In die pylvak
Nou pak ek vanoggend ewe moedig my voortgesette navorsing vir 'n artikel aan, en my gedagtes begin maar net weer afdwaal. Ai tog! Ek is 90% klaar met my stuk, maar moet nou eers hier ook iets neerpen! Ek het die konsentrasievermoë van 'n swanger huisvlieg deesdae.
Die laaste 10 dae hier word nou in detail beplan. Elke dag is vol - dit wissel van afskeidkuiertjies by die kinders, dringende sake wat afgehandel moet word en moontlike finale uitstappies (Delft bly op my agenda, want ons moet nog klompies en stroopwafels vir almal tuis kry, hehehe). Ons het geen tyd om te verspeel nie. Vandag is amper die laaste dag wat ons soort van vir onsself het - en ook maar net omdat ons wag vir terugvoer van die verhuisingsmaatskappye af. Dit sal ons help om die bokse reg of oor te pak, en finaal te weet hoeveel plek daar in die container gaan wees, en teen watter tarief.
Dit is kouerig hier (13 grade) - wel vir die laaste twee weke al, mét heelwat reën ook. Ons begeer dit om die Japanse tuin by Clingendael te gaan bekyk, maar die weer laat dit net nie toe nie. Hier vanuit die grot sien ek doer bo (waar die enigste lig na buite is), dat dit vandag bewolk is, nes die weervoorspelling gesê het dit gaan wees. Dis heel knus hier binne, gelukkig. Ons is al twee besig op ons laptops met Midvliet, een van die lokale televisieprogramme, in die agtergrond aan. En wraggies, skielik is daar 'n pragtige insetsel op oor die einste Japanse tuin wat ons so graag wil sien! Nou ja, dalk is dit 'n teken ...
Ek het nooit besef hoe intens ek die visuele benodig in my lewe nie - totdat ons hier in die grotjie (hoewel modern en pragtig ingerig) beland het nie! Ek het engtevrees hier, voel ek kan partykeer nie asemhaal nie. Ons droom drome en sien gesigte van ons toekoms vorentoe. Elke dag beplan, bedink en besin ons oor die nuwe uitdagings wat voorlê. Ons verlang na die stoep in Sabie, waar mens dwarsdeur die jaar 'n vleisie kan braai en die uitsig geniet. Ook om wakker te word met jou eerste blik in die oggend op die berge, waaroor die son stadig kruip.