My reise op Kettingsaag | Travel soothes the soul
Ons het hier vir Alan gebel en hy het gesê hy is so 15min weg. Daar is besluit om gou ‘n draai by die hawe by Laaiplek te gaan ry aangesien ek laas mooi fotos daar geneem het. Net voordat ek die hawe inry trek hier ‘n 1200GS langs my in. Ou waai vir my. Eers click ek nie wie dit is nie en toe gaan die lightbulb aan, dis Alan!! Ons het mooi gestop op die hawe en toe het Alan vir Heksie aan ons voorgestel.
Hier het ons vriendelike diens gekry asook ‘n lekker koue bier. Met die hitte het die misstersook geloop en die fyn druppels op ons voorkoppe was ‘n welkome ontvlugting van die dag se hitte. Leana (Heksie) het sommer lekker maklik ingepas en het opgemerk dat sy nou verstaan hoekom Alan ‘n liefdesverhouding met sy foon het. Dis nadat sy die eerste paar kwinkslae waargeneem het.
Met die maage vol was dit tyd om die terugtog aan te pak. Ons sou almal weer vergader by die Engen op die Weskuspad aangesien ek daar wou volmaak. BMW mos lig op petrol. Ons het daar bymekaar gekom en ek het Witvos gou vol petrol gestamp. 17.97km/l met pillion en wind. Hier het ons vir Alan en Leana(Heksie) gegroet. Ons het so stukkie weskuspad gery tot by Yzerfontein en daar weggedraai Darling to aangesien ons die hele ent pad tot daar met die wind reg van voor gery het. die 15km Darling toe het die wind ons hel gegee skuins regs van voor. En die temperatuur het drasties die hoogte in geskiet. Wikkels sê sy fiets het 36 grade gewys. Net buite Darling het ons gou gestop om net asem te skep en het vandaar gery na Malmesbury. Hier het ons mekaar gegroet aangesien oom Ewert N7 langs terug sou gaan, Kanarie met die agterpad Paarl toe, en ek, Wikkels en Gerhard tot by die Mikpunt pad sou ry.
1ste Trip Vredendal
Ek het die 18de September amptelik my Dakki gekry. Die fiets was my broer s’n wat ek by hom oorgekoop het en hy het op Worcester gestaan.
Donderdag oggend 19 September skiet ek gou met die BMW deur CW toe. Kar het lanklaas langpad geloop toe laat kuier ek hom net so skielik ver anderkant die spoed wat Julius Malema in warm water gehad het so rukkie terug.
Needless to say is daar 4:30 in die oggend nie vreeslik verkeer nie. Op Worcester aangekom het ek gou koffie gedrink saam met die Ou Meubels(parentals) en toe begin om my kiste te pak.
Ek het al voor my trip ‘n naweek met die fiets gery en agtergekom hy vreet brakepads erger as wat ‘n trop springkane op ‘n groen veld.
Dus met ‘n nuwe stel briekskoene agter het ek so net na 7:30 op Worcester weggetrek. Aangesien ek die fiets toe net gekry het was my ATGATT gear ‘n jean, ‘n paar FOX Comp5 bootse en First Assent reenbaadjie.
Die eintlik rede agter my trippie Vredendal toe was ‘n gymkhana wat die Saterdag op die vliegveld gehou word. Buiten my liefde vir die buitelewe en 2-wiele het ek ook ‘n liefde vir spoed en draaie, dus het ek en my swaer oor 4 jaar ‘n karretjie opgebou wat ons vir hierdie doel gebruik.
Picture taken at Wings & Wheels expo
Toe ek Wolseley inry het ek besluit om bietjie vir my broer te gaan hallo se. Die weer het iffy gelyk en ek het verwag om nat te reen en route Vredendal toe.
Na so bietjie nonsense praat het ek gestop om petrol in te gooi. Het net R120 op my gehad en besluit toe om die R120 in te gooi. Vandaar het ek seker heelpad so 80-90km/h gery tot in Porterville. Ek het die dag toe ek my fiets gaan optel besluit die lewe is te gejaagd. Een ding wat ek nie gaan doen nie is om te jaag. Life goes by at 180km/h and when we arrive at the end, we have forgotten to live and be free.
Porterville het ek buite die dorp gestop en eers ‘n foto of 6 geneem.
Vandaar het ek die pad gevat Citrusdal toe. Net buite Porterville het ek ‘n lorrie gekry wat net mooi so 80km/h ry. Ek het slipstream gery tot voor Piekenierskloof pas en toe verbygegaan en bietjie die Two Brothers pyp laat praat. Amper bo het ek eers gestop vir ‘n paar fotos. Seker een van die mooiste gesigte veral as die Canola in blom is.
Uitsig vanaf Piekenierskloof pas
In ons vriendekring het ons ‘n se-ding: Geld het ons nie, maar tyd het ons BAAAAAAIIIIIEEEEEE!!!!
Dus het ek besluit om my tyd te vat en die varslug en omgewing te geniet. Teen ‘n slakkepas. Soos Deon Meyer tereg in sy boek Ridders van die Grondpad se: As jy avontuur soek, koop ‘n avontuur-fiets(D/S of Dual Sport).
Net onder Piekenierskloof pas het ek weggedraai Citrusdal toe. In die dorp links gedraai in die rigting van Clanwilliam en toe die grondpad gevat al langs die rivier af.
Om dit in perspektief te stel. Sedert St.5 het ek saam met my ouers en later op my eie toe ek liksens gekry het, amper elke jaar ten minste een keer die N7 gevat plaas of Upington of Groblershoop toe. In die gejaagde lewe het ek nooit die anderkant van die rivier verken nie want ek was altyd volspoed oppad na my eindbestemming.
Hierdie keer was tyd aan my kant, en terwyl die mense op die N7 by die padwerke gesit het, het ek my visor oopgemaak, my bene reguit gemaak en rustig op die pegs gestaan en die veld en rivier ingedrink. Na so 10km het ek op ‘n hoogte gestop en gaan sit en kyk hoe die mense op die N7 verbyjaag, my kop geskud en hulle jammer gekry.
Van hier het ek gery tot by die Cederberg Algeria kruis en sommer reguit oor gehou in die rigting van Clanwilliam. En al wat ek kan se is WOW. Wat ‘n stunning pad om te ry. Ek was verbaas oor die grootte van Clanwilliam dam. Dink nie mens besef hoe groot die dam werklik is nie. Baie van hom sit weggesteek agter die berge.
Van anderkant Clanwilliam het ek die pad rivier af gevat in die rigting van Bulshoekdam. Hier ‘n rukkie vertoef en ‘n paar mooi fotos geneem.
By hierdie stroompie het ek gestop en seker ‘n halfuur lank net gesit. Yskoue neutvars water uit die stroompie gedrink en sommer net gechill.
Hierdie foto moes ek net neem. Was amazed oor hoe klein die fiets eintlik vertoon teen die massiewe ou bloekom. Die swartgebrande boom regs het vir my ‘n baie goeie kontras geskep tussen die groen.
Met die reen het die Olifantsrivier sterk geloop en soos gewoonlik redelik ver opgestoot in die boere se wingerde. Ek het 6 ure gery vanaf Wolseley tot in Vredendal met R120 se petrol. AWESOME!
Volgende dag het my vriende so stuk-stuk begin opdaag, maar heel eerste het ek so ‘n rit gevat Strandfontein toe. Dit bly vir my seker een van die mooiste strande.
Rivier het hoog opgestoot en pad was toe. Tyd vir ‘n detour.
Treinspoor pad tussen Strandontein en Vredendal. Seepglad as dit gereen het.
By bogenoemde kamperasie is die Dakkie amptelik Kettingsaag gedoop. Na ‘n dag se racing het ons weer by die kampplek gekuier en toe het ek die volgende oggend opgestaan en begin kamp opslaan sodat ek kan terugdraai Kaap toe.
Nadat ek opgepak en gegroet het, het ek in die pad geval, nie werklik geweet watter roete ek wil ry nie. Oppad uit Vredendal Klawer toe gewaar ek ‘n bordjie wat se Lambertsbaai. Draai dadelik regs en die eerste stukkie gaan dit heel OK. Toe begin dit sanderig raak en nat. In die fotos onder kan julle die eerste poele water agter Kettingsaag sien. Het so 2 poele vermy deur op die kant van die pad deur te ry, daarna was dit reguit deur of omdraai, en van omdraai ken ek nie. Toe tackle ek hulle head-on.
Die 53km tussen Vredendal en Lambertsbaai was nat, maar dit was net ter voorbereiding vir die pad verby Muisbosskerm oppad Elandsbaai toe. Hier ek het 5 major poele geslaan. Beste van als was toe ‘n ou aan die oorkant van een van die poele met ‘n mooi rooi nuwe Polo, gestop het en vir my wink om deur te kom. Needless to say, het my ma nie bang kinders grootgemaak nie, sy maak kinders bang! 1ste rat gehak, op die pegs gestaan en die poel reg in die middle ge-enter. Die frikkie in die Polo het dit amusant gevind. Sy glimlag het egter vining verdwyn toe die 650 begin blaf deur die water en die modder in sy rigting gevlieg kom. Sy elektriese venster was net so vinnig, en dit was net mooi te stadig.
Hy het so bietjie modder geeet, Kettingsaag het op die limiter geblaf en toe haak ek 2de. Pad van daar Elandsbaai toe is seker van die mooiste paaie wat mens kan ry, buiten die Tankwa.
Vandaar het ek Dwarskersbos , Velddrif en toe Durbanville Hills oor huis toe gery. In Tygervallei se parker area het ‘n vrou amper ‘n voetganger omgery van vir my kyk.
My vrou het maar net haar kop geskud en gese ek moet ‘n WAP koop as ek so wil aangaan.
Na afloop van ons Sutherland trip het ek al begin planne maak vir ons volgende trip. Namakwaland toe! Siende dat familie van my seker een van die mooiste kampplekke in daardie deel van die wêreld het moes ek net eenvoudig daar gaan draai, maar meer oor die versteekte juweel later. Soos met als is die resep vir ‘n lekker toer goeie beplanning. Ek het vroegtydig almal laat weet wat die beplande datum is en die meeste het dit so aangeteken en hulle dagboeke geskuif om dit te kan meemaak. Ongelukkig is daar sommige manne en dames wat dit nie kon maak nie. Gelukkig vir hulle sal hulle kan saamtoer deur middel van die blog. Ons datum vir vertrek was vasgemaak vir Vrydag-oggend 26 September. Soos ek nou hier sit en tik is dit die 15de September. Ek sit met ‘n lekker verkoue na die naweek en Woensdag tot Vrydag het ek ‘n kursus in die stad. Erens die naweek en begin volgende week moet Saagie nog nuwe rubber kry en die exhaust bracket moet vervang word. Boeremeisie moet ‘n broek en bootse kry sodat sy gekit is vir die trippie. Ek gaan ‘n groter tent moet aanskaf en dalk ander matrasse ook. Intussen het ons darem ‘n ou vakansiedaggie gehad. Nie dat ek veel van ‘n vakansiedag of ‘n braaidag gehad het nie. Die skoonmense is besig om te trek na ‘n nuwe huis en hulle moet 30 September uit wees so ek en Spykerkuif het ingespring en gaan help trek. Gedurende die trekkery stop ek gou op Villiersdorp om diesel in te gooi en sien hier staan ‘n mooi Tenere. Kyk van nader en agter op die topbox sit ‘n Wilddog en Roamafrica sticker. Oom Foe-rie!!!! Was toe sommer lekker om paar woorde te wissel en ‘n gesig by die naam te sit! Na die trekkery by die huis gestop en toe stop Kanarie nie lank na my nie. Geel Kameel kort nuwe sprockets en ketting. Uur later was hy oppad en ek het begin om my fiets se laaste parte op te sit. Op die stadium was ek nog vir my exhaust bracket en dis al Donderdag oggend. Vanaand lê die groot pak voor en more-oggend 8:00 val ons in die pad!! Panda en Kanarie het by my opgedaag en die groot pad het begin. Baas Piet het sy opblaasmatrasse vir my geleen en ounag het ek nog gery om hulle te gaan optel. Kanarie het gese hy kort ‘n haarskeer en so gesê so gemaak!
Soos ‘n klomp mans maar is het ons ook gesê ons gaan vroeg slap. Vroeg raak toe 12:00!! My vriende sê al ek is allergies vir my bed. 4:00 was ek wakker. En dit het maar swaar gegaan om nog te lê tot 5:30. Die groep het afgespreek om mekaar 8:00 by Frankie’s Corner Shop te kry aangesien ‘n deel van die groep van Villiersdorp se kant gekom het, een van Bottelary, ons uit Protea Hoogte en nog ‘n couple van Vredekloof.
Een reël wat ons vasgemaak het in die groep, is dat sodra jy jou helmet opsit, tyd irrelevant is. Ek, Chantelle, Kanarie en Panda het so net voor 8:00 ‘n reeds wagtende Ninja en Maanskyn by Frankie’s Corner Shop gekry. Sommer met die stopslag kon ek sien Duifie(Ninja se F650GS) is GELAAI!! Ons het gewag en Martin, ‘n nuwe toevoeging tot die groep het arriveer op ‘n Honda XR650 genaamd The Red Hammer. Martin het sommer gou ingepas en ons het soos normal eers uitgevra oor sy fiets ens.
‘n Rukkie later het Hommel(Rudi) & Perdeby(Lilanie)F800GS, Klossie(Deo) & Vlossie(Rene)Dakar en Manie en Bernice op ‘n 1200GS arriveer. Ons het gegroet en besluit om in die pad te val aangesien die weer redelik dreigend gelyk het. Ons het in die rigting van Malmesbury gery met die Klipheuwel pad.
Skaars het ons begin ry en die eerste druppel het geval. Gevolg deur nog ‘n hele paar. Regte fyn Kaapse reën. Omdat daar ‘n boerseun se bloed deur my are vloei, het hierdie reën my glad nie gepla nie. Ek was dankbaar dat die Here ons met ‘n goeie reënseisoen seën. Al beteken dit ek reën nat op die bike-trip.
Die reëntjie was net genoeg om mens nat te maak, maar nie deurnat nie. ‘n Entjie anderkant Mikpunt meer na Klein Wolwedans het die reën opgehou en het ons rustig gery tot in Malmesbury. Manie het voor ons vertrek het gese hy het ‘n redelike hongerte op hom en die Wimpy was die regte plek om hierdie honger te stil.
Met die aankoms by die Wimpy was daar nie parkeerplek vir ons klomp motorfietse nie en ek het sommer op die laaisone gaan stop. Ek sien toe daar kom ‘n mannetjie aangestap en hy is oppad na my toe. Hy vra toe of ons asseblief kan skuif aangesien hulle wag op ‘n aflewering of 2. Hy stap toe en gaan soek vir ons parkering en wuif dat ons nader kan kom. Van die manne kry toe sommer onderdak parkering. Moet se ek was nogal beindruk met die gebaar. Kort voor lank het ons die Wimpy oorgevat en die manne het bestel en begin eet.
Na die ete het daar ‘n groot bui reën uitgesak, reënjasse het uitgekom en toe die reën so effens skiet gee het ek Saagie opgestart en die uittog het begin. By die afdraai na Hopefield het ons links gedraai. Hierdie pad het ek baie lanklaas gery en ek moet se die windlaaiers teen die pad is bitter mooi en nogal indrukwekkend. Ons het gestop vir ‘n rook-breuk en sommer bietjie die grote van hierdie enorme waaiers ingedrink.
Die laaste stukkie Velddrif toe het ek ‘n bitter mooi Koedoe langs die pad gesien. By navraag of die ander manne hom gesien het, blyk dit toe dat ek en Chantelle die enigstes was wat hom gesien het. Ons het almal volgemaak by die garage en volgende stop was Laaiplek se hawe. Hier het ons ‘n watergat raakgeloop en ‘n lekker yskoue biertjie gedrink en sommer net lekker rustig gesit en gesels.
Na ‘n koue bier of 2 het ons opgesaal en in die rigting van Dwarskersbos gery. Volgende stop Elandsbaai!!!
Ons het tot voor op die punt gery en paar fotos geneem. Vandaar het ons omgesit na Die Witmossel Pot.
Vandaar het ons die laaste stukkie grondpad aangedurf tot by Lambertsbaai. Maar nie voordat ons ‘n stop gemaak het by Muisbosskerm nie. Ongelukkig was hierdie trip so beplan dat ons nie by Muisbos sal kan eet nie, aangesien nie almal my liefde vir seekos deel nie. Hierdie is defnitief op my lys van plekke om te besoek in die nabye toekoms. Die Weskus maak vir van die beste sonsondergang fotos.
Volgende stop was Isabella’s in Lambertsbaai se hawe. Ek het al voorheen ‘n keer of wat daar geëet en ek het die manne in daardie rigting gestuur. Ek moet darem nou sê, ons het als bestel van calamari tot vis tot sushi en ek kan hulle regtig aanbeveel. Goeie kos teen ‘n goeie prys!!
Die tyd het ons so bietjie begin vang en ons het die regterore gedraai oppad Doringbaai toe. Doringbaai was die laaste stop vir vloeibare verversings by die “apteek” op te tel. Terwyl die manne die “apteek” besoek het, het ek gesê ek gaan vooruit ry en fotos neem soos die manne verbykom. Ek het daar weggevlieg en Saagie se Two Brothers pyp bietjie laat praat. Later sou ek hoor dat een van die plaaslike manne daar gesê het: Da pakhaai ding!! Dit het toe die sê-ding van die naweek geword.
Skaars buite die dorpsgrense het ek ‘n baie mooi aftrekplek gesien met ‘n mooi uitsig oor die hawe. Ek kon dit net nie verbyry nie. Toe ek hoor die manne is oppad het ek pad toe gehardloop en die manne afgetrek sodat ons bietjie fotos kan neem.
Da pak haai ding!!
By Strandfontein aangekom het ons die betrokke partye gebel om vir ons die sleutels etc te gee. Na ‘n redelike lang wag het ek en Kanarie die res van die span vooruit gestuur om te gaan kyk of hulle nie dalk nog die kafee oop kan vang nie. Die man wat die sleutels moet gee het ook darem arriveer en ons het ons sleutels gekry en afgery na die kafee.
Ek en Kanarie het hom net betyds bereik en gou vir ons die nodige bymiddels en ys gekry. Ek moet net noem dat daar die mooiste Siamese katjie hier by die kafee ronddwaal. Was sommer lus en pak hom in. Ons het met vragte hout, Coke en ys die bulte aangedurf en ons kampplek gaan soek. Die manne het blitsig afgesaal en toe ons weer sien staan die tente en die slaapplek is reg!! My ma het altyd gesê: “As jy by enige plek aankom, sorg heel eerste dat jou slaapplek reg is.” Die manne het sommer gou ‘n vuur gepak en die hout was lekker droog. Gewoonlik as mens mos hout koop op sulke klein plekkies is dit nat.
Een van die dinge wat ek kan onthou van Strandfontein is die mooi strand. Ongelukkig was dit reeds donker toe ons klaar tent opgeslaan het maar die kamera is toe op ‘n vaste basis gesit en die volgende fotos geneem.
Met ons Tankwa trip het Panda vir ons kardoesies gemaak. Hommel het so lekker geëet dat ons besluit het hy maak op die volgende bike-trip die kardoesies. Net om hom bietjie te laat oefen sodat hy dit sommer maklik regkry. Perdeby, Bernice en Rene het foelie, aartappels, uie en botter ingepak en sommer gou-kyk toe het ons 3 fris kardoesies op die vuur. Van die manne ken dit nie en dit was nogal vir hulle ‘n eye-opener oor hoe maklik mens lekker kan eet met min. Martin het met sy plaasvingers sommer die kardoesies so met die hand omgedraai. Later die aand het einste Martin sy steak oor die wasbak gaan eet om nie te mors nie(steak was meer rare as medium). Ons het sommer lekker vleisies getan en die manne en dames het diep lekker geëet. Aansienlik later die nag het almal gaan inkruip aangesien ons wees ‘n besige dag gaan hê.
So met verloop van tyd tot op Strandfontein het Klossie gesien sy Dakar se agterste sprocket se tande lyk effens aan die yl kant. Die ekstra gewig van ‘n pillion en al hulle bagasie het gemaak dat die ketting die tande gekou het. Saterdag-more met die opstaanslag is daar eers inspeksie gehou en beraadslaag oor hoe ons die saak kan beredder. Die vorige aand al is al wat ‘n kontak is gebel en gewhatssapp net om nommers te kry vir ‘n moontlike sprocket.
Soos met reën in die Namakwaland is sprockets toe ook so skaars soos hoendertande! Ongelukkig as gevolg van werksverpligtinge moes ons groep hier deel en van die manne moes terugdraai en ‘n span van ons het nog aangegaan. Met Klossie se Dakar se sprocket wat ‘n Kaapse flavour ontwikkel het sonder tande het hulle besluit om terug te draai huis toe. Manie en Bernice het raad gevra oor roetes en besluit om oor Wuppertal te ry na Cederberg Oasis.
Met die opstaan die oggend het ons maar so drupsgewys begin stort en oppak. Met die stortery ontdek ons die een ablusieblok se gas is uit en daar is geen warm water nie. Kanarie klim toe op die foon en bel die noodnommer.
Die frikkie aan die anderkant het toe nogal die vermetelheid om vir hom te sê ons moes self gekyk het die vorige aand of daar gas is. Dis toe net daar wat die gasbottel(Kanarie) vlamvat en toe is die gala aan. Soveel so dat die ou vir Kanarie sê hy is besig en gaan nie nou die gasbottel kom ruil nie. Die frikkie sit toe die foon sommer in Kanarie se oor neer en hy bel toe maar die volgende nommer op die lys. Die arme man was op verlof maar het gou-gou plan gemaak en nie lank daarna nie is die gaskan vervang. Dit nadat almal omtrent klaar was en ons so te se opgepak was.
Bo by die saal aangekom moes ons die sleutels teruggee en die laaste staanplek betaal. Ek en Kanarie is toe daar in en het vir die vrou by ontvangs vertel van die gesprekkie vroeer die oggend. Sy is dit toe eens dan dit onaanvaarbaar is en het gevra dat ons vir haar ‘n mail stuur en ook gesê ons hoef nie die laaste staanplek te betaal nie.
Die span het vandaar die krane oopgedraai om in Vredendal te kom aangesien die manne honger en dors was. Ek het êrens langs die pad onthou ek het nie my Camelback se onderste gespe vasgemaak nie en het gou gestop. Hommel en Perdeby het omgedraai om te kom kyk wat die oponthoud was. Skaars 200m verder sien ek daar gaan sy flikkerlig aan. Ek stop toe sommer langs hom in die pad aangesien mens daar die karre van volgende week al kan sien aankom. Hommel haal toe so wragtie ‘n kamera uit wat hy op sy helmet kan vassit!!!!
VER OOR DIE 300KM GERY MET DIE KAMERA IN SY TANKBAG!!!!! Asof dit nie genoeg was nie, het hy sy selfoon ook by die huis vergeet! Perdeby se kommentaar was dat as iets anders nie aan hom vas was nie was dit seker ook by die huis.
Ek het nogal hierdie punt gemerk met die GPS logger juis vir die blog. Meer oor die logger later.
By die afdraai na Lutzville het ons gestop. Ek het die manne gevra of hulle al ooit in Lutzville was en niemand was al daar nie toe sê ek maar dan ry ons soontoe. Met die inkom in die dorp het die kerk opgeduik en Kanarie het gesê ons moet daar inswik dat ons die dag op die regte manier begin. Hommel is intussen as die Ridders se Pastoor aangestel. Die groep het in ‘n kring gaan staan en Hommel het vir ons gebid vir bewaring op die pad. Van hier is ons Vredendal toe.
Net voor Vredendal het ons gou gestop om planne te beraam vir Klossie se sprocket. Ek het voorgestel dat ek by ‘n vriend op die dorp gaan stop en luister. Christo bestuur die sportwinkel op die dorp en hy het daar ‘n nommer gegee wat ons kan bel. Vandaar is almal Spur toe. Met die aankoms by die Spur het Manie al buite gesit met ‘n yskoue Draught. Die bestuurder het toe sommer vir my en Ninja ook draughts gebring. Nou kyk ek is nie ‘n bier mens nie. Maar MAGTIE was hy nou lekker. Die manne het bestel en geëet. Hommel en Klossie het intussen nog rondgebel om ‘n sprocket in die hande te kry maar helaas. Enigste een is in die Kaap. Hulle het toe maar besluit om terug te draai. Manie en Bernice het vandaar die pad gevat Cederberg Oasis toe en ons sou Vanrhynsdorp en dan die N7 vat tot by die treinspoorpad.
Panda het by sy eie tafel gesit en ons het vir die bestuurder van die Spur gesê dit is vandag sy verjaarsdag. Hulle het hom toe ‘n komplimentere Drom Petrol(Dom Pedro) gegee en lekker vir hom gesing. Daar is erens ‘n video van dit wat ek nog sal invoeg.
Na die lekker eet het ons gegroet en gou Checkers toe gery aangesien ons verversings en kos nodig gehad het vir die aand. Vandat die Checkers oopgemaak het was ek nog nooit daar nie en groot was die verbasing toe ek instap en sien JP is die takbestuurder! Ons het ons goedjies gekoop en dit is die enigste keer wat ek BAIE geld betaal het vir Natural Lamb by Checkers. Rede vir dit: Ek kan net nie in die hartjie van die Namakwaland sit en nie ‘n ordentlike skaaptjop eet nie. Ek het 2 steakies ook gekry en ons het nog foelie en uie oorgehad van die vorige aand. Die wat al ooit met ‘n motorfiets getoer het sal weet dat spasie ‘n baie groot probleem kan raak. 2liter Coke is soos ‘n krat Coke in ‘n motor. Ons het toe die makliker uitweg gevat en 500ml Cokes gekoop. Pas baie makliker in klein gaatjies in. Met als ingedruk in elke denkbare gaatjie het ons pad gevat in die rigting van Vanrhynsdorp. Hier het ons by die Caltex gestop, alle kanne en tenke volgemaak en op die N7 geklim rigting, Noord.
So entjie buite Vanrhynsdorp het ons gestop en eers ‘n rook-breuk gevat en ietsie koel deur die kele gejaag. Ongeveer 20km buite die dorp het die treinbrug opgeduik en ons het net voor hom regs gedraai. Van hier het die grondpad ons al dieper in die mooie Namakwaland ingevat. Van ons hele trip tot dusver, was hierdie die eerste stukkie pad wat ek nog nie gery het nie.
Hierdie pad is ‘n dienspad vir die Sishen-Saldanha spoorlyn en word baie goed in stand gehou. Hy het soos teerpad gevoel en ons het by tye sommer hier by 120km/h gaan draai. Panda het by die stop op die N7 al gese moeder Natuur roep hom. Ongelukkig omdat dit so droog is, was daar nie ‘n bos groot genoeg waaragter hy kan wegraak nie.
Die kant toe?
Daai kant toe?
Da pak haai ding!!!
Ons het toe gestop en hy het seker 300m gestap om agter ‘n treinbrug antwoord te gee aan Moeder Natuur se roep. Met Panda ‘n kilo of 6 ligter en almal weer vars na ‘n lekker bietjie water het ons verder gery. Martin het op een van die oorgange gestop en ons het eers ‘n paar mooi fotos geneem. Ons volgende stop was ook ‘n treinbrug. Die wêreld het al hoe meer bekend begin lyk en ek kon al bakens begin uitken soos Kubisko en Ezelskopvlakte.
Ek het van St.3 af elke jaar my 3 weke wintervakansie in hierdie geweste spandeer. Geboer, skaap bymekaar gemaak, windpompe reggemaak en gejag. Ek weet dat ongeveer 15:00 kom die trein van Sishen af daar verby. Manne was maar effens gatvol gery en het begin vra wanneer ons daar is. Ek het hulle gese as ons die trein kry is dit nog so 30min se ry. Ek is toe redelik uitgehaal oor dit want hoe weet ek dit dan nou. Seker nie 15min se ry verder nie het ons die trein gekry. Nou vir die wat nie weet nie, hy is lank. MOER LANK!!!!
Ons het die laaste stukkie pad na die plaas Brakkie vining afgelê en toe ek die werf binnery het dit soos huis gevoel. Toe ek my helmet afhaal het oom Klaas in die skuifdeur verskyn. Soos met hierdie wêreld se mense is ons dadelik ingenooi. Ek het redelik lank terug met oom Klaas gepraat en hy moes bieg en het gesê hy het so half vergeet van ons. Toe die klomp bikers die werf binnery het hy gewonder of dit nou ‘n span is wat van die dorp af hiernatoe verwys is? Nadat hy die CW nommerplaat gesien het, het hy geweet dis ek met die span en toe begin sy brein oortyd werk aangesien hy gedink het dat hy moet cater vir ons. Ek het hom gerusgestel en gesê ons het als saamgebring. Nou kyk, die mense wat die wereld ken, ‘n beker koffie was nog nooit so lekker nie. Brakwater maak die lekkerste koffie, en dan met langlewe melk. Tannie Marthesia het vir ons lekker beskuit ook uitgehaal. Van die manne het net Coke gedrink en hulle monde het later gewater. Oom Klaas het vir ons ‘n ysmasjien ingelaai. Vroeer toe ons op Vanrhynsdorp petrol ingooi was Kanarie vreeslik opgewerk omdat ek nie vir hom kon se of daar ys is nie. Wel Kanarie, jy is sopas aangestel as die Minister van Verkoeling en Ys. Oom Klaas het voorgestel dat die vrouens eers ‘n lekker stort vat en die manne solank opgaan kampplek toe om als te gaan regkry. So gese so gemaak. Intussen het oom Mick Hoon ook daar aangekom. Die wat hom ken sal weet hy is ‘n storie-verteller sonder weerga. Ek is eintlik spyt dat ek nooit ‘n video-kamera kon staanmaak en sy stories opneem nie. In al die jare wat ek in hierdie geweste kom het ek nog nooit dieselfde storie 2 keer gehoor nie. Wat kry jy as jy ‘n klomp manne loslaat?? CHAOS!!! Die paadjie op na Brakkie se Veldkombuis is in ‘n baie goeie toestand maar het stukke wat elke biker se nekhare laat regop staan. SAND. Wel met 5 mans op dubbeldoel fietse, vrouens afgelaai, lekker vloeiende 2-spoor plaaspaaie met ‘n jump of 2? LEKKER!!! TE lekker. Ekself was die eerste “casualty” Met oom Klaas kort op my hake het ek die regteroor gedraai. Lekker gery tot ek my misgis het met my spoed deur een draai. Die ekstra gewig het dit nie maklik gemaak nie maar die eerste draai is ek deur. En toe sien ek dis eintlik ‘n omgekeerde S-draai. Wel die 2de draai het ek nie gemaak nie. Instinktief het ek dadelik opgestaan oopgemaak en my roete gekies waar daar die minste skade sal wees. Ek het my regtervoet terselfdertyd geleidelik op die agterrem gesit en so 2 hobbels verder saggies teen ‘n wal gaan stop en die fiets net sag neergesit op sy linker sy. Met die panniers op het Saagie gelukkig nie ver oorgeleun nie en kon ek hom maklik weer regop kry. Ek was ‘n goeie 10-15m in die veld in en het maar opgeklim, 1ste gehak en gepaddle tot ek weer in die pad was. Van daar het ek gestaan en die krane oopgedraai. Dust yourself off and ride again!!! Seker net so kilo of 2 op in die pad kom ek aangery en sien Martin se Rooi hammer staan skuins in die pad en Kanarie is ook daar by. Ek is toe met ‘n redelike spoed agter hulle verby. Later by die kampplek sal dit toe uitkom dat Martin vir hom ook ‘n stukkie aarde gekoop het daar in die Namakwaland. Gewig op die gat, banddruk wat bietjie hard was en ‘n sanderige middelman het die oorhand gekry van hom. Die man se skouer het bietjie houe gevat en so ook sy enkel. Later die aand sou die gespot begin; Doekvoet. Na aanleiding van Ninja se se-ding op die Tankwa-trip: “As ek vandag geval het, het ek my binne-in ‘n Boesman-tekening geval.” Is Martin toe Boesman gedoop. Vir die wat nie weet nie is daar nog Boesman-tekeninge op Brakkie te sien. By Brakkie se Veldkombuis aangekom het oom Klaas die engine opgestart, stopkrane oopgedraai en gesorg dat ons genoeg hout het vir die nag.
Met die aankoms by die Veldkombuis het ek agtergekom dat ‘n vol bottle Kaptein gesneuwel het oppad. Gelukkig was daar nog genoeg ander bottels om ons deur die aand te dra. Ek het saam met oom Klaas teruggery Brakkie toe en die vrouens gaan haal. Hulle was stomgeslaan oor hoe mooi dit is. As ek nou Ninja se woorde reg aanhaal: “Ek wag al die hele trip vir hierdie plek. Die ander mis uit!!” Ons het vuur opgesteek en in die lapa lekker op die kliptafel sit en kuier. Kardoesies is gemaak. Ou Kanarie was sommer heel in sy element. Skaaptjoppies op gannabos gebraai. Magtie man, KONINGSKOS!!!!
Ryk en lekker!!
Voor ons ingekruip het die aand, het ons vir Boesman paar pynpille gegee en die volgende oggend moes ons hoor hy het soos ‘n klip geslaap.
Ons het rustig opgepak en Boesman se Rooi Hammer se wiele bietjie afgeblaas. Vandaar is ons terug na Brakkie waar oom Klaas en tannie Marthesia gewag het met ‘n lekker koppie boeretroos. Net om dinge nog lekkerder te maak is daar vars plaasbrood, vet, boerbeskuit en silt uitgehaal. Die manne het omtrent ingelê.
Oom Klaas en nog ‘n vennoot of 2 het vroëer die jaar die motorhawe op Loeriesfontein gekoop. Hy het vooruit gebel en Koos het bevestig hy is daar en wag vir ons. Ons het maar besluit om die veilige roete te volg en vol te maak op Loeriesfontein aangesien ons nie seker was dat die petrolpompe op Niewoudtville oop sou wees nie. Boesman se spaartenk agter op sy fiets het besluit hy kort bietjie petrol en toe hy die kan oopmaak spoeg hy hom vol petrol. Ons het besluit om gou ‘n draai deur die dorp te ry en ek wou die manne die Windpomp Museum gaan wys.
Groot was die verbasing toe voor die Windpomp Museum stop en die deur is oop!! Ons is sommer dadelik in en die tannie was baie vriendelik en het ons so bietjie teruggevat na die vammeleë dae.
Ek het as kind sulke dol-osse gehad.
Toe ek in die skuur instap met die ossewa het ek hoendervleis gekry. Ons voorvaders het regtig met min oor die weg gekom en hulle was slim en vindingryke mense.
Ons het die dorp vaarwel geroep en toe ons die Kliprand afdraai verbygaan het die emosie oor my gespoel. Dis ‘n wereld wat onder jou vel inkruip en hom hier diep in jou binneste kom vasmessel. Almal is dit eens. Ons gaan teruggaan.
By die waterval buite Niewoudtville het ons gestop vir ‘n rook-breuk en toe die laaste stukkie pad aangedurf tot in Niewoudtville. Boesman was al erg honger en toe hy Lekkerbek se Pastei bord sien het hy dadelik daar ingeswik. Ons het almal weggelê aan die lekkerste pasteie. Gedurende die begin van die trip het ons agtergekom daar is ‘n soeter tand in die groep as Chantelle. Boesman!! Dis die eerste keer in my lewe dat ek ‘n man ‘n groot slab sien eet asof dit ‘n gewone sjokolade is. Kanarie het probeer om Boeremeisie se hare te ontkoek nadat haar hare uit die buff gekom het en die wind bietjie met hulle gespeel het.
Ongelukkig moes ons hier vir Ninja en Maanskyn groet aangesien hulle nog moes terug Kaap toe.
Ons het verder deur die dorp gery en reguit anderkant uit – rigting Clanwilliam Om het ‘n entjie verder gekom op ‘n kruispad, regs gaan ons Papkuilsfontein toe ry – ‘n pad waaroor Deon Meyer in sy boek Ridders van die Grondpad geskryf het. Links is dit Botterkloof pas. Ek het die manne gevra watter kant toe en Panda het gese ons gooi links.
Ek gaan defnitief nog terug om die Papkuilsfontein pad aan te durf.
Ons het Botterkloof pas stadig gesak. So entjie onderkant die pas het Panda en ‘n bakkie mekaar genader. Net toe hulle redelik naby aan mekaar is, besluit daar ‘n steenbok om hasepad te kies. Reg tussen hulle deur!! Gelukkig het die bokkie spoed in sy lyf gehad en het niemand hom/haar getref nie. Ons het oor ‘n laagwater brug gery en toe word daar vir my beduie ons moet stop vir fotos. Ons maak ook toe so en dit was sommer lekker om so rustig langs die water te sit. By hierdie stop het ons ook 2 keer die roep van ‘n visarend gehoor. Panda het vergeet om sy fiets se ignition af te sit en toe moes ek eers bietjie motorfiets stoot. Gelukkig het hy nie te lank gevat voordat hy gestart het nie.
Van hier het die manne die krane oopgedraai en ons het by ‘n baie mooi laagwater brug gestop en eers ‘n foto of 5 geneem. Bushmans Kloof het aan die linkerkant gelê en ek moet se ek is nogal nuuskierig oor hoe dit daar lyk. In die holte voor Pakhuispas het ons ook gestop en eers ‘n paar fotos geneem. Die berge rondom mens is nog indrukwekkend, die pas nog meer so. Die rotsformasies is iets wat mens self moet ondervind.
Pas uit het Panda en Boesman die pap aangemaak en ek het self maar Saagie se oor gedraai. Kanarie het ‘n rustiger aanslag op die berg gehad met Geel Kameel. Aan die anderkant van die pas het ek vir Kanarie gewag en vandaar het ons saam gery tot in Clanwilliam waar ons almal volgemaak het. Van hier was die roete dam langs tot by Cederberg/Algeria kruis, dan oor Niewoudtspas na Jamaka en dan deur die Cederberge na Cederberg Oasis. Soos mens langs die dam af ry vurk die pad op ‘n kol. Hier kan jy besluit om teen die dam en rivier langs te gaan regs, of ‘n korter pad binnelands wat jou verby Jamaka vat. Ons het die korter roete gevat en Niewoudtspas uitgesny. Hierdie blyk later ‘n wyse besluit te wees. Ons almal het al effens lam begin raak aangesien dit ‘n redelike lang dag in die saal was tot dusver. Anderkant Jamaka en Cederberg se kantoor het die pad begin versleg. Ons is deur ‘n pas wat regtig asemrowend is. Dele van die pas is met plaveisel uitgele en ek glo dat mens in die winter so ver as moontlik probeer wegbly uit die pas uit.
Anderkant die pas het die pad aansienlik versleg. Ons het al hoe meer versigtig begin ry aangesien daar redelike groot klippe op die pad was en hy ERG los was. Met sulke swaar gelaaide fietse het ons dit maar rustig gevat. Op hierdie stuk pad moes Saagie erens bietjie op ‘n diëet gegaan het en het sy nommerplaat afgegooi. My GPS logger het ook sy alie gesien waaroor ek baie spyt was aangesien ek nie die res van die roete kon log nie. Ek moet se teen hierdie tyd was ons almal se gatte redelik lam en ek het al ‘n enkel Kaptein en Coke geproe!! Ek sal graag wil weet wie van die groep was die blyste oor die bord wat se: Cederberg Oasis 2.5km??? Ons het die laaste stukkie na die Oasis gesak en met die afklim slag kom ‘n man aangestap en stel hom voor as Gerrit. Hy het so vining ons name gevra en toe sommer gesê ons moet saamstap sodat hy vir ons kan verduidelik hoe dinge werk. Ons kamers is vir ons aangewys en ons het vandaar direk deurgestap na die kroeg-area. Hier is ons vinnig verduidelik dat dit ‘n honesty bar is. Ons het ‘n file gekry waarin ons, ons drank etc moes neerskryf. EK WAS STOMGESLAAN!!! Wanneer laas het ek so iets teëgekom? Ek glo met die wonderlike mense wat Gerrit en Chantel is, en die tipe mense wat hulle trek het hulle nog nooit ‘n problem opgetel met hulle sisteem nie. Gerrit het gese ete sal effens vroeer wees aangesien dit ‘n Sondag was. Ons het lekker gaan ontspan en het daardie Kaptein en Coke nie lekker gesmaak nie!!! Ons bestellings is geneem en Chantel het begin gaarmaak. Ons 5-manskap het ribs bestel. Nou kyk, as jy nog nie ribs by Cederberg Oasis geeet het nie, het jy nog nerens ribs geëet nie. Ek is glad nie ‘n groot voorstander van ribs eet nie. Morsige besigheid, maar tussen ons 5 het ons die term blinkbek nuwe betekenis gegee. Jy weet ‘n rib is lekker as jy die been oplig uit die vleis en sommer met min tot geen moeite uit die vleis trek. Die rib was so groot hy het die hele bord volgelê. Die skyfies bring hulle in ‘n kleinbordjie!!
Panda het die vorige dag die moerbeie raakgesien. Nou ek het as kind laas moerbeie geëet. Wat beteken ek het die volgende oggend bietjie gaan weglê aand ie boom se moerbeie. Te lekker. Ek het vroeg rondgeloop en fotos geneem aangesien mens die mooiste fotos neem as die dag breek. Die res van die span het later ontwaak. Chantel het toe vir ons ‘n bitter lekker ontbyt gemaak. Ons het stadig opgepak en gou ons rekening gaan vereffen. Nou vir my en Chantelle(Boeremeisie) se verblyf en ontbyt, 2 x rib en chips, ‘n single Kaptein en Coke, Single Spice Gold en Coke, Hunters Dry vir R775!!!! WHAT A BARGAIN!
Ons het totsiens gesê en ek en die manne gaan defnitief terug soontoe. Met die wegry het Boeremeisie gesê: “Wanneer julle weer die kant toe kom, ry ek saam.” Die pad na/van Cederberg Oasis is asemrowend. Ek het erens op ‘n kol gestop en vir Boeremeisie gesê-vra: “As ek vir jou gesê dit lyk so? Sou jy my geglo het??” Haar antwoord was nee. Hulle sê: A picture is worth a thousand words. Matewis sê: “Experiencing it yourself, it worth a thousand pictures.” Ek moet sê dat as iemand hierdie pad van Cederberg Oasis af, in die rigting van Op-die-berg die eerste keer ry, hulle dit baie stadig moet vat. Daar is 2 draaitjies wat my amper uitgevang het. Ek het op die rand van die pad gaan draai op die een draai en Kanarie is ook uitgevang met dieselfde draai. Net voor Mount Ceder het ek gestop en ‘n hele rukkie gewag sodat almal in die groep weer opvang. Toe die gewag te lank raak na my sin wou ek net omdraai toe die manne om die draai kom. Oor die laagwater brug anderkant Mount Ceder het ons gestop.
Die slotsom: Panda het geval!!! Die een draai het hom ook uitgevang en sy voorwiel het padgegee. Gelukkig het dit op baie lae spoed gebeur en die ego was meer broos as sy lyf en fiets. Ons het gou die skade bekyk en tools uitgehaal en die flikkerlig reggebuig. Panda het ons verseker hy is ok en van daar het ons baie rustig gery tot by die Kagga Kamma kruispad. Hier het ons gestop en eers weer rustig na Panda se fiets gekyk.
Het vinnig ‘n verstelling aan die crashbars gemaak en ‘n foto of 2 geneem.
Van hier het die manne laat waai. Teerpad en ons het lekker in gelid gery in die rigting van Ceres. Bo-op Gydo pas het ons eers gestop vir ‘n paar fotos.
Ons volgende stop was Ceres. Hier het ons volgemaak en vandaar gery tot by Slanghoek se afdraai. Panda se roete het deur Worcester geloop en ek, Boeremeisie, Boesman en Kanarie sou Du Toitskloof oor huis toe. Ons het gegroet en Kanarie het voorgevat en sommer laat waai.
Bo-op Du Toitskloof het ons vir oulaas gestop en paar fotos geneem. Gegroet en toe het elke man sy eie rigting ingeslaan. So 10km voor die huis het dit begin reën en om als te kroon was daar ‘n ongeluk op die N1 by Brighton Road. Maar wie worry, ons ry ‘n DS(Dual Sport). Ek het sommer kortpad deur die middelman gekies en ons het deur Kraaifontein huis toe gery. Arme Boesman het bietjie meer as ‘n week na sy val eers vir x-strale gegaan en ons wag nog op die uitslae. Hoop nie dis te ernstig nie.
Bietjie tegniese detail:
Afstand afgelê: 1106km
Randwaarde van Petrol ingegooi: R719.31
Liters ingegooi: 53.36liter
Gemiddelde Petrolverbruik: 20.72km/l
Iets wat my weer opgeval het is die gasvryheid van die mense by wie ons oorgebly het, asook die gesindheid waarmee hierdie groep mense dinge aanpak. Was soos altyd ‘n voorreg om saam met hulle die mooi van ons land te kon deel. Grootste dank kom die Vader toe wat almal weer veilig tuis gebring het sonder enige groot beserings. Beplanning begin nou aan die volgende groot trip. BAVIAANS!!!
biking, dual sport, off-road
Alle goeie trippies begin met ‘n plan. Of sal ek sê , drang, ‘n hunkering na die onbekende en ‘n verkenningslus wat gevoed moet word. My plan al lank terug was om die naweek van die 21ste Maart bietjie vir Kettingsaag te vat en Witsand toe te ry. Met my laaste Malagas/Infanta trip het ek gesê ek wil teruggaan en Witsand gaan verken.
My planne vir die naweek sou nog 2 keer verander 3 weke voor die aanvang van die uittog. Ek sou hierdie trip aangepak het alleen, en bietjie die wêreld gaan verken het. Die voordeel van dit is dat ek baie flexible is en op die ingewing van die oomblik kan dinge doen en rigtings inslaan sonder om te veel te worry. My roete en planne het verander in aanloop tot die naweek en 2 weke voor die aanbreek het ek besluit om die manne in die groep saam te nooi.
Spykerkuif het dadelik gesê hy is in. Panda en Kanarie was tentatief in. Dwayne het sy arm gebreek so kom dit nie maak nie en Herman het besluit hy het genoeg gehad van die Buell en ‘n KTM gekoop. Ninja het vir Maanskyn gesê hy gaan die naweek bietjie tyd saam met haar spandeer en aangesien dit net ‘n manne-naweek was het hy besluit om sy woord te hou en hy en mamma het self ‘n paar wilde mak diere gaan kyk. Defnitief nog iets wat ek ook wil gaan doen.
Die hele Maart-maand was ‘n riller. Met rondreis vir die werk Centurion toe, familie van Chantelle wat kom kuier uit Uitenhage, my ma wat 60 raak, ‘n braai of 2 by vriende. So dit het gerook gegaan.
Intussen het ek die reën met ‘n arendsoog dopgehou. Die Maandag voor ons moet ry kry ek ‘n oproep. Kanarie het besluit hy gaan saam. Maar die Geelkameel moet gediens word. Maandag aand is ek Worcester toe vir my ma se 60ste. Dinsdag-aand weer teruggery om te werk Woensdag, Woensdag na werk al die parte gekry vir die diens aangesien Kanarie bedags in Stellenbosch sit. Donderdag middag stop ek en Kanarie so gelyk by die huis en hy begin solank die Geelkameel uitmekaar haal.
Varkboer dan lyk jy so.
Ons het ook verneem Lisa-Mari se dagmoeder is in die hospitaal opgeneem. So Fiela het by Ouma gebly vir die week. Dit was nogal vir ons ‘n groot skok. Nie omdat dit ongerieflik is nie, maar omdat tannie Bibi en oom Anton al vir ons soos ‘n ouma en oupa geraak het. So Woensdag het ons tyd gemaak en haar in die hospitaal gaan besoek. Die nuus wat ons gekry het was ‘n skok maar ons het dit semi verwag: Tannie Bibi gaan nie verder na Fiela kan kyk nie. Ek het haar toe sommer reguit gesê dat die lewe belangriker is en dat sy nou moet rus en haar lewe moet geniet. Donderdag aand gedurende die diensery het ek en Chantelle vir Daleen gaan sien wat ook hoog aangeskryf word deur tannie Bibi.
Een probleem minder. Fiela het ‘n nuwe dagmoeder. Geelkameel is toe ook gediens en aanmekaar gesit. Toe besluit ek dat ek seker sal moet begin pak vir die naweek. Een ding het soos ‘n paal bo water gestaan: Ek gaan nie my panniers saamvat nie. En so pak dat ek die topbox ook by die huis kan los as ons die Saterdag ry.
Die pakkery het sommer gou gegaan. Vrydag het ek die ure omgebid by die werk sodat dit kan 16:00 raak en ek kan ry. Toe die klok 16:00 slaan was ek opgekit en reg om in die pad te val. Eerste stop was die petrolpomp. Geen petrol. 2de stop petrolpomp verder in die pad af – geen petrol. 3de stop Engen in Stellenbosch – geen petrol. 4de stop Total by Somerset Mall. PETROL!!!! Ek het volgemaak en toe val ek en Kanarie in die pad.
Pad was redelik besig en ons het by Shell buite Botrivier gestop en vir Spykerkuif gewag. Spyker het nie lank na ons gestop nie, ons het gou paar woorde gewissel en die pad gevat Vermont toe waar ons vir Panda moes kry.
Die berg by Karwyderskraal het erg gebrand en die wind was sterker as net ‘n briesie en mens kon die vlamme van die pad af sien. Dis altyd vir my erg hoe baie diertjies omkom in sulke brande. En dis so onnodig.
Panda het sommer vir ons parkering oopgehou by Tippels, ‘n plaaslike pub in Vermont.Ons het so vinnige biertjie afgesluk net om ons in die regte stemming te kry vir die naweek en ek kon sommer van meet af sien hierdie naweek gaan ons weer lekker lag. Ons volgende stop was Woolies in Hermanus aangesien hulle die lekkerste patties het. Op die spyskaart vir Vrydag-aand was Hamburgers en chips. Ovenbake chips want dis mos gesonder en ons moes darem iets gesonds inkry die naweek.
Ek het intussen ook vir my ‘n ICE ID bandjie bestel. ICE staan vir In Case of Emergency. Ek persoonlik voel dis nogal ‘n handige ding om te hê aangesien dit jou nodige inligting verskaf aan mense as jy nie self kan praat nie. Byvoorbeeld wie om te kontak indien jy in ‘n ongeluk was. Mediese lidnommer en watter mediese fonds. Jou eie naam en van ens ens. Met die aankoms van die bandjie vra my vrou my wat dit is en ek verduidelik. Sal ek dan nou nie kommentaar kry wat sê ek is ‘n gadget guru nie?? Ek vra toe nogal hoe kan sy dit sê. Toe kom die antwoord want dis Bluetooth remote shutter, tripod, ICE ID etc etc. Ek maar net geglimlag en gesê ek maak dit vir my gerieflik en veilig.
Maar terug by die ryery. Ons het effens gedraal en die skemer het ons begin inhaal. Erens tussen Stanford en Gansbaai het Saagie se agterlig gegroet. Robin het my van agter ingery en beduie en geskree maar êrens tussen die wind en die gedreun van die Berserker en die Two Brothers het sy stem weggeraak. In Gansbaai aangekom het ons sommer by die eerste en beste winkel gestop en Coke en ‘n chippie gekoop. Ek het duim vasgehou dat Johnnie vir ons genoeg hout agtergelaat het sodat ons darem die patties kan gaar kry.
Met die gesukkel met petrol aan die Kaapse kant van die berg het ons sommer besluit om vol te maak. Dit sou help dat ons nie sukkel met petrol as ons dalk vroeg wil ry nie.
Met die tenke vol en proviant in die rugsakke het ons koers gekies uit die dorp. Panda het voorgevat, Kanarie agter hom en dan ek en Spykerkuif. Daar het intussen ‘n pad oopgemaak waarvan nie Panda of Kanarie geweet het nie. Ek het ‘n gulde geleentheid gesien om hulle bietjie ‘n streep te trek. Hulle het nog so lekker gery toe verdwyn ek en Spyker net agter hulle. Ons het al by die huis gestop toe hoor ons hoe kom hulle aan. Wat dit nog lekkerder gemaak het is dat hulle die verkeerde straat gevat het en toe moes soek vir die regte straat. Ek en Spykerkuif het eers bietjie hulle Kerrie geëet en toe word daar sommer amper dadelik vuur opgesteek en ‘n knertsie gegooi.
Op die eerste een!!!!
As julle fyn kyk sal julle sien ek staan met ‘n remote in my hand. Ek het belê in ‘n tripod vir my foon en ‘n Bluetooth remote om die fotos mee te neem. Wat ‘n awesome stukkie tegnologie. Vandag se fone neem sulke goeie fotos en met dit kan jy altyd almal in die fotos hê en niemand hoef ‘n timer te druk en soos ‘n malhaas te hardloop om in die foto te wees nie. R87 oor e-bay en elke sent werd!!!
Ons was veilig by ons bestemming en kon nou die res van die aand in ligte luim deurgaan. Met die hulp van ‘n bietjie charcoal het ons die patties gaargekry. Ovenbake chippies was in die oond, met olyf-olie, sout, peper en biltongspice oor. Dit mag dalk na ‘n vreemde kombinasie klink maar glo my. HY IS LEKKER!!!
Die patties het ook ‘n goeie skeut biltong speserye gekry en kort voor lank het ons lekker gesmul. Boys will be boys en ons het maar laterig/vroegerig die volgende oggend gaan slaap. Ek het darem seker so 3-4 ure slaap ingekry en 6:00 het daar ‘n wekker afgegaan. Met die wekker het daar ook druppels op die dak begin val en by my het daar ‘n ander wekker afgegaan. Ons het sommer so terwyl elkeen in sy bed lê vir mekaar gesê ons kan maar rustig wees en eers die weer bietjie uitkyk. So gesê so gemaak. Ons het so stuk-stuk opgestaan en ‘n koffie deurgewerk. Van die manne was maar sku vir die reën so ek het dit maar kalm gevat. Reën het my eintlik nog nooit gepla nie aangesien ek al watersopnat op my vorige Malgas trip gereën het.
Die weer het begin skietgee en ons het begin klaarmaak want ek kon toe sommer sien dié dag gaan bitter mooi uitdraai. Ons het in die pad geval en eers seelangs gery en vandaar na Uilkraal se kruis. Ek het besluit om die roete te ry wat ek en Hommel Desember saam met Oom Foe-rie, ETS en Straddle gery het. Dit was vir my ‘n baie mooi pad en die fotos moet maar hulle eie gesprek voer oor hoekom ek so sê.
Net by Uilenes verby het ons links gedraai in die rigting van Beloftebos. By die volgende T –aansluiting regs en net ‘n paar honderd meter later weer links. Op hierdie pad het ons toe ook gesien waarvandaan Hermanuspietersfontein se druiwe kom. Brunia Wyne sit ook op die pad. Ons het ‘n skelm paadjie gevat wat na regs uitdraai en ‘n ent verder gestop vir ‘n breuk. Dit het begin warm word en ek het my thermals uitgezip.
Hierdie stukkie pad is werklik prentjiemooi. Bo op die plato het ons weer gestop. Spykerkuif het vergeet om sy topbox toe te maak. Ons het die uitsig so bietjie staan en beloer en ek het die manne net gou tips gegee aangesien ek die pad al voorheen gery het. Ek het geweet daar is ‘n sand stukkie en dat die pad sulke vals sand gate het. Ek het sommer voor gevat en die einste sand stukkie het my amper laat grond koop. Maar soos die DS manne al weet, staan op, kyk op, en maak OOP!! Saagie het effens gekla teen die limiter maar ek is deur en het bo gebly. Panda moes self mooi stokke vat om ongeskonde deur te kom. By ons volgende stop hoor ek Kanarie en Spykerkuif het amper vir ons lekker vars bees-steaks gereël aangesien hulle ‘n onderonsie met ‘n paar beeste teen die pad gehad het.
Ons volgende stop was Gunners in Napier. Hier het ons elkeen ‘n lekker Spitfire ontbyt en lekker sterk koffie deurgewerk. Soos altyd is die diens goed en die kos lekker!! En boonop is die koffie refills so ons bekers was deurentyd vol.
Ons het rustig uit Napier gery en die ore oopgedraai Bredasdorp toe. Die tyd het alreeds die middelpunt van die horlosie bekruip en ek het besluit ons moet gou die Mans-apteek besoek sodat ons nie later betrap word met geen voggies vir die aand nie. Aankope is gedoen en ek het seker vir die eerste keer in my loopbaan by die Shoprite groep nie in ‘n winkel ingestap nie.
Ons het gou volgemaak by die plaaslike vulstasie en kon voel die sonnetjie begin nou sommer lekker bak. Die man by die vulstasie het gesê die pad is maar skurf en ons moet mooi ry. Ons het weggetrek en weggedraai Malgas toe. Daar was nie veel te siene op die pad nie en ons het maar aangestoot. By die T-aansluiting het ons gestop en eers bietjie asem geskep.
Die manne het sommer direk op die pont opgery aangesien daar ‘n klompie bakkies toe net van hom afgery het. Volgens Wikipedia is Malgas se pont die laaste van sy soort in Suid-Afrika.
3 manne trek die handgedrewe oor die rivier. Koste vir die 4 fietse was R70 of R17.50 per fiets. Ek moet sê die uitsig vanaf die pont stroom-op en stroom af is nogal iets besonders.
Daar het ook 2 girls met ‘n tou geswaai van die wal af tot in die rivier. Het dit nie lekker gelyk nie!! Want in die pakke raak dit effens warm.
Oor die pont is ons die passie uit en was hy nou vir jou sinkplaat!! Hy sal wragtie jou stopsels en jou valstande losskud! Ons het later regs weggedraai Witsand toe en die pad het lekker oopgelê voor ons. 2 bakkies was omtrent die enigste verkeer en ons kon lekker staan en onsself net geniet.
‘n Redelike entjie verder was ek heel agter. Pad het ‘n 90 grade draai na links gemaak en daar was ‘n klompie perde in die kamp links. Ek het lekker sit en kyk na die perde en toe ek my kop terugdraai na die middelpunt vang my oog ‘n skaduwee regs langs my. Amper soos ‘n vliegtuig wat langs jou vlieg en ‘n skaduwee maak. Enigste moeilikheid was ek het glad nie ‘n vliegtuig gehoor nie. En ‘n duif of tarentaal maak nie so groot skaduwee nie. Met die draai van my kop en die gewaarwording van wat ek sien ry ek toe amper van die pad af. ‘n Hele entjie bokant my sweef ‘n aasvoël met ‘n vlerkspan wat ‘n Boeiing sal laat skaam lyk. Die ou het gedraai en toe sien ek daar is nog een. Ek is bitter spyt ek het nie gestop en fotos geneem nie. Oh well, beteken ek sal moet teruggaan en die groot Kanon(CANON) moet saamvat. Hierdie was my hoogtepunt vir die naweek. Ergste van als is nie een van die ander manne het dit gesien nie.
Ek het ingehaal en toe ons Witsand binnekom was almal dit eens. Ons is dors. Niemand van ons ken eintlik Witsand nie so ek ry toe sommer blindelings net so al met die pad langs en hier uit die niet verskyn daar ‘n lekker pub voor teen die see. Ons het langs mekaar ingetrek en met die opkyk sien ek hier staan so Hyundai karretjie met Malmesbury groot op die deur geskryf. Vroeër het Madri kommentaar gelewer op Gesigboek toe ons inteken by Gunners in Napier. Sy was die naweek daar in Witsand vir ‘n troue.
Altyd snaaks hoe sekere plekke mens net dadelik aantrek. Infanta was dadelik vir my prentjie-mooi, so ook Waenhuiskrans en Arniston. Vir beide Waenhuiskrans en Arniston het my vrou ook dadelik ‘n liefde gekry en ek reken dit sal dieselfde wees met Infanta en Witsand. Witsand se mooi strand is dadelik ‘n trekpleister. Die riviermonding is self baie mooi en ek sal dink dat mens lekker hier sal kan bly as jy ‘n boot het.
Ons het rustig ‘n biertjie genuttig ‘n foto of 6 geneem en toe in die pad geval en sommer so deur die dorp gery oppad terug na die kruis toe. Daar aangekom het ons by ‘n kruispad te staan gekom. Letterlik. Grondpad was 67km en dan het die teerpaad so oop en reguit voor ons uitgelê. Panda het voorgestel ons hou by die teer. Man was skrikkerig vir val en dan kan dit sy planne in die wiele ry vir oorsee gaan. So teer was dit toe gewees. Heidelberg toe.
En wat ‘n lifelike teerpad was dit nie! Die 4 fietse se naalde het lekker hoog gelê en ons het die reuke van die veld ingedrink terwyl die kilometers onder die wiele deurgedraf het.
Op die N2 het ons net gou gestop en paar woorde gepraat. Van hier het die wind ons laat mooi-sit op ons sale. Volgende stop was Swellendam sodat ons bietjie verversings vir die aand kan aankoop. Op die spyskaart was steak, kardoesies en mushroomsous. Ek en Kanarie het ingedraai by Swellendam en by die Checkers gestop om die nodige aankope te doen. Panda en Spykerkuif het by Buffeljags gestop om petrol in te gooi. Toe hulle weer daar wegvlieg hou Panda sommer verby oppad Riviersonderend toe. Spykerkuif ry hom toe in net so anderkant die Breerivier en toe bel hulle en sê hulle wag vir ons. Ek en Kanarie het die nodige goed gekoop, als mooi gepak en gou petrol ingegooi.
Daarna by die res aangesluit en die stuk ingesit Riviersonderend toe. Die N2 was betreklik stil en ek het by tye sommer aan die anderkant van die pad in die geel-streep gery en fotos geneem van Spykerkuif.
Toe ons wegdraai anderkant Riviersonderend op die Van Brakelstoor pad slaan ‘n blink gedagte my. As ek die GoPro omdraai neem ek lekker die manne agter my af terwyl hulle ry. Ek maak ook toe so. Toe die manne my nie meer in hulle spieels gewaar nie het hulle gestop en Spykerkuif het omgedraai en kom kyk waar ek is. Ek verduidelik toe dat en die kamera omgedraai het en hulle agter my moet ry sodat ek kan fotos neem.
In Franskraal aangekom het ons gou by die huis gestop en als afgelaai. Ons het hout nodig gehad. Ek het geweet waar om die nodige hout te kry. Ons het elkeen vir ons ‘n biertjie ingepak en afgesit Blou Sloep toe. Halfpad Blou Sloep toe kom Spykerkuif verby my en Panda gejaag. Ons stop toe, Kanarie het sy sleutels in die huis vergeet en sit gestrand. Spyker het toe teruggedraai en gou gaan oopsluit terwyl ek en Panda die laaste stukkie Blou Sloep toe gery het.
By die Blou Sloep het ons rustig ‘n biertjie gedrink en toe seelangs gery tot by die strand. Vandaar gou na die hout omie. 3 sakke hout later in topbokse en ons is oppad huis toe om ‘n lekker vuurtjie te gaan maak vir ‘n welverdiende steakie.
My en Spykerkuif te T-bones is ingevoer van Prins Alfred Hamlet. Meer spesifiek Geldenhuys Slaghuis waar ek seker al 14 jaar steak koop. Man-man ‘n 700g T-Bone.
Net om te wys ons kan gekultiveerd ook wees.
Die steakies het ons baie stadig gebraai en die resultaat??
Nou kyk, ons mag dalk ‘n klomp manne bymekaar wees, maar as die manne begin kosmaak, gaan jy verseker lekker eet.
En dit is die resultaat van ordentlike steak.
Na ‘n goeie nag se rus het ons opgestaan en rustig begin klaarmaak. Hommel het laat weet hy en Deo is lus vir bietjie gatskuur. Ek het gesê hulle moet sommer tot by ons ry in Franskraal dan kan ons vandaar grondpad vat Grootbos verby Hermanus toe waar ons middag-ete sou nuttig. Ons het gou die huis opgeruim en toe het Hommel en Klossie ook net daar aangekom. Die krag sou die heel dag af wees aangesien Eskom aan die kragdrade sou werk wat met die brand beskadig is.
Ons het weer dieselfde roete geneem oor die berg en knap voor Uilenes links gedraai. Die pad loop oor die berg en kom verby Grootbos uit op die Gansbaai-Stanford pad. Stanford het ons gestop om gou vol te maak met die duur vloeistoffies.
Ons het die pad gevat Hermanus toe en so paar mense in Hermanus eers die skrik op die lyf gejaag. Die plan was sushi te eet vir middag-ete aangesien ons nie eintlik ontbyt geëet nie. Dit sou ook Spykerkuif se eerste ontmoeting met sushi wees.
Hoe werk die stokkie goetertjies?
Spykerkuif het nie vreeslik van die smaak gehou nie en ek en Panda het sy orige sushi verslind. Vandaar is ons na Hermanus se nuwe hawe. Meer spesifiek Gecko Bar. Hier het ons elkeen ‘n lekker yskoue draught gedrink en pizza bestel. Panda het hier verbygehou en net ‘n biertjie gedrink. Ons het die lekkerste pizza geëet met die mooiste uitsig!
Ons het vir Panda gegroet en nog saamgery tot by Hemel-en-Aarde se kruis. Hier het ons gewuif en toe regs gedraai in die rigting van Caledon. Net verby La Vierge Restaurant draai daar ‘n pad links af na Karwyderskraal. Ons het die pad nog nie gery nie en ek moet se dis nogal ‘n mooi pad wat jou oor die wal van ‘n dam vat. Al wat minder mooi was is die swartgebrande landskap weerskante van ons. Ek dink altyd so aan die diertjies wat omkom in sulke brande. Wat erg is, is dat sulke brande ook lewe bring. Protea saad het sulke ekstreme hitte nodig om te ontkiem.
Ons het na Botrivier gery en vandaar deur die Van der Stel pas na die Grabouw/Villiersdorp pad. Spykerkuif het voor gevat, ek 2de en Hommel, Klossie en Kanarie after my. Die pad is prentjie mooi en ons het ook verby Kolkol gery. As jy nie weet wat dit is nie, gaan Google dit. http://www.kolkol.co.za is verseker nog op my lysie van plekke om te besoek. Ek het een van die draaie bietjie vinnig genader, my brein het skielik van overly relaxed na overly intense gegaan. Ek het gelukkig gestaan. Eerste trap op die agterrem het hy nie gevat soos ek gehoop het nie. Die 2de trap het ek die agterwiel gelock en Saagie het begin dwars trek. Ek het skiet gegee op die agterrem en hom weer gelock en toe met my voet steeds op die rem my regterhand begin draai om meer krag op die agterwiel te sit. Ek het ook besluit dat ek maar crashbars moet kry, nie dat ek hou van val nie, maar om my fiets te beskerm. Lang storie kort het ek die draai net-net gemaak. Spykerkuif het so entjie verder langs die pad gestop en gesê dieselfde draai het hom ook amper uitgevang.
Erens op my lysie van Things to do is verseker ‘n Trax off-road kurses sodat ek bietjie meer paraat kan wees en as dit nodig is my fiets dwars deur so draai ry as ek skielik in die moeilikheid is. Maar dit als kom met ondervinding. Die draai het my ook net attent gemaak daarop dat ek te vinnig ry en moet ontspan en die natuur geniet. Kanarie het ook gestop en eers gou vir my en Spykerkuif gepreek. Die nuus het gekom dat Hommel ‘n oproep van een van die pakhuise gekry het en moes terugdraai om die pakhuis te gaan besoek. Klossie het sommer saam met hom gery. Ons het skaars weggetrek toe ek sien hoe Spykerkuif ook redelik wyd gaan draai om die een draai. Ergste is daar is net na die draai ‘n laagwaterbruggie en toe kom daar nog ‘n vrou met ‘n Terios ook van voor.
Ons is darem veilig hier verby en het toe rustig gery tot by die Villiersdorp pad. Ons het die laaste stukkie gery tot net oor die brug en afgedraai Franschhoek toe . Spyker het net na die afdraai gestop en ons het mekaar gegroet. Vandaar het ek en Kanarie rustig die pas geklim en deur die mooie Franschhoek gery. So entjie voor Kooperasie Stories was daar ‘n oponthoud in die pad, gelyk of ‘n lorrie se dryf-as gebreek het. Net anderkant dit by Simondium het my en Kanarie se paaie verskillende rigting ingeslaan. Ons het gegroet en ek het die laaste stukkie huis toe rustig gery.
Ek moet sê dit was weereens ‘n naweek van lekker lag, die mooiste natuurtonele en skoon vars lug. Ons in die Weskaap is soos die Ingilsman sê “Spoilt for choice”. Mens sit met hierdie pragtige natuurskoon op jou voorstoep en dan weet die meeste mense nie eers daarvan nie. 789km gery vir die naweek met ‘n gemiddelde petrolverbruik van 20,2km/l.
Ek laat julle met ‘n gedagte van John Lennon en Ralph Waldo Emerson
Don’t go where the path my lead… Go instead where there is no path and leave a trail…” ~ Ralph Waldo Emerson
Tyd vir bietjie introspeksie
Een ding wat my verstand te bowe gaan, is hoekom ons so gejaagd is?? Aangesien ek redelik reis vir die maatskappy waarvoor ek werk kom ek met verskillende stede se mense in aanraking.
Kettingsaag het gemaak dat ek met dorpe se mense op die platteland en ander afgeleë plekke ook in aanraking kom. Gewoonlik na so trippie vra ek myself af? Is dit die moeite werd? Is dit die moeite werd om so te jaag? Na ‘n beter huis, beter kar, dubbelkajuit bakkie? Boot? Beter motorfiets?
Moet my nie verkeerd verstaan nie. Ons almal het drome en ideale. Maar wanneer is genoeg, genoeg. Wanneer begin die drome en ideale jou lewe oorheers en van jou ‘n mislukke mens maak. Die tipe mens wat sit met padwoede. Die een wat jou medemens langs jou niks gun nie?
Ons land sit met ‘n helse probleem met verstedeliking. Ek reken die mense op die platteland lag te lekker. Want die mense in die stede jaag van punt A na punt B. Werk toe, skool toe, huis toe. Ek is self skuldig hieraan. So ook baie mense wat ek ken.
Wanneer laas het jy gestop in Du Toitskloof en die mooi uitsig waardeer? In Bainskloof gestop en water uit ‘n bergstroom gedrink? Ek het ‘n dogtertjie wat oor minder as ‘n week 2 jaar oud raak. Ek het myself voorgeneem om haar groot te maak met ‘n liefde en waardering vir die natuur. Haar uit te vat en te wys hoe lyk diere, in die dieretuin maar ook in hulle natuurlike habitat.
Sy moet weet hoe voel die sand van die Namakwaland tussen haar tone, hoe ‘n skaaptjop smaak wat op gannabos gebraai is in die veld. ‘n Waardering hê vir elke seisoen. Van die winter met sy reën, tot die herfs met sy mooi kleure.
Ek reken stellig die mense in die platteland se lewensgehalte is baie beter as die mense in die stede. Jy leer om met minder oor die weg te kom. En om ‘n plan te maak. Ook om te beplan. Veral as jy op ‘n plaas bly, die naaste dorp 50km weg is en hulle 2 keer ‘n week vars vrugte en groente kry.
Vandat ek vir Kettingsaag gekoop het ‘n jaar terug, het hy my ontsnapping uit “Life in the fast lane” geword. My vrou en my vriende verstaan dit gelukkig. Een van die ongesproke reels in ons groep, sodra jy jou helmet oor jou kop trek, kom jou horlosie af, en tyd is irrelevant. Ek jaag elke dag ons als klaar te kry, betyds te wees vir vergaderings, deadlines etc. Op Saagie, jaag ek nie. En niks jaag my nie.
Dit beteken nie dat ek nie hou van stiptelikheid nie. As ons 8:00 vertrek op ‘n bike-trip is almal gewoonlik 8:00 daar en ons vertrek dan met ‘n uitbundige rustigheid, op ‘n nuwe avontuur. En die groot aantrekkingskrag van hierdie avontuur?? TYD.
Tyd om te stop net waar en wanneer dit jou geval. Tyd om te gaan speel met die bikes langs ‘n dam vir meer as ‘n uur lank in die sand. Tyd om elke 10km te stop en fotos te neem. Tyd om die ou langs jou te leer ken. Nie hallo en bye nie, KEN.
Ons eerste bike-trip deur die Moordenaars en Tankwa Karoo het ‘n groepie mense gevat waarvan sommige kennisse was en vriende gemaak. Met die 2de trip het ons die groep gegroei en nog mense bygevoeg. Mense wat dieselfde “common goal” het, mense wat die natuur geniet en motorfiets ry geniet.
Ek weet nie van ander nie, maar ek dink mense onderskat die waarde van die natuur. Van gaan sit en stilraak en net die normale dinge om mens inneem en bestudeer. Wanneer laas het jy ‘n koffiepit dopgehou? Reken daar sal mense wees wat nog nooit ‘n koffiepit gesien het nie. Of hoe rysmiere besig is om hulle nes reg te kry want die reën is oppad.
Ons MD het laasnaweek sy dogter aan die dood afgestaan. Sy was maar 27. In die fleur van haar lewe en nog so baie om te bereik. Hierdie dinge ruk mens tot stilstand. Laat jou soms ongemaklike vrae vra. Sulke tye doen ek gewoonlik introspeksie. Wat het ek hierdie jaar bereik? En as ek sê bereik is dit nie hoe sterk my bankrekening is? Het ek ‘n nuwe kar/bakkie etc gekoop nie.
Eerder watter verskil het ek gemaak. In my eie lewe, my vrou se lewe, my kind se lewe, my familie se lewens, vriende, werksmense?? Erens mag iemand dalk worstel met ‘n siekte. 3 min uit jou dag om vir daardie persoon te sê sterkte, of hoe gaan dit? EK dink aan jou. Maak die wêreld se verskil aan hulle. En dit kos jou NIKS!!!
Ek probeer elke dag met ‘n positiewe geaardheid benader. Onlangs is my kar se wiele reg voor ons huis gesteel. Ek het ‘n keuse gehad om woedend te wees en te kere te gaan, of om kalm te bly. Ek het kalm bly gekies. Geen gestres of gevloek sou my wiele terugbring nie. So hoekom so aangaan? Die upside was dat ek met die bike kon werk toe ry, al was dit ongerieflik omdat ek moes heen en weer ry om Lisa-Mari op te tel etc. Feit van die saak ek het dit nog steeds met ‘n glimlag gedoen.
In kort het ons almal ‘n keuse. Gaan jy toelaat dat jou verlede jou hede bepaal? Toelaat dat die ou/meisie wat jou seergemaak het hulle houvas op jou hou en jou weghou van ‘n potensiele lewensmaat?
Die lewe is kort. Bitter kort. En so gereeld kyk ons na ander mense en “judge” alte maklik.
Don’t judge other people, you don’t know what their journey is all about.
Op my pa se 60ste verjaarsdag het een van sy vriende hom gevra as hy almal daar kan raad gee wat sal dit wees??
Sy antwoord was eenvoudig: “Omring jouself met positiewe mense.”
Hierdie skynbaar eenvoudige antwoord dra eintlik so baie gewig dis scary. Ek pas dit in my lewe toe en die resultate is duidelik sigbaar.
LEEF VANDAG. JOU OUDAG, EENDAG. WAS DALK VANDAG.