Die Atlantiese Muur (Frankryk 2) - Verskeie
Die Atlantiese Muur (Frankryk 2)
Die Atlantiese Muur was 'n stel vestingwerke wat van 1941 tot 1944 deur die Duitse leër gebou is, van Noord-Noorweë tot die Baai van Biskaje, om moontlike landings van die Geallieerdes te voorkom. In 'n nuwe dokumentêr kyk Frankryk 2 vanaand terug op die bou van die Atlantiese Muur, 'n reuse muur wat op Hitler se bevel gebou is en wat Franse maatskappye laat floreer ...
Met die afstanddoening, wat tydelik beskou word, om Engeland binne te val, is Duitsland - wat 'n groot deel van sy magte aan die Russiese front gooi - van plan om enige landing deur middel van 'n vestinglyn te voorkom. Oorspronklik was die oorweging nie om 'n ensemble langs die hele kuslyn te bou nie, maar slegs 'n gordel bunkers rondom die belangrikste hawens op te rig, wat dit nie net moontlik maak om die vyand reg te maak nie, maar ook om aan die voet van vinnige en kragtige teenoffensiewe. Die koms van Rommel, aan die hoof van die leërgroep B in Frankryk in 1943, het egter die strategiese konsep verander wat tot dan toe die bou van die Atlantiese Muur gelei het. Inderdaad, bewus van die swakheid van die Luftwaffe en nog meer van die gebrek aan diepte van die toestel, is Rommel oortuig dat die geveg, in geval van 'n landing, op die strande gewen sal word. Daarom besluit hy om die aantal vestings te vermeerder.
Die Atlantiese Muur, 'n monument van samewerking
In Maart 1944 was daar aan die Franse kus net ongeveer 10.000 versterkte duouts, van Duinkerke tot die Spaanse grens. Terselfdertyd het die Duitsers talle myne op die strande gelê en Rommel "aspersies" geplant, naamlik pale van 3 tot 4 m hoog, wat deur draad verbind is, wat, wanneer hulle binnekom. kontak met hulle, plaas plofstof af - dit om die landing van sweeftuie te vermy. Hierdie reusagtige konstruksie-inspanning verg baie werkers. Byna 175,000 Franse werkers word as deel van die Todt-organisasie benodig om die Atlantiese Muur suksesvol te voltooi. Maar ten spyte hiervan, was die muur nie in Junie 1944 klaar nie. Die Duitse generaal het veral oortuig dat die geallieerdes in die Pas-de-Calais sou land, waar die afstand met Engeland die swakste is. het die verdediging noord van Le Havre vrywillig versterk tot nadeel van die kus van Normandië, wat ook nie kusbatterye het wat kan verhoed dat geallieerde skepe nader kom nie. Desondanks was die Atlantiese muur, ongeag sy perke, 'n groot struikelblok vir die Geallieerdes toe hulle op 6 Junie 1944 geland het.