Gedagte vir die dag: PerspektiefFoto: pixabay.com Waarlik, die koning van Israel het uitgetrek om een enkele vlooi te soek soos ’n mens ’n patrys in die berge agtervolg. (1 Samuel 26:20) Saul het perspektief verloor. In sy allesoorheersende drang om Dawid te agtervolg en uit te wis het hy baie dinge prysgegee: Sy eie geluk. Vrede. Sielerus. Vriendskap met ’n man wat sy lewe kon verryk. Sy kinders se agting en respek. Vertroue. Die goedgesindheid van sy volgelinge. In die plek daarvan het ander dinge bygekom: Haat. Vergelding. Vrees. ’n Diepe onrus. Ons kyk maklik na Saul en oordeel hom. Ons praat oor sy kortsigtigheid dat hy alles wat kosbaar en van waarde was so kon prys gee in sy fanatieke agtervolging van één enkele man: Dawid. Voordat ons oordeel, kan ons gerus na ons eie lewens kyk. Hoe dikwels verloor ons nie perspektief in die najaag van ’n ideaal nie? Ons is so toegespits op die uitkoms dat ons baie ander dinge miskyk: ’n Kind wat by die skool afgeknou word. ’n Krisis in die familie. ’n Vriend wat ons hulp nodig het. ’n Lewensmaat wat verwaarloos word. Ons tanende verhouding met God. Ons sit nie meer by Hom om te hoor wat Hy daaroor vir ons wil sê nie. Ons vee alle advies en waarskuwingstekens van die tafel af. Ons agtervolg nou wel nie iemand om hom dood te maak nie, maar in ons egosentriese najaag van één ideaal is ons moontlik aandadig aan die figuurlike vernietiging van kosbare mense en verhoudinge. Dalk onherroeplik. Here, help my om nooit perspektief te verloor oor dié dinge waaroor dit werklik gaan nie: U én my naaste. Amen