Wat is terrorisme, en word dit erger?
'N Bom ontplof in die Chelsea-buurt van Manhattan op Saterdag, beseer 29 mense. Die polisie het 'n tweede plofbare toestel in die omgewing ontdek. Soos die bom wat in die Boston Marathon-aanval gebruik is, is hierdie toestelle gebou van drukkomkommers en met skrapnel gelaai.
Op Maandagoggend het 'n skietery met die polisie in Linden, New Jersey, gelei tot die inhegtenisneming van 'n genaturaliseerde Amerikaanse burger wat in Afghanistan gebore is in verband met die aanvalle.
Die burgemeester Bill de Blasio, New York, het aanvanklik die bombardement genoem "Opsetlike daad." Sy onwilligheid om die woord "terrorisme" te gebruik het kritiek uit afgetrede sekuriteitsbeamptes wat gevoel het hy was te versigtig terwyl die ondersoek aan die gang was.
Hoekom is terrorisme so moeilik om te identifiseer?
As 'n professor in kriminologie en programdirekteur van 'n tuisland sekuriteit meestersgraadprogram, bestudeer ek hoe terrorisme en politieke geweld in die moderne geskiedenis ontwikkel het.
Omdat terrorisme so sensasioneel is deur die media en oorverlig word deur owerhede, is dit belangrik om algemene wanopvattings te demystifiseer. Eers dan kan ons verstaan ​​waarom individue politieke geweld verrig en vandag se dade van terrorisme in historiese konteks plaas.
Terrorisme is nie 'n ideologie soos kommunisme of kapitalisme nie.
Inteendeel, terrorisme is 'n taktiek - 'n strategie wat gebruik word om 'n spesifieke einde te bereik.
Terrorisme word dikwels gebruik asimmetriese kragstryd: met ander woorde, wanneer 'n swakker persoon of groep veg teen 'n magtige nasie. Die geweld is gemik op die skep van vrees in die geteikende bevolking en veroorsaak dikwels vinnige en gewelddadige reaksie van die staat.
Terrorisme gevolg deur gewelddadige onderdrukkings kan 'n word siklus Dit is moeilik om te ontwrig.
Onlangs het terroriste-groepe die internet en die media gebruik om vrees te versprei en die publieke opinie te beïnvloed met hul politieke of sosiale boodskap. Byvoorbeeld, die Islamitiese staat is produktiewe in die gebruik van die internet om volgelinge te werf.
State gebruik ook terrorisme taktiek. Byvoorbeeld, state kan terroriste groepe in ander lande borg om buitelandse beleid te ondersteun of hul eie nasionale belang te beskerm. Iran is bekend vir ondersteunende Hezbollah in Libanon teen Israel. Die Verenigde State ondersteun die Moslem-broederskap in Egipte teen die kommunistiese regering van Gamal Abdel Nasser en die mujahedeen in Afghanistan teen die Sowjet-Unie.
Wat wil terroriste hê?
Terroriste is nie almal na dieselfde ding nie.
Terroriste regverdig dikwels hulle bloedige tree op grond van sosiaal-, ekonomiese en politieke onbillikheid. Of hulle neem inspirasie uit godsdienstige oortuigings of geestelike beginsels.
Baie vorme van terrorisme is geïnspireer deur oorlogvoering tussen rasse, stryd tussen rykes of armes, of stryd tussen politieke uitgeworpenes en elites.
Sommige is etnies gebaseerde separatisme bewegings, soos die Ierse Republikeinse Weermag of Palestynse Bevrydingsorganisasie. Die voormalige kartel van Medellin word beskou as narco-terroriste omdat hulle terroristiese taktiek kombineer met dwelmhandel.
Bewegings wat deur die uiterste linkerkant soos Colombia se FARC gelei word, is 'n voorbeeld van terrorisme wat deur 'n sosio-ekonomiese leer geïnspireer word - in hierdie geval 'n geloof in kommunisme.
Baie terroriste groepe word geïnspireer deur 'n spesifieke interpretasie van godsdienstige of profetiese geskrifte. Al Qaida en IS is twee verwante groepe wat hul gewelddadige optrede regverdig as 'n kruistog teen ongelowiges. IS wil 'n kalifaat, of 'n Islamitiese heersende staat.
Hoe verskillende terroriste groepe optree word ingelig oor wat hulle is probeer om te bereik. Sommige aanvaar 'n reaksionêre perspektief wat daarop gemik is om sosiale, ekonomiese en politieke veranderinge te keer of te weerstaan. Voorbeelde sluit in IS, Al-Qaida en die Leër van God, 'n Christelike anti-aborsie groep gebaseer in die VSA
Ander aanvaar 'n revolusionêre leerstelling en wil sosiale, ekonomiese en politieke veranderinge uitlok. Voorbeelde sluit in FARC, die vorige Rooi Leër Faksie In Duitsland, die Ierse Republikeinse Weermag or Baskiese separatiste in Spanje.
Sommige terroriste soek wraak of wat hulle as geregtigheid beskou. Hulle word gelei deur 'n enkele probleem soos diereregte (PETA) of pro-lewe (Army of God).
Strategies, die meeste terroriste groepe het territoriale eise of wil finansiële hulpbronne soos olievelde beheer om hul stryd te ondersteun.
Waar kom terrorisme vandaan?
Terrorisme is nie nuut nie. Inteendeel, dit het 'n lang geskiedenis.
In 'n werklike werk, "Die Vier Golwe van Terrorisme," David Rapoport van UCLA demonstreer hoe terrorisme ontwikkel het tot die einde van die industriële revolusie tot vandag toe:
"Die anargistiese golf het van 1880 tot 1920 geduur. Gedurende hierdie tydperk is terroriste gesien as bevryders teen die Tsaarregime in Rusland. "
Die anti-koloniale golf het van 1920 tot 1960 plaasgevind toe die Tweede Wêreldoorlog die koloniale stelsel tot gevolg gehad het nadat die skuld van Westerse lande 'n magstryd in koloniale lande veroorsaak het. Die Nasionale Bevrydingsfront in Algerië en die IRA was ikoniese groepe van hierdie golf.
Die nuwe linkervleuel het van 1960 tot 1980 geduur en het ontstaan ​​uit die anti-oorlogse beweging in Vietnam en die konflik tussen Israel en Palestina. Die wêreldwye uitbreiding van die nuwe linkse terreurbeweging is gesteun deur die voormalige USSR tydens die Koue Oorlog-era.
Die godsdienstige golf, van 1980 tot die hede, het ontstaan ​​uit die Iraanse Revolusie en die inval van Afghanistan deur die Sowjet-Unie en het as 'n beweging van weerstand teen Westerse invloede gegroei. Hierdie moderne golf van terrorisme is nie beperk tot jihadiste nie. Dit sluit ook geweld in wat deur Christelike ekstremiste soos die Here se Weerstandsleër wat in Sentraal-Afrika sowel as kuskultusse soos Aum Shinrikyo, wat die Tokyo Metro-stelsel gasseer het met neurotoksiese gas in 1995.
Is terrorisme vandag erger as voorheen?
Terrorisme is nie meer gereeld vandag as 'n paar dekades gelede nie.
Volgens die Global Terrorism DatabaseWes-Europa, waar baie terroriste-aanvalle onlangs plaasgevind het, het in die tydperk 2000 tot 2016 relatief lae terroriste-aktiwiteit beleef in vergelyking met die tydperk 1970 tot 1995.
In die Verenigde State het terrorisme aanvalle skerp agteruitgegaan tussen 1970 en 2011, wat van ongeveer afneem 475 tot minder as 20 insidente per jaar.
Wêreldwyd is terrorisme hoogs gekonsentreer in 'n handjievol lande.
Volgens die 2015 Global Terrorism Index, is terroriste-aanvalle in 2014 hoofsaaklik in Afghanistan, Irak, Nigerië, Pakistan en Sirië gekonsentreer. Hierdie lande het 78 persent van die sterftes en 57 persent van alle aanvalle in die wêreld gehad. Omgekeerd, sedert 2000, het slegs 3 persent van sterftes wat deur terreuraanvalle veroorsaak is, in Westerse lande, waaronder Australië, Kanada, lidlande van die Europese Unie en die Verenigde State, plaasgevind.
In die VSA alleen, verteenwoordig die aantal sterftes 2.2 persent van die wêreldwye terreur dodetal. Die geweld in Westerse lande deur georganiseerde terroriste groepe soos al-Qaida of IS verteenwoordig ongeveer 30 persent, terwyl die sogenaamde "lone wolfs" -rekening vir 70 persent van die aanvalle.
Al met al toon 'n historiese oorsig van terrorisme-aktiwiteite in Westerse lande dat terrorisme nie erger is as voor die 9 / 11-era nie. Die teenoorgestelde is waar.
Terwyl ons kyk na die ontploffing van terreuraanvalle wat deur IS in Westerse lande gepleeg word, moet mens onthou dat die dood deur terrorisme uiters laag is in vergelyking met manslag. Byvoorbeeld, ongeveer 13,472 moorde het in die VSA plaasgevind tydens 2014, maar die 24 Die dood van private burgers wêreldwyd deur terrorisme in 2014 het heelwat meer media-aandag gekry.
Volgens die Amerikaanse universiteit professor Audrey Cronin, terrorisme as 'n taktiek werk nie goed nie. Cronin het 457 terroriste groepe wêreldwyd sedert 1968 bestudeer. Die groepe het gemiddeld agt jaar geduur. Geen terroriste-organisasies wat sy bestudeer het, kon 'n staat verower nie, en 94 persent kon nie een van hul strategiese doelwitte bereik nie.