Namakwaland toer – Deel 3
April 16, 2012 in Sonder kategorie
Vrydag, 6 April
Grotte en Varswaterbaai
Ongelukkig kon ons nie Bouldersbaai kry vir die volle drie dae wat ons in die Park bly nie. Vandag moet ons versit Varswaterbaai toe.
Deur die nag reën dit 'n paar baie groot druppels. Alles is die oggend nat. Ons eet ontbyt (daar was nog van die trifle oor), en pak rustig op. Besonders rustig. Teen half-twaalf is almal opgepak.
Ons ry af na die Spoegriviergrotte toe. Dit is PaasVrydag. Martin lees vir ons 'n dagstukkie. Koos, ons saamreisende prediker, hou 'n kort nagmaaldiens, en ons gebruik nagmaal. Die hot cross bun voorraadjie kom egter onder stremming van die jonger kindertjies. Wat is dit dan in elk geval met grootmense wat so baie praat voordat hulle begin eet van die goed!
Ons toergroep is egter nog nie voltallig nie. Thomas en Marienka is nog nie hier nie, en dit lyk of ons moet maar gewoond raak daaraan om sonder Thomas te toer. Dit klink dan nou amper soos daai song van die ou wat moes gewoond raak daaraan om nie meer langs Sylvia te woon nie.
[Thomas! Waar de *** is Thomas?]
Wel, Thomas was laasjaar deel van ons toergroep wat die Namakwaland Nasionale Park getoer het. Thomas se Jeep Cherokee het egter onverwags gebreek (daai goed gebeur normaalweg onverwags). Hy sou gister probeer om die voertuig te laat herstel en vandag vertrek om by ons aan te sluit.
Daar is seker vir so 'n 200m strook tussen die grotte en die afdraai selfoon ontvangs. Pieter kry vir Thomas in die hande op sy selfoon. Thomas trek op Garies. Hulle is dus so bietjie meer as 'n uur weg. Thomas sleep 'n sleepwa wat hy by Pieter leen.
Ons ry intussen agter Martin aan op al die klein paadjies langs die see op pad na Varswaterbaai toe.
Daar is een uitdagende gedeelte dik sand. Die bordjie wat sê "Dik sand. Slegs 4×4 voertuie" is nogal 'n goeie aanduiding waar die gedeelte begin.
Die eerste gedeelte daarvan is heel gangbaar. Dan volg daar 'n gedeelte harde grond, en dan weer die tweespoor sandpaadjie. Martin se eerste twee probeerslae met sy Land Rover met die sleepwa is onsuksesvol.
Op Martin se advies verlaag ons banddruk van 1,5 na 1,2 bar. Sommige gaan af na 1 bar.
Martin se Td5 brul weg. Later raak dit stil, en ons aanvaar hy was suksesvol met die hindernis. Hy het radio verbinding met 'n paar lede van die groep, so ons aanvaar ons sou 'n noodoproep gehad het as hy vasgeval het.
Hierdie is die presiese plek waar ons laasjaar 'n redelike tydjie spandeer het. Thomas het toe nog 'n 2×4 Colt gery en hy het daar vasgeval. Koos kry sowaar sy paar Crocs wat hy laasjaar daar verlê het met die gesukkel om vir Thomas uit te stoot. Hierdie keer kom Thomas darem met 'n Jeep Cherokee.
Ons toer rustig verder en arriveer na 16h00 by Varswaterbaai. Op pad daarheen is daar verskeie plekke waar vars water by spruite en oë uitsyfer.
Naby een van hierdie punte het ons ook 'n kolonie robbe gesien. Sommige het gebodysurf.
Dit is koud en oortokke toe ons by Varswaterbaai kom. Ons slaan haastig tent op; dit is ons en Koos-hulle se se beurt om kos te maak. Die brood moet nog aangemaak word en darem bietjie rys voordat die son heeltemal onder is.
Die vure brand darem later al en die son begin wegraak in die Weste, maar Thomas en Marienka daag nie op nie.
Daar is nie selfoon ontvangs nie, so buiten om oor hulle bekommerd te wees is daar niks konstruktiefs om oor hulle afwesigheid te kan doen nie.
Ons braai hoendervlerkies en hoendersosaties. Genoeg om ons veertig dae en veertig nagte aan die gang te hou. Dan is daar ook twee potbrode. Die son was te effentjies om hulle lekker te laat rys, maar hulle is darem ook al onder die kole.
Ons sien die ligte van drie voertuie in die skemer aangery kom teen 'n redelike tempo. Almal staan in afwagting die aankomende konvooi en dophou. Dit moet seker Thomas wees.
Die voorste voertuig is 'n oranjekleurige Land Rover 110 dubbelkajuit met 'n sleepwa. Die tweede voertuig is 'n Land Rover 130 dubbelkajuit. Die derde voertui kan ons nie uitmaak wat dit is nie.
"Dis ons sleepwa!" merk Pieter se seun op toe die voorste Land Rover by ons kamp intrek.
"Haai, dis my pel Nekkies!" merk Martin op toe die tweede Land Rover intrek.
"Dis Thomas!" koor almal toe die derde voertuig stilhou.
OK, nou weet ons almal waar Thomas is.
Die kort weergawe is dat Thomas vasgeval het en dat die manne met die Land Rovers hom gehelp het, en toe sommer sy wa verder gesleep het. Een van die redders is toevallig Nekkies, Martin se pel van Getaway Motors inWellington wat altyd aan sy Land Rover werk (mens moet mos soms aan 'n Land Rover laat werk).
Teen die tyd wat die kos gereed is het Thomas al sy tent opgeslaan. So soortvan. Die struktuur het wel ooreenkomste getoon met die vervaardigers se konsep, maar die fynere detail sou Thomas eers die volgende dag in ligdag finaliseer. Soos byvoorbeeld om nie die flysheet verkeerdom op die tent te hou nie.
Surita se 'n sjokoladekoek (ook potgebak) rond die aand af saam met koffie. Teen daardie tyd het ons al Thomas se storie uit hom uit gerem.