Kees van Dongen Fauve skilder - Franse Kunstenaar - 2020
Franse skilder en drukmaker van die Nederlandse geboorte. Hy het van 1892 tot 1897 aandklasse in geometriese tekening by die Akademie voor Beeldende Kunsten in Rotterdam geneem. In 1895 het hy intermitterend begin werk vir die koerant Rotterdamsche Nuusblad, waarvoor hy onder meer 'n reeks helder waterverftekeninge van die rooi ligdistrik van Rotterdam gemaak het en illustrasies van koningin Wilhelmina se kroning. Van Dongen se eerste skilderye het donker nagte gebruik in navolging van Rembrandt, wat die belangrikste model vir sy werk gebly het; sy latere boek op Rembrandt was in werklikheid 'n projeksie van sy eie lewe.
Teen die middel van die 1890's het hy meer helder kontraste van swart en wit gebruik, byvoorbeeld in Gevlekte Chimera (1895; PRIV. col., sien Chaumeil, pl. 1), sy palet word gouer en sy lyn meer geanimeerd. In Le Muet Windmill (1896; PRIV. col., sien Chaumeil, pl. 7), 'n rooi oker monochroom skildery, het hy die kleur met behulp van breë, energieke kwasstrokies suksesvol verlevendig.
Van 1897 woon Van Dongen meestal in Parys, waar hy in 1898 sy eerste uitstalling gehou het. Hy ontmoet Felix Fénéon, wat hom in 1903 bekend gestel het aan die groep skilders wat met die Revue Blanche geassosieer word. Hy het ook 'n naam vir homself gemaak deur populêre, politiek-georiënteerde tekeninge in 'n aantal tydskrifte te publiseer, byvoorbeeld in L'Assiette au Beurre, 30 (26 Oktober 1901; sien Chaumeil, vye 26-8), 'n spesiale kwessie wat aan prostitusie in kontemporêre Parys toegewy is, het gedink dat dit simptomaties is van die degenerasie van die bourgeoisie-afwykende Fauvisme met die helder kleure en sketsagtige styl van hierdie tekeninge in Indië ink en was. Sy Fauve-tydperk het begin met die olieverf Sideshow (1904, Parys, Bernheim June, sien Chaumeil, p. I), wat die neo-impressionistiese tegniek van divisionalisme herinterpreteer in terme van los, dinamiese kwasstrokies van ongemengde kleur en versteekte grense tussen spasies en vorms.
Alhoewel hy in 1908 met die werk van Die Brücke in aanraking gekom het, was Van Dongen tot 1912 toegewy aan Fauvism in werke soos Saltimbanque met Naaldbors (Die danser Nini by die Folies Bergères) (c. 1907-8; Parys, Pompidou), die ontwikkeling van sy kenmerkende styl van sensuele geboë lyne, warm tones en gewelddadige kwaswerk. Vroue was sy gunstelingvakke, wat soms naak gewys word en feitlik altyd op 'n erotiese wyse in eindelose gevarieerde posisies aangebied word, in 'n sirkus, teater of musieksaal gesit soos in In die Plaza: Vroue op 'n Balustrade (c. 1911; St Tropez, Mus. Annonciade). Hy het ook kleurvolle blomstukke geverf, ver verwyder van konvensionele stillevens.
Van Dongen reis deur Spanje, Marokko en Egipte in 1910 en 1913 tot 'n reeks somber maar treffende landskappe. Sy voortdurende aantrekkingskrag op die eksotiese het hom gelei om 'n kommissie te aanvaar om 'n uitgawe van Les Mille et Une Nuits (Parys, 1918) deur dr mardrus In 1911 het hy deelgeneem aan die eerste uitstalling van die Moderne kunstkring, en in 1913 het hy skilderye uitgestal met taamlike verlengde figure waarvan die skerp kontoere hulle laat lyk soos silhoeëtjies, soos die Spaanse Sjaal (Vrou met duiwe) (1913; Parys, Pompidou). Dit het op sy beurt tot monochroom figure met dekoratiewe arabeske gelei, wat hy steeds tot in die 1920's verf het en wat sy natuurlike gevoel vir pose in sy suiwerste vorm toon.
Van 1918 het Van Dongen gekonsentreer op portrette van die Beau Monde in Parys, wat 'n reputasie as kroniek van die tydperk verdien het. Met die portret van Charles Rappoport (tent. Parys, Salon d'Automne, 1920; Rotterdam, Mus. Boymans-van Beuningen) het hy 'n formule vir die moderne amptelike portret geskep, wat die gesig se gesig en hande in detail verf met subtiele kleure, terwyl die agtergrond grootliks grys is, met die uitsondering van 'n kleurvolle toebehore of 'n flard helder materiaal. In hul diversiteit het Dongen se portrette daarin geslaag om 'n kenmerkende, in sommige gevalle doelbewuste stereotipe, uitbeelding van sy tydgenote te gee wat hulle ook 'n dokumentêre waarde gegee het. Portrette het sy hoof genre gebly, maar in die 1950's het hy die formaat verminder. In litografie het hy gevind dat die grafiese medium die beste by sy vloeiende lyn pas; Hy het 'n dekoratiewe weergawe van die portret ontwikkel deur gebruik te maak van langwerpige Arabeske en deur die gesig stil te maak met ongewoon groot oë en mond, soos in Brigitte Bardot (c. 1955; sien Kyriazi, 1976, p. 84). Hy het in 1929 'n Franse burger geword. | Anneke E. Wijnbeek, Van Grove Art Online © Oxford University Press
PKees van Dongen (Delfshaven, 26 Gennaio 1877 - Monte Carlo, 28 Maggio 1968) è stato un pittore Olandese. Nato Nel 1877 'n Delfshaven, 'n Rotterdamse, Kees Van Dongen het 'n uitstekende ervaring in die omgewing van Belle Arti.
Nel 1897 is stabiel in 'n Parigi, 'n duif onder die griep van Édouard Vuillard en Paul Gauguin, en 'n duif het 'n verskeidenheid riviere satiriche gehad.
Nel 1904 het die meeste van die beste personeel gehad, en alles wat André Derain het, is baie belangrik.
Nel 1905 Partecipò al Salon d'Automne en ek het 'n vriendelike messi nella famosa cage aux Fauves, 'n geskenk wat die beste is, en dit is 'n goeie uitvindsel.
Nello is die beste in die omgewing van Pablo Picasso, met 'n duidelike vertoning van 1905-1910. In soeke na 'n kort tydjie om 'n dall'espressionismo te maak.
La sua indole di viaggiatore lo portò a compiere numerosi viaggi; Attratto in die modo particolare dalle kultuur Middellandse See, dal 1910-1912 compì numerosi viaggi in Spagna, Italië, Marokko, Tunisië en Egitto, die res van die wêreld.
Nelle opere di questi anni Van Dongen het 'n samelewing van die tempo gekonfronteer met die kritiek en ironie van die stile brillante en aggressivo, die hoofrolle van die kleure en die vingerafdrukke van die Fauves, 'espressionismo: nasce così uno stile particolare, un fusione di diverse esperienze che porta verso pittura diretta ed aggressiva.
La sua tavolozza particolarmente ricca esprime una potente vitalità, passionele e sensuale, indipendentemente dai soggetti scelti: la vita del circo e die cabaret, le ricche dame'alta borghesia (Che si contesero i suoi ritratti), die siekte van die prokureur en die lussuriosi, die suurstof van die binnekant van die bambini, wat ek hieroor het, en die natuur.
Die soektog na 'n groot verskeidenheid van foto's, video's, video's, video's, video's, video's, video's, video's, ensovoorts.
Daarbenewens is dit nie die geval nie, maar ek het geen kleur en ek het 'n paar aspiettiese dekoratiewe tipes, veral met Henri Matisse en André Derain: ek het dit vinnig gekies, maar ek het 'n goeie kans gehad om dit te doen. , en dit is 'n belangrike rol in die optrede van die wêreld, en dit is duidelik dat dit nie die geval is nie, maar dit is nie die geval nie. Termini, saam met 'n gesin in 'n spoggerige lewe.
Van Dongen het 'n belangrike rol gespeel in die geometrie van die primêre kubus van Pablo Picasso; Queste soluzioni stilistiche gli permettono di variare il ritmo della composizione, giocando sul contrasto tra curve sinuose.
Nello het die tempo met al die elemente van alles wat ek doen. Ek dink aan die trane wat ek sien, maar ek het niks nodig gehad om dit te leer ken nie, en ek het die gevoel van die psigologie en die sosiale, en ek het van Dongen gekry van die feit dat dit nie die geval was nie. valori emotivi e simbolici attractso un'analisi impietosa della società in cui vive, proprio kom stavano facendo negli stessi anni gli Espressionisti tedeschi.
Dopo la prima guerra mondiale Van Dongen het 'n groot deel van die streek in Costa Azzurra, 'n Parigi. Dit is 'n fyn voorbeeld van die artistieke kuns, en dit is 'n belangrike insigne van die Legion d'Onore nel 1926.
Dopo la seconda guerra mondiale abbandonò le opere di grande formato, si dedicò a rallentò la sua attività. Nel 1959 is stabiel van 'n Monte Carlo, die duif van 28 Mei 1968.
Copyright 2020 \ none \ Kees van Dongen | Fauve skilder