Ngomhla woku-1 kuNcwaba ngowezi-2012, izulu lana kakhulu impela. Izinga lamanzi emfuleni lenyuka ngokushesha, lafinyelela ngaphezu kwebhuluho. Izinga lamanzi lalikhuphukela phezulu, igagasi lilandelwa ngelinye igagasi, isimo sabe sisibi kakhulu. Ngithe lapho ngithi ngisaqhuba isithuthuthu sami sikagesi ngedlula ibhuluho elaselingaphansi kwamanzi, ithaya lami langaphambili selifinyelele kuwo, futhi ngisacabanga ngokucindezela amandla okuqhubekela phambili, lapho, ngisamangele, kwabonakala ukuthi amanzi ayesejule kakhulu futhi amagagasi nawo ayesephakeme kakhulu. Ngaphambi kokuthi ngenze okutheni, isithuthi sami – nami ngiphezu kwaso – sadudulwa wumsinga. Ngangisathi ngizomemeza ngithi, “Nkulunkulu Somandla!” Nangaphambi kokuba amazwi aphume emlonyeni wami, amanzi ayesengene emlonyeni wami, ngabhadlaza amathamo amaningi amanzi. Ngaleso sikhathi ngaqonda enhliziyweni yami, futhi ngazi ngokucacile engqondweni yami, ukuthi ngase ngifike esiphethweni sempilo yami. Ngangizofela lapha. Amanzi aqhubeka nokungena emlonyeni wami, ngazama ukubiza uNkulunkulu kodwa ngehluleka. Ngokushesha ngafikelwa yicebo. Ngabheka phezulu, ubuso bami baba ngaphezu kwamanzi, kuleso sikhathi ngagcina sengikwazi ukumemeza ngezwi eliyisihosho, ngathi “Nkulunkulu, Somandla, ngisindise!” Ngokushesha emva kwalokho, njengeqabunga eliphephethwa wumsinga, ngazibona ngintantela ngasesihlahleni esikhulu. Ngokushesha ngaphakamisa izingalo zami, ngahanqa isihlahla, ngakwazi ukuma. Ngalesi sikhathi ngazizwa nginokujabula okukhulu. Angikwazanga ukuzibamba kodwa ngathandaza kuNkulunkulu, ngathi: “Nkulunkulu! Nguwe ongisindisile. Awungifulathelanga njengokungcola nangokukhohlakala kwami, wenyule impilo yami isiphakathi nokufa, wayisindisa. Ngithanda ukukubonga nokukudumisa.”