Met ons aankoms by die kampterrein kom ons agter ons weet glad nie hoe om die tent op te slaan nie. Maar ek is ’n man, ons vra mos nie vir hulp nie.
Nadat oom Mario sy seun gestuur het om vir ons regte tentpenne te gaan haal, slaan hy die tent in twee minute op.
Teen dag twee kom daar ’n groot storm en ons besluit die middag dat om te braai, nie gaan werk nie. Ons gaan uiteet.
Dit reën daardie aand baie hard. Die opblaasmatras ontwikkel ’n lekkasie en ons slaap die hele nag op die grond, in die reën.
Ek sit en wonder wat fout is met ons tent dat almal dit vra. Die kampeerdery staan einde se kant toe, dit is die laaste dag en dit raak tyd vir oppak.
Afslaan is makliker as opslaan, het ek al gehoor, maar ek weet nie hoe waar dit is nie. Ons sukkel om alles in die motortjie gelaai te kry en die tent wil glad nie in sy sak terug nie.
Ons sit en kyk vir die son wat vir oulaas oor die Indiese Oseaan opkom. Eendag gaan ons vir ons kinders hierdie storie vertel.