10 nuuskierighede van die seekomkommer - diere Lees Meer
Hoof diere 10 nuuskierighede van die seekomkommer
10 nuuskierighede van die seekomkommer
Seekomkommers is baie min ongewerweldes bekend, en dit is baie geluk om een ​​daarvan aan die kus te vind. Hier vertel ons u alles oor sy groep!
Geskryf en geverifieer deur die bioloog Samuel Sanchez 12 September 2021.
Laaste opdatering: 12 September 2021
Die nuuskierighede van die seekomkommer is veelvuldig, maar baie min mense sal een in hul lewens teëkom. Hierdie stekelhuise word wêreldwyd in mariene substraat aangetref, en in baie gevalle is dit nodig om u duikbril aan te trek en in die kuswater te duik om 'n monster te sien. In elk geval, sy vreemde fisiologie maak die moeite die moeite werd.
Aangesien nie alle mense 'n strand tot ons beskikking het nie, moet ons soms tevrede wees om die majesteit van sekere lewende wesens deur middel van woorde te ken. Hou aan lees, dan hieronder Ons wys u 10 nuuskierighede van die seekomkommer wat u sal verras.
1. Die seekomkommer is 'n stekelboom
Die term "seekomkommer" verwys nie na 'n enkele spesie nie, maar na 'n groep pelshuise van die klas Holothuroidea. As gevolg van hul taksonomiese klassifikasie, word hulle beskou as naasbestaandes van seesterre, see -egels en seesterre. Soos ons in latere reëls sal sien, regverdig hul anatomie hierdie verwantskap.
Die aantal spesies komkommers en holothuriërs wat in die wêreld bestaan, is ongeveer 1700 en die grootste verskeidenheid word aangetref in die mariene gebied van die Asiatiese Stille Oseaan. Op sy beurt is die Holothuroidea -klas verdeel in 6 ordes en 160 verskillende genera, dus word dit op genetiese vlak beskou as 'n taamlik uiteenlopende takson.
2. Dit voldoen aan sy naam met sy vorm!
Seekomkommers kry hul algemene naam om 'n baie spesifieke rede. In die algemeen het alle holothuroïede 'n langwerpige vorm en 'n vermiforme (wurmige) silhoeët, maar behou die tipiese pentaradiale simmetrie van stokhuise. Dit beteken dat u liggaam in 5 gelyke dele verdeel kan word vanaf die mond.
Soos aangedui deur die Animal Diversity -webportaal, kan die monster, afhangende van die spesie, 'n silindriese tot sferiese vorm hê. Die voorste deel van die dier bevat die bek en stem ooreen met die mondpaal van seegele, terwyl die anus die aborale gedeelte van ander stekelhuise verteenwoordig. Daarom kan gesê word dat seekomkommers "sywaarts " leef.
3. Nuuskierighede van seekomkommer: fassinerende diere van alle groottes
Die gemiddelde grootte van seekomkommers wissel tussen 10 en 30 sentimeter, maar daar is 'n mate van veranderlikheid. Holothuria thomasi is die grootste spesie in sy groep, met 'n indrukwekkende vlerkspan van 2 meter. Dit kamoefleer hom egter so goed op die seebodem dat dit eers in 1980 deur mense ontdek is.
Ander soorte komkommer (soos Thyonina bijui) is baie kleiner en bereik 'n maksimum grootte van 2 sentimeter.
4. Baie primitiewe eetgewoontes
Een van die nuuskierighede van die seekomkommer lê in sy eetgewoontess. Al die spesies wat in die groep ingesluit is, is suspensivore of detritivore, wat beteken dat hulle voed op vrye organiese materiaal wat in die waterkolom of op die seebodem voorkom.
In hul sittende vorme neem 'n paar holothuroïede spesiale tentakels uit hul mond, waarmee hulle die mikrodeeltjies en plankton wat in suspensie is, in die water vasvang. Sommige van hulle is strategies geplaas in gebiede met strome, wat die vloei van water deur hul tentakels met minimale inspanning maksimeer.
In sommige gebiede is soveel seekomkommers gekonsentreer dat hulle in 'n jaar 190 kilo organiese materiaal per vierkante meter kan filter.
5. Jou spysverteringstelsel is eenvoudig
Nou weet u dat seekomkommers 'n reeks mondelinge tentakels het wat in normale situasies versamel word, maar die res van sy spysverteringstelsel moet nog ontdek word. Agter die mond is daar 'n farinks met kalkplate, en in baie gevalle is dit die enigste harde deel van die liggaam wat die spiere kan inbring.
Andersins is u spysverteringstelsel baie primitief. Sommige seekomkommers het 'n slukderm en 'n maag, maar ander voer die inhoud van die farinks direk in 'n dermnetwerk uit. Dit word op sigself opgerol en lei tot 'n baie eenvoudige anale opening.
6. Die seekomkommer het nie 'n brein nie
Een van die mees fassinerende eienaardighede van die seekomkommer is dat dit nie 'n brein en 'n ingewikkelde senuweestelsel het nie. Soos studies aandui, sy sensoriese netwerk bestaan ​​uit 'n senuwee ring om die mond en 5 radiale senuwees onder elk van die ambulakrale gebiede, wat verwys na die pentarradiale simmetrie wat voorheen beskryf is.
As die sentrale senuweering van die seekomkommer beskadig is, kan dit steeds koördinasie en outonomie handhaaf. Dit beteken dat daar geen gebied is waarin u senuweestelsel gesentraliseer is nie, soos in die oorgrote meerderheid lewende wesens (die brein of brein).
7. Hoe beweeg seekomkommers?
Ten spyte van hul argaïese vorm en afwesigheid van ledemate, beweeg baie seekomkommers relatief doeltreffend oor die seebodem. Om in die sediment te "kruip", gebruik hulle 'n reeks podiums of voetstukke, uitbreidings van die liggaamswand in die vorm van klein buise wat 'n vertakking van die hidrovaskulêre stelsel bevat.
Buite hierdie strukture gebruik sommige spesies spierkontrakture om te vorder en ander (bestel Elasipodida) "spring " meer as 1000 meter bo die seebodem, danksy hul digtheid wat vergelykbaar is met die van die water wat hulle omring. Boonop kan hul dermale struktuur volgens behoefte aangepas word, sodat hulle in baie nou ruimtes kan pas.
8. 'N Nuuskierige reproduksie
Nog een van die nuuskierighede van die seekomkommer lê in sy voortplantingstelsel. Alle holothuriërs het 'n enkele gonade en die apparaat daarvan is gewoonlik tweeledig, dit wil sê dat die monsters manlik of vroulik is (maar nie beide tegelyk nie). In baie gevalle laat reproduktiewe individue eiers en sperms in die wateromgewing vry en wag dat hulle met seestrome kan verdwyn.
As 'n monster van die teenoorgestelde geslag 'n gamete (sperm of eier) vind, tel dit dit op met sy tentakels en word bevrug sonder verdere komplikasies.
9. Kan hulle hul ingewande verdryf om hulself te verdedig??
As u iets weet van seekomkommers, het die gegewens sekerlik na hul verdedigingsvermoë verwys. Dit is nie minder nie, want hierdie diere staan ​​bo die res uit vir hul baie nuuskierige metode om predasie te vermy. Hierdie ongewerweldes is bekend daarvoor dat hulle hul ingewande afskei om hul aanvallers bang te maak as hulle in gevaar is.
Hierdie argaïese verdedigingsmetode is effektief en dit verteenwoordig 'n matige koste vir die seekomkommer, aangesien dit die strukture kan herstel wat verlore geraak het nadat die ingewande uitgestoot is. Soos u kan dink, word die vermoë daarvan op die gebied van medisyne ondersoek om antwoorde te gee op vrae op die gebied van weefselimplantate (en nog baie meer).
10. Dit is wesens wat die moeite werd is om te beskerm
As die laaste van die nuuskierighede van die seekomkommer, moet daarop gelet word dat baie van die spesies in gevaar is as gevolg van oorbevissing. Hierdie stekelhuid word in baie streke waar dit endemies is, as 'n lekkerny beskou, daarom word daar sonder onderskeid gejag om geregte wat slegs vir 'n paar beskikbaar is, voor te berei.
Seekomkommers of holothuriërs herwin organiese materiaal uit die seebodem en is 'n belangrike deel van die dieet van baie visse, sodat ons nie kan toelaat dat hulle verdwyn nie. Hulle is 'n belangrike deel van die mariene ekosisteem wat bewaar word.