Suid-Amerikaanse Leaffish-spesieprofiel * Alles oor diere
Die unieke Suid-Amerikaanse Leaffish, oftewel Amazon Leaffish, is 'n baie interessante vis vir die klaskamer of vir die vele akwariumversamelaars wat 'n gesprekstuk wil hê. Die Suid-Amerikaanse Leaffish kry sy naam omdat dit opvallend soos 'n regte blare lyk. Dit is egter 'n uitdagende varswatervis om te besit, en dit kan ook duur wees. As u daartoe verbind is om een ​​van hierdie merkwaardige en skaars hinderlaag-roofdiere te besit, moet u die uitdaging van 'n werklik ongewone vis ten volle benut.
Algemene name: Suid-Amerikaanse Leaffish, of Amazon Leaffish,
Wetenskaplike naam: Trichogaster mikrolepis
Volwasse Grootte: 3 duim
Lewensverwagting: 5 tot 8 jaar
oorsprong Amazon- en Reo Negro-kom; Britse Guyana.
tank vlak Almal
Minimum tenk grootte 20 tot 25 liter
sorg Matig tot moeilik
Die Suid-Amerikaanse Leaffish is afkomstig van die Amazone-rivierkom in die lande Peru, Brasilië, Bolivia, Columbia en Venezuela. Dit leef in vlak water waar dit wegkruip in die plantegroei in die rivierbedding, na ondertoe. Verborge van sy prooi deur sy omgewing, sy gekamoefleerde liggaam en sy deursigtige vinne, is hierdie visse amper onopspoorbaar totdat hulle aanval.
Die Suid-Amerikaanse Leaffish lyk buitengewoon soos 'n dooie blaar, wat tussen die plantegroei na die onderkant van 'n tenk sweef. Soos 'n blaar, is dit klein, ovaalvormig en plat van kant tot kant; beide anale en rugvinne is stekelrig, wat 'n liggaamsmarge van gekantelde rande vorm, soos 'n perfekte blaarlyn.
Hierdie vis is geel tot bruin met ewekansige merke, sowel as drie lyne wat van die oog na die buik, van die mond na die caudale vin, en van die oog tot die rugvin loop, soos die are van die blaar. Baie mense het 'n kwart-duim-lange velvel wat uitsteek vanaf die onderlip wat baie soos die stam van 'n blaar lyk. Dit het 'n groot mond relatief tot sy grootte.
Die kamoeflering is so goed dat selfs in 'n net met verskillende dooie blare en takkies waarskynlik ongesiens na die water teruggekeer word - tensy dit beweeg. Om die misleiding te voltooi, is die enigste vinne wat normaalweg beweeg, die borspunte en die agterste punte van die dorsale en anale vinne, deursigtig en byna onsigbaar, selfs as dit in beweging is.
'N Nog indrukwekkender aspek van die Suid-Amerikaanse Leaffish is die onaardige vermoë om sy kamoeflering te verander terwyl hy op sy prooi lê. Soos 'n verkleurmannetjie, kan die kleure daarvan verander om beter in te pas by die agtergrond, hetsy in die natuur of in gevangenskap.
'N Hinderlaag-roofdier, die blatjang lê en wag op enige prooi wat in sy baie groot mond sal pas. Hierdie vis kan elke dag sy eie gewig in lewende vis eet. Al is dit ongeveer drie duim volgroeid, sal dit u hele akwariumtenk binne 'n week skoonmaak. Om hierdie rede is dit die beste om hierdie spesie op sy eie te hou. As u wel ander visse in die tenk wil insluit, kies dan groter, meer robuuste en aggressiewe spesies soos die Armored Catfish of mediumgrootte loricariids.
Suid-Amerikaanse Leaffish-habitat en -sorg
Om te gedy, benodig die Suid-Amerikaanse Leaffish sagte water en dowwe lig. Swaaiplante kan ook help om die natuurlike habitat van die visse te herskep en te verhoed dat die lig van die filter afneem. Omdat hierdie vis in 'n hinderlaag jag en maklik geskrik het, benodig hy ook baie grootblaarplante en dryfhout as voorwerpe om agter te skuil. Water in die tenk moet so stil moontlik wees.
Suid-Amerikaanse Leaffish dieet en voeding
Leaffish vaar goed in 'n akwarium, solank hulle lewende visse as hul belangrikste dieet eet. Om hierdie vis lewendig te hou, moet elke vis die ekwivalent van ten minste drie volwasse guppies per dag gevoer word, anders sal hulle vinnig verswak en sterf. Guppies word gretig geëet, maar groot, lewendige voedsel kan duur kos. Op sommige plekke, soos die suidelike state, is daar 'n oorvloed klein inheemse visse wat gevang en aan die Leaffish gevoer kan word.
Leaffish swem of hang gewoonlik in die water in 'n on-visagtige, kop-af-hoek. Terwyl hierdie slim rouse die drie-duim blare wonderlike beskerming bied teen groter roofvisse, is die belangrikste waarde van die kamoeflering 'n hulpmiddel om kleiner vis te vang. Die blatjang kan met die stroom dryf totdat 'n niksvermoedende kleiner vis naby swem, of hy kan so stadig na 'n vis gly totdat sy mond amper aanraak.
Daar is min verskille tussen mannetjies en wyfies, hoewel wyfies in die paaiseisoen meer dun sal lyk. Die mannetjie het ook effens groter vinne.
Teel die Suid-Amerikaanse Leaffish
Hierdie spesie is nie baie moeilik om te teel nie; die uitdaging is nie soveel om spesiale voorwaardes te bied nie, want dit is die geluk om 'n paar te vind wat toevallig gereed is om te teel. As hulle gereed is om te teel en as daar 'n breëblaarplant soos 'n Amasone-swaardplant is, lê wyfies eiers aan die onderkant van die blaar of aan die onderkant van 'n oorhangende klip. Nadat die wyfie haar eiers versigtig neergesit het, bevrug die mannetjie hulle. Elke eier word met 'n kort draad aan die blaar of klip vasgemaak. Die groot glasagtige eiers word dus effens van die paaiplek opgehys. Albei ouers sal die eiers fyn dop en binne drie tot vyf dae uitbroei.
Die mannetjieblare bly naby die eiers en versigtig water oor die eiers. Nadat hulle uitgebroei het, bly die babas nog 'n week lank aan die paaiplek vas. Sodra hulle vry is om te swem, tree baba-lekkerny baie op soos hul ouers, en bly die grootste deel van die tyd nog steeds. Aanvanklik eet jong blatjang klein waterdiere, maar teen die tyd dat hulle tot 'n half duim gegroei het, is hulle in staat om klein visse van die baba guppies te eet.
Die braai (babavis) is ongeveer twee weke lank deursigtig en sal wei op infusoria wat op volwasse plante en rotse in die akwarium bestaan. Na twee weke moet die braai verwyder en geskei word, aangesien dit op verskillende snelhede groei; groter frikkadelle sal kleiner frikkadelle eet sodra dit kleiner braai in hul monde kan pas.
Blaarbraai moet baie daphnias, muskietlarwe gevoer word, en indien beskikbaar, paprika vir die vinnigste groei. Die frikkadelle is tot ongeveer twee maande oud met witvlekke bedek. Dit lyk asof hulle 'n Ich-infeksie het, maar dit is net 'n natuurlike kleur vir 'n braai van hierdie ouderdom. Na twee tot drie maande sal die frikkadelletjie verkleur en gereed wees om groter vis te eet. Op hierdie punt moet hulle verder volgens grootte geskei word.
Roofdiere is 'n intensiewe en duur vis om aan te hou, maar as u in soortgelyke spesies belangstel, gaan kyk gerus: