Probleme met bromelia - Die kenner reageer op bromelia's - Interessant
Probleme met bromelia - Die kenner reageer op bromelia's
Hierdie afdeling is gewy aan plantprobleme. As u aan ons landboukundige wil skryf om 'n antwoord op 'n probleem rakende u plant te kry, is dit nodig om aan te dui:
hoe gereeld dit bemes word en die tipe kunsmis wat gegee word;
Stuur, indien moontlik, 'n foto, maar in elk geval, wees baie gedetailleerd in die beskrywing van die algehele toestand van die plant. Hierdie inligting moet na die volgende adres gestuur word.
Guzmania: Kom ons leer haar beter ken!
Die verskillende soorte Guzmania behoort tot die groot familie van Bromelia's, inheems aan die reënwoude van Sentraal- en Suid-Amerika.
Hulle produseer almal buisvormige bloeiwyses, toegedraai skutblare wat verskillende kleure het, baie helder, en wat in basters baie lank duur, tot ses maande.
Die skutblare omring klein en aangenaam blommewat egter in die winter verskyn en nie lank leef nie.
Na blom sterf die rosette en word dit vervang deur lote wat aan die onderkant van die plant verskyn.
Die uitgangspunt is dat alle Guzmania die eienskap het roset, tipies van bromelia's, gevorm deur verskillende blare wat in die middel geleë is, in die middel waarvan 'n soort "vaas" geskep word in stryd met die algemene mening, dit is nie altyd nodig om dit vol water te hou nie; woonstelle as die omgewing en selfs koud, kan die plant ernstig beskadig word, tot die punt van doodgaan.
Daar guzmania dit is 'n plant met 'n geboë gewoonte (blare), met matige groei. 'N Bietjie moeilik om te versorg, dit is nog steeds redelik bestand.
Die meeste guzmania blom net een keer in hul 2-3 lewensjare as u die basale lote oorplant, sal hulle die volgende seisoen blom.
Hier is 'n paar wenke om dit beter te behandel!
Die voorlopige faktore
Voordat u die plante in die badkamer plaas, is dit nodig om drie fundamentele faktore te evalueer:
Met humiditeit bedoel ons die hoeveelheid waterdamp in die lug. Danksy storte en baddens is die badkamer oor die algemeen een van die vogtigste in die huis: elke dag word dit versadig met stoom wat op oppervlaktes, bedekkings, badkamertoebehore, handdoeke verdamp en stadig verdamp. Hierdie lang humiditeit maak die badkamer baie geskik vir huisplante, byna almal van tropiese oorsprong, gewoond aan 'n medium-hoë humiditeitskonsentrasie tussen 60% en 80%. Normaalweg benodig 'n plant minstens 40% humiditeit
In 'n kamer kan drie onderskei word verskillende ligtoestandewaarvan elkeen geskik is vir sekere plante: die sonnige ligging waar die plant direkte sonlig ontvang, die een waarop dit is vensterbank van die venster, geskik vir vetplante, kaktusse en epifitiese bromelia's, gefiltreerde sonlig wat sonlig kom deur 'n gordyn o bome wat na die venster kyk: dit is die voorkeurvoorwaarde vir die meeste kamerplante, aangesien dit baie naby is aan die ligstoestand van die tropiese woude waaruit hulle kom die skaduwee posisie, met indirekte lig, gewoonlik uit 'n venster na die noorde: dit is die ideale situasie vir plante wat in die bos van die bos groei, altyd beskerm teen sonlig. Dikwels is dit ook die beligtingstoestand van die badkamer as die rigting na die noorde is, is daar net een venster of 'n dakvenster, miskien met ondeursigtige glas, beskadu deur bome of nabygeleë geboue.
Huisplante uit tropiese gebiede floreer in een temperatuur tussen 15 ° C en 21 ° C, terwyl die plante van blom hulle verkies 'n temperatuur laagste tussen 10 ° en 15 ° C. As 'n reël een verminder oornag met 'n paar grade, dit is 'n aangename ding vir elke plant.
In die badkamers kan daar egter 'ntermiese uitstappie as gevolg van warm dampe wat deur die gebruikte water geproduseer word in die stort, bad, wasbak en gereelde lugveranderings, wanneer die vensters oopgemaak word, 'n aksie wat die kamer vinnig afkoel en die stoom kondenseer. Dit is dus belangrik meet die temperatuur cop 'n termometer of, om presies te wees, met 'n termometer wat die daaglikse temperatuurreeks aandui.
As die pot klein is en dit moeilik word om behoorlik nat te maak, is dit nodig repot eers nadat die plant heeltemal verdor het. Gebruik 'n vaas groter met minstens 2-3 cm spesifiek in diens as die vorige een grond vir acidofiele plante onthou om 'n laag van 'n paar sentimeter op die bodem van die pot te versprei (nadat u die dreineringsgat met 'n skerf bedek het) klei uitgebrei. Wees versigtig om te vertrek die kraag van die plant ontdek en uiteindelik water volop.
Die mees gebruikte formulering is die vernevelde droë uittreksel wat getitreer word in ensimatiese eenhede (minimum 150 gdu / g).
U kan ongeveer 10-13 mg per kg liggaamsgewig inneem, twee keer per dag voor of na hoofmaaltye, afhangende van of dit as ontstekingsremmend of as spysverteringstelsel gebruik word.
Aangesien dit selfs in klein dosisse effektief is, word aanbeveel dat u met die minimum dosis begin en dit later later verhoog. Daar word geen spesifieke dosisse vir kinders aanbeveel nie.
Kombinasie van verskillende proteïenbronne in een maaltyd? Dit kan.
Onder die valse voedselmites val die teorie op dat 'n mens nie in 'n gesonde en gebalanseerde dieet proteïene van verskillende bronne in dieselfde maaltyd moet inneem nie. Dit is byvoorbeeld nie toegelaat om eiers en suiwelprodukte of vleis en vis saam te neem nie.
Hierdie beperking het geen wetenskaplike basis nie. As ons voedsel in ons liggaam inneem, word ons spysverteringstelsel geaktiveer om dit af te breek. Die verskillende komponente word dan geassimileer: makrovoedingstowwe (koolhidrate, proteïene en lipiede) en i mikrovoedingstowwe (vitamiene en minerale). Ons liggaam onderskei nie die verskillende voedselbronne wat ons inneem nie, maar wel die aminosuurprofiel proteïene, dit wil sê uit watter aminosure 'n proteïen bestaan.
Dit is belangrik om te beklemtoon dat die verbruik van proteïene van verskillende oorsprong nie 'n probleem is in normale toestande van die spysverteringstelsel nie. As u byvoorbeeld melk en vleisproteïene kombineer, kan dit vertraag spysverteringsproses omdat dit proteïene met verskillende oplosbaarheid is, wat gevolglik verskillende tye moet afbreek. Ongelukkig, as u aan die spysverteringstelsel ly, moet u nie net die proteïenbronne noukeurig kies nie, maar moet u ook die ander makrovoedingstowwe en vesels balanseer.
Wat is proteïene?
Proteïene is makrovoedingstowwe onontbeerlik aan ons liggaam, tesame met lipiede en koolhidrate. Hulle speel a plastiese funksie, dit is, van konstruksie is herstel van organe en weefsels. Dit is ook die voorgangers van talle molekules, waaronder sommige hormone, ensieme en teenliggaampies.
Proteïene moet daagliks toegedien word in hoeveelhede wat gebalanseer is tot liggaamsgewig, maar nie net nie. Die aanbevole hoeveelhede proteïene wissel na gelang van verskillende faktore: geslag, ouderdom, voedingstatus, fisieke aktiwiteit en meer. In wese word ongeveer 1 g proteïen per kg ideale liggaamsgewig aanbeveel vir volwassenes en met 'n goeie gesondheid.
Proteïene bestaan ​​uit aminosure: Verskillende voedsel bevat verskillende proteïene en gevolglik verskillende aminosuurprofiele. Daar is 20 aminosure, waarvan slegs 12 deur ons liggaam geproduseer kan word, terwyl die ander 8, genaamd "essensiële aminosure'Ons moet hulle deur middel van kos voorstel. Dr. Giovanni Cortile verklaar: "Die aminosure noodsaaklik hulle is hoofsaaklik vervat in eiers, in vleis, in vis en in die afgeleides van melk. Dit is ook moontlik om selfs deur vermenging 'n goeie poel van essensiële aminosure te bereik graan en peulgewasse (byvoorbeeld in die klassieke pasta en boontjies). "
Ten gunste van hierdie proefskrif het dr. Giovanni Cortile, 'n bekende kundige op die gebied van voeding en skrywer van die boek "Onverdraagsaam teenoor buffels", Verhelder 'n moontlike twyfel vir die lesers van Radio Food.
Soos ons verwag het, onderskei die liggaam nie die bron van die proteïen nie: waarom laat sommige voedingkundiges u dus nie toe om verskillende proteïenbronne in dieselfde maaltyd te meng nie?
"Ons liggaam verdeel deur middel van spysvertering alle voedselproteïene in gratis aminosure om die opname daarvan moontlik te maak. Ongeag die oorsprong, die proses verander nie. Ek kan nie 'n rede gee waarom baie van my kollegas nie toelaat dat verskillende proteïenbronne gemeng word nie. Ek kan dit as 'n organisatoriese en logistieke motivering beskou. U kies om 'n enkele proteïenbron te gee sodat die pasiënt 'n groter hoeveelheid van die voedsel kan inneem (byvoorbeeld 150 g vars vis) in vergelyking met baie klein hoeveelhede van twee proteïenbronne (byvoorbeeld 70 g vars vis en 50 g maer vleis). "
Pynappel-uittreksel word nie aanbeveel tydens swangerskap en borsvoeding nie, omdat daar onvoldoende veiligheidstudies is: daar is 'n teoretiese risiko vir bloeding wat baarmoederbloeding kan veroorsaak.
Pynappel uittreksel kan interaksie hê met geneesmiddels wat die risiko van bloeding verhoog, soos sommige NSAID's, warfarine, heparien, bloedplaatjies.
Dit moet met omsigtigheid gebruik word in samewerking met kruie en aanvullings met antistolmiddels, soos ginkgo biloba en knoffel.
Dit blyk ook dat dit die opname van sommige antibiotika, soos amoksisillien en tetrasikliene, kan verhoog.