Algiers, 'hoofstad' van Vry Frankryk - Interessant
Titel: Algiers, voorlopige hoofstad van Frankryk.
Datum getoon: 03 November 1943
Afmetings: Hoogte 24.3 - Breedte 15
Tegniek en ander aanduidings: Silwer afdruk
Kontak kopiereg: © O.F.I.C / Die Caen-gedenkteken
Prentverwysing: 34236 / MEMO_PHOT_00729
Algiers, voorlopige hoofstad van Frankryk.
Publikasiedatum: Mei 2014
Openingsessie van die Voorlopige Raadgewende Vergadering van Algiers
Op 8 November 1942 het Operasie Torch (kodenaam vir die geallieerde landing in Noord-Afrika) die progressiewe bevryding van Algerië en Marokko toegelaat. Na 'n tydperk van oorgang waar Frans-Noord-Afrika gedeeltelik onderworpe is aan die Vichy-bewind, bevestig die stigting van die Franse Komitee vir Nasionale Bevryding (CFLN) op 3 Junie 1943 die samesmelting van die twee Franse owerhede wat aan die Geallieerde kant betrek is: die Franse Komitee. National of London onder leiding van generaal de Gaulle (leier van Vry Frankryk) en die burgerlike en militêre bevel van Algiers, gelei deur generaal Giraud.
'N Regeringsliggaam (eers gelei deur die twee mans en daarna de facto alleen deur die Gaulle vanaf Oktober 1943), die C.F.L.N. opgestel deur die ordonnansie van 17 September 1943 'n voorlopige raadgewende vergadering. Hierdie versetparlement moet onder die gesag van die C.F.L.N. geplaas word, "die versetbewegings, die politieke partye en die gebiede wat saam met die Geallieerdes in die oorlog betrokke is" verteenwoordig deur opinies te gee oor die besluite van die C.F.L.N.
Die eerste sessie van hierdie Vergadering word op 3 November 1943 in die Palais Carnot in Algiers aangebied, soos verteenwoordig deur 'Algiers, voorlopige hoofstad van Frankryk'. Net soos die vele beelde wat regoor die wêreld van hierdie gebeurtenis uitgesaai is, beide polities en uiters simbolies. , so 'n foto het baie ander betekenisse, swaar met gevolge vir die gewete en voorstellings van die tyd.
De Gaulle in die middel
Reportagefoto wat bedoel is vir die nuus (die sessie word ook verfilm), "Algiers, voorlopige hoofstad van Frankryk", toon 'n oomblik van die toespraak wat de Gaulle, as president van die C.F.L.N., aan die begin van hierdie inhuldigingsessie gehou het.
Onder die lede van die Vergadering (van agter op die voorgrond sigbaar) en redelik naby die podium, het die fotograaf gekies om die generaal in die middel van die beeld te omraam. Boonop is dit 'n vertikale opeenvolging van drie elemente wat die foto simbolies en visueel konstrueer: die borsbeeld van Marianne wat uitstaan ​​teen 'n groot driekleurige vlag wat die hele agtermuur bedek; die basis waarop dit geplaas is, wat die voorletters "RF" en die kruis van Lorraine dra; de Gaulle self, in uniform, sy hande op die lessenaar en praat in die mikrofone. Na aanleiding van hierdie struktuuras neem twee sessiesekretarisse op 'n byna nabootsende manier aantekeninge wat lyk asof hulle hierdie lyn voortgaan en dit nou horisontaal in die Vergadering versprei.
Twee rye verskyn voor die "afgevaardigdes", terwyl hulle aan die kante voortgaan. Hulle bestaan ​​in wese uit soldate: vloot-, land- en lugmagte (uit Noord-Afrika en Vry-Frankryk). Die vroue (eerder in die onderste ry) en die mans (hierbo) is almal hier in uniform en word volgens hul wapen en hul troep geplaas (bo-op gegroepeer, afwisselend vir die vroue). Twee lede van C.F.L.N. sit ook by lessenaars direk agter die luidspreker.
Die terugkeer van die Republiek
"Algiers, voorlopige hoofstad van Frankryk" verteenwoordig eerstens die terugkeer van die Franse Republiek. Marianne (feitlik en ten minste gedeeltelik) verbied deur die Vichy-bewind, wat ander embleme bo haar verkies, oorheers weer die Vergadering en dus die land van haar gesag. So ook die vermelding "RF" (Franse Republiek), wat dit volg en in vertikale volgorde herhaal.
Die Lorraine-kruis, die embleem van die vrye Frankryk, maak ook deel uit van hierdie simboliese en politieke 'geslag'. Alhoewel dit nie oor die Republiek self gaan nie, dui die beeld tog op 'n soort kontinuïteit en konstituerende skakel tussen die twee entiteite. Natuurlik bly die eerste die belangrikste verwysing, maar dit word nou gekombineer met die tweede.
'N Kruis van Lorraine wat self voortgaan in die man wat die vrye Frankryk beliggaam. De Gaulle, wie se kop haar gedeeltelik verberg, gee die indruk dat dit met haar saamsmelt. Onlangs enigste president van C.F.L.N. en nadat hy uiteindelik eenheid onder sy bevel bereik het, verskyn die generaal dan in die oë van almal as die een wat Frankryk verteenwoordig en uitdruk, gedefinieër deur hierdie lyn Marianne - RF - Croix de Lorraine - de Gaulle.
Die oorwinnende soldate en die afgevaardigdes vorm ook hierdie herontdekte, versamelde en gerealiseerde Frankryk. Inderdaad, en selfs al word hulle nie verkies nie, het die lede van die Vergadering (wat in hierdie voorlopige hoedanigheid is) hulle volgens Crémieux-Brilhac onderskei 'deur die vyand en die Vichy-bewind teë te staan. Afgevaardigdes van versetbewegings en vakbondsentrums het op nasionale bodem herskep, parlementslede vanaf 1939 wat nie op 10 Julie 1940 ingeteken het vir die abdikasie van die Republiek nie, verteenwoordigers van die komitees van Vrye Frankryk d.m.v. die wêreld of vrywillige vegters wat nog in die uniform van die Vrye Franse Magte is ", vorm hierdie toneel waar weerstandige Frankryk en die leier wat sy nou herken, blootgelê word.
Gratis Franse magte
Jean-Louis CRÉMIEUX-BRILHAC, Vry Frankryk, Parys, Gallimard, 1996.
Yves Maxime DANAN, Die politieke lewe in Algiers van 1940 tot 1944, Parys, L.G.D.J., 1963.
Charles de GAULLE, Oorlogsherinneringe, volume II "Eenheid: 1942-1944", Parys, Plon, 1956.
Christine LEVISSE-TOUZE, Noord-Afrika in oorlog, 1939-1945, Parys, Albin Michel, 1998.
François MARCOT (regie), Historiese woordeboek van die verset. Interne verset en vrye Frankryk, Parys, Robert Laffont, coll. "Boeke", 2006.