6 dinge wat ek oor Nieu-Seeland geleer het - Versamelings
6 dinge wat ek oor Nieu-Seeland geleer het
Ek het na Nieu-Seeland verhuis nadat ek verlief geraak het op 'n Kiwi wat ek in Thailand ontmoet het. Om ons ontluikende romanse lewendig te hou, het ek 'n visum vir werksvakansies opgedoen en saam met hom teruggegaan na sy tuisdorp, Wellington, waar ek sedertdien woon.
Soos enige nuwe inwoner, moes ek sekere dinge leer. Ek is miskien nooit 'n regte Kiwi nie, maar ek het die afgelope twee en half jaar 'n paar lesse geleer wat my meer in pas met die eilandland laat voel het.
1. Rugby is die beste sportsoort ooit.
Ek sou sê dat ek ywerig sport gebruik het totdat ek Nieu-Seeland toe gekom het. Nou weet ek hoekom - ek het nog nie rugby ontdek nie.
Ek het in Wellington gewoon toe Nieu-Seeland die 2011 Rugby Wêreldbeker aangebied het. NZ se nasionale span, die All Blacks, het die hele kompetisie heeltemal oorheers en dit het my lewenslank bekeer. Hierdie ouens laat NFL-spelers soos wussies lyk. Rugbyspelers dra nie padding of helms nie, en as hulle mekaar aanpak, gaan hulle aanhou speel. Kyk maar net na hulle ore om te sien hoe uiters hardcore hierdie ouens is (dink blomkool sit op die kant van 'n gesig met 'n bietjie bloed bo-op).
Die All Blacks het toevallig die aantreklikste spanlede. Ernstig, Google hulle: Dan Carter, Sonny Bill Williams, Richie McCaw, Richard Kahui. Totale babas.
2. Wind het 'n taal.
Wind kan 'kalm', 'vars', 'sterk', 'storm' en 'erge storm' wees.
Die rigting wat dit waai, is net so belangrik soos hoe sterk dit is. As dit 'suidlik' waai, kan jy die beste saamvoeg. Daardie wind kom direk vanaf Antarktika en sal jou goed en hard byt as jy nie met veelvuldige, winddigte lae voorberei is nie. 'N' Rustige 'dag in Wellington is die grootste geskenk wat Mother Nature vir 'n meisie (en haar hare) kan gee. Maar dit is pynlik skaars.
Dit is nou 03:00 en ek skryf die artikel, want dit waai 'stormagtige noordelike oorde', wat, anders as die res van die Wellingtoniërs wat lyk asof dit nie deur die orkaan buite is nie, vir my moeilik is om deur te slaap.
3. Aardbewings is soos die achtbanke van die natuur.
Hulle is snaaks, eng en soms aaklig. Vir baie Nieu-Seelanders is aardbewings egter eng en aaklig. En dit gebeur baie, want Nieu-Seeland sit op 'n paar groot foutlyne.
Twee weke nadat ek die eerste keer in Nieu-Seeland aangekom het, het Christchurch, die derde grootste stad van die land, 'n aardbewing van 6,3 opgedoen. Dit was nie die grootste wat hulle gehad het nie, maar dit was vlak en het 'n baie slegte tydsberekening gehad. Meer as 180 mense is dood en talle meer is beseer. 10.000 huise is vernietig of gesloop, en sommige van Christchurch se oudste en mooiste geboue het soos bloukaas gekrummel.
Die land is sedertdien ernstig op dreef. Aan die einde van 2012 het Christchurch meer as 11.000 naskokke ervaar, en kundiges verwag dat hulle aanhou kom.
4. Gesosialiseerde medisyne is geweldig.
Soos so ontsagwekkend, kan ek nie meer voorgee om te verstaan ​​waarom daar nog ander opsies bestaan ​​nie.
Tot September 2012 het ek 'n gelukkige, gesonde lewe geleef van siekte en operasies. Toe word ek eendag wakker met die gruwelikste maagpyne wat ek nog ooit ervaar het. 'Ek sterf, ek sterf, ek sterf ...' Ek spuit na my kêrel in die dringende sorgkamer.
Dit blyk dat ek nie sterf nie. Maar my bylaag was. Nadat ek onder die mes gegaan het en drie aande in die hospitaal deurgebring het, het ek huis toe gegaan met verskeie voorskrifte (wat altesaam $ 3,00 kos) en drie insnyding van die sleutelgat in my buik.
In plaas daarvan om op 26-jarige ouderdom bankrot te raak weens die hospitaalrekeninge, moes ek tuisbly van die werk, kyk seisoen 6 van Buffy the Vampire Slayer, en 'n hele week asblik tydskrifte gelees het - en ek hoef nie 'n sent te betaal nie. Sure, ek het meer belasting betaal as wat ek in die Verenigde State sou betaal het, maar dit is hoekom.
5. Kiwi's kan regtig drink.
Nieu-Seelanders is nie super-hip-Europeërs wat om 22:00 aandete eet nie, en nie eers na middernag by klubs verskyn nie, en dan tot die volgende oggend tot partytjie hou. Omdat dit mense is wat Vrydagmiddag omstreeks 16:30 met hul "werkmaats" begin drink, slaan hulle die aandete heeltemal oor en gaan dan na die ontbyt die volgende oggend.
Dit is 14 uur se geklokte partytyd in teenstelling met 7 in Europa en Suid-Amerika (in teenstelling met die 45 minute waarmee ek gewoonlik gemaklik is). As 'n Amerikaner wat klein, Asiër en gewoonlik honger is, woon ek met 'n semi-permanente kater.
6. Nieu-Seeland is nie Australië of Europa nie.
Ek moet erken dat toe ek in 'n tenk en Thaise vissersbroek na Nieu-Seeland verhuis het nadat ek die vorige jaar in Suidoos-Asië deurgebring het, was ek verward oor die klimaat. Was Nieu-Seeland nie baie soos Australië nie? Ek weet dit is warm daar!
Hierdie een lyk miskien voor die hand liggend, maar vertrou my - danksy my talle Skype-oproepe aan verskillende Amerikaanse gebaseerde maatskappye, het ek besef dat sommige Amerikaners dink dat ons êrens tussen die VK en Fidji is (wat tegnies waar is, maar dit is soos 80 % van die res van die wêreld). Baie mense het geen idee waar Nieu-Seeland is nie. Ernstig.