Ek lê my bossie blomme op Alex la Guma se graf neer met diep dankbaarheid vir sy skrywerskap en sy opoffering en dié van sy gesin en familie. Hier onder die bruin marmer van Emigrados Revolucionarios Cubanos behoort hy vir sy stryd teen armoedeverligting, vir volle menswaardigheid, ware vryheid en gelykheid aan Kuba net soos hy aan Suid-Afrika behoort. Ek weet ook in die skerp sonlig van Cementerio de Colón dat die volvoering van dié droom ons meesal ontwyk.
In sy geboortestad, Kaapstad, is daar nog geen openbare erkenning van sy en sy familie se opoffering van byna ’n eeu nie.