Ook omrede daar nogal heelwat verse is wat met ‘n historiese bril kyk na die voorgeskiedenis van ‘n plek. ‘n Mens is immers die somtotaal van al jou wedervaringe; so ook ‘n bepaalde plek of groep mense. In die gedig “Brandfort”, wat inderdaad soos jy impliseer, ‘n sleutelteks is, probeer ek aantoon dat die gedig die plek (die soom ?) is waarin intertekstuele eggo’s opgevang word, assosiasies hulle voltrek én die wonder kan gebeur dat historiese tye en geskeide ruimtes versoen word in een magiese moment, hier die Europese merels wat sigbaar raak in ‘n Vrystaatse hemelruim. Petra Müller se nuwe werk is ’n oorweldigende bundel, skryf Fanie Olivier. ’n Bundel verse wat jou saggies laat asemhaal en laat besef wat “?’n mooi gedig (ons) vir onsself” is. Daar word gesê dat "daar gevalle is wat dit regverdig om die gedagtekrag te gebruik om fisieke kwale te oorkom. , in welke geval ons sou sê dat dit nie verkeerd was nie.