Meetsnoere in mooi plekke te midde van kruit-dampe; Die mees diverse ring in die hele NG Kerk ... lees daarvan en meer in Feldmuis eNuus van 31 Julie
Jaargang 16 - Uitgawe 28/2019 - Donderdag 29 Augustus 2019
Meetnoere op mooi plekke te midde van kruit-dampe van die kerk-oorlog
Ons het vir Clem Marais gevra om iets te skryf by sy aftrede na 26 jaar as Algemene Sekretaris van die NGK in Namibië. Hy werk Vrydag sy laaste dag in die hoedanigheid. Hy skryf:
Daar is 'n bepaalde ritme in die skepping. Seisoene kom en gaan. Ook in mense se lewens.
Só het my werk-seisoen gekom en nou ook gegaan. (Vreemd dat hierdie hele seisoen vir my in 'n "vreemde land" sou afspeel. As gebore Transvaler was die verplanting na die destydse Suidwes 'n avontuur wat nie sonder uitdagings was nie. Dit was immers oorlogtyd in die 1980's en in Windhoek het bomme ontplof. En nou wil ons nie hier weg nie...)
Die militêre oorlog het einde gekry. Ongelukkig het die skote egter nie ophou klap in die kerk nie. Hoewel die meetsnoere my meermale, selfs meeste male, op mooi plekke lê en inwag het in my werk-seisoen, hang die kruit-reuk van "geweervuur" ook swaar oor die hele seisoen.
In verskeie kerklike "veldslae" moes ek bontstaan sedert 1983. Hoewel ek eers in 1993 in die sinodale kantoor begin werk het, was ek bevoorreg om reeds sedert 1987 lid van die Moderatuur te wees as verkose skriba - 'n pos wat ek sou hou tot by aftrede. In daardie hoedanigheid was ek dus vir die grootste deel van my bediening meermale in die voorste linie van die kerk-gevegte.
Toe ek in Pionierspark begin het, het die stof nog nie gaan lê oor die Hallejula's wat formeel "verban" is uit die NG Kerk in 1979 nie. (Dit sou spoedig uitloop op ons "reënboog liedboekies" - rooies en groenes en bloues, wat almal probeer het om die behoefte van die meer emosionele spiritualiteit in die kerk aan te spreek. Dalk was hierdie die eerste skote van die "worship war" wat later in volle glorie sou uitbreek - 'n oorlog wat nog nie heeltemal oor is nie...)
Moet ook nie die gestoei met 'n Nuwe Afrikaanse Vertaling in 1983 weggooi nie - die eerste sedert die Bybel in 1933 in Afrikaans vertaal en in 1954 hersien is. Totius het kanonieke status in die kerk geniet!
Dit was ook die tyd waarin vroue vir die eerste keer tot die ampte toegelaat is. In 1982 eers tot die diaken-amp en 1990 ook tot die ouderling-amp. Hoe opwindend was dit nie om vir die eerste keer vroue-studente aan die Windhoekse Onderwyskollege as diakens te bevestig in Pionierspark en saam met hulle te werk nie! Minder aangenaam was die debatte wat gevolg het op die beswaarskrifte téén die vrou in die amp wat by die sinode uitgekom het!
Ek onthou hoe diep ek in die moeilikheid was toe ek in die jare voor 1990 een maal in 'n kanselgebed gebid het vir "Suidwes-Afrika / Namibië". Dit was 'n naam wat toe vry algemeen vir die land gebruik is. 'n Stoere ouderling het egter diep aanstoot geneem en my behoorlik voor stok gekry oor my liberale taalgebruik.
Hoe het die skote nie geklap ná Kerk en Samelewing en die NG Kerk se verskoning vir apartheid nie. As jong verkose skriba van die sinode het ek met wydgesperde oë saam met die ou manne gedraf van een twisgesprek na die volgende. In die noord-weste is ek gemerk as 'n "tipiese AKTUR-domineetjie" deur een van die lidmate.
Daar sou nog "veldslae" kom. Kindernagmaal, Kerkeenheid, Belydenis van Belhar en selfdegeslagverhoudings, om maar die grotes te noem.
Tog was daar ook die mooi oomblikke. Wie kan die NG Kerk se toetrede tot die Raad van Kerke in Namibië (CCN) vergeet? Ek was bevoorreg om vir meer as een termyn in die Uitvoerende Komitee van die CCN te dien. (Praat van 'n leerkurwe!)
Wat vir my die hoogtepunt bly, is die wyse waarop die NG Kerk se verskoning oor apartheid in hierdie kring ontvang is. Pastor Ngeno Nakamela, destydse Algemene Sekretaris van die CCN, het my by die Andreas Kukuri sentrum in Okahandja in 'n behoorlike "bear hug" beetgekry om simbolies te wys hoe die ekumeniese kerk die NG-belydenis aanvaar.
Ongelukkig het ek nooit 'n dergelike belewenis uit die geledere van ons naby familie, die Verenigende Gereformeerde Kerk, ervaar nie...
En nou, na 26 jaar in die kantoor, maak ek hierdie boekie toe. Dankie aan al die kollegas wat dit met my uitgehou het. Ek dink met deernis en liefde aan elkeen van hulle. Ook die talle kerkraadslede, kantoorpersoneel en lidmate oor die land heen met wie ek paaie gekruis het.
Ek wonder of daar nog 'n dominee is wat kan sê dat hy/sy in bykans elke gemeente in Namibië opgetree het? Dis net Oranjemund en Oewer waar ek nie was nie. En by die Boesman-gemeentes in die Noorde-Ring. Ek kon selfs by buite-punte van sommige gemeentes optree, soos Mariental se Galloway op die Kalk.
Dis die mooi herinneringe wat ek nou saamneem. Die kruit-reuk van die kerk-oorloë sal vervaag - het trouens al begin vervaag.
Ek groet my mede geliefde seuns en dogters van die Vader met 'n seëngroet: mag die God wat vrede gee julle toerus met alles wat goed is, sodat julle sy wil kan doen.
Aan Hom behoort die heerlikheid tot in alle ewigheid. Amen. (Heb 13:21)
- Clem Marais
Mees diverse Ring vergader op Omaruru
Die Noorde Ring is die mees diverse ring in ons sinodale gebied:
• Groot dorpe Otjiwarongo, Tsumeb en Grootfontein;
• Klein dorpies Omaruru, Otavi, Kamanjab / Khorigas, Rundu (wat 'n gemeenskapskerk is met lidmate uit diverse denominasies);
• Opleidings en Sending organisasies van die kerk: Degnos en Kunene vir Chistus
• "die Ring binne 'n ring": die vier Boesman gemeentes van Tsumkwe, Wildevy, Luhebu-Noord en Wes Caprivi
• Die Himba gemeente van Opuwo (Wyk van Kamanjab) met 4000 lidmate!
Die voertaal is Afrikaans - maar as ons bid, bid elkeen in sy eie taal en bid almal in die Gees saam.
Dit was my eerste ervaring van 'n ringsitting wat ek as Algemene Sekretaris bygewoon het - onvergeetlik om vele redes!
Hier het ek wonderlike onderlinge ondersteuning van mekaar as leiers en as gemeentes beleef uit die voordrag van die visitasie verslae. Visitasie in die Ring spreek van werklike bewoënheid vir mekaar en betrokkenheid by mekaar.
Die baanbrekerswerk van Standplaasleraars opleiding wat Degnos gedoen het is sigbaar in die afgevaardigdes van die Boesman gemeentes wat al meer selfstandig funksioneer - ten spyte van groot uitdagings van te min middele, droogte wat mense verhonger, geen vervoer vir leraars, om op huisbesoek te stap saam met die olifante en leeus dit alles vertel 'n eie verhaal van unieke eiesoortige bediening.
Dan is daar die stryd met die ou gebruike waarvandaan meeste kom wat in tye van nood, hartseer, verlies, droogte terugsluip in die lidmate se lewens. En valse leraars wat rondgaan en so mengsel verkondig en offers offer vir dié of daai probleem.
Die werk van Kunene vir Christus en Opuwo gemeente (Wyk van Kamanjab) strek ver en wyd oor die dorre aarde wat meeste nog ken as Kaokoland - daar waar die Himbas en Zembas 'n nomadiese bestaan voer. Dit, die uitgestrektheid van die area en nou die droogte boonop maak bediening moeilik. Maar mooi verhale word vertel oor hoe die sonkrag Bybelspelertjies wat Himba praat die mense roer en 'n middel vir evangelisasie word.
Die mense wat hierdie bede van Jesus die eerste keer gehoor het, was mense wat brood broodnodig gehad het. Baie van hulle was dagloners of mense wat agter Jesus aan geloop het, en van daaglikse voeding afhanklik was. Die gebed is dus nie bedoel om God in te span om “die baie dinge” waaraan ons vasklou in stand te hou nie. Dit was bedoel om God te vra vir wat God dink ‘n mens elke dag nodig het.
Om die kernbedoeling daarvan te verstaan moet ons terugblaai na Eksodus 16. Elke huisgesin moes net manna kry vir wat hulle benodig het vir een dag, en moes ook nie vir die volgende dag opgaar nie. Dit gaan ook oor meer as brood. Dit gaan ook oor die Woorde van God wat ons lewensbrood word. Is Jesus dan nie die Brood van die Lewe nie? As ons Hom ingeneem het, soos Hy beveel het, is ons ook bedoel om brood te word wat tot seën in God se Koninkryk gebreek word.
Word stil in jouself voor die Here. Laat Sy Gees jou gedagtes rig op wat regtig nodig is om met ‘n onverdeelde hart op Hom gerig te lewe. Vertrou Hom om in jou lewe te voorsien wat vir jou nodig is.
Stel jou daarop in om net uit Sy hand te leef – daagliks. Wees ook in Sy hand beskikbaar soos die brode en die vissies, sodat jy gebreek kan word tot ‘n seën vir ander.
Francois Dames (photo) is one of our current students who studies through the South African Theolgical Seminary while he works under guidence of Fresh Namibia - another example of how the programme enables young Namibians.
In Nepal is dit onwettig om die Evangelie te verkondig, en Christene kan gearresteer word wanneer hulle ŉ doopdiens bywoon. Christenkinders word...
Klik om verder te lees >>
Ons kuier die week saam met Mordegai en Toinette Rossouw wat deur Windhoek Moedergemeente uitgestuur is - eers na die Filippyne en daarna na Kambodja waar hulle tans woon en werk. Hulle deel oor hul pad - roeping, wedervaringe en uitdagings! Luister Sondag 8 September om 12:00 (of Dinsdag om 09:30) en kuier saam met ons weer op Kanaal 7. Die stasie saai ook op internet uit (www.k7.com.na) asook op die DSTV-platform kanaal 825 en Go-TV kanaal 303.
Ons bid vir Mongolië
Oppervlak 1,565,000 vk. km. Savannah, woude in die noorde, drie groot bergreekse en die Gobi Woestyn in die ooste en suide. Bevolking: 3,103,428 (Julie 2018 geskat).
Verenig as nasie in 1203 en word onder Genghis Khan die grootste ryk itv grondgebied ooit - wat strek van Sjina en Korea tot in Sentraal Europa. Onder vreemde oorheersing tussen 1368 en 1911-1919. ‘n Russies ondersteunde rewolusie in 1921 bring ‘n Marxistiese rewolutionêre regering aan bewind. ‘n Veelparty demokrasie is in 1990 ingestel. Die People’s Revolutionary Party is in 2000 met ‘n geweldige meerderheid aan bewind gestel.
In die mees onlangse parlementêre verkiesings in Junie 2016 het die MPP oorweldigend gewen en die DP wat jarelange ekonomiese agteruitgang veroorsaak het getroef. Nogtans kies die Mongolese ‘n DP lid, Khaltmaa BATTULGA, as president in 2017.
Die ekonomie rus swaar op veeteelt en landbou - 90% van uitvoere is vee en diereprodukte. Die uitvoere word in die wiele gery deur die groot afstande van die see en swak padverbindings.
Oormatige afhanklikheid van buitelandse hulp lei tot swak beplanning en swak voorbereiding vir die ekstreme winters en bring groot veeverliese mee - wat talle laat verarm.
Byna ‘n derde van die bevolking leef in geweldige armoede.
Die Konstitusie hou Boeddisme, Shamanisme en die Islam as Mongolië se hoof godsdienste maar laat ander wel toe. Beperkinge geld op ‘vreemde’ godsdienste in gevalle waar die as bedreigend gesien word vir nasionale sekuriteit.
Vervolgingsindeks 59e in die wêreld. Nie-Godsdienstig/ander 41.59%; Shamaniste 31.2% Boeddiste 22.5% Muslims 4% Christene 0.71%.
Loof die Here vir: Eens een van die mees geslote lande ter wêreld, is Mongolië nou relatief oop en, ten spyte van beperkings is daar ongeveer 400 of meer buitelandse Christen werkers.
In 1989 was daar slegs 4 Mongoolse Christene. Teen 2000 was die gemiddelde erediensbywoning 4,000-5,000, met ‘n geskatte gemeenskap van 8,000-10,000 in meer as 60 kerke en nog ongeveer 100 informele groepe. Die getal het aangegroei tot 40 000 gelowiges in 2010
Tree in vir: Die benarde ekonomiese situasie: werkloosheid, armoede, 200,000 ondervoede kinders, ens. Korrupsie lei tot geweldige diskrepansies in welvaartverdeling. Bid dat die leiers die probleme effektief sal aanspreek en ferm sal optree, bid vir wysheid en insig.
Lamaistiese Boeddisme is aan die opbloei, klooster het verdriedubbel en sg Boeddistiese heilige plekke is gerestoureer. Onderliggend hieraan is die voorafbestaande shamanisme, astrologiese en okkultiese magte. Ongeveer 50% is praktiserede Boeddiste en/of Shamaniste. Bid dat hulle volkome bevryding in Christus mag ervaar.
Die Kerk in Mongolië is ‘n realiteit vir die eerste keer in die geskiedenis. Daar groot uitdagings:
a) Groot belangstelling in die evangelie is dikwels eerder om die halsbandjie — materiële voordeel, ontsnapping na beter geleenthede, ens. Bid vir effektiewe dissipelskapopleiding.
b) Ouderdomswanbalanse in gemeentes waar die jeug en ‘n paar ou mense die gemeentes opmaak - die mense van produktiewe leeftyd bly onbereik.
c) Christendom is steeds te vreemd en het nog nie geakultureer nie. Bid vir beter akulturalisering van die evangelie om dit bevatlik te maak vir die Mongole.
d) Vervolging van Christene kom voor — hoofsaaklik as diskriminasie en bureaukratiese verhinderinge om kerke te registreer.
e) Plattelandse gemeentes sukkel vanweë ‘n gebrek aan middele maar ook afstande van opleidingsenta af. ‘n Effektiewe kerk vir die nomade moet nog na vore tree.
f) Geestelike eenheid. Uit die Mongoolse Vennootskap vvan die 1990s het die Mongolian Evangelical Fellowship ontwikkel, ‘n koalisie van 45 kerke en kerk groepe. Bid dat dit kerke bymekaar sal bring.
Die veelheid van ander godsdienste wat die land ingekom het is ‘n punt van kommer. Bid dat die evangeliese groepe meer strategiese netwerke sal ontwikkel ter bereiking van die land as geheel.
Bid vir Mongolese kerkleiers - dat hulle reg en effektief sal leiding gee.
Area:Bronne: Patrick Johnstone en Jason Mandryk se Operation World, CIA Factbook en BBC News service