Somer wit blom: beskrywing van die 10 beste variëteite, plant en versorging, voortplanting, siektes - Ook - 2021
Onder die talle bolplante val die wit blom op deur sy skoonheid en sagtheid. Daar is bekend dat baie soorte op verskillende tye blom. Een daarvan is 'n wit wit somerblom wat sy pragtige bloeiwyses in Mei oplos. Dit word baie gebruik in die landskap, wat dit 'n gewilde plant vir tuiniers maak.
Botaniese kenmerke en beskrywing van die plant
Somer wit blom is 'n bolplant wat in teenstelling met die naam blom, in Mei. In die hoogte bereik die bos 45-60 sentimeter, in die breedte - tot 8 sentimeter. Langwerpige groen blare word tot 40 sentimeter groot.
Die somerwit blom is terselfdertyd soortgelyk aan sneeuwklok en lelie van die vallei. Die peduncle bestaan ​​uit 3-8 sneeuwit blomme met groen of geelgroen vlekke. Tydens rypwording hang die regop peduncle.
Bykomende inligting! Die somerwit blom word sedert 1984 in die Rooi Boek gelys as 'n bedreigde spesie.
Waarvan het die tuiniers so baie gehou
Die wit wit blom van die somer is 'n fyn aanplanting, en dit kan nie net blomliefhebbers behaag nie. Saam met ander bolle, blom dit op 'n tydstip waarop ander blomme net hul voetstukke laat groei. Pragtige plante met klokvormige bloeiwyses dien as versiering vir die tuin en die omgewing, en skep ook 'n lentestemming.
Kenmerke van toepassing in landskapontwerp
Die wit wit somer blom in Mei. Terselfdertyd blom laat variëteite tulpe en narcissen, muscari, hiasinte, sleutelblomme, lelies van die vallei en madeliefies. Dit is dieselfde lae groeiende plante as die wit blom, dus dit sal goed gaan sonder om mekaar te hamer.
Bosse kan onder die kroon van bome geplant word, sowel as in blombeddings, alpiene heuwels. Die bolle kan in potte gekweek word deur dit na verskillende plekke in die huis te skuif. Daarbenewens staan ​​gesnyde blomstingels ongeveer 'n week lank in 'n vaas.
Tipes en variëteite van wit blom
Meer as 40 soorte kultuur is bekend, en dan die bekendste daarvan. Die gewildste variëteit van die somerwit blom is Graveti Giant.
Die hoogte van die lentesneeuwklok wissel tussen 25-30 sentimeter, sy breedte is ongeveer 8 sentimeter. Sy blare is groen, blink, word tot 25 sentimeter groot. Dit blom vroeg in die lente. Die gewildste variëteite: Carpathicum, Wagneri.
Hierdie spesie sneeuwit blom in Mei. Gewildste: Gravetye Giant, geteel in Engeland. Die punte van die kroonblare is omring met goue smaragspatsels. Dit word gebruik vir die landskap van die oewers van reservoirs, tuinpersele, plaaslike omgewing.
Mooi, of Nicene
Bolagtige meerjarige groei, afhangende van die variëteit, van 10 tot 30 sentimeter. Die peduncle bestaan ​​uit 1-3 sneeuwit blomme. Dit behoort tot bedreigde spesies, in Frankryk word dit deur die staat beskerm.
Die hoogte van die struik is 10-30 sentimeter. Voetstukke verskyn in die laat winter - vroeë lente. Dit bestaan ​​uit 2-4 klokvormige blomme van wit kleur, 2 sentimeter lank.
Hierdie soort wit blom word as 'n grensplant gebruik, aangesien die hoogte nie meer as 15 sentimeter is nie. In die breedte versprei dit 3-5 sentimeter. Wit blomme blom in die herfs. Een bloeiwyse bevat 1-3 knoppies.
Die ondermaatse struik bereik skaars 'n hoogte van 10 sentimeter en 'n breedte van 5 sentimeter. Die wit blom is vernoem na sy ligte pienk klokvormige bloeiwyses wat in die laat somer of vroeë herfs blom. Bloemiste hou daarvan om hierdie plant in potte te kweek, en plant verskeie bolle tegelyk.
Die tuisland van die Tingitansky-wit blom is Marokko. Dit word tot 20 sentimeter hoog. Die groen blare is smal, die breedte is nie meer as 1 sentimeter nie. Die bloeiwyses bestaan ​​uit wit klokkies.
Dit is 'n verskeidenheid wit wit blomblomme. Wanneer dit naby 'n watermassa gekweek word, kan dit 50 sentimeter hoog word. Die grootte van die klokvormige blomme is 2-3 sentimeter. Graveti Jaint word 'n sneeublom genoem, want as dit blom, lyk dit asof die grond met sneeu bedek is.
Leukoum Graveti Giant
Dit is 'n ander naam vir 'n groot verskeidenheid. Dit behoort tot die 3de gebied van winterhardheid, weerstaan ​​ryp van -34 tot -40 ° C. Leukoyum Graveti Giant word wyd gebruik in die landskap.
Raad! Sodra die wit blom verdof, daar geen leë ruimte op die terrein is nie, kan dit naby plante geplant word, waarvan die grondgedeelte nader aan die somer lyk, byvoorbeeld gasheer, astilbe, varings.
Wanneer en hoe om 'n plant korrek te plant
Die beste tyd om 'n wit wit somer te plant, is herfs. Teen die lente sal die bol sterk wees en gereed wees om te blom. As u plantmateriaal aankoop, moet u daarop let dat dit vry is van duike, skrape, kolle.
Die plek word halfskaduagtig gekies, verkieslik naby die reservoir. Die grond moet vrugbaar wees, verryk met organiese materiaal. Voordat die wit blom geplant word, word dit opgegrawe, riviersand word ingebring vir waterdeurdringbaarheid.
Die plant van somerwit blomme verskil nie van die plant van ander bolplante nie. Kuile word gegrawe, plante word daarin geplant tot 'n diepte van minstens 6 sentimeter. Hoe groter die bol, hoe dieper word dit in die grond geplant.
Die versorging van die bosse bestaan ​​uit natmaak, voer, verwydering van onkruid, beskerming teen siektes en plae. Oorgroeide bosse word verdeel en na 'n nuwe plek oorgeplant.
Somerwit blom is 'n vogtige plant. As daar baie sneeu gedurende die winter geval het, sal dit genoeg aanvanklike vog hê. In geval van onvoldoende neerslae, moet die bosse vroeg in die lente natgemaak word.
As die plant nie genoeg vog vir ontwikkeling ontvang nie, sal die aanplantings laag word en blom skaars. Vervolgens word die sneeuwklok natgemaak terwyl die bogrond opdroog. In hierdie geval moet u probeer voorkom dat waterdruppels op die blomme val.
Aan die begin van die lente word bolplante met ingewikkelde kunsmis gevoed met die oorheersing van stikstof, fosfor, kalium in dieselfde hoeveelheid. In die toekoms word stikstof uitgesluit, want dit bevorder die groei van groen tot nadeel van blom. Fosfor, aan die ander kant, stimuleer die blom van die wit blom, en kalium help die vorming en versterking van die bolle, die vermoë om goed te winter.
Onkruid moet voortdurend om die bosse verwyder word, anders kan dit die wit blom verstop, waardeur dit vertraag word. Die prosedure kan die beste met die hand gedoen word, aangesien die plante naby mekaar geplant word en deur die gebruik van die gereedskap beskadig kan word. Om dieselfde rede word die grond net rondom die bosse wat langs die rante van die blombedding groei, losgemaak.
As die bosse te oorgroei of op die verkeerde plek geplant word, word dit weer geplant. Die prosedure word uitgevoer nadat die wit blom verdof het, dit wil sê wanneer dit in rus is. Die beste tyd hiervoor is die herfs.
Somer wit blom verdra die winter goed, dus is dit nie skuiling nodig nie. Slegs jong plante wat hierdie herfs geplant is, is bedek met sparretakke. U kan ook die bosse bedek as 'n winter met min sneeu voorspel word.
Siektes en plae: beskerming en behandeling
Slakke, muise, molle, lepels en hul ruspes kan aanplantings beskadig. Die maniere om dit te hanteer is soos volg:
Om van knaagdiere ontslae te raak, word lokaas met gif aangebring. As hierdie opsie onaanvaarbaar is, kan u die aanplantings verskeie kere met 'n afkooksel van alsem of ment bespuit. Knaagdiere verdra nie die geur van hierdie plante nie.
Om slakke te bestry, word valle met donker bier gebruik wat langs die omtrek van die aanplantings geleë is. Daarbenewens kan soda rondom die aanplantings besprinkel word, waaruit die plae onmiddellik doodgaan.
Om ontslae te raak van skoenlappers, word verskillende metodes gebruik: dit word met die hand versamel, die bossies word met 'n aftreksel van alsem en klisblare bespuit, en chemikalieë word ook gebruik.
Benewens plae, kan die wit blom deur verskillende siektes aangetas word. Verder, die belangrikste en metodes om dit te hanteer.
Skimmel op die bolle. Dit kan ontstaan ​​uit te dik aanplantings. Om van die siekte ontslae te raak, word die bolle opgegrawe, die aangetaste dele afgesny en met swamdoders bespuit.
Chlorose. Die siekte kom voor, meestal as gevolg van 'n gebrek aan yster. Terselfdertyd word die blare geel, die rande krul. Om van die siekte ontslae te raak, word die grond met yster verryk.
Roes. Groeiende oranje kolle verskyn op die blaarplate met hierdie siekte. Om die voorkoms daarvan te voorkom, word die bosse met swamdoders bespuit. Geaffekteerde plante word uit die blombedding verwyder.
As die meeste aanplantings besmet is met siektes, moet dit opgegrawe word, die grond moet behandel word met swamdodende middels.
Daar is twee maniere om 'n wit blom op die werf te teel: deur sade en deur die bos te verdeel. Maar die eerste opsie word selde deur tuiniers gebruik, aangesien blom eers 3-4 jaar na saai plaasvind.
Om die plant met hierdie opsie te vermeerder, word die sade versamel en dadelik in 'n boks geplant, aangesien dit vinnig hul ontkieming verloor. In die winter is die grond met sneeu bedek en die houer word op 'n koue plek geplaas. Dit is hoe hul natuurlike stratifikasie plaasvind, wat nodig is vir die groei en ontwikkeling van saailinge.
Let wel! Boksies met saailinge moet buitenshuis oorwinter sodat natuurlike saadstratifikasie kan plaasvind..
5-7 jaar na plant kan die wit blom deur verdeling vermeerder word. Om dit te doen, word die bos opgegrawe, die bolle word noukeurig van mekaar geskei. Beskadigde materiaal word verwyder omdat dit 'n bron van besoedeling vir die hele plant kan wees. Dan word elke gloeilamp in 'n aparte gaatjie in die blombedding geplant.
Kyk die video: Bouw en functie van de plant - organen van een zaadplant (September 2021).
Beskrywing en kenmerke van kalkoene van die ras wit breëbors, verbouing
Copyright 2021 \ Alles oor tuinmaak vir tuiniers \ Beskrywing van die 10 beste variëteite van witblomplantjies, plant en versorg