Die wag werd... - Nuwe resepte
Die wag werd...
miskien as u 'n toeris is en nie van beter weet nie. Alhoewel die ramennoedels hier goed is, dink ek dit is oorverhit en oorskat. Kom nou, wag 2 uur op 'n bak noedels wat u waarskynlik binne 10 minute kan afskud?
Ek het hierheen gekom net om te sien waaroor die hype gaan, maar ek weier om myself weer daardeur te sit.
Ek verstaan ​​nie hoekom hierdie noedels soveel kos nie. ~ $ 20 dollar vir 'n klein porsie noedels.
Die varkbuikbroodjies kos ongeveer $ 8. Ek sou liewer iets van Chinatown af koop vir veel minder. Die broodjies hier is vooraf verpak en word nie tuis gemaak nie. Ek het gesien hoe hulle dit oopmaak en in 'n asblik plaas. U kan dieselfde broodjies by 'n Japannese/Koreaanse martelaar kry.
Maar hey, met hierdie skare mense wat daagliks tou staan ​​vir hierdie goed, kan hulle vra wat hulle wil.
Resepte wat die wag werd is
Hierdie tyd van die jaar bring werklik die suidelike kok in my na vore. Van vars pampoene tot mosterdblare, die herfsseisoen smeek ons ​​om te vertraag, die koel, skerp lug in te asem en 'n paar van die seëninge op die agterkant van die stoof te laat prut. Ek onthou altyd hoe my Pawpaw gesê het: 'Goeie kos is altyd die wag werd!'
Ek onthou hoe ek geduldig gewag het vir 'n pot pinto -bone wat die hele dag skaars gaargemaak het vir aandete. Net die afwagting alleen het daardie boontjies so warm en vertroostend laat lyk. Boonop het die mieliebrood, koolslaai en vars gebakte chow-chow wat ek geweet het saam met die boontjies bedien word, die maaltyd so wonderlik gemaak dat die afwesigheid van vleis nooit by my opgekom het nie.
Dieselfde geld collard, raap en mosterd setperke. Groente word gewoonlik bedien met vars Oktoberbone, gestoofde aartappels of muurbal, en die enigste voorkoms van vleis is die plattelandse ham of hamhok wat saam met die setperke gekook is.
En dan was daar die grits. Grits was nog altyd, en is nog steeds, 'n steunpilaar in my gesin se kombuis.
Aangesien ons nie aan die kus was nie, het ons nooit garnale met ons korrels gekombineer nie, maar hamburgersteak, gerookte worssous en stadig gekookte groente en hul 'pot-like' bedek ons ​​bakkie dag en nag. As ons die ontbyt oorbly, het ons dit in 'n sirkelvormige houer, soos 'n lang glas, in die yskas gesit en dan in ronde gesny om gebraai te word. Gebraaide korrels is heerlik om in die bodem van 'n bak te sit vir groentesop of chili, en die beste van alles is dat dit ideaal is vir jou ontbyt die volgende dag bedek met worssous.
Niks het verlore geraak nie, en dit lyk asof die groente en die boontjies, of enige stadig gekookte kos wat ons gehad het, beter en beter proe elke keer as dit in verskillende oorskiet opgeneem is.
Ek hou meer van klipgemaalde korrels as die vinnige kook en hou van die toevoeging van swaar room en soms kaas wat daarin geroer word. Garnale en korrels word nie net 'n paar keer per maand vir aandete bedien nie; ons hou dit graag oor naweke vir brunch. Deur toegang tot soveel verskillende soorte bestanddele te hê, het die manier waarop ons kook nie verander nie, dit het ons smaakpalette net verbreed. Ek dink dat die groei of die koop van vars, plaaslike en eerlike kos goed in die rondte gekom het. Dit is die moeite werd en die moeite werd om 'van nuuts af' -kos te kook.
Probeer my resep vir Smoked Pork Wors en Grits Dit is die moeite werd om te wag.
Gerookte varkwors en korrels
4 koppies hoenderbouillon (kan water gebruik)
2 eetlepels. botter, (ongesoute) verdeel
In 'n swaarboomkastrol van 3 tot 4 liter, bring hoenderbouillon of water, 1 eetlepel botter en teas teelepel sout tot kookpunt. Roer die korrels by en verlaag die hitte tot laag. Kook, bedek, roer gereeld en voeg meer sous of water by indien nodig totdat korrels dik en romerig is, ongeveer 40 minute. Verwyder van hitte en roer room en die oorblywende 1 eetlepel botter by. Bly warm. Berei die gerookte varkworsbolaag voor terwyl die korrels kook.
Vir die varkwors -bolaag
½ pond countryham, afgespoel, gedroog en in dun repies gesny
½ pond gerookte wors of andouillewors, in ronde dikte van inch duim gesny
1 blik (14,5 ons) tamaties in blokkies
Voeg die olyfolie in 'n groot pan oor medium hitte. Voeg die plattelandse ham en gerookte wors by, soteer tot die wors begin verbruin, ongeveer 4 minute. Voeg die gekapte ui en seldery by en kook nog 3 tot 4 minute tot dit sag is. Voeg die Cajun -speserye en knoffel by en kook aanhoudend, ongeveer 1 minuut. Roer die tamaties by die sap en bring tot kookpunt. Verlaag tot kookpunt (kyk of dit nou geurmiddels is, dit kan nodig wees dat sout afhang van hoe sout die hamse kan wees). Kook nog sowat 5 tot 7 minute. Bedien oor korrels. Bedek met die parmesaankaas. (Hierdie resep sal wonderlik wees met garnale by.) Dit bedien 4.
Soms is eenvoudig die beste, soos hierdie maklik kaasagtige gnocchireg bewys.
Dit neem 'n bietjie tyd om hierdie rib ragu op te sweep, maar glo ons: dit is beslis die moeite werd om te wag.
Hierdie boontjies verg 'n bietjie voorafbeplanning, maar nie veel moeite nie. Deur hulle te week voor 'n lang kok, laat die natuur die meeste werk doen.
U kan hierdie kruidryke hoendervlerkies net 'n uur in 'n olyfolie-marinade laat week, maar vir 'n maksimum geur word hierdie resep oornag beter.
Uitgewer: Page Street Publishing (14 Januarie 2020)
Sagteband: 160 bladsye
Gewig van die item: 15,8 gram
Afmetings: 7,9 x 0,37 x 9,06 duim
Die probleem met baie kookboeke is dat hulle meer resepte bevat as wat u nie wil pla nie, as resepte wat u wil probeer. Dit is die belangrikste rede waarom ek baie hou van lang en stadig kook: 60 resepte wat die moeite werd is om te wag. Die resepte in hierdie boek bevat meestal geregte wat ek wil probeer, asook variasies van tydsbeperkte krammetjies wat ek van 'n ander kant af wil besoek.
Die resepte in hierdie boek word op 'n metodiese en georganiseerde wyse uiteengesit. Daar is wel 'n paar wat ek waarskynlik nooit sal probeer nie, maar slegs 'n paar daarvan val onder eksoties of vreemd. Nou, let wel, ek sien niks eksoties aan Coq Au Vin of Ropa Vieja nie, en ek moes regtig in die indeks soek na die paar resepte wat ek anders gevind het, of nie in my belang nie. Daar is 'n resep, byvoorbeeld, van Puerto Ricaanse Chicken Stew wat ongelooflik ooreenstem met my eie South American Chicken Stew, soveel dat ek dit waarskynlik nooit sal probeer nie, aangesien my weergawe 'n gunsteling van my familie en vriende is.
Die resepte is almal maklik om te verstaan ​​en bevat stap -vir -stap -instruksies en natuurlik volledige bestanddele. Elke resep het 'n heerlike volkleurfoto om u idees te verbeter oor wat u volgende kan probeer. Al met al is dit 'n wonderlike kookboek en ek beveel dit van harte aan. Vyf sterre.
Dit is 'n goeie kookboek. Dit sal veral goed wees vir 'n nuwe kok of iemand wat nie baie kookboeke het nie. Die resepte is goed, maar nie baanbrekerswerk nie - ek het baie "Beef Bourguignon" -resepte wat byna identies is. Maar dit beteken nie dat dit nie die moeite werd is nie. Dit is 'n baie goeie resepte. Daar is basiese beginsels (salsa, crema, sous, ens.), Partytjie -gunstelinge (vlerke, skuifbakke, chili, ens.), Gesinsgunstelinge (gebraaide pies, bredies, tacos, ens.), Aandete (cassoulet, bors, hoender chasseur) , kort ribbetjies, ens.), gunsteling bakkies (spekvleis, soppe, ens.), stadige bygeregte (boontjies, mieliebrood, bolle, ens.) en nageregte (skoenlapper, broodpoeding, aapbrood, rotsagtige koek, sjokoladepot die crème).
Ons het die "stadig-gebraaide varkvleisbottel met soet en gekruide glasuur" gemaak-dit was heerlik en glad nie moeilik nie. Dit is die skoonheid van hierdie stadige resepte. Die meeste werk word vooraf gedoen, in die oond gesit en laat dit amper gaan.
Een ding wat die boek ontbreek, is aktiewe/voorbereidingstyd en kooktyd. Ek dink dit is baie belangrik as u 'n kookboek vir stadig kook maak. Mense moet oordeel of hulle tyd het vir 'n spesifieke resep. Die inligting oor die gaarmaaktyd is in die resep (natuurlik), maar dit is baie beter om hierdie inligting bo -aan die resep langs die aantal porsies te hê.
Die slordige opkoms van Joe tot kookkuns is 'n moderne raaisel, maar ondanks sy raaiselagtige status, is dit steeds 'n klassieke trooskos. Meatless Monday het die slordige Joe weer uitgevind om dit heeltemal plantgebaseerd en vegan-vriendelik te maak. Met behulp van lensies, 'n mirepoix groente, 'n paar geurmiddels en 'n stadige oond, kan u al die lekkerte, geur en 'slop' van die oorspronklike vasvang, sonder die vleis.
Bring 'n bietjie kreool in u eie kombuis met hierdie veganiese jambalaya -resep van Connoisseurs Veg. 'N Groot, sterk speserye -mengsel en u gunsteling veganistiese wors boots die rokerige, bevredigende geur van tradisionele jambalaya na. Deur bruinrys en 'n bos groente te gebruik, is hierdie weergawe voedsamer, maar ewe bevredigend.
Het 'n rukkie geneem, maar die wag werd.
Ek kan nou dadelik suurlemoenskyfies gebruik. Lank dag gewees.
As die lewe jou suurlemoene gee. voeg eiers en suiker by en bak oor 'n broskors
Hoe dink jy sal dit smaak met kalk in plaas van suurlemoen?
Ek maak dit met kalk vir St Pats met 'n bietjie groen voedselkleursel. U moet die sap verdubbel, indien nie verdriedubbel nie, en skil byvoeg, aangesien lemmetjie nie so tert is nie, maar dit lyk heerlik.
kan ek jou interesseer in suurlemoen en kersie?
Gaan dieselfde vraag vra. My limoenboom is gelaai OTM
My kind het dit vir my gemaak. Ek is mal oor suurlemoen en hulle was net te soet. Hartseer.
My weggepakte resep vereis dat die bak met bakpapier bedek word. Dit het regtig baie gehelp. Dit steek nog steeds in die hoeke vas, want dit is baie moeiliker om perkamentpapier te bly as om die slegste Kersgeskenk ooit in te pak. Maar die perkament het dit moontlik gemaak om 'n mooi stel bars uit te trek.
Ottolenghi se nuwe boek en nog baie meer was die wag werd, en ons het resepte om dit te bewys
Dit is nou geen geheim dat die redakteurs by HuffPost Taste dit is nie groepies aanhangers van die Britse sjef Yotam Ottolenghi. Dit is nie vanweë die kos wat hy by sy wonderlike restaurante bedien nie - wat ongelooflik is - maar meer vir die kookboeke wat hy skryf. Deur sy tyd laat Ottolenghi ons voel soos meer bekwame kokke in ons eie kombuise, vol kookkuns en kreatiwiteit.
Ottolenghi se nuutste kookboek "Plenty More" - wat u op Amazon kan koop - is al 'n geruime tyd aan die gang, en ons wag met opgehoue ​​asem daarvoor. Ons het dit in die hande gekry en ontdek dat dit meer as die wag werd was. Hierdie kookboek bevat al die prag van "Plenty" en voel tog 'n heeltemal nuwe ervaring. In sy 332 bladsye bevestig dit ons vermoede dat Ottolenghi eintlik 'n meester in groente is.
Ons het met ons groenteheld gesels oor sy nuwe boek, sy gunsteling resepte en natuurlik eiervrug. Lees verder om die inspirerende woorde van die man self te hoor (vind ook 'n paar wonderlike resepte wat hy hieronder met ons gedeel het):
U het ontelbare groente-resepte geskryf, hoe kom u met nuwe idees? Waar vind jy jou inspirasie?
Ek het vroeër gedink dat 'n vegetariese taak vir 'n resep beperk sou wees, maar dit was glad nie die geval nie. Groente is soveel meer veelsydig as waarvoor hulle dikwels krediet kry. Dit is maklik om groente voor te maak -eiervrug word gerooster, broccoli word gestoom, kool word gekook, courgette word gebraai -maar daar is 'n hele reeks karakters wat wag om 'n ander en dikwels meer opwindende rol te kry.
Sommige van my gunsteling resepte in die boek is dié wat 'n alledaagse groente bevat, en dit op 'n nuwe manier in 'n heeltemal nuwe lig laat sien. Om 'n courgette te braai soos gewoonlik met 'n eiervrug, byvoorbeeld om 'n "baba ganoush" te maak. Baba-tamaties op die vuur, stoom 'n hele eiervrug, kook 'n witkool vir vier uur stadig, braai 'n klein blaarslaai wat gewoonlik nooit die hitte sien nie. As u eers met sulke kookmetodes begin speel, kom die nuwe idees net voort.
Dit is egter nie net my eie eksperimente nie; ek blaai baie deur resepteboeke om idees te kry, anders val ek vir iets wat ek geëet het en wat 'n idee sal veroorsaak. Ek put ook baie inspirasie uit die sjefs van Ottolenghi en NOPI, wat baie nuwe idees en nuwe klassieke idees kry.
Hoe voel u met die versameling resepte uit "Plenty More" in vergelyking met die versameling in "Plenty?"
Al my boeke is vir my ongelooflik spesiaal op verskillende maniere: dit is eerder soos om vier baie verskillende kinders te hê, dink ek. 'Plenty More' is soos 'Plenty' se jonger voorbarige broer, wat weet hoe selfversekerd, selfversekerd en kleurvol hulle moet wees om hul stem aan die tafel te laat hoor. Die gesinswortels is nog steeds daar, maar hulle word soms wakker gemaak deur op 'n ander deuntjie te dans - "I wanna be braised, not baked" - of deur die voorkoms van die nuwe kinders op die blok. Swart knoffel, seespaghetti, gedroogde Iraanse limoen, Dakos -koekies, dit is net 'n paar nuwe bestanddele wat saam met die groente - en ander bestanddele waarvoor ek geval het - speel as ek 'Plenty' skryf.
Watter advies sal u aan 'n beginner kok gee wat u resepte in 'Plenty More' ondersoek?
Laat u nie afskrik deur 'n lys bestanddele wat langer is as wat u gewoond is nie. Net omdat dit lank is, beteken dit nie dat dit ingewikkeld is nie! Alhoewel ek sukkel om myself te verdedig teen die "hoeveel bestanddele ?!" roep uit, ek verdedig regtig die eenvoud van die oorgrote meerderheid van my resepte. Ek hou daarvan dat 'n groente so na as moontlik by sy natuurlike toestand bly- vinnig geblansjeerde broccoli, wortels in 'n vorm gesny waar dit nog steeds soos wortels lyk- so ek dink eintlik daar is 'n werklike eenvoud in my resepte.
Maar wat rotsvaste advies betref, sou ek sê dat u soveel as moontlik vooraf moet voorberei, sodat u nie in 'n draai kom nie. Proe die kos terwyl jy dit maak, sodat jy kan ontspan in die wete dat dit heerlik is. En moenie dit doen as dit u gelukkig maak nie - kos wat in 'n knorrie gemaak word, werk nooit heeltemal soos u beplan het nie. [Wyse woorde.]
Wat is 'n paar van u gunsteling geregte om tuis te kook?
Ek kook gewoonlik oor naweke, en oor naweke gaan dit oor die troos van kos vir vriende en familie, so van "Plenty More" is dit baie soorte geregte in die gebakte hoofstuk. Die gebakte orzo, byvoorbeeld ricotta- en roosmarynbroodpoeding, gekombineer met 'n paar ligter slaaie, soos die tertappel en knolselderyslaai of die knapperige wortelgroente.
Het u spesiale of 'geheime' bestanddele waarna u na u kombuis kyk?
Tamarindpasta gemaak van die werklike pulp (eerder as om 'n klaargemaakte variëteit te koop) en wit of bruin miso. Ek is egter nie goed daarin om my kookkunsgeheime te bewaar nie, so ek is al 'n geruime tyd lus oor hoe goed dit is om tonne lekker smaak in jou kookkuns te spuit. Suurlemoensap, Griekse jogurt en olyfolie is ook spesiaal as 'n gereg die laaste ta-da nodig het!
Dit lyk asof u dit baie geniet om met groente te kook, het u 'n gunsteling?
Ek is redelik wispelturig as dit by hierdie een kom, met 'n ander gunsteling vir elke week van die jaar. Op die oomblik voel ek die liefde vir die dikwels verwaarloosde of as ongesonde groente soos raap, preie, rutabaga en knolseldery. 'N Paar van my gunstelinggeregte die afgelope weke het hierdie klomp as hul ster -speler gehad - dit was ongelooflik moeilik om op te hou eet.
Kom ons praat oor eiervrug. Dit is een van die groente waarmee sommige mense sukkel, enige wenke vir die beginner?
'N Lekker warm oond, baie geurmiddels en olyfolie - eiervrug is dors! - 'n skerp mes om 'n paar dik ronde skywe te sny en 'n bakplaat wat met bakpapier uitgevoer is sodat dit nie vasval nie.
En nou, vir die o-so-mooi groente-resepte wat ons belowe het. Geniet dit!
Die volgende uittreksels is uit "Plenty More: Vibrant Vegetable Cooking from London's Ottolenghi" deur Yotam Ottolenghi/Ten Speed ​​Press, 2014.
Hierdie resep is getoets onder skeptici van die kaart-"5 uur kook vir bone op roosterbrood?!"-hulle kon nie sien hoe dit moontlik geregverdig kan word as 'n afwisseling van die tema binne 15 minute (of selfs 15 sekondes gemaak kan word nie) , vir diegene wat geneig is om 'n bekende merk boontjies oop te maak en brood in die broodrooster te gooi). Die resultaat het my mede -resepttoetsers meer as gewen - die kekerertjies is onmoontlik sag en gee op en die geur is ryk en diep op 'n manier wat slegs 'n stadige kook kan veroorsaak. Nadat ek twee skeptici gewen het, vra ek u om 'n sprong in die geloof te neem.
Ondanks die kooktyd, is dit 'n skaars onderhoudsarea en baie gerieflik om 'n naweek op die stoof te prut as u tuis pantoffels sit. Dit smaak die volgende dag en die dag daarna fantasties, dus wil u die hoeveelheid verdubbel en 'n bondel in die yskas hou. As u wil, kan 'n lepel Griekse jogurt langs elke porsie bedien word.
1 koppie/220 g gedroogde kekerertjies, oornag in water geweek met 2 teelepels koeksoda
1 eetlepel olyfolie, plus 1 eetlepel om af te sluit
1 medium ui, grof gekap (ongeveer 1 koppie/140 g)
1½ teelepel tamatiepasta
2 medium rooi soetrissies, in blokkies van 5 mm gesny (ongeveer 180 g)
1 biefstuk tamatie, geskil en grof gekap (12/3 koppies/300 g)
½ teelepel superfyn suiker
4 snye suurdeegbrood, gesmeer met olyfolie en aan beide kante gebraai
4 eiers, vars gestroop
2 teelepel za'atar
Dreineer en spoel die kekerertjies uit en plaas dit in 'n groot kastrol met baie water. Laat kook op hoë hitte, kook, kook die oppervlak af en kook vir 5 minute. Dreineer en hou eenkant.
Plaas die olie, ui, knoffel, tamatiepasta, cayenne, paprika, rooi soetrissie, 1 teelepel sout en 'n bietjie swartpeper in 'n voedselverwerker en blits tot 'n pasta.
Vee die kekerertjie -kastrol uit, sit dit oor medium hitte terug op die stoof en voeg die pasta by. Braai 5 minute (daar is genoeg olie om dit moontlik te maak), roer af en toe voordat jy die tamatie, suiker, kekerertjies en 'n skraal 1 koppie/200 ml water byvoeg. Laat kook, bedek die pan en kook vir 4 uur op baie lae hitte, roer af en toe en voeg meer water by indien nodig om 'n sousagtige konsekwentheid te behou. Verwyder die deksel en kook 'n laaste uur, die sous moet verdik sonder dat die kekerertjies droog word.
Plaas 'n stukkie warm gebraaide brood op elke bord en skep die kekerertjies oor die brood. Plaas 'n gestroopte eier bo -op, gevolg deur 'n strooi za'atar en 'n bietjie olie. Bedien dadelik.
Nadat ek meer as sestien jaar in Brittanje gewoon het, is daar sekere name en frases waarmee ek volkome vertroud is: Doctor Who, Ring a Ring o 'Roses, Curly Wurlies, Blue Peter en blomkoolkaas, om maar net 'n paar te noem, maar ek geen idee het van die betekenis daarvan nie. Dit is meestal 'n nadeel, want ek mis allerhande insekte en verwysings, maar soms werk dit redelik goed vir my. Wat byvoorbeeld blomkoolkaas betref, wat vir my na die mees toegeeflike en vertroostende geregte lyk, het vir 'n oudleerling van die Britse skoolstelsel 'n maagdraaiende eggo van vrek sagte blommetjies wat in 'n plas vetterig water swem. As dit kom by blomkool en veral as kaas betrokke is, moet ek ekstra hard werk om my lesers te oortuig dat dit iets is wat hulle dalk wil eet. Wel, ek dink ek het 'n wenner hier.
Bedien hierdie koek as 'n ligte aandete saam met 'n tydelike slaai van gesnyde komkommer, dille, kruisement, 'n bietjie suiker, asyn en canola -olie. Goed toegedraai, hierdie koek sal die volgende dag nog beter smaak.
1 klein blomkool, buitenste blare verwyder, in florette van 3 cm (1 lb/450 g) ingebreek
1 medium rooi ui, geskil (6 oz/170 g)
5 eetlepels/75 ml olyfolie
½ teelepel fyn roosmaryn
7 eiers (amper 440 g)
½ koppie/15 g basiliekruidblare, gekap
1 koppie/120 g alledaagse meel, gesif
1/3 teelepel g ronde borrie
150 g grof gerasperde Parmesaan of 'n ander volwasse kaas
1 eetlepel wit sesamsaad
1 teelepel nigella (vinkel) sade
Voorverhit die oond tot 400ºF/200ºC.
Plaas die blomkoolblommetjies in 'n kastrol en voeg 1 teelepel sout by. Bedek met water en laat prut vir 15 minute tot die blommetjies sag is. Hulle moet breek as hulle met 'n lepel gedruk word. Dreineer en sit eenkant in 'n vergiettes om droog te word.
Sny 4 ronde skywe, elke ¼ duim dik, aan die een kant van die ui en sit eenkant. Kap die res van die ui grof en plaas in 'n klein pan met olie en roosmaryn. Kook vir 10 minute oor matige hitte, roer af en toe tot sag. Verwyder van die hitte en laat eenkant om af te koel. Plaas die ui in 'n groot bak, voeg die eiers en basiliekruid by, klits goed en voeg dan die meel, bakpoeier, borrie, parmesaan, 1 teelepel sout en baie peper by. Klits tot glad voordat jy die blomkool byvoeg en roer liggies, probeer om nie die blommetjies te breek nie.
Voer die basis en sye van 'n springvorm van 9½ duim uit met bakpapier. Smeer die kante met gesmelte botter, meng dan die sesam- en nigellapitte en gooi dit om die binnekant van die pan sodat dit aan die kante kleef. Giet die blomkoolmengsel in die pan, versprei dit eweredig en rangskik die gereserveerde uieringe bo -op. Plaas dit in die middel van die oond en bak vir 45 minute tot goudbruin en 'n mes wat in die middel van die koek geplaas is, skoon moet uitkom. Haal uit die oond en laat staan ​​vir ten minste 20 minute voor opdiening. Dit moet net warm, eerder as warm, of by kamertemperatuur bedien word.
Ek en Karl het 'n paar maande in Boston deurgebring, onder meer deur die eetplekke in die stad. Een van ons top vyf herinneringe is die tempura Meyer -suurlemoenskil wat ons by restaurant Toro in Washingtonstraat gehad het. Dit was subliem. 'N Knippie vars suurlemoen kan as 'n alternatief gebruik word, maar vir diegene met tyd of neiging maak dit die gereg spesiaal.
1 groot botterskorsie (1,3 kg)
1½ eetlepel/25 g ongesoute botter, in blokkies gesny
1¼ koppies/300 ml groente -aftreksel
3 oregano takkies (1/3 oz/10 g)
skil van 1 groot lemoen in lang, smal repies geskeer
8 knoffelhuisies, liggies gebars met die vel aan
3 eetlepels/30 g geroosterde bokwiet (kasha) of bokwietgrut
2/3 koppie/150 ml volmelk
3¾ koppies/900 ml groente -aftreksel
1/3 koppie/10 g oregano blare, grof gekap
Geskeide skil van ½ suurlemoen
¾ koppie/120 g polenta
¼ koppie/60 g ongesoute botter sout en witpeper
4½ eetlepel/35 g meel
3 eetlepels plus 1 teelepel/25 g mielieblom
5 eetlepels/75 ml koue sodawater
1 suurlemoen, dwars in snye sout gesny in 3 mm dik skywe
Voorverhit die oond tot 400ºF/200ºC. Sny die bo -en onderkant van die botterskorsie af en halveer in die lengte. Skep die sade uit en gooi dit weg en sny elke helfte in 3 lang skywe, vel op. Plaas die wiggies in 'n groot braaipan met al die oorblywende pampoenbestanddele en ¾ teelepel sout, bedek die botterskorsie goed met die geurmiddels. Bak 50 minute, draai die stukke botterskorsie elke 10 minute of so en skep die sappe daaroor totdat die pampoen gaar, goudbruin en bo -op bros begin word. Voeg 'n bietjie aftreksel by terwyl dit gaar word as die pan uitdroog.
Om die polenta te maak, sit die kasha in 'n klein bakplaat en rooster dit in die oond op dieselfde tyd as die pampoen vir 5 minute, of 10 minute vir gewone groente. Verwyder en druk liggies met 'n stamper en vysel.
Meng die melk, aftreksel, kruie, suurlemoenskil repies, ¾ teelepel sout en 'n knippie witpeper in 'n groot kastrol oor hoë hitte. Bring tot kookpunt en verlaag dan die hitte tot laag en klits die polenta en bokwiet by. Roer elke paar minute met 'n houtlepel vir 35 tot 40 minute totdat die polenta dik en gaar is. As dit te dik word, voeg 'n bietjie water by. Roer die botter aan die einde van die kook. Die polenta moet dik maar loperig genoeg wees om maklik van die lepel af te val. Bedek die bokant van die polenta met kleefplastiek om te voorkom dat 'n vel vorm en laat dit êrens warm bly.
Om die tempura te maak, meng die meel en mielieblom saam, en klits die sodawater by totdat die mengsel glad en vloeibaar is. Sit die bak 45 minute oor ys.
Giet olie tot 'n diepte van 3 cm in 'n kastrol en verhit tot ongeveer 160ºC. Doop die suurlemoenskywe in die beslag en braai 2 tot 3 minute tot goudbruin en bros. Verwyder met 'n gaatjieslepel en strooi dadelik sout oor.
Plaas 'n lepel warm polenta op elke bord en lê 'n stampmielieswig daaroor, en voeg 'n mengsel van die gebakte aromate bo -op. Eindig met 'n tempura -suurlemoenskyfie en sit dadelik voor.
Michelin -sjefs wys jou hoe om stadig te kook
Ons Michelin -sjefs kook reeks plaas die aandag op bestanddele wat deur kundige hande hanteer word, en beklemtoon die skoonheid van eenvoudige seisoenale bestanddele en basiese spens en ondersoek hul volle potensiaal, van eenvoudig tot gesofistikeerd.
Hierdie week het ons 'n paar lae en stadige klassieke gekies deur sjefs van Michelin -sterre legendariese enfant vreeslik Marco Pierre White aan die koning van trooskos, Tom Kerridge.
Van klassieke stewige Franse geregte soos Coq au Vin tot pittige lamskenkels, al hierdie geregte verg ekstra tyd en aandag, maar dit is die moeite werd om te wag.
Kyk na al die resepte hieronder en ontdek hoe u mettertyd geur kan bou.
Marco Pierre White se Chilli Con Carne
Marco Pierre White sit vas in die gunsteling van die gesin, Chili con carne. Hy begin met 'n maklike tamatiesous (maak 'n groot bondel en vries in porsiegroottes wat hy aanbeveel) en hy gebruik wel potte. (ons oordeel nie!) Maar die eindresultate ryk aan chili, sjokolade en koljander kan nie ontken word nie.
Tom Kerridge se hoenderpan
Tom Kerridge sit 'n draai in 'n Franse klassieke poulet au pot vir 'n sappige gestroopte hoender, gekook in 'n hoenderbouillon met seisoenale groente en vol kruie en speserye. Dit is baie maklik om aanmekaar te sit, en dan is dit eenvoudig om dit 1,5 uur in die oond te sit en 'n halfuur te laat rus. Daar is nie eens 'n verbruining nodig nie - u moet 'n handvlambrander kry om die fantastiese goue, knapperige hoendervel en rookkruie te kry!
Raymond Blanc begin werk aan die Franse klassieke, die basis vir alle heerlike gesmoorde geregte wat hy ons herinner. Goeie beesvleis en rooiwyn (pinot noir) is die basis van die diep fyn geure. Marineer oornag tot die magie van die wyn die vleis kleur. Onthou dat dit ongeveer vier uur in die oond nodig sal wees nadat dit saamgestel is, maar dit is die moeite werd.
Daniel Humm se Coq au Vin
Daniel Humm maak een van sy gunsteling vakansie -resepte, gestoofde hoender in rooiwyn. Die hoender moet 24 uur marineer, so u moet 'n dag hieroor nadink voordat u dit kook. Na 'n paar uur in die oond, kry u heerlike sagte hoender, 'n lekker sous en sagte groente. Humm bedien sy gunsteling, polenta.
Gordon Ramsay se Spicy Lamb Shanks
Vir diegene wat dit warm wil hê, probeer die pittige skaapskenkels van Ramsay. Hy begin deur die lamskenkels oornag te marineer vir die beste resultate. Die kookkuns van drie uur laat die geure sag word en meng. 'N Stadige kook op lae hitte gee die speserye tyd om te werk, en gee heerlike, sagte lammertjies.
Atul Kochhar van die enigste Michelin -ster in Londen Benares maak 'n klassieke aromatiese lam rogan josh. Weereens, die geheim is om die vleis oornag te marineer om die sagte resultate in die mond te verseker.
As jy wegstap van Michelin -sterre, maar in die gees van laag en stadig bly, Ludo Lefebvre pak 'n tydsintensiewe vissop aan.
Ludo Lefebvre maak Bouillabaise
Ludo Lefebvre, sit die draai op die arbeidsintensiewe bouillabaisse, 'n vissop uit die suide van Frankryk, wat dit 'n minder uitdagende uitdaging maak, maar dit lewer ewe heerlike resultate.
Slaan die Wag oor! Ons Gideon's Bakehouse Copycat -resep
Hoe lank sal jy wag vir 'n koekie? Een uur? Twee ure? Wat van twaalf uur? Dit is hoe lank gaste gewag het om een ​​van Gideon se gewilde koekies by hul groot opening in Disney Springs te gryp. Na 'n sagte opening in Desember, het Gideon's Bakehouse op 16 Januarie amptelik in Disney Springs geopen. Op die openingsdag was daar 'n virtuele wag van meer as twaalf uur! So, waaroor gaan die hele hype?
Gideon's Bakehouse het begin as 'n klein bakkery in die East End Market van Orlando in 2016. Binne 'n paar weke word die bakkery geprys vir die beste koekies in die staat, dan die beste in die land, dan die beste ter wêreld! The small Bakehouse has received accolades such as "The Best Place in the World to get a Cookie" by the Boston Globe and "One of the Five Foods You Have to Eat in the U.S. Before you Die" by Trip Advisor.