Die gelykenis van die Saaier | NG Kerk Harrismith
Ds Ulrich Ohlhoff - 25 Oktober 2020
Die Gelykenis van die Saaier – Hoe lyk die grond van jou hart?
Sondag 25 Oktober 2020 – Ds Ulrich Ohlhoff
Skriflesing: Markus 4:1-20
Die laaste week of wat het die saaiboere in ons omgewing begin plant, of hulle is ten minste besig om gereed te maak om te plant. Die reën moet nou net kom. Die geloof van 'n boer is darem iets besonders ne. Om 'n klomp pitte te vat en dit in die grond te sit, met die hoop dat dit sal ontkiem, sal groei, sal vrug dra en 'n opbrengs sal lewer. En so terwyl die boere begin plant het ek gedink dit is nou 'n goeie tyd om weer na die gelykenis van die saaier te kyk. Die vergelyking wat Jesus tussen saad wat gesaai word en Sy koninkryk trek. Kom ons lees dit saam uit Markus 4:1-20.
Skriflesing – Markus 4:1-20
Hoe lyk die grond van jou hart tans? Is die grond in jou lewe so dat die evangelie geplant kan word, kan ontkiem, wortel kan skiet, kan groei en kan vrug dra?
Jesus se gelykenisse het altyd daaglikse voorbeelde wat mense goed verstaan en geken het gebruik. Dit het hulle gehelp om iets van die Koninkryk van God te verstaan, so help dit ons ook vandag om iets van God se koninkryk en ons rol daarin te verstaan.
In hierdie gelykenis gebruik Jesus die voorbeeld van 'n saaier. Iemand wat die evangelie, die goeie nuus oor die koninkryk van God aan mense deel. Die tipes grond is die verskillende reaksies wat mense op die evangelie het.
En in Jesus se tyd was daar nog nie groot trekkers, of goeie tegnologiese presiese planters nie. 'n Saaier het sommer 'n sak vol saad gevat en letterlike gestrooi op die land. Ongelukkig het die saad op verskillende plekke geval. Van die saad het op die pad geval wat hard uitgeloop was en voëls maklik die saad kon kom oppik. Ander het tussen klippe geval waar daar genoeg grond was sodat die saad kon ontkiem, maar nie diepte sodat dit kon groei nie. Ander het weer geval waar die land nie mooi bewerk was nie en daar nog onkruid gegroei het, hierdie saad kon ontkiem, maar is deur die onkruid verstik. Ander het in die groeie grond geval en kon ontkiem, kon groei en kon vrug dra.
Ons kan onsself verbeel dat Jesus hierdie gelykenis vertel nadat Hy en die dissipels 'n dag of wat tevore gesien het hoe iemand saai. Die storie was dus vir hulle nog relevant en vars in hulle geheue. Maar ongelukkig verstaan hulle nie die vergelyking wat Jesus wil trek nie. Jesus moet dit vir hulle later wanneer hulle alleen is verduidelik.
Die verduideliking is eenvoudig. Die koninkryk van God werk soos iemand wat saad saai. Die saad is die evangelie, die goeie nuus oor Jesus Christus en Sy Koninryk. Hierdie saad word aan alle mense verkondig, maar nie almal luister nie. Daar is verskillende reaksies op die woord van God.
Die reaksie van 'n pad.
Die eerste reaksie is een waar mense dit nie wil aanvaar nie, dit wil nie glo nie en daarom kom die satan en vat vinnig die saad wat gesaai is weg. Hulle is soos saad wat in 'n pad val, die pad is so hard dat dit nie kan ontkiem nie en inelkgeval kom die voëls en pik dit op. Ek dink almal het al tot 'n mate iets hiervan beleef. Jy luister na 'n preek, maar teen sondagaand kan jy nie meer onthou waaroor dit gegaan het nie. Die woord wat aan jou verkondig is, is by jou weggeneem. Dit is nie te groot probleem as dit een of twee keer gebeur nie, maar as dit so word dat dit die toestand van jou lewe is, is daar 'n probleem. As jy nie dit wat jy in jou stiltetyd lees onthou nie, nie wat ander mense vir jou vertel nie, wat jy deur 'n preek hoor of op 'n ander plek nie, dan is daar fout met die grond in jou lewe. As die evangelie nie in jou lewe kan ontkiem en jy die woord kan inneem nie, dan is dit tyd om te kyk wat moet verander. Dit is dalk tyd om die grond om te ploeg sodat die woord in jou lewe geplant kan word.
Die tweede reaksie is om die evangelie onmiddelik aan te neem, maar dan is daar nie genoeg diepte sodat die evangelie wortel kan skiet nie. Hierdie reaksie van mense is soos saad wat op 'n klipbank beland. Sodra die son warm bak, dan is die wortels nie diep genoeg om die plant aan die lewe te hou nie en dit verdroog Dit gebeur wannee jy so klein bietjie tyd maak vir God, maar net genoeg dat die saadjie kan ontkiem. Dit het nog nie werklik in jou lewe wortel geskied en begin groei nie. Dit gebeur met ons wanneer ons nie dieper gaan nie. Ons luister na 'n preek en hoor die boodskap, maar gaan leef dit nie uit in die week nie, dink nie weer daaroor na nie. Bid nie en vra dat die Heilige Gees dit wat jy gelees of gehoor het 'n werklikheid in jou lewe sal maak nie. Die woord bly oppervlakkig, soos 'n plant wat nie diep wortels het nie. Dit is mense wat die minimum vir hulle geloofslewe doen. Hierdie reaksie op die evangelie gaan gepaard met mense wat nie verder wil leer nie, wat nie in diepte wil verstaan wat dit beteken om deel van die Koninkryk te wees nie, hulle wil nie tyd met God spandeer om 'n verhouding te bou nie, en daarom alhoewel die saad ontkiem het, verdroog dit baie vinnig wanneer daar verdrukking of vervolging kom. Wanneer die groepsdruk van iemand wat jou oor jou geloof wil aanvat te veel word, dan swyg jy eerder. Wanneer die toets kom om op te staan vir dit wat reg is, kan jy nie. Wanneer jy deur ander gekonfronteer word, dan is daar nie diepte in jou lewe nie. Jy luister dalk vanoggend en dink ja ek moet hierdie doen, maar môre het jy alweer vergeet.
Dan is daar diegene wat die woord hoor en dit aanneem, maar hulle wil nie hulle aardse, wêreldse manier van doen en leef opgee nie, hulle wil nie die verleidings en begeertes van hierdie wêreld laat gaan nie. So verstik die wêreldse maniere en dinge die woord, soos onkruid gewasse kan verstik en dit bly sonder vrug. Is dit nie dalk tyd dat jy weer na jou lewe kyk en die onkruid wat daar is uittrek nie? Is dit nie tyd om die Here te vra om jou te wys wat nie reg is in jou lewe nie? Ons moderne wêreld het waarskynlik meer verleidings as ooit en alles is meer bekombaar as ooit, maar ons as gelowiges moet nie toelaat dat die bossies deel van ons land word nie. Ons moet nie toelaat dat dit so sterk groei, dat die evangelie nie in ons lewens kan groei nie. Daarom is dit nodig om deur die Gees gelei te word en dit wat nie in jou lewe hoort nie, van ontslae te raak. Dit is nie vanoggend nodig vir my om voorbeelde te noem nie, want as jy opreg bid dat die Here vir jou wys wat nie reg is nie, sal jy weet wat moet verander en dan moet jy dit verander. Moet nie huiwer nie, moet nie dink jy kan dat die bossies en die evangelie saam in jou lewe in een land laat groei nie. Dit kan nie, trek die bossies uit, sodat die evangelie kan floreer. Ek kan jou waarborg dat as jy dit gaan los, gaan die woord verstrik. Die Koninkryk, die evangelie kan nie floreer as daar onkruid is wat jou tyd, jou geld en energie vat nie. Dan gaan die bossies eerder vrug dra as die evangelie.
Die goeie grond.
Laastens kry mens diegene wie soos groeie grond is en wat die woord hoor, dit aanneem, dit laat ontkiem, dit oppas, die woord verder bestudeer en leer. Hulle groei in geloof tot by mense wat self dan vrug dra en saad skiet. Die evangelie neem die hele land van hulle lewe oor. Die evangelie is gewortel in jou lewensgrond en jou hele lewe is vol van die goeie plant en vrug van die evangelie. Dit vermeerder in jou lewe en word versprei na ander mense.
So Hoe lyk die grond van jou hart? Het die evangelie, al wortel geskied en begin groei of nie?
Die vergelyking wat Jesus in hierdie gelykenis trek is vandag nog net so van toepassing op ons lewens as toe Jesus dit die eerste keer vertel het.
Daar sal altyd die verskillende reaksies op die goeie nuus van Jesus wees. En daarom is dit belangrik dat jy vandag in die eerste plek na jou eie lewe sal kyk en sal vra hoe lyk die grond in jou lewe? Watter reaksie het jy op die woord van God. Op God se koninkryk.
Is jou hart hard? Of dalk is jou lewe soos 'n klipbank? Of dalk is die verleiding van hierdie lewe nog te veel vir jou. Dalk is jy nog nie bereid om die onkruid uit jou lewe te trek nie?
Ek hoop wel jou lewe is tans soos goeie grond, wat gereed is om in geplant te word. Vogtig, voedsaam en lewend sodat die koninkryk van God in jou kan groei en jy saad kan begin skiet.
Ek wil vanoggend dit waag om iets radikaal te sê. As jy regtig wil weet hoe die grond van jou lewe lyk is die toets eintlik baie eenvoudig. Dra jy vrug of nie? Is jy besig om die saad verder te versprei of nie?
Indien nie, dan hoop ek jy is op pad daarheen, dan hoop ek die plant moet net nog volwasse raak, maar ek is bang dat daar 'n groter kans is dat jou lewensgrond, jou reaksie op die evangelie eerder soos een van die eerste drie as die laaste een is.
Geliefdes ek het die laaste paar weke 'n paar keer hierop klem gelê en ek moet vandag weer. Elkeen het die verantwoordelikheid om die evangelie te verkondig. As die evangelie werklik in jou lewe groei en jou hele hart kom oorneem het, kan jy nie anders as om die vrug daarvan te deel nie. ELkeen het die verantwoordelik om uiteindelik in hierdie gelykenis die saaier self te word. OM die een te wees wat die evangelie versprei. Dit kan wees dat jy begin daar waar jy geplant is, in jou gesin, in jou werksomgewing of jou naby vriende, maar erens moet jy begin. Elkeen van ons moet 'n saaier word, wat die goeie nuus van die evangelie verder versprei. Die een pit wat in jou lewe ontkiem het, moet 'n plant word wat nog saad maak en aan ander versprei word.