Komkommers in Rusland word oral gekweek, beide in die suidelike streke en in kweekhuise in die noorde van die land. Benewens die bekende ou variëteite van komkommers, het telers basters geteel wat gekenmerk word deur hoë produktiwiteit en weerstand teen siektes. In hierdie artikel gaan ons oor die Cedric F1-basterkomkommer, die eienskappe en beskrywing daarvan, asook metodes om die gewas te kweek en te versorg, gegee word.
Cedar Cedric is 'n eerste generasie baster, dus onmiddellik na die naam moet u die punt spesifiseer.
Cedric F1 verskyn te danke aan die werk van Nederlandse telers, werknemers van Enza Zaden. Dit is 'n baster van vroeë rypwording, waardeur u 'n vroeë oes van vrugte kan kry.
Daar is geen manlike blomme op die komkommerbaster nie; al die blomme op die plant is vroulik, en daar is reeds 'n eierstok.
Komkommer groei sonder bestuiwing of bevrugting. Hierdie verskynsel word parthenokarpie genoem.
Vrugte bevat slegs 'n paar dosyn dun, hol sade wat nie kan voortplant nie.
Bestuiwing met bye of hommels vir Cedric F1 is selfs ongewens, want die resultaat kan growwe vrugte wees wat vol sade bevat.
Kenmerke van die bos en vrugte
In hierdie baster van komkommer is die stam sterk, die blare groot, sag, grof aan weerskante van die blaarplaat, groen. Die hoofgewas van die plant is opgebou op die systamme aan weerskante van die sentrale stam. Hybridisering van die baster is gemiddeld, die struik is onbepaald, dit wil sê, nie beperk in die groei nie, dus sal dit groei solank die produsent dit toelaat of voordat dit gevries word.
Belangrik! Die tuinier moet onthou dat die bruikbaarheid van sade wat uit basters versamel is, blykbaar is, dat die volgende generasie groente wat daaruit verkry word, in verskillende groottes is, en die opbrengs van plante swak is.
Die vrugte van die Cedric F1-baster is klein, donkergroen, met witterige implisiete strepe, bedek met puisies. Die deursnee van die vrugte is nie meer as 3–3,5 cm nie, die lengte van die groen blare wissel van 12 tot 14 cm.Die vrug van die vrugte is dig, sonder leemtes, knapperig, geneties het geen bitterheid nie. Die gemiddelde massa groen is tussen 100 en 110 g.
Komkommers is geskik vir vars verbruik, en word ook gebruik vir bak en bak.
Die produktiwiteit van die Cedric F1-baster is baie hoog, juis as gevolg van die bondel eierstok. Van elke 2 tot 4 komkommers ontwikkel in elke klomp. Met 'n 1 m² kan die produsent natuurlik tot 16 kg bastervrugte versamel, onderhewig aan al die subtiliteite van landboutegnologie. Ontwerpers beveel aan om 3–3,5 plante Cedric F1 op 1 per m² te plant.
Het jy geweet? Die antieke Romeinse keiser Tiberius eis daagliks deur die jaar vars komkommers aan tafel. Om hierdie rede het paleistuiniers mobiele kweekhuise vir komkommers uitgevind wat bedags na die son uitgevoer word en saans deur bediendes na die kamer gelewer word.
Rypwording en blom
Die eerste blomme op die plant verskyn na ongeveer 30 dae van verbouing. In kweekhuise kom die blom en die vrug van komkommerplante voor enkele weke vroeër as in 'n oop grond.
Volwassenheid in 'n klomp is nie gelyktydig nie, maar opeenvolgend die een na die ander. Die eerste komkommers ryp 38-45 dae na die opkoms van spruite uit die grond. Terselfdertyd word nie meer as 5 vrugte in die bos ryp nie.
Plase en minusse
Hybrid Cedric F1 het die ongetwyfelde voordele:
smaaklike en kwaliteit vrugte;
goeie smaak van setperke;
weerstand teen spanningstemperature;
immuniteit teen sekere siektes (kladosporiose, komkommermosaïekvirus en poeieragtige skimmel).
die hoë koste van sade en die onvermoë om onafhanklik plantmateriaal te versamel;
Video: die ervaring van die groeiende komkommer Serdrick in die Volgograd-streek
Dit is die beste om komkommers te laat groei wanneer die lentemperatuur gesak het en dit selfs snags hoog gehou word. Op hierdie tydstip, gedurende die dag, moet die temperatuur nie onder + 20 ° C daal nie, en snags - onder + 15 ° C. Dit is selfs beter om komkommers te kweek op 'n plek waar die temperatuur konstant in die omgewing van +20 ... + 22 ° C gehou word. Dit is raadsaam om saailinge 3-4 weke voor planttyd te begin groei.
Komkommer saailinge verbou:
Dit is die beste om potte met 'n deursnee van 12 cm te gebruik, en potte moet 'n gaatjie in die bodem hê om oortollige vog te laat afloop na natmaak. Elke pot moet ook toegerus wees met 'n taamlike diep skinkbord wat vensterbanke en saailinge teen vog beskerm. Komkommers verdra nie die angs van die wortelstelsel nie, en reageer daarop deur tot 2 weke lank groei te stop. Daarom is dit raadsaam om 'n tuinier 'n glas organiese (turf of humus) te kweek om komkommers te laat groei. Hierdie planthouer word perfek in die grond ontbind en word saam met die plant direk in klam grond geplaas.
Die grond vir komkommersaailinge word in tuine in winkels gekoop of tuis onafhanklik gemeng. Vir 'n tuismengsel van grond word hulle in gelyke dele geneem: growwe sand, vrugbare grond en humus. By die grondmengsel kan u ook 'n paar handjievol hout as wat deur 'n sif gesif is, voeg van sagtevrugtige hout.
Die grond word in 'n bietjie meer as die helfte van die plantpotjies uitgegooi. Nadat die komkommers begin groei, word die grond geleidelik deur die teler direk onder die wortel van die plant gevoeg totdat dit die rand van die plantkapasiteit bereik. Die grond in die potte is goed bevogtig en laat dit 'n paar dae by kamertemperatuur warm word. As die temperatuur van die saaigrond tot + 20 ° C warm word, kan u sade begin plant.
In die grond van elke tenk word twee plantgate gemaak met 'n diepte van 1 tot 1,5 cm, en die saadjies van die komkommer word in die plantkuise gelê en met grond bedek. Na plant is die grond baie matig natgemaak. Dit is genoeg om effens te vog, dit is nie nodig om die grond te vul sodat water deur die dreineringsgate vloei nie. Oormatige vog kan saadvrot veroorsaak. 7-10 dae na ontkieming is slegs die sterkste plant in die pot oor. Die ekstra saailing word nie uit die grond getrek nie, maar sny versigtig met 'n skêr aan die grens van die grond.
Potte met gewasse word vir 3-4 dae op 'n warm plek gesit. Na die voorkoms van spruite, word die landingshouers na 'n goed verligte plek (aan die suidvenster of onder 'n spesiale lamp) oorgedra.
Die belangrikste voorwaardes vir die kweek van goeie saailinge is om hitte in die kamer te handhaaf en uitdroging van die plant te voorkom. Dit is nie nodig om komkommersaailinge te gereeld nat te maak nie, maar ook om te voorkom dat die plante verdor. Wanneer u natmaak, moet u sorgvuldig monitor dat die vog nie op jong plante val nie, aangesien dit die ontwikkeling van poeieragtige skimmel bedreig. Te veel vog onder die wortel van die saailinge kan lei tot die vorming van 'n swart been, wat kan lei tot die dood van die komkommer. Om die verdamping van vog uit die klont te voorkom, kan die pot met saailinge bedek word met 'n deursigtige plastiekomslag. Hiervoor is 'n dun kleeffilm perfek. Direkte sonlig is ook ongewens vir saailinge, sodat u plante met die hulp van 'n koerant effens kan inskadu.
Tydens die verbouing van 'n komkommer, moet die kamer altyd op dieselfde temperatuur gehou word sodat die plante in 'n gladde ritme groei.'N Skerp temperatuurverhoging lei tot 'n vinnige toename in die bogrondse massa, strek van die stam en blare. Koue nagtemperature lei daartoe dat die plant verdwyn, en die swamspore en wortelvrot word geaktiveer.
Gedurende die groeiseisoen van komkommers in die kamer, moet plante verhard word, en dit aanpas by toekomstige plant op 'n permanente plek. Vir verharding is die eerste weke van die lewe voldoende om die venster oop te maak vir 'n periode van 15 minute tot 'n halfuur. Later, as die temperatuur in die straat nie laer is as kamertemperatuur nie, word die plante na buite opgevoer. Straatverharding begin vanaf 30 minute en strek geleidelik, met verloop van tyd, tot volle dagligure.
Komkommersaailinge bly in die potte totdat 4-6 regte blare in die plante gevorm word. Saailinge van komkommers tydens groei in potte word vertikaal ondersteun met behulp van spesiale ondersteuningspenne.
Komkommersaailinge of sade kan in die grond geplant word wanneer die grond tot minstens + 15 ° C warm word. By hierdie temperatuur kan u dit al oorweeg om te plant, hoewel die ideale temperatuur vir die komkommer 'n grondtemperatuur van + 18 ° C is. Maar die lugtemperatuur, veral snags, moet redelik hoog wees.
Komkommersaailinge word nader aan 1 Junie in 'n oop grond geplant om die moontlikheid van nagryp uit te sluit. As u plant, moet u nie in die tuin stamp nie, aangesien die kultuur groot blare het. Hoe minder gereeld die plante geplant word, hoe kleiner is die voorkoms van siektes. Plante word saam met 'n pot geplant (van turf, humus of papier).
Belangrik! U kan komkommers in verskillende terme verbou, byvoorbeeld om die eerste tuin middel Mei te plant, en die tweede vroeg in Julie. Dit sal u toelaat om tot die laat herfs 'n vruggewas te kry.
As u uitplant, moet u sorgvuldig oorweeg dat die grond nie met die stam van die plant in aanraking kom nie. Na planttyd word die bos met warm water natgemaak. Die wortels van 'n jong plantjie moet altyd in warm, effens klam grond wees.
Komkommers moet aan 'n draad vasgemaak word. Die maklikste kousebandopsie is 'n vertikaal verbonde koord. Die koord word met 'n vrye knoop aan die onderste deel van die plant vasgemaak en aan 'n draaddraad op 'n hoogte van ongeveer 2 m. Weekliks word die komkommerstam om die koord toegedraai.
In oop grond word plante volgens 'n losser skema gekweek as in 'n kweekhuis. Op 'n komkommerbed wat 60 cm breed is, word slegs 1 ry plante verbou. Dit is langs die beddens gesentreer. In hierdie geval word die afstand tussen plante van 20 tot 30 cm waargeneem.
As die breedte van die beddens meer as 120 cm is, kan 2 parallelle rye komkommers daarop gekweek word. Verder word die afstand in elke ry tussen plante van 20 tot 30 cm gehandhaaf, en die komkommers van die eerste ry is gerangskik in verhouding tot die komkommers van die tweede ry in 'n sigsag (gestreep).
Die ontwerp van 'n dakbord laat plante toe om meer beligting en beter ventilasie te kry. Vir vegetatiewe komkommers is dit nodig om steun te vestig in die vorm van 'n langsliggend traliewerk tot 2 m hoog. 'N Twee-ry aanplanting van plante kan ondersteun word met 'n gewone tralie wat tussen hierdie twee rye geplaas word.
Landing in die broeikas
In sentraal-Rusland kan komkommersaailinge vanaf 1 Mei in 'n onverhitte kweekhuis geplant word, in koeler gebiede is dit beter vir 'n tuinier om tot 15 Mei te wag. Terselfdertyd kan u die saadjies van komkommers saai, maar plante wat deur saailinge gekweek word, sal kragtiger ontwikkel, 'n hoër opbrengs lewer en minder van plae en siektes ly.
Aangesien die ruimte van kweekhuise bespaar moet word, word die verbouing van komkommerbosse in die broeikas volgens 'n digter skema as in die oop grond uitgevoer.
In die kweekhuis word komkommers in beide 1 en 2 rye geplant, afhangend van die breedte van die kweekhuis. As u in 2 parallelle rye plant, word die bosse in 'n sigsag gerangskik ten opsigte van die teenoorgestelde ry. Die afstand in die ry tussen die komkommers is 10-15 cm.
Sodat so 'n minimum afstand nie oormatige plantdigtheid skep nie, moet die produsent blare op die plante verwyder. Die onderste 5-6 blare word heeltemal verwyder sodat 1 sentrale stam oorbly.
In die toekoms sal die blare ook verdun word, maar nie so dramaties nie: uit 3 gekweekte blare sal ongeveer 1 op die stam gelaat word, waardeur lug vrylik kan sirkuleer tussen die plante in die broeikas, asook dat komkommers ten volle verlig sal wees, wat belangrik is vir die instelling en verdere vrugontwikkeling. .
Gedurende die somer moet gereeld na komkommeraanplantings gekyk word. Blare behels die tydige verwerking van die grond (onkruid en losmaak), besproeiing, vorming van 'n struik, kous van plante, deklaag, beskerming teen insekte en siektes.
Komkommers moet tydens bevrugting natgemaak word. Op straatbeddings hang die frekwensie van besproeiing af van die weer, as daar geen reën is nie, is dit genoeg om die komkommers twee keer per week nat te maak. As hulle onder die dak van 'n kweekhuis groei, moet elke plant minstens 2 liter vog kry vir besproeiing.
In kweekhuise en hotbeds word aanplantings natgemaak met behulp van wortelkanale of 'n vertakte drupstelsel. Druppelwater help om water te bespaar, en pas dit presies onder die wortel van elke plant toe.
Organics is 'n kunsmis wat goed deur komkommers opgeneem word. Op grond wat met beesmis of kompos verryk is, sal die opbrengste verskeie kere hoër wees as op skaars grond.
Komkommers kan ook gedurende die groeiseisoen gevoer word met 'n klein hoeveelheid stikstof en kalium in minerale vorm. Stikstof ondersteun die groei van welige blare, en kalium gee die hardheid van komkommerpulp en die donker vel van die vrugte.
Belangrik! As die voedingsprosedure nie gekombineer word met besproeiing nie, maar apart gedoen word, moet die tuinier onthou dat alle vloeibare kunsmis slegs op klam grond toegedien word, dit wil sê na natmaak.
Om die komkommers te voed, moet u 60 g ammoniumnitraat en 30 g potas kunsmisstowwe in die wortelsone van plante strooi, op 'n oppervlakte van 1 m², en die grond dan los, terwyl die bemesting met die grond gemeng word. U kan ook kunsmisstowwe in water oplos vir besproeiing en dien onder die wortel van komkommers.
Afhangend van hoe vinnig die bos opbou, word die plant uitgeput. Daarom is die komkommerbed tydens vrugtyd nodig periodieke top-aantrek. Gewoonlik word die eerste bo-kleedwerk tydens die blomvorming van bosse uitgevoer.
Volgende moet plante elke 2 weke deur die somer gevoer word. Dit is die beste om vloeibare organiese kunsmis te gebruik vir die bolaag. Dit kan tuis voorberei word vanaf voëldruppels. Vir hierdie doeleindes is druppels van enige voëls geskik, byvoorbeeld: eende, hoenders, duiwe, ganse of volstruise.
Droë of vars organiese mengsels word in gelyke dele met water gemeng en dan vir 'n paar weke laat fermenteer in 'n tenk met 'n deksel toe. Maak die tenk toe sodat stikstof nie uit die kunsmis verdamp nie. Die oplossing word elke dag geroer, wat die vrystelling van koolstofdioksied veroorsaak.
Belangrik! 'N Oop houer met 'n swerwende oplossing van voëldruppels en water, geïnstalleer in 'n kweekhuis met groeiende komkommers, sal 'n uitstekende stimulator van vrugtigheid vir die gewas wees. Komkommers is baie lief vir koolstofdioksied, wat voortdurend vanuit die oplossingstenk in die lug van die kweekhuis sal val.
Ryp en gereed gekonsentreerde kunsmis laat geen borrels op die oppervlak vry nie. Gekonsentreerde verband word onder die wortel van die plant gegiet, wat voorheen met skoon water verdun is. Ongeveer 'n emmer water word by 500 ml van die konsentraat gevoeg. Om een ​​plant te voed, is 2 l vloeistof genoeg.
Die vorming van 'n komkommerbos hang af van die metode om hierdie gewas te verbou. As komkommers sonder 'n kousband gekweek word, lê 'versprei', dit wil sê, lê op die grond - dan vorm tuiniers dit nie.As u op 'n traliewerk van 'n straatbed en in 'n kweekhuis groei, word komkommerbosse noodwendig gevorm deur die groeipunte van die sy- of hoofstingels af te kap.
Die belangrikste gewas van komkommers word vasgemaak aan die sylote wat links en regs in die oksels van die blare op die hoofspruit geleë is. Ervare tuiniers beveel aan dat die lote van die sinusse van die sesde en sewende blare 3 bondels eierstok aan die sylote laat, en dan die sywortel knyp. Op die lote in die sinusse 8 en 9 van die blaar, bly 2 bondels vrugbeginsel, waarna dit geknyp word. Laat op elke daaropvolgende sylote (tot aan die einde van die vrugte van die struik) 1 tros vrugte-eierstok oor.
Aangesien Cedric 'n onbepaalde struik het, dit wil sê, het dit nie 'n beperkte groeipunt op die hoofstam nie, nadat die plant die boonste dwarsbalk van die traliewerk bereik het, knyp die hoofstam of gaan voort met die groei, gooi dit aan die ander kant van die traliewerk en rig dit op die grond.
Die suksesvolste manier om komkommers te kweek, is om in 'n kouseband te groei. Hiervoor gebruik tuiniers stokke of tralies. Dit kan beide hout en metaal wees.
Tuiniers gebruik ook gereeld 'n net om plante te klim, gemonteer op pale wat aan die ente van die beddens gegrawe is. Komkommerwimpers word op sagte rame vasgemaak met behulp van sagte materiale, byvoorbeeld stoflappe.
Van die plant van plante tot die einde van die groeiseisoen moet die produsent die netheid van die ryafstand monitor. As daar onkruid voorkom, moet die grond in die paadjies onkruid word. Tradisioneel word onkruid met 'n helter in ons land gedoen.
Die afgelope dekade het so 'n onkruidwerktuig soos die Fokin-vliegtuigknip baie gewild geraak onder tuiniers. Dit maak dit moontlik om onkruid vinnig en sonder veel moeite uit te voer. Onkruid word twee, en soms drie keer per maand gedoen, afhangend van die besoedeling van die grond met onkruidsaad.
Na die vorige storte moet die beddens gereeld losgemaak word. Hierdie prosedure is ontwerp om die grondkors te vernietig, waardeur hitte, lug en vog die plantwortels binnedring.
Om fisieke aktiwiteit te verminder, verminder die aantal onkruid en los - die grond onder die bosse en gange is bedek met 'n dik laag organiese deklaag (hooi, strooi, gesnyde gras). Die deklaag bevat nie net onkruid om te ontkiem nie, maar behou ook vog in die grond, wat die frekwensie van natmaak verminder.
Het jy geweet? In Noord-Amerika in die 18de eeu het ernstige tydskrifte en koerante artikels gepubliseer waarin hulle beweer dat komkommers skadelik vir menslike gesondheid is. Danksy hierdie publikasies het die verbruik van komkommers in die land vir baie jare skerp gedaal, het die gewildheid van hierdie groente eers in die 19de eeu herleef.
Die komkommer se kultuur is redelik sag en reageer negatief, nie net op skielike veranderinge in die temperatuur van die grond en lug nie, maar ook op die aanvang van plae of die voorkoms van siektes.
Die gevaarlikste plae en siektes van komkommers:
plantluise - Dit is baie klein insekte wat in groen, swart of witgrys geverf is. Peste leef in simbiose met miere, wat plantluise help om op plante te kom. Gewoonlik beslaan plae die boonste deel van die komkommerbos en jong sylote. Plantluise voed op sap en blaarselle, wat die komkommerbos uitput en uiteindelik vernietig. As 'n voorkomende maatreël, spuit tuiniers aanplantings van komkommers met bitter kruie-infusies, byvoorbeeld in wildehout, op warm peper- of tabakblare. Peste kan ook met insekdoders vernietig word.
Rooispinmyt - Klein insekte, by volwassenes is die liggaamskleurigheid donkerrooi, en by jong diere is dit deursigtig. Selfs volwasse insekte is nie maklik om op komkommerbosse te sien nie, vanweë hul klein grootte (2-3 mm). Hul teenwoordigheid op die plant gee 'n ligte spinnerak wat aan die blare en stingels kleef. Op 'n klein aantal komkommerbosse kan probeer word om spinnekopmyte te vernietig sonder om insekdoders te gebruik. Vee die blare byvoorbeeld met warm seepwater af of spuit met asuurtang. Met 'n groot bevolking komkommers met 'n spinmyt is die gebruik van insekdoders onvermydelik. Die spinmyt voed op blaarselle. Na die voeding daarvan bly klein nekrotiese kolle op die blare wat mettertyd uitdroog. Die massiewe besetting van plante deur die spinmyt lei tot die onderdrukte groei van komkommeraanplantings, vervorming en dood van blare, in veral ernstige gevalle, en tot die dood van die bos.
tabak of komkommermosaïek - Dit is 'n virussiekte, daar is tans geen metodes om plante te behandel nie. Die siekte manifesteer in die vorm van voorkoms van kleurryke kolle op die blare, waar geel, groen, donkergroen en olywe kleure terselfdertyd voorkom. Siektevirusse kan die tuin of kweekhuis binnedring deur saad, planthouers, tuingereedskap en op tuinierskoene. Om die voorkoms van virussiektes in die tuin uit te sluit, is dit nodig om die nodige voorkomende maatreëls te tref: gebruik slegs ontsmette plantmateriaal vir saai, ontsmet die tuin en tuingereedskap, plant potte vir saailinge aan die einde van die seisoen. U kan ook die 'sanitêre buffer' by die ingang van die kweekhuis ontbind - 'n doek wat in die ontsmettingsmiddel gedemp is, waarop inkomende mense met hul voete sal trap en sodoende die skoene van die skoene ontsmet.
Poeieragtige skimmel en peronosporosis - Dit is siektes wat veroorsaak word deur spore van swamme. Met poeieragtige skimmel is die blare van die komkommer bedek met 'n wit donsige deklaag, die blomme en die eierstokke ontwikkel, die blare en stingels verdroog. Met peronosporose verskyn droë, ruwe kolle op die onderste deel van die komkommerblare, waarvan die oppervlak vinnig in grootte toeneem totdat dit saamsmelt met naburige kolle, waarna die hele blaar uitdroog. Albei siektes is baie gevaarlik vir komkommer. Die voorkoms daarvan kan voorkom word deur aanplantings as 'n voorkomende behandeling van swamdoders of met 'n oplossing van water en suurmelkprodukte (wei, kefir, suurmelk) te behandel. Voorkomende behandelings moet weekliks gedoen word, vanaf 14 dae nadat u saailinge in die grond uitgeplant het. As die komkommerplantasie reeds siek is, is dit nodig om die plante met swamdoders te behandel ("Ridomil Gold", "Quadris").
Het jy geweet? Ongeveer 90% van die massa van die komkommer is water, die oorblywende 10% is vitamiene en minerale wat nuttig is vir die menslike liggaam.
Oes komkommers op 'n dag. Tuiniers het al lankal opgemerk dat hoe meer gereeld die eienaar ryp komkommers uit komkommerwimpers neem, hoe vinniger groei die nuwe gewas in die bosse. Die vrugte word in bokse of emmers met gladde mure versamel.
Dit is 'n belangrike voorwaarde dat die komkommers nie meganiese skade aan die vel opdoen nie en nie begin verrot nie. Komkommervrugte kan vir 2 weke by 'n temperatuur van +10 ... + 12 ° C geberg word. Komkommers kan op die temperatuurregime oor lang afstande vervoer word.
Hibriede komkommer Cedric F1 verskil van ander soorte en basters in intensiewe en vroeë vrugtigheid. 'N Tiental komkommerplante kan 'n gesin van 5 mense vars komkommers voorsien vir die hele somer.