Maart | 2019 | Tannie Frannie
A staan vir Afrikaans (my alfabet van vreugdes)
31 Sondag Mar 2019
Dis weer sulke tyd: in April skryf WordPress se bloggers verwoed aan die a-tot-z-uitdaging − 26 inskrywings, verkieslik van minstens 100 woorde, elke dag behalwe Sondae. April 2016 het Scrapy ons via haar Toeka-Tokkel uitgedaag om ook deel te neem en na 'n vertraagde wegspring het die uwe daarin geslaag om enduit vol te hou. Vir 'n luie b(l)ogger soos ek was dit 'n taamlike prestasie! Nou sit ek hier en wik en weeg: sal ek, of sal ek nie? Aaag wat, laat ek maar probeer – ek weet my blogmaats sal vir my tjeer en troos as ek dit dan nou nie kan volhou nie…
Dink ek sal skryf oor goeters wat my bly maak, 'n alfabet van vreugdes, dus.
A staan vir Afrikaans, my moedertaal, my hartstaal. Vanoggend het RSG 'n voorlesing deur Paul Eilers by die KKNK uitgesaai, van Chris Barnard se verhaal My broer se kraai. Lank gelede het ek die bundel Chriskras I besit waaruit dit kom, dus is die storie nie vir my nuut nie, maar ai, die vreugde om te hoor hoe 'n meester dit voorlees!
Dit laat my dink aan nog 'n meesterlike beskrywing, van die vrylaat van posduiwe, uit Etienne van Heerden se skrynende roman In stede van die liefde. In hoofstuk 10 skryf hy oor Snaartjie en haar duiwe:
Dan maak haar pa agter oop en hulle haal die hokke uit. Sy druk haar koue hande tussen die duiwe in soos in 'n bad warm water vol bondels wasgoed en sy voel die onrus en die gretige harte wat bons en dan breek die lywe verby die deksel en klapperend borrel hulle die skemer oggend in. Donsveertjies dwarrel om haar terwyl die swerm sy formasie kry, een keer diékant toe swiep, dan nog 'n draai gooi, laag en ondersoekend, asof hulle groet, en dan die bepalende swenk, "die Kaapse draai", soos haar pa dit noem, huis toe.
Philip de Vos se wonderlike verse het ek en my kinders so saam-saam ontdek. Hier is een uit die bundel Daar's Bitterals in die Heuningwals, in 1988 deur Tafelberg uitgegee: