Perskonferensie van president Kennedy - Inligting
Perskonferensie deur president Kennedy op 29 Maart 2010
DIE PRESIDENT: Goeie more. Ek het verskeie aankondigings om te maak.
Dit is met groot spyt dat ek die uittrede van mede -regter van die Hooggeregshof, Charles Evans Whittaker, met ingang van 1 April aankondig. tree op leiding van sy dokter af weens redes vir gestremdheid. Ek weet dat die bank en die balie van die hele land saam met my die heer Justice Whittaker prys vir sy toegewyde diens aan sy land gedurende 'n kritieke tydperk in sy geskiedenis.
Vervolgens wil ek van hierdie geleentheid gebruik maak om weer die belangrikheid van die belastingrekening wat voor die Huis van Verteenwoordigers is, te beklemtoon. Daar word probeer om die wetsontwerp in die huis te verslaan deur dit na die komitee terug te stuur. Junie vanjaar. Ons sal ons beste hoop verloor om ons masjinerie en ons toerusting te moderniseer, en ons industrie 'n aansporing te gee om hul belegging te verhoog, sodat hulle op gelyke voet met buitelandse beleggers en produsente kan meeding.
Ons sal die poging laat vaar om buitelandse belastingparadys wat ons werk en dollars van ons kus afvoer, te sluit, en ons sal 630 miljoen dollar per jaar se belasting wat aandeelhouers en verbandhouers verskuldig is, toelaat om te onttrek, selfs al is hierdie belasting aan die boeke, al betaal 'n derde van hierdie mense hul belasting te goeder trou, en weens die moeilikheid om dit in te vorder, kom daar jaarliks ​​nie byna 630 miljoen dollar aan die tesourie in nie, wat beteken dat hierdie loonverdieners, die klein sakemanne en ander wat hul belasting van hul salarisse en hul salarisse teruggehou het, moet meer betaal.
Ons het hierdie rekening uiteindelik nodig om ons verlies aan goud in ons betalingsbalans af te sluit. Om dit minder te maak, moet ons ons toerusting en ons besighede moderniseer sodat hulle kan meeding, en ons moet die skuiwergate toemaak, wat die bedryf toelaat en aanmoedig om oorsee te belê. Ek hoop dat elke parlementslid wat glo daarin om die belastinglas regverdig te versprei, ons betalingsbalansposisie wil verbeter, wat wil hê dat hierdie land met nuwe toerusting en nuwe werkgeleenthede moet groei, hierdie wetsontwerp as die beste middel sal ondersteun om hierdie doelwitte vandag te bereik. En ek vind dit baie moeilik om die standpunt van enige politieke party te verstaan, wat dit 'n kwessie van partydoelwit maak om hierdie wetsontwerp op hierdie belangrikste tydstip te verslaan.
Derdens, ek het 'n verklaring wat meneer Hatcher vir u sal hê oor die probleme van kerntoetsinspeksie.
Laat ek kortliks sê dat ek, nadat ek die verslag van mnr. Rusk oor die werk wat hy in Genève gedoen het, van sy uitstekende werk gehoor het, oortuig is dat die inspeksieprobleem nou duidelik na vore gekom het as die sentrale struikelblok vir 'n effektiewe toetsverbodverdrag . Ons kan geen ooreenkoms aanvaar wat nie voorsiening maak vir 'n effektiewe internasionale proses wat die wêreld sal vertel of die verdrag nagekom word nie. Die Sowjet -regering verwerp tot dusver enige so 'n inspeksie van enige vorm of aard. Dit is die kwessie wat in Genève duidelik gemaak is. Ons is steeds vasbeslote om vir 'n effektiewe verdrag te werk, en ons is steeds gereed om so 'n verdrag so gou moontlik te sluit.
VRAAG: Meneer die president, is die situasie ten opsigte van kerntoetsing so dat daar geen twyfel meer bestaan ​​nie, dat daar geen verdere voorbehoude is nie en dat ons aan die einde van hierdie maand die toets sal hervat?
DIE PRESIDENT: Nee, ons gaan voort om te werk - die standpunt bly dieselfde as in ons toespraak van 2 Maart. , of die aanvaarding daarvan, is die weiering om enige inspeksie op die grondgebied van die Sowjetunie toe te laat, en alhoewel dit vir ons moontlik is om op seismiese wyse 'n ontploffing onder die grond op te vang, kan ons nie op seismiese wyse 'n onderskeid tref tussen 'n aardbewing, van wat drie of vierhonderd per jaar, uit die Sowjetunie, en 'n kernontploffing kan wees, sonder 'n werklike inspeksie.
En dit is die kwessie waaroor die konferensie nou verdeeld is, en ons gaan voort om te kyk of ons 'n verdrag kan kry wat inspeksie moontlik maak.
VRAAG: Meneer die president, wat is u reaksie op die oënskynlike algemene ooreenkoms tussen beide partye oor 'n staalkontrak?
DIE PRESIDENT: Daar is natuurlik nie ooreengekom met die staalkontrak nie. Saterdag is die uitvoerende komitee, wat deur president McDonald byeengeroep is, nodig om enige ooreenkoms te vergader en te oorweeg, en die vergadering moet gevolg word deur die loonbeleidskomitee van die staalwerkersunie, wat bestaan ​​uit verteenwoordigers, dink ek. 230 van hulle, van die rang en lêer. Hulle moet die saak ook oorweeg.
En aan die einde van hierdie oorwegings, en nadat hierdie liggame hul oordele gemaak het, kan ons bepaal of daar ooreengekom sal word.
Laat ek sê dat beide die vakbond en die onderneming lank en hard gewerk het. Ek was die meeste onder die indruk van hul bereidwilligheid om hierdie kontrak voor die tyd te oorweeg, deur hul begeerte om hul verantwoordelikhede teenoor die land hier en in die buiteland na te kom, en ek prys hulle albei, en ek hoop dat ons in die komende dae 'n ooreenkoms. Maar die ooreenkoms moet afhang van die goedkeuring van die verantwoordelike partye in die onderneming en in die vakbond.
VRAAG: Gee u ons mening, meneer, van die onlangse gebeure in Argentinië en die moontlike impak daarvan op die Alliance for Progress?
DIE PRESIDENT: Wel, ek dink die gebeure daar is nog onseker genoeg, en die verslae is nog nie duidelik nie
genoeg, en ek dink daarom dat dit onverstandig sal wees, sonder die presiese inligting, om op hierdie tydstip kommentaar te lewer op gebeure in 'n ander land.
VRAAG: Meneer die president, het u die reëls vir tapytbagasie wat verlede week vir Kalifornië neergelê is, aanvaar?
DIE PRESIDENT: Wel, ek het gedink dat die ding net reggekom het. Ek het gedink dit is vanuit my oogpunt baie bevredigend hanteer - aan elke kant. (Gelag)
VRAAG: Meneer die president, u het eenkeer vir ons gesê dat u 'n mening gehad het of mnr. Nixon vir die Kalifornië -goewerneurskap moet deelneem, maar u het ons nooit vertel wat dit is nie. Kan jy ons daarvan vertel?
DIE PRESIDENT: Wel, ek dink ek het destyds gesê dat ek dit met graagte aan hom sou toevertrou, en hy het nog nie met my daaroor gepraat nie. Maar ek sal bly wees om terug te keer na Kalifornië en met hom daaroor te praat. (Meer gelag)
VRAAG: Meneer die president, mnr. Nixon het in sy boek aangedui dat hy voel dat hy drie van die vier debatte gewen het. Dink u dat toekomstige debatte in die lig hiervan raadsaam is?
DIE PRESIDENT: Wel, ek sou dink dat hulle sou wees. Hulle sal deel uitmaak van die '64 -veldtog. Ek het reeds aangedui dat ek bly sal wees om te debatteer, selfs al sou ek, soos die vise -president voorgestel het, drie uit die vier verloor.
VRAAG: Meneer die president, een van die vele raaisels oor die Sowjetse buitelandse beleid blyk die feit te wees dat ondanks drie en 'n half jaar van dreigemente sedert November 1958, het Mnr. Gee u, in die lig van die inligting wat meneer Rusk aan u gebring het, die rede waarom hy hierdie reël gevolg het wat toevallig dringend genoem kan word, en voel u dat daar enige hoop daaraan verbonde is?
DIE PRESIDENT: Nee, ek wil nie die indruk skep dat ons die dringendheid en onmiddellikheid van die probleem op enige manier onderskat nie. Dit is 'n belangrike saak vir beide lande, en ek dink dat albei partye moet besef dat enige poging om hierdie ding oor 'n sekere punt te stoot, 'n groot skade aan die lewensbelange van beide lande kan veroorsaak en tot allerhande gevare. Ek dink dus dat ons aanhou praat, want ons is angstig om te sien of dit moontlik is om 'n situasie te voorkom waar oormatige optrede deur beide kante geneem kan word om sy eie belang te bevorder, wat kan lei tot 'n reaksie wat, soos ek sê, baie potensiële gevaar daarin.
As antwoord op u vraag, meneer Morgan, sou ek sê dat die situasie baie moeilik is. Ek dink dat dit vir beide kante belangrik is, en daarom dink ek dat albei partye met groot sorg te werk gegaan het omdat hulle besef dat dit so belangrik is en daarom, hoop ons, 'n baie gelukkige oplossing kan meebring, alhoewel geen kom nog voor, maar kan, as daar foutberekenings of foute deur iemand gemaak word, baie ongelukkig wees. Sodat ons met sorg te werk gaan en ons verwelkom die sorg waarmee ander kan voortgaan.
VRAAG: Meneer die president, dit lyk asof daar 'n situasie van dooie punt in Laos is, meneer die president, terwyl die koninklike Laos -regering nie voortgaan met die vorming van 'n nasionale vakbond nie. Verwag u enige hersiening of her-evaluering van ons beleid teenoor die koalisieregering?
DIE PRESIDENT: Wel, ons glo sterk as die beste manier om die belange van Laos en die belange in Suidoos -Asië te beskerm, dat ons 'n neutrale en onafhanklike Laos moet hê onder 'n regering onder leiding van Souvanna Phouma. Dit is ons beleid, en ek dink die opposisie teen die beleid is ietwat onwys. Die alternatiewe is nie baie helder nie, en as die skietstilstand sou eindig, dink ek dat dit die mense van Laos 'n groot gevaar sou inhou. Ek dink ons ​​moet 'n oplossing vind wat gebaseer is op die regering, die koalisieregering, onder Souvanna Phouma, en ek hoop dat die koninklike Laotiaanse regering die standpunt sal ondersteun. Dit lyk vir my 'n groot gevaar vir hulle om dit nie te doen nie.
VRAAG :. Meneer die president, het die minister van buitelandse sake u iets vertel oor sy gesprekke met mnr. Gromyko in Genève wat kan aandui dat die klimaat vir 'n moontlike beraad vanjaar beter kan wees as die afgelope weke?
DIE PRESIDENT: Wel, ek dink ek het my standpunt oor die beraad verduidelik, en ek dink nie ek kan daaraan bydra nie. Die aangeleentheid van 'n beraad is nie deur die sekretaris bespreek nie, aangesien hy terug was, met my.
VRAAG: Meneer die president, kan u ons meer vertel oor u gesprek met generaal Eisenhower verlede Saterdag?
DIE PRESIDENT: Nee. Ons het 'n baie nuttige praatjie gehad, en ek dink, soos meneer Salinger gesê het, ons het 'n paar probleme bespreek waarmee die Verenigde State wêreldwyd te kampe het, en ek het ook probeer om hom min of meer te vertel wat ons status is. in elk van die spesifieke krisisgebiede.
VRAAG: Meneer die president, dit lyk asof daar 'n paar groeiende verskille is tussen Fidel Castro en die leiers van die Kommunistiese Party in Kuba. Kan u hieroor kommentaar lewer en wat dit kan beteken vir die Amerikaanse buitelandse beleid teenoor Kuba?
DIE PRESIDENT: Nee, ek dink dat die situasie daar onduidelik is, en hoewel die revolusie hul kinders gereeld verslind, is dit nog steeds nie duidelik genoeg om 'n oordeel te neem oor die magstryd wat daar aan die gang is nie. .
VRAAG: Meneer die president, sou u kommentaar lewer oor die herverdelingsbesluit van die Hooggeregshof en sê of daar iets is wat die federale regering kan doen om dit te ondersteun?
DIE PRESIDENT: Ek dink, soos u weet, toe die saak voor die Hooggeregshof was, dat die Administrasie sy vriend van die hof onderskryf het van die beginsels wat in die hofbeslissing was. Ek dink nie dat dit waarskynlik gepas is om kommentaar te lewer op die meriete van die spesifieke saak in litigasie nie, maar ek dink dat ons standpunt oor die algemene beginsel baie duidelik was. Dit is duidelik dat die reg op billike verteenwoordiging en om elke stem gelyk te laat lyk, myns insiens basies is vir die suksesvolle werking van 'n demokrasie.
Ek sou hoop dat deur die normale politieke prosesse hierdie veranderinge om die gelykheid van stemme en gelykheid van verteenwoordiging te verseker, deur die betrokke groepe, in die state en in die nasionale regering teweeg gebring word.
In die geval wat hier ter sprake was, was dit vir baie jare onmoontlik vir die betrokkenes om voldoende verligting te kry deur die normale politieke prosesse. Die ongelykheid is ingebou en daarom was daar geen kans vir 'n politieke reaksie op die ongelykheid nie. Die standpunt van die regering, die federale regering, die administrasie, soos ek sê, is deur advokaat Cox duidelik gemaak, en ek sou hoop dat die hof nou 'n standpunt ingeneem het, dat die wat in die verskillende state verantwoordelik was - en dit is 'n aangeleentheid wat nie net tot Tennessee beperk is nie, maar dit geld vir Massachusetts en ander state-ek sou hoop dat elke staat as gevolg van die verandering in bevolkingsgebiede hierdie probleem weer sou ondersoek en probeer om gelykheid van stemreg te verseker. Daar is geen sin dat 'n senator vyf miljoen mense verteenwoordig wat langs 'n senator tien duisend mense verteenwoordig nie, en dan as daar geen verligting kom om te sê dat die hof optree waar dit nie moet nie. Dit is die verantwoordelikheid van die politieke groepe om te reageer op die behoefte, maar as daar nie verligting kom nie, het dit natuurlik vir die administrasie gelyk of die regterlike tak 'n verantwoordelikheid moet nakom.
VRAAG: Meneer die president, wat van 'n opvolger van Justice Whittaker? Dit is die eerste geleentheid of die eerste geleentheid om 'n hooggeregshofregter aan te stel. Het u algemene gedagtes oor die proses wat u sou volg by die keuse van een, en is sekretaris Ribicoff een van diegene wat u sou oorweeg?
DIE PRESIDENT: Ons sal hê - wat ek vandag aankondig, is die bedanking van Justice Whittaker. Ek dink dit sou gepas wees om sy opvolger by 'n ander geleentheid aan te kondig, en sy opvolger sal binnekort aangekondig word.
VRAAG: Sou daar in hierdie verband enige algemene beginsel wees wat u sou volg? Sou u die prokureursvereniging raadpleeg, of hoe sou u te werk gaan om 'n opvolger te kies?
DIE PRESIDENT: Ek sou dink dat ons dit kon doen - as die tyd kom dat ons die keuse maak, dink ek dat dit gepas sou wees om te reageer op enige manier wat iemand my wil vra oor die redes vir die keuse.
VRAAG: Kan u kommentaar lewer op die besoek van die president van Brasilië volgende week?
DIE PRESIDENT: Ons verwelkom hom. Brasilië is noodsaaklik - 'n land in Latyns -Amerika, die grootste, en ons is daarom baie angstig dat die president ons besoek.
VRAAG: Meneer die president, 'n tweeledige vraag oor staal. Alhoewel die kontrak nog nie opgesluit is nie, kan u, in die lig van wat u nou weet van die voorgestelde ooreenkoms, 'n regverdiging vir 'n verhoging in die staalbedryf se pryse hierdie jaar vind; en die tweede deel, as die staalbedryf die belastingbesparing van miljoene dollar kry wat in die beleggingskrediet in die vooruitsig gestel word, en ook die vinniger afskrywings wat Dillon van plan is om hierdie lente toe te staan, moet die staalprodusente hul pryse verlaag?
DIE PRESIDENT: Ek dink dat dit op die vraag van die staal, totdat die kontrak onderteken is, nie gepas sou wees om kommentaar te lewer op u vraag of in detail op die moontlike ooreenkoms self nie. die onderneming en die vakbond het hul onderhandelinge gevoer. Ek dink ons ​​moet toelaat dat die proses afgehandel is voordat ons 'n verklaring aflê, en dit sal nie gedoen word as dit klaar is nie, tot die einde van die week.
VRAAG: Meneer die president, in die lig van die ekonomiese toestande en in die lig van die boodskap wat u aan die kongres gestuur het, of die versoek wat u verlede Maandag aan die kongres gestuur het vir 'n bewaring van 600 miljoen dollar vir openbare werke, twee dinge oor die begroting: een , verwag u dat dit volgende jaar sal balanseer, en twee, voel u dat dit volgende jaar moet balanseer?
DIE PRESIDENT: ek dink ons ​​kan 'n beter oordeel oor die begrotingsvooruitsigte neem nadat ons deurgegaan het, sou ek dink, nie net die Maart -syfers nie, maar ook die koop van April. Ons hoop dat die begroting sal balanseer. As die onderneming herstel soos ons gehoop het, is die begroting in balans.
Met betrekking tot die voorstel wat ons gestuur het, is ons bekommerd oor die feit dat alhoewel die werkloosheid afgeneem het, en hoewel daar 'n herstel is, 'n toename van, na my mening, bykans 45 miljard dollar in die bruto nasionale produk sedert verlede jaar hierdie keer, 'n verhoging van die lone vir ons vervaardigingswerkers met byna 6 persent in die afgelope 12 maande, gemiddeld byna $ 4,80 per week, al is verbruikershulpbronne byna 20 miljard dollar hoër as 'n jaar gelede, al hierdie dinge gee ons hoop dat hierdie herstel volgehou sal word. En ons kan beter kry - en as dit volgehou word, is die begroting in balans.
Die probleem is natuurlik dat daar selfs in 'n herstelperiode hierdie eilande van werkloosheid is wat jare lank agtergelaat is as gevolg van opeenvolgende resessies en tegnologiese veranderinge; en hierdie mense, sommige van hulle, werkloosheid kan gemiddeld 10, 13, 15 persent wees op plekke soos dele van die noorde van Minnesota, Pennsylvania, Wes -Virginia, oostelike Kentucky, suidelike Illinois, ensovoorts. Ek dink ons ​​behoort hierdie mense te help. Boonop sal dit konstruksiewerkers bevoordeel en hul werkloosheidsyfer is twee keer so hoog as vir vervaardiging. Ek hoop dus dat die kongres hierdie wetsontwerp sal aanvaar.
VRAAG: Meneer die president, vanoggend het Generalissimo Chiang Kai-Shek gesê dat 'n inval op die vasteland te eniger tyd kan plaasvind. Ingevolge ons verdragsreëlings met die Republiek van Formosa is konsultasie met hierdie regering nodig. Kan u ons vertel of daar inderdaad sulke konsultasies onder die verdrag was, en wat is die siening van hierdie administrasie ten opsigte van hierdie probleem?
DIE PRESIDENT: Ek het nie die generaal se verklaring gesien nie. Daar is nie konsultasie ingevolge die verdrag van die aard wat in die verdrag voorsien word nie.
VRAAG: Meneer die president, kan u uitbrei oor die idee wat u in 'n tydskrifartikel aan u toegeskryf word, dat daar omstandighede kan wees waaronder ons die inisiatief moet neem in 'n kernoorlog?
DIE PRESIDENT: Ja. Ek dink dat die verklaring van mnr. Salinger dit baie duidelik gemaak het dat dit slegs 'n herverklaring van 'n tradisionele standpunt wou wees, waar 'n belangrike gebied-en ek dink die gebied wat mnr. Salinger gebruik het-Wes-Europa was deur konvensionele magte, dat die Verenigde State die beskikbare middele sou neem om Wes -Europa te verdedig. Dit was nie die bedoeling om aan te dui, soos meneer Salinger gesê het, dat dit beteken dat die Verenigde State vanself aggressief sou optree of 'n aanval sou loods nie, 'n sogenaamde voorkomende (??) Aanval van eie kant.
Dit is nie ons beleid of die beleid van vorige administrasies nie. Die artikel, gelees in konteks, maak dit duidelik dat ons praat van as ons 'n aanval van oorweldigende omvang deur konvensionele magte in 'n gebied soos Europa sou nakom, ons ons verdragsverpligtinge sou nakom.
VRAAG: Meneer die president, u broer Ted, het onlangs op televisie gesê dat hy nie seker was of hy ooit sou belangstel om die president te wees nie. Ek wonder of u ons kan vertel of u weer vir die president sou moes werk, en of u die werk aan ander kan aanbeveel?
DIE PRESIDENT: Wel, die antwoord is - die eerste is Ja, en die tweede is Nee, ek beveel dit nie aan nie - ten minste 'n rukkie.
VRAAG: Meneer die president, sekretaris Freeman, gaan môre die ondersteuningspryse vir melkboere verlaag. Dit is dieselfde ding wat Ezra Benson agt jaar gelede gedoen het om 'n surplussituasie reg te stel. Beteken dit dat die administrasie se plaasprogram dieselfde is as die Republikein as dit moeilik gaan?
DIE PRESIDENT: Nee, dit is glad nie. Soos u weet, het die Administrasie toestemming van die Kongres versoek om ons in staat te stel om ondersteuningspryse op die huidige vlak tot volgende Desember te handhaaf, in die hoop dat dit intussen vir ons moontlik is om algemene wetgewing uit te werk wat die suiwelbedryf kan help om die huidige probleem van oorproduksie en onderverbruik die hoof te bied. Die Landboukomitees van die Huis en die Senaat, met die Republikeinse Lede wat eenparig stem, en saam met sommige Demokrate, het daarteen gestem om ons hierdie toestemming te gee.
Die wet verplig die minister van landbou dus, tensy daar 'n tekort aan landbou is - suiwelprodukte of 'n gebrek aan melk, om die ondersteuningsprys te verlaag, sodat hy deur die statuut verplig is om hierdie stappe te doen.
Nou het ons, soos u weet, 'n groot oormaat botter en melk, en dit is al 'n paar maande kommerwekkend. Ek dink dit sou egter eerliker gewees het vir die melkboere wat nadelig geraak sou word as ons toestemming gegee het om ons huidige ondersteuningspryse tot Desember voort te sit. En ek dink ons ​​kon intussen wetgewende en administratiewe optrede onderneem het, wat hulle sou verlig het van die huidige las wat op hulle gelê sal word.
Ek wens dat die Landboukomitee nie die standpunt ingeneem het nie, en ek wens dat hulle dit sou heroorweeg.
VRAAG: Meneer die president, kan u ons beleid oor die Chiang Kai-shek-situasie herhaal? Is dit bloot om die nasionalistiese Chinese op Taiwan te ondersteun, of sou ons hulle help om die kommunistiese vasteland te herower?
DIE PRESIDENT: Ek is nie bewus van die verklaring wat gemaak is nie. Ons is nie geraadpleeg oor die manier waarop die ooreenkomste sou vereis nie, en ek sou daarom dink dat dit geen nut sou hê om moontlike situasies te ondersoek nie. Dit is duidelik dat dit die begeerte van die mense van Formosa is om dit terug te gee, maar ons moet alle verantwoordelikhede en probleme wat ons almal dra, in ag neem, en ek het nie gehoor dat daar nou 'n nuwe voorstel oorweeg word nie.
VRAAG: Meneer die president, weereens oor die hofbeslissing is voorgestel dat dit goed sou wees vir die president van die Verenigde State om spesiale leiding en leiding te gee as 'n opvolg van die verdelingbesluit. Hoe tref dit jou?
DIE PRESIDENT: Ek dink dat dit ons almal wat in die Verenigde State en die nasionale regering beklee, se plig is om alle moontlike stappe te doen om hierdie aangeleentheid deur die verantwoordelike politieke groepe te laat afhandel; en in my vroeëre verklaring het ek hierdie state en staatswetgewers aangemoedig om hierdie probleem noukeurig te heroorweeg. Soos ek sê, diegene wat beswaar maak daarteen dat die hof die aksie neem wat hulle neem, is myns insiens nie op 'n baie vaste grond nie, as hulle ook optrede in die Verenigde State doen om reg te stel, sodat ek almal van ons dink, die state, die nasionale regering, die kongres, behoort die saak baie noukeurig te oorweeg.
VRAAG: Meneer die president, ondersteuners van u wetsontwikkelingswetsontwerp voel dat u die implikasies van u besluit om 'n tapyt en glastariewe te verhoog, verkeerd beoordeel het. Erken u die gevaar van algemene vergelding van die mark en hernieude pogings deur elke proteksionistiese bedryf en vakbond om verdere beperkings op invoer te eis?
DIE PRESIDENT: Nee, ek sien nie die logika daarvan nie. Ek het in ons eerste wetsontwerp, in die wetsontwerp wat ons gestuur het, gesê, en ek het destyds gesê dat ons sou probeer om beskerming te verleen aan die maatskappye wat 'n nadelige uitwerking kan hê. In die nuwe wetgewing gee dit ons 'n aantal maniere waarop die beskerming effektief verleen kan word. Daar was sewe sake deur die tariefkommissie wat as president na my lessenaar gekom het. In die geval van drie van hulle, glo ek, was hulle deur 'n gesplete besluit. Vier van hulle was eenparig. Twee is deur my aanvaar, en twee is verwerp.
In hierdie geval was daar werkloosheid en werkverlies. wat ernstige afmetings aangeneem het in die matbedryf en in die glasbedryf. Ek erken dat dit 'n las op buitelandse produsente plaas. Maar in die gevalle waaroor ons nou praat, is ons werkloosheid aansienlik groter as hulle. Die situasie met hul betalingsbalans is aansienlik beter as ons s'n. In die geval van België het hulle goud bygevoeg eerder as om dit te verloor. Hul werkloosheidskoers is die helfte van ons s'n.
Ons het dus, met onwilligheid, vasgestel dat die situasie in hierdie twee nywerhede ernstig genoeg is, sodat hulle 'n mate van beskerming en die soort wat kragtens huidige wet gegee word, moet geniet.
Nou weet ek dat dit 'n teleurstelling sal wees vir die betrokkenes in die buiteland, maar ons het baie ernstige probleme in die Verenigde State. Ons is besig om goud te verloor, ons het 'n hoë werkloosheid in sommige nywerhede, en daarom is ek van mening dat hierdie beskerming in ooreenstemming verleen moet word.
Dit beteken na my mening nie dat ons nie effektiewe handelswetgewing moet hê nie. Die doel van die handelswetgewing is om werkgeleenthede aan beide kante te stimuleer, maar daar is gebiede waar ek, volgens die nuwe wetsontwerp, die werknemers kan beskerm deur die verskillende voorstelle wat voorgestel word. is baie wyer en doeltreffender as die onder die huidige wet.
VRAAG: Meneer die president, daar is nou 'n aantal Midas- en Samos -spioetsatelliete wat om die aarde draai. Dink u dat die perfeksie van hierdie satelliete uiteindelik die Verenigde State die tipe toesig oor die USSR sal gee wat inspeksie effektief sal maak?
DIE PRESIDENT: Nee, ek dink nie daardie situasie nie.
VRAAG: Meneer die president, as 'n algemene stelling, wat dink u van die ontkenning van die wil van die meerderheid soos uitgedruk in 'n vrye verkiesing, alhoewel hierdie meerderheid 'n nie-demokratiese regeringsvorm wil bevorder?
DIE PRESIDENT: Wel, is hierdie 'n spesiale toepassing op 'n situasie, of is dit 'n - -
VRAAG: As 'n algemene voorstel?
DIE PRESIDENT: Wel, ek sou dink dat ons - ek sou moes - in antwoord op u vraag gesê het dat ek in 'n algemene manier dink in my onderhoud met mnr. Adzhubei, waar ek kommentaar gelewer het wat die posisie van die Verenigde State is ten opsigte van vrye verkiesings en die keuse van die mense, en op voorwaarde dat die vrye keuse voortduur, moet hulle natuurlik hul oordeel neem. Maar ek sou verkies om dit te behou - ek sal graag met u daaroor praat as 'n akademiese vraag. (lag)
VRAAG: Meneer die president, met betrekking tot kerntoetse, was daar verlede winter van Palm Beach 'n opmerking dat ondergrondse toetse nie veral die wapenkuns bevorder nie. Waarom is dit dan nodig - dit kan 'n naïewe vraag wees - maar waarom is dit dan nodig om aan te dring op inspeksies wat elke laaste ondergrondse toets sal opspoor?
DIE PRESIDENT: Ek dink nie ons inspeksiestelsel sê dit nie. Ek dink daar moet egter 'n potensiaal wees. En ek is nie seker of ons dit nie kan doen nie - die standpunt wat ek gehad het - wat u meen dat ek dink dat die ondergrondse toetse moontlik meer lonend kan wees as wat dit in die verlede was, nommer een. Ons sê nie dat hulle elke toets moet ondersoek nie. Daar is 'n - ek dink ons ​​kon - ons het gesê dat ons met 'n beperkte aantal inspeksies sou tevrede wees, maar ek dink nie dat ons dit kon nie - aangesien ons 'n oop samelewing is, kon ons dit natuurlik nie toets nie; hulle kon toets. Tensy ons ten minste die reg het om soms te ondersoek of toetse uitgevoer word, sou ek dink dat ons nie reageer op die veiligheid van die Verenigde State nie. Hulle kan hul ondergrondse toetse doen. Dan kan hulle dit dra en skielik, net soos hulle, met hul atmosferiese toetse begin, in stryd met die verdrag, in stryd met die begrip van die moratorium verlede somer. Sodat ek dink ons ​​moet inspeksie doen.
VRAAG: Meneer die president, daar is 'n aantal wetsontwerpe voor die kongres waarin federale hulp aangemoedig word vir die bou van nuwe staatshospitale vir die behandeling van narkotiese verslaafdes. Sou u u houding teenoor sulke wetgewing aandui?
DIE PRESIDENT: Wetgewing wat ---
VRAAG: Stel federale hulp voor ---
DIE PRESIDENT: --- vir die bou van die hospitaal in New York?
VRAAG: Federale hulp aan die bou van nuwe staatshospitale vir die behandeling van narkotiese verslaafdes?
DIE PRESIDENT: Ja. Wel, ek sal beslis 'n voldoende aantal hospitaalbeddens ondersteun om effektiewe behandeling vir verslaafdes te bied. En as ons hospitale in Texas en Kentucky, ons twee hospitale nie voldoende is nie, sal ek ander beslis ondersteun, en ek weet dat daar baie belangstelling was in die hospitaal in New York wat nou ondersoek word.