Gemeente en samelewing is nie staties nie, maar ondergaan met verloop van tyd sekere ontwikkelinge en veranderinge (kyk na Dekker & Stoffels 2001:95-107). Lidmate lewe binne 'n spesifieke omgewing en dra die eiesoortige problematiek en uitdagings van die samelewing in die wêreld van die geloofsgemeenskap in. Dit gebeur ook andersom: 'n Gemeente wat 'n verskil in 'n bepaalde gemeenskap wil maak word gedwing om ernstig kennis te neem van wat binne die gemeenskap gebeur. Dit is noodsaaklik as die gemeente relevant en hoorbaar in die gemeenskap wil wees. Dekker (1995:104-105) onderskei drie maniere waarop die samelewing die kerk binnekom:
Die plek wat die lidmate in die samelewing inneem, kom die kerk binne. Dit verwys onder andere na die rol wat die beroep, ouderdom en sosiale status van die lidmate in die gemeente speel.
Die probleme van die samelewing kom deur middel van die lidmate die kerk binne. Werkloosheid, etiese probleme en armoede konfronteer byvoorbeeld die kerk.
Die verbruikerskultuur speel 'n belangrike rol in die samelewing en het 'n bepaalde invloed op gemeentes. In 2002 het Müller en De Koker 'n ondersoek na gemeentes in die ooste van Pretoria onderneem. Hulle het die volgende vraag gevra: Wat gebeur in die gemeentes, veral in die eredienste, te midde van 'n kultuur van voorspoed? Twee van hulle bevindinge, wat ook die soeke na 'n relevante ekklesiologie uitwys, kan uitgelig word:
Daar is lidmate in die ooste van Pretoria wat hulle gemeentes as wêreldvreemd beleef. Die gemeentes word as 'suksesvol' gesien, maar tog binne 'n eie, na-binne-gerigte kerklike subkultuur. Dit is asof sulke gemeentes met hulle gebruike en gewoontes kommunikeer dat hulle nie omgee vir die situasie waarin hulle lidmate elke dag leef nie. Die 'sukses' wat hulle Sondae in die erediens beleef, word nie in die praktyk van die vertaal week nie (Müller & De Koker 2002:449).
Die uitdagings wat aan 'n relevante ekklesiologie gestel word, kan met 'n tweede voorbeeld verduidelik word: die scenario waar 'n Christelike lewenstyl sigbaar en uitkenbaar in die samelewing is. Die verwagting is dat die kerk en ook gemeentes betrokke sal wees by 'n kritiese gesprek oor die waardes en norme wat in die gemeenskap nagevolg word. Die skhothane township-kultuur, byvoorbeeld, stel 'n unieke uitdaging aan die kerk. Petrus (2012) berig so hieroor:
Hierdie voorstedelike skool is binne die bedieningsveld van verskeie gemeentes in die stad geleë. Gemeentes wat 'n verskil wil maak, behoort hiervan kennis te neem om sodoende die skhothane township-kultuur uit te daag, of, kan ons vra, is die gemeentes net met 'n 'eie' na-binne-gerigte bediening besig?
'n Derde voorbeeld kan uitgewys word om die soeke na 'n eietydse ekklesiologie te illustreer. In sy boek Redeeming the past skryf Michael Lapsley (2012) na aanleiding van die werkswinkels wat hulle aanbied oor die gebrek aan versoening in sekere dele van die gemeenskap: