Hier bv. was Bouguereau se Nymphs and Satyr die prikkel wat ’n werklikheid herroep en in Degas se The Morning Bath verbeeld word. ’n Geselskap moepels dui op ’n intieme oomblik wat deur verbygangers versteur word in die geritsel van blare. "Hoekom het jy nie die baba gevoer nie?", vra ek toe aan die vrou. Maar in 2007 terwyl jy gevra het vir gebede vir hom a.g.v. ŉ droom-EK het dit (die gebede) gebruik. Hoekom het die hoender die pad oorgesteek? – die vraag wat nie maklik op ‘n nugter maag beantwoord kan word nie. “Daar sal geen dood meer wees nie; ook droefheid en geween en moeite sal daar nie meer wees nie, want die eerste dinge het verbygegaan” (Op. 21:4). Shaka se – J.L.M.) obsessionele drang om sy moeder se vernedering en sy eie vernederende jeug te wreek, was die impuls vir al sy wreedhede, die hele gang van sy lewe” (Spies, 1987: 7, 8).