Geloofsbond van Hervormde Gemeentes verwerp NG kerk se sonde | hier staan ek
Geloofsbond van Hervormde Gemeentes verwerp NG kerk se sonde	22
Geloofsbond van Hervormde Gemeentes Persverklaring
Dit is met groot kommer en hartseer dat die Geloofsbond van Hervormde Gemeentes (GHG) kennis neem van die NG Kerk se 10-punt besluit in verband met homoseksualiteit (die gay kwessie) soos geneem tydens die afgelope Algemene Sinode en in die pers aangehaal. Die GHG staan in die Reformatoriese tradisie en kan nie apart of apaties staan wat hierdie besluit betref nie. Die NGK besluit is deel van ŉ poging om die Christelike samelewing te omvorm.
Alhoewel die huwelik tussen een man en een vrou as enigste definisie van die huwelik beskou word, gee die NGK nou ook erkennning aan burgerlike verbintenisse tussen lede van dieselfde geslag en boonop mag hul predikante nou die bevestiging daarvan waarneem!
“Persoonlike geloofsgehoorsaamheid” word gestel teenoor die uitdruklike verbod op homoseksuele dade en verhoudings soos in die Bybel. Die mens word die maatstaf en nie meer die Bybel nie. Die GHG stel dat ‘n selibate lewenswyse die enigste wyse is waarop ‘n gay persoon gehoorsaam aan God kan lewe. Ons het baie begrip vir die stryd wat ‘n persoon met ‘n homoseksuele oriëntasie stry, maar dit is ‘n stryd wat in die geloof gestry moet word. Dan sal die genade ook nie uitbly nie. Die NG-besluit het nou die vereiste van ‘n selibate lewenstyl as vereiste vir die predikantsbevoegdheid geskrap.
Soos tereg gestel deur die huweliksformulier, is ŉ huwelik die verbintenis tussen een man en een vrou voor God en deur God. Buite-egtelike en gay verhoudings mag nie daarmee gelyk gestel word as aanvaarbaar voor God nie. Die Bybels-gefundeerde waarheid word deur die NGK besluit betwis. Hierdeur word nie slegs ŉ poging aangewend om sonde te legitimeer nie, maar die huwelik as Goddelike instelling word daardeur ondergrawe. Die kern van die Christelike samelewing (en daarmee saam gemeenskap van gelowiges) is tog immers gesetel in die Christelike huisgesin. Man en vrou is verenig in die huwelik, soos deur God self ingestel. (Genesis 2:23-24; Matteus 19:4-6) Meer nog – die huwelik word ook in die Skrif as beeld gebruik om die heilige en liefdevolle verhouding tussen Christus en sy kerk aan te dui. (Efesiërs 5, 2 Korintiërs 11:2; Openbaring 19:7) Wat verder kommer wek, is die gebruik van die tweede artikel van die Nederlandse Geloofsbelydenis waar die NGK nou die algemene openbaring van God in die natuur stel bò die van die besondere openbaring in Gods Woord waarin homoseksuele dade uitdruklik verbied word.
Na die GHG se oordeel het die NGK sinode die pad byster geraak. Dit is nie ons plek om te veroordeel nie. Ons kan slegs beoordeel, getuig en pastoraal vermaan. Ons glo dat ons deur die Woord van God gelei word en ons aanvaar alle gelowiges as deel van ons geloofsgemeenskap ongeag hulle seksuele oriëntasie. Ons is almal immers sondaars, maar sondaars wat onder die kerklike dissipline staan. Ons moet in alle opsigte erns maak met die Woord van God wat sê dat ons moet gaan en nie meer moet sondig nie, waarmee ons ons ookal besig gehou het.
Ons doen dus hiermee ŉ beroep op ons medegelowiges in Christus: Kom tot inkeer, kom terug na Gods Woord. Ons versugting en gebed is dat gehoorsaamheid aan God swaarder sal weeg as die strewe na menslike eensgesindheid.
Ons neem ook met kommer kennis van die amptelike standpunt van die NHKA (by monde van dr Wim Dreyer). Hy het hierdie kern-saak in die openbaar (met spesifieke verwysing na die NHKA se interne amptelike kommunikasie) tot ‘n sogenaamde “lewenskwessie” en dus “middelmatige saak” vervlak. NHKA-lidmate moet kennis neem dat sy standpunt verskil van die AKV besluite, maar dat hy tog as Voorsitter van die Kommissie van die AKV reageer het.
Dr Dreyer stel in Blitspos: “Leerkwessies is wesenlike sake soos Jesus se opstanding uit die dood. Lewenskwessies is dinge soos politieke beleid en seksualiteit. Lewenskwessies moet beskou word in die veranderende konteks waarin ons leef.” Konteksgedrewe teologie maak die deur oop vir ander mense om op grond van konteks te eis dat hulle verhoudings goedgekeur word. Volgende op die lys is dalk mense wat egbreuk of veelwywery wil regverdig, dalk mense wat wil saamwoon en die huwelik verwerp, of vele alternatiewe verhoudings tot die huwelik wat mense wil regverdig?
Dr Dreyer se ongelukkige vervlegting van “leer en lewenskwessies” met Johannes Calvyn se onderskeid tussen ”wesenlike sake en middelmatige sake” val op. Dit is teologies en histories onverantwoordelik. Die GHG waarsku lank reeds teen die swak teologie wat in amptelike NHKA-kringe bedryf word. Die onderskeid tussen “leer en lewenskwessies” aan die een kant en ” wesenlike sake en middelmatige sake” aan die ander kant, is tog kategorieë uitmekaar.
Eersgenoemde is tradisioneel die onderskeid wat getref word tussen die twee tafels van die Wet. Beide die eerste tafel (verhouding met God – leerkwessies) en die tweede tafel van die Wet (verhouding met medemens – lewenskwessies) is teologiese kernsake. Vir Calvyn was middelmatige sake met verwysing na plaaslike sake soos byvoorbeeld die sittende of gaande aard van die Nagmaal. Ons verskil wesenlik van dr Dreyer en is oortuig die sogenaamde “lewenskwessie” gay-wees hoort tot dit wat Calvyn as wesenlik beskou het.
Hierdie misleidende teologiese redenasies kan daartoe lei dat die NHKA waarskynlik in 2016 ‘n soortgelyke dwaalbesluit kan neem as die NGK in 2015.
11 thoughts on “Geloofsbond van Hervormde Gemeentes verwerp NG kerk se sonde”	Henrietta Klaasing said:	22/10/2015 at 7:35 pm	Dat die NHKA in 2016 dieselfde pad gaan loop, is ‘n baie groot moontlikheid, want die huidige leierskap handhaaf inderdaad soortgelyke “misleidende teologiese redenasies” as die NGK se leierskap.
hierstaanek said:	22/10/2015 at 8:33 pm	Een woord: Andries van Aarde. O sorrie dis drie…
jacosteyn2013 said:	23/10/2015 at 1:57 pm	Verduidelik asb. op grond waarvan julle aan die een kant gedurig Bybelverse aanhaal wat homoseksuele dade veroordeel, terwyl julle hierdie eienaardige Bybelse verwysings na die hantering van verkragters en veelwywery, gerieflikheidshalwe ignoreer:
Deuteronomium 22:28-29 “Wanneer ‘n man ‘n meisie wat nie verloof is nie, raakloop en haar gryp en met haar gemeenskap het, en hulle word betrap, moet die man wat met haar gemeenskap gehad het, vyf honderd en sewentig gram silwer aan haar pa gee en met haar trou. Hy het haar onteer en daarom mag hy nooit van haar skei nie.”
Deuteronomium 21:15-16 “Wanneer ‘n man twee vrouens het, een wat hy liefhet en een van wie hy nie hou nie, en albei het vir hom kinders in die wêreld gebring, en die oudste seun is die kind van die vrou van wie hy nie hou nie, mag hy nie die seun van die vrou wat hy liefhet, in sy testament as sy oudste beskou en hom bevoorreg bo die seun wat eintlik sy oudste is nie, die seun van die vrou van wie hy nie hou nie.”
2 Samuel 5:13 “Nadat Dawid uit Hebron verhuis het, het hy vir hom uit Jerusalem meer byvrouens en vrouens geneem. Daar is toe vir hom nog seuns en dogters gebore.”
Kan julle asb. ook verduidelik waarom Jesus nooit veelwywery veroordeel het nie?
hierstaanek said:	23/10/2015 at 3:42 pm	Hallo Jaco
Ek begin by die laaste vraag.
Jesus het veelwywery in die sterkste moontlike terme afgewys:
Mattheus 19: 4Hy het hulle geantwoord: “Het julle nie gelees dat die Skepper hulle van die begin af man en vrou gemaak het nie? 5Daarby het Hy gesê: ‘Daarom sal ‘n man sy vader en moeder verlaat en saam met sy vrou lewe en hulle twee sal een wees.’ 6 Hulle is dus nie meer twee nie, maar een. Wat God dan saamgevoeg het, mag ‘n mens nie skei nie.”
Hulle twee sal een wees. Dit laat veelwywery uit die kwessie, net soos dit egskeiding, die onderwerp hier onder bespreking, uit die prentjie laat. Let ook op dat dit ‘n man en vrou is, SGV’s is dus ook buite die kwessie. Maar waarom is dit in die verlede toegelaat? Was dit nie sonde nie? Jesus sê egskeiding (En uit die konteks moet ons dit op veelwywery van toepassing maak) was sonde maar, Mattheus 10:8 Hy antwoord hulle: “Dit is oor die hardheid van julle harte dat Moses julle toegelaat het om van julle vrouens te skei, maar dit was nie van die begin af so nie. Met ander woorde
1) Egbreuk en veelwywery is sonde (Hulle TWEE sal EEN wees, God self het hulle saamgevoeg)
2) God het dit toegelaat weens die hardheid van hulle harte. Dit antwoord die vraag oor Deuteronomium 21:15-16.
Deuteronomium 22:28-29: Die daad hier word duidelik as sonde beskryf. “Hy het haar onteer”. Dit word dus geensins goedgepraat of aanbeveel nie. Wat is die oplossing? Hy moet haar eer herstel en mag nooit van haar skei nie. Of hier van verkragting gepraat word is onseker: Let op dat “Hulle betrap” word. Hulle is dus albei skuldig. Ek dink om te beweer hierdie is verkragting is ‘n onnodige aanname. Die “gryp” verwys bloot na die man se passie, dit sê glad nie die meisie is nie gewillig nie. Maar hier is die kern van die saak, Jaco
1) Die Algemene Sinode impliseer dat selfde geslag seks NIE SONDE is nie. Jesus het NIE gesê egskeiding is NIE SONDE nie.
Hy het NIE gesê veelwywery is NIE SONDE nie. Hy het gesê God het dit toegelaat weens hulle hardheid van hart!
2) Met sy hemelvaart het Jesus gesê “Julle sal krag ontvang wanneer die Heilige Gees oor julle kom…”
Hierdie krag is nie net sodat ons kan getuig nie, maar ook sodat ons ‘n lewe van progressiewe heiligmaking kan lei – SODAT ONS NIE MEER SONDE HOEF TE DOEN NIE.
Die afskuwelike sonde van die Algemene Sinode lê hierin
1) Hulle beweer dat iets wat God sê sonde is, nie sonde is nie.
2) Hulle verklaar die huwelik tot niet deur ‘n buitehuwelikse seksuele verhouding te legitimeer, en die huwelik oorbodig te maak.
Ek glo ek het jou vraag goed geantwoord, jy kan dit aanvaar of nie, dit is jou keuse. Jy glo tog nie die Bybel nie, waarom sal jy my Bybeluitleg glo?
jacosteyn2013 said:	23/10/2015 at 5:13 pm	Die verwysing na ŉ man en vrou wat sal “een” wees, impliseer nié noodwendig dat die man nié ook terselfdertyd “een” kan wees met ŉ ander vrou nie. As voorbeeld hiervan vra die Sadduseërs vir Jesus in Mattheus 22:23-32 of iemand (ongeag of hy alreeds getroud is!) met sy broer se vrou moet trou nadat sy broer dood is en sy vrou geen kinders het nie – verwysende na Deuteronomium 25:5. Omdat Jesus in Mattheus 5:17-18 sê dat Hy gekom het om die “wet of die profete” volle betekenis te laat kry, verwerp Hy nié hierdie gebruik nie.
Die oorspronklike Hebreeuse woord vir “gryp” is die woord “chazaq”, wat die betekenis het van “to fasten upon; hence to seize, be strong; to bind, restrain, conquer”. Die Engelse New International Version se weergawe van hierdie vers is: “If a man happens to meet a virgin who is not pledged to be married and RAPES HER and they are discovered…”. ŉ Duideliker voorbeeld van verkragting is egter Jahwe wat die Israelitiese soldate in Numeri 31:17-18 beveel om vir hulleself maagde (!) te neem nadat hulle alle seuntjies en ander vroue doodgemaak het!
Al “glo ek nie die Bybel” nie, is dit vir my tog altyd interessant om die oorspronklike betekenisse van Bybelwoorde te vergelyk met die latere interpretasies daarvan…
hierstaanek said:	23/10/2015 at 5:44 pm	Jaco
Oor die TWEE wat EEN word is jy duidelik verkeerd. Whatever.
Nie alle kommentators stem saam dat dit verkragting is nie. Inteendeel, meeste kommentators verbind die teks direk aan Eksodus 17:
Eksodus 17:16 As iemand ’n jongmeisie wat nie verloof is nie, verlei en met haar gemeenskap het, moet hy haar vir die volle huweliksprys as sy vrou koop.
17As haar vader beslis weier om haar aan hom te gee, moet hy geld gee volgens die huweliksprys vir jongmeisies.
Met ander woorde, as die pa van die meisie voel die man is nie ‘n goeie maat vir sy dogter nie weier hy eenvoudig die huwelik. As jy so wel ter tale is dat jy Bybelse Hebreeus ken, waarom weet jy nie van die parallelle teks in Eksodus wat jou hele argument laat platval nie?
jacosteyn2013 said:	23/10/2015 at 7:53 pm	Is die “meeste kommentators” waarna jy verwys teoloë wat hul brood en botter verdien deur sekere interpretasies aan mense voor te hou, of is dit mense wat sover moontlik op objektiewe wyses die oorspronklike betekenisse van woorde probeer vasstel? Ek is een van die laasgenoemde mense en is ook nié iemand wat “wel ter tale” is of die Bybelse Hebreeus ken nie. Ek het in my vorige kommentaar bloot verwys na Bybelverse en die betekenis van ŉ Hebreeuse woord wat enigiemand m.b.v. Google-soektogte kan doen binne 10 minute. Wat is “die hele argument” van my wat dan kwansuis platgeval het – die feit dat die Israeliete in die ou dae se norme en waardes heelwat verskil het van dié van hedendaagse mense?
hierstaanek said:	23/10/2015 at 7:55 pm	*sug*
Carel Jansen said:	23/10/2015 at 5:13 pm	Wat jammer is van Wim Dreyer se reaksie, en ek dink “hier staan ek” het dit ook nie heeltemaal reg nie: die eerste tafel van die wet is net soveel lewenskwessie as leerkwessie. En die tweede tafel van die wet is net soveel lewenskwessie as leerkwessie. Moet asb nie Calvyn se wesenlike sake en middelmatige sake hieraan verbind nie. Want Calvyn praat van die capita doctrinae (net soos in die inleiding tot die NGB) – hierdie is wesenlik, waarby geloof staan of val. En geloof is nie net leerkwessie nie, maar ook lewenskwessie Hoogstens sou ‘n versigtige onderskeid tussen die 2 toelaatbaar wees.
hierstaanek said:	23/10/2015 at 5:57 pm	Dit gaan hier nie net oor ‘n lewenskwessie nie. Dit gaan oor die outoriteit van die Skrif as die onfeilbare en foutlose Woord van God. Dit gaan daaroor dat om iets wat God tot sonde verklaar het, tot nie-sonde te verklaar God tot leuenaar maak. Om te sê die Bybel is verkeerd oor die sondige aard van SGV is dus godslastering van die ergste graad. Dit is dieselfde beginsel as om te beweer Jesus was verkeerd oor die duiwel. Of ons glo God, of ons verwerp wat Hy sê in rebellie teen Hom. Adam en Eva se sonde was om die boom van kennis van goed en kwaad te eet: Hulle wou self besluit wat sonde is en wat nie sonde is nie, en so God se uitspraak in die saak verwerp.
So die blote feit dat iemand dink hy mag besluit of SGV sonde is of nie wys reeds dat hy in rebellie teen God is, ongeag van wat hy besluit.