Ons wil almal geluk hê, en tog bly geluk net buite ons bereik. Maar baie "hoe om gelukkig te wees" boeke kan voorkom, die mens is steeds grootliks besig met dieselfde probleme as hul voorvaders. Die armes soek rykdom, die siekes wil gesond wees, diegene wat aan huishoudelike twis ly, wil harmonie hê, ensovoorts. Selfs as ons rykdom, gesondheid en 'n gelukkige tuislewe verseker, word ons gekonfronteer met probleme op ander gebiede.
Verder, as ons op een of ander manier mode-omstandighede wil hê wat klaarblyklik voldoen aan al die voorwaardes wat nodig is vir geluk, hoe lank kan ons die omstandighede handhaaf? Natuurlik nie vir ewig nie. Nie een van ons kan die siektes en stadige verswakking van die liggaam wat veroudering vergesel, vermy nie, en nog minder van ons kan die dood ontsnap.
Probleme is nie die oorsaak van ongelukkigheid nie
Probleme is egter nie die grondliggende oorsaak van ongelukkigheid nie. Volgens die Boeddhisme is die werklike oorsaak nie net dat ons probleme het nie, maar dat ons nie die krag en wysheid het om hulle op te los nie. Boeddhisme leer dat alle individue in oneindige krag en wysheid beskik, en dit openbaar die proses waardeur hierdie eienskappe ontwikkel kan word.
Om die kwessie van geluk aan te spreek, fokus die Boeddhisme nie so baie op die uitskakeling van lyding en probleme nie, wat as inherent in die lewe beskou word, en hoe ons die potensiaal wat in ons bestaan, moet kweek. Sterkte en wysheid, verklaar Boeddhisme, afkomstig van lewensmag. As ons genoegsame lewensmag kweek, kan ons nie net die teenstrydighede van die lewe weerstaan ​​nie, maar dit omskep in oorsake van geluk en bemagtiging.
Verwydering van lyding sal nie geluk bring nie
As dit egter ons doel is, moet ons eers die vernaamste lyding van die lewe identifiseer. Boeddhisme beskryf vier algemene lyding - geboorte, veroudering, siekte en dood. Maak nie saak hoeveel ons graag aan ons jeug wil vasklou nie, ons verouder met die verloop van tyd. Probeer as ons goeie gesondheid kan handhaaf, sal ons uiteindelik sekere siektetoestande of ander kwale opdoen. En meer fundamenteel, alhoewel ons die gedagte van sterwend afskrik, kan enige oomblik ons ​​laaste wees (hoewel dit natuurlik buite ons mag is om te weet wanneer daardie oomblik sal kom).
Ons kan verskeie oorsake erken - biologies, fisiologies en sielkundig - vir die lyding van siekte, veroudering en dood. Maar uiteindelik is dit die lewe self, ons geboorte in hierdie wêreld, dit is die oorsaak van al ons alledaagse lyding.
In Sanskrit word lyding duhkha genoem, 'n woord wat 'n staat impliseer waarvolgens mense en dinge nie met ons wense ooreenstem nie. Hierdie toestand is te danke aan die feit dat alle verskynsels verbygaande is. Jeug en gesondheid gaan nie vir ewig voort nie, en ons lewe kan ook nie self wees nie. Hier, volgens Boeddhisme, lê die uiteindelike oorsaak van menslike lyding.
Boeddha en die vier wêreldse lyding
Shakyamuni, of die historiese Gautama Boeddha, het die sekulêre wêreld verwerp nadat hulle hierdie wêreldse lyding ondervind het in wat bekend staan ​​as die vier vergaderings, 'n storie wat in baie Boeddhistiese Skrifte gevind word. Sodat die jong Shakyamuni, bekend as Prins Siddhartha, van wêreldse lyding beskerm sou word, het sy pa, koning Shuddhodana, hom hoofsaaklik tot die paleis beperk.
Op 'n dag uit die oostelike hek van die paleis, het hy egter 'n verdorwe ou man wat saam met 'n suikerriet getref het, gekry. Om hierdie man te sien, het Shakyamuni diep erken hoe die lewe onvermydelik die lyding van veroudering behels. By 'n ander geleentheid, toe hy die paleis by die suidhek verlaat, het hy 'n siek persoon gesien en besef dat siekte ook deel van die lewe is. 'N Derde keer, toe hy deur die westelike hek verlaat het, het hy 'n lyk gesien; hierdie "ontmoeting" het hom gelei om die realiteit te begryp dat al die lewens uiteindelik moet sterf. Uiteindelik het hy 'n godsdienstige asket ontmoet wie se lug van serene waardigheid in die prins wakker geword het om 'n godsdienstige lewe te begin.
Uiteindelik het Shakyamuni, nadat hy homself jare lank aan verskeie godsdienstige praktyke toegewy het, ascetisch en andersins verligting verkry, vryheid van geboorte, veroudering, siekte en dood verkry. Bepaal om ander mense aan hierdie verligting te lei, het hy oor prediking geplaas en bekend geword as die "Boeddha", 'n Sanskrit term wat 'n "verligte" beteken - 'n persoon wie se wysheid die uiteindelike waarheid van die lewe en die heelal omvat.
Die Vier Noble Waarhede & Agtvoudige Pad
Daar word algemeen bevind dat Shakyamuni dadelik na sy verligting die leerstellings van die vier edele waarhede en die agtvoudige pad verkondig het. Die vier edele waarhede is:
die waarheid van lyding
die waarheid van die oorsprong van lyding
die waarheid van die beëindiging van lyding
die waarheid van die pad na die beëindiging van lyding
Die waarheid van lyding is dat alle bestaan ​​in hierdie wêreld lyding behels, soos verteenwoordig deur die vier lyding wat ons as inherent in die lewe beskou het. Die waarheid van die oorsprong van lyding verklaar dat lyding veroorsaak word deur selfsugtige drang na die efemere genot van die wêreld. Die waarheid van die beëindiging van lyding is dat die uitwissing van hierdie selfsugtige drang die lyding beëindig. En die waarheid van die pad na die beëindiging van lyding is dat daar 'n pad bestaan ​​waardeur hierdie uitwissing bereik kan word. Die pad word tradisioneel geïnterpreteer as die agtvoudige pad se dissipline. Laasgenoemde is saamgestel uit:
regte menings, gebaseer op die vier edele waarhede en 'n korrekte begrip van Boeddhisme
regte denke, of die opdrag van 'n mens se gedagtes
regte manier van lewe, gebaseer op die reiniging van jou gedagtes, woorde en dade
regte poging om die ware wet te soek
regte gedagtes, altyd om regte sienings in gedagte te hou
Die vier edele waarhede en die agtvoudige pad was hoofsaaklik gerig op die dissipels wat die sekulêre lewe verwerp het en volkome betrokke was by die Boeddhistiese praktyk; hulle weerspieël die basiese houding en benadering wat onder Shakyamuni se vroeë leerstellings gelei het, wat op oorwegend negatiewe sienings oor die lewe en die wêreld konsentreer, sodat hy mense eerste kan opwek tot die harde werklikheid van die lewe en dan tot die onuitspreeklike geestelike ervaring van nirvana. As dit na die brief uitgevoer word, sal hierdie leerstellings wat die verwaarlosing van alle begeertes aangemoedig het, onvermydelik tot die ontkenning van die begeerte om te lewe lei.
Die fundamentele oplossing vir menslike lyding in hierdie wêreld lê dus in die uitwissing van aardse begeertes - dit wil sê allerhande begeerte, impuls en passie wat voortspruit uit die dieptes van mense se lewens. Deur hierdie leerstellings te volg, kon mense na bewering hul bande met die siklus van geboorte en dood verbreek en die staat bereik waarin wedergeboorte in hierdie wêreld nie meer nodig is nie - dit wil sê, hulle kon die staat van nirvana bereik.
Lei elke mens na geluk
Terwyl hierdie leerstellings moontlik vir monnike en nonne van toepassing was, was dit uiters moeilik vir leke om te volg. Shakyamuni se oorspronklike vasberadenheid was egter om elke mens op hierdie aarde na geluk te lei. Om hierdie rede het hy heen en weer oor die Midde-Ganges-streek gereis en sy filosofie uiteengesit.
Maar leke, selfs as hulle nirvana wou bereik, moes dit nie net onprakties gevind het nie, maar eintlik onmoontlik was om alle aardse begeertes te verlaat. Hulle het gesinne gehad om te ondersteun, werk om te doen, en ander alledaagse sake wat hul aandag eis. Terwyl nirvana dalk 'n ideaal was, was dit geensins 'n haalbare doelwit nie. Op een of ander manier bereik Shakyamuni se wysheid en deernis altyd die gewone mense wat natuurlik baie probleme gehad het wat hulle nie die middele gehad het om op te los nie.
As dit nie die geval was nie - sou die Boeddhisme nie gewone mense kon help nie - dan sou dit nooit 'n hoër status as die van 'n intellektuele strewe bereik het nie. Shakyamuni het mense geadviseer en hulle met hoop en moed geïnspireer sodat hulle hul lyding kon oorkom en die vooruitsig van 'n briljante toekoms geniet. Byvoorbeeld, hy het gepraat oor 'n suiwer land ver van hierdie wêreld waar mense, deur sy leringe te volg, mense van alle begeertes en vreemdelinge wedergebore kon word vir enige lyding of vrees.
Net soos hy sy monnike en nonne aangemoedig het om sy baie voorskrifte in ag te neem en die agtvoudige pad te volg om nirvana te bereik, het Shakyamuni sy leke gelowiges geleer om getrou te wees aan sy leerstellings sodat hulle in die suiwer land wedergebore kon word. Maar in werklikheid is ook nie die uitwissing van begeerte of wedergeboorte in die suiwer land bereikbaar nie. Dit is onmoontlik om die brande van begeerte uit te blaas en die siklus van geboorte en dood te onderbreek omdat begeerte inherent in die lewe is, die lewe is ewig en geboorte en dood is die onvermydelike afwisselende aspekte van die lewe. Ook is dit nie moontlik om 'n suiwer land te bereik wat nie eintlik bestaan ​​nie. Beide nirvana en die suiwer land was metaforiese toestelle in diens van Shakyamuni om sy volgelinge se begrip te ontwikkel.
Aanvaarding van die siklus van lyding is die sleutel tot geluk
Vanuit 'n ander perspektief was die onderrig aangaande nirvana gerig op persoonlike emansipasie deur die verwesenliking van die uiteindelike waarheid, en die suiwer grondonderrig was gerig op die emancipatie van die mense as geheel. Hierdie leerstellings is verteenwoordigend van die twee hoofstrome van Boeddhisme - Hinayana (die mindervoertuig) en Mahayana (die groot voertuig) onderskeidelik - en is later geïntegreer in die Lotus Sutra, wat ons in 'n sekere mate in hierdie boek sal bespreek. Die Lotus Sutra maak dit heeltemal duidelik dat twee aspekte van Boeddhistiese praktyk onontbeerlik is om verligting te verkry. Die een is daarop gemik om onsself te vervolmaak, in die sin dat ons die uiteindelike waarheid besef en ons inherente potensiaal ontwikkel, en die ander is die leiding van mense om daardie perfeksie te lei.
Die Lotus Sutra onthul ook die ware betekenisse van nirvana en die suiwer land. Volgens die sutra hoef ons nie die siklus van geboorte en dood te stop om nirvana te betree nie. Nirvana is eerder die verligtingstoestand waarin ons die siklus van geboorte en dood herhaal, en ons betrek die siklus en dit is nie meer 'n bron van lyding nie. Net so, ons hoef nie alle begeerte te verlaat om nirvana te bereik nie, want ons kan aardse begeertes omskep in oorsake van geluk en verder van verligte wysheid. Daarbenewens lê die suiwer land nie noodwendig buite die dood nie. Ons woon hier en nou in die suiwer land as ons glo in die Lotus Sutra, wat openbaar dat ons hierdie wêreld, soos dit met lyding en hartseer is, kan omskep in 'n suiwer land vol vreugde en hoop.
Mense stamp nie met fundamentele probleme nie
Op geen tydstip in die verlede was die wetenskap in 'n toestand van so 'n vinnige vooruitgang nie. As gevolg hiervan het die mensdom 'n blinde geloof in die magte van wetenskap en tegnologie aangeneem, aangaande die probleme inherent aan die lewe, minder vanuit die siening van filosofie en godsdiens. As ek die wêreldtoestand vandag sien, kan ek nie help om te voel dat mense nie hard genoeg met fundamentele probleme worstel nie.
Uit die oogpunt van die uiteindelike waarheid word aardse begeertes en die probleme van lewe en dood nie gesien as struikelblokke wat uitgeroei moet word nie. In plaas daarvan kan aardse begeertes omskep word in verligte wysheid, en die lyding van geboorte en dood is die middel om nirvana te bereik. Die Lotus Sutra neem hierdie een stap verder en stel die beginsels uiteen dat aardse begeertes verligting is en dat die lyding van geboorte en dood nirvana is. Met ander woorde, daar kan geen verligting wees nie, afgesien van die realiteit van aardse begeertes en daar kan geen nirvana wees sonder die gepaardgaande lyding van geboorte en dood nie. Hierdie pare kontrasterende faktore is aangebore in al ons lewens.
T'ien-t'ai, die groot sesde-eeuse Chinese onderwyser, het 'n analogie aangewend om bogenoemde beginsels te verduidelik. Gestel daar is 'n bitter persimmon. Deur dit in 'n oplossing van limoen of bokwiet kaf te week, of deur dit aan sonlig bloot te stel, kan ons die persimmon soet maak. Daar is nie twee persimmons, een bitter en die ander soet nie - daar is net een. Die bitter persimmon is nie met suiker versoet nie; Inteendeel, die inherente bitterheid van die persimmon is uitgetrek en sy inherente soetheid mag na vore kom. Die katalisator, die tussenganger wat die transformasie bygestaan ​​het, was die oplossing of die sonlig. Tien-t'ai vergelyk aardse begeertes met die bittere persimmon, verligting aan die soetpersimmon, en die proses waardeur die soetheid na die Boeddhistiese praktyk gebring is.
Om ten volle voordeel te trek uit hierdie belangrike leerstellings in ons daaglikse lewe, moet ons 'n paar basiese Boeddhistiese leerstellings verstaan, wat die veelvoudige dimensies van die lewe verlig. In plaas daarvan om begeerte en lewe in hierdie wêreld te ontken, aanvaar hulle die realiteite van die lewe soos hulle is en openbaar die manier om hulle om te skakel in oorsake van verligting. Ons moet nie probeer om wense uit te roei of hulle as sondig beskou nie, maar moet hulle verhef om 'n edeler lewenswyse te bereik.
Herdruk met toestemming van die uitgewer, Middleway Press.
Ontgrendeling van die geheimenisse van geboorte en dood
Uiteindelik is dit beide 'n werk van populêre filosofie en 'n boek van dwingende, medelydende inspirasie vir Boeddhiste en nie-Boeddhiste wat 'n groter begrip van die Nichiren Boeddhisme bevorder. Bied Boeddhiste die gereedskap wat hulle nodig het om die verbintenis van alle wesens ten volle te waardeer en om hul geestelike lewens op grond van hierdie insig te revolusioneer. Ook ondersoek word hoe lyding getransformeer kan word om by te dra tot persoonlike vervulling en die welsyn van ander en hoe moderne wetenskaplike navorsing ooreenstem met antieke Boeddhistiese sienings.
DAISAKU Daisaku Ikeda is president van die Soka Gakkai International. In 1968 het mnr. Ikeda die eerste van baie nonsektariese skole gestig - kleuterskole, elementêre, middel- en hoërskole, asook die Soka-universiteit in Japan. In Mei 2001 het Soka Universiteit van Amerika, 'n vierjarige liberale kunskollege, sy deure in Aliso Viejo, Kalifornië, geopen. Hy het die VN-Vrede-toekenning in 1983 ontvang. Hy is die skrywer van talle boeke, wat in dekades van tale vertaal is, insluitend Die Weg van Jeug en Vir die saak van vrede.
Jy is hier: Tuis > Persoonlike > Spirituality & Mindfulness > Godsdienste & Oortuigings > Bereiking van geluk deur Boeddhistiese leer