Maneater se hemel - Tradisionele resepte - 2022
Maneater se hemel
Om by Delmonico in te gaan, is soos om 'n stap in 'n episode van Blue Blood te neem. Die eikehoutafwerkings en die gewelfde plafonne neem u terug in die tyd na die vroeë 19ste eeu toe die restaurant gebou is. Die kos is ewe ryk aan kultuur en smaak.
As voorgereg het ek die sampioenrisotto gehad. Die risotto was propvol sampioen en truffelsmaak, ryk en romerig en een van die beste wat ek nog ooit gehad het. Ek het 'n punt daarvan gemaak om al die kenmerkende geregte te probeer terwyl ek daar was, want as my hoofgereg het ek hul Delmonico-steak gehad, 'n moet-hê volgens die vriendelike bedieningspersoneel. Ek is nie 'n groot vleiseter nie, en die groot grootte van die steak, soos dit uit die kombuis kom (20 oz.), Het my amper doodgemaak.
Die gesmoorde kort ribbes by die volgende tafels lyk sag en gaan van die been af ​​val. Ek sou waarskynlik baie gelukkiger daarmee gewees het, maar dit was my fout en ek moes geweet het dat ek nie 'n steak sou geniet nie. Ek het uiteindelik ongeveer 5 oz gelos. daarvan op my bord toe hulle dit wegneem. Steaks is 'n man se kos en ek kan net nie byhou nie.
Delmonico beweer dat hy die Gebakte Alaska uitgevind het. Die meringue aan die buitekant was so dik en weelderig. Die fluweelagtige meringue bevat 'n skeppie piesangroomys wat bo -op 'n koekie sit. Die hele ding het geswem in 'n poel crème anglaise met appelkoosous. Dit was eerlikwaar so 'n unieke en smaaklike nagereg. Die teksture van Baked Alaska was 'n ervaring op sigself en die knars van die koekie was 'n wenner.
As u op soek is na iets nuuts en vars, is dit nie die regte plek nie. As u egter op soek is na 'n tradisionele steak -maaltyd, behoort Delmonico's boaan u lys te wees. Hulle doen dinge sedert 1837 op dieselfde manier hier.
Maneater's Heaven - Resepte
Mami Rice - Gabriella Sodini, eerstejaars aan die Case Western Reserve Universiteit My ma kook nie baie gereeld as gevolg van werk nie, maar hierdie rys was altyd 'n stapelvoedsel in ons huis. Dit herinner my aan my Spaanse wortels en die nagte wat ek saam met my gesin sou deurbring, gesels en tyd saam spandeer lank nadat ons klaar geëet het.
4 medium tamaties of 16-ounce blikkies tamaties gebreek
Kap wortels, ui, seldery en knoffel. Sit knoffel eenkant. Soteer wortels, ui en seldery in olyfolie in 'n medium kastrol. Soteer tot uie duidelik is. Voeg knoffel by en soteer nog 'n minuut. Voeg 'n blikkie tamaties by (of vloeibare tamaties in 'n blender om dit te gebruik), rys en water. Bring tot kookpunt, verlaag hitte tot baie laag en bedek. Prut vir 25 minute. Roer alle bestanddele deeglik terwyl dit prut en voordat dit bedek word.
Kolaczkis - Dolores Hudzinski, inwoner van Chicago
Hierdie tradisionele koekies, wat grootgeword het in 'n Poolse huishouding, was altyd 'n lekkerny. Een maal het my ma 'n bondel gemaak en hulle op die toonbank laat afkoel. Ons het teruggekom om hulle te eet, en dit het geblyk dat my hond die hele skinkbord geëet het. Ek het soveel herinneringe daaraan toe ek in die kombuis rondgehang het terwyl my ma dit voorberei het. Ek het die resep aan my dogter en my kleindogters oorgedra, en ek hoop dat hulle dieselfde sal doen.
1 fles jellie of konfyt, appelkoos of framboos gewoonlik, maar wat u ook al verkies
Klits versagde roomkaas en botter met 'n elektriese menger. Voeg eiergele en dan meel by. Verdeel in twee, maak twee skywe en verkoel tot ferm. Rol tot 1/4 duim dikte uit op 'n goed meelbestrooide oppervlak en sny rondtes uit. Plaas dit op 'n bakplaat en bedek met 'n lepel jellie of konfyt in die middel. Voorverhit die oond vir 12-15 minute tot 375 grade Fahrenheit.
Taco Sop - Korl Cusick, eerstejaars
As dit sneeu of iemand in my gesin siek is, maak my ouma altyd tacosop. Ek raak so opgewonde omdat dit een van my gunsteling etes is. Taco -sopaand beteken om aan tafel te gaan sit en diep gesprekke te voer en oor familiegeskiedenis te praat. Ek is mal daaroor. Dit maak jou dadelik warm, en dit is net pittig genoeg om jou neus te laat loop.
1 pond gemaalde vleis, bruin
1 pakkie gedroogde Hidden Valley Ranch Dressing
1 blikkie Ro*Tel tamaties
3 blikkies boontjies waarvan jy hou, moenie dreineer nie
1 blik water, opsioneel
Braai vleis en ui tot die ui deursigtig lyk. Voeg die taco -speserye en gedroogde Ranch -pakkie saam met die boontjies by. Vul een van die boontjieblikkies met water en voeg dit ook by. Voeg die res van die bestanddele by en kook vir 45 minute op medium hitte. Kan bedien word met tortillaskyfies, suurroom, avokado of gerasperde kaas.
Mamma's Migas - Kyra Raine Guerrero, eerstejaars
Migas was my eerste inleiding tot my Mexikaanse erfenis. Dit is 'n basisresep vir desayuno, of ontbyt, in Mexiko. Ek is so bly my ma het dit in Texas met my gedeel. Dit is eenvoudig, vinnig om te maak en herinner my altyd aan desayuno con mi madre.
4 mielietortillas, in repies van 1/2-duim gesny en dan in vierkante van 2-duim gesny
2 eetlepels blokkies soetrissie
2 eetlepels ui in blokkies gesny
2 eetlepels blokkies tamatie
1 eetlepel blokkies jalapeno
4 gram queso quesadilla, of ander wit Mexikaanse smeltkaas, gekap
Braai mielie tortillas in warm panolie tot bros in 'n pan. Dreineer. Verwyder die olie van die hitte en sny tortillas in klein stukkies. Braai paprika, ui en jalapeno in botter tot sag. Voeg tamaties by. Voeg kaas by en kook tot dit begin smelt. Klits eiers goed en geur met bietjie sout en peper. Voeg eiers by gesoteerde groente. Voeg tortillaskyfies by. Roer tot eiers gaar is.
Schweineschnitzel - Austin Howard, eerstejaars
4 sonder varkvleis tjops
1/2 koppie alledaagse meel gekombineer met 1 teelepel sout
3/4 koppie gewone broodkrummels
Plaas die varktjops tussen twee velle plastiekwrap en stamp dit totdat dit net 1/4 duim dik is. Geur albei kante met sout en varsgemaalde swartpeper. Plaas die meelmengsel, eier en broodkrummels in drie afsonderlike vlak bakkies. Doop die tjops in die meel, die eier en die broodkrummels, bedek aan albei kante. Wees versigtig om nie die broodkrummels in die vleis te druk nie. Skud die oortollige krummels saggies af. Moenie die schnitzel in die laag laat sit nie, anders word dit nie so bros as dit gebraai is nie - braai dit dadelik. Maak seker dat die kookolie op hierdie punt warm genoeg is, ongeveer 330 grade Fahrenheit. Braai die schnitzel ongeveer 2-3 minute aan albei kante tot 'n diep goudbruin kleur. Plaas kortliks op 'n bord bedek met papierhanddoeke om die olie te dreineer. Sit dadelik voor met skywe vars suurlemoen- en pietersielietakkies of saam met jou sous.
Ek hou baie daarvan, want dit is net een van die min kulturele kosse wat my ma kook, wat ons gesin verteenwoordig en waar ons vandaan kom. Dit maak dit meer spesiaal.
Welcome Home Chocolate Bars - Steven Colaianni, eerstejaars
My ma stuur dit altyd vir my in versorgingspakkette. Dit is waarskynlik haar gunsteling ding vir my en my broer, en dit herinner my altyd aan die huis. Die ding waaroor ek meestal heimwee kry, is die kos wat my ma en pa sou maak, so dit is altyd lekker om dit te hê as ek by die huis kom.
1 1/2 koppies graham kraker krummels
14-ons kan kondensmelk versoet
1 koppie grondboontjiebotterskyfies
Voorverhit die oond tot 350 grade Fahrenheit. Smelt botter in 'n 13-by-9-duim-oondpan. Sprinkel krummels eweredig oor botter. Gooi versoete kondensmelk eweredig oor krummels. Bedek die res van die bestanddele en druk stewig vas. Bak 25-30 minute of tot ligbruin. Wag totdat dit afkoel en sny dan in repies.
Ouma Dela se sjokoladekoekies - Abagail Guinn, eerstejaars
Hierdie resep kom van my oumagrootjie en is deur vier geslagte oorgedra. Dit was nog altyd my gunsteling resep vir koekies, en ek kan onthou dat ek dit saam met my ma gebak het wanneer ons sneeudae gehad het. Ek kan nie wag om hierdie resep in die toekoms met my gesin te deel nie.
1 koppie bruinsuiker, stewig verpak
3 1/4 koppies meel
Klits botter tot sag. Voeg albei koppies suiker en eiers by en klits tot romerig. Voeg vanielje by. Sif droë bestanddele in 'n aparte bak en voeg stadig by die mengsel. Roer sjokoladeskyfies by. Plaas koekdeeg op gesmeerde koekie in eetlepel grootte balletjies. Bak 12 tot 14 minute by 400 grade Fahrenheit.
Peruaanse kos word geklassifiseer as die fusion -kookkuns van die wêreld. Die rede hiervoor is omdat Peruaanse geregte 'n kombinasie is van Kreoolse, inheemse, Europese en Asiatiese bestanddele. Onder die Peruaanse resepte is Lomo Saltado internasionaal die verteenwoordigendste.
Ek het Lomo Saltado eers in 'n Peruaanse restaurant in Manhattan probeer. Later het ek Peru besoek en die oorspronklike resep in 'n restaurant in Lima, die hoofstad, probeer. Elke keer as ek die geleentheid kry om Peruaanse kos te eet, vra ek dit. Dit is vir my verstommend om te ervaar hoe mense van regoor die wêreld die smaak van Lomo Saltado baie aantreklik vind.
1/2 teelepel Ají Amarillo, of geelpeperpeper
1 pond entrecote, in repies van ½ duim gesny
Geur allerhande speserye met peper na smaak
1 groot rooi ui, in repies van ¼ duim gesny
1/2 sak, of 28 gram, gebraaide aartappels, gaar volgens verpakking
2 koppies gaar Canilla ekstra langgraan rys
Roer asyn, sojasous, suiker en warm geelpeperpasta in 'n klein bak. Sit dit eenkant. Geur beesvleis met Adobo. Verhit 1 eetlepel olie in 'n groot wok of groot kleefvrye pan oor medium hoë hitte tot olie borrel. Voeg beesvleis by en kook tot goudbruin aan alle kante, of ongeveer drie minute. Sit dit eenkant. Verhit die oorblywende olie in die pan. Voeg uie by tot gaar, sowat vyf minute. Voeg knoffel by tot geurig, nog ongeveer 30 sekondes. Plaas beesvleis in pan en gooi gereserveerde asynmengsel daarby. Skraap die deeltjies wat aan die onderkant vas is, met 'n houtlepel op. Roer gaar aartappels en tamaties by tot bedek met sous. Plaas beesvleis en aartappelmengsel op 'n bord en sprinkel pietersielie oor. Bedien met warm rys.
The No-Name Cake-Charlie Durham, eerstejaars
In die eerste plek is die koek soos koffiekoek en rooi fluweel, wat 'n pasmaat in die hemel is. Hierdie koek is baie belangrik, want my ouma het dit elke jaar vir my gemaak vir my verjaardag toe ek in Noord -Carolina gewoon het. Toe my gesin weswaarts trek, het my pa dit vir my gemaak. Noudat sy oorlede is, het ons dit elke jaar om haar lewe te vier en hoeveel sy vir ons beteken het.
1 eetlepel kitskoffie plus 3 eetlepels warm water
4 ½ eetlepels meel
3 stukkies botter
Vir die koek, roombotter en suiker, voeg dan eiers by. Voeg sout, kakao, vanielje en koffie by met warm water. Roer koeksoda by karringmelk en voeg afwisselend by meel. Bak 30 tot 35 minute in drie gesmeerde en meelbestrooide panne van 9 duim teen 350 grade Fahrenheit.
Kook meel en melk tot dik. Kyk noukeurig om te voorkom dat dit skroei. Koel deeglik af. Plaas in 'n mengbak en klits soos slagroom. Voeg ander bestanddele by en klits 30 minute verder as die tyd dit toelaat.
Puerto Ricaanse rys en boontjies - MC Cross, eerstejaars
Ons het dit altyd in my huis, of dit nou in die yskas of op die stoof is. Ek het selfs 'n blikkie boontjies en rys in my slaapsaal, net as ek lus is om te maak. Dit is 'n stapelvoedsel in ons kultuur. Dit is noodsaaklik.
4 koppies mediumgraan- of jasmynwitrys
1-2 teelepels seesout
2 blikkies boontjies saam met die vloeistof
1 eetlepel Sofrito, in 'n pot of gevries
1 eetlepel Recaito, in 'n pot of gevries
2 pakkies Sazón bouillon
4 gram tamatiesous, opsioneel vir kleur
Vir die rys, gooi die water, olyfolie en sout in 'n groot pot, of calderón, en roer. Giet die rys by en laat kook oor hoë hitte. Sodra die mengsel kook, bedek die pot en verlaag die hitte tot medium sodat dit prut. Prut vir 20-30 minute en skakel die hitte af. Laat die ingeslote stoom die rys nog vyf minute kook. Ontbloot die rys en "fluff" deur dit met 'n groot lepel te meng.
Soteer die gekapte ui, peper en knoffel in 'n medium kastrol tot dit sag is. Voeg die Sofrito, Recaito en die pakkies Sazón by. Roer en voeg die twee blikkies boontjies by. Ek spoel gewoonlik die oorblywende inhoud van elke blik met 'n klein hoeveelheid water uit en gooi dit ook in. Voeg die tamatiesous by, as jy dit gebruik, en roer goed. Laat die boontjies kook en verlaag dan die hitte tot medium. Moet nie bedek nie. Die boontjies moet ongeveer 10 minute lank gaar kook totdat dit warm is en die sous die gewenste dikte het.
As die rys en die boontjies gereed is, geniet dit! Buen provecho!
Frijoles - Daniela Hoyos Escobar, eerstejaar
Ek het hierdie resep gekies omdat dit een van my gunsteling Colombiaanse maaltye is! Dit is 'n klassieke as jy iemand wat Colombiaans is, vra. Dit is heerlik en meng baie van my gunsteling kosse, soos boontjies, rys en plantains. Elke keer as ek dit eet, herinner dit my aan my huis en my gesin.
2 pond groot rooi bone
Water om die boontjies te bedek
1 pond spek, opsioneel
1 groot tamatie, geskil en in blokkies gesny
2 groen weegbree, in blokkies gesny
Sout en komyn na smaak
Spoel die boontjies uit en laat dit minstens 'n dag voor die voorbereiding in water week, sodat dit sag kan word. Moenie die water weggooi wat u later nodig het nie. Voeg die boontjies die volgende dag saam met die res van die bestanddele in 'n drukkoker en kook vir ongeveer 'n uur. As u 'n tradisionele pot gebruik, kook dit vir ten minste drie uur by lae temperatuur. Verwyder van die hitte en sit voor. Irish Soda Bread - Sean Kulinski, eerstejaars by Purdue
4 koppies alledaagse meel 4 eetlepels witsuiker 1 teelepel koeksoda 1 eetlepel bakpoeier 1/2 teelepel sout 1/2 koppie margarien, versag 1 koppie karringmelk 1 eier 1/4 koppie botter, gesmelt 3 koppies rosyne
Voorverhit die oond tot 375 grade Fahrenheit. Smeer 'n groot bakplaat liggies. Meng meel, suiker, koeksoda, bakpoeier, sout, rosyne en margarien in 'n groot bak. Roer 1 koppie karringmelk en die eier by. Keer deeg uit op 'n oppervlak wat met meel bestrooi is en knie liggies. Vorm deeg in 'n ronde en plaas op voorbereide bakplaat. Meng gesmelte botter in 'n klein bakkie met 1/4 koppie karringmelk en borsel dan die brood met hierdie mengsel. Gebruik 'n skerp mes om 'n 'X' bo -op die brood te sny. Bak in voorverhitte oond tot 'n tandestokkie wat in die middel van die brood gebring is, 45–50 minute skoon uitkom. Kontroleer na 30 minute of dit gaar is. Jy kan voortgaan om die brood met die bottermengsel te borsel terwyl dit bak.
Ek is mal oor hierdie resep, want dit herinner my altyd aan St Patrick's Day. Woon in Chicago. Ek het grootgeword om dit te eet terwyl ek elke jaar saam met my neefs vier. Elke keer as ek huis toe gaan, vra ek my ma om dit te maak. Soda-brood in die winkel is goed, maar dit is net nie dieselfde nie. As ek hierdie resep het, bring dit my terug na al die wonderlike herinneringe aan my gesin en ek het groen geklee en maaltye geëet.
Spinasie-gevulde skulpe-Tanner Gwyn, eerstejaars
Toe ek jonger was, het ek bofbal gespeel, en oor naweke het ek toernooie wat die hele middag plaasvind. Ek sou uitgeput by die huis kom, maar die enigste ding wat my sou optel, was my ma se gevulde pastadoppe. Daarom is hierdie resep vir my so spesiaal. Elke keer as ek dit eet, herinner dit my aan my kinderjare en my ma.
24 groot pastadoppe
750 gram ricottakaas
1 koppie parmesaan, vars gerasper
2 1/2 koppies tamatiesous
1 koppie mozzarella, gerasper
Kook pasta -skulpe een minuut minder in kookwater as wat die pakkie aanbeveel. Dreineer die skulpe in 'n vergiettes en laat dit onder koue water loop om die kookproses te stop. Tersyde gestel. Verhit olyfolie in 'n groot pan. Voeg knoffel by en kook vir 30 sekondes. Voeg spinasie by en kook tot dit heeltemal verdroog het. Laat spinasie afkoel en kap dit dan fyn. Meng in 'n groot bak ricotta -kaas, eiers, parmesaan, kruie, sout en peper. Roer goed deur. Voeg spinasie by en roer tot gemeng. Giet 'n laag tamatiesous op die bodem van 'n oondvaste bak. Vul skulpe met kaasvulsel en rangskik skulpe in die skottel. Bedek skulpe met die oorblywende tamatiesous en besprinkel met mozzarellakaas. Vries tot drie maande. Om te kook, ontdooi die skulpe oornag in die yskas en bak dit, bedek met aluminiumfoelie, 30 minute by 375 grade Fahrenheit of totdat dit deurgaar is.
1 teelepel sriracha warm sous
Plaas 'n stoompot in 'n kastrol en vul met water tot net onder die bodem van die stoompot. Bring water tot kookpunt. Voeg groenbone by, bedek en stoom tot sag, 2 tot 6 minute.
Smelt botter in 'n kastrol oor matige hitte, roer ui en knoffel vir 2 minute. Voeg sesamsaad by, kook en roer tot sesamsaad goudbruin is, 3 tot 5 minute.
Meng sojasous, mayonnaise, warm sriracha -sous en speserye by die uiemengsel. Voeg groenboontjies by en meng met sout en peper om dit te bedek.
Tussen 1 en 12 Julie 1916 is vyf mense langs die kus van New Jersey aangeval deur haaie, net een van die slagoffers het oorleef. Die eerste groot aanval het op Saterdag 1 Julie plaasgevind by Beach Haven, 'n vakansieoord op Long Beach Island aan die suidelike kus van New Jersey. Charles Epting Vansant (28) van Philadelphia was saam met sy gesin op vakansie in die Engleside Hotel. Voor ete het Vansant besluit om vinnig te swem in die Atlantiese Oseaan met 'n Chesapeake Bay Retriever wat op die strand gespeel het. Kort nadat hy die water binnegekom het, het Vansant begin skree. Bathers het geglo dat hy na die hond roep, maar 'n haai het eintlik Vansant se bene gebyt. Hy is gered deur lewensredder Alexander Ott en omstander Sheridan Taylor, wat beweer het dat die haai hom na die wal gevolg het toe hulle die bloeiende Vansant uit die water gehaal het. Vansant se linkerbeen is van sy vlees gestroop. Hy het om 18:45 op die bestuurder se lessenaar van die Engleside Hotel doodgebloei. 
Ondanks die Vansant -aanval het die strande langs die Jersey Shore oop gebly. Opgemerk dat groot haaie wat aan die kus van New Jersey swem, deur seeskapteine ​​die hawens van Newark en New York betree het, maar is ontslaan. Die tweede groot aanval het op Donderdag, 6 Julie 1916, plaasgevind by die vakansieoord Spring Lake, New Jersey, 72 kilometer noord van Beach Haven. Die slagoffer was Charles Bruder (27), 'n Switserse klokkaptein by die Essex & amp Sussex Hotel. Bruder is aangeval terwyl hy 120 meter van die kus af geswem het. 'N Haai het hom in die maag gebyt en sy bene afgesny. Bruder se bloed het die water rooi gemaak. Nadat sy gille gehoor het, het 'n vrou twee lewensredders in kennis gestel dat 'n kano met 'n rooi romp omgeslaan het en net by die wateroppervlak dryf. Die lewensredders Chris Anderson en George White het in 'n reddingsboot na Bruder geroei en besef dat hy deur 'n haai gebyt is. Hulle het hom uit die water gehaal, maar hy het doodgebloei op pad kus toe. Volgens Die New York Times, "was vroue [paniekbevange] [en het flou geword] toe [Bruder se] verminkte liggaam. [aan wal] gebring is." Gaste en werkers by die Essex & amp Sussex en naburige hotelle het geld ingesamel vir Bruder se ma in Switserland.  
Die volgende twee groot aanvalle het op Woensdag 12 Julie in Matawan Creek naby die stad Keyport plaasgevind, 48 km noord van Spring Lake en in die binneland van Raritanbaai.  Matawan se ligging maak dit 'n onwaarskynlike plek vir interaksies tussen haaie en mense. Toe Thomas Cottrell, 'n seekaptein en Matawan-inwoner, 'n haai van 2,4 m lank in die spruit gewaar, het die stad hom ontslaan.  Omstreeks 14:00 het 'n groep plaaslike seuns, waaronder die jong Lester Stilwell (11), saam in die spruit gespeel. Een van die seuns het sy troeteldierhond, wat ook saam met hulle geswem het, saamgebring. In 'n gebied genaamd "Wyckoff Dock" het hulle gesien wat blykbaar 'n "ou, swart weerboordbord of 'n verweerde houtblok was".  'n Rugvin verskyn in die water en die seuns besef dat dit 'n haai is. Voordat Stilwell uit die spruit kon klim, het die haai hom onder die water getrek. 
Die seuns het na die stad gehardloop vir hulp, en verskeie mans, waaronder die plaaslike sakeman Watson Stanley Fisher (24), het ondersoek ingestel. Fisher en ander duik in die spruit om Stilwell te vind en glo dat hy 'n aanval gekry het. Nadat hy die lyk van die seuntjie opgespoor en probeer het om terug te keer, is Fisher ook deur die haai voor die inwoners gebyt en het Stilwell in die proses verloor.  Sy regterbobeen is ernstig beseer en hy het om 17:30 in die Monmouth Memorial -hospitaal in Long Branch doodgebloei.  Stilwell se lyk is op 14 Julie 150 voet stroomop van die Wyckoff -dok teruggevind. 
Die vyfde en laaste slagoffer, Joseph Dunn (14) van New York, is byna 30 minute ná die noodlottige aanvalle op Stilwell en Fisher op 'n halfmyl van die Wyckoff-dok aangeval. Die haai het sy linkerbeen gebyt, maar Dunn is deur sy broer en vriend gered na 'n wrede toutrekkery met die haai. Joseph Dunn is na die Saint Peter's University Hospital in New Brunswick geneem, hy het van die byt herstel en is op 15 September 1916 vrygelaat. 
Terwyl die nasionale media op Beach Haven, Spring Lake en Matawan neergedaal het, het die aanvalle op Jersey Shore 'n haaipaniek veroorsaak.  Volgens Capuzzo was hierdie paniek 'ongeëwenaard in die Amerikaanse geskiedenis', 'langs die kus van New York en New Jersey en versprei dit telefonies en draadloos, brief en poskaart'.  Aanvanklik, ná die Beach Haven -voorval, het wetenskaplikes en die pers slegs die dood van Charles Vansant op 'n haai blameer.  Die New York Times berig dat Vansant "erg in die branders gebyt is. deur 'n vis, vermoedelik 'n haai."  Tog, staatsviskommissaris van Pennsylvania en voormalige direkteur van die Philadelphia Aquarium, James M. Meehan, beweer in die Philadelphia Openbare Grootboek dat die haai op die hond prooi en Vansant per ongeluk gebyt het.  Hy beklemtoon spesifiek die bedreiging wat haaie vir mense inhou:
Ondanks die dood van Charles Vansant en die berig [van] twee haaie wat onlangs in die omgewing gevang is, glo ek nie dat daar geen rede is waarom mense moet huiwer om op die strande te gaan swem uit vrees vir menseters nie. Die inligting oor die haaie is onbepaald en ek glo amper dat Vansant deur 'n mensvreter gebyt is. Vansant was in die branderspeel en speel met 'n hond, en 'n haai kan teen hoë water ingedryf word en is geteister deur die gety. Omdat hy nie vinnig en sonder kos kon beweeg nie, het hy gekom om die hond te byt en in die verbygaan na die man geklap. 
Die media se reaksie op die tweede aanval was meer opspraakwekkend. Groot Amerikaanse koerante soos die Boston Herald, Chicago Sun-Times, Die Philadelphia Inquirer, Die Washington Post, en San Francisco Chronicle het die storie op die voorblad geplaas. Die New York Times'lui die opskrif,' Shark Kills Bather Off Jersey Beach '.  Die groeiende paniek kos die oord -eienaars van New Jersey na raming $ 250,000 ($ 5,900,000 in 2020) aan verlore toerisme, en sonbad het in sommige gebiede met 75 % afgeneem.  'n Perskonferensie is op 8 Julie 1916 in die American Museum of Natural History belê, met wetenskaplikes Frederic Augustus Lucas, John Treadwell Nichols en Robert Cushman Murphy as paneellede. Om die groeiende paniek te kalmeer, het die drie mans beklemtoon dat 'n derde inloop met 'n haai onwaarskynlik was, hoewel hulle weliswaar verbaas was dat haaie enigsins iemand gebyt het. Nietemin, Nichols - die enigste ichthyoloog in die drietal - het swemmers gewaarsku om naby die kus te bly en voordeel te trek uit die netgemaakte badgebiede wat op die openbare strande geïnstalleer is na die eerste aanval. 
Na die aanvalle het haai-waarnemings langs die Mid-Atlantiese kus toegeneem. Op 8 Julie het gewapende motorbote wat op die strand by Spring Creek patrolleer, 'n dier gejaag wat hulle as 'n haai beskou het, en Asbury Park se Asbury Avenue Beach is gesluit nadat lewensredder Benjamin Everingham beweer het dat hy 'n haai van 12 meter lank (4 m) afgeslaan het met 'n roeispaan. Haaie is opgemerk naby Bayonne, New Jersey Rocky Point, New York Bridgeport, Connecticut Jacksonville, Florida en Mobile, Alabama, en 'n rubriekskrywer van Veld en amp stroom 'n sandhaai in die branders by Beach Haven gevang.   Aktrise Gertrude Hoffmann swem by die Coney Island -strand kort ná die Matawan -sterftes toe sy beweer dat sy 'n haai teëgekom het. Die New York Times het opgemerk dat Hoffman 'die gemoedstoestand gehad het om te onthou dat sy in die Tye dat 'n bader 'n haai kan wegskrik deur te spat, en sy die water woedend slaan. "Hoffman was seker dat sy deur die 'Jersey-eter' verslind sou word, maar het later erken dat sy 'nie seker was nie. of sy verniet moeite gehad het of skaars aan die dood ontkom het. " 
Plaaslike regerings in New Jersey het pogings aangewend om swemmers en die ekonomie te beskerm teen haaivleis.  Die Fourth Avenue-strand in Asbury Park was omhul met 'n staaldraadheining en deur gewapende motorbote gepatrolleer, was dit die enigste oop strand na die Everingham-voorval. Na die aanvalle op Stilwell, Fisher en Dunn het inwoners van Matawan Matawan Creek met nette en ontplofte dinamiet uitgevoer in 'n poging om die haai te vang en dood te maak. Arris B. Henderson, burgemeester van Matawan, het beveel dat Matawan Journal om gesoekte plakkate te druk met 'n beloning van $ 100 ($ 2,400 in 2020 dollar) aan almal wat 'n haai in die spruit doodgemaak het. Ten spyte van die pogings van die stad, is geen haaie in Matawan Creek gevang of doodgemaak nie. 
Oordgemeenskappe langs die Jersey Shore het 'n versoekskrif aan die federale regering gedoen om plaaslike pogings om strande te beskerm en haaie te jag, te help. Die Huis van Verteenwoordigers het $ 5,000 ($ 120,000 in 2020 dollar) bewillig vir die uitwissing van die haai -bedreiging in New Jersey, en president Woodrow Wilson het 'n vergadering met sy kabinet gereël om die noodlottige aanvalle te bespreek. Tesourie -sekretaris William Gibbs McAdoo het voorgestel dat die kuswag gemobiliseer word om die Jersey Shore te patrolleer en sonbaders te beskerm.  Haaijagte het oor die kus van New Jersey en New York plaasgevind Atlanta Grondwet berig op 14 Julie, "Gewapende haaijagters in motorbote het vandag die kus van New York en New Jersey gepatrolleer terwyl ander langs die strande gestap het in 'n gesamentlike poging om die mensvreters uit te roei."  James Fairman Fielder, goewerneur van New Jersey en plaaslike munisipaliteite. geld vir individue wat haaie jag, aangebied.  Honderde haaie is aan die ooskus gevang as gevolg van die aanvalle. Die ooskus -haaijag word beskryf as 'die grootste jag op jag in die geskiedenis'. 
Na die tweede voorval het wetenskaplikes en die publiek begin om teorieë voor te lê om te verduidelik watter spesies haai verantwoordelik was vir die aanvalle op die Jersey Shore of of daar verskeie haaie betrokke was. Lucas en Nichols het voorgestel dat 'n skelm haai wat noordwaarts swem, verantwoordelik was. Hulle het geglo dat dit uiteindelik langs die kus van New York sou kom: 'Tensy die haai deur die hawe kom en deur die noorde deur Hell Gate en Long Island Sound gaan, word vermoed dat dit langs die suidkus van Long Island en die eerste diep water sou swem die inlaat wat dit bereik, is die Jamaika -baai. " 
Getuies van die dood van die Beach Haven het beraam dat die haai 3 m lank was. 'N Seekaptein wat die gebeurtenis gesien het, het geglo dat dit 'n Spaanse haai is wat dekades vroeër uit die Karibiese See verdryf is deur bombardemente tydens die Spaans -Amerikaanse oorlog.  Verskeie vissers beweer dat hulle die 'Jersey-eter' in die dae na die aanvalle gevang het. 'N Blouhaai is op 14 Julie naby Long Branch gevang, en vier dae later het dieselfde Thomas Cottrell wat die haai in Matawan Creek gesien het, beweer dat hy 'n sandhaai met 'n kieu naby die monding van die spruit gevang het. 
Op 14 Julie het die Harlem-taksidermis en die leeutemmer van Barnum en Bailey, Michael Schleisser, 'n haai van 147 kg (327 pond) gevang terwyl hulle in Raritanbaai visgevang het, net 'n paar kilometer van die monding van Matawan Creek af. Die haai het amper die boot gesink voordat Schleisser dit met 'n stukkende roeispaan doodgemaak het. Toe hy die haai se maag oopmaak, verwyder hy 'n "verdagte vlesige materiaal en bene" wat "ongeveer twee derdes van 'n melkkrat" beslaan en "saam vyftien pond weeg".  Wetenskaplikes het die haai as 'n jong grootwit geïdentifiseer en die ingeneemde oorskot as menslik.  Schleisser het die haai gemonteer en in die venster van 'n winkel in Manhattan op Broadway uitgestal, maar dit het later verlore gegaan. Die enigste oorblywende foto verskyn in die Bronx Home News. 
Geen verdere aanvalle is in die somer van 1916 langs die Jersey Shore aangemeld nadat die grootwithaai van Schleisser gevang is nie. Murphy en Lucas verklaar die groot wit as die 'Jersey-eter'. 
Skeptiese individue het egter alternatiewe hipoteses aangebied, insluitend opinies wat dui op 'n nie-haai-oortreder en selfs die invloed van voortdurende gebeure wat verband hou met die Eerste Wêreldoorlog.
In 'n brief aan Die New York Times, het 'n Barrett P. Smith van Sound Beach, New York, 217 km ver aan die ander kant van Long Island, geskryf:
Nadat ek met groot belangstelling die verslag oor die sterftes by Spring Lake, N.J. gelees het, wil ek graag 'n voorstel bied wat in stryd is met die haai -teorie. Wetenskaplikes meen dit is onwaarskynlik dat 'n haai verantwoordelik was, en baie mense glo dat dit baie meer waarskynlik is dat die aanval deur 'n seeskilpad gemaak is. Wetenskaplikes het baie tyd op die see en langs die oewer deurgebring en verskeie kere skilpaaie gesien wat groot genoeg is om net sulke wonde op te doen. Hierdie wesens het 'n wrede geaardheid, en as dit geïrriteerd is, is dit uiters gevaarlik om te benader, en dit is 'n algemene teorie dat Bruder 'n mens kan versteur terwyl hy op of naby die oppervlak geslaap het. 
Nog 'n brief aan Die New York Times blameer die haai-besmetting op die maneuvers van Duitse U-bote naby die ooskus van Amerika. Die anonieme skrywer beweer: 'Hierdie haaie het moontlik menslike liggame in die waters van die Duitse oorlogsgebied verslind en liners na hierdie kus gevolg, of selfs die Duitsland haarself verwag en die gewone tol van mans, vroue en kinders wat verdrink, verwag. "Die skrywer het tot die gevolgtrekking gekom:" Dit sal hul vrymoedigheid en hunkering na menslike vlees verklaar. "
Meer as 'n eeu later is daar geen konsensus onder navorsers oor Murphy en Lucas se ondersoek en bevindings nie. Richard G. Fernicola het twee studies oor die gebeurtenis gepubliseer, en merk op dat 'daar baie teorieë agter die aanvalle in New Jersey is', en dat almal onduidelik is.  Navorsers soos Thomas Helm, Harold W. McCormick, Thomas B. Allen, William Young, Jean Campbell Butler en Michael Capuzzo stem in die algemeen saam met Murphy en Lucas.  Die National Geographic Society berig egter in 2002 dat "sommige kenners suggereer dat die groot wit nie eintlik verantwoordelik is vir baie van die aanvalle op die spesie nie. Hierdie mense sê die werklike skuldige agter baie van die aangemelde voorvalle — Insluitend die beroemde haai -aanvalle in 1916 in New Jersey, wat moontlik as inspirasie gedien het Kake- kan die minder bekende bulhaai wees. "
Bioloë George A. Llano en Richard Ellis stel voor dat 'n bulhaai verantwoordelik was vir die noodlottige aanvalle op Jersey Shore. Bulhaaie swem uit die oseaan in varswater riviere en strome en het mense regoor die wêreld aangeval. In sy boek Haaie: Aanvalle op die mens (1975), skryf Llano,
Een van die mees verrassende aspekte van die Matawan Creek -aanvalle was die afstand van die oop see. Elders in die boek is berigte oor goed gedokumenteerde interaksies tussen haai en mens in Ahwaz, Iran, wat 140 myl van die see af is. Dit kan ook van belang wees om daarop te let dat haaie in die Nicaragua-meer woon, 'n varswaterliggaam, en in 1944 is daar 'n oorvloed vir dooie varswaterhaaie, aangesien hulle 'meer seebaders' onlangs doodgemaak en ernstig beseer het '. 
Ellis wys daarop dat die grootwit "'n oseaniese spesie is, en Schleisser se haai is in die see gevang. Om dit in 'n gety te sien swem, is op die minste ongewoon en kan selfs onmoontlik wees. Die bulhaai kan egter , is berug vanweë sy kronkelende varswater, sowel as vanweë die aggressiewe en aggressiewe aard daarvan. " Hy gee toe dat "die bulhaai nie 'n algemene spesie in die waters van New Jersey is nie, maar dit kom meer gereeld voor as die wit." 
In 'n onderhoud met Michael Capuzzo, meen die ichthyologist George H. Burgess, "Die betrokke spesies was nog altyd twyfelagtig en sal waarskynlik 'n lewendige debat voortbring." Burgess bied egter nie 'n afslag aan die groot wit nie:
Die bul trek baie stemme omdat die ligging, Matawan Creek, brak of vars water voorstel, 'n habitat wat bulle gereeld besoek en blankes vermy. Ons ondersoek van die terrein onthul egter dat die grootte van die "spruit", die diepte en soutgehalte daarvan nader aan 'n mariene omringing was en dat 'n klein wit duidelik die gebied kon binnedring. Aangesien 'n wit haai van die regte grootte met menslike oorskot in die maag naby die aanvalle vasgevang is (en geen verdere voorvalle plaasgevind het nie), blyk dit waarskynlik dat dit die haai was wat by minstens die Matawan -sterftes betrokke was. Die tydelike en geografiese volgorde van die voorvalle dui ook daarop dat vroeëre aanvalle moontlik dieselfde haai behels het. 
Die slagoffers van die aanvalle van 1916 word in die International Shark Attack File - waarvan Burgess die direkteur is - gelys as die slagoffers van 'n groot witmens. 
Die toenemende teenwoordigheid van mense in die water was 'n faktor in die aanvalle: "Aangesien die wêreldwye menslike bevolking jaar na jaar toeneem, neem die belangstelling in waterrekreasie toe. Die aantal haai -aanvalle in 'n gegewe jaar of streek word sterk beïnvloed deur die aantal mense wat die water binnekom. "  Die waarskynlikheid dat een haai betrokke was, word egter betwis. Wetenskaplikes soos Victor M. Coppleson en Jean Butler, wat staatmaak op getuienis wat Lucas en Murphy in 1916 gelewer het, beweer dat 'n enkele haai verantwoordelik was.  Aan die ander kant merk Richard Fernicola op dat 1916 'n 'haaijaar' was, aangesien vissers en kapteins honderde haaie rapporteer wat in die Mid-Atlantiese gebied van die Verenigde State swem.  ​​Ellis merk op dat "om die feite soos ons dit ken, te laat ooreenstem met die 'skelmhaai' -teorie, sensasie en geloofwaardigheid oor redelike grense strek." Hy gee toe: "Die bewyse is lankal verby, en ons sal nooit regtig weet of dit die een of meer haai, een of ander spesie was wat verantwoordelik was nie." 
In 2011 is verdere studie gedoen by die Smithsonian Channel's Die ware verhaal: kake. Die dokumentêr kyk na die reeks gebeure vanuit verskillende perspektiewe. By die aanvalle op Matawan Creek is byvoorbeeld aangetoon dat die volmaan van die maansiklus, wat sou saamval met die aanvalle, die soutgehalte in die water met meer as dubbel sou verhoog het net 'n paar uur voor hoogwater. Dit sou die teorie ondersteun dat 'n groot wit verantwoordelik was.Ander bewyse, soos die besering van Joseph Dunn, dui daarop dat die tipe byt meer waarskynlik deur 'n bulhaai gemaak word as in plaas van 'n grootwit, wat veroorsaak dat sommige meen dat meer as een haai waarskynlik by die vyf voorvalle betrokke was. 
Voor 1916 het Amerikaanse geleerdes getwyfel dat haaie 'n lewende persoon in die gematigde waters van die noordooste van die Verenigde State sonder provokasie dodelik sou verwond. Een skeptiese wetenskaplike het geskryf: 'Daar is 'n groot verskil tussen 'n aanval deur 'n haai en 'n byt deur een.' Hy het geglo dat haaie wat in visnette verstrengel of aas voed, per ongeluk 'n mens in die buurt kon byt.  In 1891 bied die miljoenêr -bankier en avonturier Hermann Oelrichs 'n beloning van $ 500 in New York Sun "vir 'n geverifieerde geval van 'n man wat deur 'n haai in [die] gematigde waters aangeval is" noord van Cape Hatteras, Noord -Carolina.  Hy wou bewyse hê dat "in gematigde waters selfs een man, vrou of kind, terwyl hy lewe, ooit deur 'n haai aangeval is".  Die beloning is onopgeëis en wetenskaplikes bly oortuig dat die oostelike kus van die Verenigde State deur onskadelike haaie bewoon word.  
Akademici was skepties dat 'n haai dodelike wonde op menslike slagoffers kan veroorsaak. Iktyoloog Henry Weed Fowler en kurator Henry Skinner van die Akademie vir Natuurwetenskappe in Philadelphia beweer dat 'n haai se kake nie die mag gehad het om 'n menslike been in 'n enkele byt te sny nie.  Frederic Lucas, direkteur van die American Museum of Natural History, het bevraagteken of 'n haai, selfs so groot as 9 voet, 'n menslike been kan klap. Hy het vertel Die Philadelphia Inquirer vroeg in 1916 dat "dit selfs die grootste Carcharodon se mag nie die been van 'n volwasse man kan sny nie." Lucas het sy argument opgesom deur te wys op Oelrichs se onopgeëiste beloning en dat die kans om deur 'n haai gebyt te word 'oneindig minder is as dié van weerlig en dat daar feitlik geen gevaar van 'n aanval van 'n haai om ons kus. "
Die aanvalle op Jersey Shore het wetenskaplikes in die Verenigde State gedwing om hul aannames dat haaie skugter en magteloos was, te hersien. In Julie 1916 publiseer ichthyologist en redakteur van die National Geographic Society Hugh McCormick Smith 'n artikel in die Newark Star-Eagle beskryf sommige haai spesies as "onskadelik soos duiwe en ander die inkarnasie van woede." Hy vervolg: 'Een van die wonderbaarlikste en miskien die mees formidabele haaie is die mensvreter, Carcharodon carcharias [groot wit]. Dit dwaal deur alle gematigde en tropiese see, en oral is 'n voorwerp van vrees. Sy maksimum lengte is veertig voet en sy tande is 76 mm lank. "
Einde Julie 1916 neem John Nichols en Robert Murphy die groot wit ernstiger. In Wetenskaplike Amerikaner, Het Murphy geskryf dat die "wit haai miskien die skaarsste is van alle noemenswaardige haaie. Hulle gewoontes is min bekend, maar daar word gesê dat hulle tot 'n mate voed op groot seeskilpaaie. Te oordeel na sy fisiese samestelling, sal dit nie huiwer om val 'n man in oop water aan. " Hy het tot die gevolgtrekking gekom dat "omdat dit duidelik is dat selfs 'n relatief klein wit haai, wat twee of driehonderd pond weeg, maklik die grootste menslike bene met 'n ruk van sy liggaam kan klap, nadat dit deur die vlees gebyt het." 
Robert Murphy en John Nichols skryf in Oktober 1916:
Daar is iets besonders sinisters in die make-up van die haai. Die aanskouing van sy donker, maer [dorsale] vin wat luilekker zig-zags in die oppervlak van 'n stil, sprankelende somersee sny en dan uit die oog glip om nie weer te verskyn nie, dui op 'n bose gees. Sy leunende, kenlose gesig, sy groot mond met sy rye mesagtige tande, wat hy te goed ken om die meedoënlose woede waarmee hy sy laaste uur kom, op die dek te slaan en na sy vyande, sy taaiheid, sy brutale, senuweelose lewenskragtigheid en ongevoeligheid vir liggaamlike besering, wek nie die bewondering wat 'n mens voel vir die oorweldigende, briljante, vernietigende, gastronomiese blouvis, tunny of salm nie. 
Na die Matawan -aanvalle, erken Frederic Lucas op die voorblad van Die New York Times dat hy haaie onderskat het. Die koerant het berig dat "die voorste gesag oor haaie in hierdie land betwyfel het of enige haai ooit 'n mens aangeval het, en sy twyfel gepubliseer het, maar die onlangse gevalle het sy siening verander."  Nichols het later die voorkoms van die grootwithaai in sy biologiese opname gedokumenteer Visse in die omgewing van New York (1918), "Carcharodon carcharias (Linn.) Wit haai. "Mensvreter." Toevallig in die somer. Junie tot 14 Julie 1916. "
Terwyl haaie voorheen as onskadelik beskou is, het die slinger van die openbare mening na die aanvalle van Jersey Shore van 1916 na die ander uiterste gedraai, en haaie word vinnig beskou as nie net eetmasjiene nie, maar ook as vreeslose, genadelose moordenaars.
Na die eerste dood het tekenprente van koerante begin om haaie te gebruik as karikature vir politieke figure, Duitse U-bote, Victoriaanse moraliteit en mode, polio en die dodelike hittegolf wat destyds die Noordooste bedreig het. Fernicola sê: 'Aangesien 1916 een van die jare was wat Amerikaners probeer om weg te breek van die rigiditeit en konserwatisme van die Victoriaanse tydperk, het 'n strokiesprent 'n risqué-polka-dot-baadjie uitgebeeld en dit geadverteer as die geheime wapen om haaie van ons af weg te hou swemmers. " 'N Ander tekenprent beeld' ''n ontstoke persoon aan die einde van 'n beskuldigdebank uit wat 'n teken' Gevaar: Geen swem 'vertoon en noem die drie mees gefokusde' gevaar' -onderwerpe van die dag: 'Infantile Paralysis (polio), Epidemic Heat Wave en Sharks in die see'." Die spotprent het die titel "Wat is 'n gesinsman om te doen?"  Terwyl die Eerste Wêreldoorlog in 1916 aan die gang was en Amerika se groeiende wantroue in Duitsland, het tekenaars U-bote uitgebeeld met die bek en vinne van 'n haai wat Uncle Sam aanval terwyl hy in die water waai. 
In 1974 publiseer die skrywer Peter Benchley Kake, 'n roman oor 'n skelm grootwithaai wat die fiktiewe kusgemeenskap van Amity op Long Island terroriseer. Polisiehoof, Martin Brody, bioloog Matt Hooper en visserman Quint jag die haai nadat dit vier mense doodgemaak het. Die roman is aangepas as die film Kake deur Steven Spielberg in 1975. Spielberg se film verwys na die gebeure van 1916: Brody (Roy Scheider) en Hooper (Richard Dreyfuss) dring by Amity se burgemeester Vaughn (Murray Hamilton) aan om die strande op die vierde Julie te sluit na die dood van twee swemmers en 'n visserman. Hooper verduidelik aan die burgemeester: "Kyk, die situasie is dat 'n grootwithaai blykbaar 'n eis in die waters van Amity -eiland ingedruk het. En hy sal hier aanhou voed, solank daar kos in die water is." Brody voeg by: "En daar is geen beperking op wat hy gaan doen nie! Ek bedoel, ons het al drie voorvalle gehad, twee mense is binne 'n week dood. En dit sal weer gebeur, dit het voorheen gebeur! Die Jersey -strand!. 1916! Vyf mense kou op die branders! "  Richard Ellis, Richard Fernicola en Michael Capuzzo suggereer almal dat die aanvalle op Jersey Shore in 1916, die skelm haai -teorie van Coppleson en die uitbuiting van die visser uit New York, Frank Mundus, Benchley geïnspireer het.  Daar word ook kortliks na die aanvalle verwys in die roman van Benchley Wit haai.
Die dodelike aanvalle van 1916 is die onderwerp van drie studies: die van Richard G. Fernicola Op soek na die 'Jersey Man-Eater' (1987) en Twaalf dae van terreur (2001) en Michael Capuzzo's Naby Shore (2001). Capuzzo bied 'n diepgaande dramatisering van die voorval, en Fernicola ondersoek die wetenskaplike, mediese en sosiale aspekte van die aanvalle.   Fernicola se navorsing is die basis van 'n episode van die History Channel se dokumentêre reeks Op soek na geskiedenis getiteld "Shark Attack 1916" (2001) en die Discovery Channel se dokudrama 12 dae van terreur (2004).   Fernicola het ook 'n dokumentêr van 90 minute geskryf en geregisseer Volg die Jersey Man-Eater. Dit is in 1991 deur die George Marine Library vervaardig, maar dit is nooit wyd vrygestel nie. 
Die aanvalle op Matawan is die onderwerp van die National Geographic Channel -dokumentêr Aanvalle van die Mystery Shark (2002), wat die moontlikheid ondersoek dat 'n bulhaai verantwoordelik was vir die doodmaak van Stanley Fisher en Lester Stilwell  Discovery Channel's Bloed in die water (2009) Shore Thing (2009) (geregisseer deur Lovari en James Hill) en die Smithsonian Channel's Die ware verhaal: kake (2011). 
Seattle hardcore band Akimbo se konsepalbum van 2008 Jersey Shores was gebaseer op die aanvalle van 1916.
Wat u moet weet oor jaggeweer
Jagters neem die onderwerp van gewere so ernstig op dat argumente oor kalibers vriendskappe letterlik kan beëindig. Mense is bereid om te blaas ter verdediging van die reputasie van hul gunsteling geweer, en ek dink dit is met goeie rede. Jou geweer is een van jou belangrikste stukke grootwildjagtuig. As u nie die vertroue het in die vermoë van u geweer om reguit en waar te skiet nie, word dit moeilik om al die nodige werk uit te voer wat 'n suksesvolle jag is. Alhoewel daar baie gewere op die mark is, insluitend 'n vinnig toenemende reeks wapens in AR-formaat, is die beproefde geweer nog steeds die standaard wapen vir ernstige grootwildjagters.
'Moenie geïntimideer word deur enigiemand se ervaring nie, insluitend myne. Daar was en is nog steeds 'n paar goeie skrywers met groot ervaring op die gebied van vuurwapens. Daar is ook baie gewone ou dwase wat oor gewere en skietery skryf, en ook baie jonger dwase. Geweerskrywers, veral diegene wat 'n gereelde rubriek moet lewer, hou van omstredenheid. Die rubriek word 'n dier wat elke maand gevoer moet word, so die rubriekskrywer is altyd honger na iets om oor te skryf en omstrede idees wek lesers se belangstelling en reaksie. Miskien is dit verstaanbaar as hulle soms oorboord gaan. Moet net nie met hulle oorboord gaan nie. " –Chuck Hawks
Behoorlik afgestem en toegerus, en met 'n gedissiplineerde en goed geoefende skut, kan 'n hoë-kaliber boutaksiegeweer met 'n veranderlike kragomvang 95% van die grootwildjaguitdagings wat hierdie kontinent bied, die hoof bied. Vir maksimum veelsydigheid en gemak om ammunisie te vind, hou by gewone, beproefde grootwildkalibers soos .270, 7mm Rem Mag, 30-06, .308 Winchester en 300 Win Mag, plus die kort magnum-weergawes van dieselfde kalibers.
Dit lyk miskien 'n bietjie swaar vir 'n Noord -Carolina seworteljagterjagter, en sommige is 'n bietjie lig vir 'n Alaska -jagter wat sukkel om met 'n bruin beer aan die kus te warboel. Maar hulle is almal uitstekende gewere vir 'n generalist -jagter wat vir alles gereed wil wees sonder om sy salarisse op 'n arsenaal wapens te verbrand. Die jagter van Noord-Carolina kan immers uiteindelik in een van die 500 pond swart bere van daardie staat vasloop, en die Alaska-jagter kan moeg word om vuisgrootte uitganggate te snoei wat deur 'n muilskop-olifantgeweer deur sy wildsvleis geblaas word.
Dit is 'n uitstekende veeldoelige jaggeweer vir alle doeleindes. Dit is 'n Weaver Custom Rifle wat gebou is op 'n Winchester Model 70 -aksie en ingerig is in .270 WSM.
B: Handgemaakte slinger met neopreen skouerblok en gevlegde paracord -band. 'N Gemiddelde jaggeweer weeg ongeveer 9 pond. Om die hele dag gewig te dra, kan irriterend en uitputtend wees. Moenie op slingers spaar nie. Die goedkoop val uitmekaar. Hierdie tipe slinger gee u toegang tot noodtoestande van 'n toetssnoer van meer as honderd voet.
C: Vortex Scope Cover. 'N Uiters noodsaaklike, maar dikwels misgekyk stuk toerusting. Omvang is duur en u wil nie hê dat die lens gekrap word nie. Boonop is dit moeilik of selfs onmoontlik om te mik as u lense deur sneeu of oormatige vog bedek is. Neopreen "scope socks" is nog 'n goeie opsie omdat hulle goedkoop, langdurig is en 'n bietjie beskerming bied teen die impak van die scope body. Rubberdeksels in 'bikini-styl' omvang is goed om vog uit te hou, maar dit is geneig om uitmekaar te val. Dieselfde met omslagdeksels. As u blind sit, is dit goed, maar hardcore rugsakjagters vind gereeld dat flip-caps maklik afgebreek kan word.
D: Heavy-duty Harris Bipod. Ideaal vir langafstandskiet vanuit 'n geneigde posisie, maar skaars noodsaaklik in gebiede waar langafstandskote nie waarskynlik is nie. Hierdie tipe tweepoot kan vorentoe gevou word, sodat dit uit die weg geruim word as dit nie gebruik word nie. Die nadeel is dat hulle effens swaar is en die neiging het om op te hang as hulle deur 'n dik kwas stap.
E: Snip-pod tweepoot. 'N Ligte, afneembare bipod wat op u gordel gedra kan word en vinnig aan die geweer geheg kan word voordat u skiet. Die nadeel is dat dit nie so stabiel is soos die Harris -bipod nie.
F: Opvoubare ammunisie beursie. Hou ammunisie georganiseer en voorkom irriterende geritsel van los patrone in u pak of sak.
G: .270 WSM-patrone gelaai met Barnes 129-graan LRX-koeël.
Snuitomslag: 'N Geweer wat met modder of sneeu bedek is, is baie gevaarlik, aangesien die loop moontlik kan breek as u dit afvuur. Bedek u snuit om te voorkom dat modder, sneeu, stof of vog in u vat binnedring deur 'n stuk of band of, beter, 'n swaar latex vingerbedjie te gebruik. Dit is bewys dat die gebruik van 'n snuitbedekking nie die trefpunt beïnvloed nie, aangesien die gasse wat voor die koeël beweeg, afblaas wat die deksel op u snuit is.
Gun Sock: Hierdie model is die Solo Hunter Gun Cover. Hou u vuurwapen beskerm teen sneeu en modder terwyl u in die veld is, en bied steeds direkte toegang.
Reiskas: 'N Goeie reiskas beskerm teen stote en skrape tydens reis. Benewens skoonheidsmiddels, verseker dit dat u omvang nie uit die nul val nie. Kaste met harde kante, soos dié van Pelican of Boyt, het 'n beskermende skuiminsetsel wat gesny kan word om u spesifieke vuurwapen te pas. Lugrederye benodig sulke harde kaste en gee die mandaat dat die saak gesluit moet word.
'N Verskeidenheid grootwildjagkalibers. Hierdie keuse is 'n algemene riglyn vir die keuse van patrone en sal beslis nie in ooreenstemming wees met die mening van elke 'deskundige' nie. Die patrone met 'ligte kant' is moontlik geskik vir jagters wat streng agter witstertjies aan is. 'Middeweg' -keuses is goed vir generalistiese grootwildjagters. "Heavy Side" -kalibers is geskik vir jagters met 'n aptyt vir groot wild soos elande en grizzly.
Soos op die foto van links na regs,
Die ligte kant: .243 Winchester, .25-06 Remington
Die middelgrond: .270 Winchester, .308 Winchester, 30-06 Springfield, 7mm Remington Magnum en 300 Winchester Magnum
Die swaar kant: .338 Winchester Magnum, .338 Remington Ultra magnum, .375 Holland & Holland magnum
Eens lank gelede (verlede jaar, om presies te wees), het twee winkels van soortgelyke aard in Columbia geopen, en die ontbytspel van die stad en rsquos was sedertdien nog nooit dieselfde nie. Die winter het warm geword met die debuut van Harold & rsquos Donuts en Strange Donuts, wat elke oggend vroeg van voor af kreatiewe konsepte vervaardig. Met 'n oorvloed van al hierdie styselagtige lekkers, kan dit moeilik wees om te kies watter winkels u wil eet. Na deeglike ontleding en wetenskaplike metodologie (lees: my gesig stop), het ek onwrikbaar tot 'n gevolgtrekking gekom om die gate in die & ldquodoughnut -oorlog & rdquo eens en vir altyd te vul.
Benewens die korrekte spelling van die konfyt- en rsquos -naam, bring Harold & rsquos ook 'n sterk stryd in die donutgeveg. Met hul fluffier-deeg-uppercut en hul groter-suigpons, het Harold & rsquos reeds 'n one-up op Strange. Dit help ook dat die winkel gesellig was met sy agtergrondverhaal wat in die eienaar Michael Urban en rsquos -familie gegrond was. Hy het die winkel vernoem na sy oupa Harold, wie se ma tuisgemaakte doughnuts gemaak het. Hierdie geskiedenis meng goed met hul geselliger, sag beligte atmosfeer en vriendelike personeel.
Koffie: Dit is 'n belangrike doughnut en ontbyt -stapelvoedsel wat nie misgekyk kan word nie. As dit goed gekombineer is, kan die koffie-en-gebak-kombinasie 'n broodwinner of 'n ooreenkoms wees vir enige bakkery. Harold & rsquos versnit is letterlik & ldquo Harold & rsquos Blend & rdquo deur Columbia & rsquos eie Fretboard Coffee. Dit is 'n lekker, afgeronde mediumbraai met effens rokerige en neutagtige ondertone. Die geur is nie so vet dat dit die doughnuts oorweldig en op sy eie goed staan ​​nie.
Geglasuurd: Hierdie klassieke is 'n ware toets vir die maak van donuts. Om 'n geglasuurde doughnut verkeerd te kry, is soos om punte van Gryffindor af te neem, dit skend net die natuurlike vloei van dinge. Gelukkig het Harold & rsquos geglasuurde skoonhede die toets deurstaan. Die nonchalante geur is net so sag soos 'n geglasuurde doughnut nie, maar dit is 'n sagte, deeglike perfeksie met net 'n bietjie taai glans om dit te versoet. Hulle gee die klassieke die geregtigheid wat hy verdien.
Handwerk: ek het 'n hele paar handwerkdoughnuts probeer, en ek was verheug om egalige en gebalanseerde geure te vind wat goed bymekaar pas. Nary a was te droog of onbevredigend. Die beste? Die sjokolade -grondboontjiebotterkoek doughnut. Alhoewel die geure ryk en grensloos dekadent was, het die geure mekaar nie oorweldig nie en my drang na Reese en rsquos dadelik geblus. Die ergste? Alhoewel die bloubessie -sitruskoek doughnut 'n bietjie af was (te veel bloubessie, nie genoeg sitrus nie), was ek meer teleurgesteld oor die esdoorn spek doughnut. Die spek was vars en bros, maar sy rokerige geur het gebots met die soet esdoorn, wat skaars waarneembaar was.
Desondanks het Harold & rsquos my meer beïndruk as die vorige keer dat ek hul skeppings probeer het. Daar is geen opvallendheid vir hulle hierdie ronde nie.
Net soos die betongens wat deur die slang getrek word, is Strange Donuts vreemd en te hip vir die klassieke ma-en-pop-gevoel van Harold en rsquos. Die winkel is van St. Louis -oorsprong en deel 'n ruimte in die middestad met Seoul Taco (ook van die Gateway City). Binne is die atmosfeer 'n bietjie kouer en industriële. Dit was verlate toe ek op 'n vroeë Saterdagoggend besoek afgelê het. Maar as die spel die spel speel, het Strange 'n paar kragopnames gestoor.
Koffie: This & ldquoStrange Brew, en rdquo soos dit gedoop word, het 'n aanloklike wending op 'n donker gebraai. Ondanks die feit dat Strange & rsquos se webwerf dit duidelik as 'n Kuva -koffie noem, adverteer hulle Kaldi & rsquos tydens my besoek.Ongeag die raaiselrooster, die gebraai self was gladder en nie so hartig soos Harold & rsquos nie. Daar was beslis vrugtige ondertone, wat afwyk van wat ek normaalweg sou drink, maar dit pas perfek by die soetheid van die donuts.
Geglasuurd: Selfs Strange & rsquos -klassieke het 'n vreemde manier. Afwykend van die tradisioneel donsige en tuisgemaakte donut, is hierdie ligter en vrugtiger (onthou toe ek gesê het die koffie pas by die geure? Alles is vrugte hier). Dit was 'n voorsmakie wat ek weer sou probeer, maar eerlik gesê, dit was 'n bietjie tekort aan die glans van Glamour wat Harold & rsquos aangebied het en herinner aan 'n winkel.
Handwerk (of & ldquoNuwe skepping & rdquo): Om 'n geldige vergelyking te bied, het ek baie donuts gekoop, soortgelyk aan dié wat ek by Harold & rsquos geëet het. Ek het oorspronklik getrek vir Strange Donuts en 'n lieflike oorwinning, maar hul donuts het nie so goed opgestaan ​​soos Harold & rsquos nie. Hul esdoornspek en ldquodone, en rdquo soos hulle dit noem, het 'n esdoorngeur as hul mededinger, maar die spek kom natuurlik vooruit uit 'n boks (ek werk by Shakespeare & rsquos Pizza en jammer om teleur te stel, maar ons gebruik dieselfde spekstukkies). Dit was verbasend dat dit beter smaak, maar die gebrek aan varsheid het my 'n ernstige, martelende, 10 uur lange Nyan Cat-agtige lus veroorsaak. Hul taai botter-doughnut ('n stapelvoedsel van St. Louis, deur en deur) het Paula Deen-goedgekeur (te veel botter, nie genoeg taai nie). Dit was so sag soos Kristen Stewart en rsquos -toneelspel. Noudat ek die verband afgeruk het, moet ek sê dat hul koekdoughnuts alles was wat 'n koekbolle moes wees. Sag, krummelrig en klam met net die regte hoeveelheid geur. Die beste een? Die sleutel limoen doughnut. Dit het soos die middel van die somer geproe met 'n meringue-ryp ryp om die soetheid te balanseer. Die ergste? Die swartwoud -doughnut. Ten spyte van sy pragtige kersiekompote (of konfyt. Ek weet nie presies watter een dit was nie) en die kakaopoeier wat afgestof het, het dit soos 'n sjokolade -doughnut met vanieljeversiersel geproe, maar dit het net die punt gemis.
Die stryd was taai en het baie ongevalle veroorsaak (naamlik my dieet), maar die duidelike wenner was Harold & rsquos. Die atmosfeer was meer uitnodigend en die doughnuts is meer aanloklik. Dit het nie twee jaar agtereenvolgens niks in Inside Columbia gewen en die beste plek om donuts te kry. Die belangrikste ding om te onthou, is egter dat die ware wenner net donuts is. Of dit nou outyds of vreemd is, dit is iets om suiker oor te gooi.
Dit is geen geheim dat Columbia die tuiste is van 'n magdom pizza -opsies wat baie geniet word nie. Van die berugte Shakespeare & rsquos tot die leke & rsquos Domino & rsquos, dit kan 'n bietjie oorweldigend wees om 'n nommer te kies as u 'n laat happie wil hê.
MOVE het die gewildste tertstop gerangskik om 'n einde te maak aan u onrus in die besluitneming van pizza, want dit is tyd om te belê in 'n groter môre (een van heerlike pizza-oorskiet).
Die eienaardige en geliefde Pizza Tree kom op 'n eerbare derde plek in. Hierdie sny -stop het in 2014 in Cherrystraat geopen en bedien sedertdien lekker, interessante pasteie aan die mense van Columbia. Sommige van hul interessantste geure sluit in gelaaide gebakte aartappel, Ruben en Philly -kaassteak.
Pizza by die sny en by die tert is daagliks beskikbaar tydens ete, vervoer en aflewering. Wat wonderlik is aan hierdie plek, is dat die spyskaart voortdurend verander met vindingryke nuwe geure, en die kuns wat die winkel en mure versier, is genoeg om Pizza Tree die titel van CoMo & rsquos se oulikste pizzasalon te gee. Maar, soos ons geleer het in elke romantiese komedie wat ooit geskep is, lyk alles nie.
Stel jou voor: jy stap na die kasregister en plaas jou bestelling. U kry 'n sny geheime margherita en een van die klassieke pepperoni & mdash twee ware skoonhede. U bestelling kom stomend op 'n papierbord en u is meer as gereed om u eerste hap te neem. Maar wag? Waar gaan jy sit? Die winkel is so klein dat enige stormloop voor die konsert u instap sal laat draai.
Die pizza is goed, maar jy wil meer hê (en nie op 'n goeie manier nie). As die beste deel van u sny die pepperoni is, is daar ruimte vir verbetering.
Wees eerlik, is dit regtig waaruit u pizza -drome bestaan?
Don & rsquot ontken u smaakknoppies die waarheid. Shakespeare & rsquos is aangewys as wenner van die & ldquoBest Bites: College Edition & rdquo op Good Morning America. Dit het in die hartjie van Columbia gewerk en het 'n pizzarestaurant in die stad geword. Dit het drie liggings en het selfs met sy bevrore pasteie selfs buite sy (tydelike) huis in Agtste Straat gestrek. Shakespeare & rsquos vang die essensie van MU vas, en ja, die pizza is redelik goed. Maar is dit die beste?
As u nie die geur vind wat regtig tot u spreek nie, is die koek hier nie noodwendig die beste in die land nie. Sekerlik, die handgemaakte deeg en vars bolaag is moeilik om mee te ding. Maar wat werklik 'n restaurant maak om te onthou, is nie die pizza self nie, maar die atmosfeer.
Shakespeare & rsquos wag byna altyd lank, want baie hype lei tot baie kliënte. Die pizza-honger menigtes en uitstekende ligging tussen die kolomme en die middestad lewer die duidelike atmosfeer van die universiteitsdorp. Dit en 'n stukkie & ldquoThe Masterpiece & rdquo is genoeg om te verseker dat enige kliënt vir meer terugkom.
Dit is alles in die kors. Wat hierdie pizza-gewrig bo hulle almal stel, is die perfek gebakte deeg en eerlikwaar die goedkoper pryse. Die restaurant het twee plekke in Columbia, die naaste aan die kampus is hul plek op E. Broadway.
Gumby & rsquos beweer dat roem waarskynlik hul & ldquoStoner Pie is, en 'n kaaspizza bedek met pepperoni, spek, mozzarella -stokkies en patat (as jy dit kry, maak seker dat jy regtig stenig). Die spyskaart is groter en bevat & ldquoPokey Stix & rdquo (knoffelkaasbrood), calzones, pepperonirolle en vlerke.
Die restaurant self is lekker, en soos baie ander pizza -plekke in CoMo, het dit 'n paar lekker kunswerke. Hierdie tert is ook ideaal vir aflewering, en daar is baie weeklikse aanbiedings wat ideaal is vir studente. Midweek-waansin (koop 'n medium kaaspizza, kry een gratis) op Woensdae en 75-sent-vleuels op Donderdae is slegs 'n paar van hul spesiale aanbiedinge.
Boonop is hul kaas perfek gesmelt. Ek stop die wêreld en smelt saam met jou, Gumby en rsquos.
Wie hou nie van 'n goeie pizza nie? 'N Goeie tert kan 'n hartseer nag van studie tot 'n volmaakte partytjie verander. Alhoewel CoMo baie pizza -plekke het om uit te kies, het Gumby & rsquos na 'n moeilike stryd 'n pizza in my hart geneem. Hul kors, hul unieke pizzabroodjies en hul kenmerkende restaurantvibes maak Gumby & rsquos my enigste ware liefde, selfs al is dit 'n bietjie kaasagtig.
Hier & rsquos die scoop: Roomys is 'n romerige, ontsagwekkende, emosionele pleister. Ek het altyd daarvan gehou om kruisement-roomys te eet na 'n slegte dag (of 'n goeie dag, regtig, ek hou net van roomys), veral terwyl ek na 'n goeie program kyk of saam met vriende kuier. Terwyl ek en myntjie -roomys beslis vir mekaar was, het ek besluit om na ander geure uit te brei om die finale uiteensetting te wees van watter CoMo -roomyswinkel die beste is.
Sparky & rsquos het 'n atmosfeer wat verslaan kan word. Hulle mure is pers en gevul met vreemde, psuedo-realistiese foto's van grillerige mense wat glimlag en katte wat soos mense lyk. Die vensters is gevul met opgestopte diere en die groen bord van die winkel val in die middestad op, basies 'n baken van wonderlike nagereg.
Die binnekant van die winkel klink miskien vreemd, maar u moet nie bang wees vir die binnekant nie. Dit voeg net karakter by, en dit is ook 'n prettige gespreksvoorgereg. Dit is die roomys wat van Sparky en rsquos 'n belewenis maak, maar die versierings gee beslis 'n paar Stars Hollow -vibrasies aan die winkel.
Wat hul stapelvoedsel, roomys betref, is dit suiwel-suiwel vir hul cicada-roomys en hul geure buite die muur, soos rooiwyn en esdoringstroop. Besoek vooraf hul Facebook -blad, want hulle plaas hul unieke geure van die dag daar, sodat u kan seker maak dat hulle iets het wat u interesseer. Maar regtig, wie sou nie Lucky Charms -roomys wou laat vaar nie?
Soos ek vroeër genoem het, is ek mal oor sjokolade -roomys, en ek het hul fantastiese mintsjokoladeskyfie probeer toe ek die eerste keer by MU kom. Dit was natuurlik wonderlik, maar ek het hierdie keer besluit om iets meer eksoties te gaan eet. Ek het hul bloubessie -muffin en limonade (saam op 'n lepel), Nutella -kaaskoek, koekbeslag en sherbert probeer. Daar was nie een geur wat my teleurgestel het nie, en ek het uiteindelik 'n koppie Nutella -kaaskoek gekoop. Niks is beter as om buite te sit op 'n lekker dag om roomys te eet nie, en dit is wat ek gedoen het.
Die mense by Sparky & rsquos maak hul roomys saam, so dit is 'n belewenis met elke happie. Die omgewing van die winkel, tesame met die unieke geure, behoort Sparky & rsquos boaan u moet-probeer-lys te plaas.
Andy & rsquos is 'n kettingrestaurant, maar dit is baie goed. Die meestal buite-deurrit het 'n retro-opstelling, waar u buite op die banke kan sit en van hul ongelooflik goeie spyskaart kan geniet. Hulle roomys is dik en heerlik, en u kan beslis nie hul klassieke roomyskombinasies laat vaar nie.
Die probleem dat hulle buite is, is dat die roomys op lang en warm somersdae te vinnig smelt. Boonop kan dit soms vermoeiend en sweet wees om buite in die hitte te sit. In dieselfde opsig is dit waarskynlik 'n slegte idee om buite in die middel van die winter 'n beton te eet, maar soms is die roeping van roomys onweerstaanbaar.
My lewe is 'n liefdesbrief vir hul beton, maar hul outydse koeldrank en mout is ook altyd 'n goeie keuse. Hul dunmuntbeton vroeg in Februarie is een van die beste kosse wat hulle die hele jaar kan bied, maar die eier -skud is ook bo -aan die lys.
Nou om die olifant in die kamer toe te spreek: Wat is bevrore vla? Dit is soos roomys, maar dikker en romeriger, ietwat soortgelyk aan bevrore jogurt. Dit het baie meer geur as roomys, en Andy & rsquos-byvoegings en aanpassingsgeleenthede maak dit maklik om jou nuwe gunsteling nagereg te skep.
Vanweë hul nabyheid aan die kampus, die unieke geure en die kenmerkende dekor, neem Sparky & rsquos hierdie een. Andy & rsquos, ek en rsquoll hou altyd van jou muntskyfiebeton, maar die wonderlike geure van Sparky en rsquos gee dit 'n bietjie kans. Hulle maak ons ​​beslis lus vir roomys.
Ontwikkelaar en uitgewer Tripwire Interactive het eerste besonderhede gedeel vir Maneater: Truth Quest, die komende aflaaibare inhoud (DLC) vir die eet -up -hit van 2020, Maneater.
Kyk na die Maneater 'Truth Quest ' DLC Reveal Trailer:
Hierdie somer vir die PlayStation 4 en PlayStation 5, Xbox One en Xbox Series X/S, sowel as die rekenaar (via Epic Games Store), gaan Maneater: Truth Quest voort waar die verhaal opgehou het na die opwindende gevolgtrekking in Maneater, die oorspronklike bekroonde Action-RPG (shARkPG) waar jy as 'n haai speel.
Met die titulêre en ontwikkelde bulhaai -protagonis - en Chris Parnell (Saturday Night Live, Rick en Morty, Archer), met sy rol as ondersoekende joernalis Trip Westhaven, sal Maneater: Truth Quest spelers in die gat van donker geheime en sameswerings omring Port Clovis en die Naval Wildlife Organization (NWO). Die oorspronklike verhale van diere wat been soos harnas groei, gifstowwe afgee of elektrisiteit as 'n wapen gebruik, was bloot ou vissermansverhale. Dit is totdat samesweringsteoretici oral na die oorspronklike Maneater verwys as 'n goeie bewys van 'n regeringsbedekking. Trip Westhaven, op die rand van waansin, vuur sy ViewTube -kanaal "Truth Quest" aan, om sy volgelinge, die "Questers" na diep waters te neem in 'n poging om die donker geheime agter hierdie walvis van 'n verhaal te ontbloot.
'Die span het hard gewerk aan Maneater: Truth Quest en ons is opgewonde om die eerste besonderhede oor die aflaaibare inhoud aan te kondig waarvoor so baie aanhangers gevra het,' het Sean McBride, kreatiewe direkteur by Tripwire Interactive, gesê. Ons streef daarna om spelers meer te gee van wat hulle van die oorspronklike Maneater gehou het, met die vermoë om groter te word, 'n heeltemal nuwe gebied aan die kus van Port Clovis te verken en verdere vernietigingsinstrumente te ontwikkel. Geïnspireer deur Scaly Pete se vaderverhale van 'Gub 'ment Experiments ', neem ons aan waar ons opgehou het en sluit aan by Trip Westhaven en die haai se reis deur die konyngat van sameswering en militêre bedekkings terwyl u eet , verken en ontwikkel deur hierdie onbekende waters. "
Met twee nuwe episodes en 'n heeltemal nuwe streek, is die Maneater: Truth Quest DLC propvol nuwe evolusies, uitdagings, wild en meer! Spelers neem weer beheer oor die top -roofdier van die see om te eet, te verken en te ontwikkel tot aan die bokant van die voedselketting. 'N Voorsmakie van nuwe funksies en inhoud sluit in:
Nuwe evolusie stel
• Maksimum peil verhoog tot 40.
• Vyf nuwe orrel -evolusies met een ekstra orrelgleuf wat op vlak 40 ontsluit is.
• Maksimum haai grootte toegeneem.
• Nuwe "Uber" Apex Predator.
• Nuut ontwikkelde jagdiere.
Nuwe militêre magte vir die Bounty Hunter -stelsel
• Militêre landmagte sal aanvalle vanaf strande en versterkings loods.
• Helikopters sal per vliegtuig jag.
• Vyf nuwe Bounty Bosses.
• Nuwe wapens en voertuie vir militêre Bounty Hunters.
• Versuim om te kommunikeer: stert-sweep voorwerpe om die doelwit te vernietig.
• Tydtoets: Swem deur die ringe voordat die tyd opraak!
Die Maneater: Truth Quest DLC benodig die basisspel, Maneater, om#8212 te speel en is beskikbaar vir $ 14,99 / € 14,99 / £ 12,99 MSRP.
Vir meer inligting oor Maneater: Truth Quest, besoek die Amptelike webwerf.
1 deel Dr. McGillicuddy se Mentholmint
1 deel sjokolade likeur
Bedien as 'n verkoelde skoot of oor ys.
1 deel Dr. McGillicuddy's Peppermint
1 deel koffie likeur
1 deel Dr. McGillicuddy's Apple Pie
1 deel Dr. McGillicuddy's Butterscotch
4 dele warm sjokolade
Meng die bestanddele in 'n glas, roer en bedien warm.
Bedien verkoelde bestanddele in 'n martini -glas.
1 deel Dr. McGillicuddy's Peach
3 dele suurlemoen-suurlemoen
1 deel Dr. Apple Whiskey
Meng die bestanddele oor ys en sit voor.
3 dele room koeldrank
1 deel trippel sek
1 deel Dr. Mcgillicuddy ' s Mentholmint
1 deel Dr. McGillicuddy's Cherry
3 dele wortelbier
1 deel Dr. Blackberry Whiskey
Meng die bestanddele oor ys en versier met kersie.
2 dele Dr. Peach Whiskey
2 dele koffie likeur
2 dele Dr. Blackberry Whiskey
1 deel Dr. Honey Whiskey
1 deel Fireball & reg Whiskey
1 deel Dr. McGillicuddy's Coffee
1 deel Ierse room
1 1/2 deel Dr. Honey Whiskey
2 dele gemmerbier
Meng die bestanddele oor ys en versier met suurlemoenskyfie.
1 deel platinum vodka
2 dele half en half
1 deel vuurbal whisky
3 dele gewone of harde sider
1 deel Blackberry Brandewyn
1 deel gekruide rum
3 dele warm appelasyn
Meng die bestanddele in 'n beker, roer en geniet.
1 deel Ierse whisky
Meng, verkoel, skiet en jaag.
1 deel Dr. McGillicuddy's Vanilla
2 dele melk (sjokolademelk is opsioneel)
2 dele Dr. McGillicuddy's Peppermint
1 deel donker rum
1 deel vuurbal kaneel whisky
Bedien as 'n verkoelde skoot of oor ys
1 deel Dr. Peach Whiskey
3 dele soet- of ystee
2 dele warm sjokolade
Bedien warm as 'n winter warmer
2 dele Dr. McGillicuddy's Cherry
3 dele margarita mengsel
Meng die bestanddele oor ys, roer en sit voor.
1 deel donker crème de cacao
1 deel vanielje wodka
3 dele gemmerbier
Bedien as 'n verkoelde skoot of oor ys met 'n suurlemoenskyfie.
1 deel PB
1 deel robynrooi pomelosap
1 deel koeldrank
Bedien as 'n verkoelde skoot of oor ys, versier met 'n bietjie kalk.
2 dele sodawater
Moet 21 wees om te volg en betrokke te raak. Dr. McGillicuddy's Liqueur 15-30% Alc/Vol Dr. McGillicuddy's Whiskey met natuurlike geure 30% alk/vol Sazerac Co., New Orleans, LA.
Chalke is gebore in Ottawa, Ontario, en is grootgemaak in Noord -Vancouver, British Columbia. Sy is die middelste van drie dogters wat vir Douglas en Angela Chalke gebore is. Haar ma is van Rostock, Duitsland. Volgens a Skrop kommentaar, het sy twee keer per week die Duitse skool in haar tuisdorp bygewoon. Haar eerste taal is Engels, maar sy praat vlot Duits en "redelik goed" Frans. Dit is by haar opgeneem Skrop karakter, Elliot Reid, wat Duits en Frans op dieselfde vlakke gepraat het. Chalke studeer in 1994 aan die Handsworth Secondary School in Noord -Vancouver.
Chalke se toneelspelloopbaan het op agtjarige ouderdom begin toe sy in musiekteaterproduksies begin verskyn het. Op 12 word sy 'n verslaggewer op die Kanadese kinderprogram KidZone.  In 1993 neem sy die rol van Rebecca Conner-Healy oor Roseanne nadat Lecy Goranson die reeks verlaat het, het Chalke 'n ander verskyning in die rolprent gemaak Roseanne episode "Halloween: The Final Chapter" (#178, oorspronklik uitgesaai op 31 Oktober 1995) nadat Goranson teruggekeer het. Chalke keer later terug na die rol van Becky nadat Goranson vir 'n tweede keer vertrek het. Nadat die program geëindig het, keer Chalke kort terug na Kanada, waar sy 'n hoofrol in die CBC Television -drama speel Niks te goed vir 'n cowboy nie (1998–1999).
In 2001 word sy beklee as dr. Elliot Reid in die NBC -komediereeks Skrop en sy sou vir al nege seisoene 'n rolverdeling wees totdat die reeks in 2010 eindig. Sy het in verskeie rolprente verskyn, waaronder Ernest gaan skool toe en Koek. [ aanhaling nodig ] Sy verskyn in Channel 101's Die 'Bu met The Lonely Island, 'n parodie op die trefferprogram Die O.C., maar word gekrediteer as "Pamela Fenton". In 2007 verskyn sy as 'n ondersteunende karakter in Chaos teorie, wat die mede -Kanadese Ryan Reynolds vertolk het. In 2008 word Chalke die woordvoerder van 'n reeks vroue -onderklere deur Hanes, wat 'n reeks advertensies insluit wat deur haar geregisseer is Skrop mede-ster Zach Braff.  In 2008 en 2009 het sy in die CBS -sitkom verskyn Hoe ek jou ma ontmoet het as Stella Zinman. Vroeg in 2011 speel sy in die CBS -televisiereeks Mad Love, 'n romantiese komedie wat as 'n plaasvervanger vir die middel van die seisoen gedebuteer het en wat na slegs een seisoen geproduseer is.  
Chalke is deur die voormalige onderteken Skrop uitvoerende vervaardiger Bill Lawrence om die liefdesbelangstelling van Bobby Cobb in die reeks te speel Cougar Town. Sy het in die derde seisoen in verskeie episodes verskyn.  Chalke speel 'n hoofrol in die ABC -komediereeks Hoe om saam met u ouers te leef (vir die res van u lewe), wat op 3 April 2013 in première was, en wat 'n maand later gekanselleer is. Sy het Polly gespeel, 'n alleenstaande en baie onrustige geskeide ma, wat weens die ekonomiese afswaai by haar ouers (Elizabeth Perkins en Brad Garrett) terugkom. Ook in 2013 speel sy 'n woes ma met die naam Casey Hedges in die Grey's Anatomy seisoen 9 episode "Can't Fight This Feeling". Chalke stem ook vir Beth op die program Rick en Morty.
Op 28 April 2017 is aangekondig dat 'n herlewing van Roseanne was aan die gang, en dat die meeste van die oorspronklike rolverdeling en sommige van die vervaardigers sou terugkeer vir die herlewingsreeks.  Op 16 Mei 2017 is bevestig dat agt aflewerings van die program deur Green groen is en in die middel van 2018 in die middel van die seisoen sou verskyn, met Chalke terug, maar 'n ander rol as Becky Conner speel.  Na die kansellasie het sy later teruggekeer vir die spin -reeks, Die Conners.
In Februarie 2021 speel Chalke saam met Katherine Heigl in die rol van Kate Mularkey vir die Netflix-reeks Vuurvliegbaan. 
Chalke is verloof met advokaat Jamie Afifi. Die egpaar het 'n seun, Charlie Rhodes, en 'n dogter, Frances.     Haar seun is op tweejarige ouderdom gediagnoseer met Kawasaki -siekte. 
Chalke se tante en ouma is dood aan borskanker wat nog nie gediagnoseer is nie. Sy het sedertdien die opsporing en voorkoming van borskanker aangemoedig en in die Lifetime -film gespeel Waarom ek lipstiffie aan my mastektomie gedra het.  Sy is 'n ambassadeur vir die Audrey Hepburn Children's Foundation. Chalke het ook verskyn in 'n kort video wat 'n parodie op die advertensie van die National Organization for Marriage teen 'n huwelik van dieselfde geslag "Gathering Storm" maak.   Sy was die ambassadeur van 2009 vir die Susan G. Komen Passionately Pink vir die Cure-program, waarvoor sy ook 'n T-hemp ontwerp het. 
Die nuutste nuus oor die spel, resensies, deurloop en strategie. Wees 'n beter speler.
U hoef nie te wag tot die weergawe van die spel in Junie om die toeganklikheidsopsies te bereik nie.
Die wêreld eindig met jou Anime -reaksies | Afdeling 7
Prima | Opsomming einde 30 van die week
deur Prima Personeel
Kyk terug na alles wat u gedurende die week van 17 Mei tot 21 Mei kon gemis het.
Fortnite Chapter 2 Seisoen 6 | Hoe om sandkastele te bou
Neem deel aan 'n klassieke someraktiwiteit.
Hoe om die Free Street Shadows -uitdagingspakket in Fortnite te kry
Fortnite Chapter 2 Seisoen 6 | Uitdagings vir week 10
Gryp jou Hop Floppers en Shockwave Grenades en spring na 'n maklike XP.
Ni no Kuni II: Revenant Kingdom kry 'n Nintendo Switch -vrystelling
'N Nuwe manier om hierdie moet-speel-speletjie te geniet.
Deep Silver bevestig dat TimeSplitters terugkom met 'n nuwe spel
Ontwikkeling word behartig deur Free Radical Games.
Fortnite x NBA stel die stryd bekend om 'n goeie span te probeer ondersteun
Ledeplekke gaan vinnig!
The Last of Us Part II kry 'n 60 FPS -patch vir PS5
En dit klink asof daar nog meer kom.
Dae verby op 'n rekenaar | Onderhoud met Eric Jensen en Zachary Lewis van Bend Studio
Hoe dit was om Days Gone na 'n rekenaar oor te dra, en wat om te verwag van die rekenaar se weergawe van die spel.