Art 048: 2010-04-26 Die Gees praat met ons in hierdie dae: Drie getuienisse. | Siener van Rensburg - Artikels deur FH Pretorius. (Oupa Baard)
Art 048: 2010-04-26 Die Gees praat met ons in hierdie dae: Drie getuienisse.
Die Wet van Moses sê dat iemand wat die wet oortree slegs op die getuienis van minstens twee mense skuldig bevind kan word. Dit lê ‘n regsbeginsel neer wat dwarsdeur die Bybel geld, maar wat dan ook van toepassing is binne die sekulêre omgewing waarin die mens funksioneer. Die leser moet daarom let op die wyse waarop sekere sleutelinligting hieronder by herhaling in groepe van minstens twee op ‘n keer saam voorkom. Dit is natuurlik van kritieke belang dat twee sulke gelyksoortige groepe getuienis heeltemal onafhanklik van mekaar na vore moet kom om van waarde te kan wees. Die eerste voorkoms hiervan dien die doel om ‘n sekere gebeurtenis aan die orde te stel, d.i. om dit te proklameer, terwyl die tweede onafhanklike voorkoms van dieselfde ding natuurlik die eerste een bevestig.
Ek bied onderstaande getuienis aan as bewys dat die Gees in hierdie dae baie direk tot ons begin spreek het. Dit sê vir my, en daarom my volk óók, dat ons ‘n baie mooi toekoms tegemoet gaan.
Die getuienis wat ek aanbied bestaan uit ‘n ondervinding in ‘n kerk hier in Pretoria, ‘n besoek van ‘n sekere persoon by my aan huis, en ook ‘n droom wat ek onlangs gehad het. Dit is baie persoonlike dinge hierdie, maar ek het besluit om dit met almal te deel, want ek het ook ‘n algemene verantwoordelikheid om my medegelowiges te bemoedig en te versterk. Die bewyse vir die Gees se inspraak, dit wil sê die bemoediging waarvan ek praat, kom baie duidelik na vore hieronder. Ek gee dit met die gebed dat dit die opregte Christusgelowiges sal versterk en bemoedig. Daar sal sekerlik mense wees wat hierteen gaan protesteer, maar dit is maar hul probleem!
Iets wat vir my besonder kosbaar is, is dat die Gees onlangs op ‘n baie praktiese wyse terugvoering aan my gegee het rondom die doeltreffendheid van my bydrae rondom Siener se visioene. Dit vergestalt in ‘n poging om my volk met die boodskap van hoop en uitkoms in sy visioene te bereik. Ek het letterlik blindweg aangegaan vanaf 1994, sónder dat ek ooit regtig geweet het hoe doelmatig my poging was. Dit was eers op 15 Oktober 2009 wat ek positiewe bevestiging hieroor vanaf die Gees ontvang het
Ek en my vrou het verlede jaar op 15 Oktober 2009 ‘n spesiale diens bygewoon in die Hatfield Christian Church hier in Pretoria. Dit was my dogter-hulle se kerk op daardie stadium, en omdat ons lankal nie meer deel van die formele kerkgemeenskap vorm nie het ons met ‘n effense ‘draai’ by hierdie spesifieke diens uitgekom. Die prediker was ‘n pastoor uit Texas en hy het my daardie aand behoorlik geskud met sy preek. Maar hier moet ek eers ‘n bietjie agtergrond gee.
Die Charismatiese Christelike Beweging bestaan uit ‘n duisternis verskillende groepies gelowiges, maar hierdie mense het wêreldwyd nogal een ding in gemeen: hulle glo iets wonderliks gaan in 2010 in Suid-Afrika gebeur en dat dit tot die voordeel van die ganse Christendom wêreldwyd gaan wees. (Tot selfs die New Age beweging erken hierdie gedagte, alhoewel hulle dit koppel aan die ANC se oorname van die staatsgesag in Suid-Afrika!) Die Hatfield Christian Church behoort, soos alle kerke maar, ook aan ‘n internasionale ‘groep van kerke’, en hulle het daarom die gasheer in 2009 gespeel vir ‘n internasionale seminaar rondom hierdie verwagtinge. En so het ons vroeg in September 2009 ‘n diens bygewoon waartydens hierdie komende seminaar adverteer is. Hierdie seminaar sou vir bietjie meer as ‘n week duur en die gedagte was om dit vir die algemene publiek ‘oop te maak’ deur ook ‘n reeks openbare dienste oor die onderwerp aan te bied. Daar sou inderdaad baie verskeidenheid wees tydens hierdie reeks dienste, want elke pastoor wat die seminaar in sy amptelike hoedanigheid sou bywoon sou ook ‘n preekbeurt kry. (Hierdie kerk se eredienste word oorsee op TV uitgesaai.)
Dié dag toe hulle hierdie reeks dienste (in hul gemeenteblad) adverteer het, het ek gesien dat ene pastoor Duane White van Texas ook ‘n preekbeurt sou kry. Dit het my as iets besonders getref dat hy met ‘n gesplete verhemelte gebore is, maar dat hy hierdie gebrek oorkom het en ‘n gesogte internasionale prediker en spreker geword het. Ek het dadelik vir my vrou gesê dat ek graag na hierdie man wil kom luister.
Die tema van die seminaar vir Oktober 2009 was: Bringing in the Harvest (in 2010). Ek moet egter op hierdie stadium sê dat ek van hulle verskil rondom die werklike betekenis hiervan. Hierdie mense glo dat die ‘wonderlike gebeurtenis’ na die wen en inbring van siele in die Koninkryk verwys, en dat hul evangelisasie die basis daarvan sal vorm. Ek het onmiddellik vir my vrou gesê dat hulle ‘n fout maak, want die wonderlike gebeurtenis waarna hulle verwys is die verhaal wat deur die Gees in Siener se visioene weggesteek is. Ek het nog nooit hieraan getwyfel nie, en die getuienis wat ek vandag hier aanbied ondersteun my oortuigings ten volle. Die Gees beweeg en praat verseker op hul byeenkomste, maar Hy doen dit darem vandag op hierdie artikelblad regtig op ‘n unieke en spesiale wyse wat ons nie mag miskyk nie!
En die leser moet asseblief geen fout maak nie, hierdie is alles behalwe ‘n gespog met wat ‘ek’ bereik het!
Maar so het dit tyd geword vir pastoor White se preekbeurt. Ek wou op daardie punt nie meer regtig die diens bywoon nie, want ek was nog steeds baie siek en lusteloos gewees, maar het uiteindelik tóg gegaan om my vrou ter wille te wees. Hierdie prediker se preek het gegaan oor die verskillende betekenisse wat reën in die Bybel aanneem, en natuurlik hoe dit koppel met die insit en die insameling van die oes. En so het hy verduidelik dat reën in die Bybel telkens na God se Genade verwys. Hy het ook verduidelik dat daar vier soorte reën in die natuur voorkom, en dat drie van hulle noodsaaklik is om ‘n koringoes te plant, groot te maak en suksesvol af te haal en in te bring. Hy het ‘n kort les hieroor gegee en het gesê dat die eerste reën sag en deurdringend moet wees om die grond te kan ploeg en gereed te kry om die saad in te sit. Dan moet die tweede soort reën val om die saad te laat ontkiem en die plante te laat uitkom. Die derde soort reën is die een wat die plante tydens die groeitydperk laat groei en dit neem dan ook die plante deur totdat dit geoes kan word.
Maar toe sê hierdie pastoor White iets heeltemal uit die bloute wat my tot in my tone geskok het: ‘Daar is iemand vanaand in hierdie gehoor wat moet weet dat die saad wat hy gesaai het veilig in die grond is, en dat God dit ryklik gaan seën en laat ontkiem en opkom. En wat meer is, Hy gaan die reën wat dit moet laat ontkiem vanaand nog laat begin uitsak! Hierdie gebeurtenis gaan die hele wêreld verstom!‘.
Ek het onmiddellik ‘geweet’ dat hy, sonder dat hy hoegenaamd kón weet waarvan hy praat, na Siener se verborge verhaal verwys het. Hierdie verhaal handel natuurlik oor die insameling van ‘n oes wat uit die sogenaamde Wit Groep bestaan, en wat uiteindelik gaan meebring dat die hele groep Christusgelowiges wêreldwyd daardeur gaan wen. Dit slaan natuurlik dan ook nog deur na die wederkoms van Jesus so ‘n kort rukkie later. En ja, niemand van ons kan regtig ‘n datum aan die wederkoms koppel nie, maar ek het genoeg Skrif sedert 1994 hieroor ontvang om te ‘weet’ dat dit gou gaan wees.
Nou, toegegee, pastoor White se boodskap kon aan enigeen, en selfs elkeen van die sowat vyf duisend mense daardie aand in die kerkgebou gerig gewees het, behalwe vir een klein ou stukkie vreemde ‘toevalligheid’ wat daarmee saamgegaan het: hy het hierdie boodskap gekoppel aan Haggai 2:19 en dit kon onmoontlik iets vir almal in die kerk op die persoonlike vlak beteken het. Dit het egter beslis iets vir my beteken:
Die boek Haggai se tweede hoofstuk is vir my deur bemiddeling van my vrou Ankie van baie besonderse persoonlike betekenis. Sy het so ‘n paar jaar gelede vir my Skrif daaruit gegee. Ek self het verder ook by ‘n latere geleentheid Skrif wat hierby inpas uit Hag 2 ontvang. Dit was op die aand van 13-06-2009 en het bestaan uit Hag 2:4 en Hag 2:19c.
Hag 2:4 Nou dan, skep moed, Serubbábel, spreek die HERE, en skep moed, Josua, hoëpriester, seun van Jósadak, en skep moed, julle almal, volk van die land, spreek die HERE, en werk! Want Ek is met julle, spreek die HERE van die leërskare,
Die ‘hierdie dag’ waarop God so ryklik sal seën verwys natuurlik na die dag toe Serubbábel die fondament van die tweede tempel begin lê het (Dit koppel met Hag. 2:4). Hierdie is vir my en Ankie van besonderse belang, omdat dit deel vorm van Skrif uit Haggai 2 wat sy op 19 Julie 2006 in Bloemfontein aan my gegee het. Dit was op daardie stadium, en eintlik tot en met die aand van pastoor White se preek, ‘onvolledige Skrif’ omdat dit baie gesê het sonder om werklik iets konkreets te beteken óók. En so het dit ‘onvoltooid’, en daarom heeltemal niksseggend, gebly totdat die betekenis daarvan deurgekom het in die kerk op die aand van 15 Oktober 2009. Want so het ‘n wildvreemde pastoor uit die VSA gekom en die Gees sê in effek deur hom vir my: Van hierdie dag af sal Ek seën! En net skielik het dit baie meer gesê as wat bloot daar staan en was dit verduideliking vír, maar ook bevestiging ván ‘n hele paar vrae wat nog al die tyd sedert 19 Julie 2006 in die lug gehang het. Ek is nou, vir die eerste keer sedert ek my eerste boek verkoop het, seker dat diegene wat my boodskap moet hoor verseker en sonder enige twyfel deur die Gees uit die komende oorlogsgevaar uitgelei gaan word.
Dit spreek vanself dat ek baie gelukkig is met die wete dat ek iets daarmee te doen sal hê, maar dan ook dat die swaard oor my kop, soos dit in Esegiël 33 daar geplaas word, uiteindelik finaal deur Vader verwyder is. Die punt wat ek egter wil maak is dat hierdie paar ‘toevallighede’ onmoontlik iets vir enigiemand anders in daardie kerkgebou kon beteken het. Dit was die sleutel wat God aan my gegee het om te verstaan dat Hy besig was om direk met my deur die preek te praat! Dit was ‘n boodskap wat op ‘n absoluut unieke wyse aan my, en deur my aan my volk met die boeke en my ander bydraes gerig was. Dit laat ‘n mens tegelykertyd dankbaar, maar dan ook baie klein en nietig voel!
Tot sovêr dan die gebeure in Hatfield Christian Church op 15 Oktober 2009. Ek wil op hierdie punt vra dat die leser sy onmiddellike gevolgtrekkings vir eers ‘n bietjie sal terughou. Dit is maklik om op hierdie stadium te sê dat dit maar ‘n ‘effense én dunnerige ou storietjie’ is en dat die trefkrag daarvan maar net in my verbeelding leef, maar lees eers alles heeltemal klaar voordat u finaal hieroor besluit! Hierdie is maar net die eerste van drie unieke stelle gebeure wat in die onmiddellike verlede na my kant toe gekom het, en ek glo u gaan nogal ryke geleentheid hierin vind om soos ek óók absoluut verwonderd voor die Gees te staan!
Die tweede been van my getuienis het sy oorsprong gevind by my goeie vriend Pierre Nel van Bloemfontein. Hy is ‘n lidmaat van die Lewende Hoop Gemeente, wat die Israel Waarheid as onderbou het. Hulle het ‘n Pasga-kamp tydens die Paasnaweek gehou by Kroonstad. My vriend het daar ‘n lidmaat van Pretoria raakgeloop wat ‘n ander skrywer se boeke met sy verpolitiseerde en skeefgetrekte duimsuig stories oor Siener se visioene aan die feesgangers verkoop het. Die persoon het nie van my geweet nie, en vriend Pierre het by hom aanbeveel om ook met my oor die visioene te kom gesels. Die persoon het my toe op die Sondagaand gebel en gereël dat hy Maandag 05-04-2010 by my sal aankom. En dit is net hier waar my getuienis in hierdie artikel ‘n dramatiese wending begin neem het!
Nou, in retrospeksie gesien was die eerste teken van iets besonders toe my besoeker homself voorgestel het as Lourens Pretorius! Dit het my nie onmiddellik so getref nie, maar ek het my idees hieroor binne ‘n paar minute baie vinnig verander! Hy woon in Pretoria en sy selnommer is 082 873 6057 vir mense wat wil bevestig dat hy hier by my was, en dat dit wat ek hier sê wel gebeur het.
Die tweede vreemde ding was die spesifieke manier waarop hy die gesprek begin het. Hy was die eerste persoon ooit wat my reg aan die begin van die gesprek gevra het hoe ek by Siener se visioene betrokke geraak het. Ander mense vra óók hierdie vraag, maar hulle doen dit gewoonlik eers baie later in die gesprek. Ek het toe verduidelik dat ek in ongeveer 1988 in Rustenburg se NG Moedergemeente tydens ‘n herlewingsdiens na ‘n preek uit Jes. 6:8 gesit en luister het. Ek het onwillekeurig, sonder dat ek regtig daaroor nagedink het, by myself gesê: Stuur my ook maar as u wil en ás u my nog kan gebruik, want ek is eintlik maar baie onwaardig.
Twee jaar later, aan die einde van Junie 1990, het ons na Bethlehem verhuis en het ons by die NG Gemeente Bethlehem-Efrata aangesluit. Vier jaar later het die roeping in twee Skrifgedeeltes na my gekom in Bethlehem. Die eerste was ‘n aanwyser dat die Gees met my gepraat het (ook in retrospeksie gesien). Die eerste Skrifgedeelte het uit Miga 5: 1 gekom, want toe ek die pleknaam Bethlehem-Efrata daarin lees was dit asof ‘n geweldige skok my in my binnemens getref het. Ek het myself net skielik in die middel van nêrens bevind, want ek het geen idee gehad van waaroor dit gegaan het nie; ek het net geweet ek kry erg slae! Die tweede Skrifgedeelte het ek ‘n dag of twee later ontvang en dit was nét so ‘n groot skok gewees. Ek het egter toe onmiddellik besef dat dit op ‘n manier iets met hierdie Siener van Rensburg se visioene te doen gehad het. Hierdie Skrifgedeelte was die sogenaamde Brandwag-gedeelte in Esegiël 33, waarvan Esegiël 33:7 die aktiverende deel van my roeping was.
Nou, ek en Lourens het hierna vir nog so ‘n minuut of twee gesels, en ek kan onthou dat ek onder andere gesê het dat ons dalk neig om te min te maak van die simboliese betekenisse in die Woord. Die kafee wat ons daar gekoop het, het ons uiteindelik finansieel heeltemal geruïneer, maar dit moes so wees omdat ek die simboliese pad rondom my roeping óók moes loop. Ons moés daardie kafee koop sodat ek ‘n punt en ‘n plek kon bereik om die roeping op ‘n sinvolle en waardige simboliese wyse te kon ontvang en op die regte plek daarmee te kon begin. Ek moes as hoof van my huis ook ‘n punt bereik waar ek vandag nog kan getuig dat die Here juis as gevolg hiervan vir ons sorg.
En toe, op hierdie punt, het my gas se selfoon begin lui. Hy het dit onmiddellik doodgedruk en ons het toe maar verder gesels. Maar toe lui sy foon wéér, en toe vra hy om verskoning, want dit was dieselfde persoon wat toe vir hom ‘n SMS gestuur het. Hy wou dit lees want hy was bang dat dit dalk dringend kon wees omdat die persoon duidelik nie wou tou opgooi nie.
Ek het gesê dit is reg, en hy het begin lees. Maar toe, terwyl hy lees, sê hy: ‘Ek glo dit nie! Ek kán dit net eenvoudig nie glo nie! Man weet jy, ek is skoon hoendervleis oor wat nou hier gebeur!‘ En toe gee hy sy selfoon vir my om self te lees wat in daardie SMS staan. Ek wil dit op hierdie punt benadruk dat hy beslis nie vooraf geweet het waar en hoe my roeping vandaan gekom het nie. Die persoon wat die SMS gestuur het, het ook nie geweet dat Lourens by my is nie, dat my van óók Pretorius is nie, en les bes het hy ook nie geweet waaroor ons tot op daardie punt gesels het nie. Die basis van hierdie SMS, wat dus onafhanklik van buite gekom het, het in absolute terme rondom Esegiël 33:7 gedraai! Hierdie was die eerste keer ooit dat ek bevestiging van my roeping onafhanklik van buite af ontvang het! Die Gees het op hierdie manier aan my bevestig dat my roeping ‘n werklikheid was. Ek weet nog nie of hierdie die einde van ‘n opdrag was, en of dit bloot die einde van ‘n ou siklus en die begin van ‘n nuwe een was nie. Ek sit op hierdie stadium en wag vir die Gees om verder daaroor uit te brei.
Die SMS wat Lourens Pretorius ontvang het, het soos volg gelees:
‘… Oproep tot alle Suiwer Blanke Volksgenote: Na Gebedsbepeinsing voor die Almagtige die volgende Boodskap: Eseg. 33:7. Bly Biddend, Gebruik die Woord as Swaard. Ernstig tyd geword vir GEESTELIKE OOLOGVOERING @ ons Vyande: Ps 91:8,15; Jes. 59:18; Jes. 51 en Jes. 56; Ko. 1:10; Ko. 5:19-22; Belofte: Jer. 24:6-7. ….‘
So, op hierdie stadium het ons nou die vreemde stel gebeure in die Hatfield kerk op 15 Oktober 2009, en nou het daar nóg twee uiters vreemde dinge op 05 April 2010 bygekom. Die eerste hiervan is dat die naam Pretorius tweemaal direk bymekaar voorgekom het, en dan natuurlik ook die tweemalige voorkoms van Esegiël 33:7. Ek dink dit is dalk ‘n bietjie baie van dieselfde soort ding om nog van ‘toeval’ te kan praat ook! Die verdere interessantheid hiervan is dat 15-10-2009 optel om 18, d.i. die getal 9 te vorm. Dit was die datum van pastoor White se preek in die Hatfield Christian Church. Agtien het nie ‘n spesifieke betekenis in die Bybel nie, maar nege beteken, volgens eerw. Bullinger ‘final judgment’. Die datum 5-4-2010, die dag van Lourens Pretorius se besoek, tel op na 12, wat na ‘volmaakte regering’ verwys, en 12 reduseer weer na drie, wat volgens Bullinger verwys na:
‘… three signifies Divine perfection, with special reference to the Trinity: The Father, one in sovereignty; the Son, the second person, in incarnation and salvation, delivering from every enemy; the Holy Spirit, the third person, realising in us and to us Divine things. …’
‘Three, therefore, stands for that which is solid, real, substantial, complete, and entire.’
Die derde been van my getuienis het kort na eerste lig op Dinsdagoggend 6 April 2010 begin. Ek weet baie mense lig die wenkbroue oor hierdie Bybelse ‘numerologie’, maar kom ons kyk maar in elk geval hoe dit inpas by die geheel van wat ek hier probeer sê. Hierdie datum reduseer as ‘n syfer tot 40 en dan natuurlik na 4. Ek wil ‘n beroep op die leser doen om terug te keer na die betekenisse van hierdie twee syfers, van 40 en 4, nadat u hieronder klaar gelees het, want dit gaan dan eers regtig sin maak vir u. Dit beteken in elk geval vir my dat ons volk se tyd van swaarkry besig is om verby te gaan en oor te gaan in iets baie mooi en sinvol!
Die leser sal dan ook kan saamstem dat hierdie glad nie meer as ‘toeval’ afgeskryf kan word nie. Ek, vir wat dit werd is, staan in verwondering oor al die vreemde dinge waaroor ek in hierdie artikel verslag lewer! Vir my val dit in dieselfde klas as wat die aankondiging aan Maria van Jesus se geboorte geval het. Ons lees iewers in die vier evangelies woorde tot die effek dat sy dit ‘sorgvuldig in haar hart bewaar het en (diep) daaroor nagedink het’. Ek doen dit sekerlik so met hierdie droom en die ander dinge wat rondom dit gebeur het; en hierdie artikel beskryf maar net twee van die baie ander wat eintlik by die droom wat ek hieronder beskryf moet bykom!!
Veertig beteken volgens Bullinger:
‘… (Forty) has long been universally recognized as an important number, both on account of the frequency of its occurrence, and the uniformity of its association with a period of probation, trial, and chastisement — (not judgment, like the number 9, which stands in connection with the punishment of enemies, but the chastisement of sons, and of a covenant people). It is the product of 5 and 8, and points to the action of grace (5), leading to and ending in revival and renewal (8). This is certainly the case where forty relates to a period of evident probation. But where it relates to enlarged dominion, or to renewed or extended rule, then it does so in virtue of its factors 4 and 10, and in harmony with their signification. …’
Vier beteken weer:
‘… Now the number four is made up of three and one (3+1=4), and it denotes, therefore, and marks that which follows the revelation of God in the Trinity, namely, His creative works. He is known by the things that are seen. Hence the written revelation commences with the words, ‘In-the-beginning God CREATED.’ Creation is therefore the next thing—the fourth thing, and the number four always has reference to all that is created. It is emphatically the number of Creation; of man in his relation to the world as created; while six is the number of man in his opposition to and independence of God. It is the number of things that have a beginning, of things that are made, of material things, and matter itself. It is the number of material completeness. Hence it is the world number, and especially the ‘city’ number. …’
In elk geval, ek het vroeg die oggend van 6 April 2010 wakker geword, dit het al begin lig word, maar het toe in die bed teruggeklim en weer aan die slaap geraak. En toe het ek ‘n uiters helder en duidelike droom gehad waarin ‘n ou skoolmaat van my opgetree het. Haar naam was Otillia Ferreira gewees op skool.
Nou, die leser moet hier baie mooi verstaan dat ek nie gevra het om van haar te droom nie. Ek het, trouens, nie eers gevra om hoegenaamd te droom nie, wat nog van ‘n ou skoolmaat van soveel jare gelede! Ons was saam op skool by die Hoërskool Hoogenhout, Bethal vanaf 1962 tot in Matriek in 1966. Die eerste keer wat ek haar weer gesien het daarna was by ‘n reünie in Oktober 2007, en die eerste keer wat ek daarná weer aan haar gedink het was na hierdie droom gewees. Ek het nie eers geweet wat haar getroude van was nie!
Nadat ek wakker geword het, het ek reggemaak vir die dag, en so was ek binne ‘n uur later voor my rekenaar om te kyk of daar bestellings vir boeke in my e-pos mandjie was. Die eerste een wat ek moes oopmaak het ‘n probleem met die posadres gehad en ek moes toe die persoon daaroor bel. Die uiters interessante deel hiervan was dat hierdie persoon se naam Mnr. Wilbert Ferreira was! Sy adres is Posbus 8114, Lydenburg 1120, en sy selnommer is 082 339 7433.
Ek wil ook vooraf sê dat my gesprek met mnr. Wilbert Ferreira uiteindelik oor ‘n tydperk van twee dae gerek het. Ek het met hom én Otillia kontak gemaak op dieselfde dag, maar het dit verder met hulle opgeneem op die agste en negende dag van April. Ek het ook ‘n verdere e-pos aan hom gestuur op die elfde April 2010. Ek gaan stukke hiervan aanhaal hieronder, want die leser sal vind dit reflekteer in die manier waarop die betekenis en die toepaslike belangrikheid van die droom vir my oopgegaan het.
Die basis van die eerste deel hieronder is die aanvanklike gesprek en korrespondensie wat ek met mnr. Ferreira gevoer het.
Die Skrif sê dat die Wet (van Moses) bepaal dat iemand slegs skuldig bevind kan word op grond van die getuienis van minstens twee wat saamstem oor ‘n saak. Hierdie beginsel werk natuurlik orals, en in hierdie geval is my droom bevestig en geproklameer as ‘getuienis’ deur die onmiddellike voorkoms van twee verskillende mense wat dieselfde van deel, wat in hierdie geval natuurlik Ferreira is. En ek sê ‘onmiddellik’ omdat sy bestelling van my boeke dit op ‘n onmiddellike basis na my laat deurkom het. Hou ook hier in gedagte dat sy bestelling reeds aan my deurgestuur en vir my gelê en wag het in my rekenaar nog voordat ek van Otillia gedroom het, maar dan ook sonder dat ek van die bestelling geweet het.
Nou, die Gees het al in die verlede met my deur drome gepraat, en soos hierdie een was dit almal drome wat baie helder uitgestaan het. Die kenmerk van hierdie drome was die absolute helder (herroepbare) detail daarin. Ek weet vandag wat meeste van daardie drome beteken en wat die Gees daardeur vir my wou sê. Dit het almal met my roeping rondom Siener (en my volk) te doen gehad, en ek het alle rede om te glo dat hierdie een van Otillia ook deel daarvan vorm. Omtrent alles in my lewe het hiermee te doen en word al hoe meer hierop gerig. Die tyd vir die versteekte verhaal in Siener se visioene om in vervulling te gaan het baie naby gekom, en ek vind hoe nader ons kom hoe groter word die druk in my om na my mense uit te reik en te sê: Word wakker en maak gereed, ons vryheid is op hande! Maar los julle bloeddorstige gewelddadigheid, want Christus kom dit op ‘n unieke manier vir ons gee!
Ek wil daarom onmiddellik sê dat die belangrikste simboliek in hierdie droom is dat Otillia ‘n vrou is, dit wil sê sy is ‘n simbool vir ‘n volk. Maar sy is darem ook geen ‘gewone’ vrou nie, want sy is iemand wat baie spesiaal vir my is. Ons was albei deel van dieselfde groepie ‘spesiale maats’ op skool en ek het tot vandag toe steeds groot respek vir haar. Wat dit op hierdie stadium nóg meer kosbaar maak is dat juis sy die Boervolk in my droom versimboliseer. Sy is ‘n Boerenooi en ‘n jeugvriendin wat my skooljare én die situasie in my droom met my in Afrikaans gedeel het.
Ek het op daardie stadium vir mnr. Wilbert Ferreira gesê dat dit nie my eie vrou kon wees nie, want die verhouding tussen ons is anders en staan in werklikheid op die simboliese vlak vir iets heel anders. Ek was verkeerd hiermee, maar Otillia, en die spesifieke verhouding wat tussen ons geheers het op skool, pas egter in hierdie opsig perfek by die strekking van die droom in. Ons was nooit naastenby ‘n ‘paartjie’ nie, maar daar was wel ‘n unieke band van onskuldige aanvaarding en toegeneentheid tussen ons gewees wat perfek deel gevorm van die situasie in my droom.
Ek droom ek en sy is (nog) jonk, so in ons vroeë twintigs, en ons is besig om rustig te stap en te gesels. Sy loop aan my linkerkant en sy is nog net so mooi en vriendelik as wat sy daardie tyd op skool was. Ons stap in ‘n suidelike rigting onder digte bome uit en verby iets wat soos ‘n kweekhuis lyk. Ons stap dan onder die bome uit in ‘n oop stuk in met bosse en bome vêr voor ons, maar dan ook ‘n baie, baie groot boom so ‘n entjie links en effens voor ons. Daar is nie ander bome of bosse naby die boom nie. Ek sien toe hierdie boom is verskriklik hoog, maar ook verruklik mooi. Die boom was amper iets soos ‘n reuse groot Bloekomboom, maar darem ook nie heeltemal dieselfde nie. Hierdie boom was meer as ‘n paar honderd meter hoog, maar dit was nie vir my vreemd om hierdie waarneming te maak nie – die hoogte het nie vir my as vreemd of uit plek uit voorgekom nie. Dit was egter ook asof die boom nie ‘n indringer-plant soos die Australiese Bloekombome was nie, maar dat dit ‘n heeltemal inheemse boom was wat van nature hier hoort.
Die sade van die boom staan baie duidelik uit in die sagte, maar helder en koesterende sonlig. Die sade is asof dit korrelrig was, en was net so groot soos die blare (nie te groot nie, maar bietjie langer en breër as my duim se voorste lit), en hang aan die punte van die takke. Die blare het ‘n diep, helder en mooi (amper wynkleurige) rooierige kleur. Dit het kompleet gelyk soos lang stringe linte (‘streamers’) wat aan die takke se punte gehang het en in die wind geroer het. Al die takke se punte het so gelyk en dit het ‘n baie mooi prentjie geskep as ‘n tak in die wind beweeg en die rooierige kleur op die punte oopgetrek het om die groen van die blare en die witterige kleur van die hout (takke) dieper agter dit oop te maak. Dit het ‘n wisseling van kleure veroorsaak wat ontroerend mooi was om te aanskou.
Ek droom dat daar ‘n baie spesiale en ‘mooi’ gevoel en atmosfeer tussen my en Otillia heers soos ons daar langs mekaar stap. Ek hou skielik haar gesig baie versigtig toe met ‘n groot boek of iets, dit kon ook ‘n stuk papier of dalk selfs ‘n groot hoed gewees het, en sê vir haar: ‘Ek wil jou iets mooi wys, spesiaal net vir jou’. Ek neem die ding voor haar gesig so stukkie vir stukkie weg, maar in ‘n swaaibeweging soos wanneer ‘n mens ‘n waaier toemaak, sodat die boom van links na regs voor haar oë oopgaan. Ek sê toe vir haar: ‘Kyk net hoe pragtig mooi is hierdie boom!’
Ek kan nie onthou dat sy iets gesê het nie, maar die uitdrukking in haar oë was baie diep en baie spesiaal en ek kon sien sy was baie verwonderd oor die boom, maar ook oor my optrede en teenwoordigheid by haar. (Ek kan nie dink dat sy ooit so iets van my sou verwag het in ons skooljare nie. Ons het baie saam gelag, maar ek was net eenvoudig te ‘privaat’ en teruggetrokke vir hierdie soort ontboeseming gewees). Ons stap toe nog ‘n entjie aan, en toe kom ons deur die bosserigheid voor ons en daar kom berge in sig, maar ver voor ons op die horison, en toe sê ek vir haar: ‘Ek is só verskriklik lief vir ons land. Dit is so mooi ek kry soms trane in my oë as ek daaraan dink!’ Wat baie interessant is hier is dat ons op daardie oomblik in ‘n noordelike rigting gekyk het.
Die atmosfeer en gevoel tussen ons was nie dieselfde as ‘jong liefde’ nie, want ons was nooit in so ‘n soort verhouding nie, en hierdie het baie dieper gegaan as bloot net dit. Ek is verskriklik lief vir my volk en ek dink my gevoel teenoor haar was maar net my ‘droom-weergawe’ daarvan. U moet ook hier verstaan dat my ou skoolmaats baie spesiaal vir my was, en nog steeds is. Ons het per slot van sake die mooiste tyd van ons lewens met mekaar gedeel. Daar was egter erge wanklanke in die algemene omgewing rondom my persoon, en my maats se ondersteuning en onvoorwaardelike aanvaarding het hierdie tydperk soveel kosbaarder vir my gemaak.
In Siener se visioene is ‘n boom, asook ‘n hoed, direkte simbole vir regering. Die begrippe ‘papier’ en ‘boek’ koppel ook in ‘n verwysende sin met regering. In die konteks van die Suid-Afrikaanse deel van die verhaal gesien verwys die suide, asook die begrip linkerkant, na die Vrystaat. Maar dit is nie al nie, want my van is Pretorius (wat die visioene moes uitsorteer en aan my volk oordra) en in die visioenêre verhaal vind ons dat die mees moontlike kandidaat vir die ‘komende leier’ ‘n man is met die naam Jan Pretorius. Siener het gesê die komende leier kom uit die Vrystaat. Ek wil dit egter weereens baie duidelik stel dat die naam Pretorius my op geen wyse as die komende leier ‘aanstel’ nie, maar ons moet minstens die simboliek hierin raaksien en verstaan. Ek maak geen aanspraak op leierskap op grond van my roeping nie, maar in hierdie droom was ek minstens ‘n soort ‘begeleier’ wat aan my volk getoon het hoe ons regering eendag gaan lyk! En ja, ons moet natuurlik ook kyk wat Jan Pretorius beteken. ‘Jan’ beteken: genade/geskenk van God (of ook: God is genadevol), terwyl Pretorius (direk vertaal) beteken: hy wat op die mure waghou terwyl die stad slaap. Dit is die soort man wat ons as leier gaan kry!
En ja, toe maak ek my pos oop en kry mnr. Ferreira se bestelling, en toe moes ek hom nog bel ook om seker te maak van die adres. Ek het ‘n besonderse droom van ‘n baie ou en geliefde skoolvriendin gehad, en die samebindende faktor in hierdie geval is die naam ‘Ferreira’! Ek het op daardie stadium vir hom geskryf: ‘Dit beteken beslis iets, maar ek kan nie nou sê wat nie.’
Tot sover my gesprek en korrespondensie met hom. Ek het egter ook die volgende kon opspoor en vir hom deurstuur:
Galician and Portuguese: common topographic name for someone who lived by a forge or iron workings, from Latin ferraria ‘forge’, ‘iron working’.
Recorded in many spellings from Farrar, Ferrara and Ferrari, to Herrers, Farreres, and Ferreira, this ancient and noble surname is either occupational or residential. It is a derivative of the Roman (Latin) ‘Ferrum’, meaning iron, and is recorded in almost every European country in the appropriate spelling, making it international in origin. The surname describes either an iron maker, or somebody who lived by or at an iron works. The surname has also derived from two villages in France called ‘Ferrieres’, places where iron ore was mined. A number of followers of Duke William of Normandy, the conqueror of England in 1066, were from these villages. These people were rewarded with titles, (The earls of Derby), and estates in England, later called Newton Ferrers and Bere Ferrers. Early examples of the surname recordings taken from civil and religious records include Henry Le Ferur, of Leicester, England, in the year 1196, Hugo de Ferrers of Devon, England, in 1252, Agnese Ferrari, at Revo, Trento, Italy, on May 7th 1678, and Pedro Mugina Ferrero, at San Nicolas de Bari, Spain, on September 19th 1686. The coat of arms has the blazon of a red lion rampant on a gold field. The first recorded spelling of the family name is shown to be that of Henry de Ferrieres, which was dated 1086, in the Domesday Book of the estates of England, during the reign of King William 1, known as ‘The Conqueror’, 1066 – 1087. Surnames became necessary when governments introduced personal taxation. In England this was known as Poll Tax. Throughout the centuries, surnames in every country have continued to ‘develop’ often leading to astonishing variants of the original spelling.
Einde van aanhaling vanaf die internet.
Ek het dit goed gedink om die opvolgbrief aan mnr. Ferreira hier te plaas. Dit bevat inligting wat ek eintlik nie op ‘n ander manier kan uiteensit as in die brief self nie.
Die droom waarvan ek u vertel het, het aanhou spook by my totdat ek dit uiteindelik gistermiddag uitgesorteer het. Hierdie droom en ál die dinge rondom dit is ongelooflik belangrik in terme van Siener se profesieë, en ek kan nie anders as om dit op my artikelblad te plaas nie. Ek moet dit in die openbaar proklameer (‘neersit’), want dit bevat ‘n boodskap van hoop en uitkoms wat op ‘n absoluut unieke wyse deur die Gees aan die Boervolk gestuur is!
(Ek het egter u skriftelike toestemming nodig om u naam, van en selfoonnommer by die artikel te plaas. U sal hieronder sien dat die artikel sonder dit nie naastenby so geloofwaardig sal wees as wat nodig is nie. Asseblief, ek vra mooi namens ons volk, want die Gees het hier op ‘n baie besonderse wyse gepraat en ons moet luister!
Ek weet nou hoekom ek spesifiek van Otillia Ferreira gedroom het en nié van my eie vrou nie, soos wat ‘n mens eintlik sou verwag het. (Ek het nie geweet wat haar getroude van is nie, en het van haar gedroom soos ek haar as skoolmaat onthou het). En ja, ek moes ook met u praat en die e-pos vir u stuur sodat ek ‘n onafhanklike getuie kan hê dat hierdie nie maar net ‘n gekookte storie is nie. Dit maak nie regtig saak of sommige ander mense dit wil aanvaar of nie, want dit is gesê en gedoen en u is die Gees se onafhanklike getuie in hierdie saak. Die sleutel hiertoe, van die Gees se kant af gesien, lê in die naam wat u en Otillia deel, naamlik ‘Ferreira’. Hierdie droom is bevestiging van die Gees aan die Christusgelowige Boervolk dat ons veilig aan die anderkant van die oorlog gaan uitkom. U sal gaan sit en hieroor dink, en dan sal u nét so verwonderd en dankbaar oor hierdie droom wees as ek, Otillia Ferreira, en les bes, my eie vrou Ankie. En u sal hopelik óók die Gees dank dat Hy ons paar nietige en relatief onbelangrike mense waardig geag het om deur ons op hierdie absoluut unieke wyse tot die Boervolk en alle ander Christusgelowiges te spreek. Ons leef in ‘n verskriklike verdorwe tyd en hierdie boodskap is daarop gemik om ons moed, krag en hoop te gee dat ons veilig deur dit sál kom!
Nou, hou in gedagte dat ek NIE gevra het om van Otillia Ferreira te droom nie – ek het trouens op geen stadium eers gevra om hoegenaamd enigiets van enigiemand te droom nie. Ek het ook nie gevra om daar op te staan, die rekenaar aan te skakel en u bestelling vir twee boeke oop te maak nie. En toe moes ek u nog bel óók omdat daar ‘n onduidelikheid rondom u adres was. En u albei se van is Ferreira. En toe sê die (Gees se) stil stemmetjie hier binne my dat die tweemalige voorkoms van ‘Ferreira’ binne ‘n uur of so uitmekaar iets baie besonders is, en dat ek daarop moét reageer. Ek is hierdeur beweeg om oop te maak vir die algemene publiek om kennis te neem. Ek het u gebel en aan u geskryf, en Otillia was dieselfde middag nog hier in my sitkamer waar ek aan haar verduidelik het en ‘n afskrif van my brief aan u vir haar gegee het.
U moet verder ook hier in gedagte hou dat my roeping rondom Siener spesifiek daarop gemik is om my volk te waarsku van die komende oorlog teen ons. Hierdie oorlog is daarop gemik om ons as ‘n Christusgelowige volk te vernietig, en my werk is om aan die volk te verduidelik hoe hierdie oorlog gaan verloop en wat hulle moet doen (en nie moet doen) om lewendig aan die anderkant daarvan uit te kom. Hierdie roeping vul my hele lewe, want letterlik alles wat ek sedert 1994 dink en doen is daarop ingestel.
Otillia se teenwoordigheid in my droom, en u betrokkenheid daarby, het aan u albei ‘n unieke plekkie in die ontplooiing van die visioenêre verhaal besorg! Verstaan u wat ek vir u sê? Die Gees het albei van u in ‘n absoluut unieke posisie geplaas deur u by Sy Godspraak in te trek! Sy is belangriker in dié opsig dat sy die volk verteenwoordig, maar u staan darem ook nie los hiervan nie. Ek het nie van u spesifiek gedroom nie, maar as die jonkman Ferreira sal u en u portuurgroep die wa vir die volk deur die drif moet trek in die oorlog wat kom! Ek en my groep is seker nog nie té oud om deel te neem nie, maar ons is darem ook nie meer wat ons dertig of veertig jaar gelede was nie. Die swaar kant van die vrag sal dus op die jonger groep se skouers kom rus. Moenie bekommerd wees hieroor nie, want my geslag het die opleiding en die oorlogservaring om julle te help, en die Gees sal ons almal in elk geval dra en deurhelp. Hierdie ietwat vreemde droom bewys minstens dit vir my!
Ek was verkeerd rondom my vrou se plek, of dan liewers haar ‘gebrek aan ‘n plek’ in die droom, maar sy sou nie regtig daarin gepas het nie. Haar naam is nie heeltemal ‘reg’ vir die boodskap en bevestiging wat die Gees met hierdie droom wou deurgee nie. Haar noemnaam is Ankie, wat van Anna afgelei is. Anna beteken in Hebreeus ‘Genade’ of ‘Guns’. Nou sy is dit, maar die Gees het verkies om Otillia Ferreira te gebruik om aan te toon dat ons nie net veilig deur die komende oorlog gaan kom nie, maar ook seëvierend so! Ferreira is ‘n adellike van en dit verwys na iemand wat met yster werk of by ‘n plek woon waar met yster gewerk word. Dit spreek dus van yster, oftewel daardie besonderse en kenmerkende adellike geestelike krag en sterkte in die Christusgelowige groep van die Boervolk. En weet u, niemand of niks het nog ooit hierdie yster in ons volk kon breek, of selfs een millimeter kon buig nie! En ja, Otillia is dan ook ‘n besonder sterk gelowige vrou.
Die naam ‘Otillia’ is verder uiters skaars, en in ‘n land soos die VSA met sy sowat 290-miljoen mense was daar met die laaste sensus nét 57 vroue wat die naam Otillia gedra het. Die naam is natuurlik nóg skaarser in Suid-Afrika. Ek is om die een of ander rede geroep om Siener se Goddelik-geïnspireerde inligting openbaar te maak om my volk voor te berei vir ‘n oorlog. Hierdie inligting, wat ek moet oordra, is bedoel om ons veilig deur daardie oorlog te begelei. Alles wat ek vir my volk oor ‘n tydperk van 16 jaar in twee boeke, dosyne ander geskrifte en artikels, asook honderde en honderde gesprekke probeer sê het word deur die Heilige Gees in een enkele naam van ‘n vrou in ‘n onverwagse en ongevraagde droom vir ons opgesom. Ek het Otillia dadelik gebel en haar gevra of sy weet wat haar naam beteken. Sy kon my nie sê nie want sy het self nie geweet nie! Ek het daardie betekenis gaan soek, en ek dink nogal dit sê alles, want Otillia beteken: ‘prosperity in battle’!
Ek, as ‘begeleier’ op grond van my roeping en die insig wat dit vir my in die toekoms gebring het, het in my ongevraagde droom aan Otillia as simbool vir my volk gewys hoe haar nuwe regering gaan lyk. Ek het haar baie spesifiek daarop gewys dat dit oorweldigend groots en mooi gaan wees, en dat ons, op grond van die betekenis van haar naam, jubelend en seëvierend anderkant hierdie komende oorlog by daardie regering gaan uitkom! Verstommend, is dit nie?
The girl’s name Ottilia \o-tti-lia\ is a variant of Otthild (Old German) andOttilie (French), and the meaning of Ottilia is ‘prosperity in battle’.
Einde van my gesprekke en korrespondensie met my vriendin Otillia en mnr Wilbert Ferreira.
Nou ja, wat kan ‘n mens nog verder hieroor sê? Vir my is dit wonderlike nuus wat by drie afsonderlike geleenthede op ‘n absolute unieke en onafhanklike wyse deur die Gees aan my oorgedra is. Ek kan nie wag vir wat volgende gaan kom nie, wat dit ookal mag wees, want ek is seker daarvan Hy gaan ook dit op nét so ‘n spesiale manier doen. Die Gees is besig is om met ons volk en ons medegelowiges te praat, en dit sal goed wees as ons met meer aandag begin luister na wat Hy vir ons wil sê.
« Art 049: 2010-05-13 Satan se skaakspel gaan misluk!
Art 047: 2010-04-04 Eugène Ney Terre’Blanche: Hoe onsinnig tog …. ‘n onnodige politieke moord op die verkeerde tydstip! »