Arabiese en Europese kontakWysig
Natuurlike hulpbronne en handelWysig
Madagaskar het ook groot neerslae van ilmeniet (titaanerts), chromiet, steenkool, yster, kobalt, koper en nikkel. Verskeie groot projekte in die mynbou-, olie- en gassektore sal Madagaskar se ekonomie na verwagting in die toekoms ’n aansienlike inspuiting gee.
Infrastruktuur en mediaWysig
In 2010 het Madagaskar sowat 7 617 km gestrate paaie, 854 km spoorlyne en 432 km bevaarbare waterweë gehad. Die meeste paaie op die eiland is ongestraat en baie raak onbegaanbaar in die reënseisoen. Nasionale roetes verbind die ses grootste streeksdorpe met Antananarivo.
Lopende water en elektrisiteit word op nasionale vlak deur die regering se diensverskaffer, Jirama, verskaf, maar hulle kan nie die hele bevolking bedien nie. In 2009 het net 6,8% van Madagaskar se fokontany toegang tot Jirama se water gehad, terwyl 9,5% elektrisiteit gehad het. Altesaam 56% van die krag word deur hidroëlektriese kragsentrales verskaf en die res deur dieselenjinopwekkers. Baie mense in die stede het toegang tot mobiele telefone en die internet, maar dit is beperk in plattelandse gebiede. Sowat 30% van die distrikte het toegang tot die land se verskeie privaat telekommunikasienetwerke deur ’n selfoon of landlyn.
Mediese sentrums, apteke en hospitale word dwarsoor die eiland aangetref, hoewel hulle in stedelike gebiede, veral Antananarivo, gekonsentreer is. Toegang tot mediese sorg bly buite die bereik van baie Malgasse, veral op die platteland, en baie wend hulle tot tradisionele helers. Benewens die groot koste van mediese sorg in vergelyking met die gemiddelde inkomste, is daar min professionele medici. In 2010 het Madagaskar gemiddeld drie hospitaalbeddens per 10 000 mense gehad, en altesaam 3 150 dokters, 5 661 verpleegsters, 385 gemeenskapsgesondheidswerkers, 175 aptekers en 57 tandartse vir ’n bevolking van meer as 22 miljoen. Altesaam 14,6% van die regering se uitgawes was in 2008 vir die gesondheidsektor. Sowat 70% van mediese uitgawes is deur die regering bygedra en die res deur internasionale skenkers en ander privaat bronne. Die regering verskaf minstens een basiese gesondheidsentrum per kommune. Privaat gesondheidsentrums is gekonsentreer in stedelike gebiede, veral dié op die sentrale hoogland.
Ondanks dié beperkings lyk dit of gesondheidsdienste die afgelope 20 jaar verbeter het. Inentings vir kinders teen siektes soos hepatitis B, witseerkeel en masels het in dié tyd met gemiddeld 60% toegeneem, wat daarop dui dat basiese mediese dienste en behandelings min is, maar al hoe meer beskikbaar raak. Die Malgassiese vrugbaarheidsyfer was in 2009 net 4,6 kind per vrou, ’n afname van 6,3 in 1990. Tienerswangerskappe van 14,8% in 2011, veel hoër as die gemiddeld in Afrika, dra by tot die vinnige bevolkingsaanwas. In 2010 was daar 440 sterftes onder swanger ma's per 100 000 geboortes, in vergelyking met 373,1 in 2008 en 484,4 in 1990, wat dui op ’n afname in perinatale sorg (kort voor, tydens of kort ná geboorte) ná die staatsgreep van 2009. Die sterftesyfer onder babas was in 2011 41 per 1 000 geboortes en onder kinders jonger as vyf jaar 61 per 1 000 geboortes. Skistosomiase, malaria en seksueel oordraagbare infeksies is algemeen, hoewel vigs min voorkom in vergelyking met ander lande in Afrika; dit raak net 0,2% van die volwasse bevolking. Die sterftesyfer weens malaria is ook van die laagstes in Afrika. Die lewensverwagting in 2009 was 63 jaar vir mans en 67 jaar vir vroue.
In 2017 was daar ’n uitbraak van builepes in Madagaskar, veral in stedelike gebiede.
Voor die 19de eeu was alle opvoeding op Madagaskar informeel en hoofsaaklik daarop gemik om praktiese aanleg en sosiale en kulturele waardes te bevorder, insluitende respek vir voorvaders en ouer persone. Die eerste amptelike skole in die Europese styl is in 1818 by Toamasina gebou deur lede van die Londense Sendinggenootskap. Die genootskap is deur koning Radama I (1810-'28) genooi om skole in Imerina uit te brei en kinders van die aristokrasie basiese geletterdheid en syferkundigheid te leer. Die skole is in 1835 deur Ranavalona I gesluit, maar in die dekades ná haar dood heropen.
In die tyd van die Tweede Republiek is Franse onderwysers en burgers verban, Malgassies het die taal van onderrig geword en baie jong Malgasse is vinnig opgelei om in afgeleë plattelandse gebiede onderwys te gee onder die beleid van verpligte twee jaar lange nasionale diens.
Die beleid, bekend as malgachization, het gepaardgegaan met kwaai ekonomiese agteruitgang en ’n drastiese afname in die gehalte van onderwys. Leerlinge kon in dié tyd nie Frans of ander vakke baasraak nie en het gesukkel om ná skool werk te kry. Baie moes noodgedwonge werke met ’n lae salaris in die informele of swartmark aanvaar wat hulle verder in armoede gedompel het. Buiten die kort tyd van Zafy as president, van 1992 tot 1996, was Ratsiraka van 1975 tot 2001 aan die bewind en hy kon nie daarin slaag om die onderwys veel te verbeter nie.
Onder die Ravalomanana-administrasie (2002-'09) is klem op onderwys gelê – dit is tans gratis en verpligtend vir kinders tussen 6 en 13 jaar oud. Primêre opvoeding duur vyf jaar, ’n lae sekondêre vlak vier jaar en ’n hoër sekondêre vlak drie jaar. Tydens Ravalomanana se eerste termyn is duisende nuwe laerskole en bykomende klaskamers gebou, ouer geboue is gerestoureer en tienduisende laerskoolonderwysers is opgelei. Laerskoolopvoeding is gratis gemaak en stelle met basiese skoolbehoeftes is in die laerskole uitgedeel.
Danksy die groter beskikbaarheid van onderwysinstellings het studentetalle tussen 1996 en 2006 meer as verdubbel. Die gehalte is egter swak en baie studente moet jare herhaal of skop op. Opvoedingsbeleide tydens Ravalomanana se tweede termyn het gefokus op gehalte, insluitende hoër minimum opvoedingstandaarde vir voornemende laerskoolonderwysers, van die besit van ’n sertifikaat van ’n middelbare skool tot dié van ’n hoërskool. Die opleidingsprogram vir onderwysers is ook verbeter. In 2008 was die regering se besteding aan die onderwys 13,4% van sy totale uitgawes en 2,9% van die BBP. Laerskoolklasse is oorvol, met ’n verhouding van leerling tot onderwyser van 47:1 in 2008.
Die Malgasse maak meer as 90% van die eiland se bevolking uit en word gewoonlik in 18 subgroepe verdeel. Onlangse DNS-navorsing het getoon die genetiese samestelling van die gemiddelde Malgas is min of meer ’n gelyke mengsel van Suidoos-Asiatiese en Oos-Afrikaanse gene, hoewel die genetika van sommige gemeenskappe ’n groter oorsprong van een van dié twee groepe toon of tekens van Arabiese, Indiese of Europese afkoms.
Malgassies is van Maleis-Polinesiese oorsprong en word algemeen gepraat. Die talle Malgassiese dialekte, wat gewoonlik onderling verstaan word, kan in twee hoofgroepe geklassifiseer word: Oos-Malgassies, wat in die oostelike woudstreke en hoogland gepraat word, insluitende die Merina-dialek van Antananarivo; en Wes-Malgassies van die westelike kusvlaktes. Frans het tydens die Franse heerskappy die amptelike taal geword, maar volgens die eerste grondwet van 1958 was Malgassies en Frans albei amptelike tale. Frans word veral deur die opgevoede deel van die bevolking gepraat en vir internasionale kommunikasie gebruik.
Volgens die grondwet van 2007 het Malgassies die nasionale taal gebly, maar was daar drie amptelike tale: Malgassies, Frans en Engels. Engels is verwyder uit die grondwet wat in 2010 deur kiesers in ’n referendum goedgekeur is.
Godsdiens op Madagaskar
Volgens die Amerikaanse departement van buitelandse sake was 41% van Malgasse in 2011 Christene en 52% het tradisionele godsdienste aangehang wat gewoonlik klem lê op die lewendes en die razana (voorouers). Volgens die Pew-navorsingsentrum was 85% van die bevolking egter in 2010 Christene en net 4,5% het tradisionele godsdienste beoefen. Onder die Christene was daar meer Protestante as Rooms-Katolieke.
Eerbetoon aan voorouers het gelei tot die tradisie om graftombes te bou, sowel as die hooglandse praktyk die famadihana, waar ’n afgestorwe familielid se oorskot opgegrawe en in skoon sydoeke toegdraai word voordat dit in die graf teruggeplaas word. Die famadihana is ’n geleentheid waarop die geliefde voorouer geëer, daar met familie en die gemeenskap herenig en ’n feesatmosfeer geniet kan word. Inwoners van omringende dorpe word ook dikwels genooi na die geleentheid, waar kos en rum gewoonlik voorgesit en musiek gemaak word. Agting vir voorouers word ook dikwels gewys deur die handhawing van fady, taboes wat gerespekteer word tydens die lewe en ná die dood van die persoon wat dit ingestel het. Daar word geglo as respek aan voorouers betoon word, sal hulle die lewendes help. Net so word ongelukke dikwels toegeskryf aan voorouers wie se wense verwaarloos is. Die offering van ’n seboe is ’n tradisionele manier om voorouers te paai of eer. Die Malgasse glo ook tradisioneel in ’n skeppergod, wat Zanahary of Andriamanitra genoem word.
In 1818 het die Londense Sendinggenootskap die eerste Christelike sendelinge na Madagasar gestuur. Hulle het kerke gebou, die Bybel in Malgassies vertaal en mense bekeer. Van 1835 af het koningin Ranavalona I hierdie bekeerdes vervolg as deel van ’n poging om die Europese kulturele en politieke invloed op die eiland stop te sit. In 1869 het ’n opvolger van haar, koningin Ranavalona II, die Christelike geloof teruggebring en sendingwerk aangemoedig. Vandag meng baie Christene hul godsdiens met tradisionele gelowe vir die verering van voorouers. Hulle sal byvoorbeeld iemand uit die kerk begrawe en daarna tradisonele begrafnisrituele hou, of ’n Christelike predikant nooi om ’n famadihana-herbegrafnis te seën.
Elk van die baie etniese subgroepe op Madagaskar het sy eie gelowe, gebruike en lewenswyse wat histories bygedra het tot ’n eie identiteit. Daar is egter ’n aantal eienskappe wat algemeen voorkom en ’n sterk verenigde Malgassiese kultuur skep. Benewens ’n gedeelde taal en gedeelde tradisionele godsdienste wat sentreer om ’n skeppergod en die verering van voorouers, word die tradisionele Malgassiese opvattings gevorm deur waardes wat klem lê op fihavanana (solidariteit), vintana (bestemming), tody (karma) en hasina, ’n heilige lewenskrag wat tradisionele gemeenskappe glo magsfigure in die gemeenskap of familie vul en dus wettigheid aan hulle verleen. Ander kultuurelemente wat algemeen voorkom is, is manlike besnydenis; sterk familiebande; ’n geloof in toorkrag, wiggelaars, astrologie en toordokters; en ’n tradisionele verdeling van die sosiale klasse in adellikes, vrye burgers en slawe.
Hoewel sosiale kastes nie meer wetlik erken word nie, raak die kasteverbintenisse van die voorvaders steeds sosiale status, ekonomiese geleenthede en rolle in die gemeenskap. Malgasse raadpleeg tradisioneel Mpanandro ("Makers van die Dae") om die beste dae vas te stel vir belangrike geleenthede soos troues of famadihana; dit word bepaal met ’n tradisionele astrologiestelsel wat die Arabiere na die eiland gebring het.
Die uiteenlopende oorspronge van die Malgassiese kultuur is duidelik. Die gewildste instrument, die valiha, is ’n bamboesbuis-siter wat vroeë setlaars uit Suid-Borneo met hulle saamgebring het. Die vorm daarvan stem baie ooreen met instrumente wat vandag in Indonesië en die Filippyne aangetref word. Tradisionele huise op Madagaskar lyk ook soos dié in Suid-Borneo wat betref simbolisme en voorkoms, met ’n reghoekige uitleg, spitsdak en sentrale steunpilaar. ’n Weerspieëling van die algemene verering van voorvaders is die graftombes wat van beter materiaal gebou en mooier versier is as die huise van die lewendes. Die vervaardiging en weef van sy kan teruggevoer word na die eerste setlaars en die eiland se nasionale drag, die geweefde lamba, het ontwikkel in ’n fyn kuns. Die Suidoos-Asiatiese invloed is ook duidelik in Madagaskar se kos, wat bestaan uit ’n verskeidenheid geurige groentes of vleisgeregte en altyd saam met rys geëet word.
’n Groot verskeidenheid mondelinge en geskrewe letterkunde het op Madagaskar ontwikkel. Een van die eiland se gewildste kunstradisies is die redenaarskuns, soos uitgedruk in die verskillende vorme van hainteny (poësie), kabary (openbare redevoering) en ohabolana (spreekwoorde). ’n Epiese gedig, die Ibonia, is deur die eeue in verskillende vorme oorgedra en gee ’n insig in die uiteenlopende mitologieë en gelowe van die tradisionele Malgassiese gemeenskappe. Hierdie tradisie is in die 20ste eeu voortgesit deur sulke kunstenaars soos Jean-Joseph Rabearivelo, wat beskou word as Afrika se eerste moderne digter, en Elie Rajaonarison, ’n digter van die nuwe vlaag Malgassiese poësie.
Madagaskar het ook ’n ryk musiekerfenis, en dit is duidelik uit die tientalle streekmusiekgenres soos die kusstreke se salegy en die hoogland se hiragasy wat lewe gee aan dorpsbyeenkomste, plaaslike dansvloere en nasionale radio. ’n Dag lange byeenkoms met hiragasy, danse en kabary word veral deur die Merina gehou, met groepe wat teen mekaar meeding. Daar is ook ’n groeiende kultuur van klassieke musiek, met jongmense wat onderrig word in jeugakademies en orkeste wat die jeug se betrokkenheid by klassieke musiek bevorder.
Saam met syweefwerk en lamba-vervaardiging word die weef van raffia en ander plaaslike plantmateriaal gebruik om ’n groot verskeidenheid praktiese items soos matte, mandjies, beursies en hoede te maak. Houtsneewerk is ’n goed ontwikkelde kunsvorm, en streekstyle kan gesien word in die versierings van balkonrelings en ander argitektoniese elemente. Beeldhouers skep ’n verskeidenheid meubels en huishoudelike items, begrafnispilare en beeldhouwerke, waarvan baie vir die plaaslike toeristemark gemaak word. Die versierende en funksionele houtwerktradisies van die Zafimaniry-volk van die sentrale hoogland is in 2008 opgeneem in Unesco se lys van ontasbare kulturele erfenisgoed.
Onder die Antaimoro-volk is die vervaardiging van papier met ingelegde blomme en ander natuurlike materiale ’n tradisie wat die gemeenskap begin het om ekotoerisme te bevorder. Borduur- en ander naaldwerk word gebruik in die vervaardiging van klere, tafeldoeke en ander huishoudelike materiaalitems, asook vir plaaslike kunsmarkte. ’n Paar kunsgalerye in Antananarivo en ander stadsgebiede verkoop skilderye deur plaaslike kunstenaars en jaarlikse kunsgeleenthede word gehou, soos die Hosotra-opeluguitstalling in die hoofstad.
Verskeie tradisionele soorte sport en vermaak bestaan op Madagaskar. Moraingy, ’n soort handgevegskuns, is ’n gewilde sportsoort in die kusstreke. Dit word tradisioneel deur mans beoefen, maar vroue het ook onlangs begin deelneem. Stoei met seboes, tolon-omby, word ook in baie streke beoefen. Verskeie soorte speletjies word ook gespeel, onder meer fanorona, ’n bordspel wat veral op die hoogland gewild is.
Deur die afgelope twee eeue het Westerse ontspanningsbedrywighede ook na Madagaskar oorgespoel. Rugby word beskou as die eiland se nasionale sportsoort. Sokker is ook gewild en Madagaskar het al ’n wêreldkampioen opgelewer in pétanque, ’n Franse spel soortgelyk aan rolbal wat algemeen in stedelike gebiede en op die hoogland gespeel word. Skoolatletiekprogramme sluit gewoonlik sokker, baan- en veldnommers, judo, boks, vrouekorfbal en vrouetennis in. Madagaskar het in 1964 die eerste keer ’n span na die Olimpiese Spele gestuur en het ook al aan die Afrikaspele deelgeneem. Verkennerswerk is ook gewild, met drie verkennersklubs wat in 2011 ’n ledetal van 14 905 gehad het.
Danksy sy goeie sportgeriewe is verskeie Afrika-basketbal- en korfbalkampioenskappe al in Antananarivo gehou.
’n Groot verskeidenheid soet en sout poffertjies en ander versnaperinge soos tropiese vrugte is dwarsoor die eiland beskikbaar. Plaaslik vervaardigde drankies sluit in vrugtesappe, koffie, kruietees en alkoholiese dranke soos rum, wyn en bier. Die eiland vervaardig ook van die beste sjokolade in die wêreld.
↑ 1,0 1,1 Le Comité Consultatif Constitutionnel (1 Oktober 2010). "Projet de Constitution de la Quatrième République de Madagascar" (PDF) (in Frans). Madagascar Tribune. Geargiveer (PDF) vanaf die oorspronklike op 19 Mei 2020. Besoek op 18 April 2016.
↑ "World Population Prospects: The 2017 Revision". ESA.UN.org (custom data acquired via website) (in Engels). United Nations Department of Economic and Social Affairs, Population Division. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 24 Augustus 2018. Besoek op 19 Junie 2019.
↑ "2018 Human Development Report" (PDF) (in Engels). United Nations Development Programme. 2018. Geargiveer (PDF) vanaf die oorspronklike op 15 Mei 2020. Besoek op 18 Januarie 2019.
↑ "Gini Index" (in Engels). Wêreldbank. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 21 Mei 2020. Besoek op 2 Maart 2011.
↑ "About LDCs" (in Engels). UN-OHRLLS. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 15 Mei 2020. Besoek op 22 Februarie 2017.
↑ 8,00 8,01 8,02 8,03 8,04 8,05 8,06 8,07 8,08 8,09 8,10 8,11 8,12 8,13 8,14 8,15 Bureau of African Affairs (3 Mei 2011). "Background Note: Madagascar" (in Portugees). U.S. Department of State. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 8 Mei 2019. Besoek op 24 Augustus 2011.
↑ Central Intelligence Agency (2011). "Madagascar" (in Portugees). The World Factbook. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 11 Mei 2020. Besoek op 24 Augustus 2011.
↑ University of Berkeley: Understanding Evolution (Oktober 2009). "Where did all of Madagascar's species come from?" (in Portugees). Geargiveer vanaf die oorspronklike op 16 Mei 2020. Besoek op 19 Maart 2011.
↑ 13,0 13,1 13,2 13,3 13,4 13,5 13,6 Encyclopædia Britannica (2011). "Madagascar". Encyclopædia Britannica (in Engels). Eb.com. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 1 April 2009. Besoek op 25 Augustus 2011.
↑ 14,00 14,01 14,02 14,03 14,04 14,05 14,06 14,07 14,08 14,09 14,10 14,11 14,12 14,13 14,14 14,15 14,16 14,17 14,18 14,19 Metz, Helen Chapin (1994). "Library of Congress Country Studies: Madagascar" (in Portugees). Geargiveer vanaf die oorspronklike op 9 April 2020. Besoek op 1 Februarie 2011.
↑ International Federation of Red Cross And Red Crescent Societies (25 Februarie 2005). "Madagascar: Cyclone Gafilo, Final Report, Appeal 08/04" (in Engels). ReliefWeb. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 14 April 2008. Besoek op 31 Maart 2011.
↑ Integrated Regional Information Networks (2 Julie 2004). "Madagascar: Saving the children from Gafilo's aftermath" (in Engels). ReliefWeb. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 19 Mei 2020. Besoek op 9 September 2012.
↑ 18,0 18,1 18,2 18,3 18,4 18,5 Conservation International (2007). "Madagascar and the Indian Ocean Islands". Biodiversity Hotspots (in Portugees). Conservation International. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 24 Maart 2012. Besoek op 24 Augustus 2011.
↑ McLendon, Chuck (16 Mei 2000). "Ravenala madagascariensis" (in Portugees). Floridata.com. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 19 Mei 2020. Besoek op 14 September 2009.
↑ Lambahoany Ecotourism Centre (24 Augustus 2011). "Nature of Madagascar" (in Portugees). Lambahoany Ecotourism Centre. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 22 Julie 2015. Besoek op 24 Augustus 2011.
↑ 39,0 39,1 Black, Richard (13 Julie 2012). "Lemurs sliding toward extinction". BBC News (in Engels). Geargiveer vanaf die oorspronklike op 19 Mei 2020. Besoek op 26 Augustus 2012.
↑ "Everglades, Madagascar Rain Forest on Unesco List" (in Portugees). ABC News. 30 Julie 2010. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 28 Junie 2011. Besoek op 11 Februarie 2011.
↑ 50,0 50,1 50,2 50,3 Bachelard, Jerome; Marcus, Richard (2011). "Countries at the Crossroads 2011: Madagascar" (PDF) (in Portugees). Freedom House. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 7 Maart 2016. Besoek op 25 Augustus 2012.
↑ Morelle, Rebecca (29 Mei 2014). "Asian relative of cane toad threatens Madagascar havoc" (in Engels). BBC News. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 10 September 2018. Besoek op 29 Julie 2014.
↑ Handwerk, Brian (21 Augustus 2009). "Lemurs Hunted, Eaten Amid Civil Unrest, Group Says" (in Engels). National Geographic News. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 10 Oktober 2017. Besoek op 15 Maart 2011.
↑ Madagascar National Parks (2011). "The Conservation" (in Portugees). parcs-madagascar.com. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 6 Mei 2015. Besoek op 25 Augustus 2011.
↑ "Rainforests of the Atsinanana" (in Portugees). Unesco. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 19 Mei 2020. Besoek op 30 April 2011.
↑ Luna, Kenny. "Madagascar! to Open at Bronx Zoo in Green, Refurbished Lion House" (in Engels). Treehugger. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 11 September 2011. Besoek op 11 Junie 2011.
↑ 64,0 64,1 Domenichini, J.P. "Antehiroka et Royauté Vazimba". Express de Madagascar (in Frans). Madatana.com. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 15 Februarie 2020. Besoek op 5 November 2010.
↑ Razafimahazo, S. (2011). "Vazimba: Mythe ou Realité?". Revue de l'Océan Indien (in Frans). Madatana.com. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 15 Februarie 2020. Besoek op 8 November 2010.
↑ "Kingdoms of Madagascar: Maroserana and Merina" (in Japannees). Metmuseum.org. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 19 Mei 2020. Besoek op 25 April 2010.
↑ "Royal Hill of Ambohimanga" (in Engels). Unesco. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 19 Mei 2020. Besoek op 30 April 2011.
↑ 97,0 97,1 "Madagascar: La Crise a un Tournant Critique?". International Crisis Group (in Frans). Geargiveer vanaf die oorspronklike op 7 Maart 2016. Besoek op 25 November 2010.
↑ "Madagascar finally elects Senate after 2009 coup" (in Engels). Business Standard. 30 Desember 2015. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 11 April 2019. Besoek op 27 Februarie 2017.
↑ 101,0 101,1 101,2 101,3 "Madagascar Profile: Media" (in Portugees). BBC News. 20 Junie 2012. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 6 November 2019. Besoek op 25 Augustus 2012.
↑ "Population of Cities in Madagascar (2017)". worldpopulationreview.com (in Malgassies). Geargiveer vanaf die oorspronklike op 15 Oktober 2019.
↑ "Madagascar: Former president sentenced to five years in prison" (in Engels). Irinnews.org. 17 Desember 2003. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 10 September 2011. Besoek op 25 April 2010.
↑ "Madagascar: Appeal launched despite political uncertainty" (in Portugees). Irinnews.org. 7 April 2009. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 19 September 2011. Besoek op 25 April 2010.
↑ 105,0 105,1 Leithead, Alastair (14 Mei 2002). "Ethnic strife rocks Madagascar". BBC News (in Engels). Geargiveer vanaf die oorspronklike op 19 Mei 2020. Besoek op 22 Januarie 2012.
↑ "Pressure grows on Madagascar coup" (in Portugees). BBC News. 20 Maart 2009. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 24 Maart 2009. Besoek op 30 Maart 2009.
↑ "Numéros utiles" (in Frans). AirMadagascar.com. 28 Januarie 2012. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 11 November 2017. Besoek op 28 Januarie 2012.
↑ 108,0 108,1 108,2 Bureau of Democracy, Human Rights, and Labor (8 April 2011). "2010 Human Rights Report: Madagascar" (PDF) (in Portugees). U.S. Department of State. Geargiveer (PDF) vanaf die oorspronklike op 2 Mei 2017. Besoek op 10 Julie 2011. AS1-onderhoud: meer as een naam: authors list (link)
↑ Ralison, Eliane; Goossens, Frans (Januarie 2006). World Food Programme (red.). Madagascar: profile des marches pour les evaluations d'urgence de la securite alimentaire. Strengthening Emergency Needs Assessment Capacity (in Frans). Rome, Italië: Katholieke Universiteit Leuven. p. 3. Geargiveer vanaf die oorspronklike (PDF) op 14 Januarie 2012. Besoek op 14 Januarie 2012.
↑ "World Bank" (in Engels). Geargiveer vanaf die oorspronklike op 29 Oktober 2019. Besoek op 27 Februarie 2017.
↑ "World Development Indicators – Google Public Data Explorer". www.google.com (in Engels). Geargiveer vanaf die oorspronklike op 29 Oktober 2019. Besoek op 22 Februarie 2017.
↑ "Madagascar at a glance" (PDF) (in Portugees). World Bank. 25 Februarie 2011. Geargiveer vanaf die oorspronklike (PDF) op 6 Julie 2014. Besoek op 4 Februarie 2012.
↑ "Madagascar Overview". www.worldbank.org (in Engels). Geargiveer vanaf die oorspronklike op 9 April 2020. Besoek op 22 Februarie 2017.
↑ 116,0 116,1 116,2 116,3 AFDB, OECD, UNDP, UNECA (2011). "African Economic Outlook 2011: Madagascar" (PDF) (in Portugees). AfricanEconomicOutlook.org. Geargiveer (PDF) vanaf die oorspronklike op 11 Mei 2020. Besoek op 28 Januarie 2012. AS1-onderhoud: meer as een naam: authors list (link)
↑ United Nations (2013). "FAO Stat". Food and Agriculture Organization. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 16 Oktober 2016. Besoek op 13 April 2013.
↑ 122,0 122,1 122,2 "About QMM" (in Portugees). Rio Tinto. 2009. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 19 Mei 2020. Besoek op 19 September 2012.
↑ "Madagascar's oil fortunes evolving slowly" (in Portugees). PennWell Corporation. 6 Februarie 2012. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 16 Januarie 2018. Besoek op 19 September 2012.
↑ 127,0 127,1 127,2 127,3 World Health Statistics 2011. Paris: World Health Organization. 2011. ISBN 978-92-4-156419-9. Geargiveer vanaf die oorspronklike (PDF) op 21 Januarie 2012. Besoek op 21 Januarie 2012.
↑ Beaumont, Peter (19 Oktober 2017). "'It is a dangerous moment': Madagascar plague death toll reaches 74". The Guardian (in Engels). Geargiveer vanaf die oorspronklike op 19 Mei 2020. Besoek op 21 Oktober 2017.
↑ 133,0 133,1 133,2 (6 Augustus 2010) “Managing for results in primary education in Madagascar: Evaluating the impact of selected workflow interventions”. The World Bank Economic Review 24 (2): 303–329. doi:10.1093/wber/lhq009. Besoek op 10 Februarie 2012.
↑ "Public spending on education; total (percent of government expenditure) in Madagascar" (in Portugees). TradingEconomics.com. 2011. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 19 Mei 2020. Besoek op 28 Januarie 2012.
↑ "Madagascar: 2007 Constitutional referendum" (in Engels). Electoral Institute for the Sustainability of Democracy in Africa. Junie 2010. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 29 Julie 2019. Besoek op 22 Januarie 2012.
↑ 141,0 141,1 "Religions in Madagascar | PEW-GRF" (in Engels). Globalreligiousfutures.org. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 9 November 2019. Besoek op 20 September 2017.
↑ 142,0 142,1 Bearak, Barry (5 September 2010). "Dead Join the Living in a Family Celebration". New York Times (in Engels). p. A7. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 5 April 2020. Besoek op 13 Januarie 2012.
↑ 143,0 143,1 Bradt (2011), bl. 13–20
↑ 150,0 150,1 Bradt (2011), bl. 312
↑ Ravalitera, P. "Origine Confuse des Vazimba du Betsiriry". Journal Express (in Frans). Madatana.com. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 11 Mei 2020. Besoek op 11 November 2010.
↑ Onbekend. "Ibonia: the text in 17 sections" (in Portugees). University of Virginia. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 7 Februarie 2019. Besoek op 15 November 2010.
↑ 157,0 157,1 Ashamu, Charlotte; Gomez-Pickering, Diego; Luke, Amanda; Morrison, Paul; Pedersen, Mark; Symes, Mara; Weyandt, Marthe (2005). "Made in Madagascar: Exporting Handicrafts to the U.S. Market: Final Report" (in Portugees). United Nations Public-Private Alliance for Rural Development. Geargiveer vanaf die oorspronklike (PDF) op 11 November 2017. Besoek op 10 Julie 2011.
↑ 158,0 158,1 Heale & Abdul Latif (2008), bl. 108–111
↑ "Woodcrafting Knowledge of the Zafimaniry" (in Engels). Unesco. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 6 November 2015. Besoek op 24 Augustus 2012.
↑ "Des nouveaux talents mis en relief". L'Express de Madagascar (in Frans). l'expressmada.com. 7 Augustus 2009. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 15 Desember 2014. Besoek op 24 Augustus 2012.
↑ "Madagascar take Sevens honours" (in Portugees). International Rugby Board. 23 Augustus 2007. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 6 Oktober 2014. Besoek op 24 Julie 2012.
↑ Vegar, Ness (4 Oktober 1999). "Madagascar won the World Championship" (in Portugees). petanque.org. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 10 Oktober 2017. Besoek op 14 Januarie 2011.
↑ "Triennal review: Census as at 1 December 2010" (PDF) (in Portugees). World Organization of the Scout Movement. 1 Desember 2010. Geargiveer vanaf die oorspronklike (PDF) op 2 September 2013. Besoek op 13 Januarie 2011.
↑ "Un peu d'histoire" (in Frans). Chocolaterie Robert. 2016. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 10 Maart 2018. Besoek op 26 Februarie 2017.
Emoff, Ron (2004). "Spitting into the wind: Multi-edged environmentalism in Malagasy song". In Dawe, Kevin (red.). Island Musics. New York: Berg. ISBN 978-1-85973-703-3.
Frémigacci, Jean (1999). "Le Rova de Tananarive: Destruction d'un lieu saint ou constitution d'une référence identitaire?". In Chrétien, Jean-Pierre (red.). Histoire d'Afrique (in Frans). Parys: Editions Karthala. ISBN 978-2-86537-904-0.
Ratsimbazafy, Ernest (2010). "Moraingy". In Green, Thomas; Svinth, Joseph (reds.). Martial Arts of the World: An Encyclopedia of History and Innovation, Volume 2. Santa Barbara, CA: ABC CLIO. ISBN 978-1-59884-243-2.
Ontsluit van "https://af.wikipedia.org/w/index.php?title=Madagaskar&oldid=2228528"
Last edited on 8 Julie 2020, at 14:42
Die bladsy is laas op 8 Julie 2020 om 14:42 bygewerk.