Ter viering van die bekende Suid-Afrikaner, Breyten Breytenbach, het Johan Rademan ‘n spesiale program saamgestel wat die fokus verplaas van sy skrywerskap, waarvoor hy alom bekend is in Suid-Afrika, na sy skilderkuns, drama en musikaliteit.
In ‘n eksklusiewe onderhoud met Breyten brei hy uit oor sy ondergewaardeerde sy in Suid-Afrika, en hoe dit eintlik ‘n onontbeerlike komponent vorm van sy kunstenaarskap. Renaissance-kunstenaars het dikwels as filosowe, digters, beeldhouers, skilders en skrywers alle genres oorskry. Breytenbach is een van die enkele Suid-Afrikaners wat so ‘n Renaissance-kunstenaar is.
Sy oudste broer Jan (stigter van die Spesmagte in S.A.) word deur hom as ‘n uitstekende skrywer beskou. Cloete word ‘n oorlogkorrespondent en briljante fotograaf, wat kort voor sy dood vanjaar nog in Portugal ‘n uitstalling gehou het. Sebastiaan, ook oorlede, was die pedagoog en het ook geskryf en gepubliseer, terwyl Rachel die enigste dogter in die gesin was.
Op skool teken hy graag prentjies deur na die radio te luister. Sy broer Jan se sketse het hom ook beïndruk. Ná hy die Hugenote Hoërskool as matrikulant en hoofseun verlaat, gaan studeer hy aan die Universiteit van Kaapstad waar hy naby die Michaeliskunskool kon wees. Hy studeer BA en sy dosente was o.a. Boerneef en DJ Opperman.
Hy slaag om in 1972 uiteindelik daarin om ’n visum vir Yolande te bekom en hulle woon in Februarie 1973 die Sestiger-Somerskool aan die Universiteit van Kaapstad by.
In 1971 word Breyten aangewys as ere-ondervoorsitter van die Suid-Afrikaanse studente-organisasie Nusas en as erepresident in Junie 1974. Breyten word in Frankryk ’n stigterslid van Okhela(om aan die brand te steek). Dié groep, wat uit vyf lede bestaan, beskou hulle as die blanke vleuel van die ANC. Hulle aktiwiteite was daarop gemik om die ANC te help met hulle strewe na ’n omwenteling in Suid-Afrika, en indien nodig selfs met geweld.
Die eerste werk wat Breyten ná sy vrylating skryf, word deur Taurus publiseer in 1984: The true confessions of an albino terrorist. Hy vertel aan Johan Rademan dat hy ontslae moes raak van die geweldige trauma in die tronk en dat dit die enigste manier was waarop hy dit kon oorvertel aan sy vrou. Hy het dit met stemopnames op ‘n bandmasjien gedoen wat sy dan oorgeskryf het.