Nou ja, my kasset was in die speler toe my pa “record” druk. En sy liedjie word toe bo-oor twee van my gunstelinge opgeneem. Ek gooi toe ‘n tiener-vloermoer oor my verlore musiek. Die ironie van die saak is dat die liedjie juis gaan oor dankbaarheid teenoor jou ouers. My ouers doen baie vir my, en as mens onthou wat jou ouers vir jou doen gaan jy nie vloermoere gooi oor hulle twee van jou gunsteling-liedjies per ongeluk laat wegraak nie. As daar ‘n stem van dankbaarheid was wat my pa daardie dag sou wou hoor, het hy dit nie gehoor nie.
My pa het geweet niemand skakel musiek af sommer oor hy so sê nie. Maar hy het eers jare later vir my verduidelik dat sekere musiek en klanke sy kop seermaak, toe sy kleindogter drie was en lief was vir hoë gilletjies as sy opgewonde raak. En ons het hom nooit vertel dat takt beter werk as bombastiese opdragte nie. (Hy het dit darem later uitgevind. “As jy in hierdie huis wil skree, skree Cheetas”, het my pa daardie kleuter-kleindogter van hom geleer.)
Maar die mees ironiese een was miskien ‘The living years’ van Mike and the Mechanics. Ek kon dit oor en oor luister. “Dis sommer ‘n klomp twak waarna jy luister”, vertel my pa eenkeer. Ek byt my tong, want ek kan juis nie vir hom vertel hoekom dit my roer nie. Dit gaan oor iemand wat wens hy kon beter met sy pa kommunikeer:
Hoekom vertel ek dit nou vir julle? Miskien oor ek verlang. Miskien oor ek wens ons kon beter kommunikeer toe hy nog hier was. Maar ek is nie die enigste een nie.
Dis jare gelede. Ons ry van die gedenkdiens vir my oupa se begrafnis na die begrafplaas, ‘n stywe entjie. “Ek wens ek kon hom vertel hoe besonders hy was, hoe ek hom waardeer het,” mymer my ma. Niemand antwoord nie. My pa sit die radio in die kar aan om die stilte te breek. Julle sal my nie kwalik glo, maar hierdie is die woorde wat toe speel:
Is daar dinge wat jy wens jy kon gesê het, of wens jy kon hoor? Vertel my in die kommentaar, as jy wil. Of vertel wat jou strategie vir openhartig gesels is.
Maar ek kan kommentaar lewer soos “Hierdie film is ‘n riller” as resensies van die film vertel dit is ‘n riller. Ek kan ook reken dat ‘n film te veel seks of geweld het vir my kind om te kyk – sonder dat ek dit self gekyk het, maar oor die fliek se graderings dit vertel. Ek kan ook weet, byvoorbeeld, dat as ‘n sekere film uitgegee word deur Neo-Nazis, dit waarskynlik snaakse idees oor rasverhoudings sal bevat. Jy kan ook iets oor ‘n filmtema weet deur die boek waarop dit gegrond is te ken.
Hierdie tyd van die jaar soek baie mense my blog op omdat hulle lesreekse vir hulle kerk se kinderbediening of tienerbediening soek. Hierdie is ‘n kort inskrywing om jou te help met waar op die blog jy sulke goed kry;