Geskryf deur Heather Alberro, et al
Hidro-elektrisiteit het gehelp om fossielbrandstowwe in Costa Rica te sloot. John E Anderson / shutterstock
Die klimaatstorting duur voort. Die afgelope jaar het The Conversation gedek brande in die Amasone, smelt gletsers in die Andes en Groenland, teken CO₂-emissies aan, en die temperatuur so warm dat dit die menslike liggaam na sy liggaam toe stoot termiese limiete. Selfs die groot VN-klimaatgesprekke was grootliks teleurstellende.
Maar klimaatsnavorsers het nie hoop opgegee nie. Ons het 'n paar gesprekskrywers gevra om 'n paar meer positiewe verhale vanaf 2019 na vore te bring.
Costa Rica bied ons 'n lewensvatbare klimaatse toekoms
Heather Alberro, mededosent in politieke ekologie, die Nottingham Trent Universiteit
Na dekades van klimaatgesprekke, waaronder die onlangse COP25 in Madrid, het die emissies nog net toegeneem. In 'n onlangse VN-verslag is daar opgemerk dat 'n vyfvoudige toename in die huidige nasionale pogings tot versagting van klimaatsverandering nodig sou wees om aan die verwarming van 1.5 meet teen 2030 te voldoen. Om die dreigende klimaat en ekologiese ineenstorting te verlig, kan dit maklik wees om hoop te verloor.
Maar lande soos Costa Rica bied belowende voorbeelde van die 'moontlike'. Die Sentraal-Amerikaanse volk het 'n verfrissende ambisieuse plan ten volle toegepas ontneem sy ekonomie teen 2050. In die aanloop tot hierdie, kon Costa Rica verlede jaar, met sy ekonomie steeds met 3% groei, aflei 98% van sy elektrisiteit van hernubare bronne. So 'n voorbeeld demonstreer dat dit met voldoende politieke wil moontlik is om die uitdagende uitdagings die hoof te bied.
Finansiële beleggers verkoel fossielbrandstowwe
Richard Hodgkins, senior lektor in fisiese geografie, Loughborough Universiteit
Bewegings soos 350.org het al lank aangevoer vir die verkoop van fossielbrandstowwe, maar institusionele beleggers, soos Klimaat Aksie 100 +, wat gebruik maak van die invloed van sy $ 35 bestuurde fondse, met die argumente dat die vermindering van klimaatsverliesrisiko's en die maksimalisering van hernubare groeigeleenthede 'n vertrouensplig is.
Die kredietgraderingsagentskap van Moody's het ExxonMobil onlangs getoon vir dalende omset ondanks stygende uitgawes, let: "Die negatiewe vooruitsigte weerspieël ook die opkomende bedreiging vir die winsgewendheid van olie- en gasmaatskappye [...] as gevolg van groeiende pogings deur baie lande om die gevolge van klimaatsverandering deur belasting- en reguleringsbeleide te versag."
'N Oliepypleiding in die noorde van Alaska. saraporn / shutterstock
'N Nadeliger finansiële omgewing vir fossielbrandstofondernemings verminder die waarskynlikheid van nuwe ontwikkeling in sakegrensstreke soos die Arktiese gebied, en inderdaad groot beleggingsbank Goldman Sachs het verklaar dat hy "enige finansieringstransaksie wat die nuwe stroomop-eksplorasie of ontwikkeling van Arktiese olie regstreeks ondersteun, sal weier"
Ons word baie beter met die voorspelling van 'n ramp
In Maart en April 2019 tref twee enorme tropiese siklone die suidoostelike kus van Afrika, dood meer as 600 mense en byna 2 miljoen mense wat dringend noodhulp benodig, te laat.
Daar is nie veel positief daaraan nie, en daar is niks nuuts aan siklone nie. Maar hierdie keer kon wetenskaplikes die eerste lewer vroeë waarskuwing van die naderende vloedramp deur noukeurige mediumafstandvoorspellings van die sikloon met die beste simulasies van vloedrisiko te verbind. Dit het beteken dat die Britse regering, byvoorbeeld, begin het om met hulpagentskappe in die streek saam te werk om noodvoorrade te lewer aan die gebied wat sou oorstroom, alles voordat die sikloon Kenneth selfs in die Indiese Oseaan versnel het.
Ons weet dat die risiko van gevaarlike oorstromings toeneem namate die klimaat aanhou verander. Selfs met ambisieuse optrede om kweekhuisgasse te verminder, moet ons die impak van 'n warmer, meer chaotiese wêreld hanteer. Ons sal moet voortgaan om die beste beskikbare wetenskap te gebruik om onsself voor te berei op alles wat waarskynlik oor die horison sal kom.
Plaaslike owerhede oor die hele wêreld verklaar 'n 'klimaatsnood'
Marc Hudson, navorser in volhoubare verbruik, Universiteit van Manchester
Meer as 1,200 XNUMX plaaslike owerhede regoor die wêreld het 'n 'klimaatsnood' in 2019 verklaar. Ek dink daar is twee voor die hand liggende gevare: eerstens, dit nooi outoritêre reaksies uit (hou op om te teel! Hou op om ons planne vir geo-ingenieurswese te kritiseer!). En tweedens, 'n "noodverklaring" kan bloot 'n groenwas wees, gevolg deur sake soos gewoonlik.
In Manchester, waar ek woon en navorsing doen, is die stadsraad besig om groen te was. 'N Aangename verklaring in Julie is gevolg deur meer vlugte vir personeel (na plekke net 'n paar uur met die trein), en verdere parkeerterreine en paaie. Die sperdatum vir 'n "nul-koolstofdatum vorentoe bring?Verslag is geïgnoreer.
Maar hierdie burgerlike verklarings het ook 'n golf van burgerlike aktivisme afgeskop, aangesien kampvegters dit gevind het dat stadsrade makliker is om te verantwoord as nasionale regerings. Ek is deel van 'n aktivistiese groep genaamd "Climate Emergency Manchester" - ons lig burgers en voornemende raadslede in. ons het vordering tot dusver beoordeel, gebaseer op die versoeke om vryheid van inligting, en 'n 'wat kan gedoen word?Verslag. Namate die raad sy beloftes verder agterlaat, sal ons ons aktiwiteite versterk en probeer druk om die regte ding te doen.
Radikale klimaatbeleid is hoofstroom
Dénes Csala, dosent in dinamika vir energiestelsels, Lancaster Universiteit
Voor die Britse algemene verkiesing in 2019 het ek vergelyk die konserwatiewe manifes van die Konserwatiewe en die Arbeid, vanuit 'n klimaat- en energie-perspektief. Alhoewel die party met die duidelik swakker plan uiteindelik gewen het, is ek steeds hardkoppig genoeg om hoopvol te wees met betrekking tot die toekoms van politieke optrede teen klimaatsverandering.
Vir die eerste keer, in 'n groot ekonomie, het die manifes van 'n toonaangewende party kernklimaataksie, elektrifisering van vervoer en die ontknoping van die volledige energiestelsel gehad, alles op 'n tydskaal wat versoenbaar is met die IPCC-riglyne om katastrofiese klimaatsverandering te voorkom. Dit beteken die bespreking wat sedert die Parys-ooreenkoms van 2015 op die hoogste vlakke begin kook het, het begin afneem in tasbare beleid.
Jong mense is op die opmars!
In 2019 het die publieke bewustheid van klimaatsverandering skerp toegeneem, gedryf deur die stakings deur skole, uitwissing-rebellie, hoë impak-IPCC-verslae, verbeterde mediadekking, 'n dokumentêre dokumentasie oor BBC One oor klimaatsverandering, en die Verenigde Koninkryk en ander regerings verklaar 'n noodgeval in die klimaat. Twee onlangse peilings dui daarop dat dit verby is 75% van die Amerikaners aanvaar mense het klimaatsverandering veroorsaak.
Bemagtiging van die eerste waarlik geglobaliseerde generasie het hierdie nuwe dringendheid gekataliseer. Jong mense kan toegang tot kennis kry met die klik van 'n knoppie. Hulle weet dat klimaatsverandering wetenskaplik is en sien dit deur die deniers se leuens omdat hierdie generasie nie toegang tot tradisionele media het nie - omseil hulle dit in werklikheid.
Die bewustheid en kommer oor klimaatsverandering sal aanhou groei. Volgende jaar sal 'n nog groter jaar wees, aangesien die UK die voorsitter van die Verenigde Koninkryk sal wees VN-onderhandelinge oor klimaatsverandering in Glasgow - en die verwagting loop hoog.
Heather Alberro, Medepresedent / PhD Kandidaat in Politieke Ekologie, Nottingham Trent Universiteit; Dénes Csala, dosent in dinamika vir energiestoorstelsels, Lancaster Universiteit; Hannah Cloke, professor in hidrologie, Universiteit van Reading; Marc Hudson, navorser in volhoubare verbruik, Universiteit van Manchester; Mark Maslin, professor in die Aarde Stelselwetenskap, UCL, en Richard Hodgkins, senior lektor in fisiese geografie, Loughborough University
Jy is hier: Tuis > Sosiale en politieke > omgewing > klimaat > Aanpassing en mitigasie > 6 Positiewe nuusberigte oor klimaatsverandering Vanaf 2019