DIE BESONDERE ERNS VAN DIE DOODGEWONE DINGE
Lees: Luk. 13: 1 � 9
Teks:� Luk. 13: 6 � 9
Sing:��� 1) Ps. 92: 1 en 5 (Ps. 9: 1, 5 en 7)
����������� 2)Ps. 119: 31
����������� 3)Ps. 65: 2
����������� 4)Ps. 32: 5
����������� 5)Ps. 100; 104; 116
Daar het �n skokkende ding gebeur. Ek wou nie praat hoe ons koerante dit sou uitgebuit het nie. Jesus Christus het so pas met die skare gepraat oor die tekens van die tye en hulle vermaan om daarop ag te gee. En toe storm sornmige op hom af wat Hom �n berig bring van �n ontsettende ramp in Jerusalem. Pilatus het �n klompie Galile�rs wat gekom het om hulle offers in die tempel te bring, tydens hierdie heilige handeling laat doodslaan. Met ontsetting het ooggetuies gekonstateer dat hulle gesien het hoedat die Galile�rs se bloed meng met die bloed van hulle offerdiere. En dit was die tweede ramp in �n kort tydjie.
Daar is agtien dooies betreur by �n ongeluk in Siloam. Hierdie twee gebeurtenisse het die mense baie laat skrik. En tog - die skrik het ook maar nie baie lank geduur nie. Hulle het in daardie tyd hulle eie teologie gehad, wat ook baie van ons teologie is, waarmee hulle hierdie tragiese gebeurtenisse verklaar het � so naamlik: die Here het hierdeur laat blyk sy groot en ernstige toorn en daaruit kon mens aflei dat die slagoffers op een of ander manier baie ernstig teen Hom gesondig het. Daarmee het hulle dan God se optrede geregverdig: Ek dank U Here dat ek nie is soos die agtien by Siloam en die ongelukkige Galile�rs nie. �n Dankgebed wat ook aan ons nie vreemd is as �n ramp ander mense tref nie. Maar die ware roepstem en bedoeling van God in hierdie gebeure feite het die skare nie meer verstaan nie. Daarom moet Christus met alle klem tot hulle spreek van die erns van hierdie besondere dinge sodat hulle hulle kan bekeer: indien julle nie bekeer nie, wag daar vir julle dieselfde lot.
Teen die agtergrond van hierdie gebeurtenisse kry die gelykenis van die onvrugbare vyeboom uit ons teksverse �n baie duidelike omlyning. Die Here het nou drie jaar lank besondere sorg en moeite bestee aan sy wingerd, aan die Vyeboom of Israel. Johannes die Doper het gepreek en gedoop. Na hom het Christus gekom om die Evangelie aan die sondaars te verkondig en Hy het die prediking bewys en bekragtig met baie wonders. Nou mag die Here tog vrugte verwag. In die hele periode tussen Maleagi en Johannes het God sy vyeboom bykans onbewerk laat l�. Maar as Johannes kom dan spaar hy nie krag of moeite om die wingerd vrugte te laat dra nie. En as Johannes wegval is Christus besig met nog �n intensiewer arbeid en bewerking. God soek tevergeefs na vrugte en daarom wil Hy die vyeboom uitroei. Want dit is die ontsaglike erns van die gewone dinge. Die optrede van Johannes en van Jesus Christus het aanvanklik ewe veel belangstelling getrek, maar na �n rukkie het die belangstelling en entoesiasme gedaal. Na �n rukkie vind hulle dit al weer baie gewoon dat Johannes doop.
By Christus duur dit ietwat langer. Tog vind dit op duur nie ingang nie. En netnou keer baie van sy dissipels die rug op Hom. Dit het nou drie jaar geduur. Wat! Daar word gepreek, baie gewoonweg gepreek. Maar daarom des te ernstiger. Want dit staan vas. Gewone dinge is baie, baie ernstiger as besondere dinge. Gewone preke, gewone nagmaal, gewone huisbesoek � is eintlik God se manier.
Ja, die bloedbad in die tempel het �n paniek veroorsaak, en die ongeluk by Siloam het hulle diep geskok� agtien dooies. Maar wat Christus preek. Ag, nou ja - gister het Hy op �n ander plek presies dieselfde gedoen en more is Hy �rens anders. Hulle raak daaraan gewoond. Hy het so pas �n duiwel uit iemand gedrywe �haai die hoeveelste is dit nou al?
Die besondere dinge laat ons tenminste nog bietjie skrik, maar die gewone dinge aanvaar hulle sonder skrik, of sonder bewussyn. Ons maak ook so. �n Vliegramp, �n orkaan, �n sikloon � verskriklik. Maar God se Woord wat praat van Ewige, Ewige heil en ewige hel en hitte � en verknersing � geen indruk � gewone dinge. Om nie eers te praat van die nagmaal waarin niks minder as die DOOD VAN GOD SE SEUN gedenk word nie. Gewone dinge wat nie meer tot ons raak of spreek nie. Die Jode s�: 18 dooies by Siloam en die bloed van die mense tussen die bloed van die offerdiere � verskriklik. Maar God s�: Drie jaar lank is die Evangelie verkondig. Ek het julle nie drie jaar lank, daeliks laat skrik deur besondere rampe nie � maar drie jaar het Ek daeliks gesoek en getrag om julle te beweeg tot geloof en tot bekering en tot gehoorsaamheid van die verbond.
Ons s�: Verskriklike ongeluk, tragiese moord � hoe vol is ons koerante. God s�: Twintig, vyftig, tagtig jaar het julle nagmaal gebruik, die Evangelie is aan julle verkondig - Ek het julle nie daeliks laat skrik deur besondere daelikse rampe nie, maar gesoek gesmeek om julle te beweeg tot ware bekering en tot ware skuldbelydenis onder die nagmaal.
Ons leef in �n dramatiese tyd. Ons wag op besondere dinge � selfs op besondere, donderende preke, maar vergeet dat hulle dikwels nie red nie, maar kom as �n bewys dat ons nie geluister het na die gewone jarelange prediking en nagmaalsvierings met sy lieflike Evangelieverkondiging nie. Wag u vir �n besondere saak of weg om u weer �n slag goed te laat luister, u weer in die suiwer sin van die woord nagmaal te laat gebruik. Moet tog nie.
Die besondere dinge kan dalk dit wees wat vir u die weg van bekering en opregte meelewing totaal afsny. U l� dalk onder die toring van Siloam. U bloed meng dalk met die bloed van die offerdiere.
Die bloedbad en die ongeluk met die toring, hulle sou onder ander omstandighede gewone ongelukke gewees het. As dit tien jaar vroe�r gebeur het � hulle sou net so tragies wees vir familielede van die slagoffers maar Christus sou dit nooit gebruik het as stof vir �n preek nie. Maar nou kom hulle as Johannes en Jesus Christus drie jaar tevergeefs gepreek het. Nou word die ongevalle opeens alarmseine van God, vol van helse dreiging.
Die besondere dinge ontvang hulle erns van die ernstige gewone dinge. Ons is ontroerd oor baie dinge � ons sal nog oor baie dinge ontroerd raak soos wat dit meer raak. Ons skrik almal en sal skrik vir die besondere gebeurtenis as God se toorn oor ons heen dreun. Ons het op die gewone dinge geen ag gegee nie � nou volg God dit op met besondere dinge.
Ja � ons belewe altyd ernstiger wordende tye � hoekom al meer besondere dinge, omdat die erns van die gewone dinge gewoon geword het en nie meer tot ons spreek nie � ons nie meer gryp in ons sondige hart en lewe tot waaragtige bekering en heiliging nie.
O ja � ons wil graag s�: dit is hier nie net gerig en oordeel nie. Ek lees hier ook van die gebed van Christus: Here laat hom nog hierdie jaar staan. Maar dit beteken nie dat die erns minder word nie.
As die gewone bewerking van die boom nie meer help nie � prediking, nagmaalsviering - dan kom die besondere dinge - die kaphoue, vreeslike kaphoue aan die boomwortels.
Ons eredienste gaan voort - ons nagmaalsvierings ook � maar juis daarom word dit gevaarliker - as dit nie die nodige uitwerking het nie, moet ons iets anders verwag - besondere dinge � God se byl se kaphoue.
Ag � Broeder en suster � as die finale bylhoue moet val, dan sal dit niks help om te s�: Ag het ek die gewone dinge, ook hierdie nagmaal aangegryp nie. Dan is dit te laat. Dan is ook die besondere dinge die vreeslike oordeel van God.