0 # leferyactive.gr 2015-08-12 08:37
Ένας εύκολος τρόπος να ελέγξετε το βάρος
σας, είναι να μειώσετε της XXL μερίδες και
να τρώτε με μέτρο και σύνεση. Month: May 2016 | Page 2
Enige plek. Enige tyd. Enige gebed.
Natuurlik is dit vir ons geestelike groei noodsaaklik plek in ons dag te maak vir toegewyde Woordlees- en gebedstye. Maar hoe wonderlik dat ons nie nét dan tot ons Here hoef te nader nie; dat ons dwarsdeur ons gewone mensweeslewens sommer net met Hom kan praat, sommer net kan wéét: Hy is bý my. Hy is bý my op die mees ongewone plekke en tye; Hy is bý my wanneer ek stoei met probleme, bang is vir die toekoms, onseker voel oor wat ek moet doen, met my gewone dagtaak besig is … wanneer ek sommer net die lewe geniet.
Steve Rautenbach, vir baie jare lank een van Suid-Afrika se beste atletiek-afrigters, is onlangs oorlede. Een van sy bekendste atlete, voormalige Springbok-middelafstandatleet, Johan Fourie, skryf in ’n huldeblyk op sy Facebook-blad dat die belangrikste les wat hy by “oom Steve” geleer het, is dat daar meer in die lewe is as net atletiek.
Dieselfde geld vir ‘n mens se be-roep. Die balans tussen ons lewe en werk trek dikwels erg skeef na die werk se kant toe.
Bryan Dyson, voormalige HUB van Coca Cola, het eenmaal gesê: “Imagine life is a game in which you are juggling some five balls in the air. They are work, family, health, friends and Spirit and you’re keeping all of these in the air. You will soon understand that work is a rubber ball. If you drop it, it will bounce back. But the other four balls – family, health, friends and Spirit – are made of glass. If you drop one of these; they will be irrevocably scuffed, marked, nicked, damaged or even shattered. It will never be the same. You must understand that and strive for it.”
Ons lei dikwels oorvol lewens. Wanneer ons jonk is en ons loopbaankeuse uitoefen, is geld dikwels die vernaamste oorweging. In die hedendaagse samelewing word sukses gemeet in terme van die finansiële: volgens die “regte” adres, voertuig en ander materiële maatstawwe.
Wat is werklik belangrik?
Steven Covey beskryf ’n tipiese situasie in sy boek First Things First, “My lewe is so gejaagd! Ek hardloop heeldag – vergaderings, telefoonoproepe, papierwerk, afsprake. Ek druk myself tot die uiterste toe, val dood-moeg in die bed, net om môreoggend op te staan vir ’n soortgelyke dag. My uitset is hoog, ek kry baie gedoen, maar soms kry ek hier diep binne ’n gevoel van “Hoekom?” Wat doen ek wat regtig saak maak? Ek moet erken, ek weet nie.”
In die gejaagdheid na méér word ’n mens soms tot stilstand geruk deur die een of
ander traumatiese gebeurtenis. Dalk verloor iemand sy of haar werk, dalk beland jou huwelik op die rotse, dalk word jy met ’n ernstige siekte gediagnoseer, dalk moet jy ’n groot operasie ondergaan, dalk het jy ’n kind of ’n lewensmaat aan die dood afgestaan en ewe skielik lyk dit wat jy jou lewe lank nagejaag het, so onbelangrik.
Verander jou uitkyk
In ons beroep is ons gewoonlik so gefokus op die detail van die werk (linkerbrein) wat gedoen moet word, dat ons die groter prentjie van ons lewens (regterbrein) miskyk. ’n Traumatiese gebeurtenis ruk ’n mens as’t ware uit jou linkerbreindenke (werk, werk, werk) na ’n regterbreinprentjie waar jy jou lewe as ’n groter geheel in oënskou neem en dan beskou jy jou beroep vanuit ’n heeltemal ander perspektief.
Ek praat onlangs met ’n sakeman wat sy kinders in ’n ongeluk verloor het. Hy sê sy hele uitkyk op die lewe, besigheid en geld het ná die ongeluk heeltemal verander. So ’n verskuiwing in jou lewensuitkyk is gewoonlik ’n keerpunt (‘tipping point’) in jou lewe. Jy besef skielik dat verhoudings meer saak maak as enigiets anders.
‘n Rustiger dag kom nooit
Die een ding waaroor die meeste mense later jare spyt is, is dat hulle te besig was toe hul kinders klein was. Ons almal glo dat daar ’n dag sal kom wanneer dinge by die werk rustiger sal raak. Rob Parsons stel dit in The Heart of Success onomwonde dat ’n rustiger dag nie kom nie.
Steven Covey vra dan tereg die vraag: “Hoeveel mense sê op hul sterfbed hulle wens hulle het meer tyd by die werk deurgebring?” Hoekom is dit nodig dat ons dikwels eers deur ’n keerpunt wakker geskud moet word om te besef wat werklik belangrik is in die lewe?
God se siening van ons gejaagde en oorvol lewe lyk radikaal anders.
• Jesus sê in Matteus 6:33: “…beywer julle allereers vir die koninkryk van God en vir die wil van God, dan sal Hy julle ook al hierdie dinge gee.”
• Dawid, die man na God se hart, sê in Psalm 37:3-5: “Vertrou liewer op die Here en doen wat goed is, woon en werk rustig voort. Vind jou vreugde in die Here, en Hy sal jou gee wat jou hart begeer. Laat jou lewe aan die Here oor en vertrou op Hom; Hy sal sorg.”
• Ook Paulus skryf in 1Tessalonisense 4:11-12: “Laat dit vir julle ’n saak van eer wees om rustig te lewe, julle met julle eie sake besig te hou en self in julle lewensonderhoud te voorsien, soos ons dit aan julle voorgehou het.”
Die sakeman wat sy kinders in ’n ongeluk verloor het, vertel dat hy opnuut moes besin oor sy bestaansdoel en of hy nog met sy besigheid moes voortgaan. Hy het ervaar dat die Here wou hê hy moet voortgaan en Sy koninkryk dien. Hy sê hy het toe die onderneming aan die Here toegewy en daarna het dit begin groei tot ’n besigheid wat tans landwyd takke het. Deesdae ruim hy en sy vrou tyd in vir sendinguitreike, geestelike kampe en is op vele terreine by die Here se werk betrokke. Dieselfde mens, maar ’n ander visie, ’n Koninkryksvisie.
David Malherbe Besigheids- en loopbaankonsultant, spreker en skrywer. Kontak hom by info@jedidiah.org.za of besoekwww.jedidiah.org.za
Die probleem: ons word volwasse
Die probleem met ons is dat ons grootword. Nog erger, ons word volwasse (dalk eerder vol-wasse!). Dan bly ons groot met al daardie “wasse” waarvan ons so vol is! G’n wonder nie dat Dr Seuss sê: “Adults are obsolete children!” Grootmense is anders as kinders. Grootmense het min vrae, maar baie antwoorde. Ons het die lewe uitgesorteer. Kinders, daarenteen, het baie geleenthede én baie vrae. Hulle is leergierig. Hulle wil alles weet.
Van vrae gepraat, die Engelse koerant, The Telegraph, vertel ’n ruk gelede van ’n nuwe studie wat bevind dat die gemiddelde Engelse ma meer as 300 vrae per dag moet beantwoord in die geval van vierjarige dogtertjies. Hulle is die mees aktiewe vraestellers van almal. Teen ouderdom nege het seuntjies se vrae darem al verminder na so 144 per dag. Grootmense is meer beskeie – of geïnhibeerd – as dit by vrae kom. Ons vra so ongeveer 6 vrae per dag. Grootmens-wees kos ’n prys, ook in wat ons geloof betref. “Volwasse” Christene doen dinge graag veilig en voorspelbaar. Alles in ons geloofslewe moet beheerbaar en gereguleerd wees. Daarom sê Jesus ’n paar keer ons moet weer kinders word. Ons moet agteruit grootword.
Met name sê Jesus in Matteus 18 dat as ons nie verander en weer kinders word nie, sal ons nooit die koninkryk van God sien nie. Egte groei vir Jesus se volgelinge gebeur agterstevoor. Groei maak ons kleiner. Dit maak dat ons opnuut in onbelangrike dinge vreugde ontdek. Dit maak ons sorgvry. Dit maak dat ons nie meer ons groot ego’s in stand hoef te hou wat “gevoer” moet word deur vleitaal, aandag, komplimente, posisies en besittings nie. Wanneer ons naby Jesus loop, groei ons kleiner en ander mense rondom ons groter. Dan word Paulus se woorde in Filippense 2:5 waar: dat ons begin opkyk na medegelowiges. Dan sien ons God se handewerke in ander mense raak. Dan is dit nie meer so moeilik om ander te dien nie, want ons sien hulle deur twee nuwe oë.