Ken jou regte: Verbruikers se reg op ŉ terugbetaling - Jou Geld | Solidariteit WêreldJou Geld | Solidariteit Wêreld
Tuis › 2016-wenke › Ken jou regte: Verbruikers se reg op ŉ terugbetaling
Ken jou regte: Verbruikers se reg op ŉ terugbetaling
Die doel van die Wet op Verbruikersbeskerming, nr. 68 van 2008 (“die Wet”), is om verbruikers te beskerm teen gewetenlose, onregverdige, onbillike, onbehoorlike handelspraktyke, misleidende, onregverdige of bedrieglike optrede en om onder andere te verseker dat ŉ verbruikersmark regverdig, toeganklik en doeltreffend is tot voordeel van die verbruiker.
Vir die deursnee geleerde verbruiker wat kennis van sy/haar regte dra, sal dit onnodig voorkom. Vir alle ander verbruikers is hierdie beskerming egter ŉ begin om maatskaplike en ekonomiese ongelykheid aan te spreek sowel as om algemene beskerming aan verbruikers te bied.
Die reg op terugbetaling
Artikel 20 van die Wet laat verbruikers toe om goedere terug te neem wat in ŉ kooptransaksie bekom is en maak voorsiening vir die verskaffer om die verkoopprys van sodanige goedere aan die verbruiker terug te betaal. Enige terugbetaling van die koopprys mag onderworpe wees aan ŉ aftrekking indien die goedere wat teruggeneem word, oopgemaak en herverpak is in die oorspronklike verpakking en die verbruiker die goedere gebruik het, of dit genuttig of uitgeput het. Hierdie aftrekking mag egter nie van toepassing wees indien die benutting of uitputting van die goedere nodig was om vas te stel of die goedere vir die verbruiker aanvaarbaar was nie. Die volgende uitsonderings is van toepassing op die reg om goedere terug te neem en ŉ terugbetaling te ontvang: waar openbare gesondheid of openbare regulasies die terugneem verbied nadat dit verskaf is en waar die goedere gedeeltelik of in geheel uitmekaargehaal of fisies verander is.
Dit is belangrik om daarop te let dat die verbruiker se reg om goedere terug te neem ingevolge die Wet bykomend is tot enige ander reg volgens wet tussen verskaffer en verbruiker. In praktyk mag die reg om goedere wat gekoop is terug te neem onderworpe wees aan sekere bepalings en voorwaardes wat deel uitmaak van die verkooptransaksie tussen die verbruiker en die verskaffer en wat weerspieël word op die rugkant van ŉ kwitansie, vragbrief of faktuur. Hierdie voorwaardes moet gelees word saam met die Wet en mag nie die wette van die Republiek oortree nie.
Waar die verbruiker nie die geleentheid gehad het om goedere te inspekteer voor aflewering nie of waar die verbruiker ŉ mengsel goedere gekoop het en die verbruiker die aflewering van sommige van die goedere geweier het, of die goedere is ongeskik vir ŉ spesifieke doel wat aan die verskaffer gekommunikeer is, kan dit teruggeneem word op risiko en onkoste van die verskaffer. Sodanige goedere wat na die verskaffer teruggeneem word as gevolg van direkte bemarking en waar die verbruiker die ooreenkoms herroep het binne die voorsiene afkoelperiode, is op risiko van die verbruiker.
Ingevolge artikel 56 van die Wet is daar ŉ geïmpliseerde waarborg op gehalte-goedere. Dienooreenkomstig waarborg die verskaffer dat die goedere wat aan ŉ verbruiker verkoop word, voldoen aan die vereistes en voorwaardes van artikel 55, wat betrekking het op die verbruiker se reg op veilige, goeie en gehalte-goedere. Sou goedere wat voorsien is nie aan die vereistes en standaarde van artikel 55 van die Wet voldoen nie, mag die verbruiker binne ses maande na aflewering van die goedere die verskaffer aansê om die goedere wat onveilig of defektief is te herstel of vervang, of die volle koopprys aan die verbruiker terug te betaal. Die verskaffer moet sonder boete en op sy risiko die goedere herstel, vervang of die verbruiker terugbetaal. Sou goedere wat herstel is onbevredigend bly omdat die herstelling nie die defek of onveilige eienskap reggestel het wat die verbruiker in die produk gevind het nie, moet die verskaffer binne drie maande na sodanige herstel die goedere óf herstel óf die verbruiker terugbetaal.
Verbruikers wat hulle regte ingevolge die Wet wil afdwing, mag ŉ klagte indien by die Nasionale Verbruikerskommissie, die dispuut na die Tribunaal verwys indien die Wet dit toelaat, die Ombudsman met jurisdiksie, die alternatiewe resolusiedispuut-agent of ŉ hof met jurisdiksie oor die saak.
Bron: Turner, Ntshingana en Kirsten Prokureurs