Jy kan hulle nie sien nie! Jy kan hulle nie raak nie! Maar jy kan dit sekerlik voel! Tensy jy dit natuurlik begrawe het onder lae en lae "beskerming" - of die lae fisiek is as in lae ekstra vlees, of emosioneel soos in standoffiese mure wat aan die mense rondom jou verkondig, "moenie te naby raak nie ".
Baie van ons het teruggehou en onvoltooide emosies gestoor. Wat is die doel? Ongelukkig is die rede vir onderdrukte emosies selfverlies. Om terug te hou van "voel jou gevoelens" is gewoonlik hoe ons probeer om onsself te beskerm teen seer. Maar die weerstand om jou emosies te voel wanneer hulle ontstaan, is wat werklik pyn veroorsaak.
Hoe Onfelt en Onverwagte Emosies Manifeste?
Onbelemmerde en onuitdrukte emosies manifesteer in baie opsigte. Hulle voel dalk net op 'n "ongemak", asof iets verkeerd is en jy weet nie wat dit is nie. Soms is dit selfs moeilik om vas te stel wat presies die oorsaak van jou ongemak of ongemak is. Miskien is dit 'n gevoel van ontevredenheid met jouself, met jou lewe, met ander om jou. Soms is dit 'n gevoel van woede of teleurstelling wat nie 'n oorsaak het nie.
As jy ophou om jouself te bevraagteken oor die oorsaak van jou verwarring, sal die waarheid op die oppervlak kom. Daar is altyd 'n oorsaak vir ons gevoelens - dis net dat ons dit baie keer van onsself sowel as van ander weggesteek het.
Wat voel ek? Watter gevoelens spreek ek nie uit nie?
Dus die eerste vraag is om jouself te vra is: "Wat voel ek?" Die tipiese onderdrukte antwoord is "Ek weet nie" nie. Gaan net oor daardie hindernis deur nog 'n vraag te vra: "Watter gevoelens spreek ek nie uit nie?"
As dit nog 'n leë teken trek, vra jouself af: "As ek geweet het wat ek gevoel het, wat sou ek sê dit is?" Wat is jou antwoord? Ag ha! Gewoonlik sal dit 'n soort reaksie oplewer ... Is dit hartseer, woede, vrees? Watter antwoord kry jy by die vraag? Dit mag meer as een ding wees ... jy mag baie lae vlakke van gevoelens hê wat verband hou met jou huidige gemoedstoestand of bui.
Dit is OK om hierdie manier te voel!
Sodra jy die emosies wat jy in die stoor of onderdruk het, ontbloot het, kyk na hulle. Jy hoef nie te analiseer en te kritiseer nie. Moenie jouself beoordeel, jouself skuldig maak nie, of vertel jouself dat jy nie so "moet" voel nie. Kyk net na hulle, en vertel hulle (die gevoelens) en jouself dat dit goed is om op hierdie manier te voel. Laat jouself dan jou toorn voel, jou hartseer, jou vrees. Dit voel regtig! Gaan voort en huil, of klop jou kussing ... wat jy ookal doen (moenie iemand seermaak nie).
Die onderdrukte emosies moet uitkom sodat hulle ophou om jou en jou lewe te vergiftig. 'N Voorbeeld van hoe onderdrukte dinge jou steeds raak: Stel jou voor dat jy allergies is vir die reuk van iets. So druk jy die "iets" onder die bed sodat jy dit nie kan sien nie. Wel, sal dit enigsins help? Natuurlik nie - jy sal steeds allergies wees, en selfs al kan jy nie die "iets" sien nie, sal jou allergieë steeds gestimuleer word.
Dieselfde geld met onderdrukte emosies. Net omdat jy hulle onder die bed vasgemaak het, beteken dit nie dat hulle jou nie affekteer nie. Hulle doen, en die oplossing vir u probleme kan geïdentifiseer word, alhoewel u die oorsaak versteek of begrawe het of onderdruk het.
Die liggaam sal altyd genesing en heelheid soek
Die liggaam, veral wanneer jy die besluit geneem het om jouself te genees, sal altyd probeer om gesond en heeltemal te word. Wanneer energie binne-in jou opbou, soos 'n vulkaan se kragtige gasse, sal jou liggaam alles in sy vermoë doen om van die gif ontslae te raak.
Dit is beter vir jou, sowel as vir die mense rondom jou, wanneer jy jou emosies skoonmaak en vrylaat sonder om op ander te "stort". Die ou gevoelens het niks te doen met mense rondom jou nie. Hulle is "jou goed". Dit is beslis beter vir jou om jou opgehoopte emosies op hierdie manier uit te gee as om 'n sondebok te kies om die bron van daardie energie te dra of die emosies te onderdruk en fisiese probleme vir jouself te skep.
Ek is vry om my gevoelens te voel! Ek is veilig!
Vertel jouself dikwels dat dit goed en veilig is om 'n menslike gevoel te wees. In ons opvoeding het ons waarskynlik gesê dat ons nie ons woede moet wys nie, om nie ons hartseer of vrese te wys nie. Daarom het ons gedra en onsself vergiftig deur die reaksies op ons daaglikse lewe te onderdruk.
Neem tyd om by jouself te wees, veral as jy effens uit kilter voel, en praat met jouself (stilweg is goed). Vra jouself af wat dit is wat jy nie uitdruk nie, watter gevoel jy blokkeer ... en gaan dan na daardie gevoelens. Voel hulle. Ervaar hulle.
Om hulle te voel sal jou bevry om op die pad te gaan, onbelemmerd deur die kettings van emosie wat jou aan jou verlede bind.
Moenie bang wees dat jy die deur van die dam oopmaak en dat jy met 'n vloed van emosies geboul sal word nie. Dit kan eers so voel, maar sodra die druk van onuitdrukte emosies vrygestel word, sal die druk op jou self verminder word, en jy sal ligter voel.
Jy sal nie vir ewig huil nie. Die woede sal vir ewig nie ontplof nie. Die pyn gaan nie vir ewig aan nie. Sodra jy die druk vrylaat, kan jy die deksel ten volle afneem en dit grasieus laat vloei.
Bevry jouself. Voel jou innerlike kind uit vir jou aandag en jou liefde. Laat jouself toe om mens te wees. Gee jouself toestemming om te voel. Wees eg! Jy mag dalk verbaas wees ... jy sal daarvan hou!