Bok-bok staan styf - Dis Ekke
Posted by HesterLeyNel on 2016-07-30 27 Comments
Hoe weet ‘n mens wanneer jy oud word? Jy weet presies hoe gefosilleerd jy reeds is wanneer onverwagse kleinighede op jou pad jou laat terugdink aan dinge wat dekades gelede gebeur het en diep begrawe was in jou geheue. Nie net bly dit by die herinnering nie, maar daar kom ook altyd ‘n storie daarmee saam.
Vandag se gebeure: Ons het teen ‘n stink spoed met die N2 langs gery, toe my dogter skielik skreeu: “Bok! Bok!” en net daar gooi die swart karretjie ankers, reg langs die hoofweg op die skouer van die pad, net so binne die geel lyn. Moet tog nie die padpolisie hiervan vertel nie asseblief; daar is reeds genoeg fotos van die swart karretjie in hulle rekords. Die feit dat die taxis dit ook doen, dra geen gewig by hierdie dienaars van die gereg nie.
Hier in die Koninkryk van Zululand, sien jy heel dikwels skape, bokke en beeste wei langs die grootpad. Hondmak staan hulle daar, vasgemaak aan hulle leirieme, al kouende aan grashalms en knip nie eens ‘n oog wanneer die swart karretjie net ‘n tree van hulle af verbyskiet (en soms stilhou vir ‘n foto) nie. Kyk nou mooi na die foto hieronder – die teerstrook daar onder regs is die buitenste rand van die grootpad se skouer, net so links van die geel lyn.
Die eerste gedagte was aan die speletjie wat ons so graag by die laerskool gespeel het: bok, bok, staan styf, hoeveel vingers op jou lyf? het ons die hele langpouse gedreunsing, terwyl ons gehardloop en wydsbeen oor die “bok” se rug gespring het. Met vlieënde vlegsels en geplooide navy blue jumpers wat ons navy blue bloemertjies tentoongestel het, het ons gespring totdat ons gô uit was. As ek dit deesdae moet doen, sal my gebeendere bly lê wanneer my lyf opstaan. Hoeveel mense onthou nog hierdie speletjie?
hehehehe… lekker onthou
Dis ‘n bielie van ‘n bok daai! By ons het net die seuns “Bok bok staan styf” gespeel, want hulle het nie bo-oor die gebukkende maat gespring nie, maar een na die ander bo-op hom gespring en vasgeklou, om te sien hoe sterk hy is! Wilde dae daai, Hester, wilde dae, seg ek jou…
Geen wonder deesdae se ou mans is so gekrok nie – dis as gevolg van beserings opgedoen in hulle jongdae, “showing off” soos my pa altyd gesê het. 😀
Dan is ek ook gefosilleerd. Onthou so goed hoe die seuns dit by ons skool gespeel het!
Ek was in ‘n plattelandse skool. Meisies het net so ywerig saamgespring.
Ek onthou Bok-bok, een ou was Die Paal, teen wie die eerste “bok”geleun het.
Daar is bykbaar heelwat variasies op die speletjie. Ek weet van die Paal of die Kussing. Ons het ‘n meer afgewaterde een gespeel waar jy oor al die “bokke” gespring het en dan het het jy die voorste bok geword. Die agterste bok het dan weer saamgespring. Ons was verbied om op die bok se rug te spring of te sit.
Is dit ‘n geval van ou blaar,jong bok?😂
Jy weet dan.
Hulle sê ‘n man is soos ‘n bok en ‘n bok …. issi bliksem! 😉
Haha, daar’s nou ‘n waar woord.
Dit herriner my nou aan skoolvakansies op my oom se plaas (waar die sonsopkoms “narrow”fotos geneem is. Op een dag het hy ‘n skaap en bok geslag. Die skaap het geruisluis sy lot aanvaar – nie die bok nie!
Bokke is slim, hulle weet wat om hulle aangaan. Ek onthou, jare gelede by die Pretoriase abattoir het hulle ‘n “leibok” gehad wat die skape na die slagpen (drukgang) toe gelei het. Die skape het doodrustig agter hom aangeloop en as beloning vir sy werk, het die bok ‘n daggazol gekry. Jy vertel dit nie oor nie nè? Ek sal kategories ontken dat ek sulke dinge oorvertel het.
Het pas opmerking delete 😉
Ai vat jy nou my gedagtes vêr terug Hester met al die speletjies wat ons as kinders gespeel het. Net nou die dag praat ek en my skoonsuster oor al die speletjies, onder andere ‘koning koning mag ek op reis gaan?’ Ons het ons kleinkinders dit laat speel wat baie gelag afgegee het
Ons het ook “koning” gespeel! Ek weet nie hoe het die outjies in die stad gevaar nie, maar op die platteland het ons gespeel dat die stof staan – letterlik.
Ken die bok-bok speletjie, en stem saam dat daar nie ‘n manier is waarop ek hom nou nog kan speel nie. Praat politiek in daardie dae en die vertrek word ‘n oorlogsveld. My pa was so ontstoke toe ek kon gaan stem en hy vra my wat gaan ek stem. Daar het toe net ‘n nuwe party by die Sappe, en Natte gekom, en ek sê so ewe ek gaan vir die nuwe party stem. Dit was die verkeerde ding om te sê.
Jissie, daai ou klomp Natte en Sappe was erg! Gelukkig was my ouers meer gematig.
My pa het my mos dood voor die oë gesweer sou ek ooit ‘n Engelsman oor sy drumpel bring. Toe het ek ook 🙁
Haha, hel daai dae se mense – die kêrel moes die regte taal praat, aan die regte kerk en party behoort, die regte kleur wees … ek was “gelukkig”, my pa het sommer alle kêrels verbied. Het jou pa darem toe vrede gemaak met die Ingelsman?
Ek is eers afgeskryf…. soos my ma gesê het as jy voortgaan met die verhouding is jy nie meer ons kind nie. Ek het toe in sonde saam met die Ingelsman gelewe… en sy kind verwag. Het toe vir my ma gesê dan het julle nie meer ‘n kind nie. Later is daar vrede gemaak, en hy is aanvaar. My ouers was baie life vir hom.
Dis soos dit gewoonlik uitwerk – die ongewenste man word die mees geliefde skoonseun.
Hester, dis bo-baas vertellery die. Jy laat my nou terug dink aan die keer toe ek vir my beste vriend gaan kuier het toe hy op ‘n plaas in Babsfontein gebly het. Ons maak die een oggend reg om Pretoria toe te ry to ons afkom op ‘n troppie boerbokke, drie van hulle het parmantig op sy kar gestaan (op die dak en bonnet). Toe besluit ek net daar en dan dat die bokke wil hê ons moet bly hehehehehe Dis nie dat ek bang vir bokke is nie, hoe kan mens bang wees vir sulke cute gesiggies. Ek wou hulle net nie steur nie, hulle het die kar dan so geniet!
Eish en hoeveel skade was daar aan die kar se verfwerk? Nee, jy hoef nie bang te wees vir bokke nie – hulle is vreedsame diertjies … behalwe soms!
Dierbare goedjies ja… ek stem oor die ‘behalwe soms’. Glo dit of nie daar was nie skade aan die kar se verfwerk nie… dit is die freaky deel van die storie