Chinese draak slaan sy tande al dieper inFoto: Tookapic/Pixabay.com Daar is ŉ spreekwoord – na aanleiding van die verhaal van die Trojaanse perd – wat lui dat jy moet oppas vir Grieke wat geskenke bring. Dit sal nie verkeerd wees om die “Grieke” vandag op die vasteland en in Suider-Afrika na “Chinese” te verander nie. China het nou Engeland, België en Portugal se koloniale rol oorgeneem en is stelselmatig besig om Afrikalande met projekte, geskenke, plundering en groot getalle emigrante uit die Ooste oor te neem. En omdat Afrika is wat hy is – arm en korrup – is daar min verweer teen China se uitbreiding. Volgens die jongste skattings is daar reeds 40 000 Chinese in Namibië (bevolking 2,3 miljoen) en tussen 400 000 en ŉ halfmiljoen in Suid-Afrika (geskatte bevolking 55 miljoen). Daarmee saam word die kontinent oorstroom met (dikwels baie minderwaardige en goedkoper) Chinese produkte ten koste van lande se eie industrieë. Die Suid-Afrikaanse tekstielbedryf is op sy knieë en is na raming reeds van 75 000 werksgeleenthede ontneem, en tog voer die ANC en die EFF hul T-hemde en pette van China af in . . . Handelsooreenkomste is met meer as 40 lande gesluit, waaronder Uganda, Kenia, Algerië en lande in Suider-Afrika. Handel tussen Beijing en Afrika was ŉ dekade gelede £4 miljard sterk en word tans gereken op £70 miljard. In Desember 2016 het Namibië se voorste 40 omgewingsorganisasies in ŉ sterkbewoorde brief die Chinese ambassadeur laat weet dat die land se mense woedend is oor die voortgesette misdade van Chinese burgers teen die natuurlewe en die ekologie. Volgens die brief het sulke optrede reeds tot verliese van R811 miljoen gelei. Korrupte leiers werk natuurlik saam, soos die voormalige pres. Hifikepunye Lucas Pohamba (2004 tot 2009), wat net deur die grondwet gekeer is om al die land se natuurlike hulpbronne in ruil vir ŉ lening aan China te bied. Daar is – minstens voorlopig – darem ŉ einde gebring aan China se pogings om van Walvisbaai ŉ vlootbasis te maak. En laat dit ter ere van die huidige president, dr. Hage Geingob, gesê word dat hy ŉ groot geskenk van China geweier het omdat hy dit as ŉ groot belediging beskou het. Daar is ook Chinese hawe-ontwikkeling in Luanda aan die gang. En moenie dink Namibië se verset geskied net langs diplomatieke kanale nie. Gevegte wat aan die Bosoorlog herinner, het al uitgebreek tussen Namibiese eenhede en groepe swaar gewapende stropers. Die eenhede het op ŉ klomp AK47-gewere beslag gelê en daar was ŉ paar ongevalle onder die stropers. “Stropers wat op ons eenhede skiet, sal dit berou,” het een van die eenhede se leiers gesê. Namibiërs heg groot waarde aan natuurbewaring, soseer dat toeriste aangekla en beboet word as hulle van ŉ grondpad aftrek of enigiets verwyder. In Desember het pres. Zuma en sy Chinese eweknie, pres. Xi Jinping, die vordering bespreek wat gemaak is met die vyf tot tien jaar lange strategiese program vir samewerking wat in 2014 ter waarde van R94 miljard gesluit is. Hiervolgens is die groot voorkeure: ♦Die aaneenskakeling van industrieë om Suid-Afrika se industrialiseringsproses te versnel. ♦Samewerking in spesiale ekonomiese sones en samewerking op marinegebied. ♦Die ontwikkeling van infrastruktuur en finansiële samewerking. China het Suid-Afrika se grootste handelsvennoot geword en tweerigting-handelsverkeer het die afgelope vyf jaar reeds met 32% gespring van R205 miljard tot R270 miljard. Dit sluit goot beleggings in van Chinese maatskappye wat onder meer mynmaatskappye in Suid-Afrika gekoop het. Van die talle ander beleggings sluit in China se aandeel van 20% in Standard Bank en Naspers se groot aandeel in die Chinese internetmaatskappy Tencent. Tans is die Chinese firma Zendai ook besig met die bou van ŉ reusestad van 1 600 ha by Modderfontein, aangrensend aan Sandton. Volgens beplanning gaan daar uiteindelik voorsiening gemaak word vir 30 000 gesinne en 20 000 werksgeleenthede. Die hoof operasionele beampte van die ontwikkelingsmaatskappy, Zendai South Africa, Du Wendui, sê dit is ŉ 10 tot 15 jaar lange projek, met die doel om die “Manhattan van Afrika” tot stand te bring. Hy sien dit as die toekomstige hoofstad van Afrika en die projek sluit in ŉ sentrale sakekern, hospitaal en mediese geriewe, ŉ biblioteek, uitgebreide ontspanningsgeriewe, kerke, skole en dies meer. China het ook reeds talle ander stede in Afrika gebou, soos Nova Cidade de Kilamba (Kilamba se Nuwe Stad) in Luanda. Dit bied huisvesting aan 500 000 mense, maar min Angolese kan die huur bekostig en dit was lank ŉ spookdorp. Volgens die jongste syfers woon daar tans 80 000 mense, van wie die meerderheid Chinese amptenare en ryk sakemanne is. Dar es Salaam en Nairobi beskik oor hul eie Chinese woongebiede. Daar is nie net reeds groot getalle Chinese in die stedelike komplekse van Suid-Afrika aanwesig nie, maar daar is tans haas ŉ plattelandse dorpie sonder Chinese winkels en handelaars. Dit staan te besien of daar vir Suid-Afrikaners voordele hieruit sal kom. Dit het al moeiliker vir Afrikalande geword om geld te leen, en China het die gaping netjies gevul met lenings wat sy politieke en ekonomiese invloed met rasse skrede laat groei. En omdat Afrika nie in geld kan terugbetaal nie, word dit in natura gedoen met kontrakte vir projekte soos mynontginning en paaie. So het Grace Mugabe van Zimbabwe onlangs die land se wapenskuld aan China met 36 olifantkalfies, ’n kameelperdkalfie, agt leeus en 12 hiënas vergoed. Hulle is wreed uit hul troppe verwilder en oor die volgende vyf jaar moet China nog 200 olifantkalfies kry ter delging van die skuld van $3,8 miljoen. Dit terwyl Afrika se olifantbevolking in die afgelope ses jaar van 230 000 tot 60 000 gestroop is . . . Luidens ŉ berig in The Times of London word dieselfde Chinese sakevrou met wild uit Zimbabwe betaal vir die lewering van weermagskoene en -uniforms aan die Kongolese weermag. Born Free berig dat sowat 70% van die ivoor wat China bereik – ŉ gemiddeld van 400 ton per jaar – dit langs korrupte weë doen. Maar daar is dalk hoop. Nadat daar al jare lank druk oor ivoorhandel op China uitgeoefen is, het die land twee weke gelede aangekondig dat die invoer van ivoor einde 2017 verbied sal word. As eerste stap sal ŉ groep fabrieke wat ivoor wettig verwerk op 31 Maart gesluit word. Niks is oor renosterhoring en die jongste smokkelitem – donkievelle – gesê nie. China is die mees oorbevolkte land (1,27 miljard mense) en die een met die ergste lugbesoedeling. ŉ Kenner het in Beijing gesê China sal vir minstens 300 miljoen mense ŉ ander heenkome moet vind. (Nigerië is met 180 miljoen mense Afrika se getalrykste stad.) Een van China se goedkoopste uitvoerprodukte is sy eie burgers na Afrika – arbeiders wat dan ten koste van die plaaslike bevolkings met lae lone besoldig word. Daar is net geen einde in sig vir die Chinese invloed en teenwoordigheid in Afrika nie. So word damme gebou wat natuurreserwes oorstroom, terwyl woude vir hul hout gestroop word. Hiervan gaan 70% na China. Confusiaanse Institute (staatsondersteunde Chinese “kultuursentrums”) het oral in Afrika verrys, tot in landjies soos Burundi en Rwanda. Hier word plaaslike sakemanne geleer om in Mandaryns en Kantonees handel te dryf. In Afrika is korrupsie ŉ multimiljoenrandbedryf. Volgens China gaan Afrika oor pragmatisme en nie oor menseregte nie en hulle word verwelkom deur die regeerders wat die vrugte van Chinese betrokkenheid pluk. Afrika se mense is baie minder beïndruk, want China sien hulle as lui en sonder vaardighede en skep hoofsaaklik vir sy eie burgers werk en heenkome. In Angola het die regering ooreengekom dat 70% van die openbare werk aan Chinese firmas moet gaan, hoewel hulle bitter min Angolese in diens neem. Die verhoudinge tussen China en Afrika word deur albei as ŉ wen-wen-situasie gesien, maar op die keper beskou, het dit ook ander uiters nadelige gevolge vir die vasteland. Meer as 90% van China se invoer uit Afrika bestaan uit primêre kommoditeite soos olie, minerale, edelgesteentes en niemonetêre goud. Op sy beurt voer Afrika goedere in wat lae tegnologie vereis en arbeidsintensief is terwyl hy self ŉ groot werkerskorps het en met armoede en werkloosheid sukkel. Twee eeue gelede het Napoleon gesê: “China is ŉ slapende reus; laat haar slaap, want as sy wakker word, gaan sy die wêreld roer.” China is nou reeds geruime tyd wakker en kennelik besig om die wêreld te roer, ook in Suid-Afrika.