Rooikaart, taktiese voortreflikheid kelder Lions se droomTaktiese voortreflikheid, drama, ŉ rits rekords, en uiterste teleurstelling. Dit was alles deel van Saterdag se grootse geleentheid op Ellispark waar die Lions die Superrugby-eindstryd teen die Crusaders met 17-25 verloor het en nie die afskeidsgeskenk vir hulle afrigter Johan Ackermann kon gee nie. Die stryd het heelwat van sy woema verloor toe Kwagga Smith twee minute voor rustyd met ŉ rooikaart afgestuur is. Die wenspan was toe reeds 12-3 voor teen die Lions wat met opskietverdediging vasgevat is, en ook nie heeltemal hulle ritme kon vind nie. Die afstuur van Smith was die regte besluit volgens die reëls maar desondanks ŉ ongelukkige een. David Havili het vir die bal gespring, Smith nie, en die verpligting wat op die flank gerus het om na die heelagter se veiligheid om te sien, was afwesig. Dié soort dinge gebeur op die ingewing, maar die reël is die reël. ♦ Wat betref die rekords: die Crusaders se afrigter Scott Robertson is die eerste man wat as speler en afrigter die Supertrofee kon vashou; die span het sy rekord na agt oorwinnings in 12 eindstryde gevoer en die eerste span geword wat ŉ eindstryd aan die ander kant van die Indiese Oseaan kon wen; die rooikaart; en die Lions wat nou die enigste span is wat in twee opeenvolgende eindstryde nie ten minste een van hulle kon wen nie. ♦ Die Lions het wel pragtig in die laaste 25 minute teruggeveg en twee drieë gaan druk. Tog was hulle in die eerste 20 minute of so nie heeltemal aangeskakel nie en het hulle met ŉ fout op die aanval die Crusaders se vleuel Seta Tamanivalu kans gegee om sowat 80 m te hardloop vir ŉ omkeer-drie wat eintlik na die Lions moes gegaan het. Voor hulle hul oë kon uitvee, was die Lions met 0-12 agter wat deur ŉ lang strafdoel van Elton Jantjies na 3-12 verminder is. Hulle was rustyd met 3-15 agter. ♦ Smith se afstuur het die Lions feitlik enige kans ontneem om die agterstand uit te wis en die wedstryd te wen. Die Crusaders het benewens hulle opskietverdediging ook in die gebroke spel min duikslae laat glip. Hulle het ook die maklik en te dikwels in die eerste 25 minute of so omkeerbesit by die afbreekpunte gesteel wanneer die Lions gelyk het of iets van ŉ aanval sal kom. Die verdediging om die losskrums was ook uitstekend – hoofsaaklik omdat die Crusaders nie te veel manne aan die afbreekpunt afgestaan het nie en die dryfbewegings van die Lions rondom hierdie faset makliker kon teenwerk. Wanneer die bal egter van die losskrums na Elton Jantjies-hulle gespeel is, was die voorspelers ook op die onkantlyn om die opskietverdediging van hulle agterlyn verder te versterk. Die gevolg was dat die Lions se gewone lekker aanvalle nie moontlik was nie en dat Jantjies nie veel meer as ŉ skakel kon wees nie. Dit het ook ŉ ongekende skuinshardlopery van die Lions met die bal in die hand veroorsaak. Verdere probleme was onder meer dat drie aanvallende lynstane deur die Crusaders gewen is; ŉ afskop wat direk uitgeskop is en van die skrum op die middellyn weer die besoekers op die aanval help plaas het; en dat daar te dikwels onder die druk in Crusaders se hande geskop is om met teenaanvalle, maar veral met skoppe vir gebied, terug op die aanval te kom. Self het die Crusaders ook hulle gebruiklik aanvallende spel gespeel wanneer die geleentheid daar was. Gapings is geskep, die bal het die werk gedoen en ŉ goeie vertoning goed afgerond. In die laaste 24 minute het die Lions mooi teruggeveg, hier en daar goed aangeval, maar steeds te veel besit afgestaan en daarmee geleenthede verlore laat gaan. Puntemakers – Lions (3) 17: Drieë: Malcolm Marx, Corné Fourie. Doelskoppe: Elton Jantjies 2. Strafdoel: Jantjies. Crusaders (15) 25: Drieë: Seta Tamanivalu, Jack Goodhue, Kieran Read. Doelskoppe: Richie Mo’unga 2. Strafdoele: Mo’unga 2