Die vooruitsigte van jong Australiërs kom nog steeds tot waar hulle grootword
Geskryf deur Gerry Redmond en Jennifer Skattebol
Australië as 'n nasie was nog nooit ryker nie. Maar dit is nou ook meer ongelyk as enige tyd sedert die vroeë 1980s. Hierdie ongelykheid neem baie vorme, veral tussen voorstede en wyk. en ons navorsing stel voor dat die paar bekende voorbeelde van bekende Australiërs wat uit benadeelde wykies opgekom het, die uitsonderings is op die reël vir kinders wat grootword in hulle.
Die Dropping Off The Edge navorsingsprogram, wat begin is deur die destydse professor Tony Vinson in die vroeë 2000s, identifiseer die mees benadeelde voorstede en plaaslike regeringsgebiede in elke staat en gebied. Dit toon dat so min as 3% van gemeenskappe 'n onproportionele las van nadeel het. Hulle word gekenmerk deur lae onderwys en indiensnemingsvlakke, en hoë vlakke van gestremdheid, kriminele oortuigings en armoede.
Kinders wat in hierdie benadeelde gemeenskappe grootword, het min geleenthede vir opwaartse sosiale mobiliteit in vergelyking met eweknieë in meer welgestelde voorstede. En beduidend, die kinders van lae-inkomste gesinne in beter af-voorstede het hoër aspirasies en weet wat hulle moet doen om dit te bereik.
Ons onlangse navorsing met jongmense in Sydney, Melbourne en Adelaide blyk dat kinders in benadeelde gemeenskappe nie net meer geneig is om in armoede te leef nie, maar ook minder toegang tot sportklubs, biblioteke en ander ontspannings- en kunsfasiliteite, soos dié in meer welgestelde voorstede blyk vanselfsprekend te wees. Hul skole is ook minder geneig om buitemuurse aktiwiteite te bied wat jongmense in staat stel om betrokke te raak met ander wat in verskillende gebiede woon en verskillende lewenservarings het.
Die meeste jong mense sien hierdie aktiwiteite so lekker en 'n goeie manier om met ander jongmense aan te sluit. Die implikasies vir jongmense se lewensgeleenthede om hierdie aktiwiteite te ontbreek, strek egter ver buite rekreasie.
'Sagte vaardighede' en sosiale mobiliteit
Soos die Nobel-prys-bekroonde ekonoom, James Heckman, sê:
Pligsgetrouheid, deursettingsvermoë, maatskaplikheid en nuuskierigheid.
Terwyl hierdie "sagte vaardighede" in die huis en in die klaskamer aangeleer kan word, word hulle versterk en ingebed in gestruktureerde buite-skoolaktiwiteite. Ouers wat die langtermyn voordele van hierdie aktiwiteite erken, belê dikwels swaar in hul kinders se deelname aan hulle.
Vir jongmense in lae-inkomste families word toegang tot hierdie aktiwiteite moeilik gemaak deur nie registrasiefooie, uniforms en ander toerusting, of selfs die petrol vir vervoer na die aktiwiteite, te kan bekostig nie. Vir jongmense in lae-inkomste families wat in benadeelde voorstede woon, word hierdie uitdagings vermenigvuldig.
Welvarende voorstede is geneig om goeie geleentheidstrukture te hê - 'n kombinasie van fisiese fasiliteite, institusionele ondersteuning en sosiale netwerke wat toegang tot onderwys, werk en ander gewaardeerde geleenthede bied. Swak voorstede ontbreek dikwels hierdie geleentheidstrukture.
Terwyl arm voorstede dikwels meer welgestelde voorstede met goeie geleentheidstrukture aangaan, stel ons navorsing voor dat jongmense in die benadeelde voorstede nie dikwels daar welkom voel nie. Soos een meisie ons vertel het toe sy gevra is of sy met jongmense gemeng het in die beter naburige voorstede:
Nee, maar as ek dit gedoen het, weet ek dit sal my skuld wees.
Haar bekommernis is dat as haar interaksies met beter afwesige eweknieë in 'n konflik eindig, sal hulle daarvan beskuldig word.
Jong mense in beter buite-voorstede, aan die ander kant, het hul minder welbehae-bure beskou as nodig vir remediëring. Toe een jongman gevra is of hy na die jeugklub in die naburige benadeelde voorstad gegaan het, waar hulle 'n reeks kort werkswinkels aangebied het (byvoorbeeld hiphop- of graffiti-vaardighede), het hy geantwoord:
O daar, nee! Dis vir ontstelde kinders.
Hierdie kommentaar vang die sosiale uitsluiting wat jongmense wat in minderbevoorregte voorstede woon, van kontak met jongmense in meer welgestelde voorstede hou, of om fasiliteite naby hulle te gebruik.
Buurt oorwin gebrek aan geld
Nie alle arm kinders woon in arm voorstede nie. Ons het gepraat met verskeie jongmense wat in lae-inkomste gesinne woon in welgestelde voorstede wat deelgeneem het aan 'n verskeidenheid ontspanningsaktiwiteite. Hul ouers het gesukkel om registrasiefooie te betaal, die regte toerusting te koop en petrol te hê om hulle na aktiwiteite te neem, maar hulle kon reëlings tref. Dikwels het die ondersteuning van ander ouers gehelp met hul kinders se deelname.
Die kontras in vooruitsigte en aspirasies tussen hierdie jongmense en diegene wat in die benadeelde voorstede woon, was opvallend. Die meeste van die jongmense in die benadeelde voorstede waarmee ons gepraat het, het lae aspirasies vir hul toekomstige loopbane gehad. Maar die meeste jongmense van lae-inkomste families in die meer welgestelde voorstede het na die universiteit gestreef en geweet wat hulle moes doen om daar te kom.
Hierdie verskille in geleenthede en aspirasies onderstreep hoe lewenskanse gekoppel is aan die gemeenskap se kontekste van jong mense asook hul individuele en gesinsituasies. Jong mense se persepsies van hierdie kontekste, die mense wat hulle ontmoet in hul buite-skoolse lewens en hoe hulle die moontlikhede van hul eie toekoms verstaan, het almal 'n impak op hul vermoë om geleenthede op te neem.
Om gelyke toegang te hê tot geleenthede wat lewenskanse verbeter, moet jongmense in die mees benadeelde voorstede toegang hê tot en welkom voel in dieselfde geleentheidsstrukture wat vir meer bevoordeelde jongmense beskikbaar is. Dit vereis belegging in ontspanningsgeriewe en 'n fokus op 'n insluitingskultuur in hierdie fasiliteite. Om hierdie probleem te verhelp, vereis ook beleide wat die ongelykhede in breër mate verminder, sodat progressiewe minder voorstede gedefinieer kan word as "die rand van die kant af".
Gerry Redmond, Medeprofessor, Kollege van Sake, Regering en Regte, Flinders Universiteit en Jennifer Skattebol, Senior Navorsingsgenoot, Maatskaplike Beleid Navorsingsentrum, UNSW
Jy is hier: Tuis > Sosiale en politieke > ekonomie > Ongelykheid > Beheer 8-mans werklik dieselfde rykdom as die swakste helfte van die wêreldwye bevolking?