AFRIKAANSE OPSOMMING : ’n Toenemend geglobaliseerde wêreld konfronteer lande soos Suid-Afrika met ongelooflike uitdagings en moontlikhede. ’n Toename in verbindings tussen ekonomies, omgewings-, tegnologiese en geografiese gebiede verg ’n aanpasbare leierskap wat in staat is om aan die eise van sodanige globale stelsels te voldoen. Die studie van leierskap het vir vele dekades die klem op die rol van die individuele leier om uitdagings die hoof te bied, geplaas. Die ontwikkeling van leierskapnavorssing het ook ’n skuif van Great Man-teorieë (Carlyle, 1993:2) na benaderings wat verder as die omvang van die individuele leier gaan om dié wat gelei word en ander in hul onderskeie organisasies in te sluit. Alhoewel dit eers onlangs na vore gekom het, is daar ’n groeiende literatuur oor leierskap wat die stelsel waarin leierskap funksioneer in ag neem en die posisies en rolle waarin leiers hulself in die moderne era bevind, herevalueer. Die Wêreld Ekonomiese Forum (WEF) publiseer ’n jaarlikse Global Risiko Verslag (GRV) wat die hoofrisiko’s wat in die toenemend verbonde globale gemeenskap en die gepaardgaande kompleksiteit wat vanuit hierdie stelsel voortspruit, voorkom. Suid-Afrika se reaksie op hierdie risiko’s kan in die Nasionale Ontwikkelingsplan (NOP) wat poog om die mees dringende sake wat die land in die gesig staar, aan te spreek deur ekonomies, politieke, sosiale, omgewings- en tegnologiese gebiede in ag te neem, bespeur word. ’n Analise van beide hierdie dokumente verg ’n toepaslike leieskapsmodel wat by verbonde, vinnige en komplekse globale en nasionale stelsels kan aanpas. Komplekse aanpasbare leierskap, en meer spesifiek leerleierskap, verskaf ’n gepaste benadering wat die druk van individuele leiers af wegneem deur hul rolle as verskaffers van alle antwoorde na die vra van die regte vrae en van ’n rigtinggewende rol na sleutelfasiliteerders in ’n groter stelsel in heroënskou te neem.