Nabrander - Wikipedia
'n Amerikaanse Vloot F/A-18 Hornet gelanseer deur 'n katapult met volle nabranders.
'n Nabrander (of naverhitter) is 'n komponent wat op straalmotore teenwoordig is, meestal op militêre supersoniese vliegtuie. Die doel is om 'n toename in die stukrag te verleen, gewoonlik vir supersoniese vlug, opstyg en vir gevegsituasies. Nabranding word bereik deur bykomende brandstof in die straalpyp stroomaf van die turbine te spuit.
Die voordeel van nabranding is aansienlik verhoogde stuwing; die nadeel is baie hoë brandstofverbruik en ondoeltreffendheid, al word dit dikwels beskou as aanvaarbaar vir die kort periodes waartydens dit in gebruik is.
Vlieëniers kan die nabranders aktiveer en deaktiveer tydens die vlug, en straalmotore word na verwys in die bedryf as nat wanneer nagebrand word en droog wanneer nie. 'n Motor ontwikkel sy maksimum stukrag "nat" as maksimum krag terwyl 'n motor op maksimum stukrag by militêre krag "droog" is.
SR-71 Blackbird in vlug met sy J58 motor op volle nabrander, met talle skokdiamante sigbaar in die uitlaat.
Nabyskoot van 'n Britse Eurofighter Typhoon se nabranders.
'n Straalmotor se nabrander is 'n verlengde uitlaatgedeelte wat ekstra brandstofinspuiters bevat. Omrede die straalmotor stroomop (d.w.s. voor die turbine) slegs 'n klein deel van die suurstof wat dit inneem verbruik, kan bykomende brandstof verbrand word na die gasvloei die turbines verlaat het. Wanneer die nabrander aangeskakel word, word brandstof ingespuit en die aanstekers word gevuur. Die gevolglike verbrandingsproses verhoog die nabrander se uitlaattemperatuur aansienlik, wat lei tot 'n skerp toename in die motor se netto stukrag.
↑ Graham, Richard H. (15 Julie 2008). Flying the SR-71 Blackbird: In the Cockpit on a Secret Operational Mission. MBI Publishing Company. p. 56. ISBN 9781610600705.