Kunsterapie vir kinders - metodes, tipes, tegnieke, oefeninge - Sielkunde en Psigiatrie - 2019
Kunsterapie - Dit is een van die sentrale psigoterapeutiese gebiede, wat terapeutiese, remediërende en rehabilitasie werk insluit. Dit is gebaseer op die gebruik van visuele kunste om pasiënte te help. Die term "kunsterapie" is oorspronklik in Engelssprekende state gebruik. Dit het in die eerste helfte van die twintigste eeu verskyn. Hierdie term dui op verskillende metodes van rehabilitasie en terapeutiese praktyk, gebaseer op kuns.
Vandag is kunsterapie 'n terapeutiese gebruik van die visuele kreatiwiteit van die pasiënt, wat driekantige gerigte interaksie tussen die pasiënt, sy werk en die psigoterapeut behels. Die skepping van visuele beelde op papier word beskou as die belangrikste middel van interpersoonlike kommunikasie en is 'n vorm van kognitiewe aktiwiteit van die kliënt wat hom help om die verlede of werklike ervarings vandag uit te druk. Dit is nogal moeilik vir die kliënt om met behulp van woorde te kommunikeer.
Kuns terapie metodes
Die hoofdoel van kuns terapeutiese metodes lê in die skep van 'n harmonieuse ontwikkeling van persoonlikheid deur die vorming van die vermoëns van selfuitdrukking en kognisie. Uit die oogpunt van die volgelinge van die klassieke psigoanalise word die sublimasie meganisme as die kern instrument van psigokorrektiewe invloed in kunsterapie beskou. K. Jung het 'n aanname gemaak oor die hoofrol van kuns om die prosesse van individualisering van die vorming van persoonlikheid te fasiliteer, wat gebaseer is op die vestiging van 'n balans tussen die "I" bewusteloos en die "ek" bewus. Die belangrikste tegniek van die kunsterapeutiese effek Jung beskou die tegniek van aktiewe verbeelding, wat daarop gemik is om die "I" van die bewuste en die "I" van die onbewuste te bots, om hulle met mekaar te versoen deur affektiewe interaksie.
Kunsterapie kan as primêre metode of as hulpmiddel gebruik word.
Vandag kan ons twee eienskappe onderskei aan die metode van kunsterapie, die fundamentele metode om 'n korrektiewe impak op die menslike psige te kry.
Kuns help in 'n spesifieke simboliese vorm om 'n traumatiese konfliksituasie te herskep en kan maniere vind om dit op te los deur so 'n situasie te transformeer deur die kliënt se kreatiewe en kreatiewe vermoëns te gebruik. Dit is die eerste ontvangs van kunsterapie.
Die tweede metode is nou verbind met die aard van die voorkoms van die estetiese reaksie, wat u toelaat om die effek van die invloed van negatief tot positief te verander.
Die tegnieke van kunsterapie sluit in tekening, beeldhouwerk, musiek, modellering met papier, modellering, houtwerk, literêre skepping, sang, dans, ens.
Kunsterapie klasse kan op twee maniere uitgevoer word. Die eerste manier is om die kliënt te voorsien van die moontlikheid om handwerk uit 'n spesifieke materiaal op die model op 'n gegewe onderwerp te maak. Dit laat jou toe om opvallende ongewone kleurkombinasies te sien, die oorspronklike uitdrukking van die plot en sy eienaardige vorm. Al die bogenoemde het 'n direkte verband met die eienaardighede van die pasiënt se wêreldbeskouing, sy emosies, ervarings, bekommernisse, wat die simbole van bewussyn verberg, wat dit moontlik maak om bykomende diagnostiese inligting te verkry wat die teenwoordigheid en kwaliteit van die kliënt se probleme aandui.
Die tweede metode is 'n ongestruktureerde les waarin kliënte genooi word om die tema of plot van handwerk, materiaal, gereedskap te kies. Die finale stadium van hierdie metode is om die onderwerp of storie, wyse van opvoering, keuse van materiaal, ens. Te bespreek.
Baie bekende psigoterapeute beklemtoon die leidende rol van kunsterapie in die verbetering van adaptiewe vermoëns in die alledaagse lewe.
'N Verskeidenheid kuns terapeutiese metodes skep 'n spesifieke situasie om 'n pynlose benadering tot die diepte van kliëntbewustheid te verkry, die verwerking van sy onbewustelike angs en ervarings stimuleer, help om voorheen geblokkeerde of onderontwikkelde perseptuele stelsels wat verantwoordelik is vir die persepsie van die omliggende wêreld, te ontwikkel om 'n assosiatiewe en figuurlike denke te vorm. Vir 'n ervare sielkundige of psigoterapeut is kunsterapie onskatbare diagnostiese materiaal. 'N Verskeidenheid kuns-terapeutiese metodes bied ongekende ruimte vir kreatiewe lekkernye.
Een van die voorste metodes van kuns-terapeutiese effekte is die Mandala-metode, wat middelpunt of sirkel beteken. Die patroon van die mandala is simmetries en is gewoonlik 'n sirkel met 'n uitgesproke sentrum. Die belangrikste landmerke, die aantal wat kan wissel, word binne die sirkel aangedui. In die komplekse geometriese struktuur van die mandala kan jy egter ander elemente vind, soos vierkante, allerhande ovale of geboë lyne, reghoeke en driehoeke. Dus, die mandala is 'n sirkelvormige patroon wat die produk van 'n individu se spontane kreatiewe aktiwiteit kan wees of volgens 'n gegewe opdrag geteken kan word. Die tekeninge, wat in 'n sirkel ingeskryf is, het in antieke beskawings ontstaan ​​en word bewaar in die moderne wêreld. Die ronde variasie van mandalas het die mensdom altyd vergesel. Byvoorbeeld, die sirkel is die sentrale aksent van baie heilige kultusse gode en prehistoriese plekke van aanbidding. Die beeld van mandalas word in verskillende etniese groepe en kulture aangetref, byvoorbeeld in verskeie argitektoniese komposisies, op die tamboeryne van die Sjamane van Siberië, in die skemas van labirinte.
Sedert antieke tye dra die mandala die geestelike betekenis van die voorwaardelike weerspieëling van die wêreldorde en geestelike harmonie. Die mens het intuïtief geleer om die siel en verstand te kalmeer met behulp van tekeninge in 'n sirkel en gebruik hulle as 'n geleentheid om nader aan die natuur te kom.
K. Jung was een van die eerste Europese wetenskaplikes wat die idees van die mandala bestudeer het met deeglike aandag. In sy werk, Memories, Dreams, Reflections, het hy gepraat oor sy eerste uitbeelding van 'n mandala in 1916, waarna hy elke dag nuwe mandalas in sy notaboek geskets het. Jung het bevind dat elke nuwe beeld op 'n sekere oomblik sy geestelike lewe weerspieël. Toe het hy sy tekeninge begin gebruik om sy eie "geestelike transformasie" te herstel. Uiteindelik het Jung vermoed dat die kunsterapie-metode van Mandala 'n soort reguit is op die pad na die sentrum van die individu, tot die ontdekking van sy unieke natuur en individualiteit. Hy het geglo dat die mandala 'n uiters kragtige simbool is, wat 'n sigbare projeksie van die wêreld van die menslike psige is en die Self van die individu uitdruk.
Vandag gaan baie kundiges op die gebied van kuns, antropologie, argeologie, sielkunde en psigoterapie voort om die mandala te bestudeer. Om met Mandalas te werk, help die persoon om die verband tussen die "Ek" bewuste en die "Ek" bewusteloos te versterk. Die noodsaaklikheid om mandalas te teken, veral in krisissituasies, kan beteken dat die "Ek" onbewustelik die bewuste "Ek" wil beskerm. Bevestigings hiervan kan geknip wees, wat dikwels deur kinders en volwassenes geverf word in tye van krisis, wanneer die "Ek" met onbewuste, angstig inhoud gevul is.
Mandalas kan abstrakte tekeninge wees wat mense onbewustelik op papier teken terwyl hulle alleen by hulle is, byvoorbeeld by 'n vergadering of lesing wat nie vir hulle interessant is of tydens 'n telefoongesprek nie. Sulke tekeninge is 'n poging om verstandelike afleiding te vergoed. As ons die onbewuste tekeninge ontleed, kan ons aflei dat die kern van die meerderheid geometriese vorms, soos vierkante, sirkel.
Een van die belangrikste voordele om met mandalas te oefen, onthul hom met die hulp van jou eie "innerlike kind", deur te dink aan die gebruik van kryte, verf en vrye tyd.
Kunsterapie Mandala-metode is ewe suksesvol, beide in werk met kinders as volwassenes. In psigokorrektiewe, rehabilitatiewe en ontwikkelingspraktyk met jong kinders en adolessente, kan mandalas gebruik word om:
- korrektiewe werk van emosionele toestande, normalisering van gedragsreaksies, byvoorbeeld deur die maak van gereedgemaakte mandala kleurstowwe;
- diagnose van die huidige emosionele toestand en bui, byvoorbeeld deur die wit sirkel te kleur;
- studie van groepverhoudings van kinders, byvoorbeeld deur individuele mandalas in 'n span te skep met die daaropvolgende skepping van 'n groepsamestelling;
- diagnostiese en korrektiewe werk met 'n spesifieke probleem, byvoorbeeld deur die sirkel te kleur wat die skool, die kind se omgewing, die gesin, sy beeld "I", vriendskap, ens. kan simboliseer.
Ook kan die Kunsterapie Mandala-metode toegepas word in ander relevante areas van remediërende, diagnostiese, rehabilitasie-, ontwikkelings- en terapeutiese werk met kinders, adolessente en volwassenes. Sulke gebiede sluit in probleme met selfbeeld, interne wanbalans, vrees om beheer oor jouself te verloor, aktivering van individu se hulpbronne, depressie, aggressie, hipersensitiwiteit of aleksitiemie, fobies, hulp met aanpassing, persoonlikheid en leeftydkrisisse, familie en psigosomatiese probleme, afwykings van fyn motoriese vaardighede , spanbou, ens.
Mandalas verander die kragte van die aangebore geestelike strukture van die onderbewussyn in die bewuste "Ek". Daarom kan die interpretasie van 'n kreatiewe resultaat in die loop van die werk met mandalas dieselfde wees as wanneer dit met ander projeksietegnieke werk. Die kleure wat gekies word vir die beeld van die mandala, kan verskeie aspekte van die persoonlikheid van die persoon wat aansoek gedoen het, openbaar, wat intuïtief sal toeneem tot die keuse van die huidiglik relevante of gunsteling kleur. So 'n keuse kan wissel afhangende van die interne toestand van die individu, op ouderdom of lewensfase, ens. Kinders, wanneer hulle kleure kies, het gewoonlik meer spontaniteit as volwassenes. Volwasse individue word immers beheer deur die verstand, en gee dus groot waarde aan estetiese kriteria. Baie individue, wat vir die eerste keer 'n mandala verf, onderdruk die oop ware uitdrukking van gevoelens, hulle dink aan hoe om kleure beter te reël en te beklemtoon sodat die tekening harmonies en pragtig is. Wanneer die "innerlike kind" egter in die proses van kreatiwiteit ontwaak, begin die proses van "genesing". Enige mandala is 'n produk van individuele kreatiewe aktiwiteit van 'n persoon wat in 'n bepaalde tyd en in 'n bepaalde plek geskep word. Daarom sal dit altyd uniek wees en kan dit nooit herhaal word nie.
Vir die menslike persoon is kreatiwiteit een van die maklikste maniere om jou eie innerlike wêreld te verstaan, om jouself te verstaan ​​en te ken. Dit is gerig aan die beste kante van die menslike siel, tot sy ligste en opregte aspekte. Wanneer iemand 'n persoon trek, sing, musiek speel of selfuitdrukking vind in ander vorme van kreatiwiteit, help dit hom om te ontspan, te kalmeer, homself te openbaar en in harmonie met sy eie siel te wees. Die volgende tipes kunsterapie word onderskei: isoterapie, dans- en speelterapie, fototerapie, musiekterapie, fototerapie, sprokie-terapie.
Toegepaste tipes kreatiwiteit, soos skilderkuns, verskillende soorte skilderye, modellering, ens., Hou verband met isoterapie. Hierdie tipe kunsterapie is een van die gewildste en wydverspreide vandag. Dokters wat spesialiseer in isoterapie beveel aan om hul eie emosies en opwinding met die hoogste moontlike spontaniteit (spontaneïteit) te toon. Die grootste voordeel en voordeel van isoterapie is die uitskakeling van hindernisse vir selfsensorskap, wat die deur oopmaak vir die kliënt se onderbewussyn. Kreatiwiteit het 'n unieke eienskap wat die verwydering bevorder tot die oppervlak van alle verborge en onbewuste geheime, begeertes, probleme wat voortdurend druk op die persoon plaas. In die proses van modellering of tekening het die regterhemisfeer van die brein betrokke geraak. Dit is juis daarom dat die sensuur van die verstand, wat poog om negatiewe gedagtes en negatiewe emosies uit te filter, kos. Voordat 'n kleurpalet egter gekies word, word die menslike verstand impotent voordat beelde verskyn. In die isoterapie word tegnieke om jou eie drome en tekenmandale te herskep, ook dikwels gebruik.
Dansterapie bestaan ​​daarin om jou eie bui, emosies en gevoelens met behulp van dans uit te druk. Dansterapie sessies word as baie effektief beskou en genesing. Psigoterapeute glo dat hierdie metode van kunsterapie bydra tot die transformasie van wêreldbeskouings. Die voorouer van liggaamsgeoriënteerde terapie, V. Reich, het gesê dat indien enige emosies, byvoorbeeld woede of vreugde, nie 'n lang uitweg gegee word nie, sal hulle ophoop in die selle van die menslike liggaam en sodoende die sogenaamde spierpantsering vorm. Met die hulp van dansterapie kan hierdie proses voorkom word. In gevalle waar dit reeds gebeur het - breek. Jy moet dans tot op die oomblik van volle vryheid. Mens moet egter nie dansterapie met klasse in 'n dansateljee verwar nie, aangesien in die ateljee alle bewegings deur die afrigter bepaal word en nie spontaan uitgedruk word nie.
Beethoven het musiek behandel as 'n openbaring wat hoër is as wysheid of enige ander filosofie. Baie navorsing bewys dat musiekterapie van groot nut is. Dit is effektief in Alzheimer se siekte, depressie, stres en slaapstoornisse. In die proses om na musiek te luister, word die interne toestand van die individu verander. 'N Persoon wat na musiek luister, pas by die ritme van die motief, absorbeer positiewe vibrasies.
Spelterapie het ook 'n genesende effek op die menslike psige. Toegang tot die onderbewussyn word geopen deur moeilike lewensituasies te speel, om na weggesteeke hoeke van die psige om te gaan op soek na belangrike emosies. In die proses van toneelstuk word geheue geaktiveer, aandag verbeter, die wil toeneem, die verbeelding word ligter en die vermoë om jou liggaam te verbeter, verbeter. Een van die tipes van hierdie tipe kunsterapie word beskou as sandterapie. Die fondamente het K. Jung gelê.
Vir die oplossing van verskeie sielkundige probleme, selfontwikkeling en selfkennis is fototerapie die afgelope 10 jaar suksesvol gebruik. Hierdie tipe kunsterapie word as baie jonk beskou, die ontwikkeling begin in die laat 70's van die 20ste eeu in die Verenigde State. By fototerapie kan addisionele grafiese tegnieke ook gebruik word, byvoorbeeld 'n collage, installering van gereedgemaakte beelde in die binneland, werk van bespotings en verdere interaksie met hulle, ens.
Kunsterapie Kopytin het voorgestel dat fotografie as 'n terapeutiese, remediërende, ontwikkelings- en gesondheidsbesorgmiddel gebruik word. Die beskikbaarheid van fotografie, sowel as die verskeidenheid vorms en variasies van fototerapie sessies, maak dit moontlik om hierdie tegniek te gebruik om met mense van verskillende ouderdomme (vanaf drie jaar) te werk, ongeag hul vlak van ontwikkeling en behoeftes.
Kunsterapie Kopytin het die positiewe effek van fotografie op die pasiënt se persoonlikheid en sy verhouding met die omgewing opgemerk. So 'n effek kan sowel tydens onafhanklike individuele studies as tydens die skepping van foto's en hul verdere bespreking met 'n spesialis gemanifesteer word.
Sprokie-terapie is redelik doeltreffend wanneer jy met dromers werk. Dit word suksesvol gebruik om die verstandelike toestand, die oplossing van verskillende konfliksituasies, vir interne transformasies te verstaan. Sprokie-terapie word beskou as 'n onontbeerlike metode om baie jong kinders en meer volwassenes te help. Dit kan op twee maniere gedoen word: deur na 'n sprokie te luister wat die terapeut of kinders kan vertel, kan hulle hul eie storie opstel. Onafhanklik 'n plot uitvind, die kind openbaar die innerlike wêreld, kommunikeer sy gevoelens en drome, leer hoe om 'n weg uit enige situasie te vind.
Kunsterapie vir kinders
Kuns terapie klasse vir kinders vandag is die mees opwindende, effektiewe en redelik ekonomiese manier van sielkundige hulp aan kinders. Dit is gebaseer op kreatiwiteit en speelaktiwiteit.
Die psyche van die baba word gekenmerk deur kwesbaarheid, waardeur dit 'n meer versigtige houding teenoor homself vereis. Die kind leer immers net homself leer ken, hy begin net kennis maak met die omgewing en ander mense. Daarom is dit op sy nog klein lewenspad dikwels moeilik vir babas om probleme vir hulle te ondervind, byvoorbeeld in 'n familie of kleuterskool. Ouers wil regtig hul kinders help, maar hulle weet dikwels nie hoe om dit te doen nie. Na alles, verduidelikings of oortuigings, lees notas en waarskuwings help nie, en die kind alleen kan nie duidelik verduidelik wat hul toestand veroorsaak het en wat presies daarmee gebeur nie. Byvoorbeeld, hoekom weier hy om na die kleuter te gaan of wat hy in die donker vrees. Именно в этих случаях будут незаменимы арт-терапевтические практики.
Арт-терапия занятия для детей проходят обычно в более свободной форме. Обсуждение и разрешение различных психологических трудностей и проблем происходит на фоне игровой или творческой деятельности. In sulke klasse onthul die kind gelyktydig met die genot van die spel of kreatiwiteit sy eie kreatiewe vermoëns, is die sentrum van die aandag van 'n volwassene, meesters psigologiese probleme, verander die persoonlike sielkundige realiteit.
Die belangrikste voorwaarde vir alle aktiwiteite wat ontwerp is vir kinders se kunsterapie, is die verstaanbaarheid en veiligheid vir kinders, die beskikbaarheid van fondse en aantreklikheid.
Die mees algemene en gunsteling metode van kunsterapie vir kinders wat aan al die bogenoemde vereistes voldoen, word as sandterapie beskou. Al wat nodig is om die kunswerke vir sandkuns te doen, is 'n gewone sandbox of sandbox. Met die teken van sand, die skep van sandkastele of ander figure, ontwikkel 'n kind taktiele sensasies, word hy meer ontspanne. Dit is die manier waarop 'n baba uitdruk.
Die mees toeganklike oefening, waarvoor jy net 'n stukkie papier en 'n potlood nodig het, is om doodles te teken. Die kind is terselfdertyd heeltemal gratis, sonder om te dink aan die eindresultaat, trek 'n wirwar van lyne op 'n stuk papier en probeer dan om 'n soort beeld te identifiseer met die daaropvolgende beskrywing. In die loop van die beskrywing kan die kind dit reeds bewustelik teken, beklemtoon kontoer, aksent lyne, skaduwee sommige areas, ens.
Nog 'n baie interessante tipe isoterapie is monotipe, wat "een druk" beteken. Die kind moet 'n tekening (kolle, lyne, ens.) Op die oppervlak skep wat nie verf opneem nie, byvoorbeeld op plastiek of linoleum, met ink, ink, waterverf, ens. Dan word 'n stuk papier op die oppervlak aangebring, asof dit nat is . Die gevolglike spieëlbeeld op papier moet aan die kind gegee word sodat hy dit kan ondersoek, beskryf wat gebeur het, voeg of teken 'n prent.
Die belangrikste verskil tussen kunsterapie en ander tipes psigoterapeutiese praktyke is die gebruik van nie-verbale kommunikasie as die hoofmeganisme vir die oordrag van inligting aan mense. Die basis daarvan bestaan ​​uit praktiese oefeninge wat 'n individu help om antwoorde op allerhande vrae te vind, interne remmende faktore te hanteer, vrese te oorkom.
Oefeninge in kunsterapiepraktyk is 'n soort hulpmiddel waarmee jy idees, gebeure, gevoelens, interpersoonlike verhoudings, vaardighede kan ontwikkel, selfbeeld en selfvertroue in die kragte verhoog, 'n nuwe, meer suksesvolle beeld van jou eie "I" kan skep.
Die sessie van kunsterapie bestaan ​​uit twee dele. Die eerste gedeelte dek die kreatiewe uitdrukking van die kliënt, is nie-verbaal van aard, sluit nie die spesifieke struktuur van die vergadering in nie. Die belangrikste instrument vir pasiënt selfuitdrukking in hierdie gedeelte is kreatiewe aktiwiteit, byvoorbeeld tekening of beeldhouwerk. Die tweede deel word oorheers deur mondelinge meganismes. Dit kom onmiddellik na die eerste en bestaan ​​uit 'n mondelinge aktiewe bespreking van die vrugte van kreatiewe aktiwiteit.
Die gewildste metode van kunsterapie onder die voorste psigoterapeute word beskou as 'n collage, aangesien dit die dokter toelaat om die huidige geestestoestand van die pasiënt te assesseer om die mees opwindende ervarings te identifiseer. Die hoofkenmerke van hierdie oefening is om die positiewe emosionele ervarings van die kliënt te beklemtoon, die geleentheid vir selfuitdrukking van enige persoon, selfs heeltemal ver van kuns, om die maksimum potensiaal te openbaar. Collage word beskou as 'n baie effektiewe instrument vir die werk met die individu.
Die skepping van figure uit klei laat 'n individu toe om sy eie emosies, ervarings deur middel van modellering, uit te lok. Daar is baie opsies vir hierdie oefening, wat wissel van die skepping van aartappels en eindig met die modellering van liggaamsdele. Kunsterapie met kinders en hul oefeninge is daarop gemik om doeltreffendheid te verhoog, spanning te verlig en kreatiewe vermoëns te ontwikkel. Die mees relevante vandag is musiekterapie, dans- en drama-terapie, sprokie-terapie, ens.
Luister na musiek, speel verskeie instrumente, klop en klap volgens die ritme van die melodie. Dit alles verhoog kinders se prestasie, verminder stres en dra by tot die ontwikkeling van artistieke vermoëns. Dramatiese terapie leer kommunikasie, dra by tot die vorming van voldoende selfbeeld. Kunsterapie met kinders en dansterapie oefeninge is gemik op die voorkoming van neurose en komplekse.
Moderne kunsterapie het 'n oneindige aantal gebiede en tegnieke. Daarom is dit vandag maklik om 'n individuele kunsterapiemetode te kies wat die toestand van die individuele psige ten volle sal weerspieël, en daarmee sal dit goed begryp word.
Daar is twee hoofmetodes van kunsterapie: passief en aktief.
Die passiewe tegniek bestaan ​​in die verbruik deur die kliënt van kreatiewe werke wat deur ander individue geskep word. Byvoorbeeld, jy kan beelde bekyk, kunswerke lees, luister na musikale skeppings, ens. Die aktiewe tegniek is gebaseer op die skepping van kreatiewe produkte onafhanklik deur die kliënt, terwyl die estetiese waarde en skoonheid van hul skeppings nie geëvalueer word nie.
Metodes van kunsterapie laat die psigoterapeut toe om die individuele benadering tot die pasiënt- en groepvorme van werk optimaal te kombineer. Art-terapeutiese tegnieke, as 'n reël, is teenwoordig in alle programme van pikhokorrektsii, wat hulle aanvul en verryk.
Die kuns-terapeutiese effek is gebaseer op die meganisme van sublimasie, wat bestaan ​​uit die herleiding van die energie van die psige vanaf die traumatiese faktor tot 'n aanvaarbare uitweg-kreatiwiteit. Met ander woorde, as angstig ervarings in die vak opgehoop het, kan hy probeer om hulle uit te druk deur kreatiewe aktiwiteite en verlig te voel. Dit is die helende effek van kunsterapie. Maar die skep van 'n beeld van wat opgewonde is, is net die eerste stap. Die tweede stap sal die transformasie van die beeld in 'n positiewe rigting wees. Gelyktydig met die verandering in die beeld, vind die transformasie van die interne voorstelling ook plaas, waardeur die individu 'n weg uit 'n skynbaar hopelose situasie vind.
Psigokorrektiewe klasse met die gebruik van kunsterapeutiese tegnieke en tegnieke is veral effektief wanneer hulle met jonger skoolkinders werk, aangesien hulle nie kinders raak nie, behou hulle hul prestasie en aktiwiteit regdeur die klas.