In the Shadow of the Baobab: March 2011
As enige skrywer ‘n boek die lig wil laat sien wat afspeel in Suid-Afrika se na-apartheid era, veral as die storie polities geinspireer is en veral as die boek ook nog in Afrikaans geskryf is, Afrikaans sal mos altyd nou gekoppel word aan apartheid, dan verwag die Afrikaanse leser sosiale kommentaar.
In sy debuutroman, Die Sommelier, stel GP Terblanche dan ook nie teleur nie, tewens hy gaan verder en soos ‘n beelhouer skep hy uitstekende en kontrasterende Suid Afrikaanse karakters wat amper uit klip gemaak is: In Oosterbeek, die tipiese sekuriteitsbewuste, werkgefokusde, diknek Afrikaner spioen wat nog glo dat blanke mans ‘n bydra kan lewer in ‘n polities gebaseerde intelligensie apparaat, en in Lev Engelbrecht, ‘n wyndrinkende, natuurliefhebbende, maar ontnugterde en marginaliseerde man wat opgegee het om binne die raamwerk van die na-apartheid, swart gedomineerde intelligensie netwerk te probeer in pas.
Die Sommelier is ‘n spioenasieriller wat af speel teen ‘n agtergrond van internasionale radikale-Moslem terrorisme, transformerende restellende aksie en Swart Ekonomiese Bemagtiging (Black Economic Empowerment). Maar dis ook ‘n verhaal van Lev Engelbrecht, ‘n man wat voorraad neem van sy lewe en probeer uitvind wat hy moet doen in die toekoms, en van Johan Oosterbeek wat wil vasklou aan wat hy het en waaraan hy gewoond was. Dan is daar nog die knoeiende Amerikaners, 'n groep tipiese Suid-Afrikaners wat op 'n wilds-oord werk, en nasionale intelligensie werkers met hul eie agendas van korrupsie en afpersing.
En ja, dan is daar die sosiale kommentaar oor die politiese verlede en hede van Suid-Afrika. Dit maak nie afbreek aan of trek nie die aandag van die storie nie. Soos enige Alan Furst roman verbreed die sosiale kommentaar die storie se agtergrond en skep dit atmosfeer rondom die karakters, al kom sommige van die sosiale kommentaar van die pragtige Amerikaanse spioen, Jane Turnbull, wat nie groot insig tot die Suid-Afrikaanse geskiedenis het nie:
“Hulle sê dis die Afrikaners wat die [Voortrekker] monument gebou het om hulle trekgeskiedenis te gedenk. Sy wonder wat hulle oorreed het om ‘n brutale stelsel soos apartheid jare later te implementeer. Hoekom was hulle so wreed? Wat was hulle motivering? Was of is hulle in werklikheid inherent slegte mense. ‘n Klomp konserwatiewe, primitiewe mense. Bybel in die een hand, voorlaaier in die ander.”
Maar dis nie net sosiale kommentaar wat van buite na binne kyk nie. Lev Engelbrecht ken Suid-Afrikaners, weet hoe dit binne hulle koppe lyk, veral in die nuwe Suid-Afrika:
“Ek stel niks meer belang nie. Ek’s lankal klaar! Hoe kan jy anyway saamleef met die middelmatigheid…Ek hou nie van die fôkken regering nie en nog minder van hoe hulle die land bestuur. Ek het geen lojaliteit nie!”
Daarteenoor is Oosterbeek nog steeds die gelowige in die nuwe stelsel:
"Nou goed! Ek werk vir die fucked-up spul! Ek sien die fôkken middelmatigheid! Dink jy ek is blind! Dink jy ek weet nie wat om my aangaan nie? Dink jy dis lekker vir my om al die kak elke dag op te vreet? …Maar, fôk! Wat as ons nou elkeen tou opgooi en wegloop! As ons nie dinge ten minste prober beter maak nie!”
Dis die eerste keer in seker 15 jaar dat ek ‘n Afrikaanse roman gelees het, en dit was beslis die moeite werd. Daar is genoeg legkaart-storielyne soos dit behoort te wees in ‘n spioenasieriller en baie byspelers om die geheel interessant te hou. Die karakters kom lewensgetrou voor en die gebeure is verteenwoordigend moontlik van die tydperk se koerant opskrifte. Ek het die boek baie geniet. Was ook lekker om weer ‘n slag Afrikaans te lees.
Lees meer oor die boek by die skrywer se blog:
of Rapport se review van die boek.
Die Sommelier - GP Terblanche
Labels: Afrikaans, Art, Politics, Suid Afrika
Na aanleiding van die eer wat Die Antwoord, die Suid-Afrikaanse white-trash, zef-rap-rave musiekmakers, toegeval het die week toe die bekende kuns ondersteuners en eienaars van verskeie moderne kuns museums, die Guggenheim Foundation, aangekondig het dat Die Antwoord se video, Zef Side, een van die Internet se 25 bestes videos van die afgelope 2 jaar is, plaas ek graag ‘n alternatiewe blik en skyfies van die Afrikaanse musiek geskiedenis vanaf die sestigerjare tot en met die Voëlvry beweging.
Oor hierdie reeks videos sal ek Jamie Oliver aanhaal: “Delish”. Die Antwoord sal natuurlik sê: Geniet net die fôkken musiek doos!
Omdat ek self van agter die Boereworsgordyn kom verkies ek liewers wat Francois Badenhorst van Coke van Fokofpolisiekar en Van Coke Kartel-faam gesê het: “Ek laaik van Afrikaans praat” en Hunter Kennedy, ook van Fokofpolisiekar en Die Heuwels Fantasties-faam beaam het: ”Ons is Afrikaans, there is no way around that.” So praat die monde van die Bellville manne van agter die Boereworsgordyn. En dis van agter hierdie gordyn wat die Afrikaanse musiek se volgende evolusie gekom het rondom die einde van die Twintigste en gedurende die begin van die Een-en-Twintigste eeu.
Deel 1 - Die Sestigerjare
Midweek Musical Muse XI - Movies of 2010
This week’s Midweek Musical Muse is a tribute to the editing skills of the editors at Genrocks, the directors and actors in the movies of 2010 and some great music to back it all.
Labels: Midweek Musical Muse
Got this magazine last week in my inbox and was pretty surprised to see a South African passport on top of what look like a heap of Japanese passports regarding an article about immigration. The article did not actually mentioned anything about South Africa. It exclusively discuss the immigration situation in Japan.
Abuse or simply convenient?
Labels: General, South Africa, Suid Afrika
Midweek Musical Muse X - Hypnotic Hindi Rhythm
One of the most enchanted Hindi songs and a true adrenaline pumper with a hypnotic rhythm and beat.
Composed by A.R. Rahman and sung by Sukhwinder Singh and Sapna Awasthi, this well choreographed version is from the 1999 Indian movie Dil Se. The dancers on the train in this video are the highly successful Indian actor Shahrukh Khan and Malaika Arora Kahn. Personally I prefer the hip-hop remixed of this song by Panjabi MC, called 'Chaiyya Chaiyya Bollywood Joint', which was used as the closing credits of the 2006 film by Spike Lee, 'Inside Man'.