Alesië - Die versamelings
Vercingetorix gaan na Caesar
Titel: Vercingetorix gaan na Caesar
Skrywer: LEVY Emile (1826 - 1890)
Skeppingsdatum : 1863 -
Datum getoon: -52 vC J.-C.
Afmetings: Hoogte 16,1 cm - Breedte 2,31 cm
Tegniek en ander aanduidings: monochroom positief op papier
Stooring plek: Gustave-Moreau Nasionale Museum webwerf
Kontak kopiereg: RMN-Grand Palais / Franck Raux Skakel na beeld:
Prentverwysing: 09-533789 / Inv11912-63
© Beaux-Arts de Paris, Dist. RMN-Grand Palais / Beaux-arts de Paris-beeld
Die herontdekking van die Galliërs
In die 19de eeu in Paryse eeu, die Salon en die Beeldende Kunste kompetisie verteenwoordig fundamentele stadiums in die loopbaan van skilders. Hierdie twee werke getuig van die herontdekking van die Galliërs in die 19de eeu.e eeu, wat in etlike fases voortgegaan het na eeue van groot minagting vir hierdie 'barbare' wat nie die Romeine kon weerstaan ​​nie. Henri Martin (1810-1883) dra ook by tot die herstel van die Keltiese Galliërs (en meer die Duitse Frankies) as 'voorouers' van die Franse en om van Vercingétorix 'n nasionale held te maak (biografie in 1865).
Alésia, oorwinning vir die Franse siel
Terwyl die (skaars) voorstellings van vorige eeue die onderwerp aangegryp het om 'n klassieke toneel (en beleg) te lewer, het die Franse kunstenaars van die XIXe eeu die fokus verskuif na 'n nie-militêre episode: dié van die alleenstaande oorgawe van Vercingetorix. Thiboulst se fotografie na Lévy sorg steeds om die toneel in konteks te plaas: die torings in die agtergrond op die heuwels herinner aan die blokkade wat die Romeinse leër en hul hulpverleners rondom die Galliërs se kamp geplaas het. 'N Jong boom sny die skildery in twee en skei in die Middeleeuse beeldtradisie twee wêrelde: links, die van die Romeinse keiser, van sy militêre wetenskap, van die mag van sy legioene wat deur die standaarde gesimboliseer word, van noukeurige militêre toerusting. geteken; aan die regterkant, die van die individuele dapperheid van 'n man met 'n eenvoudige kostuum en massiewe arms, die argetipe van die Gallië. As Caesar sit en Vercingetorix staan, is hulle oë op dieselfde hoogte; dit lyk asof die oorwinnaar se effens geboë kop respek vir die verslane leier beteken.
'N Generasie later, in slegs 'n skets wat as deel van 'n beeldende kunswedstryd vervaardig word, neem Maurice Eliot sommige van hierdie kodes op terwyl hy innoveer, eerstens deur die dinamiese aard van die toneel. . Die Galliese leier het pas te perd aangekom, sy straalset-kontras kontrasteer met die wit van die klere van Romeinse patrisiërs: dit simboliseer die ontembare karakter van 'n trotse nasie, wat sy arms gooi na die figuur van 'n keiser wat hierdie keer geplaas is in situasie van minderwaardigheid deur sy sitposisie. Vercingetorix het nog nie die helm afgelewer wat hom die bevelvoerder van sy leër maak nie: hy gee oor, maar is nog nie van sy posisie gestroop nie. Hy bevind hom omring deur die leër van die vyand, wat sy isolasie en opoffering nog voortrefliker maak. Die gekleurde velle van die diere op die voorgrond en op die agtergrond dui daarop dat die Romeinse leër 'n aantal barbare gehad het; sommige het kaalvoet voorgestel: die Keltiese Gallië weerstaan ​​'n werklike inval wat deur swart rook op die agtergrond aangekondig word, die ongeleë Romeinse tapyt op die voorgrond.
Vercingetorix, eerste Franse staatshoof
In 1828 het die Franse gefassineer gebly deur die romantiese figure van jong militêre leiers, waarvan Napoleon Bonaparte die briljantste model was. Die 100 bladsye wat Augustin Thierry in 1828 aan Vercingétorix gewy het, albei goed gedokumenteer en gevul met dramatiese bronne, plaas hom aan die wortel van 'n reeks nasionale helde. 'N Nuwe feit gekoppel aan die onlangse rewolusionêre era, hy is 'n leier wat verkies is om 'n oorlog te wen en nie die erfgenaam van 'n monargiese dinastie nie. Louis-Philippe en Louis-Napoléon Bonaparte het met hom gemeen dat hulle tot 'n geslag behoort, maar het geweet hoe om die monargiese funksie op te knap deur op die stemreg van die Franse (censitaire in 1830, volksraad in 1849) te steun. Die twee staatshoofde neem ook die fakkel van verowering op - koloniaal met die konstitusionele vorste (Algiers in 1830), keiserlik met die neef van Napoleon I (Italië in 1859, Mexiko in 1861): in 1851, die skilder Théodore Chassériau verteenwoordig die leier van die seëvierende Galliërs in Gergovia. Met die nederlaag teen Pruise in 1870 het Vercingetorix die embleem geword van die gees van verset van die Franse volk, wat hom 'n voorbode van Joan of Arc ... en van Gambetta gemaak het. Hy is ook die persoon wat geweet het hoe om met waardigheid oor te gee en die nederlaag vir Joseph Navlet en Lévy persoonlik te vergroot, nog meer vir Eliot in 1885.
Vercingetorix was versier met die kleure van die Republiek vanaf sy stigting in 1870: hy vervang Clovis die Frankiese en die Christen vinnig in 'n nasionale pantheon wat nou fel sekulêr en gewillig Duitsofobies is. Alésia is 'n dubbelsinnige simbool: 'n vrugbare nederlaag vir sommige deurdat dit toegang tot die Romeinse wêreld toegelaat het. Die stryd word deur ander beskou as 'n voorbeeld van absolute weerstand teen Rome, dit wil sê vir die Pous: eers in 1892 het laasgenoemde, deur middel van sy ensikliese te midde van versoeke, die Katolieke aangespoor om na die Republiek saam te trek. Danksy die geskiedenis van die instellings van antieke Frankryk deur Fustel de Coulanges (1875) en nog meer aan die eerste biografie wat Camille Jullian in 1901 aan hom gewy het, word Vercingétorix beoordeel as 'n demokraat wat na die oorlog buite die oorlog , het probeer om die nasie te verenig - sy eerste regte staatshoof.
Jean-Louis Brunaux, Vercingetorix, Parys, Gallimard, 2018.
Paul-Marie Duval "Rondom César. 3. Vercingetorix. Geskiedenis en legende ", Werke aan Gallië (1946-1986), Rome, Franse Skool vir Rome, 1989. p. 163-175.
Vercingetorix en Alésia, katalogus van die uitstalling in die Museum of National Antiquities of Saint-Germain-en-Laye, Parys, RMN, 1994.