Bosse regoor die wêreld is besig om te verander en dit beïnvloed unieke biodiversiteit. Malkolm Boothroyd, skrywer met dien verstande
Die aarde se woude het verander sedert die eerste boom wortel geskiet het. Vir 360 miljoen jaar het bome gegroei en afgekap deur 'n dinamiese mengsel van orkane, brande en natuurlike wedergeboorte. Maar met die aanbreek van die 17de eeu het die mens begin vervang groot bome van bosse met plase en stede.
Die wêreldwye tempo van ontbossing het plaasgevind vertraag in die 21ste eeu, maar woude verdwyn steeds - hoewel teen verskillende snelhede in verskillende wêrelddele. Boreale woude, wat in die verre noorde van die wêreld en oor groot dele van Kanada en Rusland groei, verder noord uitbrei namate die klimaat warm word, en toendra in nuwe bosveld verander. Baie gematigde woude, soos in Europa, het eeue gelede hul grootste vernietiging gesien. Maar in die trope versnel bosverlies in voorheen ongerepte wildernis.
Aangesien bosbedekking oor tyd gewissel het, het die biodiversiteit in woude ook verander. Bosse ondersteun rond 80% van alle spesies wat op land woon, maar die spesies wat ons vandag op ons boswandelings sien, sal waarskynlik anders wees as wat mense in die verlede gesien het. Baie spesies, soos die Alpiene langhornkewer, oorleef in ongeskonde ou-woud, terwyl spesies soos die rooi jakkals daarin geslaag het om te floreer in gebiede met 'n groter menslike impak.
Ons wou weet hoe veranderinge in biodiversiteit wêreldwyd gekoppel is aan veranderinge in die woude van die wêreld, maar dit was altyd moeilik, aangesien die gevolge van bosverlies van een plek na die volgende verskil. Hoe die biodiversiteit mettertyd verskuif na die verlies van bos, is nog nie wêreldwyd ondersoek nie.
Die alpe-kewervormige kewer bly in die ou groeiende woude oor die hele kontinentale Europa. Gergana Daskalova, skrywer met dien verstande
In ons nuwe koerant, het ons skattings van bosverlies deur die geskiedenis ooreenstem met rekords van die nommers en soorte plante en diere word elke jaar deur wetenskaplikes regoor die wêreld gemonitor.
Met die gebruik van meer as vyf miljoen rekords oor 150 jaar op meer as 6,000 plekke, was ons verbaas om te sien dat bosverlies nie altyd tot dalings in biodiversiteit gelei het nie. In plaas daarvan, toe bosbedekking afgeneem het, veranderinge in biodiversiteit het versterk, met die toename in die hoeveelheid van sommige spesies en neem af in ander. Die samestelling van die boslewe - die verskillende soorte teenwoordige spesies - is ook verander. Die tempo waarteen hierdie veranderinge op elke plek plaasgevind het, versnel namate die bosbedekking krimp.
Navorsers het tot die gevolgtrekking gekom dat ontbossing nie eenvormige dalings in biodiversiteit veroorsaak nie. Gergana Daskalova, skrywer met dien verstande
Die gevolge van bosverlies was op alle plekke nie eenvormig nie. Die verlies van dieselfde bosbos het tot 'n afname in biodiversiteit in een gebied gelei en in 'n ander toeneem. Die geskiedenis van 'n spesifieke plek was belangrik om hierdie variasie te verstaan. Of die bosverlies van daardie omvang in die verlede op daardie plek plaasgevind het al dan nie, het gewoonlik bepaal wat in die hede gebeur het. Sodra ongerepte woude die biodiversiteit agteruitgegaan het, het bosse wat histories versteur is, dikwels geen verandering ondervind nie, of selfs die toename in biodiversiteit gesien.
Toe woude verlore gaan in voorheen ongerepte wildernis, het ons dalings gevind in die oorvloed van diere soos vinnige papegaaie in Australië, tiere in Rusland en kapercaillies ('n soort ryp) in Spanje. Hierdie spesies floreer net in antieke en ligte versteurde boshabitats.
Die spesies wat ons in oorvloed toeneem ná die verlies van bos, sluit wit ooievaars, dwergblaaie in Eurasië, rooi takbokke en rooi jakkalse in - spesies wat ontwikkel het naas versteuring en meer aanpasbaar is.
Veranderinge in biodiversiteit volg nie altyd bosverlies nie. Ons het ontdek dat die tempo waarteen bosverlies die biodiversiteit verander het, verskil van kortstondige spesies, soos ligte plante soos St John's wort, en spesies wat langer leef, soos rooistertvalk. Hoe langer die lewensduur van 'n spesie was, hoe langer het dit geneem om die gevolge van bosverlies te registreer.
Soms is die gevolge oor generasies heen. Rooistertvalkies kan daarin slaag om hul kleintjies op te wek naas ontbossing, maar hierdie nageslag kan sukkel om in die krimpende habitat te floreer en uiteindelik nie hul eie kleintjies op te lewer nie. As hulpbronne skaars is, kan spesies met langer leeftyd voortduur, maar dekades lank nie voortplant nie. Só kan die impak van bosverlies op sulke spesies eers dekades ná die eerste golf van ontbossing verskyn.
Die tempo waarteen biodiversiteit reageer op bosverlies, kan wissel van 'n paar jaar tot 'n paar dekades. Gergana Daskalova, skrywer met dien verstande
Hierdie vertraagde effekte beklemtoon hoe belangrik dit is om plante en diere oor dekades te monitor. 'N Enkele momentopname van tyd kan nie die volle omvang van die menslike impak op biodiversiteit opspoor nie. Met 'n langer perspektief, is ons beter toegerus om die aarde se biodiversiteit te bewaar, nie net nou nie, maar ook dekades daarna.
Deur datasette van regoor die wêreld te kombineer, kan ons die toestand van die wêreld se woude en van die miljoene plante en diere wat hulle ondersteun, verstaan. Veranderinge in die biodiversiteit is van belang omdat dit die voordele wat bosse vir mense inhou, soos skoon lug en 'n remming vir klimaatsverandering, direk beïnvloed. Met 'n beter begrip van hoe bosverlies biodiversiteit beïnvloed, kan ons toekomstige bewarings- en restourasiepogings rondom die planeet verbeter.
Maria Dornelas, Leesbundel in Biologie, Universiteit van St Andrews; Gergana Daskalova, PhD-kandidaat in globale verandering-ekologie, Universiteit van Edinburgh, en Isla Myers-Smith, bondgenoot van die kanselier in ekologiese wêreldwye verandering, Universiteit van Edinburgh
Jy is hier: Tuis > Sosiale en politieke > omgewing > Hoe bosverlies die afgelope 150 jaar die biodiversiteit oor die hele wêreld verander het