Vyf Maan-mites en hoe om dit self te weerlê - InnerSelf.com
Die persentasie sterftes as gevolg van diabetes in die VSA is tot 12 persent — drie keer ...
Vind beter maniere om brandstof uit water te kry
Met waterstofkragstasies in Kalifornië, 'n nuwe Japannese verbruikersmotor en draagbare waterstofbrandstof ...
Ons het towerkunsies op voëls uitgevoer om te sien hoe hulle die wêreld sien
Towerkuns kan ons leer oor hoe die brein werk. Magic benut baie spesifieke blinde kolle ...
Daniel Brown, Nottingham Trent Universiteit
Supermaan. Dave Doe / Flickr, CC BY-SA
'N Supermaan word gewoonlik gedefinieer as die grootste moontlike volmaan. Dit is 'n baie verlore definisie en beteken ongeveer dat dit gebeur as die volmaan binne 10% van die feit is dat dit die naaste aan die aarde is.
Maar in werklikheid, supermoons is nooit groot nie. Daar is trouens ontelbare misverstande oor die Maan en hoe dit in die lug voorkom. Hier is vyf sulke voorbeelde - en hoe om dit self te weerlê.
1. Die supermaan is groot
Uit 'n waarnemer se oogpunt is 'n supermoon ongeveer 14% groter as wanneer dit die kleinste is. Dit gesê, as u 'n normale maan en 'n supermaan langs mekaar bekyk, sou u die verskil kon raaksien.
Groottevergelyking van die Maan vir opeenvolgende dae en volmaan. Pas die grootte van die prentjie op u skerm aan, sodat die klein vinger aan die regterkant die grootte van u vinger is. Hou dan die beeld op die armslengte om die maan te bereik, soos u dit in die lug sou sien. Daniel Brown
Maar ons oë kan nie die oënskynlike groottes van voorwerpe in die lug met hoë akkuraatheid meet sonder om dit met iets te vergelyk nie. En hierin lê die wanopvatting. Die Maan groei nie skielik in grootte nie, maar verskyn geleidelik 'n klein bietjie groter en dan kleiner gedurende die maand. Om volledig te vergelyk hoe super hierdie maan is, moet u dit 'n paar maande gelede met 'n volmaan vergelyk. En selfs dan is die verskil redelik klein.
2. Daar is 'n donker kant van die maan
'N Klassieke wanopvatting is dat die maan 'n donker sy het wat nooit lig van die son sien nie. Dit is omdat ons geneig is om te glo dat die maan nie om sy eie as draai nie - ons sien immers altyd dieselfde kant na ons toe.
Maar dit is verkeerd. Ons sien dieselfde kant omdat die maan een keer om homself draai terwyl hy een keer om die aarde beweeg. U kan dit self ervaar met 'n eenvoudige eksperiment. Loop stadig om 'n stoel tuis sodat u altyd direk daarna kyk.
Let op hoe u die stoel voor die venster en dan later voor u tafel kan sien, afhangend van waar dit is. As u êrens stop, sien u slegs een agtergrond. Om al die ander dele van die kamer te sien, moet jy omdraai of draai. Die maan doen dieselfde - hy beweeg om die aarde en draai. As die maan nou draai en die helfte van die maan wat na die son kyk, verlig word, dan sal elke kant van die maan die son oor 'n maand sien.
3. Die aarde se skaduwee veroorsaak maanfases
Oor 'n maand vertoon die maan verskillende fases. Dit word soms verkeerd verklaar deur die skaduwee van die aarde wat dele van die Maan bedek. Maar dit is eerder 'n kwessie van hoe ons die Maan beskou. Gegewe die ligging van die aarde sien ons verskillende kante van die Maan wat min of meer verlig is.
Om te ontdek hoe, plaas 'n bal teen die muur om die Maan voor te stel en loop daar rondom. Terwyl u die son agterop het, sien u die sigbare sy verlig. As u aanhou en die son nou regs van u staan ​​as u na die bal kyk, sien u die helfte van die sigbare sy soos 'n halwe maan verlig. As die bal en die son in dieselfde rigting is, sien ons nie een van die sigbare sye verlig word nie.
Illustrasie van drie maanfases. As 'n gids word moontlike voorwerpe ingesluit wat 'n skaduwee kan veroorsaak om die waargenome vorm van die fase te verklaar. Daniel Brown
U kan ook bewys dat die aardskadu nie verantwoordelik kan wees vir die fases van die Maan deur na te dink oor die vorm van die aarde nie - dit moet sekerlik altyd 'n sfeer wees. Maar let byvoorbeeld op die verskillende vorm van 'n wasende sekel tot gibberende maan. As die aarde se skaduwee dit veroorsaak, sal die planeet 'n taamlike vreemde piesangvorm moet kry.
Fases van 'n maansverduistering. Let op hoe die kromming van die skaduwee altyd by die ronde skaduwee van die aarde pas. Daniel Brown
Daar is egter een uitsondering. Tydens 'n maansverduistering - wat slegs op volmaan voorkom - beweeg die maan in die skadu van die aarde.
4. Die maan beweeg anders in die suidelike hemelruim
Die vorm van die sekel laat blyk of die maan groei of vervaag. As u in die noordelike halfrond is, kan u die vorms met die mnemoniese "DOC" onthou. As die Maan soos 'n D lyk, met die kurwe aan die regterkant, is dit 'n groeiende of waxende maan. As dit soos 'n O lyk, is dit 'n ronde volmaan. En as dit soos 'n C lyk, met die kurwe aan die linkerkant, is dit 'n vervaagende of afnemende maan.
Hierdie reeks moet egter omgekeer word om "COD" in die Suidelike Halfrond te word. Die uiteensetting van hierdie verskil kan 'n mate van verwarring veroorsaak, veral omdat die maan skynbaar van regs na links in die suidelike halfrond beweeg, terwyl dit duidelik van links na regs in die noordelike halfrond beweeg.
Die verduideliking is eenvoudig en bewys dat die aarde 'n bol is. As u van die noordelike halfrond na die suidelike beweeg (of andersom), word u siening van die maan onderstebo. Of, in u verwysingsraamwerk, lyk dit asof die maan en sterre onderstebo draai. U kan dit self doen deur te buig en die maan en lug regop deur u bene te sien.
Aangesien ons die maan onderstebo sien as ons die teenoorgestelde halfrond binnekom, sal die fases ook omgekeerd wees, maar hulle styg steeds in die oostelike deel van die lug en sit in die westelike deel van die lug. Dit beteken dat hul pad hulle van regs na links beweeg.
5. Die sekelmaan van die maan kyk nie altyd na die son nie
Daar word gesê dat die geboë sekel van die maan altyd na die ligging van die son wys. Maar ons sien dit nie altyd so nie vanweë die maan tilt illusie.
Die (vergrote) halfmaan in Nottingham, in April 2020. Aan die regterkant leun die waarnemer met krag terug om te verseker dat hulle reguit na die Maan met die son kyk. Daniel Brown
Ons neem aan dat 'n lyn wat twee punte verbind - in hierdie geval die maan en die lig van die son - reguit moet wees. Maar omdat ons na hierdie punte kyk vanaf 'n vaste plek op 'n sferiese planeet, is die lyn is regtig geboë. As ons ons posisie verander, sodat ons 'n beter projeksie van die twee punte kan kry, gee dit 'n meer realistiese siening. U kan dit doen deur eenvoudig terug te leun terwyl u direk na die Maan kyk totdat die son presies aan u regter- of linkerkant is.
Daniel Brown, Dosent in sterrekunde, Nottingham Trent Universiteit
Is die rooi lug teen die nag regtig 'n herder en matroos?
by Daniel Brown, Nottingham Trent Universiteit
Mense het nog altyd eenvoudige waarnemings van die natuur gebruik om ons ingewikkelde omgewing te probeer verstaan ​​...