My soort kos by Bronberg Wynlandgoed
Thursday, 24 June 2010 18:35
Hulle vertel my die nuwe Bronberg Wynlandgoed het 'n nuwe kok of twee en dat 'n mens nou 'n billike buffet op 'n Sondag aldaar kan geniet. En so sit ons toe op 'n matige Sondag af soontoe. Ons sit aan by 'n ruim eetkamertafel in die kroegdeel van die plek. 'n Kaggelvuur hou die ergste koue op 'n afstand. Gemeet aan die aantal mense, is die Sondag-buffet glad nie meer 'n geheim nie.
'n Flinke kelnerin, netjies uitgedos in swart, is dadelik byderhand om te hoor wat ons wil geniet om te drink. Baie dinge het verander sedert die 'lodge' 'n landgoed geword het.
Ek is in ekstase toe Chris die blink deksels van die opskepskottels een na die ander oplig en ek met die oog proe wat daar op my wag. Die keuse van sewe soorte vleiskosse los my met 'n dilemma, want die meeste daarvan tel onder my gunstelinge.
Die blink bakke vol boerekosbelofte
Ek besluit die oplossing lê in klein porsies van elk, maar dit los my nogtans met 'n tjok geblokte bord. 'n Middelslag stukkie beesstert, 'n lepel of wat bobotie, 'n snytjie elk van bees- en varkbraaistuk, een lewerkoekie en 'n redelike porsie skaapafval. Daarby saam is soetpatats, geelrys, bakaartappels en witsous-blomkool. Die hoender los ek weens 'n gebrek aan plek op die bord en in my.
Ek vind alles voortreflik. Die oxtail is deursag en geurig, die braaistukke soos dit moet wees, die bobotie kan ek aanbeveel en ek is mos nogal partydig vir 'n lewerkoekie, maar dis die afval wat die koek vat. Later toe Metgesel gaan poeding skep (sjokolade-malvapoeding en vla) laai ek eerder nog afval in my poedingbakkie. Die soetpatats was in elk geval poedingrig genoeg.
Die Bronberg Wynlandgoed sit my soort kos voor op 'n Sondag, maar vleis is mos nie eintlik Metgesel se gunsteling nie. Sy is bly oor die heerlike groentesop en tuisgebakte brood en verseker my die nagereg was uit die boonste rakke, alles danksy Hans wat vir bogemelde gesorg het, al hou hy eintlik sy lyf deesdae bestuurder en nie meer kok nie.