Pantanal - Wêreldensiklopedie - Ek wil alles weet - 2020
Waterbesoedeling is so 'n bedreiging vir die integriteit van die Pantanal. Van die uitdagings is mynprodukte, landbouchemikalieë, riool en vullis. Kwikbesmetting as gevolg van die gebruik daarvan om goud te konsentreer, is so 'n probleem. Alhoewel Brasilië in 1988 verbied het om kwik in goudmynbou te gebruik, is die handhawing daarvan moeilik, gegewe die geïsoleerde gebied en ontelbare myne, en is hoë vlakke van kwik by visse en voëls wat vis eet, gevind. Kunsmis, onkruiddoders en plaagdoders wat in landboubedrywighede gebruik word en wat in die waterige omgewing gewas word, is 'n ander probleem, veral as gevolg van die swak grond wat gelei het tot die gebruik van landbouchemikalieë. Onbehandelde huishoudelike rioolvuil en vullis word ook in die vleilande en riviere vrygestel, en kom baie van stede en dorpe in die hoogland buite die Pantanal. Alhoewel die Pantanal 'n ongelooflike vermoë het om die afval en chemikalieë skoon te maak, is die mate waarin dit die verhoogde besoedeling kan opneem, kommerwekkend.
Verlies aan biodiversiteit. Habitatvernietiging, stropery, oorvissery, onwettige jag en die bedryf van bedreigde en bedreigde spesies vir uitvoer of vir die Brasiliaanse troeteldierhandel, wek ernstige kommer oor die verlies aan biodiversiteit. Baie spesies wat vroeër in groot getalle aangetref is, soos die reuse-otter, mane-wolf, ocelot, cougar, jaguar, reuse-anteater, moerashert en reuse-armadillo, word nou almal as bedreig of met uitsterwing bedreig. Altesaam word beweer dat minstens 50 spesies in die Brasiliaanse Pantanal bedreig of bedreig word. Alhoewel die Brasiliaanse omgewingswetgewing belangrik is, is die handhawing daarvan moeilik, veral aangesien dierehandelaars maklik oor die grens na Paraguay of Bolivia kan gaan.
Brande in die Pantanal
Erosie en sedimentasie. Die proses van die skoonmaak van grond vir die landbou, die opening van nuwe paaie, houtkap en die uitgebreide brand in die waterskeiding versnel die natuurlike proses van erosie en sedimentasie. Gedurende September tot Oktober kom brande veral voor, aangesien boerderye dit gebruik om ou weidings op te ruim en teer, groen lote vir beeste te weier, of as 'n maklike manier om grond vir die landbou skoon te maak. Ontwikkeling in die Brasiliaanse hooglande en die daaropvolgende landopruiming het tot uitgebreide ontbossing en erosie verhoog. Die erns van hierdie bedreiging blyk duidelik in die Taquari-rivier, waar sedimentasie tot beduidende kanaalveranderinge gelei het, tot die mate van verlies van meer as honderd plase, die vertakking van die rivier tot waar die kanaal 30 persent van sy eertydse grootte is, en verlies van die visbedryf.
Veranderings van natuurlike siklusse. Die natuurlike hidrologie van die Pantanal-streek word ook beïnvloed deur die konstruksie van plaaslike damme en diewe, ook deur grondeienaars om water uit hul eiendom te hou. Dit skep nuwe watervloeipatrone en verhoogde oorstromings buite hierdie gebiede, en 'n afname in die vrugbaarheid van die grond as gevolg van die verlies van die periodieke vloed wat voedingsstof aanvul.
Paraguay-Paraná-waterwegprojek. 'N Voorstel vir die ontwikkeling van 'n Paraguay-Paraná-waterweg of' Hidrovia 'is sedert die laat tagtigerjare 'n herhalende bron van kommer, toe die regerings van die La Plata-lande (Argentinië, Bolivia, Brasilië, Paraguay en Uruguay) voorgestel het dat hulle meer as 3,442 kilometer sou oopmaak van die riviere Paraguay en Paraná vir 'n goeie navigasie in die konvooie. Ekonomies sou dit die hele jaar vervoer van die noordelikste bevaarbare deel van die Paraguayrivier na Nueva Palmira, Uruguay aan die rivier de Rio de la Plata, verbind met die Atlantiese Oseaan. Oorspronklike voorstelle het gevra vir die reguit, verbreding en verdieping van die kronkelende bo-strekke van die Paraguayrivier, met inbegrip van aansienlike baggering van die Paraguayrivier, verwydering van vloeiende belemmerings, rigting van kanale, en dyk- en dambou om die wydverspreide vloede te beheer. Alhoewel dit potensiële ekonomiese voordele op die langtermyn sou hê, die verlaging van vervoerkoste en die ondersteuning van streeksintegrasie, kan hierdie geologiese gesigslag aansienlike koste inhou, veral vir die omgewing (Margolis 1995, Gottgens 1998). 'N Mens kan verwag dat die oorstromings, besoedeling van water, erosie, ontwrigting van natuurlike gemeenskappe en onderbreking van natuurlike siklusse verwag word. Die Pantanal kan groot risiko inhou. Fauna wat afhanklik is van akwatiese omgewings, sal kritieke wegvliegtuie verloor, en die normale regime van vloedpulse in die vloedvlakte, wat dus noodsaaklik is vir die behoud van diversiteit en produktiwiteit, sal ontwrig word. Die vloedwaters sal nie herleef nie, maar daar kan ernstige verliese aan vleilande verwag word, aangesien water makliker stroomaf vloei. Ponce (1995) het tot die gevolgtrekking gekom dat die vernietiging van rotsbanke as 'n middel tot verdieping van die navigasiekanaal die ernstigste ingryping sou wees, wat die hidrologie van die Bo-Paraguirivier onomkeerbaar sou beïnvloed en die Pantanal waarskynlik sal verander.
Die oorspronklike plan vir die reguit-, bagger-, opdam- en rotsverwydering van kanale voldoen aan die opposisie op ekonomiese en omgewingsvlakke en het gelei tot onrus omdat politieke, ekonomiese en omgewingsfaksies hul aansprake gemaak het. Uiteindelik is die projek, soos oorspronklik bedink, nie meer lewensvatbaar beoordeel nie. Daar is egter steeds kommer dat dit stukkend geïmplementeer sal word en dat dit steeds 'n groot invloed op die Pantanal sal hê (Gottgens 1998).
Die Pantanal in Brasilië, naby die Pantanal Nasionale Park
Gebrek aan beskermde gebiede. Daar is min formeel beskermde gebied in die Pantanal, veral in Brasilië, waar die grootste deel van die land in privaat besit is. Daar is 'n klein nasionale park, Parque Nacional do Pantanal Mato-grossense (Pantanal Nasionale Park), maar dit is slegs ongeveer 135.000 hektaar groot en is grootliks onder water. Daar is ook die Taiamã-ekologiese stasie, wat uit ongeveer 11.000 hektaar bestaan. Daar is 'n neiging om private grond aan te koop ter beskerming van dele van die Pantanal. Die totale beskermde gebied in Brasilië, wat nasionale, staats- en privaatbeskerming insluit, is egter slegs ongeveer 2 persent van die Brasiliaanse Pantanal, met ongeveer 98 persent van die Brasiliaanse Pantanal in privaatbesit.
Die Boliviaanse Pantanal het aansienlik meer beskermde gebied. Montaño (1999) bevestig dat 90 persent of meer van die Boliviaanse Pantanal 'n sekere mate van wetlike beskerming het, en dat daar aansienlike gedeeltes binne twee onlangs federale beskermde gebiede is. Die eerste is die Otuquis Pantanal National Park (Parque Nacional Pantanal de Otuquis) en aangrensende Otuquis Natural Area of ​​Integrated Management (ANMI Qtuquis: Área Natural de Manejo Integrado Otuquis), wat 'n totaal van 1.005.950 ha beslaan (onderskeidelik 903.350 ha en 102.600 hektaar). Die tweede is die San Matías Natuurlike Gebied van Geïntegreerde Bestuur-ANMI San Matías: Área Natural de Manejo Integrado San Matías, wat altesaam 2 918 500 hektaar beslaan. Hierdie twee beskermde sones, wat in 1997 gestig is, is ontwerp om nie net die Pantanal te beskerm nie, maar ook die groter wasbak, met 'n verskeidenheid ander omgewings, soos ondergrondse Chaco-woude, droë woude, ensovoorts. Daar word beraam dat die oppervlakte wat werklik deur die Pantanal in hierdie gebiede beset is, ooreenstem met ongeveer 12 persent van die San Matías-beskermde gebied en 24 persent van die Otuquis-beskermde gebied (Montaño 1999). Verder lê die San Matías-natuurlike gebied van geïntegreerde bestuur na aan die Pantanal Nasionale Park van Brasilië, waardeur 'n uitgebreide traktaat tot stand kan kom wat die bewaring kan help.
Sytak van Mirandarivier
ekotoerisme. Ekotoerisme is 'n potensiële hoop op die langtermyn vir die Pantanal, wat toeristiese dollars in die plaaslike gemeenskappe inbring en sodoende 'n ekonomiese aansporing vir hierdie gemeenskappe skep om die omgewing te bewaar. In die algemeen word ekotoerisme as toerisme beskou as relatief ongeskonde natuurlike gebiede, wat 'n lae impak op die omgewing het, bewaring bevorder en 'n voordelige sosio-ekonomiese opbrengs vir die plaaslike bevolking bied. Aangesien toerisme een van die grootste besighede ter wêreld is, kan ekotoerisme 'n winsgewende langtermyn-finansiële medium bied wat winsgewender kan wees as ander ekonomiese, meer ekonomiese nadelige aktiwiteite. Daar is egter nog steeds verskeie struikelblokke vir die lewensvatbaarheid van ekotoerisme. In die Pantanal is daar 'n ernstige gebrek aan infrastruktuur, soos akkommodasie en vervoer. Daar is nie 'n tekort aan toeristiese inligting nie en opgeleide gidse is min. Verder bly die streek in baie lande, insluitend die Verenigde State, swak bekend. Ekotoerisme is nog nie wesenlik ontwikkel in die Pantanal-streek nie, en veral die Boliviaanse Pantanal is prakties ontoeganklik en ekotoerisme is onontwikkeld weens 'n gebrek aan toeristefasiliteite en 'n vervoerinfrastruktuur (Herrera 1995). Die Brasiliaanse deel van die Pantanal is ietwat beter geleë en word besoek deur honderde bioloë en duisende toeriste per jaar, maar 'n groot deel van die Brasiliaanse toerisme is gerig op visvang. Pseudo-ekotoerisme pakkette, teenoor die ware ekotoerisme, kan 'n negatiewe uitwerking hê deur die natuurlike gebiede te versteur, onwettige aktiwiteite te verhoog en die vraag na geriewe, infrastruktuur en luukse items te verhoog.
Beesopvoeding. Een van die belangrikste ekonomiese aktiwiteite in die Pantanal is beesboerdery. Hierdie onderneming is miskien uniek omdat dit 'n wydverspreide ekonomiese aktiwiteit is wat 'n invloed op die landskap het, maar wat baie owerhede nie as 'n groot omgewingsprobleem beskou nie. In plaas daarvan word dit gewoonlik aangebied as 'n langtermynaktiwiteit wat ontwikkel het in harmonie met die omgewing of wat ten minste 'n minimale negatiewe impak het. Een van hierdie redes is dat die Pantanal baie natuurlike grasveldgebiede het wat nie die soort ontbossing benodig wat in die Amasone voorkom nie, en ook omdat vee dikwels op ongewysigde lande kan wei. Verder kan ekstensiewe oorstromings gedurende die nat seisoen die hoeveelheid beeste wat op 'n stuk grond grootgemaak word beperk tot die beskikbare weiding wanneer 'n groot deel van die grond onder water is. Om hierdie redes word veeboerdery dikwels bevorder as 'n lewensvatbare ekonomiese aktiwiteit vir die toekoms van die Pantanal. Nietemin, die beesboerdery is nie sonder probleme nie en afbreukmakers wat dit as 'n probleem beskou. 'N Mens kan die verbranding van wilde landskappe waarneem om grond vir vee skoon te maak of vars lote op te wek. Inheemse plantlewe kan gekies word, en die verskuiwing van beeste na nuwe weivelde kan wydverspreide verlies aan inheemse plantegroei tot gevolg hê. Daar is kommer oor die effek van weiding op vee op gronderosie en sedimentasie en die verlies van toevlugsoord vir inheemse bevolkings. Die impak van beeste wat op die Pantanal wei, word steeds sterk bespreek.
Nasionale inisiatiewe. Daar is ook 'n aantal nasionale inisiatiewe wat gerig is op die bestuur van die Pantanal, met Bolivia wat aktief is in die skepping van nasionale reservate, en Brasilië wat 'n institusionele meganisme ontwikkel deur middel van die vorming van hoëvlak-komitees en omgewingsprogramme, wat nie net federale en staatsowerhede insluit nie, maar ook die privaatsektor, professionele persone en NRO's.
(Baie van die oorspronklike bronne van hierdie artikel is uit Swarts (2000) met die toestemming van die skrywer en die kopiereghouer, Waterland Research Institute, onttrek.)
Alho, C. J. R., en L. M. Vieira. 1997. Vis- en wildhulpbronne in die Pantanal-vleilande van Brasilië en moontlike versteurings weens die vrystelling van kontaminante deur die omgewing. Omgewing. Giftig. chemie 16 (1): 71-74.
Amaral Filho, Z. P. doen. 1986. Solos do Pantanal Matogrossense Gronde van die Matogrossense Pantanal. In: Simpósio sobre recursos naturais e sócio-economos do Pantanal 1 (Corumbá, MS, Brasilië). Anais ... Brasilia, Embrapa-DDT, p. 91-104. (EMBRAPA-CPAP-dokumente, 5).
Barbier, E. B., M. Mike Acreman, en D. Knowler. 1997. Ekonomiese waardasie van vleilande: 'n gids vir beleidmakers en beplanners. Klier, Switserland: Ramsar.
Bonetto, A. A., en I. R. Wais. 1995. Suider-Suid-Amerikaanse strome en riviere. in Rivier- en stroom-ekosisteme, Geredigeer deur C. E. Cushing, K. W. Cummins en G. W. Minshall, 257-292. Amsterdam: Elsevier.
Bonetto, A. A., I. R. Wais, H. P. Castello, en L. I. de Cabo. 1990. Vleilandbestuur in die Paraná-kom, Gran Pantanal, Suid-Amerika. in Die rol van die volk in die bestuur van vleilande, verrigtinge van die internasionale konferensie oor vleilande, eds. M. Marchand en H. A. Udo de Haes, 218-224. Leiden, Nederland, 5-8 Junie 1989.
Brasil, Ministério do Interior. 1979. Estudo de Desenvolvimento Integrado da Bacia do Alto Paraguai: Relatório da 1o Fase, Describção Fisica e Recursos Naturais Studie van die geïntegreerde ontwikkeling van die Bo-Paraguay-rivierkom: verslag van die eerste fase, fisiese beskrywing en natuurlike hulpbronne. Brasilia: SUDECO / EDIBAP.
Brasilië, Ministério do Interior. 1974. Estudos Hidrologicos da Bacia do Alto Paraguai Hidrologiese studies van die Bo-Paraguay-rivierkom. Rio de Janeiro: DNOS (nasionale departement van werke en sanitasie), vol.1.
Brasil Ministério do Meio Ambiente, dos Recursos Hídricos e da Amazônia Legal (MMA). 1997. PCBAP: Plano de Conservação da Bacia do Alto Paraguai (Pantanal), Vol. III, Análise Integrada e Prognóstico da Bacia do Alto Paraguai Bewaringsplan vir die Bo-Paraguay-rivierkom (PCBAP). Brasília: PNMA.
Britski, H. A., Keve Z. de S. de Silimon, en Balzac S. Lopes. 1999. Peixes do Pantanal: Manual de Identificação Fish of the Pantanal: Manual of Identification. Brasília: Embrapa-SPI; Corumbá: Embrapa-CPAP.
Da Silva, J. dos Santos Vila, en M. de Moura Abdon. 1998. Delimitação do Pantanal Brasileiro e suas sub-regiões. Afbakening van die Brasiliaanse Pantanal en sy streke. PESQ. Agropec. Bras., 33 (Numero Especial): 1703-1711.
Eckstrom, C. K. 1996. 'n Wildernis van water: The Pantanal. Audubon 98(2): 54-65.
Gottgens, J. F. et al. 1998. Die geval van die waterweg Paraguay-Paraná ("Hidrovia") en die impak daarvan op die Pantanal van Brasilië: 'n samevattende verslag aan die Society of Wetland Scientists. Vleiland Bulletin12-18.
Herrera, J. O. 1995. Las maravillas del Pantanal boliviano The wonderes of the Bolivian Pantanal. Revista Boliviana de Cultura 5 (10).
Honey, M. S. 1999. Treading Lightly? Ekotoerisme se impak op die omgewing. omgewing 41 (5): 4-9, 28-33.
Junk, W. J., en C. J. da Silva. 1995. Neotropiese vloedvlaktes: 'n Vergelyking tussen die Pantanal van Mato Grosso en die groot vloedvlaktes in die Amazone. in Limnologie in Brasilië. Geredigeer deur J. G. Tundisi, C. E. M. Bicudo en T. Matsumura Tundisi. Brasiliaanse Akademie vir Wetenskappe en die Brasiliaanse Limnologiese Vereniging.
Kwak, C. H. 2000. The Pantanal and the Pantaneiors: Hartlike uitdagings en nuwe geleenthede. In F. A. Swarts (red.) Die Pantanal. St. Paul, MN: Paragon House.
Lowe-McConnell, R. H. 1987. Ekologiese studies in tropiese visgemeenskappe. Cambridge: Cambridge University Press.
Magalhães, N. W. de. 1992. Conheça o Pantanal Ken die Pantanal. São Paulo: Terragraph.
Magnanini, A., et al. 1985. Pantanal. Trans. deur Paulo Fernando Henriques Britto. Rio de Janeiro: AC&M.
Margolis, M. 1995. Treasuring the Pantanal. Internasionale natuurlewe 25(6):12-21.
Mitsch, W. J., en J. G. Gosselink. 1993. vleilande. 2de uitgawe. New York: Van Nostrand Reinhold.
Montaño Cuchallo, M. E. 1999. Ongepubliseerde kommunikasie met Frederick A. Swarts. (24 November 1999, e-pos.)
Pádua, M. T. 1991. Aangehaal in Vic Banks, The Pantanal: Brazil's Forgotten Wilderness. San Francisco: Sierra Club Books.
Ponce, V. M. 1995. Hidrologiese en omgewingsimpak van die Paraná-Paraguay-waterweg op die Pantanal van Mato Grosso, Brasilië: 'n Verwysingstudie. San Diego, CA: San Diego State University Report.
Por, F. D. 1995. The Pantanal of Mato Grosso (Brasilië): die grootste vleilande ter wêreld (Monographie Biologicae, V. 73). Dordrecht, Nederland: Kluwer Akademies.
Pott, A. en V. J. Pott. 1997. Plante van die Pantanal. Brasília: Embrapa-SPI.
Sanchez, R. O. 1977. Estudo Fluviomorfológico del Pantanal: Regionalización, Sub-regionalización en Sectorización Geográfico de la Depressie de la Alta Cuenca del Rio Paraguai. EDIBAP.
Sparks, R. E. 1995. Behoefte aan ekostelselbestuur van groot riviere en hul vloedvlaktes. BioScience 45 (3): 168-182.
Swarts, F. A. 2000. Die Pantanal in die 21ste eeu: 'n Onsekere toekoms vir die grootste vleiland van die planeet. In F. A. Swarts (red.) Die Pantanal. St. Paul, MN: Paragon House. ISBN 1557787913.
Swarts, F. A. (redakteur). 2000. The Pantanal: Die wêreld se grootste vleiland te verstaan ​​en te bewaar. St. Paul, MN: Paragon House. ISBN 1557787913. (Oorspronklik uitgegee as Die Pantanal van Brasilië, Bolivia en Paraguy deur Hudson MacArthur Uitgewers.)
Swarts, F. A. 2000. The Land of the Great Heartbeat. Wêreld en ek 15 (2): 156-163.
Wade, J. S. 1999. The Brazilian Pantanal and Florida Everglades: 'n vergelyking van ekosisteme, gebruike en bestuur. in Anais do II Simpósio Sobre Recursos Naturais e Sócio-econômicos do Pantanal: Manejo e conservação (18-22 November 1996, Corumbá, MS, Brasilië), 29-37. Corumbá: Embrapa Pantanal.
Kyk die video: Secret Brazil: Wild Pantanal National Geographic Documentary HD 2017 (Julie 2020).
Copyright 2020 \ Aanlyn tydskrif ek wil alles weet \ Pantanal