En sien, Ek moet nogtans vir almal elke oomblik uit My ewige gees sorg; en as Ek alles wat Ek vir jou gewys het vir net een oomblik buite My onveranderlike sorg sou laat, dan sou alles binne dieselfde oomblik vergaan, die grootste sowel as die kleinste! - Kan jy dit in jou gees teweeg bring?” Die digter neem ‘n anekdote, die oorvertelling van ‘n insident of storie, as vertrekpunt in ‘n anekdotiese gedig en volg dit dan gewoonlik op met ‘n gevolgtrekking wat meer besinnend is (en dus nie so sterk verhalend soos die gedeelte waarin die anekdote ver-haal word nie). Kontekstualisering kan in die anekdotiese gedig sekerlik ‘n belangrike rol speel, maar is myns insiens nie noodwendig deel van die proses nie. In Charl-Pierre Naudé se “Twee diewe” sal die leeservaring wel verryk word indien ‘n mens iets weet van die konteks van huisroof en misdaad in Suid-Afrika en die soms onredelike vrees en wantroue wat tussen landsburgers ontstaan weens die hoë voorkoms van misdaad. Tog kan “Twee diewe” steeds goed verstaan word sonder enige agtergrondskennis oor die misdaadsituasie in Suid-Afrika. Naudé se gedig bewys dat die anekdotiese gedig nie hoef terug te staan wanneer daar op “universele waarde” aanspraak gemaak word nie.