Broodnodig | SARIE
Broodnodig	deur Marita van der Vyver
Nou word ’n geslag kinders groot wat nie meer tuisgebakte brood óf bakkersbrood ken nie. Net massa-vervaardigde fabriekbrode, kleurloos en geurloos en lig soos spoeg. Broodbak het ’n outydserige, tydmorserige gedoente geword. Die geknie, die gerys, die gewag … Ag, nee wat, kom ons ry sommer gou na die naaste kafee.
Toe ek ’n dekade gelede op die Franse platteland beland het, het dit my mateloos behaag dat selfs die onbenulligste gehuggie met ’n eie bakker spog. ’n Dorp met skaars ’n duisend siele sou soms tot drie bakkers aan die lewe hou. Natuurlik – as elke siel elke dag ’n brood by een van die drie bakkers koop, en soms ook croissants en terte en al die ander smaaklikhede wat bakkers bied. Hoe héérlik, het ek gedink elke oggend as ek my elegante Franse fluitbrood gaan koop, hoe salig beskááf.