Cocido Madrileño resep - Tradisionele resepte - 2021
Cocido Madrileño resep
Hierdie Spaanse cocido kom uit Madrid en is 'n stewige alles-in-een-maaltyd, ideaal vir 'n koue wintersaand.
300 g beesboud
1 (200 g) chorizo ​​wors (200 g)
300 g hoenderdy
300 g varkpens
1 stuk beesvleisbeen
1 stuk hambeen
500 g kekerertjies, oornag geweek
1/2 kool, in dun skywe gesny
1 handvol soppasta (enige klein vorm is fyn)
MetodeVoorbereiding: 15 minute ›Kook: 45 minute› Ekstra tyd: 8 uur week ›Klaar om: 9 uur
Plaas al die vleis en bene in 'n drukkoker. Bedek met koue water en laat kook, sonder om te bedek. Skuim enige skuim wat na bo styg, af.
Voeg die kekerertjies en sout na smaak by. Maak die drukkoker toe en kook vir 30 minute onder druk.
Bring intussen in 'n klein kastrol 'n bietjie soutwater tot kookpunt en voeg die kool by. Prut vir 5 minute.
Verhit 'n groot hoeveelheid olyfolie in 'n braaipan. Voeg die knoffel by en kook vir 'n minuut. Syg die kool en voeg by die braaipan met die knoffel, saam met sout na smaak. Kook tot sag.
Verwyder die drukkoker se deksel as dit veilig is, en sif die aftreksel uit die fornuis in 'n kastrol. Bring die aftreksel tot kookpunt en voeg die soppasta by; kook tot pasta sag is.
Plaas die vleis uit die drukkoker op 'n opdienbord, omring deur die kekerertjies. Bedien met bakkies sop en kool aan die kant.
Ek het 'n wonderlike maand daar gewoon Madrid. Die mees onvergeetlike maaltyd tydens die verblyf was 'n gereg wat ek nog nooit van gehoor het nie: dit is eenvoudig, nie anders as Franse of Engelse borde gekookte vleis en groente nie, maar met 'n kenmerkende Spaanse smaak. Dis oproep cocido, en dit is een van die grootste troosvoedsel ter wêreld.
Cocido Madrile & ntildeo is 'n klassieke boerdery uit Madrid. Dit is 'n stadig gekookte bredie vol vleis en groente. Tradisioneel word 'n deel van die aftreksel bedien as sop vir die eerste gang, en dan word die vleis en groente saam met 'n bykool kool bedien.
As u gedroogde kekerertjies gebruik, moet u dit oornag in water week voordat u dit gebruik. Sny die hoender in groot stukke (insluitend die vel en bene) en plaas die stukke met die kant na onder in 'n groot pan. Voeg die beesvleis en die helfte van die spek by (dit moet heel stukke wees, glad nie gekap nie), die bene en die ui, grof gekap. Voeg genoeg water by om die vleis te bedek, en laat kook. Voeg die peper en die lourierblare by. As u gedroogde kekerertjies gebruik, voeg dit ook by (as u vooraf gaar gebruik, voeg dit dan by tot die einde, anders ontbind dit). Sit 'n deksel op die pan en laat prut vir ongeveer twee uur.
Voeg die voorafgekookte kekerertjies na twee uur by, indien gebruik. Hou aan kook vir ongeveer 'n halfuur.
Cocido word gewoonlik bedien met 'n klein bakkie met baie gaar kool, dus moet u die kool stukkend sny en in 'n aparte pan kook.
Skil die aartappels en aartappels en sny dit en die prei in groot stukke. Voeg dit in 'n aparte pan met soutwater en laat kook. Voeg die chorizo ​​en morcilla by (hou dit heel, anders val dit uitmekaar) en die ander helfte van die vetterige spek. Bring tot kookpunt, bedek en laat prut vir 'n halfuur.
Om die sop te maak, dreineer van die kookbouillon van die vleis. Voeg 'n handvol kort noedels by (basies gewone spaghetti in lengtes van 2 cm) en kook vir 5 minute. Die sop is nou gereed om voor te sit.
Om die cocido klaar te maak, voeg die groente, worsies en spek by, indien nodig, in die vleispan. Laat hulle ongeveer 10 minute saam kook, verwyder dan die worsies en vleis en sny dit in stukkies. Rangskik kekerertjies, aartappels en wortels op elke bord, en 'n stuk beesvleis, hoender, spek, morcilla en chorizo. As u wil, kan u 'n bietjie van die sous gooi, maar dit word nie gereeld gedoen nie.
Laat kekerertjies oornag in warm water met sout sit. Of koop reeds gekookte kekerertjies.
Kook die been met die soutvark, skenkel en hoender in 'n pot met genoeg water om te bedek.
As die water begin kook, verwyder die oortollige skuim.
Voeg die kekerertjies by en laat dit oor lae hitte kook.
Laat dit vir twee of drie uur kook. Hou in gedagte dat u die wortels en aartappels wat reeds geskil is, binne een en 'n half uur moet byvoeg.
Haal bietjie aftreksel uit die pot en gooi dit in 'n ander pot. Voeg nou die chorizo, bloedwors en die kool by. Kook vir 'n uur.
As die kekerertjies gaar is, verwyder dit van die vuur.
Voeg die noedels of rys in die aftreksel (nadat jy al die bestanddele wat jy voorheen gesit het, uitgehaal het). Kook vir 10 minute.
Bedien die kekerertjies en vleis saam met die groente in 'n skinkbord. Bedien die sop in 'n ander bak.
Advies: as u sien dat daar nie genoeg water is as u al die bestanddele byvoeg nie, kan u kookwater byvoeg.
Claudia met haar skottel cocido.
Daar is geen definitiewe resepte vir die emblematiese geregte van Spanje nie. Selfs iets eenvoudig, soos die tortilla española, het 'n magdom variasies oor die basiese beginsels van eiers, aartappels en (soms) uie. As dit kom by die groot hotchpotch van 'n gereg genaamd cocido madrileño, daar is geen einde aan die bespreking oor die vleis, vleis, peulgewasse en groente wat 'n outentieke cocido madrileño moet bevat nie.
Toe ek dus genooi is om vir ses vir 'n opregte cocido madrileño deel te neem (dit was die week voordat ons nie meer in ander mense se huise kon ontmoet nie) Ek het saamgegaan met 'n notaboek in die een hand en 'n kamera in die ander hand.
Die uitnodiging kom van Claudia Suarez Neuhaus, wie ek jare gelede ken toe sy in openbare betrekkinge gewerk het en geleenthede gereël het wat verband hou met die kos- en wynbaan.
Alhoewel ek Claudia 'n madrileña in die bostaande opskrif genoem het, is sy in Argentinië gebore, maar haar gesin verhuis na Madrid toe sy nege was. Elke somer was hulle op Mallorca en Claudia het uiteindelik in die somer van 1999 hiernatoe verhuis.
Maar Claudia dink soos 'n madrileña en sy het baie besliste (en definitiewe) idees oor die bestanddele van 'n ware cocido madrileño. Ek was dus die meeste geïnteresseerd om haar weergawe te sien en te proe.
Alhoewel geen twee kokke ooit sal saamstem oor die finale bestanddele van 'n cocido madrileño nie, bevat dit altyd vleis, bene met vleis, vleis, groente en kekerertjies.
Ek het Claudia gevra om haar bestanddele neer te skryf en sy gee dit in hierdie volgorde: kekerertjies, wortels, kool (die variëteit 'repollo'), aartappels (die parmentienvariëteit), hambene, murgbene, hoender, beesvleis, varkvleis, chorizos frescos, morcilla de Burgos, tocino en vars maag van varkvleis.
Dit is die cocido madrileño wat Claudia het grootgeword met nadat sy na Madrid verhuis het, en elke bestanddeel is haar doelbewuste keuse. Sy verkies chorizos -fresco's as geneesmiddels en koop dit by Mercadona, waar sy ook haar morcilla de Burgos kry, 'n swart poeding met 'n rysvulmiddel.
Dit is interessant dat Claudia begin het met haar lys bestanddele met die kekerertjies - dit is 'n baie belangrike deel van die cocido madrileño. Hulle word gekook met die ander bestanddele, maar in 'n spesiale net vasgemaak sodat hulle aan die einde gevang en in al hul glorie aangebied kan word ... en baie maklik om te bedien.
Sommige mense bedien 'n cocido in drie draaie - of 'vuelcos', soos die Spaanse woord dit sê. Hulle begin met die sop, gaan na die groente met die kekerertjies en maak klaar met die vleis en die vleis. Claudia bedien die sop en rangskik die ander bestanddele op 'n groot skottel sodat ons 'n bietjie van elke bestanddeel op ons bord kan sit, elkeen van ons begin met ons gunsteling cocido -stukke. Ek verkies dit so in plaas van drie (en soms vier) heel verskillende stadiums.
Die gedreineerde aftreksel wat geproduseer word nadat hierdie groot verskeidenheid vleis, bene en groente saam gekook is is een van die wonders van gastronomie. Ons sal nooit soveel bestanddele saam kook net om 'n wonderlike sop te maak nie, maar die cocido-items moet in elk geval gekook word, en die sop is 'n ongelooflike byproduk.
Claudia se sop, gemaak met die gewone stukkies engelhare pasta, was veral lekker. Aangesien ons slegs 'n soep so ryk soos hierdie kry as daar cocido op die spyskaart is, almal het hierdie geleentheid benut en sekondes gehad - behalwe ek. En my eerste bord was 'n klein een.
Dit moet vir my so wees, want sop van enige aard vul my onmiddellik en ek kan die res van die maaltyd nie hanteer nie - veral nie as dit 'n reuse kokido is nie.
Toe ek uit die skottel kakao-lekkernye kies, bedien ek vir my tapasagtige porsies-'n stukkie aartappel, 'n klein stukkie wortel, 'n stukkie ham uit die been, 'n stuk beeslepel, 'n stuk beesmurg uitgetrek met die punt van my mes, 'n fluweelsagte hoekie tocino, 'n lepel kroes, 'n klein gedeelte hoender wat nie te gaar was nie, soos gewoonlik in alle cocos, 'n dik sny morcilla de Burgos (die eerste keer dat ek dit gekook het en dit was heerlik), 'n klein stukkie vars chorizo, nie meer as die helfte van my duim nie, en 'n opgehoopte eetlepel kekerertjies wat perfek gaar was. Ek het later sekondes gehad van sommige items ... en selfs derdes van ander.
Een van die gebreke van alle cocidos wat ek geëet het (met die uitsondering van dié by Jarana in Calle Cotoner toe Blanca Navarro dit bedryf het) is dat die bees- en ternera -komponente te gaar is en styf word. Dit het nie gebeur met Claudia se beesvleis nie. Dit kan skoon gesny word met 'n mes en het nie in 'n hoop snare geval nie.
Maar daar was iets wat tot in die mate te gaar was en dit was pragtig - die 'repollo' kool. Wat is so spesiaal aan oorgaar 'repollo' kool? Gewoonlik was dit vir my oomblikke van pure nostalgie om dit te sien en te eet.
My suster het al die reëls oor die kook van kool oortree: laat prut totdat dit 'n soort pap is, en soteer dit dan in olyfolie in 'n groot braaipan totdat dit die meeste van die oortollige vloeistof verloor het.
Vyf minute voor opdiening, sy verhit die hitte en roer dit elke minuut liggies. Van die kool het effens geskroei en dit het dit baie lekker gemaak. Dit word dan bedien as 'n groente saam met geroosterde vleis of gebraaide vleis en word soms met 'n paar gebakte eiers as aandete bedek.
Die volgende dag het ek 'n 'repollo' gekoop en dit gedoen dit volgens my suster se reëlbrekende resep. Dit was 'n heerlike afslag van Claudia se wonderlike cocido madrileño.
U vind cocidos regoor Spanje en in baie Europese lande. U het dit in Engeland (Lancashire-warmpot), Skotland (verskillende sopstowe) en Frankryk (pot au feu). Spanje het verskeie cocidos, waaronder 'n Mallorca (el bollit mallorquí), die Catalán (escudella I carn d'olla) en die cocido andaluz plus ander. Daar is selfs 'n Argentynse een genaamd 'el puchero argentino', 'n direkte afstammeling van die Spaanse cocidos.
Die cocido madrileño is die bekendste van die cocidos omdat daar gereeld oor dit geskryf is en omdat gevierde restaurante soos Lhardy dit oor die hele land en ook in die buiteland bekend gemaak het.
Lhardy is in 1839 gestig en is een van die oudste restaurante in Madrid. In 'n tyd toe sommige madrileños gedurende die werkweek elke dag cocido geëet het vir middagete, was die cocido by Lhardy 'n gunsteling onder politieke leiers, intellektuele, skrywers, kunstenaars, akteurs en persoonlikhede uit die kulturele en sosiale lewe van Madrid.
Die kokke by Lhardy, wat altyd godsdienstig by al die klassieke bestanddele van die tradisionele cocido madrileño gehou het, gee die gereg 'n tikkie klas, maar dit was altyd gewild op alle vlakke van die samelewing. Werkers op boupersele en ander met buitemuurse werk, het dit elke dag vir middagete geëet sonder om 'n vinger of 'n voet te hoef te beweeg - hulle het dit in 'n pot gebring, verhit dit op 'n stokkie oor 'n tydelike vuur.
Aan die begin van die 20ste eeu het 'n beroemde taverne in Madrid genaamd La Bola bedien drie soorte cocido baie dag. Middag het hulle een vir 75 sentimos (driekwart peseta) vir werkers in die buurt gedoen.
Daar was 'n meer uitgebreide een om 13:30 vir kantoorwerkers teen 1,25 pesetas. Omstreeks 14:30 bedien hulle die derde cocido teen 1,50 pesetas - wat in daardie dae as duur beskou word. Hierdie een was vir politieke figure, intellektuele en enigiemand anders wat daarvan gehou het om hoog op die vark te bly.
Dus, met die peseta-ekwivalent van een euro (166.386 ptas), kon u 100 mense na die derde cocido genooi het en nog steeds genoeg kleingeld hê vir 'n ronde drankies na die tradisie. Dit is ongelooflik wat inflasie aan 'n geldeenheid doen.
'N Cocido teen 'n redelike prys Die Palma -restaurant kos deesdae ongeveer € 15 per persoon. Die laaste keer dat ek na Lhardy se cocido -prys gekyk het (ongeveer drie jaar gelede), was dit maar liefst € 35,50.
Lhardy cocido Madrileño resep
Die bestanddele van 'n Lhardy cocido vir agt is: 400 g kikkererwten, 800 gr beesvleis, 'n hen, 100 gr ongerookte spekvleis, 400 gr hamknokkel, 8 stukke beesmurgbeen ongeveer 4 cm lank met die murg ongeskonde, 400 gr vars maagvleis, 300 gr genees ham, 2 cantimpalos chorizos, 4 morcillas de cebolla, 8 vars wors, 2 kilo groen kool, 12 aartappels, 2 groot wortels, 4 hoenderlewers, 200 grs engelhare pasta.
Vir die gehaktballetjie gebruik hulle 500 g fyngekapte beesvleis, 150 gr fyngekapte spek, knoffelhuisie, gekapte pietersielie na smaak, 2 eetlepels vars broodkrummels, een eier.
Hulle bedien ook 'n tamatiesous waarvoor hulle 1 wortel, 1 prei, knoffelhuisie, lourierblaar, tiemie, 1 teelepel paprika en 1 kilo vars tamaties gebruik.
Plaas die kekerertjies die vorige dag in louwarm water jy gebruik hulle. Spoel en dreineer goed voordat dit gaargemaak word.
In 'n pot met 'n inhoud van ten minste vyf liter, sit die skenkel beesvleis, die hoender, die ongerookte spek, die beesvleisbeen, die kneukel ham, die kekerertjies in 'n net- of moeseliensak, sodat dit maklik opgespoor kan word, en genoeg water om alles te bedek. Bring tot kookpunt en laat prut vir twee uur.
Twintig minute voordat die cocido gereed is, voeg die aartappels en die maalvleismengsel by gevorm in 'n silindriese vorm en liggies in 'n braaipan gebraai voordat dit in 'n moeselin vasgebind word.
Plaas die in 'n aparte oondvaste pot met 'n deksel gesnyde kool met koue water. Bring tot kookpunt en gooi die water weg. Voeg die chorizos, die morcilla's, gemaalde ham, worsies, vars maag of varkvleis, murgbene en wortels by. Bedek en sit in die oond vir 'n uur en 'n half.
Die sop word gemaak deur te sif deur die aftreksel van die vleis af te sif en dit te laat prut die engel se hare pasta vir ongeveer ses minute. Voeg net voor die sop die gekapte hoenderlewers in 'n klein bietjie aftreksel by.
Die kekerertjies word in die ingang van 'n groot ovaalgereg gesit, omring deur die beesvleis, die spek, die gesnyde hen en die gehaktblokkie in skywe gesny. Tdie murgbene loop om die rand van die skottel, elke stuk versier met 'n sny wortel.
Die groente word in 'n ander gereg bedien, saam met die chorizos, die morcilla's, die ham, die varkpens en die worsies in stukke gesny. Die aartappels, heel of in skywe gesny, loop om die rand van die gereg. Dit word gelyktydig met die vleis bedien, met die tamatiesous in 'n aparte skottel.
Ek hou nie van die idee om hoenderlewers by die sop te voeg nie, want die sop is dan te ryk en is voller as wat nodig is. Ek dink ook dat die vars tamatiesous nie nodig is nie.
Volgens die kokke van Lhardy, daar is vyf reëls wat ons moet volg om 'n baie goeie cocido te maak.
1. Moet nooit die kekerertjies met koeksoda natmaak nie dit laat hulle swart word en die smaak verander. Sommige kokke gebruik bikarbonaat om die kekerertjies sag te maak, maar dit is nie nodig nie.
2. Die chorizos moet altyd saam met die groente kook en nooit met die vleis en kekerertjies nie, aangesien dit die smaak van die sop verander en dit rooierig maak.
3. Meng 'n bietjie fyngekapte spekvleis by met baie vet as u die groot frikkadelle maak.
4. Terwyl die kekerertjies kookEnige ekstra water wat by die pot gevoeg word, moet kookwarm wees.
5. As die cocido in 'n drukkoker gemaak wordr, moet die voorraad goed afgeroom word voordat dit toegemaak word, anders sal die voorraad 'n donker, onaangename kleur hê.
570 gr gekookte witbone (PULC101)
2 hoenderdye sonder been (vel af)
1 pak Asturiese Compango (Chorizo, Panceta en Morcilla) (COOT010)
1 Kool/ 2 Spring Greens.
Dit is 'n baie eenvoudige gereg om voor te berei.
1. Neem 'n swaarboompot, of bloot 'n groot kastrol en plaas op matige hitte. Sny die Chorizo ​​en Panceta in ordentlike blokkies en braai liggies met 'n bietjie OO. Sny die hoender in stukke en voeg by die mengsel totdat dit mooi gekleur is.
2. Skil en sny die aartappels ¾ deur en sny dan die laaste gedeelte - hierdie 'growwe snit' -metode beteken dat hulle meer stysel sal vrylaat terwyl hulle kook, wat die sous natuurlik verdik.
3. Voeg by die pot met die boontjies, voordat dit oor die water gegooi word en die hitte verhoog word. Die een borrel in die pot, voeg die groente by, roer deur en bedek.
4. Verlaag die hitte en laat dit vir ten minste 2 uur rustig prut, maar 3 word verkies. U sal weet dat dit gereed is as die aartappels sag is, die sous goed verdik het en die reuk in u kombuis onweerstaanbaar is.
5. Op hierdie stadium beveel ons aan om die morcilla in stukke te sny, by die pot te voeg en nog 10-15 minute te laat staan. Dit sal die gereg met al die geur deurdrenk, maar dit sal nooit tot niks smelt nie.
Bedien in warm bakkies, met knapperige brood.
Resepte uit Sevilla
Selfs tinto de veranoDie naam, wat die somerrooiwyn beteken, laat jou dink aan sonskyn en geluk.
As u ons ken, sal u teen hierdie tyd weet dat sangria regtig niks in Spanje is nie - ten minste nie in die mate wat die meeste besoekers dink dit is nie. In plaas daarvan sal u ons afkoel in die sonnige Sevilla met 'n veel eenvoudiger en meer outentieke alternatief: die nederige tinto de verano.
18. Gazpacho en salmorejo
Salmorejo word gewoonlik bedek met stukkies genees ham en hardgekookte eier.
Die meeste mense ken gazpacho, maar het jy al gehoor van die dikker, ryker neef, salmorejo? Hulle is albei afgekoelde, tamatiesop uit die suide van Spanje, maar hoewel gazpacho maklik drinkbaar is, salmorejo 'Die dikker tekstuur maak dit 'n meer vullende maaltyd. Dit kom net daarop neer hoe honger jy is!
Gebraaide kos is groot in die suide van Spanje, maar berenjenas con miel is een van die beste van die bestes. Fotokrediet: Sappy81
Gebraaide eiervrug en heuning klink miskien nie na die mees aantreklike kombinasie nie, maar vertrou ons hierop. Hierdie onverwagte soet-en-hartige kombinasie skep 'n ontploffing van geure en teksture wat anders is as enigiets anders wat u ooit probeer het.
Drie heerlike geure van torrijas!
Ons kan hierdie klassieke Heilige Week -bederf in drie woorde saamvat: Spaans. Frans. Roosterbrood. Is jy al oortuig?
Spinasie en kekerertjies is oral in die tapas -spyskaarte van Sevilla.
Ons sien dat u in Spanje nie baie opsies vir veganiste het nie en dat u hierdie heerlike spinasie- en kekerertjiebredie kan oplewer. Dit is so heerlik dat selfs die mees harde karnivoor beslis 'n fan sal wees.
Neem 'n deel van die aftreksel wat ons voor geskei het en verhit dit. As dit begin kook, voeg die noedels by en verlaag die vuur totdat die noedels heeltemal gaar is.
Verhit die res van die aftreksel en sit voor met 'n paar noedels in elke bord, dit is ons eerste gereg.
Die tweede gereg word saamgestel uit kekerertjies en groente in blokkies wat ons in die middel van die tafel sit sodat elkeen kan bedien wat hy wil.
Uiteindelik word die derde gereg gevorm deur die spek, chorizo ​​en bloedwors, alles voorheen behoorlik in groot stukke gesny.
Top Wenk: Sommige mense voeg olyfolie en asyn by die tweede gereg. Hulle gee albei 'n spesiale smaak aan die gereg.
Die oorsprong van die gereg is onseker, maar die meeste bronne is dit eens dat dit waarskynlik gedurende die Middeleeue geskep is as 'n evolusie van die Sefardiese gereg adafina. Geregte met 'n lang kookkuns was onontbeerlik vir Jode, aangesien dit stewige maaltye tydens die Sabbat moontlik gemaak het. Hierdie eerste weergawes was kosjer, met eiers en sonder vark.  Binne tyd was adafina gou elders gewild [ waar? ] .
Die groei van antisemitisme en die inkwisisie gedurende die 15de en 16de eeu het die gereg aansienlik verander, aangesien die vrees dat hulle as Joodse gedwonge Christene en Marranos (bekeerde Jode) om hulself as Christene te bewys deur varkvleis in hul maaltye op te neem. Binnekort varkvet, spek, chorizo (varkwors) en morcilla (bloedwors) is by die skottel gevoeg. 
Vanuit hierdie oorsprong het die resep min veranderings moontlik gemaak en is dit gou as 'n stapelvoedsel van die Madrid -kombuis gevestig. Tydens die groei van die stad in die 19de en 20ste eeu, het die lae koste en hartlikheid daarvan 'n gewilde bestelling gemaak in klein restaurante en tavernes wat vir handewerkers bedien is. Na die burgeroorlog het die soberheidsperiode, gevolg deur die bekendstelling van geriefliker maaltye, die gewildheid van die gereg verminder.
Die hoofbestanddeel van cocido is die kekerertjie of garbanzo. Groente word bygevoeg: hoofsaaklik aartappels, maar ook kool, wortels en raap. In sommige gevalle word groenboontjie, Chard of cardon ook bygevoeg.
Die vleis wat gebruik word, is basies varkvleis: varkbuik, gewoonlik vars, maar soms genees (sommige puriste dring selfs tot galstigheid aan) vars (ongerookt) chorizo ui morcilla, en gedroogde en geneesde jamón serrano. Beesskenkels word ook die vetinhoud bygevoeg (flor) van die stuk word hoog op prys gestel. Hoender (veral ou henne) is ook deel van die cocido.
Twee beenstukke (hambeen en beesruggraatbeen) word bygevoeg om die aftreksel te verryk.
Vir sommige resepte is die laaste aanraking die bola'n frikkadelagtige mengsel van beesvleis, broodkrummels, pietersielie en ander speserye, wat gesê word, [ aanhaling nodig ] is geskep as 'n plaasvervanger van die eiers wat in die adafaina.
Tradisie reëls wat die bestanddele van cocido moet afsonderlik bedien word. Elke porsie staan ​​bekend as 'n vuelco (kantel of leegmaak), want elke keer moet die pot leeggemaak word om die bestanddele te skei.
Die eerste vuelco is om die voorraad van die cocido en bedien dit met noedels by. Die tweede vuelco bestaan ​​uit kekerertjies en groente. Die derde vuelco is die vleisgereg.
Tradisioneel word geregte gemaak met die oorblyfsels van die cocido insluit Spaans krokette (krokette), ropa vieja en pringá.
Cocido Madrileño: 'n sop vir warm harte en#038 maag
My abuelita, wat grootgeword het in Valencia, Spanje, het op vyfjarige ouderdom begin kook. Sy was die enigste dogter en haar ma was siek en spandeer die meeste van haar tyd op bedleuning. Elke dag het haar pa en broers teruggekeer van 'n lang dag by die werk. Om seker te maak dat hulle goed gevoed is, het haar ma die meeste bestanddele voorberei abuelita op 'n stoel by die stoof, en laat haar die skottel roer wat vir daardie dag beplan is.
Dit is hoe my ouma leer kook het en tot vandag toe volg sy nooit 'n resep nie. Sy het eenvoudig "oogballe" die proses. Dit maak dit egter vir ons kleinkinders moeilik om enige resepte uit haar te trek! Ek het gedoen slaag daarin om so na as moontlik haar resep vir Cocido Madrileño uit te vind, 'n heerlike wintersop wat ons almal geniet het. Hierdie gesonde, gesonde, volledige maaltyd word die beste geniet as 'n naweekmiddagete, gevolg deur 'n gesellige ete siesta... net soos ons vroeër in Spanje gedoen het. Geniet dit!
Tyd: 3 uur, meestal sonder toesig
2 koppies garbanzo bone
9 onse. kalfsvleis, in blokkies van 2 duim gesny
5 oz. stuk Serrano -ham
1 5 "hambeen
1 3 "stuk kalfsbeenmurg
5 oz. 2-duim dik spekstukkies
1 groot chorizo ​​van 10 duim in stukke van 4 duim gesny
1 koppie pasta noedels (fideos)
Water, genoeg om die bestanddele te bedek en twee sentimeter oor
Morcilla (bloedwors) [weggelaat kan word]
1. Laat garbanzobone oornag in water sit en dreineer oortollige water en sit eenkant.
2. Druk die naeltjies in die geskilde ui en hou eenkant.
3. Kook kalfsvleis, bene, chorizo ​​en ham in 'n groot pot in net genoeg water om te bedek. Voeg sout na smaak by.
4. As die water begin kook, verwyder die oortollige skuim en voeg na 'n uur die garbanzobone, ui en wortels heel by.
5. Bedek die pot en laat dit vir 'n uur en 'n half prut.
6. Dreineer die aftreksel en sit die res van die bestanddele op 'n skottel.
7. Plaas die aftreksel terug in dieselfde pot en gebruik dit om die noedels te kook.
8. Kook die geskilde aartappels in 'n ander pot, dreineer en plaas saam met die res van die bestanddele wat u gereserveer het.