Asseblief, moenie die stomme aasvoël so belaster nie! Hy doen maar net sy werk deur verrottende karkasse in die natuur te verwyder. En watter baie belangrike werk is dit nie...
wat dit op hierdie bladsy by Wikimedia Commons op die wêreldwye web geplaas en onder meer gelisensieer het ingevolge die Creative Commons Attribution ShareAlike 2.5-lisensie, wat vrye deling en die maak van afgeleide werke vergun mits die nodige erkenning gegee word en dit slegs versprei word ingevolge ’n lisensie soortgelyk aan hierdie een
(Rande van die indrukwekkende oorspronklike foto deur ons weggesny slegs ter wille van ’n groter beeld van die voël self binne die beperkinge van hierdie webblad)
Regoor die wêreld word die aasvoël boonop geskiet net omdat hy so ’n gerieflike teiken kan wees. Op baie plekke vrek hy van vergiftigde vleis wat vir egte roofvoëls bedoel was. En in sekere lande is sy habitat so vernietig deur menslike bedrywighede dat hy in sy natuurlike omgewing uitgesterf het.
’n Mens moet toegee, hierdie dierasie is skreeulelik! ’n Regte paaiboelie van ’n voël met daardie oë wat so grotesk agter die kragtige krom snawel uitstaan.
Maar moenie die aasvoël op sy stinkende baadjie takseer nie! Hy doen maar net sy werk deur die omgewing skoon te maak. En dis juis sy lelike voorkoms wat hom volmaak daarvoor toerus.
Aasvoëls word regoor die wêreld gevind, behalwe in Australië en Antarktika. Hulle hou meestal in oop savanne-streke en op berge, waar daar talle groot diere is waarvan die karkasse maklik uit die lug raakgesien kan word.
Daar is in der waarheid twee soorte aasvoëls—dié van die Nuwe Wêreld en dié van die Ou Wêreld. Die aasvoëls van Afrika, Europa en Asië behoort tot die familie Accipitridae en die orde Falconiformes. Die Amerikaanse aasvoëls (die familie Cathartidae en die orde Ciconiiformes) lyk soos die groot roofvoëls, maar is waarskynlik nader verwant aan ooievaars.
Daar is sowat vyftien Ou-Wêreldse spesies en sewe in die Nuwe Wêreld. Hoewel daar baie fisiologiese verskille tussen die twee soorte is, word hulle albei vanweë hul aasgewoontes aasvoëls genoem. Maar die ooreenkomste berus meer op oppervlakkige voorkoms en lewenswyse as op verwantskap. Hulle is dus nie rêrig voëls van eenderse vere nie!
REGS: ’n Kransaasvoël (Gyps coprotheres). Die kransaasvoël, wat in Engels die Cape Griffon of Cape Vulture genoem word, is inheems in Suidelike Afrika en word hoofsaaklik in Suid-Afrika, Lesotho en Botswana aangetref. Hierdie voëls slaap op kranse en maak ook hul neste daar.
DIE aasvoël se hele liggaam is ontwerp vir sy lewe as aasdier. Hy het groot vlerke waarmee hy deur middel van stygende lugkolomme hoog in die lug in kan opstyg terwyl hy die minste krag daarvoor gebruik.
Hy kan baie goed sien—maklik ’n wagtende maaltyd op afstande van tot 2 km. Trouens, die kondor kan so hoog sweef dat jy hom glad nie meer kan sien nie.
Die aasvoël het ’n krom, skerp snawel om dierevelle te kan oopskeur en stukke vleis af te skeur. Hy het ’n skurwe tong waarmee hy vleis van bene afskraap.
Hoewel die voël baie bakterieë inkry weens sy dieet van ontbindende vleis, bevat sy spysverteringsappe ’n kiemdoder.
Wat werklik gebeur, is dat die aasvoëls mekaar baie fyn dophou wanneer hulle rondvlieg om kos te soek. Sou een skielik afduik, weet die ander daar is waarskynlik kos daar onder. Dit duur nie lank voordat ’n hele swerm, nogal van verskillende spesies, om die feestafel versamel het nie.
Op die Afrika-savanne is die eerste vreters gewoonlik die sogenaamde swart aasvoëls. Hulle is groot diere wat spesialiseer in die oopskeur en deurvreet van harde dierevelle en gedermte.
Wanneer hulle dik gevreet is, beweeg die witrugaasvoëls in, wat gretig op die oë en bek van die dooie dier toesak en dan vleis uitpluk deur die gate wat in die vel geskeur is.
Die witkopaasvoëls is gewoonlik die volgende in die ry—hulle verslind hompe vleis en kraakbeen en flentertjies vel. Die monnikaasvoëls wag langs die feestafel en is die laaste wat feesvier. Hulle moet dikwels daarmee vir lief neem om proeseltjies kos van die ander soorte af weg te gryp.
Die Egiptiese aasvoël, wat in lande aan die Middellandse See ooswaarts tot in Asië voorkom, is bekend vir sy tegniek om ’n swaar klip met sy snawel op te tel en dit op ’n volstruiseier te laat val sodat die dop moet breek. Daar is al selfs gesien hoe hy ’n prooidier soos ’n wikkelende akkedis vashou en dit teen ’n rots afransel voordat hy dit opvreet.
Maar benewens die bogenoemde klompie ongewone items op hul spyskaart, vreet aasvoëls allereers aas. Hulle verrig daarmee ’n allernoodsaaklike diens deurdat verrottende karkasse verwyder word wat andersins die wêreld vol sou gelê het—met katastrofale gevolge.