Etanol is al aan die mens bekend sedert die voorgeskiedenis as die aktiewe bestanddeel van alkoholiese drank, soos bier of wyn. Die skeiding daarvan om 'n relatiewe suiwer verbinding te verkry is waarskynlik die eerste keer deur Persiese alchemiste soos Geber (721-815) en Al-Razi (864-930) gedoen wat die kuns van distillasie ontwikkel het.
Om suiwer etanol te vervaardig word 'n klein hoeveelheid benseen bygevoeg en word die mengsel weer fraksioneel gedistilleer. Benseen vorm 'n tersiêre aseotroop met water en etanol om die laaste bietjie water te verwyder en 'n binêre aseotroop met etanol om die grootste hoeveelheid benseen te verwyder. Die oorblywende etanol is dan watervry vir prosesse waar dit 'n vereiste is. Etlike dpm benseen bly egter agter wat veroorsaak dat die verbruik daarvan deur mense kan lei tot kenmerkende lewerskade.
Etanol vir industriële gebruik word dikwels vervaardig uit ru-olie bronne, dikwels deur die katalitiese hidrering van etileen met swaelsuur as die katalisator. Die proses is goedkoper as die gistingsproses. Etanol vir industriële gebruik word normaalweg ongeskik vir menslike gebruik gemaak ("verderf") deur die insluiting van klein hoeveelhede chemikalieë wat of toksies (soos metanol) of onaangenaam is (soos denatonium), wat gewoonlik die toepaslike belasting of voorraadbeheermeganismes in die betrokke lande vermy. Gedenatureerde alkohol het die VN-nommer UN 1987 en etanol wat "gedenatureer" word deur dit giftig te maak se nommer is VN 1986.
Etanol word gebruik as brandstof (dikwels gemeng met petrol) en in 'n wye verskeidenheid industriële prosesse. Etanol word ook in vriesweermiddels gebruik vanweë sy lae vriespunt.
Die hidroksielgroep op die etanolmolekule is 'n uiters swak suur, maar wanneer dit met 'n alkalimetaal of 'n baie sterk basis behandel word, word 'n H+-ioon verwyder om 'n etoksied-ioon te vorm, C2H5O-.