Boek Resensie/ Bespreking | SkalkSkryf
« Red Cap: The journy continues
Voor die storm »
November 7, 2016 deur Louwie
Watter genotvolle verhaal was dit toe om te lees. Voorwaar een wat ek sonder om te skroom aan enige iemand kan aanbeveel om self te lees.
Dit was seker `ŉ jaar gelede wat ek `ŉ resensie van die boek gelees het, en daarin is die boek beskryf as een van die beter boeke wat in `ŉ lang tyd in Nederland gepubliseer is. Van daardie dag af het ek gesoek na die boek, spesifiek die Nederlandse weergawe daarvan want ek wou dit in die oorspronklike taal lees. Eers soek ek in boekwinkels maar niemand weet van die boek of die skrywer nie en stel ook nie belang daarin om dit vir my te soek nie.
Later gaan soek ek by Amazon en ander eboek handelaars, maar kan daar ook nie een kry wat in Hollands geskryf is nie, en nog minder die Afrikaanse vertaling daarvan. Toe koop ek maar die Engelse weergawe daarvan. In Engels heet die boek “The Twins”. Later het my suster vir my die oorspronklike weergawe in Hollands gekoop en dit was `ŉ groot plesier om te lees.
Die storie gaan inderdaad oor `ŉ identiese tweeling; Helmer (die eersgeborene) en sy broer Henk. Helmer (wat nou in sy 50’s is) vertel die storie, en omdat Helmer `ŉ baie rustige mens is, is die storie ook baie rustig. Hy gaan haal die storie stuk-stuk daar ver in hulle kinderdae, en baie dinge gebeur deur die loop van die verhaal, selfs erge dinge soos die dood van sy broer Henk, maar selfs dit word rustig weergegee, so half terloops. Want eintlik draai die hele verhaal om die verhouding tussen Helmer en sy sterwende pa.
Van kleins af is Henk Pa se oogappel (al kan hy hulle nie altyd van mekaar onderskei nie, veral nie toe hulle klein was nie). Henk en Helmer is as kinders onafskeidbaar van mekaar, maar toe hulle die skool verlaat gaan Henk saam met sy pa boer en Helmer gaan Universiteit toe. Sy pa spot hom omdat hy sy tyd en geld mors om, volgens sy pa, te leer van gediggies skryf en om groot woorde te gebruik.
Henk doen alles wat `ŉ Pa van sy seun verwag; hy boer, hy kry `ŉ meisie terwyl Helmer hom slim hou op Universiteit. Toe is daar `ŉ ongeluk. Henk se meisie ry van die pad af met Henk se pa se kar, die kar beland in `ŉ kanaal en Henk verdrink.
En van daar af loop alles skeef vir Helmer. Hy moet sy studies opgee om sy pa te gaan help boer. Hy verpes dit maar het geen ander keuse nie, en toe haal hy sy frustrasies op sy ou, sterwende vader uit. Hy straf hom deur hom na `ŉ kamer in die boonste verdieping van die huis toe te skuif en die deur toe te trek. So af en toe gee hy vir hom kos en water, dra hom af toilet toe en bad hom een maal per week.
Daar was nooit `ŉ goeie verhouding tussen die twee nie, en nou is daar nog minder wat hulle vir mekaar te sê het. Albei van hulle mis Henk. Die pa omdat dit sy geliefde seun was, en Helmer omdat hy nou voel dat hy net `ŉ halwe mens is. Die atmosfeer is gespanne en dit bly so tot op die dag dat dit “stil” is daar bo.
Bakker is `ŉ uitstekende skrywer. Dit is `ŉ atmosferiese verhaal en hy skryf die spanning, stiltes en humor meesterlik in die storie in. Helmer se gespanne, en selfs bot interaksie met almal waarmee hy noodwendig in kontak kom bou op tot `ŉ klimaks as Henk se meisie weer (met haar eie agenda) met hom kontak maak en haar eie (moeilike) seun Henk as arbeider na hom toe stuur.
Die einde is onverwags en selfs effens vreemd, maar steeds rustig. Die skryfstyl herinner sterk aan daardie ander uitstekende boek uit Nederland, “De Onrustzaaier” van Willem van Maanen waar die onrus dwarsdeur die boek onder die oppervlakte broei maar nooit tot uitbarsting kom nie. Aan die einde verlaat die onrussaaier ook die dorp en alles gaan oënskynlik voort soos voorheen, maar tog ook nie heeltemal soos voorheen nie. Helmer het oënskynlik geen impak op sy fisiese of sosiale omgewing nie omdat alles binne in hom gebeur en hy op geen manier probeer om iets of iemand te beïnvloed nie, en tog beënvloed hy almal om hom op sy stil manier.
As jy die boek wil lees sal ek aanbeveel dat jy die Nederlandse weergawe koop. Anders moet jy die Afrikaanse vertaling probeer in die hande kry. Ek is seker daarvan dat die vertaling na Afrikaans meer getrou sal wees aan die oorspronklike Nederlandse weergawe as die die Engelse vertaling. Sommige dinge kan maar net nie in Engels gesê word soos dit in Afrikaans of Nederlands gesê word nie.
Posted in Louwie | Tagged Boek Resensie, Boven is het stil, Gerbrand Bakker, Helmer, Henk, Leesgenot, Literatuur, Roman | 5 Kommentaar
op November 8, 2016 at 10:56 vm vuurklip
Dit is ook verfilm.
op November 9, 2016 at 10:55 vm Toortsie
Wat is die naam van die Afrikaanse weergawe?
op November 12, 2016 at 8:13 nm Louwie
Nie geweet nie Vuurklip. Dankie vir die inligting. Is die film in Engels of Nederlands?
op November 12, 2016 at 8:16 nm Louwie
Toortsie, die Afrikaanse titel is “Bo is dit stil” en dit is vertaal deur Daniel Hugo. Dit is nou beskikbaar by Takealot teen R230, dink ek. Koop dit gerus. Ek kan jou belowe dit is die moeite werd.
op November 15, 2016 at 10:39 vm Hannelie
Dankie vader dit was n ongelooflike boek om te lees