!
2. Sprei jou reise rond - Moenie by die gewildste areas in 'n bestemming hou nie. Reis buite die middestad. Besoek die kleiner wyk. Kom uit in die platteland! Om van die gebaande pad af te kom, beteken nie net minder toeriste nie, maar ook die voordele van jou toerisme. Daar is meer na Italië as Venesië, meer na Spanje as Barcelona (ernstig, die nabygeleë Costa Brava is wonderlik), meer na Ysland as Rekyavik, meer na Thailand as Pai, meer as oral waar almal foto's uitstuur! Kom uit daar en vind daardie verborge juwele!
3. Besoek in die skouer seisoen - 'N uitvloeisel van bogenoemde is om nie gedurende die hoogseisoen te besoek nie. As jy 'n plek besoek wanneer almal anders doen, want "dit is die beste tyd om te gaan," dra jy net by tot die skare (plus piek seisoenpryse). Reis gedurende die skouer seisoen, wanneer die skare minder is, die pryse laer en die weer steeds (meestal) lekker.
4. Moenie in toeristiese gebiede eet nie - As jy eet waar al die ander toeriste is, sal jy meer betaal vir kos van laer gehalte. Maak Google Maps, Vierkantig, Yelp, of jou gids oop en vind restaurante waar plaaslike inwoners eet. Volg my vyfblokreël: loop altyd vyf blokke in enige rigting en steek die onsigbare lyn oor wat die meeste toeriste nie doen nie. Jy kom weg van die skare, versprei jou toerisme-dollars en geniet 'n meer outentieke ervaring.
5. Wees 'n ingeligte reisiger - Lees die bestemming op voordat jy gaan. Leer sy gebruike. Leer sy wette. Hier is sy geskiedenis. Hoe meer respek en kundige jy is, hoe beter is dit vir almal wat betrokke is!
6. Moenie 'n dronk idioot wees nie - Deel van die groeiende terugdrukking teen toeriste is nie net hul blote nommer nie, maar ook hul oneerbiedige gedrag. Heck, dit is deel van waarom die mense in Amsterdam ontsteld is - hulle is moeg vir dronk toeriste! As jy net gaan om te partytjie gaan, moenie gaan nie! Jy kan dronk terug by die huis kom. Moenie 'n bestemming hanteer soos dit jou speelpen is nie. Mense woon daar na alles! Behandel hulle met vriendelikheid. Jy is 'n gas in hulle huis.
7. Wees omgewingsvriendelik - Ten slotte, mors nie 'n plek se (beperkte) bronne nie. Moenie die ligte aanskakel nie. Moenie rommel werp nie. Moenie lang storte gebruik nie. Moenie jouself betrek in omgewingsinspreeklike aktiwiteite nie. Hoe meer jy 'n bestemming kan bewaar, hoe langer sal dit duur en hoe meer sal die plaaslike inwoners toeriste soos jouself daar wil hê. As jy dit ruïneer, hoe sal jy ooit kan teruggaan? Hier is 'n paar hulpbronne oor die onderwerp:
*** Overtoerisme is oor die afgelope tyd baie geskryf (sien die skakels van bogenoemde van hierbo) en dit is 'n probleem waaroor ek al jare oor 'n ander naam dink en veral hierdie somer terwyl ek deur die drukke strate van Amsterdam en my tuis weg van die huis van New York.
Ek dink ons ​​gaan baie meer bestemmings sien wat die aantal besoekers beperk en beperkinge op die reisbedryf plaas. Mense is net moeg - en hulle het elke reg om te wees.
Kom ons hou nie van plekke tot die dood nie. Net soos dit belangrik is om diere en die omgewing te beskerm wanneer ons reis, is dit ook belangrik om inwoners en bestemmings self te beskerm.
Dink ek baie toeriste gaan skielik gaan. "O, ek het nie besef dat ons dit doen nie! Kom ons verander ons maniere! "?
Ek dink toerisme-gedrag sal vir die grootste deel voortgaan soos voorheen. Ek dink toeriste gaan nog steeds stom doen. Ek dink mense sal steeds kortsigtig wees.
Maar ek is bly hierdie onderwerp word gepraat. Ek is bly daar is meer aksie rondom die kwessie.
Ons is die oorsaak - en deel van die oplossing - vir hierdie probleem en hoe meer verantwoordelike ons optree, hoe beter is dit vir almal wat betrokke is.