Turkse ambassadeur Mehemet Effendi by die Tuileries-tuine - Inligting
Aankoms van die Turkse ambassade onder leiding van Mehemet Effendi by die Tuileries-tuine, 21 Maart 1721
'N Meesterlike getuienis
Ambassadeur Yirmisekiz Mehemet Effendi (1670-1732) het in November 1720 in Frankryk geland, en op 8 Maart die hoofstad binnegekom. Anders as die doek wat deur Pierre-Denis Martin gemaak is, is die werk wat deur Charles Parrocel vervaardig is nie die resultaat van 'n amptelike bevel nie. In 1739 is dit deur die administrasie van die King's Buildings vir 3000 lewes aangekoop en het dit by die persoonlike versameling van Lodewyk XV aangesluit.
'N Vergroting van die raamwerk is nodig vir die aanbieding daarvan in die woonstelle van die Paleis van Versailles, voor 'n skildery van Adam-François Van der Meulen. Hulle word uitgestal op die landing van die Escalier des Ambassadeurs, maar hulle is nooit deur die Gobelins-fabriek geweef nie.
'N Buitengewone inskrywing
Op hierdie doek betree die Turkse diplomatieke optog die Tuileries-tuin via die esplanade van die swaai-brug (toekomstige Place Louis XV en huidige Place de la Concorde). Die afvaardiging staan ​​voor die groot agthoekige wasbak wat uitloop op die vooruitsig van die Grande Allée wat in die 17de eeu deur die tuinier André Le Nôtre ontwerp is.e eeu. In die verte kan die ambassadeur die fasade van die Tuileries-paleis sien waar die koning en die regent op hom wag. Verskeie beelde is in die tuine geïnstalleer sedert die hof terugkeer na Parys na die dood van Lodewyk XIV. Dus verskyn drie gegroepeerde groepe van links na regs: Mercurius deur Antoine Coysevox, Seine en Marne deur Nicolas Coustou en Die Tiber deur Pierre Bourdict. Op die agtergrond beeld die skilder ook die geboue aan die rue Saint-Honoré en die koepel van die kerk Notre-Dame-de-l'Assomption uit. Skares kom op die boonste terrasse en een van die twee perdeskoenvormige opritte bymekaar. Om die toneel beter waar te neem, sit verskillende toeskouers in die bome.
Die afvaardiging is kleurvol, met luukse en glinsterende materiaal. 'N Kragtige erewag word gevorm deur die troepe van die King's Military Household. Die kwaliteit van die voorstelling van die soldate en die perde toon dat die kunstenaar die militêre register perfek beheer, gevolg deur skilderye wat gewy is aan Louis XV se geweerskote. Op die voorgrond staar die ligte perde van die koning se wag die regiment van die Franse Garde in die gesig, verskeie ordonnansievlae wapper in die wind. Links van die kunswerk dra Ambassadeur Effendi 'n donkerblou kaftan gevoer met swartwitpense, 'n duidelike kleur van die groen weergawe van Martin se skildery. Die sendeling van Sultan Ahmet III is bedek met 'n wit tulband en word te voet en te perd deur baie Turkse en Franse dienaars beskerm. Aan sy regterkant word hy begelei deur die prins van Lambesc en aan sy linkerkant deur Nicolas-François Rémond, die inleier van die ambassadeurs by die koning van Frankryk. Uiteindelik word hy oorlede deur sy seun Mehemet Saïd Pasha, met 'n rooi kaftan aan. Gemonteer op 'n merrie waarvan die toom met goud en edelgesteentes versier is, hou die brief in wat die Grand Seigneur de la Sublime aan die jong Franse soewerein dra.
Afkomstig van 'n groot familie skilders, wie se vader reeds die wapenaksies van Lodewyk XIV verteenwoordig het, het Charles Parrocel (1688-1752) ook die kwas gebruik as 'n instrument vir artistieke uitdrukking. Aanvanklik 'n inwoner van die koning in die Académie de France in Rome, het hy aan die begin van 1721 na Parys teruggekeer tydens die besoek van die Turkse ambassadeur. 'N Bewys dat' turqueries 'aan die begin van die 18de eeu modieus wase eeu, is hierdie skildery aanvullend tot dié wat deur Pierre-Denis Martin, leerling van Parrocel senior, geproduseer is met die diplomatieke konvooi van die Turkse ambassade wat die Seine oorsteek na sy onderhoud met Louis XV op 21 Maart 1721. Die aksie verteenwoordig deur Parrocel fils vind dieselfde dag, kort voor die middaguur, plaas wanneer die ambassadeur die Tuileries-mure binnegaan. Met so 'n mate van detail is dit waarskynlik dat die skilder die geleentheid sal bywoon, ter plaatse sal skets en dan vinnig met sy onderwerp sal begin.
Vier jaar na die reis van tsaar Peter Ier, onderstreep hierdie groot Turkse ambassade die plek wat Frankryk steeds op die internasionale toneel beklee, ondanks die terugslae van die laaste konflik van die regering van Lodewyk XIV. Al is hy nie oud nie, wil die jong Louis XV sy posisie aandui deur die gasheer te beïndruk wat hom kom komplimenteer het. In sy memoires is die hertog van Saint-Simon verlei deur die kringloop op 21 Maart: 'Ons het die weg wat hierdie ambassadeur gevolg het, veral dié van die Tuileries-tuin, met al die krygslug hiervan goedgekeur. baie van die beste troepe, en omdat hulle dit teruggestuur het deur die Quai des Tuileries en deur die van die Theatins, dit is die plekke waar Parys die beste lyk. "
Deur sy opvoering en sy uiters seldsame karakter wek hierdie verblyf die nuuskierigheid van Parysenaars. Die onderwerpe van die koning van Frankryk word geboei deur hierdie kleurvolle en skilderagtige suite. Dieselfde jaar, die publikasie van die beroemde Persiese letters de Montesquieu bevestig die mode vir eksotisme wat die vroeë XVIII deurtrek hete eeu. In die dae na die onderhoud het die ambassadeur sy besoeke vergroot, die regent Philippe van Orléans ontmoet en vyf dae in Versailles vertoef. Volgens Effendi se verhouding (Paradys vir ongelowiges), hierdie reis wat vaardig deur die markies de Bonnac, die Franse ambassadeur in Konstantinopel, onderhandel is, moet 'die hegte en antieke vriendskap van die twee ryke versterk'. Dit is die kwessie van die hernuwing van die kapitulasies wat die twee state regte en voorregte waarborg, aangesien die alliansie tussen Francis I gesmee iser en Suleiman die Pragtige aan die begin van die XVIe eeu. Die oefening was suksesvol en in 1742 was dit Mehemet Saïd Pasha wat sy vader opgevolg het met 'n tweede ambassade.
Besoekers aan Versailles: reisigers, prinse, ambassadeurs (1682-1789), Parys, Gallimard, 2017.
Lucien BÉLY, Spioene en ambassadeurs in die tyd van Lodewyk XIV, Parys, Fayard, 1990.
Lucien BÉLY, Internasionale betrekkinge in Europa: 17de-18de eeu, Parys, University Press of France, 1992.
Mehmed EFENDI, Paradys vir ongelowiges: 'n Ottomaanse ambassadeur in Frankryk onder die Regency, Parys, La Découverte, 2004.
Fatma MÜGE GÖÇEK, Ooste ontmoet Wes: Frankryk en die Ottomaanse Ryk in die agtiende eeu, Oxford, Oxford University Press, 1987.
Jean-François SOLNON, Die Ottomaanse Ryk en Europa, Parys, Tempus, 2017.
Stéphane YERASIMOS, Ontdekkers van moderniteit: die Ottomaanse ambassadeurs in Europa, Genesis, Sosiale Wetenskappe en Geskiedenis, nr. 35, 1999, p. 65-82.
Stéphane BLOND, "Turkse ambassadeur Mehemet Effendi by die Tuileries-tuine"
Turquerie: Ottomaanse (Turkse) geïnspireerde voorwerpe, tapisserieë, binnenshuise versiering of vermaak. In die 18de eeu was daar 'n sterk gier vir turkiekruie, veral aan die koning se hof