Regte teebos op die vensterbank * Oor plante
Regte teebos op die vensterbank
Die versoeking om onafhanklik 'n klein maar waardevolle gewas vrugte, bessies of speserye te kweek, is die hoofrede vir die gewildheid van binnenshuise vrugdraende plante. Terwyl louere, sitrusvrugte en granate met koffie die voortou in gewildheid hou, besluit al hoe meer blomkwekers om 'n regte teestruik op die vensterbank te hê. Selfs 'n taamlik gesofistikeerde tegniek om tee-blare te droog en die groeitoestande aan te kweek, skrik nie weg van u eie variëteite nie. Die jaarlikse oes van jong blare is immers 'n eksklusiewe en kosbare skat wat u regtig wil geniet. En die versierbaarheid van kompakte bosse kan met ware binnenshuise sterre meeding.
Chinees en nie net binne-tee nie
Voorwaardes vir die kweek van tee-bosse binne
Voortplanting van binne-tee
Baie binneplante word met teebossies vergelyk. Maar die outentieke tee is nie in die vorm van gedroogde blare nie, wat vir jou gunsteling teepartytjies gebrou is, het min gesien. Die voorkoms van binne-tee in die lys van die belangrikste neigings van die afgelope jare was 'n soort verrassing. Natuurlik is die groeiende neiging in die gewildheid van vrugte en gesonde plante al lankal waargeneem, maar die oorgang van tee na die kategorie potsterre het ook nie heeltemal verwag nie.
Teebosse is nog altyd beskou as veeleisende plante wat slegs in 'n spesifieke klimaat en grond verbou kan word. Maar u kan die voorwaardes daarvoor herskep in die formaat van 'n beperkte hoeveelheid substraat in 'n kaspot.
'N Egte tee wat dieselfde blare oes, sonder dat dit moeilik is om 'n moderne lewe voor te stel - 'n plant wat maklik herkenbaar is. Tee word gekweek in lande met 'n tropiese en subtropiese klimaat. Vandag is dit baie buite die natuurlike voorkoms van sy wilde voorouers versprei en word dit in Asië, Afrika en beide die Amerikas aangetref.
Tee het sy naam eers in die 18de eeu gekry met die ligte hand van die legendariese Karl Linnaeus, wat tee die naam van die godin Thea gegee het. Die ou botaniese naam van die plant, konsonant met die Engelse "tee", is nog steeds die gewildste, en dit word gebruik in verhouding tot teebossies en 'n drankie gemaak van teeblare, ondanks die feit dat alle plante van die Tee-genus amptelik herkwalifiseer is.
Verskeie tee word in 'n groter susterskap ingesluit - stam Camellia (Camellia).
Tee - immergroen struike of bome en halfbome met 'n uitgesproke swam, wat 'n digte, taamlike digte kroon vorm. Die blare word jaarliks ​​vervang met 'dumping' in die lente, wat nie verhoed dat die plant 'n stabiele dekoratiewe effek behou nie.
In die natuur wissel die hoogte van die teebos van 2 tot meer as 10 m, in kamerkultuur is dit 'n maksimum meterplant (en dit is baie meer kompak as dit gereeld gevorm word).
In kleinblaar-tee is die blare mediumgrootte tot 4-8 cm lank, sit op klein blomblare, in grootblaar-tee - tot 20 cm lank, langblaarvormig. In enige tee is die blare in die volgende volgorde gerangskik, met 'n ideale ovaalvorm met 'n vernoude, puntige punt. Die rand van die blare van die teeborsel is fyn getand. Kleinvariëteite word gekenmerk deur 'n interessante silwer pubescence en 'n gekleurde antocyanienkleur van jong blare, wat hulle kort na blom verloor.
Ondanks die feit dat tee vir sy blare gewaardeer word, blom die plant op 'n aansienlike ouderdom, selfs in kamertoestande. Geurige, delikate, witroom- of ligte pienk blomme sit in klein trosse van 2 of 4 stukke en slaan 'n baie welige sentrum van meeldrade in 'n koppie ronde kroonblare. Nadat die teebos blom, word donkerblaar, donkergroen vrugteboksies vasgemaak wat geleidelik bruin word. Tipies word die vrugte van tee eers volgende jaar ryp. Binne-tee het volle vrug, maar nie volop nie.
Voormalige lede van die genus Tea (Thea) is opgeneem in die groot genus Camellia (Camellia) en verteenwoordig die gelyknamige Teefamilie (Theaceae) saam met nog 22 geslagte verwante plante. Tee is ongelooflik uiteenlopende plante. Die geslag bevat meer as driehonderd plantspesies, maar dit is baie moeilik om deurmekaar te raak in die kamerstel, want al die teebossies wat in potte gekweek word, is Chinese kamelia, of Chinese tee (Camellia sinensis, sinoniem Thea sinensis) en sy verskillende vorme, basters en variëteite, verskil in smaak.
Indiese en ander soorte tee word nie in die kamers verbou nie.
As u binne-tee kies, moet u op u teesmaak fokus, want variëteite en variëteite bevat die gewildste opsies - van die legendariese Yunnan tot Assam, Ceylon-tee, Shan, Birmaanse, ens.
Alle binne-tee word voorwaardelik verdeel in suidelike en noordelike variëteite:
kleinblaar- of Noordee - dit is struike van kompakte grootte, met blare van 4 tot 8 cm lank met 'n klein blomblare, vernoude toppunt, skerp getande rand, wat maklik herken kan word aan die pers kleur van jong blare met 'n silwer rand;
blaarryke of suidelike tee - Boompies met skraal stamme en 'n digte kroon, groter plante met 'n uitgesproke bol en groot blare tot 20 cm lank met lang steggies en die gewone groen kleur van ongerepte jong blare.
Om benydenswaardige talente te demonstreer om aan te pas by beligting en teebossies, moet u egter baie noukeurig kies in toestande in die kamers. Dit is moeilik vir hulle om nie net die regte temperatuuromstandighede te vind nie, maar ook om die behoefte aan vars lug en ligafhanklikheid te bevredig.
Ondanks sy reputasie, is tee 'n taamlik skadu-verdraagsame kultuur. In die kamers voel hy goed, nie net aan die vensterbanke nie, maar ook in die helder kamers. Vir Chinese kamelia word die oostelike en westelike vensterbanke of 'n plek wat in intensiteit as beligting gelyk is, as ideaal beskou. Die plant hou nie van direkte sonlig nie.
Tee bossies is afhanklik van die lig, dit moet gereeld gedraai word in verhouding tot 'n ligbron. Gedurende die periode van blom en blom van die teestruik, sal enige herrangskikking van die plant, insluitend rotasie, lei tot gedeeltelike of volledige val van die knoppe.
Die behoefte aan 'n koel winter word beskou as die moeilikste oomblik om tee tuis te kweek. Maar in werklikheid hoef tee-bossies nie koud te word nie, sodat plante deur 'n volle slapende periode kan gaan. Die ideaal is dat die tee koel gehou word by 'n temperatuur van +8 tot +12 grade. Maar die plant sal in gewone kamertemperature kan oorwinter (hoewel dit met 'n warm winter nodig is om die versorging aan te pas en die lugvogtigheid dramaties te verhoog).
Gedurende die periode van aktiewe groei hou Chinese kamelia met tipiese 'residensiële' temperature. Dit is wenslik dat die aanwysers nie 20-25 grade hitte oorskry nie. In die hitte droog die plant gedeeltelik uit, verdwyn, en verloor die kleurintensiteit.
In die warm seisoen is dit raadsaam om tee in die vars lug te hou. Kamers met konstante ventilasie, balkon, terras, verwydering na die tuin of in die grond ingrawe - enige opsie is geskik. U kan tee-bosse na die tuin neem nadat die nagtemperatuur tot + 13 ... + 15 grade styg (op warm dae kan plante vroeër uitgehaal word, beskerm dit teen koue snap tot +12 grade deur dit weer op hitte te plaas).
Teebosse kan nie 'n eenvoudige plant genoem word nie. Hulle benodig aandag en sorg, konstante monitering, noukeurige monitering en onmiddellike reaksie; droogtes en oorloop word ewe sleg verdra, wat die hele jaar deur die topkleding en spesiale snoei vereis. Chinese kamelia-bosse bly plante wat slegs vir ervare blomkwekerye aanbeveel kan word.
Dit is belangrik om 'n stabiele substraatvog te hou vir teesbosse. Terwyl die bogrond in houers droog word, word die plante saggies natgemaak. Te veel natmaak is beter om te vervang met meer gereeld, maar behoue. As die stagnante water oorloop, hou die teebruike op met groei en ly hulle aan die wortels.
Droogte is nie so gevaarlik nie, maar dit is ook beter om dit te vermy, omdat dit die kwaliteit van die blare beïnvloed en daartoe lei dat hulle gedeeltelik laat val. Tydens ontkieming en blom word die water reggemaak, wat die grondvog effens verminder, maar dit nie laat droog word nie. In die winter word plante natgemaak, wat die ligte vog van die substraat behou.
Die program vir die versorging van teesbosse moet beslis verbouing insluit. Dit word nie na elke natmaak uitgevoer nie, maar gereeld (byvoorbeeld na elke vyfde van so 'n prosedure), terwyl die boonste laag van die substraat saggies gevloei word, maar vermy kontak met die wortels.
Humiditeit vir tee is baie belangrik. Plante verdra nie plasing naby verwarmingstoestelle of lugversorgers nie, soos medium tot hoë lugvogtigheid van 65-75%. Tee-bosse benodig maatreëls om die humiditeit te verhoog, nie net tydens warm oorwintering nie: plante moet meer gereeld bespuit word en lugbevochtigers geïnstalleer word om 'n konstante hoë dosis te handhaaf. Teebosse kan tevrede wees met die installering van palette of borde met nat klippies en uitgebreide klei.
Om die teebos nat te maak en te bespuit, kan u slegs 'n sagte, skoongemaakte kaggel gebruik.
Die hoofdoelwit van top-tee vir tee is om 'n stabiele voedingswaarde van die grond met die beperkte volume te handhaaf. Plante voer die hele jaar deur (met die uitsondering van koel oorwintering). Die standaardfrekwensie is een keer elke 2-3 weke in die lente en somer en een keer elke 5-6 weke in die herfs en met 'n warm winter.
Teebosse benodig meer stikstof en fosfor as kalium op 'n jong ouderdom en verkies 'n gebalanseerde samestelling van kunsmisstowwe met 'n geringe oorheersing van stikstof na 4 jaar. Universele kunsmisstowwe of voorbereidings vir kamella's word vir die plant gebruik. Vir tee kan u organiese kunsmisstowwe en voorbereidings daarop gebruik.
Snoei, vorm en oes
'N Goeie teegewas kan slegs van behoorlik gevormde plante geoes word. En teebosse behou nie hul versiering sonder vorming nie. Die hoofdoel van snoei is om 'n sterk skeletbasis van die bos te handhaaf, groei in die breedte te stimuleer en die vorming van die digste kroon te vorm.
Gereelde snoei van tee begin vanaf 2 jaar of nadat die plante 'n hoogte van 30 cm bereik, wanneer die boonste deel van die sentrale lepel van die plant verwyder word om die groei van sytakke te stimuleer (sny die tee tot 'n vlak van 10 tot 15 cm). Teebosse word een maal per jaar gesnoei (met die uitsondering van standaardplante en bonsai, wat ook met aktiewe groei gevorm word). Die optimale tyd is dieselfde periode as vir oorplanting - gedurende die rusfase van November tot Februarie.
Daar is niks ingewikkeld aan snoei nie:
vir normale insluiting word die hele struik jaarliks ​​met 6-7 cm verkort;
om kompakte breë bosse te skep of 'n sekere vorm te behou, word al die hooftakke tot 30-35 cm gesny, wat 'n permanente skeletbasis skep;
as u 'n teeboom wil vorm in 'n bonsai, 'n sjambamb of 'n strenger silhoeët, word snoei uitgevoer op die gewenste kontoere, en vertak die takke van minstens 15 cm;
swak, beskadigde lote word jaarliks ​​verwyder.
Die eerste versameling teeblare word op vierjarige en ouer teebossies uitgevoer. U kan blare van Mei tot September oes deur die toppe van vyfblaarlote te verwyder of te pluk ('n nier en 2-3 blare met 'n helder, ligte kleur onder dit word afgekap).
Om groen tee te produseer, word delikate blare gestoom en gedroog en gedraai na afkoeling. U sal hard moet probeer om swart tee te kry. Die versamelde blare verdor van 5 tot 18 uur en besprinkel met 'n dun lagie in die skadu tot dit sag is.
Slyperige blare word saggies in buise tussen die palms gedraai totdat 'n wit skuim verskyn en gefermenteer word by 'n temperatuur van 20 tot 23 grade, en lê dit in 'n dik laag (10 cm) onder 'n nat handdoek vir 4-5 uur (voordat 'n tipiese teegeur en rooierige koper verskyn) kleur gegiet). Gefermenteerde blare word in die helder son of in die oond gedroog.
Teebosse en bome word herlaai, wat die meeste van die erde koma bewaar. Gedurende die eerste vyf jaar word plante jaarliks ​​in die toekoms herplant - slegs indien nodig, met die vervanging van die bogrond elke winter.
Chinese kamelia word van November tot Februarie oorgeplant voordat die plant aktiewe plantegroei begin.
Vir tee moet u die eienskappe van die grond versigtig kies. Hierdie plant kan slegs in 'n substraat groei, waarvan die pH nie meer as 4,5-5,5 is nie. Klaar gemaakte ondergrond vir rododendrone is perfek.
Vir tee word nie te ruim houers gekies nie. Natuurlike materiale en asemrowende blompotte word verkies. Dreineringsgate is die sleutel. Tee kan in groepe of in groot houers gekweek word, en dit skep groen ruimtes. Gebruik tradisionele bakkies vir bonsaivormige tee.
Moet nie te groot houers gebruik nie. Die potte se deursnee word nie met 'n paar sentimeter verhoog nie, maar met 30-50% in vergelyking met die vorige houer om die oorplanting so skaars moontlik te maak.
Maak seker dat u 'n hoë laag growwe dreinering onderaan die teepotte maak. Plante is gevaarlik om deur te dring; die wortelnek moet nie in die grond gedompel word nie. Teebosse word die beste gekweek met beskermende deklaag van die grond. As u tuin toe is en ingrawe, kan u enige beskikbare deklaag gebruik. Vir suiwer potplante word deklaag van dekoratiewe materiale of bas uitgevoer.
Tee word beskou as 'n kamerplant wat bestand is teen peste en siektes, selfs in die vorm van 'n bonsai word dit selde siek. Nietemin kan probleme in die ontwikkeling daarvan nie vermy word nie. Die plant reageer baie sensitief op veranderende omstandighede, verloor dikwels versieringsvermoë en lyk miskien sonder enige ooglopend verstok. Tee moet fyn dopgehou word, en die toestand van die ondergrond en blare voortdurend nagegaan word, en die versorging moet aanpas by die eerste teken van verwelking.
Dikwels word die verlies aan versieringsvermoë van blaar geassosieer met blom: in sommige huishoudelike teebome verloor blare vinnig hul versieringsvermoë as die knoppe ryp word en die knoppe oopgaan. Die plant sal mettertyd herstel na blom, maar vir bonsai- en gevormde bome is dit soms beter om nie blom toe te laat nie, met die fokus op die hoofdoel - om die skoonheid van die bosse te bewaar.
Ondanks die feit dat kamelia vegetatief voortplant, word slegs binne-saadverbouing vir binne-tee gebruik. Vir teelbosse word plantmateriaal noukeurig gekies in die vorm van eenvormige, van 12 mm in deursnee, heel, donkerbruin sade met 'n wit kern. Teesade word in die koue gehou voordat dit gesaai word, op 'n temperatuur van ongeveer 5 grade Celsius, in stabiele nat sand. Dit word geweek voordat dit vir 48-72 uur in water gesaai word met 'n temperatuur van 20 tot 25 grade.
Saai word vroeg in die lente uitgevoer in ligte suur substraat tot ongeveer 3,5 cm diep, en saai word vir 4-5 stuks in individuele potte gedoen. Op voorwaarde dat ligte grondvog onder glas of film gehandhaaf word, verskyn gewasse binne 1-3 maande.
Plante ontwikkel vinnig, swak saailinge word net met baie digte gewasse in individuele houers weggegooi of gepik, en probeer om die lote so lank as moontlik in dieselfde potte te laat. Die wortelstelsel van 'n plant ontwikkel tot nadeel van die plantegroei, en die eerste lote sterf dikwels af, en die wortels produseer nuwe lote. Struike begin vorm vanaf die ouderdom van twee volgens die gewone metode.