Tuis Kruisgewys Kruisgewys Julie 2012 Perspektiewe op predikante
Kobus Schoeman – Die predikant se lewe en werksomgewing – belig drie sleutelaspekte van predikante se lewe en werksomgewing uit die predikantepaneel-navorsing van 2011 (tabelle ingesluit): predikante se persoonlike en gesinslewe, hulle bediening in die gemeente en hulle verhouding met diensverhoudinge.
Gielie Loubser – Wat word vandag van ’n predikant verwag? – draai nie doekies om nie in sy beskrywing van die uitdagings vir predikante wat die gevolg is van die afgelope paar dekades se skuif van predikante as gesagvolle spreekbuise na gebruikersvriendelike aanbieders en geloofsonderskeidende begeleiers.
Frederick Marais – Wat verwag predikante van hulleself? – fokus op die ander kant van die munt: Die verwagtings wat predikante oor hulleself het. Sy biografiese aanpak open die moontlikheid dat ander hulleself in hulle eie herinneringe kan spieël en tot selfinsig kom.
Jan Woest – Die vreugdes en pyn van medeleraarskappe – gebruik die metafoor van ’n huweliksverhouding om die uitdagings en voordele van medeleraarverhoudings te beskryf. Die uitdagings kan gewyt word aan persoonlikhede, die wyse waarop met medeleraars se huweliksmaats oor die weg gekom word, asook gemeentelede se verwagtings en voorkeure.
Malan Nel – Die vestiging van ’n kultuur van brugpredikante – reflekteer oor die belangrike skuif in die wyse waarop die kerkverband en gemeentes begin dink oor die afskeidneem van predikante.
Téénoor die heersende kultuur van vinnige beroepe ná die afskeidsproses, begin gemeentes die waarde besef van ’n proses van rou – selfs in gevalle waar hulle verlig is oor die afskeid! So ook die waarde daarvan om meer tyd te spandeer aan ’n begeleide nadenke oor hulle eie dienswerk en roeping.
Pierre Goosen – Gemeentelike personeel kort ook versorging – raak baie prakties in die beskrywing (met humor!) van die onderlinge verhoudings van gemeentelike personeel en fokus op die kennis, vaardighede, houding en gewoontes wat nodig is om dit op ’n hoë standaard te bring en hou.
Die geestelike gewoontes van Wandel met God en mekaar en om “vriendelike vreemdelinge” te wees is deurslaggewend.
Lynn van Rooyen – Van doen na wees: MIV-program of MIV-vaardig? – beskryf twee bewegings in die hantering van MIV en vigs: die fokus op potensiaal en moontlikhede, eerder as op probleme, en die omhelsing van verhale van kwesbaarheid en broosheid.
1. Indien van die ander kerke – wat deel is van die Kruisgewys-familie – wil deelneem aan hierdie tipe navorsing, kan hulle die navorsingspaneel ( ) vir ’n moontlike uitbreiding hiervan nader.