Imusa Small Appliances | Bed Bath & Beyond
new england patriotsair fryerkeurig latte makerkeurig coffeedeli slicerwaffles maker LET OP SY KRAG - Afrikanervolksparty
Gepubliseer op 03 Februarie 2019 | Geskryf deur Hannes Ollewagen | | | Trefslae: 209
“maar juis hierom het Ek jou nog laat bestaan, dat Ek jou my krag kan toon, en dat hulle my Naam op die hele aarde kan verkondig.” (:16).
Ons kan menigmaal wonder oor God se benadering tot en hantering van sake. Ons kan byvoorbeeld wonder waarom Hy nie opslag die satan vernietig het toe hy teen God in opstand gekom het nie. Waarom hom uit die hemel werp en daarna selfs toelaat dat hy die mensekinders versoek? Ons wonder dalk waarom God nie sommer met die plaag van die dood van die eersgeborenes begin het en sodoende die volk Israel soveel vroeër uit Egipte laat trek het nie.
God verklaar vir ons sy optrede teenoor Farao in Exodus 9:14-16. Hy stel dit aan Farao in vers 13 dat Hy wat God is aan hom ‘n bevel gee. God beveel aan Farao dat hy die volk Israel moet laat trek. God ken egter die hart van hierdie heiden en weet dat dieselfde opstandigheid daarin seëvier as wat in die satan is om God se bevele te verontagsaam. En Hy stel dit in verse 14&15 dat Hy by magte is om vir hom wat Farao is in ‘n oogwink van die aarde af te verdelg. Tog besluit God om dit nie te doen nie omdat Hy deur hierdie heidense koning wat teen God se bevel wederstrewig is Sy krag wil toon. Hy wil Sy krag aan hierdie heidense koning toon, maar ook aan Sy kinders wat Sy straf gerigte wat oor Egipte sou kom, sou aanskou. “Want die Skrif sê aan Farao: Juis hiervoor het Ek jou laat optree, dat Ek in jou my krag kan toon en dat my Naam verkondig kan word op die hele aarde.” (Rom. 9:17).
Wanneer ons lees van die verloop van sake vanaf die eerste plaag staan ons verstom oor die Farao se verset. Hy erken met elke nuwe plaag dat hy nie teen die krag van God kan weerstand bied nie, maar tog volhard hy in sy verset teen God se bevel net sodra daar verligting kom. Ons moet dalk versigtig wees om ‘n eensydige oordeel oor Farao se optrede te fel. Het ek reg wanneer ek dit stel dat menige mens dieselfde benadering in hul lewens volg? Wanneer daar ‘n tyd van hartseer of beproewing in hul lewens aanbreek, is hulle vinnig om na God te soek. Vinnig om voor Hom te buig en te smeek om verligting. Selfs vinnig om die verkeerde in hul lewens te bely en voor te neem om dit te laat staan. Sodra daar egter verligting van hierdie beproewing kom, sien ‘n mens hoedat hul terug keer na hul vorige weë en volhard in dit wat hulle onderneem het om te laat staan. Is dit anders as die optrede van Farao? ‘n Volharding om die bevel van God te verontagsaam, is in God se oë ‘n oortreding. Dit maak nie saak of die bevel sou wees om Sy volk te laat trek, u geldgierigheid of hebsug te laat staan, u verslawing van een of ander aard neer te lê of u verbitterdheid of eiesinnigheid te laat staan nie. ‘n Opdrag van God is ‘n opdrag.