'Ek steel niemand se plek' – dominee | Kerkbode
'Ek steel niemand se plek' – dominee
March 13, 2019 Floris KnouwdsBriewe
Dr Floris Knouwds skryf per e-pos:
Ek is een van die 'teflon-predikante'. Nie omdat ek dit kies nie. Maar omdat die kerkraad dit so verkies. Volgens hulle is my kontrak (beroepsbrief) een wat sê: Jy bly tot sewentig! En as hulle dink dat ek nog daartoe in staat is (fisiek sterk genoeg en verstandelik helder genoeg)… dan sommer volgens hulle tot 75 of 80.
Ek kla nie daaroor nie. My eie aftreevoorsiening (saam met die manier waarop die kerk in my vroeë jare ons pensioenfondse bestuur het) het gemaak dat ek nie sommer net lukraak kan aftree nie. Daarom baat dit my ook om verder aan te gaan.
Ek lê ook nie nagte wakker omdat ek die jong dominees se plek steel (soos die vraelys op die Kerkbode se webblad impliseer) nie. Ek doen net my werk. So goed as ek kan. En ek bly groei in die effektiwiteit waarmee ek my werk doen. Die kerkraad (my werkgewer) is daarmee hoogs tevrede.
(Sien 'n visualisering van die uitslae van Kerkbode se leserspeiling waarna die skrywer verwys onderaan hierdie berig – Red.)
Dis hierdie werklikheid wat my laat wonder het oor die geskrifte (en die skeefgetrekte vraelys) hieroor: Besef of verreken die skrywers nie dat die kerkraad my werkgewer is nie? Nie die algemene sinode of die streeksinode of die ring nie!
Wanneer ek in ag neem wie my werkgewer is, lyk dit nie vir my asof die oplossing nie gesoek moet word in 'n verpligte aftree-ouderdom of nuwe soort "elders" of komplekse uitruilskemas nie. Dit moet eerder gesoek word in die rigting van 'n jaarlikse oop gesprek wat in die kerkraad gevoer word oor predikante ouer as 65 se bediening in die gemeente. En die voortgang daarvan of nie. Die gesprek hieroor moet dan bemiddel word deur 'n onafhanklike, bekwame persoon wat nie 'n predikant is nie. Dan kan ons eerder begin ontwerp aan riglyne en vrae vir so 'n gesprek. En maniere om die uitslag (ingesluit die kerkraad se besluit) met die teflon-predikant deur te werk.