Die afsterwe van koningin Victoria in Januarie 1901 en die troonbestyging van haar seun Edward het die einde van die Victoriaanse tydperk gemarkeer. In teenstelling met sy moeder, wat ná die dood van haar eggenoot, die Duitse boorling prins Albert, 'n teruggetrokke lewe gevoer en min belangstelling vir sosiale gebeurtenisse getoon het, was Edward vol van lewenslus. Die koning het net soos die Britse heersende klas van daardie tyd gereeld reise na die vasteland van Europa onderneem en geesdrif vir die plaaslike modes en kunslewe getoon om uiteindelik die leier van 'n elite te word wat sy eie leefstyl sou skep.
In teenstelling met die Victoriaanse tydperk, wat in sommige opsigte met stagnasie verbind word, en die tydperk vanaf 1914, wat deur die Eerste Wêreldoorlog oorskadu is, was Edward se regeringstyd nogtans 'n historiese periode wat deur ekonomiese welvaart en stabiliteit ten opsigte van die Verenigde Koninkryk se buitelandse betrekkinge gekenmerk is. So is alliansies met Frankryk en Rusland gesmee wat vrede tussen die drie lande verseker het.