Die Empire Room -gebou se Empire Room brei spyskaart en ure uit - Skemerkelkresepte, spiritualieë en plaaslike kroeë - 2021
Die Empire Room -gebou se Empire Room brei spyskaart en ure uit
Die eetkamer op die grondvloer stel sy besienswaardighede net so hoog as die gebou waarin dit woon
Die dames (en here) wat in die middestad middagete eet, het 'n wonderlike nuwe opsie in die uitgebreide kroegmenu van The Empire Room, met klassieke klassieke soos Reubens, gekapte slaaie en hoenderparmigiana in panini-vorm. Eienaar Mark Grossich sê oor die byvoegings: 'Ons streef daarna om die gees van die goue era as 'n tydlose gasvryheidsbestemming te laat herleef en sien daarna uit om nuwe en bestaande kliënte te akkommodeer met 'n onvergeetlike middagete -ervaring in een van die mees ikoniese ruimtes ter wêreld . "
As jy na die oppervlakte van 3500 vierkante meter kyk, sou jy nooit kon raai dat die Art Deco-binnekant 'n poskantoor huisves nie, en hoewel mense moontlik nie meer pakkette kan stuur en ontvang nie, is die mense by Hospitality Holdings (wat ook die eienaar is) die tony Campbell Apartment) verseker dat daar steeds baie handel is met hul kragmetings.
Andy Warhol's Empire (1964), reproduksie, herhaling en die vernietiging van die aura
Andy Warhol, een van die belangrikste en invloedrykste figure van die 20ste eeuse kuns, is veral bekend as popkunstenaar en leier van verskeie avant-garde bewegings van die 1960's. Alhoewel Warhol meestal verband hou met skilderkuns, was Warhol ook 'n produktiewe fotograaf en filmmaker. Een van sy mees herkenbare films, Ryk (1964), bestaan ​​uit 'n agt-uur, swart en wit, stil en ononderbroke reeks van die Empire State Building. Volgens The Museum of Modern Art is hierdie enkele stilstaande skoot van die Empire State -gebou vanaf 20:06 verfilm tot 02:42 op 25-26 Julie 1964, en die projeksiesnelheid was van "sestien rame per sekonde, stadiger as die opnamesnelheid van vier en twintig rame per sekonde."  Hierdie funksie maak die vordering van lig na duisternis amper ononderskeibaar. Sedert sy ontstaan, Ryk bly een van die belangrikste werke in die film- en kunsgeskiedenis. Om die belangrikheid van hierdie film te ontleed, sal 'n voorlesing gebaseer op Walter Benjamin se "The Work of Art in the Age of Its Reproducibility" uitgevoer word, hierdie analise plaas dit nie net as 'n anti-film nie, maar ook as 'n werk wat handel oor die vernietiging van die aura.
Meganiese voortplanting as gevolg van tegnologiese vooruitgang is die fundamentele bekommernis in Benjamin se opstel. Die skrywer beweer dat 'n werk aura ontbreek wanneer 'n tegnologiese reproduksie plaasvind. Vir Benjamin, die aura hou verband met die ruimtelike en tydelike eienskappe, of met die "hier en nou" van 'n kunswerk, en dit word ondermyn wanneer 'n reproduksie plaasvind.  Dit is hoofsaaklik te wyte aan die feit dat tegnologiese reproduksies 'die kopie van die oorspronklike kan plaas in situasies wat die oorspronklike self nie kan bereik nie', en dat die oorspronklike 'die ontvanger halfpad kan ontmoet'.  Met ander woorde, dit verplaas die kunswerk, en hierdeur word die hier en nou gedevalueer. Hierdie verval van die aura, beweer Benjamin, word uiteindelik veroorsaak deur die noodsaaklikheid van die massas om nader aan dinge te wees en die konsep van egtheid te destabiliseer.  By die ontleding Ryk binne die argument en parameters van Benjamin kan 'n mens tot die gevolgtrekking kom dat Warhol se film bewus lyk van die spanning tussen die aura en die voorwerp, en dat dit dit in wese tot die uiterste stoot.
Warhol het gekies om die mees ikoniese gebou van New York onderbreek vir ongeveer sewe uur lank te skiet, beklemtoon hierdie prestasie die verlies van die aura verder. Die projeksiesnelheid van sestien rame per sekonde, stadiger as die opnamesnelheid, maak die verplasing des te duideliker omdat dit verleng en gemanipuleer word sodat die toeskouer nie meer 'n konsep van tydelikheid kan begryp nie. As gevolg van hierdie unieke kenmerke - werktyd, opnametyd en projeksiesnelheid - lyk Warhol se film oor die geleidelike verval van die aura. Tog sou 'n mens beslis kon aanvaar dat Benjamin hierdie eienskappe as ietwat positief sou beskou. As hy praat oor die film se vermoë om tyd en ruimte te manipuleer, merk Benjamin op dat: "Met die close-up brei ruimte uit met stadige beweging, word beweging uitgebrei. En net soos die vergroting nie net duidelik maak wat ons in elk geval onduidelik sien nie, maar ook heeltemal nuwe strukture van materie aan die lig bring ... "wat weer die" optiese onbewuste "onthul.  Met ander woorde, hierdie manipulasies onthul verborge eienskappe van beide visie en beweging wat vir die menslike oog ondenkbaar is.
Benewens die opname-/projeksiesnelheid en die skietlengte, Ryk vernietig die aura vanweë die Dadaïstiese kwaliteit daarvan. Benjamin verklaar dat die Dadaïste "baie minder belang geheg het aan die kommersiële bruikbaarheid van hul kunswerke as aan die nutteloosheid van die werke as voorwerpe van kontemplatiewe onderdompeling" en dat dit 'n 'genadelose vernietiging van die aura' veroorsaak . Ryk is so 'n voorbeeld, want die punt daarvan is nie kommersiële lewensvatbaarheid nie, en dit is ook nie die genot van die toeskouer nie. As een ding seker is oor Dadaïstiese werke, is dit dat hulle die publiek wou skok en/of woedend maak.  Warhol se film is beslis in ooreenstemming met hierdie filosofie, aangesien dit steeds as 'n voorbeeld van anargistiese/anti -film bespreek word.
Alhoewel Ryk as 'n anti-film beskou kan word, is dit tog 'n werk wat introspeksie veroorsaak. Benjamin bespreek twee vorme van gehoordeelname wanneer hy met 'n kunswerk besig is: afleiding en konsentrasie, en verduidelik hoe hierdie twee vorme van deelname 'n antitese vorm. Aan die een kant word 'n persoon wat in 'n kunswerk gekonsentreer is "daardeur geabsorbeer", terwyl die afgeleide persoon of die massa "die kunswerk in hulself absorbeer."  Om hierdie konsepte te verduidelik, stel Benjamin argitektuur voor as die perfekte kunsvorm waarin die algemene manier van deelname afleiding is. Hy sê, "die ontvangs van argitektuur. . . neem spontaan die vorm aan van toevallige opmerking, eerder as van oplettende waarneming. "  Ryk daag die dialektiek wat Benjamin aanbied, nie net uit nie oor argitektuur, maar vanweë sy uitgebreide tydsduur dwing dit die gehoor om deur die werk geabsorbeer te word en die werk in hulself te absorbeer. Om hierdie idee te illustreer, beskryf die Amerikaanse kunskritikus Blake Gopkin sy ervaring van kyk Ryk in 2014 en sê stiptelik: 'As groot kunswerke beskou kan word as masjiene vir denke, wat deur die dosyn idees veroorsaak, dan is' Empire ''n Rolls-Royce: dit laat ons nadink oor wat film is en doen, watter wonderlike geboue gaan alles oor, en selfs hoe en waarom ons na dinge kyk.
Warhol se gebruik van herhaling is in werklikheid iets wat as een van sy belangrikste en doeltreffendste tegnieke bespreek is. Branden Joseph in "The Play of Repetition" bespreek Ryk en beweer,
Vanaf die begin van totale duisternis word die afgebeelde beeld byna traag, die verbygegane tyd word veral gesien in die flikkerende lig bo-op die aangrensende Metropolitan Life Building, terwyl die flitsende vertraagde (soos al die stille films van Warhol) as die vier-en-twintig rame- die opname per sekonde (fps) word vertraag tot sestien fps by projeksie. Vanaf hierdie oomblik verdeel die aandag van die kyker egter tussen die byna roerlose afgebeelde beeld en die vlugtige gang van filmkorrel wat die verwerking stoot en die flitse en fakkels wat tydens ontwikkeling ontstaan ​​het, het uiters sigbaar geword.
Die materialiteit van film is inderdaad ook een van die fokuspunte Ryk, dit dwing die toeskouer om die fisiese eienskappe van selluloïde soos graan en 'n paar "onvolmaakthede" wat deur die chemiese proses veroorsaak word, waar te neem. Die effek, verduidelik Joseph, is van '' tydelike en materiële splitsing '' wat bereik word deur 'n 'implisiete naasstelling van 'n stabiele of herhalende visuele konstante ...'  Met ander woorde, deur herhaling - of 'n herhalende visuele konstante - wat Warhol veroorsaak konsentrasie en afleiding, en dit is die rede waarom die kykers sowel as deur die film opgeneem kan word.
Oor die algemeen Andy Warhol's Ryk vernietig wat Benjamin die aura van 'n voorwerp noem, nie net omdat film as medium op reproduksie gebaseer is nie, maar ook as gevolg van kenmerke soos opnametyd, projeksiesnelheid en onderbreking van die opname. 'N Voorlesing van Ryk gebaseer op die teorie van Benjamin, dui ook daarop dat die film nie net bewus is van die spanning tussen die hier en nou van 'n kunswerk of voorwerp nie, maar dat dit eintlik tot die uiterste stoot. Nog 'n kenmerk van Ryk wat die aura heeltemal vernietig, is die Dadaïstiese kwaliteit daarvan, en daarom is dit in kunskringe bespreek as 'n voorbeeld van 'n anti-film (net soos hoe Dada se werke as anti-kuns beskou is). Alhoewel Ryk in ooreenstemming met baie van Benjamin se konsepte, daag dit nietemin die binêre van deelname van die publiek uit. Nie net vanweë die onderwerp, argitektuur nie, maar ook as gevolg van die lang tydsduur, projeksie en opnamesnelheid, en veral: reproduksie. Laasgenoemde kenmerk van Warhol Ryk beklemtoon die fisiese eienskappe van die selluloïde en gee aanleiding tot tydelike en materiële skeuring. Dit veroorsaak afleiding en konsentrasie van die gehoor. Jonas Mekas, filmpionier en Village Voice -kritikus, het een keer oor die kunstenaar gesê: "Andy Warhol is die mees revolusionêre van alle filmmakers wat vandag werk." Die erfenis en betekenis van Warhol is in die 21ste eeu nog steeds baie relevant, en daarom bly hy steeds 'n onderwerp van geleerdheid en analise.
 Benjamin, Walter. "Die kunswerk in die tyd van reproduksie daarvan." Besoek op 25 Maart 2018, 103.
Die Empire Room -gebou se Empire Room brei spyskaart en ure uit - resepte
Die gemiddelde volwassene blaas 11 500 liter lug per dag in. Kom ons sorg dat dit skoon en gesond is.
Nie meer ondoeltreffende filtrasie nodig nie. Nie meer skadelike UV -strale nie. Geen gevaarlike chemikalieë meer nie. Net skoon, gesonder lug, ondersteun deur eweknie-geëvalueerde navorsing, monitering en toetsing.
AtmosAir is geïnstalleer in 'n baie uiteenlopende portefeulje, saamgestel uit projekte wat die hele konstruksiespektrum dek.
Ons bring 'n nis -kundigheid na 'n wye verskeidenheid werk, van tradisionele tot nuut ontluikende markte.
Events DC, Washington se amptelike byeenkoms en sportowerheid, het 'n vennootskap met AtmosAir Solutions aangekondig om tweepolêre ioniseringstegnologie by Entertainment & Sports Arena te installeer om 'n verbeterde binnenshuise omgewing vir alle gaste en personeel te bied.
Alhoewel mediafiltrering en verhoogde ventilasie van buite moontlik al tydmetode is om die luggehalte binne te verbeter, is dit dikwels baie duur of onmoontlik om in die skoolklasomgewings te implementeer. Tweepolêre ioontegnologie, soos AtmosAir, word al meer as 20 jaar in skoolstelsels gebruik omdat dit die kwaliteit van die binnenshuise lug verbeter, terwyl dit nie die bedryfskoste verhoog nie en dat dit duur HVAC-ontwerp nodig is.
Die Empire State Building het die AtmosAir -stelsel ontplooi om te fokus op patogene, maar ook as deel van 'n breër verifikasie van alle gesondheids- en veiligheidsprotokolle. Al die geboue van die Empire State Realty Trust, insluitend die vlagskip Art Deco-meesterstuk, is nou WELL Health-Safety gesertifiseer.
Disclaimer: Die lugsuiweringstegnologie van Clean Air Group is bedoel om die binnenshuise luggehalte te verbeter. Dit is nie bedoel as 'n plaasvervanger vir redelike voorsorgmaatreëls wat daarop gemik is om die oordrag van kontaminante, in die lug of andersins, te voorkom nie. Kliënte en alle persone wat toegang tot die perseel het, moet voldoen aan alle toepaslike wette en riglyne vir openbare gesondheid, uitgereik deur federale, staats- en plaaslike regerings en gesondheidsowerhede, soos die Centers for Disease Control and Prevention (CDC). Clean Air Group beweer nie dat sy produkte mense teen virusse, bakterieë of ander besmettings, in die lug of andersins, sal beskerm nie, sluit uitdruklik aanspreeklikheid vir verlies of skade as gevolg van sodanige aansprake uit en aanvaar geen aanspreeklikheid vir die gevolge wat uit die aansoek voortspruit nie , gebruik of misbruik van sy produkte.
518 Xinjiangweg, 4-101
Sjanghai, China 200085
Diversified lewer interaktiewe uitstallingstegnologie wat die laaste verdieping van 'n vierjarige opknappingsprojek van $ 165 miljoen vir die wêreld se bekendste gebou lewendig maak
KENILWORTH, NJ—Diversified, 'n toonaangewende verskaffer van wêreldwye tegnologie -oplossings, in samewerking met Thinc, die spanleier by die nuwe Empire State Building Observatory (ESBO), kondig met trots die voltooiing van die herontwerpte Observatory Experience van die landmerk aan. Met die opening van die herontwerpte 80ste verdieping, die laaste verdieping in 'n onderneming van vier jaar, word gaste nou ondergedompel in 'n reis van interaktiewe uitstallingstegnologie, vandat hulle deur die ingang stap tot die oomblik dat hulle die 86ste en 102de vloer -sterrewagte.
Thinc het van plan af begin om 'n plan te verbeter om die gaste -ervaring te verbeter terwyl hulle na die sterrewagte gaan, en het Diversified van die begin af as Diversified aangesluit as vennoot vir tegnologie -integrasie. Sedertdien het die vennootskap gelei tot 'n herontwerpte ingang en groot lobby, interaktiewe uitstallingstegnologie oor die hele tweede verdieping en nou die uitstallings op die 80ste verdieping. Die nuutste uitstallings, toegerus met moderne ervaringstegnologie, stel opvoedkundige bouonderwerpe bekend, soos die wêreldberoemde toringligte, die ongeëwenaarde uitsigte en die besoekerservaring self.
"So 'n belangrike geleentheid herinner my aan die dae toe ons span die Empire State Building -antenna sou klim om RF -toerusting te vervang of te herstel waarvoor die gebou bekend is," sê Fred D'Alessandro, stigter en uitvoerende hoof van Diversified. 'Ons het sedertdien 'n lang pad gevorder, beide gediversifiseerd en die ESBO, maar ek is trots om te kan sê dat ons span hulself steeds op dieselfde wyse toewy aan die taak en innoverende oplossings ontwerp wat ervarings skep vir besoekers van regoor die wêreld — herinneringe wat hulle nog vir jare sal hê. "
Hierdie opknapping, 'n ware ikoon met diep wortels in die Amerikaanse kultuur, het bewys dat die 88-jarige gebou altyd die toets van die tyd sal deurstaan ​​en vir ewig 'n wêreldwye simbool van innovasie en die Amerikaanse droom sal wees.
Klaar om 'n volledige gebraaide ontbyt te eet om u oggend aan die gang te kry? Jim Hasbrouck van Fried Specialties het nog een van sy smaaklike spesialiteite geskep, uitsluitlik vir The Great New York State Fair. Die massiewe ontbytspesialiteit bevat spek, wors, ham, hasjbruin en eiers wat almal in Franse roosterbrood en pannekoekbeslag gedoop word en tot in die diepste gebraai word. Die nuwe gereg word bedien met 'n groot hoop esdoringstroop, en verseker beslis die begeerte van ontbyt vir almal.
As ontbyt nie u ding is nie, het Fried Specialties u gedek. Hierdie jaar debuteer hulle met dikgesnyde spek, gekap met gebreekte Doritos, diep gebraai en bedien met chipotlesous en cheddarkaas. As 'n groot slot bied Jim ook diepgebraaide, sjokoladebedekte krieke en sprinkane aan. Ja, u lees reg!
Vind dit op die Fair: Fried Specialties, Restaurant Row
State Fair Bloody Mary
Die State Fair Bloody Mary is nie jou gemiddelde skemerkelkie nie. Ons het die bekende resep in 'n cocktail van 20 gram saamgevoeg met u keuse van klassieke of pittige jalapeno. Boonop word dit bedien met 'n skeut seldery, olywe, limoen, gegrilde Gianelli -wors, buffelhoender, gegrilde garnale, cheddarkaas in die staat New York en hoenderspiedies. Dit is feitlik 'n maaltyd!
Vind dit by die Fair: Empire Room -restaurant
Die Bacon Bomb Sandwich
Wat bevat wors, spek, kaas en brood alles in een? Die spekbom, natuurlik! Hierdie spesiale toebroodjie laat jou mond drink met Italiaanse wors (toegedraai in gerookte spek), spekvleis, cheddarkaas en braaisous, alles bedien op 'n heerlike steakrol. Meer spek, asseblief!
Vind dit op die Fair: The Bacon Bomb
Die Big Kahuna Donut Burger
Die Big Kahuna Donut Burger is "twee maaltye in een!" Die dunderm-skepping is 'n kwart-pond burger tussen 'n gegrilde donut, spek, die kaas van jou keuse, blaarslaai, tamatie en ui. Big Kahuna se burger is die perfekte huwelik van 'n gesogte ontbyt en 'n Amerikaanse ete. Dit sal jou ook ongeveer 1500 kalorieë kos - so trek die tekkies vas en neem 'n paar rondtes op die beurs!
Vind dit by die Fair: Big Kahuna's
Uitsparing Affogato Special Donut Espresso Utopia
Die Affogato Special Donut Espresso Utopia is so goed soos dit klink. 'N Geddes Bakery-doughnut word bedek met roomys, spek, esdoornstroop en 'n skeut espresso om die perfekte pick-up te skep. En as u lus is vir koffie sonder die heerlike doughnut, is Recess Coffee nie net die enigste koffieverskaffer van die beurs nie, maar ook die enigste koffiediens met volledige diens.
Vind dit op die Fair: Recess Coffee
Maple Bacon Espresso Milkshake
Danksy die luukse Maple Bacon Espresso Milkshake is die uitsparing twee keer op ons lys. Benodig u 'n afhaal na u maagbom? Hulle het u gedek. Koel af in die somerhitte, gee energie vir u volgende reis op die Reuzenrad en versadig u dors na spek terwyl u daaraan werk!
Die spiedie, 'n gereg uit Binghamton, bevat gewoonlik gemarineerde blokkies vleis op 'n rol. Gewoonlik word dit gemaak van hoender, lamsvleis of beesvleis, maar Carr's Cove gee die spiedie 'n nuwe draai met hierdie State Fair -skepping - kangaroo -lende! Waar anders vind u so 'n eksotiese idee van een van Sentraal -New York se gunsteling BBQ -lekkernye?
Vind dit op die Fair: Carr's Cove, tuinbougebou
Hierdie splinternuwe jaar, The Milky Bun, sal die praatjie van die kermis wees. Die gereg begin soos enige goeie kos - met 'n doughnut. Die doughnut word dan in die helfte gesny sodat u u gunsteling roomysgeur kan kies - saam met die beste toppe - binne. Laastens gaan die doughnut in 'n warmer wat die buitekant verhit sonder om die roomys in te boet.Bedek laastens u nuwe gunsteling kos met meer toppings of donutglasuur!
Vind dit op die Fair: The Milky Bun, Dairy Products -gebou
Dit lyk dalk soos 'n roomysbroodjie, maar moenie dat dit jou mislei nie! Die beroemde hot beef -sundae van die New York Beef Council is hartlik, nie soet nie. Geniet heerlike kapokaartappels, dun gesnyde braaivleis, cheddarkaas, suurroom en 'n kersie (tamatie) bo-op!
Vind dit op die Fair: Shake it Up, Dairy Products Building
Die Fresh Roasted Corn -staanplekke op die New York State -beurs het 'n nuwe item by hul spyskaart gevoeg met 'n nuwe en verbeterde wending van 'n Fair -gunsteling - gebraaide koring. Mexican Street Corn, 'n tradisionele Mexikaanse straatgereg, getransformeerde geroosterde mielies met 'n mengsel van mayonnaise, queso cotija, pittige speserye en 'n sweempie kalk. Die enigste manier om 'n reeds heerlike kos te verbeter, is om dit met hierdie hartige mengsel te verslind! Die resultaat is soet, sout en pittig. Dit is die smaak van die somer suid van die grens.
Vind dit op die beurs: vars geroosterde koring
Bonus: Veganistiese kos
As Kangaroo -spiedies nie u ding is nie, sug dan nie meer nie - die Fair het baie veganistiese opsies. Veganiese kaasburgers, kaassteaks, buffelvlerke, melkskommels, kolwyntjies en meer. Kies; veganiste en vegetariërs het nie beperkte opsies by The Great New York State Fair nie. Dit is 'n veganistiese fees!
Reis na die top van die Empire State -gebou
Anthony Vargas 30 Maart 2020, 16:28, 31 Maart 2020
Dit is maklik om te beweer dat die Empire State Building (ESB) die bekendste gebou ter wêreld is. Sedert dit in 1931 geopen is, het die ESB die Amerikaanse verbeelding aangegryp en 'n vaste rol in die populêre kultuur gespeel, nadat dit in meer as 250 films en TV -reekse verskyn het - van die ikoniese hoogtepunt van die film "King Kong" uit 1933 (en die vele herverwerkings daarvan) ), na die nostalgiefees "Ready Player One", na 'n lighartiger, skelm prys soos "Sharknado 2." Dit is een van die bekendste besienswaardighede van New York NY, met meer as vier miljoen besoekers per jaar. En sy wêreldberoemde ligte herdenk ontelbare vakansiedae en wêreldgebeure, tragies en triomfantelik.
Die ESB het onlangs 'n groot herontwerp ondergaan om die reis van sy grondvloer na sy wêreldberoemde waarnemingsdekke te omskep in 'n interaktiewe multimedia-ervaring wat by so 'n ikoniese bestemming pas. Die verskaffer van AV-tegnologie-oplossings, Diversified, is aangegaan om die visie van die Empire State Realty Trust lewendig te maak, wat die ontwerp en installering van verskeie interaktiewe museumagtige uitstallings insluit wat die geskiedenis van die ESB en die kulturele betekenis daarvan vier.
Die gediversifiseerde span vir die projek is gelei deur projekbestuurder Travis Heitchew, hoofingenieur Aaron Hickman en werfopsigter Aubrey Dover. Diversified werk saam met hoofaannemer Skanska, uitstallingsontwerpondernemings Thinc Designs en kubik maltbie, en inhoudskepper Squint/Opera.
Volgens Diversified was die gebruik van AV -tegnologie 'n volledige besoekerservaring vanaf die ingang na die uitkykplatforms op die 86ste en 102de verdieping, een van die hoofdoelwitte van die projek. 'Die bestaande ervaring was eintlik net 'n tou waarna u net gewag het om bo te kom. En hoe opwindend die boonste deel is, en hoe ongelooflik die uitsig daarbo is, hulle wou dit 'n reis maak [om daar te kom], "het Hickman gesê. "Deur die museumuitstallings by te voeg wat aspekte van die gebou en aspekte van die kultuur beklemtoon, was die hoop om 'n gebruikerservaring te skep wat 'n reis van onder na bo was."
In 'The Site in the 1920s' kan besoekers deur replika -webwerwe -deurblaaie kyk om vooraf opgeneemde weergawes van die straatlewe in New York in die 1920's te sien. Elke transito het 'n monitor van sewe duim, wat die inhoud afspeel. Die uitstalling bevat ook 'n generatiewe klankbeeld wat die omringende geraas van 'n stadsstraat naboots.
Vanaf die oomblik dat besoekers die ESB op die grondvloer binnegaan, is daar 'n manier om hulle deur die hele ervaring te begelei. "Wayfinding was iets wat baie in die vooruitsig van die kliënt was, want in 'n tipiese museumomgewing kan dit 'n uitdaging wees om die besoeker te lei waarheen hy moet gaan," het Hickman gesê. 'En daar is baie sterk klem gelê op die samewerking met Squint/Opera om beide naatlose tegnologie en afspeel van inhoud te skep wat mense sal wys waarheen hulle moet gaan, sonder om dokters in die ruimte te hoef te plaas en tydelike tekens op te sit. Ons plaas dus 'n kombinasie van statiese en dinamiese tekens op die mure en oorhoofse, en maak toe seker dat die inhoud wat die tekens aandryf, toeganklik is.
Die "Infinity Shaft" gebruik praktiese effekte en AV -tegnologie om 'n 4D -ervaring te skep. Lugkompressors en transducers in die vloer boots die rukwind en die gedreun van die hysbakke na terwyl hulle op LED -skerms sweef.
In die uitstallingsruimtes, van die grondvloer tot by die uitkykplatforms, vind u uitstallings oor die weg. Hickman het die wayfinding -stelsel in diepte beskryf. 'In die vloer is daar lyne wat u subtiel wys waarheen u moet gaan, en mense volg dit eintlik intuïtief. Die boonste beligting volg dieselfde lyne. Dit is asof dit u pad verlig, 'verduidelik hy. 'Die oorhoofse digitale wayfinding en die wall wayfinding strook met die paaie om u te wys waarheen u moet gaan. Oorhoofse wegwyser is Planar TVH 1.6 LED, en muurwyser is Planar UR7551-MX-ERO LED. Albei is ingeslote in 'n pasgemaakte omhulsel wat die Art Deco -styl van die gebou [naboots] en pyle het wat wys waarheen om te gaan. Dit is dus nie net 'n dinamiese bordjie met LED -video wat inligting bevat nie, maar die fisiese behuising daarvan vertel u ook waarheen u moet gaan.
Die inhoudleweringsisteem vir die vind van skerms is ontwerp met die oog op oortolligheid. "Wat hierdie skerms aandryf, is 'n pasgemaakte inhoudbestuurstelsel [CMS] wat deur Squint/Opera geskep is, en dit word gespeel deur 'n kombinasie van statiese mediaspelers van BrightSign XD1033 en HP Z2-werkstasies," het Hickman gesê. 'Die muurwysers, wat groter 4K -doeke is, bevat meer dinamiese inhoud wat soort data gedryf word, sodat hulle datastrome intrek en die inhoud intyds verander. Dit word aangedryf deur HP -werkstasies wat die pasgemaakte toepassing bestuur. En dit word alles gespeel deur middel van Extron -videomatrikse, individueel vir elke uitstalling. "
Hickman het verduidelik: '[Dit het ons toegelaat] om 'n hoë vlak van redundansie en robuustheid en modulariteit in die stelsels te bied, sodat as een skerm of een soort uitstalling afloop, dit nie die hele stelsel sou verwyder nie. En dan het elke stelsel 'n primêre en rugsteunspeler. As u byvoorbeeld twee oorhoofse digitale wegwysers het, is dit twee primêre spelers, en dan het u 'n gedeelde rugsteun. As die primêre element misluk, slaag dit outomaties na die rugsteunspeler. U het 'n naatlose oorgang wat feitlik onsigbaar is vir die eindgebruiker, [wat belangrik is] omdat niemand 'n swart skerm wil hê nie. Dit lyk net verkeerd. "
Toegang en sekuriteit
In die ingang kry die besoekers hul eerste uitstalling: 'n viering van die verskillende bekendes en openbare figure wat deelgeneem het aan die beligting van seremonies by die ESB. Die ESB is wêreldbekend vir sy verligte hoogtepunt, en die ligte word gereeld na verskillende kleure verander om vakansiedae en groot geleenthede te vier. Die "Lighting Ceremony" -uitstalling bevat 'n 4 ࡪ, 4800mm x 2700mm Planar TWA 1.2 -videomuur met beelde van vorige beligtingseremonies en die beroemde figure wat daaraan deelgeneem het, sowel as 'n Samsung PM32F -skerm wat inligting toon oor die mense wat uitgebeeld word in die uitstalling en die geleenthede wat hulle ter ere van herdenking was. Dinamiese inhoud vir hierdie uitstalling word aangedryf deur 'n HP Z2 -werkstasie.
Terwyl besoekers deur die ingangspad en die trappe na die galery op die tweede verdieping loop, kom hulle verby 'n twee-verdieping model van die ESB wat ontwerp is deur die beroemde modelvervaardiger Richard Tenguerian. Hulle betree dan die sekuriteitslyn en kaartjiekiosk, met 'n aantal 86-duim LG Ultra-Stretch digitale bordjies wat piktogramme van voorwerpe wat besoekers verbied word om in te bring, asook ander sekuriteitsinligting. (Omdat die ESB 'n internasionale aantrekkingskrag is, is piktogramme so gereeld as moontlik op die inligtingsdisplays gebruik, hoewel sommige inligting nog in 'n volledige lys van tale vertaal moes word.) Sodra besoekers deur sekuriteit kom, word hulle begroet deur 'n drie- projektorversnit wat boodskappe vertoon wat hulle verwelkom in die uitstallingsarea. "Dit is drie Panasonic PTRZ970 laserprojektors, en hulle is elkeen WUXGA," het Hickman beskryf. 'Dit word aangedryf deur 'n Dataton WATCHOUT -stelsel.'
In die "Wereld se bekendste gebou" -galery kan besoekers 'n kort dokumentêr kyk oor die vele optredes van die ESB in film, televisie, strokiesprente, videospeletjies en ander media. 'N Mengprojektor-mengsel gooi die projeksie-gekarteerde video op 'n veelsydige, konkawe oppervlak.
Reis deur die tyd
Een van die grootste kenmerke van die opgeknapte ESB is die nuwe galery op die tweede verdieping, wat 10.000 vierkante meter multimedia-uitstallings beslaan. Die eerste, bekend as 'The Site in the 1920s', gebruik 'n verskeidenheid videotegnologieë om die ESB -bouperseel tydens die konstruksie uit te beeld. Dit het 'n groot uitsteeksel aan die linkerkantse muur wat wys hoe die ESB in time-lapse-modus gebou word, die beeld word verskaf deur 'n Panasonic PT-RZ970 wat toegerus is met 'n kort gooi-lens wat via die BrightSign XD1033-mediaspeler gevoed word.
Aan die regterkant is nege repliek-terreinopnames oorgedra na verskillende dele van 'n muurskildery wat die hoek van die 6de en 32ste beeld uitbeeld soos dit in die 1920's gelyk het. 'Dit is replika-terreinopnames wat deur kubik maltbie gemaak is, met 'n monokulêre kyker,' het Hickman beskryf. 'U kan na elkeen van hulle stap en daardeur kyk. En ingebed is daar 'n Ikan S7H sewe-duim-LCD met inhoud. Elkeen van hierdie nege kykers is op die muur gerig, en die muur het 'n semi-panoramiese toneel van die hoek van die 6de en 32ste. Die muurskildery op die muur is staties, maar as u deur elkeen van hierdie kykers kyk, word die beeld op die muur lewendig. Elkeen van die kykers het 'n animasie van die statiese toneel wat direk in ooreenstemming met die kyker afspeel. Die animasies bied besoekers 'n blik op die straatlewe in New York uit die twintigerjare.
'En wat regtig aangenaam is met die uitstalling, is dat daar boonop vier SoundTube RS600i -luidsprekers is, en ons het 'n generatiewe klankbeeld geskep,' het Hickman voortgegaan. 'Die skeppers van die inhoud het 'n aantal stadsbeeld -opnames opgeneem wat net soos die stad klink. Ek glo daar is agt snitte wat generatief om die vier luidsprekers geskommel en gedraai word. Ons het 'n paar ewekansige getalopwekkers wat deur die QSC Q-SYS-ekosisteem gedryf word, en ons het die snitte in die Q-SYS Audio Core gelaai. Ons het vier klanksones geskep, en elkeen van die vier sones kry op enige tydstip tussen een en agt van die snitte. Dit skep dus hierdie heeltemal generatiewe klankbeeld deur die snitte rond te draai, heen en weer te weerkaats, by te voeg en af ​​te trek tussen die verskillende kanale. As u op een plek staan, klink dit nie soos 'n lus nie. Dit klink soos die stad. "
Die "King Kong" -uitstalling kombineer AVL -tegnologie met animatronika om "die agtste wonder van die wêreld" lewendig te maak. Die vensters is eintlik uitstallings, en die klank en beligting is geprogrammeer om te reageer op die bewegings van Kong.
Die volgende uitstalling, bekend as 'Konstruksie', is geïnspireer deur Lewis Hine se ikoniese foto's van die werkers op die ESB -bouperseel. Dit gebruik in wese AV -tegnologie om te herskep hoe dit sou gewees het om op een van die hoër verdiepings van die ESB te staan ​​terwyl dit gebou word.
"Dit is 'n meeslepende ruimte van 360 grade wat lyk en voel soos 'n konstruksieterrein wat op die hoër verdiepings van die gebou sou bestaan ​​het," het Hickman beskryf. 'Al vier die mure is Planar CLI 2.6 LED met Stewart Filmscreen se FideLEDy Vision -diffusieproduk voor hulle, want 2.6mm is 'n bietjie growwe toonhoogte [en] ons wou dit effens glad maak. U word omring deur LED-mure van vloer tot plafon. En dan, in die plafon, is daar meer LED wat gedeeltelik toegesluit is deur die kruising van I-balke en die kruising van houtplanke. U het dus die gevoel dat u op een van die hoë vloere in hierdie konstruksiesone staan. Die inhoud is beeldmateriaal en tonele van hoe dit sou lyk as u op hierdie vloer van 'n konstruksieterrein staan, met akteurs wat verfilm is en dan op 'n geanimeerde stel aangebring is. Dit voel dus asof u in daardie ruimte is. " Hy het bygevoeg: 'Daar is 'n paar banke gemaak van herwinde hout wat soos tydelike stapels hout en materiaal lyk. En dan is daar bronsfigure van lewensgrootte in die hele gebied, replika's van individue in posisies soos om klinknaels in die staal I-balke te sit of hul middagete te eet, sulke dinge. Mense kan daar ingaan en foto's neem met die bronsbeelde. "
Die uitstalling "Konstruksie" het ook sy eie klankbeeld, hoewel dit nie generatief is nie. Agt Tannoy CMS503DCLP -luidsprekers speel 'n klankbaan af wat die animasies op die videomure wat in die kamer draai, aanvul. 'Dit is 'n stelsel met agt kanale en dit is opgeneem met 'n tuig met 8 kanale,' het Hickman gesê. 'Dit is opgeneem in 'n ruimte soortgelyk aan die grootte van die uitstalling, met 'n soortgelyke afstand tussen die sprekers. Dit het dus spesialisering in die sin dat klanke in sekere gebiede geplaas is toe dit bemeester is. "
Net buite "Konstruksie" is die "Opening Day" -uitstalling, met nog 'n Planar CLI 2.6 LED-muur met Stewart Filmscreen-verspreiding wat 'n ou koerantseun uitbeeld wat die opening van die ESB in 1931 aandui. "Dit is ook 'n akteur wat verfilm is en dan op 'n digitale stel aangebring. Hy staan ​​op die hoek en sê [dinge soos]: 'Kom kyk na die Empire State Building! Kom kyk na die sterrewag! 'Dit is asof dit sou gewees het op die dag dat dit oopgemaak het," verduidelik Hickman.
In 'NYC: Above and Beyond' kan toeriste die res van hul reis na New York beplan op sewe interaktiewe kiosks. Die kiosks kan langs die spore in die vloer en plafon gegly word.
Die innerlike werking
Die volgende uitstalling, "Modern Marvel", toon aan hoe die ESB ontwikkel het om aan die volhoubaarheidsbehoeftes van die moderne tyd te voldoen. Vyf Planar EP5014K-skerms is bo vyf MultiTaction MT556XNB-skerms in die linkermuur gemonteer. Die Planar-skerms gee feite oor die ESB se volhoubaarheidspogings in 'n verskeidenheid tale, en die MultiTaction-skerms bied interaktiewe effekte wat besoekers help om dieper met die inligting om te gaan.
Net buite "Modern Marvel" is die "Otis Elevators" -uitstalling, wat 'n huldeblyk is aan die alomteenwoordige hysbakondernemings se bydraes tot die ESB deur die jare, sowel as 'n kykie agter die skerms na die hysbakke wat die 102 verdiepings bedien gebou.
"Otis Elevators was die wat die hysbakke oorspronklik in die gebou gebou het, en hulle onderhou dit steeds tot vandag toe," het Hickman gesê. 'Daar is 'n replika van een van die oorspronklike hysbakke waarmee u kan instap, en dit bevat 'n 98-inch Planar UR9851- ERO-skerm daarin. U loop dus in en dit speel 'n animasie wat u laat sien hoe u deur die vloere klim. Boonop het kubik maltbie sommige van die oorspronklike goewerneurs en vliegwiele wat die hysbakke beheer en geaktiveer het, herstel. [Die uitstalling word] geaktiveer deur 'n nabyheidssensor, en as die nabyheidssensor geaktiveer word, speel die media op die skerm af, dan bo hierdie valse hysbak, begin hierdie goewerneurwiele en katrolle beweeg. En langsaan is 'n skakelaar-relaispaneel soos dié wat hierdie hysbakke eintlik aangedryf het. Die skakelaars en die aflosse beweeg dus en brand. " Hickman het bygevoeg: 'Hulle het eintlik begin vonkel. Hulle vonkel nou nie. Hulle het net LED -elemente daarin wat brand en laat lyk asof hulle vonkel. "
'N Dakota FA-501 luidspreker wat in die plafon van die hysbak ingebed is, speel klankinhoud af wat ooreenstem met die inhoud op die skerm, en die' vonk 'van die skakelaar-relaipaneel het ook 'n paar gepaardgaande klank.
Hickman het verder uitgebrei oor hoe Diversified met kubik maltbie saamgewerk het om die bewegingsgerigte aspek van hierdie uitstalling te programmeer. 'Ons neem 'n sneller van die nabyheidssensor wat deur 'n Arduino -beheerder gestuur word, wat die beligtingseffekte en die skakelaarrelais en die goewerneurs dryf,' het hy gesê. 'Die deel van die stelsel [kubik maltbie] is besig om die sein te verwerk, hulle gee ons 'n sluiting, ons neem die sluiting in en gee dit deur ons Q-SYS-stelsel om Dataton WATCHOUT te aktiveer om die videogreep weer te speel , sowel as die klank.
Die uitstalling "Otis Elevators" bevat 'n replika van een van die ESB se oorspronklike hysbakke. Terwyl besoekers instap, veroorsaak 'n nabyheidssensor die speel van klank- en video-inhoud, die goewerneurwiele bokant die kajuit begin draai en die skakelaar-relaipaneel (regs) word lewendig met lig en klank.
Die hysbakuitstalling bevat ook nog 'n 4D -multimedia -ervaring. "Die idee is dat hierdie uitstalling wys hoe 'n hysbakbank in die diensmodus sou lyk," verduidelik Hickman. 'Dit is 'n replika van 'n hysbak met drie baaie waardeur u kan loop. En in die middel daarvan is daar 'n spieëlkas wat kubik maltbie ontwerp het, sodat u op en af ​​kan kyk en dit lyk soos hierdie oneindige hysbak terwyl u daardeur loop. Hy vervolg: 'As u instap, is daar 'n tweerigtingspieël aan die linkerkant en regs, van vloer tot plafon. En agter elke tweerigtingspieël is Planar CLI 2.6 LED. Die LED -mure speel soos hysbakke wat op en af ​​vlieg en by jou verbygaan. En om daarby te voeg, terwyl die motors verbysteek, het ons die media met twee effekte gesinchroniseer: pneumatiese solenoïde-aangedrewe kompressors, of lugblasers, en akoestiese omvormers wat in die diamantplaatvloer ingebed is. Terwyl die motors verbyvlieg, word die media gesinkroniseer met die Q-SYS-stelsel om 'n lae-frekwensie-effek in hierdie transducers in te dryf en 'n sluiting na die solenoïede te stuur om die kompressors aan te dryf om lug na u toe te blaas. Dus, as 'n hysbak by u verby kom, kry u hierdie gedreun en 'n gejaag. "
Volgens Hickman was die spasie in hierdie deel van die uitstallingsarea streng, sodat Diversified 'n paar vindingryke metodes moes ontwerp om valse mure en relings te bedek wat stelselkomponente in staat sou stel om na 'n bedieningsgebied te skuif wanneer hulle onderhoud nodig het. 'Een van die uitdagings [met die oneindige skaguitstalling] was die ligging daarvan,' onthou hy. 'Dit het regop gestamp teen 'n ander uitstalling aan die agterkant daarvan, die suidekant. En om die LED [diens toegang] aan die LED te bied, omdat dit teen hierdie tweerigtingspieël gestoot is wat u nie regtig kan verwyder nie, is die produk 'n voorste diens. "
Hickman het verder gesê: 'Ons moes eintlik 'n oorhoofse traliewaer inbring om die LED te bedien. Die LED word van bo af op hierdie spoor gehang, en aan die noordekant trek u dit net terug in hierdie klein bedieningsarea weg van die tweerigtingspieël, en dit ry langs hierdie trollie, hierdie oorhoofse I-balk. Maar in die suide, omdat dit teen 'n ander uitstalling loop, is die muur van die uitstalling eintlik 'n valse muur wat aan dieselfde spoor hang. En so trek u die muur terug in die gang om toegang tot agter die LED -muur te kry. En dan trek u hierdie LED -gordyn terug, en u kry toegang tot die voorkant tussen die glas en die LED. " Al die rigging vir die LED's regdeur die ESB is verskaf deur rp Visual Solutions Chief, met die res van die skermhouers.
By die verlaat van die hysstentoonstelling, gaan besoekers deur 'Urban Campus', wat 'n paar van die sterk huurders van die ESB se kantoorvloere, soos LinkedIn, Shutterstock en Expedia Group, beklemtoon.
'Scenes of NYC' bevat sewe toringkykers wat na verskillende bakens van New York gewys word. Elke toring-kyker bevat 'n sewe-duim-skerm binne en is ook toegerus met interne luidsprekers. Terwyl besoekers deur die kykers kyk, kan hulle die landmerk op die interne skerm sien en klank deur die ingeboude luidsprekers hoor, en die beeld reageer terwyl hulle pan en kantel.
Vervolgens is 'Wereld se bekendste gebou', wat die ESB se vele optredes in film, televisie en ander media vier. Die uitstalling is in wese 'n verduisteringsruimte wat verlig word deur 'n bewegende collage van beelde wat op 'n verskeidenheid reghoekige oppervlaktes langs die mure geplaas word. Besoekers is oorweldig deur nostalgiese tonele, soos Spider-Man wat deur Manhattan en Little Mac deur "Punch-Out !!" in sy pienk sweet draf die ESB groot in elke snit.
'Dit is 'n mengsel van vier projektors op 'n geboë, konvekse oppervlak met twee as, maar dit is 'n fasetoppervlak,' beskryf Hickman. 'Ons het met Green Hippo as die speel- en kartering -enjin gegaan vanweë hul vermoë om ingewikkelde 3D -meetkunde en kromtrek te doen, pasgemaakte UV -maas in te voer en 'n konstante primêre en failover -redundansie te hê. Die vertoningstegnologie is Panasonic PT-RZ970-projektors, dieselfde as wat ons oral anders gebruik. Hulle het die ET-DLE060 lense vir kort gooi. " Die skermoppervlakke is van MDF -bord geverf met Screen Goo. 'N Oorspronklike klanksnit speel meer as ses Community IC6-2082/26 luidsprekers wat in die skadu tussen die skermoppervlaktes versteek is.
Volgens Hickman was die opset van projeksiekaarte 'n baie meer praktiese oplossing as wat oorspronklik beplan was. "Die oorspronklike konsep was om meer as 75 verskillende LCD-skerms in verskillende rigtings te hê, wat wissel van vyf duim tot 75 duim," het hy gesê. 'Dit was 'n wonderlike konsep, maar dit sou 'n enorme hefboom wees om dit te kan doen, in terme van installasie, diens en die hoeveelheid pixels wat u moet ry. Dus, toe ons aan boord kom, kyk ons ​​daarna en haal hierdie vlae om en sê: 'Ons dink dit kan beter as 'n projeksiekaart dien.' kon 'n projeksiekaart op hierdie veelvlakkige oppervlaktes maak en die tussenin verdoesel. "
Die volgende is 'n huldeblyk aan die eerste en mees ikoniese voorkoms van die ESB op die silwerdoek: Besoekers draai om die hoek en kom self van aangesig tot aangesig met Kong, "die agtste wonder van die wêreld", terwyl hy sy tragiese klim na die ESB se piek begin . Die gepaste naam "King Kong" -uitstalling trou met AVL met animatronika om besoekers 'n onweerstaanbare foto op Instagram te bied: hulle kan selfs inkom vir Fay Wray in die kloue van Kong se magtige greep. Volgens Heitchew kan die lyn vir Kong -selfies nogal lank word.
"In hierdie kamer het ons nege 98-inch Planar-skerms wat deur Alcorn McBride-spelers aangedryf word," het Heitchew gesê. 'Ons sinchroniseer al die inhoud tussen al nege skerms. U het vliegtuie wat verbyvlieg. King Kong gaan van venster tot venster. Ons sinchroniseer ook die ligte - dit flikker as hy nies. En die hand trek en tril ook. En dit word alles veroorsaak deur die Q-SYS-stelsel. " Hy het voortgegaan: 'Luidens die spreker het u Dakota Audio MA5's-binne elkeen van die verkoelers is daar 'n klein luidspreker. En dan, in die muur, het u vier Sonance IS4 C -luidsprekers. "
Behalwe "King Kong" en langs 'n gang met beelde van bekendes wat deur die jare die ESB besoek het, kan besoekers die hysbakke na die 80ste vloer -uitstallings neem. Op die 80ste verdieping is 'NYC: Above and Beyond' een van die eerste uitstallings wat besoekers teëkom, met sewe interaktiewe kiosks MultiTaction MT556XNB. "Dit is 'n baie interaktiewe gebied waar mense hul reis na New York, na ander besienswaardighede kan beplan en hul roetes kan laat druk," het Heitchew gesê. 'Die Multi-Taction-lemme beweeg eintlik op 'n baan. As hulle dus uit die weg geruim moes word vir 'n geleentheid, kan u alles heen en weer skuif. " Om toeriste te help om hul reise te beplan, toon 'n Planar DL2 1.5 LED -skerm aan die muur vooraf opgeneemde inhoud oor die verskillende besienswaardighede van New York en die vele kulinêre opsies wat beskikbaar is.
In die nabygeleë "Artistry in Light" -uitstalling loop 'n dokumentêr oor die ESB se beroemde beligtingseremonies op vier Planar -uitstallings. Die skerms speel almal gesinkroniseerde inhoud van Alcorn McBride-mediaspelers, terwyl gesinkroniseerde klank deur middel van oorhoofse Dakota FA-501-luidsprekers afspeel. Ook "Most Photographed", wat in wese 'n 4800mm x 3375mm LED-muur is, is 'n skyfievertoning van beroemde en bekroonde foto's van die ESB. "Dit is presies dieselfde Planar TWA1.2 -vertoning wat onder in die" Lighting Ceremony "was. Dit is net een ry groter aan die bokant," het Heitchew gesê. 'N Enkele oorhoofse Dakota FA-501-luidspreker hanteer die klank vir hierdie uitstalling, en 'n Samsung PM32F-skerm aan die kant van die LED-muur bied inligting oor die foto's.
Daar buite is die Stephen Wiltshire -uitstalling. Wiltshire, 'n kunstenaar wat bekend is vir sy fotografiese geheue en ongelooflike landskappe, het 'n panorama-tekening van New York City van 18 voet lank na 'n helikopterrit van 45 minute voltooi. Hierdie uitstalling bevat 'n weergawe van die tekening van Wiltshire op die muur, sowel as 'n dokumentêr oor Wiltshire se kuns wat op 'n 75-duim NEC X754HB-skerm met hoë helderheid vertoon word.
Die Wiltshire-uitstalling het 'n skerm met 'n hoë helderheid, want die 80ste verdieping het baie vensters en die spesifieke vertoning is geleë in 'n gebied wat baie geneig is om te verblind. Dit was slegs een van die maniere waarop Diversified die unieke beligtingsprofiel van die 80ste verdieping aangespreek het. 'Ons het Buro Happold laat inkom en 'n ligte studie op hierdie vloer gedoen,' verduidelik Heitchew. 'Om hulle die ligte studie te laat doen, was 'n belangrike deel van die keuse van die regte programmering en tegnologie vir die 80ste verdieping.'
Heitchew het verder gesê: 'Een van die coolste dinge wat ons op die 80ste verdieping het, word Night Mode genoem. Ons kyk na 'n astronomiese horlosie, en wanneer die sonsondergang op die Empire State -gebou kom, verdof al die skerms op die 80ste verdieping. Op hierdie manier neem ons nie weg van die sonsondergang buite nie, en word ons nie deur die vensters verblind nie. Dit is eintlik wonderlik om daar te wees, net wanneer die sonsondergang toesak en alles kyk - die ligte verander, die inhoud verander en die helderheid van die skerms ook. "
Die "Modern Marvel" -uitstalling bevat vyf skerms wat bo vyf interaktiewe raakskerms gemonteer is, en die skerms hierbo toon feite oor die ESB se volhoubaarheidspogings in 'n verskeidenheid tale, en die raakskerms bied interaktiewe effekte wat besoekers help om dieper met die inligting om te gaan.
Die tentoonstelling op die 80ste verdieping heet "Scenes of NYC." Dit bevat sewe toringkykers - die tipe wat tipies bo -aan die hoë toeriste -aantreklikhede aangetref word - vervaardig deur Tower Optical Company. Net soos die terreinopname op die tweede verdieping, het elkeen van hierdie toringkykers eintlik 'n Ikan S7H sewe-duim LCD-skerm daarin. Die kykers is almal gerig op beroemde bakens in New York, en as besoekers daardeur kyk, vertoon die skerm binne -in 'n blik op die landmerk asof die besoeker dit deur 'n verkyker bekyk. Hierdie uitstalling was ook 'n noue samewerking tussen Diversified en kubik maltbie.
'Die lekkerste ding is dat kubik maltbie Arduino -bokse daarin sit, sodat ons die hoeveelheid draai en die draaipunt op en af ​​meet. En Squint/Opera het die inhoud so geprogrammeer dat dit daarmee pas. Dit is dus nie asof u net na 'n plat beeld kyk as u deur die kyker kyk nie. U kan die beeld paneer en kantel, en dit beweeg saam met u, "het Heitchew gesê. 'Daar is ook sprekers [ingebed in die kykers]. Dus, as u na die oogstuk stap, sien u nie net nie, maar hoor u ook waarna u kyk. Dit is amper soos 'n weergawe van VR. "
Om die 80ste verdieping op te vou, is 'Deel u ervaring'. Vier 75-inch Planar UR7551-MXTOUCH-aanraakskerm-skerms is in die gange langs die gang gemonteer, en besoekers kan hul foto's en selfies op sosiale media plaas met #EmpireStateBuilding om te sien hoe hul foto's op hierdie skerms verskyn. 'Ons het beide aanraakvermoëns hier en twee Intel RealSense D435 -diepte -kameras. As u binne 'n straal van drie voet is, reageer die monitor op u terwyl u verbystap. Dus, dit trek u 'n bietjie terug en sê: 'Haai, kom praat met my!' "Het Heitchew gesê. 'Ons het HP Z8-rekenaars met baie hoëgraadse grafiese kaarte, en ons verwerk baie data.'
Van daar af is die enigste dinge wat op die ESB-toer oorgebly het, die waarnemingsdekke op die 86ste en 102de verdieping. Die uitsigte daarbo het egter geen AV -hulp nodig om 'n onvergeetlike ervaring te skep nie.
Heitchew het ons bespreking van die ESB -opgradering afgesluit deur die beheerstelsel te beskryf, asook hoe die stelsel bedryf en onderhou word. 'Ongeveer 90 persent van die beheer is deur middel van Medialon en Q-SYS,' sê hy. 'Q-SYS is ons klank, wat met Medialon praat via snellers, wat veroorsaak dat verskillende klank- of video-gebeurtenisse plaasvind. Die gebou is beman met AV -tegnici op die terrein wat via iPads en Medialon -webpanele die stelsel kan beheer, vanaf enige plek in die gebou. "
Hy het voortgegaan: 'Daar is vier rakkamers met toerusting wat dit alles beheer. Ons is op die netwerk van die gebou. Ons is nie op 'n afgesonderde AV -netwerk nie, maar ons het ongeveer ses virtuele plaaslike netwerke [VLAN's] - alles van beheer -VLAN's, tot klank -VLAN's, tot video -VLAN's. Ons het ook 32 Avigilon -kameras geïnstalleer wat ons gebruik om die uitstallings te monitor. En alles het 'n rugsteun, wat kritieke paditems betref, soos afspeelmotors en die CMS. As een van die HP -masjiene sou misluk of die CMS sou misluk, monitor ons die hartklop van al hierdie toerusting, en binne 10 sekondes nadat dit misluk, sou dit outomaties oorskakel na 'n rugsteunspeler, sodat die skerms nie donker word nie . "
Alles in ag genome, dit was 'n onvergeetlike projek vir Diversified, en die span kon nie vir 'n wonderliker werksplek gevra het nie. 'Ons kan getuig van die sienings daarbo,' het Heitchew gedeel. 'Byna elke aand - veral in die winter, omstreeks 04:00, as die son begin sak, en daar was niemand daarbo nie, behalwe ons - sou u ophou werk, want elke dag was 'n ander sonsondergang. Dit was nogal gaaf. "
In 'Most Photographed' gee 'n 4800 mm x 3375 mm LED-muur 'n skyfievertoning van beroemde en bekroonde foto's van die ESB weer. 'N Kleiner skerm regs van die LED -muur toon inligting oor die beelde.
Klik hier vir 'n uiteensetting van die opgeknapte uitstallings op die tweede verdieping en op die 80ste verdieping van die opgeknapte Empire State Building. Om meer installasie -funksies van te sien Klank en kommunikasie, klik hier.
Die Empire State -gebou is geleë aan die westekant van Fifth Avenue in Manhattan, tussen 33ste straat in die suide en 34ste straat in die noorde.  Huurders betree die gebou deur die Art Deco -voorportaal in Fifth Avenue 350. Besoekers aan die sterrewagte gebruik 'n ingang in West 34th Street 20 voor Augustus 2018, besoekers wat deur die Fifth Avenue -lobby ingegaan het.  Alhoewel dit fisies geleë is in South Midtown,  'n gemengde woon- en kommersiële gebied,  is die gebou so groot dat dit 'n eie poskode, 10118  , toegeken het vanaf 2012 [update] , dit is een van 43 geboue in New York wat hul eie poskodes het.  [b]
Die gebiede rondom die Empire State -gebou huisves ander belangrike besienswaardighede, waaronder Macy's op Herald Square in Sixth Avenue en 34th Street,  Koreatown in 32nd Street tussen Madison en Sixth Avenue,   Penn Station en Madison Square Garden in Sewende Laan tussen 32ste en 34ste Straat,  en die Flower District in 28ste Straat tussen Sesde en Sewende Laan.  Die naaste metrostasies in New York City is 34th Street - Penn Station in Seventh Avenue, twee blokke wes 34th Street - Herald Square, een blok wes en 33rd Street by Park Avenue, twee blokke oos. [d] Daar is ook 'n PATH -stasie in 33ste Straat en Sesde Laan. 
Ten ooste van die Empire State -gebou is Murray Hill, , 'n woonbuurt met 'n mengsel van residensiële, kommersiële en vermaaklikheidsaktiwiteite.  Die blok direk in die noordooste bevat die B. Altman and Company Building, wat die City University of New York se Graduate Center huisves, terwyl die Demarest -gebou reg oorkant Fifth Avenue in die ooste is. 
Die perseel was voorheen in besit van John Jacob Astor van die prominente Astor-familie, wat die webwerf sedert die middel van die 1820's besit het.   In 1893 het John Jacob Astor Sr. se kleinseun, William Waldorf Astor, die Waldorf Hotel op die perseel geopen   vier jaar later het sy neef, John Jacob Astor IV, die 16 verdiepings geopen Astoria Hotel op 'n aangrensende perseel.    Die twee gedeeltes van die Waldorf - Astoria -hotel het 1300 slaapkamers gehad, wat dit destyds die grootste hotel ter wêreld gemaak het.  Na die dood van die stigter, George Boldt, vroeg in 1918, is die hotelhuur deur Thomas Coleman du Pont gekoop.   Teen die twintigerjare het die ou Waldorf - Astoria verouderd geraak en het die elegante sosiale lewe van New York baie verder noord beweeg as 34th Street.    Die Astor -gesin het besluit om 'n vervangingshotel verder in die stad te bou,  en het die hotel in 1928 vir $ 14–16 miljoen aan Bethlehem Engineering Corporation verkoop.  Die hotel het kort daarna, op 3 Mei 1929, gesluit. 
Bethlehem Engineering Corporation was oorspronklik van plan om 'n kantoorgebou van 25 verdiepings op die Waldorf-Astoria-terrein te bou. Die maatskappy se president, Floyd De L. Brown, betaal $ 100,000 van die aanbetaling van $ 1 miljoen wat nodig is om met die bou van die gebou te begin, met die belofte dat die verskil later betaal sal word.  Brown het $ 900,000 by 'n bank geleen, maar het toe nie die lening in gebreke gebly nie.   Nadat Brown nie bykomende finansiering kon verkry nie,  is die grond herverkoop aan Empire State Inc., 'n groep welgestelde beleggers wat Louis G. Kaufman, Ellis P. Earle, John J. Raskob, Coleman du Pont, en Pierre S. du Pont.    Die naam kom van die staatsnaam van New York.  Alfred E. Smith, 'n voormalige goewerneur van New York en Amerikaanse presidentskandidaat wie se veldtog in 1928 deur Raskob bestuur is,  aangestel as hoof van die maatskappy.   lank. 
Die konsortium van die Empire State Inc. is in Augustus 1929 aan die publiek bekend gemaak.    Terselfdertyd het Smith die bou van 'n gebou van 80 verdiepings op die perseel aangekondig om groter te wees as enige ander gebou.   Empire State Inc. het William F. Lamb, van die argitekfirma Shreve, Lamb en Harmon, gekontrakteer om die bouontwerp te skep.   Lamb het die boutekeninge in slegs twee weke vervaardig met die vroeëre ontwerpe van die firma vir die Reynolds-gebou in Winston-Salem, Noord-Carolina as basis.  Terselfdertyd het Lamb se vennoot Richmond Shreve 'foutdiagramme' van die projekvereistes gemaak.  Die soneringswet van 1916 het Lamb genoodsaak om 'n struktuur te ontwerp wat terugslae insluit wat tot gevolg het dat die onderste verdiepings groter is as die boonste verdiepings. [e] Gevolglik is die gebou van bo na onder ontwerp,  wat dit 'n "potlood" -agtige vorm gegee het.  Die planne is bedink binne 'n begroting van $ 50 miljoen en 'n bepaling dat die gebou binne 18 maande na die aanvang van die konstruksie gereed is vir inwoning. 
Die oorspronklike plan van die gebou was 50 verdiepings, , maar is later verhoog tot 60 en daarna 80 verdiepings.  Hoogtebeperkings is op die nabygeleë geboue geplaas  om te verseker dat die boonste vyftig verdiepings van die beplande gebou van 300 meter (300 m) van 80 verdiepings   'n onbelemmerde uitsig oor die stad sal hê. .  Die New York Times geprys die nabyheid van die terrein aan massavervoer, met die Brooklyn -Manhattan Transit se 34th Street -stasie en die Hudson- en Manhattan Railroad se 33rd Street -terminale een blok verder, sowel as Penn Station twee blokke verder en die Grand Central Terminal nege blokke verder op sy naaste. Dit prys ook die voorgestelde vloeroppervlakte van 3 000 000 vierkante voet ("een van die besigste gedeeltes ter wêreld"). 
Terwyl die planne vir die Empire State Building afgehandel is, was 'n intense kompetisie in New York om die titel 'hoogste gebou ter wêreld' aan die gang. 40 Wall Street (destyds die Bank of Manhattan -gebou) en die Chrysler -gebou in Manhattan het albei vir hierdie onderskeid meegeding en was reeds in aanbou toe met die werk aan die Empire State -gebou begin is. Die 'Race into the Sky', soos die gewilde media dit destyds genoem het, was verteenwoordigend van die land se optimisme in die 1920's, aangevuur deur die bouboom in groot stede.  Die wedloop is gedefinieer deur ten minste vyf ander voorstelle, hoewel slegs die Empire State Building die Wall Street Crash van 1929 sou oorleef.  [f] Die 40 Wall Street -toring is in April 1929 hersien van 840 voet (260 m) tot 282 m (925 voet), wat dit die langste ter wêreld maak.  Die Chrysler-gebou het in Oktober 1929 sy staalpunt van 185 voet (56 m) aan sy dak gevoeg, wat dit op 'n hoogte van 319 m (316 m) en die hoogte van Wall Street 40 oorskry het.  Die ontwikkelaar van die Chrysler -gebou, Walter Chrysler, het besef dat die hoogte van sy toring ook die Empire State -gebou sou oorskry, nadat hy sy argitek, William Van Alen, opdrag gegee het om die oorspronklike dak van die Chrysler te verander van 'n stompe Romaanse koepel na 'n smal staalspits .  Raskob, wat wou hê dat die Empire State -gebou die hoogste in die wêreld is, het die planne hersien en vyf verdiepings bygevoeg, sowel as 'n spits, maar die nuwe vloere moet teruggestel word weens die geprojekteerde winddruk op die uitbreiding.  Op 18 November 1929 verkry Smith 'n erf in West 33rd Street 27–31, en voeg 23 voet by tot die breedte van die voorgestelde kantoorgebou.   Twee dae later kondig Smith die opgedateerde planne vir die wolkekrabber aan. Die planne bevat 'n waarnemingsdek op die dak van die 86ste verdieping op 'n hoogte van 1050 voet (320 m), hoër as die waarnemingsdek van die Chrysler se 71ste verdieping.  
Die Empire State-gebou van 1050 voet sou slegs 1,2 meter groter as die Chrysler-gebou wees,    en Raskob was bang dat Chrysler sou probeer om 'n truuk te trek soos om 'n staaf in die spits en dit dan op die laaste minuut vassteek. "    Die planne is in Desember 1929 'n laaste keer hersien, met 'n metaalkroon van 61 voet en 'n bykomende mas van 222 voet (68 m) bedoel vir rigtings. Die dakhoogte was nou 380 m, wat dit verreweg die hoogste gebou ter wêreld is, selfs sonder die antenna.    Die toevoeging van die stuurbare stasie het beteken dat 'n ander verdieping, die nou ingeslote 86ste verdieping, onder die kroon  gebou moes word, , anders as die spits van die Chrysler, sou die mast van die Empire State dien 'n praktiese doel.  'n Hersiene plan is einde Desember 1929, net voor die aanvang van die bouwerk, aan die publiek bekend gemaak.   Die finale plan is binne twee uur geskets, die aand voordat die plan in Januarie 1930 aan die eienaars van die perseel voorgelê moes word.  Die New York Times het gesê dat die toring 'n paar "tegniese probleme" ondervind, maar dat dit "nie groter is as wat verwag kan word onder so 'n nuwe plan nie."  Teen hierdie tyd het die bloudrukke van die gebou tot vyftien weergawes deurgegaan voordat dit goedgekeur is.    Lamb beskryf die ander spesifikasies wat hy gegee het vir die finale, goedgekeurde plan:
Die program was kort genoeg - 'n vaste begroting, geen ruimte meer as 28 voet van venster na gang nie, soveel verhale as moontlik van die ruimte, 'n buitekant van kalksteen en voltooiingsdatum van [1 Mei], 1931, wat 'n jaar beteken het en ses maande vanaf die begin van sketse.  
Die kontrakteurs was Starrett Brothers en Eken, Paul en William A. Starrett en Andrew J. Eken,  wat later ander geboue in New York, soos Stuyvesant Town, Starrett City en Trump Tower, sou bou.  Die projek is hoofsaaklik gefinansier deur Raskob en Pierre du Pont,  terwyl James Farley se General Builders Supply Corporation die boumateriaal verskaf het.  John W. Bowser was die konstruksiesintendent van die projek,  en die konstruksie -ingenieur van die gebou was Homer G. Balcom.   Die noue voltooiingskedule het die aanvang van die konstruksie genoodsaak, al moes die ontwerp nog gefinaliseer word. 
Sloop van hotelle
Die afbreek van die ou Waldorf - Astoria het op 1 Oktober 1929 begin.  Die afbreek van die gebou was 'n moeisame proses, aangesien die hotel met meer rigiede materiaal gebou is as wat vroeër geboue was. Verder was daar nie groot aanvraag na die graniet, houtskyfies en '' edelmetale '' van die ou hotel nie, soos lood, koper en sink ", wat probleme met die wegdoen kan veroorsaak.  Die meeste hout is in 'n houtstapel in die nabygeleë 30ste straat neergelê of elders in 'n moeras verbrand. Baie van die ander materiale wat die ou hotel uitgemaak het, insluitend die graniet en brons, is naby Sandy Hook, New Jersey, in die Atlantiese Oseaan gestort.  
Teen die tyd dat die hotel gesloop het, het Raskob die nodige finansiering vir die bou van die gebou verkry.  Die plan was om later daardie jaar met die bouwerk te begin, maar op 24 Oktober het die New York Stock Exchange die groot en skielike Wall Street Crash beleef, wat die begin van die dekade lange depressie was. Ondanks die ekonomiese insinking het Raskob geweier om die projek te kanselleer weens die vordering wat tot op daardie stadium gemaak is.  Nóg Raskob, wat die vorige jaar opgehou het met bespiegel in die aandelemark, nóg Smith, wat geen aandelebeleggings gehad het nie, het finansieel gely tydens die ongeluk.  Die meeste beleggers is egter geraak en gevolglik het Empire State Inc. in Desember 1929 'n lening van $ 27,5 miljoen van Metropolitan Life Insurance Company verkry sodat die bouwerk kon begin.  Die ineenstorting van die aandelemark het veroorsaak dat daar geen aanvraag na nuwe kantoorruimte was nie, maar Raskob en Smith het nietemin begin bou,  omdat die kansellasie van die projek groter verliese vir die beleggers sou veroorsaak het. 
'N Konstruksiestaalkontrak is op 12 Januarie 1930 toegeken,  met die opgrawing van die terrein wat tien dae later op 22 Januarie begin , voordat die ou hotel heeltemal gesloop is.  Twee skofte van twaalf uur, bestaande uit 300 man elk, het voortdurend gewerk om die fondament van 17 voet (17 voet) te grawe.  Klein pier gate is in die grond gesink om die beton voetstukke wat die staalwerk sou ondersteun, te huisves.  Die uitgrawing was vroeg in Maart, , en die bouwerk aan die gebou self het op 17 Maart   begin, met die bouers wat die eerste staalkolomme op die voltooide voetstukke geplaas het voordat die res van die voetstukke klaar is.  Omstreeks hierdie tyd het Lamb 'n perskonferensie oor die bouplanne gehou. Hy beskryf die weerkaatsende staalpanele parallel met die vensters, die groot blok Indiana Kalksteen-fasade wat effens duurder was as kleiner bakstene, en die gebou se vertikale lyne.  Vier kolomme wat bedoel was vir installasie in die middel van die bouperseel, is gelewer, wat 'n gesamentlike bedrag van 4,500,000 kg sou ondersteun as die gebou klaar was. 
Die konstruksiestaal is vooraf bestel en vooraf vervaardig in afwagting van 'n hersiening van die boukode van die stad, wat die strukturele staal van die Empire State Building sou toegelaat het om 18,000 pond per vierkante duim (120,000 kPa) te dra, teenoor 16,000 pond per vierkante duim (110 000 kPa), wat die hoeveelheid staal wat nodig is vir die gebou verminder. Alhoewel die 18 000 psi-regulasie in ander stede veilig uitgevaardig is, het burgemeester Jimmy Walker die nuwe kodes eers op 26 Maart 1930 onderteken, net voordat die bouwerk sou begin.   Die eerste staalraamwerk is op 1 April 1930 geïnstalleer.  Van daar af het die konstruksie in 'n vinnige tempo gedurende een strek van 10 werksdae voortgegaan; die bouers het veertien verdiepings opgerig.   Dit is moontlik gemaak deur presiese koördinering van die beplanning van die gebou, sowel as die massaproduksie van algemene materiale soos vensters en spandrels.  By 'n geleentheid, toe 'n verskaffer nie betyds donker Hauteville -marmer betyds kon aflewer nie, het Starrett oorgegaan tot die gebruik van Rose Famosa -marmer uit 'n Duitse steengroef wat spesifiek aangekoop is om die projek van voldoende marmer te voorsien. 
Die omvang van die projek was groot, met vragmotors wat daagliks "16 000 skeidingsteëls, 5 000 sement sement, 340 m 3 sand en 300 sakke kalk" by die konstruksieterrein aankom.  Daar was ook kafees en toegewings op vyf van die onvolledige vloere, sodat werkers nie na die grondvlak hoef te daal om middagete te eet nie.   Tydelike waterkrane is ook gebou, sodat werkers nie tyd mors om waterbottels van die grondvlak af te koop nie.   Boonop vervoer karre wat op 'n klein spoorwegstelsel loop, materiaal uit die kelderberging  na hysbakke wat die karre na die gewenste verdiepings bring, waar dit dan met 'n ander stel spore oor daardie vlak versprei sou word.    Die 57,480 kort ton (51,320 lang ton) staal wat vir die projek bestel is, was destyds die grootste staalorde ooit, bestaande uit meer staal as bestel vir die Chrysler-gebou en 40 Wall Straat gekombineer.   Volgens historikus John Tauranac is boumateriaal afkomstig van talle en verre bronne met "kalksteen uit Indiana, staaldrade uit Pittsburgh, sement en mortel uit die boonste staat New York, marmer uit Italië, Frankryk en Engeland, hout uit die noordelike en Stille Oseaan -woude, [en] hardeware uit New England. "  Ook op die fasade is 'n verskeidenheid materiaal gebruik, veral Indiana -kalksteen, maar ook Sweedse swart graniet, terracotta en baksteen. 
Voltooiing en skaal
Daarna is begin met die werk aan die binnekant en die mas van die gebou.  Die vasmeermas het op 21 November, twee maande nadat die staalwerk voltooi is, uitgetrek.   Intussen het die werk aan die mure en die binnekant vinnig gevorder, met buitemure wat op die 75ste verdieping gebou is teen die tyd dat staalwerk op die 95ste verdieping gebou is.  Die meerderheid van die fasade was reeds middel November klaar.  Vanweë die hoogte van die gebou is dit onmoontlik geag om baie hysbakke of groot hysbakke te hê, en daarom het die bouers 'n ooreenkoms met die Otis Elevator Company aangegaan om 66 motors te vervaardig wat 366 m/min kon ry. wat die grootste hysbevel ooit was. 
Benewens die tydsbeperking wat bouers gehad het, was daar ook ruimtebeperkings omdat konstruksiemateriaal vinnig afgelewer moes word en vragmotors hierdie materiaal moes aflaai sonder om verkeer te druk. Dit is opgelos deur 'n tydelike oprit vir die vragmotors tussen 33ste en 34ste straat te skep, en dan die materiaal in die gebou se eerste verdieping en kelders te stoor. Betonmengers, baksteenhouers en kliphysers in die gebou verseker dat materiaal vinnig kan opklim sonder om die publiek in gevaar te stel of te belemmer.  Op 'n stadium het meer as 200 vragmotors daagliks materiaal by die bouperseel afgelewer.  'n Reeks relais- en oprigbakke, op platforms wat naby die gebou opgerig is, het die staal uit die vragmotors hieronder gelig en die balke op die toepaslike plekke geïnstalleer.  Die Empire State -gebou is op 11 April 1931 struktureel voltooi, twaalf dae voor die tyd en 410 dae nadat die bouwerk begin het.  Al Smith het die laaste klinknagel, wat van soliede goud gemaak is, geskiet. 
Die projek betrek meer as 3 500 werkers op sy hoogtepunt,  insluitend 3,439 op 'n enkele dag, 14 Augustus 1930.  Baie van die werkers was Ierse en Italiaanse immigrante,  met 'n aansienlike minderheid Mohawk -ysterwerkers uit die Kahnawake -reservaat naby Montreal.    Volgens amptelike verslae sterf vyf werkers tydens die konstruksie,   hoewel die New York Daily News het berigte oor 14 sterftes  en 'n opskrif in die sosialistiese tydskrif gegee Die Nuwe Massas versprei ongegronde gerugte van tot 42 sterftes.   Die Empire State -gebou kos $ 40,948,900 om te bou, insluitend die sloop van die Waldorf - Astoria (gelykstaande aan $ 564,491,900 in 2019). Dit was laer as die $ 60 miljoen wat vir konstruksie begroot is. 
Lewis Hine het baie foto's van die konstruksie gemaak en nie net die werk self gedokumenteer nie, maar ook insig gegee in die daaglikse lewe van werkers in daardie era.    Hine se beelde is op groot skaal deur die media gebruik om daaglikse persverklarings te publiseer.  Volgens die skrywer Jim Rasenberger het Hine "saam met die ysterwerkers op die staal geklim en van 'n spoorkabel honderde voet bokant die stad gehang om die duiselig werk, soos nog nooit tevore (of sedertdien), vas te vang. van die bou van wolkekrabbers ". In die woorde van Rasenberger het Hine wat 'n opdrag van 'corporate flak' was, in 'opwindende kuns' verander.  Hierdie beelde is later in hul eie versameling georganiseer.  Toeskouers was verheug oor die enorme hoogte waarop die staalwerkers werk. New York tydskrif het oor die staalwerkers geskryf: "Soos klein spinnekoppe het hulle geswoeg en 'n staaldraad teen die lug gespin". 
Opening en vroeë jare
Die Empire State-gebou het amptelik op 1 Mei 1931 geopen, vyf en veertig dae voor die geprojekteerde opening, en agtien maande vanaf die aanvang van die bouwerk.    Die opening was gemerk met 'n geleentheid met die president van die Verenigde State, Herbert Hoover, wat die ligte van die gebou aangeskakel het met die seremoniële druk van Washington, DC.    Meer as 350 gaste het die openingseremonie en na middagete op die 86ste verdieping bygewoon, waaronder Jimmy Walker, goewerneur Franklin D. Roosevelt en Al Smith.  In 'n verslag van daardie dag is gesê dat die uitsig van die middagete deur 'n mis verduister is, terwyl ander monumente soos die Statue of Liberty "in die mis verlore gaan" in New York.  Die Empire State -gebou het die volgende dag amptelik geopen.   Advertensies vir die sterrewagte van die gebou is in plaaslike koerante geplaas, terwyl nabygeleë hotelle ook voordeel trek uit die gebeure deur advertensies bekend te maak wat hul naby die nuwe gebou geopen het. 
Volgens Die New York Times, het bouers en eiendomsspekulante voorspel dat die Empire State-gebou (380 m) hoog 'vir baie jare' die hoogste gebou ter wêreld sou wees, en sodoende die groot wedywering van die wolkekrabber in New York beëindig het. Destyds was die meeste ingenieurs dit eens dat dit moeilik sou wees om 'n gebou te bou wat langer as 370 m was, selfs met die geharde Manhattan -rots as fondament.  Tegnies is geglo dat dit moontlik was om 'n toring van tot 610 meter hoog te bou, maar dit is as onekonomies beskou, veral tydens die Groot Depressie.   As die hoogste gebou ter wêreld op daardie tydstip en die eerste wat 100 verdiepings oorskry het, het die Empire State Building 'n ikoon geword van die stad en uiteindelik van die land. 
In 1932 het die Fifth Avenue Association die gebou sy "goue medalje" van 1931 vir argitektoniese uitnemendheid gegee, wat daarop dui dat die Empire State die bes ontwerpte gebou op Fifth Avenue was wat in 1931 geopen is.  'n Jaar later, op 2 Maart. , 1933, die fliek King Kong was vrygestel. Die film, wat 'n groot stop-aap met die naam Kong uitbeeld, klim in die Empire State-gebou, het van die nog nuwe gebou 'n filmiese ikoon gemaak.  
Huurders en toerisme
Die opening van die Empire State Building het saamgeval met die Groot Depressie in die Verenigde State, en gevolglik was baie van die kantoorruimte leeg nadat dit oopgemaak is.  In die eerste jaar is slegs 23% van die beskikbare ruimte gehuur,   in vergelyking met die vroeë 1920's, waar die gemiddelde gebou 'n besetting van 52% sou hê by die opening en 90% binne vyf jaar gehuur .  Die gebrek aan huurders het daartoe gelei dat New Yorkers die gebou as die "Empty State Building.   of" Smith's Folly "bespot. 
Die vroegste huurders in die Empire State Building was groot ondernemings, banke en kledingbedrywe.  Jack Brod, een van die langste huurders van die gebou,   het die Empire Diamond Corporation saam met sy pa in die gebou in die middel van 1931  gestig en ruimte in die gebou gehuur totdat hy gesterf het 2008.  Brod onthou dat daar ten tyde van die opening slegs ongeveer 20 huurders was, insluitend hom  en dat Al Smith die enigste werklike huurder in die ruimte bo sy kantore op die sewende verdieping was.  Oor die algemeen was dit in die vroeë dertigerjare skaars dat meer as 'n enkele kantoorruimte in die gebou gehuur word, ondanks Smith se en Raskob se aggressiewe bemarkingspogings in die koerante en vir almal wat hulle ken.  Die gebou se ligte word deurlopend aangeskakel, selfs in die onverhuurde ruimtes, om die indruk te gee dat dit in die woonstel is. Dit is vererger deur mededinging van Rockefeller Center  sowel as van geboue in 42ste Straat, wat, in kombinasie met die Empire State Building, in die dertigerjare tot oorskot van kantoorruimte in 'n stadige mark gelei het. 
Agressiewe bemarkingspogings het die status van die Empire State Building as die hoogste ter wêreld versterk.  Die sterrewag is geadverteer in plaaslike koerante sowel as op treinkaartjies.  Die gebou het 'n gewilde toeriste -aantreklikheid geword, met een miljoen mense wat elk een dollar betaal het om in 1931 met hysbakke na die uitkykplatforms te gaan.  In sy eerste bedryfsjaar het die waarnemingsdek ongeveer $ 2 miljoen se inkomste verdien, aangesien soveel as wat sy eienaars daardie jaar gehuur het.   Teen 1936 was die waarnemingsdek daagliks vol, met kos en drank aan die bokant , en teen 1944 het die gebou sy vyfmiljoenste besoeker ontvang.  In 1931 neem NBC huur, en huur ruimte op die 85ste verdieping vir radio -uitsendings.   Van die begin af het die gebou skuld gehad en teen 1935 $ 1 miljoen per jaar verloor. Seymour Durst, eiendomsontwikkelaar, onthou dat die gebou in 1936 so onderbenut was dat daar geen hysbak bo die 45ste verdieping was nie, aangesien die Die gebou bo die 41ste verdieping was leeg, behalwe die NBC -kantore en die Raskob/Du Pont -kantore op die 81ste verdieping. 
Volgens die oorspronklike planne was die spits van die Empire State -gebou bedoel om 'n aanlegstasie vir 'n lugskip te wees. Raskob en Smith het voorstelbare kaartjieskantore en wagkamers vir passasiers op die 86ste verdieping voorgestel, terwyl die lugskepe self aan die spits vasgemaak sou word, gelykstaande aan die gebou se 106de verdieping.  'n Hysbak sal passasiers van die 86ste na die 101ste verdieping [g] vervoer, nadat hulle op die 86ste verdieping aangemeld het, , waarna passasiers die steil lere sou klim om aan boord van die lugskip te gaan.  Die idee was egter onprakties en gevaarlik as gevolg van kragtige opstuwings wat deur die gebou self veroorsaak is,  die windstrome oor Manhattan,  en die torings van nabygeleë wolkekrabbers.  Selfs al sou die lugskip al hierdie struikelblokke suksesvol navigeer, sou sy bemanning ballas moes afskakel deur water op die strate hieronder te laat los om stabiliteit te behou en die neus van die vaartuig aan die spits vas te bind sonder om vas te lê lyne wat die stertkant van die vaartuig verseker.    Op 15 September 1931 het 'n klein kommersiële Amerikaanse vlootskip 25 keer in 'n wind van 45 kilometer per uur (72 myl per uur) gedraai.  Die lugskip het daarna probeer om by die mas op te dok, maar die ballas het gemors en die vaartuig is deur onvoorspelbare wervels geruk.   Die byna-ramp het die planne omskep om die spits van die gebou in 'n lugskipterminaal te verander, alhoewel 'n blimp daarin geslaag het om 'n enkele koerantaflewering te lewer.  
Op 28 Julie 1945 het 'n B-25 Mitchell-bomwerper in die noordekant van die Empire State Building, tussen die 79ste en 80ste verdieping, neergestort.  Een enjin het die gebou heeltemal binnegedring en in 'n aangrensende blok beland, terwyl die ander enjin en 'n deel van die landingsrat teen 'n hysbak afgeval het. Veertien mense is dood in die voorval,  , maar die gebou het ernstige skade vrygespring en is twee dae later heropen.  
Die Empire State -gebou het eers in die vyftigerjare winsgewend begin word, toe dit uiteindelik vir die eerste keer gelykop kon wees.   Destyds was massavervoeropsies in die omgewing van die gebou beperk in vergelyking met die huidige tyd. Ondanks hierdie uitdaging het die Empire State -gebou huurders begin lok weens sy reputasie.  'n Radioantenne van 68 meter (222 voet) is bo-op die torings opgerig, wat in 1950 begin , sodat die gebied se televisiestasies vanaf die gebou uitgesaai kon word. 
Ondanks die ommekeer in die gebou se lotgevalle, het Raskob dit egter in 1951 te koop aangebied,  met 'n minimum vraprys van $ 50 miljoen.  Die eiendom is gekoop deur sakevennote Roger L. Stevens, Henry Crown, Alfred R. Glancy en Ben Tobin.    Die verkoop is bemiddel deur die Charles F. Noyes Company, 'n prominente eiendomsfirma in Upper Manhattan,  vir $ 51 miljoen, die hoogste prys wat destyds vir 'n enkele struktuur betaal is.  Teen hierdie tyd was die Empire State etlike jare lank ten volle verhuur met 'n waglys van partye wat ruimte in die gebou wou huur, volgens die Cortland Standaard.  Dieselfde jaar het ses nuusondernemings 'n vennootskap gevorm om 'n gesamentlike jaarlikse fooi van $ 600,000 te betaal om die gebou se antenna te gebruik,  wat in 1953 voltooi is.  Crown het sy vennote se eienaarskap in 1954 gekoop, die enigste eienaar word.  Die volgende jaar noem die American Society of Civil Engineers die gebou een van die "Seven Modern Civil Engineering Wonders".  
In 1961 onderteken Lawrence A. Wien 'n kontrak om die Empire State -gebou vir $ 65 miljoen te koop, terwyl Harry B. Helmsley as vennote optree in die huurkontrak van die gebou.   ​​Dit het die nuwe hoogste prys vir 'n enkele struktuur geword.  ​​Meer as 3 000 mense het $ 10 000 betaal vir een aandeel elk in 'n maatskappy genaamd Empire State Building Associates. Die maatskappy verhuur op sy beurt die gebou aan 'n ander maatskappy onder leiding van Helmsley en Wien, wat $ 33 miljoen van die geld wat ingesamel is om die koopprys te betaal, insamel.   ​​In 'n aparte transaksie is  ​​die grond onder die gebou vir $ 29 miljoen aan Prudential Insurance verkoop.   Helmsley, Wien en Peter Malkin het vinnig begin met 'n program van geringe verbeteringsprojekte, insluitend die eerste volledige opknapping van die fasade in 1962 en vensterwas,   met die installering van 'n nuwe vloed ligte op die 72ste verdieping in 1964,   en vervanging van die handbediende hysbakke deur outomatiese eenhede in 1966.  Die weinig gebruikte westelike punt van die tweede verdieping is tot 1964 as stoorplek gebruik Dit het die roltrappe na die eerste verdieping ontvang as deel van die omskakeling in 'n baie gesogte kleinhandelarea.  
Verlies van die titel "hoogste gebou"
In 1961, dieselfde jaar wat Helmsley, Wien en Malkin die Empire State Building gekoop het, het die Port Authority van New York en New Jersey formeel die planne vir 'n nuwe World Trade Center in Lower Manhattan gesteun.  Die plan bevat oorspronklik tweelingtorings van 66 verdiepings met kolomvrye oop ruimtes. Die eienaars en eiendomspekulante van die Empire State was bekommerd dat die kantoorruimte van die tweelingtorings van 7,6 miljoen vierkante voet 'n oorvloed van huurruimte in Manhattan sou veroorsaak, asook die winste van Empire State Building van huurders.  'n Hersiening van die plan van die World Trade Center het die tweelingtorings op 420 m elk of 110 verdiepings te staan ​​gebring, langer as die Empire State.  Teenstanders van die nuwe projek was die prominente eiendomsontwikkelaar Robert Tishman, sowel as die Wien's Committee for a Reasonable World Trade Center.  In reaksie op die opposisie van Wien het Austin J. Tobin, uitvoerende direkteur van die hawe -owerheid, gesê dat Wien slegs die projek teëgestaan ​​het omdat dit sy Empire State -gebou as die hoogste gebou ter wêreld sou oorskadu. 
Die tweelingtorings van die World Trade Center het in 1966 begin bou.  Die jaar daarna volg die Ostankino -toring die Empire State Building as die hoogste vrystaande struktuur ter wêreld.  In 1970 het die Empire State sy posisie as die hoogste gebou ter wêreld oorgegee,  toe die nog steeds onder konstruksie van die World Trade Center se Noord-toring dit oortref het, op 19 Oktober   was die Noordtoring bo-op uit, op 23 Desember 1970.  
In Desember 1975 is die waarnemingsdek op die 110de verdieping van die Twin Towers geopen, aansienlik hoër as die observatorium op die 86ste verdieping in die Empire State -gebou.  Laasgenoemde verloor ook inkomste gedurende hierdie tydperk, veral omdat 'n aantal uitsaaistasies in 1971 na die World Trade Center verhuis het, hoewel die hawe -owerheid tot 1984 die uitsendingskontrakte vir die Empire State betaal het.  Die Empire State Building word nog steeds as gesog beskou, nadat hy in Maart 1971 sy veertig miljoenste besoeker gesien het. 
1980's en 1990's
Teen 1980 was daar byna twee miljoen jaarlikse besoekers,  alhoewel 'n boubeampte voorheen tussen 1,5 miljoen en 1,75 miljoen jaarlikse besoekers geraam het.  Die gebou het in Mei 1980 sy eie poskode ontvang in 'n ontplooiing van 63 nuwe poskodes in Manhattan. Destyds het die huurders gesamentlik daagliks 35 000 posse ontvang.  Die Empire State Building het op 1 Mei 1981 sy 50ste bestaansjaar gevier met 'n baie gepubliseerde, maar swak ontvang, laserligskou,  sowel as 'n 'Empire State Building Week' wat tot 8 Mei deurgedring het. .  
Die New York City Landmarks Preservation Commission het op 19 Mei 1981 gestem om van die voorportaal 'n monument van die stad te maak, met verwysing na die historiese aard van die eerste en tweede verdieping, sowel as die "toebehore en binne -komponente" van die boonste verdiepings.  Die gebou het in 1986 'n National Historic Landmark geword  in ooreenstemming met die New York City Landmarks -verslag.  Die Empire State -gebou is die volgende jaar by die National Register of Historic Places gevoeg weens die argitektoniese betekenis daarvan. 
Die Empire State-gebou is gedurende die vroeë tot middel-negentigerjare kapitaalverbeterings gemaak teen 'n koste van $ 55 miljoen.  Hierdie verbeterings het behels dat alarmstelsels, hysbakke, vensters en lugversorging vervang is, wat die uitkykplatform aan die Amerikaners met Gestremdhede van 1990 (ADA) laat voldoen het en die kalksteenfasade opgeknap het.  Die opknapping van die sterrewag is bygevoeg nadat groepe vir gestremdes en die Amerikaanse departement van justisie in 1992 'n regsgeding teen die gebou ingedien het, in die eerste regsgeding wat 'n organisasie ingevolge die nuwe wet aanhangig gemaak het.  'n Skikking is bereik in 1994 waarin die Empire State Building Associates ingestem het om ADA-voldoenende elemente, soos nuwe hysbakke, opritte en outomatiese deure, by te voeg tydens die voortgesette opknapping daarvan. 
Prudential het die grond onder die gebou in 1991 vir $ 42 miljoen verkoop aan 'n koper wat die hotelier Hideki Yokoi [ja] verteenwoordig, wat destyds in die tronk opgesluit was in verband met die dodelike Hotel New Japan Fire [ja] in die Hotel New Japan [ja] in Tokio.  In 1994 het Donald Trump 'n gesamentlike onderneming ooreenkoms met Yokoi aangegaan, met 'n gedeelde doel om die Empire State Building se huurkontrak op die grond te verbreek in 'n poging om die totale eienaarskap van die gebou te verkry, sodat, indien dit suksesvol was, die twee kan die potensiële wins van die samesmelting van die eienaarskap van die gebou met die grond daaronder pluk.  Nadat hy 'n half eienaarskap van die grond verkry het, het Trump planne beraam om eienaarskap van die gebou self te neem, sodat hy dit kon opknap, alhoewel Helmsley en Malkin reeds met hul opknappingsprojek begin het.  Hy het Empire State Building Associates in Februarie 1995 gedagvaar en beweer dat laasgenoemde daartoe gelei het dat die gebou 'n "hoë krotbuurt"  en 'n "tweederangse, knaagdierbesmette" kantoortoring geword het.  Trump was van plan om Empire State Building Associates te laat uitsit weens die oortreding van die huurkontrak, , maar is ontken.  Dit het daartoe gelei dat Helmsley se ondernemings Trump in Mei teengewerk het.  Dit het gelei tot 'n reeks regsgedinge en teengedinge wat etlike jare geduur het,  wat gedeeltelik voortspruit uit die begeerte van Trump om die huurkontrak van die gebou te verkry deur dit van Empire State Building Associates te neem.  By die dood van Harry Helmsley in 1997, dagvaar die Malkins Helmsley se weduwee, Leona Helmsley, vir die beheer van die gebou. 
Na die vernietiging van die World Trade Center tydens die aanvalle van 11 September 2001, het die Empire State Building weer die hoogste gebou in New York geword, maar was dit slegs die tweede hoogste gebou in die Amerikas na die Sears (later Willis) Tower in Chicago.    As gevolg van die aanvalle, is uitsendings van byna al die stad se kommersiële televisie- en FM -radiostasies weer vanaf die Empire State Building uitgesaai.  Die aanvalle het ook gelei tot 'n toename in veiligheid as gevolg van aanhoudende terreurbedreigings teen die bakens van New York. 
In 2002 verkoop Trump en Yokoi hul grondeis aan die Empire State Building Associates, nou onder leiding van Malkin, teen 'n verkoop van $ 57,5 ​​miljoen.   Hierdie aksie het die gebou se titel en huurkontrak vir die eerste keer in 'n halwe eeu saamgevoeg.  Ondanks die voortslepende bedreiging wat die 9/11 aanvalle inhou, het die Empire State -gebou in 2004 gewild gebly by 3,5 miljoen besoekers aan die sterrewagte, vergeleke met ongeveer 2,8 miljoen in 2003. 
Alhoewel sy haar eienaarskap in die gebou behou het tot die na-konsolidasie-beurs in Oktober 2013, het Leona Helmsley in 2006 die daaglikse bedrywighede van die gebou aan Peter Malkin se onderneming oorhandig.   In 2008 is die gebou tydelik deur die New York Daily News om aan te toon hoe maklik dit was om die akte op 'n eiendom oor te dra, aangesien stadskantore nie die ingediende inligting hoef te bekragtig nie, asook om te demonstreer hoe bedrieglike dade gebruik kan word om groot verbande te bekom en dan individue met die geld te laat verdwyn . Die papierwerk wat by die stad ingedien is, bevat die name van Fay Wray, die beroemde ster van King Kong, en Willie Sutton, 'n berugte bankroof in New York. Die koerant het die akte toe oorgedra aan die wettige eienaars, wat destyds Empire State Land Associates was. 
Vanaf 2009 het die openbare ruimtes van die gebou 'n opknapping van $ 550 miljoen ontvang, met verbeterings aan die lugversorging en waterdigting, opknappings aan die uitkykdek en die voorportaal,  en die verskuiwing van die geskenkwinkel na die 80ste verdieping.   Ongeveer $ 120 miljoen is bestee aan die verbetering van die energie -doeltreffendheid van die gebou, met die doel om binne vyf jaar energie -uitstoot met 38% te verminder.   Byvoorbeeld, al die vensters is ter plaatse opgeknap tot filmbedekte "superruite" wat hitte blokkeer, maar lig deurlaat.    Die bedryfskoste van die lugversorging op warm dae is verlaag, wat $ 17 miljoen van die kapitaalkoste van die projek onmiddellik bespaar en sommige van die ander aanpassings gedeeltelik befonds het.  Die Empire State Building het in September 2011 die Gold in Leadership in Energy and Environmental Design (LEED) goud vir die bestaande geboue gewen, asook die World Federation of Great Towers 'Excellence in Environment Award vir 2010.  Vir die LEED Goue sertifisering, die energievermindering van die gebou is oorweeg, net soos 'n groot aankoop van koolstofverminderings. Ander faktore sluit in badvloerstowwe met 'n lae vloei, groen skoonmaakmiddels en die gebruik van herwinde papierprodukte. 
Op 30 April 2012 het One World Trade Center 'n toppunt bereik, met die rekord van die hoogste in die stad in die Empire State Building.  Teen 2014 was die gebou in besit van die Empire State Realty Trust (ESRT), met Anthony Malkin as voorsitter, uitvoerende hoof en president.  Die ESRT was 'n publieke maatskappy wat die vorige jaar in die openbaar op die New York Stock Exchange begin handel dryf het.  In Augustus 2016 het die Qatar Investment Authority (QIA) nuwe volledig verwaterde aandele uitgereik, gelykstaande aan 9,9% van die trust wat hierdie belegging aan hulle gedeeltelike eienaarskap van die geheel van die ESRT se portefeulje gegee het, en gevolglik gedeeltelike eienaarskap van die Empire State gebou.  John Kessler, president van die trust, noem dit 'n "onderskrywing van die onvervangbare bates van die onderneming".  Die belegging is deur die tydskrif Real Estate beskryf Die Real Deal as ''n ongewone stap vir 'n soewereine welvaartsfonds', aangesien hierdie fondse gewoonlik direkte belange in geboue koop eerder as eiendomsmaatskappye.  Ander buitelandse entiteite wat 'n belang in die ESRT het, sluit beleggers uit Noorweë, Japan en Australië in. 
In die 2010's is 'n opknapping van die Empire State -gebou begin om energie -doeltreffendheid, openbare ruimtes en geriewe verder te verbeter.  In Augustus 2018, om die vloei van besoekersverkeer te verbeter, is die ingang van die hoofbesoeker na West 34th Street 20 verskuif as deel van 'n groot opknapping van die sterrewag se voorportaal.  Die nuwe voorportaal bevat verskeie tegnologiese kenmerke, waaronder groot LED-panele, digitale kaartjie-kiosks in nege tale en 'n argitektoniese model van twee verdiepings van die gebou omring deur twee metaaltrappe.   Die eerste fase van die opknapping, wat in 2019 voltooi is, het 'n opgedateerde buite -beligtingstelsel en digitale gashere.  Die nuwe voorportaal bied ook gratis WiFi vir die wat wag.   'n Uitstalling van 930 vierkante meter (930 m 2) met nege galerye, wat in Julie 2019 geopen is.   Die observatorium op die 102e verdieping, die derde fase van die herontwerp, heropen vir die publiek op 12 Oktober 2019.   Die deel van die projek het ingesluit die uitrusting van die ruimte met vensters van vloer tot plafon en 'n splinternuwe glashysbak.  Die laaste gedeelte van die opknappings wat voltooi moes word, was 'n nuwe sterrewag op die 80ste verdieping, wat op 2 Desember 2019 geopen het. In totaal kos die opknapping $ 165 miljoen en duur dit vier jaar.  
Die gebou is deur die American Society of Civil Engineers aangewys as een van die sewe wonders van die moderne wêreld.  Die gebou en die binnekant van die straatvloer is aangewese bakens van die New York City Landmarks Preservation Commission, en bevestig deur die New York City Board of Estimate.  Dit is in 1986 aangewys as 'n National Historic Landmark.    In 2007 was dit die eerste keer op die AIA's List of America's Favorite Architecture. 
Die Empire State -gebou het 'n simmetriese massa of vorm vanweë sy groot perseel en relatief kort basis. Die basis van vyf verdiepings beslaan die hele erf, terwyl die toring van 81 verdiepings daarbo skerp van die basis af teruggesit word.    Daar is kleiner terugslae op die boonste verdiepings, waardeur sonlig die binnekant van die boonste verdiepings kan verlig en hierdie vloere weg van die lawaaierige strate daaronder kan plaas.   Die terugslae is op die 21ste, 25ste, 30ste, 72ste, 81ste en 85ste verdieping. 
Die terugslae is gemagtig volgens die soneringsresolusie van 1916, wat ook bedoel was om sonlig die strate te laat bereik. [e] Normaalweg sou 'n gebou met die afmetings van die Empire State toegelaat word om tot 12 verdiepings aan die kant van die vyfde laan te bou, en tot 17 verdiepings aan die kant van die 33ste/34ste straat, voordat dit terugslae moes gebruik.  Aangesien die grootste terugslag bo die basis geleë is, kan die toringverhale egter 'n eenvormige vorm hê.    Volgens die argitektoniese skrywer Robert A. M. Stern was die vorm van die Empire State -gebou in teenstelling met die byna hedendaagse, op dieselfde manier ontwerpte vyfde laan 500, agt blokke noord, wat 'n asimmetriese massa op 'n kleiner erf gehad het. 
Die art deco -ontwerp van die Empire State Building is tipies van die argitektuur voor die Tweede Wêreldoorlog in New York.  Die fasade is beklee met kalksteenpanele van Indiana afkomstig van die Empire Mill in Sanders, Indiana,  wat die gebou sy kenmerkende blonde kleur gee.  Volgens amptelike feiteblaaie gebruik die fasade 200 000 kubieke voet (5,700 m 3) kalksteen en graniet, tien miljoen stene en 730 kort ton (650 lang ton) aluminium en vlekvrye staal.  Die gebou bevat ook 6,514 vensters. 
Die hoofingang, wat bestaan ​​uit drie stelle metaaldeure, is in die middel van die fasade van die vyfde laan, omring deur gegote piere wat met arende bedek is. Bo die hoofingang is 'n spieël, 'n driehoekige spieëlvenster met geometriese patrone, en die goue letters empire staat bo die vensters op die vyfde verdieping.   Daar is twee ingange elk op 33ste en 34ste straat, met modernistiese roestvrye staal afdakke wat uit die ingange op die 33ste en 34ste straat daar uitsteek. Bo die sekondêre ingange is drievoudige vensters, minder ingewikkeld in die ontwerp as dié in Fifth Avenue.    Die winkelvensters op die eerste verdieping bevat deure en vensters van aluminium met 'n swart granietbekleding.  Die tweede tot vierde verdiepings bestaan ​​uit vensters afwisselend met breë kliphoute en nouer kliproosters. Die vyfde verdieping bevat vensters afwisselend met breë en smal rande en word bedek met 'n horisontale klippie. 
Die gevel van die toringverhale is aan elke kant in verskeie vertikale baaie verdeel, met vensters wat effens uit die kalksteenbekleding uitsteek. Die baaie is ingedeel in stelle van een, twee of drie vensters op elke vloer.  Die vensters in elke baai word geskei deur vertikale nikkel-verchroomde staalproppe en met horisontale aluminiumspande op elke vloer verbind.  
Die vasgemaakte staalraamwerk van die gebou is oorspronklik ontwerp om al die swaartepunte en windbelastings van die gebou te hanteer.  Die hoeveelheid materiaal wat in die bou van die gebou gebruik is, het gelei tot 'n baie stywe struktuur in vergelyking met ander wolkekrabbers, met 'n strukturele styfheid van 2,0 kPa (42 pond per vierkante voet) teenoor die Willis -toring se 33 pond per vierkante voet (1,6 kPa) ) en die John Hancock Center se 26 pond per vierkante voet (1,2 kPa).  'n Desember 1930 -funksie in Gewilde meganika beraam dat 'n gebou met die afmetings van die Empire State steeds sou bly, selfs as dit met 'n impak van 50 kort ton (45 lang ton) getref word. 
Hulpprogramme is gegroepeer in 'n sentrale as.  Op die 6de tot 86ste verdieping is die sentrale skag omring deur 'n hoofgang aan al vier kante.  Volgens die finale spesifikasies van die gebou word die gang op sy beurt omring deur kantoorruimte wat 8 voet (8 voet) diep is, wat die kantoorruimte maksimaliseer op 'n slag voordat lugversorging algemeen word.   Elke vloer het 210 struktuurkolomme wat daardeur loop, wat strukturele stabiliteit bied, maar die hoeveelheid oop ruimte op hierdie vloere beperk.  Die relatiewe gebrek aan klip in die gebou maak egter meer ruimte in die algemeen moontlik, met 'n 1: 200-klip-tot-bou-verhouding in die Empire State in vergelyking met 'n 1:50-verhouding in soortgelyke geboue. 
Volgens amptelike feiteblaaie weeg die Empire State -gebou 365 000 short ton (331,122 t) en het 'n interne volume van 37 miljoen kubieke voet (1.000.000 m 3).  Die binnekant het 1,886 km se hysbakkabel en 609,600 m elektriese drade vereis.  Die Empire State -gebou het 'n totale vloeroppervlakte van 257 211 m 2, en elk van die vloere in die basis beslaan 2 ha (1 ha).  Dit gee die bouvermoë vir 20 000 huurders en 15 000 besoekers. 
Die Empire State -gebou bevat 73 hysbakke.  Die oorspronklike 64 hysbakke, gebou deur die Otis Elevator Company,  is in 'n sentrale kern geleë en is van verskillende hoogtes, met die langste van hierdie hysbakke wat van die voorportaal tot op die 80ste verdieping strek.   Soos oorspronklik gebou, was daar vier "snel" hysbakke wat die voorportaal op die 80ste verdieping verbind het, en verskeie landings tussen die ander 60 "plaaslike" hysbakke het die landings met die vloere bo hierdie tussenlandings verbind.  Van die 64 totale hysbakke was 58 vir passasiersgebruik (bestaande uit die vier snelhysbakke en 54 plaaslike hysbakke), en agt was vir vragaflewerings.  Die hysbakke is ontwerp om teen 366 m/min te beweeg. Ten tye van die bou van die wolkekrabber, was hul praktiese snelheid beperk tot 700 voet per minuut (213 m/min) volgens die stadswet, maar hierdie limiet is verwyder kort nadat die gebou oopgemaak is.   Bykomende hysbakke verbind die 80ste verdieping met die ses verdiepings daarbo, aangesien die ses ekstra verdiepings gebou is nadat die oorspronklike 80 verdiepings goedgekeur is.   Die hysbakke is meganies bedien tot 2011, toe dit vervang is met outomatiese hysbakke tydens die opknapping van die gebou van $ 550 miljoen.  'n Bykomende hysbak verbind die sterrewagte op die 86ste en 102de verdieping, wat besoekers toegang tot die sterrewag op die 102de verdieping bied nadat hulle hul kaartjies laat skandeer het. Dit gee werknemers ook toegang tot die meganiese vloere tussen die 87ste en 101ste verdiepings. Die Empire State -gebou het altesaam 73 hysbakke, insluitend dienshysbakke. 
Die oorspronklike voorportaal word verkry vanaf Fifth Avenue, aan die oostekant van die gebou, en bevat 'n ingang met 'n stel dubbeldeure tussen 'n paar draaideure. Bo -aan elke deuropening is 'n bronsmotief wat een van drie "kunsvlyt of nywerhede" uitbeeld wat in die gebou se konstruksie gebruik word - elektrisiteit, messelwerk en verwarming.  Die voorportaal bevat twee lae marmer, 'n ligter marmer aan die bokant, bo die winkelvensters en 'n donkerder marmer aan die onderkant, gelyk met die winkelvensters. Daar is 'n patroon van zigzagende terrazzo -teëls op die voorvloer, wat van die ingang in die ooste na die aluminiumreliëf in die weste lei.  Die kapelagtige voorportaal met drie verdiepings wat parallel met 33e en 34ste straat loop, bevat winkels aan die noordelike en suidelike kant.  Hierdie winkelvensters is aan elke kant omring deur buise van donker "modernisties afgeronde marmer", volgens die New York City Landmarks Preservation Commission, en hierbo deur 'n vertikale band in die marmer.  Onmiddellik binne die voorportaal is 'n veiligheidskontrolepunt in lughawe-styl.  Die syingange van 33ste en 34ste straat lei na twee verdiepings hoë gange rondom die hysbakkern, gekruis deur vlekvrye staal en glas-omhulde brûe op die tweede verdieping.  
Die mure aan die noordelike en suidelike kant van die voorportaal van die voorportaal en roltrappe tot 'n tussenverdieping.  [h] Aan die westekant van die voorportaal is 'n aluminiumreliëf van die wolkekrabber soos dit oorspronklik gebou is (dws sonder die antenna).  Die reliëf, wat bedoel was om 'n verwelkomende effek te bied,  bevat 'n reliëf van die buitelyn van die gebou, vergesel van wat die Landmarks Preservation Commission beskryf as "die strale van 'n aluminium son wat agter [die gebou] skyn en meng met aluminiumstrale wat uit die spits van die Empire State Building kom ". Op die agtergrond is 'n staatskaart van New York met die ligging van die gebou gemerk deur 'n "medalje" in die suidooste van die buitelyn. Regs onder is 'n kompas en links onder 'n gedenkplaat vir die belangrikste ontwikkelaars van die gebou. 
Die gedenkplaat aan die westelike punt van die voorportaal is aan die oostelike binnemuur van 'n een verdieping hoë reghoekige gang wat die oewer van roltrappe omring, met 'n soortgelyke ontwerp as die voorportaal.  Die reghoekige gang bestaan ​​eintlik uit twee lang gange aan die noordelike en suidelike kant van die reghoek,  asook 'n korter gang aan die oostekant en nog 'n lang gang aan die westekant.  Aan beide kante van die noordelike en suidelike gange is daar 'n oewer van vier hysbakke tussen die gange.  Die westekant van die reghoekige hysbak-gang strek noord na die ingang van die 34ste straat en suid na die ingang van die 33ste straat. Dit grens aan drie groot winkelvensters en lei na roltrappe wat na die tweede verdieping en na die kelder gaan. Van wes na oos, daar is sekondêre ingange na die 34ste en 33ste straat vanaf onderskeidelik die noordelike en suidelike gange, op ongeveer die tweederdespunt van elke gang.  [h]
Tot in die sestigerjare is 'n art deco -muurskildery geïnspireer deur die lug en die masjientydperk in die plafonne van die voorportaal geïnstalleer.  Daaropvolgende skade aan hierdie muurskilderye, ontwerp deur kunstenaar Leif Neandross, het daartoe gelei dat reproduksies geïnstalleer is. Renovasies aan die voorportaal in 2009, soos die vervanging van die horlosie oor die inligtingstoonbank in die lobby van die Vyfde Laan met 'n windmeter en die installering van twee kandelare wat bedoel was om deel van die gebou te wees toe dit oorspronklik oopgemaak het, het 'n groot deel van die oorspronklike grootheid laat herleef.  Die noordkorridor bevat agt verligte panele wat in 1963 geskep is deur Roy Sparkia en Renée Nemorov, betyds vir die Wêreldtentoonstelling van 1964, wat die gebou as die agtste wonder van die wêreld saam met die tradisionele sewe uitbeeld.   Die eienaars van die gebou het 'n reeks skilderye van die New Yorkse kunstenaar Kysa Johnson in die samelevlak geïnstalleer. Johnson het later in Januarie 2014 'n federale regsgeding ingedien ingevolge die Visual Artists Rights Act wat beweer die nalatige vernietiging van die skilderye en skade aan haar reputasie as kunstenaar.  As deel van die opknapping van die gebou in 2010, het Denise Amses 'n werk gemaak van 15 000 sterre en 5 000 sirkels, bo-op 'n 13 x 5 voet (4,0 x 1,5 m) etsglasinstallasie, in die voorportaal. 
Bo die 102ste verdieping
Die finale fase van die gebou was die installering van 'n hol mas, 'n staalas van 48 m (158 voet) met hysbakke en hulpmiddels, bo die 86ste verdieping. Bo-op sou 'n koniese dak en die dokstasie op die 102ste verdieping wees.   Binne sou die hysbakke 167 voet (51 m) van die kaartjiekantore op die 86ste verdieping klim tot 'n wagkamer van 10 voet (101 m) op die 101ste verdieping.   Van daar af sou trappe na die 102de verdieping lei, [g] waar passasiers die lugskepe sou binnegaan.  Die lugskepe sou aan die spits vasgemeer gewees het op die ekwivalent van die 106de verdieping van die gebou.  
Soos opgestel, bevat die mas vier reghoekige vlakke bedek met 'n silindriese as met 'n koniese hoogtepunt.  Op die 102ste verdieping (voorheen die 101ste verdieping) is daar 'n deur met trappe wat oploop na die 103de verdieping (voorheen die 102de). [g] Dit is gebou as 'n vertrekvloer vir lugskepe wat aan die spits van die gebou vasgemaak is, en het 'n sirkelvormige balkon buite.  Dit is nou 'n toegangspunt om die spits te bereik vir onderhoud. Die kamer bevat nou elektriese toerusting, maar bekendes en hooggeplaastes kan ook toestemming kry om daar foto's te neem.   Bo die 103de verdieping is daar 'n stel trappe en 'n leer om die toring te bereik vir onderhoudswerk.  Die mas se 480 vensters is almal in 2015 vervang.  Die mas dien as die basis van die gebou se uitsaaiende antenna. 
Uitsendings begin op 22 Desember 1931 by die Empire State -gebou, toe NBC en RCA begin eksperimentele televisie -uitsendings vanaf 'n klein antenna bo -op die mas, met twee afsonderlike senders vir die visuele en klankdata. Hulle het die 85ste verdieping gehuur en 'n laboratorium daar gebou.  In 1934 is Edwin Howard Armstrong by RCA in 'n koöperatiewe onderneming saam met RCA om sy FM -stelsel aan die antenna van die gebou te toets.   Hierdie opstelling, wat die installering van die wêreld se eerste FM -sender behels het,  het slegs tot Oktober van die volgende jaar voortgegaan weens geskille tussen RCA en Armstrong.   Spesifiek, NBC wou meer TV -toerusting installeer in die kamer waar Armstrong se sender was. 
Na 'n geruime tyd het die 85ste verdieping die tuiste van RCA se New York -televisiebedrywighede geword, aanvanklik as 'n eksperimentele stasie W2XBS -kanaal 1, daarna, vanaf 1941, as 'n kommersiële stasie WNBT -kanaal 1 (nou WNBC -kanaal 4). NBC se FM -stasie, W2XDG, het begin stuur vanaf die antenna in 1940.   NBC het die uitsluitlike gebruik van die bokant van die gebou tot 1950 behou toe die Federal Communications Commission (FCC) beveel het dat die eksklusiewe ooreenkoms beëindig word. Die FCC-richtlijn is gebaseer op klagtes van verbruikers dat 'n gemeenskaplike plek nodig is waaruit die sewe bestaande televisiestasies in die New York-gebied kon stuur, sodat ontvangsantennas nie voortdurend hoef aangepas te word nie. Ander televisie -omroepers sou later by RCA by die gebou op die 81ste tot 83ste verdieping aansluit, dikwels saam met suster FM -stasies.  Die bou van 'n spesiale uitsaaitoring het op 27 Julie 1950 begin,  met TV- en FM-uitsendings wat in 1951 begin het. Die uitsaattoring van 200 voet (61 m) is in 1953 voltooi.  [43 ]  Vanaf 1951 het ses omroepers ingestem om 'n gesamentlike $ 600,000 per jaar te betaal vir die gebruik van die antenna.  In 1965 is 'n aparte stel FM -antennas gebou wat die waarnemingsarea op die 103de verdieping omring om as 'n meesterantenne op te tree. 
Die plasing van die stasies in die Empire State -gebou het 'n groot probleem geword met die bou van die Twin Towers van die World Trade Center in die laat 1960's en vroeë 1970's. Die groter hoogte van die Twin Towers weerspieël radiogolwe wat vanaf die Empire State Building uitgesaai word, wat uiteindelik daartoe lei dat sommige uitsaaiers na die nuwer torings verhuis in plaas daarvan om die ontwikkelaar, die hawe -owerheid van New York en New Jersey te dagvaar.  Alhoewel die nege stasies wat vanaf die Empire State Building uitgesaai het, hul uitsaaiplek tot 1984 verhuur, verhuis die meeste van hierdie stasies na die World Trade Center sodra dit in 1971 voltooi is. Die uitsaaiers het 'n hofbevel verkry dat die hawe -owerheid 'n mas en transmissietoerusting in die Noordtoring moes bou, sowel as die omroepe se huurkontrakte in die Empire State Building tot 1984.  Slegs enkele omroepers het hul huurkontrakte in die Empire State Building hernu. 
Die aanvalle van 11 September in 2001 het die World Trade Center en die uitsaaisentrums daarop vernietig en die meeste van die stad se stasies tien dae lank sonder 'n stasie gelaat totdat 'n tydelike toring in Alpine, New Jersey, gebou is.  Teen Oktober 2001 stuur byna al die kommersiële uitsaaistasies van die stad (beide televisie en FM -radio) weer vanaf die bokant van die Empire State Building. In 'n verslag wat die kongres laat doen het oor die oorgang van analoog televisie na digitale televisie, is gesê dat die plasing van uitsendingsstasies in die Empire State -gebou as 'problematies' beskou word as gevolg van inmenging van geboue in die omgewing. Ter vergelyking, het die kongresverslag verklaar dat die voormalige tweelingtorings baie min geboue met 'n vergelykbare hoogte in die omgewing het, sodat seine min inmenging ondervind het.  In 2003 is 'n paar FM -stasies na die nabygeleë Condé Nast -gebou verplaas om die aantal uitsendingsstasies wat die Empire State -gebou gebruik, te verminder.  Elf televisiestasies en twee-en-twintig FM-stasies het teen Mei 2003 huurkontrakte van 15 jaar in die gebou onderteken. Daar word verwag dat 'n groter uitsaaitoring in Bayonne, New Jersey, of Governors Island intussen gebou sou word met die Empire State -gebou word gebruik as 'n "rugsteun", aangesien seinstellings van die gebou oor die algemeen van 'n swakker kwaliteit was.  Na die oprigting van One World Trade Center in die laat 2000's en vroeë 2010's, het sommige TV -stasies begin om hul senderfasiliteite daarheen te verskuif. 
Vanaf 2018 [update] is die Empire State Building die tuiste van die volgende stasies: 
Die 80ste, 86ste en 102de verdieping bevat sterrewagte.    Laasgenoemde twee sterrewagte het gesamentlik gemiddeld vier miljoen besoekers per jaar in 2010.    Sedert die opening was die sterrewagte meer gewild as soortgelyke sterrewagte by 30 Rockefeller Plaza, die Chrysler -gebou, die eerste One World Trade Center of die Woolworth -gebou, ondanks die feit dat dit duurder was.  Daar is veranderlike heffings om die sterrewagte binne te gaan, met een kaartjie kan besoekers tot op die 86ste verdieping gaan, en daar is 'n ekstra koste om die 102de verdieping te besoek. Ander kaartjie -opsies vir besoekers sluit in geskeduleerde toegang om die sonsopkoms vanaf die sterrewag te sien, 'n "premium" begeleide toer met VIP -toegang en die "AM/PM" -pakket wat twee besoeke op dieselfde dag moontlik maak. 
Die sterrewag op die 86ste verdieping bevat beide 'n omheinde besigtigingsgalery en 'n buitelug-uitsigarea buite, sodat dit 365 dae per jaar oop kan bly, ongeag die weer. Die sterrewag op die 102de verdieping is volledig omhein en baie kleiner. Die observatorium op die 102de verdieping was van die laat 1990's tot 2005 vir die publiek gesluit weens beperkte kykvermoë en lang rye.   Die waarnemingsdekke is middel 1979 herontwerp.  Die 102de verdieping is weer herontwerp in 'n projek wat in 2019 voltooi is, sodat die vensters van vloer tot plafon verleng kon word en die ruimte in die algehele sterrewag kon vergroot.   'n Sterrewag op die 80ste verdieping, wat in 2019 geopen is, bevat verskillende uitstallings sowel as 'n muurskildery van die skyline wat deur die Britse kunstenaar Stephen Wiltshire geteken is.  
Volgens 'n verslag van Concierge.com uit 2010 is die vyf lyne om die waarnemingsdekke te betree "net so legendaries soos die gebou self". Volgens Concierge.com is daar vyf lyne: die sypaadjie, die hysbaklyn, die kaartjie -kooplyn, die tweede hysbaklyn en die lyn om van die hysbak af te klim en op die uitkykdek te klim.  In 2016 het die amptelike toerisme -webwerf van New York, NYCgo.com, in 2016 egter slegs op drie lyne kennis geneem: die sekuriteitskontrolelyn, die kaartjie -aankooplyn en die tweede hysbaklyn.  Na opknappings wat in 2019 voltooi is, wat bedoel is om toue te vereenvoudig en wagtye te verminder, kom gaste van 'n enkele ingang in 34th Street in, waar hulle deur uitstallings van 1030 vierkante voet (930 m 2) gaan op pad na die sterrewagte. Gaste het 'n verskeidenheid kaartjiepakkette aangebied, insluitend 'n pakket waarmee hulle die reëls gedurende hul verblyf kan oorskiet.  Die Empire State -gebou verdien aansienlike inkomste uit kaartjieverkope vir sy observasie -dekke, wat meer geld uit kaartjieverkope verdien as gedurende die jare om kantoorruimte te huur.  
Vroeg in 1994 is 'n bewegingsimulator -aantrekkingskrag op die 2de verdieping gebou,  as 'n aanvulling op die uitkykdek.  Die oorspronklike filmvertoning het ongeveer 25 minute geduur, terwyl die simulasie ongeveer agt minute duur. 
Die rit het twee inkarnasies gehad. Die oorspronklike weergawe, wat van 1994 tot ongeveer 2002 verskyn het, bevat James Doohan, Star Trek's Scotty, as die vlieënier van die vliegtuig wat tydens 'n storm humoristies probeer het om die vlug onder beheer te hou.   Na die terreuraanvalle van die World Trade Center op 11 September 2001, is die rit gesluit.  'n Opgedateerde weergawe het middel 2002 verskyn, met die akteur Kevin Bacon as die vlieënier, terwyl die nuwe vlug ook in 'n warboel gaan.  Hierdie nuwe weergawe het 'n meer insiggewende doel gedien, in teenstelling met die vernaamste doel van vermaak in die ou weergawe, en bevat besonderhede oor die aanvalle op 9/11.  Die simulator het gemengde resensies ontvang, met 'n beoordeling van die rit wat wissel van 'groot' tot 'bevredigend' tot 'corny'. 
Die gebou was oorspronklik toegerus met wit soekligte aan die bokant. Hulle is die eerste keer in November 1932 gebruik toe hulle brand om Roosevelt se oorwinning oor Hoover tydens die presidentsverkiesing van daardie jaar aan te dui.  Hierdie is later verruil vir vier "Freedom Lights" in 1956.  In Februarie 1964 is vloedligte op die 72ste verdieping  bygevoeg om die bokant van die gebou in die nag te verlig sodat die gebou gesien kan word van die Wêreldtentoonstelling later daardie jaar.  Die ligte is van November 1973 tot Julie 1974 afgeskakel weens die destydse energiekrisis.  In 1976 stel die sakeman Douglas Leigh voor dat Wien en Helmsley 204 metaalhalogeniedligte installeer, wat vier keer so helder was as die 1000 gloeilampe wat hulle sou vervang.  Nuwe rooi, wit en blou metaal-halide-ligte is betyds geïnstalleer vir die land se tweehonderdjarige bestaan ​​in Julie.   Na die tweehonderdjarige bestaan ​​het Helmsley die nuwe ligte behou weens die verminderde onderhoudskoste, ongeveer $ 116 per jaar. 
Sedert 1976 word die toring aangesteek in kleure wat gekies is vir seisoenale geleenthede en vakansiedae. Organisasies mag versoeke rig via die webwerf van die gebou.  Die gebou word ook verlig in die kleure van sportspanne in New York op aande wanneer hulle wedstryde aanbied: byvoorbeeld oranje, blou en wit vir die New York Knicks rooi, wit en blou vir die New York Rangers .  Dit was twee keer skarlakenrooi om die Rutgers Universiteit van New Jersey te ondersteun, een keer vir 'n sokkerwedstryd teen die Universiteit van Louisville op 9 November 2006 en weer op 3 April 2007, toe die basketbalspan vir vroue in die nasionale kampioenskap gespeel het spel.  Die toring kan ook aangesteek word om geleenthede soos rampe, herdenkings of sterftes te herdenk. Byvoorbeeld, in 1998 is die gebou in blou verlig na die dood van die sanger Frank Sinatra, wat die bynaam 'Ol' Blue Eyes 'gekry het.  Die struktuur is etlike maande lank rooi, wit en blou verlig na die vernietiging van die World Trade Center in September 2001.  Op 13 Januarie 2012 is die gebou in rooi, oranje en geel verlig tot eer die 60ste herdenking van die NBC -program Die Today Show.  Na die afgetrede basketbalspeler Kobe Bryant se dood in Januarie 2020, is die gebou in pers en goud verlig, wat die kleure van sy voormalige span, die Los Angeles Lakers, aandui. 
In 2012 is die gebou se vierhonderd metaalhaliedlampe en spreiligte vervang met 1200 LED -lampe, wat die beskikbare kleure van nege tot meer as 16 miljoen verhoog het.  Deur die rekenaarbeheerde stelsel kan die gebou verlig word op 'n manier wat voorheen nie met plastiese gels gedoen kon word nie.  CNN het byvoorbeeld op 6 November 2012 die bokant van die Empire State -gebou gebruik as 'n telbord vir die Amerikaanse presidentsverkiesing in 2012. Toe die huidige president Barack Obama die 270 verkiesingsstemme bereik het wat nodig was om herverkiesing te wen, het die ligte blou geword, wat die kleur van Obama se Demokratiese Party verteenwoordig. As die Republikeinse uitdager Mitt Romney gewen het, sou die gebou rooi verlig gewees het, die kleur van die Republikeinse Party.  Op 26 November 2012 het die gebou ook sy eerste gesinchroniseerde ligvertoning gehad, met behulp van musiek van die opnamekunstenaar Alicia Keys.  Kunstenaars soos Eminem en OneRepublic is in latere vertonings te sien, insluitend die gebou se jaarlikse Holiday Music-to-Lights Show.  Die eienaars van die gebou voldoen aan streng standaarde vir die gebruik van ligte, hulle gebruik byvoorbeeld nie die ligte om advertensies te speel nie. 
Die langste wêreldrekord wat deur die Empire State Building gehou is, was vir die hoogste wolkekrabber (tot strukturele hoogte), wat dit 42 jaar lank gehou het totdat dit in Oktober 1970 deur die North Tower van die World Trade Center oortref is.    Die Empire State-gebou was ook die hoogste mensgemaakte struktuur ter wêreld voordat dit deur die Griffin Television Tower Oklahoma (KWTV Mast) in 1954,  en die hoogste vrystaande struktuur ter wêreld oortref is tot die voltooiing van die Ostankino-toring in 1967.  'n Voorstel van die vroeë sewentigerjare om die toring te ontmantel en te vervang met nog 11 verdiepings, wat die hoogte van die gebou op 455 m (1,494 voet) sou kon bring en dit weer die hoogste ter wêreld kon maak op die tyd, is oorweeg, maar uiteindelik verwerp. 
Met die vernietiging van die World Trade Center in die aanvalle van 11 September, het die Empire State Building weer die hoogste gebou in New York geword, en die tweede hoogste gebou in Amerika, wat slegs deur die Willis Tower in Chicago oortref is. Die Empire State -gebou het die hoogste gebou in New York gebly totdat die nuwe One World Trade Center in April 2012 'n groter hoogte bereik het.     Vanaf September 2020 [update] is dit die sewende -hoogste gebou in New York na One World Trade Center, 111 West 57th Street, Central Park Tower, One Vanderbilt, 432 Park Avenue en 30 Hudson Yards. Dit is die vyfde hoogste voltooide wolkekrabber in die Verenigde State agter die twee ander hoogste geboue in New York, sowel as die Willis Tower en Trump International Hotel and Tower in Chicago.  Die Empire State Building is vanaf Februarie 2021 die 49ste hoogste ter wêreld [update].  Dit is ook die sesde hoogste vrystaande struktuur in die Amerikas agter die vyf hoogste geboue en die CN-toring. 
Vanaf 2013 [opdatering] huisves die gebou ongeveer 1 000 besighede.  Huidige huurders sluit in:
Die National Catholic Welfare Council (nou Catholic Relief Services, geleë in Baltimore)  (nou geleë op 56 Broadway)   (nou geleë in Lexingtonlaan 370)   (nou geleë op 1123 Broadway)    van die VSA  (verhuis na Washington, DC )
Op 28 Julie 1945 om 09:40 het 'n B-25 Mitchell-bomwerper, in dik mis deur luitenant-kolonel William Franklin Smith Jr.,  in die noordekant van die Empire State Building tussen die 79ste en 80ste verdieping neergestort. waar die kantore van die National Catholic Welfare Council geleë was.  Een enjin het die gebou heeltemal binnegedring en op die dak van 'n nabygeleë gebou geland, waar 'n brand ontstaan ​​het wat 'n dakwoonstel verwoes het.   Die ander enjin en 'n deel van die landingsgestel het teen 'n hysbak afgeduik wat 'n brand veroorsaak het, wat binne 40 minute geblus is. Veertien mense is in die voorval dood.   Hysbakoperateur Betty Lou Oliver het 'n duik van 75 verdiepings in 'n hysbak oorleef, wat steeds die Guinness -wêreldrekord is vir die langste oorlewende hysbakval. 
Ondanks die skade en lewensverlies, was die gebou twee dae later oop vir sake op baie verdiepings.   Die ongeluk het gehelp om die deurlopende wet van die Federale Tortiseise van 1946, sowel as die invoeging van terugwerkende bepalings in die wet, aan te spoor, sodat mense die regering vir die voorval kon dagvaar.  Ook as gevolg van die ongeluk het die Civil Aeronautics Administration streng regulasies uitgevaardig oor vlieg oor New York, met 'n minimum vlieghoogte van 760 m bo seespieël, ongeag die weersomstandighede.  
'N Jaar later, op 24 Julie 1946, het 'n ander vliegtuig die gebou vermy. Die ongeïdentifiseerde tweemotorige vliegtuig krap verby die waarnemingsdek en maak die toeriste daar bang. 
2000 hysbak duik
Op 24 Januarie 2000 het 'n hysbak in die gebou skielik 40 verdiepings geval nadat 'n kabel wat die maksimum spoed van die kajuit beheer het, afgesny is.  Die hysbak val van die 44ste verdieping na die vierde verdieping, waar 'n vernoude hysbak 'n tweede veiligheidstelsel bied. Ten spyte van die 40-verdieping val, is albei die passasiers destyds net lig beseer.  Aangesien die hysbak geen deure op die vierde verdieping gehad het nie, is die passasiers gered deur 'n aangrensende hysbak.  Na die val het bouinspekteurs al die hysbakke van die gebou nagegaan. 
Vanweë die ikoniese status van die gebou is dit en ander bakens in Midtown gewilde plekke vir selfmoordpogings.  Meer as 30 mense het deur die jare probeer selfmoord pleeg deur uit die boonste dele van die gebou te spring, terwyl die meeste pogings suksesvol was.  
Die eerste selfmoord uit die gebou het plaasgevind op 7 April 1931, voordat dit eers voltooi is, toe 'n ontslape timmerman na die 58ste verdieping gegaan en gespring het.  Die eerste selfmoord na die opening van die gebou het plaasgevind vanaf die observatorium op die 86ste verdieping in Februarie 1935, toe Irma P. Eberhardt 314 m op 'n markiestent geval het.  Op 16 Desember 1943 het William Lloyd Rambo van die 86ste verdieping na sy dood gespring en te midde van kersfeeskopers in die straat daaronder beland.  In die vroeë oggend van 27 September 1946, het die dop geskok Marine Douglas W. Brashear jr. Uit die venster op die 76ste verdieping van die Grant Advertising Agency-polisie gevind dat sy skoene 15 meter van sy liggaam af was. 
Op 1 Mei 1947 het Evelyn McHale van die waarnemingsdek op die 86ste verdieping na haar dood gespring en geland op 'n limousine wat by die randsteen geparkeer was. Fotostudent Robert Wiles het 'n paar minute na haar dood 'n foto geneem van McHale se vreemde ongeskonde lyk. Die polisie het 'n selfmoordbrief gevind tussen die besittings wat sy op die observasie dek gelos het: "Hy is baie beter af sonder my. Ek sou vir niemand 'n goeie vrou wees nie". Die foto verskyn in die uitgawe van 12 Mei 1947 van Lewe tydskrif  en word dikwels na verwys as "Die mooiste selfmoord". Dit is later deur die visuele kunstenaar Andy Warhol gebruik in een van sy afdrukke met die titel Selfmoord (gevalle liggaam).  'n Gaasheining van 2,7 m is in Desember 1947 om die terras op die 86ste verdieping aangebring nadat vyf mense in Oktober en November van daardie jaar probeer het om te spring.   Teen daardie tyd is sestien mense dood aan selfmoordspronge. 
Slegs een persoon het uit die boonste sterrewag gespring. Frederick Eckert van Astoria het op 3 November 1932 verby 'n wag in die omheinde galery op die 102de verdieping gehardloop en 'n hek gespring wat lei na 'n buitepaadjie wat bedoel is vir bestuurbare passasiers. Hy beland en sterf op die dak van die waarnemingspromenade op die 86ste verdieping. 
Twee mense het valle oorleef deur nie meer as 'n vloer te val nie. Op 2 Desember 1979 spring Elvita Adams van die 86ste verdieping af, net om deur 'n rukwind op 'n rand op die 85ste vloer teruggeblaas te word en met 'n gebreekte heup vertrek.    Op 25 April 2013 val 'n man van die waarnemingsdek op die 86ste verdieping af, maar hy kom lewendig met ligte beserings op 'n rand van die 85ste verdieping waar veiligheidswagte hom na binne bring en paramedici hom na 'n hospitaal vir sielkundige evaluering. 
Twee noodlottige skietvoorvalle het in die direkte omgewing van die Empire State -gebou plaasgevind. Abu Kamal, 'n 69-jarige Palestynse onderwyser, het tydens die middag van 23 Februarie 1997 sewe mense op die waarnemingsdek op die 86ste verdieping geskiet. Hy het een persoon doodgemaak en ses ander gewond voordat hy selfmoord gepleeg het.  Na verneem word het Kamal die skietery gepleeg in reaksie op gebeure in Palestina en Israel. 
Die oggend van 24 Augustus 2012 het die 58-jarige Jeffrey T. Johnson 'n voormalige medewerker op die sypaadjie van die gebou in Fifth Avenue doodgeskiet. Hy is in 2011 ontslaan. Twee polisielede het die gewapende man gekonfronteer en sy vuurwapen op hulle gerig. Hulle het gereageer deur 16 skote af te skiet, hom dood te maak, maar ook nege omstanders gewond. Die meeste van die beseerdes is deur koeëlfragmente getref, hoewel drie van die koeëls af direk geraak het.  
As die hoogste gebou ter wêreld en die eerste gebou met meer as 100 verdiepings, het die Empire State Building onmiddellik 'n ikoon geword van die stad en die nasie.    In 2013 het Tyd Die tydskrif het opgemerk dat die Empire State -gebou 'die stad heeltemal lyk as wat dit sinoniem geword het'.  Die historikus John Tauranac noem dit "'die' twintigste-eeuse New York-gebou", ondanks die bestaan ​​van groter en meer modernistiese geboue. 
Vroeë argitektuurkritici het ook gefokus op die versiering van die Empire State Building.  Argitektuurkritikus Talbot Hamlin skryf in 1931: "Dat dit die hoogste gebou ter wêreld is, is bloot toevallig."  George Shepard Chappell, skryf in Die New Yorker onder die skuilnaam "T-Square", het dieselfde jaar geskryf dat die Empire State Building 'n "merkbaar groot" beroep op die algemene publiek gehad het, en dat "die verskil en die onderskeid daarvan in die uiterste sensitiwiteit van die hele ontwerp lê".   Argitektuurkritici skryf egter ook negatief oor die mas, veral in die lig van die mislukking daarvan om 'n regte lugterminal te word. Chappell noem die mas ''n dom gebaar' en Lewis Mumford noem dit ''n openbare geriefstasie vir trekvoëls'.  Nietemin het die argitektuurkritikus Douglas Haskell gesê dat die Empire State Building se aantrekkingskrag die gevolg was van die feit dat dit 'vasgevang was op die presiese oomblik van oorgang - vasgevang tussen metaal en klip, tussen die idee van' monumentale massa 'en die van lugagtige volume , tussen handwerk en masjienontwerp, en in die swaai van wat eintlik handwerk was tot wat eintlik industriële vervaardigingsmetodes sal wees. "  
Status as 'n ikoon
Vroeg in die gebou se geskiedenis het reisondernemings soos Short Line Motor Coach Service en New York Central Railroad die gebou as 'n ikoon gebruik om die stad te simboliseer.  Na die bou van die eerste World Trade Center het argitek Paul Goldberger opgemerk dat die Empire State -gebou "bekend is omdat dit lank is, maar dat dit goed genoeg is om beroemd te wees omdat dit goed is." 
As 'n ikoon van die Verenigde State is dit ook baie gewild onder Amerikaners. In 'n opname uit 2007 het die American Institute of Architects bevind dat die Empire State Building 'Amerika se gunsteling gebou' was.  Die gebou was oorspronklik 'n simbool van hoop in 'n land wat deur die depressie verwoes is, sowel as 'n prestasie van nuwer immigrante.  Die skrywer Benjamin Flowers verklaar dat die Empire State "'n gebou was wat bedoel was om 'n nuwe Amerika te vier, gebou deur mans (beide kliënte en konstruksiewerkers) wat self nuwe Amerikaners was."  Die argitektuurkritikus Jonathan Glancey verwys na die gebou as 'n "ikoon van Amerikaanse ontwerp". 
Die Empire State -gebou word beskou as 'n voorbeeld van 'n 'wonder van die wêreld' vanweë die groot inspanning wat tydens die bouwerk gedoen is. Die Washington Star het dit in 1931 as een van die 'sewe wonders van die moderne wêreld' genoem, terwyl Vakansie tydskrif het in 1958 geskryf dat die Empire State se hoogte groter sou wees as die gesamentlike hoogtes van die Eiffeltoring en die Groot Piramide van Giza.  Die American Society of Civil Engineers verklaar ook die gebou in 1958 as 'A Modern Civil Engineering Wonder of the United States' en een van die sewe wonders van die moderne wêreld in 1994.  Ron Miller, in 'n boek uit 2010 , beskryf ook die Empire State -gebou as een van die "sewe wonders van ingenieurswese".  Dit word ook dikwels die agtste wonder van die wêreld genoem, 'n benaming wat dit sedert kort na die opening gehou het.    Die panele wat in 1963 in die voorportaal geïnstalleer is, weerspieël dit en toon die sewe oorspronklike wonders langs die Empire State Building.  Die Empire State Building het ook die standaard geword om die hoogte en lengte van ander strukture wêreldwyd te beskryf, beide natuurlik en deur die mens gemaak. 
As 'n ikoon van New York, is die Empire State Building in verskillende films, boeke, TV -reekse en videospeletjies te sien. Volgens die gebou se amptelike webwerf bevat meer as 250 flieks uitbeeldings van die Empire State Building.  In sy boek oor die gebou skryf John Tauranac dat die eerste gedokumenteerde verskyning daarvan in die populêre kultuur was Swiss Family Manhattan, 'n kinderverhaal uit 1932 deur Christopher Morley.  'n Jaar later, die film King Kong Kong uitgebeeld, 'n groot aap met 'n stop -beweging wat die Empire State -gebou klim,    wat die gebou in die gewilde verbeelding bring.  Later films soos 'N Saak om te onthou (1957), Slapeloos in Seattle (1993), en Onafhanklikheidsdag (1996) bevat ook die gebou.   Die gebou is ook te sien in ander werke, soos "Daleks in Manhattan", 'n 2007 -episode van die TV -reeks Dokter wie  en Ryk, 'n swart-en-wit stille film van agt uur deur Andy Warhol, , wat later by die Library of Congress se National Film Registry gevoeg is. 
Aanloop van Empire State Building
Die Empire State Building Run-Up, 'n voetwedloop van grondvlak na die waarnemingsdek op die 86ste verdieping, word jaarliks ​​sedert 1978 gehou. Die deelnemers word sowel hardlopers as klimmers genoem, en is dikwels toringliefhebbers. Die wedloop strek oor 'n vertikale afstand van 320 m en neem 1,576 stappe. Die rekordtyd is 9 minute en 33 sekondes, wat die Australiese beroepsfietsryer Paul Crake in 2003 bereik het teen 'n klimtempo van 2 010 m per uur.  
Opening en vroeë jare van die Waldorf Edit
In 1799 het John Thompson 'n stuk grond van 8 hektaar groot gekoop wat rofweg begrens is deur Madisonlaan, 36ste Straat, Sesde Laan en 33ste Straat, onmiddellik noord van die Caspar Samler-boerdery, vir $ 482 10 000 pond.  In 1826 het John Jacob Astor die pakkie van Thompson gekoop, asook een van Mary en John Murray wat 'n plaas op Murray Hill besit het, in die omgewing wat nou Madisonlaan tot Lexingtonlaan is, tussen 34ste en 38ste straat.  [a] In 1827 het William B. Astor, senior, 'n halwe rente, insluitend Fifth Avenue van 32ste tot 35ste straat, vir $ 20,500 gekoop. Hy het 'n onpretensieuse vierkantige rooi baksteenhuis op die suidwestelike hoek van 34ste Straat en Vyfde Laan gebou, terwyl John Jacob Astor 'n huis op die noordwestelike hoek van 33ste Straat opgerig het. 
William Astor, gedeeltelik gemotiveer deur 'n geskil met sy tante Caroline Webster Schermerhorn Astor, het die Waldorf -hotel langs haar huis gebou, op die perseel van sy vader se herehuis op die hoek van Fifth Avenue en 33rd Street. [b] Sy pa was die miljoenêr -ontwikkelaar, William Waldorf Astor.   [c] Die hotel is gebou volgens die spesifikasies van die stigterseienaar George Boldt, wat die Bellevue-Stratford Hotel, 'n elite-boetiekhotel in Philadelphia, Pennsylvania, saam met sy vrou Louisa Augusta Kehrer Boldt (1860) besit en bedryf het. -1904). Die oorspronklike planne vir die Waldorf was vir 'n hotel met 11 verdiepings.Boldt se vrou, Louise, het geglo dat 13 'n gelukkige nommer was. Sy het haar man oorreed om twee verdiepings by die konstruksie te voeg.  [d] William Astor se bou van 'n hotel langs die huis van sy tante het sy vete met haar vererger, maar met die hulp van Boldt het John Astor sy ma oorreed om stad toe te trek.  [e] Die Waldorf-hotel, vernoem na die klein dorpie Walldorf, in Baden-Württemberg, Duitsland, die voorvaderlike tuiste van die Astors, is op 13 Maart 1893 geopen. 
Die Waldorf was vroeg al 'n spot met sy groot aantal badkamers en was kortliks bekend as 'Boldt's Folly' na Boldt, of 'Astor's Folly', , met die algemene opvatting dat die paleislike hotel dat dit geen plek het nie in New York City.  Dit was blykbaar bestem vir mislukking. Ryk New Yorkers was kwaad omdat hulle die bou van die hotel as die verwoesting van 'n goeie woonbuurt beskou het. Sakereisigers vind dit te duur en te ver in die stad vir hul behoeftes. In die lig hiervan het Boldt besluit dat die hotel 'n voordelekonsert vir die St. Mary's Hospital for Children sou aanbied die dag na die opening van die Waldorf.  Die hospitaal was die gunsteling liefdadigheidsorganisasie van diegene in die sosiale register. Ondanks reën die nag van die bal, het die balsaal gevul met baie van New York se First Families, wat $ 5,00 ($ 141 in 2017) betaal het vir die konsert en aandete.  [f] Mev. William K. Vanderbilt skenk die dienste van die New York Simfonieorkes onder leiding van Walter Damrosch om die musiek vir die geleentheid te verskaf.  Selfs met behoorlike begeleiding het vroue van die tyd oor die algemeen nie na hotelle gewaag nie, maar besoekers het ook na die fasiliteite getoer.  Terwyl Boldt nuus gemaak het deur daarop aan te dring dat die kelners van Waldorf skoon geskeer was, al het hy 'n baard gedra, was sy besluit om die jong Oscar Tschirky aan te stel een van die belangrikste faktore in die sukses van die hotel.  [g] Oscar was persoonlik, nederig en baie bereid om individueel na die behoeftes van die beskermheer te kyk.  Meer as dertig jaar later kon Tschirky die openingsdag van Waldorf onthou en die name van baie van die gaste van die sosiale register wat die hotel suksesvol gemaak het toe dit die liefdadigheidskonsert en aandete aangebied het.   Besighede het vinnig begin toeneem en die hotel het in die eerste jaar $ 4,5 miljoen ($ 126 miljoen in 2017) verdien, buitensporig vir daardie tydperk.  Teen 1895 het die Waldorf 'n toevoeging van vyf verdiepings bygevoeg. Dit het die hotel se balsaal na die hoofverdieping gebring, en baie geleenthede en etes wat voorheen in privaat huise gehou is, het die Waldorf ingebring. Langs die nuwe balsaal was die Oak Room, waar 'n mens by groot kaggels kon sit waar daar altyd houtblokke op die haard was. In die winter bied kelners gratis gebakte aartappels met botter aan gaste. 
Opening van die Astoria en konsolidasie Edit
Toe 'n besluit geneem is om 'n tweede hotel langs die Waldorf te bou, is wapenstilstand tussen die Astors ontwikkel wat 'n paar eiendomsreg voorbehou. Die planontwerp het gange gebruik om by die twee geboue aan te sluit, en daar was selfs 'n verbandvoorsiening vir die opbou van die gange indien nodig.  Op 1 November 1897 het Waldorf se neef, John Jacob Astor IV, die Astoria -hotel van 16 verdiepings op 'n aangrensende terrein geopen.   Die Astoria, vernoem na Astoria, Oregon wat in 1811 deur John Jacob Astor gestig is, het op die perseel van William B. Astor se huis gestaan ​​en is aan Boldt verhuur.  
Die twee hotelle, onder een bestuur, is herdoop tot die Waldorf - Astoria.   Dit was aan alle kante omring deur strate aan Fifth Avenue in die huidige Midtown Manhattan. Die Waldorf - Astoria het 'n voorkant van 200 voet (61 m) in Vyfde Laan, 110 voet (33 voet) in 33ste Straat, 110 voet (34 m) in 34ste Straat en 61 voet (200 voet) op Astor Court, met 13 ingange wat direk vanaf hierdie snelweë oopmaak. Onder was die kelders met 'n diepte van 42 voet (13 m) onder die sypaadjie en 'n ekstra oppervlakte van 23 x 74 m (232 x 74 m) in die rigting van Broadway, wat die motorkamer, wasserye en kombuise. Van die sypaadjie tot die sterrewag se dak was 'n hoogte van 76 meter.  Dit was destyds die grootste hotel ter wêreld.   Die koste van die twee geboue, uitgesluit die meubels, maar die grond ingesluit, was ongeveer $ 15 miljoen ($ 422 miljoen in 2017).  Die aangewaarde waarde in 1897 was $ 12,125 miljoen ($ 341 miljoen in 2017), wat dit die volgende waardevolste pakkie op Fifth Avenue maak, na die B. Altman and Company -bouperseel.  Volgens die skrywer Sean Dennis Cashman het die hotel "'n suksesvolle simbool geword van die weelde en prestasie van die Astor -gesin". 
Die hotel het sedert die vroeë 20ste eeu hewige mededinging ondergaan, met 'n reeks nuwe hotelle wat in New York ontstaan ​​het, soos die Hotel Astor (1904), beskou as 'n opvolger van die Waldorf-Astoria The St. Regis (1904), gebou deur John Jacob Astor IV as metgesel van die Waldorf-Astoria The Knickerbocker (1906) en die Savoy-Plaza Hotel (1927).  Teen die twintigerjare het die hotel verouderd geword, en die elegante sosiale lewe van New York het veel verder noord beweeg as 34th Street. Die Astor -gesin het die hotel aan die ontwikkelaars van die Empire State -gebou verkoop en die hotel op 3 Mei 1929 gesluit. Dit is kort daarna gesloop.  Die Waldorf - Astoria Hotel -rekords van 1893–1929 word gehou deur die New York Public Library se afdeling Archives & amp Manuscripts. 
Vanaf sy ontstaan ​​was die Waldorf altyd 'n 'moet -bly' -hotel vir buitelandse hooggeplaastes. Die onderkoning van China, Li Hung-Chang, het in 1896 in die hotel gebly en gesmul aan 100-jarige eiers wat hy saamgebring het.  Mnr Li het ook sy eie stowe, sjefs en bediendes saamgebring om sy maaltye voor te berei en voor te sit. By sy vertrek uit die Waldorf het hy beveel dat 'n mandjie rose na elke vroulike gas in die hotel gestuur word, en was baie vrygewig met die geskenke en gratifikasies wat hy aan die personeel van die hotel gegee het.  In 1902 word 'n uitbundige ete vir prins Henry van Pruise gereël; die hotel het 'n privaat deur aan die 33ste straat gebou en 'n privaat hysbak geïnstalleer. Die personeel is ook versoek om 'n "emmerbrigade" vir die prins se bad te vorm as daar 'n probleem was met die loodgieterswerk in die koninklike suite.   'n Vroeë welgestelde inwoner was die sakeman J. W. Gates uit Chicago, wat op Wall Street op aandele sou dobbel en by die hotel poker sou speel. Hy het tot $ 50 000 per jaar betaal om suites in die hotel te huur, waar hy sy eie ingang en hysbak gehad het.   Groothertogin Viktoria Feodorovna van Rusland is deur die president van Waldorf, Lucius Bloomer, uitgenooi om in die 1920's by die hotel te bly. 
Die Waldorf - Astoria het aansienlike bekendheid verwerf vir sy geldinsamelings -etes en -balle, en het gereeld bekendes van die dag aangetrek, soos Andrew Carnegie wat 'n wedstryd geword het.  Bankette is gereeld gehou in die balsaal vir gewaardeerde figure en internasionale koninklikes. Op 11 Februarie 1899 het Oscar van die Waldorf 'n uitbundige ete -onthaal aangebied wat die New York Herald Tribune word destyds die duurste ete van die stad genoem. Sowat $ 250 ($ 7,620,00 in 2017) is per gas bestee, met blouspeldoesters, groen skilpad sop, kreef, rooiende eend en blou frambose.  Twee maande later, 120 matrose van die kruiser Raleigh 'n banket gehou, waartydens die galery versier is met sybaniere en vlae.  Een artikel daardie jaar beweer dat die hotel op enige tydstip $ 7 miljoen ($ 213 miljoen in 2017) se waardevolle besittings in die kluis opgesluit het, bewys van die rykdom van sy gaste.  In 1909 is bankette, wat deur honderde bygewoon is, in September gereël vir die Arktiese ontdekkingsreisiger Frederick Cook en Elbert Henry Gary, 'n stigter van US Steel, die daaropvolgende maand.  ​​
Die hotel het ook 'n invloed gehad op die bevordering van die status van vroue, wat alleen sonder begeleiding toegelaat is. Boldt se vrou, Louise, was van invloed op die ontwikkeling van die idee van die groot stedelike hotel as 'n sosiale sentrum, veral om dit aantreklik te maak vir vroue as 'n plek vir sosiale geleenthede, of om dit net in die Peacock Alley te sien.  Die gekombineerde hotel was die eerste om weg te doen met 'n salon vir dames en het vroue 'n plek gegee om biljart en tafeltennis te speel. Dit was die eerste hotel in New York wat 'n hele kamer vir middagete toegewys het. Die tees het in die Waldorf -tuin begin, met die bywoning wat uiteindelik so groot was, dat beide die Empire Room en soms die Rose Room gedurende die ure van 16 tot 18 uur oopgemaak moes word om die aantal gaste te akkommodeer. Mans is slegs tot die tee toegelaat as hulle in die geselskap van 'n vrou was. 
Die Amerikaanse senaat ondersoek die ondergang van die RMS Titanic is op 19 April 1912 in die hotel geopen en het daar 'n geruime tyd in die Myrtle Room vertoef,  voordat hy na Washington, DC  oorgegaan het. John Jacob Astor IV was een van die mense wat omgekom het op sy noodlottige plek reis.
Die Waldorf -Astoria -orkes het deur die jare verskeie dirigente ingesluit. In die vroeë 1900's was dit onder leiding van Carlo Curti,  wat sy loopbaan tussen die Verenigde State en Mexiko deurgebring het. Later is hy vervang deur Joseph Knecht, wat voorheen assistent -konsertmeester van die Metropolitan Opera House was. Dit bestaan ​​uit vyftig musikante en word deur Boldt onderhou teen 'n jaarlikse koste van $ 100,000. Die orkes het gereeld Sondagaandskonserte in die groot ballroom uitgevoer. 
Die Waldorf - Astoria Bar was 'n gunsteling plek vir baie van die finansiële elite van die stad vanaf die begin van die hotel in 1893, en kleurvolle karakters wat die lokaal aangeneem het, soos Diamond Jim Brady, Buffalo Bill Cody en Bat Masterson.  'n Aantal cocktails is by die kroeg uitgevind, waaronder die Rob Roy (1894) en die Bobbie Burns.  [h]
Aan die buitekant was die twee en drie onderste verdiepings in die onderskeie geboue van rooi sandsteen, terwyl die balans van die werk tot by die daklyn rooi baksteen en rooi terracotta was. Die gebou het op soliede rots gerus en bevat 'n vuurvaste staalraamwerk.  Die eerste en tweede verdieping bevat openbare ruimtes. 
Die gekombineerde hotel het, nadat dit in 1897 saamgesmelt het, 1300 slaapkamers en 178 badkamers gehad, wat dit destyds die grootste hotel ter wêreld gemaak het.   Met 'n telefoon in elke kamer en eersteklas roomservice, het die hotel talle Turkse en Russiese baddens vir die here van die dag om in te ontspan.   Baie van die vloere was ingerig as aparte hotelle om die gemak van die gaste te bevorder. Elkeen van hierdie verdiepings het sy eie span assistente gehad - klerke, diensmeisies, bladseuns, kelners - sowel as telefoon- en stomwerkersdiens en yskaste.  Die slaapkamers en gange is deur direkte straling verhit.  Die gesin het 'n loodglasbeeld van Walldorf ingesluit in die ontwerp van die hotel wat aan die 33ste straatkant oor die hoofingang van die South Palm Garden geleë was. 
Waldorf Hotel Wysig
Die Waldorf -hotel, gebou teen 'n geraamde koste van ongeveer $ 5 miljoen ($ 141 miljoen in 2017), het op 13 Maart 1893 op die hoek van Fifth Avenue en 33rd Street geopen op die perseel waar die ontwikkelaar William Waldorf Astor voorheen sy herehuis gebou het .   Die hotel was 69 voet hoog, ongeveer 15 meter laer as die Astoria, met 'n voorkant van ongeveer 30 meter in Fifth Avenue en 'n totale oppervlakte van 69.475 vierkante voet (6 454,4 m 2).  Dit was 'n Duitse Renaissance -struktuur, ontwerp deur Henry Janeway Hardenbergh, met 15 openbare kamers en 450 gastekamers, en nog 100 kamers wat aan bediendes toegewys is, met wasgeriewe op die boonste verdiepings.   Die New York Times het die hotel tot 'n paleis uitgeroep nadat dit in 1893 geopen is. 
Die buitekant het loggia's, balkonne, gewels, groepe skoorstene en teëldakke.  Een van die belangrikste kenmerke was die binnetuin, met fonteine ​​en blomme, mure van wit terracotta, fresco's en loodglas. Die hoofingang van die hotel was "beskut deur 'n uitgebreide matglas-en-yster-yster" en die ingangsportaal is in Sienna-marmer gebou, met 'n mosaïek-titelvloer en 'n plafon.  Die oorspronklike ontvangstoonbank van die Waldorf Hotel het 'n registrasiebank geword toe dit in 1897 met die Astoria Hotel saamgesmelt het. 
Buiten die voorportaal was die hoofgang wat na die Empire Room lei, met 'n nis met hysbakke en 'n groot trap. Hier naby was die Marie Antoinette -salon, wat as onthaalkamer vir vroue gebruik is. Dit bevat antiek uit die 18de eeu wat Boldt en sy vrou teruggebring het tydens 'n besoek aan Europa in 1892, insluitend 'n borsbeeld van Marie Antoinette, en 'n antieke horlosie wat vroeër in besit was van die koningin. Die plafon het fresco's van Will Hicok Low, waarvan die sentrale genoem is Die geboorte van Venus.  The Gentleman's Cafe was ingerig met 'robuuste panele van swart eikehout, jagmuurskilderye en hertokhorings'. 
Die Empire Room was die grootste en uiters versierde kamer in die Waldorf, en het kort na die opening een van die beste restaurante in New York geword, wat teenstrydig was Delmonico's en Sherry's.  Dit is gemodelleer na die groot salon in koning Ludwig se paleis in München, met satynbehangsels, stoffering en marmerpilare, almal van liggroen, en die fresco's van Crowninshield.  Ryk in styl, die restaurant van die Waldorf het gevederde kolomme van donkergroen marmer, en die pilasters daarteenoor was van mahonie, met ormolu-werk in die panele.  Die kappies en voetstukke van beide kolomme en pilasters was verguld. Hierdie behandeling beslaan die grootste deel van die muurruimte. Die plafon is verdeel deur swaar balke wat van kolom tot kolom loop, en tussen hierdie is die plat ruimte verdeel in ovaal en ander vormige panele met ligte lyswerk.  Die kleurskema was in tintjies liggroen en room. Die panele van die plafon is geteken met pienkrooi figure op 'n blou lug of veld. Die mure was hoofsaaklik mahonie en goud, met 'n bietjie kleur in die relatief klein muurruimtes tussen die openinge.  Onder die ander kamers was die Turkse rookkamer, met lae divans en antieke Moorse wapenrusting, en die balsaal, in wit en goud, met versierings van Lodewyk XIV. 
Die Waldorf State Apartments, bestaande uit nege suites, was op die tweede verdieping geleë. Die woonstelle, insluitend die Henry IV Drawing Room, bevat Franse en Italiaanse oudhede uit die 16de en 17de eeu wat Boldt en sy vrou uit Europa teruggebring het.  Francois V Bedroom was 'n weergawe van die kamer in die Palais de Fontainebleau, en is deur die jare deur Li Hong-Chang uit China, Chowfa Maha Rajiravuth, prins van Siam en Albert van Saxe-Coburg beset.  Die woonstelle het hul eie musiekkamer en 'n banketsaal met sitplek vir 20, met 'n aantreklike porseleinversameling met 48 Sevres -borde met Europese portrette.  Daar was ongeveer 6000 ligte in die hotel, met soveel as 1000 klein kandelaarlampe gemonteer in spesiaal ontwerpte toebehore.  Die elektriese toebehore is almal verstrek deur die Archer & amp Pancoast Manufacturing Company, van New York, terwyl die kontrak vir die algemene installasiewerk uitgevoer is deur die Edison Electric Illuminating Company, van New York, terwyl die werklike bedrading gedoen is deur die Oostelike Distrik van die General Electric Company. Die gebou is deurgaans op die stelsel van die Interior Conduit and Insulation Company bedraad. 
Astoria Hotel Edit
Die Astoria -hotel, wat in 1897 geopen is, was op die suidoostelike hoek van Fifth Avenue en 34th Street geleë. Net soos die Waldorf, is dit ontwerp in die Duitse Renaissance -styl deur Henry J. Hardenbergh, dieselfde argitek wat die Waldorf ontwerp het.   Met afmetings van 30 x 107 m (99 by 350 voet), die hoogte, van die vloer van die onderkelder, wat 10 meter onder die straatvlak was, tot by die dak- lyn, was ongeveer 270 voet (82 m), of ongeveer 240 voet (73 m) bo die straatvlak. Dit was 16 verdiepings hoog, insluitend die vier verdiepings in die dak.  Die gebou is gemaak van klip, marmer en baksteen, met 'n staalraamwerk en moderne vuurvaste binnekonstruksie, en is versier met 'Franse torings met Mansard-dakke van die Tweede Ryk met ysterwerk, sowel as Oostenrykse uie-koepels oor hoeke torings ".   Daar was 25 openbare kamers en 550 gastekamers, met kilometers van gange, voorportale en balle.  Die ingang bevat 'n dubbele stel glasplaatdeure om beskerming te bied in koue weer, en 'n U-vormige oprit vir perde en waens. 
Die hoofgang het die New Yorkse pers die bynaam "Peacock Alley" gekry.  Die gang en voorportaal is behandel met pilasters en kolomme van Sienna-marmer en 'n kleurskema op die mure en plafonne van salmpienk, met roomkleurig en bleekgroen. Die hoofstede van die kolomme en pilasters was verguld van massief koper of gelak. Die hoofgang het die hele lengte van die gebou van oos na wes gestrek. [i] Links daarvan was die Astor -eetkamer, aan die voorkant van Fifth Avenue, wat 15 x 28 m groot was. Groot sorg is geneem om die oorspronklike eetkamer van die herehuis, drie verdiepings bo waar die oorspronklike eetkamer gestaan ​​het, getrou weer te gee , insluitend al die panele, vloerbedekking, gordyne en kaggelmantel van die oorspronklike eetkamer, Italiaanse Renaissance pilasters en kolomme, uit marmer uit Noord -Rusland gesny. Die panele van sybehangsels was van roospompadoer, en 'n reeks muurskilderye van Charles Yardley Turner het boë en panele aan die suidkant van die kamer gevul.  [j] Aan die regterkant van die hoofgang was die Garden Court of Palms, 27 x 17 m, met drie verdiepings tot 'n koepelagtige dak van amberglas wat 17 voet lank was bokant die vloer. Dit is ook gebruik as 'n eetkamer. Dit is versier in die Italiaanse styl, afgewerk in grys, terracotta en Pavonazzo -marmer.  Aan die kant van die 34ste straat van die gang was die kafee, 12 x 29 m, afgewerk in Engelse eik in die styl van die Duitse Renaissance, met Vlaamse versiering. Die kroeg vorm 'n ander kamer 12 x 15 m. 
Op die eerste verdieping, aan die hoofkant van die oostelike hooftrap, was die Astor-galery, 27 x 31 m, wat uitkyk op 34ste straat. Die galery met sewe Franse vensters wat 7,9 m van vloer tot plafon bereik, het oopgemaak op 'n terras by die ingang van die hotel. Die binneruim is afgewerk in die styl van die Hôtel de Soubise, met 'n blou, grys en goue kleurskema. Daar was 'n parketvloer, en aan die suidekant, oorkant die straatvensters, was ander vensters wat in die hoofgang op die tweede verdieping oopgemaak het.Die balkon van die musikant, ondersteun deur twee kariatiede, was aan die oostekant. Al die balkonrelings was van vergulde metaalwerk. Die muurskilderye was opvallend: vier panele, twee aan weerskante van die kamer en twaalf hangende panele, ses aan weerskante en geverf deur Edward Simmons, het die vier seisoene en die twaalf maande van die jaar uitgebeeld.  Die "koloniale kamer" was in rooi versier, in kontras met wit houtwerk.  Die tweede verdieping bevat 'n privaat suite woonstelle in die noordoostelike hoek, met groot sitkamers, eetkamer, spens se spens, gang, drie slaapkamers, drie slavinne en vyf badkamers, almal afgewerk in ou Engelse eikehout. Al die verdiepings bo die derde is afgestaan ​​aan suites en slaapkamers tot op die 14de verdieping. Daar was 'n bad vir byna elke kamer, en elke badkamer het vensters wat na die lug oopmaak, nie in skagte nie. In elke kamer was daar 'n groot kas. 
Die balsaal, in Louis XIV -styl, word beskryf as die "pièce de résistance" van die hotel, met 'n hoogte van 20 meter, 29 meter en 12 voet hoog. .  Dit het 'n kapasiteit van 700 by bankette en 1200 by konserte, en bevat tint ivoorgrys en room in die ontwerp.  Bekende sangers soos Enrico Caruso en Nellie Melba het in die balsaal opgetree, met die dirigent Anton Seidl wat 'n reeks konserte daar gehou het in die jaar waarin die gekombineerde hotelle vir sake oopgemaak is. Dit was moontlik om seisoenkaartjies vir die musiekaanbiedings te koop, 'n boks vir 'n seisoen was US $ 350 en 'n sitplek vir 'n seisoen op die balsaalvloer was US $ 60. 
Op die boonste verdieping van die hotel was die daktuin, aan alle kante omring deur glas, met 'n glas dak oor. Dit is ingerig met rottangstoele en sitplekke in liggroen en pienk, met 'n gaasstof daaroor gehang.  Op die dak aan die 34ste straat was die groot promenade, 27 x 61 m, op soliede voet hoog in die lug, met 'n bandstaander, fonteine ​​en tralies van kolomme. Die restaurant op die daktuin het 'n oppervlakte van 23 x 26 m gehad en was bedek. Die plafon was 7,3 m hoog. Op die noordoostelike en noordwestelike hoeke van die daktuin was torings, met wenteltrappe binne, wat lei na die koper bedekte dakke van die paviljoene, wat 76 meter bo die sypaadjie was.  Die palmtuine, wat as kafees gebruik is, het onderskeidelik twee en drie verdiepings lank geword en was bedek met koepels van getinte glas. Balkonne op die verskillende verdiepings het na hierdie howe oopgemaak om dit uit te kyk. Die materiaal wat gebruik is, is roomkleurige baksteen en terracotta, en het 'n Italiaanse styl van Renaissance. 
In die onderkelder was die Sprague-skroefmasjiene vir die elektriese hysbakke, die brandpompe, die huispompe, die ysaanleg en die ses Babcock & amp; Wilcox-waterpypketels. Die hysbakstelsel, wat die huis bedien het van onderkelder tot dak, was elektries en het krag gekry van die opwekking in die gebou. Daar was 18 hysbakke.  Die masjinerie was in die onderkelder geleë. Die ketels het ongeveer 3 000 perdekrag bymekaargemaak, die elektriese kragopwekkers het 2 200 perdekrag van die totale energie geneem. Die hysbakke is daardeur bestuur, net soos die 15 000 gloeilampe, wat uit 7.500 afsetpunte vertrek het.  Die stelsel vir verhitting en ventilasie van die openbare kamers was die van gedwonge trek deur middel van kragtige blasers in die onderkelder wat die vars lug tussen stoomspoele gedwing het, waar dit matig verhit word voordat hulle in die kanale kom wat dit lei. na die verskillende kamers. Hierdie hitte is verder aangevul deur direkte verkoelers wat agter skerms in die uitsparings van die vensters en elders geplaas is. 
William Waldorf Astor (1848–1919) was 'n welgestelde Amerikaanse prokureur, politikus, sakeman en koerantuitgewer van die Astor -familie. Hy was die enigste kind van die finansier/filantroop John Jacob Astor III (1822–1890) en Charlotte Augusta Gibbes (1825–1887). Hy word beskryf as 'n "baie stekelrige persoon", en het 'n agtergrond in Europa en verdien welvaart by die koop en verkoop van landgoedere in Engeland, waaronder Cliveden en Hever Castle.  In sy vroeë volwasse jare keer Astor terug na die Verenigde State en begin studeer aan die Columbia Law School. Hy is in 1875 na die balie van die Verenigde State geroep.  Hy werk 'n kort tydjie in die regspraktyk en in die bestuur van sy vader se boedel van finansiële en vaste eiendom. By sy dood in 1919 het hy na bewering £ 200 miljoen werd geword, wat hy in vertroue vir sy twee seuns Waldorf en John Jacob gelaat het. Na berig word, was sy halfaandeel in die Waldorf Astoria en die Astor Hotel destyds £ 10 miljoen werd. 
George Boldt (1851–1916), die stigter, was 'n Pruisiese gebore Amerikaanse hotelier en selfgemaakte miljoenêr wat die ontwikkeling van die stedelike hotel as 'n burgerlike sosiale sentrum en luukse bestemming beïnvloed het. Sy leuse was "die gas is altyd reg",  en hy het internasionaal 'n welgestelde en prominente figuur geword. Die hotel is volgens sy spesifikasies gebou. Hy was president en direkteur van die Waldorf Astoria Hotel Company, sowel as die Waldorf - Astoria Segar Company en die Waldorf Importation Company.  Hy besit en bedryf ook die Bellevue-Stratford Hotel, 'n elite boetiekhotel in Broadstraat in Philadelphia, saam met sy vrou, Louise. Boldt word beskryf as 'Saggeaard, onwaardig, beskeie', wat lyk soos ''n tipiese Duitse professor met sy baard wat hy nougesny het, en sy pince-nez-bril op 'n swart sykoord'.  Boldt het sy kontak met die Europese elite behou en hy en sy vrou het gereeld na Europa gereis en baie antieke items saamgebring, 'n kenmerk van die Waldorf Astoria. Boldt het steeds die Bellevue besit, selfs nadat sy verhouding met die Astors uitgeblom het. 
Lucius M. Boomer (1878–1947) was 'n Amerikaanse hotelier en sakeman, wat jare lank verantwoordelik was vir die algemene bestuur van die hotel.  Fisies indrukwekkend en brassig, toon hy totale toewyding aan sy werk en groot dissipline en sorg teenoor sy personeel, en word hy een van die beroemdste hoteliers van sy tyd.  Boomer het ná die dood van Boldt in 1916 in die hotel belanggestel en dit gekoop, voordat hy die Bellevue-Stratford twee jaar later gekoop het. Na die uittrede van Louis Sherry in 1920, word hy hoof van die Louis Sherry Ice Cream and Chocolate Company, en later president van die restaurantketting Savarin, Inc.  Boomer was hoofsaaklik verantwoordelik vir die besluit om die hotel te sloop en te bou die nuwe een op Parklaan in 1931. Hy het die hotel bestuur tot met sy dood in Noorweë in Julie 1947. 
Henry J. Hardenbergh (1847-1918) was 'n Amerikaanse argitek wat albei hotelle in die Duitse Renaissance -styl ontwerp het. In 1870 tot 1870 onder leiding van Detlef Lienau in New York, het hy sy eie praktyk daar geopen. Hy behaal sy eerste kontrakte vir drie geboue aan die Rutgers College in New Brunswick, New Jersey - die uitbreiding van Alexander Johnston Hall (1871), die ontwerp en bou van Geology Hall (1872) en die Kirkpatrick Chapel (1873) - deur middel van familieverbindings. Hardenbergh ontwerp die Dakota Apartments in 1884, en nadat hy die Waldorf gebou het, het hy 'n roemryke loopbaan gehad as 'Amerika se voorste argitek van groot hotelle', met die ontwerp van die Manhattan Hotel (1896), die Plaza Hotel (1907), die Martinique Hotel ( 1911) en talle ander hotelle in stede soos Boston en Washington, DC 
Louis Sherry (1855–1926) was 'n Amerikaanse restaurateur, spysenier, banketbakker en hotelier gedurende die vergulde tydperk en vroeë 20ste eeu, wat 'n aansienlike reputasie in die onderneming gehad het. Sy naam word tipies geassosieer met 'n luukse lekkergoed en roomys, en 'n hotel in The Sherry-Netherland in New York. In 1919 kondig Sherry 'n "alliansie" aan met die Waldorf - Astoria wat beide sy lekkergoed en spysenieringsdienste behels.  Alhoewel dit destyds nie bekend gemaak is nie, was eienaarskap van Louis Sherry Inc. op 'n stadium aansienlik berus by "Boomer-duPont-belange", 'n verwysing na Lucius M. Boomer, destyds voorsitter van die Waldorf-Astoria, en T Coleman du Pont. 
Oscar Tschirky (1866–1950), bekend as "Oscar van die Waldorf", was 'n Switserse sjef, maître d'hôtel vanaf die inhuldiging van die hotel in 1893 tot met sy aftrede in 1943. Tschirky het tien jaar voor die aansoek om die pos by die nuwe Waldorf uit Switserland in die Verenigde State aangekom en oor die jare gegroei tot 'n ensiklopediese kennis van kookkuns en die spesiale versierings en voorkeure wat die gereelde maaltye begeer het.  Hy het geskryf Die kookboek deur Oscar van The Waldorf (1896), 'n boek van 900 bladsye met al die resepte van die dag, insluitend sy eie, soos Waldorfslaai, Eggs Benedict en Thousand Island dressing,  wat vandag steeds wêreldwyd gewild bly. James Remington McCarthy het in sy boek geskryf Pou Alley dat Oscar bekendheid verwerf het onder die algemene publiek as 'n kunstenaar wat "sonates in sop, simfonieë in slaaie, minute in souse, lirieke in voorgeregte" gekomponeer het.  In 1902 verskyn Tschirky Bedien 'n kursusete deur Oscar van die Waldorf - Astoria, 'n boekie wat die ingewikkeldhede van die voorsiening vir die Amerikaanse en internasionale elite verduidelik.  Tschirky het aanhou werk vir die Waldorf Astoria nadat die oorspronklike hotel tot sy aftrede in 1943 gesloop is. 
Verhuurders is besig om aan die gang te kom met gholfgeriewe
Priceline se asiatiese reiswebwerf, Agoda, brei uit na 'n volledige verdieping in die Empire State-gebou.
Agoda is tans op 7.600 vierkante voet op die 47ste verdieping en gaan op en uitbrei na die hele 27.000 vierkante meter 66ste verdieping.
Deborah van der Heyden, Paul Ferraro en Matt Livingston van JLL verteenwoordig Agoda in die 10-jarige ooreenkoms. Fred Posniak en Shanae Ursini van die Empire State Realty Trust saam met Paul Glickman, Jonathan Fanuzzi, Simon Landmann, Kip Orban en Harley Dalton van JLL verteenwoordig eienaarskap. Die vraende huur was $ 72 per vierkante voet.
Agoda is in 2005 gestig en het in 2007 deel geword van Priceline. Dit het nou ongeveer 3 500 mense wat 40 tale praat in 30 kantore regoor die wêreld om mense te help om 1 miljoen verblyf per jaar te bespreek.
Die ESB het ook 'n kapitaalplan van $ 120 miljoen begin om sy Urban Campus -ervaring vir huurders, kleinhandelaars en toeriste te verbeter.
Eienaar ESRT het pas aangekondig dat hy 'n nuwe ingang na sy eie sterrewag in die voormalige winkelruimte aan die verre westelike punt van die gebou sal skep. In die eerste helfte van 2017 het die sterrewag, die mees besoekte in NYC, $ 54,9 miljoen ingeneem van 1,762,000 besoekers of net meer as $ 31 per inskrywing, onthul sy nuwe finansiële aanmeldings.
Hoe sal die nuwe normale toerisme -hotspots en winkels in NYC lyk?
Buitelugmarkte, lang rye en Facetiming met verkoopsassistente kan almal deel uitmaak van die nuwe norm van New York, sê kenners.
Manuel Mansylla, medestigter en skoolhoof van Totem, wat besighede help om openbare ruimtes voor hul winkels te herbou, voorspel dat die toekoms rondom aktiwiteite van buite gesentreer sal wees en ongelukkig lang rye om by winkels en restaurante in te kom wat slegs toegelaat sal word oop te maak met 'n verminderde besetting.
'Sypaadjies gaan óf baie vervelig wees, en dit sal [in die ry] laat voel dat u deur die sekuriteit op die lughawe gaan. Of gaan daar 'n prettige weergawe hiervan wees, sodat dit meer soos Disney Land sal voel, en dit beteken dat baie ontwerp hierby moet kom, 'het Mansylla aan The Post gesê.
Hy dink kleinhandelaars gebruik reeds bestaande infrastruktuur, soos versperrings buite hul winkels, om klein tafels of sypaadjie -kunsgalerye op te rig om mense aan te moedig om tou te bly en die proses makliker te maak.
Mansylla verwag ook 'n nuwe klem op infrastruktuur vir buitelugmarkte en die skep van 'enkelbediende openbare ruimtes' met aparte 'hoekies' sodat mense kan sit en ontspan.
'U sal meer en meer maniere sien om openbare ruimtes te versnipper, of dit nou van merkers of verdelers is, sodat u vir mense kan sê dat dit so ver van mekaar is,' het Mansylla gesê.
Anthony E. Malkin, die uitvoerende hoof van Empire State Realty Trust, het gesê die organisasie beplan om die besetting tot die observatoriums van die Empire State Building te beperk, en sal temperatuurkontroles, gesigmaskers en handreiniging benodig voordat besoekers toegelaat word.
Sfeer by sterrewag op 86ste verdieping van The Empire State Building. Getty Images
"Die sterrewag het 'n heeltemal aparte ingang van die kantoorgebou, sodat besoekers van die sterrewag nie met die huurders of besoekers van die kantoor meng nie," het Malkin aan The Post gesê.
'Besoekers hoef niks aan te raak nie, behalwe die deur om in te kom. Hulle hoef nie op 'n hysbakknoppie te druk nie. Net so beheer ons die besetting in die hysbakke. Ons sal persoonlike beskermingstoerusting hê vir al die deelnemers aan die sterrewag. "
Hotelle sal 'n soortgelyke benadering volg, het Dandapani gesê.
'As 'n gas sonder 'n masker instap, sal elke hotel seker maak dat daar 'n masker beskikbaar is,' het Dandapani gesê en maskers van handelsmerk kan deel uitmaak van die nuwe normaal.
'Die idee is beslis dat dit nie soos 'n hospitaal moet lyk nie.'
Hy het gesê hotelle sal fokus op inisiatiewe wat hulle alreeds geskep het, soos self-inskrywing met behulp van slimfone, sodat gaste direk na hul kamer kan gaan sonder om met iemand in aanraking te kom.
Aan die positiewe kant: 'Jy gaan 'n winskopie hê, so vertel al jou vriende dat jy tariewe sal kry wat jy nog nooit vantevore gesien het nie,' het die hotelbaas gesê.
Jim Easley, die senior hoofbestuurder van die Staten Island-winkelsentrum, het gesê dat daar 'n hele aantal veranderinge sal plaasvind sodra dit weer toegelaat word om oop te maak, insluitend hand-ontsmettingsstasies by elke ingang, oopgemaakde deure en minder tafels in die kos howe.
'Daar sal plakkers op die vloer wees om sosiale distansie te bevorder om te wys hoe 'n meter van mekaar lyk. Ons sal meubels laat skuif, as u gaan sit en besluit om te ontspan terwyl u hier is, is u 'n meter van die volgende persoon af, 'het Easley gesê.
Beamptes van die winkelsentrum is nog besig om uit te vind of hulle kan voortgaan met geskeduleerde geleenthede, soos 'n karnaval in Julie, maar dink reeds aan idees so ver as Desember, insluitend 'n rondreisende Kersvader.
'N Bediende loop deur Brookfield Plaza, 'n winkelsentrum in die finansiële distrik van Manhattans. Getty Images
Joseph Ferrara, die ontwikkelaar van Staten Island's Empire Outlets, reken op 'n nuwe waardering vir die winkelsentrum, want die afsetpunte langs die New York-hawe — is maklik bereikbaar vanaf die Staten Island Ferry.
"Ek dink baie mense gaan op die boot spring, hulle sal 'n daguitstappie kom, uit hul woonstel kom en in 'n buitelugomgewing kom," het Ferrara gesê.
Hy het gesê dat hy speel met die idee van virtuele inkopies, waar kliënte saam met iemand in die winkel kan gesels en die voorraad kan nagaan voordat hulle goedere kan gaan haal, asook ander maniere om die persoonlike inkopie-ervaring veiliger te maak.
"As 'n kliënt 'n produk probeer, sit hy dit langs die kant en spuit dit met 'n skoonmaakmiddel, sodat dit veilig is om die produk weer op te pak," het Ferrara gesê.
"Huurders waarmee ons gesprekke gehad het, tans sal hulle merkers op die vloer hê, hulle sal hul openbare toilette verwyder ... en die aantal kleedkamers beperk."