Gedurende die tyd wat Openbaring geskryf is, was Babilon die naam vir Rome. Rome sou val en die nasies sou ly onder die immoraliteit en vernedering. Hulle het regeer met ‘n ystervuis – wreed en lank (14:8).
Daar is ‘n beker in die hand van die Here. Dit is vol skuimende wyn met gif gemeng. Hy laat die goddeloses van die aarde daaruit drink; hulle moet selfs die afsaksel opdrink, die beker leegdrink. (Psalm 75:9)
Jeremia (25:15,16) en Jesaja (51:17) praat van die beker van God se toorn. Sy oordeel is waar en reverdig. Hy is die volmaakte en enigste regter. Sy oordeel is nie vreesaanjaend nie. Dit kom slegs as al die geleentheid vir bekering uitgespeel is. Selfs die natuurrampe en die verwoestende gevolge van sonde dien om mense tot bekering te lei met die doel om te vergewe en te red. Dit is die kernboodskap van Jesus. Hy red, hy herstel en Hy nooi ons na die feesmaal.
Dan word die ondergang van die apostasie (kerkverlater) aangekondig. Dit is vreeslik. Dit is wraak op verraad van die Evangelie. Dit word so beskryf in Jesaja 34:8-10:
Dit is verskriklik om God se seën wat oor geslagte heen belowe is, te versmaai en jou nasate onder die dekmantel van Sy guns en genade te verwyder. Ons keuses maak al die verskil aan ons nageslagte.
Ek sal volop water gee op die dorsland, strome op die droë grond. Ek sal my Gees uitgiet op jou kinders, my seën op jou nakomelinge. Hulle sal uitspruit soos gras in die veld, soos wilgerbome langs waterlope. (Jesaja 44:3,4)
In die finale versie van hierdie hoofstuk sien ons die Seun van die Mens soos beskryf in Daniël 7:13,14.
Die engele en Jesus sal die oes inbring – nie die kerk nie. Jesus bevestig dit in die gelykenis van die basterkoring in Matteus 13. Die kerk is nie die regter nie – ons is vry daarvan. Ons plig is om die evangelie van vrede en genade te verkondig, sonder veroordeling. God alleen is die regter en Hy doen dit perfek.