Hy was die hele eerste kwartaal van 2015, sy graad 11-jaar, nie by die skool nie. Tydens sy rehabilitasie-tydperk in Pretoria, is huiswerk aangestuur en Géran moes maar die moeiliker akademiese eis van graad 11 op sy eie aanpak.
Gedurende die April-vakansie het Géran en sy ouers die skool besoek. Géran, steeds in ’n rolstoel met ’n gedeeltelike gebruik van sy regterbeen en ’n linker-been wat nog glad nie wou saamwerk nie. Géran het hom nie deur ’n ongelyke terrein en trappe laat afskrik nie. Hy is ’n Nellie en hoort hier.
Tydens sy rehabilitasie tydperk het die dokters Géran voorberei dat hy dalk geruime tyd in sy rolstoel sal moet deurbring, maar teen Julie 2015 het Géran reeds die gebruik van sy bene sodanig herwin dat hy met krukke oor die weg kon kom en die rolstoel by die huis gelos.
Die halfjaareksamen het voorgelê. Vroeër is alreeds besluit dat sy herstel bo akademie gestel moet word en as dit dan nou so moet wees dat hy op hierdie gebied die pas moet markeer, sou almal dit verstaan. Maar bes gee is nie in Géran se woordeskat nie. Hy het daardie eksamen afgelê sonder om te faal in sy akademiese standaard en al sy vakke met vlieënde vaandels geslaag. Dit nadat hy ’n volle kwartaal geen formele klasse bygewoon het nie.
Géran is ook ’n trotse Huis Hermann-bul en het na die Junie-vakansie sy intrek in sy koshuiskamer geneem. Daar is voorwaar niks wat hierdie seun terug gehou het nie. Geen uitdaging was te groot of onoorkomelik nie.