Snare wat nie kan breek nie
(Lees saam met die vorige boodskap!)
“Daar was ’n man in Jerusalem met die naam van Símeon; en hierdie man was regverdig en vroom en het die vertroosting van Israel verwag, en die Heilige Gees was op hom. En aan hom was dit deur die Heilige Gees geopenbaar dat hy die dood nie sou sien voordat hy die Christus van die Here gesien het nie. En hy het deur die Gees in die tempel gekom; en toe die ouers die Kindjie Jesus inbring om met Hom te handel volgens die gebruik van die wet, het hy Hom in sy arms geneem en God geloof en gesê: Nou laat U, Here, u dienskneg gaan in vrede volgens u woord” - Lukas 2:25-29.
Kyk na die skrille kontras tussen die woorde van Elia onder die besembos en dié van Símeon. Elia se woorde was: "Dit is genoeg, neem nou my siel weg, HERE .." En Símeon sê: “Nou laat U, Here, u dienskneg gaan in vrede”. In die eerste geval is dit die woorde van 'n persoon wat stukkend en moedeloos is. In die tweede geval iemand wat werklik vrede in homself het. Die vrede wat in Símeon se hart was is immers reeds die vrede wat Jesus Christus na die aarde sou bring.
Die opskrif van gister se boodskap was: As die snare breek. Maar 'n mens kan sê daar is snare wat so versterk word dat dit nie kan breek nie. In die omgangstaal sal 'n mens dit goddelik wil noem. En inderdaad, dit begin by Jesus Christus. Téénoor die moedeloosheid van Elia in die woestyn en sy vrees vir Isébel, staan Jesus Christus in doodsangs in Getsemane: “Sy sweet het soos bloeddruppels geword wat op die grond val” (Luk 22:43-44). Jesus het geweldige vrees ondervind, maar moedeloos was Hy nie. Ons lees dat Hy ernstig tot die Vader gebid het: “Vader, as U wil, neem tog hierdie lydensbeker van My af weg. Laat nogtans nie my wil nie maar u wil geskied”. Dan sien ons die kalmte en vrede wat oor Hom gekom het nadat die Vader Hom versterk het. Hy was só versterk dat Hy opgestaan het om die kruisweg te voltooi.
Dit is hierdie kalmte en vrede wat ook ons deel is in die opgestane Here Jesus Christus. Hy het immers gesê: “As julle My liefhet, sal julle my gebooie onderhou. En Ek sal die Vader vra en Hy sal vir julle 'n ander Parakleet gee sodat Hy vir ewig by julle kan wees....” (Joh 14:15; direkte vertaling). Parakleet is 'n Griekse woord wat beteken voorspraak, trooster of helper. En dan vervolg Hy: “Vrede laat Ek vir julle na, my vrede gee Ek aan julle; nie soos die wêreld gee, gee Ek aan julle nie” (Joh 14:27).
Dit kan ons sien in die lewe van Petrus vóór en ná die kruisiging van Jesus. Die vrees vir sy lewe toe hy Jesus voor die kruisiging verloën het (Luk 22:54-62) teenoor sy vurige houding voor die Joodse Raad na Pinkster. Ons sien dit by die toespraak en steniging van Stefanus (Hand 7), en ook by Paulus en Silas in die gevangenis van Filippi (Hand 16:25). Paulus skryf later aan die Korintiërs: “Vyf maal het ek van die Jode die gebruiklike straf van nege en dertig houe gekry, drie maal het ek lyfstraf gekry, en een maal is ek met klippe gegooi. Drie maal het ek skipbreuk gely en een maal het ek 'n dag en 'n nag in die oop see deurgebring.... Daar was vir my harde werk en swaarkry, dikwels nagte sonder slaap, dikwels honger en dors; en dikwels was ek sonder kos, sonder skuiling of bedekking teen die koue.” (2 Kor 11:24-27).
'n Mens kan so voortgaan oor al die eeue heen. Dit is te veel om op te noem. Die martelare wat bereid was om hulle lewe vir Christus neer te lê. Veral ook gedurende die Hervorming wat 500 jaar gelede amptelik begin het toe Martin Luther sy 95 stellinge op 31 Oktober 1517 teen die kerkdeur van Wittenberg vasgespyker het. Van hulle het lofliedere gesing terwyl hulle op die brandstapels gesterf het. Maar dit is iets vir 'n volgende keer.
Ons kan nou afsluit deur te sê dat ons snare só versterk kan word dat dit nie sal breek nie. En hierdie versterking kry ons deur Jesus Christus en die werking van die Heilige Gees. Dan kan ons saam sing:
Beswyk dan ooit in bittersmart
my rots, my deel, my eewge goed
(Psalm 73:11b beryming)