Fetale ultraklank - draadlose ultraklankskandeerder - SIFSOF
Fetale ultraklank kan voorgeboortelike diagnosering visualiseer en toelaat vir verskeie funksies van ontwikkeling van: follikels in die ovarium, die swangerskap, fetus in die baarmoeder, fetale parameters en die plasenta.
Danksy die nie-indringende aard daarvan. Hierdie diagnostiese hulpmiddel voor prenatale word nie net gereeld gebruik om abnormaliteite op te spoor nie, sowel as 'n metode om op te stel (veroudering) en om groei te kontroleer.
Fetale ultraklank is 'n toets wat tydens swangerskap gebruik word en wat 'n beeld van die fetus in die baarmoeder van die moeder skep. Tydens 'n fetale ultraklank word verskillende dele van die baba, soos die hart, kop en ruggraat, geïdentifiseer en gemeet. Die toetsing kan deur die maag van die moeder (transabdominale) of die vaginale kanaal (transvaginale) uitgevoer word. Fetale ultraklank bied 'n veilige manier om die gesondheid van 'n ongebore baba te evalueer.
Watter ultraklank-skandeerder is die beste vir fetale assessering?
'N Dubbelkop-konvekse en transvaginale ultraklank-skandeerder SIFULTRAS-5.43 is die beste vir fetale assessering. Daarbenewens help 'n Doppler-ultraklank om die beweging van bloed deur die naelstring tussen die fetus en plasenta te bestudeer.
Meerjarige swangerskappe hou 'n hoër risiko in as enkelgeboorteswangerskappe, en ultraklank maak dit moontlik om meerlinge te bevestig. Net so word akkurate en veilige ondersoek van elke fetus moontlik gemaak deur ultraklank van die fetus.
Die bepaling van die draagtyd van 'n ongebore baba is 'n ander gebruik vir ultraklank van die fetus. Deurskynende nuchale deurskyning behels ook die gebruik van hierdie tegniek. As 'n amniosentese gedoen word, kan 'n fetale ultraklank gebruik word om die naald te plaas, wat gebruik word om 'n monster van die vrugwater wat die fetus omring te verwyder.
Die volgende strukture moet tydens 'n normale ultraklank voor prenatale geëvalueer word:
Kop en brein. Die kamers in die brein (ventrikels), afstand tussen pariëtale bene van die fetale kop (tweevoetige deursnee) en die veldikte aan die agterkant van die kop (nekgebied) word op defekte geëvalueer.