Baudelaire afgeneem deur Nadar - Nuut
Baudelaire afgeneem deur Nadar
Prentverwysing: 91CE1041 / PHO 1988-30
Nadar, ontwerper, karikaturikus, joernalis en romanskrywer, het in 1854 een van die gewildste fotograwe in die hoofstad geword deur 'n werkswinkel in die straat Saint-Lazare te open. Die werke wat in hierdie werkswinkel vervaardig word, stem ooreen met 'n eerste periode van die loopbaan van die fotograaf (tot in 1861, die datum waarop hy in luuksesalonne by boulevard des Capucines 35 verhuis het), waartydens hy hom toegewy het aan die tema van die "pantheon van kontemporêre kunstenaars en skrywers". Onder hierdie verskeie was goeie vriende: Balzac, Daumier, Gautier, Nerval, Baudelaire  ...
Nadar gebruik hier 'n proses waarvan hy veral graag Baudelaire wil fotografeer, aan wie hy die grootste bewondering gewy het. Die plan is in werklikheid relatief nou, die uitleg is eenvoudig en die vorm van 'n natuurlike teenstelling met die huidige praktyke van ander werksessies van destyds, waar kunswerk en bykomstighede benodig is.
Nadar gebruik slegs lig om die karakter van sy vriend te verbeter. 'N Lig wat dit 'n verrassende teenwoordigheid, 'n groot uitdrukkingsvermoë gee, en wat die elegansie van hierdie ingrypende dandy wat Baudelaire was, beklemtoon (elegansie wat Nadar ook in sy boek onderstreep het Intieme Baudelaire.
Wat die onduidelike aspek van die uiteensetting betref, word dit aangetref in 'n ander portret van Baudelaire deur Nadar, Baudelaire in die stoel. Dit verwoord waarskynlik die eerbied waarin die digter blykbaar homself opgesluit het, maar dit stem ook ooreen met die Baudelairiese opvatting van die fotografiese portret: ''n Presiese portret maar met die vervaag van 'n tekening. "
Ten slotte staan ​​die relatief groot afmetings van hierdie druk (24x17,5 cm) in kontras met die mode vir fotografie in visitekaartjie-formaat wat toe ontwikkel is en waarvan die sukses (as gevolg van die lae koste) aan verskeie werkswinkels aansienlike inkomste besorg het. van die hoofstad (Disdéri, Mayer ...). Nadar het tot 1861 geweier om hierdie praktyk te gebruik, toe hy na Boulevard des Capucines verhuis het om op 'n doeltreffender kommersiële strategie te reageer.
Onder die Tweede Ryk is fotografiewerkwinkels 'n baie gewilde sosiale plek. Mense kom meestal daarheen om te portretteer te midde van eksotiese voorwerpe en in 'n konvensie-omgewing, en neem sodoende fotografie oor van gravering, drukwerk of doek om die kenmerke van 'n gesig te herstel. . Die fenomenale vermeerdering van werksessies tussen 1850 en 1860 getuig van die sukses van die nuwe tegniek. Sukses het toegeneem deur die uitvinding van die fotokaart, goedkoop, maar die fout was om die besonderhede van elkeen onder 'n sterk gekodifiseerde beeld uit te wis. Verveeld deur hierdie kommersiële fotografie, delegeer Nadar meer en meer na sy assistente en laat hom wen deur 'n nuwe passie, lugvaart. In 1870 het hy Gambetta toegelaat om Parys met 'n ballon te verlaat.
M.Frizot (regie) Nuwe fotografiegeskiedenis Parys, Bordas, 1994 Collective, Nadar, Katalogus van die uitstalling van die Musée d'Orsay Paris, RMN, 1994.